Skip to main content

Full text of "Theophanes chronographia"

See other formats 


Google 


This is a digital copy of a book that was preserved for generations on library shelves before it was carefully scanned by Google as part of a project 
to make the world's books discoverable online. 

It has survived long enough for the copyright to expire and the book to enter the public domain. A public domain book is one that was never subject 
to copyright or whose legal copyright term has expired. Whether a book is in the public domain may vary country to country. Public domain books 
are our gateways to the past, representing a wealth of history, culture and knowledge that's often difficult to discover. 


Marks, notations and other marginalia present in the original volume will appear in this file - a reminder of this book's long journey from the 
publisher to a library and finally to you. 


Usage guidelines 
Google is proud to partner with libraries to digitize public domain materials and make them widely accessible. Public domain books belong to the 


public and we are merely their custodians. Nevertheless, this work is expensive, so in order to keep providing this resource, we have taken steps to 
prevent abuse by commercial parties, including placing technical restrictions on automated querying. 





We also ask that you: 


Ἔ Make non-commercial use of the files We designed Google Book Search for use by individual 
personal, non-commercial purposes. 





and we request that you use these files for 


Ὁ Refrain from automated querying Do not send automated queries of any sort to Google's system: If you are conducting research on machine 
translation, optical character recognition or other areas where access to a large amount of text is helpful, please contact us. We encourage the 
use of public domain materials for these purposes and may be able to help. 


Ἢ Maintain attribution The Google "watermark" you see on each file is essential for informing people about this project and helping them find 
additional materials through Google Book Search. Please do not remove it. 


* Keep it legal Whatever your use, remember that you are responsible for ensuring that what you are doing is legal. Do not assume that just 
because we believe a book is in the public domain for users in the United States, that the work is also in the public domain for users in other 
countries. Whether a book is still in copyright varies from country to country, and we can't offer guidance on whether any specific use of 
any specific book is allowed. Please do not assume that a book's appearance in Google Book Search means it can be used in any manner 
anywhere in the world. Copyright infringement liability can be quite severe. 






About Google Book Search 


Google's mission is to organize the world's information and to make it universally accessible and useful. Google Book Search helps readers 
discover the world's books while helping authors and publishers reach new audiences. You can search through the full text of this book on the web 
a[nttp: //books . google. con/] 

















CORPUS 


SCRIPTORUM HISTORIAE 





BYZANTINAE 


EDITIO EMENDATIOR ET COPIOSIOR, 


CONSILIO 


B. G. NIEBUHRII C. F. 


INSTITUTA, 
AUCTORITATE 


ACADEMIAE LITTERARUM REGIAE  : 
BORUSSICAE | 


CONTINUA T A. 


pati τ 


ΒΝ 
VETT Y 
eg ""** Ἷ 
σνπ “τὴς τὺ 
E" 


Or e... ac ὅς. 
Ya. κ᾿ . Qo 


THEOPHANES. 
VOLUMENI. 


—— 5 
at ὦ πτ. ὦ... -....-..-. ......---....-.- HIER τ. ῦΟ0 Κ(ὁΓὖ---- Ὁ... 0..σ-- -----...-----.. 


| BONNAE 
I MPENSIS E ἢ. WEBERI 
^ MDCCGXXXIX. 


.»" 


THEOPHANIS 


CHRONOGRAPHI A. 


EX RECENSIONE 


I OANNIS CLASSENI. 





VOLUMEN . 


pau LLL “00... 
rec —NIB- p n ago a e a n t 


BONNAE 


IMPENSIS ED. WEBERI 
MDCCCXXXIX. 


“- 


tam 


PRAEFATIO 


IOANNIS CLASSENI. 


— Á— —«— ——— M — — ——— —— 


'"Theophanis in novo hoc Byzantinorum scriptorum 
corpore edendi officium, quod B. Niebuhrius 
adolescenti mihi novem abhinc annis demandave- 
rat, diu intermissum et propter locorum et tempo- 
rum vicissitudines paene renuntiatum, nunc tandem 
ex auctoritate Illustrium Virorum, qui summam hu- 
ius editionis curam gerunt, ita absolvi, ut studio- 
rum meorum rationes et subsidiorum copiae tule- 
runL Quum enim princeps huius chronographiae 
editio, quae Parisiis anno 1655. prodiit, inchoata 
illa a Goaro et post immaturam eius mortem a lo- 
anne Combefiso ad finem perducta, tum propter 
editorum sive festinationem sive negligentiam, tum 
propter serum codicum, quos nacti sunt, usum, 
tam multis obsessa esset vitiis, uL persaepe impedita 
haereret lectio: hoc mihi nova recensione efficien- 
dum proposui, ut scriptor quantum fieri posset. non 
alis quam quae ipsius tarditas ingenii et fatuitas 
commisissel, vitiis premeretur. — Primum igitur far- 
raginem illam variarum lectionum, quas editor. Da- 


89324 


V1 PRAEFATIO 


,Fislensis post textum graecum, quem vocant, typis 
expressum ex sex codicibus passim enotatas in unum 
congessit, ita quasi vinculis suis dissolvi et ad ve- 
rum scriptoris usum suo quamque loco contuli, ut 
quicquid bonae frugis in coacervatis istis copiis la- 
tuerit, in lucem prodiret. Quarum ope quum iam 
non paucos libri locos in meliorem formam redigere 
liceret, multo máiüs adiumentum e&t vere salus ei 
contigit ex nova collatione praestanüissimi codicis, 
qui in Regia bibliotheca Parisiensi inter Coislinianos 
sub nro. 133. asservatur.  Debetur ea insigni dih- 
gentiae virorum doctissimorum et clarissimorum, Con- 
stantini Schinae Graeci, qui hodie Othoni kugustissimo 
Graeciae regi a consiliis civitatis est et primus Ácade- 
miam Atheniensem faustis auspiciis conditam rexit , 
et Mauritii Pinderi, professoris Berolinensis, qui anno 
1827. Parisios profecti singulari cura et assiduitate 
hanc operam taedii plenam exantlarunt. Praecellit 
autem liber Coislinianus tam longe ceteris omnibus, 
et curae a duumviris illis huic libro excutiendo da- 
tae constantia et fides tantopere levitatem et socor- 
diam eorum superat qui reliquos inspexerunt, ut 
Theophanes nunc demum firmum fundamentum na- 
ctus esse vere praedicari possit Nam innumeris 
locis ex libro Coisliniano citra omnem dubitationem 
veram scriptoris manum restitui, saepissime eius 
unius secutus auctoritatem, haud raro accedentibus 
aliorum, inprimis. Peyreziani et Barberiniani, suffra- 
giis: quumque ducis nostri praestantiam saepe in 
locis impeditissimis expertus essem, etiam in levio- 
ribus rebus illi morem gerere haud dubitavi. [|Π]}} 


IOANNIS - CLASSENI. *" 


omnium librorum lectiones nondum incorruptam 
scriptoris manum exhibere videbantur, coniectura 
verum assequi conatus sum: cui tamen parcius in- 
dulsi, haud ignarus in tali scriptore neque sermonis 
puritatem neque concinnitatem sententiarum esse 
 quaerendam. $ed ea, in quibus pravus sequioris 
aevi usus vel pingue hominis ingenium ab antiquis : 
artis et linguae praeceptis deflexit, in indicem grae- 
citatis referre quam inconsidereto iudicio ad priscam 
normam refingere malui. 

Codices quibus vel primus vel post Parisienses 
editores usus sum, his literarum signis notayi: 

À est codex Coislinianus nro. 133. 


a » » Francisci Barberini Cardinalis. 
b » » Vaticanus nro. 154. 
e » a — » 158. 
d » » — » 979. 
e » » Palatinus. 
f» »  Peyrezianus. 
De his praeter Coislinianum in editione Par. 


pag. 511. haec legitur Goari adnotatio: 

"Regium exemplar cum MSS. duobus aliis 
eisdemque correctissimis collauum; uno Emi- 
nentissimi Cardinalis Francisci Darberini , altero 
Hlustrissimi D. Peyrez bibliotheca acceptis. Hoc 
Peyrez ipse cum Regio comparaverat: nunc re- 
gium cum Peyreziano vicissim confertur. Alte- 
rum ex collatione cum Vaticanis sub nume- 
vis 154. 155. et 979. et uno Palatino num. 
246. lectionum omnium discrimina in margine 
esteutat.« 


vni ^M PRAEFATIO. 


»Regium nostrum cum Barberino isto co- 
dice iterum :comparatur: quodque in eo ex Va- 
ticanis et Palatino collectum, id totum huc 
transfunditur.« 

Unum est quod de mutata totius operis forma 
moneam. Ánnorum notationes in editione Par. ad 
codicum exemplar ita comparatae sunt, ut in quo- 
vis novi regis vel episcopi accessione praeter annum 
mundi et divinae incarnationis etiam reliquorum 
regum et episcoporum anni ᾿ diserte indicati sint, 
tali fere schemate: 


, [Pouat- Περσῶν Ῥώμης |Kov- “εροσο- "rt io- [Atar- 


[| 
xls 
a |. |er Ba- |Baaidlé- Ἰἐπεσχό- Ἰσταντι- ὑμων ἰχείας ἐ- Ἰδμείας 
Ἔ Ϊ Φ ᾿σιλέως ως Κα- που γουπό- |énioxó- Ἰπισχό- [ἐπισχό- 
ΞΙΣ “ἕνα- βάδου ἰΣυμμά- ἰλεως ἐ- |nov Za-inovdÀa-|n0v Ἰω- 
"a στασίου ἔτος η΄. |you πισχό- λουστίου βιανγοῦ ἄννους 
T. AR ἔτος εα'. ἔτος B. [που Ῥία-Ἰέτος α΄. Ἱέιος ὅ΄. ἱἔτος €. 
$ix χεϑονέου 
Ὁ E- ἔιος ζ΄. 

th 

Ξ 

LA] 

Ν 

b] 

εἴοι 

c 

4 


Hanc annorum notandorum rationem si editio 
nostra secuta esset, magnum fecisset dispendium 
chartarum, quibus parcere praesertim in tam grandi 
opere satius erat. Quod sine ullo perspicuitatis de- 
wimento factum esse videtur: nam, tabellis istis 
abiectis, mundi et Christi anni ubique in margine 
appositi et primus novae cuiusque accessionis annus 
indicatus attento lectori idoneam copiam faciunt re- 
liquorum magistratuum annos facillimo computo 


IOANNIS CLASSENI. IX 


inveniendi. — Sed vel sic huius libri moles quam- 
quam: in brevius contracta tantum excrevit, ut 
Goari εἰ Combefisi notae cum indicibus, historico 
Combefisi, graeco meo, in allerum volumen, quod 
proxime sequetur, essent ablegandae. | 


Scribebam Lubecae 4. 26. Sept. 1839. 


CANDIDOLECTORI, 


F. Fnanciscus Cousgris Ordinis FF. Praedicatorum Congre- 
gationis S. Ludovici. 


En tbi diu expectatum Viri sanctissimi, nec ἀσχήσεε minus 
ac confessione, quam scribendi industria ac labore illustris , 
Theophanis Chronographicum opus, ac historiam; ut cuius sum- 
mariis Graecis pariter ac Latinis hactenus fruebaris, ipso nunc 
pleno, ac quale vel ipse edidit, vel ad nos Codicum non 
parva seges transmisit , abundantius. delecteris, Et ea Theo- 
phanis non. minima laus, quod eius toties descripta lucubratio, 
ipsa brevitate cum pari perspicuitate Lectorem recreans, iminen- 
sumque historiarum aequor haud ita multis versibus repraesen- 
tans: quod item si qui fere Graeci ,  Latinique post eum eo 
velut charactere scripsere, ac historiarum  breviaria posteris 
reliquere, quoad illa porrigitur , non tam suum aliquid pro- 
duxerint, quam  sublectum Theophanem , inque maiores coa- 
ctum angustias suppressis non paucis, iisque minime spernen- 
dis, alio vel idiomate, vel stylo nonnihil purieri reddi-- 
derint. | 
De Theophane, eiusque natalibus, ac witae tota insti- 
tutione, necnon. de illius opere hoc, ac ei coaevis aliis eiusdem 
nominis, ac instituti; practer monumenta ipsi libri fronti prae- 
χα, multis satis R. P. Iacobus Goar ó μακαρίτης, ipso statim 
limine earum Notarum, quas illius posthumas produxi. Iam 
enim Theophanis toto ipso texiu, adeoque et Leonis Gramma- 
lici , exceptis fortasse pauculis foliis , typis mandato, Notisque 
ad Theophanem duntaxat digestus , dum absolutionem , maio- 
rague alia vir pietati , literis, Graeciae natus cogitat; inox 


PRAEFATIO 'COMBEFISI. XI 


Jere sanctissimi Praedicatorum  Jdntistitis Dominici ad Nonas 
Augusti anni. MDCLII. | expletis feriis, gravis accensa bile 
morbus invadit, ac ad Septembrem iam wergentem varie dis- 
crucians, ac corpusculum  deterens , de patria, atque. exitu 
solicitum facit; quando et pie inter fratrum manus (quin 
et filiorum, Sodalitii totius ice Magistri Ordinis; ut vocant, 
Praeses existens) diem obit. | Statim itaque appetente invale- 
tudine, ut nihil ea ipso exordio mitior fuit, ut quod superessct 
Theophani praestarem pro antiquo amicitiae iure, ac communi- 
bus studüs etiam etianique rogaeit. 4nnui; nec enim vel amico 
aliquid, aut rem sic iustam , eque re communi negare potui, 
Notas itaque quales relictae erant, praelo subieci, ac quam 
potus, ut emendate prodeant , curavi. Indicem copiosissimum, 
quod ita commodum videretur Chronographicae tantae. molitioni, 
adicci; totumque adeo Theophanis ipsum textum , ac Leonis 
Grammatici , versionemque recensens , occurrerunt multa , quae 
secundas curas sic spisso opere viderentur desiderare. In eam 
rem igitur Notas posteriores, ac emendationes strictim, pene- 
que defunctorte instituendas ' putavi, ut id fere praestarem Pa- 
tri Goar in. Theophane, quod ille Xylandro in Regiae editio- 
Ais Cedreno. | Nec enim quod Gretsero in. Codino, ubi non 
defunctorius , sed plane exquisito opere, de Graeca sequioris 
praesertim. medüique aevi literatura, idem laudem habet.  In- 
terim angebat animum, quod Graecum exemplar Laudationis 
T'heophanis nusquam occurreret:  Lipomanus duntaxat, exqui 
eo Surius ad Martii XII. | Latinam | repraesentaret. — Ipsum 
quod ita Latine redditum erat, monumentum egregium indica- 
bat, quo εἰ ,4nastasius delectatus esset..— -fudieram saepe que- 
rentem P. Goar, quod nusquam illius copiam nancisceretur : 
ipse nihilominus nihil importunitatem veritus, quam gratissi- 
mam fore noveram , pulsandas iterum Eminentissimi Cardi- 
nalis Franciscí Barberini fores in eam rem decrevi. Scribo 
igttur, deplorato Fratris charissini apud communem, olimque 
amicum funere , unum deesse , quo Theophanis pater ipse at-.- 
gue productor videatur esse, — Multum quidem in eum contu- 





΄ 


XII PRAEFATIO COMBEFISI. 


lisse, quod Romae per Buccárdum domesticum Latio donatum 
praelo adornaverit, eamque Parisios versionem si quil usui 
esse posset, destinaverit; ut nempe illustrior prodiret typis 
Regüs, Patrisque Goar maturioribus studiis; quod item Theo- 
phanis textum: cum F'aticanis uno, et altero collatum, ut inde 
Regius antiquissimus Theophanis textus illustrari , sarciri , ac 
emendari posset, transmiserit,  Deesse nimirum dictum tanto 
F'iro, sanctoque ab aequali, vel suppari Encomium. Id ut 
diligentia , ac auctoritate mihi obtineat, omnes in Theophane 
numeros implewisse: eius editionis maximam consecutum glo- 
riam, patronumque ín caelis demeruisse potentissimum. — 4u- 
dit haec nihil. segni aure. Eminentissimus Princeps, suos Bo- 
mae , ac aliorum frustra excutit pluteos, Syracusas, ac $i- 
ciliam | vestigat ,  F'enetias rimatur; illique tandem favente 
Numine thesaurus occurrit in $. Marci Bibliothecae Codice ; 
ex quo in nos derivatus , eaque Eminentiss. Cardinalis Bar- 
berini diligentia, Eminentissimique Collegae Cardin. Ottoboni 
beneficio , atque munere. — Habes, Lector , quid fere praesti- 
tum in Thheophane , ac qui in eo contulerint operam, dum ta- 
men Firos clarissimos fratres Puteanos, τὸν μακαρίτην, et 
quem Deus diu superstitem servet, nec ipsos defuisse , ut nus- 
quam bonis studiis desunt, quibus possint prodesse, non nesci- 
veris. Praeter enim Regium antiquissimum Codicem, in quo 
Syncelli: Chronographiae Theophanis textus, tumque Leonis 
Grammatici subnectitur, ex quo P. Goar edita omnia exscripsit, 
humanissime commodatum , etiam Pecyrezianum | eidem procu- 
rarunt, ac eius esse voluerunt , non inutilem illum tum suo 
ipsum nomine , tum quia collatus cum Palatino. 

Theophanem brevi sequetur Continuator ex Eminentissunt 
eiusdem Cardinalis Barberini Codice , ad quem  Pselli bene 
multa. historica | Eminentissimi Cardinalis Mazarini Codex 
spississimus suggeret, iusto complendo volumine. V'ale. IV. Ka- 
lendas Maii MDCLV. 


ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΕἘΓΚΩΜΙΟΝ 


TMII4EKOMENON TOT OZIOT ΠΡΟΣ ἩΜΩ͂Ν 


O E O ó A4 N O Ὁ Z, 
TOT KA4l 1224A4KIOT. 


S PN THEOPHANIS, 
QUI ET ISAACIUS, 
VITA ATQUE LAUDATIO. 


Oto» τι πάσχουσι τὴν χκοσμιχὴν διαπεραιούμενοι ϑάλατταν 
ἔμποροε, χαὶ τὰ μακρὰ πελάγη μειζόνων ἐφέσει κερδῶν δια- 
μείβοντες, ἀπροσμάχῳ μὲν κλύδωνι καὶ χύμασι ἀλλεπαλληλοις 
σφοδροτάτοις καταιγιζομένοις τοῖς πνεύμασι προσπαλαίοντες 
5 ζοφώδεσι καὶ ϑυέλλῃ, μιχροῦ δεῖν αὐταῖς ἐλπίσιν ναυαγήσον- 
τες- εἰ γάρ που μικρᾶς αἰϑρίας ἐπαυγασάσης, ὠστὴρ του- 
τοις ἐπανατείλῃ χειμαζομένοις σωτήριος, αὐτοὶ μὲν τὴν ψυ- 
χὴν λαμπρότητε τοῦ φανέντος ἄστρου καταυγαζόμενοι, τὸ 
πλεῖστον τῆς ἀϑυμίας dnooxsvaLovrat* τὸν δὲ τοῖς οἱαξιν 
10 ἐγχαϑήμενον προϑυμότερον ἔχεσϑαι τούτων ἐγκελεύονται" ὃ 


4. προσπαλαέοντας Par. 


Q.. mercatoribus, mundi pelagus, et longinqua maria maioris lu- 
cri gratia traiicientibus solent accidere, dum cum invictis fluctibus 
undisque crebro se impetu atrae procellae ventorumque vi atque 
turbine validissime collidentibus luctantes, prope desperata salute, 
. naufragium ezpectant: (si enim paulo sereniori caelo salutare iubar 
periclitantibus ipsis affulserit, eius luce perspecta respirant, animum- 
que recipiunt, ac rectorem navis ad gubernacula sedentem hortantur, 
ut alacrius munere fungatur suo: ille vero sublatis oculis splendorem 


ΧΙ͂ THEOPHANIS VITA. 


dà τὸ ὄμμα τείνας μετέωρον, καὶ ὥσπερ ὁδηγῷ τῷ.  καταλάμ-- 
zOVTL γρώμενος, τὸ βλοσυρὸν τοῦ χλύδωνος τέχνῃ καταπα- 
λαίων, πρὸς εὐθείας τρίβους πηδαλιουχεῖ τὴν ὁλκάδα" τοι- 
οὗτόν τι χαὶ τοῖς τὴν νοητὴν τοῦ (Mov διεχπερῶσι ϑάλατταν, 
καὶ πρὸς τοὺς ἀχύμονας τοῦ μέλλοντος αἰῶνος ἐνορμισϑῆναι 5 
λιμένας κατεπειγομένοις ἐπισυμβαίνειν εἴωϑεν. ἀφράστῳ γὰρ 
τῶν πειρασμῶν καταντλουμένοις κλύδωνι, καὶ βαϑυτάτῳ oxo- 
ttt τῶν δαιμονικῶν κατεσγημένοις περιστάσεων, al τῶν ϑεο- 
φιλῶν ἀνδρῶν ὥσπερ ὕπ᾽ ὄψιν πράξεις τιϑέμεναι, τῇ μὲν 
οἰκείᾳ λαμπηδόνι τὸν ἐχείνων σκότον ἀποσκεδάζουσι, διδα- τὸ 
σχαλίαις δὲ ταῖς ϑεοπνεύστοις τὸ τῶν παϑῶν καταστο.. 
θέσασαι κχλυδώνιον ἡδίστης γαλήνης κατεμπιμπλῶσι, καὶ 
ποὸς τὴν ποϑουμένην ῥᾷστα παραπέμπουσι κληρουχίαν, τῷ 
φόρτῳ τῶν ἀγωγίμων ἀγαλλομένους. ἄλλους μὲν ἄλλοις ἐμ- 
πρέποντας ἂν Evborc τοῖς κατορϑώμασι, καὶ τὸν μὲν τὸ τῆς 15 
ἐγκρατείας στερρὸν αὐτοῖς ἔργοις σαφῶς ὑπογράφοντα, τὸν 
δὲ τὸ τῆς σωφροσύνης λαμπρόν, καὶ ὅπως ἡ τῆς ἀκολασίας 
περιγίνεται δεσποτεία, μάλα νεανικῶς ἐχδιδάσκοντα" ἕτερον 
τῶν ἀρετῶν ὡς ἀρχετύπῳ πίνακι τὴν χτῆσιν διαζωγραφοῦντα 
τῷ βίῳ" ἄλλον πρὸς τὴν τοῦ βίου παντὸς παιδοτριβοῦντα 20 
καταφρόνησιν, καὶ ἄλλον πρὸς τὴν τῆς καινῆς δύξης ὕπερο- 
ψίαν κραταιῶς ὑπαλείφοντα. Θεοφάνους δὲ τοῦ ϑειοτάτου 
πατρὸς προσομιλήσας ταῖς πράξεσι, πᾶσαν ἂν ἰδέαν κατίδοις 
χαλῶν ὡς ἐν εὐϑαλεῖ παραδείσῳ φυτουργουμένην. 


3. αὐϑείας Par. 


intuitus, eoque tanquam duce usus, trucem procellam arte superat, 
et ad rectum cursum navem dirigit:) eadem fere in hoc vitae pelago 
navigantibus, et ad tutum futuri saeculi portum studiose tendentibus, 
contingere consueverunt. incredibili enim tentationum aestu laboran- 
tibus, densissimisque casuum daemoniaca arte, ac invidia res huma- 
nas excipientium tenebris circumfusis, res a sanctis viris gestae sub 
aspectum velut positae, splendore suo nebulam eam discutiunt ; divi- 
naque doctrina perturbationum feros sopientes fluctus, iucundissima 
implent tranquillitate; ac pretiosis mercibus onustos atque laetantes, 
.ad optatam íacile provebunt hereditatem. alios igitur aliis ornatos 
virtutibus invenies: hic abstinentiae rigorem rebus ipsis palam facit: 
ille castitatis splendorem, utque incontinentiae vis superetur, strenue 
admodum «docet: alter virtutes velut principi tabellae humanae vitae 
appingit: alius ad saeculi totius contemptum erudit: est denique qui 
ad inanem gloriam spernendam valide accendat. at si divinissimi 
patris Theophanis res gestas consideraveris, tanqnam in horto florido 
virtutum omue genus altis in eo radicibus adultum inveneris. 


THEOPHANIS VITA. XV 


Tavrac ἐγκωμίοις ὑποβαλεῖν προτραπείς, δτοίμως sito τῇ 
παραινέσει, τὴν ἐχ τῆς Oxsiyov πρεσβείας ἐπικουρίαν καταπι- 
- στεύων ϑηράσασϑαι" οὐ πρὸς δύξαν τοῦ ϑαυμασίου, ποίαν 
γὰρ οἷσει δύξαν λύγος μακρῷ τῷ μέσσῳ τῶν ἐκείνου κατορϑω- 
5 μάτων ἀπολειπόμενος, τουνωντίον δὲ μάλλον, τῇ τούτου μνήμῃ. 
καὶ λόγους αὐτοὺς κοσμῆσαι, καὶ μεγίστην ὑπόϑεσιν ὠφελείας 
ταῖς ἐχμιμεῖσϑαε πειρωμένοις πρυτανεῦσαι χλεχόμενος. ἀλλὰ 
πρὸ τοῦ κρηπῖδα τῷ λόγῳ προστήσασϑαι, καὶ τοῖς ἑδρῶσιν 
ἐναϑλῆσαι τῶν ἐγκωμίων, τῆς ἀπορίας αἰσϑάνομαι. βοᾷ γὰρ 
Ιιοτὸν εἰς εὐφημίαν προκείμενον πατρὲς καὶ γένος, καὶ κικῶσα 
φύσις, καὶ ταύτην ἐκ μεγέϑους ἀρετὴ παρατρέχουσα, xai πάντων 
εἰς ἀρχὴν ἀγομένων, τὴν προσήκουσαν δᾳδίως οὖκ ἔστιν εὑρεῖν. 
πατρὲς μὲν yag νόμοις ἐγκωμίων, καὶ τῇ τούτου αἰτίᾳ x«9o- 
πλισϑεῖσα, τὰ πρωτεῖα τῶν ἄλλων ἀπενέγκασϑαι φιλονεικεῖ, 
ιϑμὴ τοῦ οἰχείου τὴν στέρησιν καλλωπίσματος ὑπομεῖναι σὺν 
ὄρχοις καϑικετδύουσα’ γεννήτορες δὲ πρὸς τούτοις, παιδείᾳ 
τε τῇ τούτου καὶ τροφείοις ὀναβρυνόμενοι, κατόπιν ταύτην 
παραγχωνίζονται" ἀρεταὶ δὲ τῇ ἐχείγου προϑέσει τε. καὶ κτη- 
σεε μεγαλαυχούμεναι, αὐχένα τε γαῦρον ἐπαίρουσι καὶ μέγα 
30 rof; ἄλλοις βοῶσι, πρὸς τὴν ἐχείνου μόνην ἀπιδόντες ὄφεσιν, - 
ὑῥᾶστα τὴν ἧτταν ἐπίγγνωτε. τί δῆτα δράσω κριτὴς πραγμώ- 


3. ποῖαν Par. ' 7. τοῖς] αὐτοῖς Par. 10. γιχεῖσα Par. 


Has ego ut laudatione prosequerer, multorum adhortatione ad- 
ductus, prompto animo provinciam suscepi, illius precum auxilio fre- 
tus: non ut viro divino ac admirando gloriam cónciliarem (quae enim 
ili gloria ex oratione mea, quae virtutibus eius longe est inferior, 
acquiri potest?), sed contra potius, ut rebus ab ipso gestis comme- 
morandís vim ipsam dicendi exornarem, et eas imitari, studentibus 
adiumentum maximum offerrem. quamquam in ipso statim principio, 
antequam iu ipsum laudationis stadium ingrediar, tanto me oneri im- 
parem sentio. simul enim et patria, et genus, et natura praestan- 
tior, et qua magnitudine naturam superat virtus, virum laudationis 
argumento propositum egregie honestant; ut cunctis exordio occur- 
rentibus, quid horum magis congruat, haud facile quis inveniat. pa- 
tria enim tum laudationum legibus, tum parentis titulo instructa, pri- 
mas sibi vindicat partes: oratque nos, atque obtestatur, ne propriis 
ornamentis spolietur. parentes autem hanc cubito opposito propel- 
lunt, educatione ac disciplina ipsius gloriantes. virtutes vero, proposito 
eius ac possessione coníisae, gloriosam cervicem attollunt, magnaque 
voce reliquis cl&mant, solum illius studium, atque animum spectantes, 
facillime victas se illae agnoscant. ego itaque inter res, quae se 
vinci non patiuntur, iudex constitntus quid faciam? parumper scili- 


f 


XVI 'THEOPHANIS VITA. 


. τῶν ἧτταν οὐ δυναμένων ὑποστῆναι γενόμενος ; ἢ δῆλον, ὡς 
μεκρὰ τοῖς προτέροις ὀνομιλήσας, τοῦ δειχϑῆναι χώριν ὁποίων 
ὑπερόπτης γεγένηταε τῷ φίλτρῳ πεπεδημένος τοῦ κτίσαντος, 
ὅλος τῶν ὠρετῶν κατὰ τὴν ἐκείνου γενήσομαι πρόϑεσιν ; 

"H»eyxe τὸν ϑαυμώσιον πατέρα πατρὶς ἡ βασιλείας ἐγ-- 5 
καλλωπιζυμένη τῷ ἀξιώματε καὶ τῶν ἄλλων ἁπασῶν ἐπὲ v0- 
cosrov ἀνῳκισμένη, ὅσον εἰκὸς τῶν ἀρχομένων τὴν δεσποτέυ- 

 ovcay. περὶ ἧς πολλὰ λέγειν ἐθέλων τῷ τὸ πάντα τὸν περὶ 
αὐτῆς λόγον μακρῷ τῷ μέσσῳ παρατρέχειν τὴν αἰσϑησιν, καὶ 
τῷ δῆλα πᾶσε καϑεστάναι τὰ περὲ ταύτης λεγόμενα τοῖς io 
ἀνὰ πᾶσαν οἰκοῦσιν ὅσην ἐφορᾷ ἥλιος, ἀνακάμπτομαι. γεν- 
νήτορες δὲ οἱ "τηλικαύτη γονῇ καὶ πατρίδι καταξίαν ἐπιγρα-- 
φόμενοι, πλούτῳ κομῶντες, στρατηγίᾳ λαμπόμενοι, ἀρεταῖς 
ἁπάσαις δορυφορούμενοι, τῷ φίλτρῳ πάντων μάλιστα κατε-- 

στίφοντο, οὐ τῶν ϑεοφιλῶν μόνον, καὶ οἷς ἡ καλοχαγαϑία τὴν 15 
φιλίαν προυξένει, οὐδὲ τῶν ἰσοις φαιδρυνομένων τοῖς ἀξιώ- 
μασιν, εἰ καὶ χειρίστη συνδεϑεῖσα ψυχή, οἷς ἡ χρεία τῷ 
φίλιρῳ παρείχετο, ἀλλὰ τυράννων καὶ βασιλέων αὐτῶν, οἵ 
τὸ ὑπερβάλλον τῆς ἀρετῆς ἐκείνων αἰδούμενοι, διαφερόντως 
τὴν φιλίαν ἠσπάζοντο. Ἰσαάκιος καὶ Θεοδύτη τούτοις ὀνύ.- 49 
ματα, εἴ y8 καὶ ὀνόματος ὑμῖν μέλει. γίνεται τούτοις τοῦ 
πολλοῦ καὶ μεγίστου κλήρου διάδοχος ὃ νῦν ἡμῖν εἰς εὐφη- 


14. fort. χατεστέφοντο. 17. fort. χειρέστῃ συνδεϑεῖσε ψυχῇ. 


cet in prioribus immorabor, ut ostendam, quaenam ipse creatoris 
amore inflammatus contempserit, et pro nihilo duxerit: deinde pro 
illius propositi ratione virtutibus eius exponendis totus insistain. 
Tulit virum hunc admirabilem illa patria, quae imperii dignitate 
decorata, caeteris omnibus tantum antecellit, quantum reginam sub- 
ditis praestare par est: de qua multa me dicere volentem impedit, 
tum quod nulla sermonis vi explicari possunt, quae de illa sensus 
renuntiat; tum quod omnibus, quascunque sol aspicit, terrae partes 
habitantibus sunt cognitae. parentibus ortus est tali sobole, patria- 
que dignis, qui divitiis affluentes, militari Bloria clari, omni virtutum 
choro ornaii, omnium in se amorem propensissimo affectu converte- 
rant: nou eorum «duntaxat qui religiosis moribus eniterent, ac quibus 
probitas ipsa amicitiam faceret; aut qui paribus erant dignitatibus 
insignes, licet pessimo essent animo praediti, atque amicitiam pro- 
priis commodis metirentur: verum etiam tyrannorum, ipsorumque im- 
peratorum , qui ipsi virlutis eorum praestantiam reveriti, longe cha- 
rissimos habebant. |l1saacius et Theodota, si quid vobis etiam nomen 
est curae, vocabantur, lis amplissimae hereditatis natus est heres 
ille, qui nobis in praesentia laudandus est: maternaque effusus alvo 





THEOPHANIS . VITA. XVII 


Mu» προκεέμενος, καὶ τῆς μητρῴας νηδύος ἐκβάλλεται ἀστέρε 
ὀπωρινῷ ἐναλίγκιος, τὴν τῆς ψυχῆς ὡραιότητα τῇ εὐπρεπείᾳ 
χαϑυποφαέγων τοῦ σώματος. οὐ γὰρ ἐῴκει αἀνδρὺς γεννητοῦ 
παῖς ἀμμέναι, ἀλλὰ θεοῖο, δκ μήτρας' ἡγιασμένος κατὰ τὸν 
δπροφήτην Ἰερεμίαν, καὶ πᾶσε καλοῖς ἀρχῆϑεν μεχρὲ βίου δυ- 
σμῶν ἐλλαμπόμενος. - οι ᾿ 

᾿Αλλ᾽ ὃ μὲν τούτου. γενέτης τῷ χωρίῳ τῶν κακῶν βραχὺ 
xoooflovc, αὐταῖς φροντίσι xaé στρατηγίᾳ «τοῦτο λιπών, τὴν. 
ὡρισμένην ὑπῆλθε naci» ἀποδημίαν, τριετοῦς ἢδη τοῦ παιδὸς 

ιοτυγχάνοντος. ἢ δὲ. .«....... 

* Τοῦτον ἐκείνην ἐξεικόνιζον ἁρμονίαν, ἐν ἡ παῖδες oi 
τρεῖς μδεὰ τῆς ἁρμονίας τοῦ τυραννικοῦ προστάγματος κατα- 
πτύσσαντες, ἐν μέσῳ καμίνου φλογὸς τὸν παγκόσμιον αἶνον 
τῷ σεσωκχῦτε προσήγαγον. πάντες δὲ πρὸς τὸ ϑυμῆρες xai 

. V 9atdgO» ὠνειμένοι, τὴν. ἐπιϑαλάμιον ἐχείνην ἐπανηγύριεζον svo- 
χίαν, dÀÀ οὐκ ἤμβλυνε ταῦτα νοῦν τοῖς ϑείοις ἐμμελετῶντα 
χαὶ τὴν προσοῦσαν πρόϑεσιν ἐξαγύσαι διασπουδάζοντα. νυ- 
χεὸς δὴ τῷ κοιτῶνε τῇ συμβίῳ dua προσορμισϑεὲὶς ἐπὶ τῆς 

χλίγης παρακαϑισάμενος, ὅλος τὸ τῶν ϑείων γενόμενος, στε- 
 Wo»eypg τὸ προσὸν τῇ ψυχῇ πάϑος ὑποσημαίγων, τοιῶνδε λό- 
yer ἀπάρχεται" ὅ μὲν παρὼν βιῦς, αὖ γύναι, βραχύς, ὡς 
πᾶσιν εὐδηλον, καὶ ἀδηλίᾳ τοῦ μέλλοντος τέλεον κεκρατημέ- 


| io. Desunt mulla, ut et in Lipomani Cod. quem ipsum hunc Ve- 
| metum arbitror, cuius apographum repraesento. (Not. ed. Par.) 
15. ἐνωχίαν Par. 


-umnali stellae persimilis, 'eximia corporis pulchritudine, parem 
δοίη venustatem sub obscuris indiciis prodebat. neque enim mor- 
talis hominis, sed dei filius esse videbatur, ex matris utero in Iere- 
mie prophetae morem sanctificatus, et iam inde ab ipso ortu ad ex- 
tremum usque vitae finem virtutibus omnibus illustris ac clarus. 

At pater ipsius, cum exiguo temporis spatio in malorum hac re- 
Bone vitam produxisset, ea cum curis atque praefectura relicta, prae- 
fmitae cunctis peregrinationis terminum absolvit, cum iam puer tri- 
mulos esset. mater autem . . .. 

lllud canticum expresserunt, quo tres pueri, contempto tyranni 
iesu, in medio camini ardentis servatorem collaudarunt. sed cum 
omnes ad hilaritatem, laetitiamque profusi, nuptiarum convivium cele- 
brarent, mens tamen illius nihil bis obtusa est, quae divina medita- 
retur, animique propositum explere cuperet. cum iam itaque appe- 
teste nocte cum sponsa cubiculi secreta petiisset, ac lecto assideret, 
tetoque animo res divinas agitaret, suspirio indicans desiderium 
mum, sic eam alloqui aggressus est: vitae curriculum , coniux, ut 


Theophanis Fita. uid 


XVIHU TBEOPHANIS VITÀ. 


γος’ οἱ γὰρ ἐμφανές τινι τῶν πάντων καϑέστηκε, πύτε ϑά. 
varo; ἐπελθών, καὶ τούτου χωρίσας πρὸς τὸ μέλλον παρω- 
πέμψει xai κοινὸν δικαστήριον, ἐτασμοῖς ἀκριβέσε τῶν πεπρα- 
γμένων ὑποβληϑησόμενον. ἐντεῦϑεν ἀνέτοιμον ἐνίοτε λαβὼν 
καὶ πλείστοις φορτίοις ἁμαρτημάτων βαρυνόμενον, τῆς τοῦ 5 
κειστοῦ καλοποιοῦ ὡραιότητος εἰς ἅπαν ἀλλοτριώσας, οἴμοι 
αἰωνίῳ καταδικάζεε πυρί" μικρά δὲ καὶ δοκήσει μύνῃ τὰ 
καλὰ κεκτημένος, ἐποίροις ἀνιαροῖς περιτειχίζεταε ἰδιοποιοῦσιε 
τὴν τελευτήν. ποῖον δὲ τῶν τούεου καλῶν μόνιμον ξατηκε; 
πλοῦτος; ὃ κακίας μᾶλλον ἢ ἀρετῆς ὑπηρέτης μὴ καλῶς κυβερ- 10 
ψώμενος, εἐλλὰ μυρίους τοὺς ἐπιβουλενόντας ἔχων, πρὲν κατὰ 
γνώμην κτηϑῆναι πολλάκις διώλολε. κάλλος σώματος εὐχροίᾳ. 
τε καὶ συμμετρίᾳ μελῶν προσγινόμενον; αλλ' * χρόνῳ σβε-. 
σϑὲν ἢ νύσῳ μαρανϑὸν διαρρυὲν ᾧχετο. δύξης ἀνθρωπίνης 
περιπέτεια; καὶ τί ταύτης εὐτελέστερον, € φιλτάτη, μάλιστα 15 
πρὸς τὴν ἀΐδιον ἐκείνην, ἣν ὀφθαλμὸς οὐκ side καὶ οὖς οὐκ 
ἤκουσε, παραβαλλομένης. ἣν γὰρ ὃ πρωὶ κεησάμενος οὐκ 
οἶδεν εἰ μέχρε δείλης ὑψέας παραμενεῖ, πῶς ἂν ταύτην ἐν 
καλαῖς λογέσαιτο; μιχρὸν οὖν, εἰ δοκεῖ, τοῖς τῆς φύσεως λει-- 


6. καλλοποιοῦ Par. 12. εὔχροεα Par. / 16. ϑε Par. 18. 
ei] ἢ Par. t9. fort. λογέσαιο. ᾿ 


omnibus patet, exiguum est, prorsusque incertum. nemo enim mor- 
talium novit, quando mors accessura sit, nosque hinc ad futurum 
illud, quod omnibus est commuue, amandatura iudicium, in quo re- 
rum gestarum ratio severis quaestionibus reddenda erit. hinc quan- 
doque imparatos, magnisque peccatorum cumulis onergtos, a creato- 
ris pulchritudine, ex qua manat quod pnichrum esi, penitus extorres, 
aeternis heu! flammis addicit: atque is, qui exigua bona, ei tamen 
dicenda sunt bona, quae specie tantum et opinione sunt eiusmodi, 
possederit, inpumeris implicatur molestiis, quibus vitae finis aegre 
immunis sit. quidnam vero ex iis quae huic suppetunt bonis, firmum 
ac stabile? mum divitiae? at certe illae, quae vitii magis, quam 
virtutis ministrae sunt, nom recte administratae, ac cum multorum 
insidiis obnoxiae existant, nondum ex voto partae saepius dilabuu- 
tur. an pulchritudo corporis, quae ex quadam coloris suavitate, at- 
que apta figura membrorum consistit? verum illa aut tempore extiu- 
guitur, aut morbo deflorescit. humanae gloriae ostentatio? quid vero 
illa abiectius, o coniux charissima, praesertim si cum aeterna illa, 
quam nec oculus vidit, nec auris audivit, comparetur? quae enim 
eiusmodi est, ut cum eam mane adeptus sis, nescios an usque ad vespe- 
ram sit permansura, quid est cur in bopis numeretur? baec cum ita 
sint, sj videtur, tantisper naturae obsecuti legibus, nobis ipsi super- 


THEOPHANIS VITA. XIX 


τουργήσαντες »ὁμοις, ἡμῶν αὐτῶν καὶ τῶν ἄνω γενώμεϑα, 
πὰν ὃ μὴ παραμένει τῷ μέλλοντι προσφυῶς ἀποτιναξάμενοι. 
Τοιαῦτα μεὲν Ó νέος τῷ σώματι καὶ παλαιὸς τῷ φρονή- 
ματι, καὶ πολὺ τούτων ἔλεγε πλείονα" 5 δὲ τοῦ Χριστοῦ 
δάμίαντος καὲ εἰκεραία περιστερά, ἣ τρυγὼν ἡ φιλέρημος μᾶλ- 
le χαὶ φέλαγνος, 7 φιλύγαμος, ἡ τὸ τοῦ μάρτυρος αρδα- 
(ov γύναιον πεολλᾷ τῷ μέσσῳ τὸ εἰς Χριστὸν φίλτρον παρα- 
δραμοῦσα, ὅσον τὰ χρηστὰ συμβουλεύσασα, κοινωνὸς τουτῶν 
ὑπῆρξεν ἐν ἅτεασε, τοιούτοις ἀμείβεται λόγοις τὸν σύγευνον" 
Ιοχαὶ πόσῳ μεᾶλλον δικαιότερον, €) φίλτατε, δι’ ὅλου τὸ τῆς 
παρϑεγίας τηρῆσαι καλόν, ἢ τῷ πλείστῳ μέρει καταρρυπῶσαι ! 
τίς δὲ τούτων ἐγγυητής, ὅτε τῷ βίῳ λειτουργοῦσε χαὲὶ πρὸς 
καιδοποιΐμεν ὕτεαγομέγοις τὸ ἀδηλον ἐκδέξεται τούτων, ἀλλὰ μὴ 
τῶν χρηστῶν δλπίδων προαγναρπάσαν ματαίας ταύτης ἐναπο.- 
τὐδείξῃ; πόσῳ δὰ εὐκλεέστερον τὸν ἐλαφρὸν τοῦ Χριστοῦ ζυγὸν 
ἐκ νεότητος ἄραντας, τοῦ ἑπομένον τούτῳ καταξιωϑῆναι μα- 
καρισμοῦ, 7; πρὸς βραχὺ δῆϑεν τοῖς ματαίοις ἐνασχοληϑέν- 
τας, πῆξεν ἐν τούτοις τοῦ λογισμοῦ λαβύντας, τοῖς χειρίστοις 
ἐναπομεῖναε ! ἔχπληξις εἶχε τῶν λεγομένων τὸν νεανίαν τὰ 
Ἰ0γὰρ παρὰ πᾶσαν προσδοχίαν παραδόξως axrxosv* καὶ πρῶτα 
μὲν σὺν δάκρυσι πρηνῆς τῇ γῇ προσκυλισϑείς, τὴν ὑπὲρ του- 
τῶν εὐχαριστίαν ἀνετίϑεε τῷ κιέσαντι" ἔπειτα τῷ γυναίῳ 


εἰ. κατερρυπῶσαε Par. 14. ταύτῃ margo Par. malim ταύτας. 
23. πιροσχαλιϑεὶς Par. 22. χτήσαγτι Par. 


Bisque studeamus, iis omnibus opportune reiectis, quae futuro aevo 
minime perseverant. 

Haec atque alia muita ille corpore iuvenis, sed prudentia senex 

ebatur; cum pura, atque integra. Christi columba, et turtur. soli- 
tmdinis, et castitatis cupidior quam nuptiarum, atque Mardarii mare 
tyris axoris accensum in Christum amorem longe superans, quo me- 
liora consulens in omnibus illis viro socía extitit, verbis eiuscemodi 
marito respondit. multo aequius fuerit, sponse charissime, virginita- 
tis pulchritudinem semper integram servare, quam maxima ex parte 
eam inqoinare: quis autem fore spondeat, ut qui huic saeculo sec- 
vient, dantque libris operam, voti compotes quandoque fiant, non 
matuwriore praerepti fato inahi spe emigrent? quanto clarius, ut leve 
Christi iugum ab adolescentia tollentes, beatitudine, quae inde se- 
quitur, nos dignos praestemus, quàm ut ad breve tempus caducis istis, 
ac insuibus operami ponentes, haerente illis animo, pessimis rebus 
mgiter insistamus? haec ilia cum dixisset, obstnpuit adolescens; 
quippe qui rem novam, omnique maiorem expectatione audisset. ἃς 
primum quidem humi prostratus, gratias egit creatori; deinde laetiori 

f 


XX THEOPHANIS VITA. 


προσβλέψας ἱλαρώτερον, xai συνϑέκας πρὸς ταύτην ποιησά- 
μενος ὡς κοινωνὸν ἐν πᾶσι καλοῖς ἔἕξεε, καὶ εἰς αἰῶνα τὸν 
μέλλοντα σὺν αὐτῷ τῆς καλῆς ἐργασίας ἀπάρχετάι" καὶ παρ- 
αὐτίκα μονάζοντες ἦσαν ἐν κοσμικῷ πολιτεύματι τὸν ἐκείνων 
βίον διακριβοῦντες, Svvopic παναγία, τὰς νοητὰς ἀνατέμνον- 5 
τες αὔλακας καὶ ταῖς οὐρανίαις σηκοῖς τὸν νοητὸν σίτον dya- 
ποτιϑέμενοι. ἔτερπον Χριστὸν εὐωδίᾳ τούτου ᾿γεφόμενοι " καὶ 
τῆς ἐκείνου τῶν μύρων ὀσμῆς ἀντιλαμβανόμενοι, τὴν ἐκείνου 
κατεπλούτουν ἐπιδημίαν. | 

Τῆς συνήϑους γοῦν παρ᾽ αὐτοῖς νυχτερινῆς ἐκτελουμένης τὸ 
συνάξεως, εὐωδίας 6 oixog πᾶς ἀναπίμπλαται, πᾶσαν συνήϑη 
μαχρῷ τῷ μέσσῳ παραερεχούσης, καὶ τὴν τοῦ δεσπότου πα- 
ρουσίαν παραδηλούσης, ὃς τὴν πρόϑεσιν τῶν ϑαυμασίων ano- 
δεξάμενος, τῇ οἰχείᾳ κατηγλάϊσεν ἐπιδημίᾳ... ὑφαπλώσαντας 
οὖν ἑαυτοὺς τῷ ἐδάφει, τὰς τοῦ ἐλέους ἐπιβλῦσαι τούτοις 15 
ἥἤἥτουν πηγάς. καὶ δὴ τῆς ϑείας ἐμφανείας παρῳχηκνίας, τὸν 
πλοῦτον χενοῦντες, τῶν δεομένων ἐνεχείρηυν χερσί, καὶ πρὸς 
τὴν ἀναχώρησιν ἐνσκευάζεσθαι. ἀντεστρατήγει δὲ τούτοις 
φϑόνος τοῦ κοινοῦ πολεμίου πᾶσι βασκαίνων καλοῖς, καὲ κη- 
δευτὴς ὃ τούτου ἐπ᾽ αὐτοῖς μόνοις τὰς ἐλπίδας τοῦ βίου σα- 20 
λεύων, ἐπὲ τοσοῦτον χαλεπήνας τῷ πράγματι, ὡς καὶ βασι- 


2. ἕξη Par. 7. fort. γενομένου. 17. forte τοῦ πρὸς τὴν 
mg. Par. 


vultu coniugem intuitus, ac pollicitus, se illam honestis omnibus in 
studiis, adeoque in futuro saeculo sociam habiturum, una praeclarum 
opus auspicatur. statimque monasticum institutum in saecularí vita 
consectantes, omni virtutum genere vitam excolunt; sanctum nempe 
par effecti, qui spiritales sulcos scinderent, inque caelestibus horreis: 
spirítale itidem triticum  reconderent. Christi bonus odor effecti 
ipsum oblectabant; bonumque eius unguentorum odorem percipientes, 
illius praesentia fruebantur. | 
Cum: igitur pro sponsorum more sic noctem transegissent, tota 

domus boni odoris fragrantia repleta est, quae longo intervalo odo- 
ris omnem consuetam suavitatem superans, domini praesentiam indi- 
cabat. is nempe admirabilium coniugum propositum approbans, prae- 
sentia eos sua honestavit. sese igitar humi prosternentes, ut sibi - 
misericordiae fontes manarent, obsecrabant. adeoque ubi res transa- 
cta esset, praeterieratque divinae ille conspectus praesentiae, opes 
affatim effundentes, pauperum manibus contradebant, quo se ad vitam 
in solitudine degendam compararent. sed communis hostis invidia, 
quam ipse ex rebus honestis praeclarisque contrahit, adversabatur. so- 
cerque eius, qui omnem in ipsis solis rerum suarum spem positam 


THEOPHANIS VITA. XXI 


la πρὸς μέγαν ἐξερεϑίσαι ϑυμόν. Λέων δὲ οὗτος 2», ὃ τοῦ 
Κοπρωνύμεου υἱὸς καὶ διάδοχος, ὃς τὸν γέον ὑπεραλγήσας xai 
τὸν οἰκεῖον φρελον τιμῶν, ὀμμάτων δεῖξδαε χηρεύοντα τὸν vta- 
νίαν, εἰ A47) κῆς ἐγχειρήσεως ἐκσταίη, σὺν ὅρκοις διηπεὶλεῖτο» 
σχαὶ πρὸς τὴν Ζζυζιχον ἐξαπέστειλεν, ἀξιόχρεων ἐγχειρήσας 
πραγμάτων δεοέίκησιν, ὡς ὧν τοῖς ματαίοις καὶ τῷ χρόνῳ πα- 
θαρρέουσεν ἀγεννῶς ἐνασχοληύμενος, λήϑῃ παραϑοίη τῶν ati 
ἐσιώτων τὴν ἐγλαῖΐαν. ὃ δὲ ὥσπερ ἑρμαῖον τὴν ἔξοδον ἐσπὰ- 
σάμενος, ἐπεευγχάώνεε κατὰ τὴν ἐπὲ Σιγριανὴν πώροδον γέροντε 
101à πάντα ϑαυρμεασίῳ, Γρηγορίῳ τούνομα, εἰπὲρ xai ὀνόματος 
au» μέλεε, ἄλλοες T5 χατηγλαϊσμένῳ χαρίσμαασι καὶ προφη- 
τείας χάρεκε λαμεπομένῳ: ὃς πολλοῖς ἱδρῶσι. ἐλευϑέραν τῶν 
zaje» τὴν ξαιυτοῦ χαρδίων ὠπεργασάμενος, πρός 16 ϑεοπτίαν 
ἐπιτήδειος καὶ πρὸς τοῦ μέλλοντος κατανόησιν ἐγεγόνει" καὶ 
ιὅτὰ τῆς προϑέσεως ἀνατίϑησι, καὶ τὴν φυγαδείαν ἐν βουλαῖς 
οὖσαν [ὅσον ὑποκαϑυποφαίγει. ὁ δὲ. συνήϑως τῴ παναγίῳ 
καταλαμιφϑεὲς πνεύματι, οὐδὲν. δεῖ σοι, φησί, τῆς φυγαδείας, 
ᾧ νεανία, μετ᾽ ὀλίγον ἀκωλύτου τῆς ἀναχωρήσεως ἐσομένης. 
ὁ γὰρ σὸς κηδευτὴς ἅμα τῷ βασιλδύοντι τῆς παρούσης βιο- 
λοτὴς ἀπωσθέντες, πρὸς τὴν ἐκεῖσε μεταχομισϑήσονται συνοι- 
χίαν. καὶ τῇ συνουαῃ ψιϑύροις ἐπεφώνγει τοῖς χείλεσι, ὡς 


4. δεησχεεελῆτο Par. 16. ὅσαν delendum videtur. 18. μετ᾽ 
ὀλίγου Par. ; 


babebat, consilium sic aegre tulit, ut. ipsum quoque imperatorem in 
magnam indignationem impulerit. Leo hic fuit Copronymi filius, ac 
imperii heres. 1» adolescentis. vicem dolens, propriumque amicum ho- 
morans, jureiurando comminatus est se adolescenti oculos effossurum, 
nisi a proposito desisteret. misit itaque Cyzicum, munusque praecla- 
run comunisit, ut dum rebus vanis, ac quae tempore diflluunt, igna- 
viter impenditur, earum quae semper permanent, obliviscezetur. at 
ille tanquam oblatum, quod urbe exeundum esset, amplexus, remque 
imbenter habens; dum apud Sigrianem transit, admirando seni Gre- 
gorio nomine, viro cum aliis donis, tum prophetiae gratia illustri , 
occurrit.  imultis enim is sudoribus animum a perturbationibus libe- 
rum, seque tum ad contemplationem rerum divinarum, tum ad eorum, 
quae ventura essent, cognitionem, aptum reddiderat. huic Theopha- 
mes animi sui propositum aperit, ac se fugam meditari subindicat. 
ille sancto spiritu, ut erat solitus, illustratus: nibil est, inquit, o 
iwvenis, quamobrem de fuga cogites: paulo post enim licebit tibi, 
nemine probibente, ad solitudinem te conferre. tuus namque socer, 
necnom imperalor vivis exempti ad aevi futuri contubernium commi- 
SrabuuL. tum uxori, quae.comes erat, labiis ad aures susurrat, fore, 





ΧΧΙΙ THEOPHANIS ΥἹΤΑ. 


ὃ χαλὸς οὑτοσὶ νεανίας καὶ μαρτύρων κομισϑήσεται στέφη 
καιρῷ τῷ προσήκοντι. ! | 

ἮΝν dà τῷ τοῦ γέροντος ἐξυπηρετούμενος ὑποζυγίῳ, xai 
ταύτῃ μᾶλλον ἢ τῇ βασιλείῳ τῶν ἵππων ὑπηρεσίᾳ μεγαλαυ- 
χούμενος, ἐν 7j καὶ διέπρεπε. τούτου τῇ διδασκαλίᾳ προσμεί-- 5 
vac, καὶ πατέρων ἑτέρων ἐπισκέψεσι ἐμβοαδύνας͵ ὠψίσϑη 
τῆς οἴκαδε ὑποστροφῆς, καὶ τῷ τυχάντι χωρίῳ σὺν τοῖς συν- 
οὔσιν, ὡς siys σκευῆς, ἐγκατέμεινε. καυσωνί v6 πολλῷ καὲ 
δίψῃ σὺν τοῖς ἀμφ᾽ αὐτὸν συνεχόμενος, οὐ δυσχεραίνων τῷ 
συμβεβηκότι, οὐκ drtovat τοῦ ὕδατος πρὸς μεταμέλειαν 9n0— 10 
φερόμενος, oU * προαίασε τοῦ δίψους τὸν οἰχεῖον δεσπύτην 
ἐκμειλισσόμενος, ἀλλὰ τὰς συνήϑεις ἀποδοὺς τούτῳ προσευ- 
χάς, ἐπὶ τοῦ προσόντος ἀνέκειτο τάπητος, ὕπνῳ βραχὺ παρα- 
μυϑήσασθαι τὸ δίψος ἐθέλων. ἀλλ᾽ ὃ τῶν ϑαυμασίων ϑεὺς 
ἐνερυφώντα di αὐτὸν τοῖς πόνοις τὸν νεανίαν ὁρῶν, μεγαλο- 15 
τιμῷ τερατουργήματι" ὃ γὰρ ἀγνώμονε λαῷ ἐξ ἀκροτόμου 
βλύσας τὰ νάματα πὼς οὐκ ἔμελλεν εὐγνώμονἐ νεανίᾳ τὰ τῆς 
χρείας παρέξεσθαι; πλησίον γοῦν οὗπερ ἐπέκειτο τάπητος, πη- 
yn τις ϑείῳ προστάγματι παραδύξως ὠνέβλυσε, καὶ ϑίξει τῷ 
ϑεράποντε τὴν αἴσϑησιν ἐμποιήσασα, πρὸς ἐπίγνωσιν αὐτῆς 20 
διήγειρεν" καὲ τοὺς συνόντας προσκαλεσάμενος τὸ ϑεοδώρη- 


3. ἐξεπηρεε. Par. ι1. πρϑσίασεΐ παρουσίᾳ τὰ mg. Par. fort. 
πιάσει. 17. ἔμελεν Par. 


wt praeclarus iuvenis martyrum quoque lauream opportuno tempore 
reportaret. . 

Senioris inserviebat iumento, eoque magis, quam regio equorum 
ministerio gloriabatur, quo ipso ornatus erat. senis igitur doctrinae 
assiduus, ac dum visendis aliis patribus tempus terit, demum reditu- 
rum hora tardior prohibuit; unaque cum sociis leoo primum obvio 
cnur supellectile consedit. cumque interim ingenti aestu sitique ipse 
pariter ae comites excruciarentur, haud tamen quod: acciderat indigne 
ferens, vel aquae penuria eo adductus, ut se itineris poeniteret, aut 
ut saltem sitim depulsurus dominum suum votis fatigaret ; sed ubi 
solitas preces reddidisset, super tapete illic expanso recumbebat, 
somno paulisper sitim leniturus. at rerum mirabilium effector deus, 
iuvenem intuens propter se libenti animo labores ferentem, magno 
illum rhiracule decoravit. qui emim ingrato populo ex durissima pe- 
tra latices effudit, cur probo iuveni necessaria non subministraret? 
probe igitur ubi is strato tapete iacebat, divino iussu fons quidam 
adiiranda scaturigine profluxit: tactuque suo servum dei excitans, 
sese illi patefecit: qui sociis convocatis, sitis remedium a deo datumn 
ostendit. cavis igitur manibus aquam haurientes , suaves illos divi- 


THEOPHANIS VITA. XXII! 


τον ἐπεδείκενε τοῦ δήψους ἴαμα" καὶ κοίλαις χερσὶν dovoa- 
μένος τοῦ προσηνοῦς ἐκείνου, καὶ ϑεοσδύτου καταπήλαυον νά- 
ματος, τὴν προσήκουσαν εὐχαριστίαν τῷ δοτῆρι πάντων κα- 
λῶν, ὡς τὸ. εἰκός, αἀναπέμποντες. τοῦ μή τινα δὲ δόκησιν 
ἡ ἐμποιῆσαε, ὡς ἀφανεῖ καλυπτομιόνη τύχῃ πρὸς τουμφανὸς ἧκει 
ἀθρόον ἀναφανεῖσα, διὰ νυκτὸς ἀπῴχετο, ὡς μηδὲ ἴχνος ἐς 
τὸ πρωΐ ταύτης ἐμφανισθϑῆναι. τοῦτο τῆς τοῦ ϑείου ϑερώ- 
πόντος παιδοϑεν πρὸς ϑεὸν ἀγάπης πρὸς ὑπόδειγμα, τοσοῦτον 
τὴν so» ϑεύπτου ϊωύσέως παρατρέχον ϑαυματουργίαν, ὅσον 
109 μὲν αἰτήσας, ὃ dà μὴ τοῦτο πρώξας ἔλαβε" xai ὅ μὲν 
ἀνάγχη τῶν γογγυσμῶν τῶν οἰκείων ἐξεβιάζετο δοῦναι δεσπὸ- 
τὴν" ὃ δὲ ναρτερίᾳ καὶ τῇ τῶν συνόντων εὐχαριστίᾳ τὸν 
ἴδεον ἐφείλπετο δοῦναι δεσπύτην" καὶ οἱ μὲν τὸ δωρηϑέν, ἵνα 
μὴ λέγω Ῥωνσέα, κατερρύπωσαν ἀμφιβολίᾳ" οἱ δὲ τὸ δο- 
159i» τὴ τοῦ καλοῦ 7100x023 κατεκύσμησαν, E 
Οὕπω γὰρ τρεῶν παριππευσανιων. ἐτῶν, κηδέυτης ὃ zov. 
του ἅμα τῷ βασιλεύοντι τὴς παρούσης ἐκεμηϑέντες εὐχλείας, 
πρὸς τὴν ὑφειλομόνην πωαρεπέμφϑησωαν ἐγοικεία»ν. Εἰρήνη δὲ 
τὸ πραταιόφρον ἐὀχεῖνο xac ϑεοφόρητον γύναιον τῆς βασιλείας 
300»» υἱῷ τοὺς οἰακως ἀγχειρέζετκαι" εἰπερ χρὴ γύναιον καλεῖν 
τὴν xar ἐχϑρών' καὶ πάϑῶν dogswonQ χαϑωπλισμένην qoo- 


, 3. πατεπήλαυον Par. 5. dqartíg Par. |. 8.fort. προσυπό- 
dt ygua. 9. παρατρέχων Par. . — 11. γογγυστών Par. 13. 
dq exero Par. 14. τὸ] τῷ Par. 


moque munere concessos latices, debitas bonorum omnium largitori 
deo gratiarum actiones reddentes, pro eo ac ollicii ratio petebat, 
perceperunt. at ne quis pouet suspicari, fontem illum cum occulte 
lateret, repente in apertum productum erupisse, nocte sic evanuit, ut 
ne vestigium quidem-'eius ullum mane relinqueretur. boc amoris, quo 
sanctus hic iam inde a puero deum prosequebatur, signum fuit: tanto. 
maius illo, quod Moyses dei iuspector edidit, quod ipse precibus 
rem impelravit ; hic autem ne id' postulans quidem. praeterea ille 
murmurautium suorum necessitate adductus ,, dominum ad largiendum 
impulit: hic antem patieutia, et gratiarum actione utens cum sociis 
suis, proprium dominum movit? ad haec ludaei (ne dicam Moesem) 
incredulitate munus iuquinarunt; hi autem concessum donum hone- 
statis accessioue honestarunt. 

Nondum anni tres praeterierant, cum socer eius, et imperator a 
mundi gloria excisi, ad doinicilium quod eos deceret, translati suut. 
Ireue autem mulier illa fortis animi, ac divino sensu praedita, cum 
filio imperii gubernacula suscepit (si tamen mulier dicenda est, quae 
adrersum hostes, ac perturbationes virilem animum gessit.) tumque 


XXIV THEOPHANIS VITA. 


γνήματι" καὶ σπένδεται φύσις βροτῶν ἀλλήλοις τὸ καὶ 9g, 
πολυχρόνιον. κεκεημένη τὸν πόλεμον" καὲ εἰς ἅπαν ἐκχαϑα- 
οἰσϑείσης *, πάντα πρὸς τὸ φαιδρὸν "μιετεβάλλετο. τῦτε καὲ 
ἥλεος ὃ πάντ᾽ ἐφορῶν ἡμέραν ἐπῇϑεν ὁλοσχερῶς ἐλευϑέριον, 
καὶ τὸ στυγνὸν τῆς κατηφείας ὃ πολλοῖς περιεβέβλητο χρόνοις 5 
ἀποδυσαμενὸός σταϑερώτερον ἐξέλαμπε. τότε τοίνυν τῶν Oi- 
κείων βουλευμάτων: 5j ϑεοχύσμητος καὶ φίλαγνος ξυνωρὲς à» 
ἐξουσίᾳ γενομένη, τὸν προσόντα ποικίλον πλοῦτον τῆς οἰκέας 
ἐχφοροῦντες, πᾶσι τῆς ἐν χρείᾳ καϑεστηκόσι διένεμον" καὶ 
μία φιλοϑέων οἰκία, πολλοῖς ὑπηρδετησαμένη τὰ πρόσφορα, xai το. 
τῶν τῷ Jt προσανεχύντων τὰ φαῦλα διαφερύντως ϑερα- 
πεύσασα, τὸν τὰ ἐκείνων ἰδεοποιούμενον μεγάλως κατέτερπε. 
Ταῦτα. οὖν καὶ τὰ ἀλλα ὅσα πῤοσῆκε διαπραξάμενοι, ἡ 
μὲν τῷ κατὰ Ηριγκίπου σεμνείῳ αὐτοῖς κτήμασι ἐγκατοικίζε- 
ται, ὃ δὲ πρὸς τὸν. μέγαν ἐπανατρέχει Σερατήγιον, ἐν τῷ 16 
κατὰ τὴν. Σἰγρεανὴν ᾿'Πολυχρονίῳ τυγχώνοντα, ὃ πάλαι τούτῳ 
παρ᾽ αὐτοῦ δεδώρητο ῥᾳστώνης χάριν καὶ ἀναπαύσεως, xd- 
κεῖσε ταῖς ἐκείνου χερσὶν ἀποχείρεται" μᾶλλον μὲν οὖν ic- 
povoysitat πολλῷ τῆς τοῦ μεγάλου Ἰσαὰκ ϑυσίας ἱερουργίαν 
ἱερωτέραν, ὅσον τοῦ ἀχουσίου σεμνότερον τὸ δχούσιον, xai 320 
τοῦ μὴ τετελεσμένου τὸ πέρας λαβόμ' κἀκείνῳ τὴν μονὴν 


3. ιἰἄχλυος vel simile quid excidisse videtur. 4. ἐηῆ7ϑεν»Ἶ ἐπέ 
δὲν Par. et in margine: forte ἐποέησεν. 8. οἰχείας Par. 


humanum genus, quod diuturno bello laboraverat, cum secum ipsum, 
tum cum deo conciliatur: prorsusque depulsis tenebris, laetiorem 
omnia faciem induebant. tunc quoque sol, qui cuncta lustrat, diem 
ex omni parte librum extulit; et moerorem atque tristitiam, quae diu 
ipsum occupaverat, exuens, nitidius eluxit. tunc igitur a deo orna- 
tum, ac castitatis amans par illud, eius quod animo constitutum erat, 
nactum potestatem, uberes domo divitias proferentes, in omnes large 
egenos .erogabant. adeoque una dei amantium domus, multis, quae 
victui erant necessaria subministrans, et eorum qui se deo dedide- 
rant, pauperiem vitaeque incommoda eximie sublevans, deum ipsum, 
qui haec sua fecerat, vehementer oblectabat. 

Cum igitur haec et alia multa perfecissent, illa quidem in mo- 
nasterio quod in insula Principe situm est, collatis eo facultatibus 
suis consedit: hic autem ad magnum Strategium revertitur apud Si- 
grianam degentem in monasterio , cui nomen Polychronius ; quod is 
ab ipso otii quietisque gratia donatum acceperat: illicque manibus 
íllius detondetur; imo vero immolatur, hostia quam magnus Isaac 
longe sacratiore, quo praestantius sanctiusque qtiod ultro fit, quam 
quod praeter voluntatem, atque id, quod peractum est, eo cui finis 


THEOPHANIS VITA. XXV 


SJ 


αὐτοῖς κτήμασιν ü»aJ5ig (πολλὰ yag ἦν, ἃ ταύτῃ συγκαϑιέ- 
θωσεν) βουλήσει τούτου καὶ γνώμη πρὸς τὴν νῆσον διαπεραι.. 
οὔται ἣν Καλώνυμον κικλήσχουσεν, καὶ τὸ προσὸν ὃν cavsg 
πατρόϑεν κεημάτιον μοναστήριον ἐκ τῶν ὑπολειφϑέντων dew — 
δμάμενος, ἐκ τῆς Θεοδώρου μονῆς ἀϑροίσας μονάζοντας, ὃν 
Aoroysoapior οἱ εἰδότες ἐπονομάζουσι. ὅσης dà ἀϑετῆς ὑπὴρ- 
xe» οὗτος ἀνάπλεως, καὶ 5j δημώδης σαφῶς παρίστησι παροι- 
μέα. τούτοις τὴν τῆς μονῆς δεσποτείαν δωρησάμενος, xai 
τὸν πάντων δοχιμώξατον ἀναδείξας ἡγούμενον, ἀρχέτυπον ὕπα.-. 
Ἰοχοῆς κοῖς Aoenol; ἐγνωρίζετο, ταπεινώσει μὲν τοσαύτῃ x00j09- 
μενος, «c μηδενὲ τῶν ἄλλων οἰκτρύτησιν. παραβαλλεσϑαι" 
ἐσχησέε δὲ xai χαμευνίᾳ τηλικαύτῃ περιλαμπόμενος, ὡς na- 
ϑατρέχειν πολλῷ τῷ μέσσῳ τοὺς ánavrag. τῇ dà τῶν ϑείων 
βίβλων γραφῇ σχολάζων " ἀνημέριον, ἣν οὐκ ἐκ παιδείῶως ἀν. 
ιϑρωπένης, ἀλλὰ πόνῳ διηνεχεῖ καὶ ϑείᾳ χτησάμενος χαριτι 
ἀχοριβῶς μεεήρχειο. παννύχιον τῇ καϑαρᾷ προσευχῇ πρὸς 
Χριστὸν ἐχδημῶν τὸν ποθούμενον, τὴν δφυμένειαν ἐφείλκετο 
τούτου" καὶ ϑυμὸν δὲ κατὰ δαιμόνων στρατολογήσας xai 
παϑών, παρὰ τοῖς πᾶσιν ἅπερ τις ΖΠΙυσης ἕτερος καϑωρᾶτο. 
10émiD vga» δὲ τῶν γηΐνων ἀποστήσας εἰς ἅπαν, uovotc τοῖς 
ϑείοις προσέμενεν, ἀνδρείᾳ dà καὶ καρτορέᾳ καὶ τῇ τῶν δει» 


2. διεαπαερεοὕύται Par. 4. δημάμενος Par. 6. οἰδότες Par. . 
“- δημόδης Par. 14. χαϑ' d 'uépav. mg. Par. fort. ἐνημέρευε. 
18. fort. ὥσπερ vélx«9antQ. —— 19. ἕτερος] ἤπιος mg. Par. male. 


reique absolutio defuit. illi itaque monasterio cum praedio totaque 
possessione, quae amplissima erat, donario oblato, eius voluntate ac 
consilio ad insulam, quam Calonymum vocant, se contulit ; ac prae- 
diolo, quod in ea paternum babebat ex. reliquis facultatibus, in mo- 
nasterium extructo, monachos ex Theodori, quem Monacherarium vo- 
dtant, accivit monasterio. quantae autem is virtutis esset, vel volgi 
proverbium facile indicat. in horum iura monasterio concesso, omni- 
umque probatissimo praefecto illius constituto, obedientiae exemplar 
se ipsum exhibuit. tanta praestabat humilitate, ut supra omnes mi- 
serabilem sese deploraret. εἷς autem austerioris vitae exercitiis, le- 
ctiqoe duritie clarebat, ut longo omnes post se relinqueret intervallo. 
divinorum librorum scriptioni assidue incumbebat, quorym scientiam 
aon humana disciplina, sed labore continuo, et divina gratia plene 
callebat. noctem precando consumens, puraque oratione in Christum, 
euius tenebatur desiderio, excedens, illius sibi benevolentiam conci- 
liabat. cumque adversus daemones, abimique aegritudines instructa 
ira puguaret , cunctis lenjs tanquam Moses alter apparebat. rerum 
terrenarun cupiditatem sic abiecerat, ut divinis tantum vacaret. quanta 


Jj 


ΧΧΥ͂Ι THEOPHANIS VITA. 


νῶν ὑπεροψίᾳ ὅσῃ χατηγλαΐζετο, oi τελευταῖοι τούτου μῶλι- 
στα παρέδειξαν χρόνοι. E | 

Οὕτω δὴ τούτου ταῖς ἀρεταῖς dnaxualovtog, τὴν énixg- 
Qo» βιότην. ὃ τῆς μονῆς προστάτης ἀφείς, πρὸς τὴν ἀγήρων 
μεταβιβάζεται λῆξιν. πάντων δὲ συνδρομὴ àm αὐτὸν καὶ 5 
ἐκοσία, σὺν. δάκρυσι προστῆναι τοῦτον ἰχετευόντων καὶ εἧς 
σωτηρίας ἡγήσασθαι, ὧν καὶ τὴν ἐσχάτην τάξιν πληρῶν ἀρε- 
ταῖς ἐφωταγαγεει τούτους καὶ πράξεσι. ἀλλ᾽ ovx ἔπειϑον γνώ-- 
μὴν τοῖς ταπεινοῖς ἐμμένειν. ἐμμολετήσασαν" καὶ ὅσον ἐρατὴ 
πρὸς ὕψος ἦγε μετέωρον, ἐπὲ τοσοῦτον τούτοις φιλονεικοῦσαν iO 
ἐγχαλλωπέζεσϑαι. ἀμέλεε πάντα παρὰ φαῦλον Osusvoc, τὴν 
ῥάβδον ἐπὲ χεῖρας λαβών, καὶ τῇ. ἐλπίδι Χριστόν, fj διὰ βίου 
* συνέρεδι παντὸς, ἀραρότως ϑωρακισάμενος, ἐπὲ τὸ τῆς Σι- 
γριανγῆς ὅρος ἀφικνεῖται" καὶ παρά τινος Γεωργοῦ χωρίον 
αὐνησάμενος ὅπερ ὠνέκαϑεν ᾿Αἰγρὺς ὠνομάζετο’ ἦν δὲ naga 15 
ϑεοφιλὼῶν «κεχομισμένος δάνειον, οὐ γὰρ * ψυχῆς ἐκέχτητό τε 
καὶ τοῦ περικειμένου βαχίου τῷ σώματι, ρμιύσας τὰς αἰσϑή-- 
σεις, καὶ σαρκὸς ἔξω καὶ κύσμου γενόμεγος, ὃν αὐτῷ τὴν πα- 
θοεκέαν ἐποιοῖτο τοῦ βίου. τῇ uà» ϑεοσδότῳ τῶν χειρῶν ἐρ- 
γασίᾳ ἐπὲ τοσοῦτον προσκείμενος, ὡς οὕπω παριππεύσαντος 30 
χρύνου ἀποδοῦναι ni» τοῖς δεδανεικόσε τὸ ὄφλημα, ξαυτῷ δὲ 


4. βεώτην. ἀγήρῳ Par. 13. fort. συνήργει vel συνύῴρειδε. 
"o κεχομισμένομ Par.. —— ante ψυχῆς πλὴν vel χωρὶς excidisse 
videtur. | EM ͵ 


porro fortitudine eniteret, laborumque ac aeremnarüm sustinentia 
atque contemptu, extrema ipsius tempora potissimum indicarunt. 

Sic igitur iHo virtutibus florente, monasterii praefectus ab hac 
mostali vita discessit ad immortalem. . tum ad eum universorum con- 
cursu facto, cum lacrymis supplices rogant ipsis praeesse velit, ac sa- 
lutis ducem agere, qui vel estremura apud eos locum tenens, virtuti- 
bus vitaque agenda illis praeluceret. nihil tamen eius amimum mo- 
vere potuerunt, cuius unnm studium erat, ut in abiectis humilis per- 
maneret: ac quanto sublimior virtute tollebatue, tanto his honestari 
amplus contendebat.  demique spretis omnibus, assmnptoque in ma- 
num bacelo, ac spei vi, cui quoad vixit nixus fuerat, Christum pro 
thorace apte iuduems, ad Sigrianae montem venit: coemptoque ab 
agricola praediolo, cui olim iam agri nomen erat (mempe mutuo a 
viris religiosis accepta pecunia, cum praeter animum, vilesque pan- 
nos quibue tegebatur corpus nihil possideret) clausis sensibus, ac carne 
mumdoque excedens, illic domicilium sibi statuit. manuum labore, ac 
divinitus concessa operis industria tantuin profecit, nt nondum elapso 
anno cum mutuo sumptam pecuniam redderet, tum victui necessaria 


THEOPHANIS VITA. xx" 


τὰ τῆς χρείας ἐκ τῶν χειρῶν πορίζεσαϑαι.  advóc dà ξαυτοῖ 
πρεέττων ἑκάστης γενόμενος, τῶν ὄπεϑεν ἐπιλανθανόμενος, eno- 
στολιχῶς εἰπεῖν, ἐπηύξει τοῖς ἔμπροσϑεν, οὐ τὴν ἐν τῷ καλῷ 
μονὴν προκοπὴν ἡγούμενος, ἀλλὰ τῷ μὴ προβαίνειν ἐν τούτῳ, 
δζημέαν οὐ τὴν τυχοῦσαν οἰόμενος. συνήργει δὲ τούτῳ χάρις 
ἐν πᾶσι καλοῖς, 5 παιδόϑεν ἀναπαυσαμένη τούτῳ καὶ διηνε- 
κῶς ἐπιλάμπουσω. - | | 
Kai τίς d» τούτου τὰς πρὸς ϑεὸν du εὐχῶν ἐκδημέας, 
el τῶν ἐνύλων εἰς ἅπαν ἀποχαϑάρασαι ὄργανον ϑείων ἐνερ. 
ιογεεῶν εἰργάσαντο, κατ᾽ ἀξίαν ἐχφράσαι δυνήσαιτο; τίς δὲ τὸ 
τῆς σωφροσύνης κάλλος τῆς τούτου καρδίας. ἐξειπεῖν ἐσχὺυ- 
σειεν, ἢ τοῖς ἀσωμώτοις συνάπτουσα xai ϑεοῦ δοχεῖον ἐργα- 
ζομόνη καϑαρώεατον, πρὸς τὸ ϑεσπτέαν ὠνῆγε καὶ τὸ μέλλον eic 
παρὸν ὅρᾷν παρεσχεύασε; tí; δὲ λόγος τῆς ἐκείνθυ πρὸς ϑεὰν 
ιὅκαὶ τὸν τιλησίον ἀγάπης τρανῶσαι φιλανεικήσει τὰ ἀχόρεστον, 
κἂν πρὸς αὐτὸν αἰϑέρα πτεροφυήῆσας ἐπαναβαΐέη; τῆς πίστεως 
τὸ στερρὸν καὶ διπλόης ἁπάσης ἀμέτοχον, τῆς ἐλπίδος τὸ ἀρι. 
θηκεον, jj παιδόϑεν ϑωρακισάμενος τὴν v8 τῶν μελλύνεων 
ἀπόλαυσεν ὡς παροῦσαν λογεζόριενος ἐχρατύνειο; ἀλλὰ γὰρ 
2049£r5 φωτοβόλοις πυρσεύουσα γχάρεσι πολλοὺς ἐπώλει: π΄ρὸς 
μέμησεν. ἀμέλει τὸ ἥπιον Χριστοῦ ζυγὸν ὑποδύντες, παιδο- 
τρίβην τοῦ ζῆν πρὸς ἀρετὴν ὑπαλεέφοντα κατεπλούτουν. τῆς 


3. ἐπεξετείνειο exspectes secundum Phil. 3. v. 15. 10. φργά- 
σαντο Par. ! 


compararet. in dies autem se ipsb melior evadens, et quae retro sunt 
(ut apostoli verbis utar) obliviscems, ad anteriora contendebat. ne- 
que enim profectus loco ducebat, ut iu bono.quod adeptus erat, con- 
sisteret: hno non medioere damnum existimabat, nisi semper in eo. 
proveheret. comes autem et adiutrix omnibus ign bomis illi erat gra- 
Ua dei, quae a puero in illo conquieverat, ac iugitur lucebat. 

Quis eius, precem vi in deum excessus, qui a terrenis prorsus 
emandatum divinarum operationum organum efficiebant, pro dignitate 5 
explicare queat? quis castimoniae decus cordis illius enarrare posait, 
quae beatis eum apiritibus eoniuugebat, deique purissimum vasculum 
praestabat , tosmque in dei conspectum attollebat, et ut. futura tan- 
quam praesentia essent aspectaret, eíficiebat? — quaenam oratio asse- 
qui valeat imsatiabilem iHius erga deum atque proximui charitatem, 
licet vi soa aetbera conscendat? quae (dei Brmitatem, ab ouunni du- 
plicitate alienam ? 4586 spei constantiam, qua ille iam inde a puero 
imstruetus, mc se futuris tanquam praesentia forent potiri existimans, 
«confirmabatur? caeterum, viri tanta virtas lucidis radians facibus, 
ad imitandum plwres invitabat. «denique qui suave Christi iugum 





ΧΥ͂ΨΠΙ THEOPHANIS VITA. 


γὰρ τοῦ πλησίον ἀγάπης ἀκριβέσι ϑεσμοῖς τειχιζόμιενος, ἐνέκα 
δι᾽ αὐτῆς τὸ ταπειγὸν τοῦ φρονήματος, xai προστάτης TOU- 
τῶν ἐδείκνυτο, ὧν πολὺ πλέον [τὸ ταπεινὸν τοῦ φρογήματος 
* ἀμέλειαν τοῖς πρὸς dgerz» χειραγωγουμόνοις ἀπέτικτεν, ἀλλ᾽ 
ἀναλογοῦσαν τὴ πρὸς αὐτοὺς στοργῇ τὴν ὑπακοὴν παρείχοντο, 5 
τὴν ἀρετὴν αἰδούμενοι. | 

Ὥς ye καὶ ϑείᾳ λαμπόμενος χάριτι, καὶ συνιδεῖν ῥᾷστα 
τὸ δέον οἷός τὸ ὧν, τοῖς κατὰ Βιϑυνίαν ἐνδημῶν μοναστηρίοις 
καὶ ἑτέροις ἀλλαχόϑεν προσομιλῶν, τοῖς ἐκείνων τῆς ἀρετῆς 
λειμῶσι, τὰς ὄψεις ἐπαφείς, συχελέγετο ὡς ῥόδα τὰ τούτων το 
ἀγωνίσματα, xui τοῖς οἰκείοις προσεχόμεζεν, ἀγάπης ἀρίστης 
καὶ ὑψοποιοῦ ταπεινώσεως ἐν ξαυτῷ περιφέρων τὰ ὑποδεί- 
γματα. ἐγκοατϑίᾳ dà διηνεκεῖ στομούμενος, ἡκέκα φίλων ἐκά-- 
λεε παρουσία πρὸς μετάληψιν, τὸ τῆς ἐγκρατείας καλὸν ἐν 
δευτέρῳ τιϑέμενος, τὴν κυρέαν προὐτέμα τῶν ἀρετῶν" χορ-τΆ 
ταζεσϑαί τὸ καὶ ὑστερεῖσϑαι κατὰ τὸν μέγαν Παῦλον εὖ ti- —— 
doc, καὶ τῆς κενῆς δόξης δραπετεύων τὴν ἐπικράτειαν. μι- 
τιϑοῦ μὲ τῶν ἐκείνου καλῶν διέδρα τὸ. μέγιστον. τῆς γὰο' κατὰ 
Νικαίαν συνόδου συστάσης τὸ δεύτερον, σὺν τοῖς ἄλλοις πα- 
τράσιν óni αὐτὴν ἐκέκλητο. πάντων δ᾽ ἐφ᾽ ἵππων ἐξόχων χα 


3. verba τὸ ταπεινὸν τοῦ φρονήματος ex proxime superioribus 
repetita haud dubie delenda sunt: reliqua aperte corrupta do- 
ctioribus trado sananda. 16. ὑστερῆσϑαι Par. cfr. Phil. 4. 
Y. 12. οἱειϑὼς Par. 


subierant, vitae eum iustitutorem, qui ad virtutem animaret, ingenti 
compendio habebant.  accuratis enim in proximum charitatis scitis 
munitus, sic humilem de se sensum vincebat, eorumque praefectum 
agebat; quorum animis initiante illo ad virtutem, impensior illa sub- 
missio contemptum velut progignebat: tametsi illi eius virtutem reve- 
riti, pro benevolentia qua eos prosequebatur, amorisque modo, obe- 
dientiam parem rependebant. | 

Velut autem divina illustratus gratia, eoque ingenio praeditus, 
ut quae recta ac consentanea essent facile dispiceret, quae in Bithy- 
nia, ac locis aliis monasteria sita sunt invisens, inque eis monasticem 
profitentibus familiarius colloquens, coniectis.ín illorum virtutum prata 
luminibus, rosarum instar quibus praelucebant decerpebat certamina, 
domumque ad suos reportabat, perfectam charitatis, et sublimis hu- 
militatis in se circumferens documenta. iugi autem abstinentia dura- 
tus, cum amicorum invisentium praesentia ad cibum percipiendum 
vocaret, illius honestatem in secundis habens, virtutum dominam illi 
praelatam volebat: qui magni Pauli more sciret satiari, et penuriam 
pati, inanisque gloriae dominatum fugeret. pulcherrimum illius factum 
me pene praeteriit. cum 'enüum Nicaeae synodus secundo coacta es- 


"EHEOPHANIS VITA: XXIX 


ϑροιζομένεο», seca Ἅ εἰ ξετεραῖς γαννυμένων ἐσθηταις, αὐτὸς τῷ 
Jh τρε y ép es) :εὐεςμεούμενος, ὑποζυγίῳ τὸ ἐπιβὰς κἀν ϑηλείᾳ 
 διπορεεα.» εξα μεένως ἐποιεῖτος ὡς δ᾽ εἶδον ἅπαντες τὸν 
χούτῷ πελοιΐκε» "εομεοῦντα τὸ πρότερον τούτοις νῦν καλλω- 
(S0? , SE «εὐτοὉὉ μιᾶλλον 7 τῶν ἄλλων δρεψάμενοι τὴν 
a0»,  £*- 0 wkgesosc εξπαάσης ἀνεπίμπλαντος ὃ δ᾽ ἐχϑύμως 
πίσας *3j εελνϑεες καὶ τὴν πλάνην καταστρεψώμενος, τῇ 
1012] XO0» εξρεποῦν» καλλυνύμενος, ἐπανῇει. 
οὕὐτον ποῖς πεεελοῖς οἱ τῆς κακίας γεννήτορες Baokgyay- 
ἐμονες, gac«xoor τῆς γυχτὸς ἀφυπνοῦντε ἀνέδην ἐπιχωμα- 
καὶ τῆς ὅλ᾽ωης χεερὺς τὸν ἀντίχειρα συὸς δίκην ἀγρέου 
ηοῦσε λαβόμεενοε, δριμεῖαν τὴν ἀλγηδόνα καὶ ὄκτοπον 
(409, πούς moo» ὀδόντων τύπους ἐπαφένεες τῷ μέρει sov 
juo € — ἢ ἢ » ' ς 4 
, 9 δὸ zd πτερὸς 9:0» ἔρωτι καϑηλουμενος, καὶ τῆς 
ndi μουχϑηρᾶς ἀτεενοίας ὑπάρχων ὑπέρτερος, oUd' οὕτως 
: 2; "Q9 γεγονότε τοὺς Üfaoxarovg ἐνέδωκε δαίμονας" 
nem ματὲ dà Ἐτύλοον τιμίων, ὡς εἶχα σπουδῆς, ἐπιχρίσας, 


w ἐσθῆσιν ng. Par. sed scriptor barbaram formam praetulisse 
videtur. 3. Edo» Par. 8. γενγνηχοτάτῃ Par. énavíti 
Par. 9. τῆς} τοῖς Par. h. l. et mox. 13. ἀγεποίησαν Par. 


set, aleam ipse quoque cum aliis patribus vocatus est. cumque 
omaes equis praestantibus, et splendidis vestimentis ornati venirent, 
ipse solito cilicino sacco indutus, ac asinae insidens, laetus iter sus- 
cepit. sed cum omnes viderent eum, qui prlus omnibus divitiarum 
copiis abandaverat, vili nunc habitu gloriantem, maiore ex illo, quam 
ex reliquis, percepta utilitate, ingenti laetitia repleti sunt. ipse vero 
strenue propagnata veritate, ac errore everso, fide, quae virtutum ge- 
meralissima est, inclytus rediit. 

Verum cum malitiae auctores daemones praeclaris ipsius factis 
isviderent, ei nocte parumper dormienti impudenter illudere conati 
sunt. manus enim ipsius pollicem, tanquam sues agrestes, dentibus 
corripientes, acerbum dolorem inusserunt, in eaque corporis parte lu- 
zita, dentium vestigia reliquerunt. at ille dei amore confixus, et ne- 
quitia daemonum animum gerens superiorem , ne sic quidem ea re 
gloriati invidos daemones permisit. sed quam propere licuit pretio- 
1»5orum lignorum ungento manum luxatam ungens, dicto citius omni 
plaga liberam reddidit. o rem miram! gratia enim divina illius sem- 
per laboribus summaissique animi motibus praesens, apostolicorum 


XXX THEOPHANIS VITA. 


λάμηρυνε, καὶ ἐξαισίων ϑαυμασίων τερατουργὸν ἐνειργάσατο. 
εἰ μὲν οὖν πάντα λέγειν ἐθελήσω ὅσα ϑεία χάρις τούτῳ δε- 
δώρητο τὴν ἐνοίχιαν ἀσπασαμόνη, τοὺς τε τῶν ἐγχωμίων ἐπε-. 
λυμανοῦμαιε νόμους, καὲ ὃ λόγος διαλυϑεὶς ὡς ἐν μεγάλῳ πε-- 
λάγει πλέων οἰχήσεταε. εἰ δὲ τὰ πλείω παρεὶς ὀλίγων ἐπι-- 5 
μνησϑήσομαι, καὶ ὁ λόγος ἕξει τὸ ἀσφαλὲς ὥσπερ ἐπὲ κρηπῖ- 
δος δρηρεισμένος, κἀκ τῶν ῥηθέντων ἀκριβεστάτην ἕξει καὶ 
τὰ ὑπολειφϑέντα τὴν δήλωσιν. mE | 
“Ἀγρίου δαίμονος ἐπιφορᾷ τίς τῶν ἐκεῖσε πολιορκούμενος, 
φρενῶν ἔρημος ἐξαίφνης καϑίσταται " καὶ τὰς οἰκείας κατε-- τὸ 
σϑίων σάρκας ὡς ἀλλοτρίας, βαρὺς ἑκάστῳ τῶν προσιόντων 
ὀδείκνυτος δεσμῷ τοῦτον περιβαλόντες πλείονες καὶ πέδαις 
ἐσφαλισάμενοε φρουρᾷ παρενέβαλον, φύλακας ἐπισεήσαντες " 
ἀλλὰ μιᾶς ἑσπέρας πρὸς ϑεὸν ἱκεσία τοῦ παραλυποῦντος ἀπο. 
δείξασα ἐλεύϑερον, τῶν πεδῶν ἐκπεσόντων ἀθρόον τοῦ 00-— 15 
μάτος, πρὸς τὸ κυριακὸν σωφρόνως énavtoyra παρέδειξεν, τὸν 
πρὲν παραπλῆγα καὶ πᾶσι δυσάντητον. χρεία τις ἐχάλει τὸν 
ὅσιον πορευϑῆναι πρὸς τὸ πολίχνιον, καὶ δὴ πορευϑένεος χει-- 
Mey ἐπιπίπτει παρώδοξος, κυμασέ τε πολλοῖς ἐβξογκώσας τὴν 
ϑώλατεωα» καὶ ἄγριον ἀνεγείρας τὸν κλύδωνα, τὴν ἐπάνοδον 20 
ὠπεταίχιζεν. ὁ δὲ τῇ συνήϑει κρατυνόμενος πέσεει, τῷ τὴν 
ἰδίαν ἐκπληροῦντε διακονίαν φησίν, ἄγγειλον τῇ συνδούλῃ χα- 


7. ἐρειρισμένος Par. 


eum munerum gratia illustrabat, rerumque admirabilium effectorem 
praestabat. equidem si omnia, quae divina gratia in hoc saucto viro 
inhabitans elargita est, munera enumerare voluero, οἱ laudandi leges 
transiliam , et oratio mea instar navigii in ingenti pelago magis dis- 
solvetur. quod si pauca quaedam, pluribus omissis, commemorabo, 
et oratio. tanquam littora legens in tuto versabitur, et ex iis quae 
dicta fuerint, reliqua facile .coniicientur. 

Cum saevi daemonis impetu quidam illic sodalium opprimeretur, 
repente mentis vim amisit: carnesque proprias velut alienas lanians, 
cunctis adeuntibus molestus existebat.  jtaque vinculis et compedi- 
bus revinctus, custodiae plurium consilio adhibitis custodibus. traditus 
fuerat. at vesperae unius fusa ad deum sujffplicatio, a vexante spiritu 
liberatum, vineulis repente dissilientibus, ad ecclesiam sama redeuu- 
tem mente ostendit, eum, qui prius mente captus, gravis omnibus 
erat ad 'occursum. usu venit, ut vir sanctus ad. oppidum quoddam 
maritimum aceerseretur: sed in medio cursu tempestas ingens oborta 
est, qua pelagus immane quantum intumuit; saevoque emcitato fluctu 
insuperabile iter redeunti effecit. αἱ vir sanctus solita fide fretus, 
proprium explenti ministerium ait; conservo mari denuncia, ut frae- 


THEOPHANIS VITA. ΧΧΧΙ 


λάσαι τὸν χλύϑωνα καὶ τὰ νῶτα ἡμῖν ὑφὰπλῶσαι γαλήνια, 
Tra τὴν οξκαδὲ πορείων ἠρέμα ποιήσωμαι". καὶ ϑᾶττον ἢ 
λύγος ἐπακπολουϑεῖ τὸ ἔργον, τὸν Χριστὸν καὶ ϑεὸν ἡμῶν ὡς 
ἐν πᾶσε κἂν τούτῳ δεικνύων ἐπαληϑεύοντα, μείζυνα-. ποιῆσεέν 
τούς oixtíovc ϑεράποντας τοῦ ἰδίου δεσπότου διατεινόμενον. 
πᾶσε δὲ τοῖς ἄλλοις λαμπόμενος κατορϑώμασι͵ τῆς τῶν πενή-- 
τῶν ἐπιμελείας πλείονα φροντίδα τῶν alloy ἐτίϑετο' φιλα- 
δελφίᾳ δὲ πλείστῃ τῶν ἄλλων κοσριούμενος, τὸν ἐξ αὐτῆς φυό- 
μενον ἔλεον διαφερόντως ἠσπάζετο. καὶ δὴ τοῖς προσιοῦσι 
τὸ χεῖρα κεχρῶν σωτήριον, μησὲ τέσσαρσι τὸν προσόντα τῇ μονῇ 
oiror, μηδὲ τοῖς οἴχοε δυνάμενον ἐπαρχεῖν ὠφειδῶς ἐξεφόρει-. 
τοῦ δὲ τὴν διακονίαν διέποντος ἐπὶ τούτῳ δυσχεραίνοντος, καὶ 
μηδὲ τοῖς οἴκοι δυνάμενον διαρκεῖν τοῦτον ἐπομνυμένου, 
ποαείᾳ φωνῇ τὸν σῖτον ἀριϑμῆσαι διακελεύεται. ὅ δὲ τοῦτο 
ι:5 διαπραξάμενος, εὗρεν ὡς πρὸ τῆς διαδόσεως, μηδενὸς μεδί- 
prov τὸ συνόλον ἐπιλείψαντοςς ἀλλὰ γὰρ ῥᾷον κύματα ϑ8α- 
λάτεης ἐξαριϑμεῖν, ἢ κοτύλῃ πέλαγος ἐκμετρεῖν, 7 τὰς ἐκείνου 
τῶν ϑαυμάτων νιφάϑας ἐγχωμέων λόγοις περιλαβεῖν. διόπερ 
ἄλλοις ἄλλας ἐχφράζειν ἀφείς, ἐπὶ τὰ χυριώεερα τοῦ λόγον 
26 μεεελεύσομαι, | c 
Πᾶσι uà» οὖν τὸ τῆς ἐκκλησίας λήϊον ἤνϑει καλοῖς" δό- 
γμασι μὲν ὀρϑοδόξοις ὡς μάλισεα καταρδόμενον, ἀναλύγοις δὲ 


4. τοῦτο Ῥατ. 11. ἀφοιϑῶς Par. 14. πρατείᾳ Par. 


met tempestatem, et fluctus tranquillos reddat, quo iter nostrum pla- 
cide conficere valeamus. atque ita confestim effectum est, ut Christus 
. ac deus noster hae item ín re, quemadmodum in reliquis ommibus, 
vera dixisse demonstraretur, cum maiora servos suos, quam ipse face- 
ret, pollicitus est effecturos. — caeterum cum omnibus virtutibus ex- 
celleret, curandis tamen et sublevandis pauperibus maiorem diligen- 
tiam adhibebat. cum enim amore fratemo maxime teneretur, miseri- 
cordiam ex eo proficiscentem in primis complectebatur. ac sane sa- 
lutarem accedentibus manum porrigens, quarto mense quod monaste- 
rio suppetebat frumentum, modicam illud, ut vix familiae usibus suf- 
Bceret, large effundebat. cumque minister rem aegre ferret, atque 
illud ne familiae quidem satis esse iureiurando affirmaret, miti voce 
frumentum numerare iubet. quod ille cum fecisset, nullum acervo 
medium deesse comperit. verum facilius sit, undas maris enumerare, 
aut cava mano pelagus dimeteri, quam res ab illo gestas admirabiles 
oratione complecti. quamobrem aliis alia relinquentes commernso- 
randa, quae rei institotae magis conveniunt, ac praecipua sunt, pro- 
ur, 
᾿ Ecclesiae ager bonis omnibus abundabat. mem et rectis institn- 


“- 


Á, 


XXXH. THEOPHANIS VITA. . 


τούτοις πιωινάμενον. πράξεσι. καὶ βασιλεῖς μὲν ϑεοφιλεῖς͵ 
τούτοις, ἢ τῷ προσόντι τῆς βασιλείας ὄγκῳ μεγαλαυχούμενοι. 
διεδείκνυνετο" ἀρχιερεὺς δὲ ὃ μέγας τῆς ὑψηλῆς ἐπειλημμέ- 
»ec καϑέδυας, τὰς τῆς ἀρετῆς λαμπηδόνας. γῆν ἐπὲ πᾶσαν, 
ὅσην ἥλιος ἀφορᾷ, διεπύρσευεν" οἱ δ᾽ ὑπ᾽ αὐτὸν τελοῦντες 5 
ἀρχιερεῖς ἀμέμπτως τὴν οἰκείαν δχαστος ποίμνην οἱονεί τεναὰ 
ὁλκάδα πρὸς γαληνίους λιμένας ἐπηδαλιούχει" οἱ δὲ τῶν σε-- 
μνείων προστάται, ὧν πρωτοστάτης ὑπῆρχε καὶ καϑαρώτατος͵ 
ἥλιος ὃ ϑαυμάσιος, τὴν ἐς οὐρανὸν φέρουσαν τοὺς ὑπ’ αὐτοῖς ᾿ 
ἐκδιδάσκοντες τρίβον, γυμνὸν χτημάτων ἐδείκνυον τὸν πρότε- 10. 
qo» χακῶς δυνασεεύσαντα. ἀλλ᾽ οὐκ ἤνεγκεν δρᾷν ὄφις ὃ βά-. 
σχκανος τηλιχούτοις ἐπανϑεῖν τὴν ἐχκλησίαν καλοῖς, τὴν δὲ 
τῶν πολλῶν ἁμαρτίαν συνεργὸν προαχτησάμενος, συγχωρῆσει 
ϑείᾳ τὸ ταύτης κάλλος ἐπιλυμήνασϑαι διανίσταται. ἀνδρα 
γοῦν ἐπιζητῶν τῆς ἰδίας σκαιότητος ἁπάσης χωρητεκόν, ἐφευ- 15 
οἴσκει πλέον 5 ἐβούλετο" “έοντα τὸν ἐξάγιστον, ὃς ᾿Αρμενί- 
oi τὸ καὶ ᾿“σσυρίοις ἐπαναφέρων τὸ γένος, τῶν μὲν ἐπλοῦτες 
τὸ ὕπουλον καὶ καχοηϑές, τῶν δὲ τὸ ϑηριῶδες εἰς ἅπαν éxui- 
μούμενος, μᾶλλον μὲν οὖν μαχρῷ τῷ μέσσῳ τούτους ὑπερβαλ.. 
λόμενος, ϑηριωδείᾳ μὲν ἐξονίχα τὸ ὕπουλον, ὑπουλότητι δὲ τὸ 20 
ϑηριῶδες παρέτρεχεν" ἕτοιμος μὸν ψεύσασϑαι, δεινὸς δ᾽ ἐπι-- 


&. post τούτοις fortasse excidit μᾶλλον. 3. Nempe Michael 
Rancabus. Par. mg. 5. S. Nicephorus patriarcha: non Leo Ill. 
Rom. pontif. ut inepte notatum apud Surium. Par. mg. 13. 
προστητησάμεγος Par. — 20. ϑηρειωδία Par. — 21. ἐπεϑῆναε Par. 


tis sanaque doctrina instructus erat, et factis congruentibus affluebat. 
ac quidem religiosissimi imperatores, pietatis stadio potius, quam im- 
perii amplitutine gloriabantur. porro magnus pontifex sublimem ca- 
thedram consecutus, virtutis Jumina per universum orbem terrarum 
accendebat. qui autem sub ,eo erant antistites, suos quique greges 
sine reprehensione tutos in portus perducebant. monasteriorum deni- 
que praesides, quibus tanquam sol nitidissimus admirandus hic vir 
praelucebat, viam in caelum ducentem docentes discipulos, nudum 
opibus eum, qui male prius dominatus esset, religiosa abdicatione 
monstrabant. sed invidus serpens ecclesiam: tam ggultis bonis. florentem 
videre non poterat, exque plebis peccatis occasionem arripiens, ita per- 
mittente deo, ecclesiae pulchritudinem pervertere aggressus est. ve- 
rum cum propriae perversitatis mninistrum idoneum quaereret, aptio- 
rem invenit, quam optabat: Leonem, inquam, sceleatissimum homi- 
nem, qui ab Armeniis et Assyriis genus ducens, alterius gentis dolos 
ac morositatem , alterius feritatem numeris omnibus absoluta imita- 
tione expresseral; ino vero longo eos intervallo superans, feritate 


- THEOPHANIS . VITA. AXXUL 


ϑεῖναι πέστεν τοῖς ἐψευσμένοις ἀρετὴν ἡγούμενος τὴν ἀπάτην, 
καὶ ταύτῃ κατὰ τῶν οἰκειοτάτων χρώμενος" ὃς τῆς μειλεχίου 
καὶ πολλὰ τιμησάσης κατεξαγαστὰς βασιλείας, ἐξωϑεῖ μὲν τῆς 
ἐχχλησέας τὸν παγκόσμιον καὶ ἄδυτον ἥλιον, συγεξωϑεῖ δὲ 
5zo0vrqp τῶν ἀρχιερέων μικροῦ δεῖν τοὺς ἅπαντας" xai τὴν 
ἀνέχαϑεν ἐξ ἀποστύλων ταύτην παράδοσιν παρ᾽ οὐδὲν ἡγη- 
σάμενος, ἐξορύττει μὲν Χριστοῦ τῆς ϑείας σαρκὸς τὸ ὁμοίω- 
μα’ συνεξορύττει δὲ τῆς τούτου μητρὸς xaé πώντων τῶν 
ἁγίων τὰ σεπτὰ εἰκονίσματα, καὶ τὴν ἐκκλησίαν ψηλαφητοῦ 
tegxorovuc ἐμπίμπλησι, πολλῷ τοῦ παρ᾽ αΑϊγυπτίοις χαλεπωτέ- 
eov. ἐντεῦθεν τῇ ἐλληνηχῇ βίᾳ τὴν προγονικὴν ἀναμίξας 
ἐπόνοιαν, ἐλάλει μὲν εἰς ὕψος ἀνομίαν τὸν παλαιὸν ἐκεῖνον 
Ῥαψάκην ὑπερβαλλόμενος" τὴν πόλιν δὲ ϑεοῦ, τὴν ἐχκλησίαν 
9544, πολλοῖς χατασείειν ἐπεχείρει τοῖς μηχανήμασι. πολι- 
᾿δτεία μὲν οὖν εὐϑὺς ἅπασα τῷ τῆς ἐκείνου βίας ἐνανάγει xÀv-. 
dert, μηδ᾽ ἀντισχεῖν ἐγχειρήσασα" οἱ δὲ τῷ ὕψει τῶν ἀρε- 
τῶν χειραγωγοῦντες τοὺς ἄλλους πρὸς τὰ οὐράνια, τοῖς τῆς 
πονηρίας ἐκείνου παρεσύρησαν κύμασι, εἰ καὶ μεταμελείᾳ τὴν 
ἧτταν ἀνεκαλέσαντο’ οἱ δὲ τῶν ἐπὶ γῆς καὶ ἑαυτῶν agtióg- 
Ἰοσαγεες, καὶ φρενῶν ἀγχινοίᾳ τὴν πονηρίαν ἐκνικήσαντες, οἱ 
μὲν λιμῷ προσεκαρτέρουν, οἱ δὲ μάστιξε ἀνηλεῶς ἠκίζοντο, 
ἔσθ᾽ ὅτε xai νυχτὲ ϑαλάττῃ παραπεμπόμενοι. 


8. τῶ» om. Par. 13. Iesai. 36. v. a. 


dolos, dolis feritatem viucebat: ad mentiendum promptus, et ad per- 
suadendum ea, quae mentiebatur, aptissimus. fraude loco virtutis 
utebatur, eamque adversus coniunctissimos exercebat. Ljc in blan- 
dum , ac qui multum ei honoris habuerat imperatorem consurgens, 
ormatissimum ac qui nunquam occidat ecclesiae solem eiicit, ac cum 
illo omnes fere exturbat antistites. hanc itaque ab apostolis per ma- 
mus traditam institutionem spernens, divinae carnis Christi imaginem 
exscindit; idemque in matyis eius, ac sanctorum venerandas imagines 
committit; ac ecclesiae graviores longe Aegyptiacis, densissimasque 
tenebras offundit. hinc tyrannorum quos tulit gentilitas violentiae 
patrium astum admiscens, ac veterem illum Rapsacem superans, ini- 
quitatem in sublime loquebatur; et civitatem dei, quae est ecclesia, 
maltis machinamentis dolisque concutere studebat. statim itaque 
amnis res publica illius violentiae procella naufragium facere, cum ne 
obaiti quidem conaretur. qui virtutum quo praestabant merito reli- 
quis ad caelestia duces erant, illius nequitiae fluctibus secus agi, 
astuque decipi, tametsi poenitentiae remedio noxani resarcivere. qui 
autem res terrenas, seque ipsos contemnentes mentis solertia scelus 
vicerapt, qua fame conficiebantur , qua verberibus dire excruciabau- 
tar: nonnunquam etiam noctu coniiciebantur in mare. 
Theophanis Pita. 


*** 





XXXIV THEOPHANIS VITA. 


Τότε dg, τότε πρὸς πόλιν καλεῖται καὶ ὁ ϑαυμάσιος, οὐ 
τυραννικῇ καὶ βιαίᾳ χειρί, ἀλλὰ ϑωπείαις ταῖς ἐξ ἔϑους δῆ- 
Qe» ἐκμαλασσόμενος. κατ' ἐχϑρῶν,͵, φησίν, ἐχστρατεία uot 
παρέστη, xai δέον ταῖς εὐχαῖς κατοπλισθϑέντα πρότερον, οὕτω 
συμμῖξαι τοῖς πολεμίοις. ὃ δὲ τὸ τῶν τρόπων κακύηϑες ὃπε- 5 
στώμενος, νεφρῷ πολυχρονίῳ καὶ δυσουρίᾳ τρυχόμενος" ὃρ- 
yava γὰρ διὰ τοῦ φυσικοῦ ὑπονόμου τῇ κύστῃ παραπεμπὸό- 
μενα, καὶ τοὺς ἐγχειμένους ἐν ταύτῃ διαϑρύπτεοντα λίϑους, 
τοῖς éxvüg παρεπέμποντο, τὴν ἔξοδον τῷ ὑγρῷ περιττώματι, 
ὡς δυνατὸν, ἀκώλυτον μηχανώμενα. τοῦτοις οὖν τρυχόμενος τὸ 
καὶ κλινήρης διὰ βίον ὑπάρχων ἀκατίῳ περαιωϑεὶς πρὸς τὴν 
βασιλίδα πόλιν ἐγκαϑορμίζεταε. τοῦτο δὴ μαϑὼν ὃ ἐξάγι.- 
στος, τοιάδε τούτῳ διά τινος τῶν οἰκειοτάτων δηλοῖ" εἰς ὕψεν 
γὰρ ἀγαγεῖν, τὸ στερρὸν οἶμαι τοῦ ἀνδρὸς διενθυμούμενος, - 
ἠρυϑρία. εἰ μὲν πειϑήνιος ἧκεις ταῖς ἐμαῖς ἱκεσίαις, (χρη- v5 
στὰς yag ἡμῖν ἐλπίδας τὸ σὸν προσηνὲς ἐντίϑησι») ἰσϑι το-- 
σούτων καταπολαύσων καλῶν, 000» εἰκὸς ἐπαπολαύειν τοὺς 
τῆς οἰκείας φιλονεικίας βασιλικὴν συμβουλὴν καὶ παράκλησιν 
ποιουμένους ἐπίπροσθεν" τῆς τε σῆς μονῆς παντοίοις ἐξαι-- 
θομένης χαρέσμασι, καὶ τῶν σῶν συγγενῶν τιμῆς μεγίστης καὶ ao 
παρρησίας ἠξιωμένων, τὰ πρῶτα τῆς ἐμῆς φιλίας οἵσεις καὶ 


4. παρίστῃ Par. 10. μηχανέμενοε Ῥατ. 17. καταπολαύων Par. 


Tunc igitur, tunc ad certamen vocatur etiam vir admirandus, non 
quidem mamu tyrannica, et ut illata vi adducatur; sed ut tyranno 
consuetis blanditiis ac dolis ad iter inducatur. — adversus hostes, aie- 
bat, belli mihi moles incumbit: sed ante quam manus cum illis con- 
seram, precum tuarum praesidio muniar necesse est. "lheophanes au- 
tem cognita Lhominis malilia, quamvis renum et urinae diflicultate 
laboraret (instrumentis enim per naturalem cuniculum in vesicam ad- 
missis, quae lapides insidos commolirent, humidis excreimentis exituin 
praebebat) ac cum maximis molestiis vexaretur, inque lectulo aegro- 
tus assidue decumberet, scapha tamen ad urbem regiam traiecit. quod 
cum scelestissimus ille intellexisset, sancti viri aspectum (eius puto 
constantiam animo reputans) veritus, per unum aliquem maximae inter 
illius domesticos fidei, haec illi significat. si venisti, ut mibi morem 
geras (morum enim qua praeditus es lenitas, ut de te id sperem, fa- 
cile suadet) scito tam multis te bonis fruiturum, quam imultis eos 
frui par est, qui propriae voluntati imperatoris voluntatem et consi- 
lium anteponunt: tumque monasterio tuo omnis generis muneribus 
aucto, tum propinquis tuis maximis dignitatibus favoreque regio con- 
decoratis, primas apud me amiciliae ac auctoritatis partes ipse con- 


THEOPHANIS VITA. XXXV 


« 


παρρησίας" εἰ dé, 9 μηδὲ λογίσασϑαι ϑέμις, τὴν οἰκείαν ἔριν 
τῆς ἐμῆς ἱκχεσίας προτιμησάμενος͵ ὑπερόπτης μὲν τῆς ἐμῆς 
συμβουλῆς, ὑπερύπτης δὲ τῶν προτεινομένων γενήσῃ καλῶν, 
ἄχων διαπραξάμενος ἅπερ £xov οὐ βούλει, σαυτῷ μεγίότης 
S αἰσχύνης καὶ δυσβουλίας ἔσῃ παραίτιος. 

Ὃ δὲ ϑειότατος τῆς εὐηϑείας τῶν λεγομένων ἐχμυντηρί- 
σας τὸν εἰρηχότα, τοιοῖσδε λύγοις ἀμείβεται τὸν πεπομφότα" 
χρημάτων μὲν καὶ χτημάτων, καὶ Uca τῆς παρούσης ἐστὶ κα- 
λὰ βιοτῆς, οὐδενὸς ἐν χρείᾳ καϑέστηκα" οὗ γὰρ νεάζων ἀπε- 

Ξοσεισάμην δυνάμενος χρῆσϑαι, τῷ Χριστοῦ κεχρατημένος ἔρωτι, 
πῶς &» γηραιὸς ἐπ᾽ ἀϑετήσει τοῦ ποθουμένου προσδέξομαι; 
καὶ ταῦτα τῶν ἐπικειμένων νοσημάτων τῷ σώματι ταχεῖαν 
μηνυόντων τὴν ἔξοδον χαὲ τὴν κτῆσιν τούτων ματαίαν Unt 
φωενόνεων" μονῆς δὲ καὶ συγγενῶν ϑεῷ μελήσει, ᾧ καὶ na- 

εϑδραείϑημε τούτους, τῷ κρειττόνως ἐπικουρεῖν δυναμένῳ ἢ βα-- 
σιλεῖς τε καὶ ἄρχοντες. εἰ δὲ νόσοις καὶ γήρατι ϑαρρυγνόμε- 
»oc, αὖ μὲ νῦν συνέχουσι, μορμολύττοις ταῖς ἀπειλαῖς καὶ 
δεεεεατοῦν ἐθέλεις, χαϑάπερ ὀχυτάλῃ τὰ ἀγενῆ τῶν μειρακίων 
οἱ παιδευταί; ἁπτέσϑω πυρά, ἑτοιμαζέσϑω στρεβλωτήρια, καὲ 
οπρόϑεσιν ἅπασαν ἐχνικῶντα καὶ τρόπους μηχανημάτων παρὰ- 
ερέχοντα, ὕπως εἰδῆς ἐν ταῖς ἐμαῖς ἀσϑενείαις τὴν τοῦ Χρι- 
στοῦ τελειουμένην σαφέστατα δύναμιν. αὐτὸς πρὸς τὴν πυ- 


, 3. βούλῃ Par. 5. ϑυσβουλείας Par. 


ΙΝ ἮΝ 

| sequeris. sin, quod vix cogitare fas est, pervicaci animo tuo precés 
meas posthabueris, et consilium meum neglexeris, ac quae tibi pro- 
ponuntur, bona fueris aspernatus, invitus faciens, quae volens recu. 
sas, maximi tibi ipse dedecoris ac calamitatis auctor existes. 

Ad haec vir divinus, perspecta dictorum stultitia, auctoremque 
irridens, ita nuncio respondet. ego nec pecuniis, nec possessionibus, 
aut ullis aliis vitae huius bonis indigeo. quae enim adolescens, cum 
üs frui possem , amore Christi inflammatus repudiavi, ea iam senex 
quomodo complectar, ac eum cuius desiderio teneor, contemnam? 
praesertim cum corpus morbis confectum sit, ut vitae finis procul 
abesse non possit, et haec inania esse constet. quod autem ad mona- 
sterium propinqnosque pertinet, id deo erit curae, cui utrosque com- 
mendo : et quibus deus melius, quam imperatores et principes, con- 
salere potest. quod si, quemadmodum pueros parum generosos ma- 
gistri scutica perterrefaciunt, ita tu me morbo et senectute confectum, 
minis territum iri speras, rogus accendatur, tormenta parentur, et 
omnia cruciatuom genera, eaque eiusmodi, ut vim omnem propositi 
superent, artificiososque cunctos modos excedant; ut scias planissime, 
Christi virtutem in meis infirmitatibus perfici. ego qui in terra gradi 





XXXVI THEOPHANIS VITA. 


qu» ἐλθεῖν ἐπειχϑήσομαι, ὃ γῆς ἐπιβῆναι ὅλως οὐ δυνάμενος, 
τὴν ἐπικειμένην ἀσϑένειαν ἐχνικήσας τῇ προθυμίᾳ. 

Ταῦτα μαϑὼν ὃ τρισάϑλιος, κατεπλαγὴ μὲν ofgc τοῦ γεν- 
γαίου ψυχῆς τὸ παράστημα: οὐ μὴν ἀπέγνω τὴν νίκην, τῷ 
γενναιοτάτῳ τῶν παρ᾽ αὐτῷ ϑαρρῶν ἀϑλητῶν, ὃς γοητικαῖς 5 
τῷ ὄντι καλλωπιζόμενος μαγγανείαις καὲ σοφιστικαῖς δῆϑεν 
ὀκεκαλλώπιστο τερατείαις, ταῖς Ἑλλήνων οἱωνοσκοπίαις καὲ 
ταῖς δι’ ἥπατος μαντείαις ἐπὲ πλείω μεγαλαυχούμενος͵ ἢ τοῖς 
μαϑήμασιν. οὗτος πρὴς τὸ τῆς ἀσεβείας ἑλκύσας τὸν δύστη- 
γον βάραϑρον, τὰ πρῶτα nag! αὐτῷ τῆς δυναστείας ἐκέκτητο. 10 
τούτῳ τὸν μαχάριον ἐχδίδωσι, ἁλῶναι πάντως τῇ iVyyt τῶν 
τούτου λύγων οἰόμενος. ἀλλ᾽ ὄνος ἄδων πρὸς λύραν ἡλίσκετο" 
καὶ τῇ ἀμάχῳ τοῦ ἀνδρὸς παρρησίᾳ τῶν λόγων καταπλαγείς, 
πρὸ συμπλοκῆς τὴν ἧτταν ἠσπάζετο, καὶ τῷ κρατοῦντι διήγ-- 
γειλεν ὡς κρείτων παντὸς λόγου καὶ ἀπειλῶν Ó ἀνήρ, καὶ 15 
τοὺς ἤδη πεισϑησομένους ἐπιμείνας τῷ τόπῳ ἀνακόψει τῆς 
ἐγχειρήσεως. ὦ γνώμης ἀδάμαντος στερροτέρας καὶ ἀνυπεί- 
κτου πᾶσι τοῖς κατὰ τῆς ἀληϑείας μηχανήμασιν. ὦ φίλτερον 
περὲ τὸν κιιστὴν ἀκόρεστον, ὑπὸ μηδενὸς τῶν τοῦ βίου πει- 
θατηρίων διαλυόμενον. ἀλλ' οὐδ᾽ cc ὠπέληγο μάχης ὃ τυραν- λο 
γιχῆς ὠμότητος ἔμπλεος" τοῖς τῶν Ἐλευϑερίου δὲ ὠναχτεόροις 


3. οζης] fort. τῆς. — 7. ἐχχαλλώπ. Par. 15. χρείττω Par. 16. 
πειϑησομένους Par. | | 


non valeo, valetudinis infirmitate superata, in rogum promptus in- 
siliam. | 

His auditis, turpissimus ille constantiam quidem animi fortis ad- 
miratus est; de victoria tamen spem non abiecit, hominis inter suos 
dolis strenuissimi fretus suadae vi: is nempe magorum praestigiis, ac 
sophistarum imposturis, Graecorumque auspiciis, atque iecinoris in- 
spectionibus, quam disciplinis instructior erat; cumque miserum ho- 
minem in impietatis baratbrum traxisset, apud eum valebat plurimum. 
huic beatum tradit Theophanem, sperans illius verborum lenocinio 
omnino deceptum iri. verum tanquam asinus ad lyram deprehensus 
est. invictam itaque viri sancti. dicendi libertatem vehementius ad- 
miratus, antequam congrederetur, se victum esse confessus est: nun- 
ciavitque imperatori, eum praestantiorem esse, quam ut oratione, aut 
minis ullis superari posset: quin etiam si ibi diutius. commoraretur, 
fore, ut aliorum animos in sententiam iamiam concessuros, a propo- 
sito absterreret. ο mentem adamonte firmiorem, et nullis cedentem 
machinis oppugnantibaus veritatem! ^o amoris vim erga creatorem in- 
credibilem, quae nullis vitae tentationibus dissolvi potuit. caeterum 
ab impugnatione non destitit homo tyrannica plenus crudelitate: sed 
virun; sanctum in Eleutherii palatio includi iubet, adhibitis custodi- 


Àj 


THEOPHANIS VITA. XXXVII 


ἀσφαλεστάτη φρουρᾷ παραδίδωσι, φύλακας ἐπιστήσας, τοῦ 
μή τινα τῶν οἷς αἰδὼς τῆς φύσεως πρόσεστι παραμυϑίαν 
ἐμποιῆσαε Tt) διὰ Χριστὸν χαχουμένῳ. σῶμα μὲν od» λιμῷ 
πολυχρονέῳ τηκόμενον κατὰ μέρος πρὸς φϑορὰν ἠπείγετο, xai 
ϑαυτὴν τὴν ὀξεῖαν τελευτὴν ζημιούμενον. νόσοι δὲ τῆς τῶν 
ἰατρῶν ἐπεχουρίας ἐλευϑερίαν οὑράμεναι, ἀλγεινότερον ἐπεκώ- 
μαζον, κατὰ πολὺ τῆς ζωῆς ἰδιοποιοῦσαι τὴν τελευτὴν. ἀλλ’ 
5j διάνοια τοῦ πρώτου τῶν ὀρεχτῶν τοῖς παμποϑήτοις ἔντρυ- 
990a κάλλεσι τὰ τοῖς ἄλλοις μηδ᾽ ἀχοῇ φορητὰ ῥᾷον ἔφερεν. 
ἰιοἔχαερον ἀγγελοε τὴν μαχροῖς χρόνοις τῶν βροτῶν δραπετεύ- 
caca» καρτερίαν ὀφθαλμοῖς αὖϑις ἐπανελϑοῦσαν ἐπιδεῖν &v- 
τυχήσαντες" καὶ τῇ τούτου συνηδόμενοι κατ᾽ ὀχϑρῶν ἀρι- 
eria, τὸ ἐπινίκιον ἐπανηγύριζον. ἔφριττον δαίμονες, ὧν 
μηδ᾽ ἀκοῇ φέρειν ἠνείχοντο τὰ ὀνόματα, καὶ ὧν προσεπολέ-- 
i3uev» τοῖς εἰκογίσμασε, τούτους αὖϑις αὐτοῖς ἐπανατέλλοντας 
πράγμασε ϑεᾶσϑαι καχοδαιμονήσαντες, καὶ βασκαγέᾳ διαπριο.. 
μενοι, τοὺς ἑαυτῶν ὑπηρέτας τῆς ἀσϑενείας ὀκάκιζον. Χρι- 
σεὺὸς δέ, τοῖς πάντα λύγον νικῶσε τὸν οἰκεῖον ἀριστέα κατα-- 
λαμπρύνων χαρίσμασι, τῷ νικητιχῷ κατηγλαϊΐζε στέφει. 
30 σσ7υσὲ γοῦν ἔτεσι τῇ ἀτλητοτάτῃ προσκαρτερήσας εἱρκτῇ, 
τὴ Σαμοθραάκῃ παραπέμπεταε νήσῳ' ὃ καὶ νοερῷ προϊδὼν 
ὀφθαλμῷ, τῷ τὴν ὑπηρεσίαν πληροῦντι προήγγειλδ' — xai τρι- 


4. ἐπείγετο Par. 5. vic] τοῖς Par. 17. ἀσϑεγνέας Par. 


bus, ne quis bumanitate ductus, ei propter Christum patieriti conso- 
lationem ullam afferret. itaque corpus eius diuturna fame confectum, 
paulatim tabescebat; ipsumque hoc detrimenti loco erat, quod non 
cita morte tolleretur. morbi porro per medicorum curae absentiam 
grassandi nacti licentiam, gravius saeviebant, et vitam reddebant morte 
ipsa longe acerbiorem. at ipse, eius qui desiderabilium primatum 
tenet desideratissimam pulchritudinem in deliciis habens, quae nec 
auditu reliqnis tolerabilia sunt, patienti ac aequo animo perferebat. 
gaudebant angeli, cum tolerantiae vim, quae longo tempore ab huma- 
nis exulaverat, postliminio reversam felici longe spectaculo cernerent: 
ac viri sancti praestanti adversus hostes virtute laetantes, victoriae 
praeconium illi concinebant. horrebant daemones, quod sanctos, quo- 
ram vel nomina audire non poterant, et imagines oppugnabant, rur- 
sum ipsis factis florentes spectare cogerentur, misereque acti invidia 
satellites suos, ac ministros imbecillitatis. arguebant. — Christus deni- 
que muneribus omnem vim dicendi superantibus pugilein suum de- 
eratum. victoriae corona donavit. 

Duos igitur annos acerbissimo defunctus carcere, in Samothracem 
insulam deportatur: quod ipse mentis ocdlo prospiciens, ei, qui aibi 


ΧΧΧΥΠΙ THEOPHANIS VITA. 


ci» ἡμέραις πρὸς sixoas τῇ νήσῳ προσβιούς, ὡς ᾿εὐώδης ϑυ-- 
σία τῷ κοινῷ δεσπότῃ προσφέρεται, καὶ ταῖς ἐκείνου χερσὸν 
τὸ ἱερὸν καὶ πάναγνον ἐπαφεὶς πνεῦμα, πρὸς τὴν πάλαι πο- 
ϑουμένην ἐπαναφέρεται κληρουχίαν. ἀλλ᾽ οὐδὲ τὸ νιχηφόρον 
τούτου σῶμα, xai τῇ ψυχῇ σύνδρομον ἐν πᾶσι καλοῖς, τῶν 5 
κατὰ δυνάμιν γερῶν ἀπελείπετο. χερσὶ μὲν ϑεοφιλῶν ξυλίνῃ 
κατατίϑεταε λάρνακι, καὶ ταῖς προσηχούσαις, ὡς ὃ καιρὸς 
ἐδίδουν, γεραιρόμενον ὑμνῳδίέαις, ἐξαισίοες δὲ χάρισι παρὰ 
ϑεοῦ κληϊζόμενον. λοιμοῦ γοῦν ἐπικειμένου τοῖς κατὰ τὴν 
νῆσον κτήνεσι, καὶ αἰφνιδίως τῷ ϑανάτῳ παραπέμποντος, ἄχρᾳ 10 
τῇ λάρνακε ὕδωρ ἀπομυρίσαντες, oU γὰρ προσψαῦσαι τοῦ 
ϑείου κατετύλμησαν σώματος, καὶ τοῖς νοσοῦσιν ἐπερράναντες, 
ἐλεύϑερα τῆς ἐπικειμένης αὐτοῖς ἐναπέδειξαν λοίμης. 

Οὐ πολὺ τὸ ἐν μέσῳ, xai δίχην δίδωσιν μίαν ὠντὲ πολ- 
λῶν τῶν ἀδικημάτων ὃ τῆς Χριστοῦ ἐχχλησίας ἄγριος μονιός, 15 
ἐν ἱεροῖς τόποις, εἰς οὖς κακῶς ἐνύβρισεν, ἀσχημόνως κατω- 
στρέψας τὸν βίον" καὶ τῆς παχείας ὀμίχλης ἀπὸ μέρους ἐκ-- 
καϑαρϑείσης, ἀχλυωδὴς τις ἐλευϑερίας ἐπανέτειλεν ἥλιος, 
λεπτοτάτοις ὑπολαμπόμενος νέφεσι. τότε δὴ τότε ϑαρρήσαν- 
τες οἱ τοῦ ϑαυμασίου φοιτηταί, λέμβῳ τῇ νήσῳ προσορμίζον- a0 
ται, καὶ τὸ ἀοίδιμον ἐκεῖνο καὶ λαμπροτάτας ἀποστίλβον τὰς 
χάριτας σῶμα σὺν τῇ λάρναχι κομισάμενοι ἐπανάγουσιν εἰς 


16. ἐνύβρεσιν Par. 


ministrabat, praenunciaverat. cumque tres supra viginti illic dies 
egisset, tamquam suavis hostia communi domino' oblatus est: illius- 
que manibus sacrum, ac sanctissimum spiritum suum tradens, ad hae- 
reditatem olim desideratam contendit. neque vero victoriae insigni- 
bus clarum eius corpus, ac quod animo gerenda omni virtute socium, 
comesque extiterat , meritis muneribus caruit, quanta in ipsum con- 
ferre licuit. nam piorum virorum manibus in lignea arca composi- 
tum, et convenientibus cantibus, ut tempus ferebat elatum, admiran- : 
dis gratiis a deo fuit illustratum. cum enim lues in insulae pecora 
desaeviret, adeo ut mortua repente conciderent, aqua extremis illius 
arcae oris delibuta (neque enim corpus ausi erant contingere) pecora 
peste laborantia conspergebant, et periculo liberabant. 

Haud multo post immitis ille ecclesiae Christi aper, multorum 
reatum scelerum uno supplicio luit; inque sacris locis, in quae ne- 
quiter debacchatus fuerat, turpiter vitam amisit. quare, densa caligine 
paulisper disiecta, obscurus quidam libertatis sol, tenuissimis nubibus 
sublucens emersit, tunc igitur sancti viri discipuli assumpta fiducia 
in insulam navigio advecti, praeclarum illud, et splendidissimis gra- 
tiis effulgens corpus cum arca sublatum, in locum quendam Hieria 


THEOPHANIS VITA. XXXIX 


rómO» τινά, σημείοις ἀπέχοντα τῆς μονῆς δύο xai δέκα. ὄγο- 
um τῷ τόπῳ φασὶν Ἱέρια. . .. 
"AX ὃ δοξάζων τοὺς αὐτὸν δοξάζοντας χύριος, τῆς μελ- 
λούσης δόξης τούτου φανερῶν τὴν κατάστασιν, τοὺς ὠνὰ πᾶ- 
5ca» ἐκείνην οἰκοῦντας τὴν γὴν τῶν τούτου χαρίτων μετασχεῖν 
ἐνεποίησεν. ἤγοντο γοῦν οἱ γύσοις ἀγηκέστοις πεπεδημένοι, 
κύματα ϑαλάττης ἀπομιμούμενοι, τῶν τοῦτον καλῶν εὐμοιρὴς. 
eas διασπουδάζοντες" xai δαιμονῶντες μὲν βίᾳ τῷ κράτει 
τῆς ἐξουσίας δλχόμενοι, ὀλολυγμοῖς γὰρ καὶ φωναῖς δξαισίοις 
Ἰοτοῦεο δεεσήμαινον, τῇ Oéset μόνῃ τῆς θήκης, ἢ καὶ ἐπιμυρί.. 
σματι, τῶν ἐνοχλούντων ἀπολυόμενοι τῷ σεσωκύτι δι᾿ αὐτοῦ 
ϑεῷ τὴν προσήκουσαν ἀναφέροντες εὐχαριστίαν ἐπανήεσαν. 
οὐ δὲ χρυφίως τῆς ἐκείνων λοίμης μετειληφότες, τοῖς αὐτοῖς 
καταναγχοις εἰς τοὐμφανὲς ἀγομένων, τῶν δνοιχούντων ἐπιταγῇ 
ιϑιοῦ ἀθλητοῦ δραπετευόντων, ἐλευϑερούμενοι διεδείκνυντο. 
παράλυτοι ταῖς κλύαις μόλις ἐπεφερύμενοι, τῷ τούτου σθένει 
τὰ μέλη σφιγγήμενοι, τοῖς ὥμοις ταύτας ἀναφέροντες σὺν 
εὐφημίαις ἐπήεσαν. τυφλοί, τῇ παντελεῖ τοῦ σώματος ünpa- 
ξίᾳ πεδώμενοι, ὑφ᾽ ἑτόέμων χειραγωγούμενοι, τὸν ὄντως χει-- 
20 θαγωγὸν ἐπιζητοῦγτες ὀφθαλμὸν ἐπήρχοντο, καὶ τὸ ποϑούμε- 
γον ἀμόχϑως εὐὑρίσχοντες ἐπανῆρχοντο, τοῦ χειραγωγεῖσϑαι 


10. ϑήξεε Par. &) xa) Par. 18. malim dogaoía mg. Par. 
male. πεδούμενοι Par. 


dictum asportant, duodecim stadiorum intervallo a inonasterio dis- 
sitam, inque templo S. martyris Procopii deponunt. 

Hic ille, qui eos, a, quibus honoratur, honoribus afficit, ut futu. 
rae gloriae saucti sui statum declararet, incolas omnes illius regionis 
munerum ipsius fecit esse participes. confluebant enim, undarum in- 
star, qui morbis gravissimis, nec ullam curationem armittentibus labo- 
rantes, illius impertiri bonis satagebant; ac quidem a daemonibus 
vexati, invitis, ac dolorem suum clamore nimio gemituque testanti- 
bus, cum adhibita vi huc pertraherentuc, solo arcae contactu, sive 
eGam aqua arcae attactu delibuta ab spirituum nequam vexatione so- 
lati, deo, qui per illum sanos eífecisset, quas par erat gratias agen- 
tes, domum revertebantur. qui autem, clam ea peste laborabant, ea- 
dem se necessitate prodentibus daemonibus, athletaeque iussu diffu- 
gentibus, ab iis liberi reddebantur. paralytici, qui vix in lectulis suis 
gestari. poterant, sancti virtute corroboratis meinbris, lectulos huineris 
reportantes, ad sua redibant. caeci, qui omni corporis actione de- 
&ituti aliorum manibus ducebantur, verosque duces lumina requiren- 
Les venerant, voti compotes facti sine labore ita redibant, ut alienae 
manus opera nulla desideraretur. claudi, membra corporis, quibns 


gradi ipsuetum est, humi foede trahentes, aut alienas manus ad iter 


XL . THEOPHANIS VITA. 


μετὰ τῆς νόσου δραπετεύσαντες. χωλοὲ τὰ μέλη toU σώμα- 
τος, ἃ τῇ γῇ προσβαίνειν οὐκ εἴωθεν ἐπ᾿ ἐδάφους * χκαϑυβρέ- 
ζοντες, οἱ τὰς ἑτέρων χεῖρας δανειζόμενοι πρὸς τὴν ἔλευσιν, 
δορκάδος δίκην ἁλλύμενοι ποσὶν ἐρτίοις ἐποιοῦντο τὴν dva- 
χώρησιν. αἰκοῆς δὲ καὶ τοῦ λέγειν ἕτεροι καταδικασϑέντες 5 
τὴν στέρησιν, τῆς ἑτέρων ὁμιλίας παραδόξως ἐπακούοντες, ὃμό- 
qovov τὴν εὐχαριστίων ὀνήργουν. αἱμορροοῦντα γύναια τῇ 
διηνεκεῖ χύσει τοῦ αἵματος τοῦ ἐμφύτου ϑερμοῦ τῇ dnoyto- 
θήσει πρὸς νέκρωσιν ἀπαγόμενα, οὐ χρασπέδου δεσποτικοῦ, 
δουλικῆς δὲ ϑήκης ἐφαπτόμενα, παραδόξως ἀναξηρανϑείσης τὸ 
τῆς ῥύσεως, πηγὰς ευχαριστέας ἐνγνωμόνως ἀνέβλυζον. χει- 
Ούγραφον μεστὸν μοχϑηρῶν πράξεων ἐσφραγισμένον τῇ 9g- 
xp προσανατεϑέν, ὡς μηδεπώποτε γραφὲν τοῖς πᾶσιν ἐγνωρί.. 
ζετο, xai τὴν ἀποστολικὴν ἐξουσίαν ἐθαύμαζον τῆς τούτου ϑη-- 
κης ἀναβλύζουσαν. ἀλλὰ τίς ἀν λόγος τῶν τότε πραχϑέντων 15 
τούτῳ τὸ πλῆϑος κατὰ μέρος ἐξειπεῖν δυνήσεται, ὅπουγε καὶ 
κατ᾽ εἶδος oUx εὐχερές; ποῖος δὲ γραφὴ παραδοῦναι, xev εἰ 
δέκα στομάτων καὲ γλωσσῶν εὐμοιρήσειεν. 

Ὅλον γοῦν ἐνιαυτὸν τῷ ναῷ τοῦ καλλινίκου Προκοπίου 
προσκαρτερήσαντες, TOU μὴ τὴν ϑεύβρυτον χάριν τοῦ uaxa- 20 
ρος ἀναστεῖλαι τῶν δεομένων, ὀψὲ καὶ μόλις τὴν εὐθὺ τῆς 
ἐκείνου μονῆς τρίβον ἤεσαν, τετραμερῶς σφᾶς αὐτοὺς περὲ 
τὴν ϑήκην ἐνταάξαντες. μέσσον γὰρ τῶν πατέρων οἱ πρόκχριτοι 


23. οἴωθϑεν Par. sed aliud vitium latet. 


mutwantes, caprearum in morem rectis tibis saliendo discedebant. 
qui aurium, aut linguae munere fungi non poterant, miro novoque 
eventu aliorum fabulantium sermones audientes, pari cum eis voce 
gratias agebant. foeminae, quae perpetuo fluxu sanguinis laborantes, 
insiti caloris discessu emortuo pene corpore fuerant, non domini fim- 
briae, sed servi arcae contactu mirabiliter exsiccato fluxu, grati probi- 
que animi monumento gratiarum actionis fontes promebant. chiro- 
graphum flagitiosis actionibus plenum, cum obsignatum arcae admo- 
tuin esset, sic omnes mundum aspexerunt, ac si nibil unquam in eo 
fuisset scriptum ; cunctique apostolicam potestatem ex huius arca ma- 
nantem suspexerunt. verum, quis ea, quae tunc ab ipso gesta sunt, 
singulatim valeat enarrare, cum ne genera quidem numerari facile 
queant? quisve etiam, quamvis illi linguae sint decem oraque decem, 
' scriptis consignare ὃ 

Integrum igitur annum in templo illustris Christi martyris Pro- 
copii commorati, ne supplices divino viri munere prohiberent, vix 
tandem aliquando iter ad eius monasterium recta contenderunt, cum 
ordine quadrmuplici circa feretrum ipsius consatitissenL. medio enim 


ΤΒΈΟΡΗΛΝΙΘ VITA. XLI 


ὥμοισεν ἄραντες, olo τινα κιβωτὸν ἐκόμιζον, οὗ στάμνον &yov- 
σαν ἔνδον ἀγνωμόνων τροφῆς φυλαχτήριον, καὶ πλάκας λιϑί- 
rac, καὶ τὴν ῥαβδον "... μων. τοῦ σώματος " ὃ μόνος 
διεέξας ἀρετὴν ἀνωτέραν μώμου παντός, ἀμβλύνας τε φϑόνου 

Βχέντρα τῇ φυσικῇ γαληνότητι- 0 ϑεσμοῖς ἀγάπης ἐξόχος 
àeunóutvoc* ὃ πίστει μηδὲν ἀμφήριστον κεχτημένῃ μόνος 
φοαξάμενος, καὶ τὰ τῶν ἐναντίων καταβαλὼν ὀχυρώματα " 
ὁ ἐλπέδε Χριστοῦ τῇ ἐρραγεστατῃ διὰ βίον ϑωρακισάμενος, 
καὶ τὰ τῶν πολεμίων δι’ αὐτῆς βέλη κωφὰ πᾶσιν ἐναποδείξας 

Ἰοχαὲ μάταια" ὃ ποταμὸς τῶν χαρισμάτων τοῦ πνεύματος" Ó 
πᾶσαν καρδίαν ἱλαρύνων ταῖς χάρισε’ ὅ τοῦ τῆς ἐκκλησίας 
στερεώματος advrog ἥλιος" ὃ κόρας μὲν αἱρεσιωτῶν ἀμβλύ- 
»ac τῇ τῶν δογμάτων λαμπρότητι, ψυχὰς δὲ ϑεοφιλῶν χει-- 
ραγωγήσας πρὸς πίστιν ἀμώμητον. 

15 Τὸ τῶν ἀσϑενῶν ἑἰατήριον, τῶν πταιόντων τὸ ἱλαστήριον, 
δίδουν uo, τῶν ἐπικειμένων νοσημάτων ἐλευϑερίαν ταχίστα, 
ἵνα ῥαΐσας φανῶ παλιν ἱκέτης εὐχάριστος. δίδου μοι τῶν 
ὁσημέραι προσγινομένων περιστάσεων ἀπολύτρωσιν, ἵνα ταῖς 
χαλλίσταις τῶν πράξεων ἐχδαπανήσας τὸ δύνασϑαι, δημιουρ- 

λογὸν ἐπιγράψω τῶν κατορϑωμάτων σαφέστατα, ἁμαρτιῶν 
ἀγνοίας καὶ νεότητος παρὰ ϑεοῦ τῶν ἐμῶν ἀποχοπὰς αἰτησάμε- 


3. Deest unum folium: nec minus in Lipomano, etsi illius inter- 
pres velut nulla esset lacuna cuncta connectit. mg. Par. 


iuter patres loco constitati viri nobiles in humeros sublatum, velut 
arcam quandam gestabant; in qua non urna erat ingrati populi cibum 
conservans, non lapideae tabulae, non virga Aaron . . ... qui virtu- 
tem omni reprehensione superiorem ostenderat, innataque tranquilli- 
tate invidiae aculeos obtuderat; qui charitatis insignibus eximie cla- 
ruerat ; qui fide, cui mihil ambiguum est, ín primis praestiterat, in- 


que ea adversariorum munitiones everterat ; qui spe Christi firmissima . 


velot thorace munitus atque protectus, hostium tela prorsus inania 
stoltaque ostenderat; qui donorum spiritus fluvius erat; qui pectus 
omne quibus aflluebat gratiis, exhilararet; in ecclesiae firmamento 
sol occasum nesciens, semperque lucidus esset: qui haereticorum 
oculos doctrinae splendore perstrinxerat, piorumque animos ad fidem 
inculpatam direxerat. 

O aegrotantium medice! o peccatorum propitiatio, largire mihi 
celerem mearum aegritudinum curationem: ut recuperata sanitate, 
rursum ad te supplex accedam, gratique animi testimonium afferam. 
libera me a periculis, quae quotidie imminent, ut cum pulcherrimis 
facti pro virili mea iucubuero, illorum te auctorem perspicue agno- 
«am. ignorantiae ac iuveututis delicta mea divina aboleri clemen- 


XLII THEOPHANIS VITA. 


voc, εἷς πρὶν ἐκείνου τοῦ τῇ σῇ ϑήκῃ τὸν χάρτην ὠναθϑεμένου,. 
λαμπρὸν προστάτην τοῦ φοβεροῦ βήματος ἐναπόδειξον" τοῦ 
καϑ'᾽ ἡμῶν καχίστου φϑόνου τὰ κέντρα παραδόξως ἀμβλύνας, 
ἀνωτέρους τῆς τῶν βασχαίγων διατήρησον λοίμης" ἵν᾽ dnpóo- 
σχοπὸν διὰ σοῦ τὴν τῆς σωτηρίας διανύοντες τρέβον, τὸ ἐπι- 5. 
νίκιον τῆς σῆς σεπτῆς ἀριστείας σὺν εὐθυμίᾳ πανηγυρίζω- 
μὲν, ἐν Χριστῷ Ἰησῷ τῷ κυρίῳ, ᾧ 75 δόξα καὶ τὸ κράτος 
ἐς ἀεί, 


8. ἐς ἀεὶ] καὶ Par. 


tia exorans, uti quondam illius, qui tuo chartam imposuit loculo, 
praeclarum te mihi patronum ante iudicis tremendum tribunal osten- 
dito. pessimae contra nos incitatae invidiae tela mira dexteritate 
detundens, ab invidorum peste tutos integrosque conserva: ut sine 
offensione praesidio tuo salutis semitam conficientes, venerandi tui 
certaminis tropaea laetis animis celebremus; in Christo Iesu domino 
nostro: cui gloria et imperium in saecula saeculorum. 


Τῷ αὐτῷ μηνὲ ιβ΄, τοῦ ὁσίον πατρὸς ἡμῶν Θεοφάνους τοῦ 
ὁμολογητοῦ τῆς Σιγγριωνῆς. 


Mensis Martis die 12. sancti patris nostri "Theophanis con. 
fessoris Singrianae monachi. 


Eig τό, Κύριε ἐκέκραξα, στίχειρον. ἦχος nÀay. δ΄, 


"D τοῦ παραδύξου ϑαύματος. 


H ἄτερ ϑεόφρον Θεύφανες, ϑεοφανείας Χριστοῦ κεκλημένος 
ἐπώνυμος, ζωηφόροις ἴχνεσι τοῖς αὐτοῦ ἠκολουϑησας, καὶ τὰ 
τερπνὰ τοῦ βίου κατέλιπες, ἐνατενίζων τῷ ποθϑουμένῳ σοι 
πάλλει, πανάριστε" καὶ ταῖς ϑείαις νεύσεσι ταῖς πρὸς αὐτὸν 
ἄριστα ϑεούμενος καὶ τελεώτατα. 


Ὅμοιον. 


Πάτερ ϑεόφρον Θεύόφανες ὑπερορίας πικρὼς ἀσϑενῶς 
διακείμενος καρτερῶς ὑπήνεγχας, ἀφειδήσας τοῦ σώματος 


3. fort. τῷ Mapsío μηνὶ. 


Ad vesperas versículus. tonus obliquus 4. 


O novum miraculum. 


Diinc sensu praedite pater Theophanes, a Christi nomen sortitus 
apparitione, eius vivifica pressisti vestigia, ac saeculi reliquisti oble- 
ctamenta, in desideratam tibi pulchritudinem animo intendens, o vic 
optime, divinaque in eam propensione deitatem praeclare ac perfe- 


cüssime induens. 
Similis. 
Divino sensu praedite pater Theophanes, molesta exilia cum im- 
becilo esses corpore fortiter sustinuisti, oblitus corpori parcere ob 


XLIV THEOPHANIS OFFICIUM. 


ὑπὲρ σεπτῶν εἰκόνων, πανεύφημε" ϑυμῷ λεόντων ἐξοριζόμε.. 
voc ὡς κατορχούμενος τὰς βουλὰς ἐμώρανας, xai λογισμοὺς 
ὄντως ματαιόφρονας καὶ νοῦν ἀλάστορα. 


Ὅμοιον». 

Ὄντως ἀμοιβὰς τῶν πόνων σου τῶν ἀγαθῶν ὃ δοτὴρ 
δαψιλῶς cos δεδώρηται, ἀπελαύνειν δαίμονας, ϑεραπεύειν νο- 
σήματα παρεσχηκώς, τρισμάχαρ, τὴν δύναμιν" κατηξιωϑὴς 
καὶ τῆς ἀφράστου χαρᾶς ἔνϑα χορεύουσι τῶν ἀγγέλων τά- 
γματα, διὰ παντὸς πρόσωπον ϑεώμενος τοῦ παντοχράτορος. 


Κωνὼν τοῦ ἁγίου, οὗ 7 ἀκροστιχίς" Θεοφάνης μέλπει t6 
τὸν Θεοφάνην. 


Q8. α΄. 2x. δ΄. 
Θαλάσσης τὸ ᾿Ερυϑραῖον πέλαγος. 


Θεοῦ τοῦ σαρκὲ φανέντος ἔχνεσιν ἐπηχολούϑησας, ἐν ευ- 
σεβείᾳ πάτερ πυρσωϑείς, ὡς ἐντεῦϑεν τὴν κλῆσιν πλουτεῖν 
τὴν ἀληθῶς φερώνυμον, ὡς τῇ προνοίᾳ προτετύπωτο. 

Ἐϑέλχϑης ποϑεινοτάτῳ ἔρωτι τῷ τοῦ δεσπότου σου xa- 


venerandas imagines, vir clarissime; exilio relegatus, velut qui leo- 
ninae feritatis viro insultares, consilia fatua ostendisti, vereque stul- 
tas cogitationes, ac mentem nequissimam. 


Similis. 
Vere laborum quos posuisti praemia bonorum tibi dator uberri- 
me donavit, vim praebens fugandi daemones, morbosque curandi, o 
ter beate. accessit et gaudium nnllis verbis explicabile, ubi angelo-- 


rum agmina choros ducunt, ipseque semper omnipotentis vultum con- 
templaris. 


Canon in S. laudem, cuius initiales stroph. literae e 
Graeco hunc sensum reddunt. "Theophanes Theophanem 
. modulis canit. 


Ode i. tonus 4. 
Maris rubrum pelagus. 


Dei qui in carne apparuit vestigia secutus es, pater pietatis luce 
illustris; ut inde congruam vere nominis appellationem feliciter con- 
secutus sis, pro eo ac providentia praefinitum erat. 

Dulcissimo domini tui amore delinitus es, ut saeculi amorem 


THEOPHANIS OFFICIUM. XLV 


ταφρονῆσαι nóJov κοσμικοῦ" συγχραϑεὶς dà τῇ χάριτι βεοτι- 
κὴν τερπνότητα οὐδὲν ἡγήσω, παμμακάριστε. 

"Opgugsac ϑηριωδῶς ἐδίωξε “έων ὃ τύραννος τοὺς ἐκλδ- 
πετούς, μὴ φέρων ὑρᾷν τιμωμένην εἰκόνα Χριστοῦ. us" ὧν 
καί σε, Θεύφανες, ὑπερορίᾳ κατεδίκασεν. 


Ὠιδ. γ. Ὁ εἶρμος. 
Οὐκ ἐν σοφίᾳ. 


Φωτὸς τοῦ ϑείου πεπλησμένος ὡράϑης, Θεύφανες, δι 
ἀγάπης συγχραϑεὶς τῷ ποθουμένῳ, μακάριδ'" διόσου τὴν ὃν- 
δοξον μνήμην γεραίρομεν. | | 

᾿ΑἍπαγορεύυσας τὰ δυσσεβῆ τοῦ “έοντος δόγματα, τοὺς 
᾿ϑεσμοὺς πανευσεβῶς τῆς ἐχκλησίας ἐκράτυνας" διό o6 ϑαυ- 
μασι Χριστὸς ἐδύξασε. 

Νενευρωμένη τῆς ἐλπίδος καὶ πίστεως, ὅσιε, τῆς σαρκὸς 
τὸ ἀσθενὲς ψυχὴ στερρότητι ῥώννυσι, ϑεῷ οἰκειώσασα σῶμα 
ὁμόδουλον». 

Κάϑισμα, ἢχ. y. 
Θείας πίστεως. 


Ζῆλον ἔνϑεον προσκεκτημέγης, δύγμα ἄϑεον ἀπεβδελύξω, 


contemneres : porro autem gratia imbutus, mundi dulcia nihili fecisti, 
perquam beatissime. 

Ferali modo irruens Leo tyranmus electos persecutus est, non 
ferens videre Christi imaginem venerationem habere: cum quibus te 
quoque, o Theophanes, damnavit exilio. 


Ode 3. tractus. 
Non in sapientia. 


Divina plenus luce Theophanes apparuisti, charitatis vi desiderato 
cohaerens, o beate: eam ob rem gloriosam tuam memoriam vene- 
ramur. 

Impia Leonis dogmata tibi interdicens, pie admodum confirma- 
sti ecclesiae leges: quamobrem te Christus clarum miraculis effecit. * 

Boboratus, vir sancte, animus spei, atque fidei firmitate, carnis 
imbecillitatem roborat ; utique conservum corpus deo concilians. 


Sessio. tonus 3. 
Divina fide. 


Divina praeditus aemulatione, impium dogma detestatus es, mul- 


XLVI THEOPHANIS OFFICIUM. 


xài κινδύνοις πολυτρόποις ὁμίλησας, ὕπερορίαις ἀδίκως στελ- 
λόμενος καὶ εὐσεβῶς παμμάκαρ τελδοιούμενος. πάτερ Θεύφα- 
γες, Χριστὸν τὸν ϑεὸν ἱκέτευε δωρήσασϑαι ἡμῖν τὸ μέγα 
ὄλεος. | 


*2:0. δ΄. 
Ἐπαρϑέντα σε ἰδοῦσα ἥ ἐχκλησία. 


Ἢ οὐράνιος ἡτοίμασται βασιλεία ὡς ἀϑλητῇ σοί, ἔνδοξε" 
τῆς γὰρ ἐπιγείου χαίρων μετετέϑης σκηνῆς, βοῶν τῷ δεσπότῃ" 
δόξα τῇ δυνάμει cov, κύριε. 

Στεφανηφόρος Θεόφανες ὠνεδείχϑης. τὸ γὰρ σεπτὸν εἶ- 
κύνισμα Χριστοῦ, ϑεοφόρε μάκαρ, οὐχ ἠρνήσω τιμᾷν" διὸ 
καὶ ἔχραζες" δόξα τῇ δυνάμεισου, κύριε. 

ἹΜιϑιστάμενος προστάγματι τοῦ τυράγνου τοῦ δυσσεβοῦς 
ὃ ὅσιος, σαρκὸς ἀσϑενείας ὅλως οὐκ ἐφρόντισε, κραυγάζων 
τῷ κιίσαντε" δόξα τῇ δυνάμει σου, κύριε. | 

Ἐμεγαλύνϑὴς τοῖς ϑαύμασι, ϑεοφόρε. ὃ yag ϑεὸς ἡμεί.-. 
ψατό σε τῆς καρτερίας" ὅϑεν καὶ ἰώματα πηγάζεις τοῖς χρή- 
ζουσιν ὥσπερ ἐκ πηγῆς, ἱερώτατε. 


ἀἰδαθα ac variis periculis es defunctus, iniuste deportatus exilio, pie- 
que, o beatissime, consummatus. pater Theophanes, Christo deo sup- 
plica, ut magna nos misericordia donet. - 


- Ode 4. 


Sublimem elatum videns te eeclesia. 


Caelorum tibi regnum, vir sancte, paratum est tanquam atliletae : 
terreno enim tabernaculo gaudens translatus es clamaus domino, glo- 
ria potentiae tuae, domine. | 


Triumpbhator Theophanes effectus es. venerandam quippe Chri- 
sti effigiem non abnuisti colere, deo aíllate vir beate: idcirco etiam 
clamabas, gloria potentiae tuae, domine. 

Exilio eiectus vir sanctus impii tyramni decreto, imbecillae car- 
nis nullam prorsus rationem habuit, clamans auctori, gloria potentiae 
tuae, domine. 007 

Magnificis effulsisti miraculis, vir deo plene: deus namque vicem 
reddidit sustinentiae ; quamobrem etiam velut e fonte sanationum re- 
media egentibus fundis, vir sacratissime. 


THEOPHANIS OFFICIUM. ᾿ XxLVM 


120. €. 
Σὺ xvgud μου φῶς. 


“όγῳ πανευσεβεῖ ὀρϑοδόξως ἐκήρυξεν ὃ ὅσιος Θεοφάνης 
τὸ τῆς πίστεως δόγμα, τῷ πνεύματι λαμπόμενος. 

Πλοῦτον παντοδαπὴ ϑεοφρόνως διένειμας προστάγματι 
τοῦ δεσπότου τοῖς πενίᾳ συζῶσιν ἑπόμενος, πανεύφημε. 

Ἔχων τὴν ψυχὴν κατ᾽ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος, τὴν ἄχραν- 
TO» τοῦ δεσπότου προσεχύγεις εἰχόνα, τῷ πόϑῳ ἀσπαζόμενος. 


$30. Ὁ 
Θύσω σοι μετὰ φωνῆς αἰνέσεως, κύριο. 


Ἴϑυνον πρὸς ὠρετὴν τὸν βίον μου, ὅσιε" τὴν τῆς ἀσκή- 
σεως τρίβον ταῖς ειχαῖς σου, πάτερ, ἐξομαλίσας, ἣν συντόνως 
εὐϑυπορεῖν με, μάχαρ, ἀξίωσον. 

Σωφρόνως σου τὴν ζωὴν διήνυσας, 00:15* μετὰ φρονή- 
σεως γὰρ ἔσχες, σὺν ἀνδρείᾳ γὰρ τὴν δικαιοσύνην, καὶ τῷ 
χύχλῳ τῶν ἀρετῶν ἐφάνης κοσμούμενος. 

Εὐχλείας μαρτυρικῆς ὀπέβης, Θεόφωνες, τῆς ϑεομήτορος 
χύρης καὶ μαρτύρων, πάτερ, τοὺς χαραχτῆρας ὡς τιμῆσας, 
xai τοῖς διώχεαις ἀντιταττεύμενος. 


Ode 5. 
"Tu domine meum. lumen. 


Piissima doctrina orthodoxae fidei doctrinam praedicavit sanctus 
Theophanes, spiritus luce illustratus. 

Uberes divitias divino sensu egenis distribuisti, domini praecepto 
obsecutus, vir clarissime. 

Qui ad auctoris imaginem animo conditus esses, intemeratam do- 
mini venerabaris imaginem, desiderio exosculans. 


Ode 6. 
Sacrificabo tibi cum voce laudis, domine. 


Dirige ad virtutem vitam meam, vir sancte, religiosae institutionis 
semitam tnis, pater, precibus complanans; quam roga, vir beate, ut 
reclo tramite concite ac contente percurram. 

Sobrie casteque vitam peregisti, vir sancte: quippe cum pruden- 
tia, fortitudine, ac iustitia praeditus fuisti, virtutumque choro orna- 
tus eluxisti. 

Martyris claritatem Theophanes adeptus es, velut qui dei paren- 
lis puellae, martyramque imagines, o pater, veneratus sis, ac persecu- 
toribus resisteres. 


XLVMI . . THEOPHANIS OFFICIUM. 


Κοντάκιον. ἦχος B. 
Τὰ ἄνω ζητῶν. 


ἘῈ ὕψους λαβὼν τὴν ϑείαν ἀποκάλυψιν ἔξῆλϑες σπουδῇ 
ἐκ μέσων τῶν ϑορύβων, καὶ μονάσας, ὅσιδι, εἴληφας ἐνεργείας 
καὶ προφητείας ἀξίωμα, cvufíov xai πλούτου στερούμενος. 


Ὃ οἶκος. 


"Eni τῆς γῆς μηδὲν προϑυμῆήσας, ἠκολούϑησας χαίρων τῷ 
καλοῦντι σε Χριστῷ, καὶ τὸν ζυγὸν αὐτοῦ ἔλαβες ἐπὲ τῶν 
cjuo» τῶν σῶν προϑύμως, καὶ ἀνάπαυσιν εὗρες τῇ ψυχῇ σου. 
7» περ καμοὶ τῷ πτωχῷ καὶ ῥᾳϑύμῳ κατάπεμψον, τῷ λέγοντι, 
καὶ μηδ᾽ ὅλως ἐκχποιοῦντι, αλλ᾽ ἔτι σχολάζοντι ἐν τοῖς τοῦ 
βίου πράγμασι, καὶ ϑαυμάζοντε πῶς πώντα ἔφυγες, συμβίου 
καὶ πλούτου στερούμενος. ᾿ 


μνήμη τοῦ ὅσίου πατρὸς ἡμῶν Θεοφάνους τοῦ ὅμολογητοῦ, 
τοῦ τῆς Σιγγριανῆς, τοῦ ἐν τῷ μεγάλῳ ἀγρῷ κειμένου. 


Οὗτος πατρὸς μὲν ἔφυ Ἰσαάκ, μητρὸς δὲ Θεοδύτης. 
τοῦ δὲ πατρὸς τελευτήσαντος ἐν τῇ Un αὐτοῦ διεπομένῃ τῶν 


Contacium. tonus a. 


Superna quaerens. 


Divina e celso revelatione accepta, e mediis turbis festinus ex- 
cessisti, monachique amplexus institutum, vir sancte , operationis ac 
prophetiae munus accepisti, uxore careng atque divitiis. 

LI 
Domus. 


Cum in terra nihil cuperes, vocantem Christum gaudens secutus 
es, eiusque iugum in humeros tuos alacri animo sustulisti, ac requiem 
animae tuae invenisti. hanc mihi quoque pauperi segnique mitte, 
qui dicam, nec prorsus efficiam , sed vacem adhuc saeculi curis; mi- 
rerque, ut cuncta effugeris, coniuge carens atque divitiis. 


Memoria sancti patris nostri Theophanis confessoris Singria- 
nae monachi, qui in magno agro quiescit. 


llic Isaacio patre natus est, matre autem Theodota. patre mor- 
tuo, dum Aegeopelagitarum praefecturam gerit, sub matris cura insü- 


ὰ 


THEOPHANIS OFFICIUM. -.  XLIX 


«Ἱγαιοπελαγητῶν. ἀρχῇ, ἣν παρὰ τῇ μητρὲ àrayóutvog καὶ 
τρεφόμενος. γενομένου δὲ αὐτοῦ i1 ἔτους, ἁρμόζεται γυ-. 
»aix(, καὶ αὕτῃ συνδιάγων ἦν χρόνους ἡ. πλοῦτος δὲ ἣν du- 
φοτέροις πολύς. συμβούλῳ δό τινε χρησάμενος ἰϑίῳ οἰκέτῃ, 
πόϑον ἔσχδα πολὺν τὸν τῶν μοναστῶν ὑπελϑεῖν βίον. τῆς δὲ 
μητρὸς τὸν. βίον ἀπολιπούσης καὶ πλοῦτον ἄπειρον αὐτῷ χα- 
ταλελοιπυίας, ὃ κηδεστῆς αὐτοῦ πληρώσαι τὰ τῷ γάμῳ νενο- 
μισμένα τοῦτον ἐξεβιάζετο. καὶ δὴ τῆς χυρέας ἡμέρας κατα- 
λαβούσης, 'καὶ παστὰς ἐπήγνυτο, καὶ ὑμέναιος ἥδετο, καὶ τὰ 
λοιπὰ ἐτελεῖτο. ἐπεὶ dà Ó χαιρὸς αὐτὸν τὸν μακάριον xad 
βιτὴν σύνευνον καταμόνας γενέσθαι ἐκάλει, τὰ τῶν λοχισμῶν 
αὐτοῦ κρύφια ἐφανέρου τῇ νεανέδι, 7) τις καὶ συγχκατέϑετο" 
xai 5i τε δ᾽ ἂν καὶ βούληται αὐτὸς πράττειν, καὶ αὐτὴ τοῦτο 
μετὰ προϑυμίας διεβεβαιοῦτο ποιεῖν. ὅπερ ἀκούσας, ηὔχαρι- 
στησε τῷ ϑεῷ. ἔχ τοῖα οὖν ἐποίουν ἀμφότεροι τὰς ἡμερινὰς 
καὶ νυχεερινὰς εὐχάς. ταῦτα μαϑὼν “ων ó δυσσεβὴς βα- 
σιλεὺς καὶ ὃ τούτου χηδεστής, διεχώλυδ τοὺς νέους τοῦ Oxo- 
ποῦ. ἐξαπέστειλοι δὲ αὐτὸν ὃ βασιλεὺς πρὸς τὸ τῆς Κυζίκου 
κάσερον συγχδιρήσοντα" ἤδη γὰρ εὖτε ἐκτίζετο" καὶ ὠπελ-- 
Je» ὁ τιμεὸς παῖς ἐξ ἰδίων ἀναλωμάτων τὴν τοῦ κρατοῦντος 
δουλείαν πεποίηκδ. τῷ δὲ εἰκοστῷ πρώτῳ χρύνῳ τῆς αὐτοῦ 
ἡλικίας, ὅ τε ϑηριώνυμος βασιλεὺς xai ὅ πενϑερὸς αὐτοῦ 
καξαστρέφουσι τὸν βίον. καὶ λοιπὸν ἐν ἐλευϑερίᾳ οὐ μόνον 


22. ϑυριώνυμος Par. 


tuitur, ac educatur. annorum factus duodecim, foeminae desponsae 
iunctus, cum ea anuis octo vitam socialem agit. erant ambo opibus 
locupletissimi. porro famuli cuiusdam domestici consiliis inductus, 
ingenti desiderio tenebatur amplectendi status monastici. matre vivis 
exempta, immensisque filio relictis divitiis, cogebat socer ut nuptia- 
rum legitima impleret, uxoremque filiam duceret. ac vero cum con- 
stituta dies advenisset, ponitur thalamus, hymenaeus occinitur, reli- 
quaque nuptiarum solennia peraguntur. urgebat tempus, iamque vir 

lus cum coniuge thalami secreta erat petiturus. tum illo animi 
arcanum detegente, puella lubens assentitur, certoque affirmat, si quid 
ile velit, se quoque prompte facturam. his iuvenis auditis, deo gra- 
lias agit : exindeque ambo diu noctuque precibus assidui erant. re 
cognita, Leo impius imperator, ac viri socer, a proposito adolescen- 
tes prohibuerunt. misit namque imperator Cyzicum, eam in urbem 
suam operam collaturum: iam enim tum exstruebatur. abiens vero 
praeclarus iuvenis , suis ipse sumptibus, quod imperatoris iussu urbi 
praestandum erat, eílecit. aetatis porro illius anno vigesimo priino, 


Theophanis Fita. *hhk 


[L THEOPHANIS OFFICIUM. 


ὃ νέος, ἀλλὰ καὶ ἢ οἰκουμένη γίνεται, Εἰρήνης τὰ oxgntoa 
διαδεξαμένης. ἐπεὶ δὲ κατὰ νοῦν πάντα αὐτῷ γέγονε, τοῖς 
ἐνδεέσε καὶ πτωχοῖς τὴν οὐσίαν αὐτοῦ διοσκόρπισε, καὶ τοὺς 
οἰκείους ἐλευϑερίᾳ τετίμηκε" τῇ δὲ τιμίᾳ αὐτοῦ συζυγῳ χρή- 
ματα πολλὰ παρασχόμενος, ἐν τῇ τοῦ Πρίγχιπος μονῇ ἀπέ- 
κειρεν, Εἰρήνην αὐτὴν ἀντὶ Πεγάλους ὀνομάσας. αὐτὸς δὲ 
τῷ κυρίῳ ἑαυτὸν προσφέρων ἱερουργεῖ ἐν τῇ ἐν τῷ τῶν Σιγ- 
γριανιαίων ope. κειμένῃ μόνῃ, Πολυχρονίᾳ λεγομένῃ. μονα» 
χοῦ δὲ αὐτοῦ γενομένου, οὐδ᾽ ὅλως τὸ ἄρχειν κατεδέξατο - 
ἀλλ᾽ ἐν τῇ κέλλη καϑεζόμενος, ἐξ οἰκείων χειρῶν τὴν τροφὴν 
ἐπορίζετο, καλλιγραφῶν ξξαετὴ χρόνον διηνεκῶς ἐν τῇ καλου- 
μένῃ νήσῳ τῆς Καλωνύμου, ἐν fj συνεστήσατο αὐτὸς μονῇ" 
καὶ πάλεν ἔρχεταε d» τῷ τῆς Σιγγριανῆς ὄρει, τῷ δὲ πεντη- 
κοστῷ τὴς ζωῆς αὐτοῦ χρόνῳ, ἀσϑενείᾳ τινὲ παραδίδοται, ἢ 
τες ἦν λιϑέωσις κύστεως καὶ νεφριτικῆς ἀκολουϑίας σύμπτω.. 
μα. ἐκ τούτου λοιπὸν τοῦ χαλεποῦ νοσήματος ἔμεινε διὰ 
παντὸς toU (oe κλινήρης xai ἀχίνητος. μετὰ ταῦτα ἐδέξατο 
τὼ σχῆπερα τῆς βασιλείας «“Μέων ὁ ᾿Αρμένιος. dÀÀ οἷα τούτῳ 
συμβέβηκεν, οὐδεὶς ἀγνοεῖ. τέως δὲ ὃ ἀνύητος καὶ ἀνόσιος 
, πέμπει πρὸς τὸν τοῦ ϑεοῦ ἀνϑρωώπον, ἐλϑέ, λέγων, εὖξαι ὑπὲρ 
ἡμῶν, ὅτε κατὰ βαρβάρων ἀπέρχομαι. αὐτὸς δὲ διὰ τὸ ὠκί- 
ψητος εἶναι, ἐκ τῆς ἁμάξης μετετέϑη εἰς πλοῖον, xai ἤχϑη πρὸς 


cum Leo imperator, tum viri socer vitam commutant, deincepsque ne- 
dum iuvenis, sed et orbis ipse liber agit, lrene augusta eceptra post- 
modum moderante. cum itaque ex voto cuncta successissent, egenis 
ac pauperibus substantiam distribuit, servosque libertate donavit. no- 
bilissimae autem coniugi elargitus multas pecunias, in Principis ita 
dicto monasterio detondit, Megalus nomine in lrenen illi commu- 
tato, is vero se domino munus consecrat iu ihonasterio, quod in Sin- 
grianorum monte situm Polychrouji nuncupationem habet. factus 
monachus, praeesse nullo modo sustinuit, sed in cellula sedens, ma- 
nuum labore victum parabat, scribendis codicibus sese impendens an- 
nos sex continuos in insula dicta Calonymus, in eo mouasterio quod 
exstruxerat: iterumque revertitur ad Singrianae montem. aetatis au- 
tem anno quinquagesimo aegritudini corpusculum traditur, nempe ve. 
sica petrescente, ac renuin molesto illi dolore. ex illo deinceps morbo 
afflicta valetudine, totam vitam lecto decumbens egit, nec sibi motum 
imperare valeus. postea Leo Ármenius imperii sceptra capessit : ve- 
rum quid illi acciderit, nemo nescit. hactenus vero homo deinens 
scelestuisque ad dei virum mittit, iubetque veniat, ac sibi comprece- 
tur, quod adversus hostes expeditionem suscepturus sit. ille quod 
aegro corpore sese movere non posset, e plaustro in scapham trausfer- 


THEOPHANIS - OFFICIUM. LI 


τὴν βασιλεύουσαν" καὶ τῆς μὲν δυσειδοῦς ὄψεως τοῦ rvQdy- 
νου oux ἔτυχε’ πλὴν μηνώσει ἐχρήσατο πρὸς αὐτόν» οἱ κα- 
τανεύσεες λέγων τῇ παρακλήσει μου, καὶ ooi καὶ τῇ μονῇ σου 
ἀγαθὰ παρέξω" εἰ δὲ ur γε, ξύλῳ ἀγχόνης os παραδειγμα- 
είσων, καὶ τῶν λοιπῶν εἰς φόβον σὰ προσϑήσω. ὁ dà ὅμιο- 
λογητής" τῶν δωρεῶν σου ἔφη, μὴ κενώσῃς τοὺς θησαυρούς’ 
τὸ δὲ ἀγχόνης ξύλον, ἢ καὶ τὸ πῦρ οὐτρόπισον σήμερον" τοῦτο 
γὰρ ἐφέεμαι διὰ τὴν τοῦ Χριστοῦ μου ἀγάπην. ταῦτα ὃ 
ἀναιδὴς ἀκούσας, παρέδωκεν αὐτὸν Ἰωάννῃ τῷ μάντει περὲ 
λόγους αὐχοῦντε xai τὸ μῖσος τῶν Εἰχονομάχων ἐμπόπλη- 
σμένῳ, στρεβλότητε ἀντεπεχχλῖναε αὐτὸν ἡγούμενος. ὃς ma- 
θαληφϑεὶς ὃν τῇ Ὁρμίδε μονῇ Σεργίου καὶ Βάκχου τῇ παρα» 
κειρεένῃ τῷ παλατίῳ, καὶ πρὸς λόγων ἅμιλλαν τῷ μάντει 
συνελϑών͵, καὶ τοῦτον ἡττήσας, καὶ τῷ περιόντι τῆς. σοφίας 
χαταβροντήσας, καὶ τὸ ἀμετάϑετον ἐνδειξάμενος, τοῦτον ἦσχυ- 
μένον εἰς τὸν μανιώδῃ τύραννον ἀπέπεμψεν. ἀγχοοίχου μᾶλ- 
lo» ἢ ὕἤήτορος δόξαν ὃ δείλαιος ἀπηνέγκατο. ὃς ἀνελϑὼν 
πρὸς αὐτόν, χρεῖσσον ἔφη βασιλεῦ κηρῷ μαλάξαι σίδηρον, ἢ 
πεῖσαι τὸν ἀνδρα μεταϑεῖναε πρὸς τὸ σοὶ ἐφετόν. τούτων 
ἐπακούσας Ó τύραννος, μετάγει τοῦτον εἰς τὰ Ἐλευϑερίου 
ἀνάκτορα, καὶ κατακλείει αὐτὸν ὃν τινε οἰκήματι σκοτεινοτάτῳ, 
καταστήσας καὶ φρουροὺς ὡς μηδὲ διακονεῖσϑαι αὐτὸν παρά 


4. ἀγχόνμ Par. 8. τὴν διὰ τοῦ Par. | 


ter, iaque urbem regiam vehitur: nec tamen tyranno in conspectum 
vemire concessum ; sed ministro ad eum misso , si, iuquit, hortantl 
mihi smnueris, cam tibi, tum monasterio tuo bene faciara ; sin autem, 
probro publico e furca laqueo suspendam, ac reliquis in terrorem 
exponam. tum confessor, noli, inquít, tuorum munerum thesauros 
efilundere: patibuli vero lignum, sive etiam ignem expedi hodie: id 
eaim qua dilectione in Christum feror, deeiderie cupio. his auditis, 
impudens tyrannus Ioanni ariolo tradidit, homini eruditi nomen am- 
bien, quique Iconomachorum odio in fideles plenus esset, fore ra- 
tas ut is obliquitate in adversum viri constantiam flecteret. assum- 
ptus ille in Hormidae Sergii ae Bacchi monasterio quod palatio adia- 
cet, ac disputatione cum ariolo congressus, eoque victo, ac eximiae 
szpieutiae vi perculso, praeclareque constantia prodita, vir sanctus 
eomfusum eum ad insamum tyrannum ablegat; miserque rastici magis, 
quam oratoris sibi nomen ascivit. ascendens itaque ad imperatorem, 
facilíos, inquit, ferrum cera emollias, quam viri animum in id, quod 
tbi collibitam est, trausferas. bis auditis, tyrannus ad Eleutherii 
eum palatia traducit, inque tenebricosa qnadam aedicula concludit, 

is etiam custodibus , ut ne quis etiam affecto corpori ministerium 


Liu THEOPHANIS OFFICIUM. 


τινος. οὕτω διετὴ χρόνον τελέσας ϑλίψεσι καὶ στενοχωρίαις 
πιεζόμενος, κατήσχυνε xay τούτῳ τὸν τύραννον. ἐπεὶ δὲ xaO" 
ἑκάστην ὑποκύψαι τῇ αὐτοῦ βουλῇ ἠναγκάζετο, μὴ εἴξας, ἐξο- 
ρέζεται ἐν τῇ τῆς Σαμοϑράκης νήσῳ. ἡ δὲ πρὸς τὴν ὕπερο- 
pia» ἀπαγωγὴ ταχεῖαν ἐἔσχδ τὴν ἀπὸ τοῦ σώματος ἐξαγωγήν. 
ἡμέραις γὰρ τρισὲ πρὸς ταῖς εἴκοσε τὴν ἐν τῇ νήσῳ ζωὴν 
διανύσας ἐκεῖ κατεπαύσατο, ἀπελϑὼν ἐν κυρίῳ ὁσίως καὶ εἰ- 
θηνικῶς. τί δὲ χρὴ λέγειν ὅπόσης μὲν εὐλογίας τὸν τόπον 
ἐνέπλησεν, καὶ ὅπόσων δὲ ἰατρείων Ó χῶρος ἐκεῖνος ηὐπὸό- 
φῆσεν; ᾿ | | 
Qu. ζ΄. 
"Ev τῇ καμίνῳ. 


Τὸ κατ᾽ εἰκόνα σὺ κεκτημένος, καὶ ὁμοίωσιν βίῳ λαμπρο- 
τάτῳ, πάτερ, προειληφώς, δι᾽ ἀμφοτέρων ὑπερέλαμψας" &U- 
λογημένος εἶ ἐν τῷ ναῷ foo» τῆς δόξης σου, κύριε. 

ὋὉμολογίας σου στεφάνῳ, πάτερ, διέπρεψας, ἔργῳ διήλεγ- 
fag λόγους τῶν δυσσεβῶν, τοὺς πιστοὺς δὲ ἐβεβαίωσας"  &U- 
λογημένος εἰ ἐν τῷ ναῷ βοῶν τῆς δόξης σου, κύριε. 

Τῷ στερροτάτῳ ἐν προϑυμίᾳ τὰς τοῦ σώματος, πάτερ, 


13, ὁμοίωσε Par. 


impenderet. in hunc modum exacto biennio, afflictus, ac &ngustia 
confectus, vel sic tyranno pudorem incussit. cumque quotidie vis ad- 
hiberetur, ut illius consiliis animum accommodaret, nec is quicquam 
e mentis firmitate remitteret, exilio relegatur in Samothracen insu- 
Jaím. eam ia exilium abductionem brevi. secuta eductio e corpore. 
post enim dies tres supra viginti, consummato ea in insula vitae qur- 
riculo, illic requievit, sancte ac pacate ad dominum commigrans, quid 
autem refert dicere quanta locum benedictione impleverit, ac quanta 
praedium sanationum munera per illum consecutum sit? 


Ode 5. 


In camino. 


Ut ad imaginem esses adeptus, vitaque clarissima similitudinem 
pater consecutus, utroque eximie fulsisti; clamans, benedictus es do- 
mine in templo gloriae tuae. 

Confessionis tuae pater corona claruisti; opere factisque impio- 
rum verba confutasti, fideles vero confirmasti; clamans, benedictus es 
domine in templo gloriae tuae. 

Firmissimo alacrique animi proposito corporis dolores pater for- 


CTHEOPMANIS OFFICIUM. LI 


εἰλγηδόνας ἤνεγκας καρτερῶς, εὐχάριστον τῷ δεσπύτῃ σου" 
εὐλογημένος εἰ ἐν τῷ ναῷ βοῶν τῆς δόξης cov, κύριε. 


Qu gy. o o 070 o oon s 
Χεῖρας ἔκπετάσας Δανιήλ." ᾿ 


Θεώμενος , μάχαρ ν -κὸ σεθρρὸν τῆς. σῆς. ἐνστάσεως Ado 
ὃ rUQavvoc, ὑπερορέᾳ 06 ἔχρινε πικροτάτῃ ὃ παμπόνηρος" ἂν 
εὐφροσύνῃ δὲ βοῶν. ταύτη». Ungbsyxag , εὐλογεῖτε. πάντα χὰ 
ἔργα τοῦ χυρίου τὰν -κυριον.. . 

CEné τὸ πρωτύτυπον εἰδὼς. τὴν τῆς. εἰκόνος τιμὴν διαβι- 
βάξεσϑαι, ἐπὲ τὸ στάδιον ἔδραμες ἀϑλητὴς ὡς ἐννομώτατος" 
xai νικητῆς ἀναϑδειχϑεὶς στέφανον εἴληφας drop πάντα 
τὰ ἔργα ανυμνεῖτε τὸν κύριον. ἜΣ ZEE 

Οὐράνιον dvi τῆς ἐν γῇ σκηνὴν σοι δέδωκε πάντων xU» 
ριος" ἀντὲ στενώσεως εὗρες δὲ πλατυσμὸν ἀγαλλιάσεως, ἐν 
παραδείσῳ τρυφῆς μετὰ μαρτύρων βοῶν: εὐλογεῖτθ πώντα 
τὰ ἔργα κυρίου τὸν xvgiov. —— 

Φωτὶὲ ἐλάμφϑης γοητῷ καὶ Seo πνεύματι, μάκαρ Θεῦ- 
φανες, ὅϑεν ἰάματα βουεις [γὰρ] τοῖς ἐν πίστει σοι προσερέ- 
χουσι, καὶ τὴν ἁγίαν σου σορὸν. πόϑῳ γεραίρουσι καὶ βοῶσι" 
πάγτα τὰ ἔργα ὑμνεῖτε τὸν χυρι0». 


μ 
D 


! 
titer pertulisti, deo gratias agent j clamans, benedictus ,es ! domine ig 
templo gloriae tuae. — 


Ode 8. 
Manibus expansis Daniel. 


Videns, vir beate, Leo tyrannus firmo te proposito illl obniti» 
gravissimo nequissimus damnavit exilio: tu vero laetus pertulisti, cla- 
mans, benedicite omnia opera domini dominum. 

Cum intelligeres honorem imaginis ad exemplar transire, ad sta- 
dium ut quam legitimus athleta cucurristi, victorque acclamatus coro- 
nam accepisti, dulcius concinens, omnia opera laudate dominum. 

Caeleste tibi pro eo quod in terra est tabernaculum universorum 
dominus contulit: arctaeque custodiae loco latitudinem exultationis in 
paradiso voluptatis cum martyribus invenisti, clamaus, benedicite 
omnia opera domini dominum. 

Spiritali luce illustratus es, ac. divino spiritu perfusus, vir beate 
Theophanes: indeque sanitates scaturis fidelibus ad te confugienti- 
bus , luumque sanctum loculum amore venerantibus, ac clamantibus, 
omnia opera laudate dominum. 


LIV  ὙΥΒΕΌΡΗΑΝΙΒ OFFICIUM. — τ᾽ 
*,d. 9. | 
41i9oc ἐχειρότμητος. 


"narra τὸν βίον σκορπίσας τοῖς δεομένοις, ϑεοφόρε, τὴν C 
δικαιοσύνην σοφῶς ἀντακομίζον σοι ἀνατέλλουσαν, ἀντὲ φϑαρ- 
τῶν δρεπόμενος τὰ δι᾽ αἰῶνος ἀνατέλλοντα. 

, . Νόσους ϑεραπεύεις, naphtixap , τοῦ παρακλήτου τῇ δυ- 
γάμει" ϑαίμανας σαφῶς ἀπελαύνεις τῇ ἐνεργείᾳ τούτου, πα-- 
γόλβιε, διὸ πισχοὲ ϑεώμεονοἑ σε, ϑεοφόρε, μακαρίζομεν. 

'H σὴ φωτοφόρος, ϑεόφρον, τῆς μδταστάσεφως ἡμέρα πᾶν. 
τας ἠροσχαλεῖται τοὺς πιστοὺς πρὸς μετουσίαν τοῦ ἁγιάσμα- 
τὸς" ἥνπερ χαὲὶ νῦν γηϑόμενοι ἐπιτηολοῦμεν, ἱερώτατε. 

Νέμοις τὴν. σὴν ἄφϑονον χάριν τῷ τῶν ἐπαίνων σου 
τοὺς λόγους πλέξαντι, ϑεύφρον, προϑύμως" ὁμότροπόν σοε 
ὥσπερ ὁμώνυμον τοῦτον δεικνὺς πρεσβείαις ταῖς εὐπροσδέ.. 
κτοις, ἑεξρώτατε. 


Odeg. ᾿ 
Lapis sine manu praecisus. 


Omni substantia tua in egenos distributa, vir divino sensu prae- " 
dite, iustitiam palam tibi orientem illius praemio retulisti : pro iis 
quae sunt corruptilia, ea decerpens quae in saeculum virescunt. 

Morbos curas, vir beatissime, paracleti potentia, daemonesque 
palam illius vi abigis, vir felicissime: idcirco nos fideles te contuen- 
tes beatum praedicamus; 

Lucida, divino sensu praedite, tuae migrationis dies fideles omnes 
invitat, ut sanctificatione participentur: quam et nuncgaudentes per- 
agimus, vir sacratissime. 

*— "Tribuas quaeso uberem tuam gratiam illi, qui tuarum laudum 
carmen alacri animo texuit: iisdemque tecum moribus, uti et eodem 
censetur nomine, deo gratis precibus tuis facito, vir sacratissime. 


ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ 


ΧΡΟΝΟΤΡΑΦΊΙΑ͂ 


Theophanes. t 


—-—A9 — 


TOT EN ATIOIS ΠΑ͂ΤΡΟΣ ἩΜΩ͂Ν 
O E O Oo ^4 N O T X 


HFIOITMENOT TOT ATPOT ΚΑ] OMOAOTHTOT 


XPONOPPAOIA4ETSAON o KH, 


APXOMENH IIO IIPOTOT ΕΤΟΥΣ 4IOKAHTLANOT EQEX 
4ETTEPOT ETOTZ MIX AH.4 K 41 GEO-PT.A 4KTOT TIOT A4TTOT- 
TOIT ἘΣΤΙΝ ΑΠῸ &yoj ΕΤΟΥΣ TOT KOXMOT ΕΩΣ ΕΤΟΥΣ 
«τέ KATA ΤΟΥ͂Σ AAEXANAPEIZ, K ATA AE POM AIOTZ exxa'. 


S. PATRIS NOSTRI 


TH EO P H ANIS 
ABBATIS AGRI ATQUE CONFESSORIS 


GCGHRONOGRAPHIA 


ANNORUM IOXXVIII, 


AB ANNO DIOCLETIANI PRIMO AD MICHAELIS ET THEOPHY- 

LACTI EIUS F. ANNUM SECUNDUM: ID EST, AB ANNO MUNDI 

57:22 AD ANNUM SECUNDUM ALEXANDRINOS 6305, SECUNDUM 
ROMANOS VERO 6321. 


JIPODIMION ΤΗ͂Σ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΙΑ͂Σ. 


0 μὲν μακαριώτατος ἄββας Γεώργιος, ὃ καὶ Σύγκελλος γε- Par. Ρ.1 
Ven. p. t 

j). τοῦ ἐν dy. πατρ. ἥμ.. om. ἃ, in quo legitur: Θεοφά-- Ρ 
vovg ἁμαρτωλοῦ μοναχοῦ ἡγουμένου τοῦ ᾿Αγροῦ καὶ ὁμολογητοῦ 
χρον. x. t. λ. 3. xai ἡγουμένου abc, ἁγίου ἦγ. ἀ. 6. 
Θεοφίλου ἃ g. τοῦ υἱοῦ (om. αὐτοῦ) a e. 7. τοῦτ᾽ ἔστεν ἠπὸ 
om. a e. Éogc ct& ἔτους b, ἕξως τοῦ χόσμου ἔτους ςτε e. 
8. g:xa'] etx A. 18. Προοίμ. T. χρο». om. A. 20. μα- 
χάρεος À, μαχάριος τὰ a 6. καὶ add. ex A abcefy. 


PROOEMIUM CHRONOGRAPHIAF. 


Sanctissimi Cpoleos patriarchae Tarasii Georgius abbas quondam 


ή ΡΒΟΟΕΜΙΌΜ. 


P.2yovàg Ταρασίου τοῦ ἁγιωτάτου πατριάρχου  Kovorayriyov- 
πόλεως, ἐλλόγιμος ἀνὴρ καὶ πολυμαϑέστατος ὑπάρχων, πολ- 
λούς τὸ χρονογράφους καὶ ᾿ἱστοριογράφους ἀναγνούς, καὶ 
ἀκριβῶς τούτους διεξερευνησάμενος, σύντομον χρονογραφίαν 
ἀπὸ ᾿ἀδὰμ μέχρι “Ζιοκλητιανοῦ τοῦ βασιλέως καὶ διώκτου 5 
τῶν Χριστιανῶν ἀκριβῶς συνεγράψατο, τούς τε γρόνους ἐν 

Βπολλῇ ἐξετάσει ἀκριβολογησάμενος, καὶ τὰς τούτων διαφω- 
νίας συμβιβάσας, καὶ ἐπιδιορϑωσάμενος καὶ συστήσας, ὡς 
οὐδεὶς ἄλλος τῶν πρὸ αὐτοῦ, rdg τε τῶν ἀρχαίων βασιλέων 

V.amavróg ἔϑνους πολιτείας v8 xai τοὺς χρόνους ἀναγραψάμε- 10 
yoc, καὶ κατὰ τὸ ἐφικτὸν αὐτῷ τοὺς ἀρχιερεῖς τῶν μεγάλων 
καὶ οἰχουμενικῶν θρόνων, Ῥώμης τε, φημί, xai Κωνσταν- 

Οτινουπύλεως, ᾿“λεξανδρείας τὸ καὶ ᾿Αντιοχείας xai "IegoooAv- 
μων, τοὺς τὲ ὀρϑοδόξως τὴν ἐκκλησίαν ποιμάγαντας xod τοὺς 
ἐν αἱρέσει λῃστρικῶς ἄρξαντας, καὶ τοὺς τούτων χρόνους 15 
ἀκριβῶς ἐνέταξεν. ἐπεὶ δὲ τὸ τέλος τοῦ βίου τοῦτον κατέλα.. 
Bev, καὶ εἰς πέρας ὠγαγεῖν τὸν ξαυτοῦ σκοπὸν οὐκ ἰσχυσεν, 
ἀλλά, καϑὼς προέφημεν, μέχρε “]Ποκλητιανοῦ συγγραψάμε.. 
γος, τὸν τῇδε βίον χατέλυσεν, καὶ πρὸς κύριον ἐξεδήμησεν. 

Déy ὀρϑοδύξῳ πίστει, ἡμῖν, ὡς γνησίοις φίλοις, τὴν τε βίβλον λο 


2. ὑπάρχων add. ex omnibus codd. praeter g. σιολλούς τε O 
praeter 5, ἄλλους τε vulg. ή. διερευνησάμενος A. 5. βα- 
σιλέως Ῥωμαίων a b e, — 16. ἀνέιαξεν . τοῦτον om. Α. 17. 
σκοπὸν Α af, χόπον rell. vulg. 18. συγγραψάμενος ἃ af, 
ἄναγρ. rell. vulg. 19. χατέλιπεν À. 


Syncellus, vir eximius et eruditissimus, multis chronographorum 
et historicorum libris evolutis, et non vulgari diligentia examinatis, 
compendiariam ab Adamo ad imperatoris et Christianorum persequu- 
toris Diocletiani tempora chronographiam scripsit; discussisque stu- 
diose temporum rationibus ad invicem comparavit, emendavit, ac, ut 
nullus ante eius aetatem, solertissime composuit: priscorum insuper 
regum et nationum universarum statu et regimine annotato, singu- 
lorumque, quantum licuit, observatis aetatibus, supremarum et uni- 
versalium sedium, Romae, dico, et Cpolis, Alexandriae, Antiochiae, 
et Hierosolymorum, sive qui sanis dogmatibus, ceu pabulis, eccle- 
siam aluerunt, sive qui per vim et latronum more principatu arre- 
pto, haeresum: pravitate gregem infecerunt, pontifices enumeravit, et 
eorum tempora et annos egregio ordine digessit. enimvero cum vi- 
tae termino praereptus, ad propositum finem non potuerit consilium 
suum perducere, sed, ut praemonuimus, scriptis solummodo quae 
Diocletiani attingunt aetatem, vitam hanc mortalem deseruit, et cum 
recta fide ad dominum profectus, nobis velut sincerioribus amicis , 
quod fuerat molitus, opus imperfectum simul reliquit, et, ut quae 


PROOEMIUM. 5 


ἣν συνέταξε ἀτελῆ καταλέλοιπεν xai ἀφορμὰς παρέσχεν τὰ 
ἐλλείποντα ἀναπληρῶσαι. ἡμεῖς δὲ τὴν ξαυτῶν ἀμάϑειαν οὐκ 
ἀγνοοῦντες καὲ τὸ στενὸν τοῦ λόγου, παρῃτούμεϑα τοῦτο ποιῇ- 
σαι, ὃς ὑπὲρ ἡμῶς τὴν ἐγχείρησιν οὖσαν. αὐτὸς δὲ πολλὰ 
ὅπαραχαλέσας ἡμᾶς μὴ ὀχνῆσαι καὶ ἀτέλεστον καταλιπεῖν τὸ Ρ.3 


ἔργον, ἐβιάσατο ἐπὲ τοῦτο ἐλϑεῖν. διὸ καὶ ἀναγχασϑέντες διὰ 
τὴν τούτου ὑπακοὴν εἰς τὰ ὑπὲρ ἡμᾶς ἐγχειρήσαντες, κύπον 
οὐ τὸν τυχόντα χατεβαλύμεϑα. πολλὰς γὰρ βίβλους καὶ ἡμεῖς 
ἐχζητήσαντες xara τὸ δγγνατὸν ἡμῖν xai ἐρευνήσαντες, 1006 

I0 χρογογραφεῖον ἀπὸ Ζιοκλητιανοῦ μέχρι τῆς βασιλείας ΠΠιχαὴλ 
χαὶ Θευφυλάχτου τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, τὰς t6 βασιλείας xai τοὺς D 
πατριάρχας, καὶ τὰς τούτων πράξεις σὺν τοῖς χρόνοις κατὰ 
τὸ δυνατὸν ἡμῖν συνεγραψάμεϑα, οὐδὲν ἀφ᾽ ξαυτῶν συντά. 
ξαγτες, ἀλλὰ ἐκ τῶν ἀρχαίων ἱστοριογράφων τὸ καὶ λογο- 

᾿ὐγράφων ὠναλεξάμενοι, ἐν τοῖς ἰδίοις τόποις τετάγαμεν ἑκάστου 
χρόνου τὰς πράξεις ἀσυγχύτως κατατάττοντες" ἕνα εἰδέναι C 
ἔχωσιν οἱ ἀναγινώσκοντες ἐν ποίῳ χρόνῳ ἑκάστου βασιλέως ποία 
πρᾶξις γέγονεν, εἴτε πολεμική, εἴτε ἐκκλησιαστική, eire πολιτική, 
εἶτε δημώδης, εἴτέ τις ἑτέρα. οὐ γὼρ μικρὰν ὠφέλειαν, ὡς 


1. ἀτελῆ om. A ἃ. 2. ἀμαϑίαν A. ἤ. πολλὰ παραχαλέσας 
ἡμᾶς À, παρ. ju. πολλὰ vulg. 6. τούτῳ f. καὶ add. ex A. 
9. χατὰ t. δυν. ju. xal À, καὶ x. t. duy. ἡμῖν vulg. 10. χρο- 
ryoypáquor À ΒἘ}ΠΙ. — i1. τοῦ om. b. 13. ἀχριβῶς συνεγῷ. a. 
19. xoóv9 À, χρόνων vulg. 17. ποία πρᾶξις ἃ, ποῖα πράξεες 
vulg. 18. εἴτε ubique ex ἃ rescripsi fro vulg. ἥτε. 


desiderantur absolveremus praebuit argumentum. nostra vero impe- 
ritia sermonisque inopia non ignorata, onus, cui vires nostrae forent 
impares, sustinere detrectabamus, ille.contra plura hortatus, ut tor- 
pere omni excusso imperfectum opus non despiceremus, dedit ani- 
mom, et ad illud capessendum manibus, et perficiendum coegit. quo- 
drca eius monitis morem gerere compulsi, molem robore nostro 
longe graviorem subire, et pene dicam immensum laborem exantlare 
suscepimus. multis siquidem voluminibus diligentius exquisitis, et, 
quantum facultas et ingenium dedit, examinatis, praesentem chrono- 
gaphiam a Diocletiani temporibus ad Michaelis et Theophylacti 
eius filii imperium, reges insuper et patriarchas, necnon eorum ge- 
sla et aetates, qua par fuit 'sedulitate, ex proprio penu nil depro- 
mentes aut conferentes, in unum congessimus: quin potius selectis 
ex veteribus historicis vel rhetoribus plerisque, singulorum acta per 
annos et tempora propriis quibusque locis pulchro ordine cuncta ἀν 
posuimus: ut quoto quoque anno rem gestam vel facinus editum, 
sive in bello, sive in ecclesia, sive in. civili adininistratione, sive in 
popolari statu, sive qualibet alia ratione commendandum, lector in 
promptu habeat εἰ in propatulo. haud enim vulgare est, me qui- 


6 PROOEMIUM. 


ἂμ ^ LÀ 
οἶμαι͵ καρποῦται ὃ τῶν ἀρχαίων τὰς πράξεις ἀναγινώσκων. 
“Φ 9 - , εἴ 
εἴ τις δέ τε ἐν τούτῳ τῷ πονήματι ἡμῶν ὀνησιφόρον εὕροι, 
Ῥ τὴν πρέπουσαν τῷ ϑεῷ εὐχαριστίαν ἀποδώσει, καὶ ἡμῖν τοῖς 
ὠμαϑέσιν καὶ ἁμαρτωλοῖς διὰ τὸν κύριον ὑπερεύξεται" καὶ 
» 3 ^ e ^ , , € «Ὁ ^ , 4 
εἰ τι ἐλλεῖπον εὕροι, τῇ ἀμαϑείᾳ ἡμῶν τοῦτο λογίσεται, καὶ 5 
P" « « 4 t ^ 4 , ἢ “- 
τῇ ἀργίᾳ τοῦ χαμερποῦς vo0g ἡμῶν, xai συγγνώσεται ἡμῖν 
1 A , LI Ld « 4 ^ , 
διὰ τὸν κύριον. φίλον yap τῷ ϑεῷ τὸ xara δύναμιν. 


1. τῶν doy. τὰς πρ. Δ, τὰς doy. πράξεις vulg. — 2. εἴ τες δέ τι 
ἐν τούτῳ τῷ πον. Α, εἴ 1« δὲ ἐν τούτῳ πον. vulg. 3. τοῖς 
add. ex A af. ἀποδώσῃ — ὑπερεύξηταε À. 5. loyt- 
σηται À. 7. TQ om. À af. | 


dem iudice, eorum qui veterum gesta evolvunt, emolumentum. si 
dus autem ex eo quem aggredimur labore fructum aliquem decerpat, 
debitas deo grates referet; nobisque licet ineruditis οἱ peccatoribus 
a domino bene precabitur: si quid deesse comperiat, imperitiae et 
abiecti nostri ingenii tarditati adscribat, et ex domini charitate con- 
donet. id enim deo acceptum opus, quod e facultate nostra profi- 
ciscitur. 


ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΙΑ͂ 
4A4nO AIOKAHTIANOT ἙΩΣ MIXAH.A 


K.41 OEO-PT.4 AKTOT TOT TIOT ATTOT BAZLAEQN. 


CHRONOGRAAPHIA 
A DIOCLETIANO AD MICHAELEM 
ET THEOPHYLACTUM EIUS FILIUM IMPP. : 


Y 


Κόσμου ἔτος ton. τῆς ϑείας σαρχώσεως cor. 
“Ῥωμαίων βασιλέως “Πιοκλητιαγνοῦ ὅτος a. 
Περσῶν βασιλέως Οὐαράχου ἔτος ιε΄. 

Ῥώμης ἐπισκόπου Γαΐου ἔτος ζ΄. 

Ἱεροσολύμων ἐπισκόπου Ὑμεναίου ἔτος wy. 
᾿Αλεξανδρείας ἐπισκόπου Θεωνᾶ ἔτος ta. 
᾿Αντιοχείως ἐπισκόπου Τυράγγου ἔτος (f. 


9. Persarum regis nomen Οὐαράχης scribitur in A, in ceteris 
omnibus Οὐαραράχης, in ed. Par. 4o«gevyrc. apud Syncellum 
idem modo Οὐράχης audit (p. 6728, 13), modo Οὐραράχης (p. 
222, 3), Agathias autem p. 260, 11. hunc regem et filium eius, 
qui in omnibus Theophanis codicibus infra Οὐαράγης nominatur, 
uno eodemque nomine Οὐαραράγης nuncupat. 


€. 


Annus mundi 5777. divinae incarnatiomis 277. 
Romanorum imperatoris Diocletiani a. 1. 
Persarum regis Varachis a. 15. 

Romae episcopi Caii a. 7. 

Hierosolymorum episcopi Hymenaei a. 13. 
Alexandriae episcopi Theonae a. εἰ. 
Antiochiae episcopi Tyranni a..2. 


“Ὁ 


ust 


FI geom 














8 THEOPHANIS 


A.M. 5780 Haeo» βασιλέως Οὐαράνου ἔτος α΄. 
Τούτῳ τῷ ἔτει “ιοκλητιαγνὸς ἹΜαξιμιανὸν τὸν "Besos 

Βλιον κοινωνὸν ἀγεδείξατο τῆς GUIOL βασιλείας τῷ τετάρτῳ 
αὐτοῦ χρόνῳ. 

A:M. 5781 Περσῶν βασιλέως Νάρσεως ἕτος α΄. 5 
A.M. 5782 Tovro τῷ ἔτει Ζιοκλητιανὸς καὶ ϊιηξιμιανὸς ὅ "Epxov- 

C uoc Ὀβούσιριν καὶ Κύπτων πόλεις ἐν Θηβαις τῆς .diyv- 
πτου εἰς ἔδαφος κατέσχαψαν ἀποστατησάσας τῆς Ῥωμαίων 
ἀρχῆς. 

A.M. 5285 Τούτῳ τῷ ὄτει Ζιοκλητιανὸς xai IMatiuiavóg ὃ "Egxov- τὸ 

Ὥλιος καίσαρας ἐποίησαν Κωνστάντιον καὶ Ἰαξιμιανὸν Γαλ- 
λέριον. καὶ ὃ μὲν Διοκλητιανὸς δέδωκε τὴν ξαυτοῦ ϑυγα- 
τέρα πρὸς γάμον τῷ Γαλλερίῳ, ὃ δὲ Ἕρκουλιος Μαξιμιανὸς 
τὴν ἑαυτοῦ ϑυγατέρα Θεοδώραν τῷ Κωνσταντίῳ συνέζευξε, 
καίτοι ye ἑκατέρων γαμετὰς ἐχόντων, ἃς ἀπώσαντο διὰ τὴν 15 
πρὺς τοὺς βασιλέας στοργήν. 

A.M. 5286 "Pougc ἐπισκόπου ἸΠαρκέλλου ἔτος αἱ 
᾿λεξανδρείας ἐπισκόπου Πέτρου τοῦ ἱερομάρτυρος ἔτος αἱ. 
Τούτῳ τῷ ἔτει ᾿Αλεξάνδρεια σὺν τῇ «ἰγύπτῳ εἰς dno- 
στασίαν ὑπὸ ᾿Αχιλλέως ἀχϑεῖσαι, οὐκ ἀντέσχον τῇ Ῥωμαίων 20 


2. αξιμῖνον cf. 458. ἀνέδειξεν A αἴ.  ὄὅδ. Διοχλητ. x. Mot. 
ὅ 'Eox. À, M. ó'E. x. Δ. vulg. 7. Kóntor aliquot codd. 01. 


Κωνσταντῖνον, et mox Κωνσταντίνῳ f. 15. xaíros γε ἃ a f, 
καὶ τῶν γε vulg. 16. πρὸς À af, εἰς vulg, βασιλεῖς Δ. 
20. οὐχ ἀντέσχον À, οὐ χατέσχον vulg. 1j add. ex A. 


A. C. 380 Puno regis Varanis annus primus. 

Hoc anno, imperii sui quarto, Diocletianus Maximianum Hercu- 
lium supremae potestatis socium renunciavit. 

A. C. 281 Persarum regis Narsis annus primus. 

A. C. 282 Hoc anno Diocletianus et Maximianus Herculius Busirim et Co- 
ptum Thebaidis in Aegypto civitates in Romanum imperium rebelles 
funditus everterunt. 

A. C.585 lioc anno Diocletianus et Maximianus Herculius Constantium 
et Maximianum Galerium instituerunt caesares: et Diocletianus qui- 
dem filiam suam Galerio locavit; coniugem, et Maximianus pariter 
suam nomine Theodoram Constantio copulavit. uterque "vero ex 
observantia et in imperatores amore coniugem , quam prius habebat, 
dato repudio lecti consortio reddidit alienam. 

Α. C. 386 Romae episcopi Marcelli annus primus. 

Alexandriae episcopi Petri sacri martyris annus primus. 
Hoc anno Alexandria et Aegyptus ab Achille ad defectionem 
concitatae,, illatum a Bormanis bellum sustinere non potuerunt: plu- 


CHRONÓGRAPHIA. 9 


προσβολῇ, xa9' ἣν πλεῖστοι ἀνῃρέϑησαν, δίκην δεδωχότων᾽ 

τῶν τῆς ἀποστασίας αἰτίων. ; Β 
Τούτῳ τῷ ἔτει Ζιοχλητιανὸς καὶ Ἰαξιμιανὸς ὃ Ἕρκου- Α.Μ. 5787 

λιος διωγμὸν μέγαν καὶ φρικωδέστατον κατὰ Χριστιανῶν ὠνή-γι ἡ 

δγειραν, καὶ πολλὰς μυριάδας μαρτύρων ἐποίησαν, παντοίας 

βασάνους ἐπινοοῦντες, καὶ πολλὰ κακὰ ἐργαζόμενοι. περὲ ὧν 

τις ἐπερχόμενος τὴν ὀκτάβιβλον τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας 


Εὐσεβίου τοῦ Παμφύλου εἴσεται. c 
“Ῥώμης ἐπισχύπου Εὐσεβίου ἔτος a. A.M. 5788. 
10 Τούτῳ τῷ ἔτει γεωτερισμοῦ γεγονύτος ἐν Γαλλίαις ὑπὸ 


"μάνδου καὶ «ἰλιανοῦ Ἰαξιμιανὸς 0 "EpxovAtog διαβὰς κα- 
ϑεῖλεν αὐτούς. ἄλλα καὶ Κράσσος ἀντῆρε, καὶ Βρεττανίαν 
κατέσχε, καὶ οἱ πέντε Γεντιανοὲὶ τὴν ᾿φρικην, καὶ ᾿Αχιλλεὺς 
τὴν Jfiyvnrovy. ἀλλὰ Κράσσον μὲν ἐπὶ τρισὶν ἔτεσε τὴν Βρετ-. 
εὐ τανίαν κατασχόντα ᾿“σκληπιόδοτος ὃ ἔπαρχος ἀνεῖλεν. ἐν δὰ 
ταῖς Γαλλίαις ἀγχίστεροφος ἐκ παραδόξου γέγονε Ἰζωνσταντίῳ 
καίσαρε τύχη. ἂν ὥραις γὰρ 85 τῆς αὐτῆς ἡμέρας xai ἥτ- 
τώμενος ὥφϑη xai νικῶν ἀπεδείχϑη. ἄρτι μὲν γὰρ ἐπικλυ-Ὁ 
σαγτες οἱ ᾿4λανοὶ τῷ Κωνσταντίου στρατῷ ἄχρι καὶ εἰς τὰ 
λοτείχη κατεδίωξαν. αὐτὸς δὲ ἠκολούϑει τελευταῖος φεύγοντι 


ἅ. φριχοδ. Par. 5. μάρτυρας Áae. 7. tig add. ex À e. 


8. τοῦ II.] τῆς Π. À. εἴσεταε À ἴσεται vulg. 12. Ko&o- 
eos] Κράσος A, Kpcococ vulg. Βρεττανίαν À bf constan- 
ter. 13. Γεντιανοὶ ἃ a e, Γεττεανοὲ vulg. 16. ἀγχίστρο- 


qoc À, ἀγχίτροφος vulg. 17. xai ante ἥτε. add. ex A. 19. 
λαμαγνοὲ coni. Goar. 


rimis autem primo impetu sublatis, rebellionis aulores meritas ex- 
solverunt poenas. 

Hoc anno Diocletianus et Maximianus Hercullus, vehementi et A. C. 287 
horrenda in Christianos persecutione suscitata, et omnis generis ex- 
cogitatis torinentis, plurimas martyrum myriadas confecere: de qui- 
bus qui octo libros ecclesiasticae historiae ab Eusebio compositos 
percurrerit , notitiam accipiet. 

Romae episcopi Eusebii annus primus. À. C. 388 

Hoc anno novis rebus Amandum et Aelianum in Galliis studen- 
tes Maximianus Herculius suscepta in eos profectione confecit. Cras- 
sus quoque seditionem movit, et Britanniam occupavit: quemadmo- 
dum quinque Gentiani Africam, et Achilles Aegyptum invaserunt. 
at Crassum quidem tribus annis Britannia potitum Ásclepiodotus prae- 
fectus sustulit e medio: in Galliis autem anceps omnino dubiaque 
belli fortuna Constantio caesari ex inopinato contigit. eiusdem 
quippe diei sex horarum intervallo victus et vicisse visus est. nam 

Áo in Constantii exercitum Alani ad castrorum usque muros eum 





Io THEOPHANIS 


τῷ στρατῷ. ἐπειδὴ δὲ κεχλεισμένων τῶν πυλῶν, οὐδὲ ἔσω 
τοῦ τείχους ἠδυνηϑὴ εἰσελθεῖν, χεῖρας ἐξέτειναν οἱ πολέ- 
quot πρὸς 10 συλλαβεῖν αὐτόν' σχοινίοις δέ, καϑέντες ἀπὸ 
τοῦ τείχους, ἀνείλκυσαν αὐτόν. ἔσω δὲ γενόμενος, καὶ τὸν 
στρατὸν παραϑαρσύνας, ἐπεξελθὼν τοῖς ᾿Αλανοῖς, νίκην ἔσχε ἃ 
λαμπράν, mors ἑξακισχιλίους πεσεῖν. Μαξιμιανὸς δὲ ὃ Ἔρ- 

P.GxovAtog τῶν πέντε Γεντιανῶν ἐν τῇ zdgoixg ἐκράτησε. Zfto- 

κλητιανὸς δὲ ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ τὸν ᾿Αχιλλέα χαϑεῖλε. συνῆν 
δὲ αὐτῷ καὶ Κωνσταντῖνος ὃ υἱὸς Κωνσταντίου, κομιδὴ νέος 
ὑπάρχων, ἀριστεύων ἐν τοῖς πολέμοις. ὃν ὁρῶν ὃ Ζιοκλη- τὸ 
τιωνὸς φϑύνῳ κινηϑεὶς δόλῳ ἀνελεῖν ἐσπούδαζε. ϑεὸς δὲ τοῦ- 
τον παραδόξως διέσωσε, καὶ τῷ πατρὲ ἀπέδωκε. 

Α.Μ.5780 Περσῶν βασιλέως Ὅρμισδα, Ῥώμης ἐπισκόπου Μῇιλτιά- 
δον, ἱἱεροσολύμων ἐπισκόπου Ζαβδᾶ, ᾿Αντιοχείας ἐπισκόπου 
Βιταλίου &rog α΄. 15 

Τούτῳ τῷ ἔτει Οὐετήριος στρατοπεδάρχης τοὺς ἐν τῇ 
στρατιᾷ “Χριστιανοὺς ἤλαυνε μετρίως, ἔκτοτε τοῦ κατὰ πάν»- 
τῶν ὑποτύφοντος διωγμοῦ. 

A.M.5793 ΨΡωμης ἐπισκόπου Σιλβέστρου ἔτος a. 


1. ἔσω À, εἴσω vulg. 3. σχοίγοις ἃ, σχοῖνον b. 5. παρα- 
ϑαρσύνας Α, παραϑαῤῥύγνας vulg. — 9. xai Κωνσι. A ἃ, ὃ Κων»- 
σιαν. vulg. χομιδῆ νέος À, χομιδῆ δὲ νέος vulg. 10. 
ó om. Α. 12. dztodédoxe om b. 13. Midtiad. Α, Mer. 
vulg. 14. Zefda] Γαζάβϑδας A. Vitalii, Antiocheni epi- 
scopi, accessionem in annum proxime sequentem reiiciunt a f: 
non adnotavit A. 17. στρατείᾳ À. | . 


sunt insequuti: ipte vero dux extremus fugientis exercitus premens 
vestigia se recipiebat.  obseratis vero portis, cum intro non potuisset 
admitti, extensas ad eum comprehendendum hostium manus nusquam 
evasisset, nisi demissis per murum funibus ad castra fuisset subve- 
ctus. intro receptus, verbis exercitum animat et corroborat, et im- 
petu in Alanos facto, caesis eorum sex millibus praeclaram assequi- 
tur vicloriam. Maximianus Herculius pari sorte quinque Gentianos 
in Africa obtinuit: et Alexandriae Diocletianus Achillem prostravit. 
socius expeditionis aderat Constantinus Constantii f. prima iuventute 
conspicuus, et bellicorum facinorum laude iam praestans: qua Dio- 
cletianus conspecta, motus invidia, necem dolis machinabatur. deus 
autem praeter opinionem servavit, et patri reddidit incolumem. 
À. C. 289 Persarum regis Hormislae, Homae episcopi Miltiadis, Hieroso- 
lymorum episcopi Zabdae, Antiochiae episcopi Vitalii annus primus. 
Hoc anno Veterius magister militiae Christianos milites mode- 
rate insectatus est, persecutione exinde in reliquos ingruente. 
A. C. 293 Romae episcopi Sylvestri annus primus. 


CHRONOGRAPHIA. ΣΙ 


Τούτῳ τῷ ἔτει Παξιμιανὸς Γαλλέρεος κατὰ NagoscogV.t 
τοῦ τῶν Περσῶν βασιλέως τοῦ τηνικαῦτα τὴν Συρίαν κατα- 
δραμόντος καὶ ληιζομένου ἀπεστάλη ὑπὸ “ιοκλητεανοῦ. χαὶ 
συμβαλὼν αὐτῷ κατὰ τὴν πρώτην μάχην ἡττῶται περὲ Καλ-α 

δλένγιχον καὶ Καρρας. ἐπανιὼν δὲ ἐκ τῆς φυγῆς ὑπήντησε 4fio- 

- τλητιανῷ ἐπ’ oyzuarog φερομένῳ ὁ δὲ τὸν καίσαρα μετὰ 
τοῦ ἰδίου σχήματος οὐ προσδεξάμενος, ἀφῆκεν ἐπὶ πλεῖστον 
τρέχειν καὶ προηγεῖσϑαι τοῦ ὀχήματος. μετὰ δὲ ταῦτα σννα- 
χϑείσης δυνάμεως πολλῆς πάλιν Μαξιμιανὸς ὃ Γαλλέριος 

ιοχαῖσαρ ἐπὶ τὸν NNagotog πόλεμον ἐκπέμπεταε χρησάμενος 
δεξιᾷ τύχη, τολμήσας καὶ πράξας ἃ μηδεὶς ἕτερος. τὸν τε ἢ 
γὰρ Nagota μόέχρε τῆς ἐνδοτέρας Περσίδος ἐδίωξε, καὶ κα- 
τέσφαξε πᾶν τὸ στρατύπεδον, καὶ τὰς τούτου γυναῖκας xai 
παῖδας καὶ ἀδελφὰς, καὶ παρέλαβε πάντα ὅσα ἐκεῖνος ἐπεφέ- 

150£z0, χρημάτων» ϑησαυροῦς, καὶ τοὺς ἐν Πέρσαις Aaungovg, 
μεϑ’ ὧν ἐπανελθόντα 4ιοχλητιανὸς ἐν Π]εσοποταμίᾳ διάγων 
ἀσμένως ἐδέξατο τιμήσας" καὶ ἰδίᾳ ἕχαστος καὶ κοιγῇ παν- 
τες οὗτοι πρὸς πολλοὺς τῶν βαρβάρων πολεμήσαντες, πολλὰ 
χκατώρϑωσαν. -αἀρϑεὶς δὲ ὑπὸ τῆς τῶν πραγμάτων εὐροίας 


3. ληιζομένου À, alii ap. Goar. ληισαμ. vulg. 5. «Ἰιοχλητιι-: 
γῷ ἐπ' ὀχήματος φερομένῳ À, Ζιοχλητιανῷ ἐπ᾽ ὄχημα ἐπιφερό- 
utra ἃ Ὁ cd (si recte enotavit 6.), ΖΔιοχλητιαγὸς ἐπ’ ὄχημα χα-- 
ταφερόμενος vulg. 6. μετὰ τοῦ À, μετὰ τὴν τοῦ vulg. 9. 
Met. ὃ Γαλλ. A, ὃ M.T. vulg. 10. Νάρσεως — χρησάμενος 
om. Α, fort. χρησόμενος. ι1. δεξιὰ τείχη ἃ, ἐπὶ τὰ δεξεὰ vel- 
χη f. 13. τὸ add. ex ἃ. 14. xai παρέλαβε Α, παρέλαβε, 
xci vulg. ὑπεφψέρετο b. 18. πολλὰ πάντα a. 19- 
τῆς add. ex ΑΔ. 


Hoc anno Maximianus Galerius adversus Narsem Persarum regem 
erebris excursionibus Syriam infestantem et depopulantem a Diocle- 
tiano missus est. hic primo certamine ad Callinicum et Carrhas 
superatur, eque fuga se recipiens, Diocletianum curru forte vectum 
habuit obvium. ille caesarem etiam propriis insignibus illustrem et 
conspicuum, longo viae spatio neglectum, currere, et currum praece- 
dere permisit. validiore postmodum exercitu collecto, Maximianus 
Galerius caesar bellum cum Narse restauraturus amandatur: resum- 
ptisque viribus, et prospera fortuna usus, quas nullus potuisset, res 
omnino praeclaras gessit. — Narsem etenim usque in interiorem Per- 
siam fugientem abegit, et exercitum eius et uxores, liberos et soro- 
res trucidavit, et quos secum vehebat pecuniarum thesauros et Per- 
sarum nobiliores sumpsit captivos: spoliis onustum et redeuntem, - 
Diocletianus, qui tum in Mesopotamia versabatur, cum honore lu- 
benter excepit: et tum privatim uterque, tum coinuunibus armis 





12 THEOPHANIS 


ZhoxAgriayóc, προσκυνεῖσθαι ὑπὸ τῶν συγχλητιχῶν, xai od 
Ρ.η προσαγορεύυεσϑαε xara τὸ πρότερον σχῆμα ἀπήτησεν. ἔκαλ- 
λώπισε δὲ καὶ τὸ ὑπόδημα χρυσίῳ χαὲὶ μαργαρίταις καὶ λές 
ϑοις τιμίοις. ωνσταντῖνον δὲ τὸν υἱὸν Κωνσταντίου, ἐν τῇ 
ἀνατολὴ καὶ Παλαιστίνῃ διάγοντα, καὶ τὰ Χριστιανῶν φρο- 5 
ψοῦντα, ὁρῶν τοῦτον ὃ Γ᾽ αλλέριος ἸΠαξιμιανὸς συνέσει ψυχῆς 
καὶ σώματος ῥώμῃ καὶ τῇ περὲ τὴν παίδευσιν εὐφυίᾳ προχός- 
πτοντα, μαντευσώμενός τὸ τοῦτον καταλυτὴν ἔσεσϑαι τῆς τυ- 
ραννίδος χαὲ τῶν δογμάτων αὐτοῦ, δόλῳ ϑανατῶσαε τοῦτον 
ἐσκέψατο. ϑείᾳ δὲ προμηϑείᾳ τὸν δόλον μαϑών, ὡς 4αβὶδ, 10 
φυγῇ τὴν σωτηρίαν πορίζεται, καὲ πρὸς τὸν ἴδιον πατέρα 
B διασώζεται, πολλὰ σὺν αὐτῷ τῷ Ἀριστῷ εὐχαριστῶν τῷ σώ- 
σαντε αὐτόν. | 
A.M. 5794 Τούτῳ τῷ ἔτει Θεοτέκνῳ γόητι πειϑόμενος ὃ Γαλλέριος 
ἸἩ͵αξιμιανὸς ἐν τῷ ϑύειν τοῖς δαίμοσι, καὶ λαμβάνειν χρη- 
σμοὺς: ὑποδὺς τῷ ἄντρῳ ὃ Θεύτεκνος, χρησμόν, κατὰ 
Χοιστιανῶν ἐγεῖραι διωγμόν, τούτῳ δέδωκε. τὰ δὲ ὑπομνή- 
ματα τοῦ σωτῆρος ἐπλάσατο, καὶ πανταχόσε ἐφ᾽ ὕβρει ἀπέ- 
στειλε, καὶ τοῖς γραμματοδιδασχάλοις τοὺς παῖδας διδάσκειν 


5 


“ 


3. ante χρυσίῳ b add. xai τὰς βασιλικὰς ἐσθῆτας. 4. Kor- 
στιαγτῖνον, τὸν υἱὸν --- διάγοντα --- φρογοῦντα ἃ, Κωνσταντί-. 
vov, τοῦ υἱοῦ --- διάγοντος — φρονοῦνεος vulg. 9. xai om. 


A. 10. τὸν add. ex A. 11. φυγῇ À, alii φεύγει, xai vulg. 
14. γόητε om. e. 1G. ó add. ex 4. ᾿ ᾿ 


adversus barbarorum plurimos ambo decertantes, res praeclaras feli- 
citer gesserunt. secundo vero fortunae successu Diocletianus elatus, a 
senatoriae dignitatis viris se adorari, nec ut prius salutari, vel con- 
sueto habitu procedere expetiit: verum auro, margaritis δὲ pretiosis 
lapidibus calceamentum adornavit. Constantinum autem Constantii 
filium in oriente et Palaestina tunc temporis commorantem et de 
Christiana fide bene sentientem, et tum animi praestantia, tum cor- 
poris robore, tum denique ad omnem honestam disciplinam propen- 
sione in dies incrementa sumentem cernens Galerius Maximianus, cum 
tyrannidis et impii profanique idolorum cultus eversorem futurum 
vaticiniis accepisset, dolis eum ínterficere meditabatur. ille detectis 
insidiis, quae fuit dei providentia, Davidis exemplo fuga salutem 
parat, et ad patrem, servatori Christo debitis gratibusg persolutis, s0- 
spes et incolumis regreditur. 

A. C. agá Hoc anno Theotecno praestigiatori morem gessit Galerius Mazi- 
mianus, ut daemonibus sacra faceret et oracula reportaret : antrum- 
que subiens 'Theotecnus, ut in Christianos persecutionem excitaret, 
oraculum retulit. idem servatoris monita confinxit et iu eius iniu- 


CHRONOGRAPHIA. 13 


προσέταξεν, ὡς διαγελᾶσϑαι τὸ καϑ᾽ ἡμᾶς μυστήριον naga- C 
oxtvaljo». 
Περσῶν βασιλέως Σαβώρου ἔτος α΄. .Α.Μ.5η05 
Τούτῳ τῷ ἔτει προστάγματα βασιλικὰ ἐδόϑη, τὰς ἐκκλησίας 

5rov Χοιστοῦ ἐδαφίζεσϑαι, καὶ τὰς ϑείας βιβλους καταχαίε- 
σϑαι" ἱερεῖς δὲ καὶ πάντας Χριστιανοὺς βασώνοις παραδί- 
δοσϑαι, xai ϑύειν εἰδώλοις ἀναγκάζεσθαι. καὶ ἥν οὗτος ὃ V.G 
διωγμὸς πάντων φρικωδέστατος ἀναρεϑμήτους μάρτυρας ἀπο- Ὁ 
τελέσας. 

10 Τούτῳ τῷ iret ΖΔιοχλητιανὸς καὶ Καξιμιανὸς ὃ ρκούλιος A.M.5496 
ἐξ ἀπονοίας τὴν βασιλείαν ἀπέϑεντο ἰδιωτικὸν ἀναλαβόμενοι 
σχῆμα. καὶ 4ιοκλητιανὸς μὲν κατὰ Σάλωνα τῆς Ζαλματίας 
τὴν ξαυτοῦ πόλιν ἰδιωτεύων fiot, Ἕρκουλιος δὲ ὃ Ἰαξιμια- 
γὸς ἐν “μυκαονίᾳ, πρύτερον τὴν ἐπινίκιον ἐν Ῥώμῃ ἐπιτελέσαν- 

15zec πομπήν, ἐν fj προεπόμπευον μὲν Νάρσεως τῶν ὀχημάτων». 8 
τὸ πλῆθος καὶ αἵ τούτου γυναῖκες xai παῖδες καὶ ἀδελφαί" 
μετὰ ταῦτα δὲ ἀναχωρήσαντες διῆγον ἐφ᾽ ἑαυτῶν, κατασεή- 
σαντες ἄντ᾽ αὐτῶν βασιλεύειν, τῆς μὲν ἑώας Γαλλέριον Ma- 
ξιμιανόν, τῶν δὲ ἑσπερίων μερῶν Κωνστάντιον, ὃς ὀλίγῳ μέρει 

10176 ἀρχῆς ἀρκούμενος, λίαν ἦν ἥμερος καὶ ἀγαϑὺς τὸν τρόπον, 

ι. παρεσχεύαζεν 6. 4. προστάγματα βκσιλιχὰ A, alii τῷ 
προστάγματι τῷ βασιλικῷ vulg. 5. τοῦ À, οὔσας vulg. ϑείας 
Α, ϑείους vulg. 8. φριχωϑέστερος a. 11. ἀπονοίας À alii 
ἀνοίας vulg. ἀναλαβόμενοι Α, ἀναλαβόντες vulg. 14. ἐν 
"Pour Α, Ῥώμης vulg. ἐπιτελέσαντες codd., ἐπετελέσας Par. 
15. Ναρσέου ἃ. 19. μερῶν add, ex À aliis. 


riam sparsim disseminavit: et ut fidei nostrae mysterium facilius de- 
ridendum proponeret, ludimaogistros ea pueros docere edixit. 
Persarum regis Saboris annus primus. A. C. 395 
Hoc anno ut Christi ecclesiae subverterentur sacrique libri tra- 
derentur igni, imperiali sancitum est edicto: sacerdotes quoque et 
omnes Christianos tormentis applicandos, et ut victimas idolis offer- 
rent, cogendos. horrenda prae ommibus, quaeque martyres innume- 
ros consecravit, extitit haec persecutio. 
Hoc anno Diocletianus et Maximianus Herculius ex animi vae- A. C. 296 
cordia, privato habitu resumpto, deposuerunt imperium. et Diocle- 
tianus quidem Salonae patria civitate Dalmatiae privatus agit, Hercu- 
lius autem Maximianus in Lycaonia, ducta prius Romae triumphan- 
tium more victoriae pompa, qua curruum copia, uxores, liberi, so- 
rores Narsem captivum praecedebant. seiuncti deinceps ab invicem 
victitabant solitarii, constitatis vice sua imperatoribus, orientis qui. 
dem Galerio Maximiano, occidentis vero Constantio; qui modica im- 





ιά | THEOPHANIS 


καὶ οὐδὲν αὐτῷ πρὸς τὸ ταμεῖον ἐσπουδάζετο: μᾶλλον dà 
τοὺς ὑπηκόους ϑησαυροὺς ἔχειν ἐβούλετο, καὶ τοσοῦτον ἦν 
ἐγκρατὴς περὶ χρημάτων κτῆσιν, ὥστε καὶ πανδήμους ἐπιτε- 
λεῖν ἑορτάς, καὶ πολλοὺς τῶν φίλων συμποσίοις τιμῶν ἠγα- 
Βπᾶτο πάνυ παρὰ τῶν Γάλλων τῷ πικρῷ τοῦ Διοκλητιανοῦ xai 
τῷ φονικῷ Ἰαξιμιανοῦ τοῦ Ἑρκουλίου συγχρινόντων, ὧν 
εἐπηλλάγησαν δι’ αὐτοῦ. οὗτος τελευτᾷ ἐν Βρεττανίαις βα- 
σιλεύσας ἔτη ἕνδεκα, dvayopevaac ἀντ᾽ αὐτοῦ βασιλέα Koy- 
σταντῖνον τὸν πρωτότοχον αὐτοῦ υἱὸν ζῶν ἔτε, ἐπ’ ὄψεσι 
παντὸς τοῦ λαοῦ, περιόντων καὶ τῶν λοιπῶν αὐτοῦ παίδων τθ 
᾿ τῶν ὁμοπατρίων Κωνσταντίνῳ, Κωνσταντίου, φημί, καὶ ᾿άνα- 
βαλλίγου, τοῦ καὶ Δαλματίου, γεννηθέντων ἐκ Θεοδώρας 
ϑυγατρὸς Ἑρκουλίου. ὃ γὰρ Ἰωνστανετῖνος ἐξ “Ἑλένης ἦν τῆς 
προτέρας γυναικὸς Κωνσταντίου" ó δὲ Κωνστάντιος ὃ τούτων 
πατὴρ ϑυγατριδοῦς ἦν Κλαυδίου τοῦ βασιλέως, Γαλλέριος δὲ 15 
γαμβοὸς Διοκλητιανοῦ ἦν ἐπὲ ϑυγατρὲὶ Βαλερίᾳ. τότε Γαλ- 
CAéptoc ἸΠαξιμιανὸς dni Ἰταλίαν ἐλθών, ἐχειροτόνησε καίσα- 
ρας δύο" καὶ ἐπέστησε Ἰαξιμῖνον μὲν τὸν ἴδιον υἱὸν κατὰ 
τὴν ἑῴαν, Σευῆρον δὲ κατὰ τὴν Ἰταλίαν. οἱ δὲ ἐν Ῥώμῃ 


4. τιμᾷν codd. Goari. — 5. τῷ πικρῷ — καὶ τῷ φονιχῷ ἃ e, 10 
πιχρὸν καὶ τὸ qorixóp vulg. 6. Μαξιμιανοῦ τοῦ “Ερχουλίου 
A e, τοῦ Μαξιμιανοῦ vulg. συγχρίνογτες À e. 9. αὐτοῦ 
υἱὸν À, υἱὸν αὐτοῦ vulg. ἔτε om. A. 11. Kovoravityo A, 
Κωνσταντίνου vulg. "raBalirou A, ᾿Αναβαλλιάνου b. τᾶ. 
“Ἰελματίου À. 14. ὃ δὲ A, ὃ γὰρ vulg. 15. ϑυγατριδοῦς Α, 
ϑυγατρίδης vulg. 16. ἦν om. b. 18. Ma«E. μὲν τὸν ἴδιον 
υἱὸν À, τὸν μὲν ἴδ. υἱὸν M. vulg. 19. Σευῆρον À, “Σεβῆρον 
vulg. 


perii sorte contentus, plurima mansuetudine morumque probitate 
praecelluit. nulla ei de aerario cura: quinimo thesauri loco subdi- 
tos habere maluit. adeo pecuniarum a possessione sibi temperabat, 
ut dies festos ludis exhibitis frequenter celebraret, et magnam ami- 
corum partem cum honore conviviis exciperet. a Gallis, morum aspe- 
ritatem in Diocletiano, et in Maximiano caedium consuethdinem 
(quibus malis per eum sunt erepti) condemnantibus, praecipuo amore 
colebatur. anno imperii undecimo vita fungitur in Britannia. adhuc 
superstes in totius populi conspectu, circumstantibus etiam reliquis 
eius filiis, eodem nimirum patre cum Constantino natis, Constantio, 
dico, et Anaballino, qui et Dalmatius, Theodora matre, Hercolii 
filia, genitis, Constantinum primogenitum declaravit imperatorem. hic 
enim Constantinus Helenae prioris Constantii uxoris partus ex- 
titit. eorum pater Constantius nepos Claudii imperatoris ex filia: 
Galerius, filia Valeria ducta, Diocletiani gener fuit. ea tempe- 


CHRAONOGRAPHIA. 15 


στρατιῶταν ἀνηγόρευσαν αξέντιον τὸν υἱὸν ]Π]αξιμιαγοῦ τοῦ 
Ἑ,ρχουλίου βασιλέα. ὅϑεν ὃ ἙἭ,ρκούλιος εἰς ἐπιϑυμίαν πώ- 
λὲν τῆς βασιλείας ἐρϑείς, ἐπεχείρησε μὲν ἀποδῦσαε τὸν ἴδιον 
υἱὸν Μῆαξέντιον, ἐπεχείρησε δὲ δόλῳ καὶ τὸν γαμβρὸν Κων- 

Βσιάντιον ἀνελεῖν. ἀλλὰ τῆς μὲν πρὸς τὸν υἱὸν ἐπιχειρήσεως 
ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν ἀπηλάϑη. ἐν δὲ τῇ κατὰ τὸν γαμβρόν, 
ὑπὸ Φαύστης τῆς θυγατρὸς καταμηνυϑείς , ἀναιρεῖται κακῶς 
πράξας. Εὐσέβιος δὲ ὃ Καισαρεὺς φησι, ὅτε “ιοκλητια- D 
γὸς παράφρων γενόμενος, καὶ σὺν τῷ ἝἙρκουλίῳ τὴν βασιλεέαν 

τοἀποϑέμενος ἰδιωτικὸν βίον ἀνέλαβε. καὶ ὅ μὲν ἀγχόνῃ τὸν 
βίον μετήλλαξε, “Ζιοκλητιαγὸς δὲ νόσῳ μακρᾷ δαπανώμενος 
ἐμαράνϑη. Τελάσιος δὲ 6 Καισαρείας τῆς αὐτῆς ἐπίσκοπός 
φησιν. ὅτι μεταμεληϑέντες, καὶ πάλιν βασιλεῦσαι ϑελήσαν- 
τες, ψήφῳ κοινῇ τῆς συγκλήτου ἀναιροῦνται. τούτων οὖν 

ιδὲκ μέσου γενομένων, καὶ τοῦ Χριστιαγόφρονος Κωνσταντίου 
τελευτήσαντος, τὴν βασιλείαν, ὡς προέφην, κατέσχον Kov- V. 7 
στανιῖνος ὃ Σεβαστός, καὶ Μαξιμιανὸς ó Γαλλέριος.. 


Ῥωμαίων βασιλέως Κωνσταντέγου ἔτος α΄. A.M. 5797 
᾿Αντιοχεέας ἐπισκόπου (Φιλογένους ἔτος a. — — | Ρι9 

2. βασιλέκ À, τοῦ βασιλέως vulg. πάλιν om. a. 4. καὶ 

add. ex A. 6. ἐν δὲ rj À e, ἐχ δὲ τῆς vulg. 8. ὅτε add. 

ex A. ^ 133. μειαβληϑέντες a. 16. προέφην À, προέφημεν 

vulg. ' 


state Galerius Maximianus in Italiam profectus, caesares duos crea- 
vit: δὲ proprium quidem filium Maximinum orienti praefecit, Se- 
verum autem Italiae: Romae milites Maxentium, Maximiani Herculii 
filium, salutaverunt principem. unde Herculius in spem cupiditatem- 
que recipiendi rursus imperii erectus, proprium filium Maxentium 
potestate exuere molitus est: et paribus dolis, ut Constantium ge- 
merum interBceret, animum adhibuit. verum a noxa filio inferenda 
depulsus est a militibus: a funestis autem in generum conatibus, a 
fsusta filia denunciatus, praepeditor, et ob prava facinora necatur. 
Eusebius Caesariensis refert, Diocletianum mentis morbo laboran- 
tem ona cum Herculio, depositis imperii insignibus, privatam vitam 
resumpsisse: et hunc quidem laqueo commutasse vitam, Diocletianum 
vero diuturno languore consumptum penitus emarcuisse. Gelasius 
eiusdem Caesareae antistes narrat, eos abdicati imperii poenitentes, 
et regressum ad illud molitos, publico senatus decreto interfectos. 
illis igitur e medio sublatis, tum Constantio, cuius fides et religio 
Christiana fuit, defuncto , Constantinus Augustus et Maximianus Ga- 
lerius, ut a nobis praemissum, obtinuerunt imperium. | 
Romanorum imperatoris Constantini anuus primus. : A. C. "97 
Antiochiae episcopi Philogenis annus primus. 





16 THEOPHANIS 


Τούτῳ τῷ ἔτει Κωνσταντῖνος ὅ ϑειότατος xoé Χριστια- 
᾿ ψικώτᾳατος Ῥωμαίων ἐβασίλευσεν ἐν Γαλλέαις καὶ Boerzayta.- 
κατὰ τὸν αὐτὸν οὖν χρόνον τέσσαρες οὗτοι συνεβασίλευον 
αὐτῷ, ἸΠαξιμιανὸς ὃ Γαλλέριος ov», δυσὲ καίσαρσι Σευήρῳ. 
καὶ Παξιμίνῳ τῷ Γαλλερίου υἱῷ καὶ ἸΠαξεντίῳ τῷ υἱῷ τοῦ 5 
Ἑρκουλίου, ἐν Ῥώμῃ ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν ἀναγορευϑέντι fa- 
Βσιλεῖ. οὗτοι ἀλλήλους ὑπερβαλεῖν ἔσπευδον εἰς τὸν κατὰ τῶν 
Χριστιανῶν διωγμόν. Ιἤαξέντιος δὲ ὃ τύραννος τῇ Poyun 
ἀνόμως. βασιλεύων πάνδεινα εἰργάσατο xaxd, μοιχείας τῶν 
ἐν τέλει γυναικῶν, φόνους καὶ ἁρπαγάς, καὶ ὅσα τούτοις το 
ὅμοια, κατὰ δὲ τὴν ἀνατολὴν ἸΠαξιμῖνος χείρονα διεπράτε 
vero xaxd', dvo καχῶν μεγίστων ἀνατολὴν καὶ δύσιν κληρω«.᾿ὗ 
σαμένων, καὲ τὸν. κατὰ νῶν Χριστιανῶν διωγμὸν ἀναρριπι- 
ζόντων. τότε καὶ “ικίνιον καίσαρα Ῥωμαῖοι ἀνηγόρευσαν, 
χαριζόμενοι Κωνσταντίνῳ γαμβρῷ αὐτοῦ ὄντι εἰς ἀδελφὴν κτΆ 
ΜΚαωνσταντίαν, καὶ ὑποχρινόμεγνον ψευδῶς τὴν xa9? ἡμᾶς εὐ- 
ασέβειαν, Σευήρου δηλαδὴ τελευτήσαντος. 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει Πέτρος ὃ ᾿“λεξανδρείας ἐπίσκοπος, ἐν 
φυλακῇ ὑπάρχων προστάγματι Ἰαξιμιαγνοῦ τοῦ ΓΕαλλερίου 


A 
Ἷ 
i 

$ 


7. ὑπερβαλεῖν À a , ὑπερβάλλειν vulg. τῶν αἰ. ex ἃ. 9. 
καχὰ --- φόνους καὶ om À e. 11. Μαξιμινιαγὸς a. — 12. χει- 
ρωσαμένων ἃ. 13. τῶν om. Α. ante διωγμὸν delevi πό- 
Asuor , quod codd. non omittunt: solus a exhibet: πόλεμον καὶ 
διωγμόν, b Χριστιανῶν διωγμὸν. 1j. Ῥωμαίων A. — 18. 


τούτῳ τῷ ἔτεε Δ. ἐπίσχοπος om. Α e. 


Hoc anno in Galliis et Britannia sacerrimus et Christianissimus 
Romanorum imperator Constantinus regnavit: cum eodem tempore 
uatuor isti cum illo eiusdem forenp imperii collegae, Maximianus 
C alerius cum duobus Caesaribus Severo et Maximino, Galerii filio, 
atque etiam Maxentio, llerculii filio , qui Romae a militibus impera- 
tor fuerat renunciatus. isti, quis alter alterum in Christianis crudelius 
persequendis vinceret, ad invicem contendebant. Maxentius autem 
tyrànnus quibusvis pessundatis legibus Romae imperans flagitiosa 
quaeque patravit facinora, nobilium feminarum adulteria, caedes, 
bonorum direptiones, et quotquot scelera his similia. peiora per 
orientem Maximinus exequebatur: duabus exitiosis pestibus orientem 
occidentemque inter se partientibus, et bellum adversus Christianos, 
persecutionem nimirum, ubique suscitantibus. tunc temporis Romani, 
gratiam Constantino reposituri, Licinium, ob sororem Constantiam in 
coniugem acceptam eius levirum, caesarem appellavere, Severo vide- 
licet mortuo, familiarem nobis pietatem dolose simulantem. 
Eodem etiam anno Petrus Alexandriae episcopus carcere deten- 
tus, Maximiani Galerii et Maximini eius filii mandato capite trun- 


4 


" CHRONOGRAPHIA. 17 


καὶ αξειμίνου τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, τὴν κεφαλὴν ἐποτμηϑείς, ἐνδό- 
ξως ἐμαρτύρησεν" ὅστις τὸν "Ἄρειον διάκονον ὄντα. τῆς αὐτοῦ ᾿ 
ἐχχλυσίας ἀχοιγώνητον ἐποίησεν: ὕστις μετὰ ταῦτα κακοδόξου 
αἰρέσεως προστάτης cw, πολλοὺς τῆς εὐσεβείας ἀπέστησε. 
ὁπολλοὲ δὲ καὶ ἄλλοι éni τούτων τῶν τυράννων τὸν ὑπὲρ Χρι- 
στοῦ μαρτυρικὸν στέφανον ἀνεδήσαντο, ὧν εἰσὲ Mac, ἐπί- 
exonog Θμούεως τῆς «ἰγύπεου, Πηδεὺς καὲ Νεῖλος ἐπίσκο.-. 
xot τῆς “ἰγύπτου, νϑιμος ἐπίσκοπος Νικχομηδδέας͵ Τυραν- 
γίων ἐπίσχοπος Τύρου,͵. Σιλουανὸς ἐπίσκοπος, Ἐμέσης, καὶ Ὁ 

10 Σιλονανὸς ἐπίσχοπος Γάζης, “Μουχιανὸρ πρεσβύτερος ᾿Αντιο.. 
χείας, Ζηνόβιος ἐπίσκοπος Σιδῶνος, Πάμφιλος πρεσβύτερος 
Καισαρείας, καὶ ἄλλοι ἀναρίϑμητοι. οὗτος «ὃ Γαλλέριος 
Μαξιμεαγὸς γυναικομανέστατος ἣν y τοσοῦτρν, ὥστε τοὺς ὑπ’ 
αὐτῶν τελοῦντας μελετῶν noU νμρύψωσι τὰς ἰδίας γαμετάς, 

IS ἐχεετηκὼς καὶ τῇ τῶν πλάγων δαιμόνων ἀπάτῃ, ὡς μὴ ἀνέχεσθαι 
τος γεύσασϑαι ἄνευ μαντείας. οὗτοφ πανωλεϑρίαν Χριστια- 
νῶν γενέσθαι προσέταξεν, οὐ τοσοῦτον διὰ τὴν ξαυτοῦ doé- 
βειαν, ὅσον διὰ τὴν ἁρπαγὴν τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῖς " roU-P. τὸ 
τῷ οὖν ϑεία δίκη ἐπῆλθε διὰ τὴν ἄμετρον ἀκολασίαν, xai 


3. μετὰ ταῦτα Α ἃ, γεγονὼς vulg. 4. ὧν add. ex A. 


ἐχ τούτων a. 6. ἐνεδύσαντο b. 7. Πηδεὺς Δ, ὁ II. vulg. 
Πηδεὺς --- Αἰγύπτου om. e. 10. Σλουανὸς --- ᾿Αντιοχείας 
om.e, «Τουχιανὸς — ᾿Αντ. om. Α. 11. ἐπίσχοπος] πρεσβύτε- 
poc A. 14. χρύψωσι À, χρύψουσι vulg. 15. xai add. ex 
A a e. πλάγων a, πολλῶν vulg. 16. γεύσασϑαιε Α, γεύ- 
εἐσϑαε vulg. παγωλεϑρίαν À, πανολεϑρίαν vulg. 1". αὖ- 
τοῦ À. 18. τῶν add."ex A. αὐτοῖς om. e, αὐτῶν b. 19. 
μετῆλϑε b. 


alus gloriosum subiit martyrium. δὶς Arium, dum diaconi vices 
adhnc ageret, ecclesiae communione fecit extorrem: qui pravae post- 
modum seclae antesignanus factus, plurimos a vera religione avertit. 
sub iisdem tyrannis alii plerique martyrii corona sunt redimiti, quo- 
rum in numero recensentur Phileas Thinueos episcopus, Peleus et 
Nilus, Aegyptiaci praesules, Anthimus Nicomediae, Tyrannion 'Tyri, 
Sylvanus Einesae, alter Sylvanus. Gaigae antistites, Lucianus Ántio- 
thensis presbyter, Zenobius Sidonis episcopus, Pamphilus Caesireae 
presbyter, et innumeri alii. Galerius iste Maximinus insano pe- 
Bilus et effraeni mulierum amore aestuabat, adeo ut.eius pote- 
Xati subditi , ubi proprias coniuges occultarent, anxie meditaren- 
bur: alioquin faliacium dabmonum fraudibus tantopere devinctus, 
st absque oraculi praestigiis ne cibum quldem vellet delibare. 
idem non adeo religionis "impiae cultu, quam bonorum rapien- 
doram cupidine motus, delendos communi internecione Christianos 
precepit. eum propter immodicam et ,effusam petulantiam, εἰ into- 


Theophanes. a 


i3 THEOPHANIS 


τὴν περὲ τοὺς Χοιστιανοὺς ἀνύποιστον κάκωσιν. χαλεπὸν 
yàg ἕλκος xard τὸ τῆς ἀκολασίας αὐτοῦ μόριον ἐκφυὲν κρεῖτ- 
ες τὸν πάσης ἀνθρωπίνης βοηϑείας ἐτύγχανε, νομῆς καταλαβού- 
σης καὶ σκωλήκων φϑορᾶς τοὺς τύπους. ἦν γὰρ καὶ πολύ- 
σαρκος. οὗτος [γὰρ] ὑπολαβών, ὡς ἄρα διὰ τοὺς ἀδίκους ὅ 
ν.8 φόνους πέπληκται, προστάγμαχα κατὰ παντὸς τόπου ὑπὲρ 
τῶν Χριστιανῶν ἔγραψε πάντα χελεύων καταϑυμίως πράτ- 
τειν, καὶ ὑπὲρ αὐτοῦ εὔχεσϑαι- οὗ γεγονῦτος εὐθέως τοῦ 
χαλεπωτάτου πάϑους τῇ εὐχῇ τῶν Χριστιανῶν ϑεραπευϑέν- 
Βτος παρ᾽ ἐλπίδα, μήπω δὲ τοῦ τραύματος καλῶς συνουλώ- 10 
σαντος, μειζόνως ἐμαίγετο τῶν ἀθϑεμίτων πράξεων ἐχόμενος. 
ἀλλ᾽ εὐϑὺς πάλιν πόλεμοι καὶ ἐπαναστάσεις, λιμοί τε καὶ 
λοιμοὶ καὶ αὐχμοὲ ἀϑρόοι ἐπέσκηπτον, ὡς μὴ ἀρκεῖν ϑάψαι 
ζῶντας τοὺς τεϑνεῶτας" κεραυνοί τε καὶ φόβητρα ἐξαπεστέλ- 
Aero, ὡς ξκαστον᾽ ἑαυτοῦ μόνον φροντίζειν, καὶ τὰ πολλὰ 15 
τῶν πραγμάτων ἄπραχτα διαμένειν. 
Α.Μ. 5η98 “εροσολύμων ἐπισκόπου Ἑρμῶνος ὅτος «. 
C "ya ᾿“λεξανδρείας ἐπισκόπου ἔτος ἕν». 


1. τοὺς add. ex Α. ἀνάπυστον g. 2. τὸ om. Α. 5. 
γὰρ om.a, fort. recte, nisi potius δὲ scribendum est. — 6. qó- 
vovg] τύπους a. 7. τῶν om. À a. 9. τῇ εὐχῇ τῶν Χριστια- 
γιῶν adj. ex À a e. ϑεραπευϑέντος] ἠλευϑερώϑη a, ἡλευϑε- ᾿ 
ρώϑη ϑεραπευϑέντος e. 10. μήπω Δ, μηδέπω vulg. 12. 
πόλεμοι x«i ἐπαγαστάσεις À et alii, ὃ πόλεμος xai ἐπαγάστασις 
vulg. 1j. ζῶντας τοὺς τεϑγεώτας Δ, τοὺς τεϑνεώτας οἱ ζὼν- 
. τὰς vulg. ^ φόβετρα Par. 15. μόνου b. 18. yia — 
ἔτος ty. om. A. 


lerabilem Christianorum vexationem ultio divina tandem corripuit. 
grave siquidem ulcus adnatum ad libidinis membrum omni humana 
industria superius visum est iu eius corpore, putredine nimirum de- 
pascente, et vermibus corruptionis loca corrodentibus. obesus enim 
erat, et haud leviter carnosus. is autem ob iniustas caedes plecti se 
arbitratus, mandata per omnes provincias Christianis profutura re- 
scripsit, iubens agere cuncta ex animo et pro se deprecari. quo facto, 
curato praeter expectationem precibus Christianorum difficili morbo, 
plaga tamen per inductam cicatricem vix sanata, ad iniqua quaeque 
repetenda facinora fervidius insaniebat. verum derepente Delum, 
&umultus, fames, pestilentiae, ariditates aéris adeo confertim ingraebant, 
ut sepeliendis mortuis vivi non sufficerent homines: tonitrua insuper 
et prodigia crebrius emissa unumquemque de se solummodo sollici- 
tum esse, reliquaque negotiorum quasi momenti nullius infecta per- 
manere coegerunt. ^ — 
A. C. 298 Hierosolymorum episcopi Hermonis annus primus. 
Alexandriae episcopi Achi]lae annus primus. 


CHRONOGRAPHIA. - 19 


"AMstavdpelac ἐπισχόπου ᾿Αλεξάνδρου ἔτος α΄. ΄ A.M 5- 
Βυζαντίου ἐπισκόπου πρώτου Myroopürovg ἔτος αἱ, D ^» 
᾿Ἄντιοχείας ἐπισκόπου Παυλίγου ἔτος a. 
Τούτῳ τῷ ἔτει Κωνσταντῖνος ὃ ϑειότατος sic τὴν κατὰ A.M. 5802 
51e» τυράγνων διανέστη κατάλυσιν. Ἰαξέντιος δὲ ὃ δυσσεβὴς 
γαυσὲ γεφυρώσας τὸν παραρρέοντα τῇ πόλει Ῥώμῃ ποταμὸν 
παρεταξατὸ κατα τοῦ μεγάλου Κωνσταντίγου. ὃ δὲ μέγας 
Κωνσταντῖνος ἐδεδίει τὰς ἸΠαξεντίου γοητείας, βρέφη ἀνατέ- 
μγογτος διὰ μαντείας ἀθεμίτους. ἐν πολλῇ δὲ ἀγωνίᾳ ὄχει 
ιοώφϑη αὐτῷ ἐν ὥρᾳ ἕκτῃ τῆς ἡμέρας ὃ τίμιος σταυρὸς ἐκ 
φωτὸς xartoxevaguévog, ἔχων ἐπιγραφήν" ἐν τούτῳ νίκα. P. v1 
ἐπιστὰς δὲ αὐτῷ ὁ χύῤριος εἶπεν ἐν ὁράματι τῆς νυχτός » 
χρῆσαι τῷ δειχϑέντι σοι, καὶ νίχα. τότε σταυρὸν σχεδιάσας 
χρυσοῦν, ὃς ἐστι μέχρι τῆς σήμερον, ἐκέλευσε προάγειν αὖ. 
ijr» ἐν τῷ πολέμῳ. καὶ συμβολῆς γενομένης ἡττήϑησαν οἱ 
περὶ τὸν ϊαξέντιον, ὧν οἱ πλείους ἀνῃροῦντο. IMakévriog 
δὲ σὺν τοῖς λοιποῖς φϑύγων, τῆς γεφύρας ϑείᾳς δυνάμει diag- 
ραγείσης, ἐν τῷ ποταμῷ καταποντέίζεται, ὡς πάλαι ὃ Φαραὼ 
πανστρατί, ὥστε πληρωθῆναι τὸν ποταμὸν ἵππων σὺν dye 
λοβάταις nenviyuévoig. οἱ δὲ πολῖται τῆς Ῥώμης, ὡς αἰτησά- 


2. Βυζαγτίου --- ἔτος αἱ om. A. 8. ἀνατέμνοντος A a, dya- 
τέμνων, ὡς vulg  — 1:3. εἶπεν αὐτῷ dp À. — 13. τὸ δειχϑὲν A. 
14. τῆς σήμερον À, τὴν G. vulg. αὐτὸν À, αὐτῷ vulg. 17. 
διαρραγείσης Α, διαρρηγείσης vulg. 18. ὁ add. ex A. 19. 
τὸν ποταμὸν πληρωϑῆναε b. | 


Alexandriae episcopi Alexandri annus primus. A.C.2 
Byzantii episcopi prirni Metrophanis annus primüs. v 299 
Antiochiae episcopi Paulini annus primus. 
Hoc anno sacratissimus Constantinus ad evertendam tyrannorum A. C. 302 

potestatem se movit. impius vero Maxentius ponte navibus instructo 

i Tiberi Romam praeterfluente adversus magnum Constantinum in 

ade constitit. formidabat magnus Constantinus Maxentii praestigias, 

qui nefandae deditus divinationi pueros dissecare soleret. illi pro- 

PMerea mentis in anxietate constituto, hora diei sexta, veneranda 

trux luce efformata visa est cum hac inscriptione: "in hoc vince." 

tm in nocturna visione astans ei dominus, inquit: "utere ostenso 

Ubi signo, et vince." aurea tum cruce, quae in hanc usque dien 

perest, in. promptu confecta, eam exercitui praeferri et in confli- 

tu iussit se praecedere. inito igitur certamine, victi sunt qui 4ub 

M:xentio militabant, et eorum plurimi trucidati. Maxentius fuga cum 

"liquis arrepta , ponte divina virtute disrupto, flumine submergitur 

Mn secus ac Pharao cum toto exercitu, ita ut tam equis quam ses- 

wribus luminis alveus repleretur. Romani demum victorem Constan- 


20 THEOPHANIS ^ 


Β μενοι αὐτὸν διαναστῆναι εἰς τὴν βοήϑειαν αὐτῶν, λυτρωϑέν- 
τες τῆς τοῦ πονηροῦ Παξεντίου τυραννίδος τὴν πόλιν στεφα- 
γώσαντες εἰσεδέξαντο μετὰ χαρᾶς τὸν νικητὴν Κωνσταγεῖγνον 
σὺν τῷ νικοποιῷ σταυρῷ σωτῆρα αὐτὸν ἀνευφημοῦντες. 

A.M. 5803 Τούτῳ τῷ ἔτει κρατήσας τὴν Ῥώμην Κωνοταντῖνος 05 
V: ϑεοσυνέργητος πρὸ πάντων τὰ λείψανα τῶν ἁγίων μαρτύρων 
ἐκέλευσε συλλεγέντα ὅσίᾳ ταφῇ παραδοϑῆναι. καὶ ἦσαν οἱ 
“Ῥωμαῖοι ἄγοντες ἐπινίκιον ξορτήν, γεραίροντες τὸν χύριον καὶ 
κὸν ζωοποιὸν σταυρὸν ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας, καὲ Κωνστανέζνον 

τὸν νικητὴν μεγαλύνοντες. 
A.M.58o5 Τούτῳ τῷ ἔτει ὃ Ἡϊαξιμῖνος ὃ υἱὸς Γαωλλερίου ἐπιπηδη- 
cac, καὶ ἑαυτῷ τὴν βασιλείαν ἐπιτρέψας, αἰσχρῶς καταλύει 
τὸν βίον ἐν Κιλικίᾳ. ἀκούσας δὲ ἹΠαξιμιανὸς ὃ Γαλλέριος ὅ 

Ὁτούτου πατήρ, ὅτι ὅ Ἰαξέντιος ὃ υἱὸς EoxovA(ov ἐν "Pom 
ὑπὸ Κωνσταντίνου τῇ δυνάμει τοῦ σταυροῦ κατεπτώϑη, φο- 15 
βηϑεὶς τὸν κατὰ τῶν Χριστιανῶν ὠνῆχε διωγμόν. 

A.M. 5806 Τούτῳ τῷ ἔτει Κωνσταντῖνος ὃ ϑειύτατος σὺν Zfnu»ép 
καίσαρι ζήλῳ ϑεοῦ φερόμενος, ἀπεστράτευσε κατα αξιμια- 
vov τοῦ Γωλλερίου τὴν ξῴαν διέπογτος" — xdxtiyog ἀντιστρα-. 


IO 


͵ 


4. σωτῆρα om. À e. 7: παραδοϑέντα b. 8. χαὶ --- σταυ- 
ρὸν om. b. 9. ἑπτὰ ἡμέρας Δ, ju. ἑπτὰ vulg. ι1. Ma- 
ξιμεανοὸς Par. 13. ὃ Γαλλ. Α, Γαλλ. vulg. 15. χατεπτώϑη 
À a, κατεπόϑη e, χατεπογήϑη vulg. 18. ζήλῳ! ψήφῳ a.  dne- 
στρ. À, ἐπεέστρ. vulg. ΜἩαξιμιαγοῦ À a, Μαξιμίνου vulg. 


tinum, ceu ad ferendam ipsis opem expetitum servatorem populi- 
que liberatorem acclamatum, urbe coronata communique tripudio 
exultante, improbi Maxentii tyrannide redempti, cum cruce victoriá- 
rum largitrice triunphantem exceperunt. 
A. C. 303 Hoc anno divino fretus auxilio Constantinus collectas sanctorum 
martyrum reliquias sacrae sepulturae mandari iussit. Romani vero 
festis ob partam victoriam institutis, per dies septem continuos deum 
vitalemque crucem debitis prosequebantur honoribus, victoremque Con- 
stantinum summis laudibus extollebant. 
Hoc anno Maximinus Galerii filius, cum aliorum fines invade- 
ret, et integrum sibi arrogare vellet imperium, vitam deinde turpi- 
ter amisit in Cilicia. Maximianus vero Galerius, eius pater, Maxen- 
tium Herculii filium a Constantino virtute crucis profligatum cum di- 
dicisset , nuncio territus accensam in Christianos persecutionem 
remisit. 
Hoc anno sacratissimus Constantinus divino religionis zelo mo- 
tus in Maximianum Galerium orientis partes moderantem bellum, opem 
ferente Licinio, suscepit. ille vero ingentes copias contra in aciem 


A. C. 305 


A. C. 306 


CHRONOGRAPHIA. 21 


τευσάμενος ἀμέτρῳ πλήϑεε συνέβαλεν αὐτοῖς, πεποιϑὼς ὃ 
αξιμεανὸς μαντεύμασιε δαιμόνων καὶ γοητικαῖς μαγγανείαις. 
τοῦ δὲ ζωοποιοῦ σταυροῦ πρθάγοντος τῷ μεγάλῳ Κωνσταν.- 
τῳ, ἅμα τῇ προσβολῇ τραπεὶς ὃ τύραννος σὺν τῷ πλήϑει 
δχατασφαττομένῳ, τὴν βασιλικὴν ἐσθῆτα ἀπέϑετο, καὶ στρα» P. ra 
τιωτικὺν περιθέμενος σχῆμα μετ᾽ ὀλίγων εὐνουστάτων τε δια- 
épdc, ἀπὸ κώμης εἰς κώμην ᾧχετο, καὶ τοὺς ἱερεῖς τῶν εἰ- 
δωώωλων καὶ μάντεις ἀθροίσας, τοὺς διαβεβοημένους ἐπὶ μα- 
γείαις καὶ προφήτας αὐτοῦ ὡς ὠπατεῶνας κατέσφαξεν. 
i0 Ἱεροσολύμων ἐπισκόπου λβ΄ lMaxagíov ἔτος ὦ. Α.Μ. 5808 
᾿Ανειοχείας ἐπισχύπου xy Εὐσταϑιουν ἔτος α΄. Β 
Τούτῳ τῷ ἔτει μέλλοντα τὸν δὐσεβέστατον Χωνσταντῆ- 
γον ζῶντα χειροῦσϑαι τὸν Γαλλέριον αξιμιανόν, προλαβοῦσα 
ϑεία ὀργὴ κατέλαβε τοῦτον. φλὺξ γὰρ ἐκ μέσον τῶν enàay- 
15y»oy καὶ μυελῶν αὐτῷ ἀναφϑεῖσα, μετ’ ὀδύνης ἀνυποίστον 
πρηνῆ κατὰ τοῦ ἐδάφους ἀσϑμαίνοντα διέϑετο, ὡς ἀμφῳό.. 
τερα τὰ ὄμματα αὐτοῦ ἐκπηδῆσαι. καὶ τυφλὸν καταλιπεῖν 
τὸν ἀνόσιον. αἱ δὲ σάρκες αὐτοῦ συσσαπεῖσαι τῇ ἀμέτρῳ 
ἐχχαύσει τῶν ὀστῶν ἀπέπιπτον" καὶ οὕτως κατασαπεὶς εἰἶπέρ- 
»9npe τὴν ϑεομάχον ψυχήν. ο 


2. μαντεῦσι a. 5. βασιλιχὴν om. a. 71. ἀπὸ κώμης Δ, ἀπὸ 
πώμην vulg. 8. τοὺς om. e. μαγείαις ἃ, μαγείκ vulg. 14. 
τοῦτον] αὐτὸν a. μέσου] βάϑονς b. — 1:5. ἀγυποίστου A, &voi- 
πύστου vulg. 16. χατὰ τοῦ ἐδάφους À, x«v' ἐδάφονς vulg. 
17. αὐτοῦ add. ex A et aliis. — 18. ovaeaneigas τῇ ἄμ. À, συα- 
σαπῆσαι ἄμ. vulg. — 39. ἀπέῤῥιψε ἃ et alii, ὁπέῤῥηξε vulg. 


educens, manmus com eis conseruit. filebat Maximinus daemonum 
oraculis et magorum praestigiis: vivifica crux ex adverso magno Con- 
stantino praeibat. sub primo conflictu versus in fugam tyrannus, ma- 
gna exercitus eius parte caesa, exuit imperatoris vestem et insignia; 
militarique habitu sumpto, cum paucis sibi benevolis e vice in vi- 
eum fugitivus vagabatur; idolorumque sacerdótibus et divimis cengre- 
gatis, vocatis etiam cunctis im arte magica celebrieribus ae vatibus, 
cunctos velut seductores maetavk. 

Hierosolymorum episcopi 32. Marearii annus primus. 'À. C. 308 

Antiochiae episcopi 23. Eustathii annus primus. | 

Hoc anno Galerium Maximianum vivum iamiam im piissimi Con- 
stantini manus casurum divina praeveniens ire occupavit. ardor enim 
in mediis eius visceribus et ossium medullis accensus eum intolerabili 
dolore et obstructo anhelitu cernunm in terram deiecit; adeo ut 
ambo eius oculi exilirent e capite, et lumine privatum desererent 
impium. carnes autem eius immodica illa inflammatione putrescentes 
defluebant ossibus, atque ita totus iam in saniem et tabum resolu- 
tus iafensam deo animam evomui. 


21 THEOPHANIS 


A.M. 580g Τούτῳ τῷ ἔτει «Δικινίῳ συμμαχήσαντι τῷ ϑείῳ Kov. 
σταντίνῳ καὶ ὑποχρινομένῳ δολερῶς τὸν Χριστιανισμὸν, ἀφο- 
οίσας μοῖραν τῆς Ῥωμαίων γῆς ἀπένειμεν, ἀναγορεύσας αὖὐ- 
τὸν βασιλέα, ἐπαιτήσας αὐτὸν συνϑήκας μηδὲν κατὰ Χριστια- 
νῶν πράττειν κακόν. ἐντεῦϑεν δ᾽ τῶν τυράννων καϑ' ἡμῶν 5 


Ὁ χάριτι ϑεοῦ πέπαυται διωγμός. 

A.M. 5810 Τούτῳ τῷ ἔτει ὁ μέγας Κωνσταντῖνος πάσης Ῥωμαίων 
ὙΟοιο γῆς μονοκράτωρ γενόμενος, πᾶσαν εἰς τὰ ϑεῖα μετήγαγε 
φροντίδα, ἐκκλησίας ἀνεγείρων xai φιλοτίμως ταύτας πλουτῶν 

ἐκ τοῦ δημοσίου λόγου. οὗτος πρῶτον νόμον ἔγραψεν τοὺς 10 
εἰδώλων ναοὺς ἀποδίδοσϑαι τοῖς τῷ Χριστῷ ἀφιερωμένοις 
P. 13 (συνενομοϑέτει δὲ αὐτῷ καὶ Κρίσπος δι υἱὸς αὐτοῦ)" δεύτερον δὲ 
Χριστιανοὺς μόνους ἰστρατεύεσϑαι) ἐϑνῶν τὸ καὶ στρατοπέ.- 
do» ἄρχειν, τοὺς δὲ ἐπιμένοντας τῇ εἰδωλολατρείᾳ κεφαλι- 

κῶς τιμωρεῖσθαι" τρίτον τὰς πασχαλίους δύο ἑβδομάδας 15 
ἀπράκτους τελεῖν, τὴν τε πρὸ τῆς ἀναστάσεως καὶ τὴν μετ’ 
αὐτήν. τούτων οὕτως ἐχόντων, εἰρήνη βαϑεῖα xai yalgvm 
κατέσχε τὴν οἰκουμένην, καὶ ἀγαλλίασις τοὺς πιστούς, προσ- 
τρεχύντων ὁσημέραι πώντων τῶν ἐθνῶν τῇ πίστει τοῦ Χρι.-. 


4. ἀφορίσας Α, καὶ ἀφορίσας vulg. 5. χαχὸν om. a. Οὄὅ. πέ- 
παυται À, πέπαυσται vulg. 7. h. 1. in cod. A Metrophanes, 
Byzantii episcopus, primum notatur. πάσης À et alii, χρατήσας 
vulg. — 10. πρῶτον vóuor ἔγραψεν τοὺς ÀÁ à 6, πρὸς τὸν νόμον 
ἔγρ. πρῶτον τοὺς vulg. 13. μόνους om. Α, μόνον b. [στρα- 
τεύεσϑαι) delendum esse videtur, aut fortasse scribendum: στρα- 
τευομένων s. ἐν στρατείαις. — 18. dyalliag À. 19. ὁσημέραι) 
ὡς udpos Α et alii, ὡς ἡμέραν vulg. τοῦ om. À. 


Α. C. 3o9 Hoc anno Licinio armorum 5s0cio, et religionem Christianam do- 
lose simulanti sacratissimus Constantinus Romanorum ditionis partem 
administrandam assignavit: eodemque imperii collega renunciato, ne 
quid mali adversus Christianos moliretur, fidem exegit et pacta. ab 
hoc tempore tyrannorum adversum nos dei gratia cessavit perseeutio. 

À. C. 310 Hoc anno magnus Constantinus Romanae ditionis compos factus, 
et solus imperio potitus, curam omnem ad disponendas res divinas 
convertit , ecclesias construens, ipsasque ex publico censu liberaliter 
largeqne ditans. hic legem scripsit, Crispo eius filio una cum eo 
sauciente , primum , idolorum templa viris Christo consecratis addi- 
cenda: secundum, solos Christianos in militiam ascribendos, ipsosque 
gentibus et exercitibus imperare: qui perstarent in idolorum cultu, 
capite mulctarentur: tertium, duas paschales hebdomadas, tum quae 
resurrectionem praecederet, tum quae sequeretur, ab omni opere fe- 
riari. his ila dispositis, profunda pax et iucunda tranquillitas, gen- 
tibus cunctis in dies ad Christi fidem studiose accedentibus et ba- 


CHRONOGRAPHIA. ! 23 


eroU καὶ βαπειζομένων, xui τὰ πατρῷω εἴδωλα συγϑλαετόν- 
των. τὸν δὲ πῆχυν τῆς ἐναβάσεως τυῦ κατὰ τὴν -[iyvnszoy 
ποταμοῦ τοῦ Νείλου ἐν. τῇ ἐκκλησίᾳ ἐνομοθέτησεν ὠναφέρε- 
σϑαε, xai ovx ἐν τῷ Σαραπείῳ, ὡς εἴϑιστο τοῖς Ἕλλησι. B 
5 ,Δικέίγιος δὲ πρὸ τοῦ τελείως μαγῆναι εἰς ᾿Αντιόχειαν ἐλϑὼν 
Θεότεκνον γόητα καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ μετὰ πολλὰς βασάνους 
ἀνεῖλε. | 
Τούτῳ τῷ ἔτει “ικίνιος ἤρξατο κατὰ Χρισενανῶν διεο-Α.Μ.58ι: 
γμὸν κινεῖν. καὶ πρῶτον μὲν τοὺς ἐν τῷ παλατίῳ Χριστια- 
ιονοῦὺς ἐδίωξε, λήϑην λαβὼν τῆς τῶν πρὸ αὐτοῦ τυράννων χα- 
ϑαιρέσεως καὶ τῶν noóc τὸν μέγων Κωνσταντῖνον αυνϑηχῶν. 
γυναικομανῶν δὲ καὶ ὠδιχῶν καὶ φονεύων Χριστιωνοὺς ovx 
ἐπαύετο. τούτῳ διὰ γραμμάτων ὃ ϑεῖος Κωνσταντῖνος κελεύ- C 
σας ἀποστῆναι τῆς μανίας οὐκ ἐπείσϑη. οὗτος καὶ Βασιλέα 
τὸν ἐπίσχοπον ᾿Αμασείας, καί, ὡς τινές φασι, καὶ τοὺς dyi- 
evg τεσσαράχοντα μάρτυρας, καὶ ἄλλους πολλοὺς διὰ βασά- 
γῶν τελειωϑῆναι ἐποίησε. 
Βυζαντίον ἐπισχόπον β΄ ᾿Αλεξάνδρου ἔτος a. A.M.5812 
Τούτῳ τῷ ἔτει “ρειος ὃ τῆς μανίας ἐπώνυμος ἐν ᾽(Ἵλε- 
Ἰοξαγδρείᾳ τὴν ξαυτοῦ αἵρεσιν ἐπ᾽ ἐκαλησίας ἐφανέρωσε, xai D 


3. τοῦ om. ἃ. 4. Σεραπίῳ e, Σαράπιϑι a. 5. μανῆ- 
σαι e, μανεῖσαι À. 1:1. τὸν μέγαν À, τῶν μέγα vulg. 
13. ϑεῖοςὶ μέγας a. 14. ἐπείσϑη À, ἔπεισεν vulg. 15. 44ua- 
σείας À, “μααίας vulg. ἁγίους add. ex Α a, sed a om. τεό- 
σαράχοντα. 19. ζέρειος ὁ Α, ὁ άρειος vulg. 


pusmo lustratis et patria comfringeutibus simulacra, universum or- 
occupavit. mensuram quoque exundantis Nili, qui fluvius est in 
Aegypto, et aquae eius incrementorum, non iam amplius in Serapidos 
fanum, prout ethnicis pridem more receptum, sed. in ecclesiam in- 
ferri sanxit. Licinius autem antequam insaniret penitus, Ántiocbiam 
adveniens, Theoteénum praestigiatorem uma cum sociis post multes 
truciatus. interemit. 

Hoc anno persecutionem adversos Christianos movere cepit Li- A. C. 311 
cimius. et primo quidem praecedentium tyrannorum necis immemor, . 
foederis quoque cum magno Constantino initi oblitus, Christianos 
emnes palatio expulit. circa Ínsanos mulierum amores, tem scelera, 
et Christianorum caedes assidue versabatur: mec litteris magni Com- 
stantini iussus ab hacce vaecordia desisteret, morem gessit. hic Ba- 
sileum Amaseae episcopum, et, ut quidam ferunt, qaudraginta martyres, 
εἰ plarimos alios tormentis consummari mandavit. | 

Byzantii episcopi 2. Alexandri amus primus. A. C. 31a 

Hoc anno Arius, ab insania nomen adeptus, in publico ecclesiae 
conventu excogitatam & se haeresim praedicavit: et opitulante ma- 


* 


2Á . |. 'THEOPHANIS 


σχίαμα εἰργάσατο. συνευγυῦντος αὐτῷ τοῦ πονηροῦ, μὴ Qé- 
'govrog βλέπειν τὴν εἰρήνην τῆς ἐκκλησίας. ἐγένετο δὲ καὶ 
σεισμὸς ἐν ᾿Αλεξανάρείᾳ λαβρότατος, ὥστε πεσεῖν οἰκέας πολ- 
λὰς καὶ λαὸν πολὺν ὀλέσϑαι. ; 
A.M.5813 Τούτῳ τῷ ἔτει μαϑὼν ὅ μέγας Κωνσταντῖνος τὴν τοῦ 5 
. Ve!!! ἀρείου κίνησιν σφόδρα λυπηϑείς, ἔγραψεν ᾿Αλεξανόρῳ καὶ 
P. i4 ᾿Αρείῳ κοινὴν ἐπιστολήν, συμβουλεύων χαταλύσαι τὴν πονὴη- 
gà» κίνησιν καὶ εἰρηνεῦσαι εἰς ἀλλήλους. ἀπέστειλε δὲ xai 
Ὅσιον τὸν ἐπίσκοπον Κοδρούβης ἂν ᾿Αλεξανδρείᾳ περὲ ᾿Αρείου, 
καὶ ὃν τῇ ἀνατολῇ διορϑωσόμενον τοὺς ἀνατολικοὺς ἐκ πα-- τὸ 
.λαιᾶς συνηϑείας Ἰουδαϊκώτερον ἑορτάζοντας τὸ Πάσχα. ὕπέ- 
στρεψε δὲ ungaxrog πρὸς ἀμφότερα. | 
Τούτῳ τῷ ἔτει xoi. Kovorayra τὸν υἱὸν αὐτοῦ Kovorav- 
τῖνος ὃ μέγας προεβάλλετο καίσαρα, καὶ ἀπέστειλεν ἐς 
Γαλλίας. 15 
A.M.5814. Τούτῳ τῷ ἔτει, ὥς φασί τινες, Κωνσταντῖνος ὃ μέγας 
σὺν Κρίσπῳ τῷ υἱῷ αὐτοῦ ἐν Ῥώμῃ ὑπὸ Σιλβέστρου ἐβα- 
πτίσϑη. ὡς οἱ κατὰ τὴν πρεσβυτέραν Ῥώμην μέχρε σήμερον 
τὸν βαπειστῆρα ἔχουσιν εἰς μαρτυρίαν, ὅτε ὑπὸ Σιλβέστρου 


da 


1. αὐτοῦ ἃ. 3. x«i add. ex A. 4. λαὸν πρὸς πολὺν ὀλέ- 
σαι À e. ιο. διορϑωσώμενον Α ἃ, διορϑωσόμενος vulg. — (a. 
di om. Α. 13. Κωνσιαντα A, Κώναταν vulg. Ἀἠἀά. ἐς 
Γαλλίας À a e f, ἐν Γαλλίᾳ vulg. 16. in cod. a huic anno 


ἐβαπιίσϑη Ζζωνσταντῖνος ὁ βασιλεὺς ἐν τῇ Ῥώμῃ ὑπὸ Σιλβέσερον 
σὺν Κρίσπὼ τῷ υἱῷ αὐτοῦ. 17. ἐβαπτίσϑη Α et alii, ἐβαπτέ- 


ferien Ker inscriptio, quae etiam in marg. e legitur: πώς 
σϑησαν vulg. 18. ὡς oÉ A a e, ὅσοι vulg. 


ligno spiritu perpetuo pacis ecclesiasticae adversario, schismatis au- 

ctorem se praebuit. horrendus autem terrae motus Alexandriae con- 

tigit, quo pleraque diruta aedificia, et innumera populi multitudo 
eriit. 

Α. α.3.3} Hoc anno magnus Constantinus cum Arii motum rescivisset et 
aegre ferret, ad Alexandrum et Arium, ut malignum omnem dissidii 
motum dissolverent et pacem inter se agerent, communem episto- 
lam dedit. sed et eiusdem Arii causa Hosium Cordubensem episco- 
pum misit Alexandriam, et mox in orientem, ad antiquam orienta- 
lium consuetudinem, qua Iudaico vicini ritui pascha celebrabant, 
emendandam. utraque tamen re infecta , reversus est. 

Hoc eodem anno magnus Constantinus filium Constantem decla- 
ravit caesarem et in Galliam misit, 

A. C. 334 Hoc anno, ut nonnulli referunt, magnus Constantinus cum Cri- 
spo filio Romae a Sylvestro baptizatus est: prout ad hanc usque 
diem veteris Romae incolae baptisterium eius servant, in testiunonium 





: 


- 


|. CHRONOGRAPHM. ., 25 
ἐν Ῥώμῃ ἐβαπείσϑη, μετὰ τὴν ἀναίρεσιν τῶν τυράννων, οἱ 
δὲ κατὰ τὴν ἀνατολὴν à» Νικομηδείᾳ φασὶν αὐτὸν περὶ τὸν 
ϑάγατον ὑπὸ Εὐσεβίου τοῦ Νικομηδέως ᾿Αρειανοῦ βεβαπτέ- 
σϑαι' ἔγϑα καὶ ἔτυχεν αὐτὸν κοιμηϑῆναι. ἀναβαλλόμενος γὰρ 

54» τὸ βάπτισμα, φασίν, ἐλπίζων ἐν τῷ Ἰορδώνῃ βαπτισϑῆ-. 
vus ποταμῷ. ἐμοὲ δὲ ἀληθέστερον φαίνεται τὸ ὑπὸ Σιλβέσερου 
ἐν Ῥώμῃ βεβαπτίσϑαι αὐτόν͵ xai τὰς ἐπ᾽ ὀνόματι αὐτοῦ φε- C 
ρομέγας διατάξεις πρὸς Μιλτιάδην πεπλασμένας εἶναι τοῖς 
᾿Τρειανοῖς, δόξαν ἐγτεῦϑεν περιποιῆσαι σπουδάζουσιν ξαυ- 

t0roiz, ἢ τὸν εὐσεβῆ βασιλέα κακχίζειν ἐϑέλουσιν, ἀβάπτιστον 
δεικνύντες ἐντεῦθεν, ὅπερ ἄτοπον καὶ ψευδές. εἰἢ γὰρ ovx 
ἦν βεβαπτισμένος ἐν τῇ κατὰ Νικαίαν συνόδῳ, λοιπὸν οὐδὲ 
μετελάμβανε τῶν ϑείων μυστηρίων, οὐδὲ συνήρχετο τοῖς ayt- 
οις πατράσιν, ὅπερ ἀτοπωτατὸν ἔστε καὶ λέγειν καὶ φρονεῖν. 

ιϑαλλοε dà ᾿Δρειανοὶὲ καὶ Ἕλληνες ὡς νόϑον διαβάλλουσι τὸν 
μέγαν Κωνσταντῖνον: ψεύδονται δὲ καὲὶ οὗτοι. ἡ γὰρ γε- 
τεαλογία αὐτοῦ βασιλικὴ ὑπῆρχε καὶ πρὸ “ιοκλητιανοῦ. | ÓD 
γὰρ πατὴρ αὐτοῦ Κωνστάντιος ϑυγατριδοῦς ἣν Κλαυδίου τοῦ 
ἡασιλέως, xai ἐξ Ἑλένης τῆς πρώτης αὐτοῦ γυναικὸς ἔσχε 


2. περὶ] χατὰ ἃ e. 4. αὐτὸν om. a. 5, τὸ βάπε. À, τῷ 
B. vulg. φησὶν À. Ἰορδάνῃ À, Togdáyts vulg. . 
ἀληθέστερον À , τὸ ἀληϑὲς vulg. "τὸ add. ex A. 9. περε- 
ποιῆσαι À , περιποιεῖσϑαε vulg. 10. τὸν εὐσεβὴ À a, τὸν 
παγευσεβὴ vulg. 11. δείκνυσιν a. 13. συνήρχετο Α e, συν- 
ηύχετο vulg. 14. ἄτοπον Α. 15. dà om. A. διαβάλ- 
λουσι Α, διαβάλλονται vulg. 16. j γὰρ Aet alii, καὶ yao ἥ 
vulg. 18. ϑυγατρίδης Par. 19. ἐξ Ἑλένης τῆς b , 'EA. ix 
τῆς vulg. 


et fidem, post tyrannorum necem eum a Sylvestro Romae fuisse ba- 
ptizatum: alii in oriente, Nicomediae videlicet, ab Eusebio Nicome- 
diae praesule, Arianae partis fautore, circa mortis tempus baptismo 
lustratum asserunt: quo loco eundem obdormisse contigit. differebat 
enim, ut aiunt, Iordanis fluento se tingendum sperans. mibi sane 
tanquam pro vero compertum est eum a Sylvestro Romae baptiza- 
tum: perindeque constitutiones ad Miltiadem eius nomine vulgatas 
ab Arianis confictas apud me indubium. hinc vel suum facere stu- 
dent, vel certe piissimum imperatorem infamare conantur, absque 
baptismate eum decessisse declarantes, quod absurdum est δὲ a vero 
alienum. nondum enim lustratus si Nicaenae interfuisset synodo, 
sane neque divinorum mysteriorum extitisset particeps neque omnino 
cnm sanctis patribus convenisset: id vero dicere, nedum sentire, 1ni- 
quissimum est. alii vero Ariani et ethnici, velut spurium calumni- 
zntur magnum Constantinum: at mentiuntur et ipsi, regia siquidem 
est eius familia, et ante Diocletianum nobilis. pater quippe Con- 


26 . THEOPHANIS 


τὸν μέγαν Κωνσταντῖνον. εἶχε δὲ καὶ ἄλλους υἱοὺς ἐκ Geo- 
δώρας τῆς ϑυγατρὸς ἸΠαξιμιανοῦ τοῦ "Egxovitov, ἀδελφῆς δὲ 
ἸΜαξεντέου, τοῦ κατὰ τὴν Ῥωμην τυραγνήσαντος, καὶ &vat- 
οεϑέντος ὑπὸ Κωνσταντίνου περὶ IMoviviay τὴν γέφυραν, ὅτε 
καὶ τὸ τοῦ σταυροῦ σημεῖον ἐθεάσατο ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ 5 
Φαύστας τῆς γαμετῆς τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου. xai μη- 
δεὲς ϑαυμαζέτω, εἰ πρὸ τοῦ βαπείσματος ἑλληνίζοντες δύο 
ἀδελφὰς ἔγημαν ὃ πατὴρ καὶ ὃ υἱός. εἰσὲ δὲ αἱ γενέσεις 
αὐτῶν οὕτως, ὡς ὑποτέτακται. 


-οὄ 


4. δΙαξιμιανοῦ A, τοῦ Mat. vulg. 4. Μουλυΐαν b, Moviaíay 
vulg. 8. ἔγημαν À b, ἔγημο» vulg. 


stantius Claudii imperatoris nepos extitit, et ex priore cum Helena 
coniuge connubio suscepit magnum Constantinum. habuit et alios filios 
ex Theodora, Maximiani Herculii filia et Maxentii (qui diram Ro- 
mae tyrannidem exercuit, et ad Milvium pontem a Constantino fuit 
occisus, cum crucis signum in caelo conspexit) sorore, sorore item 
Faustae, magni Constantini coniugis. nullus autem miretur patrem 
et filium ethnico ritu viventes duas sorores in matrimoniuf sibi co- 
pulasse. haec vero est stirpis eorum series, prout subiicitur: 


CHRONOGRAPHIA. 27 


Κωνστάντιος ὅ. μέγας ἐκ Θεοδώρας "EgxovA(ov P. 15 
: - V. 
ϑυγατρος γεννᾷ. 
. à; * : 
Χωγστάντιον πατέρα Γάλ- 4yapdluróp τε ωνσταντίαν γα- 
5 lov Δαλματίου, ἐξ οὗ χαὶ Γάλλον, μετὴν “Τικενίου. 
- —MM— —ÀÀÀ———— ——ÀÀÀ 
“Δαλμάτιος ὃ νέος TIovliayoU τοῦ παραβόάτου. 


"Ex δὲ “Ἑλένης γεννᾷ Κωνστνατῖνον τὸν μέγαν καὶ uóvoy., 
'O δὲ μέγας Κωνσταντῖνος ἐκ Φαύστας ϑυγατρὸς Ἕρχου- B 
λίου γεννᾷ 
————M A ——————— nM 


A 


Kof- ΜΚωνσταν- xai Ἑλένην γαμετὴν dov- Κωγνστάν- Κώνγσταγ- 


ἴοσπον, τῖψγο», AuxyoU τοῦ παραβάτου, tio», τα. 


4. ᾿ἀγαβάλλεον codd. οἱ edd. v. supra p. 14, 11. 


Constantius magnus ex Théodora Herculii filia genuit 


L-————  "— MG 5... ««ταααασσανννιὄἝ--ς-ς--- 
Constantium patrem Galli — Anaballinum et — Constantiam uxo- 


Dalmatii, ex quo Gallum. rem Licinii 
.ς.»ᾧ MM EEUU 
Dalmatius iunior Iuliani praevaricatoris P. 
Ex Helena vero genuit magnum Constantinum solum. 
Magnus vero Constantinus ex Fausta Herculii filia genuit 
477 0 RE À s UR, 
Cri- — Constan- οἱ Helenam uxorem lu- Constan- — Constan- 
spum, tinum, liani praevaricatoris, | tium, tem. 





“8 - "THEOPHANIS 


A.M.5815 Τούτῳ τῷ ἔτει ἰδὼν Kovoravitvog ὃ εὐσεβὴς “{ικένιον 
μανικώτερον τῷ διωγμῷ χρώμενον, καὶ ἐπιβουλὴν xard τοῦ 
εὐεργέτου μελετῶντα, ὁπλίζεται κατ᾿ αὐτοῦ διὰ ξηρᾶς καὶ 
ϑαλάσσης" καὶ δὴ πολέμου δημοσίου κροτηϑέντος xard τὴν 
Βιϑυνίαν, ζῶν συλλαμβάνεται ἐν Χρυσοπόλει, xai εἰς τὰς 5 
χεῖρας Κωνσταντίνου παραδίδοται. ὃ δὲ τῇ συνήϑει φιλαν- 
ϑρωπίᾳ χρησάμενος, χαρίζεται αὐτῷ τὴν ζωήν, καὶ εἰς Θεσ- 
σαλονίκην τοῦτον ἐκπέμπει φρουρεῖσϑαι. μετ᾽ οὐ πολὺ δὲ 
βαρβάρους μισϑωσάμενος νεωτερίζειν ἤμελλεν, εἰ μὴ προ- 
γνοὺς τοῦτο Ó πρᾳύτατος Κωνστανεῖνος διὰ ξίφους τοῦτον τὸ 
ὠποτμηϑῆναι ἐκέλευσε" καὶ οὕτως λοιπὸν τελείας ἀπήλαυσε 

ὈὨ γαλήνης τὰ πράγματα τῆς Χριστιανῶν πολιτείας τῇ δυνάμει 
τοῦ ζωοποιοῦ σταυροῦ, γεγονότων ἐκποδὼν τῶν τυράννων, 
καὶ μόνου κρατήσαντος τοῦ ϑεοσυγνεργήτου Κωνσταντίνου τῆς 
τῶν Ῥωμαίων ὠρχῆς. καταστήσας οὖν τοὺς ἰδίους παῖδας ι5 
καίσαρας ἀπήλαυσεν εἰρήνης. ἣν δὲ ὃ ἀνὴρ εἰς τὰ πάντα 
λαμπρός, δι' ἀνδρείαν ψυχῆς, δι᾽ ὀξύτητα νούς, δι’ εὐπαιδευ- 
σίαν λόγων, διὰ δικαιοσύνης ὀρϑότητα, διε’ εὐεργεσίας ἕτοι- 
μότητα, δι’ ὠξιοπρέπειαν ὄψεως, διὰ τὴν ἐν πολέμοις ὠνδρείαν 
καὶ εὐτυχίαν, ἐν τοῖς βαρβαρικοῖς μέγας, ἐν τοῖς ἐμφυλίοις χο 


i. ido» A, δρῶν vulg. — 3. διὰ ξηρᾶς A, διά τε E. vulg. 6. 


παρατίϑεται f. τῇ add. ex A. 9. προγνοὺρ! γνοὺς Α. 
10. τοῦτον om. À. 11. ἀπήλαυσε A, ἀπέλαυσε vulg. . 
toU ϑεοσυνεργήτου Κωγνστ. À f, τῇ 9600 συνεργείᾳ τοῦ K. vulg. 
15. τῶν add. ex A. καταστήσαντος A f. ἐδέους Δ, olxt(- 
ους vulg. 16. ὁ ἀνὴρ εἰς τὰ πάντα Α, ἀνὴρ τὰ πάντα vulg. 


20. εὐτυχίαν Α f, εὐφυΐαν alii, εὐψυχίαν vulg. 


Α.6. 315 Hoc auno maiori cum insania Licinium adversus Christianos per- 
secutionem moventem et in se benefactorem molientem insidias pius 
Constantinus cernens, terra marique in ipsum arma parat: iumque bello 
civili moto, vivus in Bithynia ad Chrysopolim captus Liciuius, in 
Constantini manus traditur. ille innata sibi mansuetudine ductus , 
vitam largitur, et 'lThessalonicam custodiendum ablegat. sed cum 
paulo post barbaris mercede conductis rebus novis studeret, hoc 
praeviso, clementissimus Constantinus gladio caput amputarf praece- 
pit: hocque demum pacto perfectae tranquillitatis Christianae reipu- 
blicae status compos est effectus, sublatis per vivificae crucis poten- 
tiam tyrannis et adnitente dei subsidio, commissis soli Constantino 
totius Romani imperii habenis. propriis igitur filiis in caesares pro- 
motis, pace potitus est. extitit vir per omnia insignis, tam animi 
robore, quam ingenii acumine, orationis doctrina et copia praestans, 
iuris et aequi amator, ad beneficia promptus, facie decora cum maie- 
state nitens, fortis et generosus in bellis, et in externis quidem advet- 


CHRONOGRAPHIA. | 39 


ἀήττητος, ἐν τῇ πίστει στερρὸς καὶ ἀσάλευτος. ὅϑεν xai κατὰ 
πάντων τῶν πολεμίων ἀπηγάγετο τῇ εὐχῇ τὴν νίκην. διὸ xai B. τ6 
χυριαχὰ πρὸς ἐπιστροφὴν τῶν ἐθνῶν κατὰ τόπους εἰς τιμὴν 
τοῦ ϑεοῦ πεποίηχεν. — | 
5 Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει καὶ Magrivog ἐσφάγη τυραννήσας μῆ- 
»ac τρεῖς. καὶ “Πικινιανὸς υἱὸς “ικινίου ὃ καῖσαρ ἀπεδυϑὴ 
ὑπὸ Κωνσταντίνου. | 
Τῷ ὁ’ αὐτῷ ἔτει Ναρσῆς ὃ υἱὸς τοῦ τῶν Περσῶν βα- 
σιλέως χατέδραμε τὴν εσοποταμίαν, καὶ λαμβάνει πόλιν 
ιοἡμιδαν. τούτῳ Κωνσταντῖνος ὃ xaicag, Κωνσταντίνου παῖς, 
πολεμεῖ, καὶ πταίσας ὀλίγον, τέλος οὕτω τῆς μάχης ἐχράτη- 
σεν, ὡς χαὶ αὐτὸν ἀνελεῖν τὸν Ναρσῆν. Β 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἡ εἰκοσαετηρὶς τοῦ Κωνσταντίνου τοῦ Α.Μ.58ι6 
Ανγούστου βασιλείας ἐτελέσθη. καὶ ἐγένετο ἡ ἁγία καὶ oi- V: 9 
ἰϑχουμενικὴ πρώτη σύνοδος τῶν τιη πατέρων, ὧν οἱ πολλοὶ 
ϑαυματουργοί τὲ καὶ ἰσάγγελοε ὑπῆρχον, τὰ στίγματα τοῦ 
Χοιστοῦ ἐν τῷ σαματε φέροντες ἐκ τῶν προλαβόντων διω-α 
γμῶν" ἐν οἷς καὶ Παφνούτιος, καὶ Σπυρίδων, καὶ Maxá- 
ριος, καὶ 0 Νισιβῖνος Ἰάχωβος, ϑαυματουργοί,, καὶ νεκροὺς 


i. χαὶ add. ex A. 7. Κωνσταντίνου À b f, Κωνσταντίου 
vulg. 10. Κωνσταντῖνος À, Κωνστάντιος vulg. 13. ἡ om. 
A. εἰχοσταετηρὶς a b cd ef. ἀετοῦ add. ex A. 4. 
ἐτελέσθη À, ἐτελειώϑη vulg. ἁγία xai olx. A, &yfa olx. vulg. 
18. x«i post οἷς add ex. À. xai Max. M, xai ὃ M. vulg. 
19. δησιβῖνος xai Jaüx. Α. 


sus barbaros motis excelsus, in domesticis vero invictus: in fide adeo  , 
stabilis et inconcussus, ut ab hostibus cunctis vel solis orationibus 
victoriam referret. eam ob rem templa, quae dominica dicimus, ad 
ethnicorum conversionem per loca in dei honorem extruxit. 

Eodem anno Martinus, exercita per tres menses tyrannide , oc- 
cisus est: et Licinianus Licinii filius caesaris insignibus a Constantino 
exutus. 

Eodem quoque anno Persarum regis filius Narses, in Mesopota- 
miam ercursionibus factis, orbem Amidam coepit. Constantinus cae- 
sar Constantini filius cum eo congreditur, et adversa suo vitio for- 
tuna aliquantum usus, demum ita superior in pugna evasit, nt pro- 
fligatum Narsem interemerit. 

Hoc anno vicennalia Constantini Augusti celebrata, et sancta A. C. 316 
universalis prima synodus trecentorum decem et octo patrum babita, 
quorum plurimi miraculorum patrgtores et meritis angelis aequales, 
ex praeviis persecutionibus Christi stigmata in corpore circumfere- 
bant: inter quos praecipui Paphnutius, Spiridon, Macarius et Nisi. 
binus lacobus, prodigiorum opifices, qui mortuos etiam suscitarant ad 


30 THEOPHARNIS 


ἀναστήσαντες καὶ πολλὰ παράδοξα ποιήσαντες. τῆς δὲ ἁγίας 
συνόδου ἐν Νικαίᾳ τῆς Βιϑυνίας γενομένης, ἐξῆρχον αὐτῆς 
Maxagiog ὃ Ἱεροσολύμων καὶ ᾿“λέξανδρος ᾿Αλεξανδρείας, 
ὑπὲρ δὲ τοῦ Ῥώμης Βίτων καὶ Βικέντιος παρῆσαν. τῆς δὲ 
᾿Αντιοχέων ἐκκλησίας χηρευούσης, ἡ σύνοδος Εὐστάϑιον ἐκύ.. 5 
ρωσε τὸν ἐπίσκοπον Βερροίας τῆς Συρίας. ᾿Αλέξανδρος δὲ 
ὁ τοῦ Βυζαντίου ov παρῆν ἐν τῇ συνόδῳ διὰ γῆρας fla9Urza- 
Dro», καὶ ἀσθένειαν σώματος" πρεσβύτεροι δὲ αὐτοῦ τὸν τό- 
᾽ΠῚ πὸν dvenigoocav: τότε καὶ Παῦλος ὃ Νεοκαισαρείας πα- 
oZ» τῇ συνόδῳ, καὶ ἀλλο πλῆϑος ἁγίων ἀνδρῶν βίῳ καὶ λόγῳ 1e 
᾿διαπρεπόντων, περὲ ὧν μεγάλους ἐπαίνους ἐν τῷ τρίτῳ λόγῳ 
τῷ εἰς τὸν βασιλέα Εὐσέβιος ὃ Παμφίλου ἔγραψε. πᾶσι δὲ 
τὰ πρὸς τὴν χρείαν δαψιλῶς ὃ Χριστιανικώτατος βασιλεὺς 
ἐχορήγει. αὕτη ἡ ἁγία xai οἰκουμενικὴ σύνοδος avytgytío : 
τῆς ἁγίας καὶ ὅμοουσίου τριάδος "ἄρειον καϑεῖλε καὶ τοὺς 15 
ὅμόφρονας αὐτοῦ" Εὐσέβιον τὸν Νικομηδείας καὶ τοὺς περὲ 
αὐτόν͵, χωρὶς Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου, συνθεμένου τῇ φωνῇ 
Ῥ. τη τοῦ ὁμοουσίου πρὸς τὸ παρόν, xai τούτους ἐξορέαις παρέπεμψε, 
συμπαρόντος αὐτοῖς καὶ τοῦ πανευφήμου βασιλέως Κωνσταν- 


3. Μακάριος ὃ Ἵερ. A, ó Ma». Ἵερ. vulg. xai add. ex Α a. 
4. Βίτων ἃ b, Broc vulg. 5. χηρευούσης À et alii στερευού-- 
σης vulg. 6. Βεῤῥοίας Α et alii Βερροίης vulg. MECny- 
δροςὶ Μητροφάνης ἃ e f. 9. x«i Παῦλος Α, x«l ὃ JI. vulg. 
13. τὴν om. À. — 15. post χαϑεῖλε a add. xai Θεόγνεον τὸν INi- 
καίας. 16. αὐτῷ a. 18. ἐξορίαις A, é£oole vulg. 


vitam aliaque id genus supra hominum fidem miranda ediderant. 
sancta itaque synodo Nicaeae Bithyniae celebrata, praesides eius con- 
sederunt Macarius Hierosolymorum et Alexander Alexandriae antisti- 
tes: vice autem Romani Biton et Vincentius adfuere: vidua vero pon- 
' tifice Antiochensium ecclesia, synodus Eustathium confirmavit Ber- 
rhoeae in Syria episcopum. Alexander demum Byzantii praesul ob 
extremam senectutem et corporis invaletudinem synodo non inter- 
fuit: presbyteri tamen ipsius locum tenuerunt. tunc etiam Paulus 
Neocaesareae episcopus venit ad synodum, et sanctorum virorum mo- 
ribus et doctrina praestantium multitudo, quorum eximias laudes 
tertia in imperatorem oratione Eusebius Pamphili conscripsit: cun- 
ctis autem quae necessitas postulabat Christianissimus imperator li- 
beraliter suppeditabat. sancta haec et universalis synodus san- 
ctae οἱ consubstantialis trinitatis auxilio Arium et eius sententiae 
sectatores damnavit: Eusebium Nicomediae et adiunctos ei socios, 
dempto tamen Eusebio Pamphili, qui quoad illud tempus homousii 
vocabulo praebuit assensum, communione interdictos inisit in exilium, 
sancita cuncta laudatissimo imperatore Constantino sua praesentia 
firmante, omnibusque quae deo forent consona opitulante: insuper 


* 


CHRONOGRAPHIA. 3i 


του xai συνεργοῦντος ἐν πᾶσι τοῖς κατὰ ϑεόν, ἄλλους τε 
ἀντ’ αὐτῶν χειροτονηϑῆναι ἐχέλευσε, πίστεως 16 ἔχϑεσιν 
ἔγγραφον ἐξήνεγχε, τὴν κατὰ πᾶσαν ἐκκλησίαν ὀρϑοδόξων 
γῦν ἀπαγγελλομένγην. τότε ᾿Αρείου τοῦ δυσσεβοῦς παρόντος 

δὲν τῇ συνόδῳ καὶ κρινομένου, Εὐσέβιος ὃ Νικομηδοίας, καὶ 
Θεήγνις, καὶ αρις, καὶ Νάρκισσος, καὶ Θεύφαντος, xai 
Πατρόφιλος ἀντεποιοῦντο ᾿Αρείου, οὗ συντάξαντες πίστεως 
λόγον βλάσφημον ἐπέδωχαν τῇ συνόδῳ. τοῦ δὲ διαρρηχϑέν- 
τος, οὐ πεποιηκότες τοῦτον ἀγτιστραφέντες κατεδίκασαν B 

ιο ρειον χωρὲς Σεχούνδου Πτολεμαΐδος τῆς «Αἰγύπτου. xai 
Θεωνὰ τοῦ αρμαρικῆς, ὧν ἐκβληϑέντων σὺν ᾿Αρείῳ καὶ. 
ἀναϑεματιαϑέντων, τὸ ἅγιον σύμβολον τῆς πίστεως ἀνηγόρευ- 
σαν, ὑπογράψαντερ ἅπαντες σὺν τῷ πανσεβασμίέῳ βασιλεῖ, 
καὶ εὐφήμησαν, καὶ οὕτως διελυϑη ὃ σύλλογος. 

15 Τούτῳ τῷ ἔτει Κρίσπος ὃ υἱὸς τοῦ βασιλέως Χριστια- 
ψὸς ἐχοιμιήϑη" καὶ τὸ Βυζάγτιον ἤρξατο κτίζεσϑαι. 

Συνέστη οὖν jj ἁγία καὶ οἰκουμενικὴ πρώτη σύνοδος τῇ 
ῥωδεχάτῃ ἰνδικτίωνι ἔτει εἰκοστῷ τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου, V. i4 
μηνὶ Doo x. ἔγραψε δὲ ἐπιστολὴν ἐγκύχλιον ἢ σύνοδος óvC 

0 .Δλεξανδρείᾳ, καὶ “ιβύῃ, xai Πενταπόλει, δι’ ἧς ἐδήλωσε 
τὴν ἐχβολὴν ᾿Αρείου, καὶ Σεκούνδου, καὶ Θεωνᾶ" ἐσήμανε 


6. Μάρις A οἱ alii, Μάρης vulg. 11. Μαρμαρίχης Α. 12. 
ὑπηγόρευσαν ΑΔ. 13. πανσεβασμίῳ A, Gef. vulg. 19. 92 
A, δὴ vulg. 


alios in abdicatorum locum instituit ordinari: ac demum, quae nunc 
per omnem orthodoxorum ecclesiam publicatur, scriptis mandatam fidei 
expositionem evulgavit. cum vero impius Arius ad ipsam praesens 
astaret et. examinaretur, Eusebius Nicomediae, 'Theognis, Maris, 
Narcissus, Theophantus et Patrophilus, blasphemo fidei libello 
composito synodoque tradito , partem eius suscepere defendendam: 
quo in frusta conciso, eius auctores, mutata sententia, damnaverunt 
Arium, excepto Secundo, Ptolemaidis Aegypti, et Theons, Marmarices 
episcopis : quibus mox cum Ário eiectis et. anathemate percussis, 
"mna cuncti cum àugustissimo imperatore subscribentes, sanctum fidei 
symbolum, felicibus etiam precationibus et acclamationibus additis, 
publicaverunt: atque ita conventus solutus est. 

Hoc anno Crispus imperatoris filius Christianus effectus decessit: 
et Byzantium coepit condi. 

Coacta est sancta et universalis prima synodus duodecima indi- 
ctione, amrno magni Constantini vigesimo, mensis Maii die pariter 
vigesimo. — circularem autem epistolam in Alezandriam, Libyam et 
Pentapolim synodus misit, qua Arii, Secundi et 'Fheonae depulsio- 
zem declaravit : de Meletio item, ut se quiete in propria civitate con- 


: " 
Li . 


3a THEOPHANIS ' 


δὲ xai περὲ ελετέου, ὥστε ἰδιάζειν ἐν τῇ Ἰδίᾳ πόλει Zovyá- 
bovra* τοὺς δὲ ὑπ᾽ αὐτοῦ χειροτονηθέντας μυστικωτέρᾳ χε- 
ροτονίᾳ βεβαιοῦσϑαι. ἔγραψε δὲ καὶ περὲ τοῦ Πάσχα ugxéu 
μετὰ Ἰουδαίων αὐτὸ ποιεῖν, ἀλλὰ τῷ κατὰ Ἰταλίαν τύπῳ 
κατὰ T7» χκυριαχὴν μᾶλλον ἡμέραν ἑορτάζοντας. ὅμοίως καὶ ἢ 
ὃ πανευσεβὴς βασιλεὺς ἐπιστολὰς ἔγραψε πανταχοῦ τὰ αὐτὰ 
xeAevovgac καὶ βεβαιούσας τὰ παρὰ τῆς ἁγίας συνόδου ἐκ- 
' φωνηϑέντα, καὶ ᾿Αρειον ἅμα τοῖς ὁμόφροσιν αὐτοῦ ἐποχη- 
Πούττων, Πορφυριανούς τε αὐτοὺς ὀνομάζεσθαι, καὶ τὰ συγ- 
γράμματα αὐτῶν κατακαίεσθαι, καὶ τοὺς μὴ τοῦτο ποιοῦντας 10 
ϑανατοῦσϑαι" ἐξέϑετο δὲ καὶ νόμον βασιλικὸν οὕτω ταῦτα 
γένεσθαι. τῆς δὲ ἑορτῆς ἐνστάσης κατ᾽ αὐτὸ τῆς εἰκοσαετηρί- 
δος τῆς αὐτοῦ βασιλείας, πάντας τοὺς πατέρας εἰς ἑστίασιν 
προετρέψατο, συγκατακλιϑεὶς αὐτοῖς καὶ 'λαμπρῶς τιμήσας 
αὐτούς Παφνουτίου δὲ καὶ τῶν ὁμοίων ὁμολογητῶν τοὺς 15 
ἐξορυχϑέντας ὀφθαλμοὺς καὶ τὰ πηρωθϑέντα μέλη ἐν τῷ 
διωγμῷ κατεφίλει, ἁγιασμὸν ἐξ αὐτῶν ποριζόμενος. παρήνει 
δὲ πᾶσε τοῖς ἐπισκόποις εἰρήνην ἄγειν, καὶ τῶν κατὰ τοῦ 
πλησίον λοιδοριῶν ἀπέχεσθαι. τοὺς δὲ λιβέλλους, oUc κατ᾽ 
Ρ. τ΄ι8 ἐλλήλων τινὲς ἐκδεδώκασι, πυρὶ κατέκαυσεν, ὅρκῳ βεβαιῶν, 20 
ἃ. ὑπ' αὐτοῦ À, ὕπ᾽ αὐτὸν vulg. 7. κελευούσας xai βεβ. A, 
βεβαιούσας, xal χελεύσας vulg. 8. ἀποχηρυττούσας a. 14. 
προετρ. — λαμπρῶς om. À f. προτιμήσας A. 15. dà] τε A. 


18. ἄγειν om. b. 20. ἐχϑεδώχασι] énided. À a f, ἐξεϑώχασε 
vulg. 


tineret, et qui ab eo electi erant, alia secretiori ordinatione confir- 
marentur, siguificavit. de paschate praeterea, ne amplius ritu Iudaico 
celebraretur, sed iam per Italiam recepto more dominico magis die 
festive coleretur, edixit. pari quoque modo Btteras in provincias 
piissimus impérator misit, quibus cuncta, quae a s. synodo fuerant 
pronunciata, probarentur et nunciarentur exequenda ;,Àriumque una cum 
sectae asseclis ab ecclesia proscripsit; eos Porphyrianos vocari, libros 
eorum igne consumi, et qui non acquiescerent , morti tradi decrevit: 
et super his omnibus demum imperatorium promulgavit edictum. instante 
vero sub id tempus vicennalis eius imperii die festo, cunctis patribus ad 
epulum invitatis, una et ipse accubuit: et splendide et cum honore cun- 
ctos excipiens, Paphnutii et sociorum confessorum effossos in persecutio- 
ne oculos et mutilata membra, quasi sanctimoniam in se exinde deri- 
vaturus , exosculabatur. cunctos deinde episcopos hortabatur ad con- 
cordiam, et ut a proximorum criminibus deferendis absisterent: li- 
bellos autem, quos adversus invicem nonnulli dederant, igne consum- 
psit: hoc addito sacramento firmans, quod si adulterantem episco- 
pum cerneret, ipse propria purpura libenter tegeret. donis denique 


. CHRONOGRAPHIA. 33 


. ὡς εἶ idos ἐπίσκοπον μοιχεύοντα, τῇ πορφυρέδι oxéntiy αὐ- 
τὸν προϑύμως. πολλὰ δὲ πάσαις ταῖς ἐκκλησίαις δωρηαάμε- 
γος, καὶ τοῖς ἄρχουσι τῶν ἐθνῶν τιμᾷν τοὺς ἱερεῖς παρακε- 
λευσάμενος, χαίροντας ἅπαντας ἐξαπέστειλε. τοῦ δὲ βασι- 

βλέως ὑπὸ σοφῶν «Ἑλλήνων ὀνειδισϑέντος ἐν Βυζαντίῳ, ὡς οὐ 
πράττεε καλῶς παρὰ τὰ ἔϑη τῶν βασιλέων Ῥωμαίων νεωτε- 
psc τὴν ϑρησχείαν, ἐδοξε τῷ βασιλεῖ ἕνα τῶν φιλοσόφων 
᾿Αλεξάνδρῳ τῷ ἐπισκόπῳ τοῦτον πρὸς τὸ διαλεχϑῆναι μετ᾿ ᾿ 
αὐτοῦ παραπέμψαι. ὃ dà ᾿Αλέξανδρος ϑεῖος μὲν ἣν ἀνήρ,Β 

᾿Ἰολέγων δὲ ἄπειρος. εἶπθ δὲ τῷ OialexrixQ φιλοσόφῳ γλωσ- 
σαλγοῦντε, ἐπιτάττω σοι ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ 
ἀληϑινοῦ ϑεοῦ σιωπᾷν, καὶ μὴ φϑέγγεσϑαι. ἅμα δὲ τῷ λόγῳ 
ἐφιμώϑη, καὶ γέγονεν ἄλαλος. τῷ δὲ ἐπισκόπῳ “Ἱεροσολύμων 
Maxagiív παρῦντι ἐν τῇ συνόδῳ προσέταξεν ὃ βασιλεὺς ἐπα- 
ἰδγιόγτε ἐρευνῆσαι τὸν τόπον τῆς ἁγίας ἀναστάσεως, καὶ τὸν 
τοῦ χρανίου Γολγοθᾶ, καὶ τὸ ζωοποιὸν ξύλον. τῷ δ᾽ αὐτῷ 
ἔτει ᾿Ελένην τὴν ϑεύφρονα αὐτοῦ μητέρα ὄστεψε, xat μονὴ- 
ταν ὡς βασιλίδε ὠπένειμεν. αὕτη δὲ ὀπτασίαν ἑώρακε κελεύ- 
ουσαν αὐτῇ καταλαβεῖν τὰ ἱΙεροσύλυμα, xai τοὺς ὑπὸ τῶν 
Ἰοάγόμων καταχωσϑέντας ϑείους τόπους εἰς φῶς ἀγαγεῖν. 75€ 


|. σχέπειν αὐτὸν À, σχέπτειν τοῦτον vulg. 6. πράττει A, 
πράττοε vulg. 7. καὶ ἔδοξε A. 11. τοῦ ἀληϑ. ϑεοῦ A, τ. 
di. ἡμῶν ϑεοῦ vulg. 13. ἐφιμώϑθη: εἰς rescripsi ex coniectura 
pro vulg. ἐφημώϑη etc. infra p. 46, τή. 15. τὸν toU À, τὸ 
τοῦ vulg. 17. Ἑλένην Α, τὴν Ἔλ. vulg. μονήταν b, μο- 
ψίταν vulg. 19. aUi; Δ, αὐτὴν vulg. «ὧν Om. Α. 


immensis per omnes ecclesias distributis, provinciarum praesidibus, 
ut sacerdotes colerent, praecepit; laetos tandem omnes dimisit. cum 
autem ethnici philosophi probris imperatorem Byzantii oneraremt, 
quod praeter Romanorum imperatorum mores, communi religione in- 
&ovata, prave se gereret; e philosophorum grege selectum unum cum 
Alexandro episcopo in disputationis certamen committere placuit. 
Alexander vero vir quidem divinus erat, sed ingenio ac litteris 
rudis. hic versatissimo in dialecticae praeceptis philosopho , 'lin- 
geaeque lascivia laboranti, te, inquit, in nomine Iesu Christi 
veri nostri dei silere iubeo, et conticescere. eo dicto obinutuit 
ille et loquelae factus est expers. Macario praeterea Hiero- 
solymorum episcopo, qui concilio interfuit, mandavit imperator, 
et reversus sanctae resurrectionis locum, et Calvarii Golgotham, et 
viviicum crucis lignum requireret. eodem quoque anno matrem He- 
leaam mulierem divino sensu praeditam 4éronavit Constantinus , et 
οἱ imperatriz monetam suo charactere cusam distribueret, donavit. 
ostentam autem vidit iuBens eam Hierosolymam prolicisci, et. divina 
loca sub terram ab impiis et profanis delossa in lucem educere. 


Theophanes. 3 


34 THEOPHANIS 


δὲ τὸν παῖδα Κωνσταντῖνον ἠτήσατο τὰ ϑεόϑεν αὐτῇ κελευ- 
σθέντα πληρῶσαι, ὃ δὲ τὴν ὑπακοὴν πεποίηκε. ϑείῳ δὲ νεύ- 
ματι κινούμενος ὃ φὐσεβὴς Κωνσταντῖνος πόλιν εἰς ἴδιον 0yo- 
pa κτίσαι βουληθεὶς ἐν τῷ πρὸ τοῦ Ἰλίου πεδίῳ, ὑπὲρ τὸν 
4diayrog τάφον, o9 δή φασι τὸν ναύσταϑμον ἐσχηκέναι τοὺς 5 
éni Τροίαν στρατεύσαντας Ἕλληνας, ϑεὸς δὲ κατ᾽ ὄναρ αὐτῷ 
ἐκέλευσεν ἐν τῷ Βυζαντίῳ κτίσαι τὴν νῦν Κωνσταντινούπο- 
λὲν" ἣν καὶ φιλοτίμως δειμάμενος οἴκοις περιφανέσι, τοὺς 
ἀπὸ Ῥαΐμης ἀξιολόγους μετῴκισε, καὶ ἐξ ἄλλων τόπων κατὰ 
Υ. ιδ γένος ἐπιλεξάμενος, καὶ οἴχους μεγάλους αὐτοῖς γχαρισά-τὸ 
ο΄ μενος, οἰκῆσαι τὴν πόλιν πεποίηκε. τότε δὴ τὸν γαὸν τῆς 
Ὁ ἁγίας Σοφίας, xai τῆς ἁγίας Εἰρήνης, καὶ τῶν dnooro- 
λων, καὶ τοῦ ἁγίου Ἰωκίου, καὶ τοῦ ἀρχαγγέλου ἐν τῷ ᾿Ανά- 
πλῳ ὃ φιλόχριστος βασιλεὺς ὠχκοδόμησε" τοὺς δὲ τῶν εἰδώλων 
εἰδωλικοὺς ναοὺς καταλύεσθαι προσέταξε, καὶ ἐκχλησίας οἶκο- 15 
δομεῖσϑαι. τότε κατεσκάφη ὃ ἐν “ἰγαῖς ᾿ΑΙσκληπιοῦ ναῦς, καὶ 
ó ἐν ᾿ἡἄφακοις τῆς ᾿Αφροδίτης, καὶ πολλοὲ ἕτεροι" καὶ τὰς τού- 
τῶν προσόδους ταῖς ἐκκλησίαις ἐδωρήσατο. τότε πολλὰ ἔϑνη τῷ 
βαπτίσματι προσῆλθον τοῖς ϑαύμασι τοῖς γενομένοις ὑπὸ τῶν 
αἰχμαλώτων τῶν ἐπὲ Γαλιηνοῦ τοῦ βασιλέως αἰχμαλωτισϑέντων 20 
ἱερέων πρότερον ἐκ τῶν ἐπιδραμόντων τοῖς Ῥωμαίοις Γοτϑῶν 
Ρ. τὸ καὶ Κελτῶν καὶ Γαλατῶν τῶν ἑσπερίων. καὶ νῦν δὲ ἐπὶ τοῦ 


2. δὲ alterum add. ex Aet aliis. 8. καὶ add, ex Α.  g. μετῷ- 
xgge vulg. 10. ἐχλεξάμενος a. 16. ἐν Jlyaic] ἐγαγης a. 


tunc ipsa filium Constantinum rogat, ut divinitus sibi imposita 
munera adimpleret. ille divino nutu concitatus, matri morem 
gessit. pius idem Constantinus urbem suo de nomine condere vo- 
lens, in planitie, quae 1lio subiacet ad Aiacis tumulum, ubi 
Graecos ad 'Troianam expeditionem profectos navium stationem 
habuisse ferunt, iussus est in somnis a deo Byzantii, quae 
nunc Cpolis, illud moliretur opus. urbe igitur praeclaris aedifciis 
extructa, viros dignitate praecipuos ab urbe Roma aliisque subinde 
locis selectos illuc transtulit, et, praeclaris habitationibus assigna- 
tis, urbem praecepit incolere. eo tempore sauctae Sophiae, sanctae 
Irenes, apostolorum, sancti Mocii et archangeli ad locum, qui Ana- 
plus dicitur, templa Christi amans imperator extruxit: profa- 
naque idolorum fana deiici, et ecclesias aedificari iussit. tunc temi- ᾿ 
plum Aesculapii ad Áegas, et Veneris in Aphacis, et alia plurima 
sunt eversa, atque illorum reditus ecclesiae addicti. sub hoc idein 
tempus multae gentes ad baptismium accesserunt, miraculis motae 
editis a quibusdam sacerdotibus, qui antea sub Galieno imperatore a 
Gothis, Celtis, et Gallis Hesperiis, qui tunc adversus Romanos in- 
cursiones faciebant, captivi ducti fuerant: nunc vero sub victore 


CHRONOGRAPHIA. 35 


γικηιοῦ Κωνσταντίνου πλεῖστα τῶν ἐθνῶν ἐφωτίσϑησαν τῷ 
Χριστῷ προσδραμόντα. Ἰνδοὲ οἱ ἐνδότεροι ἐπίστευσαν τῷ 
Χριστῷ, Περωπίου φιλοσόφου Τύρου “ἰδέσιον καὶ Φρουμέν- 
τιον τοὺς μαϑητὰς αὐτοῦ λαβόντος, xai εἰσελθόντος ἐχεῖ iozo- 
βδρῆσαε τοὺς τόπους, καὶ διδάξαντος αὐτοὺς τὸν λόγον τοῦ 
ϑεοῦ. πρῶτον ἐπίσκοπον (Φρουμέντιον χειροτονεῖ ᾿Αϑανάσιος 
ἐν αὐτοῖς. ὁμοίως καὶ Ἴβηρες ἐπ’ αὐτοῦ ἐπίστευσαν ὑπὸ τῆς 
αἰχμαλώτου γυναικὺς Χριστιανῆς ὁρῶντες γινόμενα ϑαύματα, 
καὶ τὴν ἐπιπεσοῦσαν ἀχλὺν τῷ βασιλεῖ αὐτῶν χυνηγοῦντι ia- 
τοσαμένης. ταῦτα Ῥουφῖνος ἱστορεῖ παρὰ τοῦ αὐτοῦ βασιλέως 
τῶν Ἰβήρων Baxxovgíov ἀκηκοώς. ὁμοίως καὶ ᾿ΑΑρμένεοι τε- B 
λείως ἐπ᾽ αὐτοῦ ἐπίσεευσαν διὰ Τιριδάτου τοῦ βασιλέως αὐ- 
τῶν καὶ Γρηγορέου ἐπισκόπου αὐτῶν. τὴν σωτηρίαν δεξάμε.. 
γοι. τότε καὶ Ζωρόϑεος ἐπίσχοπος Τύρου, ὃ ἐπὶ “ιοκλητια- 
ιδνοῦ πολλὰ χαχοπαϑῆσας, καὶ ἐξορίας καὶ βάσανα ὑπομείνας, 
ἤχμαζε, πλεῖστα συγγράμματα καταλιπών, Ῥωμαϊκὰ καὶ 'EA- 
ληνιχά, ὡς ἀμφοτέρων γλωσσῶν ἐμπειρότατος, καὶ πολυΐ- 
crop δι’ εὐφυΐαν γενόμενος. οὗτος ἀκριβῶς καὶ περὲ τῶν 
ἐπισχύπων τοῦ Βυζαντίου xai ἄλλων πολλῶν διεξῆλθεν. ὃ 


1. πλεῖστα τῶν ἐϑνῶν À, πλεῖστα μέρη τ. d. vulg. ἃ. προσ- 
δραμόντα Α Δ, προσδραμόντων vulg. 3. fort. Tvofov. 7. 
ὑπὸ) τὰ b. 0. fort. παρ᾽ αὐτοῦ τοῦ τι. τελείως om. A f. 
12. Ζηριὅ. vulg. 16. xai Ἑλληνιχα om. AÀ e f. 17. καὶ 
πολυΐστωρ om. a. 19. πολλῶν Δ, πολλῶν τόπων vulg. ó 
add. ex A. 


Constantino innumerae ex his gentibus ad Christi cultum confugien- 
tes illuminatae sunt. Indi praeterea interiores Christi fidem suscepe- 
rant, Meropio "Tyrio philosopho Aedesium et Frumentium discipulos 
secum assumente, et ad ibi posita loca quaeque describenda pro- 
fecto, iisdemque divinum verbum praedicante: primusque Frumentius 
episcopus ab Athanasio apud ipsos consecratus. [|beres similiter sub 
Coustantino fidem acceperunt, visis a Christiana muliere captiva pa- 
tratis miraculis, quae inter caetera oculorum caliginem regi inter ve- 
amdum ingruentem sanavit. haec Rufinus ab Iberum rege Baccurio 
aedita narrat. pari quoque eventu ipsius aetate Armenii, Tiridatis, 
eorum regis, et Gregorii, eorum episcopi, hortatibus fidem una cum 
sjlute susceperunt universi. eius quoque temporibus Dorotheus Tyri 
episcopus pluribus sub Diocletiano malis exantlatis, exilium etiam et 
tormenta perpessus, florebat: qui, ut utriusque linguae Graecae pa- 
riter et Latinae peritissimus, et tum ob ingenii felicitatem, tum ob 
rerum. experimenta variam eruditionem adeptus, praeclara nobis ir 
atraque scripto reliquit monumenta. hic de Byzantii et aliorum plu- 
rum locorum episcopis diligenter disseruit. idem exilio revocatus 


36 THEOPHANIS 


αὐτὸς ἐπανελθὼν ἐκ τῆς ἐξορίας, καὶ ἐν τῇ συνόδῳ εὑρεϑείς, 
(καταλαβὼν τὴν ἰδίαν παροικέαν, διήρκεσε ἕως Ἰουλιανοῦ τοῦ 
παραβάτου. xai ἐπειδήπερ οὐ προφανῶς, ἀλλὰ κρυπτῶς διὰ 
τῶν ἀρχόντων ὃ μιαρὸς ἀνὴρ εἰς τοὺς Χριστιανοὺς napot- 
yet, πάλιν Ó μαχάριος Ζ]ωρόϑεος κατέλαβεν τὴν Ὀδυσσόπολιν, 5 
ἔνϑα καὶ συσχεϑεὶς ὑπὸ τῶν ἀρχόντων Ἰουλιανοῦ, καὶ πολ- 
λοὺς ὑπομείνας αἰκισμούς, ἐν βαϑυτάτῳ γήρει διὰ τὴν εἰς 
Χριστὸν ὁμολογίαν ταῖς βασάνοις ἐναπέϑανεν [ξκατὸν ἑπτὰ 
ζδηὴ τυγχάνων ἐτῶν]. —— 
A.M. 5817 Τούτῳ τῷ ἔτει Ἰουδαῖοί τὸ καὶ Πέρσαι τὸν Χριστιανι. 10 
| μὸν δρῶντες ἀκμάζοντα κατὰ τὴν Περσίδα διαβάλλουσι Σα- 
βώρῃ Περσῶν βασιλεῖ Συμεῶνα ἀρχιεπίσκοπον Κτησιφῶντος 
καὶ τὸν Σελευχείας, ὡς φίλους τοῦ βασιλέως Ῥωμαίων καὶ 
μηνυτὰς τῶν Περσικῶν πραγμάτων: ὥστε μεγάλου διωγμοῦ 
ἐν Περσίδι κινηϑέντος πλεῖστοι τῷ ὑπὲρ “Χριστοῦ μαρτυρίῳ 15 
Ρ. λο χατεκοσμήϑησαν, ἐν οἷς καὶ Οὐσϑαξάδης παιδαγωγὸς Σαβω- 
V.1690v, καὶ Συμεὼν ὃ ἀρχιεπίσκοπος, καὶ πρὸς ἄλλοις πολλοῖς. 
ἑκατὸν κληρικοὲ καὶ ἐπίσκοποι ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ ἐμαρτύρησαν, 
καὶ πολλὰ πλήϑη ἀναρίϑμητα, ἐκ δὲ τῶν πόλεων τοὺς ἐπι- 
σήμους ὀκτωκαίδεκα χιλιάδας ἠρίϑμησαν μαρτύρων βασάνοις 30 


2. ldíay] οἰχείαγ c. fog ἃ a f, μέχρε vulg. 7. γήρᾳ b e. 
8. ἐχ. — ἐτῶν om. Α e f. 13. 


12. βασιλεῖ om. e f. Σε- 
λευχείας ἃ, ΖΣελευχίας vulg. τοῦ βασιλέως Ῥωμ. Α, τῶν 
Ῥωμ. βασιλέων vulg. 16. Οὐσϑαϑδοξάδης e. «Σαβωρίου 
vulg. 17. ὃ add. ex A. 19. πόλεων») πολλῶν a. 


interfuit synodo, et propriae restitutus ecclesiae ad praevaricatoris 
luliani tempora permansit in vivis. cum vero non aperta, sed oc- 
culta vi per magistratus in Christianos scelestus ille debaccharetur, 
beatus Dorotheus Odyssopolim rursum profectus, et a Iuliani magi- 
stratibus ibidem comprehensus variià contusus iniuriis, in extrema 
senectute, ob Christi confessionem, centum et septem vitae nume- 
rans annos, in tormentis occubuit. 

Α. C.317 Hoc anuo ludaei et Persae, cognito fidei Cliristianae per totam 
Persiam augmento , Symeonem Ctesiphontis δὲ alterum Seleuciae ar- 
chiepiscopum , ceu Romanorum imperatorum amicos, quique res Per- 
sicas eis revelarent, apud Saborem Persarum regem criminati sunt : 
unde horrenda in Perside persecutione commota, plurimi pro Christo 
martyrii corona fuere decorati: inter quos Usthaxades Saboris paeda- 
gogus, et. Symeon archiepiscopus, et praeter alios plures centum 
clerici et episcopi, et alia innuinera multitudo una die martyrii pal- 
mam adepti sunt. ab eodem insuper infidelissimo Sabore in praeci- 
puis urbibus nobilissimi quique ad decem et octo millia cruciatibus 


CHRONOGRAPHIA. 37 


φριχώδεσι καὶ ξέναις τῆς φύσεως τελειωθέντας ὑπὸ Zafo- 
gov τοῦ ἀϑεωτάτου. τότϑ καὶ ᾿Αἰχεψιμᾶς ὃ ἐπίσκοπος, καὶ 
᾿Δειϑαλᾶς πρεσβύτερος, καὶ Περβουλία 7j ἀδελφὴ Συμεὼν 
τοῦ ἀρχιεπίσχύπου σὺν ἑτέραις πλείσταις ἐμαρτύρησαν. Κων- 
δσταντῖνος δὲ ὃ ϑειότατος βασιλεὺς Σαβώρῃ διὰ γραμμάτων 
παρήνει φείσασϑαι Χριστιανῶν αἰτῶν, καὶ παύσασϑαι τῆς Β 
τοσαύτης ὠμότητος" ἥ τις ἐπιστολὴ ϑαυμασίως συντέτακται, 
καὶ ϑειότατα' ἀλλ᾽ οὐκ ἔπεισε. | 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει Ἑλένην τὴν μακαρίαν μετὰ χρημάτων 
Ιοἀπέστειλεν εἰς τὰ Ἱἱεροσύλυμα 0 ϑεῖος Κωνσταντῖνος πρὸς τὸ 
ἀναζητῆσαι, τὸν ζωοποιὸν τοῦ χυρίου σταυρόν. Ἰακάριος δὲ 
ὃ πατριάρχης Ἱεροσολύμων συναντήσας τὴ βασιλίδι μετὰ τῆς 
δεούσης τιμῆς, τὴν ζήτησιν τοῦ noJovuévov ζωοποιοῦ ξύλου 
ἐποιεῖτο σὺν αὐτῇ, L6)? ἡσυχίας καὶ προσευχῶν σπουδαίων 
τὸ καὶ νηστειῶν. τούτων δὲ γενομένων, ἐφάνη συντύμως ϑεύ- 
ϑὲν ὃ τόπος τῷ αὐτῷ lMaxagip δειχϑείς, ἐν ᾧ ἵδρυτο τῆς 
ἀκαϑάρτου δαίμονος ᾿Αφροδίτης ὃ ναὺς xai τὰ ἀγαλμα" ὃν 
τῇ βασιλικῇ αὐϑεντίᾳ χρωμένη συντόμως χαϑεῖλεν ἡ 9eoore- 
πος Ἔλένη διὰ πλήϑους τεχνιτῶν ἐκ fla9pov κατασκαψασα, 


3. ξέναις Α εἴ alii, γεέγναις vulg. τελειωϑέντων ἃ. à 


Vixtpiuüg À et alii, ᾿ψιχιμᾶς vulg. ὃ add. ex A. 3. ει. 
ϑαλᾶς et alii, “ιϑαλᾶς vulg. Πεοβουλία Α f, Τερβ. a, » 
Τουρβοῦλέα vulg. 5. Σαβωρίῳ vulg. 9. ante τῷ δ᾽ αὐτῷ 


ἔτεε Α add. inscriptionem : περὲὶ Ἑλένης τῆς ϑείωης βασελίδος. 
χρημάτων xal στρατευμάτων b. — 11. ζωοποιὸν) ϑεῖον a. 13. 
ζωοποιοῦ add. ex Α a. 15. γηστειῶν À, γηστείας vulg. 16. 
ó add ex A. 19. χατασχάψαι À e. 


borrendis et ab humana penitus alienis natura martyres fuere con- 
eummati. ea tempestate Ácepsimas episcopus, Aethalas presbyter, 
et Perbulia Symeonis archiepiscopi soror cum plurimis aliis eiusdem 
sexus martyrio aílciuntur. quibus auditis sacratissimus imperator 
Constantinus, ut Christianorum sanguini fundendo parceret, et a 
tanta crudelitate sibi temperaret, per litteras, additis etiam preci- 
bus, Saborem est adhortatus. mirando ac divino stilo composita est 
haec epistola: duram tamen viri mentem flectere non valuit. 

Eodem anno beatam Helenam cum ingenti pecuniarum pondere, 
δὲ vivificam domini crucem perquirendam, divinus Constantinus Hie- 
rosolymam misit. «at cum debito honore imperatrici fuctus obviam 
Macarius Hierosolymorum patriarcha una cum ipsa semotus a comi- 
tatus tumultu, mentis dico tranquillitate, fervidis orationibus et ieiu- 
niis vacans, desiderati ligni perquisitionem agebat. quibus ita perso- 
lutis, divino tandem nutu, locus, quo Veneris impuri daemonis tem- 
plun ac simulacrum erecta fuerant, ipsi Macario manifestatus est: 





38 THEOPHANIS 


καὶ τὸν yovv ἀπορρίψασα, ὑπὸ ᾿Αδριανοῦ Αἰλίου πάλαι κει- 
σϑέντα πολυτελῶς. αὐτίχα δὲ τὸ ἅγιον μνῆμα καὲ ὃ τόπος 
τοῦ κρανίου ἀνεδείχϑησαν, καὶ πρὸς ἀνατολὴν σύνεγγυς τοῦ- 
τῶν τρεὶς σταυροὲ κεχωσμένοι" ἐρευνήσαντες dà εὗρον καὶ 
τοὺς ἥλους. ἀμηχανούντων δὲ πάντων ποῖος ἄρα εἴη ὃ δε- 5 
σποτικὸς σταυρός, καὶ σφόδρα τῆς μακαρίας Ἑλένης λυπου- 
μένης, ὃ ἹΠακάριος φερωνύμως ἐπέσχοπος διὰ πίστεως ἔλυσε 
Dró ζητούμενον. ἀπεγνωσμένῃ yag τινι γυναικὲ τῶν ἐμφανῶν 
καὶ σχεδὸν τεϑνηκυίᾳ προσαγαγὼν ἑκάτερον τῶν σταυρῶν τὸν 
δεσποτικὸν διέγνω. μόνον γὰρ ἤγγισε τῇ ἀσϑενούσῃ ἡ σκιὰ 10 
αὐτοῦ καὶ εὐϑὺς 7j ἄπνους καὶ ἀκίνητος ϑείᾳ δυνάμει naga- 
χρῆμα ἀνεπήδησε, δοξάζουσα τὸν ϑεὸν μεγάλῃ τῇ φωνῇ. 3 
δὸ navevotf gc Ἐλένη μετὰ φόβου καὶ πολλῆς χαρᾶς dvsio- 
μένη τὸ ζωοποιὸν ξύλον, μέρος μὲν αὐτοῦ σὺν τοῖς ἥλοις 
ἤγαγε πρὸς τὸν παῖδα" τὸ δὲ λοιπὸν εἰς ἀργυροῦν καταϑε- 15 
μένη γλωσσόχομον, παρέδωκε τῷ ἐπισχόπῳ αχαρίῳ,, sic 
Ρ.αι μνημόσυνον ταῖς μετ᾽ ἔπειτα γενεαῖς. τύτε δὲ καὶ ἐχκλησίας 
ἐκέλευσε χτισϑῆναε: £y v6 τῷ ἁγίῳ μνήματι καὶ ἐν τῷ κρανίῳ, 
καὶ ἐπ᾽ ὀνόματι τοῦ ξαυτῆς υἱοῦ, óvJa εὐρέϑη τὸ ζωοποιὸν 


|. ἀποῤῥίψαι Α. á. χεχωσμ. À, χεζωσμ. vulg. 5. εἴη À, 
ἐστὶν vulg. 9. ἔλυσε À, ἕλχυσε vulg. 9. δχάτερον τῶν 
σταυρῶν τὸν d. À , ἑχατέρων τῶν στ. τὰ ξύλα τὸ δεσπ. vulg. 
10. ἀἐσϑενούσῃ) τεϑνηχυίᾳ ΔΑ. 11. xal prius add, Bk Α. 19. 
τοῦ ἑαυτῆς À in marg., τῆς ἕαυτ. vulg. 


eumque Helena divinitus coronata imperatrix regia potestate usa, 
operarum adhibita multitudine, a fundamentis effossum deiecit, ru- 
dera exportavit, et cuncta ab Aelio Adriano quondam ibi magnis 
sumptibus constructa demolita est et expurgavit. confestim vero san- 
ctum monumentum detectum, et Calvarii locus patefactus, et his 
proxime tres cruces ad orientem eífossae: sed et studiosius investi- 
gantibus clavi etiam reperti. anxiis vero cunctis, quae utique crux 
dominica foret, et beata Helena valido moerore confecta, Macarius 
episcopus proprii nominis claritudine beatus, dubium omne fide sua 
dissolvit. illustrium enim feminarum cuidam de vita desperatae, et 
iám animam agenti, huius et illarum crucium admotis lignis, domi- 
nicam agnovit. nam ut ad infirmam sola accessit umbra, quae abs- 
que spiritu , et omni motu destituta iacebat, divina virtute confestim 
exiliit, et inagna voce deo laudem reddidit, pientissima vero He- 
lena cum tremore et plurimo cordis tripudio vivifica cruce sublata, 
partem quidem cum clavis ad filium detulit: aliam autem argenteo 
loculo inclusam Macario episcopo tradidit sequuturae deinceps poste. 
ritati monumentum. ecclesias quoque iussit extruii in sancto sepulcro 
in Calvario, et singularem aliam. de filii sui nomine, ubi vivifica crux 


CHRONOGRAPHIA, 39 


ξύλον, xai i» Βηϑλεέμ, καὶ ἐν τῷ ὄρει τῶν ἐλαιῶν, xai 
οὕτως ἐπανῆλθε πρὸς τὸν πανεύφημον Κωνσταντῖνον. ὃ δὲ 
δεξώμενος αὐτὴν μετὰ χαρᾶς, τὴν μὲν τοῦ ζωοποιοῦ ξύλου 
μοῖραν ἐν χρυσῇ ϑηχῇ παρέϑετο, παραδοὺς τῷ ἐπισκόπῳ εἰς 
διήρησιν' τῶν δὲ ἥλων τοὺς μὲν εἰς τὴν ξαυτοῦ περιχεφα- 
λαίαν ἐχάλκευσε, τοὺς δὲ ἀνέμιξε τῷ σαλιβαρίῳ τοῦ ἵππου 
αὐτοῦ, ἕνα πληρωϑῇ τὸ ῥηϑὲν διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος " 
i» τῇ ἡμέρῳ ἐκείνῃ ἔσταε τὸ ἐπὲ τοῦ χαλινοῦ ἵππου ἅγιον Β 
τῷ χυρίῳ παντοχράτορι. ó δὲ αὐτὸς πανεύφημος Kovoray- 
τοτῖνγος ἔγραψε τῷ φερωνύμῳ Maxagíq ἐπισπεύδειν τῇ οἰκοδομῇ, 
καὶ ἄρχοντα τοῦ ἔργου ἀπέστειλε μετὰ δαψιλείας «ἀφημάτων, 
κελεύσας οὕτως χτισϑῆναι τοὺς ἁγίους τύπους, ὡς μὴ εἶναι V. 13 
τοιαύτην καλλονὴν ἐν ὅλῃ τῇ οἰκουμένῃ; γράψας ἡγεμόσε τῆς 
ἐπαρχέας συνδραμεῖν τοῖς ἔργοις σπουδαίως ἐκ τοῦ δημοσίου 
ιϑλύγου. ἣν δὲ 0 βασιλεὺς φαιδρῶς ἑορτάζων καὶ εὐχαριστῶν 
τῷ Jed τῷ ποιήσαντι τοιαῦτα ἀγαθὰ ἐν τοῖς χρόνοις αὐτοῦ. 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει καὶ ὃ φερώνυμος Πακάριος ó πατρι-Ο 
ἄρχης Ἱεροσολύμων ἐχοιμήϑη ἐν εἰρήνῃ, καὶ διεδέξατο τὸν 
ϑρόνον αὐτοῦ ἤκαξιμος πρᾷος ἀνὴρ καὶ ἐπίσημος, πολλὰς βα- 
λοσάνους ὑποστὰς διὰ τὸν ϑεὸν ἐν τῷ διωγμῷ, καὶ τὸν δεξιὸν 
ὀφθαλμὸν ἀπολέσας. 


8. mov À, τοῦ ἵππου vulg. το. τῷ φερωνύμῳ Max. À, τῷ 
qe vulg. 17. καὶ add. ex A. — ao. ὑποστάς omisso 
δι ἃ A, c zt. B. ὑπέστη vulg. 


reperta est, in Bethleem et in olivarum monte: quibus peractis ad 
illustrem Constantinum reversa est. his hilare acceptis , vitalis cru- 
cis partem auro iuclusam episcopo servandam commendavit: clavo- 
rum autem hos quidem in galeam scite composuit, alios in equi eius 
fraenum fabrefactos admiscuit, ut adimpleretur vaticinium prophe- 
tae, dicentis: in illa die erit in equi fraeno sanctum domino omni- 

tenti. ipse celebratissimus Constantinus Macario, cuius viri nomen 

udes etiam testatur, ut fabricam urgeret et. promoveret, scripsit: ac 
liberali sumptu dato praefectum operis misit; Ti sancta loca ex eius 
mandato curaret adeo sumptuose extrui, ut splendore pares in orbe 
universo non extarent aedes, etiam provinciae praesidibus ex aerario 
publico collatis expensis ad opus inceptum absolvendum opem sup- 
peditare imperatoris rescripto iussis. quibus confectis imperator dies 
festos hilariter celebravit, debitasque deo, a quo imperii sui tempora 
tot bonis cumulata sunt, grates persolvit. 

Eodem anno tanto nomine dignus Macarius Hierosolymoram pa- 
triarcha. quievit in pace: in cuius thronum successit. Maximus vir 
mansuetuf et eximius, qui mota propter. 4ei religionem persecutione 
dextrum oculum auuisit et plurimos sustinuit cruciatus. 





Áo THEOPHANIS 


Κατ' αὐτὸν τὸν καιρὸν xai 7 μαχαρία Ἔλένη ἐχοιμηϑη 
ἔν κυρίῳ ἐτῶν ὀγδοήκοντα, πολλὰ ἐντειλαμένη τῷ υἱῷ περὲ 
τῆς εἰς Χριστὸν εὐσεβείας. ἐτάφη δὲ ἐν τῷ ναῷ τῶν ἁγίων 
ἀποστόλων ἐν Κωνσταντινουπόλει, ὃν ἔχτισεν ὃ υἱὸς αὐτῆς 
Κωνσταντῖνος, εἰς τὸ ϑάπτεσϑαι τοὺς τελευτῶντας βασιλεῖς 5΄᾽ 
AXpiortavovc. πρώτη δὲ ἂν αὐτῷ ἐτάφη 7 μακαρία Ἑλένη, 
μνήμαις φαιδραῖς καὶ παννυχίσι τιμηθεῖσα. αἱ δὲ ἐν [tgo- 

Ἡσολύμοις ἱεραὶ παρϑένοι, αἷς ἑστῶσα δι᾽ ἑαυτῆς, ὡς ϑερά- 
παινα, ταῖς τραπέζαις διηκόνει 7j ϑεόφρων Ἑλένη, διὰ παν- 
τὸς ϑείαις μνήμαις αὐτὴν ἐμακάριζον. Εὐσεβίῳ δὲ τῷ Παμ- 10 
φίλον βίβλους ἱερὰς κατασκευάσαι ὅ βασιλεὺς προσέταξε λόγῳ 
τῶν ἐκκλησιῶν Κωνστατιγουπόλεως, παρασχὼν αὐτῷ καὶ δη- 


μόσια χρήματα. 
Α.Μ. 5818 Τούτῳ τῷ ὄτει Κωνσταντῖνος ὃ μέγας κατὰ Γερμανῶν | 
P.32 xoi Σαρματῶν καὶ Γύτϑων στρατεύσας νίκην ἤρατο κραταιὰν 15 
διὰ τῆς τοῦ τιμίον σταυροῦ δυνάμεως, καὶ τούτους ἐρημὼώ- 
σας εἰς ἐσχάτην αὐτοὺς κατήγαγε δουλείαν. 


3. εὐσεβείαςἾ πίστεως A. 7. πανυχίσε Par. 9. τραπέζαις 
πράξεσι e f. 14. ὃ μέγας] νικητὴς ὁ εὐσεβέστατος Α e f. 
15. quae in vulg. post στρατεύσας aperte corrupta et confusa 
leguntur: τὸ» Ζαγοῦβιν περάσας γεφύραν ἐν αὐτῷ [ἔνϑα ὃ μέ- 
γας Κωνσταντῖνος γεφύραν ἐν τῷ Ζανουβίῳ ἔκτισε) λιϑένησ χα- 
τασχευάσας om. cum Α e f et Anastasio, quum haud dubie ex 
a. 320 huc transposita sint. ἤρατο ἃ ἃ e f, ηὕρατο vulg. 
16. τιμέου om. Α e f. 17. χατήγαγε À, ἤγαγε vulg. 


Sub idem tempus beata Helena, aunis vitae octoginta numeratis 
multisque Christianae vitae praeceptis filio relictis, obdormivit in do- 
mino. sepulta est Cpoli.in aede sanctorum apostolorum, quam filius 
eius Constantinus, ut imperatores Christiani ibi post obitum huma- 
rentur, construxerat. prima vero beata Helena in hac sepulta fuit, 
solemnibus ecclesiae officiis et nocturnis vigiliis honorata. sacrae 
autem Hierosolymitanae virgines, quibus religiose de deo sentiens 
Helena servaruim more stans propriis manibus ministrabat, iugi pia- 
que recordatione nomen eius celebrantes, aeternam ei beatitudinem 
precabantur. denique in ecclesiarum Cpolis gratiam Eusebium Pam- 
phili, suppeditatis ex aerario publico expensis, iussit imperator sa- 
eros libros colligere. . 

À.C.318  - Hoc anno magnus Constantinus expeditione adversus Germanos, 
Sarmatas et Gotthos suscepta, constructo in Danubio, quem pertransi- 
vit, lapideo ponte, venerandae crucis virtute maximam reportavit 
victoriam, devastatisque eorum agris, extremam in eos induxit ser- 
vitutem. 


Φ 


. e 


CHRONOGRAPHIA. -—  - 4i 


Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ΖΔρεπανὰν ἐπικείσας εἰς τιμὴν “ουκια- 
vov τοῦ ἔχεῖσε μάρτυρος ὅμωώνυμον τῇ μητρὲ αὐτοῦ “Ἐλενόπο- 
λὲν xéxAgxs. τῷ συμβόλῳ τῆς ἐκτεϑείσης ἐν Νικαίᾳ ὑπὸ τῶν 
πατέρων πίστεως πᾶσαν ὀρϑοδοξίαν Εὐσέβιος 0 Παμφίλου 
δμαρτυρεῖ γράφων τοῖς ξαυτοῦ πολίταις, καὶ ξρμηνεύων τὰΒ 
ῥήματα πρὸς τὴν διάνοιαν. ᾿Ιϑανάσιος δὲ ἐν τῇ πρὸς ᾿Αφρους 
ἐπιστολῇ μαρτυρεῖ τῷ Παμφίλῳ ὡς δεξαμένῳ τὴν φωνὴν τοῦ 
ὁμοουσίου. ὃ δὲ Θεοδώρητός φησιν ὅτι Εὐσέβιος ὃ Παμφί- 
λου σύμφρων τῶν ᾿Αρειανῶν ὑπῆρχεν Εὐσεβίου τοῦ Νικομη- 
τοδείας καὶ τῶν σὺν αὐτῷ, ὅϑεν ἐν τῇ καϑαιρέσει τοῦ ϑείον 
Εὐσεαϑίου ᾿Αντιοχείας συνέδραμεν, μεϑ᾽ ὧν xai τὸν βασιλέᾳ 
πείσας δικαίως αὐτὸν καϑαιρεῖσϑαι ἐν τῷ Ἰλλυρικῷ παρεσκεύω- 
σεν αὐτὸν ἐξορισϑῆναι. 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἐν ᾿Αντιοχείᾳ τὸ ὀχτάγωνον κυριακὸν 70- Δ.Μ.5819 
ἰϑξατο οἰχοδομεῖσθαι. C 
Τούτῳ τῷ ἔτει Κωνσταντῖνος ὃ εὐσεβὴς τὸν Ζανοῦβιν A.M. 5820 
περάσας, γέφυραν ἐν αὐτῷ λιϑίνην πεποίηκε, καὶ τοὺς Σκύ-.. 18 
ϑας ὑπέταξε. Ὁ 
“Ῥωμης ἐπισχόπου Mügxov ἔτος a. A.M. 5821 
130 — Tovro τῷ ἔτει κτίζων Κωνσταντῖνος ὅ εὐσεβὴς τὴν Ko»- 


1: ἔτεε À e f, χρόνῳ vulg. ante “ρεπανὼν om. xal cum A. 
2. éxeig& add. ex Α ἃ. ὁμώνυμον À a, ὁμωνύμῳ vulg. 6. 
τὴ» om. c. — 7. ὡς δεξαμένῳ a, εἰς δεξαμένῳ vulg. τή. τούτῳ 
τῷ ἔτει À b, τῷ αὐτῷ ἔτει vulg. ἐν (γι. τὸ Δ, τὸ ἐν yr. 
vulg. 


Eodem quoque anno Drepanam in honorem Luciani ibi martyrio 
consummati restaurans Helenopolim de matris nomine appellavit, 
fidei in Nicaena synodo a patribus expositae Eusebius Pamphili te- 
stimoniam reddens, rectum et legitimum omnem sensum illud conti- 
mere suis civibus scripto profitetur, et singulorum eius verborum 
mentem explanat. ad Africanos scribens Athanasius Eusebium voci 
consubstantialis assensum praebuisse affirmat. — Theodoretus autem 
Eusebium Pamphili cum Arianis, Eusebio videlicet Nicomediae epi- | 
scopo eiusque. sectatoribus, sensisse refert: unde cum,ipsis ad san- 
ctum Eustathium Antiochiae praesulem dignitate deponendum con- 
currit: cum quibus, eius abdicationem velut iustam imperator ap- 
probans, exilum apud Illyrios eidem paravit. 
Hoc anno domjniéum octagonum Antiochiae aedificari coeptum. A. C. 319 
Hoc anno piissimus imperator Constantinus Danubium traiectu- A, C. 320 
rus lapideum pontem in eo construxit eL Scythas edomuit. 
Romae episcopi Marci annus primus. A. C. 221 
Hoc anno pius Constantinus Cpolir a se constructam novam Ro- 


UNRLU 


P 


άλ ΤΒΕΟΡΗΛΝΙΒ 


σταντινούπολιν Ῥώμην νέαν χρηματίζειν ταύτην ἐϑέσπισε, xai 
σύγκλητον ἔχειν ἐκέλευσε" στήσας καὶ πορφυροῦν κίονα, καὶ 
ἐπάνω αὐτοῦ ἀνδρίαντα ἑαυτοῦ ἀπὸ τοῦ τύπου οὗ ἤρξατο 
οἰκοδομεῖν τὴν πόλιν ἐπὲ τὸ δυτιχὺὸν μέρος τῆς ἐπὲ Ῥώμην 
ἐξιούσης πύλης, κοσμήσας τὴν πόλιν καὶ κομίσας ἐπ’ αὐτῇ 5 
ἀπὸ πάσης ἐπαρχίας καὶ πόλεως, εἴ τι ἔργον ἦν εὐκοσμίας, 
καὶ ἀνδριάντων, καὶ χαλκοῦ, καὶ μαρμαάρου.. 


A.M. 5822 ᾿Αλεξανδρείας ἐπισκόπου ᾿ϑανασίου &roc πρῶτον. 


Ῥ..3 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπέτεινε Κωνσταντῖνος ó εὐσεβὴς τὴν 
Βκχατὰ τῶν εἰδώλων καὶ τῶν ναῶν αὐτῶν κατάλυσιν, καὶ κατὰ τὸ 
τύπους ἠφανίζοντο. καὶ ai πρόσοδοι αὐτῶν ταῖς ἐχκλησίαις 
τοῦ ϑεοῦ ἀπεδίδοντο. 


A.M. 5823 “Ῥώμης ἐπισκόπου Ἰουλίου ἔτος α΄. 


€ 3, 


Τούτῳ τῷ ὄτει ἡ ἐν Νικομηδείᾳ βασιλικὴ πυρὲ ϑείμ xa- 
τεφλέχϑη. ι5 


Α.Μ.5814 Τούτῳ τῷ ἔτει μελλούσης ἑβδόμῃς ἰνδικτίωνος ἐπιλαμβά- 


γεσϑαι λιμὸς ἐγένετο ἂν τῇ ἀνατολῇ ἐπικρατήσας σφοδρότε- 
Q0», ὥστε κώμας κατὰ τὸ αὐτὸ ἐν ὄχλῳ πολλῷ συναγομένας 
Céné τῆς χώρας ᾿Αντιοχέων καὶ τῆς Κύπρου ἐπέρχεσϑαι κατ᾽ 
ἀλλήλων, καὶ ἁρπάζειν μὲν ὡς ἂν νυχτὶ ταῖς ἐφόδοις, ἔσχα- 20 
τον δὲ ἐν ἡμέρᾳ ἐπεισιέγαι εἰς τοὺς σιτοβολῶνας καὶ ἐν ταῖς 


3. ἑαυτοῦ add. ex a. 4. ἐπὶ τὸ dur. Α, ἐπὶ dà τὸ ὅδ. vulg. 
5. χαὶ om. Α. ἐπ’ αὐτῇ] ἐν αὐτῇ vulg. 12. ἐπεδέίδον- 
10 À ἃ, ἐδίδοντο vulg. 18. χατὰ Α b f, ézi vulg. 21. 


εἰσιέγαε a. 


mam sanxit appellari et senatum habere decrevit: atque columnam ex 
porphyrite, cui propriam imposuit statuam, ea in urbis parte, qua 
eius aedificia condi coepta, ad occiduam regionem, qua Romam ituris 
via sternitur, erexit: urbem ipsam variis distinxit ornamentis, et si 
quod opus uspiam provinciarum et civitatum extitit elaboratum ac 
praestans inter statuas, aera, δὲ marmora, illud omne Cpolim trans- 
portari curavit. 


À. C. 323 Alexandriae episcopi Athanasii annus primus. 


Hoc anno píus Constantinus templorum pariter ac idolorum ever- 
sionem promovit, adeo ut ubique delerentur: ipsorumque reditus dei. 
ecclesiis addicerentur. 


A. C. 323 Romae episcopi Iulii annus primus. 


Hoc anno basilica Nicomediensis igne coelesti conflagravit. 


À.G.324 Hocanno septima indictione imminente, fames adeo truculenta 


orientem invasit ut e pagis homines turmatim glomerati in urbem Àn- 
tiochenam et Cyprum effunderentur: et primo quidem noctu per urbis 
vias obvia quaeque diripere, postremum autem de die in horrea et 


CHRONOGRAPHIA. 43 


ἀποϑήκαις, καὶ πάντα πραιδεύοντας ἁρπάζειν, καὶ ἀναχω- 
pti». γενέσϑαε δὲ τὸν μόδιον τοῦ σίτον τετρακοσίων doyv- 
ρίῶν. ὃ δὲ μέγας Κωνσταντῖνος σιτομέτριον ταῖς ἐκκλησίαις V. 19 
κατὰ πῦλιν ἐχαρίσατο εἰς διατροφὴν διηνεκῶς χήραις καὲ 
ὅ ὀρφανοῖς xoi ξενοδοχείοις πένησί τε καὶ τοῖς κληρικοῖς. ἢ δὲ 
ἐν ᾿ΑΔυειοχείᾳ ἐκκλησία ἐλάμβανεν σίτου μοδίους Ac. 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει σεισμοῦ λαβροτάτου γενομένου ὅν Κυ- 
πρῳ Zalauívg πόλις κατέπεσεν, καὶ ἱκανὴν πληϑὺν διέ- Ὁ 
φϑειρεν. 
ιο “Ἱντιοχείας ἐπισκόπου ἘΕυλαλίου ἔτος a. Α.Μ.58.5 
Τούτῳ τῷ ἔτει Δαλμάτιος καῖσαρ ἀνηγορεύϑη. Καλό- 
xsgoc δὲ ἐν Κύπρῳ τῇ νήσῳ τυραννήσας, οὐκ ἀντέσχεν τῇ 
Ῥωμαέων προσβολῇ " xai ἡττηϑεὶς ἅμα τοῖς αἰτέοις, ἀνηρέϑη 
ἐν Τώρσῳ τῆς Κιλικίας, καυϑεὶς ζῶν ὑπὸ ΖΔαλματίονυ καίς- Ῥ. τή 
150ao0g. | 
Τῷ δ' αὐτῷ ἔτει xai "dotiog ix τῆς ἐξορίας ἀνακληϑεὶς 
δι᾽ ἐπιπλάστου δῆϑεν μετανοίας, xai εἰς ᾿Αλεξάνδρειαν πεμι- 
φϑείς, οὐκ ἐδέχϑη ὑπὸ ᾿Αϑανασίου. 
Τούτῳ τῷ ἔτει Κωνσταντίνου τοῦ εὐσεβεστάτου xai vi. A.M. 5826 


:. πάγτας a. 5. ξενοδοχείοις À a, ξένοις vulg. iidem codd. 
paulo ante om. xai ὀρφανοῖς. ἢ δὲ] ó δὲ Par. 11. Ka- 
λόχερος Α et alii, Καλόχαιρος vulg. 12. οὐχ ἀντέσχεν ali 


codd., οὐ χατέσχεν vulg. 13. ἀνῃρέϑη] ἀπηγέχϑη A. 


apothecas irrumpentes, cuncta praedari, depopulari, et mox disce- 
dere coeperunt. veniit tritici modius argenteis quadringentis. ma- 
gnus autem Constantinus frumenti demensum, quod viduis, orphanis, 
peregrinis, pauperibus et clericis perpetuo esset alimento, ecclesiis per 
urbes largitus est. Antiochena certe ecclesia triginta sex millia mo- 
diorum frumenti accepit. 
Eodem anno vehementissimo terrae motu Cyprum concutiente, 
Salamina urbs eversa est, et in ea magna hominum multitudo op- 
pressa. 
Antiochiae episcopi Eulalii annus primus. A. C. 335 
Hoc anno Dalmatius caesar est declaratus. Calocerus autem ty- 
rannide in Cypro insula occupata, Romanorum impressionem susti- 
nere non valuit : et cum criminis auctoribus superatus, Tarsi in Cili- 
Cia necatur, vivus a Dalmatio caesare igni traditus. 
Eodem anno Arius ob simulatam poenitentiam exilio revocatus, 
et Alexandriam missus, ab Athanasio in ecclesiasticam socielatein 
mullatenus est admissus. 
Hoc anno piissimi et victoris Constantini tricennalia magna cum A. C.326 





ἠά THEOPHANIS 
κητοῦ 7x95 τριαχονταετηρὶς πάνυ φιλοτίμως. καὶ φάνη 
ἀστὴρ à» τῇ ᾿Αντιοχείᾳ ἐν ἡμέρᾳ ὃν τῷ οὐρανῷ κατὰ τὸ ἄνα- 


᾿ τολικὸν μέρος καπνίζων σφόδρα, ὡς ἀπὸ καμίνου, ἀπὸ ὥρας 
Βτρίτης ἕως ὥὦρας πέμπτης. ὃ dà ““ἴρειος σὺν τῷ Νικομηδείας 
Εὐσεβίῳ καὶ τοῖς ὁμόφροσιν αὐτοῦ διανέστησαν, μεϑ᾽ ὅρκων 5 


λιβέλλους ὀρϑοδοξίας ἐπιδεδωκότες, τῷ βασιλεῖ δι’ αὐτῶν, ὅτε 
ὁμοφρονοῦσιν τοῖς ἐν Νικαίᾳ πατράσι, ψευδόμενοι. τούτοις 
παραπεισϑεὶς ὃ βασιλεὺς ἠγανάκτησεν κατὰ ᾿Αϑανασίου, ἐφ᾽ 
οἷς ἄρειον καὶ Εὐζώϊον οὐκ ἐδέξατο τοὺς ὑπὸ ᾿4λεξώνδρου 
καϑαιρεϑέντας, διακόνου τότε ὄντος Ευζωΐον. εὑρὼν δὲ ἀφορ- 
μὴν ὁ Εὐσέβιος καὶ οἱ σὺν αὐτῷ ἠγωνίζοντο κατὰ ᾿49ϑανα-- 


ασίον, ὡς προμᾶάχου τῆς ὀρϑῆς πίστεως. 


Α.Μ.58) 


“εροσολύμων ἐπισκόπου Παξίμου ἔτος a. 
Τούτῳ τῷ ἔτει τὴν ὠγανάκτησιν τοῦ βασιλέως τὴν κατὰ 
᾿»ϑανασίου γενομένην, διὰ τὸ μὴ δέξασθαι “ἄρειον καὶ Εὐ- 


Ὀζωϊον μετὰ τὴν ἐπίπλαστον δῆϑεν ἐπιστροφήν, οἱ περὲ τὸν 


A. C. 327 


Νικομηδείας Εὐσέβιον ἅμα τοῖς lMsiertavotg ὄργανον κακίας 
εὑρόντες, τὰ κατὰ ᾿Αϑανασίου συνεσκεύαζον" καὶ πρῶτον μὲν 
τῇ» χειροτονίαν διέβαλλον, καίπερ ᾿ἰπολλειναρίου τοῦ Σύρου 


3. τῇ om. À. τῷ add. ex A. 3. ὡς ἀπὸ xenvoU À. — f. 
ὁ δὲ A a f, ὁ yaó vulg. 6. τῷ βασιλεῖ: jp haec verba in 
c sic pergitur, ut Anastasius quoque vertit: δεψώντε τὴν τῶν εἶ- 
ρημένων (leg. διῃρημένων, hnast. eorum qui divisi fuerant) ἕνω- 
σιν, καὶ ἔπεισαν αὐτῶν (leg. αὐτὸν), ὅτε ὅμοφρ. x. τ. À. : 
ἐδέξατο) χατεδέξατο À. 17. τοῖς Mitt. Α, xai Me. vulg. 


festivitate et munificentia celebrata sunt. — Antiochiae media die ad 
caeli partem orientalem visa est stella, ex qua densus velut e cami- 
no fumus exhalabat a tertia ad quintam usque horam. " Arius enim 
una cum Eusebio Nicomediensi reliquisque asseclis, resumptis animis, 
excitatus, libellos sincerae rectaeque fidei testes, additis etiam iura- 
mentis, imperatori obtulit, quibus, ut tum ipse, tum socii congrega- 
tis olim Nicaeae patribus assentirentur, dolose mentitus asseveravit. 
his imperator suasus in Athanasium indignatione movetur, quod Arium 
et Euzoium, ab ecclesiastica quondam communione ab Alexandro re- 
8cissos , ipso Euzoio diaconi munus tunc exercente, non recepisset. 
istam vero Eusebius, et qui favebant, occasionerf nacti, adversus Atha- 
nasium tanquam verae fidei propugnatorem decertabant. 
" Hierosolymorum episcopi Maximi annus primus. 

Hoc anno conceptam adversus Athanasium imperatoris iram, quod 

Arium et Euzoium, post simulatam videlicet eorum conversionem, 


ecclesiae non aggregasset, qui Eusebii Nicomediensis et Meletianorum 


partes fovebant, velut nequitiae commodum instrumentum adepti, 
plura in eum machinati sunt. δὲ primum quidem ordinationem eius 


15 


CHRONOGRAPHIA. 45 


μεγάλα τῆς περὲ ᾿Αϑανασίου. χειροτονέας μαρτυροῦντος" δεύ- 
τερον δὲ περὲ τῆς λινῆς ἐσθῆτος, ἣν οἱ ἐχϑροὲ ἐπεϑεῖναι τὸν 
ἅγιον ἐσυχοφάντουν" τρίτον περὲ Φιλουμένου, ᾧ χρυσίον 
πολὺ πέμψαι ἔλεγον ψευδόμενοι εἰς ἐπιβουλὴν τοῦ βασιλέως. 

ἡ μετακαλεσώμενος δὲ ὁ βασιλεὺς ᾿ϑανάσιον, καὶ πώντα ψευδῆ Υ. 2o 
εὑρών, μετὰ γραμμάτων καὶ τιμῆς πολλῆς εἰς ᾿Αλεξανδρειαν 
τοῦτον ἀπέστειλεν. ^ 

Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει xai ἣ κατὰ ᾿Ισχύραν ᾿Αϑανασίου ἐπι- p.25 
βουλὴ ἐτυρεύϑη ἐν τῷ Παρεώτῃ. οὗτος 0 Ἰσχύρας ἱερέα ' 
ιοἑαυτὸν σχηματίσας, περιἥει" ὅπερ μαϑὼν ᾿Αϑανασιος, τοῦτον 
ἐχώλυσε τοῦ τολμήματος, διὰ Πῆακαρίου πρεσβυτέρου. ὃ dà 
φυγών, ἢλθεν πρὸς Εὐσέβιον τὸν Νικομηδείας, κατηγορῶν 
᾿ϑανασίουν, ὡς ἱερὰ σκεύη τῷ καιρῷ τῆς μυσταγωγίας ἐκ τοῦ 
ϑυισιαστηρίου κατεαξαντος, καὶ ἱερὰς βίβλους διὰ ακαρίου 
ιχκαύσαντος"  4fgotvíov τὸ τὴν περιβόητον χεῖρα ἀποκόψαι 
κατεψεύσαντο πρὸς μαγείαν ταύτῃ χκεχρῆσϑαι τὸν ἅγιον, οὗ- 
τως ἀναιδῶς διαβάλλοντες. γνοὺς δὲ ὁ βασιλεὺς τὰς κατὰ 
᾿Αϑανασέου διαβολάς, Δαλματίῳ πρῶτον τῷ idi ἀνεψιῷ ἐπι- 
τρέπεε τὴν ζήτησιν εἰς “Αντιόχειαν ὄγτε, ὕστερον δὲ μεταφέ- 


5. μεταχαλεσάμενος À, μεταχελευσάμενος vulg. 6. πολλῆς om. 
b e. 8. ἡ χατὰ Ἰσχύραν ᾿Αϑανασίου À a, ἡ Ἰσχύρας κατὰ 
“4ϑαν. vulg. 9. ἐτυρεύϑη Α, εὑρέϑη vulg. cfr. Casaub. ad 
Arist. Eqq. v. 482. 10. περεἥεε ἱερουργῶν, ὅπερ a. TR 
ἐχώλυσε À, ἐχώλυε vulg. A3. ὡς ἑερὰ À, ὡς xai [eg vulg. 
16. ταύτῃ À, ταύτην vulg. 17. τὰς À, τὰ vulg. 18. dia- 
βολὰς] ἐπιβουλὰς b. 19. τὴν add. ex A. 


calumniabantor, de qua tamen Apollinarius Syrus fidem faciens grave 
dabat testimonium. secundo ob lineam vestem, quam sanctum super- 
imponere eius adversarii criminabantur. tertio de Philumeno, ad 
quem magnam auri coptam, ad parandas nimirum imperatori insidias, 
eum misisse mentiebantur. advocans autem imperator Athanasium, 
et cuncta mendaciis compacta reperiens, eum honore plurimo cumu- 
latum cum litteris Alexandriam remisit. 

Eodem anno perniciosum Ischyrae consilium in Athanasii caput 
ad Mareotem conflatum est. hic Ischyras sacerdotem se fiugens ec- Ἑ 1 
clesias circumibat: quod resciens Athanasius hominem a temerariis 
ausibus Macarii presbyteri ope prohibuit. hic fuga saluti consulens, 
Eusebiam Nicomediae, structa in Athanasium accusatione, convenit ; 
et quasi peracti sacrati mysterii tempore sancta vasa ex altari detur- 
bata confregisset , sacros quoque libros per Macarium combussisset , 
et declamatam .abscidisset Arsenii manum, illa magicis in operibus 
usoras, sanctum virum hac arte reum impudenter agebant. cognitis 
in Athanasium criminationibus, imperator Dalmatio íratris filio Antio- 


- 





46 THEOPHANIS 


ρει τὴν δίκην ei; Καισάρειαν, ἣν ὑπερϑέμενος ὃ ᾿Αϑανάσιος 
διὰ ἐὸν Παμφίλου Εὐσέβιον, ἐν Τύρῳ κρίνεται ὑπὸ τῶν dv- 
ειἰδίκων τῆς ἀληϑείας, Εὐσεβίου δέ, φημί, τοῦ Νικομηδείας 
αἀπατήσαντος τὸν βασιλέα, ὀπιϑυμίᾳ δῆϑεν τῶν οἰκοδομηϑέν» 
τῶν. ἁγίων τόπων, καὶ τοῦ εὑρεϑῆναι εἰς τὸν ἐγκαινισμὸν αὖ. 5 
τῶν. καὶ μετὰ μεγάλης τιμῆς ἀπέλυσε, κελεύσας λυϑῆναι 
τὰς κατὰ ᾿Αϑανασίου διαβολάς, καὶ οὕτως σὺν ᾿Αϑανασίῳ εἰς 
τὴν ξδορτὴν τῶν ἐγκαινίων γενέσϑαι. συνελϑόντων οὖν αὐτῶν 
ἐν Τύρῳ, εὐρέϑη xai Ἰάξιμος ὃ “Ἱεροσολύμων ἀγνοῶν τὰς 
κατὰ ᾿Αϑαγασίου συσχευάς" εἰσελθὼν dà ᾿Αϑανάσιος εἰς τὸ τὸ 
. συνέδριον τῶν κακοφρύνων, ἀράχνης δίκην τὰς συκοφαντίας 
τῶν κατηγόρων διέσπασεν, ὥστε αὐτούς, ἐφ᾽ οἷς ὥφϑησαν ψευ- 
δόμενοι, μανέντας συγχεῖν ἅπαντα καὶ lov: ἄρατε τὸν γόητα 
ἅπαντας φιμώσαντα. Δαλμάτιος δὲ ὃ καῖσαρ καὶ ἀνεψιὸς 
τοῦ βασιλέως μετὰ στρατιωτικῆς χειρὸς μόλις ᾿ϑάνάσιον πε- 15 
ριέσωσεν ἀναιρεῖσθαι ὕπ' αὐτῶν μέλλοντα, τότε καὶ "food. 
Ὅνγιος κατὰ ϑεοῦ πρόνοιαν ἂν Τύρῳ παρεγένετο, καὶ τοῦ κατ᾽ 
αὐτὸν πλάσματος διελεγχϑέντος, ἐπὶ τὴν κατὰ Ἰσχύραν συκο.- 
φαντίαν οἱ ἐχϑροὲ ἐτρέποντο. ᾿Αϑανάσιος δὲ διὰ τὰς ἀφο- 


i. Ó om. A. 3. dà om. a. — 5. αὐτῶν et alil, αὐτοῦ vulg. 
. ᾿ϑανασίου À, ᾿᾿ιϑαγνάσιον vulg. 8. οὖν add. ex A a. 9. 
i add. ex A. 10. σχευὰς À. 12. διέσπασεν ἃ ἃ e, διέ- 
λυσεν vulg. 13. μανέντας À , xaà μανέντες vulg. ἅπαν- 
ταὶ ἅπαντας À. | 14. φιμώσαγντα b, φημώσαγτα vulg. cf. p. 33, 
13. 18. ἐλεγχϑέντος a. 


chiae tunc commoranti horum disquisitionem committit: postmodum 
vero iudicium Caesaream transtulit: quod cum propter Eusebium 
Pamphili recusaret Athanasius, dies ei a veritatis adversariis Tyri di- 
citur, ab Eusebio dico Nicomediae praesule, fraudibus imperatorem 
circumveniente, et sanctorum locorum recenter aedificatorum se de- 
siderio teneri, atque praesentia sua dedicationem eorum cohonestare 
se velle praetexetite. magno itaque comitatus apparatu dimissum iu- 
bet imperator obiectas Athanasio criminationes diluere, et hoc pacto 
eum eo dedicationis solemnitati interesse. iis 'lyri coactis, Maximus 
Hierosolymorum antistes, cui nulla paratarum Athanasio insidiarum 
erat notitia, advenit. Athanasius demum iniquorum consessum in- 
gressus accusatorum caluinnias aranearum instar dissolvit: adeo ut, 
ψιοῦ in mendacio fuissent deprehensi, concitati et vehementius in- 

ignati, cuncta tumultu. clamoribusque complere coeperint, vociferan- 
tes: tollite praestigiatorem omnes imposturis circeumvenientem et op- 
prinentem silentio. ac vix Dalmatius caesar imperatoris nepos ar- 
mata militam manu instructas Athanasium morti sibi inferendae: pro- 
ximum potuit eripere. tunc etiam Arsenius, quae dei fuit providen- 





CHRONOGRAPHIA. 47 


ρήτους xav' αὐτοῦ ἐπιβουλὰς ὕπεχώρησε τῆς Τύρου, πρᾶξιν 
dà xard μονομέρειαν συστησάμενοι οἱ ᾿Αρειόφρονες, καϑαι- 
ροῦσιν ἀπόντα τὸν ᾿Αϑαγάσιον-. "4otím δὲ καὶ Εὐζωΐῳ συγ- 
κοινωνήσαντες, εἰς ᾿Αλεξάνδρειαν τούτους ἐξέπεμψαν" xai 
οὕτως ἀνῆλθον ἡμαγμέναις χερσὲν εἰς τὰ ἐγκαίνια. πάντων 
δὲ τῶν χαχῶν ἣν ἀρχηγὸς ὃ Νικομηδείας Εὐσέβιος. λόγος 
δὲ ἀληθὴς κρατεῖ, ὅτε ὃ μέγας ᾿ϑανασιος φυγὼν ἐχ Τύρου 
ενῆλθεν εἰς Ἱἱεροσύλυμα" καὶ ποιήσας εὐχάς, καὶ τῷ ἁγίῳ Ῥ. 16 
χρίσας μύρῳ καὶ ἁγιάσας τοὺς εὐχτηρίους οἴχους, πρὸ τῆς 
10160» ἀσεβῶν παρουσίας, οὕτως κατέλαβε τὸν βασιλέα. xoi 
πάντα xa9' ἑαυτὸν ἐξηγήσατθΘ. ὅ δὲ πανεύφημος Korcra»- 
τῖνος ϑαυμάσας τὴν τῶν ἀντιδίκων αὐτοῦ πονηρίαν, τιμῆς 
μεγίστης ἀξιώσας αὐτόν, μετὰ γραμμάτων ἀπέλυσεν εἰς ᾽41λε- 
ξάνδρειαν. μετὰ δὲ τὴν àx τῶν ἐγκαινίων ἐπάνοδον ὃ πάσης 
i5 εὐσεβείας ἀλλότριος Νικομηδείας Εὐσέβιος, καὶ Θεόγνις, xad 
Οὐρσάκιος, καὶ Πατρόφιλος, καταλαβόντες τὸ Βυζάντιον, xai V.21 
τὰς πρώτας κατὰ ᾿ΑΑϑανὰάσίον διαβολὰς σιωπήσαντες, μώρτυ-Ἐ 
ρας ψευδεῖς προσεβάλοντο τέσσαρας ἐπισκόπων χειροτονέας 
ἔχογεας" οὗ τινες μεϑ᾽ Ópxov εἰπεῖν ἐτόλμησαν ὅτε ἠκού- 


|. ὑπεχώρησε Aet alii, ὑποχωρήσας vulg. 4. μονομέρειαν A, 
poroutoíay volg. | "otiavóqgorag b. 3. ἀπόντα) &nay- 
τες À. 9. ἀληθὴς À a, ἀληϑείας vulg. 10. οὕτως add. 
ex À a f. 19. Θεόγνιος À. 18. προσεβάλογτο A, προσε- 
βάλλογτο vulg. 


tia, Tyri comparuit: et convicta criminis intentati fictione, et calu- 
mnia in Ischyrae faciem repulsa, Athanasii hostes turpiter confusi con- 
ventum dissolverunt: Athanasius quoque propter intolerandas in se, 
paratas insidias Tyro discessit. mox qui Arii mentem tuebantur, ex 
vnius factionis episcopis inito conciliabule absentem Athanasium sua , 
dignitate deponunt: quique Ario et Euzoio communionem impertie- 
bant, eos Alexandriam miserunt: ac ita cruentis manibus dedicationis 
peregere mysteria. omnium vero malorum princeps atque auctor 
extitit Eusebius Nicomediensis. sane veritatis fama obtinuit, magnum 
Athanasium Tyro fugientem accessisse Hierosolymam, et conceptis 
precibus loca orationibus et sacrificiis destinata sancto inunxisse 
unguento, et ante impiorum adventum consecrasse: mox ad impera- 
torem profectum omnia adversum' se gesta exposuisse. quibus ex ad- 
miratione attonitus praeclarus imperator ob adversariorum malitiam, 
magno auctum honore cum litteris Alexandriam remisit. cum vero 
Nicomeédiensis Eusebius, vel contra nomen ab omni pietate alienus, 
et 'Theognis et Ursacius et Patrophilus a dedicationis solemnitate 
Byzantium reversi essent, praeterstis "prioribus adversus Athanasium 
straclis calumniis, viros quatuor episcopalis ordiuis dignitate imsi- 


48 THEOPHANIS 


σαμεν ᾿Αϑανασίου ἀπειλοῦντος κωλύειν τὴν σιτοπομπίαν τὴν 
ἐρχομένην ἔξ «Αἰγύπτου εἰς τὸ. Βυζάντιον. ὅϑεν καὶ κινή- 
σαντες εἰς ὀργὴν τὸν φιλόχριστον βασιλέα, παρεσκεύασαν 
ἐξορίσαι τὸν μέγαν ᾿Αϑανάσιον εἰς Τοΐβεριν τῆς Γαλλίας. 
᾿αϑανασίου δὲ ἐξορισϑέντος, ᾿Αρειος πάλιν. ἐτάραττεν τὴν di- 5 - 
" ψύπτον. γγοὺς δὲ ὃ βασιλεύς, μδταπεμψάμενος αὐτόν, ἠρώτα 
εἰ τοῖς ἐν Νικαίᾳ δόγμασι συνείϑεταιε περὲ τοῦ ὁμοουσίου, 
τοῦ δὲ ue9' ὅρκου εἰπόντος συγτίϑεσϑαι, δόλον τε xai viv, 
dc ἀεί, ἐργαζομένου" δύο γὰρ χάρτας συντέϑεικεν" ἕνα μὲν 
Céónào τοῦ ὁμοουσίου, ϑάτερον δὲ κατ’ αὐτοῦ" ὃν καὶ δι᾽ ξαυ- 10 
vo) ἔγραψεν, τὸν πρῶτον δι’ ἑτέρου γράψας" πεῖϑει τοίνυν 
τὸν βασιλέα, ὀμόσας οὕτω πιστεύειν, κελεῦσαι δεχϑῆναι αὖ- 
τὸν ἐν τῇ xaJoAuxg ἐκκλησίᾳ. ὅπερ μαϑὼν ὃ ϑεῖος ᾿4λέξαν- 
δρος, τῷ ϑεῷ προσέχλαυσεν εἰς τὴν καλουμένην Εἰρήνην éx- 
κλησίαν" καὶ λόγου ϑᾶττον ἡ ϑεία δίκη μετῆλθε τὸν “Δρειον, v5 
ἐν τόποις ἀξίοις τῶν τῆς γλώσσης ἀμαρευμάτων ἐκκόψασα 
τοῦ ζῇν, ἐν τῷ νῦν καὶ ἐν τῷ μέλλοντι, τῶν σπλάγχνων αὖ- 
τοῦ κατενεχϑέντων ἐν ἀφύδοις, xa9' ἣν ὥραν ἔμελλεν τῶν 
ἱερῶν ἀναξίως ἐπιβαίνειν περιβόλων. ταῦτα τῷ τριαχοστῷ 
Ὁ πρώτῳ ἔτει γέγογδ τοῦ μεγάλου Κωνσταγτίγου, τοῦ ϑείου λο 


4. Τρίβεριν a, Τίβεριν Α e f, apud Tyberim Anast. Τίβεῤδεν 
vulg. 7. εἰ Nix. Par. 8. xaà add. ex A. j6. ἁμαρ- 
τημάτων ἃ. 18. ἐν ἀφόδοις A οἱ alii, ἐν duqódoic vulg. 


gnes testes falsos produxerunt: qui cum iuramento asseverare ausi 
sunt his verbis: 'audivimus Athanasium frumenti transvectionem By- 
zantium ex Aegypto destinatam impediturum se minitantem. ex quo 
Christi amantissimo imperatori iram concitántes, ipsum ad magaum 
Athanasium apud Treveros Galliarum urbem relegandum impulerunt. 
Athanasio igitur in exilium pulso, rursum Arius perturbabat Aegyp- 
tum.' his ad se delatis, imperator accersitum rogat Arium, num de 
cousubstantiali apud Nicaeam sancitis dogmatibus assentiatur? ipse 
cum iuramento testatur assentiri, et dolos ex more comminiscitur. 
duas namque schedas paratas tenuit: hanc quae consubstantialem 
profiteretur , alteram quae foret adversa: secundam manu propria, 
primam alieno charactere conscriptam exhibuit. suadet itaque im- 
peratori , et ita se credere iuramento affirmat: et ut eius iussibus in 
ecclesiam catholicam admittatur postulat. quod cum divinus Alexan- 
der rescivit, cum querelis lachrymas in ecclesia cui nomen Irene co- 
^ vam deo profudit: et dicto citius in locis Arii linguae turpi proflu- 
"vio dignis, in publicis dico latrinis, eius effusis visceribus, circa ho- 
ram, qua sacra adyta penetraturum se confidebat indigne, truncata 
de repente vita praesente, et aeterBa amissa, divina ultio ipsum pro- 
sequuta est, haec trigesimo primo magni Constantini anno contige- 





CHRONOGRAPHIA. 49 


λεξανδρον ἐπισκοποῦντος τὴν Κωνσταντινούπολιν, καὶ οὐχ 

ὡς φησιν Εὐσέβιος μόνος, ὅχε ὃ Νικομηδείας Εὐσέβιος, 01e 

εἰς τὰ ἐγχαίγια τὰ κατὰ ᾿ϑανασίου ἐσκεύαζεν, τὸν ζωνσεαν- 

τιγουπόλεως θρόνον ἐπεῖχεν. τοῦτο γὰρ καὶ ἐκ τῆς τῶν γρό- 
5»w» ὅμάδος δείχνυται ψεῦδος ἐπείπερ Κωνσταντῖνος τὰ ὅλα 

ἔτη τριάχοντα Óvo ἐβασίλευσεν" ὃς μετὰ τὴν πρώτην δεχαε- 

τηρίδα, τῷ δεκάτῳ τρίτῳ αὐτοῦ ἔτει καταλαβὼν τὸ Βυζαν- 

τιον, Ἰητροφάνην τὸν πρὸ ᾿Αλεξάνδρου εὗρεν ἐπισχοποῦντα, 

εἶτα ᾿Αλέξανδρος ἔτη τρία καὶ εἴχοσι ἐπεσχύόπησεν" ὡς εἶναι P. 27 
toduó τῆς ἀρχῆς τῆς βασιλείας τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου ἕως 

κοιμήσεως ᾿Αλεξάνδρου ἔτη ἑπτὰ καὶ τριάκοντα, ἅπερ Kov. 

στανεῖνος οὐχ ἔφϑασεν." καὶ οὕτω μὲν ἐχ χρονικῆς ὅμάδος 

δείχνυται μὴ ἄρξαι τὸν Εὐσέβιον dni Κωνσταντίνου τοῦ ϑρό.. 

»ov Κανσταντινουπόλεως. δείκνυται dà καὶ 6x τῶν εἰρημέ- 
ὄνων ἀνωτέρω περὲ ᾿Δρείου καὶ ᾿Αϑανασίουις ἥ τὸ καὶ γὰρ 

᾿ϑανασίου ἐξορία καὶ ἡ ᾿Αρείου κατάλυσις μετὰ τὸ τριακο- 

στὸν ὅτος Κωνσταντίνου γέγονε, καὶ μετὰ τὰ ἐγκαΐνεα "Itgo- 

σολύμων " ὁ δὲ. μέγας ᾿“λέξανδρος ἔτε περιῆν. 

᾿Αντιοχείας ἐπισκύπου Εὐφρονίου ἔτος a. A.M. 5838 

20 Τούτῳ τῷ ἔτει Εὐστάϑιος πρεσβύτερος Κωνοταντινγου- 


nd 
2. EjG(fioc À e, ᾿4σεβε - εὐσέβεος vulg. 8. ἐπισχοποῦντα,ς 
Α a, ἐπίσχοπον πρῶτα vulg. 10. τῆς βασιλείας om. ἃ. (69 
vosadd. ex A a. 18. ὁ dà — περεῆν om. a. 


runt, divino Alexandro Cpoli episcopatum gerente, nec ut Eusebius 
ex omnibus historicis solus narrat, Nicomediensis irreligiosus Euse- 
bius, cum circa dedicationis solemnitatem periculum Athanasio pafa- 
ret, Cpolitanam sedem obtinebat. hoc enim vel ex temporum colle- 
ctione falsi arguitur: siquidem Constantinus annos omnino duos et 
triginta imperavit: qui primis decennalibus actis, tertio et decimo 
imperii anno Byzantium profectus, Metrophanem, qui prior Alexan- 
dro praesulatum gessit, primum invenit. Metrophani vero successot 
Alexander viginti tres annos in episcopi dignitate exegit: adeo ut ab 
imperii magni Constantini principio usque ad Alexandri obitum se- 
ptem supra triginta, quos Constantinus haud attigit, numerentur 
amni: atque ita ex accurata temporum ratione Cpoleos throno Constan- 
tini aetate Eusebium ncn praesedisse demonstratur: quod et de Ario 
et Athanasio superius dictis fit manifestum. Athanasii siquidem exi- 
lium prout Arii exitium post Constantini trigesimum annum, et Hie- 
rosolymorum dedicationem accidere: quo tempore magnus Alexander ' 
inter vivos adhuc superstes extabat. . 
Antiochiae episcopi Euphronii annus primus. A. C. 328 
Hoc anno Eustathius presbyter Cpolitanus, qui apostolicam vi- 


Theophanes. | ή 





5o THEOPHANIS 


. πόλεως αποστολικὸν βίον ἐπανηρημένος, xai εἰς ἄκρον ἀρετῆς 
ἐληλαχώς., διαπρέπων ἐγνωρίζετο, καὶ Ζηνόβιος ὅ ἀἐρχιτέ- 
xro», ὃ τὸ Παρτύριον ἐν “Ιεροσολυμοις οἰκοδομήσας 17 Κωνγ- 
σταντίγου ἐπιταγῇ. 

C Τῷ δ' αὐτῷ ἔτει πολλοὲ τῶν ἐν Πέρσαις 2doavoíoy à» 5 
ἹΠεσοποταμίᾳ ὑπὸ Σαρακηνῶν ἐπιπράσκοντο. Πέρσαι δὲ ἐδή- 
Acca» πόλεμον πρὸς Ῥωμαίυς, καὶ ἐπιβὰς Κωγσταντῖνος ὃ 
εὐσεβὴς τῇ Νικομηδέων πόλει κατὰ Περσῶν παραταξάμενος, 
ἀσϑενήσας ἐκοιμήϑη ἐν εἰρήνῃ, ὧς τινές φασιν ᾿Αρειόφρο.- 
γες, τότε ἀξιωϑεὶς τοῦ ἁγίου βαπτίσματος ὑπὸ Εὐσεβίου τοῦ τὸ 
Νικομηδείας μετατεθέντος ἐν Κωνσταντινουπόλει" ὅπερ Ψεῦ- 
δός ἐστιν, ὡς ἀποδέδεικται" ἐν γὰρ Ῥωμῃ ὑπὸ Σιλβέσερου 
ἐβαπτίσϑη, dg προαπεδείξαμεν. ἔζησεν δὲ τὰ ὅλα ἔτη τῆς 
ζωῆς αὐτοῦ ἔτη πέντε καὶ ξξήκοντα, βασιλεύσας ἔτη ἕν καὶ 

Ὁ τριάκοντα καὶ μῆνας δέκα, γράψας δὲ διαϑῆήκας τοῖς τρισὶν 15 
υἱοῖς αὐτοῦ τὴν βασιλείαν κατέλιπεν, Κωνσταντίῳ, Κωνσταν- 
τίγῳ, Κώνσταντι, εὐσεβῶς καὶ πρᾷως τῇ ἀρχῇ χρησάμενος, 
πρῶτος βασιλεὺς Χριστιανῶν ϑεοῦ προνοίᾳ χρηματίσας noÀ- 
λῶν βαρβάρων ἐκράτησεν ἀπὸ Βρεττανίας fec Περσικῆς, καὶ 


, 3. τῇ Κωνστ. À, τῇ τοῦ K. vulg. 9. ᾿Τρειόφρονες: sic scri- 
psi, ut (15: D. 6.) pro vulg. ᾿ρειονόφρογες: nisi ubique scriben- 

e — dum sit: ᾿“ρειαγοφρόνες, ut 38 0.3. . 10. ἁγίου add. ex ἡ a. 
'€ τοῦ alterum om. À. 11. ψευδὲς b. 13. ἀπεδείξαμεν b. 


16. Κωγσταντίῳ, Κωνσταντίνῳ À, Κωνσταντίνῳ, Koratavito 


vulg. 18. Χριστιαγῶν 9. πρ. χρημ. Δ, 9. no. χρημ. Xqot. 
vulg. 


tam ducebat, et ad virtutis culmen provectus erat, inter reliquos in- 
signis habebatur: unaque Zenobius architectus, qui Constantini man- 
dato martyrum aedem Hierosolymis aedificavit. 

Eodem autem anno plures Assyriorum Persis subiecti in Mesopo- 
tamia a Saracenis venierunt. (Persae vero Roimnanis bellum indixe- 
runt: exinde Constantinus ad Nicomediensium urbem profectus, acie iam 
adversus Persas instructa, morbo correptus, in pace quievit, tum primo 
baptismi gratia donatus, ut quidam ex Arianorum asseclis referunt , 
et ab Eusebio Nicomediae episcopo in Cpolitanam sedem translato 
lustratus, quod falsi superius arguimus: Romae siquidem, prout iam 
demonstratum, a Sylvestro baptizatus est. vixit omnino quinque su- 
pra sexaginta annis: quorum exegit imperator unum et triginta, et 
insuper menses decem.) conscripto testamento tribus liberis Constan- 
tino, Constantio et Constanti reliquit imperium. religiose penitus 
ac clementer summa sua potestate usus: primus imperator, quae circa 
eum^fuit dei providentia, Christianorum est appellatus. in plures 
barbaros, a Britannia ad usque Persicos tractus, et in tyrannos domesticis 


CHRONOGRAPHIA. 51 


τῶν ὁμοφύλων TvQar»o?, τῷ σημεήᾳ TOU ζωοποιοῦ σταυροῦ 
τοὺς ἐχϑροὺς ὀλέσας. τὼς Φὲ διαϑήκας αὐτοῦ ᾿Αρειανῷ τινι 
πρεσβυτέρῳ ὑπὸ Κωνσταντίας τῆς ἀδελφῆς αὐτοῦ κακοφρό- 
γῶς παρεισαχϑέντι παρέϑετο, ἐντειλάμενος μηδενὲ ταύτας na- 
δρωσχεῖν πλὴν Κωνσταντίῳ τῷ τῆς ἑῴας βασιλεῖ, ἐκέλευσε δὲ 
᾿Αϑανάσιον τῆς ἐξορίας ἐπανελϑεῖν. Κωνστάντιος δὲ xara. P.48 
λαβὼν éx τῆς ξῴας τὸ τοῦ πατρὸς σῶμα,, ἐν τοῖς ἀποστόλοις 
καεέϑειο. ὃ δὲ ἀνόσιος ᾽“Ιρειανὸς πρεσβύτερος ἐπιδοὺς Ko»- 
σταγτίῳ τὰς διαϑήκας, πολλῆς ἔτυχε παρρησίας ἐν τοῖς βα- 
ιοσιλείοις. καὶ αὐτὴν τὴν βασιλίδα ἀρειανίζειν ἔπεισε, συνερ-. 
γὸν ἔχων Εὐσέβιον τὸν Νικομηδείας καὶ τοὺς ὁμόφρονας 
αἰτοῦ. | 
“Ρωμαίων βασιλέως Κωνσταντίου. ἔτας a... A.M.5829 
(Τούτῳ τῷ ἔτει Κωνσταντίνον τοῦ μεγάλου xai ἁγίου B 
i5 ἀναπαυσαμέγου, οἱ τρεῖς υἱοὲ ἐκράτησαν τῶν Ῥωμαίων. τῆς 
μὲν ἑῴας Κωνστάντιος" τῶν δὸ Γαλλιῶν Κωνστας, xai Kov- 
στανεῖνος τῆς Ἰταλίας. Κωνστάντιος δὲ ᾿,«ϑανάσιον ἐκ τῆς 
ἐξορέας ἀνακαλεσάμενος, μετὰ γραμμάτων συστατικῶν ἐν 
᾿Αλεξανδρείᾳ ἀπέλυσεν" ὃν μετὰ πολλῆς χαρᾶς ὑπεδέξαντο 
09 ᾿“λεξανδρεῖς, καὶ μάλιστα ὃ κλῆρος. Εὐσέβιος δὲ ὃ τοῦ 


i. τοῦ add. ex Α. 2. δλέσχων b. 4. παραϑεὶς b. 8. 


drócioc] “Ἱναστάσιος ἃ. Κωνσταντίῳ À, τῷ K. vulg. 10. 
xal αὐτὴν dà τὴν À. Ἄλσσυνεργὸν Εὐσέβιον τὸν τῶν εὐνουχῶν 
πρῶτον» xai Εὐσέβιον τὸν ΜΝιχομ. b. 12. αὐτοῦ] αὐτῶν "4ρεια- 


rovg b. 19. ἀπεδέξαντο b, ἐδέξ. e. 


armis saevientes vivificae crucis signo fusis hostibus victorias reportavit. 

testamentum vero Ariano cuidam sacerdoti a Constantia sorore mali- 

tjose subinducto mandaus , ne cuiquam alteri quam Constantio orien- 

talium partium imperatori exhiberet, consignavit. postremo Athana- 

süum praecepit exilio revocari. Constantius autem ex oriente reversus, 

εἰ patris recepit corpus, in sanctorum apostolorum templo condidit. 

ac deinceps nefarins ille Arianae sectae: presbyter, traditis Constantio 

testamenti. tabulis, magnam in imperatoris palatio familiaritatem et 

auctoritatem est assecutus et tum Eusebio Nicomediae episcopo, tum 

éías discipulis opitulantibus imperatricem ad Arianas partes transire 

eoegit. | 

Romanorum imperatoris Constantii annus primus. | À. C. 329 
Hoc anno magni et sancti Constantini vita functi tres filii Ro. 

mamornm imperio sunt potiti. Constantius nimirum orientis, Gallia- 

rum Constass, et Constantinus Italiae. Constantius autem Athana- 

tinm ab exilio revocatum cum litteris commendatitiis Alexandriam di- 

misit; quem plurima cum voluptate susceperunt Alexandrini, maxime 





52 | THEOPHANIS 


Παμφίλου ἐν τῷ πρώτῳ λόγῳ κατὰ MaoxéAAov , καὶ ἐν τῷ 

ατρέήῳ, σφόδρα κατηγορεῖ τῶν τολμώντων κτίσμα λέγειν τὸν 
vió» τοῦ ϑεοῦ" οὗ καὶ τὰς χρήσεις φέρων ὃ Σωκράτης ὕπερ- 
απολογεῖται Εὐσεβίου, σπουδάζων δεῖξαι, ὅτι οὐκ ἣν ᾽Αρεια- 
γόφρων. ἡ δὲ ἀλήϑεια δείκνυσιν αὐτὸν ἀστατοῦντα τῷ λογι- 5 
σμῷ, καὶ ἄλλοτε ἄλλως κατὰ τοὺς καιροὺς φερόμενον. εὐθὺς 
δὲ μετὰ τὸν μέγαν Κωνσταντῖνον ἀπέϑανεν, ᾿“χάκιον μαϑη- 
τὴν καὶ διάδοχον τοῦ ϑρύνου Καισαρείας ἐάσας, ἐλλόγιμον ᾿ 
μὲν ἄνδρα, καὶ τὰ σύμμικτα συγγραψάμενον, τοῖς δὲ ᾿«ρεια- 
volg λίαν συγκείμενον, δηλονότι τῇ πρὸς τὸν διδάσκαλον ὅμο- 10 
φροσύνῃ. | 

D Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει Σαβώρης ὃ Περσῶν βασιλεὺς ἐπῆλϑεν 
τῇ ἹΠεσοποταμίᾳ πορϑήσων Νίσιβιν, xai παρεκάϑισεν αὐτῇ 
ἡμέρας ξξήκοντα τρεῖς, καὶ μὴ κατισχύσας λαβεῖν αὐτήν, 
ἀνεχώρησεν. Ἰάκωβος δὲ Νισιβινῶν ἐπίσκοπος ἐν τῷ τῆς κ15 
ϑεοσεβείας ἤϑει διαμένων, εὐχαῖς τὰ κατὰ γνώμην ῥᾳδίως 
ἔξήνυσεν" ὅστις καὶ τῶν Περσῶν τὴν Νίσιβιν ἐλπεζόντων κα- 
᾿ταστρέψασϑαι, διημαρτηκέναι τῆς ἐλπίδος πεποίηκεν.  avst- 
κα γὰρ τῆς μὲν πόλεως ὑπεχώρουν, τῷ τῆς εὐχῆς διωκόμενοι 


5. τὸν λογισμὸν À a. 7. ἀπέϑαγεν "Mxáxiog , et mox: ἐάσας 
Γεώργιον À. 8. ἐάσας] καταλιπὼν b. — 9. xai td σύμμ. A, 
τὸν δὲ τὰ σύμμ. vulg. 12. ΣΣαβώρης om. Α. ὅ τῶν Περ- 
σών Α. Ἢ λαβεῖν αὐτὴν À, αὐτὴν λαβ. vulg. ι5. Μεσι- 
βῶν A. 16. εὐχαῖς om. a. 19. διωχόμεγοι πγεύματι À, 
πγεύματε διωχ. vulg. 


vero clericorum collegium. Eusebius porro Pamphili primo adversus 
Marcellum libro, ac tertio pariter, vehementius in eos invehitur, qui 
dei filium creaturam vocare non verentur: cuius dicta referens Socra- 
tes eius defensionem instiluit , et ab Ariano sensu alienum fuisse 
toto studio demonstrare conatur: sed contra verbis et sententiis fu- 
cum facere, et in diversas partes pro temporum varietate ipsum agi- 
tari ferrique ipsa veritas declarat. confestim vero magno Constantino 
defuncto, mortuus est Eusebius, et caesariensis throni successorem 
reliquit Ácacium discipulum, virum quidenr eximium, at qui de va- 
riis rebus compositis libellis, Arianis omnino partibus, pro animi in 
magistrum consensione addictum se testatur. 

Eodem anno Sabores Persarum rex Nisibis devastationem  me- 
ditatus, exercitum in Mesopotamiam intulit: positaque per tres et 
sexaginta dies ad urbem obsidione, cum subigere non valuisset, re- 
cessit. lacobus porro Nisibensium episcopus divini cultus operibus 
vir assuetus, omnia ex animi sententia per preces facile confecit: adeo 
ut, quam de subvertenda Nisibi Persae spem conceperant, ipse fru- 
straneam et irritam reddiderit. extemplo quippe quasi orationis eius 





CHRONOGRAPHIA. 53 


πνεύματι, εἰς dà τὴν ξαυτῶν χώραν ἐλϑόντες, λιμοῦ τε xai 
λοιμοῦ ὑπεδέξαντο μισϑὸν τῆς ἀσεβείας, ἧσπερ ἔδρων, ὦντι- 
λαμβάνοντες. “Ζἰαλμάτιος δὲ Ó καῖσαρ εὐθὺς μετὰ τὴν τελευ- P- 29 
τὴν τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν ἀνῃ- 
5o£9g , οὐ κχελεύσαντος Κωνσταντίου τὴν σφαγήν, ἀλλὰ μὴ 
κωλύσαντος. ᾿ 
Τούτῳ τῷ ἔτει τοῦ νέου 4Δαλματίου ὑπὸ τῶν orQurte- A.M. 5830 
τῶν ἀναιρεθέντος, ἤμελλον συναναιρεῖσϑαι Γάλλος xai'[ov- 
λιανγὸς, οἱ Κωνσταντίου τοῦ ἀδελφοῦ Κωνσταντίνου τοῦ μι6- 
Ἰογάλου παῖδες. ἀλλὰ τὸν μὲν Γάλλον νόσος, τὸν δὲ Ἰουλια- 
»ó» νηπιύτης διέσωσεν" ὀχταετῆς γὰρ ἦν. Κωνστάντιος δὲ 
πρότερον δεχόμενος τὸ ὁμοούσιον, ὕστερον μετέϑετο xovgo-B 
τητε γνώμης, καὶ ἀπάτῃ τοῦ ᾿“ρειανοῦ πρεσβυτέρου, καὶ 
Εὐσεβίου τοῦ τῶν εὐνούχων πρωτεύοντος, καὶ τοῦ Nixoug- 
15de/ag Εὐσεβίου, καὶ τῶν περὶ avrovg. 
Τούτῳ τῷ ἔτει Κωνσταντῖνος ὃ υἱὸς τοῦ μεγάλου͵ Κων- A.M, 5831 
σεαγτένου ἐπελϑὼν τοῖς Κώνσταντος τοῦ ἰδίου ἀδελφοῦ μέρε- € 
σε, καὶ συμβαλὼν πόλεμον, ἀνῃρέϑη ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν" 
καὶ ἐχράτησεν Κώνστας μόνος πάσης τῆς ἑσπερίου γῆς. Κων- 
"οσιάγειος δὲ τῆς ξῴας βασιλεύων, Γάλλον καὶ Ἰουλιανὸν παι- 


5. ἀλλὰ μὴ χωλύσαντος À, ἀλλ οὐ κωλύοντος vulg. 7. τούτῳ. 
τῷ ἔτει) τῷ δ' αὐτῷ ἔτει codd. et ed. 8. ἤμελλον ^, ἤμελ: 
λὲν vulg. 10. Ἰουμαγνὸν δὲ alii codd. 12. μετέϑετο À et 
alü, μὲν ἔϑετο vulg. 


flatu agitati, et retro in fugam acti ab urbe se subduxerunt , et in 
propriam reversi provinciam , impietatis cuius exhibuere facinora, 
mercedem promeritam fame et pestilentia confecti receperunt. cae- 
sar autem Dalmatius statim post magni Constantini obitum, non im- 
perante quidem , at non prohibente caedem Constantio , a militibus 
est interemptus. 

Hoc anno, iuniore Dalmatio militum tumultu sublato, Gallo et À. C. 330 
Inliano Constantii magni Constantini fratris liberis par interitus in- 
tentabatur, ni Gallum morbus , Iulianum vero infantiae tenerior ae- 
tas, octennis enim erat solummodo, servasset. (Constantius autem 
prius consubstantialis vocabulo praebuit assensum, quem demum men- 
tis levitate, tum Ariani presbyteri fraudibus, et Eusebii Eunuchorum 
praepositi, et Eusebii Nicomediensis episcopi, et demum eiusdem opi- 
nionis consortium dolis circumventus deposuit.) 

(Hoc anno Constantinus magni Constantini filius, assignatos Con- A. C. 331 
stanti proprio fratri fines invadens, et cum eo bello congressus in- 
terimitur a militibus: et universi tractus occidentalis imperium Con- 
slans occupat: Constantius autem totum orientem adeptus, Gallum 


δή  THEOPHANIS 


ó:v95vas παρέδωκεν Bv χωοίῳ “4εμακέλλῃ καλουμένῳ, πλη- 
σίον Καισαρείας Καππαδυκίας ὄντι. οὗτοι οἱ δύο ἀδελφοὲ 
ἀναγνῶσται γεγόνασι, καὶ ἐχκλησίαν κτίσαι τῷ ἁγίῳ udorvot 
ἸΠάμαντε προεϑυμήϑησαν. ὃν ᾧ δὲ μέρει κτίζειν Ἰουλιανὸς 
ἔλαχεν, τοῦτο 7j γῆ οὐκ ἐδέχετο. ἀποχειράμενος δὲ τὰς τρί- 5 
D χας μοναχικὴν ἄσκησιν ὑπεχρίνετος ωνστώντιος δὲ καὶ ὃ 
Kovorag ἐνομοθέτησαν, Ἰουδαῖον μὴ αἰνεῖσθαι δοῦλον, ἐπεὶ 
ἀαφαιρεῖσϑαι αὐτὸν εἰς τὸν δημόσιον λόγον" εἰ dà καὶ περι- 
τεμεῖν τολμήσοι δοῦλον, ξίφεε τιμωρεῖσθαι καὶ δημεῦε- 
σϑαι. : 10 
A.M.583a Τούτῳ τῷ ἔτει Κωνστάντιος "“μιδαν οἰκοδομεῖ", τειχί- 
σας γενναίως. κτίζει δὲ Κωνσταντίαν, τὴν πρώην ᾿ΑἸντωνίου 
πόλιν λεγομένην, ἐπονομάσας αὐτὴν ξαυτῷ, διεστῶσαν ᾿Αμί. 
δὴς σταδίους ἑπτακοσίους κατὰ μεσημβρίαν. 
A.M.5833 Ἱεροσολύμων ἐπισχύπου Κυρίλλου ἔτος εἰ. | 15 
Ρ. 30 Tovi τῷ ἔτει συνόδου γενομένης àv ᾿ΑΑἸντιοχείᾳ ἐπισκό- 
πῶν ἐνενήκοντα καὶ ἑκατόν, ὧν ἡγεῖτο Εὐσέβιος ó Νικομη- 
δείας, προχειρίζονται ᾿«λεξανδρείας ἐπίσχοπον Εὐσέβιον τὸν 
Ἐμέσης, οὗ μὴ δεχϑέντος, καίπερ Σαβελλιαγοῦ ὄντος, Γρηγό- 


1. Ζεχαχέλλῃ À e, ΖΔελμακέλλῃ b, δὲ αχέλλῳ ex Sozomeno coni. 
Goar, Demacelle Anastasius, “δ εμακέλλει vulg. δζ . οὗ add. ex A. 


á. προεϑυμήϑησαν À a, προσεϑ. vulg. 6. δὲ om. A. Jg. 
Jovdatosc A. — 8. περικέμνειν — δημοσεεύεσϑαι a..— 11. Κων- 
σιάγντιος om. À. ἀνοιχοδομεῖ a. 12. Χωγσταγτίγαν b. 


13. ἐπονομάσας ἃ a, ἐπωνόμασεν vulg. 


et Iulianum loco, cui Macellum nomen Caesareae Cappadociae vicino, 
litterarum disciplinis instituendos amandavit. hi duo fratres ecclesia- 
sticis lectoribus adlecti, sancto martyri Mamanti ecclesiam construere 
moliti sunt. qua vero Iulianum fabricare contigit, solum fabricam 
non admisit is porro capillis abrasis, monasticam vivendi rationem 
simulavit. Constantius autem et Constans, ne Iudaeus servum sibi 
pretio compararét , servum alioquin ín publicum censum referendum, 
sin servum auderet circumcidere, eum gladio puniendum, et eius bona 
publicanda suis edictis caverunt. 

A. C. 334 Hoc anno Constantius ÁAmidam validis firmatam moenibus con- 
struxit. Constantiam quoque, Antonii urbem prius dictam, suo de 
nomine deinceps nuncupandam, et ab Amida septingentis stadiis ad 
meridiem dissitam aedificavit. 

À. C. 333 Hierosolymorum episcopi Cyrilli annus primus. 

Hoc anuo centum et nonaginta episcoporum synodo, cui Nicome- 
diae antistes Eusebius praesidebat, coacta; alterum Eusebium Emesae 
praesulem Alexandriae praeficiunt. quo, ceu Sabelliano, reiecto, Gre- 


᾿ΟΗΒΟΝΟΘΒΑΡΗΙΑ. 55 


pto» τὸν ᾽᾿Αρειανὸν σὺν πολλῷ στρατῷ καὶ στρατηγῷ τινὲ Zv-B 
ριανῷ ἐκπέμπουσιν, ἐχδιῶξαι ᾿,ϑανάσιον τοῦ θρόνου ",“Ἵλε- 
ξαγδρείας, ἦ καὶ ἀνελεῖν. τότε ᾿,Ιϑανάσιος ϑεόϑεν σαφῶς 
συμβουλευσάμενος, μετὰ τῶν ψαλλόντων τῆς ἐκκλησίας ἔξελ.-. 
59w», τὸν ἐπηρτημένον διέφυγε ϑάνατον. Ἐυσέβιον δὲ τὸν 
μὴ δεχϑέντα ὑπὸ τῶν ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ τὴν πίστιν μεταποι- 
οὖσιν οἱ αὐτοί, ᾿Αρειανὸν μὲν φανερῶς δεχόμενοι, καὶ μετὰ 
ϑάνατον ὄχϑεσιν πίστεως δευτέραν γράψαντες τὸ ὅμοουσιον 
παρεσιώπησαν. τῦτε xai ἐγκαίνια τῆς ἐχχλησίας ᾿Αντιοχείας, - 
ιο΄ΐς ἔχεισεν Κωνσταντῖνος ὃ μέγας, ἐποίησαν. 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει "Ἀντιόχεια ὑπὸ σεισμῶν μεγάλων éniC 
τρισὲν ἡμέραις ἐκινδύνευσεν. ἦν δὲ ἡ ἐγκαινισϑεῖσᾳ ἐχκλη--. 
σία σφαιροειδὴς ἕξ ἔτεσι κτισϑεῖσα, ὑπὸ μὲν Κωνσταντίνου 
τοῦ μεγάλου ϑεμελιωθεῖσα, ὑπὸ δὲ Κωνσταντίου πληρωϑεῖ- 
τόσα καὶ ἐγκαινισϑεῖσα- | 
Τούτῳ τῷ ἔτει Κωνστάντιος 'zdoovgrovc νιχήσας, ἐθριώμ- A.M. 5834 
βευσε. Σαβώρης δὲ ὃ τῶν Περσῶν βασιλεὺς πρὸς τοῖς αὐ- 
τοῦ κακοῖς καὶ τοὺς ὑπὸ χεῖρα Χριστιανοὺς ἐδίωκε. Κῶν 
orag δὲ ἐν τῇ δύσει Φράγγους ἐπόρϑησε. σεισμοῦ δὰ: γενο- 


3. σαφώς συμβουλευσάμενος Α, σοφῶς βουλευσ. vulg. 5. 
ἐπηρευμένον . 7. ᾿ἀρειανὸν À b, Aotioy vulg. sed locus 
haud dubie corruptus ab interprete latino magis etiam deprava- 
tus est: fort. legendum: μεταποιοῦνιες — ἐδέξαντο. — 11. 
ἐπὶ τρισὶν Zu. om. a. 14. ϑεμελιωϑεῖσα A, ϑεμελειωθεῖσα 
vuig. 


gorium quendam Arianum cum valida militum manu, et Syriano duce, 
Áthanasium Alexandrina sede depulsurum, vel interfecturum mittunt. 
tunc Athanasius aperte cum deo inito consilio, inter cantorum turbam 
ecclesia dilapsus, intentato et iam imminenti sese eripuit letho. Eu- 
sebio vero etiam ab occupanda Alexandriae sede impedito, ipsi fidei 
normam sibi consciscunt cives, Ario palam recepto, et conscripta post 
eius mortem fidei expositione, consubstantialis vocem omnino tacue- 
runL sub id quoque tempus Antiochenae ecclesiae a magno Con- 
stantipo aedificatae celebrata sunt encaenia. | 

Eodem pariter anno Antiochia tremendis terrae motibus quassata, A. C. 334 
tribus continuis diebus extremum subiit periculum. sacro ritu dedi- 
cata ecclesia rotundae formae fabrica praestabat: sex quidem anno- 
rum spatio condita, a magno Constantino fundata, et ab eius filio 
Constantig perfecta fuit et consecrata. A ' 

(Hoc anno Constantius devictis Assyriis triumphavit. — Sabores 
vero Persarum rex pristinis sceleribus hoc adiecit, ut subditos Chri- 
stianos dire persequeretur. Constans in occidente Francos debella- 





,96 TBEOPHANIS | 

— μένου μεγάλου ὃν Κύπρῳ, Σαλαμίύνης τῆς πόλεως và πλεῖστα 
διαπέπτωχεν. 

À.M: 5835 Κωνσταντινουπόλεως ἐπιοχόπου Παύλου ἔτος α΄. 

p.i Τούτῳ τῷ ἔτει σεισμοῦ μεγάλου γενομένου Νεοκαισάρειαι 
Πόντου κατεπτώϑη, πλὴν τῆς ἐχκλησίας καὶ τοῦ ἐπισκοπείου 5 
καὶ τῶν ἐκεῖ εὑρεϑέντων εὐλαβῶν ἀνδρῶν. oi δὲ "Po- 
μαῖοι συνέβαλον πόλεμον μετὰ Περσῶν, καὶ πολλοὺς αὐτῶν 
ἀνεῖλον. ᾿ 

Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει καὶ Παῦλος ὃ ὅὁμολογητὴς χειροτογεῖται 
ἐπίσκοπος Kovoravtivovnólsog. 
A.M. 5836 ᾿Αντιοχείας ἐπισκόπου Φλακίτου ἔτος a. 

B Τούτῳ -τῷ ὅτει σεισμοῦ μεγώλου γενομέγον, Ῥόδος ἢ 
γμῆσος κατέπεσεν. οἱ δὲ ᾿«“λεξανδρεῖς Γρηγόριον τὸν λῃστρι» 
κῶς ἐπιβώντα ᾿Αϑανασίῳ καὶ τὸν ϑρόνον κατασχόντα τῆς 
᾿Αλεξανδρείας ἐπὶ ἕξ ἔτεσιν ἀνεῖλον. καὶ χειροτονεῖται Γεώρ- 15 
γιος ᾽“ρειανὸς ὑπὸ ᾿“ρειανῶν, τέρας τε Καππαδόκιον. 

Δ.Μ.5837) Τούτῳ τῷ ἔτει “υρράχειον τῆς Ζ.αλματίας ὑπὸ σεισμοῦ 
διεφϑάρη" καὶ Ῥωμη ἡμέρας τρεῖς ἐκινδύγευθ σειομένη" τῆς 
δὲ Καμπανίας δώδεκα πόλεις διεξῳϑάρησαν. Παῦλον δὲ τὸν 


. Σαλαμῖνος À: sed pag. 33 C. fin. ubi iisdem fere verbis ea- 
dem, ni fallor, res sub alio anno narratur, omnes codd. for- 
mam Σαλαμίνη exhibuerunt. 5. χατεπόϑη a b c d: sed cfr. 
p. irc D. τ. 6. eUAapuy] fort. εὐσεβῶν Anast. viri religiosi. 
7. συνέβαλον codd. omnes, συνέβαλλον Par. rt. Φλαχήτου c, 
«Ῥλαχιτίου e. 16. τε oin. Α. 17. Δυῤῥάχη Α e, “Ιυράχη a. 
18. ἐχινδϑύγευδν À , ἐχινϑύνευσεν vulg. 


vit.) caeterum horrendo terrae motu in Cypro exorto urbis Salami- 
nae maxima pars concidit. 
À. C. 335 Cpolis episcopi Pauli annus primus. 
Hoc anno Neocaesarea terrae motu maximo absorpta est, prae- 
ter ecclesiam, episcopi aedes, et ig eis repertos devotos quosdam vi- 
ros. Romani, conserto cum Persis praelio, plurimos ex eis interfe- 
cerunt. 
A.C.336 ^ (Hoc anno Paulus confessor Cpoleos ordinatur episcopus.) 
ntiochiae episcopi Phlaciti annus primus. 
Hoc anno facto terrae motu vehementi, iusula Rhodus concidit. 
(Gregorium vero, qui praedonum more in Athanasium grassatus, Ále- 
xzandrinam sedem annis sex occupaverat, interfecerunt Alexandrini.) 
sufficitur tamen ab Arianis Georgius Arianus, portentum in Cappado- 
cia exortum. 
Á. C. 335 (Hoc anno Dyrrachium Dalmatiae civitas terrae motu corruit : et 
Roma tribus continuis diebus pariter afflicta ultimum metuebat peri- 
culum.) in Campania duodecim urbes sunt eversae.  Constantiua 


CHRONOGRAPHIA. 57. 


ἐπίσχοπον Ἀωνσταντεινουπόλεως ἐλθὼν Κωνστάντιος εἰς τὸ 
Βυζάντιον τοῦ ϑρόνονυ ἀπήλασε, καὶ τὸν. ἀσεβέστατον Ἐὐ- Ὁ 
σέβιον τὸν Νικομηδείας dvrtigzyeys λῃστριχῶς καὶ ἀϑέσμως, 
τὸ τῶν xaxov» καταγώγιον. 
5 ωμης ἐπισχόπου “ιβερίον, Κωνσταντινουπόλεως Ἐὐσε.-.- A.M. 5838 
βίου τοῦ Νικομδείας ἔτος α΄. | 
Tovro τῷ ὅτει Κωνστάντιος τὸν d» Σελευχείᾳ τῆς Συ- 
ρίας λιμένα πεποίηχε, ὅρος ἐπὶ πολὺ διατεμών" καὶ τὴν 
πόλιν ἀγῳχοδύμησεν. καὶ πόλιν ἔχτισεν ἐν τῇ Φοινίκῃ. ἣν D. 
to Κωνστανείαν κέκληκεν, τὴν πρότερον καλουμένην ""dyidoado. 
Σαβώρης δὲ ὃ τῶν Περσῶν βασιλεὺς ἐπελϑὼν τῇ ἹΜΠεσοποτὰ.. 
μέᾳ, Νίσιβιν παρεκάϑισεν ἡμέρας ἑβδομήκοντα ὀχεώ, καὶ πά- 
λὲν αἰσχυνϑεὶς ἀνεχώρησεν. 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ἔκλειψις ἡλίου ἐγένετο, ὥστε καὶ dové- 
15gac φανῆναι ἐν τῷ οὐρανῷ, ἐν ὥρᾳ τρίτῃ τῆς ἡμέρας, μηνὲ 
ΖΔαισίῳ ἕχτῳ. ᾿Αϑανάσιος δὲ καὶ Παῦλος, καὶ ὅσοι ὑπὲρ 
τοῦ ὀρϑοῦ Aoyov ἐξεβλήϑησαν, ἐν Ῥώμῃ πρὸς Ἰούλιον κατέ- 
φυγον" καὶ τὰ xaÓ' ξαυτὸὺν ἔχαστος Ἰούλιον ἐδίδαξεν, ὧν 
ἔχαστον τῇ ἰδίᾳ ἐκκλησίᾳ μετὰ γραμμάτων ἀποκατέστησεν. 
20 Τούτῳ τῷ ἔτει ᾿ϑανάσιος καὶ Παῦλος καὶ οἱ αὐτοῖς A.M.5839 
P. 32 
3. τὸ»] τῆς ἃ. 4. τὸ --- καταγώγιον om. e. 5. «Διβερίου) 
“Σιλβέστρου c. "516. ΖΔαισίῳ ἔχτῳ] 4ᾳαισίῳ ς΄ À, Δαισίῳ xai vulg. 
17. ἸοὐλεονἾ “Διβέρεον b εἰ marg. c, Ἰουλίῳ A. 19. ἀπεχατέ- 


στησὲεν ab d ef g. 20. In codd. h. 1. perperam annus 5835 
et 335 notatur. καὶ oL À, xai oig vulg. 


autem Byzantium adveniens, Paulum episcopum Cpolitanum throno deie- 
dt, et impiissimum Nicomediae episcopum Eusebium, quasi scelerum 
sentinam, praedatorie et perquam nefarie intrusit. | 

Romae episcopi Liberii, Cpolis episcopi Eusebii Nicomediensis A, C. 338 
annus primus. 

Hoc anno Constantius, monte maxima ex parte praeciso, Seleu- 
ciae in Syria portum paravit, et urbem aedificiis amplificavit. Aliam 
quoque in Phoenice, Antaradum prius dictam, de suo nomine Con- 
stantiam vocavit. Sabores autem Persarum rex in Mesopotamiam 
grassatus diebus septuaginta octo Nisibin obsedit: ac nonnisi pudore 
teportato , abscessit. | 

Eodem etiam auno solis defectus contigit, quo In caelo, hora diei 
tertia, mensis Daesii die sexto, stellae apparuerunt. (Athanasius et 
Paulus, et quotquot pro sana fidei doctrina suis sedibus sunt ex- 
polsi, Romam ad luliuin pontificem confugerunt. singulis autem de 
rebus ad se spectantibus lulium edocentibus, Iulius singulos propriis 
ecclesiis datis litteris restituit. 

Hoc anno Athanasius et Paulus iisdem ipsis litteris Iulii Romae A. C. 339 


.58 |. THEOPHANIS- 


τοῖς γράμμασιν Ἰουλίου τοῦ nana Ῥώμης ϑαρρήσαντες τοὺς 
ἰδίους ϑρόνους κατέλαβον. ὃ δὲ Κωνστάντιος ἐν ᾿Αἰντιοχείᾳ 
διάγων, μαϑὼν ὅτε Παύλῳ καὶ ᾿“Ιϑανασίῳ διὰ γραμμάτων 
Ἰούλιος τοὺς ἰδίους ϑρόνους ὠπέδωχεν, ὀργισϑεὲς κελεύει ad- 

. Βτοὺς ἀπελασϑῆναι τῶν ἐδίων θρόνων. τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει Ó ἥλιος 5 
πάλιν αὐχμηρότερος γέγονεν, ἐν ὥρᾳ δευτέρᾳ τῆς κυριακῆς 
ἡμέρας. | | 

A.M. 5840 Τούτῳ τῷ ἔτει σεισμοῦ γενομένου μεγάλου ἐν Βηρυτῷ 
τῆς (Φοινίκης, τὸ πλεῖστον τῆς πόλεως nénrcxtv* ὥστε τὸ 
πλῆϑος τῶν ἐθνικῶν εἰσεληλυϑέναι εἰς τὴν ἐχκλησίαν, ὁμοίως 10 
ἡμῖν χριστιανίζειν ἐπαγγειλάμενοι. ἐντεῦϑεν νεωτερίσαντές 
τινες, τοὺς τύπους τῆς ἐκκλησίας ὥσπερ ἀποσυλήσαντες, ἔξίε- 
σαν" καὶ τόπον εὐχῆς ἐπονομάσαντες, τὸ πλῆϑος ἐν αὐτῷ 
αὐπεδέξαντο, ἅπαντα τὰ τῆς ἐκκλησίας μιμούμενοι, παραπλη- 
σίον γεγονότες πρὸς ἡμᾶς, ὡς 7 τῶν Σαμαρειτῶν πρὸς Lov-15 
δφίους αἵρεσις, ἐϑνικῶς ζῶντες. E 
, AM. 5841 Tovro τῷ ἐτει Σαβώρης πάλιν ὃ βασιλεὺς Περσῶν τῇ 
Νιίσιβε παρακαϑεσϑείς, ἱκανῶς αὐτῇ διηνώχλει, ὡς καὶ ἐλε- 


1. Ἰουλίου) «Τιβερίου b. τὰ. sc. Ῥώμης om.a. — 3. Παύλῳ χαὶ 
“ἰϑανασίῳ alii codd., ΣΖαῦλον xai ᾿ἀϑανάσιον vulg. — 4. Ἰούλιος] 
«Τιβέριος b. ϑρόνους ánéd. A, ἀπέδ. 9o. vulg. καὶ ὀργισϑεὶς b. 
G. τῆς — ἡμέρας om. a b. 10. εἰς τὴν add. ex A a b c d e f. 
. — ΣΙ, ἡμῖν] of μὲν Α. ἐπαγγελλόμενοε alii. , fort. ἐπαγγειλάμε-- 
᾿ς 260». 12. τεγὲς add. ex Α, τὐπους A, τόπους vulg. utrumque 
Anastasius legebat. ἐξίεσα»ν] ἐξήεσαν alii? Anast. resecantes 
vertens aliud quid legisse videtur. 14. παραπλησίον À a b 
c d e f, παραπλήσιοι vulg. 12. τὴν Νίσιβεν a. 18. διη- 

γώχλει À, διενόχλει vulg. 


pontificis confisi proprias sibi sedes receperunt. Constantius autem 
Antiochiae degens, et Paulo Athanasioque Iulii litteris munitis pro- 
prias sedes restitutas audiens, ira permotus iisdem eos deturbari 
praecepit. hoc etiam anno hora diei dominicae secunda obscurior 
atque squallidior sol iterum factus est. 

A. C. 340 (Hoc anno magno Beryti in Phoenicia terrae motu exorto, plu- 
rima civitatis pars concidit: ita ut non contemnendus gentilium nu- 
merus pari nobis ritu Christianam vitam acturum pollicitus ad eccle- 
siam accederet. inde velut abacta praeda, mutatis reliyiosae nostrae 
vitae institutis, ac rebus novis studentes, deseruerunt ecclesiam; lo- 
cumque de orationis nomine designantes, in eo magnam hominum 

"turbam admiserunt: et ecclesiasticam agendi rationem imitati, nobis 
evaserunt quam simillimi: quo pacto gentilium observatis ritibus la- 
*  daeorum effigiem Samaritae nitebantur exprimere:) 

À.C. 311 Hoc anno Sabores Persarum rex Nisibis obsidione renovata, ma- 

gnas urbi calamitates intulit: et elephantorum bello idoneorum com- 


[1 


CHRONOGRAPHIA. 59 


φάντων πλῆϑος ἀγαγεῖν ἐπιτηδείων πρὸς συμμαχίαν, καὶ Ba- 
σιλεῖς μισϑωτούς μαγγανά τὸ παντοῖα" ἧς εἰ μὴ βούλοιντο 
ἐκχωρῆσαι, τὴν πόλιν ἐξαφανίζειν ἐκ βάϑρων ἠπείλουν. τῶν Ὁ 
δὲ Νισιβινῶν ἀντεχόντων πρὸς τὴν παράδοσιν, τότε λοιπὸν 
5 ἐξυδατῶσαι ταύτην τῷ πρὸς αὐτὴν ποταμῷ διεγνώκει. οἱ δὲ 
ἄνδρες ταῖς εὐχαῖς ἐνίκων τοὺς πολεμίους, δὐμενὴ τὸν ϑεὸν 
ἔχοντες. τῶν γὰρ ὕδάτων μελλόντων τὴν ϑέσιν τῶν τειχῶν 
ἐξομαλίζειν πρὸς τὴν πτῶσιν, μέρος μέντι τοῦ τείχους ἐπε- 
πύνϑει, καὶ τοῦτο κατὰ ϑεοῦ συγχώρησιν, ὡς ἐν τοῖς ἑξῆς δη- 
Ιολωϑήσεται. εὐϑέρος γὰρ γίνεται τὴν τὸ πόλιν φυλαχϑῆναι, 
καὶ τοὺς πολεμίους τοῖς ὕδασι γνήχεσϑαι, καὶ πολλοὺς ὑπὸ 
τοῦ ὕδατος διεῳφϑάρϑαι. οἱ δὲ τοῦτο πεπονθότες ἠπείλουν 
διὰ τοῦ καταπεσόντος τείχους εἰσελϑεῖν, παραστήσαντες τοὺς Ρ. 33 
ἐλέφαντας ἐνόπλους, καὶ τὸν ὕχλον εὐτρεπίσαντες, προσέχειν 
ι5 ἐμβριϑέστερον τῷ πολέμῳ μαγγανεέαις r6 παντοίαις. οἱ δὲ τὴν 
πόλιν φρουροῦντες στρατιῶται ἐγτεῖϑεν τὴν νίκην τοῦ ϑεοῦ 
προνοίᾳ ἐσχήκασι, τὸν τὸ τόπον ἐπλήρουν παντοίοις ὅπλοις. 
ὄγάγροις δὲ τοὺς πλείους ἐλέφαντας ἀπέκτειναν. ἕτεροι δὲ ἐν 
τοῖς καταπάλμασι τῶν τάφρων ἐνέπεσον. ἄλλοι δὲ κρουσϑέν»- 


2. βούλοιντο À , βούλωνται vulg. 3: ἐχχωρήσειν b. fort. 
ἀπειλών. τῶν δὲ] τὸν dà codd. et vulg. 6. τὸν ϑεὸν A, 
τῶν ὃ. volg. 8. μέν τι c e, μέντοι vulg. ἐπεπόνϑει Α g, 
ἐπεπόρϑηταε vulg. το. γὰρ on. ἃ b e, fort. scrib. δὲ. — 12. 
διερϑάρϑαε À, διεφϑάρταιε vulg. δὲ xai τοῦτο A. 13. dia 
τοῦ À, δι᾽ αὐτοῦ vulg. 


parata multitudine, et regum stipendiis conductorum auxilio, nec non 
omnis generis congregatis instrumentis, nisi deditionem facerent ci- 
ves, urbem a fundamentis deleturum comminabatur.  Nisibinis adver- 
sas vires generose proferentibus, et deditionem detrectantibus, demum 
ipse fluminis urbem praetermeantis vorticibus decernit obruere. at 
cives propitio sibi numine reddito, precibus hostes superabant. cum 
enim, quae muros erant disiecturae, ipsorum situi iam forent aequa- 
les aquae, pars. quidem murorum non modica, deo ita permittente, 
subversa est, ut ex sequentibus manifestum figt: illaesam tamen τὉ-- 
bem servari, et ipsos doses aquis inundari, et in eis plurimos ab- 
sorberi εἰ perire contigit. qui vitae huiuscemodi pacto fecere iacturam, 
lidem erant, qui per collapsi muri ruinam, admotis armatis elephan- 
tis, et omni machinarum genere parato, acies instructas bello arden- . 
tius incumbere sollicitantes, ingressum in urbem minabantur. exinde 
vero urbis custodiae deputati milites victoriam divino nutu concessam 
adepti sunt.  disiecti quippe muri loco omni armorum genere obstru- 
do, elephantas, immissis in eos onagris, plures interfecerunt.  non- 
mulli hostium in fossarum lacunas lapsi, alii fortiter repulsi, retro 


* 


60 'THEOPHANIS 


τες ἀπεστράφησαν εἰς τὰ ὀπίσω. καὶ ὑπὲρ μυρίους αὐτῶν 
Β ὁπλῖται" ἀπέϑανον. τοῖς δὲ λοιποῖς σκηπτὸς οὐρανόϑεν éné. 
7506, καὶ νεφελῶν γνοφωδῶν καὶ ὑετῶν λαύρων καὶ βρον- 
τῶν φωναὶ ἅπαντας ἐξέπληττον, ὡς τοὺς πλείους τῷ φόβῳ 
διαφϑαρῆναι. πάντοϑεν δὲ ὃ νέος Φαραὼ Σαβώρης στενού- 5 
μενος ἡττᾶτο τοῖς τοῦ φόβου κύμασιν’ ὃς ἀτενίσας τοῖς 
ὀφθαλμοῖς πρὸς τὸ καταπεσὸν τοῦ τείχους, δρᾷ ἄγγελον ἐπὲ 
τὸ ἄχρον ἑστῶτα λαμπρῶς ἐστολισμένον, καὶ παρὰ χεῖρα τὸν 
βασιλέα ΚΚωνστάντιον κρατοῦντα" ὃς εὐϑέως ταραχϑείς, τοῖς 
μάγοις ϑάνατον ἠπείλει. μαϑόντες δὲ τὴν αἰτίαν, διεγνώχει- τὸ 
| day τοῦ φανέντος τὴν δύναμιν ξρμηνεύειν τῷ βασιλεῖ, ὡς 
μείζων, ἢ xar αὐτούς. [δι᾽ ἧς] ἐντεῦϑεν ἐπιγνοὺς τοῦ xi»- 
αδύνου τὴν αἰτίαν, καὶ ἔμφοβος γενόμενος, ἐκέλευσε τά τὸ 
μάγγανα καῆναι, καὶ ὅσα πρὸς τὴν τοῦ πολέμου παρασκευὴν 
ηὐτρέπισδ διαλυθῆναι. αὐτὸς δὲ σὺν τοῖς ἰδίοις gvyri5 
ἐδίωκε τὴν πατρίδα . . . . . πρότερον λοιμικῇ νόσῳ διαφϑα- 
θέντες. | , 
A.M. 5842 Τούτῳ τῷ ἔτει Κωνστάντιος ὃ «Αὔγουστος μόνος facit. 
λεύων, Γάλλον ἀνεψιὸν ἴδιον κοινωνὸν τῆς ἑαυτοῦ βασιλείας 


:. τὰ ὀπίσω Α,, τοὐπίσῳ vulg. 2. ἐνέπεσε e, ἔπεσεν À. 3. 
»tpó» alii codd. λαύρων: hanc codd. scripturam pro λάβρων 
relinquendam duxi. 6. τῆς φόβου Par. — 4. tQ χαταπεσόντι 
alii codd., τὸ καταπεσὸν τε À. — 9. Kovordyuoy χρατοῦντα À, 
κρατοῦντα Κωνστ. vulg., Κωνσταντῖνον alii. 12. δι’ ἧς om. 
alii codd. 13. γενόμενος] γεγονὼς alii codd. τώ τὲ udy- 
yara] τὰ τεταγμένα À. ἠι6. lacuna in codd. neque adnota- 
tur, neque expletur. 19. ἀγεψεὸν ἴδιον om. b. 


'versi sunt in fugam, adeo ut ex eorum armatis militibus supra decem 
millia caesi desiderarentur: reliquos fulmen caelitus immissum disper- 
sit, et caliginosae nubes, et effusorum imbrium diluvia, tonitruum- 
que sonitus cunctos fanto terrore perculsit, ut eo plures exanimati 
vitam penitus amitterent. talibus igitur angustiis Sabores novus Pha- 
rao constrictus, terroris sibi incussi fluctibus absorbebatur. quocirca 
coniectis ad eam muri partem, quae collapsa erat, oculis, angelum 
splendido amictum ornatu summa in parte stantem, et Constantium 
imperatorem manu tenentem conspicit. quo viso conturbatus magis 
mortem minatus est. illi portenti causa cognita vim eius maiorem 
esse, quam quae superari posset, regi nunciare decreverunt. causam 
itaque periculi edoctus, maiorique metu territus, bellicas machinas 
comburi, caeterumque omnem apparatum comminui, et inutilem reddi 
iussit, ipse vero cum suis fuga patriam insequebatur, quo ante- 
quam pervenirent, plurimi pestilentiae morbo consumpti sunt. 

À. C. 342 Hoc anno Constantius Augustus cum solus moderaretur imperium, 


CHRONOGRAPHIA, 61 


zaícaoa ἀναγορεύσας, καὶ μετογομάώσας αὐτὸν Kovorüyrior, 
ἐν τῇ ἀνατολῇ ἀπέστειλδ κατὰ τὴν ᾿Αντιόχειαν, τῶν Περ- 
σῶν ἔτι ἐπιχειμένων, p 
Τούτῳ τῷ ἔτει οἱ κατὰ Παλαιστίνην Ἰουδαῖοε ἀντῇ- A.M.5843 
δραν" καὶ πολλοὺς τῶν ἄλλων ἐθνῶν, Ἑλλήνων r5 καὶ Σα- 
μαρειτῶν, ἀνεῖλον. καὶ αὐτοὲ δὲ παγγενεὶὲ ὑπὸ τοῦ στρα- 
τοῦ Ῥωμαίων ἀγῃρέϑησαν, καὶ 5 πόλις αὐτῶν Ζιοκαισάρεια 
ἠφανίσθη. 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει Κωνστάντιος “ιβερίῳ γράψαντι πρὸς 
ιοαὐεὸν περὲ τοῦ ὁμοουσίου καὶ τοῦ ἱεροῦ ᾿,ϑανασίου ϑυμω- 
ϑείς, καὶ ἀποστείλας ἐξώρισα τοῦτον κατὰ τὴν Βερροίαν τῆς 
Θράκης, Εὐσεβίου τοῦ πρώτου τῶν εὐνούχων τοῦτο παρα- 
σχευάσαντος τοῦ ᾿“ρειόφρονος" Οίλικα δὲ dvi! αὐτοῦ ἐχει..Ῥ. 34 
ροτόνησεν, ὃς διάχονος μὲν τῆς αὐτῆς ἐκκλησίας ἦν, τὴν dà 
ι5ὲν Νικαίᾳ σύνοδον ἀποδεχόμενος, ᾽“ρειανοῖς δὲ κοινωνῶν 
ἀλόγως" τούτῳ κοινωνεῖν οἱ κατὰ τὴν Ῥώμην οὐκ ἠνέσχοντο" 
ἐλλ᾽ ἰδίᾳ xa9' ἑαυτοὺς ἐχκλησίαζον, κατὰ δὲ κέλευσιν Κων.-- 
στανείου συνηϑροίσϑη σύνοδος ἐν ἥεδιολάνῳ, τριαχοσίων μὲν 
ἐπισχύόπων δυτικῶν, ἀγατολικῶν δὲ πάνυ ὀλίγων. διελύϑη dà 
λοάπρακτος, τῶν δυτικῶν μὴ καταδεξαμένων πάλιν τὰς κατὰ 


i. μετονομάσας À e, ὀνομάσας vulg. 5. τῶν ἄλλων d9rvdy 
ἃ e, τῶν ἀλλοεϑνῶν vulg. 9. Διὸ καὶ Σαμάρεια ἃ in marg. 
10. περῆ ὑπὲρ À. 11. Βερροίαν) Βρειτανίαν A, alii et Anast. 
12. παραχελεύσαντος b e. 13. 2fotiapóqipovogc e. doluxa : 
sic codd. omnes ἢ. L, et infra. ἐχειροτόνησαν À. 


Gallum consobrinum caesarem renunciatum collegam imperii declara- 
vit: eidemque Constantii nomine imposito , Persis etiamnum beilo 
provinciam adhuc vexantibus, in orientem , versus Antiochiam misit. 

Hoc anno tumultuati sunt in Palaestina Iudaei, et plurimus tum A. C.343 
Graecorum, cum etiam Samaritarum alienigenis interemptis, ipsi de- 
mum a Romano exercitu ad ultimam internecionem caesi sunt; ipso- 
rumque civitas Diocaesarea deleta. 

Hoc eodem anno Constantius Liberio pontifici de consubstan- 
tialis fide deque Athanasii negotiis scribenti graviter infensus, rescri- 
ptis ad eum missis, in Thraciae Berrhoeam Eusebio Eunuchorum prae- 
posito Árianae sectae fautore malum illud machinante, exulare ius- 
sit: et Felicem eius loco ordinatum substituit. hic Romanae quidem 
ecclesiae diaconus extitit, Nicaenamque recepit synodum ; at commu- 
mione ipsi praeter rationem cum Arianis habita , huic communionis 
consortium praebere detrectabant Romani: sed seorsim inter se coe- 
tus ac conventus ecclesiasticos habebant. iubente propterea Constan- 
tio synodus coacta est Mediolani, trecentorum quidem ex occidente, 


62 . J]HEOPHANIS - 


τοῦ ἱεροῦ ᾿“Ιϑανασίου συσχευάς. τῶν δὲ Ῥωμαίων αἰτησα- 
Β μένων τῷ βασιλεῖ, βιασϑεὶς ἀνακαλεῖται “Πιβέριον, καὶ ἀπο- 
καϑιστῷᾷ τῷ ϑρόνῳ" QUAS δὲ ἐξελϑὼν τῆς Ρώμης, οὐκ ἔτι 


ἐπανῆλϑεν. 
A.M. 5844 “Ῥώμης éni0xónov (ίλικος ἔτος ἕν. 5 
A.M.5845 ωμης ἐπισκύπου Ζαμάσου ἔτος αἰ. i 
A.M.58,6 Τούτῳ τῷ ἔτει Γάλλος ὃ καὶ Κωνστάντιος καῖσαρ ὧν, 


Cxai ἐν πολέμοις ἀριστεύων, τὴν εὐπραγίαν μὴ ἐνεγκών, τυ- 
ραννίδα μελετᾷ. κτείνει τὸ Ζομετιανὸν ἔπαρχον τῆς égac, 
καὶ Μάγνον Kotéorogo, μηνύσαντας Κωνοταντίῳ τὰ τῆς το 
. ἐπιβουλῆς. τοῦτον μεταπεμψάμενος ὃ Κωνστάντιος παρὰ Θα- 
λάμωνα τὴν νῆσον ἀναιρεϑῆναι ἐκέλευσεν" ᾿ουλιανὸν dà τὸν 
τούτου ἀδελφὸν ἐν φρουρᾷ κατέσχεν. Εὐσεβέα δὲ 7) γαμετὴ 

᾿ς Κωνσταντίου τοῦτον ἐξαιτησαμένη ἐν ᾿Αϑήναις ἀπέστειλεν. 
D “Ἱεροσολύμων ἐπισκόπου TAagrovog ἔτος a. 15 
A.M. 5847 Τούτῳ τῷ ἔτεε ἥαξιμον τὸν [Ἱεροσολύμων καϑεῖλεν 
᾿Ακάχιος ὁ Καισαρείας καὶ Πατρόφιλος ὃ Σκυϑοπόλεως, ᾿Αρεια- 
νοὶ ὄντες, καὶ ἀντεισήγαγον Κύριλλον, δοκοῦντες ἔχειν αὐτὸν 
ὅμόφρονα, ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ Κυρίλλου ἐπισκοποῦνγεος “1ε.- 
ροσολύμων, τὸ σημεῖον τοῦ ζωοποιοῦ σταυροῦ ἐφάνη ἐν τῷ 20 


1. σχευὰς Α. 7. Γάλλος ὃ καὶ Κωνσι. A, ὃ Γάλλος Κωνστ. 
vulg. 9. ὕπαρχον b e. 10. μηγύσαγτα À. 11. Θαλ- 
pra b. — aa. τὸν add. ex A. 


ex orientis vero partibus paucorum admodum epjscoporum. at cum 
occidentales prava quaeque adversus Athanasium nollent confirmare 
sancita , nullius roboris et irrita permansit. imperator demum Ro- 
manorum precibus coactus, Liberium exilio revocat, et in thronum 
restituit: Felix vero Roma decedens, nusquam reversus est.) 

4 Romae episcopi Felicis annus unicus. | 

5 Romae episcopi Damasi annus primus. 

6 (Hoc anno Gallus Constantius caesar prospera belli fortuna usus, 
propriae felicitatis impatiens, tyrannidem meditatur: Domitianum 
orieutis praefectum interficit, οἱ magnum quaestorem , qui- Constan- 

' * tium de conspiratione fecerant certiorem. eum ad se vocatum ad 
insulam 'Thalmonem occidi iussit imperator, et eius fratrem lulianum 
sub custodia tenuit. hunc Eusebia Constantii coniux sibi concedi 
deprecata Athenas amandavit.) | 

Α. C. 347 Hierosolymorum episcopi Hilarionis annus primus. 

(Hoc anno Maximum Hierosolymorum episcopum Acacius Caesa- 
reae et. Pratrophilus Scythopoleos praesules Ariana labe iafecti depo- 
suerunt : et Cyrillum , quem una secum sentire sperabant, in eius 
locum suffecerupnt. süb id tempus Cyrillo episcopum ageute vivificae 
crucis siguum luce magna coruscans, die sacro Pentecostes, apparuit 


CHRONOGRAPHIA. . 63 


οὐρανῷ, τῇ ἡμέρᾳ τῆς Πεντηχοστῆς,. φωτοειδές, τεταμένον p. 35 
ἐπὸ τοῦ Γολγοθᾶ, ἔνϑα ἐσταυρώϑη ὃ Χριστός, ἕως τοῦ ὄρους 
τῶν ἐλαιῶν, ὅϑεν ἀνελήφϑη. κύχλῳ δὲ τοῦ φανέντος σημείου. 
στέφανος", ὡς ἔρις, τὸ εἶδος ἔχων. καὶ τῇ αὐτῇ ἡμέμᾳ xad 
δτῷ Κωνσταντίῳ ὥφϑη. περὲ τούτου δὲ φέρεται Κυρίλλου 
ἐπιστολὴ πρὸς τὸν βασιλέα Κωνστάντιον, ἐν 7 εὐσεβέστατον 
αὐτὸν καλεῖ, ὧϑεν τινὲς ᾿Αρειανόφρονα διαβάλλουσι τὸν αὖ- 
τὸν Κύριλλον, λέγοντες καὶ τὴν τοῦ ὅμοουσίον φωνὴν σαρα- 
σεσιγηκέναι αὐτὸν ἐν ταῖς κατηχήσεσιν, αἷς ἐξέϑετο ἐπ’ ὠφε- 
ἰιολείς τῶν ἀπείρων λαῶν τῶν τῷ ϑείῳ προσελϑόντων βαπτέ- 
σματι διὰ τὸ ϑαΐῖμα τοῦ ζωοποιοῦ σταυροῦ. σφάλλονται δὲ Β 
«αἱ ἁμαρτάνουσιν. ἐχρῆν γὼρ καὶ τὸν βασιλέα ἐξ ἁπλότη- 
τος, καὶ ovx ἐκ διαϑέσεως τῇ κακουργίᾳ τῶν ᾿ρειανῶν ὗπο- 
χλαπέντα εἰς τὴν αἵρεσιν, καὶ τοῦ ἐλληνισμοῦ μήπω τελείως 
15xeraorgagéyrog , εὐσεβέστατον λέγειν" καὶ τὴν τοῦ ὅμοου.. 
σίου φωνὴν σιγῆσαι τέως ταράττουσαν τοὺς πολλούς, καὶ τῇ 
ἀγειϑέσεε τῶν ἐχϑρῶν éxxónrovgay τοὺς βαπτιζομένους,} διὰ 
δὲ τῶν ἰσοδυναμούντων λέξεων τὸ τοῦ ὁμοουσίου τρανῶσαε" 
0 χαὶ πεποίηκεν ὅ μαχάριος Κύριλλος τὴν ἐν Νικαίᾳ πίστιν 
Ἰοχατὰ λέξιν ἀναπτύξας, καὶ ϑεὸν ἀληϑινὸν τὸν υἱὸν ἐκ θεὸν 
ἀληθινοῦ τοῦ πατρὸς κηρύξας. : C 
4. τῇ om. alii codd. τεταμένον À, Ànast. extensum, ustafiai- 
γον vulg. á- τῇ αὐτῇ ju. À , τῇ αὐτῇ δὲ gu. vulg. 5. 
τῷ om. À. 11. δι τῷ Par. 13. ὑυποχλαπέντα Δ, ἄποχλ. 


vulg. 14. μήπω] μὴ τῷ ἃ. 20. verba τὸν υἱὸν et τοῦ na- 
τρὸς ex A et Anastasio add. 


in eaelo; et a Golgotha, quo loco Christus suffixus est, ad olivarum 
montem, quo in caelos est assumptus , pertransiit: corona vero spe- 
ciem Iridis referens signum apparens circumambibat: et eodem die 
visio eadem Constantio manifestata fuit: de qua ad imperatorem 
Constantium Cyrilli epistola, qua piissimum eum appellat, circumfer- 
tur. quapropter Arianae opinionis suspectum ipsum Cyrillam cala- 
mniantur nonnulli, et comsubstantialis vocem in catechesibus, quas ob 
visum vivificae crucis portentum ad innumerae multitudinis sacrum 
baptisma postulantis utilitatem explanavit, subticuisse causantur. fal- 
lantur autem, et iudicio peccant.. oportebat enim ex animi simplici- 
tate potius quam aperto proposito Arianorum dolis in haeresim*ab- 
dnctum imperatorem, gentilitate alioquin nondum plene abolita, píis- 
simum nuncupare: et consubstantialis vocem plurimorum aures adhuc 
ofendentem, et adversariorum controversiis a sacro baptismate deter- 
rituram ignaros, praeterire decebat, et consubstantialis notitiam paris 
significatus vocabulis clarius exprimere: quod quidem a beato Cyrillo 
praestitum est, qui publicatam Nicaeae fidei normam ad verbum in- 
lerpretatus, deum verum de deo vero praedicavit.) 


- 


δά. THEOPHANI —. ἢ, 


A.M. 5848 "Ἀντιοχείας ἐπιᾳχόπου ᾿Δρειανοῦ Στεφάνου. ἔτος α΄." 
A.M.5849 Τούτῳ τῷ ἔτει ᾿ϑανάσιος καὶ Παῦλος τελευτήσανεος 


Εὐσεβίου τοῦ δυσσεβῶς ἄρξαντος Κωνσταντινουπόλεως "κατὴλ- 
Soy πάλιν εἰς Ῥώμην πρὸς Ἰούλιαν τὸν πάπαν xad ώνσταν- 
Dr« τὸν βασιλέα ἀδελφὸν Κωνσταντίου. τοῦ γὰρ Εὐσεβίου κὶ 
Savóvrog ὃ λαὸς τὸν Παῦλον τῷ ϑρόνῳ Κωνσταντινουπόλεως 
ἀποκατέστησεν: οἱ δὲ ᾿Αρδεανοὶ' τὰν ἸΠακεδόνιον ἀντεχειρο- 
τόνησων, ὡς ἐντεῦϑεν ἐμφύλιον γενέσθαι πόλεμον. ὅπερ μα- 
ϑὼν ὃ Κωνστάντιος ἐν ᾿Αντιοχείᾳ διάγων, ἙἭρμὺγένει στρα- 
τηλάτῃ κατὰ τὴν Θρᾳᾷκὴν πεμφϑέντι κελεύει ὁδοῦ πάρεργον 10 
ποιήσασϑαι, καὶ ἐκβαλεῖν Παῦλον τῆς ἐκκλησίας" ὅπερ τοῦ 
ἙἭ,μογένους πληρῶσαι δοκιμάσαντος, ὅ δῆμος τὸν οἶχον αὐτοῦ 
᾿ἀνόπρησεν, καὶ αὐτὸν Ἑρμογένην ἀπέκτεινεν, καὶ εἰς τὴν ϑα- 
λασσαν ἔρριψεν. τοῦτο οὖν ὃ βασιλεὺς μαϑὼν ἐξ ᾿Αντιοχείας 
Ρ. 36 εἰς τὴν βασιλεύουσαν ἤλασεν, καὶ τὸν Παῦλον τοῦ ϑρόνου 15 
ἐχβαλών, Ἰϊακεδόνιον τέως οὐκ ἐνεϑρόνισεν. τότε ὀργιζόμε.- 
γος διὰ τὸν τοῦ Ἑρμογένους φόνον, τὴν πόλιν ἐζημίωσεν réo- 
σαρας μυριάδας ἄρτων ἡμερησίων, ἐκ τῶν δωρηϑέντων ὑπὸ 
τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μυριάδων ὀχτώ. τότε οὖν ὃ Παῦλος, ὡς 
προείρηται, πρὸς Ἰούλιον ἦλθεν Ῥώμης, καὶ ἐπανῆλθεν μετὰ 20 


3. δυσσεβοῦς b e. ἄρξαντος τὸν θρόνον b. 4. τὸν ante 
JIána» et βασιλέα add. ex A. G. ϑανέντος Par. 8. ἐμφύ- 
Loy --- πόλεμον À, ἐμφυλίου — πολέμου vulg. r1. ἐχβαλεὶν A 
ef, ἐχκαλεῖν vulg. — 13. Ἑρμογένη b e. 17. τὸν add. ex A. 
18- ἡμερησίων À et alii, ἡμερεαέων vulg. . 


Α.Ο.348 Antiochiae episcopi Ariani Stephani annus primus. 

A. C. 349 (Hoc anno erepto e vivis Eusebio, qui Cpolitanae sedi impie 
praesederat, ad Julium papam et Constantem imperatorem Constantii 
fratrem Athanasius et Paulus Romam iterum profecti sunt. mortuo 
siquidem Eusebio Cpolitana plebs Paulum in sedem reposuit.) Ariani 
ex adverso Macedonium ordinaverunt, adeo ut civilis belli inter utrius- 
qve partes conflictus exoriretur. Constantius, qui tunc Antiochiae 

egebat, hoc audito, Hermogeni magistro militum in Thraciam misso 
praecipit a suscepto itinere aliquantisper deflectere, et Paulum ab ec- 
clesia regenda dimovere. Hermogene munus impositum perficere sa- 
tagente, populus tumultuatus domum eius succendit, ipsumque Her- 
mogenem interemptum in mare proiecit. haec cum Antiochiae resci- 
visset imperator, regiam urbem repetiit; et Paulum quidem episcopali 
throno deiecit, Macedonium tamen in illum haud provexit. tum vero 
ob Hermogenis caedem iratus, ex octoginta millibus panum , quos 
pater Constantinus singulos in dies distribui praeceperat, quadraginta 
millibus urbem mulctavit. tunc itaque Paulus, ut iam praemissum, 
Iulium Romanum episcopum convenit, et acceptis ab eo litteris Cpo- 


LA 


- CHRONOGRAPHIA. — : "^. - 65 


γραμμάτων αὐτοῦ ἐν Κωνσταντινουπόλει. ὃ dà Κωνστάντιος ' 
καὶ τότε ἂν ᾿Αντιοχείᾳ διάγων, μαϑὼν ὅτε τὸν Παῦλον Ἰούλιος 
τῷ ϑρύνῳ ἀποκατέστησε», καὶ ὀργισϑείς, κελεύεε Φιλίππῳ τῷ B 
ὑπάρχῳ Παῦλον ἐκδιῶξαι, καὶ Μακεδύνιον ἀντικαταστῆσαι 
δεῷ ϑρόνῳ. ὁ δὲ ὕπαρχος φόβῳ τῶν γεγονότων εἰς "Epuoyé- 
γὴν διὰ τὸν Παῦλον, εἰς τὸ κατὰ τὸν Ζεύξιππον λουτρὸν με. 
ξαστειλάμενος τὸν Παῦλον διὰ ϑυρίδος γαλάσας, εἰς Otoca- 
λονίχην ἐξώρισεν, ὅϑεν καὶ douaro. αχεδόνιον δὲ τῷ ξαυ- 
τοῦ ὀχήματι ἀναλαβών, ὠποχατέστησεν ὡς τύραννον τῆς ἐκο 
Ιοχλησίας λῃστρικῶς, τῶν ὀρϑοδοξων ἀντιστάντων ini τοσοῦ- 
τὸν, ὡς ἀναιρεϑῆναι τρισχιλίους ἑκατὸν καὶ πεντήκοντα àv- 
δρας" καὶ οὕτως τῆς ἐχκλησίας ᾿“ρειανοὺς χρατῆσαι. τότε 
καὶ ᾿ϑανασίῳ ϑάνατον ἠπείλησεν Κωνστάντιος, ὅνπερ φοβη- 
ϑείς, φυγὰς αὖϑις τὴν Ῥώμην κατέλαβεν" παρ᾽ αὐτὰ δὲ 
15xaj Παῦλος ἀπὸ Θεσσαλονίκης" ob καὶ προσελθόντες τῷ ἃ 
Κώνσταντι, τὼ κατ᾽ αὐτοὺς διηγήσαντο. ó δὲ Κώνστας ἐπαλ- 
γήσας τοῖς ἀγέοις, γράφει Κωνσταντίῃῳμ τῷ ἀδελφῷ λυπούμε- 
γος, ἢ ἀποδοῦναι Παύλῳ καὶ ᾿ϑανασίῳ τοὺς ἰδίους ϑρόνους, 
ἢ πόλεμον ἀπειλῶν κινεῖν xav? αὐτοῦ. προετρέψατο δὲ αὐτόν, 
τοκαὶ τοῦ γενέσθαι σύνοδον ἐν Σαρδιχῇ, ἐν Ff τῶν ἑσπερίων 


4. Ἰούλιος — — ΠΙαῦλον om. A f. 3. xal om. b. 4. ἐκ 
dieta, ἤμελλον, xai A f. 5. ἔπαρχος Abe. Ἑρμογένη a 6. 
6. χατὰ τὸν À, κατὰ τὸ vulg. 7. “ΣΣαλονέχην f. 8. ὁριεῖ 


vo b. 1j. πάραυτα. — 18. 5 add. ex A. 20. Σερδιχῇ b. 


lim rediit. quo percepto, Paulum nempe a Iulio sedi suae restitu- 
tam, Constantius Antiochiae moram agens exarsit animis, et Paulum 
a Philippo praefecto iubet expelli, et Macedonium in eius thronum 
sabrogari. praefectus rerum ἴῃ Hermogenem Pauli causa patratarum 
memor, et similes pati veritus, ad balneum Zeuxippi de nomine 
Panlum accersitum, et fenestra demissum, "Thessalonicam ,' ex qua 
Uahebat originem, in exilium imperat deportari: Macedonium curru 
secum una vectum fiolenter intrusum, velut ecclesiae tyrannum sede 
rorsum locat episcopali, orthodoxis adeo contra resistentibus, ut ad 
tria millia céntum et quinquaginta virorum caesa fuerint: atque ita 
demum ecclesiam obtínuezint Áriani. eodem quoque tempore Atha- 
nasio mortem minatus est Constantius, cuius metu fugitivus iterum 
Romam contendit: subindeque Thessalonica eo profectus est Paulus: 
qni Constantem convenientes, quae passi fuerant, narraverunt. Con- 
stans sanctorum virorum vices dolens, ut erat moerore comtnotus, 
Paulo et Athanasio suam cuique sedem reddendam significat, aut 
bellnm indicendum fratri minatur: quinimmo ut concilium Sardicae 
congregaretur , litteris hortatus est: ad quod ex occiduis tercentum, 


Theophanes. | | , 5 


66 THEOPHANIS ^ 


avrzA9o» ἐπίσκοποι τριακόσιοι, ἀνατολιχοὲ δὲ τριάκοντα $5. οὖ- 
τοι τοῖς δυτικοῖς ἀντέπιπτον, αἰτοῦντες ἐξελασϑῆναι πρότερον 
^? 49avdciv καὶ Παῦλον" ὃ δὲ Ὅσιος 0 Κουδρούβης ἐπίσκο- 
nog καὶ Πρωτογένης ὃ Σαρδικῆς, ovx ἠνέσχοντο μὴ παρεῖ- 


vat τοὺς ἁγίους ᾿Αϑανάσιον καὶ Παῦλον. τότε οἱ ἀνατολικοὶ 5 


ἐν Φιλίππου πόλει γενόμενοι, ἀναιδῶς τὸ ὁμοούσιον ἄνεϑε- 


Ὁ μάτισαν. οἱ δὲ ἐν Σαρδικῇ ὑρϑόδοξοι τὸν ὀρϑὸν τῆς ἐν Ν:- 


P. 34 


καίᾳ πίστεως ὅρον ἐκύρωσαν, τὸ ἀνόμοιον ἀναϑεματίσαντες * 


αποδεδώχασι δὲ καὶ τοὺς ϑρόνους ᾿ϑανασίῳ καὶ Παύλῳ 


καὶ MagxéAAg τῷ ᾿“γκύρας δμολογοῦντι τὸ ὁμοούσιον καὶ 
ἀπολογουμένῳ μὴ ἐννοεῖσθαι τὰ συγγραφέντα αὐτῷ τοῖς Óia- 
βάλλουσιν αὐτόν. οὕτω τῆς ἐν Σαρδικῇ συνόδου πραξάσης 
κατὰ τῶν ἀποδιαστάντων ἀνατολικῶν καὶ κυρωσασῆης τὸ ὅμο- 
οὐσιον, Κωνστάντιος δῆϑεν ᾿“ϑανάσιον καὶ Παῦλον ἐντίμως 


ἐδέξατο, καὶ iovg ἰδίους ϑρύνους ἀποδέδωκεν" καὶ οὕτως 15 


'"A49avaciog ἐν ᾿“λεξανδρείᾳ ἦλϑεν, καὶ ἐδέχϑη μετὰ χαρᾶς 
μεγάλης ἐξώσας Γεώργιον τὸν "“ρειανόν. 

ἸΗαγνεντίου δὲ ἐν Γαλλίαις τυραννήσαντος καὶ Κών- 
σταντα τὸν εὐσεβῆ ἀνελόντος, Κωνστάντιος ὃ «Αὔγουστος δια- 


1. ἐπίσχοποιε om. alii. 3. Χουδρούβης : sic codd. omnes. 7. 
ὀρϑόδοξοι A, ὀρθόδοξον vulg. 12. παραταξάσης À. 16. 
dntdég9g b. —. 18. Κωγσταντα À, Κώγσταν vulg. 19. ὁ 
add. ex A. 


ex orientalibus triginta sex convenerunt episcopi. hi de Paulo et 
Athanasio eiiciendis facta in primis postulatione , controversias cum 
occidentalibus egere. Hosius vero Cordubensis et Protogenes Sardi- 
censis episcopi viros sanctos Paulum atque Athanasium concilio non 
interesse minime patienter tolerabant. tunc igitur orientales Philip- 
popolim secedentes, anathemate consubstantialis. vocem impudenter 
damnaverunt: qui vero Sardicae remanserunt, rectam et sanam recte- 
que et sane prolatam Nicaeae definitionem, Anomaeorum repudiata 
sententia, firmavere: tum demum Paulo et Athanasio, nec non Mar- 
cello Ancyrae praesuli scripta sua ab accusatoribus nusquam intel- 
lecta causanti, et consubstantialis fidem profitenti , ablatas sedes re- 
stituerunt. — ita Sardicensis synodus adversus orientales, qui se sepa- 
raverant, consubstantialis firmato dogmate, sancivit. post hoc Con- 
stantius Athanasio Pauloque cum honore susceptis proprios reddidit 
thronos: et in hunc modum Alexandriam repetiit Athanasius, et Ge- 
orgio Ariano depulso, ipse communi civium laetantium applausu re- 
ceptus est. 

Magnentio vero tyrannidem in Galliis exercente, et Constante 
religioso principe ab eo sublato, Constantius Augustus tunc temporis 


CHRONOGRAPHIA. 67 


τρίβων ἔν "Αντιοχείᾳ xai μαϑών, παρευϑὺ τὸν Παῦλον áno- 
στείλας τῆς πόλεώς ἐξώρισεν ἐν Kovxovaqr καχεῖ ὑπὸ Ἶ“ρεια- 
νῶν ἀναιρεῖται. καὶ τότε ἸἩϊακεδόνιος τοῦ θρόνου ἀντιλαμι- 
βάνεται. Κωνστάντιος δὲ κατὰ Ἰαγνεντίου ἐπὲ τὴν Ἰταλίαν 
5 ἐξώρμησεν. ἢ δὲ σύγχλητος àv Ῥωμῃ Νεποτιωνὸν ἐνδύσασα 
χατὰ Ἰαγνεγντίου ἀπέλυσεν. ὃς συμβαλὼν τῷ lMayvevrío ἐν 
Ῥώμῃ ἀναιρεῖται ὑπ᾽ αὐτοῦ βασιλεύσας μῆνας τρεῖς. πρὶν B 
ἢ δὲ φϑάσαι ἀπελϑεῖν τὸν βασιλέα ἐν Ῥώμῃ, Κωνσταντίγνα, 
ἡ καὲ ᾿(Ελένη, 7 Κωνσταντίου ἀδελφὴ ἀγνηγόρευσε Βοεττανίωνα 
ιοεἰς βασιλέα ἀνδρα ἔντιμον, καὶ ἀντέστησε τῷ Dayysvsi πρὸς 
τὴν μάχην. φϑάσας δὲ Κωνστάντιος ἐν Ῥώμῃ, καὶ dnodc- 
ξάμενος τὸν Βρεττανίωνα μετὰ πολλῆς τιμῆς, ἐπολέμησαν 
ἄμφω τὸν Mayvévrtoy περὶ ῆοῦρσαν. καὶ ἡττηϑεὶς ὃ lMa- 
γνέγτιος ἔφυγεν ἐπὲ τὴν Ἰταλίαν. πολλάκις δὲ ὑπὸ τῶν στρα- 
᾿ϑτιωτῶν Κωνσταντίου πολεμηϑείς, συμβαλὼν τῷ “Σελεύχῳ καὶ 
“πτηϑείς, ἔφυγεν εἰς “ουγδοῦνον" καὶ τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ 
πρῶτον σφάξας, καὶ τὴν ἰδίαν μητέρα, ὕστερον καὶ ξαυτὸνᾳ 
ἀνήλωσεν" xai Ζηκέγτιος Καῖσαρ ὅ τούτου ἀδελφὸς ἀγχόνῃ 
ἐχρήσατο. TE 
30 Τότε xai Σιλβανὸς τυραννήσας ἐν Γαλλίαις ἀνηρέϑη ὑπὸ 


3. ἐπιλαμβάνεται ΑΞ δ. ἐξώρμησεν Α, ἐξόρμησεν vulg. 6. 


ἐπέχυσεν f. η. πρὶν ἢ δὲ φϑάσαι ἀπελϑεῖν À a, πρὶν ἦδε 
φϑασαι καὶ ἀπ. vulg. ιο. ἀντέστησε A, ἀνέστησε vulg. 13. 
Μοῦσαν b e f. 15. συμβαλων Δ, συμβάλλων vulg. 18. 


“Δηχέντεος) διχαίως À, “ιχαίτιος f, 


Antiochiae degens de his eruditus, datis confestim litteris Paulum 
urbe regia íussit Cucusum exulem agi: ubi ab Arianis mortem rece- 
pit: et mox thronum occupavit Macedonius. Constantius autem Ma- 
guentium debellaturus, in Italiam profectus est. Romanus porro se- 
matus Nepotianum caesareis insignibus ornatum in expeditionem ad- 
versus Magnentium misit. qui cum Magnentio congressus Romae 
mense imperii tertio ab ipso interemptus est, priusquam Romam ap- 
pelleret Constantius. Constantina, quae et Helena, Constantii soror 
Bretannionem honoratum et illustrem virum renunciavit imperatorem: 
eumque in bello contra Magnentium opposuit. Constantius autem 
Romam ingressus, Britannionem maximis ornavit honoribus, unaque 
cum ipso ad Mursam Magnentium aggreditur. victus Magnentius re- 
meat fagitivus in Italiam. demum repetitis praeliis fatigatus et su- 
peratus, renoyata δὰ montem Seleucum pugna fractus penitus, fuga 
Lugdunum appulit, ibique fratre primum interfecto, et propriae matri 
par nece illata, postremo sibi ipsi conscivit lethum: tandeinque De- 
centius Caesar eius frater laqueo vitam finivit. 

Ea teinpestate Silvanus tyrannidem arripere molitus, a Constan- 


^ 


68 THEOPHANIS 


τῶν στρατιωτῶν Κωνσταντίου. ἐλθὼν δὲ ἐν Ῥώμῃ Kovorav- 
τιος εἰσῆλθεν μετὰ πολλῆς φαντασίας καὶ παρατάξεως, ὀνγο- 
μασϑεὶς ὑπὲρ τοὺς πρὸ ξαυτοῦ βασιλεῖς. συνῆλθεν δὲ αὐτῷ 
καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ Εὐσεβία, καὶ ἐποίησεν δεκατέσσαρας ἡμέ- 
ρας ἐν τῇ Pong. ἐξελθὼν δὲ ἐν τῷ Τριβουναλίῳ Κάμπῳ,5᾽ 
καὶ στὰς ἐφ᾽ ὕψους συμπαρόντος αὐτῷ τοῦ στρατοπέδου καὶ 
Dro) ΜΒρεττανίωνος, ἐδημηγόρει πείϑων τὸν λαόν, ἀκόλουθον 
εἶναι τῆς βασιλείας, καὶ τὴν ἐξουσίαν ὕπαρχειν τῷ ἐχ προγὸ- 
vov βασιλέων διαδεξαμένῳ ταύτην, συμφέρειν τε τῷ λαῷ καὶ 
τῷ κοινῷ ὑπὸ μίαν ἐξουσίαν διοιχεῖσϑαι τὰ δημόσια, καὶ ὅσα 10 
τούτοις ἀκόλουϑα. τότε ἀποδύσας τὸν Βρεττανίωνα βασιλεὺύ.- 
σαντα μῆνας δέκα κατ᾽ αὐτὴν τὴν ὥραν τραπέζης αὐτῷ πρὸς 
ἑστίασιν ἐχοινώνησεν" καὶ μετὰ πάσης τιμῆς καὶ δορυφο. 
οἷας καὶ πολλῶν χαρισμάτων à» Προύσῃ τῆς Βιϑυνίας ἐπέ. 
στειλεν. Χριστιανὸς δὲ ὧν τῇ ἐκκλησίᾳ ἐσχόλαζεν, καὶ noÀ- 15 
λὰς ἐλεημοσύνας ἐποίει εἰς τοὺς πένητας " ἐτίμα δὲ καὶ τοὺς 
Ρ.38ἱερεῖς ἕως ἡμέρας τελευτῆς αὐτοῦ. ὃ δὲ Κωνστάντιος ἐπι.- 
σιρέψας εἰς τὸ Βυζάντιον, καὶ παρακληϑεὶς ὑπὸ Εὐσεβίας 
τῆς ἰδίας γυναικὸς Ἰἰουλεανὸν τὸν ἀδελφὸν Γάλλου ἐκ τῆς 
φυλακῆς ἐξαγαγὼν Καίσαρα προβάλλεται, καὶ εἰς Γαλλίας ἐκ. 20 


3. τοὺς Α, τοῦ vulg. 4. δεχατεσσέρεες Ῥατ. 8. ὑπάρχειν 
Α, ὑπάρχοντε vulg. 0. τῷ Aag) om. Α, τῷ χοινῷ λαῷ a. 19. 
καὶ ὅσα À, καὶ ra vulg. 13. ἑστίαν b. δορυφορίας A, 
δϑωριφ. ἃ c, ϑωρηφ. f, δωροφορίας vulg. 17. ἕως τῆς τελευ-- 
τῆς à. 


tii militibus neci traditur. Constantinus autem ingenti cum ostenta- 
tione οἱ apparatu bellico Romam ingressus, laudibus supra omnes 
retro imperatores cumulatus est. una cum ipso coniux Eusebia ur. 
bem ingressa, quatuordecim in ea dies egit. Mhinc ad Tribunalium 
campum profectus, et astante exercitu et Britannione suggestum a]- 
tiorem conscendens, adlocutione ad populum et milites habita, ut 
imperium colerent ac majestati submissi obsequerentur, suadebat: a 
maioribus et avis imperatoribus potestatem acceptam sibi adesse, ab 
uno principe publicas res administrari populo et communi utilitati 
' conducere, et id genus similia. quocirca Britannionem decem a men- 
sibus socium imperii factum eadem hora dignitatis insignibus exutum,* 
convivam ad mensam excepit: quem deinde magnis honoribus auctum 
Prusam Bithyniae ablegavit. cum vero Christiano ritu esset initiatus, 
ecclesiarum cultui indulgebat assiduus, et erga pauperes erogatis 
eleemosynis liberalem, erga sacerdotes ad ultimum usque vitae diem 
sese cultorem devotum exhibebat. (Constantius vero Byzantium re- 
versus, Eusebiae coniugis precibus sollicitatus, Iulianum Galli fra- 
4 


CHRONOGRAPHIA. 69 


πέμπει ζεύξας αὐτῷ πρὸς γώμον καὶ τὴν ἰδίαν ἀδελφὴν 'EAé- 
γὴν τὴν καὶ Κωνσταγτίαν. 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει καὶ Ἰούλιος ὃ Πάππας ἐν Ῥώμῃ ἔκοι-. 
μήϑη, xai ἐχειροτονήϑη avv αὐτοῦ «ιβέριος ὡνὴρ τὰ πάντα 
δϑαυμαστὸς xai ὀρϑύδοξος. οἱ δὲ ᾿“ρειανοὶ τὸν βασιλέα κατὰ 
᾿ϑανασίου οὕτω παρέπεισαν ὡς κεφαλικὴν αὐτῷ τιμωρίαν 
ἐπιψηφέσασϑαι. ἀλλὰ καὶ τότε φυγῇ ὃ ἅγιος τὴν σωτηρίαν B 


ἐπραγματεύσατο. 
ΜΚωνσταντινουπύλεως ἐπισκύπου αχεδονέου ἔτος a. Α.Μ.585ο 
10 Τούτῳ τῷ ἔτει σεισμοῦ μεγάλου γενομένου ἐν Nixoug- 


δείᾳ nsQi ὥραν τρίτην νυχτερινὴν τὴν πόλιν κατέλαβεν, καὶ 
πλήϑη πολλὰ διέφθειρεν’ συναπώλετο δὲ καὶ ὃ ἐπίσκοπος 
τῆς πόλεως Κεκρόπιος. 
᾿Αντιοχείας ἐπισκόπου “Ἰεοντίου ἔτος α΄. ΑΜ.585: 
15 ΜΚΚωνσταντιγουπόλεως ἐπισκόπου Εὐδοξίου ἔτος α΄. ἐκβλη- C 
ϑέγτος ακεδονίυν. 
Μακεδονίου τοίγυν τυραγνιχῶς τὸν ϑρόνον Κωνσταντι- A.M. 5852 
γουπύλεως χατέχοντος, μετήγαγεν τὸ σῶμα τοῦ ιιεγάλου Κων-Ὁ - 


6. αὐτοῦ ΔΑ. ηη. ἀλλὰ om. A. 8. ἐπραγματ,] ἐχοήσατο Α f. 
In marg. b haec addita leguntur: Χύρελλος ᾿Ιεροσολύμων ἐδιώ- 
y94 ὑπὸ τῶν ᾿Αρειαγῶν: ἀντ' αὐτοῦ δὲ γεγόνασιν 'Αρεια-- 
γοὶ τρεῖς “ἐρσένιος, Ἡράχλειος, Ἰλώριος. καὶ πάλιν Κύριλλος 
ἀναχληϑεὶς ἐπὶ Γρατιανὸν συνῆλθεν, xai ἐν τῇ συνόδῳ τῶν ὀχτὼ 
χαὶ ἑχατὸν ἐπισχόπων ἐν Κωγσταντενουπόλει συνῆλϑεν. LI. 
κατέλαβεν) χατέβαλεν A a. 17. Max&dóriog — κατέσχεν Α. 
18. μετήγωγεν À, χατήγ. vulg. 


trem eductum e custodia Caesarem designat, et propria sorore Helena, 
"" momen etiam Constantia fuit, in matrimonium copulata, mittit in 
ias. 

ΑΝ etiam anno Iulius papa Romae diem ^suum obiit: et Li- 
berius, vir per omnia mirandus et recta in deum fide praestans, in 
eius locum est promotus. Ariani porro imperatorem in Athanasium 
adeo commoverunt, ut poenam capitis in eum decerneret. at sanctus 
fuga tum etiam saluti consuluit. 

Cpolis episcopi Macedonii annus primus. . À. 

Hoc anno magnus terrae motus Nicomediae exortus, hora noctis 
tertia urbem concussit, et numerosam populi multitudinem oppressit. 
periit etiam illa communi clade civitatis episcopus Cecropius. 

Antiochiae episcopi Leontii annus primus. À.C. 351 

Cpolis episcopi Eudoxii annus primus, eiecto Macedonio. 

Macedonius itaque Cpolis sede tyrannice obtenta, magni Constan- A. C. 353 
tini eorpus e sanctorum apostolorum aede, ruinam eius causatus, ad 
sancli Ácacii templum transtulit. populo yero depositionem huius- 


C. 350 


79 THEOPHANIS 


σταντίνου sig τὸν ἅγιον ᾿ἡκώκιον dnó τῶν ἁγίων ἀποσιόλων, 
πιτῶσιν προφασιζόμενος τοῦ ναοῦ. τοῦ δὲ λαοῦ κωλύοντος 
φόνος γέγονε πολύς, ὥστε πληρωϑῆναι τὸ φρέαρ καὶ τὴν αὐ- 
λὴν τοῦ μαρτυρίου αἱμάτων xaé τὰς περικειμένας πλατείας " 
ὅπερ γνοὺς ὃ Κωνστάντιος, ἠγανάκτησε κατὰ ηακεδονέου, καὶ 5 
τοῦτον καϑαιρεϑῆναι κελεύσας, Εὐδύξιον ἀντικατέστησεν, 
“μείζονε κακῷ μέγα κακὸν ἀμειψάμενος. 
Τούτῳ τῷ ἐτει Πέρσαι Βεδζακδὲ καλούμενον κάστρον 
παρέλαβον: Κωνστάντιος δὲ ἀχηκοώς, ὡς Ἰουλιανὸς ἐν Γαλ- 
Ρ.3ολίαις ἐν πολέμοις εὐδοκιμήσας ὑπὸ τοῦ στρατοῦ βασιλεὺς (Ὁ 
᾿ ανηγορεύϑη, ἐν ᾿Αντιοχείᾳ διάγων διὰ τὸν Περσικὸν πόλεμον, 
ἐξώρμησε κατὰ Ἰουλιανοῦ τοῦ τυράννου" καὶ ἐλϑὼν ἐν Má- 
wov κρήναις, ἐν πρώτῃ μονῇ ἀπὸ Ταρσοῦ τῆς Κιλικίας ἐτε- 
λεύτησεν μηνὲ Zip y. πολλὰ τῆς ξαυτοῦ ἀνοίας καταγνούς. 
ἐβαπτίσϑη δὲ τότε εἰς ᾿ΑἸντιόχειαν ὑπὸ Εὐζωΐου τοῦ "“ρειανοῦ, 15 
τοῦ καϑολιχοῦ κίύσμου ἔτους εωνβ΄. τῆς δὲ ta περιόδου φλβ΄. 
[ἀρχομένης τῆς ιβ΄.. ᾿ἸΙουλιανὸς δὲ μονοχράτωρ γενόμενος, 
ἀγαιδῶς ἑλλήνιζεν, αἵματι ϑυσιῶν τὸ ἅγιον βάπτισμα ἀπο- 


2. πτώσει b. . περιχειμένας À, παραχειμ. vulg. 8. Βεϑ- 
ζαχδὲ A, Βεδζαβδὴ b, Βεδζάχϑη c, ἘΒεδζάχιδι e, Βεδζαηχδὲ vulg. 
9. ὡς Α, ὅτι vulg. IO. τοῦ Om. Α. 11. πόλεμον» om. Α. 


12. τοῦ add. ex A. Μάψον χρήναις Α, άμψου χρήναες a b 
c d f, Μουψουχρίᾳ vulg. 13. ἐν ante πρώτῃ om. A. 14. 
τῆς ἑαυτοῦ ἀνοίας À, τῆς ἀνοίας αὐτοῦ vulg. 16. χοσμεκοῦ b. 
τῆς δὲ id. περιόδου qf A etali, τῆς dà « περ. qÀy vulg. 
17. ἀρχομένης τῆς ιβ' om. A f. j Ἰουλεανὸς δὲ À, τότε low- 
z0» ᾿Ιουλιαγὸς vulg. κοσμοχράτωρ ali. 


modi prohibente, magna adeo caedes edita est, ut puteus et martyrici 
templi area adiacentesque plateae caesorum sanguine complerentur. 
Constantius, eo cognito, in Macedonium iratus, virum gradu deponi 
iubet: et ingens malum maiori calamitate corbmutans, Eudozium in 
eius locum substituit. 

Hoc anno castrum , cui nomen Bedzacdi, Persae obtinuerunt. 
Constantius autem audiens Iulianum bellica laude conspicuum ab ex- 
ercitu imperatorem in Galliis renunciatum, ipse moram Antiochiae 
trahens et Persicae expeditioni intentus, in Iulianum tyrannum pro- 
fectionem suscepit. cumque Mapsocrenas primam a 'l'arso Ciliciae 
stationem attigisset, tertio Dii mensis die , propria longiori sermone 
dammata prius vecordia defunctus est. ab Euzoio Ariano baptismuin 
accepit Antiochiae, numerato tunc temporis universi orbis anno 5852. 
duodecima, post undecimam exactam, annorum 532. redeunte pe- 
riodo. solus itaque Iulianus imperio potitus, impurorum sanguine 
sacrificiorum sancto baptismate polluto, idolis inverecünde caerimo- 


CHRONOGRAPHIA. 71 


mAv»ausvog, καὶ πάντα ποιῶν ὅσοις οἱ δαίμονες ϑεραπεύ- 
ογξαι. ' B 
“Ῥωμαίων βασιλέως Ἰουλιανοῦ ἔτος a. ᾿Α.Μ.5853 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἐβασίλευσεν Ἰουλιανὸς ὃ παραβάτης, μο- 
δναρχήσας διὰ πλῆϑος ἁμαρτιῶν. ἡμῶν. ἐπαρϑεὶς γὰρ τῇ τῶν 
βαρβάρων νίκῃ, ξαυτῷ τὸ κράτος ἐπιτρέψας, καὶ διάδημα 
περιϑέμενος, πρὸ τῆς Κωνσταντίου τελευτῆς εἰς ἑλληνισμόγα 
ὠγαιδῶς ἐξετράπη. ὅπερ Κωνστάντιος πλεῖστα μεταμελούμε- 
νος, ἀπέδωχε τὸ πνεῦμα, ἐπί τε τῷ τοῦ γένους φόνῳ xai τῇ 
Ιοχαινοτομίᾳ τῆς πίστεως, καὶ τῇ ἀναρρήσει τοῦ ἀποστάτου. 
Ἰουλιανοῦ δὲ τοῦ ἀποστάτου ϑείοις κρήμασι μονοκρατορήσαν- 
τος, παντοδαπαὲ ϑεήλατοι ὀργᾳὲ τὴν “Ῥωμαίων γῆν κατειλή- 
φασι, καὶ ϑέλων δεῖξαι τὸν Κωνστάώντιον ἄδικον καὶ dnav- 
ϑρῶπον, ὑποχρινόμενος δικαιοσύνην 0 παράνομος, τοὺς ἐν 
ιὐ ἐξορίᾳ ἐπισχόπους ἀνεκαλέσατο: Εὐσέβιον δὲ τὸν πρῶτον 
τῶν βασιλικῶν εὐνούχων ἀνεῖλεν, ὡς δῆϑεν ἄδικον " ἐδίωξε D 
δὲ καὶ τοὺς ἄλλους εὐγούχους τοῦ παλατίου, διὰ τὸ dnofla- 
λεῖν τὴν γυναῖκα, ἣν συνῆψεν αὐτῷ Κωνστώντιος ἀδελφὴν . 
ἑαυτοῦ: ὅμοίως καὶ μαγείρους διὰ τὸ λιτὸν τῆς διαίτης, καὶ 


1. ὅσοις a c, ὅσα vulg. 5. πλήϑους b. τῇ À, τῆς vulg. 


6. καὶ ἑξαυιῷ ab cde g. — 9. φόνῳ] qorp À, neutrum verum 
esse vidétur. 10. ἀναρρήσεε À c d f, ἀρνήσεε vulg. 12. 
παγτοδαπαὶ Α, παντοδαποὶ vulg. 13. ϑέλω»] ἐλϑὼν Α f. 
15. ἐξορίαες e. 16. τῶν βασιλιχὼν om. Α. 18. γυγαῖχα] 
γαμετὴν b. 


niabatur, nec ullum, quo mulcentur daemones, cultum volebat 
omitti. 

Romanorum imperatoris Iuliani annns primus. A. C. 353 

Hoc anno, ita nostrorum criminum exigente multitudine , Iulia- 
nus praevaricator tyrannidem solus arripuit. victoriis etenim adver- 
sus barbaros elatus, omnem sibi permisit imperii potestatem , et im- 
posito ante Constantii obitum diademate, deposito verae religio- 
nis pudore , ad profanos gentilium ritus animum convertit. Con. 
siantius caedium in proprium genus perpetratarum conscius, et re- 
novatae ἃ luliano superstitionis idolicae, et initae ab eodem a vera 
fide defectionis tristi nuncio perculsus, ob eidem delatum imperii 
consortium pluribus lacrymis poenitentiam testatus, spiritum emisit. 
Juliano igitur caelestibus decretis imperium solo obtinente, variarum 
calamitatum imbres in Romanum orbem divino nutu immissi depluere 
coeperunt nimirum ille iuris et aequi transgreasor, iuris vindicem 
se fingens, Constantio iniustitiae et inhumanitatis labem tentans 
aspergere, amandatos in exilium episcopos sanxit revocandos. Euse- 


7a . THEOPHANIS ' 
xovpíoxovc διὰ τὸ ἕνα πολλοῖς ἀρχεῖν, ὡς ἔλεγεν. τοῦ δὲ 
δημοσίού δρόμοὺ τς t5 καμήλους xad ὄνους: βόας τὸ καὶ 
ἡμιόνους ἐξέβαλεν, μόνους ἵππους συγχωρήσας ὑπουργεῖν διὰ 
πολλὴν φιλαργυρίαν, ἧς δοῦλος ἦν, ὡς πρώτης εἰδωλολα- 
P.(oroéíag. τότε οἱ κατὰ τὴν ἀνατολὴν “Ἕλληνες ἐπαρϑέντες, 62-5 
* ϑέως ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ Γεώργιον τὸν ἐπέσκοπον σύροντες ἀνεῖλον, 
καὶ τὸ λείψανον αὐτοῦ ἀθέως ἐνυβρίζοντες, καμήλῳ ἐπιϑέντες 
ἐνεπάμιπευον διὰ τῆς πόλεως, καὶ μετὰ γεχρῶν ἀλόγων ὀστέων 
μίξαντες αὐτοῦ τὸ λείψανον, κατέχαυσαν καὶ ἐσκόρπισαν. 
τότε ᾿ϑανάσιος πρός τινα παρϑένον κρυπτόμενος γρόνον πο- 10 
Av» ἐξελϑών, σύνοδον ἐν ᾿“λεξανδρείᾳ ἐκρότησεν, καὶ τὰ κατὰ 
Νικαίαν κυρωσας δόγματα, ἐκκλησίαν ἀπέλαβεν. οἱ δὲ ᾿Αρειανοὲ 
μετὰ Γεώργιον “οὐχιον προεχειρίσαντο ἑαυτοῖς, χωὲ ἐν οἰκῷ 
κοινῷ συνήγοντο, πολλοὺς dà xai ἄλλους Χριστιανοὺς οἱ Ἕλληνες 
Β ὠνεαταύρωσαν καὶ κατέσφαξαν. τὰ δὲ τοῦ Πατροφίλου τοῦ 15 
ἐν Σκυϑοπόλεε ἐπιόχκόπον λείψανα ἀνορύξαντες, τὰ μὲν ἄλλα 
διεσκάρπισαν, τὸ δὲ κρανίον ἐφυβοίστως κρεμώσαντες ἐνέπαι- 
* - ζον. ἐν δὲ Γαάζῃ xai ᾿Ασκαλῶνε πρεσβυτέρους xad ἀειπαρϑέ- 
γους ἀναιροῦντες, ἀνέπευσσον τὰ σπλάγχνα αὐτῶν, καὶ κρι- 
Ν 


3. μόνας e f. 4. πολλὴν add. ex À οἱ aliis. πρώτης À a, πρὸ 
τὴς vulg. 5. δὐϑέως) ἀϑέως g. τι. τῆς ἐχχλησίας ἀπέλανεν À. 
13. μετὰ] χατὰ Α. ^ 15. τὰ δὲ τοῦ Α, τοῦ δὲ vulg. — 16. τὰ μὲν 


ἄλλα Α, τὰ δὲ ἄλλα vulg. 17. διεσχόρπισαν À, ἐσχόρπισαν 
MA 19. ἀγέπτυσαον ἃ ab cd e f, ἐγέπτ. vulg. - xg 
394€ À. 


bium vero regiorum Eunuchorum principem , ceu noxium morte da- 
innavit: sed et reliquam eviratorum turbam, uxore, quam Constantius 
frater tradiderat, amissa, coquos item, quod victus parcitatem et fru- 
gilitatem prosequeretur, ac tonsores demum, quod pluribus unus 
sufliceret, ut aiebat, palatio expulit. a publici porro cursus consue- 
tudime, camelis, asinis, bobus et mulis ablegatis, adaugendae pecu- 
niae, cuius etiam ante idolorum mancipabatur libidini, solos equos im 
ministerium adbiberi permisit. eo tempore gentiles orientis incolae 
resumptis animis, Georgium Alexandrinum episcopum de repente per 
vim abreptum occiderunt ; cadaver autem eius ludibriis per impietatera 
affüciendum, atque in civitatis vices omnes traducendum imposuerunt 
camelo, et bestiarum tandem moertuarum ossibus admixtum consum- 

seromt igne, et ia ventum disperserunt reliquias. tunc Athamasius 

ngo temporis spatio ἃ quadam virgine occultatus redux recepit ec- 
clesiam, et Alexandriae eonvocata synodo, sancita prius apud Nicaeam 
fidei dogmata confirmavit. sublato Georgio Lucium sibi praefecerunt 
Ariani, et in profanis aedibus conventicuüla celebrarunt. gentiles 
etiam plurimos Christianorum crucibus sufüxos mactaverunt: ac sub- 


"αααααυυυνσαααααπ“αδασαναυςνυννννονδΆοανςννννοονδοιν 


CHRONOGRAPHIA. ' 73 
Su» πληροῦντες, τοῖς χοίροις παρέβαλλον. ἂν δὲ Φοινίχῃ 
Κύριλλον διάκονον οἱ Ἡλωυπολῖταε ἀνελόντες, τοῦ ἥπατος 
αὐτοῦ ἀπεγεύσαντο, ἐπειδὴ τὰ εἴδωλα αὐτῶν ἐπὲ τοῦ axem 
prov Κωνσταντίνου κατέστρεψεν. ὃ δὲ ὠναεεμὼν τὸν dagxo- 
5»o» καὶ ἀπογευσάμενος τοῦ ἥπατος αὐτοῦ πέπονθε ταῦτα. 


τὴν μὲν γλῶσσαν σαπεῖσαν κατέρρευσεν, καὶ τοὺς ὀδόντας C 


ἐπέβαλεν, καὶ τοὺς ὀφϑαλμοὺς ἐπηρώϑη, καὶ οὕτω βασανι- 
ζόμενος ἀπέϑανεν. τοῖς δὲ ἐν Καισαρείᾳ Καππαδοκίας ,Χρι- 
στιανοῖς πολλὰ κακὰ ἐνεδείξατο Ἰουλιανός. ἀφείλατο δὲ καὶ 
lora δίκαια τῆς πόλεως, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ καλεῖσϑαι αὐτὴν 
Καισάρειαν. ἤἥαἀἠζοκαν͵ δὲ αὐτὴν, ὡς τὸ ἱπρέν, ἐκέλευσε λέγε- 
ὅϑαι" ὅτε οἱ αὐτύόϑι Χριστιανοὶ ἐπὲ Κωνσταντίον πολλὰ 
xaxd τοῖς Ἕλλησιν ἐποίησαν, καὶ τὸν ναὸν τῆς τύχης κατέ- 
σχαψαν. ἐν δὲ ᾿Αρεϑούσῃ φοβερὰ κατὰ Χριστιανῶν διεπρεί- 


ἰδξαγεος d» οἷς καὶ IMdgxo» τὸν ἁγιώτατον μοναχὸν τὸν καὶ 


» 4 , 3 9. ΠῚ ^. 8 «« ἢ ἢ 
σωσαντα xai χρυψαντα ἴουλιανον, ὃν τῷ ανελεῖν τὸν σερατον 


τὸ γένος Κωνσταντίου. τούτου τὰ σπλάγχνα ζῶντος... .D 


ἐν "Euéon ἐν τῇ μεγάλῃ ἐχκλησίᾳ τὸ τοῦ Ζιονύσου εἴδωλον 


2. διάχογα b. oi 'Hliovn.] ᾿Ιαυλεουποῖ. Α. 6. χατέῤῥευ- 
σεν À, χατέρευσεν vulg. — o. Ἰουλεαγνὸς À, ὃ TovÀ. vulg. dà 
zai τὰ Α, dà τὰ vulg. 11. Mátay À e, Má(axay a, Mátaxa b. 
13. χατέσχαψα»)] χατέσπασαν À. — 14.XQqignuyoy À, Χριστια- 
»yür vulg διεπράξαντο À a, διεπράξατο vulg. — 15. τὸν xai 
σώσ. À, τὸν σώσ. vulg. 17. lacuna a nullo cod. expletur. 
18. τὸ τοῦ Διογύσου εἴδωλον Α et alii, τοῦ zfiog vulg. 


inde Patrophili Scythopolitani praesulis reliquias terra δγαῖδς partitim 
hinc et inde disiecerunt, calvariam vero contumeliose suspendentes 
ludificati sunt. Gazae vero atque Ascalone presbyteros et virgines 
deo in perpetuum sacratas interemerunt, eorumque inaperta viscera 
complentes hordeo porcis obiecerunt discerpenda. ad haec Cyrillum 
diaconum, quód sub beatae memoriae Constantino evertisset idola, 
Heliopolitae in Phoenicia letho multaverunt, et ex eius iecore stru- 
xerunt epulum. qui porro diaconum sciderat, et ex eius delibarat 
iecore, haec deinceps est perpessus. linguam tabo fluentem evemuit, 
et ezspuit dentes: oculisque tandem excaecatus, ac miserandum in 
modum cruciatus, vitam finivit. Christianis insuper Caesareae in Cap- 
padocia civibus plurima mala Iulianus rependit. ΟΡ illatas quippe 
ab ipsis sub Constantio gentilibus noxas, et eversum fortunae fanum, 
dvitatis ius ademit, et antiquato Caesareae nomine, Mazocam, quae 
prior erat eius appellatio , iussit vocari. horrenda insuper tormenta 
Árethusae exercuit in Christianos: inter quos etiam Mareum sanctissi- 
mum monachum, qui ab exercitus Constantii sobolem ad necem quae- 
rentis potestate Iulianum ipsum exemerat, involvit. huius adhuc spi- 
Tenis viscera . .- .. .. .. . in magna ecclesia Iovis idolum, an- 


L2 


ηἦ THEOPHANIS 
Idgvaay, τὴν dà παλαιὰν ἐκκλησίαν κατέστρεψαν. ϊδάρης dà 
ó Χαλκηδόνος πολλὰς ὕβρεις τῷ Ἰουλιανῷ κατὰ πρύσωπον εἰς 
τὸν oixoy τῆς τύχης ϑύοντε ἐπήγαγεν. ὃ δέ, ὡς φιλόσοφος 
δῆϑεν», τὰς ὕβρεις ὑπήνεγχεν. Ὁ 
A.M. 5854. Τούτῳ τῷ ἔτει ὃ δυσσεβὴς Ἰουλιανὸς ἐνομοθέτησεν μὴ 5 
μετέχειν Χριστιανοὺς “Ἑλληνικῶν μαϑημάτων. ᾿ΑἸπολλινάριος δὲ 
P.4115 μὸν ϑείᾳ γραφῇ χρησάμενος ὕλη, τοὺς χαρακτῆρας δὲ τῶν 
ἀρχαίων μεμησάμενος, καὶ κατὰ Ἰουλιανοῦ λόγον συγγράψας, 
ὃν ὑπὲρ ἐληϑείας ἐπέγραψε, πολλὰ τὴν ἐκχλησίαν ὠφέλησεν. 
᾿Αϑανάσιον δὲ τὸν μέγαν “Αλεξανδρείας ἐξελαϑῆναι ἐκέλευσεν, 10 
τῶν Ἑλλήνων σφοδρῶς αὐτὸν παροξυνάντων κατ᾽ αὐτοῦ. Ó 
δὲ ἐξερχόμενος, ϑαρρεῖν εἶπε Χριστιανοῖς τοῖς ὑπὲρ αὐτοῦ 
δακρύουσι, φήσας: ϑαρσεῖτε, νεφυδριὸόν ἔσει, καὶ παρέρχε- 
ται, καὶ Tirov τὸν ἱερὸν ἐπίσκοπον Βοσερῶν Ἰουλιανὸς ἐγρα- 
ws Βοστριανοῖς ἐξελάσαι τοῦτον τῆς πόλεως, “΄ωρόϑεὸν r6 15 
τὸν πολύαϑλον ἐπίέσχοπον Τύρου, τὸν πολλὰς ἱστορίας ygu- 
Βψαντα ὀκκλησιαστικας, καὶ ἐν λέγοις διαπρέποντα, τὸν ἐπὲ 
Διοκλητιανοῦ ὁμολογητὴν γεγονύτα, καὶ αὖϑις ἐπὶ «“ικινίου, 


1. ἔδουσαν --- χατέστρεψαν Α, ἴδρυσεν κατέστρεψεν vulg. 3. 
ϑύοντι Α b e, ἀπιόντι καὶ ϑύσοντι νυ]. 7. τοὺς add. ex A. 
8. χατὰ Ἰουλ. À, xarà τοῦ Ἰουλ. vulg. 9. ἐπέργαψε Α εἰ alii, 
ὑπέγρ. vulg. 10. ἐχέλευσεν, τῶν "EA. Α e f, ἐκ. πολλὰ τῶν 
“Ἑλλήνων vulg. 11. αὐτὸν A, αὐτῷ vulg. — 13. Sapoeiy τε À. 
14. Βοστρῶν Δ, Βόστρων vulg. 16. τὰς πολλὰς Α. 


tiquis aedibus eversis, erexit. Mares autem Chalcedonensis episcopus 
luliano ad fortunae fanum sacrorum faciendorum gratia proficiscenti 
contumelias in faciem intulit: quas ille philosophi personam agens 
sustinuit. | 
À.C.35( . Hoc anno impius Iulianus Christianos, ne gentilium disciplinis 
'  acquirendis studium apponerent, edicto prohibuit. eapropter Apolli- 
narius ex divina quidem scriptura argumento sibi proposito, eodem- 
que vetustiorum , quos initiatus est, dictione et charactere ornato, 
libram, quem, pro veritate, inscripsit, adversus Iulianum edere mo- 
litus, ecclesiam magnopere iuvit. magnum vero Áthanasium Iulianus 
a gentilibus in ipsum conzitatus Alexandria pelli praecepit. ille dis- 
cessum, parans, Christianos sui causa lacrymis perfusos bono animo 
iubebat esse, dicens: confidite, nubecula est: commodum dissipabi- 
tur. ' Titum insuper sacrum Bostrensium episcopum ut cives urbe 
eiicerent, rescripto mandavit: Dorotheum quoque Tyri praesulem 
multis certaminibus praeclarum , variarum ecclesiae historiarum scri. 
ptorem, dicendi peritia praestantem , eum, inquam, qui confessoris 
nomen sub Diocletiano et Licinii rursum temporibus fuerat adeptus, 
secundo demum ünperii praevaricatoris anno, cum magistratus ab eo 


CHRONOGRAPHIA. 35 


ἐν γήρα βαϑεῖ φϑάσαντα, ἐν τῷ δευτέρῳ χρόνῳ τοῦ παρα. 
βάτου οὗ τούτου ἄρχοντες ἐν Ὀδυσσοπόλει τοῦτον εὑρόντες 
ἐδιάσαντα πολλοὺς αἰκισμοὺς διὰ τὴν εἰς Χριστὸν πίστιν éna-. 
γαγόντες αὐτὸν ἑκατὸν ἑπτὰ χρύγων ὕπάρχοντα. τὰς δὲ Χρι- 
δστιανῶν εὐποιΐας [ὃ ἄχρηστος καὶ παραβάτης] μιμούμενος 
ξένοις T& καὶ πτωχοῖς τὰ πρὸς τὴν χρείαν χορηγεῖσϑαι ἐκέλευ- 
σεν, ἀπατῶν τοὺς ἁπλουατέρους, ταῖς εἰκόσιν ξαυτοῦ Δία 
xui 44osa xoi ἙἭ,. μὴν συγγράφεσϑαι προσέταξεν ὁ δυσσεβὴς 
καὶ τοὺς λοιποὺς δαίμονας, καὶ τοὺς ἀναβαλλομένους τὴν τούτ C 
loro» προσκύνησιν, ὡς ἐχϑροὺς τοῦ βασιλέως κολάζεσθαι. τῷ 
δὲ στρατῷ τὴν Qóyo» διανέμων πῦρ προσετίϑει καὶ λίβανον καὶ 
ϑυμιᾷν τὸ στράτευμα ἠνάγκαζεν" ἐν Καισαρείᾳ δὲ τῆς Φιλίππου, 
τῇ νῦν Πανεάδι, ὅϑεν κατήγετο 7 αἱμόρρους, ἀνδριὰς ἵστατο 
πρὸ τοῦ οἴκου αὐτῆς τοῦ κυρίου [ἡμῶν καὶ ϑεοῦ Ἰησοῦ Xpi- 
ιϑστοῦ], ὃν ἐϑνικῷ ἔϑει εὐχαριστήριον ἀνέστησεν. τοῦτον κα- 
τενεχϑῆναι. προσέταξεν ὃ δυσσεβὴς Ἰουλιανός, ὃ καὶ γέγονον" 
κατ᾽ ἐμπαιγμὸν δῆϑεν συράντων τῶν Ἑλληνων τὸν ἀνδριάντα, 
ναὶ ἀντ᾽ αὐτοῦ ξόανον ὀνόματι Ἰουλιανοῦ στησάντων. τοῦτον 
δὲ Χριστιανοὶ λαβύντες τὸν ὠνδριάώντα εἰς ἐκκλησίαν ἀπέϑεντο" 
3010 δὲ τοῦ παραβάτου ξόανον κατελϑὸν πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ Ὁ 


1. βαϑεῖ φϑάσαντα À, φϑάσ. βαϑέϊ vulg. 3. ἐπαγαγόντες A, 
ἔπαγοντες vulg. 4. ἀπέσφαξαν vel simile quid aperte deest. 
5. [ὁ ἄχρηστος (ἄχριστος ej) x«i παραβάτης] om. A abc d f. 
9. xal τοὺς alterum Α, τοὺς δὲ vulg. 12. dà om. À. 13. 
aluodóooUca a b c d. 14. ἡμῶν — Χριστοῦ om. À. 18. 
Ἰουλιανὸν A. τοῦτον À, τοῦτο vulg.. 19. Xp:or. λαβόν- 
τες À, laf. Χριστ. vulg. 


missi privatam vitam agentem Odyssipoli offendissent, centum 'et se- 
ptem annis provectum verberibus et contumeliis ob Christi fidem 
obrotum letho dederunt. Christianam pietatem et  beneficentiam 
imitatus ille nefarius et praevaricator, peregrinis et egenis res ne- 
cessarjas edixit suppeditari: hinc fucus animis simplicioribus fa- 
ctus. Jovem, Martem, Mercurium, reliquosque daemonas propriis ap- 
pingi voluit impius imaginibus: qui adorare detrectarent, velut in 
principem perduelles, puniri. annonam exercitui distributurus, ignem et 
(νας apponi iubebat, et milites suffire cogebat. Caesarea Philippi, quae 
nunc Paneas, et olim mulieris sanguinis profluvio laborantis, patria fuit. 
ibi ante proprias aedes domini nostri et dei lesu Christi statuam 
gentilium mmorem secuta beneflcii et grati animi memor illa erexe- 
rat, quam deiici sacrilegus Iulianus imperavit: quod et factum est: 
gentilibus nimirum cum ludibrio imaginem trahentibus, et simulacrum 
Iuliani nomine in eius locum sufficientibus. — receptam Christi imagi- 
mem Christiani reposuerunt in ecclesia: praevaricatoris autem simu. 


. η6 THEOPHANIS 


κατέφλεξεν. βοτάνη dà ἐφύετο ὑπὸ τὴν βάσιν τοῦ ἀνδρεαν. 
τος πάσης νόσου ἐλεξητήριος, ἥτις καὶ πρὸς φϑόνον óxívgca 
᾿πὸν ἀποστάτην Ἰουλιαγὸν καταστρέψαι τὸν τοῦ κυρίου ἄνδρι-. 
ἄντα. ἐν Νικοπόλει τῆς Παλαιστίνης τῇ λεγομένῃ τὸ πρὶν 
Ἐμμαοὺς πηγή ἐστιν παντοίων παϑῶν ἀνθρώπων τὸ xai ἀλό- ὅ 
yc» ἰάσεις παρέχουσα. ἐν αὐτῇ γὰρ φασι τὸν κύριον xai 
ϑεὸν ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν τοὺς πόδας ἀπονήψασϑαι ἐξ ὅδοι- 
πορίας, xa ταύτην [ὃ δυσσεβὴς] καταχωσϑῆναι ἐπέτρεψεν. ἐν 
Ἑρμουπόλει τῆς Θηβαΐδος δένδρον ἵσταται περσέα. ταύτης 
Ριφιλφύλλον ἢ κάρφος εἰ λάβοι τις πρὸς πᾶσαν νόσον ἀνθρώπων το 
ἐστὶν ἰάσιμον. φασὲ δέ, ὅτε ἡνίκα ὃ κύριος εἰς “ἴγυπτον 
ἔφυγε τὸν Ἡρώδην σὺν τῇ Θεοτόχῳ καὶ τῷ Ἰωσηφ, κατὰ τὸν 
τόπον ἐκεῖνον γενόμενος, χκλιϑὲν τὸ δένδρον ἐπὶ τὴν γὴν προσ- 
δκύγνησεν αὐτῷ, καὶ μέχρε τοῦ νῦν σώζει τὸ σχῆμα τῆς προσ- 
κυνήσεως. Ἰουλιανὸς δὲ διάγων ἐν τῇ ᾿Αντιοχείᾳ, καὶ συν- 15 
ἐχῶς ἐν Δάφνῃ drudv, καὶ τὸ τοῦ ᾿“πόλλωνος ϑεραπεύων 
εἴδωλον, οὐδεμιᾶς ἀποκρίσεως, ὡς ᾧετο, ἐτύγχανεν ἀπὸ τοῦ 
εἰδώλου. νοήσας δέ, ὅτι διὰ τὰ ἀποχείμενα ἐν τῇ Δάφνῃ λεί- 
Βψανα τοῦ ἁγίου μάρτυρος Βαβυλᾶ ἀποσιωπᾷ τὸ εἴδωλον, doy- 
μα ἐξέπεμψεν πάντα τὼ ἀποχείμενα ἐκεῖ τῶν νεχρῶν λείψανα 20 


3. τὸν alterum add. ex A. 6. φησι ἃ. 8. ó δυσσεβὴς om. 
Aabcdef. 10. ἢ À, xai vulg. χόσον om. ἃ. 11. ἔασεν 
^ ὅτι add. ex A. 15. dà add. ex A. 17. ὑπὸ τοῦ 
eid. Δ. ᾿ 


lachrum ignis e caelo missus consumpsit. ex imaginis porro basi 
enascebatur herba morborum omnium  praesentissiinum remedium, 
quae ad evertendam domini effigiem Iuliano desertori invidiae faces 
supgessit. Nicopoli Palaestinae, quae prius Emmaus vocabatur, fons 
exoritur , Ti omnibus tam brutorum quam hominum morbis re- 
medium exhibet: in eo quippe dominum et deum nostrum Iesum 
Christum ex itinere reversum pedes abluisse referunt: eundem- 
que aggesta terra obstrui nefarius imperavit, Hermipoli in The- 
baide arbor extat nomine Persea. eius folium vel ramusculum si 
quis decerpserit, omni humanae medicabitur infirmitati. domino cum 
divina genitrice et Iosepho persecutionem Herodis fugienti, cum 
ad arboris locum pervenissent, eam ad terram usque proclivem sese 
dicunt inflexisse, et usque nunc etiam adorantis speciem servare. Iu- 
lianus Antiochiae moram trahens, et repetitis vicibus in Daphnem se 
conferens , Ápollinis simulacro cultum exhibiturus, nullius, ut spe- 
rabat, "responsi gratiam ab idolo retulit. quocirca ex repositis in 
Daphne sancti martyris Babylae reliquiis silentium idolo obvenisse 
suspicatus, cuncta mortuorum cadavera ac martyris ipsius ibi recon- 


CHRONOGRAPHIA. 77 


μετατεθῆναι σὺν τοῖς τοῦ μάρτυρος" καὶ rovrov γενομένου 
ἀθρόως τῇ vvxri κατεφλέχϑη οὐρανόϑεν ὃ ναός. τὸ δὲ εἰδω- 
λον οὕτω κατεκάη, ὥστε μηδὲ ἴχνος αὐτοῦ φανῆναι. ἐλέ- 
yero δὲ πρὸ * ἐτῶν ἑστηκόναι. ὅ δὲ ναὸς οὕτω κατηρειπώϑη, 
δῶστε τοὺς μετέχειτα ὁρᾷν τὴν τούτου τέφρωσιν καὶ àni τῷ 
παραδόξῳ ἐχϑαμβεῖσθϑαι τῆς τοῦ ϑεοῦ παραδοξοποιΐας. ἐπὶ 
τούτῳ ἔχϑαμβος γενόμενος Ἰουλιανός, ὑπονοήσας κατ’ ἐπιβουλὴν 
τῶν Χριστιανῶν τοῦτο γενέσϑαι, éni ἐξέτασιν» τῶν παραμενόγτων 
ἱερέων ἐχώρει, xat παντοίαις βασάνοις αὐτοὺς ὑποβαλών, ὡς 
Ιοχαὶ ἀποθανεῖν ἐξ αὐτῶν, τοῦτο μόνον ἤκουσε παρ᾽ αὐτῶν" 
ὅτε οὔτε ὑπὸ Χριστιανῶν, οὔτε ἀπὸ ἀνθρωπίνης ἐπιβουλῆς C 
τοῦτο γέγονεν" ἀλλ᾽ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πῦρ κατελϑὺν ἐνέπρησε 
τὸν γαόν καὶ τὰ ἀγάλματα" ὡς καὶ ἐν τῇ νυχτὲ ἐκείνῃ τισὲ 
φανῆναι ἐν τῇ ἀγροικίᾳ τὸ πῦρ καταφερόμενον. ϑυμωϑεὶς 
ιϑοθν ó βασιλεύς, καὶ ὥσπερ τῷ ϑεῷ μαχόμενος, xai τὴν us- 
γάλην ἐχκλησίαν ἀπέχλεισε, καὶ πάντα τὰ ἱερὰ ἐδήμευσε. τῶν 
δὲ ἀποσταλέντων Κομήτων δύο Φίικος καὶ Ἰουλιανοῦ dno- 
στατῶν, ἔλεγον ταῦτα" ἐνομίζομεν ἐποπτιχήν τινα εἶναι δύ- 
»aui» τὴν ὀφείλουσαν ἡμᾶς κωλῦσαι". ὃ δὲ QUuE- ἴδε εἰς 
"οποταπὰ σχεύη ὑπῃρετεῖ ὃ υἱὸς Ἰαρίας. καὶ μετ᾿ ὀλίγον ὃ 


3. μηδὲ] μῦτε Α, μὴ vulg. 4. numerus ante ?rgy, si quis 
deest, nusquam expletur. κατηρειπώϑη À, χατερυπώϑη vulg. 
5. τοὺς μετ.] roig uer. vulg. τι. ὑπὸ Χριστ. — ἀπὸ ἀνϑρωπ. 

, A, dao Xo. --- ὑπὸ ἀνϑρ. vulg. . 13. ὡς xai À, ὥστε vulg. 
15. 6 βασιλεὺς A, ὅ τύραννος βασιλεὺς vulg. xai ante τὴν 
p£y. add. ex A. 19. αἰφείλουσαν Par. . 


dita iussit efferri: quo facto templum, de noctu confestim igne caelitus 
misso, conflagravit: adeoque consumptum est idolum, ut ne vestigium 
quidem illius superextiterit. ante annos . . . . erectum ferebatur. 
templam autem ita dirutum est, ut disiecta huc et illuc eius rudera 
posteri conspicientes, incredibili divinorum operum admiratione per- 
.-«ellerentur. attonitus hac de re Iulianus, et incendium Christianorum 
insidiis contigisse ratus, variis eosdem tormentis, adeo ut plures etiam 
mactarentur, subiecit: hoc porro solum ab eis didicit: neque Christia- 
norum, neque hominis opera id factum, sed emisso caelitus igne con- 
flaggrasse templum, et simulacra comminuta: ita ut ea nocte per 
agros passim quibusdam consistentibus vibrata superne fulgetra mani- 
festo conspicerentur, iratus itaque imperator, velut deo bellum in- 
dicturus, magnam clausit ecclesiam , δὲ omnem sacram supcllectilein 
publicavit. ad quam missi duo comites Felix et Iulianus apostatae 
in haec verba eruperynt: praesentem quandam virtutem hic jnesse 
arbitrabamur, quae nos prohiberet: Felix vero: viden' quibus vasis 


78 THEOPHANIS 


μὲν QE ἀϑρύως διὰ στόματος αἷμα ἀναγαγών, Bacasitó- 
μενος κατέστρεψε τὸν βίον. Ἰουλιανὸς dà ὃ Κύμης κατ’ αὐτὴν 
τὴν ἡμέραν νόσῳ χαλεπωτάτῃ περιπεσών, ὡς καὶ τὰ ἐντὸς 
αὐτοῦ διαφϑαρῆναι καὶ κόπρον διὰ στόματος ἀγαγεῖν, βασα-- 
ψιζόμενος ἀπέϑανεν. 5 
A.M. 5855 Τούτῳ τῷ ἔτει τινὲς ἠἡπατήϑησαν τῶν ἐν στρατείᾳ ἐξε- 
ταϊζομένων πρὸς ἀποστασίαν, οἱ μὲν ἐπαγγελίαις δόσεων καὶ 
P. 43 ἀξιωμάτων, οἱ δὲ καὶ ἀνάγκαις ἐπιτιϑεμέναις ὑπὸ τῶν ἰδίων 
ἀρχόντων. καὶ Θεύτεκγνος πρεσβύτερος ἐν προαστείῳ ᾽Δντιο-. 
χείας ἐκκλησίαν πεπιστευμένος ἐξ ὑποσχέσεως ἀπατηϑείς, αὖ- τὸ 
τομάτως ἐπὶ τὴν εἰδωλολατρείαν ἐχώρησεν: ὃν ὃ 950g ἐτι- 
μωρήσατο παραχρῆμα. σκωληκόβρωτος γὰρ γεγονὼς καὶ τὰς 
ὄψεις ἀποβαλών, τὴν γλῶσσαν ἐσϑίων, ἀπέϑανεν. καὶ Ἥρων 
ἐπίσκοπος τῆς Θηβαΐδος αὐτομάτως ἀπεστάτησεν ὃν τῇ 4dy- 
τιοχέων πόλει, ὃν ὃ ϑεὸς παρευϑὺς εἰς παράδειγμα καὶ φό- 15 
Bov πολλῶν ἐτιμωρήσατο, οὗτος σηπεδόνος νοσήματι διαλυύυ.-.. 
ϑέντων αὐτοῦ τῶν μελῶν ἐν τῇ πλατείᾳ ἐρριμμένος, ἐν 
Βὀφϑαλμοῖς πάντων ἐξέψυξεν. ἀλλοι δὲ ἐν τούτοις διέπρεψαν 
ὁμολογίᾳ τῇ εἰς Χριστόν’ Οϑαλεντινιανὸς Τριβοῦνος τότε 


2. Κώμης Par. πκκατ' αὐτὴν τὴν À, χατὰ τὴν vulg. 535. χα- 
λεπωτάτῃ περιπέσων À, περιπ. χαλεποτάτῃ vulg. 6. ἐν σιρα- 
τείςς À e, ἐν στρατείαες vulg. 8. xai add. ex Α. 12. y£- 
γονὼς ἃ, γενόμενος vulg. 14. τῆς add. ex A. abtoud- 
τως] αὐτὸς A. ἀπεστάτησεν ἐν τῇ b, ἀπεστάτησε τῇ vulg. 
16. σηπεδόγε νοσήματος Α. 18. ἀλλ' ἐν τούτοις διέπρε- 
yay a b 


filio Mariae ministratur? et paulo post, Felix quidem magnam san- 
guinis vim de repente ore evomens, excruciatus vitam finivit: Iulia- 
nus comes ipsa die in difficillimum morbum incidens, adeo ut .eius 
viscera tabo liquescereüt, et excrementa ore egereret, inter dolores 
expiravit. | | ' 

A. C. 355 Hoc anno plures virorum militiae ascriptorum, ad defectionem a 
vera fide sollicitati, seducti sunt, hi quidem donorum et honorum pro- 
missis, alii vero necessitate a propriis ducibus imposita coacti. Theo- 
Lecnus quoque presbyter, cui in Antiochensi suburbio ecclesia fuerat 
credita, promissorum blanditiis deceptus, ad idolorum cultum sponte 
defecit: eumque divina statim insectata est vindicta. vermibus siqui- 
dem depastus, amissis luminibus, linguam  corrosit et efflavit ani- 
mam. Heron etiam Thebaidos episcopus nullo cogente in Antiochensi 
civitate fidem desertor abnegavit: quem mox deus ad exemplum et 
terrorem caeterorum ultus est, ille namque dissolutis ex putredine 
membris, in plateam proiectus sub omnium oculis expiravit. alii ex 
adverso his angustiis pressi Christianae fidei confessione clarissimi 


* 


CHRONOGRAPHIA. "9 


e 


ὧν τάγματος Κορνουτῶν λεγομένων vovuéoov , οὐ μόνον τοῦ 
ἀξιώματος καταφρονήσας, ἀλλὰ καὶ ἐξορίᾳ ὑποβληϑείς, ὅστις 
μετὰ ταῦτα ὑπὸ ϑεοῦ βασιλεὺς ἀνεδείχϑη. ὁμοίως καὶ Ἶο- 
βιανὸς τὴν ζώνην ἔλυσε χράζων' Χριστιανός δἰμι" ὃν ὁ 
5laóg ἀγαπῶν στρατοπεδάρχην ὕντα ξξῃτήσατο τὸν βασιλέα, 
μὴ ἀδικῆσαε αὐτόν: ὅστις καὶ βασιλεὺς μετὰ Ἰουλιανὸν 
ἀνηγορεύϑη. ᾿Αρτέμιός τε ὃ Ζοὺξ τῆς κατ᾽ “ἴγυπτον διοική- 
σεως, ἐπειδήπερ ἐπὲ Κωνσταντίου ζῆλον πολὺν κατὰ τῶν ei- 
doc» ἐνεδείξατο àv ᾿Αλεξανδρείᾳ, ἐδημευϑὴ, τὴν χεφαλὴν C 
το ἀποτμηϑείς. ἐμαρτύρησε δὲ καὶ ἐν ΖΔορυστόλῳ τῆς Θρᾷκης 
ΑἸϊμιλιανὸς ἀπὸ στρατιωτῶν, πυρὲ παραδοϑεὶς ὑπὸ Καπετου- 
λιανοῦ" καὶ πολλοὶ ἄλλοι κατὰ διαφόρους τύπους καὶ τρό- 
πους διέπρεψαν à» τῇ εἰς Χριστὸν ὁμολογίᾳ. Θαλάσσιος δέ 
τις ἐπ’ ἀσελγείαις καὶ ἀσωτίαις ἐπίσημος, ὅ καὶ τῆς ἑαυτοῦ 
ιῬ ϑυγατρὸς ἐπ’ αἰσχρουργίᾳ προσαγωγεύς, ἐτιμᾶτο ὑπὸ τοῦ 
. βασιλέως ὡς σπλαγχνοσχόπος, οἰκῶν ἐν ᾿Αντιοχείς πλησίον 
τοῦ παλατίου. συμπεσόντος οὖν αὐτῷ τοῦ oixov μόνος ἀπώ- 
Aero μετὰ ἑνὸς εὐνούχου, ᾧ καὶ συμπεπλεγμένος εὐρέϑη. 


ἂ 


1. Κοργνουτῶν : sic scripsi monente Goario δὰ ἢ. 1. ζορνωτῶν 
Α, Κωρωνατῶν vulg. 2. ὅστις --- ἀνεδείχϑη)] ἥτις — ἄνηγο- 
ρεύϑη b. 3. Ἰοβιανὸς À h.l. et ubique, Ἰουβιανὸς vulg. δ. 
ἐξητήσατο À, ἐζητήσατο vulg. 6. ἀδικῆσαι À, ἀδικεῖσθαι vulg. 


c. ἀγηγορεύϑη À, ἀνεδείχϑη vulg. 8. χατὰ τῶν εἰδώλων om. 
Α. 10. ἐποτμηϑῆναι A. Δορυσιόλῳ À, “ωροστόλῳ vulg. 
"1. ZVfluianyog À, xol Alu. vulg. 12. xal τρόπους add. ex Α. 
14. ἀσωτίαις À, ἀσωτείαις vulg. 15. προσαγωγεὺς À, nooay. 


vulg. 18. μετὰ ἑνὸς À, μεϑ' ἑνὸς vulg. 


evasere. Valentinianus tribunus legionis Cornutorum, quibus nume. 
rus nomen, nop modo dignitate semet exuit, sed et exilio damnatus 
est: qui demum temporis processu imperator a deo est renuuciatus. 
pari animi vigore cingulum msilitare solvit Iovianus clamans: Chri- 
stianus sum. hunc, cum magistri militum officio fungeretur, ceu bene 
meritum, ne quid adversi pateretur, populus sibi concedi expetiit: 
isque idem extincto luliano adeptus est imperium. — Ártemius item 
dioeceseos Aegypti dux, datis sub Constantio, quo ferebatur in idola, 
aversi animi indiciis, Alexandriae in publicum raptus capite truncatur. 
Aemilianus insuper Dorostoli, quae Thracica urbs est, a Capetuliano 
vir emeritae militiae igni traditus fuit: aliique quamplurimi Christiana 
confessione per varia loca celebres effecti sunt. ex adverso Thalas- 
sins quidam, perdito luxu atque libidine famosus, qui propriam filiam 
ad turpia officia producebat, ceu extispex imperatori luliano carus 
babebatur, et iuxta palatium Antiochiae sedem obtinuit. collapsis 
autem in eum aedibus, solus cum Eunucho, quem forte complexu 


8o THEOPHANIS 


ἐσώϑησαν δὲ πάντες οἱ ἴδιοι αὐτοῦ Χριστιανοὶ ὄντες, ἢ τε 


Drourov γυνή, καὶ oi σὺν αὐτῇ. παιδίον δὲ fog τῶν ἑπτὰ 


χρόνων ἐκεῖ εὑρεϑὲν καὶ σωϑέν, ἐρωτώμενον πῶς ἐσώϑη; 
εἴρηκεν ὡς ὑπὸ ἀγγέλου βασταχϑέν. ὃ δὲ δυσώνυμος Ἰου- 


λιανὸς ἐπ᾿ ἀνατροπῇ τῆς ϑείας ἀποφάσεως τὸν τῶν Ἰουδαίων 5 


' ψαὸν οἰκοδομηϑῆναι προσέταξεν, ᾿“Αλύπιον “Άληνα τινα onov- 


δαῖον κατὰ Χριστοῦ προστησάμενος τοῦ ἔργου. τοῦ δὲ xad 


τὰ ἀφανὴῇ τῶν ϑεμελίων xaropvtayroc, διὰ τὸν ἐκχοϊσμὸν 

ἄνεμος βιαιότατος ἐπιπνεύσας σὺν λαίλαπι τὴν παρεσκευα- 
, x , , 

σμένην ἄσβεστον ἐξηφάνισεν, μοδίων μυριάδων εἴχοσε οὐσαν" 


. ἐπιμενόντων δὲ τῶν Ἰουδαίων τῇ ἐγχειρίσει τοῦ ἔργου, πῦρ 


P. 44 ἐξελϑὸν τούτους κατέκαυσεν, καὶ οὕτως ἐπαύσαντο τῆς τόλμης. 


* 


i 


ἀνατροπὴν dà Ἰουλιανὸς ὃ δυσσεβὴς ἔγραψε τῶν ϑείων tVay- 
γελίων, ἥν ὃ μέγας Κύριλλος ᾿Αλεξανδρείας ἐν ἐξαιρέτῳ 
πραγματείᾳ λαμπρῶς ἐπανέτρεψεν. Πορφύριος δὲ ὃ xaJ 


€ - 


ἡμῶν λυττήσας, Τύριος μὲν ἦν τῷ γένει, Χριστιανὸς δὲ τὰ. 


noiv ὃ ἀϑλιος. τυφϑεὶς δὲ ὑπὸ Χριστιανῶν ἐν Καισαρείᾳ 
τῆς Παλαιστίνης, κατ᾽ ὀργὴν μετῆλθεν εἰς τὸν ἑλληνισμόν, 


καὶ τότε γράψαε κατὰ τῆς ἀληϑείας ὃ κύων ἐτόλμησεν. ἐπὲ 


1. anle οὗ ἴδιοε ἃ add. οὗ σὺν αὐτῷ εὐὑρεϑέντες. — 2. Fox] fort. 
ὥς. 5. τῶν om. Α. 8. ἐχχοϊσμὸν À, ἐχχωϊσμὸν vulg. 
9. παρασχευασμ. Par. 12. χατέχαυσεν À, κατέφλεξεν vulg. 
15, λαμπρῶς Α, λαμπρᾷ vulg. 17. ὁ ἄϑλιος post Χριστιανῶν 
habet b. τυφϑεὶς] τυφλωϑεὶς À. 


stringebat, periisse repertus est, cunctis eius domesticis, ipsa etiam 
uxore, et eius comitibus, Christiana fide insignitis, incolumibus omnino 
servatis. inter quos vix annorum septem puellus salvus a ruina col- 
lectus, qui lethum evasisset? interrogatus, ab angelo deportatus, re- 
spondit. Iulianus porro, vir execrandi nominis, quasi dei notitiam 
omnem 'extinctarus, ludaeorum templum reparari iussit, et Aly- 
pium quendam  gentilem Christo maxime infensum operi prae- 
.fecit. qui dum fundamenta solo aggesto obruta effoderet, maxima 
vis venti cum turbine et procella per effossam terram erumpens, mo- 
diorum calcis viginti myriades ad id operis paratas dissipavit: Iudaeos 
vero coeptis insistentes, ignis ex eisdem fundamentis egestus absuimn- 
psit: et hoc viso a resumptis conatibus destiterunt. impius Iulianus 
sacrorum evangeliorum confutationem scripsit, quam Cyrillus magnus 
Alexandriae praesul selectis et luculentis editis commentariis refuta- 
vit. Porphyrius ad haec, qui adeo contra Christianos debacchatus 
est, genere quidem Tyrius, Christianus vero prius infelix extitit: sed 
cum Caesareae in Palaestina a Christianis caesus fuisset, ad gentilita- 
tem prae indignatione defecit , et tum demum contra veritatem scri- 


15 


as. 


CHRONOGRAPHIA. 81 


τούτοις ὥφϑη ὁ ϑεῖος σταυρὸς ἐν τῷ οὐρανῷ φωτοειδὴς xv- 
χλούμενος ὑπὸ στεφάνου φωτύς, dnó τοῦ Γολγοθᾶ Eo; τοῦ 
ἁγίου ὕρους τῶν ἐλαιῶν, λαμπρότερος μᾶλλον 7 ἐπὶ Κων-Β 
σταντέου. αὐτομάτως τὸ τοῖς ἁπλώμασει τῶν ϑυσιαστηρίων 
5 χαὲ βίβλοις, καὶ ἄλλοις ἐσθήμασι τῶν ἐκκλησιῶν καὶ ἐν ἱμα- 
τίοις, οἱ μόνον Χριστιανῶν, ἀλλὰ καὶ Ἰουδαίων ὀπεπόλαζε 
τὸ σημεῖον τοῦ σταυροῦ, οὐ μόνον ἐν Ἱεροσολύμοις, ἀλλὰ καὶ 
ἐν ᾿Αντιοχείᾳ καὶ ἄλλαις πόλεσι" καὶ ὃν " ἀναισχύντως ἠπί- 
σεουν οἱ ᾿Ιουδαῖοε καὶ Ἕλληνες εὕρισκον τὰ ἱμάτια ξαυτῶν 
ιοπεπληρωμένα σταυρῶν. ἔν τισε δὲ καὶ ἐμελανιζον. ᾿[Ιουλια- 
νὸς δὲ πολλοὺς ἐν διαφόροις τόποις ἀπέστειλεν εἷς v6 μαν- 
τείας xGb χρηστήρια, ὅπως ἂν δόξῃ μετ᾽ ἐπιτροπῆς τῶν δαι- 
μόνων ἐπὶ Πέρσας πόλεμον ἐγχειρεῖν. καὶ πολλῶν καὶ δια» 
φύρων χομισϑέντων αὐτῷ χρησμῶν, ἑνὸς ἐπιμνησθήσομαι. c 
ιδἔχει δὲ οὕτω; νῦν πάντες ὡρμήϑημεν ϑεοὲ νίκης τρόπαια 
κομίσασϑαι παρὰ ϑηρὲ ποταμῷ, τῶν δὰ ἐγὼ ἡγεμονεύω ϑοῦ- 
ρος πολεμόκλονος "doge. τούτοις βεβαιωθείς, πρὸς τὸν κατὰ 
Περσῶν ὠπλίζετο πόλεμον, πολλὰ χρήματα τοὺς Χοιστιανοὺς 
ζημιώσας. ἂν ᾿ΑἸντιοχείᾳ δὲ γενόμενος, προφάσει τῶν ὠνίων, 
1οὑβρίσϑη σφοδρὼς παρὰ τῶν ᾿Ατιοχέων, ὅτε καὶ τὸν Πῆισο- 


2. ΤολγωἹθᾶ Par. 8. ὃ»] legendum s. o? s. ὃ s. ek. 10. x«l 


add. ex A. 12. ἐπιτροπῆς] ἐπειρόπων À. 13. πολλῶν xci] 
πολλῶν ἐκ codd. et vulg. 15. ὠρμύϑημεν À, ὠρμίσϑημεν 
vulg. 16. ἡγεμονεύω À, ἡγεμονεύων vulg. — 20. παρὰ) ὑπὸ 
alii codd. τὸν À, τῶν vulg. 


bere canis iste ausus esL interea divina crux luminis instar et la. 
mine circumdata, a Golgotha asque ad montem olivarum, illa, quae 
sub Constantio visa est, splendidior in caelo apparuit.  quinetiam 
inter altarium mappas, libros, caeterasque ecclesiae vestes, sed et su- 
per hominum tam Christianorum, quam ludaeorum pallia crucis si- 
$num sponte frequens enatum est: idque non solum Hierosolymis, 
sed etiam Antiochiae, reliquisque in urbibus evenit: adeo ut fudaei 
et gentiles, illius, quam impudentissime credere recusant, crucis ve- 
sigia nigra ut plurimum in vestibus undequaque respersa agnoverint. 
caeterum Iulianus multos in diversa loca vaticinationes et oracula 
consulturos, quo daemonum impulsu bellam adversus Persas suscipere 
testaretur , submisit. e multis vero variisque responsis, quae ad ipsum 
perlata sunt, unum apponam, quod ita habet: nunc omnes dii victo» 
rae tropaea ad feram [Tigrim] fluvium deferre parati exiliimust 
eorum ego dux pfomptus et bellicis tumultibus assuetus Mars. his 
animatus, et Christianis multo pecuniarum pondere mulctatis, exerci- 
lum versus Persidem eduxit. Antiochiam profectus, rerum venalium 
praetextu, contumelias ab Antiochenis latas sustinere coactus est: quo 


Theophanes. 6 


82 . THEOPHANIS 


 nóyoya λόγον ᾿Αντιοχικόν, πρὸς ἄμυναν δῆϑεν, ἐπόνησε" Θεύ- 
δωρον δέ τινα νεανίαν προκαταρξαντα τῶν κατ’ αὐτοῦ ὕβρεων 
πικρῶς ἠκίσατο. πολλὰ δὲ καὶ μεγάλα κατὰ Χριστιανῶν 
Ὠποιήσας, καὶ πλείονα ποιεῖν μετὰ τὸν Περσικὸν πόλεμον 
ἐπαγγειλάμενος, κακῶς τὸν παμμίαρον αὐτοῦ βίον ἐν αὐτῷ 5 
πεπλήρωχεν. ὑπερόριος γὰρ δίκῃ ϑείᾳ ἀνηρέϑη τούτῳ τῷ 
ἔτει, βασιλεύσας ἔτη δύο καὶ μῆνας ἐννέα, κατὰ τὴν Περσι- 
χὴν ϑεύχταντος γέγονεν ἐν τῇ εἰκοστῇ ἕχτῃ τοῦ ᾿Ιανουαρίου 
μηνὰς ἐνδικτιῶνος ἕκτης ἐτῶν ὑπάρχων τριάκοντα ἑνός. ἐγέ- 
sro δὲ σημεῖον ὄντος αὐτοῦ ἐν τῇ Περσίδι μηνὶ Zfeaíq. ὕδρέα 10 
πεπληρωμένη ὕδατος ἐν οἰκίᾳ ἀγροίκιδός τινὸς Χριστιανῆς 
μετεβλήϑη εἰς οἶνον βράζοντα μοῦστον κατὰ τὴν δειλινὴν 
Goa». αὐτῇ δὲ τῇ ὥρᾳ τὸ ἀγγεῖον πεπληρωμένον προσήνεγχεν 
Ρ, ἠ5τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ χωρίου. ὁ δὲ κατὰ τὸν τόπον πρεσβύτερος 
πληρώσας μιχρὸν ἀγγεῖον ἐξ αὐτοῦ ἐκόμισε τῷ ἐπισχύπῳ 15 
"dByapgq. ἐν Κάρραις δὲ εὐρέϑη γυνὴ ἐκ τῶν τριχῶν κρε- 
μαμένη. καὶ ἐν ᾿Αντιοχείᾳ χρανία ἀνθρώπων πολλά, di ὧν 
V.360 παραβάτης τὰ μαντεῖα τοῦ κατὰ Περσῶν πολέμου motov- 
μενος, σφραγῖδας καὲ κλεῖϑρα τοῖς τόποις ἐπέϑηκεν. 


8. Ἰανουαρίου)] Ἰουνίου poscit temporum ratio. v. not. δὰ h. 1. 
10. δὲ σημεῖον À, dà τὸ σημεῖον vulg. Δεσίῳ Α b e, z«i- 
σίῳ a, Δίῳ vulg. ὑδρία Α, ὑδρεία vulg. 13. προσήγνεγχεν 
Α, προσήνεγχαν vulg. 16. “ύγάρῳ Α. δὲ om. a4 (7. 
ἀγθρώπων πολλὰ A, πολλὰ ἄνϑρ. vulg. 


tempore, Misopogona, Antiochenum opus, iniurias nimirum hac arte 
repulsurus, composuit. Theodorum tamen iuvenem audacia conuspi- 
cuum iniuriarum in ipsum latarum praecentorem duris subiecit ver- 
beribus. exinde plura et magis horrenda in Christianos aggressus, 
hisque foediora, confecto Persico bello, moliturum se minitatus, scele- 
stissimam vitam in eo misere finivit. hoc quippe anno, divina inse- 
quente vindicta, extra imperii fines sublatus est, post imperii annos 
uos, et menses novem, lanuarii die sexta supra vigesimam indictionis 
sextae, annos ipse natus unum et triginta divina opera inPerside est 
interfectus. eo Persidem ingresso mense Dio portentum contigit. hy- 
dria aquae plena in aedibus rusticae cuiusdam mulieris Christianae 
in mustum recens sive vinum ebulliens circa vesperam conversa est: 
eademque hora vas, ut erat plenum, in vici ecclesiam illatum , ex 
quo loci presbyter vasculum aliud replens ad Abgarum episcopum 
deportavit. Carris mulier capillis suspensa reperta. Antiochiae pari- 
ter plurimae hominum calvariae visae, quibus indicto Persis bello in 
vaticiniis exercendis praevaricator uteretur. loca in quibus haec re- 
posita erant, seris atque sigillis diligenter occluserat et firmaret. 


CHRONOGRAPHIA. 83 


Ῥωμαίων βασιλέως ᾿Ιοβιανοῦ ἔτος a. A.M. 5856 

Τούτῳ τῷ ἔτει ᾿Ιοβιανὸς χιλίαρχος, ἀνὴρ πρᾳότατος xai 
ὀρθόδοξος Χοιστιανός, βασιλεὺς Ῥωμαίων ὑπὸ παντὸς τοῦ 
στρατοῦ καὶ τῶν στρατηγῶν καὶ τῶν ὑπάτων ἀνηγορεύϑη ἐν τῷ 
δαὐτῷ τόπῳ τῆς Περσῶν γῆς, ἐν ᾧ ὃ παραβάτης ὠνηρέϑη. xai 
μετὰ μίαν συμβολὴν πολέμου εἰρήνη ὡς ἀπὸ ϑεοῦ συμφώνως 
ἀνεβοήϑη ὑπὸ Ῥωμαίων καὶ Περσῶν, καὶ ὡρίσϑη ἔτη τριά.. 
χοντα. ὃ δὸ παρῃτεῖτο τὴν βασιλείαν φάσχων μὴ δύνασϑαι 
αὐτὸν ἄρχειν στρατοῦ ξλληνίσαντος ἐπὶ ᾿Ιουλιανοῦ" πρὸς ὃν 

ιοπάντες ὁμοφώνως ἐβόησαν Χριστιανοὶ ὑπάρχειν. ᾿Ιοβιανὸς C 
δὲ πόλιν μεγάλην Νίσιβιν Πέρσαις παρεχώρησεν σωτήρια τοῦ 
περιλειφϑέντος λαοῦ, καὶ εἰρήνευσεν. νόμους δὲ γενικοὺς χα- 
τέπεμψεν ὑπὲρ τῶν ἐχκλησιῶν εἰς πᾶσαν γῆν “Ρωμαίων, τὴν 
ἐπὶ τοῦ μακαρίου Κωνσταντίνου τοῦ μεγάλου κατάστασιν xai 
nun» τῇ καϑολικῇ ἐκκλησίᾳ ἀποδιδούς" τοὺς δὲ ἐν ἐξορίᾳ 
ἐπισχόπους ἀνεκαλέσατο, καὶ τῷ ἱερῷ ᾿Αϑανασίῳ ἔγραψεν τῆς 
ἀμωμήτου πίστεως ἐγγράφως σημᾶναι αὐτῷ ἀκρίβειαν, ὅπερ 
καὶ πέπραχεν πάσης ὀρϑοδοξίας ᾿Ιοβιανῷ ἐπιστολὴν γράψας. 
ὅϑεν Ἰοβιανὸς βεβαιότερος εἰς ὀρϑοδοξίαν γενόμενος, τοῖς 

λοδοξάζουσι τὸ ὁμοούσιον ἐδωρήσατο πολλά, καὶ ατελεῖς énoug- D 


6. εἰρήνη ὡς ἀπὸ ϑεοῦ A, εἰρήνη γέγονεν, χαὶ ὡς ἀπὸ 9. volg. 


2. ὑπὸ Ῥωμαίων À, ὑπό τε Pop. vulg. 9. αὐτὸ»] αὐτῶν f. 

11. Δισίβην Α. 14. τοῦ μεγάλου add. ex Α. 19. τῇ καϑ. 

Α, τὴν χαϑ. vulg. 20. ἐποέησεν Δ, ἐποιήσατο vulg. 

Romanorum imperatoris Ioviani annus primus. A. C. 556 


Hoc anno lovianus tribunus militum vir mitissimus, et de recta 
fide bene sentiens, ab omni exercitu, ducibus, et consulibus, ipso 
Persidos in loco, quo praevaricator extinctus, Romanorum imperator 
salotatur. post unicum vero belli conflictum pax composita, et ve- 
lut dei nutu a Romanis pariter atque a Persis denunciata, ad triginta 
amnos sancita. ovianus imperium suscipere detrectabat esxercitui, 
qui gentilium ritus servasset aub Iuliano, se prhefici non posse aílir- 
mans: ad quem omnes se Christianos esse una voce conclamarunt. 
is autem Nisibim civitatem maximam, residui populi saluti consultu- 
rus, Persis concessit, et pacem egit. generales quoque leges in uni- 
versum Romanum orbem de sacris aedibus misit, quibus ecclesiam 

. catholicam in pristinum statum atque honorem, quo sub beato Con- 
stanlino potiebatur, restituit, et exulantes episcopos revocavit. ἃ 
sacro insuper Athanasio, ut. accuratam sincerae fidei expositionem scri- 

is significaret per litteras expetiit: quod ille demum praestitit, ad 
ovianum, quae rectum omnem fidei sensum complecteretur, data 
epistola. quare Iovianus in recta fide stabilior redditus, tn eos, qui 


84 THEOPHANIS - 


όεν. ᾿Δκάκιος dà ὃ χάχιστος Καισαρείας ᾿“ρειανὸς συνελϑὰν 
μιεϑ’ ξεέρων ἐπισκόπων εἰς ᾿Αντιόχειαν λίβελλον ὀρϑοδοξίας 
δῆϑεν συνέταξε, τὸ ὁμοούσιον καὶ τὴν ἐν Νικαίᾳ σύνοδον ὅμο-- 
λογῶν φόβῳ τοῦ εὐσεβοῦς βασιλέως, καὶ οὐ κατὰ ϑεύν. ὃ δὲ 
αὐτοχράτωρ "lofiavóg ἐπέβη τῇ ᾿Αἰντιοχέων μηνὲ Ὑπερβερε- 5 
ταίῳ. καὶ ἐγεννήϑη παιδίον ἔξω τῆς πύλης τῆς πόλεως ἐπὲ 
τὸ λεγόμενον Τρίπυλον ἀγροίκῳ κηπουρῷ ϑῆλυ ἑπταμηνιαῖον 
ἔχον κεφαλὰς δύο διωρισμένας, ἑκάστῃ τὸ πλάσμω τετελειω- 

Ῥι 46 μένον, ὡς ἀπὸ τοῦ τραχήλου ἑκάστης κεφαλῆς κεχωρισμένης. 
ψεχρὸν δὲ τοῦτο ἐτέχϑη μηνὲ Δίῳ, ὅς ἐστε Νοέμβριος. ἐξώρ- to 
μησεν δὲ ἸΙοβιανὸς ἀπὸ τῆς ᾿Αντιοχέων ἐπὲ Κωνσταντινούπο- 
λιν καὶ ἐλϑὼν ἐν ᾿γκύρᾳ τῆς Γαλατίας ὕπατος προῆλϑεν σὺν 
τῷ ἑαυτοῦ υἱῷ ᾿Αρανιανῷ ἐπιφανέντα τὸν αὐτὸν ὠναγορεύ- 
σας, ἄγευ τοῦ ἐνδῦσαι αὐτῷ πορφύραν. 

Τῷ δ' αὐτῷ ἔτει βασιλεύσας μῆνας ἐννέα "xai ἡμέρας 15 
δεκαπέντε Ἰοβιανὸς ὃ Χριστιανικώτατος ἐν Ζαδασϑαγνοις χγω- 
oio τῆς Βιϑυνίας. λεγομένῳ ἐτελεύτησεν" καὶ ἀνηγορεύϑη 
βασιλεὺς Οὐαλεντινγιανὸς «ὐγουστος ἔτη ἕνδεκα ὑπὸ τοῦ 

στρατοπέδου, διὼ τὸ εὐδοκιμῆσαι αὐτὸν ὡς «Χριστιανὸν ὃν 


Ν 


5. ὑπερβερέτῳ Α. 7. ἀγροίχῳ χκηπουρῷ Α, ἀγροιχῷ χηπωρῷ 
vulg. 10. 6 ἐστε À. 13. σὺν τῷ ἑαυτοῦ υἱῷ Loariarg 
Α € f, σὺν τῷ υἱῷ αὐτοῦ Οὐρανιανῷ vulg. 14. αὐτῷ Α, αὐὖ- 
τὸν vulg. 16. Ἰοβιανὸς ἐν τῇ Βιϑυνίςς γενόμενος ἐτελεύτησεν 
ceteris omissis À f. 18. ὁ Miyovotog A. ὑπὸ Α, ἀπὸ 
vulg. . 


consubstantialis dogma profiterentur, dona contulit, et a pendendo 
tributo fecit immunes.  Acacius autem ille pessimus Caesareae epi- 
scopus, conventu cum aliis episcopis facto, libellum ex sinceriori ec- 
clesiae sensu compegit, et pientissimi imperatoris metu, licet non ex 
dei cultu, consubstantialem, et actam Nicaeae synodum professus est. 
Iovianus autem imperator mense Hyperberetaeo Antiochiam advenit, 
quo tempore extra civitatis portam, loco cui Tripylon nomen, rustico 
hortulano infans femina partu septimestri nata est duo habens capita 
a se invicem disiuncta, utrique vero capiti forma fuit absoluta, adeo 
ut etiam collo separarentur ab invicem. foetus ille mortuus est edi- 
tus mense Dio, qui nobis November. exinde Iovianus Antiochia Cpo- 
lim profectus, et Ancyram Galatiae perveniens consul cum filio Ara- 
niano in publicum processit: et eundem illustrissimum, absque pur- 
purae tamen idsignibus, designavit et penunciavit. 

Eodem anno lovianus Christianissimus imperator post menses 
novem et, dies quindecim ab accepta potestate ad Dadasthanos Bi- 
thyniae pagum sic dictum vita functus est : in cuius locum Valeati- 
Bianus Augustus, qui annos undecim tenuit imperium, quod, tan- 


CHRONOGRAPIHIA. 85 


τῇ ὁμολογέᾳ, καὶ εὐϑέως ἐξώρμησεν ἐπὲ Κωνσταντινούπολιν 
καὶ φϑάσας τὴν βασιλεύουσαν, Οὐάλεντα τὸν ἴδιον ἀδελφὸν 
χκοιγωνὸν τῆς αὐτοῦ βασιλείας ὠνηγόρευσεν, ἀπονείμας αὐτῷ 
τὰ ἀνατολιχὰ μέρη, αὐτὸς δὲ τὰ δυτικὰ κατέσχεν. 

5 “Ῥωμαίων βασιλέως Οὐαλεντινιανοῦ ἔτος α΄. A.M. 585; 

Τούτῳ τῷ ἔτει Οὐαλεντινιανὸς ὃ “Αὔγουστος Γρατιανὸν τὸν C 

ἑαυτοῦ υἱὸν “ὔγουστον ἀνηγόρευσεν, κοινωνὸν τῆς βασιλείας. 37 
ὁμοῦ καὶ ὕπατον προαναγορεύσας, καὶ Οὐάλεντα τὸν ἀδελ. 
φὸν βασιλέα, ὡς προλέλεκται, διάπυρον ᾿Αρειανὸν ὑπάρχοντα, 

το καὶ ὑπὸ Εὐδοξίου βαπτισϑέντα. οἱ δὲ ὀρϑόδοξοι προσῆλϑον 
Οὐαλεντενιανῷ δι᾽ Ὑπατίον ἐπισκόπου Ἡρακλείας, δεόμενοι 
ἐπιτραπῆναι συνελϑεῖν ἐπὶ διορϑώσεε τοῦ ὁμοουσίου δόγμα- 
τος. πρὸς oUc Οὐαλεντινιανὸς dntxgívato* ἐμοὲ μετὰ λαοῦ 
τεεαγμένῳ περὲ τοιούτων πολυπραγμονεῖν, οὐ ϑέμις. ὡς οὖν 

τὸ δοχεῖ ὑμῖν τοῖς ἱερεῦσι διαγίνεσϑε. τότε συνελθόντες εἰς Ὁ 
“άμψακχον, καὶ δύο μῆνας ἐχεῖ διατρίψαντες, τελευταῖον ἠχύ- 
ρῶσαν τὰ ὑπὸ Εὐδοξίου καὶ ᾿Αχκακίου ἐν Κωνσταντινουπόλεε 
πραχϑέντα, κρατεῖν δὲ τὴν ἐν Σελευχίς πίστιν. Οὐάλης δὲ 
ὁ δυσσεβὴς τὰ ἐν “αμψάχκῳ πραχϑέντα ἀνέτρεψεν, καὶ τοὺς 

Ἰοσυγελθόντας ἐχεῖ ἐπισχύπους ἐξορίᾳ παρέπεμψεν, Εὐδοξίῳ 


8. προαγορεύσας A. 9. ὕπάρχοντα add. ex A. 17. ὑπὸ 
A, dao vulg. 18. πραχϑένγτα ἃ f, nooey3tyia vulg. 


quam Christianus, ex propria confessione celebris baberetur , impera- 
tor ab exercitu renunciatur. ille confestim Cpolim contendit, et in 
urbium reginam appulsus Valentem fratrem, assignatis ei orientis par- 
tibus, imperii consortem declaravit: ipse vero occidentales tenuit. 
Imperatoris Romanorum Valentiniani annus primus. A. C. 357 
Hoc anno Valentinianus Augustus cam Gratianum filium imperii 
collegam simul et consulem declarasset, Augustum iussit salutari; fra- 
trem vero Valentem Arianum insignem ab Eudoxio baptizatum im- 
peratorem, prout praemissum est, renunciavit.  orthodoxi porro Va- 
lentinianum convenerunt Hypatii Heracleensis antistitis ope depreea- 
tari, at de consubstautialis sancito dogmate edendo in unuin coaciis 
sibi potestas fieret. his responsum dedit Valentinianus: mihi inter 
ecclesiae plebem recensito de his curiosius indagari, nefas. ut igi- 
tur vobis sacerdotibus pro bono videtur consulendum, discutite. Lam- 
psacum itaque convenientes, et inensibus duobus in eo mdgrati, quae 
ab Eudoxio et Acacio fuerant acta Cpoli, resciderunt: fidem vero Se. 
leuciae probatam voluerunt retineri. impius Valens in adversum 
lampsaceni conventus evertit edicta, e&t episcopos, qui interfuerant, 
egit in exilium: caeterum Eudozio, qui secum sentiebat, Cpolitanas 


86 THEOPHANIS 


dà τῷ ὄμόφρονι τὰς ἐκκλησίας παρέδωκεν Κωνσταντινουπό- 
λεως. οἱ δὲ ὀρϑόδοξοι οὔτε ποιμένα," οὔτε ἐκκλησίαν εἶχον. 
A.M.5858 Τούτῳ τῷ ἔτεε “ιβέριος ἐπίσκοπος Ῥώμης, καὶ ᾿4ϑανα.. 
Ρ. ἤγσιος ᾿λεξανδρείας xai ΙΠελέτιος ᾿Αντιοχείας, καὶ ὃ Σαμω- 
σατῶν Εὐσέβιος, ἀνακληϑέντες ἐκ τῆς ἐξορίας ὑπὸ ᾿Ι]οβιανοῦ ὅ 
ἐν τῷ ὀρϑῷ λόγῳ διέπρεπον, καὶ ὃ “Ιεροσολύμων Κύριλλος, 
καὶ ἕτεροι ἐπίσκοποι τῆς ὀρϑοδοξίας πρόμαχοι. ᾿Αρειανῶν δὲ 
προΐστατο ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ “Ἴουχιος, καὶ ἐν ᾿Αντιοχείᾳ Εὐ- 
ζώϊος, Παυλῖνος δὲ τοῦ ἑνὸς μέρους τῶν ὀρϑοδόξων εἰς δύο 
διῃρημένων, καὶ τοῦ ἄλλου ἹΜελέτιος. 10 
A.M.5859  ΜΠεροσολύμων ἐπισκύπου Κυρίλλον ἔτος α΄. 
"Αντιοχείας ἐπισκόπου Εὐδοξίου ἔτος a. 
Τούτῳ τῷ ἔτει Προκόπιος ἀντῇρεν ἐν Κωνσταντινουπό- 
λει μηνὶ Σεπτεμβρίῳ, καὶ ἐξελθὼν ἐπὲ Νακολίαν, καὶ πλείστῳ 
. στρατῷ φραξάμενος, φόβον ἐποίησε τῷ Οὐάλεντε, καὶ τὸν 15 
κατὰ τῶν ἐκκλησιῶν πόλεμον ἀνῆκε πρὸς βραχύ, ἕως Προ- 
κόπιον προέδωκαν οἱ idiot στρατηγοὶ ᾿4γγέλων καὶ Γύμαρις, 
ὃν τινα Προκχκόπιον εἰς δύο δένδρα ἐγγίζοντα πρὸς ἄλληλα 
ἐξαρτήσας τῶν σχελῶν ἀφεϑῆναι κλιϑέντα ἐκέλευσεν" ἃ τινα 
βιαίως ὀδρϑωθέντα, διέσπασαν τὸν τύραννον. τοὺς δὲ ngo- 30 
δεδωκότας αὐτὸν στρατηγοὺς "dyyélova καὶ F'ouagw πρισϑῆ- 
2. of δὲ] xai οὗ A. 5. Εὐσέβιος Εὐζώϊος f in marg. jg. 
Udotixyoy — .foUxtog om. f. 14. Ναχολίαν À, Ναχόλειαν 
vulg. 17. ᾿Δγγέλων Α, ᾿γάλων f, ᾿Αγέλων vulg. Γόμα- 
es A e, Máoic f, Τόβαρις vulg. 19. ἀφαιρεϑῆναι χληϑῆναι 


f. 20. ὀρθωϑέντα À f, ὀρϑωϑέντων vulg. — 21. πρεσϑῆ- 
yat À, πρησϑῆναε vulg. 


commisit ecclesias: ita ut catholici neque pastorem neque ecclesiam 
tunc habuerint. | 

A. C. 358 Hoc anno Liberius Romanus episcopus, Alexandriae Athanasius, 
Antiochiae Meletius et Samosatensium Eusebius, rectae fidei defensores 
exilio a principe Ioviano revocati, et Hierosolymorum Cyrillus, et alii 
quam plurimi vera fidei disciplina claruerunt. Arianis vero praeerant Ale- 
xandriae Lucius, et Antiochiae Euzoius: orthodoxorum autem bifariam 
. divisorum partis unius Paulinus, alterius Meletius praesulem agebat. 

A. C. 359 Hierosolymorum episcopi Cyrilli annus primus. 

Antiochiae episcopi Eudoxii annus primus. 

Hoc anno: Procopius Cpoli mense Septembri rebellavit: Nacolia- 
que occupata, et copioso stipatus exercitu, Valenti metum incussit. 
quare bellum adversus ecclesias excitatum ad modicum sedatum est, 
donec proprii duces Angelon et Gomaris prodiderint Procopium. hunc 
ad duas arbores ad invicem adductas et inflezas pedibus appendi 
damnavit Valens, et arbores remitti: quae cum impetu rursum erectae - 


CHRONOGRAPHIA. 87 


vat àxélsvot» - ὃ καὶ πεπόνϑασιν οἱ τάλανες, ἀναξίως tV- 
γοήσαντες. τῦτ καὶ Χαλκηδόνος τὰ τείχη καϑεῖλεν φόβῳ 
Προκοπίου. ἀνελὼν δὲ τὸν Προκόπιον κατὰ τῆς ἀληϑείας Υ. 38 
nali» χεχίγνηται. τότε καὶ Ἔλευσιον τὸν Κυζίκου ἠνάγκασεν 

Βὅμολογῆσαι τὸ ἑτερούσιον. οὗτος δὲ ὃ Ἐλεύσιος ἐλθὼν ἐν 
Κυζίκῳ, xai ἐξαγγείλας τὴν ἑαυτοῦ παρανομίαν, ἀναξιόν τὰ 
τοῦ ἱερατεύειν εἰπὼν ξαυτόν, ἕτερον προβληϑῆναι ἐπίσκοπον 
τῇ Κυζίχῳ ngoérgenty. τοῦτο μαϑὼν Εὐδόξιος ὃ κακόφρων, 
Εὐνόμιον ἀντ᾽ αὐτοῦ κατέστησε τῆς Κυζίκου ἐπίσκοπον. 

ro Τῷ δ᾽ αὐτῷ χρόνῳ διῆγεν Οὐάλης ὃ βασιλεὺς ἐν Mag- 
κιανουπόλει τῆς υσίας. σεισμὸς δὲ γέγονε μέγας καϑ' ὅλης 
τῆς γῆς ἐν τῇ ε ἐνδικτιῶνε ὃν νυκτί, ὡς καὶ ἐν ictay-D 
ὁρείᾳ πλοῖα προσορμισώμενα τῷ αἰγιαλῷ ἐπαρϑῆναι εἰς ὕψος, 
καὶ ὑπερβῆναι τὰς ὑψηλὰς οἰκοδομὰς καὶ τὰ τείχη, καὶ με- 

ι5τατεθϑῆναι ἐνδὸν εἰς τὰς αὐλὰς καὶ τὰ δώματα τὰ πλοῖα» 
ὑπαγαχωρησασης δὲ τῆς ϑαλάσσης, ἔμεινεν ἐπὲ ξηρᾶς. οἱ δὲ 
λαοὶ ἐκ τῆς πόλεως φεύγοντες διὰ τὸν σεισμόν, ϑεωράσαντες 
τὰ πλοῖα ἐπὶ τῆς ξηρᾶς, εἰς ἁρπαγὴν τῶν ἐν τοῖς πλοίοις 
φορτίων ἐπήλϑον, καὶ ἐπιστρέψαν τὸ ὕδωρ πάντας ἐκάλυψεν" 


s. τάλαγες À, τάλαινες vulg. 2. Xalxgdórog À, Καλχηϑόνος 
vulg. 5. τὸ ἑτερούσιον À, τὸν ἑτερούσεον vulg. ὁ add. 
ex À. 9. ἀντ' αὐτοῦ Α, xai' αὐτοῦ vulg. κατέστησε) ἔστη- 
σε Α. 10. Μαρχιανοῦ πόλει Α. 1. γέγονε μέγας καϑ' 
ὅλ. τ. y. Α, γενόμενος χαϑ' ὅλ. t. y. μέγας vulg. 13. προσ- 
ορμεσάμενα Α, προσωρμισμένα vulg. 14. οἰχοδομὰς καὶ τὰ 
τείχη xai μειαϑ. ἐγδὸν εἰς τὰς αὐλὰς om. A. 16. ἔμεινεν Α, 
ἔμειναν vulg. 17. φεύγοντες À, φυγόντες vulg. 


discerpserunt tyrannum: duces vero Ángelonem et Gomarim proditionis 
autores serra discindi iussit. hoc passi sunt miseri erga indignum 
benevoli. tunc etiam Procopii metu muros Chalcedonis evertit: et 
post Procopii mortem in fidem iterum motus est. eo tempore Cyzici 
episcopum Eleusium coegit Valens filium dei diversae ab eo substan- 
tiae confiteri. ille Cyzicum adveniens, et flagitium publice enuncians, 
et qui sacra ulterius administraret. agnoscens; se indignum, alium 
sibi substitui precabatur: quo percepto perversus Eudoxius Euno- 
mium in ipsius locum Cyaici episcopum suffecit. 

Hoc eodem anno Valens imperator Marcianopoli Mysiae urbe 
moram egit. terrae motus autem 1naximus per universum orbem de- 
cima indictione de nocte contigit, adeo ut Alexandriae navigia littori 
admota sursum, vel supra altiores aedes et muros sublata, intra ci- 
vitatem in atria atque domos transportarentur: mari vero recedente 
in sicco remanserunt. populus autem, qui ab urbe terrae motus 
causa aufugerat, cum naves ita in sicco derelictas cerneret , ad de- 


88 THEOPHANIS 


ἄλλους δὲ ναυτικοὺς διηγήσασϑαι, ὡς κατ᾽ ἐχείγην τὴν ὥραν 

ἂν μέσῳ τοῦ ᾿Αδρίωα πελάγους πλέοντες καταληφϑῆναι, ἐξαΐ- 
" φϑῆς δὲ ἐν τῷ πελάγει εἰς τὸ ἔδαφος καϑίσαι τὸ πλοῖογ" καὶ 
P.48p£rà βραχὺ πάλιν ἐπανελϑεῖν τὸ ὕδωρ, καὶ οὕτῳ πλεῦσαι. 

A.M. 5860 Τούτῳ τῷ ἔτει Οὐαλεντινιανὸς ὃ μέγας ζώσης τῆς αὐτοῦ 5 
γαμετῆς Σεβήρης τῆς μητρὸς Γρατιανοῦ, ἔγημεν παρανόμως 
ἸἸουστίνγαν διὰ κάλλος μαρτυρηϑεῖσαν ὑπὸ Σεβήρης, ἐξ gc 
ἔσχεν τέκνα Οὐαλεντινεανὸν νέον λεγόμενον, ὃν ὃ στρατὸς μετὰ 
ϑάνατον τοῦ πατρὸς βασιλέα ἀνηγόρευσεν, καὶ ϑυγατέρας 

Βτρεῖς Ἰοῦσταν, Γράταν, Γάλλαν, ἣν καὶ ἔγημεν ὃ μέγας Θεο- το 
δύόσιος κατὰ δεύτερον γώμον, ἐξ ἧς ἐτέχϑη αὐτῷ 9 Πλακιδία, 
"doxddiog δὲ καὶ “Ονώριος ἐκ Πλακίλλης ἦσαν Θεοδοσίῳ τῆς 
πρώτης γαμετῆς. ἔγραψεν δὲ καὶ νόμον παρώνομον τῷ 9έ- 
λοντι δύο γυναῖκας ἔχειν κατὰ ταῦτον μὴ κωλύεσϑαι. Οὐάώ.- 

' λης δὲ ὅ δυσσεβὴς δύο ϑυγατέρας ἔσχεν ᾿Αἰναστασίαν xai1i15 
Κάρωσσαν, ὧν καὶ ἐπ’ ὀνόμασι δύο λουτρὰ ἔκχτισεν, xai τὸν 
ἀγωγὸν τὸν μέχρι νῦν Οὐαλεντινιανικὸν λεγόμενον. τινὲς δά 
φασιν ὅτε Δομνίκα 7 γυνὴ Οὐάλεντος ἔπεισεν αὐτὸν ἀρειανί. 
Cuv οὕτω σφοδρῶς. ἀλλοι δὲ ἱστοροῦσιν, ὅτι μετὰ τὸ βασι- 


1. διηγήσασθαι À et alii, ἐξηγήσ. vulg. 4. τοῦ ᾿Αδρίᾳ À, τοῦ 
᾿ΑἩνδρεία ἴ, τοῦ ᾿Αδρίου πελάγοψς vulg. καταληφϑῆναι, ἐξαΐ- 


φνης δὲ Α, χαταληφϑήναιε ἐξαίφγης, x«i vulg. 6. γαμετῆς] 
γυνακιχὸς alii. “Σευήρης A. 9. ἀνηγόρευσαν a c. 12. 
δὲ add. ex A e. IliaxQgc] ἸΠλαχίδης a e, 17. Οὐαλεγ- 
τενιαχὰν Α. λεγόμενον] καλούμεγον a c. 


praedandas merces in navigia congestas irruebat: verum aqua reversa 
cunctos involvit et obruit. retulerunt alii nautae, eadem hora se me- 
dio Adriatico mari agentes iter derepente deprehensos ad fundum de- 
ecdisse : moxque aqua recurrente navigationem resumpsisse et con- 
ecisse. 

À. C. 360 Hoc anno Valentinianus senior, Severa uxore Gratiani matre 
adhuc inter vivos superstite, Iustinam ab ipsa Severa ob pulchritudi- 
nem commendatam illegitime duxit, ex qua Valentinianum iuniorem 
dictum suscepit, quem mortuo patre exercitus imperatorem salutavit: 
tres item filias ex eadem procreavit Iustam, Gratam et Gallam, quam 
secundas adiens nuptias magnus Theodosius duxit uxorem ; ex qua 
nata est ei Placidia: Arcadius enim et Honorius ex priore coniuge 
Placilla concepti erant. sanxit ille legem plane illegitimam: volenti 
liceret duas uxores eodem tempore tenere. impius autem Valens duas 
fllias genuit Anastasiam et Carossam, quarum nomine geminas aedifi- 
cavit thermas , tum etiam aquaeductum in hanc usque diem Valen- 
tiniani appellatione celebrem excitavit. caeterum Doinnicam Valen- 


CHRONOGRAPHIA. - 89 


λεῦσαι βαπτισϑεὶς ὑπὸ Εὐδοξίου ὅρκῳ, διεβεβαιώσατο αὐτὸν 
ἐν αὐτῷ τῷ βαπτίσματι τὰ ᾿“ρείου φρονεῖν, καὶ μὴ δέχεσϑαι C 
τὸ ὁμοούσιον, καὶ οὕτως ἀμφότεροι μυρίους διωγμοὺς κατὰ 
τῶν ὀρθοδόξων ὀχίγησαν οἱ ὠνόσιοι, πέμπουσι δὲ καὶ πρὸς 
5.,Ιᾳβέριον τὸν Ῥώμης Εὐστάϑιον τὸν ᾿Δρμένιον, καὶ Σιλβανὸν 
τὸν Ταρσοῦ, καὶ Θεόφιλον Κασταβάλων, ὑπισχνούμενοι dv 
αὐτῶν δέχεσθαι τὸ ὁμοούσεον. οὗτοι «“Πιβερίῳ ἔγγραφον ὑπὲρ 
τοῦ ὁμοουσίου λίβελλον ἔδωχαν, ὁμολογήσαντες πᾶσαν αἵρεσέν 
ἀποστρέφεσϑαι ἐναντιουμένην τῇ ἐν Νικαίᾳ συνόδῳ." οὖς xai 
Ιοϑποδεξάμενος ,ιβέριος, ἐχοινώνησεν, γραψας τοῖς τῆς ἄγατο.. 
λῆς, μαρτυρῶν αὐτοῖς ὀρϑοδοξίαν. ἐν Παρκιανουπόλει δὲ Ὁ 
)άλης στρατεύων κατὰ Γύτϑων, παρεχείμαζεν ἐκεῖ, 
᾿Αντιοχείας ἐπισκόπου ᾿Αἰνιανοῦ ἔτος α΄. Α.Μ.586δ: 
Τούτῳ τῷ ἔτει σύνοδος ἐν Τυάνοις γέγονεν, ἐν fj svgé- V. 39 
ιὅϑησαν Εὐσέβιος ὃ Καισαρείας Καππαδοκίας, Γρηγόριος ὃ Na- P.49 
ζιανζοῦ, ὃ πατὴρ τοῦ Θεολόγου Γρηγορέου, καὶ ὃ Μελιτινῆς 
Ὀτρηΐος, καὶ ἕτεροι, ol τινες τοῖς “Τιβερίου γράμμασιν ἀγαλ.- 
λιασάμενοι πᾶσι τοῖς ὀρϑοδύξοις ἐπισχύποις ἐσήμαναν παρα- 
γενέσϑαι εἰς Ταρσὸν ἐπὲ βαβαιώσει τῆς ὀρϑῆς πίστεως, ὅπερ 


3. ἀμφότεροε a c, οὗ duq. νὰ]. 7. ἔγγραφον b c dp £yoa- 
qo vulg. ὑπὲρ τοῦ À, xai ὑπὲρ τοῦ vulg. 8. ἐπέδωχαν A. 
μολογήσαντες Α ἃ, ὁμολογοῦντες vulg. 10. ἀποδεξάμενος À, 
$200. vulg. — 12. παρεχείμακσεν À. 15. Εὐσέβιος A, ὁ Eig. 
vulg. Γρηγόριος A, xai IQ. vulg. 16. Γρηγορίου om. a. 


lis coniugem ei tantam pertinaciam ad Arianas partes suggeseisse 
quidam arbitrantur: narrant alii, cum suscepto iam imperio baptiza- 
retur ab Eudozio, Arianorum sententiam tenere nec unquam consub- 
stantialis confessionem suscepturum dato sacramento se adstrinxisse : 
atque ita deinceps variis persecutionibus in ecclesiam motis ambo 
vexaverunt orthodoxos. δὰ Liberium autem Romanum episcopum 
mittunt Eustathium Armenium, Sylvanum Tarsensem et Theophilum 
Castabolorum episcopos, eorum opera se consubstantialis fidem susce- 
pisse confirmantes. hi litteras dant ad Liberium, et consubstantia- 
lis dogmati probando libellum offerunt, quo haeresim omnem Nicae- 
nae synodo contrariam se aversari profitentur: receptos in cominunio- 
nem Liberius admisit; datisque commendatitiis et formatis eorum 
fidei, velut orthodoxae, testimonium reddidit. Valens demum expe- 
ditione adversus Gotthos mota Marcianopoli hiemavit. 

Antiochiae episcopi Aniani annus primus. A. C. 361 

Hoc anno synodus apud Tyana coacta, cui interfuerunt Eusebius 
Caesareae in Cappadocia et Gregorius Nazianzi, pater Gregorii Theo- 
logi, et Otreius Melitinae, et alii praesules, qui Liberii litteris exhi- 
larati, cunctis orthodoxis episcopis, Tarsum suis decretis rectam fidem 


- 


9o THEOPHANIS 


ἀκούσας Οὐάλης ἐκώλυσε γενέσθαι. Εὐδόξιος δὲ πάλιν Οὐά. 
λεντα παρεσχεύασεν κελεῦσαι τοῖς κατὰ τόπον ἄρχουσιν ἐξορι- 
σθϑῆναι πάντας τοὺς ὑπὸ Κωνσταντίου ἐξορισϑέντας. τότε 
᾿Αϑανάσιος ἑκουσίως ἐξῆλϑεν ᾿«ἐλεξανδρείας, μὴ συγχωροῦν- 
τὸς τοῦ δήμου τῷ ἄρχοντι ἐχβαλεῖν αὐτὸν, ὃς καὶ πολὺ» χρό- ὅ 
B»o» ἐκρύπτετο ὃν πατρώῳ μνημείῳ" ὕστερον δὲ Οιἰἰάλης φόβῳ 
στάσεως τῶν ᾿“λεξανδρέων ἔγραψεν ἐπανελϑεῖν τὸν ᾿,4ϑανά- 
010». τῆς δὲ χοινωνίας Εὐδοξίου ἀπέσχισεν Εὐνόμιος διὰ 
τὸ μὴ κοινωνεῖν Εὐδόξιον "esie τῷ διδασκάλῳ Εὐνομίου. εἰ 
γὰρ καὶ ἀμφότεροι ὁμόφρονες ἦσαν" ἀλλὰ διὰ τὸ παρὰ πάν- τὸ 
τῶν μισεῖσϑαι ᾿“έτιον, Εὐδόξιος ἀπεστρέφετο αὐτόν, μὴ αἰ- 
σχυνόμενος προδήλως τοῖς οἰκείοις δόγμασιν, ὡς ἀσεβέσιν, 
ἀποστρέφεσθαι. Εὐνόμιος γὰρ ὑπογραφεὺς γέγονεν τοῦ ἀϑέου 
᾿Αετίου σοφιστικοὺς λόγους μαϑών, ἐξ ὧν δῆϑεν ἐχόμπαζεν, 
Cro» ϑείων γραφῶν ἀμύητος ὧν. πάντη, ὡς δηλοῦσι μάλιστα 15 
οἱ ἑπτὰ αὐτοῦ τόμοι. οἱ δὲ Κυζικηνοὶ ἐδίωξαν Εὐνόμιον ὡς 
αἱρετικὸν καὶ βλάσφημον. οὗτος δὲ ἐλθὼν ἡνώϑη Εὐδοξίῳμ" 
δεινὸς δὲ ἦν βλάσφημος, τολμῶν λέγειν" ὅτι ὃ ϑεὸς περὲ τῆς 


1, ΟὐάληςἿἣ ὃ βασιλεὺς a. — 2. τοῖς --- ἄρχουσιν om. f. 3. post 
ἐξορισϑέντας b haec addit: ἐπισχόπους x«i ὑπὸ Ἰουλιανοῦ καὲ 
Ἰοβιανοῦ ἀναχληϑέντας. 4. ἐξῆλϑε τῆς ᾿Αλ. Α. 6. μνήματι b. 
7. rà» add. ex A. τὸν add. ex A. 17. οὗτος À, οὕτως 
vulg. | 


confirmaturi ut accederent, indixerunt. hoc cum ad Valentem fuis- 
δεῖ perlatum, prohibuit fieri. Eudoxius vero cunctos sub Constantio 
in exilium actos, suis per quaeque loca magistratibus, ut iu exilium 
pariter mitterent, Valentem iubere rursum impulit. tunc Athanasius, 
cum plebs Alexandrina ipsum a praefecto expelli minime sineret, 
urbe sponte excedens, in paterno sepulchro diutissime latuit. demum 
vero Valens Alexandrinorum seditionem veritus Athanasium revocari 
rescripsit.  Eudoxii communione semet segregavit Eunomius, quod 
cum Aetio Eunomii magistro communionem habere nollet Eudoxius. 
quamvis enim in unam sententiam uterque iret, tamen quod omnium 
odiis obiiceretur Aetius, ipsum aversabatur Eudoxius; nec. quantum 
ipse hoc facto propriis dogmatibus, tanquam impiis, detreheret, aut 
alienum aperte se redderet, advertebat vel reverebatur. Eunomius 
siquidem varium et excultum, quale sophistarum est, dicendi genus 
edocendus, a deo extorris Aetii fuit amanuensis, ex quo praesum- 
ptionis aura in eius animum immissa ; nulla licet ex parte divinarum 
litterarum rudimentis esset initiatus, ut septem ab eo tomi conscripti 
liquido manifestant. caeterum Cyziceni Eunomium velut haereticum 
et blasphemum expulerunt. profectus ille iunctus est Eudoxio. quin 
blasphemus mirum in modum extitit, enunciare ausus: deuin praeter 


CHRONOGRAPHIA. 91 


ἰδίας οὐσίας οὐδὲν olds» πλέον ἡμῶν. ελληνικοῦ δὲ διωγμοῦ 
πλείονα συνέβη τοῖς ὀρϑοδόξοις ἐπὲ Οὐάλεντος χαὶ Εὐδοξίου 
τῶν ἀσεβῶν. | | | 
Tovro δὲ τῷ χρόνῳ Εὐδοξίου τελευτήσαντος Ζημόφιλον 
5 "“Τρειανοὶ προεβάλοντο ἐπίσκοπον. οἵ dà ὀρϑόδοξοι Εὐάγριόν 
τινα, ὃν ἐχειροτόνησεν Εὐστάϑιος ὃ ἱερὸς ᾿ΑἈντιοχείας λαϑραίως 
διάγων ἐν Κωνσταντινουπόλει ἐπανελϑὼν éx τῆς ἐξορίας ἐπὶ Ὁ 
Ἰοβιανοῦ " μὴ εὑρὼν δὲ αὐτὸν ζῶντα ἐν τῇ πόλει ἐκρύπτετο. 
τὴν δὲ Εὐαγρίου χειροτονίαν ἀκούσας Οὐάλης ἐν ἸΠαρκιαγου- 
τοπόλει διάγων Εὐστάϑιον μὲν τὸν ἱερὸν εἰς Βιζύην ἐξώρισεν, 
Εὐάγριον δὲ τῆς πόλεως ἐχβαλών, “ημοφίλῳ τὰς ἐκκλησίας 
παρέδωκε τῷ ᾿“ρειανῷ, 
ἸΚωνσταντινουπόλεως ἐπισκόπου Ζημοφίλου ἔτος α΄. A.M. 586a 
Tovro τῷ ἔτει Οὐάλεντι τῷ δυσσεβεῖ πρεσβείαν ánd- p. 5o 
ἰὅστειλαν οἱ ὀρϑόδοξοι ἐν Νικομηδείᾳ ἐλϑόντε ἀνδρας ἱερατι- 
κοὺς ὀγδοήχοντα πέμψαντες, ὧν προηγοῦντο Θεόδωρος καὶΐ. ἢο 
Οὐρβανὸς xai ἸΜενέδημος, οὗς πάντας σὺν τῷ πλοίῳ ὑφαφϑῆ- 
va. Οὐάλης ἐκέλευσεν: καὶ πάντες σὺν τῇ νηὶ κατεφλέχϑη- 
σαν μέχρι 4ακίζων τοῦ πλοίου διαρκέσαντος. 


1. οἶδεν om. Α f. 2. τοῖς ὀρϑοδόξοις om. a. 4. dà add. 
ex A. 5. προεβάλοντο À, προέβαλον vulg. 10. Βιζύην À 
b e, Kv(ixoy vulg. 14. ἀγνεστείλαντο b. 16. ὀγδοήκοντα) 
πέντε À. 17. ὑφαφϑῆναι Α, ὑπαφϑ. vulg. 19. Δαχίζον- 
τος À e, “Ζακχιδίζων b, Zfaxtoryszog f. 


aut supra nos de propria natura nullam cognitionem habere. sub 
impiis istis Valente et Eudoxio multo asperiora, quam quae suis per- 
sequationibus gentiles exercuerint, orthodoxis acciderunt. 

Hoc anno, mortuo Eudoxio, Demophilum episcopum sibi praefe- 
cerunt Áriani, Euagrium quendam ex adverso elegerunt orthodoxi. 
hunc Eustathius sacer Antiochiae praesul Cpoli clam degens conse- 
cravit, reversus nimirum ab exilio Ioviani principis edicto, quem cum 
vivum non offendisset , occulte morabatur in urbe. audita Euagrii 
ordinatione Valens Marcianopoli moram trahens sacrum Eustathium 
relegavit Bizyam, expulsoque Cpoli Evuagrio, ecclesias Demophilo 
Ariano commendavit. | 

tpolis episcopi Demophili annus primus. A. C. 362 

oc anno ad impium Valentem Nicomediam profectum legatio- 
nem summiserunt orthodoxi viros ex ecclesiastico ordine octoginta, 
quorum principes erant Theodorus, Urbanus et Menedemus: quos 
omnes ipso quo appulerant navigio igne supposito Valens concremari 
iussit. omnes itaque cum nave ad Daciza usque semper ardente 


consumpti. , 


92. THEOPHANIS 


A.M. 5863 Τούτῳ τῷ ἔτει Οὐάλης ὃ μιαρὸς τοῖς Ἕλλησιν ἄδειαν 
ἔδωκεν ϑυσίας xai πανηγύρεις ἐπιτελεῖν" ὡσαύτως καὶ Tov- 

Β δαίους ἔϑαλπεν καὶ ἐτίμα... μόγους δὲ τοὺς ὀρϑοδύξους xai 
τὰ τῆς ἀποστολικῆς ἐκκλησίας ἦν δειγῶς διώκων, 

A.M. 5864 Τούτῳ τῷ ἔτει Οὐάλης ἐν ᾿Αἀντιοχείᾳ τῆς Συρίας εἴσελ-. 5 
ϑὼν πάνδεινα τοῖς ὀρϑοδόξοις ἐνεδείξατο πολλοὺς ἀνελὼν μα- 
χαίρᾳ, καὶ ἄλλους ἀποπνίξας εἰς τὸν παραρρέοντα ποταμόν - 
ὡὁ07αοαύτως δὲ καὶ τὴν Ἔδεσαν καταλαβὼν χείρονα ἔπραξεν, xs- 
λεύσας Ἰοδέστῳ τῷ ἐπάρχῳ τὸ πλῆϑος τῶν ὀρϑοδόξων συλ- 
λαβεῖν εἰς τὸν ναὺν τοῦ ἁγίου Θωμᾶ συνερχόμενον, καὶ qo- 10 

C»sUcat. τὸ δὲ κατὰ τὴν γυναῖκα συμβὰν τὴν ξλχουσαν τὸ 
τέκνον σπουδὴ ἐπὶ τὸν ϑάνατον, τὸν r6 Οὐάλεντα ἤσχυνεν, 
καὶ τὸν ἔπαρχον κατέπληξεν, καὶ τὸ ἀγος ἐκώλυσεν, ϑεοῦ δη- 
λογότε τοῦτο οἰκογνομήσαντος. Εὐσέβιον δὲ τὸν Σαμοσάτων 
ἐξώρισεν εἰς τὴν Θράκην, ὅτε καὶ πλέον ἐϑαυμαστωϑὴ ὃ ἅγιος 15 
ἑχουσίως τῆς πόλεως ἐξελθών, καὶ ἀκολουϑήσας τοῖς ἐλαύ- 
φουσι, μὴ συγχωροῦντος τοῦ λαοῦ" ἀντ’ αὐτοῦ δὲ οἱ ᾿Αρεια- 
voi Εὐνόμιόν τινα ᾿Αρειανὸν διάπυρον προεβάλοντο, qj οὐδεὲς 
τῶν Σαμοσατέων ἐκοινώνησεν. τούτου λουομένου, xai τὸν 


2. ὡσαύτωςἾ οὕτως dà b. xai Ἰουδαίους — — ποταμὸν " ὧσ- 

αὕτως om. À. 8. ἔϑαλπεν xaiadd. ex b. μόνους] μόγον a. 
4. ἣν om. b. 9. ὑπάρχῳ a. συλλαβεὶν) συνελεῖν f. — 13. 
ἔπαρχον b, ὕπαρχον vulg. δῆλον A. 15. 0n] ὅτε b. ἐϑαυ- 
μάσϑη Δ. 18. προεβάλογτο Α, προεβάλλ. vulg. 


* 


A. C. 363 Hoc anno sacrorum et conventuum agendorum gentilibus potesta- 
tem fecit scelestus Valens: Iudaeosque praecipuo cultu prosequeba- 
tur: solos duntaxat orthodoxos persequebatur, et res ad apostolicam 
ecclesiam spectantes deprimebat. 

A. C. 364 Hoc anno Valens Antiochiam Syriae profectus atrocia quaeque 
in orthodoxos exercuit supplicia, plurimos occidit gladio, alios 
in praeterfluentem fluvium demersit. sic etiam Edessam adveniens 
peiora multo patravit. modestum enim praefectum plebem orthodo- 
xam ad S. Thomae sacram aedem congregatam concludere praecepit, 
et crudeliter mactare. quod autem mulieri accidit, quae cursu con- 
citato filium parvulum ad necem trahebat, Valenti pudorem in- 
cussit, praefecti perculit animum, et dirum facinus, ne progredere- 
tur, deo nimirum ita disponente, compescuit. Eusebium porro Sa- 
mosatensium episcopum exulare iussit in Thraciam: quo factum est, 
ut sanctus sponte decedens ex urbe et populo quamvis obsistente 
agentes se properanter iusequens maiorem de se mirandi causam da- 
ret. in eius vero locum Eunomium Arianarum partium insignein pa- 
tronum intruserunt Ariani, cuius communionis Samosateusium nullus 


e 





CHRONOGRAPHIA. 93 


Aao» συλλούσασϑαι προτρεπομέγου, εἰ μὴ τὸ ὕδωρ τῆς ἐμβά. 
της ἐν ἢ εἰσῆλθεν Εὐνόμιος ἐκένωσαν, καὶ ἄλλου ἐπλήρωσαν, D 
οὐκ ἠνείχοντο λούσασϑαι, μεμιάνϑαι, λέγοντες, ὑπὸ Εὐνομίου 
τὸ πρότερον. ὅπερ μαϑὼν ἐφυγε τῆς πύλεως ἀσπόνδως ui- 
σούμενος. τούτου δὲ ὑποχωρήσαντος, /fovxió» τινα προφανῆ 
λύχον ᾿Αρειανοὲ προεβάλοντος ὁμοίως καὶ ἐν Καππαδοκίᾳ 
τὰς ἐκκλησίας ᾿Αρειανοῖς παραδοῦναι ἐσπούδαζεν, τῆς ἐναν- 
τιώσεως δραξάμενος, ἧς ἔσχεν παρὰ τοῦ μεγάλου Βασιλείου 
πρεσβυτέρου τότε τῆς μεγάλης ἐκκλησίας Καισαρείας 9nap- 
Ἰοόχοντος, καὶ Εὐσέβιον τὸν ἐπίσκοπον διεγείροντος εἰς ζῆλον 
ὀρϑοδοξίας, μὴ ὑπείκειν τῇ δυσσεβείᾳ Οὐάλεντος. 
Περσῶν βασιλέως ᾿Αρταξῆρος, .Αλεξανδρείας ἐπισκύπου Α.Μ. 5865 
Πέτρου, ᾿“ντιοχείας πάλιν Πῆελητίου ἔτος α΄.΄ P.51 
Τούτῳ τῷ ἔτει Οὐάλεντος ἐν ᾿Αντιοχείᾳ διάγοντος εὑρέ- 
Ιϑϑησάν τινες ἐπιβουλὴν κατ’ αὐτοῦ μελετῶντες" καὶ ἀνῃρέ-.4: 
ϑησαν στῖφος ἀσεβῶν. διὰ γὰρ μαντειῶν καὶ ϑυσιῶν τὴν 
συσκευὴν xartigyaloyro. τοῦ δὲ πολυάϑλου καὶ πολλὰ xa- 
μόντος ᾿ϑανασίου μεταστάντος πρὸς κύριον, ἐπισκοπήσαντος Β 
ἔτη &E καὶ τεσσαράκοντα, ἐν διωγμοῖς δὲ καὶ τοῖς ὑπὲρ εὐ- 
λοσεβείας κινδύνοις τὰ τεσσαράχοντα, Πέτρος τὴν ἐπισκοπὴν 


2. Εὐνόμιος Α, ὃ Εὖν. vulg. 5. προχωρήσαντας Par. 6. 
προεβάλογτο À, προεβάλλ. vulg. 7. 44ptiapoig add. ex A. 
8. παρα τοῦ À, παρ᾽ αὐτοῦ τοῦ vulg. 9. μεγάλης om. A. 


sese consortem adiunxit. hic ad publica balnea progressus, cum po- 
pulum simul lavari adhortaretur, nullus lotum ire sustinuit, quin 
prius qua laverat aqua, receptaculum integre purgaretur, et alia re- 
cens infunderetur. — infecta est, dicebant, prior aqua ab Éunomio. 
quod cum ille resciret, se nimirum irreconciliatis animis infensum, 
civitatis discessu se ipsum damnavit. eo dilapso, Lucium quendam 
lupum manifestam promoverunt Ariani. Cappadociae pariter ecclesias 
Arianis committere studebat Valens, accepta vexandi causa ex gene- 
roso Dasilii tunc magnae ecclesiae Caesariensis presbyteri animo quo 
se tunc opposuit, et Eusebium episcopum in verae fidei defensionem, 
me Valentis impietati succumberet, fortiter excitavit. 

. Persarum regis Artaxeris, Alexandriae episcopi Petri, Antiochiae A. C. 365 
episcopi Meletii iterum annus primus. 

Hoc anno Valente Antiochiae moram agente deprehensi sunt 

quidam in eum insidias meditati, qui omnes, ceu profanorum et im- ] 
piorum hominum globum componentes, e medio sublati sunt; per di- 
vinationes enim et impura sacrificia machinam facinoris construxerant. 
jam vero exercitatissimo et centinuis laboribus assueto illo Christi 
athleta, Athanasio, inquam, ad dominum migrante, post gesti episco- 


οά THEOPHANIS 


διεδέξατο, ὃν οἱ ᾿Αρειανοὶ διὰ τινος DMayyov τῶν βασιλικῶν 
ϑησαυρῶν ταμία ἀπήλασαν’ “ούκιον δὲ ἀντικατέστησαν " 
τότε πολλοὲ τῶν ὀρϑοδύξων ἀνδρῶν, xai γυναικῶν παρϑένων 
ἀϑέως ἠκίσϑησαν, πολλοὲ δὲ καὶ ἐν βασάνοις ἐτελειαά ϑησαν. 
ὃ δὲ Πέτρος φυγὰς εἰς Ῥωμην ᾧχετο πρὸς zfauacov, ὡς 5 
ὁμόδοξον: ὅτε καὶ τὰ γενόμενα ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ δι’ ἐπιστο-. 
λῆς ἔγραψεν φρικώδη ὑπὸ ᾿“Αρειανῶν" τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ὃ 
C Βασᾶειος τῆς Καισαρέων ἐπισκόπησεν, Εὐσεβίου εὐσεβὼς κοι- 
μηϑέντος. 


Α.Μ.5866 Τούτῳ τῷ ἔτει ᾿Αμβρύσιος μετὰ «Αὐξέντιον τῆς ἐκκλη- 10 


σίας Ἰεδιολάνων ἡγήσατο οὕτως. τοῦ δήμου στασιάζοντος 
περὶ προβολῆς ἐπισχόπου, ᾿Αμβρόσιος ἡγεμὼν τῆς χώρας τελῶν 
Ὁ ἐπέμφϑη ὑπὸ Οὐαλεντινιανοῦ τοῦ βασιλέως ἐκεῖσε διάώγοντος 
κωλῦσαι τὴν στάσιν, ἀβάπτιστος μὲν ἔτι. ὧν, πάνυ δὲ τοῦ 
δικαίου φροντίζων, καὶ τοὺς μείζονας ἄρχοντας γενναίως διε- 15 
λέγχων ἀδικοῦντας. ὃ οὖν δῆμος παυσάμενος τῆς ἔρεδος, 

ὁμοφώνως τὸν ᾿Αμβρόαιον ἐπίσκοπον ἐψηφίσαντο, ὅπερ Gxov- 
σας Οναλεντινιανὸς ἐκέλευσε μυηϑέντα χειροτονηϑῆναι τὸν 
᾿Αμβρόσιον ἐπίσχοπον, εὐχαριστῶν ἐπ’ ὄψεσι πάντων τῷ ϑεῷ 


2. ταμία À, ταμεῖα vulg. ἀντεχατέστησαν Par. 4. xci 
add. ex A. 7. ἔγραψαν À et alii. . 8. ἐπισχόπησε») ént- 
σχοπος À, fort. ἠπισχόπησενγ. 14. μὲν add. ex A. , — 16. 
ὅ οὖν À, ὃ δὲ vulg. 17. ὁμοφώνως À, ὅὁμοφρόνως vulg. 
ἐψηφίσαντο Α, ἐψηφίσατο vulg. 


patus annos sex et quadraginta, quorum integros quadraginta in per- 
secutionibus periculisque pro fide et pietate susceptis peregerat, Pe- 
trus sedis obtinuit successionem, quem Ariani ope magni cuiusdam 
regio aerario praefecti, Lucio in thronum restituto, expulerunt. 
plerique tunc orthodoxorum, viri, mulieres, virgines verberibus foede 
sunt lacerati, plures etiam perierunt. Petrus autem, significatis prius 
per epistolam Arianorum horrendis sceleribus, Alexandria fugitivus, 
ad Damasum catholici dogmatis consortem Romam pergebat. eodem 
anno Caesariensis ecclesiae factus est episcopus Basilius, Eusebio piam 
nec nomine alienam mortem obeunte. 
Hoc anno post Áuxentium Mediolanensium. ecclesiae Ambrosius 
praeficitur episcopus in hunc modum. tamultuante de episcopi electione 
opulo, Ambrosius provinciae praesidem agens, tumultum sedaturus a 
Valentiniano ibi tunc forte moram habente mittitur. nondum ille sacro 
tinctus erat baptismate, iusti tamen et aequi praecipuam curam gere- 
bat, et insignes quosque magistratus, praeter iuris placita nonnihil 
perpetrantes generoso ductus animo arguebat. populus dissensione 
deposita, una voce unaque sententia designat episcopum Ambrosium. 
quod cum audiret Valentinianus, confestim Ambrosium sacro baptis. 


CHRONOGRAPHIA. | ' 95 


καὶ λέγων" χάρις σοι, δέσποτα, παντοχράτορ, σῶτερ ἡμέ- 
τερε, Ort ψυχὰς ἐνεχείρισας τῷδε τῷ ἀνδρὶ σωμάτων ἄρχοντι 52 
παρ᾽ ἐμοῦ γενομένῳ, xai τὰς ἐμὰς ψήφους δικαίας ἀπέφη- 
vac. “Ἴούχιος δὲ ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ πολλὰ κακὰ σὺν τοῖς ^ Mosta- 
5»etc διεπράξατο. «ac γὰρ δαιμάνων εἰς τὴν Θεωνᾶ ἐκκλη- 
σέαν ἦδον καὶ δρχηστὼς εἰσῆγον, τῶν παρϑένων τὰς ἐσϑῆτας 
ἀποσχεπάζοντες, σὺν ϑυμῷ ῥινοκτυποῦντες, γυμνὰς διὰ τῆς 
πόλεως περιῆγον, ἀσελγῶς ᾿αὐταῖς χρώμενοι" τὰς δὲ καὶ 
ἀνεῖλον, μηδὲ πρὸς ταφὴν δόντες τοῖς γογεῦσι τὰ σώματα 
ro αὐτῶν λίαν odvpouépoig. εἰς dà τὸ θυσιαστήριον ἔνδον μει- 
ράπιον ἀσελγὲς αἰσχρουργῆσαι ἀνήγαγον. τῆς δὲ δύσεως πα. 
σης τριάδα ὅμοουσιον πρεσβευούσης, ἠτήσαντο Οὐαλεντινια- B 
»o» , καὶ ἐποίησαν σύνοδον ἐν τῷ Ἰλλυρικῷ, καὶ τὴν ἐν Ni- 
χκαΐᾳ πίστιν ἐκύρωσαν. ἴδικτον δὲ Οὐαλεντινιανὸς ἔγραψεν. 
15roíc ἐν ᾿σίᾳ καὶ Φρυγίᾳ καὶ πασῃ τῇ ἀνατολῇ ἐπισκόποις - 
ἐμμένειν τοῖς ὡρισμένοις παρὰ τῆς cvyüdov παρεγγυώμενος, 
κοεγωνὸν καὶ Οὐάλεντα τὸν ἀδελφὸν xai Γρατιανὸν τὸν viov V.4a 
ἐν τῷ ióixrq προσλαβόμενος. τότε καὶ Γρηγόριος ὃ ϑεολό- 


3. παγνιοχράτορ À, παντοχράτωρ vulg. 3. ἀπέφηνας À, dzo- 
φήνας vulg. 5. δαιμόνων b, δαιμονίων vulg. 6. εἰσῆγον 


À, εἰσήγαγον vulg. i2. ἡτήσαντο À, ἤτησαν vulg. 14. 
ἔνδικτον A a c d e f, ut et mox ἐνθέχτῳ: sed tamen un- 
ice verum esse videtur. 7dix10yr. cfr. p. 303 D. (5. τῇ add. 
ex À. 


matis ritu initiatum praecipit episcopum ordinari, sub omnium con- 
spectu deo gratias referens his verbis: gratias tibi domine omnipo- 
tens, salvator noster, quod huic viro, cui corporum demandaveram 
magistratum , tu, suffragio meo a iuris tramite nullatenus declinasse 
probato, animarum curam commiseris, Lucius porro iuvantibus Aria- 
nis multa mala Alexandriae perpetravit. daemonum siquidem canti- 
lenas in ecclesia, quae Theonae nomine dicitur, una cum saltatoribus 
introductis cecinere; virgines etiam vestibus reductis in faciem nu- 
das per urbem cum atrocissimis conviciis  circumducentes impuden- 
tissime constupraverunt: sed et plerasque confecerunt, quarum etiam 
eorpora parentibus misere deposcentibus in sepulturam reddere re- 
ensarupt. quinetiam intus ad ipsum altaris sacrarium puerum cynae- 
dum ad turpia officia illic praestanda adduxerunt. cum vero totus 
occidens consubstantialis trinitatis fidem profiteretur, facta suis peti- 
tionibus a Valentiniano potestáte, synodum in Illyrico coegerunt, qua 
Nicaeae fidem expositám confirmavere. Valentinianus quoque edi- 
etum ad Asiae, Phrygiae, totiusque orientis episcopos rescripsit, quo 
ipsos ἃ synodo. decretis stare iubebat, et in hunc finem Valentem 
fratrem οἱ "Gratianum filium datae sententiae socios adhibuit." tum 


4 


96 ' . THEOPHANIS 


γος τῆς κατὰ Κωνσταντινοίπολιν ἐκκλησίας προέστη ταῖς 
Βασιλείου, xai Πελετέου, καὶ τῶν λοιπῶν τῆς εὐσεβείας ὕπερ- 
μάχων εἰσηγήσεσιν. καὶ εἰ ᾿μὴ g9acag τὴν πόλιν ἀνεκαλέ- 

Ccaro, πᾶσα ἂν τῆς ᾿“ρείου καὶ Εὐνομίου λώβης ἐπεπλήρωτο" 
πάσας γὰρ τὰς ἐκκλησίας αὐτοὶ κατεῖχον, πλὴν τοῦ εὐκτηρίου 5 
᾿Αναστασίας τῆς μάρτυρος" ἐπεσκύπει δὲ τῶν ᾿“ρειανῶν 
Δημόφιλος. Γρηγόριος δὲ τότε ὃ Νύσσης καὶ Πέτρος, ἀδελ- 
qoi Βασιλείου, διέλαμπον, Ὄπτιμός v6 ἐν Πισιδίᾳ, xai ᾿᾽“μ- 
φιλόχιος ἐν "Inovyiq. Βαάρσην δὲ τὸν ἐπίσκοπον Ἐδέσσης καὲ 
Πελάγιον 71aodixt(ag, ὡς προμάχους τῆς ὀρϑοδοξίας ὃ Οὐά- 10 
λης ἐξώρισεν" Οἰαλεντινιανὸς δὲ αὐνείδισεν Οὐάλεντα τὸν 
ἀδελφόν, ὡς κακύδοξον, μὴ πέμψας αὐτῷ βοήϑειαν κατὰ τῶν 

Ὁ Γόύτϑων αἰτοῦγτι, ἀλλ᾽ εἰπών" οὐ ϑέμις ἀμύγειν ἀνδρὲ 
ϑεομάχῳ. ; 

A.M.5867 “ Τούτῳ τῷ ἔτει Οὐαλεντινιανὸς ὅ μέγας ἐτελεύτησεν ἐτῶν 15 
ὀγδοήκοντα τεσσάρων, βασιλεύσας ἔτη ἕνδεκα, τρύπῳ τοιῷδε. . 
Σαυρομάται, ἔϑνος μικρὸν τε καὶ οἰκτρόν, ἐπαναστάντες αὐτῷ 
καὶ ἡττηϑέντες, πρέσβεις ἔπεμψαν αἰτοῦντες τὴν εἰρήνην. 
Οὐαλεντινιαγοῦ dà τοὺς πρέσβεις ἐρωτῶντος, εἰ πάντες oi 
Σαυρομάται τοιοῦτοί εἰσιν τοῖς σώμασιν οἰκεροί; καὶ αὐτῶν 20 


4. ἂν om. A. 5. τὰς add. ex Α. 6. ἐπεσχόπει À, ἐπεσχό- 
πησεν. 7. dà om. A. καὶ Πέτρος À, xai ὃ JIér. vulg. 
9. Βάρσην À et alii, Βαρσὺν vulg. ᾿Εδέσσης A, ᾿Εδέσης vulg. 
10. τῆς add. ex A. 11. δὲ add. ex A. 


etiam Gregorius theologus Basilii, Meletii, et aliorum pietatis propu-, 

" gnatorum industria Cpolitanae ecclesiae regimen suscepit: ac nisi sua 
diligentia ad sincerum fidei sensum urbem  revocasset, illam utique 
totam Ariana contagio suis erroribus infecisset. cunctas enim, dem- 
pto Anastasiae martyris oratorio, ecclesias illi occupaverant: quorum 
Demophilus episcopum agebat. eo tempore Gregorius Nyssae anti- 
stes, et Petrus Basilii fratres, Optimus quoque Pisidiae et Amphilo- 
chius Iconii praesules clari habebantur. Barsen porro Edessae epi- 
scopum, et Laodiceae Pelagium, ceu rectae fidei propugnatores, Valens 
in exilium eiecit: Valentinianus iniquum facinus fratri Valenti expro- 
bravit, et auxiliares copias reprimendis Gotthorum incursibus mit- 
tere detrectavit, dicens: homini bellum deo inferenti suppetias ferre, 
mihi nefas est. 

A. C. 364 Hoc anno magnus Valentinianus annis vitae 84 imperii undecim 
exactis vitam hoc pacto finivit. Sauromatae, gens pusilla et inGrma, 
Valentiniano rebellantes, et perdomiti, pacis petendae gratia legatos ad 
eum miserunt. eo legatos antercogante, num Sauromatae cuncti adeo 





CHRONOGRAPHIA. 97 


εἰπόντων, ὅτι τοὺς κρείττονας πάντων dde ἔχεις καὶ δρᾷς" dva- p. 53 
χράξας βιαίως ἔφη" δεινὰ Ῥωμαίων ἡ βασιλεία ὑπομενεῖ, 
εἰς Οὐαλεντινιανὸν λήξασα, εἰ Σαυρομάται τοιοῦτοι ὄντες 
ἹΡωμαίων κατεξωνίστανται. ἐκ δὲ τῆς διαστάσεως καὶ τοῦ 
Βχρότου τῶν χειρῶν φλεβὸς ῥαγείσης, καὶ πλείστου ἀναδοϑέν.. 
τος αἵματος, ἔν τινι φρουρίῳ Γαλλίας ϑνήσχει, μηνὲ Δίῳ dU, 
ἐνδιχειῶνος y. Γρατιανοῦ δὲ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ up εὑρεϑέντος 
éxsigs, xai Οὐάλεντος ἐν ᾿ΑἸντιοχοίᾳ διάγοντος, τὸ εὑρεϑὲν 
στρατόπεδον ἐν τῷ τύπῳ, ἐν ᾧ ἐτελεύτησεν Οὐαλεντινιανὸς ὃ 
το μέγας, Οὐαλεντινιανὸν τὸν υἱὸν αὐτοῦ, ὄντα ἐτῶν Ó' ἀνηγό.. 
ρευσεν «Αὔγουστον, συμπαρούσης καὶ Ἰουστίνης τῆς μητρὸς 
αὐτοῦ ἐν τῇ Παννονίᾳ. τοῦτο μαϑὼν Γρατιανὸς τὸν μὲν Β 
ἀδελφὸν αὐτοῦ εἶχεν αυμβασιλεύοντα μεϑ᾽ ἑαυτοῦ, τοὺς δὲ 
ἀναγορεύσαντας διαφόροις τρόποις ἐτιμωρήσατο, διὰ τὸ παρὰ 
τι γνώμην αὐτοῦ τοῦτο γενγέσϑαι. Οὐάλης δὲ κατὰ Γότϑων 
Τραϊανὸν στρατηγὸν πέμπει, ὃς ἡττηϑεὶς ἀτίμως, ἀνέχαμψεν. 
ὀνειδιζόμενος δὲ μαλακίαν ὑπὸ Οὐάλεντος, ἀπεκρίνατο" οὐχ 
ἐγὼ ἥττημαι, βασιλεῦ" ἀλλὰ σὺ ὃ κατὰ ϑεοῦ στερατευύμενος 
καὶ τὴν αὐτοῦ ῥοπὴν προξενῶν τοῖς βαρβάροις. πολλοὺς δὲ 


1. ἔχεις xal ὁρᾷς A, ἔχεις, οὖς xal δος vulg. 2. ὕπομενε 
ὑπομείγη À, ἀπομένει vulg. 6. τῆς Γαλλίας alii codd. Ta 

,U Α. 10, ὄντα ἃ, ὡς vulg. 12. τῇ 77Π]αννονίᾳ À, τῇ 
Παννονίᾳς χώρᾳ vulg. 13. μεϑ' ἑαυτοῦ À , uev? αὐτοῦ vulg. 
15. Οὐάλης — πέμπει om. A. 16. Τραγιαγὸν b f. 18. 
ὁ add. ex A. 


misero et despicabili forent corporis aspectu ? responderunt: reliquis 
praestantiores hic tenes et coram conspicis. violentius ille inclamans, 
dixit: male agitur cum Romano imperio, quod in Valentinianum de- 
süt: cum Sauromatae adeo viles adversus Romanos insurgere audeant. 
ex clamoris vero contentione et manuum violento compfosu rupta 
vena, et plurimo sanguine emisso, meusis Dii decimo septimo, indi- 
etione tertia moritur in quodam Galliae castello. (Gratiano eius filio 
absente, et Valente Antiochiae degente, exercitus loco quo magnus 
Valentinianus obiit repertus, Valentinianum eius filium quadriennem, 
Iustina eius matre in Pannoniae provincia praesente, Augustum de- 
elaravit. Gratianus eo percepto fratrem. quidem in imperii consor- 
tium admisit: quod autem ex proprio consilio id non processisset, 
variis modis facinoris autores ultus est. hinc Valens adversum 6Got- 
thos Traianum ducem mittit, qui turpiter victus, remeavit. Valenti 
vero animi mollitiem exprobranti, respondit: non ego victus sum, 
imperator, sed tu, qui bello in deum illáto victoriae momenta in 
partes barbarorum .propendere coegisti. ^caeterum non modicam vi- 


Theophanes. v] 


οϑ TIIEOPHANIS 


ἀνεῖλεν Οὐάλης διὰ τοὺς ἐκ τῶν μαντειῶν ὑπονοηϑέντας fla- 
σιλεύειν ὠπὸ τοῦ στοιχείου, ἐν οἷς καὶ Θεύδωρόν τινα πρῶ- 
rov ἐν Πατριχίοις. | | 
C "Ev τῷ αὐτῷ δὲ χρόνια τινὲς và» Ναυατιανῶν ἐν Φρυγὴς 
τὸ Πάσχα ἤρξαντο ποιεῖν μετὰ ᾿Ισυδαίων, συνελθόντες ἐν 
Πάϊζῳ τῇ κώμῃ, xat νόμον ἐξέϑεντο ucvà Ιουδαίων naoya- 
ζειν. ἐκ τούτων oi λεγόμενοι Σαββατιανοὶ ἀπὸ Σαββατίου 
τινὸς ἀνεφύησαν. ὕστερον καὶ ᾿Απολλινάριος ὅ Σύρος τότε 
φανερῶς ἀπέστη τῆς ἐκκλησίας. Δάμασος δὲ ὃ “Ῥώμης καὶ 
V.43 Πέτρος ᾿Αλεξανδρείας πρῶτοι τούτους ἀπεκήρυξαν- καὶ Εὐ- τὸ 
γύμιος ὃ δυσσεβὴς ἐτόλμησε τὸ βάπτισμα dv μιᾷ καταδύσει 
τελεῖν" οὐχ εἰς τριάδα, VÀ. εἰς τὸν ϑάνατον τοῦ Χριστοῦ 
D δεῖν βαπτίζεσϑαι λέγων" καὶ τοὺς ἐν τριαδι βαπτιζομένους 
ἀνεβάπτιζεν" Ἰουλιανὸς δὲ, ὃ καὶ Σάβας, ἱερὺς ἀσκητὴς εἰς 
᾿Αντιύχειάν ἐλϑὼν ἀπὸ Ἐδέσσης τοὺς τὸ ὑμοούσιον δοξάζον- i5 
τας ὀρϑοδόξους ὑπεστήριζεν, προφανῶς ἀναϑεματίζων τοὺς 
"Αρειανούς, καὶ ᾿Αφῤῥαάτης ὃ ϑεῖος μετὰ πολλῆς παρρησίας 
xara πρύσωπον ἐν ᾿αἰντιοχείᾳ διήλεγξεν τὴν τοῦ Οὐάλεντος 
ἀσέβειαν. εἷς δὲ τῶν εὐνούχων ϑρασέως τῷ ᾿Αφραάτῃ λοι- 
δορήσας καὶ ἀπειλήσας κὠπελϑὼν ἑτοιμάσαι βαλανεῖον τῷ βα- 20 


2. ἀπὸ τοῦ ϑ' στοιχείου A. (ἢ 8. tiros] μηνὸς Α. χαὶ 
ufiolÀ. À, δὲ 54z. vulg. 12. τὸν add. ex. Δ. 15. ᾿Ἐϑέσσης 
À, 'Edcogg vulg. 190. ϑρασέως)] ϑαρσαλέως À. 20. χάπελ- 


Suy À, χατελϑὼν Yulg. 


rorum manum, quorum nominis Theta littera caput esset et initium, 
quod vaticiniis imperium ipsis deberi suspicaretur, atque una cum 
ipsis Theodorum quendam inter Patricios primum Valens interfecit. 
Eodem quoque anno quidam ex Novatianis in Phrygia ad vicum 
Pazum convenientes Pascha simul cum Hebraeis celebrare coeperunt: 
atque deigpeps solemnitatem Paschalem: cum Iudaeis agendam etiam 
lege lata fauxerunt: ex quibus Sabbatiani, a quodam Sabbastio tra- 
xerunt originem. tum demum vero Apollinarius Syrus ab ecclesia 
palam defecit. Damasus autem Romae et Petrus Alexandriae episcopi 
eos primi condemnavere. impius deinceps Eunomius baptismum tni- 
ca immersione perficere attentavit: neque in trinitatis nomen, sed in 
Christi mortem peragi oportere asseveravit: quare qui trinitate ap- 
pellata forent baptizati, repetito baptismo initiabat. Iulianus vero 
cognomento Subas sacer asceta Edessa Antiochiam profectus orthodo- 
xos, qui filiumr dei patri consubstantialem assererent, in. fide, Acianis 
anathemate : publice damnatis, confirmabat: sed et divinus Aphraates 
Valentís impietatem magna cum libertate Antiochiae coram exprobravit 
et obiurgavit. ex eunuchorum antem numero unus, Aphraatem con- 
viciis -et'minis pétulanter adortus, cum ad balneum imperatori paran- 


T UU esrnpeammummaemm ———0—aemmeee- 0700078 


CHRONOGRAPHIA. 99 


σιλεῖ͵, πληγεὶς τὴν διάνοιαν, ξαυτὸν. εἰς τὸ ϑερμὸν ὕδωρ βα- 
Ao» ἀπώλετο. καὶ Ἐφραὶμ ὃ μέγας ἐν ἀσκήσει καὶ ϑείᾳ δι- 
δασκαλίᾳ διέλαμπεν, πολλοὺς μὲν λόγους ἀσκητικούς, πλείστους P. 54 
δὲ καὲὶ δογματιχοὺς ἐκ ϑείου πνεύματος ἀναβλύσας" τινὰ δὸ 
5τῶν πογημάτων αὐτοῦ καὶ ἄδεσθαε Σύροις παρέδωκεν διὰ 
τοῦ μέλους τοὺς ἀργοτέρους ἐφελκόμενος " φασὶ γοῦν τρια- 
χοσέας μυριάδας στίχων αὐτὸν ἐχδεδωχέναι τὸν ὄντως ϑεά. 
cogo». 


Ῥωμαίων βασιλέως Οὐάλεντος ἔτος a. A.M.5868 
10 Τούτῳ τῷ ἔτει ἡ τῶν ἸΠεσσαλιανῶν αἵρεσις, ἤγουν Ev- B 


χητῶν, καὶ Ἐνϑουσιαστῶν, ἀνεφύη. οὗτοι ψάλλοντες κυμβα- 
λέζουσε καὶ χροταλίζουσι τὰ παρὰ τῷ Zafió παχέως ἐκλαμ- 
βάνοντες καὶ ἀγοήτως. ταύτης αἱρεσιάρχαι Ζαδόης xai Σάβ- 
Bec χαὶ '"[délquoc, qaa? δέ τινες, ὅτε καὶ ὃ Σεβαστείας Εὐ- 
ιϑστάϑιος - οἷς ἀντέστησαν γενναίως "“Αἰμφιλύχιος Ἰχονίου xai 
“ητώϊος Ἰελιτινῆς, ὕστεοον δὲ καὶ Φλαβιωνὸς ' Avrioyerac. 
Οὐώλης δὲ πᾶσαν ἐκχλησίαν πορϑήσας, ἧκεν εἰς Καισάρειαν 
ἔξ ἀνατολῆς xata τοῦ ϑείου Βασιλείου μαινόμενος" ἔπραξε 
δὲ ἃ καὶ ὃ μέγας Γρηγόριος εἰς τὸν Βασιλείου ἐπιτάφιον 


ἡ. dà τῶν A, δὲ χαὶ τῶν vulg. 5. αὐτοῦ om. Α. 10. Mes- 
σαλιανῶν A. Εὐχητῶν À, E)Uyuoy vulg. 11. ἀνεφύη Α 
b e f, ἐφύη vulg. χυμβαλίζουσι x«i χροταλίζουσε À , βαλλί- 
ζουσι vulg. 12. τῷ 4. À, τοῦ 4. vulg. 13. αἱρεσιάρχαι 
A, αἱρεσιάρχης vulg. τή. Σεβαστιανὸς Af, Σεβάστιος e..— 15. 
χαὲ om. À. i9. ἃ xaà ὃ À, xai ἃ ὃ vulg. 


dam fuisset profectus, mentis impotentia subito perculsus, in ferven- 
tem aquam seipsum coniiciens interiit. nagnus insuper Ephraem vir- 
tutum exercitio et eruditione plane divina clarebat: et multos qui- 
dem sermones ad monasticae vitae instructionem, plures vero ad Chri- 
stianorum dogmatum stabilimentum spectantes divino spiritu effudit: 
aedam etiam ex suis operibus dedit Syris decantanda, segniores 
videlicet ad devotionem cantus suavitate illecturum se arbitratus : 
trecentas quippe versuum myrtiadas ab homine rerum divinarum peri- 
tissimo vereque sapientissimo compositas affirmant. 
Homanorum imperatoris Valentis annus primus. A.C. 368 
Hoc anno Messalianorum, hoc est Euchitarum et Enthusiastarum 
haeresis enata est. isti Davidis verba pingui rudique captu interpre- 
tati. inter concinendum psalmos tripudia choreasque ducunt. haere- 
sis huius principes fuere Dadocs, Sabbas et Adelphius, et, ut autumant 
quidam, etiam Eustathius Sebasteae episcopus: qnibus Amphilochius 
lconíi, Letoius Melitines, ac demum Flavianus Antiochiae praesules sese 
ortiter opposuere. — caeterum Valens devastata universa ecclesia, in 
divinum Basilium furens ex oriente Caesaream se contulit, ubi de- 


100 THEOPHANIS 


ἔλεξεν. ἡνίχα καὶ Γαλάτης ὁ Οὐάλεντος υἱὸς χαλεπῶς. χει- 
μασϑεὶς ἀπέϑανεν, καὶ ἡ σύμβιος Ζομνίχα δεινῶς ἐνόσησεν. 
Δημοσϑένους δὲ ἑνὸς τῶν ὀψοποιῶν Οὐάλεντος ἐν τῇ πρὸς 
τὸν βασιλέα συντυχίᾳ τοῦ ϑείου Βασιλείου καταδραμόντος, 
καὶ βαρβαρίσαντος μιχρὸν, ἔφη πρὸς αὐτὸν ὁ διδασκαλος" 5 
ἐδού- ἐϑεασώμεϑα καὶ Ζημοσθένην ὠγράμματον. Οὐάλης δὲ 
αἰδεσϑεὶς Βασίλειον, πολλὰ χωρία καὶ κάλλιστα τοῖς ὑπ᾽ av- 
τοῦ φοοντιζομένοις [λελωβημένοις] ἐδωρήσατο" καὶ τὸ στερ- 

Ὡρὸν καὶ ἀκλινὲς τοῦ Βασιλείου ὁρῶν, ἐξορίαν κατ᾽ αὐτοῦ ἐψη- 
φίσατο. τὸ δὲ γράμμα τῆς ἐξορίας 9noygawat ϑελήσας ovx 10 
ἴσχυσεν, τριῶν μὲν καλάμων συντριβέντων, ἔσχατον δὲ καὶ 
τῆς χειρὸς αὐτοῦ παρεϑείσης. 

A.M. 5869 Tovro τῷ ἔτει IMavia Σαρακηνῶν βασίλισσα πολλὰ κακὰ 
V. (Ῥωμαίοις ποιήσασα εἰρηνὴην ἡτήσατο, καὶ Πωσῆν τινα τῶν 
ἀσκούντων κατὰ τὴν ἔρημον ἐπίσκοπον δοϑῆναι τοῖς χριστια- 15 
Ρ. 55 γίζουσι παρὼ τοῖς Σαρακηνοῖς ἤτησε. τοῦ δὲ βασιλέως σπου- 

δαίως τοῦτο ποιήσαντος, Πῆωσῆς οὐ κατεδέξατο ὑπὸ “Ἰουκίου 
τοῦ ᾿“ρειανοῦ χειροτονηϑῆναι, ἀλλ᾽ ὑπὸ τινος τῶν ἐν ἐξορίᾳ 
θρϑοδόξων, ὅπερ καὶ γέγονεν’ τοῦτον λαβοῦσα ϊαυΐα noà- 
λοὺς Χριστιανοὺς ἀπὸ Σαρακηνῶν ἐποιήσατο. φασὲ δὲ ὅτι χο 


| . 
1. ὁ add. ex À: 5. post μιχρὸν b add. μεεδιώσαντος. 6. 


dà om. A. 8: λελωβημένοις om, A. 10. ὑπογράψαι À, 
ànwpo. vulg. 14. διωσῆν A b, Mog» vulg. — 16. παρὰ roig 
Α, παρ᾽ αὐτοῖς vulg. 20. πολλοὺς Σαραχηνοὺς XgioUaroug 


ἐποιήσατο a C. 


mum ea admisit, quae Gregorius in funebri oratione in Basilium re- 
fert: quo tempore Galates Valentis filius gravi morbo iactatus periit, 
et coniux Domnica difficili aegritadine vexata est. Demosthene vero 
uno e coquorum Valentis numero, divinum Basilium , ea quam ha- 
buit ad imperatorem allocutione, incursante, et barbarica dialecto 
nonnulla interlocuto, doctor, serinone ad eum converso, en, inquit, 
etiam Demosthenem illiteratum conspeximus. Valens itaque Basilium 
reveritus, multa praedia, eaque optima, leprosis, quorum vir sanctus 
curam habebat, concessit : robur tamen pectoris, et inflexum Dasilii 
animum conspicatus, exilii sententiam in eum pronunciavit. latis 
exilii tabulis cum subscribere vellet, tribus contritis calamis, luxatis- 
que manus et obstupefactis viribus, πὸ litteram quidem apponere 
usquam valuit. 

À. C.369 Hoc anno Mavia Saracenorum regina, multis cladibus Romano- 

| rum imperio illatis, pacem expetiit, et Moysen quendam solitariam 
vitam in desertis agentem, conversis penes se ad Christum Saracenis, 
episcopum dari postulavit. imperatore sedulo id annuente, Moyses 
Lucii Ariani ordinationem non admisit, verum ab orthodoxorum quo- 


CHRONOGRAPIIIA. 101 


χαὶ αὐτὴ ὩΖρεστιανὴ ἦν, Ῥωμαία τῷ γένει, xai ληφϑεῖσα aiy- 
μάλωτος ἤρεσεν διὰ κάλλος τῷ βασιλεῖ τῶν Σαρακηνῶν" καὶ 
οὕτως τῆς βασιλείας ἐκράτησεν. ἱστορεῖ δὲ πολλὰ περὲ τοῦ 
ἔϑνους ὃ Ξωζόμιενος, ὅϑεν τε ἤρξατο, καὶ ὀνομάζεται, καὶ ὅτι 
"δεκατρεῶν ἐκῶν περιτέμνεται. οἱ δὲ Γύτϑοι ὑπὸ τῶν Οὔννων 
πολεμηϑέντες., βοήϑειαν αἰτοῦνται παρὰ τοῦ βασιλέως Ova-B 
λεντος δε᾽ Επὐ φίλα ἐπισκόπου αὐτῶν ᾿Αἰρειανόφρονος προσυ».- 
διατρίψαντος ἐπὶ Κωνοταντίου Εὐδοξίῳ xai 'dxaxti τοῖς 
᾿Αρειανοῖς. οὗτος ἀρειανίζειν τοὺς Γύτϑους ἐδίδαξεν. oi 
Γότϑοε δεηρέϑησαν εἰς dvo: xai τῶν μὲν ἐστρατήγει ᾿,4ϑα- 
»iotyoc, τῶν δὲ Φριτηγέρνης" οὗτος ἡττηϑείς, καὶ βοήϑειαν 
λαβὼν παοὰ Οὐάλεντος, νικᾷ τοὺς περὶ ᾿ϑανάριχον’ Οὐά- 
λεγτε δὲ χαρεζόμενος, ἀρειανίζειν ὁπὲ πλεῖον τοὺς Γότϑους 
ἐδίδαξεν- . 
5 Περσῶν βασιλέως ᾿Αρσαβήλου ἔτος α΄. A.M. 5870 
Τούτῳ τῷ ἔτει οἱ Γότϑοι πάλιν ἑνωθέντες ἐξῆλϑον εἰς C 
τὴν γῆν Ῥωμαίων, καὶ ἠρήμωσαν πολλὰς ἐπαρχίας, Πυσέαν, 
Θράχην, lMlaxtdoví/av, καὶ ᾿Αχαΐων, καὶ πᾶσαν τὴν Ἑλλάδα, 
᾿ς περὲ τὰς εἴκοσι ἐπαρχίας. ἐθεάϑησαν δὲ ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ 


vulg. 13. πλεῖον ἃ, πλέον vulg. 17. ante υσίαν Α add. 
ZxvO(íay. 19. δὲ ἐν A, δὲ xai ἐν vulg. 


piam in exilium misso se voluit consecrari: quod et factum est. eo 
secum deducto, multos ex Saracenis Christianos effecit Mavia. illam 
religione Christianam, genere Romanam extitisse ferunt, inter captivos 
autem  abductam, Saracenorum regi ob vultus speciem summopere 
gratam, hoc pacto regni potestatem obtinuisse. de Saracenorum gente 
narrat Sozomenus, unde ceperit et acceperit nomen; et ut tertio su- 
n decimum anno circumcidi se patiatur.  Gotthi porro ab Hunnis 
bello superati, ab imperatore Valente per Euphilam episcopum suum 
Ariana labe infectum, atque cum Eudoxio et Acacio pariter Arianis 
sub Constantio conversatum, quo pacto Gotthos Arianum dogma edo- 
cuit, auxilium exposcunt.  Gotthi in duas factiones dividebantur: et 
horum quidem Athanarichus , aliorum Phritigernes dux extitit. hic 
viribus inferior et victus, suppetiis a Valente acceptis, Athanarici co- 
mites debellat. hinc Valentem gratia promeriturus, Gotthos in Aria- 
norum dogmate amplius obfirmavit. 

Persarum regis Arsabeli annus primus. | 

Hoc anno Gotthi rursum eruptione facta in Romanam ditionem 
£rassati, plures provincias depopulati sunt , Moesiam, Thraciam, Ma- 
cedoniam, Achaiam, et omnem Graeciam, ad viginti usque provincias. 
to anno visi sunt in aere viri armis instructi e nubibus formati. Án- 


À. C. 370 





102 THEOPHANIS 


à» τῷ ἀέρι ἐν ταῖς νεφέλαις ἐσχηματισμένοι ἄνδρες ἔνοπλοι. 

ἐγεννήθη δὲ καὶ ἐν ᾿Αντιοχείᾳ παιδίον ἐντελῇ μὲν τὰ ἄλλα 

D μέρη, ὀφϑαλμὸν δὲ ἕνα ἔχον ἐν μέσῳ τῷ μετώπῳ, χεῖρας δὲ 

xui πόδας τέσσαρας, xai πώγωνα. Οὐάλης δὲ διάγων ἐν .41»- 
τιοχείᾳ πόλει, καὶ μαϑὼν περὶ τῶν Γότϑων, ἦλϑεν εἰς Κων- 5 

σταντιγούπολιν. οἱ δὲ Βυζάντιοι ὕβριζον αὐτὸν ὡς ἄνανδρον 

καὶ φυγοπόλεμον. Ἰσώκιος δὲ ὃ ἱερὸς μοναχὸς κρατήσας τοῦ 

χαλινοῦ τοῦ ἵππου τοῦ Οὐάλεντος ἐξερχομένου κατὰ τὸ ἐσχα- 

τὸν εἰς πόλεμον, ἔφη πρὸς αὐτὸν" ποῦ βαδίζεις, βασιλεῦ, 
κατὰ ϑεοῦ στρατευόμενος xai ϑεὸν ἔχων ἀντίπαλον; ᾧ τινε i0 

ὀργισϑεὶς φρουρᾷ παρέδωκεν, ἀπειλήσας αὐτῷ ϑώνατον, εἰ 

Ρ.56 ἐπανέλθοι, ὡς τῷ Π]ιχαίᾳ ποτὲ Zdyaf. μετὰ δὲ τὴν ἔξοδον 

αὐτοῦ ἐξομολογήσαντό τινες τῶν περὲ αὐτόν, ὡς κατ᾽ ἐπιτρο- 

πὴν αὐτοῦ γενέσθαι μαντείας περὶ τῆς προκειμένης αὐτῷ 
δρμῆς ἐν τῷ πολέμῳ. ἐν ᾧ συμβαλὼν τοῖς Γότϑοις Οὐάλης 15 

καὶ ἡττηϑείς, φεύγει σὺν ὀλίγοις ἐν οἰκέσκῳ. τοῦτον δὲ καταλα- 

βόντες οἱ βάρβαροι καὶ τὴν οἰκίαν ἀνάψαντες, ἀγνοοῦντες τοὺς 

ἐν αὐτῇ πάντας κατέκαυσαν. φασὶ dà ὅτε ὃ ϑεῖος ᾿Ισώχιος ἐν 

ΨΥ. 45 τῇ φρουρᾷ τῆς δυσῳδίας Οὐάλεντος ἐμπριζομένου ἀντελάβετο 


' 2. ἐντελῇ Δ, ἐντελὲς vulg. — 3. post χεῖρ. δὲ καὶ ἃ, δὲ τέσσαρας, x«i 
vulg. ή. ἐν ᾿Αντιοχείᾳ À, ἐν τῇ Myr. vulg. 5. εἰς] ἐπὲ 
À εἰ alii. 7. ἑερομόναχος À. τὸν χαλῖνον À. δ. ἐξερ- 
χομένου χατὰ τὸ ἔσχατον εἰς πόλεμον, ἔφη A, ἐξερχομένου αὐ- 
toU εἰς πόλεμον, τὸ ἔσχατον ἔφη vulg. — 13. περὶ om. Δ, 14. 
post προχ. αὐτῷ A, αὐτοῦ vulg. 17. ἀγνοοῦντες add. ex A. 
19. τῆς add. ex A. ἐμπριζομένου] an fortasse legendum: £u- 
πυριζομένου vel ἐμπρηϑομένου ὃ 


tiochiae vero puer caeteris omnibus membris constans natus, unum 
tantum oculum in frontis medio ferebat, manus autem quatuor, toti- 
dem pedes, et barbam. porro Valens diutius in Antiochena urbe mo- 
ratus, ac tandem de Gotthorum  ausibus certior factus, Cpolim se 
contulit. caeterum Byzautii hominem contumeliis respergebant, ve- 
lut imbellem, et qui Martis opus fugeret. exin Isacius àacer mona- 
chus, apprehenso freno equi Valentis aciem ex urbe educenutis, et 
ad bellum progredientis, quasi ultima verba praecinens, ad eum di- 
Ait: quo properas, imperator, in deum militaturus, et iamiam deuin 
experturus adversarium ? in eum frendens imperator custodiae man- 
cipavit, mortem, ut Michaeae quondam Achàb, ei minatus, si unquam 
rediret. post eius obitum, libere fassi sunt, qui eius utebantur fa- 
miliaritate domestici, eius consilio vaticinia consulta de proposita sibi 
belli expeditione. demum cum Gotthis habito conflictu superatur, et 
fuga cum paucis arrepta casulam subit. in aediculam fugitivos se re- 
cepisse deprehendunt barbari, quapropter igne subiecto cunctos in 


CHRONOGRAPIIIA. )03 ^» 


ϑειῷ χαρέσματι xai ψυχῆς καϑαρύτητι, mootiné τε τὴν dvat- 
ρεσιν αὐτοῦ τοῖς συνοῦσιν, πρὲν ἢ παραγενέσθαι τοὺς ἀπαγ- 
γέλλοντας ἐκ τοῦ πολέμου τὰ πεπραγμένα. μετὰ δὲ τὴν ἧἦτ- Β 
ταν καὶ τὸν διὰ πυρὸς ϑάνατον Οὐάλεντος ἐπαρϑέντες οἱ Γότ- 
5 οι τῇ νίκῃ δεινῶς τὰ προάστεια τῆς Κωνσταντινουπόλεως &Ànt- -— 
ζον. lMavía δὲ ἡ τῶν Σαρακηνῶν βασίλισσα πέμψασα Σα- 
ρακηγῶν στρατόν, καὶ Ζομνίκα ἡ γαμετὴ Οὐάλεντος ἐξαγαγοῦσα 
τὸν δῆμον τῆς πόλεως τοὺς βαρβάρους ἐδίωξεν. τούτων δὲ 
οὕτω διατεθέντων, γνοὺς Γρατιανὸς ὃ “ύυγουστος ἐν τῇ Πα»- 
ιο»ονίᾳ, χατερχόμενος ὡς πρὸς βοήϑειαν, ἀντὲ Οὐάλεντος ἐνέ- 
δυσε Θεοδόαιον “ὐγουστον, καὶ ἀνηγόρευσε βασιλέα, καὶ ánd- 
στειλεν εἰς τὸν χατὰ lorJov πόλεμον. Γότϑους δὲ ἐπιχω- 
οίως τοὺς Σκυϑας λέγεσϑαι Τραϊανὸς ὃ Πατρίκιος ἐν τῇ xav 
αὐτὸν ἱστορίᾳ φησίν. “ωρόϑεος ὅ ἐν ἁγίοις ἐπὲ τοῦ δυσσε- C 
ιὁ βοῦς Οὐάλεντος ἐμαρτύρησεν ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ ϑηρίοις naga- 
δοθεὶς ἐν τῷ ἸΚυνηγείῳ ὑπὸ ᾿Αρειανῶν. 
Ῥωμαίων βασιλέως Θεοδοσίου ἔτος a. A.M. 5871 
Τούτῳ τῷ ἔτει Γρατιανὸς ὅ βασιλεὺς κοινωνὸν τῆς fa- 
σιλείας Θεοδύσιον προεβάλλετο τῷ γένει μὲν Ἴβηρα Ἑσπέριον, 


9. προεῖπέ τε À b, προειπών τε vulg. 3. àx τοῦ À, ἀπὸ 
vulg. 5. τῆς om. À. ἐλήϊζον A, édjovr b, ἐληΐουν vulg. 
G. ἡ τῶν Zap. Bag. À, τῶν Za. ἡ Bad. vulg. ἡ. ἐξαγᾳγοῦ- 
σα À, ἐξάγουσα vulg. 13. xar' αὐτῶν b. 16. Χυνγνηγέῳ A. 
39. προεβάλετο e f, προσελάβετο a. 


ea inclusos incendio misere absumpsere. ferunt etiam divinum Isa- 
cium custodia detentum adustulati Valentis foetorem dei nutu et 
animae munditia praesensisse, ac priusquam belli eventum denuntia- 
turi adventassent, ipsam tyranni caedem astantibus prdedixisse.. parta 
victoria, et Valente igne sublato, elati animis Gotthi Cpoli iuncta 
suburbia coeperunt atrociter infestare: quibus Mavia Saracenorum 
regina missum a se Saracenicum exercitum opposuit, Domnica. quoque 
Valentis coniux educto in aciem populo ab urbe remote barbaros ex- 
pulit. haec ita gesta cum Gratianus Augustus in Pannonia rescivisset, 
Tes suppetias laturus suscepit expeditionem, et in Valentis locum 
heodosium Augustum imperatoria chlamyde vestivit, eL imperatorem 
renunciatum ad bellum adversus Gotthos misit. Scythas porro ver- 
nacula ipsorum lingua Gotthos nuncupatos T'raianus Patricius in sua 
bistoria asserit. sanctus autem Dorotheus sub impio Valente Ale- 
zandriae in circo bestiis expositus clarum ab Arianis martyrium 
pertulit. 
Romanorum imperatoris Theodosii annus primus. À. C.371 
Hoc anno Gratianus imperator Theodosium Iberum Hesperiusm ge- 
nere, virum nobilem et bellicis in rebus versatissimum, ünpezrii collegam 


- 


τοά THEOPHANIS 


D edyeyz δὲ τινὰ καὶ ϑαυμάσιον περὶ τοὺς πολέμους γενόμενον. 
“οὗτος εὐϑὺς τοὺς ἐν Θράκῃ βαρβάρους κατὰ χράτος ἐνίκησεν, 
εὐσεβὴς ew, καὶ ὀρϑόδοξος. Γρατιανὸς δὲ καὶ Οὐαλεντινιω- 
νὸς νόμῳ τοὺς ἐν ἔξορίᾳ ἐπισκόπους ἀνεκαλέσαντο, τοὺς δὲ 
ἀρειανίζοντας ἐδίωξαν, Ζαμώσον τοῦ πάππα Ῥώμης συμ- 5 
πράττοντος. τότε καὶ Πέτρος ᾿“λεξανδρείας ἐπίσχοπος ὕπο.- 
σιρέψας, καὶ 7ovxioy ἀπελάσας, τὸν ἴδιον ϑρόνον ἐπέλαβεν. 
τούτου δὲ τελευτήσαντος, Τιμόϑεος ὃ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἀντ᾽ 
αὐτοῦ χειροτογεῖται τῆς ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ ἐκκλησίας τῶν ὄρ- 
ϑοδόξων ἐπίσχοποςς ἐν δὲ ᾿Αντιοχείᾳ τῆς Συρίας διχὴ διῃ- 10 
ρημένων τῶν ὀρϑοδύόξων μετὰ τὸν [κατὰ τὸν] 9εῖον Εὐστά- 


P.57 9io», οἱ μὲν Παυλῖνον εἶχον ἐπίσκοπον, οἱ δὲ ἸΠελέτιον τὸν 


€ 4 ἢ L] .Ψ ? " - 9 ^ 4 [ 
ἱερὸν μετὰ τὴν προαγωγὴν Εὐξωΐου τοῦ vdosiavov ἐπισχοπου.. 
οἱ δὲ βασιλεῖς νόμον ἔγραψαν ὑπὲρ τῶν ὀρϑοδόξων, καὶ ἐξέ- 





ὃ ww! , Ὁ D 1 € * ἊΝ . 
πεμψαν δια Zanop0g τινος στρατηγοῦ xara τὴν 60a», 0015- 


καταλαβὼν ᾿Αἰντιόχειαν, εὗρεν ἔριδα Παυλίνου τῆς ἐπισχοπῆς 
dvrinotovuévov, καὶ ᾿Αἰπολιναρίου ἐπιτρέχοντος τῷ ϑρόνῳ" 
ἹΜελέτιον δὲ τὸν ἱερὸν ἀμώάχως ἡσυχάζοντα. Φλαβιανὸν δὲ 
τότε πρεσβύτερον ὄντα καὶ Παυλίνῳ μὲν ἀντιταττόμενον, 


6. ἐπίσχοπος add. ex A. 8. τούτου δὲ τελευτήσαντοςἿ ὀλίγον 
δὲ χρόνον ἐπιβιοὺς ἐτελεύτησεν Ὁ. 11. τὰ χατὰ τὸν ϑεῖον À, 
χατὰ τὸν om. b e. 13. προσαγωγὴν A. ᾿Δρειανῶν À, 
MoriayoU vulg. post 'émigxómov Α addit: ἐν ᾿Αντιοχείςς ἐξ 
αὐτῶν ἀποσχίσαντες. 16. ᾿Μντιόχειαν Α, τὴν ᾿Αντ. vulg. 
εὐρὲν Om. Α. — 48. δὲ ante τότε om. ἃ. 19. μὲν add. ex A. 


ascivit. ille pietate clarus et de recta fide bene sentidhs, barbaros Thra- 
ciam devastantes profligavit. Gratianus et Valentinianus Damasi papae 
Romani consiliis episcopos exilio damnatos data lege revocarunt ad sedes 
sibi proprias, Arianis ab eis omnino depulsis. tunc temporis Petrus Ále- 
xandriam reversus proprium thronum, Lucio eiecto, recepit. eo mortuo 
Timotheus eius frater Alexandrinae ecclesiae et orthodoxorum epi- 
scopus in eius locum consecratur. Antiochiae vero, quae urbs Syriae 
est, orthodoxis post divini Eustathii obitum in duas partes divisis , 
hi quidem Paulinum agnoscebant episcopum, alij, Euzoio Ariano ad 
praesulatum evecto, sacrum virum Meletium habuere. imperatores 
porro legem orthodoxorum commodo latam per Saporem quendam 
orientis ducem miserunt. hic Antiochiam profectus, Paulini episcopa- 
tum iam assecuti, et Apollinarii thronum incursantis dissidium compe- 
rit, sacrum etiam Meletium longe a tumultu quietum, Flavianum 
autem tunc temporis presbyterum, Paulino quidem adversantem, 
Apollinarium vero probris et conviciis onerantem, et Meletio thro- 


CHRONOGRAPIIIA. 105 


᾿Δπολινάριον dà χαταισχύναντα, καὶ Μελετίῳ τὸν 9o0rov &x- 
δοῦναι τὸν στρατηγὸν Σάπωρα παρεγγυώμενον. καὶ τοῦτον 
' . , , r * , , - 
χυρώσας ἀνεχωρῆσεν. τότε Ζιοδωρον τὸν ἐπίσχοπον Ταρσοῦ 
« . . ?, ? , 7 , 4 € v e 
o μέγας Πϊελέτιος 6&ytigorovgot».  Evotfiog τε ὁ Σαμωσα- 
5:0» ἐπίσχοπος ἐκ τῆς ἐξορίας ἐπανελθών, πολλοὺς ἐπι- 
σκύπους ἐχειροτόνησε διαφόροις πόλεσιν. ἐλθὼν δὲ καὶ ἐν 
“1ολικὴ χειροτογῆσωι lMagiv ἐπίσκοπον , εἰσερχόμενος ἐν τῇ 
, , 4 - , € , 
πόλει, poreverat γυναικὸς ᾿“ρειανῆς ἐξ ὑψους ῥιψάσῆης xega- 
μἶδα xarà τῆς ἱερᾶς τοῦ ἁγίου κεφαλῆς, ϑεοῦ συγχωρήσαν»- 
ιοτος οἵοις οἷδε χρίμασι * περὲ οὗ ὃ ϑεολόγος Γρηγόριός φη- 
σιν" ζητῶ μου. τὸ χϑὸς ὑμῶν σφάγιον τὸν ᾿Αβραμιαῖον 
γέροντα. 
Τότε χαὶ Γρηγόριος ὃ ϑεολόγος παρφησιαστικώτερον, &di- y. (6 
δασχεν ἐν KovoravrwvovnoÀs εἰς τὸ εὐχτήριον τῆς ἁγίας 


t5 ““ναστασίας, ἔνϑα καὶ παράδοξα γίνεσϑαι ϑαύματα ἐξ ἐμφα- 


γείας τῆς παναγίας δεσποίνης ἡμῶν ϑεοτύκου λέγουσιν. σ 
᾿αλεξανδρείας ἐπισχύπου Τιμοθέου ἔτος πρῶτον. A.M. 5872 
"Pougc ἐπισκόπου Σιρικίου ἔτος πρῶτον. Α.Μ. 58η3 


Τούτῳ τῷ ἔτει Γρατιανὸς ὃ βασιλεὺς ἀνῃρέϑη δόλῳ A.M.5874 
20 Ἷνδοαγαϑίου τοῦ στρατηγοῦ lMa£iuov τοῦ τυράννου. αὐτὸς Ὁ 


τ. ᾿Ἀπολλιγαρίου Α. ἀποδοῦναι b. δ 83. τὸν add. ex Α. 
4. 1€ om. À e. 6. xe) add. ex A. 7. Μάριν À b e, Ma- 
ez» vulg. to. ó ϑεοῖ. Tony. A, 6 Γρηγ. ϑεολ. vulg. 14. 
εἰς τὸ --- ᾿Αναστασίας om. Α. 16. δεσποίνης ἡμῶν ϑεοτόχου 
A, ϑεοτόχου xci δεσποίνης ἡμῶν» vulg. 420. τοῦ ante τυρύών- 
χου om. a. οὗτος γὰρ b. 


num pluribus adhortantem designari. ^ Sapor Flaviani consilium 
sua sententia confirmans, abscessit. eo tempore Diodorum Tarsi epi- 
scopum .magnus Meletius ordinavit. — Eusebius etiam Samosatensis 
praesul postliminio reversus variis urbibus plures assignavit episco- 
pos: Dolicam vero adveniens Maris in episcopum praeficiendi causa, 
in ipso urbis ingressu, deo, quibus ipse novit consiliis, permittente, 
ab Áriana muliere tegulam in sacrum sancti viri caput superne deii- 
eiente perimitur: de quo Gregorius theologus ait. requiro meum, 
heri vestrum, Abrahamaeum senem occisum. 

Tunc etiam idem Gregorius theologus Cpoli in oratorio S. 
Anastasii maiori cum libertate docuit, ubi magna atque supra fidem 
hominum miracula ex sanctissimae dei genitricis et dominae nostrae 
opera fieri perbibentur. 

Alexandriae episcopi Timothei annus primus. 


À. C. 372 

Romae episcopi Siricii annns primus. A. C. 373 

Hoc anno Andragathii Maximi tyranui ducis dolo Gratianus in- A, C. 374 
perator occisus est. hic siquidem rhedam ingressus Gratiani coniu- 





106 THEOPHANIS 


γὰρ ἐφ᾽ ἁρμαμάξης εἰσελθὼν ὑπεχρίϑη εἶναι ἢ γαμετὴ Γρα- 
τιανοῦ, καὶ οὕτως ὑπαντήσας ἀφυλάκτως αὐτῷ ἀνεῖλεν αὐτὸν 
᾿Ανδραγάϑιος. τούτου δὲ ἀναιρεϑέντος ἐκράτησεν Οὐαλεντι- 
γιαγὸς τὴν Ῥωμαίων βασιλείαν. | 

P. 58 Tu δ᾽ αὐτῷ χρόνῳ Θεοδόσιος ὃ μέγας vooQ περιπεσὼν 5 

ἂν Θεσσαλονίκῃ ἐβαπτίυϑη ὑπὸ ᾿Αχολίου τοῦ ἐπισκόπου, καὶ 
γόμον ὑπὲρ τῶν ὀρθοδόξων τοῦ ὁμοουσίου ἔγραψεν, ὃν ἐν 
ἸἹΚωνσταντινουπόλει ἀπέστειλεν. ἐλθὼν δὲ ἐν Ἰ(ωνσταντινου.- 
πόλει ἐδήλωσεν 4ημοφίλῳ, ἢ ἀποστῆναι τῆς 4dotiov πλώ- 
γῆς, 7 ταχέως τῶν ἐκκλησιῶν ἐξελϑέϊῖν. ὃ δὲ τὸ πλῆϑος τῶν τὸ 
᾿Αρειανῶν συνάξας, ἔξω τῆς πόλεως ἐκχλησίαζεν, ἔχων καὶ 
“ούκιον τὸν ᾿Αλεξανδρείας ἐπίσκοπον “Αρειανὸν σὺν αὐτῷ " 
καὶ οὕτω λοιπὸν ὁ ϑεῖος Γρηγόριος, μεϑ' ὧν αὐτὸς εἰς τὴν 
ὀρθόδοξον πίστιν ἐφώτισε, τὰς ἐκκλησίας πάσας παρέλαβεν, 

Βτεσσαράκοντα ἔτη τῶν ᾿Αρειανῶν καὶ μικρὸν πρὸς προκατα- ι5 
σχόντων αὐτάς. 

A.M. 5825 Περσῶν βασιλέως Οὐράνους ἔτος a. 
Κωνσταντινουπόλεως ἐπισκόπου Γρηγορίου τοῦ ϑεολόγου 
ἔτος α΄. | 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἐν ᾿Αντιοχείᾳ ἐν γειτονίᾳ Ἰουβιτῶν, οὕτω 20 


1, ἁρμαμάξης] codd. et edd. ὥρμα ἁμάξης. 4. τὴν — βασι- 
λείαν A alii, τὸ — βασίλειον vulg. 6. ἐβαπτίσϑη] βαπτίζε- 
ται ἃ. “Αχολίου À b, ᾿Ἡσχολίου vulg. 10. τῶν ἐχχλησιῶν 
A, τῆς ἐχχλησέας vulg. ^ to πλῆϑος τῶν 149. À, πλῆϑος ᾿Ἄρεια- 
νῶν» vulg. 12. τὸν fl. A, τῆς ᾿4λ. vulg. ὄντα σὺν αὐτῷ ΔΑ. 
14. πάσας xal παρέλ. Α. 15. 1600. ἔτη τῶν do. À, τῶν Lp. 
τεσσ. ἔτη vulg. 


gem se esse simulavit, cui velut delusus cum incaute occurrisset Gra- 
tianus, ipsum Andragathius interfecit. eo sublato tenuit Romanum 
imperium Valentinianus. 

Hoc eodem anno magnus Theodosius gravi morbo Thessalonicae 
iactatus, ab Acholio episcopo baptizatus est. legem etiam rectam 
consubstantialis sententiam tenenübus faventem promulgavit, quam 
et Cpolim misit. ipse in urbem profectus Demophilo significavit, aut 
ab Arii discederet erroribus, aut mox ecclesia migraret. ille coacta 
Arianorum plebe cum Lucio Alexandriae episcopo, quem tum secum 
habebat, suos eztra civitatem coetus celebravit. atque ita demum 
divinus Gregorius, una cum iis quos verae fidei doctrina illustraverat, 
omnes tandem ecclesias, quas Ariani quadraginta et amplius annis 
occupaverant, recepit. 

A. C.375 Persarum regis Varanis annus primus. 
Cpoleos episcopi Gregorii theologi annus primus. 
Hoc anno Antiochiae ad Iobitarum , quam nuncupant, viciniam, 


CHRONOGBAPHIA. 107 


λεγομένων, γυνὴ ἔτεχεν ὅμοῦ xara τὸ αὐτὸ naidía τέσσαρα 
αὐσενιχά" καὶ ἐπέζησαν μῆνας dvo, καὶ ἀπέϑανον, ἕν ἐπὶ τὸ 
ἕν, τὰ τέσσαρα. C 
Τούτῳ τῷ ἔτει 7 μεγάλη καὶ οἰκουμεγικὴ ἁγία δευτέρα A.M.5876 
δσύνοδος τῶν πεντήχοντα καὶ ἑκατὸν ὀρϑοδόξων ἐπισχόπων ἐν 
Καωνσταντινουπόλει ὑπὸ Θεοδοσίου τοῦ μεγάλου συνηϑροέσϑη 
πρὸς βεβαίωσιν τῶν ἐν Νικαίᾳ δογμάτων. μετεστείλατο dà 
xai ἐκ τῆς αχεδονίου αἱρέσεως ἐπισκόπους τριάκοντα $E, V. 4] 
ὧν ἡγεῖτο Ἐλευσιος. τῶν δὲ ἁγίων πεντήκοντα καὶ ἑκατὸν 
ιυπατέρων προηγοῦντο Τιμόϑεος ὃ ᾿Αλεξανδρείας, Ἰἤελέτιος 
"Ἀντιοχείας, Κύριλλος ὃ ἱερώτατος Ἱεροσολύμων, καὶ ὃ ϑεῖος 
Γρηγόριος Κωνσταντινουπόλεως. οἱ δὲ τὰ Πϊῆαχεδονίου φρο- Ὁ 
γοῦντες τοιάχοντα £5 ἐπίσχοποι πρατραπέντες ὑπὸ τῶν πα- 
τέρων τὰ ἐν Νικαίᾳ δέξασθαι δόγματα, καϑὰ καὶ “ιβερέῳ 
15 ἐπὶ Οὐἰάλεντος συνϑέμενοι, λιβέλλους ἐπέδωκαν. οἱ δὲ περὲ 
Σιλβανὸν ἐν Ῥώμη πεμφϑέντες ὠπηνήναντο τῇ ἀληϑείᾳ συν- 
ϑέσϑαι, καὶ ἀνεχώρησαν γέλως ἅπασι γεγονότες, ἄλλα μὲν 
φρονοῦντες, ἄλλα δὲ συντιϑέμενοι, ἐπατηλῶς τὰς “ιβερίου 
ἐπιστολὰς ἐπαγόμενοι μαρτυρούσας αὐτοῖς ὀρϑοδοξίαν. ἡ δὲ 
204yía σύνοδος Γρηγορίῳ τῷ ϑεολόγῳ τὴν ἐπισκοπὴν Κωνσταν- 
τιγουπόλεως ἐκύρωσεν, καὶ ἄκργτα τοῦτον τῷ ϑρούνῳ ἐνί- p.59 


8. xal add. ex A. 10. πατέρων add. ex A. 11. ὃ ante 
ἔερωτ. add. ex A. 14. Διβέριος Α, «Τίβεριν b, «Τιβέριον f. 
15. ἐπὶ b , ὑπὸ vulg. dà om. À. 17. ἄλλα μὲν Α, ἄλλα dà 
vulg. 20. τῷ add. ex A. 21. ἐνέδρυσεν À, ἐνίδρυσαν 
vulg. 


mulier quatuor masculos uno partu edidit: qui cum menses duos 
supervixissent, nnus post alium, cuncti quatuor leto sunt abrepti. 

Hoc anno magna et oecumenica sancta synodus centum et quin- A, C. 326 
quaginta orthodoxorum episcoporum Cpoli a magno Theodosio con- 
gregata est, ad confirmanda Nicaenae synodi dogmata. convocavit 
eliam ex Macedonii secta triginta sex episcopos, inter quos primas 
tenebat Eleusius. :sanctorum autem centum et quinquaginta patram 
praesides erant Timotheus Alexandrize, Meletius Antiochiae, sacerri- 
mus Cyrillus Hierosolymorum , et divinus Gregorius Cpolis episcopi. 
Macedonii sententiam secuti triginta sex episcopi Nicaeae decreta ut 
amplecterentur, moniti, quemadmoduin iam olim sub Valente cum 
Liberio convenerant, libellos dederunt. qui vero una cum Sylvano 
Romam fuerant delegati, veritati assentiri renuerunt: et ab urbe di- 
lapsi risum cunctis moverunt, cum aliud mente tenere, aliud verbis 
profiteri, et Liberii litteras, quae de recto eorum circa fidem sensu 
testarentur, fraudulenter proferre deprehenderentur. sancta porro 
synodus Cpolitanum episcopatum Gregorio theologo suis suffragiis 


δι n6, 
e 
B" 


"- 


e 


6. 
à 


108 THEOPHANIS 


dovot», ὡς πολλὰ xauóvra, καὶ τῆς λώβης τῶν αἱρέσεων 
», » ^ ^w . 
τὴν ἐκχλησίαν ἐλευϑερώσαντα. τινὰς δὲ τῶν ἐξ iyv- 
πτου μαϑὼν ὃ τὰ πάντω σοφὸς καὶ μακαριώτατος φϑο- 
γήσαντας τῷ πράγματι, τὸν συνταχτήριον λόγον ἐπιδειξώμε- 
yog, ἑκουσίως τοῦ Jooyov τῆς βασιλίδος ὑπεχώρησε. τούτου ὅ 
δὲ ἀποταξαμένου, Nexragtoy ὃ βασιλεὺς καὶ ἢ σύνοδος προ- 
, ^" , * ^v , 
χειρίζεται, Ταρσέα μὲν τῷ γένει, τὴν vov Ποαιτωρίου dà 
ἀρχὴν τότε διέποντα, ἀβάπτιστον μὲν ἕως τότε τυγχάνοντω, 
σεμνὸν δὲ καὶ εὐλαβῆ περὲ βίον. ἡ δὲ ἁγία καὶ οἰχουμενικὴ 
σύνοδος τὸ ὁμοούσιον ἐκύρωσεν, προσέϑηκεν dà τῷ συμβόλῳᾳ 10 
3 . , ^ , f , 

Βκαὶ τὴν ϑεολογίαν τοῦ πνεύματος. ἐξέϑετο δὲ καὶ κανόνας 
ἂν οἷς τῷ ϑρύνῳ τῆς Kovoravrivovnültog τὰ πρέσβεῖα νέας 
ε , » Η ' , € ' 1 , 
Poumsc ἀπέγειμεν. τότε Γρηγόριος ὁ Nvoogc καὶ IeAuyioc 
“Παοδικείας Εὐλύγιὸς τε Ἔδέσσης xai ᾿Αμφιλόχιος Ἰκονίου ἐν 
ταύτῃ διέλαμπον, σὺν τῷ μεγάλῳ Γρηγορίῳ καὶ τοῖς προρρη- 15 

, ἌΝ ἢ 
ϑεῖσιν. ἡ δὲ ἁγία σύνοδος ᾿Αρεῖόν τε καὶ Εὐσέβιον τὸν Νι- 
κομηδείας Εὐζωϊόν τε καὶ ᾿Ἄχαχιον, Θεύγνην καὶ Εὐφρόνιον 
καὶ τοὺς λοιποὺς ἀνεϑεμάτισεν" πρὸς τούτοις δὲ καὶ Πῆακε.. 
δόνεον τὸν πγευματομώχον καὶ Εὐδόξιόν τὸ καὶ ᾿Αέτιον xai 


4. πράγματε À , προστάγματε vulg. 7. Πραίτωρος b. 9. 
σεμνὸν — — βίον om. e. εὐλαβῆ À a, εὐσεβῆ vulg. δὲ 
ante dy. et τὸ add. ex A. 10. dà ante τῷ et xal ante τὴν 
add. ex ἃ. — 12. τῆς om. A. 18. dà τὸν Max. Α. 19. 


χαὶ ante Εὐδ. add. ex A. 


confirmavit, et pro toleratis laboribus bene meritum, quodque haere- 
sium labe expurgasset ecclesias, etiam invitum et renitentem in sede 
collocavit. quo facto sapientissimus aeque ac beatissimus pater quos- 
dam Aegypti episcopos invidia motos persentiens, oratione de abdi- 
cando praesulatu evulgata, spontaneus throno sibi commisso recessit. 
illo hunc in modum pontificatus munere cedente, Nectarium impera- 
tor et una synodus proinovet, virum genere 'l'arsensem, qui tum prae- 
toris onus gerebat, ad eam quidem horam nondum baptismi ritu lu- 
stratum, honestis alioquin et devotis clarum moribus. saucta et oe- 
cumenica synodus consubstantialis dogma stabilivit, sanctamque de 
spiritu sancto doctrinam symbolo apposuit. promulgavit etiam cano- 
nes, quibus Cpolitanae sedi novae Romae privilegia concessit, tunc 
Gregorius Nyssae et Pelagius Laodiceae, Eulogius quoque Edessae et 
Amphilochius Iconii, cum magno Gregorio et aliis memoratis ea in 
synodo florebant. sancta vero synodus Arium et Eusebium Nicome- 
diensem , Euzoium pariter et Acacium, ''heognim et Euphronium, et 
reliquos anathemate damnavit: et praeter eos Macedonium, qui spiri - 
tum sanctum impugnabat, Eudoxiumque et Aetium et Eunomium ab- 


CHRONOGRAPHIA. 109 


Εὐνόμιον ἀπεκήρυξεν. ἸΠελέτιος dà ὃ μέγας μετὰ τὸ πληρω» 
ϑῆναι τὴν σύνοδον ἐν Κωνσταντινουπόλει ἐν εἰρήνῃ ἐκοιμηϑη.Ὁ 
τὸ δὲ ἱερὸν αὐτοῦ σῶμα διεκομίσϑη εἰς ᾿Αντιόχειαν, καὶ éxé- 
95 πλησίον τῆς ϑήκης τοῦ ἁγίου μάρτυρος Βαβύλα. ἐχειρο- 

5 τογηϑη δὲ Φλαβιανὸς ᾿Αἰντιοχείας ἐπίσχοπος ζῶντος καὶ Παυ- 
λίνου, καίπερ ὅρκων δεδομένων, ὅτι οὐ καταδέξεται ἐπισκόπου 
χειροτονίαν Φλαβιανός. πάλιν οὖν ταραχὴ τὴν ἐχκλησίαν 
᾿Αντιοχείας εἶχεν" τῶν μὲν Παυλίνῳ, τῶν δὲ Φλαβιανῷ 
ὑπεικόντων. τότε χαὶ Παύλου τοῦ ὑμολογητοῦ τὸ σῶμα 

ιοῦ βασιλεὺς εἰς ΙΚωνσταντινούπολιν εἰσήγαγεν, καὶ ἀπέϑετο 
εἰς τὴν ἐχχλησίαν, ἣν qxodóuzos ἤακεδόνιος ἐπιβουλεύων 
Παύλῳ. D 

KovorarrivovnoAsog ἐπισκόπου Νεχταρίου ἔτος α΄, ^ A.M.5877 
Τούτῳ τῷ ἔτει Θεοδόσιος ὃ Αὔγουστος Ὁνώριον υἱὸν αὖ- 
15:00 γεννηθέντα ἐκ Πλακίλλης τῆς εὐσεβεστάτης ἐπιφανέστα.- 
(ον xaé ὕπατον ἀγέδειξεν. εὐτρεπίσϑη δὲ πολεμεῖν τῷ rv- V. 18 
ράγνῳ αξίμῳ. καὶ πολεμοῦντος πρὸς αὐτὸν ἐπὶ τὰ ξσπέ- 
eua μέρη, φήμης δὲ ψευδοῦς ἐξελθούσης ὅτι νενέκηκε Ἰάξιμος, 
οἱ ᾿Αρειανοὶ ἀνασυρϑέντες τὴν οἰκίαν Νεχταρίου ἐνέπρησαν. θο 
λοτοῦ ἐπισχκύπου Ἰζωνσταντινουπόλεως. 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἐν ᾿Αἰντιοχείᾳ ἐπεκτίσϑη ἐν τῇ Tavgiarg Δ.Μ. 5878 


6. χαταϑδέξεταε ἃ εἰ alii, χατωδέξηται vulg. 11. ἐν τῇ ἐχχλὴη- 
σίᾳ ἃ C. 15. ἐπιφανέπτατα Ὕπατον A. 17. Μαξίμῳ om. a. 
18. φήμης δὲ ψευδοῦς ἐξελθούσης À, φήμης ψευδοῦς vulg. 


dicavit. magnus autem Meletius, absoluta synodo, Cpoli in pace 
quievit. sacrum eius corpus Antiochiam deportatum ad loculum san- 
cti martyris Babylae reconditum fuit, caeterum, Paulino adhuc inter 
vivos superstite, Flavianus Antiochiae ordinatus est episcopus, quam- 
vis promotionem nullatenus admissurum, vel dato iuramento antea 
professus fuisset. exinde igitur renovati tumultus Antiochenam ec- 
clesiam  divexabant, his quidem Paulino, aliis Flaviano obsequenti- 
bus. tunc etiam Pauli confessoris corpus Cpolim induxit imperator, 
et in ecclesia, quam Macedonius Paulo structis insidiis aedificaverat, 
deposuit. 
Cpolis episcopi Nectarii annus primus. A. C. 377 
Hoc anno Theodosius Augustus filium Honorium e Placilla susce- 
ptom illustrissimum atque una consulem designavit. bellum etiam in 
Maximum tyrannum paravit : qui cum, in partibus occidentis adversus 
eum praeliaretur, falso rumore sparso , Maximum victorem evasisse , 
Áriani manifesto furore rapti Nectarii Cpolis episcopi aedes incen- 
derunt. 
Hoc anno Antiochiae in porta, quae dicitur Tauriana, appendix A. C. 3,8 


Β 


Α.Μ.58)9 
C 


A.M. 5880 


D 


Α.6. 379 


IIO THEOPHANIS 


; F4 . , , r] «- $ 4. 3 e 
λεγομένῃ πύλη προσϑήκη εἰς πλάτος τῆς yegvoac καὶ ἐπεστεγά- 
* i 5 ^ «-- P" 
095. ἐκτίσϑη dà xai μιχρὰ βασιλικὴ ἔν τῇ παλαιᾷ πλησίον τῆς 
μεγάλης. ἐν δὲ Παλαιστίνῃ Ἐμμαοὺς κώμῃ παιδίον ἐγεννηήϑη 
τέλειον ἀπὸ τοῦ ὀμφαλοῦ, καὶ ἄνω διῃρημένον, 8 εἶχεν δίο 
, ἢ 3 1€ ᾽ 4 ? ' ?* Δ e » 
στήϑη, δύο κεφαλας, καὶ ἑκάστων τὰς αἰσθήσεις ἔχον. τὸ ἕν ησϑιε 5 
xai ἔπινε, καὶ τὸ ἕτερον οὐκ ἤσϑιεν" τὸ ὃν ἐχαϑευδε, καὶ 10 
et , » et 8 ᾿ , ἢ » 
ἕτερον éyomyOotu* ἔστι δὲ ὃτε καὶ συνέπαιζον πρὸς ἄλληλα, 
. » . 
xai ἔκλαιον ἀμφότερα, καὶ ἔτυπτον ἄλληλα, ἔζησαν δὲ μικρὸν 
4 » ? L] * a t 3 , c 
πρὸς ἔτη δύο. καὶ τὸ μὲν ἕν ἀπέϑαγεν, τὸ δὲ ἕτερον ἔζησεν 
ἡμέρας τέσσαρας, καὶ ἀπέϑανεν χαὶ αὐτὸ, ro 
LÀ LÀ ᾿ [4 ᾽ 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ἔστησεν ὃ βασιλεὺς Θεοδόσιος τὸν κίονα 
τοῦ Ταύρου. 
Τούτῳ τῷ ἔτει Τιμοϑέου τελευτήσαντος τοῦ ἐπισχόπου 
3 τ. , EE 2 4 » 9 e “« ? , 3 
““λεξαλδοείας μηνὲ Ἐπιφὲ εἰκαδι ἔχτῃ χειροτογεῖται avv! av- 
τοῦ ὃ Θεύφιλος. | | 15 
3 € , 3 , L * [ 
ZisSuvOpsiag ἐπισκόπου Θεοφίλου ἔτος πρῶτον. 
Τούτῳ τῷ ἔτει Θεοδόσιος ὃ εὐσεβὴς βασιλεὺς νικήσας 
?, 1 L] 1 ^ ? . 
Matiuov τὸν τύραννον ἀνεῖλεν πρὸ δώδεκα χαλανδῶν zdvyov- 
ΕῚ J ἢ 8 * . ε 
στου, καὶ ᾿Ανδραγαϑιον τὸν στρατηγὸν αὐτοῦ, ὡς δολοφογή- 


σαντα τὸν Γρατιαγόν. 20 
5. ἔχαστον À. 50946 À, ἔσϑιε vulg. utroque loco. 7. ἔστε 
dà ὅτε Δ, xai ἔστε δὲ ὅτε vulg. 8. xai ἔχλαιον — ἄλληλα 


om. A f. 13. τοῦ add. ex À et aliis. — 15. ὁ add, ex ἃ. 17. 
ὃ εὐσεβὴς om. a. ' 


aedificata est ad pontis latitudinem, tectoque operta: item parva ba- 
silica in veteri prope maiorem extructa. in Palaestina vero pago 
Emmaus infans natus est ab umbilico deorsum unus et integer, sur- 
sum autem in duas species separatas divisus: adeo ut duo pectora, 
geminum caput, et utriusque completos sensus haberet. unus comede- 
bat et bibebat, alter cibum respuebat. dormiebat ille, et alius in 
vigiliis erat. contigit etiam ut colluderent invicem, et ambo flerent, 
et ad invicem colluctantes rixarentur. simul vixere autem annis am- 
plius duobus: et uno quidem morte praerepto, alius diebus quatuor 
mansit superstes, et pari fato decessit. 

Hoc etiam anno Theodosius imperator Tauri statuam erexit. 

Hoc anno mensis Epiphei sexto supra vigesimum, Timotheo Ale- 
xandriae episcopo vita functo, in eius locum Theophilus est ordi- 
natus. 


A. C. 380 Alexandriae episcopi Theophili annus primus. 





— 





Hoc anno "Theodosius pientissimus imperator victor renunciatus 
Maximum tyrannuin interfecit duodecimo Kalendas Augustales: An- 
dragathium quoque ducem, quod Gratianum dolo interfecisset, morti 
tradidit. 


CHRONOGRAPHIA. 111 


Τούτῳ τῷ ἔτει ἦλϑεν Θεοδόσιος ἐν Ρώμῃ μετὰ 'Oropíou Α.Μ.588ι 
τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, καὶ ἐκάϑισεν αὐτὸν βασιλέα ἐν αὐτῇ πρὸ 
, * bud ? , * » - »] , 
πέντε εἰδῶν Ἰουνίου, καὶ ἀνῆλθεν ἐν Ἰωισταντινουπόλει. 
Τούτῳ τῷ ἔτει Εὐγένιος ἐτυράννησεν ὃ ἐπὸ γραμματι- A.M.5882. 7 
- 4 » * ms LI 
5xàr» ὠγνειγραφεὺς ὧν, καὶ σχῆμα βασιλικὸν περιϑέμενος, ovy- 
, * 9 4 , -— 9 »ν - , ἢ 
ὄντος αὐτῷ xat "doraBaodov τοῦ &n0 τῆς μικρῶς Γαλατίας. xat P. 61 
ἀχούσας Οὐαλεντινιανὺς ὃ υἱὸς τοῦ Οὐαλεντινιανοῦ τοῦ μεγάλου 
4,4. j e L4 2 $3. 9 ? , 4 , ^w 
ἐξ Ἰούστης, éavrov ἀγεῖλεν ἀγχόνη. ὃ dà Θεοδύσιος τοῦτο ua- 
ϑὼν ἐξωπλίζετο τοῦ κατελϑεῖν εἰς ἐκδίκησιν αὐτοῦ. Θεόφιλος 
το δὲ ἐπίαχοπος ᾿Αλεξανδρείας αἰτήσας Θεοδόσιον τὸν βασιλέα 
τὸ ἐν ᾿“λεξανδρείᾳ ἱερὸν τῶν Ἑλλήνων ἐξεκάϑηρεν, καὶ εἰς 
᾿ , . Μ D , » 
ἐχχλησίαν μετεσχεύασεν, τὰ δὲ δογια τῶν “Ελλήνων ἐδημοσίξευ.. 
σεν, φαλλούς τε καὶ εἴ τι τούτων ἀσελγέστερον καὶ βεβηλύ- 
τερον" ὅϑεν τὸ πλῆϑος τῶν Ἑλλήνων αἰσχυνϑέν, πολλοὺς 
ι5 φόνους εἰργάσατο. Θεοδύσιος δὲ μαϑὼν τοὺς γεγονότας ὕπ᾽ V. 49 
αὐτῶν φόνους, τοὺς μὲν ὠναιοεϑέντας Χριστιανοὺς ὡς μάρ- 
μ - 4. e ) , 
τυρας ἐμαχάρισεν: τοῖς δὲ Ἕλλησι συγχωρεῖν ἐπηγγείλατο, B 
εἰ πρὸς Χριστιανισμὸν μετάϑοιντο. τὼ δὲ ἱερὰ αὐτῶν κα- 
ϑαιρεϑῆναι καὶ τὰ εἴδωλα χωνευϑῆναι xat εἰς χρείας πενή- 
10:0» δοϑῆναι ἐκέλευσεν. τοῦ δὲ ναοῦ τοῦ Σεραάπιδος ἐν 4Às- 


1. τούτῳ τῷ ἔτει --- -- Ἀωνσταγτινουπόλεε om, Α. 48. ἐπὶ 
Κωνστ. Ῥ. 4. Εὐγ. érvo. ó. ἀπὸ Γραμμ. A, ὁ Εὐγ. ó ἀπὸ Γρ. 
ἔτυρ. vulg. 5. ὧν om. À. ^. Οὐαλ. ὃ υἱὸς τοῦ om. À. 
8. ἐξὶ xai A. ἸΙούστας À. 11. ἐξεχάϑηρεν, xai εἰς ἐχχλη- 
σίαν μετεσχεύασεν, τὰ δὲ ὅογια τῶν “Ἑλλήνων add. ex b. 13. 
τούτων add. ex A. 


Hoc anno Theodosius cum filio suo Honorio Romam est profe- A. C, 38, 
ctus, quem velut imperatorem cum quinto idus Iunias solio collo- 
casset, ipse Cpolim remeavit. 

Hoc anno Eugenius artis oratoriae exprofessor, et contrarotulato- A. C. 381 
ris sive ratiocinarii munere fungens imperii libidine exarsit, cai Ar- 
tabasdus ex minore Galatia oriundus se socium adiunxit. quod ubi 
rescivit Valentinianus, magni Valentiniani filius ex Iusta, laqueo sibi 
ipsi vitam praescidit. eo comperto Theodosius arma movet, et in eius 
vindictam parat expeditionem. "Theophilus Alexandriae episcopus a 
Theodosio imperatore licentiam precatus, gentilium fanum, mentulas, 
et si quid magis obscoenum atque profanum erat reconditum tra- 
duxit in publicum: unde gentilium plebs pudore perfusa caedes quam 
plurimas perpetravit. his porro Theodosius auditis, et de tantis cae- 
dibus certior factus, Christianos morti traditos inter martyres beato- 
rem numero atatuit recensendes. gentilibus vero, si modo se ad Chri- 
stianam religionem transferrent, veniam obtulit: fana demum everti, 


111 TIIEOPHANIS 


ξανδρείᾳ Àvouévov, ἱερογλυφικὰ γρώμματα εὑρέϑησαν σταυ- 

gov τύπον ἔχοντα, ὅπερ οἱ ἐξ “Ελλήνων πιστεύσαντες ϑεασά- 

μενοι εἶπον, σημαίνειν τὸν σταυρὸν κατὼ τὴν τῶν ἱερογλυφι- 
Cxd? γραμμάτων ἔννοιαν ζωὴν ἐπερχομένην. 

A.M. 5883 Τούτῳ τῷ ἔτει Π]άρκελλος ὃ ᾿4παμείας τῆς Συρίας éni- 5 
axonog ζήλῳ ϑείῳ κινούμενος τὰ ἱερὰ voy “Ἑλλήνων ἐν ᾿ἅπα- 
uelit. κατέστρεψεν, καὶ διὰ τοῦτο ἀνηρέϑη ὑπὸ τῶν “Ἑλλήνων. 
Νεχτάριος δὲ ὃ Κωνσταντινουπόλεως ἐκώλυσε τὸν ἐπὶ τῆς 
μετανοίας πρεσβύτερον διὰ τὸ γεγονὺς ἁμάρτημα ἐν τῇ éx- 
χλησίᾳ ὑπὸ τινος διακόνου εἰς τὴν γυναῖκα τὴν ἐπὶ τῇ μετανοίᾳ 10 
'σχολάζουσαν. ἐν δὲ τῇ Ῥωμῃ xai πάσῃ τῇ δύσει ἐπιμελῶς 

D φυλάττεται ἕως τοῦ νῦν, καὶ τόπος ἠφώρισται τοῖς μετανοοῦ- 
σιν, Θεοδύσιος δὲ ὃ βασιλεὺς νόμιον ἔγραψεν γυναῖκα εἰς 
διακόνισσαν μὴ προβαίνειν, εἰ μὴ ὑπερβὴ τὰ ἑξήκοντα ἔτη 
κατὰ τὸν ἀπόστολον. Εὐνόμιον δὲ ἐξωώρισεν παρασυναγω- 15 
γὰς ποιοῦντα καὶ λαοὺς ἀπατῶντα, καὶ ἐν τῇ ἐξορίᾳ ἐπέ- 
Juvtv. | 

Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει Πλακίλλα ἡ γαμετὴ Θεοδοσίου ἐκοιμήϑη 
εὐσεβὴς οὖσα καὶ φιλόπτωχος οἰκείαις χερσὲ λωβοῖς καὶ vo- 
σοῦσιν ὑπηρετοῦσα. ταύτης ὠγνδριάνγτα κατέαξαν οἱ zfrri0- 20 


1. σταυρῶν τύπους b. 2. ἔχοντα om. Α. 3. τῶν om. ΔΛ. 
13. δὲ om. A. εἰς διαχονέαν μὴ ἐπιβαίνειν b. 19. γο- 
σοΐντεις e. . 


idolaque conflari, et in: pauperum necessitates erogari mandavit. di- 
ruto porro Alexandriae Serapidis templo, repertae sunt sacrae Aegy- 
ptiorum eruditis dictae litterae crucis formam referentes: quas quum 
ex gentilibus fideles conspicarentur, dixerunt, crucem iuxta sacrarum 
litterarum interpretationem significare vitam adventuram. 

Α. C. 383 Hoc anno Marcellus Apameae in Syria episcopus, divino religio- 
nis zélo motus, gentilium fana Apameae evertit: quod ei factüm 
mortem a gentilibus promeruit. —Nectarius autem Cpolitanus praesul 
presbyterum super poenitentia constitutum removit, propter flagitium 

in mulierem poenitentiae vacantem in ecclesia a quodam diacono ad- 

missum. Romae vero quemadmodum in &oto occidente mos iste usque 
in banc horam observatur sedulo, ubi etiam seorsim locus poeniten- 
tibus assignatur. Theodosius porro imperator legem tulit, ne 
mulier in diaconissam promoveretur, nisi iuxta dictum apostoli an- 
num sexagesimum superaret. Eunomium quoque, illegitimos coetus 
congregantem et populis facientem fucum, in exilium, quo mortuus 
est, eiecit. 

lloc eodem anno Placilla imperatoris coniux obdormivit, pie us- 
quequaque habita, egenorum armatrix, et quae propriis manibus ae- 
grotis ac leprosis ministrare soleret. huius statuam irritati Antiochen- 








CHRONOGRAPHIA. 113 


gti; xai ἔσυραν ἀγανακτοῦντες διὰ τὰ ἐπιτεϑέντα δημόσια' 
παρὰ τὔῦϊ βασιλέως τελεῖν αὐτοῖς. οἷς καὶ ὀργισϑεὶς σφόδρα P. 6a . 
πόϑῳ τῷ πρὸς Πλακίλλαν τὴν εὐσεβεστάτην ἤμελλε πώντας 
ἀπολλύειν, εἰ μὴ Φλαβιανὸς ὃ ἐπίσκοπος ᾿“ντιοχείας ἐλϑὼν 
ἢ ὑπὲρ ᾿Αντιοχέων ἐπρέσβευσεν Ἰωάννης δὲ ὃ Χρυσόστομος 
πρεσβύτερος ὧν ᾿Αντιοχείας τότε καὶ παρὼν λόγους ϑαυμα- 
στοὺς πρὸς παῤαΐνεσιν τῶν τολμησάντων κατὼ τῶν βασιλικῶν 
ἀνδριάντων ἐπεδείξατο. 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπισερατεύσαντος Θεοδοσίου κατὰ Ἐὐγε- A.M. 5884 
Ἰογέου τοῦ τυράννου, καὶ κατελϑόντος ἐν Θεσσαλονίκῃ μετὰ τοῦ ἢ 
στρατοῦ αὐτοῦ, καὶ εἰσελϑόντος τοῦ στρατοῦ ἐν τῇ πόλει, ἐτα- 
ράχϑη ἡ πόλις διὰ τὰ μιτάτα τοῦ στρατοῦ, καὶ διὰ πρόφασιν 
ἡνιόχου xai τοῦ παιδὸς τοῦ ὑπάρχου" καὶ ὕβρισαν τὸν fae 
σιλέα, καὶ τὸν ὕπαρχον ἐφόνευσαν. τοῦ δὲ βασιλέως μακρο- 
ιΙϑυμήσαντος πρὸς βραχὺ καὶ τὸν λαὸν κατασιγήσαντος, ἱππι- 
xo» γενέσθαι ἐχέλευσεν" καὶ συναχϑέντων τῶν λαῶν καὶ τῶν 
δήμων εἰς τὴν τοῦ ἱππικοῦ Oéav, ἐχέλευσε τὸν στρατὸν το- 
ξεῦσαε αὐτούς" καὶ ὠπέϑανον τοῦ λαοῦ χιλιάδες πεντεκαί- 
δεχα. ἐλθόντος δὲ αὐτοῦ ἐν IMedioAavo, ᾿Αμβρόσιος ὃ ἐπίσχο- 
10x06 ἐχώλυσεν αὐτὸν εἰσελϑεῖν εἰς τὴν ἐκκλησίαν. ἦν δὲ τότε 


1. τοῦ στρατοῦ ante ἐν τῇ add. ex a c. 13. ἐπάρχου --- ἔπαρ- 
xov A. 18. dudezxe a e. i9. δὲ add. ex A. ὁ ad 
ex A. 20. ἣν δὲ τότε τῶν τοῦ Gur. γενεϑλίων ἑορτὴ" Ῥου- 
φέγῳ δὲ μαγ. A, ἐν δέ τιγε τοῦ σωτ. γενεϑλίῳ ἑορτῇ Ῥουφίγῳ 
pay. vulg. 


set, ob ünposita sibi ab imperatore pendenda vectigalia, per civita- 
tem ignominiose traxerunt et confregerunt. his in vindictam exarsit 
imperator, et quo ferebatur. in pientissimam Placillam affectu, cun- 
cos neci destinabat, misi Flavianus episcopus legatione pro Ántio- 
chensibus functus ad clementiam inclinasset. Ioannes vero Chryso- 
elomus, qui tum Antiochiae presbyter aderat, ad animandos et eri- 
gendos eos, qui imperatorum imagines violaverant, orationes plane 
admirandas habuit. ) ' 

Hoc anno Theodosio adversus Eugenium tyrannum expeditionem A, C. 384 
suscipiente, iamque cuim exercitu Thessalonicam profecto, sub ipso 
eius ingressu cum propter castrorum mjétationes, tum propter auri- 
£mn et praefecti puerum in seditionem mota est civitas. imperatorem 
itaque probris incesserunt, et praefectum ipsum morte mulctaverunt. 
ad breve tempus patienter ferens imperator, populumque demulcens, 
equestre certamen fieri iussit: tum populum et tribus ad spectaculuin 
coactos sagittis confodere militibus permisit: perieruntque e populo 
hominum quindecin millia. cumr Mediolanum venisset, Ainbrosius 
episcopus ecclesiam ingredi vetuit. quodam insuper natalitiorum sal- 

Theophanes. 8 


* 


114 ᾿ς ΤΗΕΟΡΗΑΝΙΒ 


' ed» τοῦ σωτῆρος γενεϑλίων ἑορτή. Ῥουφίνῳ δὲ μαγίστῥῳ 
Ὑ.5ο εἰς παράκλησιν ἐλθόντι δεινῶς ἐπέπληξεν “Αμβρόσιος. νόμον 
δὲ ἐκϑεμένου Θεοδοσίου τοῖς καταδικαζομένοις ϑανάτῳ ἢ δη- 
μεύσει προϑεσμίαν τριάκοντα ἡμερῶν aig διάσκεψιν δίδοσθαι 
ἐξ ἐπιτροπῆς ᾿Ἀμβροσίου, τότε προσεδέξατο αὐτὸν εἰς τὴν ἐκ- 5 
κλησίαν ἔξω μέντοι τοῦ ϑυσιαστηρίου, καὶ οὐ κατὰ τὴν προ- 
τέραν συνήϑειαν ἔσω" ὅϑεν καὶ μέχρι νῦν καλῶς ἐχράτησεν 
τὸ ἔϑος ἔξω τοῦ ϑυσιαστηρίου τοὺς βασιλεῖς ἴστασϑαι μετὰ 
«τοῦ λαοῦ. | 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει τοῦ Νείλου ποταμοῦ κατὰ τὸ ἔϑος μὴ τὸ 
ἀνελϑόντος, ἔχαιρον οἱ Ἕλληνες λέγοντες αἴτιον εἶναι τούτου 
τὸ χωλυϑῆναι ϑύειν τοῖς ϑεοῖς αὐτῶν. ὅπερ μαϑὼν ὃ εὐσε- 
βὴς βασιλεὺς ἀπεχρίϑη" μὴ γένοιτό nose ποταμὸν ϑυσίαις 
ἢ χαίροντα ἐπὶ τὴν γῆν πλημμυρῆσαι. ὃ δὲ ϑεὸς τοῦτο óxÓs- 
Σάμενος ἐπὶ τοσοῦτον ηὐλόγησεν τὴν ἀνάβασιν τοῦ ποταμοῦ, 15 
ὥστε πώντας τοὺς κατ᾿ .diyvnroy φοβηϑῆναι, μὴ καὶ αὐτὴν 
᾿“λεξανδρειαν xaraxivog ἡ τοῦ ὕδατος πλημμύρα. 
A.M. 5885 Τούτῳ τῷ ἔτει Θεοδόσιος ὃ βασιλεὺς Εὐγενίῳ κραταιῶς 
P.63 μαχησάμενος ἐν ταῖς 4dÀmi 0 πύλαις, ζῶντά τε συλλαβών, 


3. δὲ om. ἃ. τοῖς χαταδιχαζομένοις b, τοὺς χαταδιχαζομένους 
Α et alii, χαταδιχαζομέγους volg. .5. προσεδέξαντο Α. 6. 
ἔξωϑεν τοῦ ϑυσ. À b e. 7. μέχρε γὺῦν À, μέχρι τοῦ νῦν vulg. 
10. τῷ δ΄ αὐτῷ À, τῷ αὐτῷ vulg. 11. τούτου À, τοῦτο vulg. 
14. ἀποδεξάμενος b. 16. φοβηϑῆναι add. ex A. 12. 3 
add. ex A. 19. Ἐλπίσι A. 


vatoris die festo Rufinum magistrum pro imperatore deprecatum ve- 
nientem graviter obiurgavit Ambrosius. cum vero Ambrosii suasu 
Theodosius tandem legem tulisset, ut capite vel bonorum publica- 
tione damnatis triginta dierum spatium ad supplicii infligendi deli- 
berationem daretur: tum in ecclesiam receptus est, extra quidem al- 
taris cancellos, non autem iuxta priorém usum intra ipsius sacra- 
rii septa. unde mos ad hunc usque diem praeclare quidem inva- 
luit, imperatores ab altari semotos una cum populo stantes interesse 
sacris. 

Hoc etiam anno cum Nilus pro more non exundasset , gentiles 
laeti hanc dixerunt esse causam, quod diis suis sacrificare interdice- 
retur. ea re cognita, piissimus imperator respondit: absit ut fluvius 
sacrificiis gaudens terram irriget. deus autem dictum imperatoris sibi 
-placitum ostensurus, Nili exundationi adeo benedixit et auxit, ut uni- 
versi Aegyptii in metum venerint, ne ipsam quoque:Alexandriam 
tanta aquarum inundatio demergeret. | 

A. C. 385 Hoc anno pius imperator 'Theodosius, consertis fortiter ad Alpium 


CHRONOGRAPHIA. 115 
αὐτὸν ἀνεῖλεν. ᾿Δργαβάστης δὲ διαδρὰς ἑαυτὸν διάχει- 


ρίσατο. 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει τὰ τῶν προφητῶν ᾿Αββακοὺμ καὶ IMi- 
χαίου λεώψανα ϑεόϑεν εὐρέϑη Βεζένῳ τῷ ἐπισκόπῳ Ἐλευϑε- 
δροπύλεως τῆς Παλαιστίνης χρηματισϑέντι ἐν δυσὲ χωρίοις 
τῆς περιοίκιδος Ἐλευϑεροπόλεωςς. ἐλθόντε δὲ τῷ βασιλεῖ ἐν 
ἹῬωμῇῃ προσῆλθον αὐτῷ οἱ ἐπέσχοποι γνωμη "Ivvoxcyzíov τοῦ 
Ῥώμης κατὰ Φλαβιανοῦ ἐπισκόπου ᾿Αντιοχείας. ὃ dà Χρι- 
στιανιχώτατος βασιλεὺς τὰ πρὸς εἰρήνην παραινέσας αὐτοῖς, B 
io 7»ec£v διὰ ἑπτακαίδεχα ἐτῶν, κελεύσας ἐπισχόπους ἐκ τῆς 
ἀνατολῆς ἐν Ῥώμῃ παραγενέσθαι, ut9 ὧν καὶ Vdxexiog ὃ 
Βεροίης ἐστάλη. πολλὰ δὲ χαρίσματα δέδωκεν τῇ Ῥώμῃ 
Θεοδόσιος, περιελὼν καὶ τὰ γενόμενα ἐν τοῖς μαγκιπείοις 
ἄτοπα χατὰ τῶν ἐμπιπτόντων ξένων, xai ἐγκλειομένων ἕως 
ιὅγήρως ἐν τοῖς μυλώσιν, ὁμοίως δὲ καὶ τὴν τῶν μοιχευομένων 
γυναικῶν ὕβρεν ἐν τοῖς πορνείοις μὴ συγχωρήσας ταύτας ἔτι 
συγχλείεσθαι, καὶ διὰ κώδωνος τὴν πρᾶξιν ἐλέγχεσϑαι. C 
Τούτῳ τῷ ἔτει μετὰ τὴν Εὐγενίου τοῦ τυρώννου ἀναί.- A.M. 5886 


1. αὐτὸν om. a. "᾿Αρτάβαστος a. 3. "4BBaxovu A, "ufa- 
xovg vulg. 4. ZeBévp a b c d. 5. χρηματισϑέντε À, χρη- 
ματισϑέντα vulg. 7. ante προσῆλθον b add. εἰς τοῦτο. ot 
om. ἃ. τοῦ P. À, τῆς P. vulg. 12, Βερόης A, Βερύης e f, 
Βεροίας a b cd. 13. μαγχιπεέοις À , μαγχηπ. vulg. 14. 
ἐμπιπτ. À, ἐπιπιπτ. vulg..— ἀποχλειομένων a b c d. 15. γή- 
govus À. τὴν add. ex A. 18. τὴν Εὐγ. À, τοῦ Εὐγ. vulg. 


fauces cum Eugenio manibus, vivum acceptum obtruncat. Argaba- 
stus autem fuga ereptus letnm sibimet conscivit. 

Eodem anno Abacam et Michaeae prophetarum reliquiae Bezeno 
Eleutheropoleos in Palaestina episcopo divinitus revelatae in duobus 
pagis Eleutheropolitani agri inventae sunt. caeterum cum Romam 
advenisset imperator, episcopi consilio Innocentii Romae pontificis 
eum adierunt, Flayianum Antiochiae episcopum postulantes. veruin 
factis de pace ineunda verbis, et ex oriente Romam ire so iussu 
compulsis episcopis, cum quibus etiam Acacius Beroeae praesul mis- 

805 est, animos per annos septemdecim ab invicem discordes chri- 
stianissimus imperator reconciliavit. — plurima porro beneficia Roma- 
εἷς contulit Theodosius. eam quoque rescidit consuetudinem, qua 
pleraque praeter fas et aequum in peregrinos pistrinariis fortuito oc- 
enrsantes, et in eorum potestatem lapsos committebantur, ubi pistri- 
nis clausi, et ad extremam usque senectutem detenti, molas circum- 
agere cogebantar.  adulterarum insuper mulierum infamiam compe- 
4cuit, nec ulterius prostibulis custodiri, et tintinabuli sonitu facinora 
eàmm publicari permisit. . 
Hoc anno extincta Eugenii tyrannide, et rebus quiete restituta, À. C. 386 


. 


116 THEOPHANIS 


θέσιν», καὶ τὴν τῶν πραγμάτων κατάστασιν, ἀπῆρεν ἀπὸ Ῥώ- 
μῆς ὃ εὐσεβὴς βασιλεὺς Θεοδύσιος, xai ἤρχετο ἐπὲ Kovora»- 
τινούπολιν. ἐλθὼν δὲ ἐν ἹΜεδιολάνῳ ἀρρωστήσας, Ὅνώριον 
τὸν υἱὸν μετεστείλατο, καὶ ϑεασώμενος αὐτὸν ῥᾷον ἔσχεν. 
ἱπποδρομίων δὲ ἰδὼν μετὰ τὸ ἄριστον κακῶς διετέϑη ἀϑρόως, 5 
καὶ μὴ ἰσχύσας τῇ δείλῃ ἀνελθεῖν, τῷ υἱῷ ἐκέλευσε ταύτην 
πληρῶσαι, καὶ τῇ ἐπιούσῃ νυχτὶ ἐχοιμήϑη ἐν κυρίῳ ὑπάρχων 
ἐτῶν ξξήκοντα, βασιλεύσας ἔτη ξχκαΐίδεκα, καταλείψας βασι- 
λεῖς τοὺς δύο υἱοὺς αὐτοῦ, ᾿Δρκάδιον μὲν τὸν πρεσβύτερον 
τῆς ἑῴας, “Ονώριον δὲ τῶν ἑσπερίων. τὸ δὲ σῶμα αὐτοῦ με- τὸ 
V.5i τήνεγκεν "ρκάδιος ἐν Κωνσταντινουπόλει καὶ ἔϑαψεν εἰς τὸν 
ναὸν τῶν ἁγίων ἀποστύλων. 
A.M.5887 “Ρωμαίων βασιλέων ᾿Μυκαδίου καὶ Ὁνωρίου ἔτος a. 
P. 64 Περσῶν βασιλέως ᾿Ισδεγέρδους ἔτος πρῶτον. 
Τούτῳ τῷ ὅτει "doxadiog αὐτοκράτωρ ἀναδειχϑεὶς τὸν τῇ 
μέγαν ἔμβολον ἄντικρυς τοῦ Πραιτωρίου ὄκτισεν. 
A.M.5888 Ῥώμης ἐπισκόπου ᾿Αναστασίου érog a. 
A.M.589o0 Ρώμης ἐπισκόπου Ἰννοκεντίου, ᾿Αγτιοχείας ἐπισκύπον ὦλα- 
B βιανοῦ ἔτος α΄. 
Τούτῳ τῷ ἔτει μετετέϑη τὰ λείψανα τοῦ ἁγίου προφήτου 20 


8. ἐξήχοντα δύο e f. "1. Voxádiog Α, ὃ Mox. vulg. εἰς 
τὸν ναὸν τῶν ἁγίων ἀποστόλων A, εἰς τοὺς ἁγίους ἀποστόλους 
vulg. 


pius imperator Theodosius Roma migravit, et Cpolim repetiit. iamque 
Mediolanum progressus, in morbum incidit: a vocatoque filio Hono- 
rio, et eo viso, nonnihil convaluit. dato mox equestris certaminis 
spectaculo, derepente post prandium adversa valetudine iactatus, 
cum sub vesperam se praesentem exhibere nequiret, filium iussit 
spectaculum absolvere, et insequenti nocte quievit in domino, cum 
annis sexaginta vixisset, sexdecim regnasset, filiorum autem Arcadium 
seniorem orientis , Honorium vero partium occiduarum imperatorem 
relinqueret. eius corpus Cpolim transtulit Arcadius, et in sanctorum 
apostolorum templo recondidit. 
À. C. 387 Romanorum imperatorum Arcadii et Honorii, Persarum regis Isde- 
gerdis annus primus. 
Hoc anno Arcadius imperator renunciatus e praetorii regione 
maiorem porticum extruxit. 
A. C. 388 Romae episcopi Anastasii annus primus. 
A. C. 39o Romae episcopi Innocentii annus primus, Antiochiae episcopi 
Flaviani annus primus. 
Hoc anno sexto mensis Pauni Kalendas sancti prophetae praecure 
soris et baptistae Ioannis reliquiae Alexandriun sunt translatae. 





᾿ΟΗΒΟΝΟΟΘΒΑΡΗΙΑ, 117 


προδρόμου xai βαπτιστοῦ Ἰωάννου ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ πρὸ ἕξ 
καλανδὼν μηνὲ Παυνί, | 


Τούτῳ τῷ ἔτει ἐκάη ᾿Δνατόλιος ὃ λαμπρότατος à» ᾿41λε- A.M.589: 
ξανδρείᾳ. ᾿ρκαάδιος δὲ ὃ βασιλεὺς ἐποίησεν ἴδιον ἀριϑμὸν C 
δὲν Κωνσταντινουπόλει, οὖς ἐκάλεσεν ᾿Αρκαδικούς. 
Τούτῳ τῷ ἔτει Νεκτάριος ὅ ἐπίσκοπος Koworarrivovno- A.M. 5892: 


λεως ἐχοιμήϑη. Θεόφιλος δὲ ὃ ᾿Αλεξανδρείας παρὼν ἐσπού- 
δαζε χωλῦσαι τὴν Ἰωάννου τοῦ. Χρυσοστόμου ψῆφον, Ἰσίδω- 
QU» τινα ἴδιον πρεσβύτερον μαρτυρῶν εἰς ἐπισκοπὴν τῆς βα- 
Ἰοσιλέδος, διακογήσαντα αὐτῷ ἡνίκα Θεοδόσιος πρὸς Ἰαξιμον 
τὸν τύραννον ἐπολέμει, δισσὰς ἐπιστολὰς xai δῶρα ὕπ᾽ ἀὐ- Ὁ 
τοῦ ἐγχειρισϑείς. ὁ δὲ βασιλεὺς καὶ πᾶσα ἡ πόλις τὸν To- 
ἄννην ἀπὸ ᾿Αντιοχείας ὑπ᾽ αὐτοῦ ἐπὲ τούτῳ προσκληϑέντα 
χειροτονηϑῆναι εὐδόκησαν. ἣν δὲ Ἰωάννης τῶν περιφανεστά- 
13:0» “Αντιοχείας, Σεκούνδου πατρός, καὶ μητρὸς ᾿Ανϑούσης. 
οὗτος ἐλλογιμώτατος σφόδρα τυγχάνων, ἐκ ϑείας τὸ πλεῖστον 
χάριτος καὶ τοῖς δεινοτάτοις τῶν Ἑλλήνων σοφισταῖς ἐϑαυ- 
μαάζετο" ὅϑεν “ΠΙβάώνιος περὲ τὸν ϑάνατον ἐρωτηϑεὶς ὑπὸ τῶν 
φοιτητῶν, τίς ἄρα διαδέξοιτο τὴν διατριβὴν μετ᾽ αὐτόν; ἔφη" 
10 1ωάνγην ἔλεγον, εἰ μὴ τοῦτον ἡμῶν οἱ Χριστιανοὶ ἀπεσύλη- P. 65 


2. ante μηνὶ b addit Ἰουλίου. JIavyl β΄. À. 8. Ἰσίδωρον 
δέ riva b c d. Lo. Θεοδόσιος πρὸς À b, Θεοδ. ὁ βασιλεὺς 
πρὸς vulg. 12. Ἰωάγγης ἃ b c d. 


Hoc anno Anatolins vir clarissimus Alexandriae combustus est. A. C. 3gi 
Arcadius autem imperator militum numerum, quos dixit Arcadicos, 
Cpoli instituit. 
Hoc anno Nectarius episcopus Cpolitanus vita functus est. Theo- A. C. 392 
pbilus autem Alexandrinus cum adesset Ioannis Chrysostomi electio-  . 
nem impedire, imo suum quendam presbyterum Isidorum nomine, 
quod ei fideliter olim ministrasset, ambiguis nimirum et ad utramque 
partem litteris ac muneribus ab eo acceptis, cum "Theodosius prin- 
ceps de imperii summa cum Maximo tyranno contenderet, virum 
episcopatu dignum testatus, promovere satagebat: imperator ex ad- 
verso, δὲ urbs tota loannem ad hoc munus sustinendum Antiochia 
evocatuun censuerunt ordinari. erat loannes ex illustrissimis Antio- 
chiae civibus, patre Secundo et Anthusa matre genitus, hic inter re- 
liquos ob eruditionis praestantiam et divinorum munerum copiam 
conspicuus, versatissimis quibusque ac gentilium peritissimis sophistis 
fuit admirationi: unde Libanius circa inortis tempus ἃ discipulis ro- 
gatus, quis scholam post eum moderator exciperet? respondit: Io- 
amnem dicerem , nisi hunc nobis Christiani praeripuissent. divinae 
scipturae mysteriis a Carterio monasterii cuiusdam praefecto Chryso- 


4 
118 THEOPHANIS 


V.52ga&», τὰς μέντοι ϑείας γραφὰς ὃ Xqvooorouog παρὰ Καρτε- 
ρέῳ τινὲ ἡγουμένῳ μοναστηρίον ἐπαιδεύϑη" τὰὼ δὲ ἐγχύχλια 
παρὰ «“Πιβανίῳ τῷ προειρημένῳ. 

Τῷ δ᾽ αὐτῷ ὄτει ἐτέχϑη τῷ βασιλεῖ "Αρκαδίῳ υἱὸς ἐξ 
Εὐδοξίας τῆς “«ἠὐγούστης Θεοδόσιος ὃ μικρός, ὃν ἐδέξατο Ἰω- 5 
ὦννης ἐν τῷ βαπτέσματι ὃ Χρυσόστομος. 
A.M. 5893 ωνσταγτινουπύλεως ἐπισκόπου Ἰωάννου τοῦ Xovoogro. 
B μου ἔτος α΄. | 
Τῷ ἑβδόμῳ ἔτει ᾿Αρκαδίου γεννᾶται υἱὸς αὐτῷ Θεοδύσιος 
ὃ μικρὸς ἐξ Εὐδοξίας. 1ο 
A.M.5894 Ἱεροσολύμων ἐπισκύπου Ἰωάννον ὅτος a, 
Τούτῳ τῷ ἔτει Γαϊνᾶς ἐτυράννησε κατὰ ᾿Αρκαδίου, καὶ 
πολλὰ κακὰ τῷ Βυζαντίῳ ἐπεδείξατο. δῤχκους δὲ λαβὼν παρὰ 
"oxadíov καὶ δοὺς à» τῷ ναῷ τῆς ἁγίας Εὐφημίας à» Χαλ- 
κηδόνι͵ τούτους παρέβη, καὶ πλείονω δράσας κακὰ εἰσῆλθεν ἂν 15 
τῇ πόλει χωρήσας πρὸς ἁρπαγὰς xai ἑτέρας ἀτοπίας. οὗτος 
ἐξελθὼν εἰς τὴν Χερρόνησον τῆς Θράχης σχεδίας ποιήσας 
κατεσκεύασεν" ἵνα πρὺς τὴν ᾿Ασίαν διαπεράσας τὰς ὠνατο- 
λικὼς πόλεις χειρώσηται. ἔνϑα πολέμου πολλοῦ συρραγέντος 
κατά τὸ yi» καὶ θάλασσαν, ἀπώλετο σὺν τοῖς στρατεύμασιν. 20 
A.M. $895 Τούτῳ τῷ ἔτει “Ονώριος ἐν Ῥώμῃ ταραχὰς xai στάσεις 


2. μοναστηρίου À, ἐν μοναστηρίῳ vulg. 9. τῷ ἑβδόμῳ; ἔτει 
Moxadíov À b e, τούτῳ τῷ ἔτει ᾿Αρχαδίῳ vulg. αὐτῷ add. 
ex A b e. 19. πολλοῦ]! σφοδροῦ b. ^ 20. τῷ στρατεύματε b. 


stomus fuit instructus, a praefato Libanio liberalium omnium doctri- 
mam accepit. 

. Eodem anno Arcadio imperatori ex Eudoxia Augusta filius natus 
est Theodosius iunior, quem Ioannes Chrysostomus in baptismo 
suscepit. 

A. C. 393 Cpoleos episcopi Ioannis Chrysostomi annus primus. 
Septimo anno Arcadii ipsi "Theodosius iunior ex Eudoxia con- 
iuge filius natus est. | 
ἃ. C.394 Hierosolymorum episcopi Ioannis annus primus. 

, Hoc anno Gainas tyrannidem adversus Árcadium excitare moli- 
tus, multa mala Byzantio intulit. datis autem et acceptis ab Arcadio 
iuramentis in Chalcedonensi sanctae Euphemiae templo periurii reum, 
pluribus per nefas sceleribus attentatis, etiam ad urbis regiae dire- 
ptionem, et tetra eiusmodi facinora progressus damnandum se proba- 
vit. inde ad Thraciae Chersonesum divertens tumultuaria confecit 
navigia, ut in Asiam transfretatus orientales urbes sub potestatem. 
mitteret. ibi demum magno terra marique praelio commisso , cum 

. suis exercitibus periit. 
A. C. 395 Hoc anno tumultus et seditiones Romae movit Honorius. levi 


CHRONOGRAPHIA. 119 


yos». ἐπὶ σμικροῖς γάρ τισι πράγμασι κινηϑεὶς πρὸς τοὺς 
πολίτας καὶ μὴ κατασχὼν τῆς ὀργῆς) εἰς Ῥαβένναν μεϑίστα- 
ται πόλιν τῆς Ἰταλίας παράλιον. πέμψας δὲ τινα παραδυνα- 
στεύοντα αὐτῷ βάρβαρον τὸ γένος Γάλλον μετὰ πλήϑους στρα- 
5 109, ἐκέλευσε πραιδεῦσαι καὶ λυπῆσαι τοὺς εἰς αὐτὸν dpap- 
τήσαντας" ὕφ᾽ οὗ μιχροῦ δεῖν 7 Ῥώμη πολιορκουμένη διε- 
φϑάρη πᾶσα. ὃ δὲ ᾿λάριχος παρέϑετο ξαυτὸν τοῖς συγχλη- 
τικοῖς τῆς πόλεως, καὶ πάντα τὰ χρήματα τοῦ παλατίου λα- 
βών, xai τὴν ἀδελφὴν “Ονωρίου ἀπὸ πατρὸς Πλακιδίαν, μι- P.66 
10 xoà» οὖσαν παρϑέγον, πρὸς τὸ οἰκεῖον ἔϑνος ἀπῆλϑεν εἰς τὰς 
Γαλλίας. Κωνστάντιος δέ τις χύμης τῶν μετὰ Ldiapíyov, 
πιστευϑεῖς τὴν κύρην Πλαχιδίαν, ἔλαβεν αὐτὴν xai φυγὼν 
ἤγαγε πρὸς τὸν βασιλέα Ονώριον. καὶ ἀποδεξάμενος ὃ βασι- 
λεὺς τὸν Κωνστάντιον, ἐποίησεν αὐτὸν συγκλητιχόν. μετ᾽ 
ιδὐλίγον δὲ χρόνον ἔδωχεν αὐτῷ τὴν κόρην πρὸς γώμον καὶ ἀνη- 
γόρευσεν αὐτὸν βασιλέα, ἐξ ἧς ἔσχεν υἱὸν ὃν ἐκάλεσεν Ova- 
λεντενεαγὸν véov. καὶ ἀγωνισάμενος Κωνστάντιος σὺν “Ονωρίῳ, 
ἀνεῖλεν ἐν Ῥώμῃ τοὺς τυράννους, καὶ ἐδήμευσε τοὺς οἴκους B 
αὐτῶν, καὶ εἰρήνευσαν τὴν πόλιν. Ἰωάννης δὲ ὃ μέγας διδά- 
Δοσχαλος κατεφώτισεν οὐ μόγον τὴν ἐκχλησίαν Κωνσταντινου- 


3. τινα παραϑυναστεύρντα b, τὸν παραϑδυναστεύοντα ἃ c, τῶν 
τ αραδυναστευόνιων vulg. 6. ὕφ᾽ οὗ À, ἀφ’ οὗ vulg. 

οὖσαν μιχρὰν À. — 12. φυγὼν add. ex b. 17. x«i add. ex 
A. Ἀωγσιάγτιος À alii, Korgtrapriyog vulg. 


quippe rerum praetextu concitatus in cives, et irae impotens, in Ra- 
vennam civitatem maritimam se transfert. inde Gallum quendam 
natione barbarum, cuius penes se autoritas erat summa, cum valido 
exercita in Romanos ablegat, et eos qui deliquerant, depraedari, et 
armis vexare iubet: subinde parum abfuit, quin obsessa civitas fun- 
ditus in ruinam ageretur. Alarichus autem senatorum ordini in urbe 
 moranti se defensorem adiunxit, et direpta palatii tota supellectile, 
Placidiam Honorii ex patre sororem, virginem impubem suís abreptam, 
ad proprios lares et gentem deduxit in Gallias, et recessit. Con- 
stantius ex Alarichi comitibus unus, cui puellae custodia demandata 
fuerat, secum acceptam fugiens ad imperatorem Honorium retulit. 
imperator Constantium humane susceptum senatoris dignitate mune- 
ravit, et. brevi temporis intervallo puellam eidem in coniugium so- 
tiavit, et renunciavit imperatorem. ex ea sustulit ille filium Valen- 
tinianum iuniorem nomine. Constantius iunctis cum Honorio viri- 
bus tyrannos Romae extinxit, publicatisque ipsorum aedibus, urbem 
in pace composuit. loannes porro magnus doctor non ecclesiam 
modo Cpolitanam, verum "Thraciae quoque nec non Asiae et Pouti 
* 


120 . THEOPHANIS 


^ V.53 πόλεως, ἀλλὰ καὶ Θράκης καὶ ᾿“΄σίας καὶ Πόντου. , ὥστῃ καὶ 
^ πρὸ τῆς ἁγίας ἐν Χαλκηδόνι συνύδου τῶν ἐχκλησιῶν τούτων 
. 6 Κῳωνσταντινουπύλεως ἦρχεν. Ἰαχεδονιανὸς δέ τις διὰ 

τῆς τοῦ πατρὸς διδασκαλίας προσῆλθεν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ" πα- 

, ραωινέσας δὲ καὶ τὴ ἰδίᾳ γυναικὲ ἐπιατρέψαι καὶ κοινωνῆσαι, 5 
μόλις ἔπεισεν. ἡἣ δὲ τὴν κοινωνίαν δοῦσα τῇ ἰδίᾳ παιδίσκῃ 
ἐκ τῶν ἸΠακεδονιανῶν, ἐκέλευσεν ἔχειν μεϑ᾽ ἑαυτῆς. καὶ δὴ 
προσελϑοῦσα τῷ «Χρυσοστόμῳ, καὶ δεξαμένη τὴν κοινωνίαν ἐκ 
στῶν ἁγίων αὐτοῦ χειρῶν, ὑποχριϑεῖσα ταύτην μεταλαμβώνειν, 

ἐσχάτως dnédoxev ταύτην τῇ παιδίσκῃ, καὶ λαβοῦσα τὴν τῶν 10 
ἸΜΠακεδονιανῶν προσάγει τῷ στόματι xaé εὗρεν αὐτὴν λίϑον 
γεγονυῖαν" καὶ φρίξασα προσῆλθεν ὑπότρομος τοῖς ποσὲν Ἰω- 
ἄννου, ἔξαγορείουσα τὸ τόλμημα xai εἰλικρινῶς προσερχομένῃ 
τῇ ἐκκλησίᾳ. ὃ δὲ λίϑος ἐν τῷ σκευοφυλακείῳ ἀπετέϑη φυ- 
λάττεσϑαι. ἡ δὲ τοῦ Χρυσοστόμου ἐπιστολὴ ἡ πρὸς Θεόδω- 15 
ρον ἸΠοψονεστίας, οὐχὲ πρὸς τὸν πρῶτον, ἀλλὰ πρὸς τὸν 
ἔσχατον γενόμενόν ἔστιν. ᾿Αρσένιος δὲ ὃ μέγας κατὰ χόσμον 


v. ἀλλὰ χαὶ Θράχης χαὶ ᾿Ασίας xal Πόντον Α, ἀλλὰ καὶ τοὺς 
Θοᾷχας xai 'olag xai Πόντον vulg. 2. τῶν ἐχχλησιῶν AÀ, 
τὰς ἐχχλησίας vulg. - 3. Maxedórioc A f. 4. ἐν add. ex 
A b e. 6. τὴν xor. À e, xoi. vulg. 7. ἐχέλευσεν A, 
ἐχόμεσεν vulg. 8. τῷ add. ex A. 10. ἐπέϑωχεν ταύτην 
A, ἐπέδ. αὐτὴν vulg. — 5 παιδίσχη À e, τῇ παιδίσχῃ vulg. — 12. 
710005À9tv] ἦλϑεν A, εἰσῆλθεν e. 14. φυλάττεσθαι À, φυλατ- 
τόμενος vulg. — 16. Mowovtar(a; — — ἄλλα add. ex À. 15. 
Α et e inscriptionem praemittunt : περὲ τοῦ μεγάλου A fogtrfov. 


ecclesias illustravit: ex quo constat etiam ante concilium Chalcedone 
coactum tractuum huiusmodi ecclesias Cpolitano praesuli fuisse sub- 
jectas. caeterum e Macedonii secta quispiam exsiliens sancti patris 
suasu et doctrina rediit ad ecclesiam: cum vero propriam uxorem, 
nt eodem reverteretur, et ecclesiae communionem resumeret, frequens 
hortator impelleret, vix obtinuit. illa deductae secum ancillae e 
Macedonianorum coetu communionem acceptam tradidit, et ut secum 
deferret praecepit. inde ad Chrysostomum progressa, et ex sanctis 
eius manibus communionem sumens, tum comestione simulata, de- 
mum in ancillae manus eam mittit, et quam a Macedonianis tulerat 
acceptam ori admovet, et mox in lapidem conversam experitur. ex- 
horrescens illa et tremebunda ad pedes Ioannis advolvitur, scelus 
attentatum fatetur, ad ecclesiam supplex accedit : lapis exinde inter 
sacrarii vasa servandus deponitur. Chrysostomi vero epistola ad 
Theodorum Mopsuestiae episcopum," non ad primum, sed ad eum, 
qui ultimo promotus, conscripta fuit. Arsenius demum qui magnam 
per universum orbem sibi famam conciliavit, cunctisque rebus despe- 


CHRONOGRAPRIA. - 121 


γεγονώς, καὶ πάντων. καταφρονήσας, τὴν ϑείαν φιλοσοφίαν dy Ν 
Αἰγύπτῳ μετήρχετο, βίῳ καὶ λόγῳ καὶ ϑαύμασι διαλάμπων | 
ἐν τῷ μοναχικῷ τάγματι. . 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ἔστησεν Moxadioc τὸν κίονα τοῦ Ἐηρο- 
5légov, καὶ τὴν ᾿ἀρκαδιούπολιν ἔχκτισο τῆς Θρᾳκὴς. 004 
Τούτῳ τῷ ἔτει Ἰωάννης ó Χρυσόστομος πολὺς ἦν ἐν βίῳ A.M. 5896. 
xai λόγῳ καὶ ϑείοις χαρίσμασι διαλάμπων, καὶ ἀκριβὴς nsgi P 62 | 
πᾶσαν ἀρετήν. τοῦτον ἠγάπα πᾶς ὃ λαὸς οἰκοδομούμενος 
σφόδρα ταῖς διδασκαλίαις αὐτοῦ, οἱ δὲ ζῶντες ἀσώτως ἐπε- 
ιοστρέφοντο αὐτὸν, οἱ καὶ εἰς τὸν κατ’ αὐτοῦ πόλεμον συνήρ- 
γησαν. ἐν οἷς συνέβη καὶ τὰ κατὰ Εὐτρόπιον τὸν εὐνοῦχον" 
ἔτι δὲ καὶ ἡ φιλονεικία Σευηριανοῦ τοῦ Γαβαλῶν πρὸς Σα.-.. 
ραπίωνα τὸν ἀρχιδιάκονον Ἰωάννου, xai τὸ τῶν μοναχῶν ἐξ 
“Αἰγύπτου φυγόντων διὰ τὸν Θεόφιλον, καὶ τὰ παρὰ Θεοφί- B. 
τὅλον πρὸς Ἐπιφάνιον πεμφϑέντα γράμματα. ἔξ ὧν ἁπάντων 
ὃ ϑεράπων τοῦ Χριστοῦ Ἰωάννης ἐπεβουλεύετος. Ἐπιφάνιος 
δὲ ὁ Kungov ἐλϑὼν ἐν τῷ Ἑβδόμῳ χειροτονίας καὶ συνάξεις 
παρὰ τὴν Ἰωάννου γνώμην ἐποίησεν. τοῦ δὲ Ἰωάννου τοῦτο 
παρέντος διὰ τὴν ϑείαγ ἀγάπην, καὶ μᾶλλον προτρεψαμέγου 


D 


13. μοναχῶν» μαχρῶν ἃ f. 14. διὰ Θεοφίλου A. 15. 
πεμφϑέντα om. ΔΑ. . 16. Χριστοῦ] ϑεοῦ ἃ Ὁ c d. Ἰωάν- 
γῆς add. ex A. 17. xtigor. À, τὰς χειροτ. vulg. — 18. παρὰ 
τῇ» À, πάρα τοῦ vulg. 19. παρέντος Δ, παρορώγτος vulg. 


ctis, vita, sermone , et miraculis In monastico floruit ordine, divinam 
philosophiam in Aegypto hac tempestate profitebatur. 

Eodem anno Xerolophi columnam Arcadius erexit, et Arcadio- 
polim "Thraciae civitatem aedificavit. | 

Hoc anno Ioannes Chrysostomus vitae sanctitate, sermonis eru- A. C. 396 
ditione et divinis donis clarus, ob compositos ad virtutis rigorem 
mores celebris habebatur. hunc populus omnis eius instructus do- 
ctrina summopere prosequebatur: qui relaxationem et luxum affecta- 
bant, virum aversabantur, ita ut etiam ad tumultum adversus eum 
motum operam suam contulerint. inter haec contigerunt, quae circa 
Eutropium eumuchum gesta, ut et contentio Severiani Gabalorum 
episcopi cum Serapione loannis archidiacono, ad haec monachorum 
Propter Theophilum ex Aegypto fuga, et demum ad Epiphanium ἃ 

heophilo datae litterae: quorum omnium causa insidiae Ioanni dei 

famulo conflatae. in his Epiphanius Cypri antistes ad Hebdomum 
secedens, ordinationes et ecclesiasticos conventus praeter Ioannis con- 
silium agebat. haec loanne ob dei dilectionem dissimulante et si- 
lente, imo Epiphanium, ut una secum in episcopio habitaret, rogante, 


3 





128 THEOPHANIS 


τὸν Ἐπιφάνιον ἐν τῷ ἐπισκοπείῳ συμμεῖναι αὐτῷ, οὐκ εἴλατο 
προκαταληφϑεὶς ταῖς διαβολαῖς τοῦ Θεοφίλου ταῖς κατὰ τοῦ 
μακαρίου Ἰωάννου. ᾿ 
Α.Μ.5897 Τούτῳ τῷ ἔτει Ἰωάννης ὃ Χρυσόστομος λόγον κατὰ γυ- 
Ονγαικῶν πονηρῶν ἐποίησεν, -ὃν οἱ δυσμενεῖς καὶ οἱ τῆς ἀλη- 5 

V.54 ϑείας ἐχϑροὲ τὴν Εὐδοξίαν παρώξυναν λέγοντες κατ᾽ αὐτῆς 
| eiyrodat τὸν Aóyoy. 7 dà πρὸς ᾿ρκαδιον δεινὰ πεπογϑέναε 
naga Ἰωώννου λέγουσα, τοῦτον παρεσχεύασεν μεταστείλασϑαε 
Θεόφιλον πρόδηλον ὄγτα Ἰωάννου ἐγϑοόν, ὃς παραγενόμενος 

ἐν τῇ δρυΐ τῇ νῦν ῬῬουφινιαναῖς λεγομένῃ τὴν xata Ἰωάννου τὸ 
ἐπιβουλὴν εἰργάσατο, καὶ τοῦτον τῆς πόλεως ἐξέβαλεν. τοῦτο 
δὲ γνοὺς ὃ λαὸς στάσιν μεγάλην ἐποίησεν, μὴ συγχωρῶν ἐκ- 
βληϑῆναι τὸν Ἰφάννην. ἐν οἷς καὶ Εὐδοξία τοῖς ὀδυρμοῖς 
τοῦ λαοῦ ἐπικαμφϑεῖσα πὰρεχάλεσεν ᾿Αρχάδιον τὸν βασιλέα, 

καὶ πέμψας Βρίσωνα εὐνοῦχον ἀπὸ Πραιγέτου τὸν Ἰωάγνην 15 
ἀνεκαλέσατο. ὃ δὲ πρὸ δημοσέας συνύδου εἰσελϑεῖν οὐχ ἢνέ- 
σχετο" εἰς προάστειον δὲ κατὰ τὸν ᾿Αγνάπλουν διέτριβεν. ὅ 
δὲ λαὸς καταβοὼῶν τοῦ βασιλέως εἰσαγαγεῖν τὸν Ἰἰίΐωάννην ἠναγ- 
κασε, καὶ τῷ ϑρόνῳ ἐγκαταστῆσαι" dors Θεύφιλον καὶ τοὺς 

σὺν αὐτῷ φοβηϑέντας φυγεῖν ἐχ τῆς πύλεως. τότε ἑξήχοντα λο 
ἐπίσκοποι συνελθόντες ἄχυρα πάντα τὰ κατὼ τοῦ ϑείου Ἰω- 


1. ἐν om. A. ἔλεῖο e. 5. of ante τῆς add. ex A. — 8. 

παρὰ Ἰωάννου add. ex A. μετασταλῆναι b. 9. πρόδηλον 
. om. ΔΑ. το. Ῥουφιαγαῖς ΑΞ. 16. ἀνεχαλέσατο] ἀνέχαμψεν b. 

δημοσίας] ϑοχιμασίας b. 17. χατὰ τὸν À, χατὰ τὸ vulg. 


ille criminationibus a Theophilo contra beatum Ioannem compositis 
praeoccupatus ire detrectavit. 

A. C. 397 Hoc anno Ioannes Chrysostomus adversus pravas mulieres sermo- 
nem instruxit, cuius occasione flagitiosi quique et veritatis hostes 
Eudoxiam ipsi infensam reddidere, orationem in eam compositam 
dsserentes. haec apud Arcadium contumelias passam conquesta, Theo- 
philum Ioannis apertum hostem ut advocaret, impulit: ille ad locum 
Quercus nomine, qui nunc Rufiniana dicitur, insignem advolans, in 
Ioannis perniciem molitur insidias, et eum urbe deturbat. eo cogni- 
to, populus ad seditionem movetur, nec Ioannem urbe depelli 
patitur. ad haec Eudoxia populi clamoribus flexa, Arcadium pro eo 
deprecatur, et eunucho Brisone misso a Praeneto Ioannem revocat. 
is autem ante publicum concilium urbem ingredi recusans, ad Ana- 
plum in suburbio moram trahebat. exin populus imperatorem, ut 
Joannem in urbem induceret et throno restitueret, adeo compulit, ut 
Theophilus, et qui cum illo erant, terrore perculsi fuga sibi consule- 
rent. tum vero ex episcopis convenientes ad sexaginta, cuncta, quae 








CHRONOGRAPHIA. 123 


ἄννου παρὰ τοῦ Θεοφίλου xai τῶν σὺν αὐτῷ ἐκύρωσαν di- 
καΐως. | 


Τούτῳ τῷ ἔτει ἥ βασίλισσα Ευδοξέα ἀργυραίαν στήλην A.N. 5898 
ἰδίαν ποιήσασα ἐστησεν ἐν τόπῳ λεγομένῳ τὰ Πιττάκια πλη- Ῥ. ὑδ 


δσίον τῆς ἁγίας Εἰρήνης. ὅ δὲ τῆς πόλεως ἔπαρχος ανι- 
χαῖος ξλληνοφρονῶν κρότους καὶ χοροὺς xai δρ χήσεις ἐνώπιον 
τῆς στήλης ἐπιτελῶν ϑορύβους τε ποιῶν ἐλύπει τὸν ἄρχεε- 
θέα, μὴ συγχωρῶν αὐτὸν ἡσύχως τὰς ϑείας λειτουργίὰς ἐπι.- 
τελεῖν" πολλάχις γὰρ ἔφυρεν τοὺς ψάλλοντας. ὃ dà ἱερὸς 
10 Toavygc ἐπηνέχϑη τούτῳ διὰ λόγου. αὐτὸς δὲ τὴν Εὐδοξίαν 
κατὰ τοῦ Ἰωάννου διήγειρεν, ὡς δυσχεραίνοντος ἐπὶ τῇ τιμῇ 
τῆς στήλης αὐτῆς. καὶ λοιπὸν πάλιν μῖσος κατὰ τοῦ Ἰωάν-Β 
»ov, πάλιν ὀργή. αὐτὸς δὲ τότε τὸν λόγον ἐπεδείξατο, οὗ ἡ 
doyg: πάλιν Ἡρωδιὰς μαίνεται. τότε ἔχϑρα τελεία τῆς 
ι5βασιλίσσης κατ᾽ αὐτοῦ ἐκινήϑη, καὶ πάλιν καϑαίρεσις καὶ δξο-. — 
qa. ὃ δὲ λαὸς τὴν ἐχχλησίαν ἐνέπρησεν" πολλοί τε ὑπὲρ 
Ἰωάννου ἐχινδύνευσαν. Ἰωάννης δὲ ἐξηλάϑη τῆς πόλεως, xai 
ἐξωρίσϑη εἰς Κουχουσόν, ἐκεῖθέν τὸ μετηνέχϑη εἰς Πιτυοῦν. 
ἴα. γενόμενος δὲ ἐν Κωμάγοις κατὰ πάροδον τῆς “ΔΔομενίας 


4. τόπῳ λεγομένῳ Α, τόπῳ τῷ Acy. νὰ]. 5. ὕπαρχος e. " 6. 
ἑλληνόφρων Α. ἐνώπιον τῆς στήλης add, ex b. 7: ἀρχιε- 
ρέα] Ἰωάνγην b. 10. διὰ τοῦ λόγου À.  — 10. τὴν» — τοῦ 
add. ex A. 11. τῇ τιμῇ À, τῆς τεμῆς vulg. 16. ὑπὲρ Ἰω- 
&vyov À, διὰ Ἰωάννην vulg. ι8. ἐχεῖϑέν τὸ Α, ἐχεῖϑεν δὲ vulg. 
Πιτυοῦντα Α, Πιτιοῦντα vulg. 


a Theophilo et asseclis adversus divinum Ioannem decreta fueran 
aequiore multo sententia cassa reddiderunt et irrita. | 


Hoc anno imperatrix Eudoxia suam statuam argento conflari, et A. C. 398 


ad sanctae ]renes templum, loco, qui Pittacia dicitur, collocari iussit. 
praefectus autem urbis Manichaeorum haeresi vitiatus, et adhuc gen- 
tilium ritibus addictus, ex plausibus, choreis, et saltationibus ibidem 
loci actis tumultum et strepitum ciens immodicum, pontificem ange- . 
bat, nec pacate et cum animi quiete, cantoribus frequentius interru- 
ptis, divina mysteria eum permittebat celebrare. quare sacer loan- 
nes verbis in ipsum vehementer invectus est: is autem Eudoxiam in 
loannem quasi eius imaginem communi populi cultu honorari indigna- 
retur, commovit. inde rursus odia in Ioannem, inde rursus irae. 
ipse pariter subinde orationem habuit, cuius principium: rursus Hero- 
dias furit. ex his imperatricis irae ad cumulum incensae, ex his iterata 
ἃ pontificatu exautoratio, et exilium. populus ignem iu ecclesiam 
misit: et plerique Ioannis causa vitae periculum subierunt. Ioannes 
urbe pulsus, Cucusum deportatur: inde Pityuntení transfertur.. cum 
autem ad Comanos, quod est Armeniae oppidum, divertisset, in do- 





124 THEOPHANIS 


ὀτελειώάϑη ἂν κυρίῳ. τούτου δὲ ἐξορισϑέντος ᾿Αρσάκιος ἔχει. 
ροτονηϑὴ ὃ ἀδελφὸς Νεχταρίου τοῦ πρὸ Χρυσοστόμου. Ἶν»- 
Ογοχόντιος δὲ ὃ Ῥωμης, καὶ ὁ Φλαβιανὸς ᾿Αντιοχείας οὐκ 
ἐκοινώνησαν τῇ ἐκβολῇ Ἰωάννου, ἀλλὰ διὼ γραμμάτων τῆς πό- 
λέως τὸν χλῆρον παρεμυϑήσαντο, καὶ ἐδυσχέραινον ἐπὶ τοῖς 5 
ξολμήμασιν. Ἐπιφάνιος δὲ ἀπέπλευσεν ἐπὲ Κύπρον τοῦ 960), 
ὧν &x6, τὴν μετάστασιν αὐτοῦ προμηνύσαντος. φασὲ δὲ 
ὅτι xai Ἰωάννῃ τὴν ἐν τῇ ἐξορίᾳ τελευτὴν ἐδήλωσεν" καὶ 
. Ἰωάννης ᾿Επιφανίῳ τὴν ἐν τῷ πλοίῳ. Ἐπιφάνιος τοῖς ngo- 
πέμπουσιν εἶπεν’ σπεύδω ἐγώ, ἀφίημε δὲ ὑμῖν τὰ βιβλία, 10 
τὴν πόλιν καὶ τὴν ὑπόχρισιν. 
Τῷ δ' αὐτῷ ἔτει ἐτελεύτησεν ἡ Εὐδοξία. 
A,M.5899  ΑΚωνστανεινουπόλεως ἐπισκόπου ᾿Αρσακίου ἔτος α΄. | 
V. 55 Τουτῳ τῷ ἔτει ᾿ρκαδιος ὃ βασιλεὺς γενόμενος ἐν Ka- 
D o/a, ἐν ἦ καὶ τὸν ἅγιον μάρτυρα ᾿Ακάκιον λέγουσιν παϑεῖν, 15 
εὐξάμενος καὶ ἐξελθὼν ἐκ τοῦ ναοῦ, εὐθέως μέγιστος οἶχος 
ἐν τῇ Καρίᾳ κατέπεσεν. τὸ δὲ πλῆϑος σωθϑὲν τῇ εὐχῇ τοῦ 
βασιλέως τὴν σωτηρίαν ἐπέγραψεν. — 
Τούτῳ τῷ ὅτει ἐν Ῥώμῃ ἐμυκήϑη 75 γὴ ἐπὲ ἡμέρας 
A.M.5goo&mra. xai ἐσφαγη ZuMyo» ὃ λαμπρότατος ἐν Ῥαβέννῃ, καὶ 0 
P-69 ἄλλοι δυνάσται. 


6. ἀπέπλευσεν om. A. t6. ὁ μέγιστος ὁ ἐν τῇῷὸ ΔΑ. 20. Ῥα- 
βέννῃ Α, "Poférp vulg. | ' 


mino consummatus est. eo [n exilium pulso, Arsacius frater Nectarii, 
qui Chrysostomum in throno praecessit, pontificatum obtinuit. caeterum 
neque Innocentius Romanus praesul, neque Flavianus Antiochenus 
Joannis eiectioni consenserunt: imo civitatis clerum, litteris ad eum 
missis, consolati sunt, et de memoratis gestis graviter afllictabantur. 
Epiphanius autem, deo, ut postea visum est, vitae decessum ei prae- 
nunciante, Cyprum abnavigavit. Ioanni mortem in exilio praedixisse, 
et in adversum Epiphanii letum in navi Ioannem vaticinatum ferunt. 
Epiphanius viae comitibus dixit: ego festino: vobis autem libros, 
urbem, et simulandi artem relinquo. 

Hoc etiam anno Eudoxia decessit. 

A. C. 399 Cpoleos episcopi Arsacii annus primus. 

Hoc anno Arcadio imperatore in Cariam, in qua sanctum marty- 
rem Ácacium passum narrant, profecto, post fusas preces, sub ipso 
templi egressu, confestim domus aimpla concidit in Caria: multitudo 
vero incoluinis servata, salutem imperatoris precibus acceptam retulit. 

À. C. joo Hoc anno Romae septem diebus terra mugiit: et Stilicho vir 
clarissunus una cuim aliis optimatibus Ravennae mecatus est. 


CHRONOGRAPHIA. 1235 


«Αὐτῷ δὲ τῷ ἔτει ᾿Αρκάδιος ἐτελεύτησεν πρὸ αἴ καλαν.- 
δῶν Σεπτεμβρίον. τὸν δὲ νέον Θεοδόσιον μεχρύτατον ὄντα, 
καὶ ἀπερίστατον χατανοήσας ᾿ἄρκάδιος ὅ πατήρ, καὶ δεί- 
σας, μὴ ἀπό τινὸς ἐπιβουλευϑῇ, βασιλέα αὐτὸν dyayopsv- 
ὅσας, χουράτορα αὐτοῦ κατὰ διαϑήκας κατέστησεν Ἰσδο- 
γέρδην τὸν τῶν Περσῶν βασιλέα. ἸΙσδεγέρδης δὲ ὃ τῶν Περ- 
σῶν βασιλεὺς τὴν ᾿Αρκαδίου διαϑήκην δεξάμενος, οἰρήνη Β 
ἀφϑόνῳ πρὸς Ῥωμαίους χρησάμενος, Θεοδοσέῳ τὴν βασιλείαν 
διεσώσατο, καὶ ᾿Αντίοχόύν τινα ϑαύμαστόν τε καὶ λογιώτατον 
10 ἐπέζροπόν τε καὶ παιδαγωγὸν ἀποστείλας γράφει τῇ συγκλή- 
τῷ Ῥωμαίων τάδε" ᾿Αρκαδίου κοιμηϑέντος κὠμὲ κουράτορα 
τοῦ παιδὸς καταστήσαντος, τὸν ἀναπληροῦνεα τὸν τόπον τὸν 
ἐμὸν ἀπέστειλα. μή τις οὖν ἐπιβουλὴν τοῦ παιδὸς ἔπεχει-- 
θήσῃ, ἵνα μὴ πόλεμον ἄσπονδον κατὰ Ῥωμαίων ὠνακινήσῃ. 
150 δὲ ᾿Δντέοχος ἐλθὼν ἦν σὺν τῷ βασιλεῖ. ὑπὸ δὲ τοῦ αὐ- 
τοῦ ϑείου ᾿Ονωρέου καὶ Πουλχερίας τῆς ἀδελφῆς αὐτοῦ τὰ 
Χριστιανῶν ἐπιστημόνως ἐπαιδεύετο. καὶ ἣν εἰρήνη dyaps- 
ταξὺ Ῥωμαίων καὶ Περσῶν μάλιστα τοῦ ᾿Αντιόχου πολλὰς 
ὑπὲρ Χριστιανῶν γράφοντος, καὶ οὕτως ἐπλατύγϑη ἐν Περ- 
λοσίδε ὃ χριστιαγισμός. 


1. εα΄] α΄ A. 6. ᾿Ισδιγέρδης ubique Α. 12. τὸν τόπον Α, 
τόπον vulg. τή. ἀνακινήσῃ À a c e, ἀναχαινίσῃ vulg. 15. 
ὑπὸ δὲ τοῦ αὐτοῦ ϑείου Ὁνωρίου xal Iloviytoíag τῆς ἀδελφῆς 
Α, ὑπὸ δὲ τῷ ϑείῳ αὐτοῦ Ὁνωρίῳ καὶ Πουλχερίᾳ τῇ ἀδελφῇ 
vulg. 20. post χριστιανισμὸς b c d. haec addunt: Μαρουϑᾶ 
τοῦ ἐπισχόπου Μεσοποταμίας μεσιτεύοντος. 


Eodem etiam anno Arcadius undecimo Kalendas Septembriles le- 
tum oppetiit. Theodosium autein iuniorem nondum infantiam super- 
gressum ac pene cunctis auxiliis orbum pater Arcadius conspicatus, 
insidiasque, si forte renunciaret imperatorem, ne pateretur, metuens, 
curatorem eius Isdegerdem Persarum regem testamenti tabulis insti- 
tuit. Isdegerdes Persarum princeps accepto testamento longam et 
tranquillam pácem cum Romanis babuit, et Theodosio salvum et in- 
colume iussit esse imperium: mox Antiocho, viro moribus egregio 
et eximiae eruditionis, in pueri procuratorem et paedagogum sum- 
misso, Romano senatui in haec verba rescripsit: Arcadio fatis subla- 
to, et me consiliis eius in filii curatorem instithto, virum, qui vicem 
meam impleat, misi: nullus igitur puero struat insidias, ne bellum 
adversus Romanos innovet irreconciliabile. adveniens Antiochus im- 
peratoris comitem nbique se praebebat. is vero ab Honorio patruo 
et a sorore Pulcheria Christianis institutis probe et solerter eruditus 
est: paxque diu inter Romanos et Persas traducta, Antiocho maxime 
piura pro Christianis scribente: atque ita Christiana lex per totam 

ersidem dilatata fuit, 


A.M. 5go1 


126 THEOPHANIS 


“Ῥωμαίων βασιλέως Θεοδοσέου ἔτος a. 

Καωνσταντινουπύλεως ἐπισκόπου ᾿Αττιχοῦ ὅτος αἰ. | 

Τούτῳ τῳ ἔτει ᾿Αρκαδίου τοῦ βασιλέως τελευτήσαντος, 
ὃς ἐβασίλευσεν μετὰ τὴν τελευτὴν Θεοδοσίου τοῦ πατρὸς ἔτη 
ιδ΄, μῆνας y, ἡμέρας ιδ΄, συμβασιλεύσας καὶ τῷ πατρὲ av- 
τοῦ ἔτη ιβ΄, κατέλιπεν Θεοδόσιον τὸν υἱὸν αὐτοῦ βασιλέα 


δ ἐτῶν ὄντα ἡ, συμβασιλεύσαντα δὲ τῷ πατρὲ ᾿Αρκαδίῳ ἔτη ς΄. 


Θεοδοσίου δὲ αὐτοκράτορος γενομένου Πουλχερία, 7; τούτου 
ἀδελφὴ παρϑένος ws ὁτῶν ὑπάρχουσα, τὴν βασιλείαν σὺν 
ϑεῷ καλῶς ἐδιθέκει. εἶχεν δὲ καὲ ἄλλας δύο ἀδελφὰς "foxa- 
δίαν καὶ Ἰαρίαν" καὶ ταύτας magOevevet» ἢ Πουλχερέα 
ὄπεισεν. Θεοδόσιον δὲ τὸν ἀδελφὸν ἐπαίδευσε σοφωτάτη 
τυγχάνουσα, xai ϑεῖον νοῦν κεχτημένη. τὸν δὲ ἀδελφὸν Θεο- 


V.56 δόσιον πρὸ πάντων μὲν el; τὴν κατὰ ϑεὸν εὐσέβειαν, ἔπειτα δὸ 


καὶ εἰς ἦϑος καὶ λόγον καὶ βάδισμα καὶ γέλωτα καὶ στολὴν 
καὶ χαϑέδραν καὶ στάσιν βασιλικῶς ἐξεπαίδευσεν. πολλὰς dà 


Ῥ. γ)ο ἐκκλησίας xoà πτωχεῖα ξενεώνας τὸ καὶ μοναστήρια χτίσασα, 


λ 


A. C. qot 


πᾶσι καὶ τὰς ἁρμοδίους npocoóovc βασιλικῶς ἀπένειμεν. ὃ 
δὲ Σωζύμενός φησν περὶ αὐτῆς, ὅτε καὶ ϑείας ἐμφανείας 
ηξιοῦτο. a 


7. συμβασιλεύσας xal e f, συμβασιλεύσαντος a c. τι. Ma- 

ρέαν Α e f, Μαρίναν vulg... 13. τὸν δὲ ἀδελφὸν Θεοδόσιον 

Á, τοῦ δὲ ἀδελφοῦ Θεοδοσίου vulg. 17. ξενεώγας À, ξενῶ- 
| yag vulg. 18. xci add. ex Α. 


" Romanorum imperatoris Theodosii annus primus. 
Cpoleos episcopi Áttici annus primus. 

—.. Hoc anno moritur Arcadius imperator, qui post patris Theodosii 
obitum annis quatuordecim, tribus mensibus et diebus quatuordecim 
tenuit imperium, postquam cum patre iam annis duodecim potesta- 
tem exercuisset: "Theodosium filium octennem reliquit ad imperii 
consortium ante sex annos ascitum. Theodosio in imperatorem ac- 
cepto, soror eius Puléheria quindecim annorum virgo, dei consiliis ac 
ductu, publicas res egregie administrabat. alias insuper duas sorores 
Arcadiam et Mariam in virginitatis proposito permanere docuit Pul- 
cheria: et ut sapientissimà divinamque mentem a natura consequuta 
fratrem Theodosium instruxit, prae cunctis nimirum pietatem in deum 
haberet, tum eius mores, sermonem, gressum, risum, vestes, sesaio- 
nem, statum regio ritu componeret, erudivit. multis praeterea extru- 
clis ecclesiis, pauperum et peregrinorum habitaculis atque monacho- 
rum aedibus, cunctis congruos reditus regia liberalitate assignavit. 
quinetiam Sozomenus deum hanc sua visione dignatum affirmat. 


e - 


5 


Io 


15 


CHRONOGRAPHIA: 027 — 


Τούτῳ τῷ ἔτει ᾿Αττικὸς ἐπίσκοπος Kovoravrtvoumoiecc A.M. 5902 
Ἰουδαῖον τινα παραλυτικὸν νουϑετήσας, πείσας τὸ καὶ βαπτίο 
σας, ὑγιῆ ἐκ τῆς κολυμβήϑρας ἀνήγαγεν. κατὰ ϑεὸν ydo λέ- 
γεται βεβιωχέγαι. | B 
5 — Tovro τῷ ἔτει Ῥώμη παρελήφϑη ὑπὸ ᾿Α4λαρίχου πρὸ 9', A.M.5903 
καλανδῶν Σεπτεμβρέον" καὶ us9" ἡμέρας. ὀλίγας Korvota»- 
τῖνος ὃ λαμπρότατος ἐσφαγη, καὶ ἄλλοι πολλοί. 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἐσφάγησαν ἐν Γαλλέίαις Ἰουβιανὸς xai A.M.59o4 
Σεβαστιανὸς οἱ λαμπρότατοι. καὶ ἦλθον αἱ κεφαλαὲ' αὐτῶν 
10ày Ῥώμῃ, καὶ us9' ἡμέρας πόένεε ἐσφάγησαν Σαλούστιος καὶ 
Ἡρακλειανός. ΠΟ 
“Ῥώμης ἐπισχόπου Ζωπίμου ἔτος α΄. : A.M. 5905 
Τούτῳ τῷ ἔτει Ιουδαῖοι ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳς πολλὰ κακὰ 
τοῖς Χριστιανοῖς ἐνδδείξαντο. συνθέμενοι γὰρ πρὸς ἀλληι 
ἰόλους φορεῖν δακτύλιον ἀπὸ φοίνικος, τῇ νυκτὲ βοᾷν παρϑ- 
σκεύασαν κήρυκας, ὅτι ἢ ἐχκλησία ἐνεπρήσθη. τῶν δὲ Χρι- 
στιανῶν συνδραμόντων, τούτους οἱ Ἰουδαῖοε κατέσφαξαν. τοῦ 
δὲ δράματος φωραϑέντος, οἱ Χριστιανοὲ ἄρχοντες τούτους 
τῆς ᾿Αλεξανδρείας ἐξήλασαν, xai τὰς ὑποστάσεις αὐτῶν ἐδή- Ὁ 
30 μεύσαν. | 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ᾿Αντίοχος ὃ Πέρσης ἐκ ποδῶν γέγονε, 


5. ὑπὸ À, παρὰ vulg. 14. τοῖς add. ex A, 13. of add. 
ex À. 


Hoc anno Atticus Cpoleos praesul Iudaeum paralyticum cum «de A. C. 4oa 
recipienda fide praemonuisset, tum vero suasum sacro baptismate lu- 
straret, sanum et vegetum e fontibus eduxit: iuxta divina quippe 
instituta vitam composuisse refertur. 
. Hoc anno Roma ab Alaricho capta est nono Kalendas Septem- A. C. 493 
bris: paucisque diebus exactis, Constantinus vir clarissimus cum ple- 
risque aliis occisus est. ) 
Hoc anno lovianus et Sebastianus viri clarissimi in Galliis necati A. C. 404 
sunt, et eorum capita Romam delata: et post dies quinque Salustius 
et Heraclianus pariter interfecti. — — 
Romae episcopi Zosimi annus primus. | A. C. 405 
Hoc anno ludaei Alexandriae multa mala Christianis intulere. , 
tessera namque annuli palmae folio compacti, quo se dignoscerent, 
ad invicem data, publicos praecones ut noctu conclamarent, ecclesiam 
incendio vastari, compulerunt. ita Christianos ad ignem concurren- 
tes trucidarnnt Iudaei. scelere comperto Christiani magistratus Iu- 
daeos Alexandria exulare, et eorum bona publicari iusserunt. 
Hoc eodem anno Antiochus Persa e vivis excessit: beatissima 


118. ὙΒΈΟΡΗΛΝΙΒ Θ᾿ 
καὶ $ “μᾳκαριωτάτη Πουλχερία τελείως τῶν. πραγμάτων 
ἀχράτησεν. 

 Α.ΜΟ5οοῦ 


Τούτῳ τῷ ἔτει Ὑπατείαν τὴν φιλόσοφον ϑυγατέρα Θέω. 
'?' yog τοῦ φιλοσύφου βιαίῳ ϑανάτῳ τινὲς ἀνεῖλον. 

Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει Ἰσδεγέρδης ὃ τῶν Περσῶν βοσιλοὺς 5 
πρότερον IMagov3a τοῦ ἐπισκόπου Πεσοποταμίας ταῖς παραι- 
νέσεσι πειϑόμενος, καὶ ᾿Αβδαᾶ τοῦ τῆς βασιλευούσης ἐν Περ- 
σίδι πόλεως ἐπισκόπου, εἰς ἄκρον ϑεοσεβὴς γέγονεν, ὥστϑ 
ἔμελλε σχεδὸν βαπτίζεσθαι διὰ sac ϑαυματουργίας τοῦ IMa- 
ρουϑᾶ, καὶ τοὺς μάγους ὡς ἀπατεῶνας δκόλαζεν. τῷ δὲ x τὸ 
ὄτει τετελεύτηκεν. αἰτίω δὲ τοῦ διωγμοῦ αὐτοῦ γέγονεν 

Ὑ. 5) Αβδαᾶς ὃ τῆς. βασιλευούσης ἐν Περσίδι ἐπίσχοπος, ζήλῳ μὲν 
Βϑεοῦ φερόμενος, οὐκ εἰς δέον δὲ τῷ ζήλῳ χρησάμενος τὸν 
ναὸν τοῦ πυρὸς ἐνέπρησεν. τοῦτο δὲ γνοὺς ὁ βασιλεὺς τὰς 
ἐν Περσέδε ἐχκλησίας καταλυϑῆναι προσέταξεν, καὶ só»15 
᾿“βδαᾶν διαφόροις κολάσεσιν ἐτιμωρήσατο. τοῦ δὲ διωγμοῦ ἐπὲ 
πέντε χρόνους χρατήσαντος, πολλοὶ μάρτυρες xai ἀναρίϑμη- 
voL ἀνεδείχϑησαν. οἱ γὰρ μάγοι κατὰ πόλεις καὶ χώρας ἐπι- 
. μελῶς ἐϑήρευον τοὺς λανθάνοντας. ἄλλοι δὲ καὶ αὐτομάτως 
ἑαυτοὺς κατεμήνυον, ὦστε μὴ σιγῇ δόξαι τὸν Χριστὸν ἀπαρ- το 


3. Ὑπατείαν À, Ὑπατίαν vulg. 8. πόλεως add. ex A. 10. 
post ἐχόλαζεν b add.: ὑπὸ τῶν μάγων επατηϑεὶς μέγαν κατὰ 
τῶν ἐν Περσίδε χριστιανῶν διωγμὸν ἀγεχίνησεν. x] 
Goar coni. x«'. 12. ó add. ex 1. 18. ἀγεδείχϑησαν À, 
ἐδ. vulg. χώρας] κώμας b. ἐπιμελῶς add. ex Α. 19. 
αὐτομάτως À, τοῖς Ὑπάτοες vulg. 


vero Pulcheria supremam et absolutam rerum administrationem ex- 
ercuit. 

4, C. $06 Hoc anno Hypatiam "Theonis philosophi filiam in philosophiae 

. studiis exercitatissimam violento mortis genere nonnulli sustulerunt. 
Hoc eodem anno Isdegerdes Persarum rex, .Maruthae primo Meso- 
otamiae, Ábdaae regiae in Perside civitatis episcoporum suasu ductus, 
in pietatem totus propeudebat: adeo ut visis Maruthae mirandis 
operibus baptismum iamiam suscepturus videretur: unde et magos, 
ceu seductores, variis exagitabat suppliciis. anno vero vigesimo diem 
' obiit extremum.  persecutioni porro ab eo suscitatae causam dedit 
Abdaas regiae Persidos urbis episcopus: divino quidem zelo motus, at 
non eo ex rationis norma usus, ignis templum succendit. eo cognito 
rex erectas per totam Persidos regionem ecclesias everti iussit : 
Abdaam autem diversis aíllixit tormentis. persecutione ad quintum 
usque annum prorogata, plures, immo martyres innumeri declarati 
sunt. latentes enim Christianos per urbes et vicos magi venatorum 





* 


CHRONOGRAPHIAA. ^  —— 139 


γήσασϑαι. ἀφειδῶς dà τῶν Χριστιανῶν κχατατεμνομένων,, 
nislorot καὶ ἐν αὐταῖς ταῖς βασάνοις ἀνῃρέϑησαν. πολλοὲ 
ἐδ καὶ τοῖς Ρωμαίοις προσέφυγον. | 
{κοίμησις Θεοφίλου ᾿Αλεξανδρείας, xai προβολὴ τοῦ 
δϑείον Κυρίλλου καὶ 'Hovyiov πρεσβυτέρου Ἱεροσολύμων) c 
Τούτῳ τῷ ἔτει Θεύφιλος ἐπίσκοπος ᾿«Ἰλεξανδρείας ἀπε- AM, 500) 
βίω, καὶ Κύριλλος ὃ ἀνεψιὸς αὐτοῦ ὧντ᾽ αὐτοῦ προεχει- 
οίσϑη. | 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ἤνϑει ταῖς διδασκαλίαις Ἣσύχιος nos- 
Ιοσβύτερος “Ἱεροσολύμων. 
Περσῶν βασιλέως Οὐαραράνου ἔτος a. A.M. 5908 
᾿αλεξανδρείας ἐπισκόπου Κυρίλλου ἔτος α΄. D 
Τούτῳ τῷ ἔτει Iovdator εἰς τὸν Ἴμμον παιδίον Χριστια- 
γὸν συλλαβόντες, ὡς παίζοντες δῆϑεν, καὶ τὸν σταυρὸν δια- 
σύροντες τὸν αὐτὸν παῖδα ἐκρέμασαν ἐπὶ ξύλου ἀνελόντες 
βασάνοις. τοῦτο γνοὺς ὃ βασιλεὺς Ἰουδαίους πρεπόντως éxo- 
λασεν. | | 
Ἱεροσολύμων ἐπισκόπου Πραυλέου ἔτος a. . AM.58u 
Τούτῳ τῷ ἔτει “Ἰεοντίου τοῦ φιλοσόφου ϑυγατέρα dO nvai- p, 7). 


Φ 


1. χατατεμνομέγων A, χτενομένων νυΐρ. 2. ταῖς βασάνοις 
τοῖς βασιλείοες b. ή. ΚΧοίμησις --- [Ἱεροσολύμων in margine 
cod. A leguntur. Ἴεροσ. add. ex A. 7. ὁ add. ex A. 13. 
εἰς τὸν À, εἰς τὸ vulg. | 


more insequebantur. nonnulli etiam sponte se ipsos prodebant, ne 

vel silentio Christum abnegasse . viderentur. 'quibus demum ad mor- 

tem hoc pacto quaesitis, plurimi tormentorum vi neci traditi sunt: 

multi etiam ad Romauos transfugerunt. 
Eo tempore Theophili Alexandriae episcopi dormitio, et divini 

Cyrilli atque Hesychii presbyteri promotio audita est. 
Hoc anno Theophilus Alexandriae episcopus excessit e vivis; et A. C. 407 

i1 eius locum Cyrillus eius nepos suffectus est, | 
Hoc eodem Hesychius Hierosolymitanus presbyter litterarum do-- 

trina Égorebat. | ' 
Persarum regis Vararanis annus primus. A. C, 408. 
Alexandriae episcopi Cyrilli annus primus. | 
Hoc anno ludaei puerum Christianum ad Immum comprehenden- 

les, ludibriis exercendis, ac crucis deridendae causa puerum eundem 

de ligno suspendentes, cruciatibus interfecerunt: de quo imperator 

certior factus Iudaeos dignis suppliciis ultus est. . 
Hierosolymorum episcopi Praulii annus primus. A. C. {ει 
Hoc anno Leontii philosophi filiam Athenaidem notnine baptiza- 

vit Atticus, quam et Eudociam appellavit. illa corporis elegantia, 


Theophanes. 9 


130. | , THEOPHANIS . 


da λεγομένην ἐβάπτισεν ᾿Δττικός, xai Eddoxéay μετωνόμασεν, 
ἥτις κατὰ γνώμην Πουλχερίας γημᾶται Θεοδοσίῳ, κάλλεν σώ- 
ματος xai συνέσει ψυχῆς καὶ ἐν λόγοις διαπρέπουσα. 


€ 


Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ἐγεννηϑὴ Οὐαλεντινιανὸς ὃ υἱὸς Kov- 


Βσταντίου καὶ Γάλλης Πλακιδίας àv Ῥαβέννῃ. 5 
A.M. 591a "Ἀντιοχείας ἐπισχόπου Θεοδότου ἔτος α΄. 
V.58 Τούτῳ τῷ ἔτει ᾿Αττικὸς ἐπίσκοπος τοὺς Ἰωανγνίτας δρῶν 


ἔξω τῆς ἐχκλησίας συνάγοντας, τὸ ὄνομα Ἰωάννου τοῦ Χρυ- 
σοστύμου &» τοῖς διπτύχοις ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ μνημονεύεσϑαι 


προσέταξεν. xai πολλοὺς τῇ ἐχκλησίᾳ ἥνωσεν. I0 
C Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ἐγεννήϑη Οὐαλεντινιανὸς υἱὸς Κωνσταν- 


τίου ἐν Ῥαβέννῃ ἐξάδελφος Θεοδοσίου. 
Α.Μ.5913 Ῥώμης ἐπισχόπου Βονιφατίου ἔτος a. | 
Τούτῳ τῷ ἔτεε Κωνστάντιος ὃ πατὴρ Οὐαλεντινιανοῦ 
ἐβασίλευσεν, πρὸ ἕξ εἰδῶν Φεβρουαρίου" καὶ ἐσφαγη πρὸ 15 
Ὁτεσσάρων vovov Σεπτεμβρίου. 
A.M. 5914 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐσφάγη Κάλλιστος ὃ 2díyovoraltog ἐν 
᾿Αλεξανδρδίᾳ ὑπὸ τῶν ἰδίων δούλων μηνὲ Oo9 (. 
A.M. 5915 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐτελεύτησεν “Ονώριος ὅ βασιλεὺς à» *Po- 
un τῇ 4 «Αὐγούστου μηνός, καὶ ἐδηλώϑη ἐν Κωνσταντι- 30 
γουπόλεε χαὲὶ ὀκλείσϑη ἢ πύλις ἡμέρας ἑπτά. τούτου δὲ 


18. 6909. Α alii, Θωϑῖ vulg. 21. τοῦτου δὲ τελ. Ἰωάννης 
τις À.b e, τούτου τελευτήσαντος. Ἰωάγνης δέ τις vulg. 


animi solertja et facundia sermonis cum excelleret, Theodosio Pul- 
cheriae consiliis nupsit. 
Eodem anno Valentinianus patri Constantio ex Galla Placidia 
Ravennae natus est. 
A.C.412 Antiochiae episcopi Theodoti annus primus. | 
Hoc anno Atticus episcopus Ioannitas extra ecclesiam. conventus 
celebrantes conspicatus, loannis Chrysostomi nomen ex ecclesiae di- 
ptychis memorari praecepit; unde hoc et plures hoc pacto ecclesiae 
restituit. | 
Hoc eodem anno Valentinianus Constantii filius Theodosii con- 
sobrinus Ravennae nascitur. . 
A. C. 413 Romae episcopi Bonifacii annus primus. 
Hoc anno Constantius Valentiniani pater imperium obtinuit sexto 
idus Februarias: quarto vero nonas Septembriles occisus est. 


A. C. 414 Hoc ínno Callistus Augustalius a propriis servis mensis Thoth 
die decimo Alexandriae fuit interemptus. 
A. C. (15 Hoc anno imperator Honorius Áugusti mensis die quintadecima 


Romae defunctus est: quo Cpoli nunciato, ex eius mortis moe- 
rore diebus septem urbs tota vacavit et clausa est. Ioannes autem 


CHRONOGRAPHIA. 131: 


τελευτήσαντος, Ἰωάννης τις ἐκ τῶν βασιλικῶν ὑπογραφέων τὴν Ῥ. 73 
ἐν “Ῥώμῃ βασιλείαν ἅρπαζει, καὶ πρεσβείαν noog Θεοδόσιον 
ἀποστέλλει δεχϑῆναι εἰς βασιλέα δεόμενος. ὃ δὲ Θεοδύσιος 
ἐν φρουρᾷ τοὺς πρεσβευτὰς καταχλείσας, ᾿Αρδαβούριον τὸν 
ὁ στρατηγὸν εποστέλλει κατ’ αὐτοῦ" ὃν τινα ὃ τύραννος εἰς 
᾿Ῥαβένναν χειρωσάμενος κατέκλεισεν, τοῦτο δὲ μαϑὼν Θεο- 
δόσιος, “ἥσπερα τὸν τούτου υἱὸν ἀποστέλλει κατ᾽ αὐτοῦ, xai 
τῇ τοῦ ϑεοφιλοῦς βασιλέως εὐχῆ, ἄγγελος χυρίου ἐν σχήματι 
ποιμένος φανεὶς dónygos τὸν ᾿Ασπερα καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ" 
ιοχαὲ ἄγεε αὐτοὺς διὰ τῆς παρακειμένης τῇ Ῥαβέννῃ λίμνης 
ἀβάτου οὔσης, ἣν ὃ ϑεὸς βατὴν εἰργάσατο, ὥσπερ éni τῶν Β 
Ἰσραηλιτῶν. καὶ διαβάντες διὰ ξηρᾶς, ἀνεῳγμένας τὰς nv- 
λας εὑρόντες τῆς πόλεως, τὸν μὲν τύραννον ἀνεῖλον, τὸν δὰ 
᾿Δρδαβούριον τῶν δεσμῶν ἀπέλυσαν. τούτου δὲ ἀναιρεϑέν 
i5roc, ὃ βασιλεὺς Θεοδόσιος Οὐαλεντιγιανὸν τὸν υἱὸν Kovoray- 
τίου καὶ Τάλλης Πλακιδίας καίσαρα ποιήσας, ἐπὲ τὰ ξσπέ- 
Qa ἀπέστειλεν μετὰ τῆς ἰδίας μητρός, Ἡλίωνα δὲ τὸν Πα- 
τρέκιον συναπέστειλεν, eg ὀφείλοντα καταστῆσαι αὐτὸν flact- 
λέα " καὶ ἐβασίλευσεν ἔτη λα΄. 2 
10 ——iynoysiag ἐπισκόπου Ioayyovg ὅτος a. A.M. 5916 
| G 


1. ὑπογραφέων Δ, Ὑπογράφων vulg. 4. πρεσβείαν À e, πρέ- 
σβεις vulg. — 4. φρουρᾷ Ῥουφᾷ Α. τή. τούτου Α, τοῦ vulg. 
ι6. Γάλλας e. 17. μετὰ τῆς — — συναπέστειλεν add. ex e. 


quidam ex imperatoriis notariis imperium Romae occupat: legatosque 
ad Theodosium, ut se imperatorem allegeret approbaretque rogatum 
misit. Theodosius legatis in custodiam missis Ardaburium ducem ad- 
versus eum destinat: quem tyrannus Ravennae comprehensum vincu- 
lis mancipavit. eo coguito Theodosius Asparum eius filium in eum 
mandat: et religiosi imperatoris precibus angelus, specie pastoris vi- 
sus, Áspari caeterisque qui in eius comitatu militabant se in itinere 
ductorem praebuit. per adfusam et adiacentem itaque Ravennae pa- 
landem natura imperviam, caelesti vero opera transitu facilem reddi- 
tam, velut olim deus Israelitas, exercitum angelus traiecit. emensa 
palude et continente peragrata, reseratas civitatis portas compere- 
ront: binc tyrannum e medio tollunt et Ardabarium vinculis libe- 
ranL eo sublato, Theodosius imperator Valentinianum Constantii 
Gallaeque Placidiae filium caesarem renunciatum, in occidentis par- 
tes mittit cum matre ipsius, et cum eo Helionem Patricium, qui in 
regnum illum instituat, ablegat. regnavit ille annis uno et tri- 
ginta. - 

Antiochiae episcopi Ioannis annus primus. À. C. 416 


13} 'THEOPHANIS . 


Tovro τῷ ἔτει ἀκαταστασίαι καὶ ἀλληλοκτονέαι ἐν "dAs- 
ξανδρείᾳ γεγόνασι πολλαί. | : 

V.59 Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει Θεοδύσιος διὰ "HAlovog Πατρικίονυ 
στέφανον βασιλικὸν ἔπεμψεν τῷ Οὐαλεντινιανῷ ἐν “Ῥωμῇῃ- 
ἸΠαρουϑᾶς δὲ ἐπίσκοπος εσοποταμίας τὸν υἱὸν τοῦ βασι- 5 
λέως Περσῶν Ἰσδεγέρδην δαιμονιῶντα ἰάσατο διὰ προσευχῆς 
xai νηστείας, ὅϑεν Ισδεγέρδης πολλὴν πληροφορίαν εἰς τὸν 
Χριστιανισμὸν προσελάβετο. 

A.M.59:1; Ῥώμης ἐπισκόπου Κελεστίγου ἔτος α΄. | 

A.M.5918 — Tovro τῷ ἔτει ἸΙσδεγέρδου ϑανόντος, Οὐαραρανης ὃ vov- τὸ 
του παῖς σὺν τῇ βασιλείᾳ καὶ τὸν τῆς εὐσεβείας διεδέξατο 
διωγμὸν, καὶ πρὸς Θεοδόσιον πρέσβεις ἔπεμψεν τοὺς φυγάδας 

P. 24 ἐξαιτούμενος. Θεοδόσιος δὲ ὃ τῶν Ῥωμαίων βασιλεὺς οὐ κα- 

| τεδέξατο τούτους προδοῦναι. ἔχ τούτων ἀρϑεισῶν τῶν OnOy- 
dà» πόλεμος δεινὸς συνεχροτήϑη. καὶ ὃ μὲν Θεοδύσιος ἀπο- 15 
στέλλει ᾿ΑΔρδαβούριον τὸν στρατηγὸν μετὰ δυνάμεως "Pouat- 
κῆς, Οὐαραράνης δὲ ἀποστέλλει “ρσεον στρατηγὸν μετὰ δυ- 
γάμεως Περσικῆς, καὶ πολλὰς μυριάδας Σαρακηνῶν πρὸς foz- 
ϑειαν ἔχων. ὃ δὲ ᾿Αρδαβούριος καταλαβὼν τὴν Περσίδα, 
καὶ πορϑήσας τὴν λεγομένην ᾿Αρζανὴν ἐπαρχίαν ἐπὶ τὴν IMs- λο 
σοποταμέαν ἔρχεται. ὁμοίως δὲ καὶ ὃ τῶν Περσῶν στρατη- 


13. Θεοδ. δὲ ὃ τῶν A, ὃ δὲ Θεοδ. τῶν vulg. ιή. τούτων À 
' e, ἰούτου vulg. 20. ““ρζάγην À alii, 4o(ayeojy. b, ᾿Δρξάγην 
vulg. 


Hoe anno tumultus caedesque plurimae inter Alexandrinos cives 
mutuo agitatae. | | 

Eodem etiam anno Theodosius per Helionem Patricium impera- 
toriam coronam ad Valentinianum Romae morantem destinavit. Ma- 
ruthas porro Mesopotamiae episcopus  Isdegerdem regis Persarum 
filium daemone vexatum precibus et ieiuniis saluti restituit: ex quo 
Isdegerdes plurimam erga res Christianas fiduciam accepit. 

Romae episcopi Celestini annus primus. 

Hoc anno Isdegerde fatis functo, Vararanes filius simul cum regno 
religionis persecutionem iniit. legatos itaque qui transfugas e regno 
requirerent ad Theodosium misit. Theodosius Romanorum impera- 
tor eos reddere detrectat: ex quo foedere soluto, bellum ingens inter 
utrumque suscitatum.' hinc Theodosius Ardaburium ducem cum Ro- 
manis copiis, inde cum Persicis exercitibus et innumeris Saracenorum 
auxiliarium copiis Arseum Vararanes mandat.  Ardaburius in Persi. 
dem usque penetrans, Arzane provincia devastata, in Mesopotamiam 
ingreditur: Persarum dux pariter in Mesopotamiam versus Euphratem 


x» 
oo 
ai^ af? 
zc 


CHRONOGRAPHIA. 133 


γὺς κατέλαβεν τὴν Ῥϊπεσοποταμίαν πλησίον τοῦ Εὐφράτου, xoi 
γομίσαντες τὴν τῶν Ῥωμαίων δύναμιν ἐπέρχεσϑαι αὐτοῖς, ἐκ 
ϑεοῦ δειλανθέντες εἰς τὸν ποταμὸν ξαυτοὺς ἐνόπλους ἐρρι- Β΄ 
πτον" καὶ οὕτω περὶ τὰς & μυριάδας πνιγέντες διεφϑάρη- 
δσαν. oi δὲ Ῥωμαῖοι τοὺς λοιποὺς μεσολαβήσαντες πάντας 
αὐτούς, xai τὴν μυριάδα τῶν παρ᾽ αὐτοῖς λεγομένων ᾿4ϑανάτων 
ἀνεῖλον, καὶ τοὺς στρατηγοὺς αὐτῶν, τοῦ Χριστοῦ δίκην εἰσ- 
πραξαμένου τοῖς Πέρσαις, ἀνθ᾽ ὧν πολλοὺς τῶν εὐσεβῶν 
ἀπέχτειναν ἀδίκως. C 
109. [Περὲ τῆς εὑρέσεως τῶν λειψάνων Ζαχαρίου τοῦ ngo- 
φήτου καὶ τοῦ ἁγίου πρωτομάρτυρος Στεφάνου. 
Τούτῳ τῷ ἔτει τοῦ προφήτου Ζαχαρίου τὰ λείψανα εὖ- Α.Μ.5919 
ρέϑησαν ἐν χώμῃ τινὲ κατὰ τὴν περιοικίδα Ἐλευϑεροπόλεως, 
ὁμοίως καὶ Στεφάνου τοῦ πρωτομάρτυρος ἐν κώμῃ κατὰ Περ- 
:δγαμαλᾶ, ἐν 5 Γαμαλιὴλ ὁ διδάσκαλος Παύλου τοῦ ὠποστό- 
λου σὺν ᾿Αβίβῳ τῷ υἱῷ αὐτοῦ ἔϑαψαν κηδεύσαγντες τὸ σῶμα 
τοῦ πρωτομάρτυρος. | ] 
Τούτῳ τῷ ἔτει Θεοδόσιος ὃ εὐσεβὴς. βασιλεὺς κατὰ μέ- A.M. 5920 
μησιν τῆς μαχαρίας Πουλχερίας πολλὰ χρήματα τῷ ἐπισκό- Ὁ 
202:9 "IspogoAvusov ἀπέστειλεν πρὸς διάδοσιν τῶν χρείαν ἐχόν.. 


3. ἐνόπλους À, ἐν ὅπλοις e, ἔνοπλοι vulg. 8. τοὺς Πέρσας 
f, fortasse vere. 10. περὲ — — Στεφάνου: haec in margine 
babent A a, reliqui omittunt. 13. χατὰ τὴν Δ, παρὰ τὴν 
vulg. — 14. Περγαμαλᾶ A f, Παργαμαλὰ vulg. 19. τῷ add. 
ex Α. ἐπεσχόπῳ] ερχεερεῖ c. 20. πρὸς om. À e. 


progreditur cum suis, qui cum Romanas acies ingruere arbitrarentur, 
dei impulsu, vanis terroribus agitati, ut erant armis instructi in flu- 
men desilierunt: adeo ut decem myriades aquarum vorticibus perie- 
rint: reliquos omnes, et eam mazime legionem ac myriadem, cui a 
Persis Immortalium nomen factum, cunctosque eorum duces quaqua 
versus Romano milite circumclusos, Christo, a Persis, quod iniustam 
viris religiosis mortem intulissent, vindictam exigente, Ardaburius 
elevit. 
De inventione reliquiarum Zachariae prophetae et protomartyris 
Stephani. 
Hoc anno in pago quodam agri Eleutheropolitani Zachariae pro- À. C. (1g 
pbetae reliquiae repertae sunt ac pariter Stephani protomartyris in 
pago ad Pergamala, in quo praefati martyrum antesignani corpus Ga- 
maliel Pauli apostoli praeceptor una cum Abibone filio curavit. 
Hoc anno Theodosius pius imperator beatam Pulcheriam imitatus A. C. 420 
magnam pecuniarum vim egenis distribuendam, auream quoque cru- 
cei pretiosis lapillis interstinctam sancto Calvariae loco figendam ad 


134 THEOPHANIS , 


τῶν, καὶ τὸν σταυρὸν χρυσοῦν διάλιϑον ποιῆσαι πρὸς τὸ na- 
γῆναι ἐν τῷ ἁγίῳ κρανίῳ.: ὃ dà ἀρχιεπέσχοπος ἀντίδωρον 
Ὑ. ὅο ἀπέστειλεν λείψανον τῆς δεξιᾶς χειρὸς τοῦ πρωτομάρτυρος 
Στεφάνου διὰ τοῦ ἐν ἁγίοις Πασσαρίωνος. τούτου δὲ εἰς 
Χαλκηδόνα φϑάσαντος, ϑεωρεῖ 7j μακαρία Πουλχερία αὐτῇ 5 
τῇ νυχτὲ ἐν ὁράματι τὸν ἅγιον Στέφανον λέγοντα αὐτῇ " ἰδού, 
ἢ προσευχή σου εἰσηκουσϑη, καὶ ἡ αἰτησίς σου γέγυνε, xod 
ἦλϑεν εἰς Χαλκηδόνα. ἡ δὲ ἀναστᾶσα καὶ τὸν ἀδελφὸν av- 
Ρ.,5τῆς λαβοῦσα, ἐξῆλθεν εἰς συνάντησιν τῶν ἁγίων λειψάνων, 
καὶ ταῦτα εἰς τὸ παλάτιον λαβοῦσα κτίζει οἶκον ἔνδοξον τῷ τὸ 
ἁγίῳ πρωτομάρτυρι, κὠκεξ τὰ ἅγια κατέϑετο λείψανα. 
A.M. 5921 ἹΚωνσταντινουπόλεως ἐπισκόπου Σισιννίου ἔτος a. 
. Τούτῳ τῷ ἔτει ἀγαθότητε πολλῇ κινούμενος Θεοδόσιος ὃ 
βασιλεύς, καίπερ νικήσας κατὰ xparog τοὺς Πέρσας, φειδοῖ. 
Bro» κατοικούντων ἂν Περσίδι Χριστιανῶν, εἰρήνην ἀσπάζεται, 15 
xat ὠποστέλλει πρεσβευτὰς Ἡλίωγά τε τὸν πατρίκιον, ὃν πάνυ 
διὰ τιμῆς ἤγεν, καὶ ᾿Ανατύλιον τὸν τῆς ἀνατολῆς στρατηγὸν 
εἰρήνην σπείσασϑαι. Οὐαραράνης δὲ γνοὺς τὴν éavrob ἦτ- 
ταν δέχεται τὴν πρεσβείαν, καὶ οὕτως ὃ κατὰ τῶν Χριστια- 
γῶν ἐπαύσατο διωγμὸς. ὃ δὲ βασιλεὺς Θεοδόσιος ἐπὲ ταῖς 20 


1. τὸν add. ex À. διάλιϑον À a b c d f. ποιῆσαι e, 
ποιεῖσϑαε vulg. — 9. εἰσηχούσϑη À, ἠκούσϑη vulg. — 10. ταῦτα 
À, ταύτην vulg. 16. πάγυ À, πάλαε vulg. . —18. σπείσα- 


σϑαι)] ποιήσασϑαε Α. 


Hierosolymorum episcopum misit. praesul haec dona vicario munere 
compensaturus dextrae manus martyrum principis Stephani reliquias 
per sanctum Passarionem obtulit. eo Chalcedonem usque profecto, 
cernit beata Pulcheria nocturno in ostento sanctum Stephanum ver- 
bis istis se compellantem. viden', ut preces tuae sint exauditae, et 
ut petitio tua iam adimpleta Chalcedonem usque pervenerit?  exur- 
gens illa fratre comite sanctis reliquiis in occursum processit: illis- 
que demum in palatium illatis, sumptuosam aedem sancto martyrum 
uctori extruxit et in ea sacra munera deposuit. 
A. C. 421 Cpoleos episcopi Sisinnii annus primus. 

Hoc anno Theodosius imperator, licet armorum vi Persas et vi- 
ctorijs premeret, Christianorum tamen in Perside commorantium san- 
guini parciturus, summa clementia ductus pacem amplezatur, et He- 
lionem patricium virum summis semper honoribus auctum et Ana- 
tolium orientis praefectum legatos pacis foedus firmaturos mittit. 
Vararanes, cognita suorum iactura, lubens admittit legatos, atque ita 
excitatus in Christianos persecutionis motus resedit. imperator porro 
Theodosius in tantorum beneficiorum vicem grates acturus deo una 


CHRONOGRAPHIA. 135 


τοιαύταις εὐεργεσέαις τῷ ϑεῷ εὐχαριστῶν, γεραίρειν τοῖς 
ὕμνοις οὐκ ἐπαύετο, κοινωνοὺς ἔχων τῆς ὑμνῳδέας τὰς ἰδίας 
ἀδελφὰς διὰ βίου τὴν παρϑενίαν doxovoac. 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει Σισίννειος ó ἐπίσκοπος Κωνσταντινου.Ο 
πόλεως Πρόκλον χειροτονεῖ ἐπίσκοπον Κυζίκου" ὃν τινα oi 
Κυζικηνοὶ μὴ δεξάμενοι, μοναχόν τινα παρὰ γνώμην Σισιν»- 
viov Ζαλματινὸν λεγόμενον χειροτονοῦσιν. ó δὲ Πρόκλος ἰδίαν 
ἐκκλησίαν μὴ ἔχων, ἂν Κωνσταντινουπόλει προτροπῇ ΣΙισιν- 
γίου ταῖς διδασκαλίαις ἦν διαπρέπων. 
IO Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ὅ κατὰ τῶν Xpioriay» διωγμὸς ἐν 
Περσίδι ἐπαύσατο. mE | 
Τούτῳ τῷ ἔτει Φίλιππος πρεσβύτερος Σίδης “Χριστιανι- A.M. 5922 
xj» ἱστορίαν συγγραψάμενος ἐν Ad βιβλίοις πόλλὰ καϑάπεε- Ὁ 
ταὶ Σισιννίου διὰ τὸ προχριϑῆναι τὸν Σισίγνιον Φιλίππου εἰς 
ι5τὴν ἐπισχοπὴν ἅμα καὶ Πρόκλῳ" εὐϑὺς δὲ Σισίννιος ἐτε- 
λεύυτησεν. 
Κωνσταντινουπόλεως ἐπισκόπον Neoropíov ὅτος a. A.M. 5933 
Τούτῳ τῷ ἔτει Σισιννίου ἐπισκόπου Ἰωγσταντινουπόλεως 
χοιμηϑέντος, Νεστόριος τὴν ἐπισχοπὴν διαδέχεται Γερμανιχεὺς P. 26 
Ἰοτῷ γένει. ἅμα δὲ τῷ ϑρόνῳ ἐπέβη, παραυτίκα ἡ αὐτοῦ κα- 
χοπιστία, καὶ τὸ ἐν τοῖς δόγμασι διεστραμμένον Qoorgua 


1. τῷ ϑεῷ Δ, τὸν ϑεὸν vulg. 2. ἐπαύετο A, ἐπαύϑη vulg. 
44 ὁ niox. A, ἄρχιεπ. vulg. 72. Δαλματιγὸν À e, “Ἰαλμάτιον 


cum suis sororibus, quae perpetuam virginitatem colebant, sacris can- 
ticis numen celebrare et eius laudes extollere nusquam desistebat. 

Eodem anno Sisinnius Cpoleos archiepiscopus Cyzici episcopum 
ordinat Proclum: quem cum agnoscere Cyziceni detrectassent, móna- 
chum quendam nomine Dalmatium invito Sisinnio sibimet praeficiunt 
antistitem. Proclus propria destitutus ecclesia, Sisinnii monitis et 
permissu sermonibus populo docendo habitis clarebat. 

Eodem quoque anno mota in Christianos Persas persecutionis 
tempestas sedata est. 

Hoc anno Philippus Sides presbyter Christianam historiam libris A. C. 422 
triginta sex absolvens acerbius in Sisinnium invehitur; eo quod 
ipsi Philippo pariter ac Proclo Sisinnius idem ad episcopatus electio- 
nem fuisset praelatus. non diu post vero Sisinnius e vita migravit. 

Lpoleos episcopi Nestorii annus primus. À. C. 423 

oc anno Sisinnio Cpoleos pontifice defuncto, Nestorius in epi- 

scopatu succedit. is Germaniciam habuit patriam : simul autem ac 
thronum conscendit, confestim eius prava fides et perversa circa eccle- 
siae dogmata mens manifestata. orationem quippe de rebus fidei suo 


- 


« 


136 THEOPHANIS 


ἐδεώόψυτο. ὅμιλέαν yag περὶ πίστεως ἔδωκεν τῷ ξαυερῦ Zvy- 
Υ.6ι κέλλῳ, κελεύσας αὐτῷ ταύτην ἐπ᾽ ἐκκλησίας κηρῦξαι ἔχουσαν 

οὕτως" ϑεοτόκον τὴν Ἰαρίαν καλείτω μηδείς" αρέα γὰρ 
ἄνθρωπος ἦν, καὶ ὑπὸ ἀνθρώπου ϑεὸν τεχϑῆναι ἀδύνατον. 
ταύτης ἐπελάβετο πρῶτον τῆς φωνῆς Εὐσέβιός τις σχολαστι- 5 

Bxóg τῆς βασιλίσσης Κωνσταντινουπόλεως, ὅϑεν πολλοὲ τῶν Βυ-. 
ζαντέων ἐταράχϑησαν. ὃ δὲ Νεστόριος τὸν λόγον κυρῶσαι 
σπεύδων πανταχοῦ τὴν φωνὴν ἐξέβαλεν, ψιλὺν ἀνϑρῶπον λέ- 
yov τὸν χύριον. à» μιᾷ δὲ κυριακῇ προκαϑεζομόένου ΝΝεστο.. 
οἷον, προτραπεὶς Πρόκλος τοῦ ἐξηγήσασθαι, εἶπεν" ὁμιλέα το 
εἰς τὴν ϑεοτόχον, ἧς ἡ ἀρχή" παρϑενικὴ πανήγυρις σήμε-. 
ρον, ἐδελφοί, τότε μισητὸς γενόμενος παρὰ πᾶσιν ὃ δυσσε- 
βὴς Νεστόριος διὰ τῦφον καὶ κακοπιστέαν. εἶχεν γὰρ xai 
᾿Δναστάσιόν τινα πρεσβύτερον ᾿Αἰντιοχέα, ὃν σφόδρα περιε-- 
ποιεῖτο, ὡς ὅμόφρονα, ἄνδρα τολμηρότατον, ἐπ’ ἐχκλησέας 15 

Οβλασφημοῦντα τὴν ἀειπάρϑενον ϑεοτόχον. τούτου dà Εὐσέ- 
fioc ὃ τοῦ Δορυλαίου πρῶτος κατεῖπεν" οὕτω τε διαπραττό- 
μενος πολλοὺς ϑορύβους ἤγειρε καὶ ταραχάς. 

| Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει xai τὸ φοβερὸν ϑαῦμα τῶν ἁγίων ἑπτὰ 
παίδων ἐν Ἔφέσῳ γέγονεν, ἀναστάντων αὐτῶν dià QnÓ λο 
ἐτῶν. | 


6. βασιλίσσης À alii, βασιλίδος vulg. 8, τὴν quz» ἐξέβα- 
λὲν Α, τὴν ϑεοτόχου φωγὴν ἐξέβαλλεν vulg. 16. δυσφημοῦν- 
τα Α. 17. “ωρυλίου Α alii. 20. Qx& Α a f. 


Syncello traditam in publico Christianae plebis conventu iussit re- 
citari ita continentem. Mariam nemo nuncupet dei genitricem. homo 
namque Maria extitit: et ab homine deum gigni impossibile. hanc 
vocem Eusebius quidam imperatricis Cpoleos scholasticus primus re- 
prehendit, ex quo Byzantiorum plures turbati. Nestorius autem ser- 
.monis confirmandi studiosus, ubique alta voce simplicem purumque 
hominem dominum affirmabat. die vero quodam dominico, ipso Ne- 
storio ecclesiae praesidente, Proclus sacram concionem exponere ius. 
sus dixit: homilia in deiparam. homiliae principium hoc fuit. vir- 
ginis hodie celebritas, fratres, exinde impius Nestorius propter fa- 
stum et pravam fidem cunctis execrandus extitit. Anastasium quippe 
quempiam Antiochenum presbyterum familiarius sibi devinctum, ceu 
parvitatis et sensus eiusdem consortem, virum lingua praepetem et 
audacem et in ecclesia perpetuam virginem deiparam suis blasphe- 
miis vitiantem secum habuit: in quem Eusebius Dorylaei episcopps 
insurrexit primus: quod cum fecisset, multos tumultus turbasque 
concitavit. 

Hoc eodem anno dignum admiratione prodigium Ephesi auditum: 





. CHRONOGRAPHIA. 135 


Τούτῳ τῷ ἔτει μᾳϑὼν Κύριλλος ὃ τῆς ᾿Αλεξανδρέων ἐπέ» A.M.5gaí 
σχοπος τῶς τοῦ Νεστορίου βλασφημίας, γράφει αὐτῷ πρρακα- 
λῶν, καὶ νουϑετῶν ἀπέχεσϑαι τῶν διεστραμμένων αὐτοῦ do-D 
γμάτων, καὶ τῆς ὀρϑῆς πίστεως ἀντέχεσϑα;.. ὃ δὲ Νεστόριος 
δαἀνταπέστειλεν ὑβρίζων καὶ βλασφημῶν. τότο Κύριλλος yga- 
get τῷ πάππᾳ Ῥώμης τὰ περὲ Νεστορίου, καὶ τὰ πρὸς αὐτὸν 
γραφέντα παρὰ Νεστορίου βλάσφημα κατάδηλα αὐτῷ ποιεῖ, 
τότε Κελεστῖνος γράφει Νεστορίῳ, δρίσας αὐτῷ ἡμερῶν ἐ 
προϑεσμίαν, ἕνα παύσηται τῆς βλασφημίας, καὶ μετανοήσῃ " 
1Ιο ἐπιμένοντα δὲ τῇ xaxodoiía, μηκότι αὐτὸν εἶναι κοινωνικὸν 
ἱερέα. γράφουσί τὸ ὁμοίως Κελεστῖνος xai Κύριλλος ᾿Ιωαννῇῃ 
τῷ ἀρχιεπισκύόπῳ ᾿Αντιοχείας καὶ Πραυλίῳ τῷ “Ἱεροσολύμων 
περὲ Νεστορίου καὶ τῆς κατ' αὐτὸν αἱρέσεως. Ἰωάννης δὲ γρά- 
gs Νεστορέῳ συμβουλεύων αὐτῷ ἀποστῆναι τῆς aigéctog,P.77 . 
τὸ ὑπομιμνήσκων αὐτῷ τὸ τοῦ ἀποστόλου ῥδηϑὲν τό" δξαπέστει- 
λὲν ὃ ϑεὺὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ γενόμενον ἐκ γυναικός. γνοὺς dà 
ὃ Νεστόριος, ὅτε οὐκ ἀνέχονται οἱ πατριάρχαι παρασειωπῆσαι 
οὕτω τεταραγμένων τῶν ἐκχλησιῶν, παρεσχούααε τὸν βασιλέα 
γράψαι σάχραν πρὸς Κύριλλον πλήρη στιγμάτων, xai δοκῶν 


3. post γουϑετῶν b add. ὡς ἀδελφόν. — | 6. Ntotooíov À, Nt- 
στόρεον vulg. 11. γράφουσίέ τε Δ, γράφουσι δὲ vulg. 12. 
FIoavitp] JovBeyaltp b... τῷ alterum ἃ, τῶν vulg. 13. 
Ἰωάνγης — — — αἱρέσεως om. À. — 15. αὐτῷ À, αὐτὸν vulg. 
τὸ post ῥηθὲν add. ex A. — 16. γενόμενον À, γενγώμενον vulg. 
18. τεταγμέγων À e. 


sanctorum videlicet puerorum septem, qui de somno, quo per annos 
184 consepulti remanserant, suscitati sunt. 

Hoc anno Cyrillus Alexandriae episcopus, auditis Nestorii blas- A. C. 424 
pbemiis, ipsum pravis opinionibus disseminandis abstineret et rectam 
fidem sustineret, litteris hortatur et admonet: ad quem Nestorius con-- 
tamelias blasphemiasque rescripsit. tum quae Nestorius effutiret, et 
ad se litteris dedisset blasphemias, papae Romano Cyrillus scriptis 
manifestat. mox Nestorio scribit Celestinus, et dierum decem praefixo 
termino iubet hominem ἃ blasphemiis abstinere et mentem retractare; 
2lias in sensus pravitate perseverantem, neque sacerdotem ecclesia- 
sticae communionis consortem eum deinceps habendum. in hanc men- 
tem de Nestorio et ipsius haeresi loanni Antiochiae archiepiscopo 
et Praulio Hierosolymorum litteris significavit. ipse Ioannes scribit 
Nestorio et de abdicanda haeresi consilium dat, hoc etiam sug- 
gesto apostoli dicto: misit deus filium snum natum ex muliere. cae- 
terum cum patriarchas in hacce ecclesiarum perturbatione silentium 
nequaquam acturos praevideret, imperatorem ut sacram minis eL ter- 








139 - THEOPHANIS 


αὐτὸν ἐκ τούτων κτυπεῖν, μᾶλλον διήγειρεν. διαναστὰς γὰρ 
γράφει τῷ βασιλεῖ καὶ ταῖς τούτου ἀδελφαῖς περί τὸ τῆς 
ὀρθῆς πίστεως καὶ τῆς Neorogíov κακοδοξίας, ἅμα καὶ oi- 
Βτούμενος σύνοδον οἰκουμενικὴν γενέσθαι εἰς τὸ γυμνασϑῆναι 
κανονιχῶς τὰ xarà Νεστορίου. τότε Ó βασιλεὺς Θεοδόσιος 5 
γράφει πῶσι τοῖς ὑπ᾽ αὐτὸν ἐπισκόποις παραγενέσϑαι εἰς Ἔφε- 
gov χωρὶς πάσης ὑπερϑέσεως μετὰ τὸ Πάσχα δρίσας, ὅτι 
οὐδεμίαν ἕξει πρὸς ϑεὺν οὐδὲ πρὸς ἡμᾶς ἀπολογίαν ὃ μὴ τὴν 
ἡμέραν τῆς ἁγίας Πεντηχοστῆς εὑρισκόμενος à» τῇ συνόδῳ εἰς 
Ἔφεσον. ὃ δὲ τῆς Ῥώμης Κελεστῖνος γράφει Κυρίλλῳ τῷ 10 
Ὑ.Θυ᾿ “λεξανδρείας τὸν αὐτοῦ τόπον ἐπέχειν ἂν τῇ συνόδῳ, διὰ 
τὸν τῆς ϑαλάσσης xonor τοῦ χειμῶνος, "uz δυνηϑεὶς εὕρε- 
θῆναι. 2E | SE 
A.M.5935 Τούτῳ τῷ ὅτει ἡ dv Ἐφέσῳ ἁγία xai οἰκουμενικὴ avyo- 
Céog τῶν διακοσίων πατέρων συνηϑροίσϑη. πάντων τοίγυν τῶν 15 
ἐπισχύπων ἐλθόντων, Ἰωάννης Ó ᾿Αντιοχείας καὶ οἱ ὠνατολικοὲ 
οὐχ ἀπήντησαν τῇ δρισϑείσῃ προϑεσμέᾳ, καὶ τῇ δεκάτῃ ἕχτη 
ἡμέρᾳ μετὰ τὴν ὡρισμένην, τοῦ Ἰωάννου μὴ ἐλθόντος, ἔφϑα- 
σεν. ὁ Νεστόριος μετὰ πολλῆς ἀλαζονείας. καὶ τῇ εἰκοστῇ. τοῦ 


1. αὐτὸν add. ex. A. 5. Νεστορίου À e, INVtgtógsor vulg. 


9. ἐν τῇ συνόδῳ À, εἷς τὴν σύνοδον vulg. 11. ἐπέχειν Δ, 
ὑπέχειν vulg. 12. χύπον] τόπον a b c d. 14. οἰχουμε- 


γιχῃ τρίτη σύνοδος a b c d. 15. τῶν post τοέγυν add. ex A. 
17. ὡρισμένῃ b. 
* 


rore gravem ad Cyrillum daret, impulit. unde Cyrillum percellere et 
ferire meditatus, ad pugnam magis excivit. quare renovatis animi 
viribus, ad imperatorem et eius sorores de recta fide et perversis 
Nestorii dogmatibus scribit, unaque ut legitima ecclesiae consuetudine 
Nestorii res discuterentur, generale concilium celebrari postulat. tunc 
imperator Theodosius cunclis suae ditionis episcopis, ut sine dila- 
tione, post Pascha, conyenirent Ephesum, scripto mandavit: nullam 
apud deum neque apud nos habiturum defensionem, qui sanctae 
Pentecostes die synodo apud Ephesum praesentem se non exhibuerit. 
Romanus vero pontifex Celestinus, cam synodo adesse nequiret, ob 
labores hiemali tempestate in mari tolerandos, Cyrillo Alexandriae 
episcopo, ut suum locum teneret, rescripsit. 

À. C. 435 Hoc anno sancta et oecumenica synodus ducentorum episcopo- 
rum Ephesi congregata est. cum omnes igitur episcopi convenissent, 
loannes Antiochiae pontifex, et alii orientis episcopi ad praefinitum 
diem non occurrerunt: elapsis deinde a condicto termino diebus sex- 
decim, loanne nondum comparente, cum multo comitum fastu Nesto- 
rius advenit. die itaque Iunii mensis vigesima celebrari coepit con- 





CHRONOGRAPHIA, 139 


Ἰουνίου μηνὸς δηροτήϑη ἡ σύνοδος Νεστορίου καὶ Κυρίλλου 
καὶ Πραυλίου προχαϑεσθέντων, τοῦ dà υρίλλου τὸν τόπον 
τοῦ Ῥώμης ἐπέχοντος: καὶ πάντων ϑεολογούντων λέγει Ó 
Νεστύριος μετὰ πολλῆς ἀλαζονείας" ἐγὼ τὸ γενόμενον διμη- 
βγαῖον καὶ τριμηναῖον οὐκ ἂν ϑεὸν ὀνομάσαιμι. καὶ διὰ τοῦτο 
καϑαρός εἶμι ἀπὸ τοῦ αἵματος ὑμῶν" καὶ ἀπὸ TOU νῦν πρὸς 
ὑμᾶς οὐκ ἐπανέρχομαι. καὶ ταῦτα εἰπών, ἐξῆλϑεν μετὰ SED 
ἐπισχύπων τῶν γνωμῃ ἀκολουθϑησάνετων αὐτῷ. οἱ δὲ περὲ 
Κύριλλον τῇ ἑξῆς συνελθύνεες, ἀπέστειλων τρεῖς ἐπισχόπους 
Ιοχαλέσαε αὐτόν, καὶ οὐχ ὑπήκουσεν. ὁμοίως dà xai δεύτερον xod 
τρίτον καὶ τέταρτον προαχληϑεὶς ὑπὸ τῆς συνόδου, oU παρε- 
γένετο. αλλὰ καὶ τοὺς σταλένεας ὑβοισϑῆναι καὶ ἀτιμασϑῆ- 
γαε παρεσκεύασεν. τόξο ἢ ἁγία καὶ οἰκουμενικὴ σύνοδος ὕβρι- 
σμέγους xai ἠτιμασμένους δεξαμένη τοὺς ἀποστάλέντας ἐπι- 
Ιϑσχόπους, ἀπεφήνατο κατ᾽ αὐτοῦ, καὶ ἀλλότριον αὐτὸν ὥρισεν : 
παγεὸς ἱερατικοῦ ἀξιώματος, xoi ἀπέστειλαν αὐτῷ εἰς mpOG-P. )8 
πον τὴν οἰκείαν καϑαίρεαιν.. τούτων οὕτω τελεσϑέντων, 
ἦλϑεν 'Ῥμετὰ τρεῖς ἡμέρας Ἰωώννης ὃ ᾿Αντιοχείας. ἐπέσκοπος, 
εἰκόσι B5 ἐπισχάπους ἔχων μι88᾽. ἑαυτοῦ, οὗ τιγες μαϑόντες 
λοχαϑαιρεϑέντα αὐτόν, ἀποσχίσαντες τῆς ἁγίας συνύδου, καὶ 
μετὰ Νεστορίου συνεδρεύσαντες, καϑεῖλον, ὡς ἐγόμισαν, Κύ- 


4. τὸ γεν. À, τὸν y. vulg. 5. ὀνομάσαιμε À, ὄδνομάσοιμε vulg. 
7. ἀνέρχομαε À e. 13. παρεσχεύασεν) ἐχέλευσεν e, om. À. 
16. ἑερατιχοῦ ἀξεώματος A , ἱερατιχοῦ τάγματος δηλονότι ἀξιώ- 
ματος vulg. 20. χαϑαιρεϑέγτα Α, χαϑαιρεϑῆνγαε vulg. 

Y 


cilium, Nestorio, Cyrillo et Praulio conventui praesidentibus, Cyrillo 
vero Romani pontificis locum obtinente: cunctisque iam theologicas 
disquisitiones instituentibus, non sine magna arrogantiae ostentatione 
dixit Nestorius: eum equidem, qui bimus aut trimus agnitus fuerit, 
nusquam ego deum appellaverim : eapropter mundus sum ab omniurh 
vestrum sanguine: nec ad vos postmodum ine quavis ratione reditu- 
rum testor. his dictis, cum sex episcopis eius sententiae obsequen- 
bus egressus est. Cyrilli sequaces postera luce congregati, tres epi- 
scopos, qui Nestorium vocarent, destinant: quibus obedire renuit: 

emque pacto secundo et iterum, imo quarto accersitus, non 
accessit; sed et legatos iniuriis probrisque respergi providit. — tum 
vero delegatos episcopos iniuriis ita probrisque affectos sancta et 
oecumenica synodus excipiens sententiam adversus eum pronun- 
ciavit et omni sacra dignmitate alierium deinceps futurum san- 
iit: hancque veram et iudubitatam eius depositionem praesenti et 
coram denunciaverunt. his ita perfectis, Ioannes Antiochiae praesul 
sex et viginti comitatus episcopis tertia die advenit. hi de Nestorii 





140 THEOPHANIS 


οιλλον xai Méuvova τὸν Ἐφέσιον. Θεοδώρητος μέντοι voui- 
σας Κύριλλον καταδραμεῖν, τὰ δώδεκα κεφάλαια παρεξηγη- 
σάμενος, ἐκεῖσε τὸν Νιεεστορίου ἐξήμεσεν. ἰόν. 0 dà ἐν. ἁγίοις 

Β Κύριλλος γενναίως διαναστὰς ὑπὲρ τῶν αὐτοῦ κεφαλαίων 
ἀπελογήσατο, ἑρμηνεύων αὐτά, xai τὸν ἐν αὐτοῖς ἐκχλησιασει- 5 
κὸν ϑησαυρὸν ἀνακαλύπετων, καὶ τὸν οἰκεῖον εὐσεβῆ σκοπὸν 
φανεροποιῶν πᾶσιν. ὑπὸ δὲ τῆς ἁγίας συνόδου κληϑεὶς ὃ 
τῆς ᾿Αντιοχέων Ἰωάννης ix τρίτου, καὶ μὴ ὑπακούσας τοῦ 
ποραγενέσθαι, ἀπόφασιν ἐδέξατο σὺν τοῖς μετ᾽ αὐτοῦ ὡς dàÀ- 
λοτριοῦσϑαι πάσης ἐκχλησιαστικῆς κοινωνίας, ἄχρις ἄν ξαυ- 10 
τῶν χαταγγόντες τὸ οἰκεῖον ὁμολογήσωσιν σφαλμα. καὶ τοῦτο 
ἡ ἁγία ὥρισε σύνοδος, ors τὰ παρὰ τῶν. ἀνατολικῶν ἀϑέ- 
σμως καὲ ἀκανογίστως ἐφ᾽ ὕβρει τῶν ἁγιωτάτων τῆς ἐχχλησέας 
προέδρων Κυρίλλου καὶ Μέμνονος ἰσχὺν τινα μηδ᾽ ὅλως 

σἔχειν.. τούτων τοίνυν πάντων ἐξ ἀναφορᾶς τῷ βασιλεῖ Θεο- 15 
'δοσίῳ ἀνενεχϑέντων, ἐκελεύσϑησαν ἐκ τῶν ἀμφοτέρων μερῶν 
ἐπίσχοποι. ἀνελϑεῖν ὃν Κωγνσταντενουπόλει, xac ἀνελθόντες τῇ 
συνεργείᾳ τοῦ ϑεοῦ ἐνίκησαν οἱ τῆς ἁγίας συνόδου" καὶ xv- 
ρωϑείσης τῆς καθαιρέσεως Νεστορίου, ἸΠαξιμιανὸς χειροτονεῖταε 


7. φανεροποιῶὼν Δ, φανερῶν volg. — 10. χοεινωγνέας codd. omnes, 
λειτουργέας Par. 11. τοῦτο ἡ À, τοῦτο δὲ ἡ vulg. 15. z&y- 
των ἐξ ἀναφορᾶς ἃ ali, πάντων aL διαφοραὶ dv ἀναφορᾶς 
vulg. 16. ἀνενεχϑέγτων Α alii, ἀγνενεχϑεῖσαε vulg. 


exauctoratione certiores facti, se a sancto concilio segregaverunt, se- 
paratinque cum Nestorio considentes, Cyrillum et Memnonem Ephe- 
siorum antistitem depositione, ut sibi videbatur, mulctaverunt. Theo- 
doretus sane Cyrillum insectari et redarguere arbitratus, duodecim 
capitibus perperam expositis, Nestorii virus omne evomitum suo re- 
spersit operi. sanctus autem Cyrillus fortiter insurgens suorum capi- 
tulorum defensionem instruxit, expositionem adhibuit, et in lucem 
prolato ecclesiasticae doctrinae thesauro, quam ad pietatem propria 
collimaret sententia, omnium oculis reddidit manifestum. ἃ sancta 
postmodum synodo tertium vocatus Antiochensium praesul Ioannes, 
cum accedere detrectaret, adversam excepit cum sociis sententiam , 
adeo ut omni ecclesiae removerentur ministerio, donec arrepti con- 
silii poenitentes admissam faterentur culpam. et haec quidem sancta 
definivit synodus, quo constaret, quaevis in Cyrillum et Memnonem 
sanctissimos ecclesiae praesides praeter pietatis iura et canonum au- 
ctoritatem attentata, nullius omnino roboris esse vel firmitatis. itaque 
controversiis de his omnibus agitatis, ac scriptis ad Theodosium im- 
peratorem relatis, utriusque partis episcopi Cpolim tendere iussi. 
conveniunt illi et dei opera vincunt, qui sanctae synodi partes tue- 


CHRONOGRAPHIA. 1ÁI 


ἐπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, πρεσβύτερος ὧν τῆς αὐτῆς 
ἐκκλησίας. οἱ dà ἀνατολικοὲ ἔλαβον τὸν Νεστόρεον uS? ξαυ-Υ. 63 
τῶν εἰς ἀνατολήν, τῷ δὲ τετάρτῳ χρόνῳ τῆς Νεστορίου κα-. 
ϑαιρέσεως Ἰωάγνης ὃ τῆς ᾿Αγειοχέων ἐπίσκοπος τὸν τοῦ ϑεοῦ 
δφύβον κεχτημένος, βλέπων πολλοὺς τῶν κατὰ τὴν ᾿ΑἸντιόχειαν 
λογάδων ὑπὸ Νεστορίου νοϑευομένους, γράφει παρακαλῶν ὮὉ 
τὸν βασιλέα τοῦτον ἐξεῶσαι τῆς ἀνατολῆς. ὃ δὲ βασιλεὺς 
τὸν μὲν Νεστόριον ἐξώρισεν ὃν τῇ Quot, προστάγματα δὲ 
ἐχπέμπει Κυρώλῳ καὶ Ἰωάννῃ ἀνυπερϑέτως ξνωϑῆναι πρὸς 
ιοτὸ ἀπαλλάξαι τὰς ἐχκλησίας διχονοίας ἁπάσης. εἶξε δὲ τῷ 
προστάγματι Ἰωάννης, καὶ γράφει Κυρίλλῳ τὴν ἑαυτοῦ πό- 
στιν καὶ τὴν τῶν ἐν Νικαίᾳ πατέρων ὁμολογίαν xaé τῶν 
o» τῶν à» KovoravuvovnoAse ἀποδεχόμενος καὶ τὰ ἐν 
Ἐφέσῳ πεπραγμένα. τότε ὃ Κύριλλος ἀποδεξάμενος γράφεε 
τ Ἰωάννῃ καὶ τοῖς ἀνατολικοῖς ἐπιστολήν, ἧς 7 ἀρχή" εὐφραι- 
γέσϑωσαν οἱ οὐρανοί, καὶ ἀγαλλιάσϑω ἢ γῇ" καὶ τῇ αὐτῇ Ρ.70 
ὁμολογίᾳ συνθέμενοι ἀμφότεροι, ἡνώϑησαν πρὸς εἰρήνην καὲ 
ὁμόνοιαν αἱ παρ᾽ ἑκατέροις ἅγέίαι ἐχκλησίαι. κατὰ τοῦτον δὲ 
τὸν χρόγον Novvog ὃ ϑεοφόρος ἐποίμαινε τὴν τῶν Ἐδεσσηνῶν 
λοἐχκλησίαν, 6 τὴν πρώτην τῶν μιμάδων ᾿Αντιοχέων τῷ ϑεῷ 


3. sl; ἀνάπλην Α b e. 8. Q0: sic recte coni. Goar. ex 
Theodoreti ep. ad. Sporad. 1. Θάσει b, Θάσῳ vulg. vid. infra. 
11. Ἰωάννης — — xai τὴν om. A. 16. of add. ex. A." 1g. 
Νόγος A. 


bantur: firmataque Nestorii exauctoratione, Maximianus ecclesiae Cpo- 
litanae presbyter consecrationis ritu praeficitur episcopus. orientales 
autem Nestorium secum assumptum deduxerunt in orientem. caete- 
rum anno a Nestorii depositione quarto loannes Antiochensium epi- 
scopus dei timore ubertim clarus, cum insignissimos quosque Antio- 
chensium Nestorii doctrina cerneret adulterari, de Nestorio ex ori- 
ente penitus eliminando supplex imperatorem postulat.. imperator 
Nestorium apud Thasum deportari iubet: ad Cyrillum autem et Io- 
annem, ut sine dilatione pacem ineant, quo cuncta penitus dissensio 
ab ecclesiis eliminetur, imperat. iussis obtemperat Ioannes, suamque 
Cyrillo fidem, et quae fuit Nicaeae patrum confessio, quae centum et 
quinquaginta Cpoli  congregatorum , denique quae apud Ephesum 
fuerunt acta, se recipere scribit. id ubi Cyrillus accepit et probavit, 
epistolam ad Ioannem et reliquos orientales mittit, cuius principium: 
laetentur caeli, et exultet terra. et ambobus quidem in hanc confes- 
sionem convenientibus, subditae utrique ecclesiae in pacis et concor- 
diae unionem redierunt. his temporibus Nonnus deo plenus pontifex 
Edessenorum pascebat ecclesiam, qui mimarum Antiochensium insi- 








142 THEOPHANIS 


ἀφιερώσας, xai ἀντὶ Mapyagtrovc πόρνης ἁγίαν αὐτὴν Πε- 
λαγίαν παραστήσας τῷ Χριστῷ. οὗτος οὖν ὃ ἐν ἁγίοις dyaA- 
λιώμενος ἐπὶ τῇ τῶν ἁγίων ὅμονοίᾳ, γράφει τῷ ἀρχιεπισκόπῳ 
Ἰωάννῃ νουϑεσίας καὶ διδασκαλίας δήματα, ὃν οἷς καὶ τοῦτο" 
κάϑαρον τὴν ἐκκλησίαν, ὦ ἄνϑρωπε τοῦ ϑεοῦ, ἀπὸ τῶν Νεστο- 5 
 pBoiavó» ζιζανίων. καὶ τῆς αὐτῶν δεινότητος. τὸν ϑὲ ἀσεβῆ 
xai βλάσφημον Νεστύριον ἐν τῇ ἐξορίᾳ 7j ϑεία δίκη μετῆλθεν 
σηπεδόνι τῶν μελῶν αὐτοῦ πάντων, μάλιστα δὲ τῆς μιαρᾶς 
αὐτοῦ γλώσσης, ἦ περιπεσῶν διεφϑάρη τῷ ϑανάτῳ, προλαβὼν 
τὴν ἀπὸ Ὠάσεως ἀνάκλησιν εἷς ἕτερον τόπον. | to 
A.M.59206 ΚΚωγνσταντινουπόλεως ἐπισχύπου Ἰαξιμιανοῦ ἔτος a. 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἦλϑεν Οὐαλεντινιανὸς ἀπὸ Ῥώμης ὃ Γαλ- 
λης Πλακιδίας καὶ Κωνσταντίου υἱὸς ἂν ωνσταντινουπόλει 
καὶ ἔγημεν γυναῖκα τὴν ϑυγατέρα Θεοδοσίου τοῦ βασιλέως 
Εὐδοξίαν τὴν ἔξ Εὐδοκίας γεννηϑεῖσαν αὐτῷ, καὶ ἐπανῆλϑεν 15 
ἐν Ῥωμῃ. | | 
^. Τῷ δ' αὐτῷ ἔτει "Hovyitoc^ó πρεσβύτερος Ἱεροσολύμων 
ἐτελεύτησεν. καὶ ἣ μακαρία ἤελάνη ἢ τῆς μεγάλης ἐγγόνη 
ἐν ὠσκήσει ἐχοιμήϑη ἐν βίῳ τελείῳ ἐν Ἱερουσαλήμ. 
A.M. 3911 Ῥώμης ἐπισκόπου Ἐύστου ἔτος αἰ. ^ ^ 40 


3. τῇ add. ex A. 5. χάϑαρον Α, χάϑαρε vulg. — 8. αὐτοῦ 
ante πάντων om. ἃ. — 9. dà ϑανάτῳ τῆς u. e. — 10. πὸ Ὧά- 
σεως À e, ἀπὸ κολάσεως b , ἀπὸ Θάσου vulg. 12. Γάλλας b. 
17. 6 add. ex A. 


gnissimam deo consecravit, et Margaritus scorti vice Pelagiam san- 
ctam poenitentem Christo exhibuit. hic igitur sanctorum non ultimus 
de sanctorum inita reconciliatione exultans, verba monitionum et do. 
ctrinae plena Ioanni scripsit, haecque inter alia : expurga ecclesiam, 
. vir dei, a Nestorii zizaniis et eorum perfidia. impium tandem blas- 
phemumque Nestorium divina iustitia in exilio ulta est, membris 
eius omnibus, et impura maxime lingua, tabo fluentibus, quo quidem 
corrosus leto abswunitur, et e Thaso in alium locum revocationem 
praevenit. 
A. C. 456 Cpoleos episcopi Maximiani annus primus. 
Hoc anno Valentinianus Gallae Placidiae et Constantini filius 
Cpolim profectus uxorem duxit Eudoxiam Theodosii imperatoris filiam 
ex Eudocia coniuge sibi natam: et posthac Romam reversus est. 
Eodem anno Hesychius presbyter Hierosolymitanus ultimum diem 
obiit: et beata Melania magnae Melaniae neptis in religiosarum vir- 
tutum exercitiis et perfectione vitae Hierosolymis requievit. 
C. À.127 Romae episcopi Xysti annus primus. - 


CHRONOGRAPHIA. 143 


Τούτῳ τῷ ἔτει Θεοδόσιος ὃ βασιλεὺς τὴν γαμετὴν Εὐ- 
δοκίαν εἰς Ἱεροσόλυμα ἀπέστειλεν εὐχαριστηρίους ὕμνους 
προσάξουσαν τῷ ϑεῷ, ἥτις πάμπολλα ταῖς ἐκκλησίαις ἐδωρή- 
σατο, καὶ προσκυνήσασα τὸν T8 ἅγιον σταυρὺν καὶ τοὺς σε- 

5 βασμίους τόπους ὑπέστρεψεν εἰς τὰ βασίλεια. 
Περσῶν βασιλέως ᾿Ισδεγέρδους ἔτος α΄. A.M. 5928 
ωνσταντινουπόλεως ἐπισχόπου Πρόκλου ἔτος a. 

Τούτῳ τῷ ἔτει σύμπτωσις ἐγένετο ἐν τῷ ϑεάτρῳ .,44λε- P. 8o 
Ἑανδρείας, καὶ ἀπέθανον ἀγδρες gofl τῇ παγνυχίδι τῶν 

10 Νειλώω». 2 | 
Τούτῳ τῷ ἔτει Πρόκλος ὅ ἁγιώτατος ἐπίσκοπος Κων- A.M.593o 

σταντινουπόλεως αἰτήσας τὸν βασιλέα Θεοδόσιον τὸ λεήψανον 
Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου ἀπὸ Κομάνων εἰς τὴν βασιλεύου- 
σαν μετεχόμισεν. καὶ τῷ ἐχομένῳ χρόνῳ διὰ λγ΄ ἐτῶν ro. 

τὅτον δημοσίᾳ ἐπὲ προελεύσεως πομπεύσας σὺν τῷ βασιλεῖ xac B 

τῇ μαχαρίᾳ Πουλχερίᾳ εἰς τὴν τῶν ἀποστόλων ἀπέϑετο ἐκ- 
κλησίαν. καὶ οὕτως τοὺς διὰ τὴν ἐκείνου καϑαίρεσιν τῆς éx- 
κλησίας χωρισϑέντας ἥνωσεν. ἐπὶ τούτου τοῦ ἐν ἁγίοις Πρό- 
κλου σεισμοὶ γεγόνασι μεγάλοι ἐν Κωνσταντινουπόλει ἐπὶ τέσ- 
ἀοσαρας μῆνας. ὥστο φοβηϑέντες οἱ Βυζάντιοι ἔφυγον ἔξω τῆς 


9. τῶν Νειλώων b, τῶν Εἰλώων À ἃ f, τοῦ Νειλώων vulg. 14. 
ἐχομένῳ b, ἐρχομένῳ vulg. 17. οὕτως Α, εἶτα vulg. 18. 
τούτου add. ex Α. 19. σεισμοὶ γεγόνασι μεγάλοε A, σεισμὸς 
γέγονεν vulg. 


Hoc anno Theodosius imperator Eudociam coniugem laudes et 
grates relaturam Hierosolymam misit, quae plurima dona ecclesiis 
contulit: et adorata sacra cruce, locisque sacris perlustratis, in regiam 
Cpolim se recepit. 
Persarum regis Isdegerdis annus primus. A. C. 428 
Cpoleos episcopi Procli annus primus. 
Hoc anno ruina in Alexandriae theatro facta in Niliacorum fe- 
slorum pervigilio homines septuaginta duos supra quingentos op- 
pressit. | 
Hoc anno sanctissimus Cpolitanus episcopus Proclus, permissu ab A. C. 430 
imperatore Theodosio petito, Ioannis Chrisostomi reliquias a Comanis 
in regiam civitatem transtulit, et insequente anno, exacta nimirum 
annorum triginta trium periodo, easdem publica confertaque proces- 
sionis pompa deductas, imperatore et beata Pulcheria comitantibus, in 
spostolorum deposuit ecclesia: tum vero cunctos, qui propter abro- 
gatam loanni dignitatem ab ecclesia fuerant segregati, ad pristinam ' 
recepit communionem. sancti Procli aetate, quatuor mensium spatio 
factus est Cpoli terrae motus, adeo ut Byzantini terrore consternati 





ιἀάό THEOPHANIS 


πόλεως dv τῷ λεγομένῳ Κάμπῳ, καὶ ἦσαν διημερεύοντες ovv 
τῷ ἐπισχόπῳ ἐν ταῖς πρὸς ϑεὸν δεήσεσι λιτανεύοντες. ἐν μιᾷ 
οὖν χυμαινομένης τῆς γῆς, καὶ παντὸς τοῦ λαοῦ κράζοντος 
τό, κύριδ ἐλέησον, ἐκτενῶς, περὲ ὥραν τρέτην, ἄφνω πάντων 
αδρώντων συνέβη ὑπὸ ϑείας δυνώμεως ἀρϑῆναί riva γεανίσχον 5 
εἰς τὸν ἀέρα, καὶ ἀκοῦσαι ϑείας φωνῆς παρεγγυούσης αὐτῷ 
ἀναγγεῖλαε τῷ ἐπισκόπῳ καὶ τῷ λαῷ, λιτανεύειν οὕτω καὲ 
λέγειν" ἅγιος ὅ ϑεύς, ἅγιος ἰσχυρός, ἅγιος ἀϑάγατος, ἐλέη-- 
σον ἡμᾶς" μηδὲν ἕτερον προστιϑέντας, ὅ δὲ ἐν ἁγίοις Πρό.-- 
κλος ταύτην δεξάμενος τὴν ὠπόφασιν ἐπέτρεψε τῷ λαῷ ψαλ- 10 
λειν οὕτω, καὶ εὐϑέως ἔστη ὃ σεισμός, ἡ δὲ μακαρία Πουλ.. 
χερία καὶ 0 ταύτης ἀδελφὸς ὑπεραγασϑέντες τῷ ϑαύματι, 
ἐθέσπισαν κατὰ πᾶσαν τὴν οἰχουμένην τὸν θεῖον τοῦτον ψαλ- 
λεσϑαι ὕμνον" καὶ ἀπὸ τότο παρέλαβον πᾶσαι αἱ ἐκχλησίαε 


Dxa9' ἑκάστην ἡμέραν ἄδειν αὐτὸν τῷ ϑεῷ. 15 
A.M. 5931 “Ἱεροσολύμων ἐπισχύπον Ἰουβεναλίου ἔτος αἰ. 


Τούτῳ τῷ &re& Οὐαλεντινιανὸς οὐ μόνον Βριττανίαν καὶ 

Γαλλίαν καὶ Σπανέαν ἀνασώσασϑαι ovx ἴσχυσεν, ἀλλὰ xai 

τὴν ἑσπέριον «Διβύην, τὴν τῶν goo» καλουμένων χώραν 
Ρ.8ι προσαπώλεσθ τρύπῳ τοιῷδε. δύο στρατηγοὶ ἦσαν ᾿Δέτιος καὶ χο 


1. χαὶ ἦσαν — ἐπισχόπῳ om. ἃ. 2. πρὸς ϑεὸν add. ex A. 
6. αὐτῷ A, αὐτὸν vulg. 10. zy» add. ex A. 13. τὴν add. 
ex À. 


ad Campum ita dictum ex urbe secedentes, supplicationibus ac pro- 
cessionibus repetitis dies noctesque cum episcopo protraherent. semel 
itaque terra violentius agitata, et e populo cunctis, domine miserere, 
conclamantibus intentius, sub omnium conspectu, circa diei tertiam 
horam adolescentulum quendam in aera divina virtute sublevari con- 
tigit, et divinam vocem audire sibi praecipientem, episcopo plebique 
renunciaret litaniarum preces in hanc formam deinceps conciperent: 
sanctus deus, sanctus fortis, sanctus immortalis, miserere nobis: nec 
istis quicquam addere attentarent. iussu istiusmodi accepto, populum, 
ut ita caneret, sanctus Proclus adhortatus est, et confestim terrae 
uievit motus. beata porro Pulcheria et eius frater miraculo recreati, 
divinum illum hymnum per orbem quaqua patet decantari sanxerunt: 
ex quo per singulos dies suavibus modulis illum recitandi morem 
cunctae receperunt ecclesiae. - 
A. C. 431 Hierosolymorum episcopi Juvenalii annus primus. 
Hoc anno Valentinianus non modo Britanniam, Galliam et: Hi- 
spaniam servare non valuit, quin etiam occidentalem Libyam, quae 
Afrorum dicitur provincia, hoc pacto amisit duo belli duces tum 


CHRONOGRAPHIA. 145 


Βονιφάτιος, o)c Θεοδόσιος κατὰ αἴτησιν Οὐαλεντιγιανοῦ εἰς 
Ῥώμην ἀπέστειλεν. Βονιφατίου. δὲ τὴν ἀρχὴν τῆς ἑσπερίου 
«Διβύης λαβόντος, φϑογήσας ὁ “Αέτιος διαβολὴν ποιεῖται κατ᾽ 
αὐτοῦ, εἷς ἀνταρσίαν μελετῶντος καὶ τῆς “Πιβύης κρατῆσαε 
σπεύδοντος" καὶ ταῦτα μὲν πρὸς Πλακιδίαν ἔλεγεν τὴν τοῦ 
Οὐαλεντινιανοῦ μητέρα. γράφει δὲ Βονιφατίῳ οὕτως: ἐὰν. 65 
μεταπεμφϑῆς, παραγενέσθαι μὴ ϑελήσης, διεβλήϑης yao, xai 
δόλῳ σε οἱ βασιλεῖς βούλονταε χειρώσασθαι. ταῦτα δεξάμε- 
voc ὁ Βονιφάτιος, καὶ ὡς γνησίῳ φίλῳ τῷ “Αετίῳ πιστεύσας, 
το εεταπεμφϑεὶς οὐ παρεγένετο. τότε οἱ βασιλεῖς τὸν ᾿“έτιον B 
e); εὐγοοῦντα ἀπεδέξαντος ἦσαν δὲ τότε Γύτϑοι καὶ ἔϑγη 
πολλά τὸ καὶ μέγιστα πέραν τοῦ Ζανουβίου ἐν τοῖς ὕπερ- 
βορείοις τόποις κατῳκισμένα. τούτων δὲ ἀξιολογώτερα sioe 
τέσσαρα, Γύτϑοι, Ὑπύγοιτϑοι, Γήπαιδες καὶ Οὐανδῆλοι ἐν ὀνό- 
15 μασι μόνῳ καὶ οὐδενὶ ξτέρῳ διαλλάττοντες, μιᾷ διαλέκτῳ κε- 
χρημένοι" πάντες δὲ τῆς ᾿Αρείου ὑπάρχουσι καχοπιστίας. 
οὗτοι ἐπὲ ᾿ἐρκαδίου καὶ Ονωρέον τὸν Δάνουβιν διαβάντες, ἐν 
τῇ Ῥωμαίων γῇ κατῳκίσϑησαν. καὶ οἱ μὲν Γήπαιδες, ἐξ ὧν 
ὕστερον διηρέϑησαν “Δογγίβαρδοι καὶ ᾿Αβάρεις, τὰ περὲ Σιγ- C 
5ογιδόνα καὶ Σερμεῖον χωρία ῴκησαν. οἱ δὲ “Ὑπόγοτϑοι μετὰ 


4. τῆς «ΤΠιβύης À e, τὴν «Αἰβύην vulg. 6. οὕτως] ὅτε A. 9. 
φίλῳ] δούλῳ alii codd. 14. Γήπαιϑες ubique fere A, Γήπε-- 
dte vulg. ὀνόμασι Α, ὀνόματι vulg. 16. ózáoxorres . alii. 
20. Ἰσέγοτϑοε b h. 1. et infra. 


erant Aetius et Bonifacius, quos rogante Valentiniano Theodosius 
Bomam misit. Bonifacio vero Libyae occidentalis praefecturam asse- 
quuto invidens Aetius, in eum quasi defectionem meditatum et iam 
. Libyam occupare conatum machinatur calumniam. οἱ haec quidem 
ad Placidiam Valentiniani matrem deferebat: interea vero Bonifacio 
scribit. si accersitus fueris, ne de reditu cogitato: criminis enim ca- 
lumniam passus es, et te imperatores dolis comprehendere moliun- 
tur. his acceptis velut ainceriori amico Bonifacius confidens Aetio, 
vocatus non accessit. tum vero ceu fidum et benevolum imperatores 
habuerunt Aetium. erant ea tempestate Gotthi gentesque quam plu- 
rimae et copiosae trans Danubium in Hyperboreis regionibus habitan- 
tes, inter quas praecipuae quatuor omnino sunt, Gotthi, Wisigotthi, 
Gepedes et Vandali, nullo alio, quam nominum appellatione a se in- 
vicem discretae, et ubique una communi lingua utentes: omnes alio- 
qui pravas Arii sectantur opiniones. isti Arcadio et Honorio impe- 
rantibus traiecto Danubio, in Romanae potestatis solo fixerant sedem. 
Gepedes quidem, ex quidus demum Longobardi et Abares divisi sunt, 
loca ad Singidonem et Sirmium posita occupaverunt. Wisigotthi post 


Theophanes. 10 





146 THEOPHANIS 


'dAaptyov τὴν Ῥώμην πορϑήσαντες, εἰς Γαλλίας ἐχώρησαν 
καὶ τῶν ἐκεῖ ἐχράτησαν. Γύτϑοι δὲ Παννονίαν ἔσχον πρῶτον, 
ἔπειτα τῷ 19. ἔτει τῆς βασιλείας, Θεοδοσίου τοῦ νέου ἐπε- 
τρέποντος, τὰ τῆς Θρᾷκης χωρία ᾧκχησαν, καὶ ἐπὲ vg χρό- 
vovg ἐν τῇ Θράκῃ διέτριψαν, καὶ τῆς ξσπερίου βασιλείας ὅ 
ἐχράτησαν. οἱ δὲ Οϑανδῆλοι ᾿Αλανοὺς ἑταιρισάμενοι xai Γερ-- 
μαγούς, τοὺς νῦν καλουμένους Φραγκους, διαβάντες τὸν Ῥῆ- 
νὸν ποταμόν, ἡγούμενον ἔχοντες IMoóíyiaxAo» , κατῴκησαν dy 
Σπανίᾳ, πρώτῃ οὔσῃ τῆς Εὐρώπης ἀπὸ τοῦ ἑσπερίου Ὥκχεα- 
Ὡνγοῦ" Βδονιφάτιος δέ, φοβηϑεὶς τοὺς τῶν Ῥωμαίων βασιλεῖς, τὸ 
περάσας ὠπὸ “ιβύης εἰς Σπανίαν πρὸς τοὺς Οὐανδήλους ἡλ.-- 
ϑεν. xa£ εὑρὼν τὸν IModiyioxAoy τελευτήσαντα, τοὺς δὲ ἐχεί- 
yov παῖδας T'óv9agíy t& καὶ Γιζέριχον τὴν ἀρχὴν διέποντας, 
τούτους προτρεψάμενος τὴν ἑσπέριον “ιβύην εἰς τρία μέρη 
διελεῖν ὑπέσχετο, ἐφ᾽ ᾧ ἕκαστον τοῦ τρίτου μέρους ἄρχειν 15 
σὺν αὐτῷ, xowi δὲ ἀμύνεσθαι τὸν οἷον δήποτε πολέ. 
piov. ἐπὶ ταύταις ταῖς ὁμολογίαις οἱ Οὐανδῆλοι τὸν πορ- 
ϑμὸν διαβάντες, τὴν “ιβύην κατῴχησαν ἀπὸ τοὺ Ὠκεανοῦ 
μέχρι Τριπόλεως τῆς κατὰ Κυρήνην. οἱ dà “Ὑπόγοτϑοι dva- 


1. Γαλλίας Α, Γαλλίαν vulg. 5. διέτρεψαν, xai] e addit haec: 
διατρίψαντες Θευδερίχου ἡγεμονεύοντος αὐτῶν Πατριχίου xai 
Ὑπάτου, Ζήνωνος αὐτοῖς ἐπετρέψαντος, τῆς ἑσπερίας x. τ. À. 
8. Γοδίγεσχλον e. 12. τὸν μὲν Γοδίγ. b. 13. Γότϑαριν — 
Τηζέριχον a. 15. ἐφ’ ᾧ e, ἐφ’ ὧν vulg. 17. ταῖς add. ' 
ex Α. 


illatas ab Alaricho clades Roma devastata, in Galliam secedentes, va- 
rias obtinuerunt provincias: Gotthi Pannoniam primum adepti, mot 
nono supra decimum imperii anno, Theodosio iuniore ita permittente, 
Thraciae regiones incoluere, et Thracica habitatione per ánnos octo 
et quinquaginta protracta, occidentalis tandem imperii facti sunt do- 
mini. andali demum Alanis et Germanis, Francos nunc istos vo- 
cant, sibi ascitis, Rheno flumine traiecto, duce Modigisclo, in Hispa- 
nia, quae ab Hesperio oceano Europae prima regio est, sedem posue- 
runt. Bonifacius autem ab imperatoribus Romanis sibi metuens, e  , 
Libya traiiciens in Hispaniam ad Vandalos se recepit. mortuo iam 
Modigisclo, Gontharim et Gizerichum eius filios regnum administran- 
tes offendit: ipsos pluribus hortatus Libyam occidentalem in tres 
partes se divisurum promisit , ut unusquisque secum tertiam partem 
obtineret: cunctique simul adversarium omnem, quisquis ille foret, 
ulciscerentur. his conditionibus firmatis, Vandali enavigato freto Li- 
byam ab oceano ad Tripolim, quae est iuxta Cyrenem, incoluerunt. 
Wisigotthi quoque e Gallia migrantes occupaverunt Hispaniam. porro 


CHRONOGRAPHIA. 147 


στάντες ἀπὸ Γαλλίας ἐχράτησαν καὶ τὴν Σπανίαν. τινὲς 
δὲ τῆς συγκλήτου Ῥωμαίων, φίλοι Βονιφατίου τὴν "deriv P.82 
ψευδοχατηγορέαν ἀγηγγείλαν τῇ Πλακιδίᾳ, ἐμφανῇ ποιήσαν- 
τες xai τὴν πρὸς Βονιφάτιον ᾿Δετίου ἐπιστολήν, τοῦ Βο- 
δνεφατίου ταύτην αὐτοῖς ἀποστείλαντος. ἡ δὲ Πλακχιδία ἐκ- 
πλαγεῖσα, τὸν μὲν ᾿Δέτιον οὐδὲν ἠδίκησεν, Βονιφατίῳ δὲ λό- 
yo» προτρεπτικὸν μεϑ᾽ ὄρχων ἀπέστειλεν. τοῦ δὲ Γονθαρίου 
τελευτήσαντος, Γιζέριχος τῶν Οὐανδήλων γέγονεν αὐτοκρώ- 
τωρ. Βονιφάτιος οὖν τὸν λόγον δεξάμενος, τῶν Οὐανδήλων 
τοκατεστράτευσεν, στρατοῦ μεγάλου ἐλθόντος αὐτῷ ἀπό rs Ῥώ- 
μης καὶ ἀπὸ Βυζαντίου, στρατηγοῦντος “σπαρος. πολέμου 
δὲ χροτηϑέντος πρὸς Γιζέριχον, ἡττήϑη ὁ τῶν Ῥωμαίων στρα- B 
τός- καὶ οὕτως Βονιφάτιος μετὰ ᾿“ἴσπαρος εἰς Ῥώμην ἐλ- 
Ow», τὴν ὑποψίαν διέλυσεν ἀποδείξας τὴν ἀλήϑειαν. 7 δὲ 
15449goixz ὑπὸ Οὐανδήλους γέγονε. τότε xai ἸΠαρκιανὸς στρα- 
τιώτης ὧν, καὶ δουλεύων τῷ ᾿“Δσπαρι, ζῶν συνελήφϑη ὑπὸ 
Γιζερέχου, ὃ μετὰ ταῦτα βασιλεύσας. 
Τούτῳ τῷ ἔτει μετετέϑη ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ 7j ἁγία μάρτυς Α.Μ.593 
Εὐφημία πρὸ ἕξ καλανδῶν Ὀχτωβρίων. Υ. 66 
20 Τούτῳ τῷ ἔτει ὃ Κάνθαρος τὸ βαλανεῖον ἐν ? MAsEay- A.M. 5933 
δρείᾳ ἐπληρώϑη. μοναχοὲ dé τινες ἐλθόντες ἐν Κωνσταντι- 
γουπόλει παρηνόχλουν τῷ βασιλεῖ κατὰ Θεοδώρου τοῦ γενο- 


12. ὁ add. ex Α. 


quidam ex Romanis senatoribus Bonifacii amici dolos Aetii cun- 
ctasque eius calumnias Placidiae denunciavere, et Bonifacio episto- 
lam ipsam Aetii ad eos submittente, ipsi eandem Placidiae feceruut 
manifestam et palam exhibuerunt. augusta his exterrita, Aetiuin 
nullatenus ulta est; ad Bonifacium autem, quae officium suaderent, 
etiam addito iusiurando verba fecit. — Gonthari vero e vivis sublato, 
Vandalorum imperium suscepit Gizerichus. Bonifacius ex adverso 
data fide confirmatus, copioso exercitu Roma Byzantioque sub Aspare 
duce transmisso, bellum adversus Vandalos movit. inito cum Gize- 
richo certamine Romanae acies deletae. ita Bonifacius cum Aspare 
Bomam ingressus, rei veritate probata, conceptam de se suspicionem 
diluit: Africa vero sub Vandalorum potestate remansit. tum etiam 
Marcianus miles, Asparis domesticus, vivus a Gizericho captus est: ac 
posunodum successit imperio. . 

Hoc anno sancta martyr Euphemia sexto kalendas Octobris Ale- A. C. 43a 
Xandriam translata est. 

Hoc anno Cantharus, quod balneum fuit Alexandriae, completus A. C. 433 
tii. porro quidam monachi Cpolim profecti molestiam imperatori 


148 THEOPHANIS 


μένου ἐπισκόπου IMoyoveoríac μετὰ ϑάνατον αὐτοῦ, ὡς αἷ- 
ρετικὸν διαβάλλοντες. ὃ δὲ βασιλεὺς Πρόκλῳ ἐπέτρεψε τοῖς 
τῆς ὠνατολῆς ἐπισκύποις γράψαι τὴν ζήτησιν ποιεῖσϑαι, xai 
εἰ ἀληϑεύουσιν ἀναϑεματίσαι Θεόδωρον. Ἰωάννης δὲ ὃ ᾽“4»- 
τιοχείας ἀντέγραψεν Πρόκλῳ μετὰ τῆς ἰδίας συνόδου καὶ τῷ 5 
βασιλεῖ ὀρϑοδοξίαν μαρτυρῶν Θεοδώρῳ. 
A.M. 5934 ᾽ΑἈντιοχείας ἐπισκόπου Zfouyov ὅτος a. 
A.M.5935 Ρώμης ἐπισχόπου “έοντος ἔτος α΄. 
P.83 Τούτῳ τῷ ἔτει Χαρμόσυνος ὅ αὐγουστάλιος ἐν ᾿“λεξαν- 
D δρείᾳ ἐκροταφίσϑη ἐν τῷ κυνηγείῳ" xai ἀπέθανεν μηνὲ "Enigi 10 
πρώτῃ. | 
A.M. 5936 Τούτῳ τῷ ἔτει Θεοδόσιος ὅ βασιλεὺς ᾿«ντίοχον τὸν πραι- 
πόσιτον καὶ narQíxtov τὸν καὶ βαΐουλον αὐτοῦ ἐποίησε παπ- 
πᾶν, δημεύσας καὶ τὸν oixoy αὐτοῦ, ὡς κατεπαιρόμενον τῶν 
βασιλέων καὶ καταφρονοῦντα αὐτοῦ. διὸ xai νόμον ἔϑετο 15 
Bu εἰσέρχεσϑαι εἰς Πατρικίου ἀξίαν εὐνοῦχον. 
A.M. 5937 Τούτῳ τῷ ἔτει Κῦρον τὸν ἔπαρχον τῆς πόλεως xai τῶν 
πραιτωρίων, ἄνδρᾳ σοφώτατον καὶ ἱκανὸν, κτίσαντα τὰ τείχη 
τῆς πόλεως, καὶ ἀνανεώσαντα πᾶσαν ἸΚωνσταντινούπολιν, 


ἤ. ὃ add. ex A. 5. ἰδίας A , ἁγίας vulg. 10. ἐν τῷ x. 
Α, ἐν τῇ x. vulg. t. post πρώτῃ add. ἃ: τούτῳ τῷ ἔτει 
ἐσείσϑη ἢ γῇ καὶ ἐμυχήϑη πρὸ € Καλανϑδῶν Μαΐζων. 13. IIa- 
toíxioy xai Βάγυλον A. παπᾶν À. 14. τοῦ βασιλέως e. 
15. ἔϑετο Α, ἐξέϑετο vulg.— 14. Κῦρον] Κύριλλον À. — €zag- 
xov ἃ b. 18. χείσαγξα τὰ À e, κιίσαγτά τε vulg. 


inferebant causa Theodori Mopsuestiae quondam episcopi, quem etiam 
post mortem haeresis insimulabant. imperator autem ad orientis epi- 
scopos, inquiaitionem plenam instrui, et si vera profeérrent monachi, 
ut Theodorum anathemate ferirent, Proclo commisit ut scriberet. 10- 
annes vero Ántiochiae episcopus de recto Theodori sensu cum sua 
synodo Proclo rescripsit, et de eadem imperatori fidem fecit. 

. 43ή Antiochiae episcopi Domni annus primus. 

435 Romae episcopi Leonis annus primus. 

Hoc anno Charmosynus augustalis ad tempus in venatus thea- 
tro percussus interiit mensis Epiphi die primo. 

A. C. 436 Hoc auno 'lheodosius imperator Antiochum praepositum patri- 
cium et baiulum suum, aedibus eius publicatis, contemptus et elatio- 
nis erga imperatoris maiestatem dainnatum clericum esse iussit. quare 
legem etiam tulit, ne quis eunuchus ad patricii dignitatem eve- 
heretur. 

A. C. 437 Hoc anno Cyrum urbis et practorianorum praefectum , virum 
litteratissimum et in negotiis gerendis praestantem, qui urbis moenia 


CHRONOGRAPHIA. ' 149 


περὶ ob ἔκραξαν oi Βυζάντιοι ini τοῦ ἱππικοῦ καϑεζομένου 
τοῦ βασιλέως καὶ ἀκούοντος" ἸΚωνστανεῖνος ἔκτισεν, Κῦρος 
ἀνενέωσεν ! καὶ ἐχύλανεν ὅ βασιλεὺς ὅτε ταῦτα εἶπον περὲΐ. 61 
αὐτοῦ, καὶ προφασισάμενος αὐτὸν ἑλληνόφρονα εἶναι, καϑεῖ- C 

5λεν αὐτὸν τῆς ἀρχῆς, καὶ ἐδήμευσεν. ὃ δὲ προσφυγὼν τῇ 
ἐκκλησίᾳ ἐγένετο παππᾶς. ὁ δὲ βασιλεὺς σπλαγχνισϑεὶς ἐπ᾽ 
αὐτὸν éxélevos γενέσθαι αὐτὸν ἐπίσχοπον Σμύρνης τῆς ἐν 
"Ασίᾳ. οἱ δὲ Σμυρναῖοι καταλαβόντες αὐτὸν πρὸ τῶν ἁγίων 
ϑεοφανίων ὑφορώμενοι αὐτὸν ὡς ἑλληνόφρονα ἠβούλοντο 

10 ἀνελεῖν ἐν τῇ ἐχκλησίᾳ. τοῦ δὲ εἰσελθόντος εἰς τὴν ἐκκλησίαν 
καὶ προτραπέντος λαλῆσαι τῷ λαῷ, ἔφη" ἄνδρες ἀδελφοί, 
ἢ γένγησις τοῦ ϑεοῦ xaé σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ σιωπῇ 
τιμάσϑω, ὅτι dxorz καὶ μόνη συνελήφϑη ἐν τῇ ἁγίᾳ παρϑένῳ 
ὁ τοῦ ϑεοῦ λόγος" αὐτῷ 7 δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας, ἀμήν. καὶ 

τό ἐχάρη ὃ λαός, καὶ εὐφήμησαν αὐτόν, καὶ ἐπεσκόπησεν aJ-D 
τοῖς εὐσεβῶς. 

Τούτῳ τῷ ἔτει ἔτυράννησεν Ἰωάννης ἕτερος, ὃ λεγόμενος A.M. 5938 
Οὐανδαλός, κατὰ Ονὐαλεντινιανοῦ ἐν Ῥώμῃ" καὶ ἀποστείλας 
Θεοδόσιος δύναμιν σὺν τῷ ᾿«“ἥσπαρε xai ᾿“ἰρταβουρίῳ στρα- 

λοτηγοῖς, καὶ πολέμον χροτηϑέντος, ἥττήϑη Ἰωάνγης, καὶ λαβὼν 


5. ἐδήμευσεν αὐτὸν b. 6. ἐπ’ αὐτῷ b. 8Β. πρὸ τῶν -- -- 
αὐτὸν add. ex b. 10. ἐν τῇ ἐχχλησίᾳ om. A. 15. αὐτοῖς 
add. ex A. 17. ἕτερος] στερρὸς A. 


partim extruxerat et urbem ex parte reparaverat, cum de eo, se. 
dente in circo imperatore, et audiente, exclamassent Byzantini: Con- 
etantinus instauravit, Cyrus renovavit: indignatus imperator de hu- 
iusmodi acclamationibus, et eum cum gentilibus sentire causatus, prae- 
fecti dignitatem Cyro abrogavit et eius facultates publicavit. ille ad ec- 
clesiam se recipiens factus est clericus. imperator autem miseratione in 
eum motus, Smyraae, quae Asiae urbs est, episcopum fieri iussit. eun- 
dem vero comprehensum, quasi gentilium opinionibus adhuc deten- 
tum in ipsa ecclesia interficere meditabantur. ille confertam eccle. 
siam conveniens, et ad populum concionem habere compulsus, ait: 
viri fratres, nativitas dei et salvatoris nostri Iesu Christi colatur si- 
lentio: quandoquidem auditu etiam solo in sancta virgine dei verbum 
conceptum est. ipsi gloria in saecula saeculorum, amen. his popu- 
lus in hilariratem versus, felicibus votis eum prosequutus est: et 
episcopi provinciam apud illos piissime administravit. . 
Hoc anno Ioannes alius, Vandalus cognomine, tyrannidem in Va- A. C. 438 

lentinianum Romae suscitare fnolitus est: Theodosius Aspare et Ar-- 
taburio Romanarum copiarum ducibus missis, praelio coinmisso, Ioannem 
superavit, qui etiam fide accepta vivum se in eorum manus dedit. bi 


150- THEOPHANIS 


λόγον παρέδωχεν ἑαυτὸν ζῶντα. καὶ εἰσάγουσιν αὐτὸν πρὸς 
P.84 r0» βασιλέα Θεοδύσιον' xai τιμῆς ἀξιωϑῆναι αὐτὸν παραω- 
σκευάζουσιν. ὅ δὲ Χρυσάφιος εὐνοῦχος ὧν καὶ παραδυνα- 
'στεύων ἐν τοῖς βασιλείοις, δολοφονήσας ἀνεῖλεν αὐτόν" ἀλλ᾽ 
οὐχ εἰς μακρὰν τοῦτον 7j δίκη μετῆλϑεν. 5 
A.M.5939. Tovro τῷ ἔτει Κύριλλος ᾿“λεξανδρείας καὶ Πρόκλος 
Καωνσταντινουπόλεως εὐσεβῶς ἐχοιμήϑησαν. καὶ τὸν μὲν Πρό- 
Βκλον Φλαβιανὸς ὃ πρεσβύτερος καὶ σχενοφύλαξ τῆς μεγάλης 
ἐκκλησίας Κωνσταντινουπύλεως διεδέξατο, ἀνὴρ ἱερώτατος xai 
ἐνάρετος. Κύριλλον δὲ Ζιόσκορος ὃ δυσσεβὴς διεδέξατο, μηδ᾽ 10 
ὅλως ὧν διδασκαλικός" ἀχρεῖος δὲ καὶ ἀνήμερός τις, ἐξαι- 
ρέτως δὲ ἐν τοῖς συγγενέσε Κυρίλλου γενόμενος, ὃς xai τὴν 
οἰκίαν αὐτῶν καίπερ οὖσαν ἐν ὕψει πολλῷ ἐπάνω τρίστεγον 
οἶκον καϑιέρωσεν. 


A.M. 59io Ϊαωνσταντινουπόλεως Φλαβιανοῦ, ᾿“λεξανδρείας zftoaxopov 15 
ἐπισχόπου ἔτος α΄. | 
C Τούτῳ τῷ ἔτει Χρυσάφιος εὐνοῦχος τοῦ τὸ παλατίου xai 


τοῦ βασιλέως κρατῶν, τῇ Φλαβιανοῦ χειροτονίᾳ φϑονήσας, 
ὑπέϑετο τῷ βασιλεῖ ἀκάχῳ ὄντι, καὶ εἰς ΧΧαλχηδόνα διάγοντι, 
δηλῶσαι τῷ πατριάρχῃ ἀποστεῖλαι τὰς ὑπὲρ τῆς χειροτονίας 20 
εὐλογίας. ὃ δὲ Φλαβιανὸς καϑαροὺς ἄρτους ἀπέστειλεν εὐ-- 


8. μεγάλης add. ex A. 11. ἀχρεῖος Α a b, ἀρχεῖος vulg. 
12. ὃς χαὶ A a b, dg καὶ vulg. 21. ἀπέστ. εὐλογίας A, ἀπ. 
εὐλογίαν vulg. 


virum ad imperatorem Theodosium adducunt, et ut honores assequa- 
tur, operam adhibent. porro Chrysaphius eunuchus summam in pa- 
latio potestatem exercens dolis ei mortem intulit: a quo perpetratum 
scelus divina iustitia inultum sero differri non est passa. 

À. C. 439 Hoc anno Cyrillus Alexandriae et Proclus Cpoleos episcopi cum 
pietate obdormierunt: et Proclum quidem Flavianus presbyter et 
ecclesiae Cpoleos sceuophylaz, vir sacris praestans et. ornatus virtute, 
excepit; in Cyrilli vero locum Dioscorus flagitiosus, et omnis expers 
doctrinae, nulli bonus, sed sola naturae ferocitate conspicuus, suffe- 
ctus est. haec eius summa laus, quod inter Cyrilli afines numerare- 
tur, quorum aedes summa licet altitudine spectabiles ac super ter- 
tiam contignationem elevatas profano ritu consecravit. 

A.C.4jo  Cpoleos episcopi Flaviani, Alexandriae episcopi Dioscori annus 

rimus. 
r Hoc-anno Chrysaphius eunuchus summam in palatio et penes 
imperatorem assequutus potestatem, Flavianum ordinatum cum invi- 
dia et moleste ferens, imperatori alioqui minime malo, Chalcedone 
tunc moram agenti, suggessit, ut in ordinationis et dignitatis vicem 
benedictionis aliquod munus rependeret patriarcha, litteris siguilica- 


CHRONOGRAPHIA. 151 


 Aeyluc. ὃ dà Χρυσάφιος ἀποστρέψας ταύτας, ἐδήλωσε χρυ- 
σᾶς εὐλογίας ζητεῖν τὸν βασιλέα. ὃ δὲ ἐπίσκοπος ἀντεδήλου 
μὴ ἔχειν χρήματα ἀποστεῖλαι, εἰ μή τισι χρήσομαι τῶν ἱερῶν 
σκευῶν. γίγνεται οὖν óx τούτου οὐ μιχρὰ λύπη ἐν μέσῳ ᾿" 
Βαὐτῶν, Πουλχερίας ταῦτα μὴ εἰδυίας. καὶ ταῦτα μὲν ἐν. 68 
Κωνσταντινουπόλει. ὃν ᾿Αλεξανδρείᾳ δὲ Ζεόσκορος εὐθὺς ἐκ D 
προοιμίων τοὺς συγγενεῖς Κυρίλλῳ πορϑεῖ, καὶ τὰ τούτων 
ληίζεται. τὸν δὲ ἀδελφιδοῦν αὐτοῦ. ᾽.«ϑανάσιον πρεσβύτερον 
ὅγεα καϑεῖλεν ἀναιτίως, δημεύσας αὐτὸν ἐσχάτως. ταῦτα 
1ο ἐποίεε ἐναντιούμενος τῇ ὀρϑὴ πίστει Κυρίλλου αἱρετικὸς ὧν 
ἐξ ἁπαλῶν ὀνύχων τὰ ὮΩριγένους φρονῶν. ἐνεῖχεν δὲ καὶ 
Φλαβιανῷ, διότε μικρὰν ἐπικουρίαν παρέσχϑδ τοῖς συγγενέσι 
τοῦ μαχαρίου Κυρίλλου. ὁ δὲ Χρυσάφιος δυσσεβὴς ὦν, xai P. 85 
μὴ φέρων ὁρᾷν τὴν τῶν ἐκκλησιῶν ὁμόνοιαν, σπουδὴν ποιεῖ- 
τὅται αὐτὰς ταράξαι, καὶ παντοῖος γίνεται εἰς τὸ Φλαβιαγὸν 
τῆς ἐπισχοπῆς ὀξεῶσαι, βουλόμενος Εὐτυχῆ τινα ἀρχιμανδρέ- 
τὴν ὁμόφρονα αὐτοῦ εἰς τὴν ἐπισχοπὴν προχειρίσασϑαι. καὲ 
ἐπειδὴ Πουλχερίας κρατούσης τῶν πραγμάτων οὐδὲν ἴσχυεν, 
πρῶτον ὑπεισέρχεται τῇ Εὐδοκίᾳ ὠπείρῳ οὔσῃ, καὶ εἰς φϑό- 


v 


4. οὐ om. Α. 5. μὲν add. ex A. 8. αὐτοῦ add. ex A. 
10. τὴν ὀρϑὴν πίστιν b. 11, ἐνεῖχεν»] fort. ἔγχοτον ἐνεῖχεν. 
Herod. I, 118. t2. Φλαβιαγὸν b. 16. Ejtvyj Δ, Εὐτυχὴν 
vulg. 17. αὐτῷ a. 


ret. Flavianus mundos ac puros panes in benedictionem misit. hos 
aversatus Chrysaphius, aurea benedictionis munera imperatorem po- 
stulare rescripsit. pecunias, quas mitteret, nisi conflaret ex sacris ec- 
clesiae vasis, se non habere retulit episcopus. ex buiusmodi responso 
non modicus ab invicem anünorum ortus dissensus, cuius ad Pulche- ^ 
riam nulla delata notitia. et haec quidem Cpoli. Alexandriae porro 
Dioscorus velut in arrepti niuuneris primo limine Cyrilli affinium fa- 
cultates depraedatur et. eorum quaecumque bona rapit: consobrinum 
Athanasium presbyteri dignitate proinotum , publicatis etiam quae 
possidebat omnibus, oflicio removit. ista quidem vir a teneris un- 
guibus haereticus, et Origenis opinionibus infectus, rectam Cyrilli fidem 
eversurus, attentabat: et a Flaviano, ob nonnullas eius affinibus datas 
suppetias, animum ferebat aversum. interim Chrysaphius, cum impie- 
tatem animo recoqueret, nec ecclesiarum concordiam posset conspi- 
cari, studium illis turbandis adhibet, ac ut -Flavianum episcopatu ἥδ. 
iiciat, omnem lapidem movet, Eutychem quendam archimandritam, qui | 
cum ipso male de fide sentiebat, episcopum praeficiendum secum con- 
siliatus. quoniam vero, Pulclieríia rerum summam adiministrante, nulla 
valebat ipse autoritate, in rudem et inexpertum Eudociae animum 


152 THEOPHANIS . 


gov αὐτὴν ἐρεϑίζει κατὼ τῆς οἰκείας μητρός," καὶ ὅποτϑεται 
αὐτῇ λοιδορῆσωε αὐτὴν παρὰ τῷ βασιλεῖ πρὸς τὸ λαβεῖν αὖ- 
τὴν τὸν πραιπόσιτον: ἐπειδὴ ἢ Πουλχερία εἰς τὴν δεοίκην 
Βσι» ἐῶν πραγμάτων ἀναγκαίως εἶχο τὸν πραιπόσιτον. ὃ δὲ ΄ 
βασιλεὺς ὑπὸ τῆς γυναικὸς ἐνοχλούμονος, διαπέμπεται αὐτῇ 5 
λέγων" μή σὲ τοῦτο λυπήσῃ" πραιπόσιτον γὰρ ἔχειν O8 οὐκ 
ἔστε δυνατὸν " οὐδὲ τὴν ἡμὴν ἀδελφὴν καλῶς διοικοῦσαν καὲ 
ἐμπείρως καὶ εὐσεβῶς ἐγὼ παραστέλλω. τούτου δὲ 'ὠποτυ- 
χῶὼν ó Χρυσάφιος ἐφ᾽ ἑτέραν μετέρχεταε σκευήν, καὶ ὑποτίϑς- 
ται τῇ Εὐδοκίᾳ ὀχλῆσαι τῷ βασιλεῖ, καὶ ἐπιτρόψαι τῷ πα- 10 
τριάρχῃ χειροτονῆσαι αὐτὴν διάκονον, ὡς παρϑενεύειν ὥἥρη- 
μένην. καὶ ἐπὲ πλεῖον τῆς Εὐδοκίας ὀχλούσης, ἔπεισε τὴν 
κουφότητα τοῦ βασιλέως. - καὶ τοῦτο προτραπεὶς ὃ μακάριος 
Φλαβιανὸς παρὰ τοῦ βασιλέως ἐλυπήϑη σφόδρα προβλέπων ᾿ 
Οτὰ μέλλοντα ἐκ τούτον ἀναφυῆναν σκάνδαλα. καὶ τῷ uivi5 
βασιλεῖ ὑπέσχετο. τῇ δὲ Πουλχερίᾳ ἔγραψεν παρακαλῶν αὖ- 
τὴν μὴ δεχϑῆναε εἰς πρόσωπον αὐτῆς, ἵνα μὴ ἀναγχασϑῶ, 
φησίν, τῶν λυπούντων σε πρᾶξαί τι. 7 δὲ ἐκ τῶν γραφέντων 
“φοήσασα τὸ μελετώμενον, τὸν μὲν πραιπόσιτον τῇ Εὐδοχίᾳ 
ἐπέστειλεν" εἰς δὲ τὸ Ἕβδομον ἐξελϑοῦσα ἡσύχαζεν. ἐκ τού- 20 


2. αὐτῇ λοιδορῆσαι om. Α. 3. ἡ Πουλχ. τὴν ϑιοίκ. τῶν πρ. 
ἐχράτεε xoà drayx. b. 9. ὅ add. ex A. 11. παρϑενεύειγν 
ἐοημένην À, παρϑεγνείην εἰρημέγην vulg. — 12. ὀχλουμένης Δ. 


sese primum insinuat, et in propriae matris perniciem invidiae faces 
accendit, eique suggerit, ut eam apud imperatorem praepositi sibi ad- 
sciscendi fine carpat et incuset: Pulcheria namque coniunctam prae- 
positi operam in negotiis gerendis necessario exigebat. imperator a 
- coniuge molestius interpellatus, hoc ad eam responsum dat. depone 
animi anxietatem; praepositum enim obtinere nequis: neque sororem 
praeclare solerter et cum pietate res imperii administrantem ego re- 
moveo. intentis frustratus Chrysaphius, aliam dolorum componit ma- 
chinam. fit Eudociae auctor, ut ipsa precibus imperatorem fatiget, ac 
Pulcheriam, tanquam ad virginitatem destinatam , a patriarcha diaco- 
nissan ordinandam, eo iubente, impetret. ita Eudocia in rogando 
frequentior, et in postulatis exigendis importunior, leniorem impera- 
loris animum, quo desiderabat, impellit. beatus Flavianus, accepto 
imperatoris iusso, mala ex eo, si fiat, nascitura praesentit, et in an- 
xietatem coniicitur. imperatoris tamen dictis obsequentem se fore 
pollicetur; ac simul Pulcheriae, ne in eius conspectum admittatur, 
ne forsan, inquit, quod a te libenter non sit ferendum, circa te quip- 
piam exequi cogar, litteris significat. ex scriptis, quod parabatur, 
illa coniiciens, praeposito ad Éudeciae libitum cedit, et in lebdo- 


CHRONOGRAPHIA. 153 
sov ὅ βασιλοὺς xai ἡ Εὐδοχία σφόδρα κατὰ Φλαβιανοῦ vs 
πήϑησαν, ὡς τὸ μυστήριον ἐχκαλύψαντος. Σῆς’ δὲ Πουλχερέας 
ἡσυχαζούσης, καὶ Evjoxíac τὴν βασιλείαν ἰϑυνοάώσης, συνη.- 
γέχϑη τε τοιοῦτον. Παυλῖνός τις μάγιστρος ἠγαπᾶτο. παρὰ Ὁ 
δεῆς Εὐδοκίας, ὡς λογωότατος καὶ ὡραιότατος, ᾧ τινι συχνῶς 
ἐδίᾳ συνετύγχανεν. τῇ οὖν ἡμέρᾳ ἐτῶν ἁγίων ϑεοφανέων προσ- 
ἤγαγέν τις τῷ βασιλεῖ μιῆλον μέγα τὸ καὶ ϑαυμαστόν. ὃ dà 
βασιλεὺς τοῦτο ϑαυμάσας ἀπέστειλεν αὐτὸ τῇ Εὐδοκίᾳ, xdé 
κείνη ἀπέστειλεν αὐτὸ τῷ Παυλίῳ' ὃ δὲ Παυλῖνος μετὰ 
10dvo ἡμέρας ἀπέστειλεν αὐτὸ τῷ βασιλεῖ, ὃ δὲ βασιλεὺς τοῦ- 
τὸ γνωρίσας óxgriev, καὶ ὠπελϑὼν λέγει τῇ αὐγούστη " τὴν 
σωτηρίαν μου, τὸ μῆλον ὃ ἔπομψά σοι, ποῦ ἐστίν; 7j dà ἔφη" 
μὰ τὴν σωτηρίαν σου, ἔφαγον αὐτό. τότε εἰς ὀργὴν κινηϑείς, P. 86 
κελεύει τὸ μῆλον ἐνεχϑῆναι, καὶ τὸν Παυλῖνον ἐξορισϑῆναι | 
τῦ εἰς Καππαδοκίαν, κἀκεῖ σφαγῆναι. ὃ δὲ ἀνωτέρω uvguoytv- V.69 
ϑεὶς Εὐσέβιος ὃ σχολαστικός, ὃ πρῶτος Νεστορίον λαβόμε- 
»06, προαχϑεὶς εἰς ἐπισκοπὴν “Ἰορυλαίου, καὶ πρὸς Εὐτυχῆ 
τὸν ἀρχιμανδρίτην περὲ πίστεως διαλεγόμενος, εὗρεν οὐκ ὀρϑὰ 
φρονοῦντα αὐτόν, πολλὰ δὲ παρακαλέσας xai παραινέσας 
Δοὠφελῆσαι αὐτόν, οὐκ ἴσχυσεν. τότε Ó Εὐσέβιος ἀνήγαγε τὰ 
περὲ αὑτοῦ Φλαβιανῷ τῷ ἐπισκόπῳ, ὅστις συγκροτήσας σύνο- 


6. ἐδίᾳ A, ἰδίως vulg. 18. ὀρθὰ A, ὀρϑῶς vulg. 19. πα- 
ραχαλέσας καὶ om. Δ. 20. τὰ περὲ Α, τὸ περὲ vulg. 


mum secedens privatam vitam agebat. hinc in Flavianum, velut com- 
missum sibi arcanum revelantem, imperatoris et Eudociae commota 
indignatio. caeterum Pulcheria ad privatam compulsa vitam, et Eudocia 
negotiorum curam gerente, tale quippiam accidit. erat Paulinus qui- 
dam vie litteris omnibus et formae venustate conspicuus, Eudociae 
apprime carus, cum quo familiarius agere et seorsim colloqui illa 
solebat. at cum sanctorum theophaniorum die malum elegans omnino 
et stapendae magnitudinis nonnullus imperatori obtulisset, ille fru- 
ctum admiratus Eudociae misit, haec Paulino dedit: Paulinus duos 
post dies illud imperatori obtulit. imperator malum agnitum cela- 
vit, et ad augustam profectus, per salutem, inquit, meam, obtestor, 
quid de malo, quod tibi dedi, actum est? ita salvus sis, inquit illa, 
comedi. imperator in iram versus malum proferri iubet, et Paulinum 
in Cappadociam exulem abactum trucidari. porro memoratus Euse- 
bius scholasticus, qui primus Nestorium confutavit, ad Dorylaei 
episcopatum provectus, disceptatione cum Eutyche archimandrita ha- 
bita, a recto fidei sensu comperit alienum. pluribus autem precibus 
et exhortationibus emendare conatus, nibil profecit. eo tempore, 


154 THEOPHANIS . 


do» τεσσαράκοντα ἐπισκόπων, μεταστέλλεται τὸν Εὐτυχῆ, xai 

Βχατὰ πᾶσαν ἀκολονϑίαν τῶν ἐχκλησιαστικῶν κανόνων ἄνα» 
κρίνας, καὶ οὐρὼν αὐτὸν αἱρετικὸν καὶ ὕπουλον, καϑεῖλεν 
estoy. Χρυσάφιος δὲ τούτου σύμφρων τοῦ παλατίου xQa- 

. τῶν, καὶ ταῦτα μαϑὼν ἐπὶ πλεῖον ἐξμπτεται εἰς ὀργὴν κατὰ 5 
Φλαβιανοῦ, xai δηλοῖ τῷ “«ιηιοσκόρῳ ““λεξανδρείας, εἰς πάντα 
αὐτῷ συνεργεῖν τὰ καταϑύμια, εἰ ταῖς κατὰ Φλαβιανοῦ καὶ 
Εὐσεβίου συνδράμοι αὐτῷ κατηγορίαις καὶ ὑπὲρ Εὐτυχοῦς 
ἀγωνίσηται. κινεῖται δὲ πρὸς τοῦτο xal τὴν αὐγούσταν Ey- 
δοκίαν τὰ περὲ Πουλχερίας λυπηρὰ κατὰ Φλαβιανοῦ ὕπομι- 10 
μνήσχων αὐτὴν" καὶ παρασκευάζουσιν ἀμφότεροι τὸν βασι-. 

Ολέα ϑεσπίσαι δευτέραν ἐν Ἐφέσῳ συγχροτηϑῆναι σύνοδον, καὶ 
παρέχουσι “ιοσκύρῳ ἔξαρχειν τῆς συνόδου, ἀποστείλαντες αὖ- 

| τῷ στρατὸν πλεῖστον πρὸς βοήϑειαν. 

A.M. 5941 Τούτῳ τῷ ἔτει κελεύσεε τοῦ βασιλέως Θεοδοσίου 5j λῃ- τ 
σεριχὴ καὶ παράνομος συνηϑροίσϑη σύνοδος àv Ἐφέσῳ τοῦ 
κριϑῆναι τὰ περὲ Φλαβιαγνοῦ καὶ Εὐτυχοῦς ὑπὸ “ιοσχόρου 
τοῦ δυσσεβοῦς κατὰ παραίνεσιν Χρυσαφίου τοῦ εὐνούχου, τὸ 
ἐπίκλην Ταϊουμᾶ, τὴν τοῦ βασιλέως κουφότητα παραπείσαν- 


5. ταῦτα Α o, τοῦτο vulg. 6. ᾿4λεξαγδρείας À, ᾿Αλεξανδρέων 
vulg. 7. δὲ Δ, ἐν vulg. 8. συγδράμοι Α, συγδράμῃ vulg. 
15. τοῦ add. ex Α. 16. ἐν Ἐφέσῳ add. ex ΔΑ. 18. τὸ ἐπίέ- 
πλὴν À, τοῦ ἐπ. vulg. 


quae sibi nota de illo forent, Eusebius detulit ad Flavianum episco- 
um: qui quadraginta episcoporum coacta synodo, Eutychem adesse 
iubet, et iuxta positum ecclesiasticorum canonum ordinem examina- 
tum, cum haereticum et in errore tuendo subdolum deprehendisset, 
dignitate mulctavit. at Chrysaphius Eutychis sententiae particeps su- 
remam in palatio exercens potestatem, his auditis magis ac magis in 
"lavianum accenditur, et Dioscoro Alexandriae episcopo pollicetur, se 
ad quaevis ei placita praestiturum operam, si ad adversa quaeque in 
Flavianum et Eusebium reos agendos proferenda ipsum iuvaret, ac 
demum Eutychis partes pro virili susciperet tuendas. — commovet in- 
super augustam Eudocíam in Flavianum, quae a Pulcheria pertulerat 
acerba reducens in memoriam. una igitur ambo imperatorem hortan- 
tur, secundam Ephesi congregari synodum indicat: ac simul Dioscoro, 
ut praesit, potestatem faciunt, non contemnenda militum manu in 
eius auxilium summissa. ᾿ 
A. C. 4 1 Hoc anno praedatorium et illegitimum conciliabulum Flaviani et 
Eutychis dirimendo ab impio Dioscoro discrimini, iubente Theodosio 
imperatore, et Chrysaphio eunucho, cui cognomen Taiumas, hortante, 
ac nimis facilem imperatoris animum, quo vellet, vertente, congre- 


CHRONOGRAPHIA. 155 


τος. συναθροισθέντων dà πάντων προχαϑίσας ὃ Διόσχορος,. 
οὐ συνεχώρησεν παρεῖναι Νοτάριον ἕτερον τῇ συνόδῳ, ἀλλὰ Ὁ 
τοὺς ἰδίους μόνους ἐποίησε γράφειν τὼ πραττόμενα. ζητή- 
σεῶς οὖν γενομένης ἀπῃτεῖτο Εὐτυχὴς τὴν ἰδίαν δόξαν ἐκφώ. 
ὄναε, καὶ ἀπεκρέγνατο λέγων: ὁμολογῶ ἐκ δύο φύσεων γεγε- 
νῆσϑαι τὸν κύριον ἡμῶν πρὺ τῆς ἑνώσεως" μετὰ δὲ τὴν 
ἕνωσιν μίαν φύσιν ὁμολογῶ. τότο “ιόσκορος εἶπεν" καὶ 
ἡμεῖς τούτοις συντιϑέμεϑα πάντες" καὶ οἱ μὲν τοποτηρηταὶ 
τοῦ πᾶππα «έονεος ϑεασάμενοε τὴν Διοσχύρον ὅρμην, xai 
τοῦτε τὴν ἐπιστολὴν τοῦ πάππα τὴν πρὸς Φλαβιανὸν οὐ συνε. 
χώρησεν ἀναγνωσθῆναι, ovrs τὴν πρὸς τὴν σύνοδον, ἀλλὰ. 
παρωράϑησαν" ἔφυγον, καὶ κατῆλθον ἐν Ῥώμῃ. ὃ δὲ 4fi0g- Ῥ. 82 
xopoc τῷ Εὐτυχεῖ μὲν τὴν ἱερωσύνην ἀποδίδωσιν, Εὐσέβιον 
δὲ τὸν τοῦ Δἰορυλαίου καὶ Φλαβιανὸν τὸν ωνσταντινουπό- 
154ecgc ἑτοίμως καϑεῖλεν, ὃς xaé πρὸ τῆς καϑαιρέσεως οὖϑι- 
σμοῖς καὶ λαχκτίσμασι τοῖς ὑπὸ ΖΔιοσκόρου ἐκβαλλόμενος, τρε- 
ταῖος τὸν βίον μετήλλαξεν, καὶ τῇ ξξῆς βίᾳ τῶν στρατιωτῶν 
καὶ ξιφῶν ὑπογράψαι οἱ ἐπίσκοποι κατηναγχάσϑησαν. ὃ dà 
Ζδμνος ᾿Αντιοχέων ἐπίσκοπος βίᾳ ὑπογρώψας, καὶ εἰς ἑαυτὸν 
λοέλϑων, ἀντέστη “᾿οσκόρῳ καὶ τοῖς ἀρχουσε, καταβοῶν τῶν 


7. τότε À, x«i ὁ vulg. 9. «Τέοντος ϑεασ. À b, ““έοντος ' Pu- 
pane ϑέασ. vulg. 12. παροραϑεῖσαν À b. 16. Aaxtíauaos A, 
λαχτίμασι vulg. ἐχβαλλομέγοις Α. 17. τῶν add. ex A. 
18. κατηγαγχ. Δ, ἤναγχ. vulg. 


gatum est. couctis igitar omnibus, cum praesideret Dioscorus, nul- 
lum synodo notarium adesse permisit, sed suos duntaxat acta quae- 
que conscribere praecepit. instituta itaque disceptatione, propriam 
enunciare sententiam rogabatur Eutyches, qui responsum dedit in 
haec verba: profiteor ex duabus naturis ante unionem dominum con- 
stitisse, post unionem solam unam naturam admitto. ad baec Dio- 
-&corus, et nos, inquit, omnes his assentimur. conspecto porro Dio- 
scori furore, et quod papae ad Flavianum epistolam aliamque ad 
ipsam synodum nullatenus legi permisisset, imo se ludibrio habitos 
Leonis papae Romani legati cernentes, fuga se subduxerunt et Ro- 
mam reversi sunt. Dioscorus autem Eutychem in pristinum sacerdo- 
tii gradum restituit, Eusebium vero Dorylaei ct Flavianum Cpoleos 
antistites dignitate festine summovit. hic porro etiam ante exagctora- 
tionis decretum pugnis et calcibus a Dioscori ministris eiectus, tri- 
duanus cum morte vitam immutavit: et altero die minis et gladiis 
militum intentatis ad subscribendum episcopi sunt adacti. Domnus 
autem Antiochenus praesul, vi subscripto nomine, et in se ipsum re- 


: 156 THEOPHANIS 


Βπραχϑέντων, καὶ ἀσεβὴ τὴν σύνοδον ὀνομάζων, xai τὴν ξαυ- 
τοῦ ὑπογραφὴν ζητῶν ἀναλαβεῖν. ταῦτα μαϑὼν ὃ πάππας 
“έων, πρόσεισι τῷ βασιλεῖ Οὐαλεντινιανῷ, καὶ. ταῖς αὐγού- 
σταις, μετὰ δακρύων αἰτῶν ἐπιστολὰς τῷ βασιλεῖ Θεοδοσίῳ 

Ὑ. γογραφῆναι, διόρϑωσεν γενέσθαι τῶν ἐν Ἐφέσῳ ἀϑέσμως καὶ 5 
ἀκανονίστως πραχϑέντων. ὃ δὲ ἀντιγράφει τῇ ϑυγατρὲ Εὐ- 
doXía οὕτως" τοῦτο τῇ σῇ γλυκύτητε γνωρίσαι βούλομαι, 
ὅτι Φλαβιανὸς ϑείᾳ κρίσει τῶν ἐκκλησιῶν ἐξεβληϑη,) ὡς τα- 
ραχῶν πολλῶν αἰτιοςς O0 δὲ “ιόσχορος καϑεῖλεν καὶ Θεοδώ- 
θητον xai Ἰβὰν xat ᾿Ανδρέαν xai “όμνον τὸν ᾿Αγτιοχείας, xai τὸ 

ατοὺς ἀνατολικοὺς ἐπισκόπους ἅπαντας. Θεοδύσιος δὲ ὃ βα- 
σιλεὺς εὐρίπιστος ἦν, παντὲ ἀνέμῳ φερόμενος, ὅϑεν καὶ χάρ- 
ταις ἀπαραγνώστοις πολλάκις ὑπέγραψεν: ἐν οἷς καὶ Πουλ- 
χερέα ἡ σοφωτάτη δωρεὰν ὑπέβαλεν ἀπαράγνωστον ἐχχωροῦ- 
σαν πρὸς δουλείαν Εὐδοχίαν τὴν γαμετὴν αὐτοῦ, καὶ jné-15 
γράψε, παρὰ Πουλχερίας ὀνειδισϑείς. | 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει Γιζέρειχος τῷ Οὐανδαλικῷ πλήϑει no- 
λὺς γενόμενος, καὶ Ῥῆγα καλέσας 5avrü» γῆς τὸ καὶ ϑαλὰσ- 
σης, καὶ νήσων πολλῶν τοῖς Ῥωμαίοις ὑποτελῶν κατασχών, 


1. ἀσέβειαν À e. 9. χαϑεῖλεν À, καϑῆρεν vulg. — 11. narro] 
ἀπόντας b. 12. εὐρίπιστος Δ, εὐρέπεστος vulg. — 13. ὁπαρω- 
γνώστοις ἃ, ἀπαραγνώστως vulg, — 16. δεινῶς ante παρὰ add. b. 
19. γήσων À, γησσῶγ vulg. 


versus, Dioscoro et optimatibus obstitit, et iis quae acta erant relu- 
ctatus, impiam pronunciavit eam synodum, datamque subscriptionem 
recipere postulavit. his auditis Leo papa Valentinianum imperato- 
rem adit et augustas, et ad imperatorem Theodosium dari litteras 
cum lacrymis obtestatur, et quae praeter ecclesiae iura canonumque 
sanctiones gesta fuerant Ephesi, in melius revocari precatur. ille 
' filiae Eudoxiae in hunc modum  rescribit. hoc suavitati tuae notum 
volo, Flavianum tanquam tumultuum auctorem divino nutu ab eccle- 
siis eiectum. porro Dioscorus TTheodoretum, Ibam et Andream, Dom- 
num insuper Antiochiae cunctosque orientis episcopos ecclesiastica 
potesthte fecit extorres. Theodosius autem imperator, in quamcunque 
partem impelleretur, facilis ibat, et omni suasionum vento ferebatur: 
ex quo schedis oblatis etiam non lectis, saepius consensum et sub- 
scriptionem adiecit: inter quas donationem, qua sibi ceniux eius 
Eudocia in servitutem  addicebatur, nec levi oculi iactu agnitam 
solertissima Pulcheria supposuit; cui subscripsit ille, merito deinde 
ob facilitatem nimiam a De icheria reprehensus. 
Hoc eodem anno Gizerichus auctis Vandalorum copiis potentior 
factus, terrae marisque et plurium insularum Romanis prius seubie- 


CHRONOGRAPHIA. 157 


ἐλύπει τὸν Θεοδόσιον. καὶ ἀποστέλλει χιλίας ἑκατὸν óÀxadac 
μετὰ δυνάμεως Ῥωμαϊκῆς ““ρεοβίνδου καὶ ᾿Ασύλα καὶ Ἶννο- D 
βίνδου καὶ “Τρινϑέου καὶ Γερμανοῦ τῶν στρατηγῶν. ταύτης 
οὖν τῆς δυνάμεως τῇ Σικελίᾳ προσορμηϑείσης, καταπλαγεὶς ὃ 
5 Γιζέριχος πρεσβεύεται Θεοδοσίῳ περὶ σπονδῶν. 
Κωνσταντινουπόλεως ἐπισχύπου ᾿“γατολίου, ᾿Αντιοχείας Α.Μ.5941 
ἐπισχόπου Ἰαξίμου ὅτος α΄. | 
Τούτῳ τῷ rtt ἐπιλογησάμενος Geodóciog, xa γνοὺς Ρ. 88 
ξαυτὸν ἀπατηϑέντα ὑπὸ τῆς Χρυσαφίου πανουργίας, éÀv- 
Ιοπεῖτο περὲ τῆς εἰς Φλαβιανὸν γεγενημένης ἀσεβείας καὶ 
τῆς εἰς τοὺς λοιποὺς ἐπισκόπους ἀδικίας. καὶ ἀγανακτή- 
σας σφύδρα, πρῶτον μὲν Χρυσάφιον ἐξώρισεν εἰς τινα γνῆ- 
σον. τῇ δὸ Εὐδοκίᾳ ἐπιφέρεται σφοδρῶς πάντων τῶν κακῶν 
αἰτίαν αὐτὴν ἀποχαλῶν, ὡς καὶ Πουλχερίαν τῶν βασιλείων 
ιποδιώξασαν, ἅμα δὲ xai τὰ κατὰ τὸν Παυλῖνον ὀνειδίζων 
αὐτῇ. ἡ δὲ ἀπογνοῦσα παρεκάλεσεν ἐπὶ τὰ “Ιεροσόλυμα dno- 
λυϑῆναι αὐτήν. καὶ λαβοῦσα μεϑ᾽ ἑαυτῆς Σευῆρον τὸν πρε- 
σβύτερον καὶ Ἰωάννην τὸν διάκονον, ἦλϑεν εἰς Ἱεροσόλυμα. B 
καὶ μαϑὼν ὃ βασιλεύς, ὅτι οὗτοι καὶ ἐν τῇ πόλει αὐτῇ ἐσύ.. 
20 χναζον, καὶ ἐν “Ἱἱεροσολύμοις μετ᾽ αὐτῆς εἰσι, καὶ πολλὰ av- 
εοῖς δωρεῖται, ἀποστείλας ἀπεκεφάλισεν αὐτούς. τότε Ó βα. 


1. χιλίας) χιλιάδας A. 2. ᾿Τνσίλα A. 3. τῶν στρατηγῶν 
Α, τοῦ στρατηγοῦ vulg. 19. οὗτοι καὶ ἐν vw. Α, οὗτοι ἐν πό- 
λει vulg. 


ctarum principatu arrepto, regem se ipsum renunciavit: ex quo moe- 
ror animi Theodosio incussus: qui 'mille et centum onerarías naves 
cum ingenti Romanorum exercitu Areobindo, Asylae, Innobindo, 
Arintheo et Germano ducibus commissi. tam valida igitur classe 
ad Siciliae oras appellente Gizerichus, exterritus de foederibus cum 
Theodosio ineundis, legationem misit. 
Cpoleos episcopi Anatolii, Antiochiae episoopl Maximi annus A.C. 44a 
rimus. 

r Hoc anno res proprias accuratius perpendens Theodosius, et se 
Chrysaphii fraudibus circumventum agnoscens, de impiis in Flavianum 
perpetratis sceleribus et admissis in reliquos episcopos iniuriis sum- 
mum animi concepit dolorem. in iram itaque prorumpens, primo 
Chrysaphium in quandam insulam ablegat: tum in Eudociam graviter 
obiurgatam, malorum omnium auctricem eam dicens, quae Pulcheriam 
aula eiecisset, durius invebitur, et ea insuper, quae circa Paulinum 
acciderant, cum probris obiicit. illa desperatis in rebus Hierosolymam 
se dimitti rogat: Severoque presbytero et Ioanne diacono sociis iti- 
neris acceptis, Hierosolymam tendit. 'illos autem ad eam frequentius 
ip urbe prius itasse, et inodo cum ea Ilierosolymis reperiri, ac insu- 


158 THEOPHANIS 


σελοὺς τὴν μαχαρίαν Πουλχερίαν πολλὰ παρακαλέσας, ἤγαγεν 
elc τὰ βασίλεια" ἥτις εὐϑέως ἀποστείλασα εἰς Ἔφεσον, ἤγα- 
γεν τὸ λείψανον τοῦ ἁγίου Φλαβιανοῦ" καὶ μετὰ δορυφο- 
ρίας διὰ τῆς μέσης ἐκχομίσασα, ἔϑαψεν ἐν τοῖς ἁγίοις ἀπο- 
στόλοις. τότε τὴν τῶν Χαλκοπρατείων ἐκκλησίαν τῇ ϑεοτόχῳ 5 
ἀνήγειρεν, συναγωγὴν Ἰουδαίων πρότερον οὖσαν" τοῦ δὲ λαοῦ, 
ος πρυέφημεν, ἐν Σικελίᾳ ἐκδεχομένου τὴν τῶν πρεσβευτῶν 
Γιζερίχου ἄφιξιν καὶ τὴν τοῦ βασιλέως κέλευσιν, ἐν τῷ με.- 
αταδὺ ᾿ἥττιλας Ὀμνουδίου παῖς, Σχύϑης, γενόμενος ἀνδρεῖος 
καὶ ὑπερήφανος, ἀποβαλὼν Βδέλαν τὸν πρεσβύτερον adtÀ- 10 
φόν, καὶ μόνος ἄρχων τὸ τῶν Σχυϑῶν βασίλειον, οὖς καὶ 
V. 21 Οὔννους καλοῦσιν, κατατρέχει τὴν Θράκην, δι᾽ ὃν xai μάλι.. 
στα Θεοδόσιος σπένδεται Γιζέριχον, καὶ ἐπανάγει τὸν στόλον 
ἐκ Σικελίας. ἀποστέλλει δὲ τὸν ᾿ἄσπαρα σὺν τῇ ὕπ' αὐτὸν 
δυνάμει καὶ ᾿Αρεόβινδον καὶ ᾿Αργάλισκλον ἐπὶ τὸν Ἰδττιλαν 15 
Ῥατιάρειαν ἤδη καὶ Νάσσαν καὶ Φιλιππούπολιν καὶ ᾿άρκα- 
διούπολιν καὶ Κωνσταντίαν καὶ ἕτερα πλεῖστα πολίσματα 
καταστρεψάμενον, καὶ σὺν αἰχμαλώτοις πολλοῖς ὑπέρογκον 
συμφορήσαντα λείαν. τῶν οὖν στρατηγῶν ἐλαττωθέντων σφό- 


τ. τὴν add. ex Α. 5. τῇ ἁγίᾳ ϑεοτ. b. 6. λαοῦ] στόλου b. 
9. Ὁμνοδίου A, Ὁμουνδίου b. 12. χαὶ ante μάλεστα om. Α b. 
15. ᾿Αργάλισχλον Α e £, ᾿Τργίσχλον b, ᾿ἡράλεσχλαν vulg, — 16. 
Νάϊσον h. Ι9. τῶν οὖν στρατηγῶν b, τῶν OtfQat. À, τῶν 
συστρατ. vulg. | 


per pluribus ab ea donis augeri audiens imperator, missis litteris, 
' capite mulctari iussit: tum demum beatam Pulcheriam multis preci- 
bus sollicitatam reduxit in aulam: quae extemplo mandavit Ephesum, 
qui sancti Flaviani corpus asportarent, illudque magno pompae sa- 
tellitio per mediam urbem stipatum in sanctorum apostolorum aedem - 
sepeliendum inferrent. eo tempore Chalcoprateorum ecclesiam, quae 
ludaeorum synagoga prius fuerat, deiparae consecravit. caeterum 
dum, ut supra praefatum, legatorum Gizerichi adventum et impera- 
toris mandata classis Romana praestolatur in Sicilia, interea Omnudii 
filius Attila, in Scythia natus, vir alioqui fortis et superbus, Bdela 
seniore fratre amisso, solus Scytharum, quos Unnos vocant, principa- 
tum arripit, et in Thraciam excurrit: quo maxime motus Theodosius 
pacem init cum Gizericho, et ex Sicilia classem revocat. tum Aspa- 
rem, Areobindum et Argalisclam mittit adversus Attilam, qui iam 
Ratiariam , Nassam, Philippopolim et Arcadiopolim Constantiamque 
et alia pleraque oppida subverterat, quique cum innumeris captivis, 
etiam Homanis ducibus superatis, praedam immensam agebat. tantis 
victoriis auctus Attila, et ad utrumque mare, Ponticum videlicet et 


e. 


CHRONOGRAPHIA. |... 159 


dpa ταῖς μάχαις, προῆλϑεν Αττιλας καὶ μέχρε ϑαλάσσης ἑκα. D 
τέρας, τῆς τὸ τοῦ Πόντου καὶ τῆς πρὸς Καλλίπολιν καὶ Ση- 
στὸν κεχυμένης, πᾶσαν πόλιν καὶ φρούρια δουλούμενος, πλὴν 
᾿Αδριανουπόλεως καὶ Ἡραχλείας, τῆς ποτε Περίνϑου κληϑεί- 
ὅσης, ὥστε καὶ εἰς τὸν ᾿ἄϑυραν αὐτὸν φρούριον ἐλϑεῖν. dvay- 
κάζεται οὖν Θεοδόσιος πρεσβεύσασϑαι πρὸς ᾿Αττιλαν" xai 
ξξάκις χιλέας μὲν αὐτῷ A/rgag ὑπὲρ τῆς ἀναχωρήσεως παρα- 
σχεῖν, χιλίων δὲ λιτρῶν δτήσιον φόρον αὐτῷ ἠρεμοῦντι προσ- 
ομολύγησε τελεῖν. τότε τοίνυν ἐπανελϑούσης τῆς Ῥωμαϊκῆς 
τοδυνώμεως ἔκ τοῦ πολέμου τοῦ πρὸς ᾿Αἴττιλαν, μετὰ βραχὺ 
τελευτᾷ Θεοδόσιος μηνὲ Ἰουνίῳ εἰκοστῇ ἰνδικτιῶνε τρέη. ἣ 
δὲ μακαρία Πουλχερία, μήπω τινὲ τῆς τοῦ βασιλέως τελευτῆς Ρ.80 
γνωσϑείσης, μεταστειλαμένη ἸΠαρκιανόν, ἄνδρα ἐν σωφροσύνῃ 
καὶ σεμνότητε διαπρέποντα, γέροντα ὄντα ἱκανώτατον, λέγει 
15ngóg αὐτόν" ἐπειδὴ ὃ βασιλεὺς ἐτελεύτησεν, ἐγὼ dà cà ἔξε-. 
λεξάμην ἐκ πάσης τῆς συγκλήτου, οἷς ἐνάρετον" δός pot λό- 
γον, ὅτε φυλάττεις τὴν παρϑενίαν μου, ἣν τῷ ϑεῷ. ἀνεϑέμην, 
καὶ ἀναγορεύσω σε βασιλέα. τοῦ δὲ συνθεμένου τοῦτο ποιεῖν, 
μεταστέλλεται τὸν πατριάρχην καὶ τὴν σύγκλητον, καὶ dy»a- 
χογορεύει αὐτὸν βασιλέα “Ῥωμαίων. 


t. προσῆλθεν Α ὁ f. 2. Καλλιούπολιν Α. Σηστὸν Α, 
“Σέστον vulg. — 4. Πειρίνϑον A b. — 5. ἄϑηραν b. — 6. πρε- 
σβεύσασϑαι À, πρεσβεύεσϑαι vulg. 7. μὲν αὐτῷ) χρυσίου b. 
9. τοίνυν Α, οὖν vulg. 11. Ἰουλίῳ Α. ιή. ὄντα ἱκανώτατον 
À, ὄντα x«i ἶχαν. vulg. 18. ἀγαγορεύσω À, ἀγαγορεύω vulg. 
ποιεῖν om. À. . 


quod Callipolim usque ad Sestum ezpanditur, civitatibus cunctis 
munitisque locis suae servituti, praeter Adrianopolim et Heracleam, 
cui nomen olim Perinthus, subactis, ad Athyram usque castellum 
progreditur. ad Attilam itaque legationem decernere Theodosius co- 
gitur: eique sexies mille auri libras ad recessum e Romanis finibus 
faciendam promittit; et insuper mille librarum tributum annuum, si 
pacem egerit, annuit se pensurum. porro Romanis copiis a bello 
contra Attilam receptis, paulo post diem obit 'l'heodosius, mensis Iu- 
nii vigesimo , indictione tertia. caeterum beata Pulcheria, nondum 
ulli imperatoris morte manifestata, Marcianum, virum prudentia et ho- 
nestate morum celebrem, aetate jam provectum et ad negotia gerenda 
idoneum, ad se accersitum alloquitur: quandoquidem decessit impera- 
tor, ego te ex omni senatu ceu virtute praestantissimum elegi. da 
fidem : virginitatem meam, quam deo consecravi, te servaturum invio- 
latam: et imperatorem renunciabo. illo sese ita facturum pollicito, 
patriarcham et senatum Pulcheria convocat, et Marcianum Romano- 
ram imperatorem declarandüm curat. 


160 . THEOPHANIS 


A.M. 5943 “Ῥωμαΐων βασιλέως IMagxiavos ἔτος α΄. 

B — Toss τῷ ἔτει IMagxiavóg ὃ εὐσεβὴς ϑείᾳ ψήφῳ αὐτο- 
κρώτωρ ἀναδειχϑείς, τοὺς ἐν ἐξορίᾳ πώντας ἀνεκαλέσατο. ἢ 
δὲ μακαρία Πουλχερέα τὸν παμμίσητον Χρυσάφιον τὸν td- 
νοῦχον ἐκδέδωκεν Ἰορδάνῃ τῷ παιδὲ Ἰωάννου, τοῦ ἐν Ῥώμῃ 5 
τυραννύζσαντος, καὶ προσχωρήσαντος πρὸς ᾿Αρδαβούριον xai 
"άσπαρα, καὶ εἰς τὸ Βυζάντιον ἐλθόντος, xai τιμῆς ἀξιωϑέν- 

: C tog, ἀναιρεϑέντος δὲ δόλῳ͵ ὑπὸ Χρυσαφίου: ὃν λαβὼν Ἶορ- 
δάνης ἀνεῖλεν. ἄξιον δέ ἐστιν, καὶ τὴν ἐξ ἀρχῆς τοῦ ϑεοῦ εἰς 
Μϊαρκιανὸν τὸν βασιλέα ἐκλογὴν σημᾶναι. ἐν τοῖς παρῳχη- 10 
xógt χρόνοις, ἐν οἷς ὃ Περσικὸς πόλεμος ἐκινήϑη, στρατιώτης 
ὧν λιτὸς ὃ ἸΠακριανὸς μετὰ τοῦ ἐδίου νουμέρου ἀπὸ τῆς EA- 
λάδος κατὰ Περσῶν ἀπῇει, καὶ γενόμενος ἐν “υκίᾳ, ἄρρω- 
στίᾳ περιέπεσεν, καὶ καταλειφϑεὶς ἐν πόλει Σύδημα, κἀκεῖσε 
χρονοτριβήσας, προσκολλᾶται δύο ἀδελφοῖς τισιν Ἰουλίῳ καὶ 15 
Τατιανῷ καλουμένοις ". οὗὨ τινες εἰς τὸν ἴδιον οἶχον λαβόντες 
αὐτόν, διανέπαυσαν. εἰς ϑήραν δὲ ἐξελθόντες, ἔλαβον͵ αὐτὸν 
ειεϑ᾽ ξαυτῶν.. κοπιάσαντες δὲ περὲ μεσημβρίαν, ὀκοιμηϑησαν. 

D προεξυπνισϑεὶς δὲ 0 Τατιανὸς ϑεωρεῖ τὸν Ἰαρκιανὸν εἰς τὸν 


3. ἀναδειχϑεὶς A, ἀναδεχϑεὶς vulg. ἐξορίαες b. 9. τοῦ 
ϑεοῦ om. ἃ 6.“ to. παρῳχηχύσι À, παρῳχοιχόσε vulg. — 13. 
“1Συχίς] Κιλικίᾳ codd. nonnulli. τή. περιέπεσεν ἃ, περιπέσων 
vulg. ' 


A. C. 443 Romanorum imperatoris Marciani annus primus. . 

Hoc anno pientissimus Marcianus divimo suffragio imperator re- 
nunciatus cunctos exules ad propria revocavit. beata porro Pulche- 
ria Chrysaphium eunuchum cunctis exosum Iordani Ioannis (qui Ro- 
mae quondam tyrannide arrepta ad Ardaburium et Asparem post de- 
ditionem,se recipiens cum eis Byzantium profectus, atque ad hono- 
res et dignitates promotus, tandem a Chrysaphio mortem illatam su- 
stinuerat) filio tradidit: quem Iordanes pari mortis poena mulctavit. 
caeterum operae pretium fuerit, quomodo Marcianus ad imperium a 
deo fuerit destinatus, scripto significare. superioribus annis, quibus 
Persicum bellum susceptum, Marcianus miles gregarius cum existeret, 
e Graecia versus Persiam cum proprio numero proficiscebatur. in Ly- 
ciam cum venisset, morbo correptus, in urbe Sidema a suis relin- 
quitur: in ea diuturnius moratus duobus quibusdam fratribus, quo- 
rum nomina ]ulius et Tatianus, amicitiae foedere connectitur. isti 
Marcianum in propriis aedibus acceptum curant et quietem iubent 
ducere: venatumque aliquando egressi, comitem eum adiungunt: ac 
circa meridiem fatigati sopore fruuntur. prior caeteris a somno ex- 
citatus Tatianus Marcianum ad solem adhuc dormientem conspicatus, 


. CHRONOGRAPHIA. 16r 


ἥλιον κοιμώμενον, xal ἀετὸν παμμεγεϑέστατον ἐπ’ αὐτὸν ἐλ- * 
ϑύντα καὶ τὰς ἑαυτοῦ. πτέρυγας διαπετάσαντα καὶ σκιὰν ἐπ᾽ V.7a 
αὐτῷ περεποιρύμενον, καὶ τοῦτο ϑὲξασάμενος, ἐγείρει τὸν éav— 
τοῦ ὠδελφὸν καὶ τὸ ϑαῦμα ὑποδείκνυσι" καὶ ἐπὲ πολὺ ϑαυ- 
5 μάζοντες τὴν τοῦ πετεινοῦ εὐνοϊκὴν δουλείαν, ἐξυπνίζουσι τὸν 
Μαρκιανόν, καὶ λέγουσιν" ἐὰν βασιλεύσῃς, τί ἡμῖν χαρίζῃ; 
ὁ δὲ εἶπεν: τίς ydg εἶμι, ἵνα εἰς ἐμὲ τοῦτο γένηται; οἱ δὲ 
ἐκ δευτέρου τὸν λόγον εἶπον. λέγεω ὃ Ἰαρκιανός: ἐὰν TOU.P.go 
τὸ ἐκ ϑεοῦ γένηται, πατέρας ὑμᾶς ἀνακηρύξω. τότε δὲ- 
10 00a0i» αὐτῷ διακόσια νομίσματα, λέγοντες" πορεύου ἐν Κων»- 
σταντινουπόλεε χαὲ μέμνησο ἡμῶν, ὅτε ὃ ϑεός σε ὑψώσει. 
ὁ δὲ ἀπελθών, προσκολλᾶται ᾿Αρδαβουρίῳ καὶ ᾿ΐσπαρι ᾽Ἄἄρεια- 
νοῖς οὖσιν, καὶ ποιήσας παρ’ αὐτοῖς πεγντεκαίδεκα χρόνους, 
καὶ δομέστιχος αὐτῶν γεγονώς, κατῆλθεν μετὰ τοῦ ᾿σπαρος 
15 εἷς “ἐφρικὴν παρατάξασϑαι εἰς Γιζέρεχον, καὶ ἐν τῷ πολέμῳ 
ἐχρατήϑη. ΓΙιζερίχου δὲ ἐν τῇ ἰδίᾳ αὐλῇ τοὺς αἴἰχμαλωτι.. 
σϑέντας ἀποκλείσαντος, καὶ ἐκ τῶν ὑπερώων κατενόει αὐτούς. 
χαὲ περὲ μεσημβρίαν παραχύψας δρᾷ τὸν Ἰαρκιανὸν καϑεύ.- 
δοντα, καὶ ἀετὸν ἐλθόντα, καὶ τὰς πτέρυγας ἐχτείνοντα καὶ B 
αοσχιάζοντα αὐτόν" καὶ τοῦτο ἰδὼν ὁ Γιζέρεχος ϑείαν εἶναι 
οἰκονομίαν ἐλογίσατο ταύτην. καὶ μεταπεμψάμενος τὸν üy- 


:. παμμεγεϑέστατον À, παμμεγέστατον vulg. 11. ὕψωσεε A, 
ὕψωσμ vulg. — 15. εἰς Γιζ. πρὸς T. a c. 16. ἐχρατήϑη ὑπὸ 
DI. ἐν τῇ Α ἃ e. 21. ἐλογήσατο codd. et edd. 

e 


ingentem aquilam advolantem et in eum expansis alis umbram faci- 
entem animadvertit. portentum miratus, fratrem excitat, miraculum 
indicat. ac uterque tandem volucris benevolum officium diu miratus 
Marciano somnum excutit: et his eum compellat: si nonnunquam 
imperium assequaris, quid nobis gratiarum rependes? respondet ille: 
quisnam sum ego, cui tale quid contingat? illi repetitis ver- 
bis denuo interrogant: quibus Marcianus: εἰ succedat a deo im- 
perium, inquit, patres vos renunciabo. tunc ducentis nummis do- 
nato dicunt: proficiscere Cpolim et nostri memoriam habe, ubi te 
deus in meliorem fortunam evexerit. digressus ab eis Ardaburio et 
Aspari Árianae opinionis hominibus adiungitur, et quindecim annos cum 
eis moratus ac domesticus factus, cum Aspare tandem expeditionis 
in Africam adversus Gizerichum comes, in conflictu capitur. Gizeri- 
chus captivos atrio conclusos ex superiore coenaculo contemplaturus 
circa meridiem procumbens in fenestram, Marcianum somno detentum 
eonspicatur et advolantem aquilam extentis pennis eum obumbran- 
tem. re visa, Gizerichus eam divinae providentiae consilio geri rente 
perpendit: ac ubi accersitum ad se Marcianum Asparis domesticum 


Theophanes. T 


162 THEOPHANIS 


ὅρα, xai γνοὺς εἶναι αὐτὸν δομέστικον τοῦ “«ἥσπαρος, ἔγνω 
ὅτε εἰς βασιλέα ἀνάγεσθαι μέλλει. καὶ ἀποχτεῖναι αὐτὸν οὐκ 
ἠθέλησεν, λογισάμενος ὅτι τοῦ ϑεοῦ τὴν βουλὴν οὐδεὶς δύνα- 
ται κωλῦσαι. ὅρκον δὲ αὐτὸν ἀπήτησεν, ὅτι εἰ τῷ ϑεᾷ qu- 
λον βασιλεύειν αὐτόν, oU πολεμήσει ποτὲ Οὐανδήλους. καὶ ὅ 
οὕτως ἀβλαβὴς ἀπολυϑεὶς ὃ lMagxiavog ἦλϑεν εἰς τὸ Βυ- 
ζάντιον. χρόνου δὲ ὀλίγου διελθόντος, καὶ Θεοδοσίου τελευ- 
τήσαντος, βασιλεὺς ἀνεδείχϑη, ὡς προέφημεν. ἐγένετο δὲ χρη- 
στὸς περὶ πάντας τοὺς ὑπηκόους. ὃ δὲ ᾿Ἄττιλας ἐπανίστα- 

Crac τῷ βασιλεῖ Ῥώμης Οὐαλεντινιανῷ, διότε οὐκ ἔδωκεν αὖ. 10 
τῷ εἰς γυναῖκα τὴν ἰδίαν ἀδελφὴν ᾿Ονωρίαν' καὶ ἐλϑὼν μέ- 
χρε πύλεως «Μὐρηλίας, καὶ συμπλακεὶς ᾿“Δετίῳ τῷ σερατηγῷ 
“Ῥωμαίων, καὶ ἡττηϑείς, πλείστους ἀποβαλὼν τῆς δυνάμεως 
παρὰ “2ηγουν ποταμόν, ὑπέσερεψεν κατῃσχυμμένος. ὃ δὲ Παρ- 
κιανὸς τῆς ἐν “υχίᾳ γεγενημένης αὐτῷ ὑπομνησϑεὶς εὐεργε- 15 
σίας Τατιανὸν καὶ Ἰούλιον μεταπεμψάμενος πατέρας αὐτοὺς 
εἰνεκήρυξεν. καὶ τὸν μὲν Τατιανὸν ὕπαρχον ἐποίησε τῆς 
πόλεως" τῷ δὲ Ἰουλίῳ τὴν τῶν «ιβύων ἐνεχείρησεν ἀρχὴν. 
ἡ δὲ μακαρία Πουλχερία πολλὰς μὲν καὶ ἀλλας τῷ Χριστῷ 

Ὁ ἀνήγειρεν ἐχχλησίας, ὀξαιρέτως δὲ τὴν ἐν Βλαχέρναις τῆς χο 

᾿πανυμνήτου δεσποίνης ἡμῶν ϑεοτόχου ἐν ἀρχῇ τῆς βασιλείας 


4. βασιλείαν b. 5. dà om. b. 10. τῷ βασιλεῖ Ῥώμης Α, τοῖς 

βασιλεῦσε x«i Ῥώμης vulg. 14. .2ηγὴην Α. 17. ἔπαρχον A. 

τῆς add. ex A. 18. JMuxíuy b, fortasse vere. 20. τῆς add. 
. ex Α. 


esse novit, ad imperii culmen virum aliquando evehendum praevidit. 
itaque dei consilium a nullo praepediri arbitratus, mortem inferre 
noluit: at iusiurando exacto, ut si eum imperare deo videretur, num- 
quam Vandalos bello lacesseret, polliceri compulit. ita Marcianus 
imissus incolumis Cpolim regreditur. mox vero brevi praetercurrente - 
tempore, ac Theodosio fatis functo, imperator, ut praemisimus, est - 
salutatus, et in subditos omnes lhumanissimum se praebuit. caeterum 
Attila Romae principem Valentinianum maxime bello vexare studuit, 
quod Honoriam propriam sororem ei coniugem locare recusasset. ad 
Aurelianorum itaque civitatem progressus, consertis cum Aetio Romano 
duce manibus, pluribus suarum copiarum. ad Ligerim fluvium amissis, 
superatur, et cum dedecore proprios repetit fines. Marcianus bene- 
ficii sibi quondam in Lycia collati memor, Tatienum et Iulium ad 
se accitos patres renunciat: et atianum quidem urbis, Iulium vero 
Libyca decorat praefectura. beata porro Pulcheria plures ac alias 
Christo construxit ecclesias: inaxime vero quae celebrandae dominae 
nostrae deiparae dicata conspicitur in Blachernis sub pientissimi im- 


ΟΠΒΟΝΟΘΒΑΡΗ͂ΙΑ. 163 


τοῦ εὐσεβοῦς Jllagxiavos, — [fév δὲ ὃ μακάριος πάππας 

“Ρώμης ἔγραψε ωρκιανῷ αἰτῶν τὰ τολμηϑέντα παρὰ ΖΔίιοσ.-. 

χύρου καὶ Εὐτυχοῦς ἐν Ἐφέσῳ εἰς τὸν ἅγιον Φλαβιανὸν ζη- 

τηϑῆναε ἐπὲ οἰκουμενικῆς συνόδου, καὶ ἐκέλευσεν ὃ βασιλεὺς 
δσυναχϑῆναι πάντας τοὺς ἐπισκόπους. 

Τούτῳ τῷ ἔτει ἡ ἐν Χαλχηδόνε ἁγία τετάρτη γέγονεν σύν- A.M. 5944 
οὖος un»é Ὀχτωβρίῳ ἐνδικτιῶνος εἰ μετὼ ἐνιαυτὸν καὶ μῇ-Ῥοοι 
vac dvo τῆς ὠναγορεύσεως ωλρχιανοῦ: πάντων δὲ τῶν ἐπι- 
σχόπων συνελθόντων dv τῷ μαρτυρίῳ τῆς ἁγίας Εὐφημίας, 

ιοχαὲὶ τῆς συγχλήτου, καὶ γυμνασϑέντα τὰ éni τὴς πρώτης iv- 
διχτιῶνος καὶ τὰ nag! Εὐτυχοῦς πραχϑέντα καὶ τὼ ἐν Ἐφέ- 
σῳ ὑπὸ “Ζιοσκόρου νεωτερισϑέντω, ἐγκαλούμενος ὃ Ζιόσχορος V.73 
περὶ τούτων ἐπὶ τὴν ἄγνοιαν τῶν πεπραγμένων καταφεύγει, 
xai μὴ δυνηϑεὶς ἐκφυγεῖν τὸν ἐν τοῖς πραχϑεῖσιν ἔλεγχον, 

15420géiz0, καὶ ἡ ἀλήϑεια παρεγυμνοῦτο. τότε μὴ ἔχων ἀπο- 
λογίων, κατῃσχύνθη. οἱ δὲ συνεδρεύσαντες αὐτῷ ἐν τῇ λῃ- 
στριχῇ συνόδῳ, ἤλεγχον αὐτῷ τὴν βίαν xai τὴν ἀνάγκην, ἣν 
ὑπέμειναν παρ’ αὐτοῦ, καὶ συγγνώμην τῇ συνόδῳ αἰτήσαν- Β 
τες ἐδέχϑησαν" ὧν εἷς ὑπῆρχεν καὶ Ἰουβενάλιος ὃ "Itgoco- 

λολύμων émigxonog. ἀπορήσας δὲ ὃ 4Διόσκορος [καὶ μὴ ἔχων 


8. τῶν add. ex A. 11. τὰ 72180] xara À, καὶ td b e. 12. 
ὁ add. ex A. 13. ἄγνωσιν b. — 14. τῶν — ἐλέγχων b. 16. 
ἐν τῇ — αὐτῷ om. f. 20. xal μὴ ἔχων dxol. om. A. 


3 


peratoris Marciani exordia. caeterum beatus Leo Romanus papa, quae 

Dioscorí et Eutychis temerariis ausibus adversus sanctum Flavianum 

Ephesi fuerant attentata, in, generali concilio recudi ac discuti litte- 

is expetiit: imperator vero universos episcopos congregari man- 
vit. 

Hoc anno sancta et quarta synodus Chalcedoge celebrata est, A. C. (44 
memse Octobri indictione quinta, Marciano jam unum annum et 
duos menses imperante. cunctis igitur episcopis et senatu con- 
gregatis in aede sanctae martyri Euphemiae dicata, et quae prima 
indictione, tum quae ab Eutyche gesta, et quae a Dioscoro Ephesi 
fuerant innovata, discussis, de bis interrogatus Dioscorus δὰ re- 
rum actarum ignorantiam confugit: at cum argumentis, quae ab 
ipsis actis petebantur, convinceretur, perplexus haesitabat, ac simul ve- 
ritas in apertum proferepatur. tunc quid pro defensione diceret ne. 
sius, erubuit. qui vero cum ipso in praedatoria synodo convene- 

. rant, vis sibi ab eo illatae Dioscorum arguebant: et venia sibi a syn- 
odo petita, in graliam sunt recepti: e quorum numero luvenalius 
Hierosolymorum epizcopue extitit. Dioscorus animo fluctuans, et quid 
responderet incertu;, synodo se praesentem exhibere non ulterius est 


164 | THEOPHANIS 


ἀπολογίαν] οὐκ ἔτε ἐτύλμησεν ἐμφανισϑῆναι τῇ συνόδῳ. τότε 
ἡ σύνοδος, συμπαρόντος καὶ τοῦ βασιλέως MaoxtavoU ἅμα 
τῇ συγκλήτῳ, ἀπεφήνατο κατὰ Ζιοσκόρου καὶ Ἐὐτυχοῦς, καὶ 
τούτους καϑεῖλον. [ἐν fj καὶ τελειοῦται.) ὁ δὲ βασιλεὺς τὸν 
μὲν Ζιόσκορον εἰς Γάγγραν ἐξώρισεν, τὴν δὲ σύνοδον ἐπαινέ- 5 
σας εἶπεν" χάριν μεγίστην ὁμολογῶ τῷ πάντων ἡμῶν δεσπό.. 
τῇ καὶ ϑεῷ, ὅτι ἀναιρεϑείσης τῆς διχονοίας, εἰς μίαν καὶ 
τὴν αὐτὴν ὁμολογίαν πάντες συνεληλύϑαμεν. xai φιλοφρο- 

C»gsag τοὺς ἑξακοσίους τριάκοντα ἁγίους πατέρας ἀπέλυσεν 
'ἕχαστον εἰς τὰ ἴδια ἐν εἰρήνῃ. ἐχειροτονηϑηὴ δὲ Προτέριος 10 
ἐντὶ Ζιοσκόρου ἐπίσκοπος ᾿“λεξανδρείας. | 

A.M. 5945 Περσῶν βασιλέως Περόξου, ᾿Αλεξανδρείας ἐπισκόπου 
ΠΠροτερίου ἔτος a. 
“Τούτῳ τῷ ἔτει Πουλχερία ἡ μακαρία καὶ εὐσεβὴς ἐκοι- 

D μήϑη ἐν Χριστῷ, πολλὰ ποιήσασα κατορϑώματα, καὶ πάντα τὰ 15 
ἑαυτῆς πτωχοῖς καταλείψασα, ἅπερ ἸΠαρκιανὸς πλεῖστα ὄντα 
προϑύμως διέδωχεν. ἔκτισεν δὲ rj αὐτὴ πολλοὺς εὐχτηρίους 
οἴκους xai πτωχεῖα καὶ ξενῶνας xai ξενοτάφια. ἐν οἷς xai 
τὸν ναὸν τοῦ ἁγίου μάρτυρος “ανυρεντίου. τοῦ δὲ Διοσκό- 


3. τῇ συγχλήτῳ Α, τῆς συγχλήτου vulg. — 4. ἐν jj καὶ τελειοῦται: 
aec 


obscura verba om. b. 5. εἰς T. ἐξώρισεν À e f, ἐξορί- 
σας εἰς I. vulg. 6. δεσπότῃ xai om. A. 8. τὴν αὐτὴν À 
b, r4» αὐτοῦ vulg. πάντες add. ex ΔΑ. 17. διέϑωχεν À, 


ϑέϑωχεν vulg. 


ausus. tum vero synodus, ipso imperatore Marciano et senatu prae- 
sente, adversam Dioscoro et Eutychi sententiam pronunciavit et eos 
depositione punivit.  pronunciata sententia synodus soluta est. im- 
perator Gangras relegato Dioscoro, in synodi laudes erumpens, dizit: 
deo nostrum omnium domino maximas debeo grates: quod sublata 
omni dissensione, in unam tandem et eandem sententiam omnes ivi- 
mus. sanctos demum sexcentos et triginta patres postquam benigne 
et humane suscepisset, singulos cum pace ad proprias sedes dimisit. 
in Dioscori vero locum Proterius Alexandriae episcopus est ordi- 
natus. 

A. C. 445 Persarum regis Peroxis, Alexandriae episcopi Proterii annus 
primus. 

Hoc anno multis rebus praeclare gestis, cunctisque suis bonis 
pauperibus relictis, beata et pia Pulcheria obdormivit in Christo: 
bona eius licet immensa Marcianus libentissime consignavit. ipsa 
porro quam plurimas sacras aedes sive oratoria, multa item publioa 
pauperum loca peregrinorumque domicilia et eisdem mortuis coeme- 
teria, in quibus sancti martyris Laurentii templum numeratur, aedifi- 


CHRONOGRAPHIA. 165 


gov é5opgicOévrog xai τοῦ Προτερίου προβληϑέντος, οἱ σύμ- 
φρονες ΖΔιοσκόρου καὶ Εὐτυχοῦς στάσιν μεγίστην ἐποίησαν, 
ἀπειλήσαντες κωλύειν καὶ τὴν σιτοπομπίαν. Παρκιανὸς δὲ 
μαϑών, ἐκέλευσεν οὐκ εἰς ᾿Αλεξάνδρειαν, ἀλλ᾽ εἰς τὸ IlgAov- 

ὅσιον τὸν σῖτον τῆς «Αἰγύπτον χαταγωγιάζεσϑαι διὰ τοῦ Νεί. 
λου, καὶ οὕτως εἰς τὴν βασιλίδα διαπλωΐζεσϑαι. ὅϑεν ᾿,Αἴλε- P. ga 

. ξανδρεῖς λιμώξαντες Ποοτέριον ἤτησαν δεηϑῆναι περὲ αὐτῶν 
τοῦ βασιλέως, καὶ οὕτως τῆς ἀταξίας ἐπαύσαντο. 

Τούτῳ τῷ ἔτει ἀνεχείσϑη τὸ “ιοκλητιανὸν βαλανεῖον ἐν 

ιο᾿“λεξανδρείᾳ: καὶ ἴάττιλας ἔκαυσεν τὴν ᾿Δκυλίαν πόλιν. 

Τῷ δ' αὐτῷ ἔτει Θεοδόσιος μοναχός, ἀνὴρ λυμεών, xa- 
τελϑὼν δρομαῖος μετὰ τὴν ἐν Χαλκηδόνε σύνοδον εἰς [Ιεροσό- 
Àvua , καὶ μαϑὼν Εὐδοχίαν τὴν αὐγούσταν προσκεκλίσϑαν 
Διοσκόρῳ τῷ καϑαιρεϑέντι ὑπὸ τῆς συνόδου, ἤρξατο καταβοᾷν 

1517; συνόδου, ὡς τὴν δρϑὴν ἀναστρεψάσης πίστιν, καὶ συναρ- 
πάζει αὐγούσταν καὶ τοὺς μοναχούς, καὶ ταῖς ἰδίαις μιαιφο- B 
γίμς χρησάμενος, βαρβαρικῷ τρύπῳ τὸν ἀρχιερατικὸν ϑρύνον 
ἁρπαζει, καὶ τοὺς τῆς αὐγούστης ἀνθρώπους ὑπουργοὺς ἔχων, 
χειροτονεῖ ἐπισκόπους κατὰ πόλιν, τῶν ἐπισκόπων ἔτε ὄντων 


1. χαὶ τοῦ Προτ. προβλ. om. À a f. 5. χατάγεσϑαι A. 6Ἃ6. 
διαπλωΐζεσϑαι À, πλωΐζ. vulg. ὅϑεν b, ὅπερ vulg. 9. 
ἐχτίσϑη À e. 13. προσχεχλίσϑαει a, προσχεχλεῖσϑαι ἃ, προσ- 


κέχλησϑαι Í, προσχεῖσϑαε vulg. 15. διαστρεψάσης ΔΑ. 19. 
ἐπισχόπους om. A f. 


cavit.  Dioscoro vero in exilium pulso, et in eius vicem Proterio 
suffecto, qui cum Dioscoro et Eutyche sentiebant, magnum concitave- 
rant tumultum, frumentarium etiam commeatum se interclusuros mi- 
nati. eo coghito, non Alexandriam, sed Pelusium per Nilum Aegy- 
ptum frumentum devehi , ac inde Cpolim reginam urbium deportari 
Marcianus mandavit. hinc ipsi Alexandrini fame vexati, Proterium, 
qui pro ipsis imperatorem deprecaretur, interposuerunt: sicque tu- 
mnultuari destiterunt. 

Hoc etiam anno Diocletianeum balneum Alexandriae reparatum: 
et Attila Aquileiam urbem incendio devastavit. 

Hoc eodem anno 'lheodosius monachus vir exitiosus, peracto 
Chalcedone concilio , cursu concito Hierosolymam delatus, et de Eu- 
dociae augustae versus Dioscorum a concilio depositum affectu cer- 
tior factus, adversus illud , quasi rectam pervertisset fidem, vociferari 
et declamare coepit: et augusta in propriam sententiam rapta, cir- 
cumventis etiam monachis, familiaribus sibi caedibus usus, barbarico 
more in pontificium thronum, etiam ipsis augustae domesticis inva- 
sionis huiusmodi administris, intruditur, et per urbes, episcopis adhuc 


166 THEOPHANIS 


ἂν τῇ συνόδῳ. Σευηριανὸν δὲ τὸν ἐπίσχοπον Σχυϑοπόλεως 


V.24 μὴ ὑπαχϑέντα τῇ αὐτοῦ κακοδηξίᾳ τῆς πόλεως ἐξαγαγὼν xa- 


vacQatrét, καὶ ἐγείρει διωγμὸν κατὰ τῶν μὴ κοινωνούντων 

4 - 4 4 P , , . Ld 4 ,1ω7 Ἷ 4 
αὐτῷ, καὶ πολλους μὲν ἐβασάνισεν, ἄλλους δὲ ἐδήμευσε, καὶ 
ἑτέρων τοὺς οἴχους πυρὶ παρέδωκεν, ὥστε νομισϑῆναι ὑπὸ 
βαρβάρων .τὴν πόλιν ξαλωκέναι. ἀπέσφαξεν δὲ καὶ ᾿4ϑανά- 


ασιον διάκονον τῆς ἁγίας ᾿Αναστάσεως, ὀνειδίσαντα καὶ ἐξελέγε 


D 
A.M.5946 


^. C. 446 


farra τὴν αὐτοῦ ἀϑεΐαν, καὶ τὸ rovrov ἅγιον σῶμα κατὰ 
τὴν πόλιν πομπεύσας τοῖς κυσὶ παρέδωκεν. Ζόμνος δὲ ὃ ἀρ- 
χιεπίσκοπος ᾿Αντιοχείας εἰς τὴν ξοημον ἔφυγεν καὶ Ἰουβενώ- 
Atoc Ἱεροσολύμων. τοῦ δὲ λυμεῶνος Θεοδοσίου ἐπὶ εἴχοσι μὴ- 
γας τὸν ϑρόνον Ἱεροσολύμων κρατήσαντος, γνοὺς ὃ βασιλεὺς 
ἹΜαρκιανὸς ἐκέλευσεν αὐτὸν συλληφϑῆναι" ὃ δὲ φυγὰς ᾧχετο 
ἐπὶ τὸ Σιναῖον ὄρος. τούτου δὲ ἐκ ποδῶν γεγονότος καὶ τῶν 
ὑπ᾽ αὐτοῦ χειροτονηϑέντων, πάλιν Ἰουβενάλιος τὸν αὑτοῦ 
ϑοόνον ἀπέλαβεν. 

᾿Αντιοχείας ἐπισκόπου Βασιλείου ἔτος α΄. 

Τούτῳ τῷ ἔτει Οὐαλεντινιανὸς βασιλεὺς ἐν "Polug, vqo- 
ρώμενος τὴν ᾿Δετίον τοῦ πωτρικίου καὶ στρατηγοῦ δύναμιν, 


2. p ὕπαχϑ. τῇ αὐτοῦ xax. om. A f. — 4. ἄλλους δὲ ἐδήμευσε 
add. 8. 


ex b. 5. ἑτέρων τοὺς À, ἑτέρων δὲ τοὺς vulg. 
ἀϑεμίαν f. τὸ τούτου ἅγιον À, τὸ τοῦ ἁγίου vulg. 15. 
τὸν αὑτοῦ ϑρόνον À, τὸν ϑράγον αὐτοῦ vulg. 19. χαὶ στρα- 
τηγοῦ add. ex Α. 


in concilio considentibus, episcopos destinat: Severiznum autem Scy- 
thopoleos episcopum, cum $psius praviszerroribus assentiri nollet, ci- 
vitate expulsum interfecit persecutionemque in eos, qui eius commu- 
nionem aversarentur, excitat, et quosdam quidem examinat tormentis, 
aliorum aedes igne depopulatur, adeo ut civitatis-a barbaris devasta- 
tae faciem in ipsa civitate exhiberet. tandemque Athanasium sanctae 
resurrectionis diaconum summam eius in deum impietatem probris et 
reprehensionibus insectantem necavit crudeliter, sanctique corpus per 
urbem publice in ludibrium raptum canibus obiecit. Domnus vero 
Antiochiae et Tuvenalius Hierosolymorum episcopi in eremum secessu 
saluti consuluerunt. cum vero illa pestis viginti menses continuos 
Hierosolymitanam occupasset sedem , Marcianus, re comperta, ipsum 
comprehendi iussit: at ille fuga Sinaeum in montem se recepit. ipso 
vero una cum sacrilege ordinatis eliminato, Iuvenalius in sedem sibi 
propriam est restitutus. 

Antiochiae episcopi Basilii atus primus. 

Hoc anno Valentinianus imperator Aetii patricii potestatem ni- 
miam Romae suspectam habens, Heraclio quodam eunucho adiutore 


5 


IO 


ι5 


CHRONOGRAPHIA., 165 


δολοφονεῖ τοῦτον, Ἡρακλείου τινὺς τῶν εὐνούχων συμπρά- 
ξαντος αὐτῷ. ὃ dà ᾿Λττιλας οὐτρεπίζετο πολεμῆσαι αρκια- 
γῷ μὴ ἀγνεχομένῳ τὸν φόρον αὐτῷ παρασχέσθαι τὸν ὑπὸ 
Θεοδοσίου τωχϑέντα. μεταξὺ δὲ κόρης τινὸς εὐπρεποῦς ἐρα- P. 93 
509síc, καὶ τὸν πρὸς αὐτὴν γάμον ἐπιτελῶν, οἰνωϑείς τε σφό- 
dpa καὶ ὕπνῳ βαρυνϑείς, αἵματος ἀϑρόον διὰ δινῶν τὸ καὶ 
τοῦ στόματος ἐνεχϑέντος, τελευτᾷ τὸν βίον. τὴν δὲ τοσαύτην 
αὐτοῦ δυναστείαν οἱ παῖδες τούτον διαδεξάμενοι καὶ στασιά- 
σαντες πρὸς ἀλλήλους, διαφϑείρονται. οἱ μέντοι γα κατὰ 
ιο τὴν ξῴαν Ῥωμαῖοι, Παρκιανοῦ βασιλεύοντος, πάσης ἀπήλαυον 
εἰρήνης xai δικαιοσύνης καὶ εὐφροσύνης. καὶ ἦν ἐχεῖνα τὰ 
ἔτη κυρίως χρυσᾶ τῇ τοῦ βασιλέως χρηστότητι, γαλήνης πάντα 
ἐπιχεχυμένης τὰ πράγματα. n 
Tovzp τῷ ἔτει Οὐαλεντινιανὸς ὃ τῆς Ῥώμης βασιλεὺς A.M.591- 
τῶν μὲν ὀρϑῶν τῆς ἐχχλησίας δογμάτων ὠντελαμβάνετο, πολ- 
λὴν δὲ τὴν παρανομίαν ἐν τῇ ἑαυτοῦ διεκέχρητο διαίτη. εὐ- 
πρεπεστάτῃ γὰρ γυναικὲ Εὐδοξίᾳ τῇ ϑυγατρὶ Θεοδοσίον rov 
βασιλέως συνοικῶν ἀλλοτρίαις δαιμονιωδῶς ἐκέχρητο. ὠμίλει 
δὲ συνεχῶς καὶ τοῖς τὰ περίεργα πράττουσι, διὸ καὶ αἰσχί- 
100:( παραδίδοταε ϑανάτῳ. ϊαξίμον γὰρ τοῦ ἐπὲ Θεοδοσίου 


5. οἰνωθείς τε Α, οἰνωθεὶς δὲ vulg. 6. βαρηϑεὶς --- δινὸς A. 
10. ἐπήλαυον À, ἀπέλαυον ἃ, ἀπολαύων f, ἀπέλαβον vulg. 12. 
κυρίως add. ex A e f. 14. βασιλεὺς Α e f, βασιλεύων vulg. 
16. ἐχέχρητο A. 19. di add. ex A. 20. αξιμιανοῦ ἃ e. 


adscito, ipsum dolis interficit. adversus autem Marcianum pactum a 
Theodosio tributum reddi non ferentem Attila bellum parabat. in- 
terea puellae, cuius forma liberalis omnino fuit, amore captus, dam 
noptias cum illa celebrat, vino maxime madidus ac profundo somno 
gravatus, copioso subinde sanguinis profluvio e naribus atque ore 
erumpente, vitam finiit. tam amplam vero patris ditionem excipien- 
tes filii et ad invicem dissidentés profligantur. Romani porro qui 
partes orientis tenebant, summa pace, iustitia et gaudio, Marciano im- 
perante, fruebantur. et erant certe imperatoris benignitate aurea 
prorsus illa tempora, tranquillitate nimirum rebus omnibus su- 
erfusa. | 

d Hoc anno Valentinianus Romae imperans recta quidem ecclesiae À. C. 447 
dogmata sustinebat, innumeris licet flagitiis quotidianum vitae usum 
respergeret. formosissimae siquidem uxori Eudoxiae Theodosii impe- 
ratoris filiae coniunctus, alienis mulieribus per artes daemoniacas ab- 
utebatur. etiam curiosa sectantibus assidue conversabatur: quare 
foedissimo mortis genere plectitur. eius quippe Maximi, qui sub ma- 


* 


168  "THEOPHANIS 


τοῦ μεγάλου τυραννήσαντος ἔγγονος καὶ ὅὁμωνυμος ἐν τοῖς 
κατὰ τὴν Ῥώμην πατρικίοις τελῶν, ἔνδον τοῦ παλατίου γε- 
ψόμενος, τὸν Οὐαλεντενιαγὴὸν ἀπέσφαξεν, καὶ τῇ Εὐδοξίᾳ βίᾳ 
' Οσυνργάνετο, καὶ τῆς βασιλείας ἐχράτησεν" δι ὧν γάρ τις 
— éuagrávti, δι’ αὐχῶν καὶ παιδεύεται. ἐπὲ τούτοις ἡ Εὐδο- 5 
Era ᾿ἀχϑομένη, καὶ μηδεμίαν βοήϑειαν ἐκ τοῦ Βυζαντίου éot-.- 
σϑαε αὑτῇ λοχισαμένη, Θεοδοσίου τοῦ πατρὸς αὐτῆς τελευ- 
τήσαντος καὶ Πουλχερίας, μεταπέμπεται Γιζέριχον εἰς Ρώ- 
μὴν, παρακαλοῦσα λυτρωϑῆναι éx τῆς τοῦ lMál/uov τυραν»- 
V.28»idog. Γιζερίχου δὰ στόλῳ μεγάλῳ ἐκπλεύσαντος εἰς Ῥώμην; το 
Μάξιμος φοβηϑεὶς φυγῇ ἐχρήσατο. οἱ δὲ συνόντες αὐτῷ 
ἀνεῖλον αὐτὸν βασιλεύσαντα ἔτος ἕν. ὃ δὲ Γιζέριχος μηδενὸς 
αὐτῷ ὠντιστάντος, εἰσῆλθεν εἰς Ῥώμην τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ τῆς 
σφαγῆς αξίμον, καὶ λαβὼν πάντα τὰ χρήματα καὶ τὼ τῆς 
Ὁ πόλεως ϑεάματα εἰς τὰ πλοῖα ἐμβαλών, ἐν οἷς ἦσαν κειμήλια 
ὁλόχρυσα καὶ διάλιϑα ἐκχκλησιαστικά, καὶ σκεύη Ἑβραϊκά, 
ἅπερ Οὐεσπασιανὸς Τῖτος μετὰ τὴν ἅλωσεν “Ιεροσολύμων εἰς 
“Ρώμην ἤγαγεν, σὺν τούτοις λαβὼν καὶ Εὐδοξίαᾳν τὴν βασί- 
λισσαν καὶ τὰς ϑυγατέρας αὐτῆς, εἰς ᾿ἀφρικὴν ἀηέλυσεν " καὶ 
τὴν μὲν Εὐδοκίαν “Ονωρίχῳ τῷ πρωτοτόχῳ υἱῷ αὐτοῦ συνέζευ- 20 
Ee», τὴν δὲ Πλακιδίαν ἄνδρα ἔχειν μαϑὼν Ὀλύβροιον τὸν πα- 


an 
v 


i 


1. ἔγγονος À, ἔγγων vulg. 3. βίᾳ om. A e f. 9. Mati- 
μεανοῦ e. 14. τὰ ante χρήμ. add. ex A. 12. Οὐεσπασιανὸς 
Α, Οὐεσπασιανοῦ vulg. — 19. ἀπέλυσεν Α, ἀπέπλευσεν vulg. 


gno Theodosio tyrannidem fuerat aucupatus, nepos et eiusdem nominis 
consors, inter patricios Romae adscitus, in palatium irruens Valenti- 
nianum trucidavit, Eudoxiam vi oppressit et. imperium obtinuit. et- 
enim per quae peccat aliquis, per eadem castigatur. his afflicta Eu- 
do£ia, cum, Theodosio patre et Pulcheria iam extinctis, nullum sibi 
Cpoli affuturum auxilium expectaret, Gizerichum, ex Maximi tyrannide 
eximi se deprecata, Romam advocat. eo cum ingenti classe Romam 
adnavigante, deterritus Maximus fugae se committit: et a suis, cum 
vix annum imperasset, interimitur. ;Gizerichus, nullo resistente, ter- 
tio a caede Maximi die Homam ingreditur, direptisque omnibus urbis 
divitiis, et cunctis eius ornamentis spectatu dignioribus in naves im- 
positis, in quibus etiam fuit copiosa ecclesiae supellex ex auro solido 
et gemmis conflata, et Hebraica vasa a Vespasiani filio Tito post 
Hierosolymorum excidium Romam allata, et insuper Eudoxia impera- 
trice eiusque filiabus una secum abductis, in Africam navibus re- 
meat: ibi demum Eudociam Honoricho filio suo 1naiori coniugio co- 
pulat, Placidiam vero cum Olybrium patricium virum habere compe- 


CHRÜNOGRAPIIIA. | 169 


τρίκιον, μετὰ τῆς μητρὸς ἐφύλᾳξεν Εὐδοξίας.. μαϑὼν dà τὸν 
Μαξίμου ϑάνατον Πϊῆαιωρῖνος ἐβασίλευσεν ἔτη δύο, wui μετ’ 
αὐτὸν ἴάβιτος τὴν τῆς ᾿Ρωμῆς βασιλείαν ἐχράτησεν ἐνιαυτοὺς 
δύο, καὶ μετὰ τοῦτον Σευῆφος ἔτη τρία, καὶ μετὼ τούτους P. oí 
Βοῦχκ ἔστιν βασιλεύς, αλλὰ “ΡῬεκίμερ ἑὰδροίκει τὰ πράγματα 
στρατηγῶν καὶ μεγάλην περικείμενος δύναμιν. L 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει. ἐξελεύτησον Εὐδοκία, ἐν ᾿Ιεροσολύμοις 
πολλὰ καταλεήύψασα ταῖς ἐκκλησίαις. 
᾿Αγτιοχείας ἐπισχόπου αρτυρίον ἕτος α΄. ' . A.M. 5948 
10 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐχάη ἡ Paférva, xai μετ᾽ ὀλίγας ἡμέρας Β 
ἐσφαγὴ 0 πατρίκιος “Ραμίϊτος εἰς Κλάσας. καὶ us9' ἡμέρας 
(9 ἐνιχήϑη ᾿Αἴβιτος ὑπὸ “Ρεμίκου, καὶ γέγονεν εἰς πόλιν Πλα.. 
κεντίαν εἰς Γαλλίους. . 
Τούτῳ τῷ ἔτει αρκιανὸς ὃ βασιλεὺς ἐτελεύτησεν πρὸ A.M. 5949 
τι μιῶς καλανδῶν αΐων" καὶ ἐβασίλευσε “έων ó μέγας. av- 
τῷ δὲ τῷ ἔτει ἀνενεωθὴ ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ τὸ Γρατιανὸν βαλα- ’ 
γεῖον xai 5 βασιλικὴ 7 μεγαλὴ εἰς τὸ στοιχεῖον. πάνυ δὲ 
ἦν εὐλαβὴς καὶ φοβούμενος τὸν ϑεὸν ὃ αρκιανός, ὅστις ἐν 
ταῖς λιταῖς τοῦ Καάμπου πεζὸς ἐξήει, πολλὰ τοῖς δεομένοις C 


1. τὸν Mat. ϑαν. À, τοῦ M. 9. vulg. 5. ddigxes Α, sed cfr. 
p. !26, το. 12. locum aperte corruptum Goar. sic explendum 
censel: xal γέγονεν éníaxonog εἰς πόλιν (A f πόλεμον) IlAaxty- 
τίαν, καὶ ἀπελθὼν εἰς Γαλλίας ἀπέϑανεν. — 16. τὸ Τραγιανὸν 
Bul. A. — 17. 9 μεγάλη À, μεγάλη vulg.— 18. ὁ add. ex A. 


risset, una cum matre Eudoxia sub custodia tenuit. Maiorinus, su- 
dita Maximi morte, duos annos imperio potitur: eo sublato, Avitus 
pari annorum numero occupavit: post hunc Severus annos tres. post 
istos nullus Romae eztitit imperator: verum Recimer dux exercitus, 
magna instructus potentia, rerum summam administravit. 

Hoc etiam anno Eudocia, donis maximis in ecclesias collatis, Hie- 
rosolymis decessit. 

Antiochiae episcopi Martyrii annus primus. | 

Hoc anno Ravenna civitas igne consumpta est: et post dies pau- 
cos Ramitus patricius ad Clasas est interfectus: diesque abhinc unde- 
viginti a Remico superatus est Avitus: factus autem Placentiae civi- 
tatis episcopus, in Gallias profectus occubuit. 

Hoc anno pridie Maias kalendas Marcianus imperator decessit, et A. C. 449 
in imperio successit magnus Leo. eadem tempestate Gratiani balneum 
Alexandriae reparatur et regia máior ad Stoechium. Marcianus porro 
valde pius religioso timore deum colebat, et processionibus ad Cam- 
pum celebratis, pedes incedebat, et multis beneficiis sibi devinciebat 
egentes: quare his conspectis, non amplius 'sella sublatus, ut mos 


C. 448 


D 


A.M. 5950 


170 THEOPHANIS 


εὖ ποιῶν. Ot» τοῦτον ὁρῶν ὃ πατριάρχης ᾿Ανατόλιος xai 
αὐτὸς οὐκ ἔτε φορείῳ φερόμενος, χατὰ τὸ ἔϑος, ἐλιτάνευεν, 
ἀλλὰ πεζός. ᾿ 

Τούτῳ τῷ ἔτει Τιμόϑεος ὃ Αἴλουρος μαγγανείᾳ χρησάμε- 
γος, νυχτὸς ἐν τοῖς κελλίοις τῶν μοναχῶν περιήρχετο, ἐξ 5 
ὀνόματος χαλῶν ἕκᾳστον. τοῦ δὲ ἀποχριναμένου ἔλεγεν" ἐγὼ 
ἀγγελός εἶμε, καὶ ὠπεστάλην εἰπεῖν πᾶσιν ἀποστῆναι μὲν τῆς 
κοινωνίας Προτερίου καὶ τῶν ἐν Χαλκηδόνι, Τιμόϑεον δὲ τὸν 
“ϊλουρον ἐπΐσχοπον προχειρίσασϑαι ᾿Αλεξανδρείας. 

Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει Εὐδοξία ἢ ϑυγάτηρ Θεοδοσίου τοῦ βα- τὸ 
σιλέως, γυνὴ dà Οὐαλενειγνιανοῦ τοῦ τρίτου μετὰ μιᾶς ϑυγα- 
τοὺς Πλακιδίας, γυναικὸς Ὀλυβρίου, ἐπανῆλθεν ἔξ. “φρικῆς" 

ἢ γὰρ Εὐδοκία τῷ υἱῷ Γιζερέχου “Ονωρίχῳ δξζεύχϑη καὶ οὐχ 
ἐπανῆλϑεν. 

“Ρωμαίων βασιλέως “έοντος ἔτος α΄. 15 


P.95  Tovrg τῷ ἔτει “έων ἐβασίλευσεν, Θρᾷξ τῶ yévet , τρι- 
ν.η6 βοῦνος τὴν ἀξίαν, μηνὲ Φεβρουαρίῳ ἰνδικτιῶνος ια΄ στεφϑεὶς 


^ 


y 


ὑπὸ ᾿Αγνατολίον τοῦ πατριάρχου. 

Τῷ δ' αὐτῷ ἔτει σεισμοῦ φοβεροῦ γενομένου àv ᾿Αντιο- 
χείᾳ, σχεδὸν πᾶσα ἣ πόλις κατέπεσεν, ἦλϑεν δὲ ἐν ᾿Αλεξαν- 20 
δρείᾳ καμηλοπάρδαλις καὶ ταυρέλαφοι καὶ ἄλλα ϑηρία. σὺν 
αὐτοῖς καὶ Ó Τιμύϑεος, ὃ ἐπίχλην «Αἰλουρος, τὴν ᾿Αλεξαν- 


17. εαἢ c A. 


tanc ferebat, sed pedibus quoque iter agens Anatolius patriarcha pro- 
cossionum supplicationes obibat. 

Hoc etiam auno Timotheus Aelurus praestigiis et. fraudibus usus, 
monachorum cellas nocturnus ambulator circumibat, nominatim sin- 


. gulos vocans: cui cum responderet quispiam, referebat ille: ego sum 


angelus: et ut a Proterii communione et ab iis, quae Chalcedone 
sunt acta, cuncti abstineant, et subinde Timotheum Aelarum Ale- 
zxandriae constituant episcopum, enunciatum sum missus. 

Hoc eodem anno Eudozia Theodosii imperatoris filia, Valenti- 
niani vero tertii coniux, cum Placidia filiarum altera, Olybrii uxore, 
ex África remeavit: Eudocia siquidem Honoricho Girerichi filio ma- 
trimonie iwncta mon rediit. 

Romanorum imperatoris leonis annus primus. : 

Hoc anno Leo, genere Thrax, dignitate tribunus, Wnperator sa- 
lutetur, mense Februario, indictione decima, et ab Anmatolio patriar- 
cha coronatur. 

Hoc agno maximo terrae motn Antiochiae facto, tota ferme civitas 
corruit. Alexandriam porro camelopardalis, taurelaphi et alia ferarum 


- monstra sunt illata: simulque cuim illis Timotheus, cegnomento Ae- 


CHRONOGRAPIIA. ^ 171 


δρέων πόλιν διετάραττενε πλήϑη γὰρ ἀτάκτων ἀνδρῶν ὠνη- 
σάμενος, τυραννικῶς τὸν θρόνον ᾿Αλεξανδρείας. ἐκράτησεν 
καὶ χκαθηρημένος ὧν, ὑπὸ δύο καϑῃοημόνων χειροτογεῖται. 
ἐντεῦϑεν πάντα τὰ σκανδαλα ἀνεφύη ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ. πᾶν- 

5roy γὰρ τῶν τῆς οἰκουμένης ἱερέων τὸν ὅρον τῆς d» Xalxg- B 
ὁόνι συνόδου ἀποδεξαμένων, οὗτος ὃ μιαρὸς μετὰ λύττης τι- 
γὸς ἀσχέτου ταύτην καϑύβριζεν, 'καὶ χειροτονίας ἐπισχύπων 
ὁποίει ἀχειροτόνητος ὧν, καὶ βάπτισμα ἐπετέλει πρεσβύτερος 
μὴ ὧν. ὃ δὲ μαχώριος Προτέριος αἰσϑόμενος τὴν κατ᾽ αὖ- 

χοτοῦ σκευαζομένην ὑπὸ τοῦ ΑἸϊλούρου ἐπιβουλήν, δίδωσιν τό- 
n0» τῇ ὀργῇ, καὶ τῷ σεπεῷ προσφεύγει βαπτιστηρίῳ ἐν τῇ 
πρώτῃ τῆς πασχαλίας ἡμέρᾳ, ὃ dà τοῦ ᾿Αἰντιχρίστου πρό- 
δρομος μὴ αἰδεσθεὶς μῆτε τὴν ἁγίαν ἡμέραν, μήτε τοὺς σδ- 
βασμίους τύπους, ἀποστείλας χατασφάζει τὸν ἀνεύθυνον ἀρ- 

τι5 χιερέα μετὰ καὶ ἄλλων ἕξ τῶν σὺν αὐτῷ. καὶ σχοινίοις πᾶ- 
οιἰσύραντες τούτου τὸ λείψανον ἀπὸ τῆς ἁγίας ἐξέβαλον xo-C 
λυμιβήϑρας, καὶ πομπεύσαντες αὐτὸ xarà πᾶσαν τὴν πόλιν, 
ἥκεζον ὠνηλδῶς" τέλος πυρὶ κατέκαυσαν καὶ τὴν σποδὸν 
τῷ ἐέῃε παϑέπεμπον. 


2. τυρανγιχῶς — --- χαϑῆρ. dy om. f. 13. μήτε τὴν À, μηδὲ 
τὴν vulg. | 17. πᾶσαν add. ex A. 18. ἤχεζον ἀνηλεῶς À, 
ἤχεζον αὐτὸ ἀνιλεῶς vulg. τέλος πυρὶ ἃ Í, τέλος αὐτὸ xara 
τὴν πόλιν πυρὲ vulg. τὴν σπ. À, τὸν O7. Vulg. 19. τῷ 
add. ex A. προσέπεμπον e f. 


lorus, Álexandrinam urbem turbavit. coempta quippe siccariorum 
manu, sedem Alexandrinam invasit tyrannice, et omni ecclesiae gradu 
deiectus, a duobus pariter ecclesiastica dignitate extorribus episco- 
pis ordinatur.  hínc cuncta, quae Alexandriam vexzaverunt, scandala 
originem habuere. cunctis enim per universum orbem sacris viris 
Chalcedonensis concilii decretnm adrmittentibus, perversus ille rabie 
quadam effreni motus, contumelias in illud evorpere non verebatur: 
profanus et ordinis expers, episcoporum consecrationes perficiebat: 
et qui ne presbyter quidem, alios collato baptismo initiabat. cae- 
terum paratas sibi ab Aeluro insidias beatus Proterius praesentiens, 
locem dat irae, et primo Paschalis celebritatis die ad venerandum 
baptisterium confugit. at vero praecursor antichristi neque sacrae so- 
lemnitatis diem, neque veneranda loca reveritus, misit, qui praesulem 
prorsus innoxium cum sex aliis, qui cum illo erant, interficerent. hi 
corpus pontificis funibus alligatum extra sancti lavacri septa rapue- 
runt et per civítatem ignominiose circumductum inhumane penitus. 
et. unpie attrectxverunt, et illud demum ignibus absumpserunt, cine-: 
ribus πὶ atrem dispersis.. 


172 THEOPHANIS 


Τῷ δ' αὐτῷ ἔτει ἠνέχϑη τὸ λείψανον τῆς ἁγίας "dvacra- 
σίας ἀπὸ Σερμίον καὶ κατειόϑη ὃν τῷ ναῷ αὐτῆς ἐν τοῖς 
Δομνίκου ἐμβόλοις. Τιμόϑεος δὲ Ó “ἴλονρος τὰ συγγράμ- 
ματα Κυρίλλου τοῦ μεγάλου μὴ ἐχδοϑέντα εὑρὼν ἐνόύϑευσεν 
ἐν πολλοῖς τύποις, ὡς ἱστορεῖ Πέτρος ὃ πρεσβύτερος ᾿“λεξαν- 5 


Ὦ δρείας. 
Α.}1.5051 Κωνσταντινουπύλεως ἐπισχύπου Γενναδίου ἔτος a. 
᾿Αλεξανδρείας λῃστρικῶς ἐχράτησεν Τιμόϑεος “ἴλουρος 
δύο ἐτη. | | 


Τούτῳ τῷ ἔτει μαϑὼν “έων ὃ βασιλεὺς τὸν ἄδικον ϑά- 10 
varov Προτερίου καὶ τὴν τοῦ z4ilovgov ἄϑεσμον προαγωγῆν, 
πέμψας Καισάρειον ἐγλωσσοτόμησεν καὶ ἀμφοτέρους ἐξώρι- 
σεν, ὡς χοινωνήσαντας τῷ φόνῳ Προτερέου. Τιμοϑέῳ δὲ 

Ριοὐτῷ ἀνιέρῳ οὐκ ἐπεξῆλθεν, τὴν ἐπ’ αὐτῷ κρίσιν ἐπισχύποις εἶ- 
πῶὼν ἁρμόζειν. | | 

TQ δ᾽ αὐτῷ ἔτεε καὶ Ζήνων ἐζευχϑη ᾿Αριάδνῃ τῇ 9vya- 
τρὲ “έοντος. 

A.M. 5952 Τούτῳ τῷ ἔτει γράμματα πρὸς vovg ἑκάστης ἐπαρχίας 

V.24 ἐπισκόπους ἀπέστειλεν ὃ βασιλεύς, γράψαι αὐτῷ τὴν οἰκείαν 

γνώμην αὐτῶν πρότερον, εἰ τοῖς ἐν Χαλκηδόνι δρισϑεῖσιν ἀρέ- 20 
Βσχοιντο, χαὶ περὲ τῆς τοῦ «Αἰλουρου χειροτονίας τί λέγοιεν; 


ι5 


2. ἀπὸ Σερμίου À, ἀπὸ τοῦ Z. vulg. — 3. Δομνείου A, Zfouvtt- 
γου f. 12. Καισάρειον À, Χαισσαριον vulg. 16. τῷ À, τού- 
19 vulg. 20. προτέρον, εἰ τοῖς À a e f, πότερον ἐν vulg. 


Eodem anno sanctae Anastasiae corpus Sirmio delatum, in eius 
templo ad Domnici porticus depositum. — Timotheus autem Aelurus, 
. Cyrilli magni opera nondum in lucem edita nactus, ea plerisque ἰο- 
cis adulteravit, ut Petrus presbyter Alexandrinus testatur. 
À. C. 45: Cpoleos episcopi Gennadii annus primus. 

Alexandriae sacram sedem usurpavit Timotheus Aelurus an- 
nos duo. : 

Hoc anno Leo imperator de iniusta Proterii caede et iniqua Ae- 
luri promotione certior factus, misit Caesarium, et linguis mutilatis 
relegavit eos, qui Proterii caedi ;communicaverant. in profanum 
vero Áelurum non animadvertit, iudicium de eo ad episcopos per- 
tinere pronuncians. 

Hoc etiam anno Zeno Ariadnae Leonis filiae matrimonio iun- 
ctus est. | 

Α. C. 45a Hoc anno ad singulos omnium provinciarum episcopos litteras 
dedit imperator, ut. propriam ipsi renunciarent sententiam: num Chal- 
cedonensis concilii decretis acquiescerent, et de Aeluri promotione 


CHRONOGRAPHIA, 173. 


ἐν oig xai τῷ ἁγίῳ Συμεῶνι τῷ Στιυλίτῃ καὶ Bagóg τῷ μο.-- 
γαχῷ καὶ Ἰακώβῳ ϑαυματουργῷ διαμαρτυρόμενος, ὡς τῷ ϑεῷ 
τῶν ὅλων παρέχειν μέλλοντας τὴν κρίσιν τῶν ἀμφισβητουμέ.- 
γῶν ποιήσασϑαι. οἱ δὲ παμψηφεὶ ὅμοφρόνως κυροῦσε μὲν 
515» ἐν. Χαλχηδόνε σύνοδον ἁγίαν εἶναι, καὶ τὸν ὕπ᾽ αὐτῆς 
ἐκτεϑέντα ὅρον ἀποδέχονται. Τιμοθέου δὲ συμφώνως κατα- 
ψηφίζονται, ὡς φονέως καὶ αἱρετικοῦ, ἐσπούδασε δὲ καὲ 
Γεννάδιος πρὸς τὸν βασιλέα ἐκδικῆσαι τὰ τολμηϑέντα. ἀν- 
τεπράττετο δὲ αὐτῷ σπαρ ὃ ᾿Αρειανός. ὃ δὲ εὐσεβὴς βα- 
ιΙοσιλεὺς τὸν μὲν Αἴλουρον ἐξώρισεν εἰς Γαάγγραν, ἔνϑα ποτὲ 
καὶ ὃ ΖΔιόσκορος ὁ τούτου διδάσκαλος. ὃ αὐτὸς δὲ xdxtiC 
ἤρξατο παρασυναγωγὰς ποιεῖν καὶ ταραχάς, ἃς μαϑὼν ὁ fa- 
σιλεύς, μετεξώρισεν αὐτὸν ἐν Χερσῶνι. Τιμόϑεος δὲ ἄλλος, 
ó ἐπίκλην “ευχάς, ὃ καὶ Σαλοφακίαλος, ὀρθόδοξος καὶ dya- 
1590; ἀνήρ, ὑπὸ πάντων φιλούμενος, ἐχειροτονήθη dvi! αὐτοῦ 
ἑπέσχοπος ᾿Αλεξανδρείας. 
᾿Αλεξανδρείας ἐπισχόπου Τιμοϑέου “ευκοῦ ἔτος α΄. A.M.5953 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἸίΙουβενάλιος ὁ ἁγιώτατος ἐπίσκοπος "Itgo- D 
σολύμων ἐτελεύτησεν, καὶ ἀντ᾽ αὐτοῦ ἐχειροτονήϑη “Αναστᾶ.-. 


5. ἐν Χαλχ. σύνοδον A, ἐν Χαλχ. ἁγίαν σύνοδον vulg. τὸν 
-- ἐχτεϑέντα ὅρον Α a, τῶν — ἐχτεϑέντων ὅρων vulg. — — 10. 
ποτὲ καὶ add. ex A. 11, χάχεῖ À, éxei vulg. 14. Ó ἐπί- 
χλὴν À, ἐπίχλην vulg. ὁ χαὶ ΖΣαλ. Δ, xai ὅ Za. vulg. 


quid sentirent? sancto insuper Symeoni Stylitae et Bardae monacho, 
tum lacobo miraculorum patratori scripsit, quasi deo rerum omnium 
domiuo rationem reddituros, de controversis rebus nt iudicium face- 
rent, cunctos obtestatus. illi una voce communique sensu coactam 
Chalcedone synodum sanctam esse firmant et expositis ab ea defini- 
tionibus mentem submittere profitentur: parique sententia, ceu per- 
petratae caedis reum et haereticum, 'l'imotheum damnant. ad haec, 
ut quae nefarie perpetrata condignae subiicerentur: ultioni, studium 
omne penes imperatorem Gennadius adhibuit: adversae licet parti 
oppositus faveret Áspar Arianus. porro pientissimus imperator Gan- 
gras, quo Dioscorus eius magister fuerat deportatus, Aelurum relega- 
vit. is vero conventicula celebrare et turbas illic movere denuo 
coepit: quorum certior factus imperator, hominem in Chersonem re- 
legavit. alius autem 'l'imotheus, cognomento Leucus, qui et Salo- 
phacialus, vir de rebus fidei recte sentiens et ob morum probita- 
tem omnibus carus, in prioris locum episcopus Alexandriae ordína- 
tus est. 

Alexandriae episcopi Timothei Leuci annus primus. À. C. 453 

Hoc anno luüvenalius sanctissimus Hierosolymorufín episcopus diem 


A.M. 5954 


174 THEOPHANIS 


ciog. καὶ τῷ αὐτῷ χρόνῳ ἐκοιμήϑη καὶ Συμεὼν ὃ μέγας 
Σευλίιης, ὅ τῆς μάνδρας πρῶτος, καταδείξας τὴν τοιαύτην 
ἀρετὴν καὶ σημειοφόρος γενόμενος. 

Τούτῳ τῷ ἔτει ἐμπρησμὸς μέγας γέγονεν ἐν Κωνσταντι- 


Ριοηνουπόλει τῇ δευτέρᾳ τοῦ ΣΣεπτεμιβρίου μηνὸς ἐνδικετιῶνος i6 5 


ἀρξάμενος dnÓ τοῦ νεωρίου, καὶ φϑάσας ἕως τοῦ ναοῦ τοῦ 


ἁγίου Θωμᾶ τῶν “μαντίουι αρκιανὸς δὲ οἰχονόμος ἀγελ.. 


Α.Μ. 5955 


V.28 


A. C. 454 


A. C. 455 


ϑὼν tig τοὺς κεράμους τῆς ἁγίας ᾿Αναστασίας κατέχων τὸ 
εὐαγγέλιον εὐχαῖς καὶ ὀάκρυσι ἀβλαβῆ τὸν οἶκον διεφύ- 
λαξεν. 

Τούτῳ τῷ ἔτει ἐσφαάγηὴ Π]αιωρῖνος εἰς Ταρτίωνα ὑπὸ 
“Ρεμικίου πατρικίου, καὶ ἐπήρϑη εἰς βασιλέα Σενῆοος καὶ 
Σερπέντιος vovatg Ἰουλίαις. 

Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει. ζωγράφον τινὸς τὸν σωτῆρᾳ γράψαι 


1ο 


τολμήσαντος xaÓ' ὁμοιότητα τοῦ hg, ἐξηράνθη ἡ χείρ, ὃν 15 


ἐξαγορεύσαντα δι’ εἰχῆς ἰάσατο Γεννάδιος. φασὶ δέ τινες 
τῶν ἱστορικῶν, ὅτε τὸ οὖλον xai ὀλιγότριχον σχῆμα ἐπὶ τοῦ 
σωτῆρος οἰκειότερόν ἐστιν. τοῦ δὲ Γενναδίου τῇ νυκεὶ εὐχο- 
μένον ἐντὸς τοῦ ϑυσιαστηρίου, ἰδεῖν λέγεταε φάντασμα δαι- 


T , » - 
μονίου, ᾧ καὶ ἐπιτιμῆσας ἤκουσεν αὐτοῦ χράζοντος, ὡς αὖ- λο 


τοῦ μὲν ζῶντος ἐνδίδωσι, μετὰ δὲ ϑάνατον αὐτοῦ χρατήσει 
16. ἐξαγορεύσαντα A, ἐξηγορ. vulg. — 20. ᾧ xai A, ὃ x«i vulg. 


ultimum obiit, in cuius locum sacro ritu Anastasius suffectus est. 
eodem quoque anno quievit Symeon magnus Stylita, coetus mona- 
stici celebratissimus , qui eiusmodi virtutis exemplum factus prae ree 
liquis antesignanus exhibuit. —— 

Hoc anno Septembris mensis die secundo, indictione decima 
quinta, Cpoli magnum contigit incendium, cuius principium & na- 
vali, et ad sancti: Thomae Amantii fuit progressus. Marcianus autem 
oeconomus, conscenso sanctae Anastasiae templo, manibus tenens 
evangelium, precibus et lacrymis sanctam aedem illaesam servavit. 

Hoc anno Maiorinus ad Dertonam a Recimere patricio interem- 
ptus est: et nonis Iuliis Severus et Serpentius ad imperii culmen 
elevatns. 

Hoc eodem anno pictoris cuiusdam Iovis specie salvatoris faciem 
referre ausi manus exaruit: facinus vero confessum Gennadii preces 
sanaverunt. historicorum vero nonnulli crispos et raros crines ad 
effingendam salvatoris faciem magis decentes autumant. caeterum 
Gennadius ad altare orans daemonis spectrum noctu vidisse fertur,. 

uem cum increpasset, clamantem audivit: eo quidem vivente se ce- 
dere, sublato vero, ecclesia quaqua versus se potiturum. δὲς veri- 


CHRONOGRAPHIA. | 179 


πάντως τῆς ἐκκλησίας" ὅπερ δείσας ἢ εννάδιος. πολλὰ ὑπὲρ 
τούτου τὸν ϑεὸν ἐδυσώπει. | 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει καὶ Zrovdtog τὸν ναὸν ἔχτισεν τοῦ C 
Ilgoóoouow , καὶ μοναχοὺς ἐκ. τῆς μονῆς τῶν ᾿ΑἸἰχοιμήτων ἐν 
5 αὐτῷ κατέστησεν. καὶ γρατίσιμος πραιπόσιτος τὸν ναὸν τοῦ 
ἁγίου Κυριακοῦ ἔξω τῆς Χρυσῆς πόρτης ἔχτισεν, καὶ ἀπετά- 
Paro ὃν αὐτῷ. 
“Ἱεροσολύμων ἐπισκόπου Ἰἰουβεναλίου ἔτος a. A.M, 5956 
Τούτῳ τῷ ἔτει ὃ “έων ὃ βασιλεὺς Ζήνωνα τὸν γαμβρὸν 
Ιοστρατηγὸν τῆς ξῴας πάσης πεποίηκεν, καὶ Πασιλίσκον τὸν Ὦ 
ἀδελφὸν Βερίνης τῆς αὐγούστης στρατηγὸν τῆς Θρᾷκης. Ζή- 
vo» δὲ ἐλθὼν εἰς ᾿Αντιόχειαν, εὗρεν ἐπίσκοπον ἐν αὐτῇ τὸν 
ἱερὸν αρτύριον. Πέτρος δὲ ὃ Γναφεὺς ἠκολούϑει τῷ Ζηής-. 
γωνε πρεσβύτερος ὧν τοῦ ἐν Χαλκηδόνε ναοῦ Βάσσης τῆς 
"δ μάρτυρος" ὃς καὲ πείσας Ζήνωνα συνεργῆσαι αὐτῷ μισϑοῦ- 
ταν τοῦ ᾿Απολλιναρίου τινὰς ὅὁμοδόξων, καὶ ϑορύβους μυρί- 
ovc ἐγείρει κατὰ τῆς πίστεως xat, IMagsvorov τοῦ ἐπεσκόπου" 
καὶ ἀναϑεματίζεε τοὺς μὴ λέγοντας τὸν ϑεὸν σταυρωϑῆναι, 
καὶ σχίσας τὸν λαὸν ᾿ΑἸντιθχείας προστίϑησιν ἐν τῷ τρισαγίῳ 
209$u» r0: ὁ σταυρωϑεὶς δι᾿’ ἡμᾶς" ὅπερ ἕως σήμερον ἔχ- . 
τοτε χαιροῦ παρὰ τοῖς Θεοπασχίταις ἐχράτησε λέγεσϑαι. IMap- P. 


5. Γρατίσιμος Α, Γρατήσιμος vulg. 10. πάσης add. ex A. 
13. Κγαφεὺς A. 


tus Gennadius, ut piaculum averteretur, crebras ad denm preces 
fudit. 

Hoc etiam anno Praecursoris templum Studius extruxit et tradu- 
ctos ex Insomnium mansione monachos in eo posuit. gratissimus quo- 
que praepositus sancti Cyriaci extra portam auream erexit aedem, in 
qua ipse mundo nuncium remisit. ᾿ 

Hierosolymorum episcopi Iuvenalii anpus primus. A. C. 456 

Hoc anno Leo imperator Zenonem generum ducem orientis in- 
stituit et Basiliscum Verinae augustae fratrem "Thraciae pariter du- 
cem. Zeno vero Antiochiam profectus, sacrum Martyrium in ea corb- 
perit episcopum. Petrus autem Fullo etiam in templo Bassae marty- 
ris Chalcedonensis presbyterio fungens Zenonem sequebatur. is im- 
plorata Zenonis opera nonnullos ex Apollinarii asseclis mercede con- 
ductos sibi coniungit, et imumeros tumultus contra fidem et Marty- 
rium episcopum excitat: anathemate etiam ferit, qui non assererent, 
deum cruci sufxum, populoque demum in duas partes Antiochiae 
discisso addit ter sancto hymno: qui crucifixus es pro nobis: quae 
voces ab eo tempore ín hodiemum usque diem a Theopaschitis usur- 


LI 


126 — , THEOPHANIS 
' n 
τύριος dà πρὸς “έονκα τὰν βασιλέα παρεγένετο, καὶ dnadé- 
χϑὴ μετὰ πολλὴης τιμῆς, σπουδῇ Γενναδίου Κωνσταντινουπό- 
Aewc ἐπισχόπου. ᾿ἐπανελϑὼν δὲ ἐν ᾿«ἰντιοχείᾳ xal- εὑρὼν... 
, τοὺς λαοὺς στασιάζοντας, καὶ Ζήνωνα τούτοις συμπράττοντα, 
ἐπ᾽ ἐκκλῃσίας τὴν ἐπισχοπὴν ἀπετάξατο; εἰπῶν- κλήρῳ ἀνυ- 5 
πρτάκτῳ, καὶ λαῷ ἀπειϑεῖ, καὶ ἐφκλησίᾳ ῥερυπωμένῃ ἀποτάτ- 
; ζομαι, φυλάττων ξαυτῷ τὸ ἀξίωμα τῆς ἱερωσύνης. τούτου 
δὲ ὑποχωρήσαντος, Πέτοος ὃ Γναφεὺς τῷ ϑρόνῳ ᾿αἰντιοχείας 
E ἐπεπήδησεν, χειροτονήσας εὐϑὺς Ἰωάνγην ᾿Απαμείας énioxo- 
Bao» ἀπὸ χαϑαιρέσεως ὄντα. γνοὺς δὲ ταῦτα Γεννάδιος ἅπαντα τὸ 
τῷ βασιλεῖ ἀνατίϑεται' καὶ κελεύει Πέτρον τὸν Γγαφέα 
ἐξορισθῆναι. ὅπερ ἀκούσας ὃ Πέτρος φυγῇ τὴν ἐξορίαν διέ- 
gvytv* ψήφῳ δὲ κοινῇ Ιουλιανὸς τις ἐπίσκοπος ᾿Αντιοχείας 
προεχειρίσϑη. 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει μετετέϑη ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ ὃ προφήτης κι5 
Ἐλισσαῖος πρὸ πέντε εἰδὼν lMaiov ὃν τῇ μονῇ Παύλου τοῦ 
. “Ἰεπροῦ. λεπρὸν γὰρ ἰάσατο, xai λεπρὸν ἐποίησεν, xai εἰς 
Ογὰ τοῦ “επροῦ ἐτέϑη. 
A.M. 5957 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐχείσϑη τὸ τετράστωον͵ τοῦ ἁγίου "Ioa»- 


t. τὸν add. ex ἃ. 3. εἰς ᾿Αντιόχειαν α 6. 5. τὴν ἐπισχο- 
πὴν suprascripto τῇ ἐπισχοπῇ A. 6. ῥερυπωμένῃ A, ἐῤῥυπ. 
vulg. 10. χαϑαιρέσεως À, καϑαιρέσεων vulg. 19. tétpa- 
στωον 6; τέρας τὸ ὃν À f, τετράγωνον vulg. 


pari consueverunt.  Martyrius porro δὰ imperatorem Leonem profe- 
ctus, Gennadii Cpoleos praesulis commendationibus multo cum honore 
suscipitur. Antiochiam deinde reversus, cum populi factiones varias 
easdemque tumultibus comperisset agitatas et Zenonis favore fortiores, 
in ecclesiae conventu cessit episcopatu, verbis usus huiusmodi : clero 
inobedienti, populo contumaci et ecclesiae sordibus infectae nuncium 
remitto: solaque sacerdotii dignitate mihi reservata, episcopale mu- 
nus depono. 60 secedente, Petrus Fullo in Antiochiae thronum insi- 
liens confestim Ioannem quemdam degrada&ione damnatum ordinat 
Apameae episcopum. nuncio de his accepto, Gennadius cuncta refert 
ad imperatorem, qui Petrum Fullonem exilio plectendum pronunciat: - 
quod cum Petrus audisset, ipse fuga proprium exilium evitat: mox- 
que communibus suffragiis Iulianus quidam Antiochiae episcopus in- 
stitutus est. 

Hoc etiam anno, quinto idus Maias, Elisaei prophetae corpus 
Alexandriam delatum in Pauli Leprosi monasterio reponitur. sanavit 
ille leprosum, alii lepram induxit, et in aede a Leproso erecta re- 
conditus est. | 
À.C. 457 Hoc anno S. Ioannis momine quadrafigura constructum opus 


CHRONOGRAPHIA. —— 177 


γου i» ᾿Μλεξανδρείᾳ καὶ τὸ ἁγιαστήριον" καὶ Exft Σὺ V. 79 
δημόσιον βαλανεῖον ἀπεδοϑὴ τῇ πόλει. τούτοις. “δὲ τοῖς χρό- 
νοις καὶ Ζανιὴλ, ó Στυμτης dv τῷ ᾿νάπλῳ τῷ στύλῳ ἐπέβη 
ἀνὴρ ϑαυμάσιος. Ἰωάννης dà ὁ ὑπατικός, ὅ ἐπίκλην τῶν Tiy- 
ϑκομάλου, δυσωπησας δασιανὸν τὸν ὅσιον, παρ᾽ αὐτῷ ὡς ἐ0.- 
vayóc ἐτέταζτος προήρχετο δὲ ἀεὲ ἐν τῷ παλατίῳ ὡς elo 
τῶν συγκλητικῶν. καὶ ἀναχωρῶν μόχρε τῆς μονῆς τοῦ Ba- . 
σιανοῦ, ὡς ὑπατιχὸς αὐψικεύετος ἔνδον δὲ γενόμενος. εὐθὺς 
τὴν μοναδικὴν σισύραν περιβαλλόμενος, μαγειρείου sac 'σταύ- D 
Ιολου καὶ τῶν παραπλησίων τὴν διακονίαν ἐπλήρου... 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ᾿γϑιμος καὶ Τιμοκλῆς οἱ τῶν τροπα- 
ρίων ποιηταὲ ἐγνωρίζοντο. 
^ Τῷ δ' αὐτῷ ἔτει κατὰ πρεσβείαν τῆς συγκλήτου “Ῥώμης 
ἀπέστειλεν iov ὁ βασιλεὺς ᾿Ανϑιμον τὸν γαμβρὸν αρκια- 
12»09 TOU προβασιλεύσαντος βασιλέα ἐν Ῥώμη, ἄνδρα χριστια- 
γψικώτατον XOU εὐσεβῶς τὴν βασιλείαν ἰϑύνοντα. 
Τούτῳ τῷ ἔτει σημεῖον ἐφάνη ἂν τῷ υρανῷ, γεφέλη A.M: 5958 
ὥσπερ σάλπιγγος ἐκτύπωμα ἔχουσα ἐπὲ ἡμέρας μὲ xa P 99 
ἑσπέραν, ' ; 


Ἑπτεάβυζος 1 ἃ. 4. ó παι. À, καὶ 'Ym. vulg. 6. ἀεὶ om. 


Á. ὡς εἷς τῶν συγχλητιχῶν A f, εἰς τὸν συγχλητιχόν vulg. 
11. τῷ δ᾽ αὐτῷ — --- ἐγνωρίζοντο οπι. Α. 14. γαμβρὸν Mag- 
κιαγοῦ Α, γαμβρὸν «cy Max. vulg. 18. ««9' ἑσπέραν 
om. À. 


Alexandriae, et baptismo lustrandis adiunctum aedificium: Heptabizus 
etiam publicum balneum civitati restitutum. his etiam temporibus Daniel 
Stylita, vir plane mirandus, columnam in Anaplo positam conscendit. 
foannes porro vir consularis, cui a Bingomalis cognomen, sanctum Ba- 
sianum deprecatus, apud eum in fonachorum normam vivendi ra. 
tionem instituit. curiae porro assiduus frequentator in senatorum nu- 
mero considebat: et ut consularis magno clientum stipatus comitata 
in Basiani monasterium secedebat. in monasterium e senatu receptus 
et monastica sisyra coopertus, culinae, stabuli, et vilium huiusmodi 
obibat ministerium. 

᾿ Hoc etiam anno Ánthimus et Timocles tropariorum poetae flo- 
rebant. 

Hoc eodem anno senatu Romano per legatos postulante, Ànthi- 
mum Marciani decessoris sui generum, virum alioquin Christianis 
dogmatibus probe instructum et imperii munus piissime administran- 
tem, Leo imperator imperatorem Romae designavit. 

Hoc anno prodigium in caelo per dies quadraginta sub vesperam Α. C. 458 
visum est, nubes videlicet in tubae speciem efformata. 


Theophanes. . | 12 


178 . THEOPHANIS 


A.M.5959 Τούτῳ τῷ ἔτει * ἐστράτευσεν ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ ἄνδρας 
τρισχιλίους, καὶ ὃ μέγας λάκκος ἐκτίσϑη εἰς τὰ Ἰωάννου 
Bxai τὰ δύο βαλανεῖα, ἡ ὑγεία, xai ἢ ἴασις" καὶ ὃ mo- 
ταμὸς αὐρύχϑη ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ ἀπὸ τῆς Χερσοῦ ἕως τοῦ Ko- 
πρεῶνος. ΝΕ 5 
A.M.596o. Τούτῳ τῷ ἔτει ᾿Ισοκάσιος ὃ κοιαίστωρ ᾿«Ἀντιοχείας, ὃ 
καὶ φιλόσοφος, διεβλήϑη τῷ βασιλεῖ, ὡς Ἕλλην" καὶ ἐκέλευ- 
σεν ὃ. βασιλεὺς ἐξετασϑῆναι αὐτὸν παρὰ τῷ ἐπάρχῳ τῶν 
πρϑιτωρίων ἐν ωνσταντινουπόλει. ἔνεχϑέντος δὲ αὐτοῦ ἐν 
τῷ Zevbinnof δεδεμένου ὀπισϑάγκωνα, ἐφὴ πρὸς αὐτὸν Πού- 10 
σεως ὃ ἔπαρχος" ὑρᾷς σεαυτὸν, ἸΙσοκάσιε, ἐν ποίῳ σχήματι 
καϑέστηκας; ὃ δὲ εἶπεν" ὅρῶ, καὶ οὐ ξενίζομαι " ἄνϑρω.- 
πος γὰρ ὧν ἀνϑρωπίναις ἐνέπεσον συμφοραῖς * ἀλλὰ δύκα- 
Οσον ἐπ᾿ ἐμοί, ὡς ἐδίκαζες σὺν ἐμοί, καὶ ταῦτα ἀκούσας ὃ 
δῆμος εὐφήμησε τὸν βασιλέα. καὶ μαϑὼν ὃ βασιλεὺς ἐχάρη. 15 
καὶ ὠπέλυσεν αὐτὸν εἰς τὴν ἰδίαν χώραν. | 
A.M. 5961 ᾿Αντιοχείας ἐπισκύπου Ἰουλιανοῦ ἔτος α΄. 
Τούτῳ τῷ ἔτει déco» ὃ βασιλεὺς κατὰ Γιζερέχου τοῦ 
V.8o và» “ἄφρων κρατοῦντος στύλον μέγαν ἐξοπλίσας ἀπέστειλεν. ὃ 


3. ἡ ἴασις Α ἃ c, 2 δεχάστασις vulg. (error haud dubie natus, 


quia legi videbatur: Δ «Gic, ut recte monet Goar.) 4. Xtp- 
Ofcov À e. Κοπρεῶνος À, Κοπρῶνος a, Κυπρεῶνος e, Kv- 
πρῶνος vulg. 8. ἐπάρχῳ — ἔπαρχος À, ὑπάρχῳ — ὕπαρχος 
vulg. 10. Τ7Ζουσέος e. 13. ἐγέπεσα e. 18. τοῦ add. 
ex A. 

* A.C. 459. . Hoc anno... . . ... tria hominum millia in expeditionem 


misit. magna etiam cisterna ad loannis aedes extructa: balnea quo- 
ue duo, uni nomen sanitas, alteri iasis: et Alexandriae fluvius a 
herso ad Cypronem fovea efcavata deductus. 

A. C. 460 Hoc anno Isocasius quaestor Antiochiae, qui et philosophus, quasi 
gentiles ritus prófessus apud imperatorem est delatus: qui a praeto- 
riorum Cpoleos praefecto virum examinari. iussit. eum itaque mani- 
bus:retro devinctis in Zeuxippum deductum ita compellat Puseus 
praefectus:  viden' Isocasi, quo habitu nunc astes? respondet ille: 
video: neque moveor. nam homo, cum sim, in bumanas calamitates 
incidi. caeterum age mecum ut iudex, ut una mecum olim iudica- 
sti, his auditis, imperatori faustis vocibus acclamat populus: quo 

* ' comperto laetus imperator eum in propriam provinciam remisit. 

À. C. 461 Antiochiae episcopi Iuliani annus primus. 

Hoc anno Leo imperator ingentem classem et valide instructum 
exercitam adversus Gizerichum, qui Africam obtinebat, emisit. Gi- 
zerichus quippe, defuncto Marciano, multa mala intulit in provincias 


CHRONOGRAPHIA. 179 


γὰρ Γιζέρεχος μετὰ τὴν τελευτὴν ἸΠαρκιανοῦ πολλὰ δεινὰ D 
ἐνεδείξατο ἐν ταῖς ὑπὸ τὴν τῶν Ῥωμαίων βασιλείαν χώραις, 
ληϊζόμενος καὶ ᾿αἰχμαλωτίζων πολλοὺς χαὲ τὰς πόλεις κατα- 
σκάπτων. ὅϑεν ζήλῳ χινηϑεὶς ὃ βασιλεὺς ἐκ πάσης τῆς ἀνα- 
5 τολικῆς ϑαλάσσης ἑκατὸν χιλιάδας πλοίων ἀϑροίσας, καὶ στρα-.- 
τῶν καὶ ὅπλων ταῦτα πληρώσας, xara Γιζερίχου ἐπέστειλεν. 
φασὲ γὰρ αὐτὸν ar κεντηνάρια δεδαπανηχέγαι χρυσίου ἐν 
τούτῳ τῷ στόλῳ. στρατηγὸν δὲ καὶ ἔξαρχον τοῦ στύλου κα-- 
τέστησεν Βασιλίσχον τὸν Βερίνης τῆς αὐγούστης ἀδελφόν, 
ιοτῆς ὑπάτου τιμῆς ἤδη μετασχόντα καὶ Σκύυϑας πολλάκις 9i— 
κήσαντα ἔν τῇ Θρᾷκῃ. ὃς δὴ καὶ συνδραμούσης αὐτῷ ἐκ τῆς 
ἑσπερίου οὐκ ὀλίγης δυνάμεως, συμπλακεὶς εἰς ναυμαχίας P. 100 
πολλάχις τῇ Γιζερέχου [μετὰ] τῶν νηῶν τῷ βυϑῷ παραδούς, 
εἶτα καὶ αὐτὴν ἠδυνήϑη Καρχηδόνα χρατῆσαι. ὕστερον δὲ 
δώροις ὑπὸ Γιζερίχου καὶ πλείστοις χρήμασε δελεασϑείς, 
ἐνέδωκεν καὶ ἡττήϑη ἑκών, ὡς Περσικὸς ἱστόρησεν ὃ Θοᾷξ. 
φασὲ δέ τινες, ὅτι ᾿Ασπαρ καὶ ᾿Αρδαβούριος, ᾿Αρειανοὲ ὄντες 
καὶ εἰς βασιλείαν ἐλϑεῖν διὰ τοῦτο μὴ δυνώμενοι, κουράτωρα 
αὐτῶν ὄντα “έοντα, βασιλέα πεποιήκασιν, αὐτοὶ προσδοχῶν- 
Ἴοτες διοικεῖν τὸ βασίλειον. τοῦ δὲ βασιλέως μὴ καταδεδεγμέ- 


ἃ. τῆς add. ex A. ὄὅ. ταῦτα e, ταύτας vulg. 9. «“ὐγούστης 
Α, «ὐγούστας vulg. !O0. μετασχόντος --- νιχήσαγντος À e. 
11. ὃς Α, ὡς vulg. αὐτῷ] οὕτω À e d. 12. εἰς om. ἃ e. 
13. p μετὰ numerus aliquis restituendus esse videtur, fortasse 
*u h. e. 34o. 15. δώροις om. Α. 16. ὡς Περσικὸς ὥσπερ 
Σιχὸς a, recte fortasse. 18. διὰ τοῦτο om. Α a. 


Romanae ditioni subiectas, praedis abactis, plerisque in captivitatem 
missis. et eversis passim civitatibus. quibus excaudescens imperator 
naves ex toto oriente centies mille contraxit, ipsasque militibus et 
armis plene munitas adversus Gizerichum destinavit. in eam classem 
mille et trecenta auri centenaria expendisse narrant. itaque ducem 
ac praefectum instituit Basiliscum Verinae Augustae fratrem, consulis 
munere iam perfunctum et frequentibus in Scythas per Thraciam 
victoriis clarum. is, confluente in auxilium ex occiduo mari na- 
vium non poenitenda manu, cum Gizerichi classe frequentiores 
conflictus exercuit, plerasque naves in profundum demersit et ipsam 
tandem Carthaginem potentia superavit. demum donorum illece- 
bris et vi pecuniarum inescatus, priorem impetum remisit, et spon- 
taneus denique, prout historiae Thrax Persicus commisit, profli- 
gatur. referunt alii, Asparem et Árdaburium Arii sectatores, cum ob 
id maxime ad imperii fastigium minime possent pervenire, Leonem, 


180 THEOPHANIS . 


B»ov τοῦτο, ἠγωνίζοντο διαστρέφειν τὰ ὕπ᾽ αὐτοῦ χαλῶς διοι- 
κούμενα, καὶ Βασιλίσχῳ συνέθεντο δοῦναι τὴν βασιλείαν, εἰ 
προδοίη τὸν .τοῦ βασιλέως στόλον τε καὶ λαὸν τῷ Γιζερέχῳ 
“Αρειανῷ ὄντε καὶ ὁμόφρονε αὐτῶν. καὶ τούτου χάριν προ- 
δεδωκέναι τὸν Βασιλίσκον φασίν. τότε Γιζέριχος τεχνασά- 5 
μενος σχάφη τῶν πολεμίων τινὸς ὕλης ἐμπλήσας καυστικῆς, 
yuxzóg ἐπιστὰς καὶ τῶν Ῥωμαίων ἀφυλάκτως ὑὕπνούντων, ταύ- 
τας ἐπαφῆκεν ἀπὸ τῆς χέρσου μετὰ πνεύματος ἀπογείου κατὰ 
τοῦ "Popaixo) στόλου, καὶ καταφλέγουσι μὲν πολλὰ τῶν σκα- 
φῶν" τὰ δὲ ἄλλα τὸν κίνδυνον φεύγοντα, εἰς. Σικελίαν ἐπα- τὸ 

C γῆλϑον. τότε λοιπὸν καὶ ὃ Βασιλίσκου δόλος ἠλέγχϑη, μηδένα 
λαϑὼν τοῦ στρατοπέδου. 

Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει Πατρίκιος ὃ υἱὸς ᾿σπαρος, ὃν καίσαρα 
ὃ βασιλεὺς “έων πεποίηκεν, διὰ τὸ ἑλκῦσαε τὸν ἄσπαρα ἐκ 
τῆς ᾿Αρειανικῆς δύξης καὶ εὐνοεῖν τῷ βασιλεῖ, παρεγένετο ἐν 15 
᾿Αλεξανδρείᾳ μετὰ μεγάλης φαντασίας, ἐν ᾧ ἐστερεωὠωθὴ τὸ 
Kqotiov βαλαγεῖονγ. | 
A.M.596a 'Pounc ἐπισκόπου Σιμπλικίου ἔτος a. 
D ovr τῷ ἔτει “έων ὃ βασιλεὺς Ζήνωνα τὸν στρατη- 


3. προδοίη: sic dedi sine libris pro vulg. προϑόσῃ. 6. τινὸς 
add. ex A. 8. ἀπογείου À, ὑπογείου vulg. 16. φαγτα- 
σίας om. Α. 19. τὸν add. ex A. 


qui tunc eorum procurator erat, ad imperium evexisse, quasi rerum 
omnium summam posthac administrare praestolatos. ab eorum spe 
cum animum averteret imperator, rectam eius gubernandi rationem 
labefactare et in peius trahere contendebant, et Basilisco imperium 
se pollicebantur tradere, si modo classem cum toto exercitu Gizeri- 
cho, qui una cum ipsis Arianas opiniones sequebatur, proderet: qua 
de causa Basiliscum ad exercitum prodendum inclinasse dicunt. tum 
Gizerichus dolos meditatus, naves bellicas materia ad ignem facili 
replevit, remque noctu molitus, dum Romani dormirent incustoditi, 
ipsas e terra vento exinde aspirante, in Romanarg classem emisit, 
adeo ut multa quidem navigia igne consumpta defecerint: alia vero 
periculo subducta in Siciliam reverterentur: atque ita demum Basili- 
sci dolus, cum ne ullum amplius in toto exercitu lateret, manifeste 
deprehensus. 

Hoc etiam auno Patricius Asparis filius, quem Leo caesarem créarat, 
ut ab Arii pravis opinionibus Asparem avocaret et de imperio bene 
mereretur, cuin magna apparatus ostentatione missus est Alexandriam, 
ac tum balneum Corium nomine restauratum. 

A. C. 462 Romae episcopi Simplicii annus primus. 
Hoc anno Leo imperator Zenonem militiae in oriente magistrum 


CHRONOGRAPHIA. 181 


λάτην τῆς ξῴας xai γαμβρὸν αὐτοῦ ἀπέστειλεν ἂν τῇ Θοάκῃ 

ἐπί τινα χρείαν πολεμικήν, κελεύσας παραδοῦναι αὐτῷ στρα- 

τὸν ἐκ τῶν ἰδίων πρὸς συμμαχίαν. oi τινες κατὰ παραίνεσιν 
"Aenagog μικροῦ δεῖν τὸν Ζήνωνα διεχειρίζοντο, εἶ μὴ προ- 
δγνοὺς τὴν ἐπιβουλὴν εἰς Σερδικὴν ἀπεσώθη φυγὼν πόλιν 

τῆς Θράκης. ἐκ τούτου ὕποπτος γίγνεται “ἄσπαρ “Ζέοντι τῷ 
βασιλεῖ. | V. 81 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἀπέστειλεν “έων ὃ βασιλεὺς κατὰ Γιζε- A.M. 5963 

ρίχου Ἡράκλειον τὸν Ἐδεσηνόν, υἱὸν Φλώρου τοῦ ἀπὸ ὕπά- 19! 
10zc», καὶ ]Magooy Ἴσαυρον, ἄνδρας δραστηρίους, καὶ στρατὸν 

ἐξ “Αἰγύπτου καὶ Θηβαΐδος καὶ τῆς ἐρήμου. οἵ τινες προσπε- 

σόντες ἀδοκήτως τοῖς Οὐανδήλοις, Τρίπολίν v& καὶ ἄλλας πα-- 

ρθεστήσαντο πόλεις τῆς “ιβύης πολλᾶς, καὶ πλέον τῆς Βασι- 

λίσκου ναυμαχίας ἠνίασαν τὸν Γιζέριχον, ὥστε παρασκευά- 
ιὅσαι αὐτὸν περὲ εἰρήνης πρεσβεῦσαι πρὸς “έοντα τὸν βασιλέα" 

καὶ ταύτης τυγχάνει παρὰ z[féovrog, χρήζοντος τότε Baoi- 

σχου καὶ Ἡρακλείου xat ἤάρσου εἰς τὴν κατὰ 4donagog éni- B 

βουλήν. ὕποπτος yag, ὡς προέφην, γενόμενος τῷ βασιλεῖ ὃ 

"onag καὶ πολλὴν περικείμενος δύναμιν, δόλῳ παρὰ τοῦ 
Δοβασιλέως φογεύετωι μετὼ βραχὺ σὺν τοῖς αὐτοῦ παισὶν ᾽4ρ- 


?. τῆς ἑῴας om. A f. 15. πρεσβεύσασϑα: a. 16. yontor- 
τος τότε À, χρηϊζοντός τε vulg. 19. περεχεέμενος À, ἐπικχεί- 
μέγος vulg. 40. χαὶ μετὰ βρ. Α 9. ᾿ 


et proprium generum , urgente belli necessitate, in Thraciam misit; 
et ex proprio satellitio alium exercitum ad suppetias ferendas ei col- 
ligi mandavit. milites a caede Zenoni suasibus Asparis inferenda 
leviter erraverunt. periculum enim subodoratus, Serdicem Thraciae 
Prem fuga elapsus saluti consuluit: ex quo Aspar Leoni suspectus 
abetur. 

: Hoc auno Leo imperator Heraclium Edessenum, Flori exconsulis ἃ. C. 463 
filium, et Marsum Isaurum, viros armis strenuos, cum exercitibus ex 
Aegypto, Thebaide et eremo collectis, adversus Gizerichum misit. 
isti ex improviso Vandalos aggressi, Tripolim et alias Libyae civita- 
tes plurimas receperunt, et gravius inulto, quam antehac navali prae- 
lio Basiliscus, Gizerichi vires attriverunt: adeo ut de pace cum im- 
peratore Leone sancienda legationem mittere pararet: eamque demum 
ab Leone obtinuit, cum nimirum Basilisci, Heraclii et Marsi opera 
ad struendas Aspari insidias indigeret. — Áspar siquidem, ut praemisi, 
imperatori propter eam, qua circumvallatus erat, potestatem, snspe- 
ctus, imperatoris dolo paulo post neci traditur cum filiis Ardaburio 


1.8 THEOPHANIS 


δαβουρίῳ xai Πατρικίῳ, ὃν καίσαρα ὃ βασιλεὺς πεποίηχε 
πρότερον, ἵνα τὴν ᾿Δσπαρος εὔνοιαν ἔχη. 


A.M. 5964 ΚΚαωνσταντινουπόλεως ἐπισκόπου ᾿Ακακίου ἔτος «. — 
C Τούτῳ τῷ ἔτει zdonagog καὶ ᾿Ἀρδαβουρίου xai Πατρικίου 


τῶν υἱῶν αὐτοῦ φονευθέντων ὑπὸ Jdéovroc, Ὀστρὲς ὃ ὕπα- 5 
'σπιστὴς “σπαρος καὶ Θευδέριχος Ó Τριαρίου παῖς, τῆς δὲ 
᾿Ἄσπαρος γαμετῆς ἀδελφός, ἐπῆλϑεν μετὰ δυνάμεως τῇ πό- 
λει, τοὺς πεφονευμένους ἐχδικῆσαε" καὶ εἰ μὴ προλαβὼν ὃ 
Βασιλίσκος ἐκ τῆς ἀπὸ Σικελίας ἐπανόδου, καὶ Ζήνων ἀπὸ 
Χαλκηδόνος, ὃς ἣν ἐκεῖ τὸν ᾿“σπαρος ἀναμένων φόνον, ἐβοή- 10 
ϑησαν τῇ πόλει καὶ διέσπειραν τοὺς ἐπανασταντας, πολὺς 
ἂν ἐγένετο τοῖς πράγμασι τάραχος. ὃ δὲ νεώτατος "Δσπαρος 

Ὁ παῖς ᾿Αρμενάρχος ὑποχλαπεὶς γνώμῃ τοῦ Ζήνωνος ἐκφεύγεε 
σταλεὶς àv Ἰσαυρίᾳ, καὶ νόϑου Ζήνωνος παιδὸς γαμβρὸς κα- 
ϑίσταται, ὃς μετὰ τὴν “έοντος τελευτὴν ἐπανελθὼν εἰς τὸ 15. 
Βυζάντιον μέχρε τέλους εὐδαιμόνως ἐβίω. ἐν Ἰταλίᾳ δὲ Ῥε- 
κίμερ ὃ στρατηγός, οὗ καὶ πρώην ἐμνήσϑην, γαμβρὸς δὲ 
᾿νϑεμίου τοῦ εὐσεβῶς ἐν Ρώμῃ βασιλεύσαντος, ἐπανίσταται τῷ 
ἰδίῳ κηδεστῇ, καὶ πολέμου κρατοῦντος τὴν χώραν, λεμώτεουσιν 
οὕτως αἱ τοῦ βασιλέως δυνάμεις, ὡς καὶ βυρσῶν καὶ ἄλλων a0 
ἀηϑῶν ἅψασϑαι βρωμάτων, αὐτὸν δὲ τὸν βασιλέα ᾿Ανϑέμιον 


5. Ὁσιρὺς À. 9. Σικελίαν vulg. 10. ἐφοβήϑησαν e. 13. 
᾿Αρμενέωαρχος ἃ e, ᾿ρμεγάριχος a. 16. Ῥεχέμερ À , Ῥεχίβερ 
vulg. , | 


et Patricio, quorum hunc, ut Ásparem sibi demereretur, caesarem 
olim declaraverat imperator. | | 
À.C.464 ,  Cpoleos episcopi Ácacii annus primus. 

Hoc anno Áspare una cum filiis Ardaburio et Patricio a Leone 
interfectis, Ostris Asparis satelles et Theoderichus Triarii filius et 
AÁsparis coniugis frater necatorum sanguinem ulturi cum armatorum 
copiis irruerunt in urbem: ac nisi Basiliscus ex Sicilia reversus, et 
Zeno pariter e Chalcedone, ubi Asparis leti nuncium praestolabatur, 
urbem praeoccupantes tulissent auxilium et dissipassent seditionum 
auctores, ingenti prorsus tumultu res omnes turbabantur. Armenar- 
chus vero Asparis iunior filius furtive subtractus Zenonis consilio fu- 
gam arripit in Isauriam missus, et a spurio Zenonis filio gener assu- 
mitur: qui tandem post Leonis obitum Byzantium regressus, reliquum 
vitae feliciter peregit. in Italia Recimer dux, cuius prius facta men- 
tio, Anthemii pie admodum Romae imperium administrantis gener, in 
proprium insurgit socerum: bellis vero totam regionem occupantibus, 
tanta fame atteruntur imperatoris copiae, ut coriis aliisque cibis in- 


27 





/ 


CHRONOGRAPHIA. 183 


ἕβδομον ἔτος ἔχοντα τῆς ἀρχῆς ἀναιρεθῆναι. τὸ τηνικαῦτα 
“Μέων διὰ τοὺς ἔτι συνεστῶτας ἐν Ῥώμῃ ϑορύβους Ὀλύβριον 
τὸν τῆς llàaxidíag σύζυγον ἐκπέμπει τῇ Ῥώμῃ, καὶ dvayo. P. 102 
ρεύει τοῦτον αὐτοχράτορα. ὃ δὲ Ῥεκίμερ μετὰ τὴν ᾿Ανϑε- 
δμίου σφαγὴν τρεῖς μῆνας μόνους διαζήσας νύσῳ τελευτῷ, avy- 
ἀπελθόντος αὐτῷ Ὀλυβρίου ἀρρωστίᾳ σωματικῇ, τούτων δὲ 
τελευτησάντων, ἸΠαιωρῖνος τὴν βασιλείαν διεδέξατο ἀνὴρ φρε.-. 
γήρης καὶ πολέμων ἔμπειρος. οὗτος τὰς πόλεις ὑπὸ Γιζερί- 
xov πεπορϑημένας εὑρὼν εἰσέβαλεν εἰς 7fiavrv, καὶ καταλα- 
Ἰοβὼν τὴν “ιγουρίαν, φοβερὸς τοῖς Οὐανδήλοις ὠφϑὴ" καὶ 
μέλλων τὴν νίκην ἀναδήσασθαι, ἐν τῷ μεταξὺ νόσῳ δυσεντε-- 
οίας ληφϑεὲς ἐτελεύτησεν. ὃ δὲ στρατηγὸς * διαβὰς Πάτμον B 
ἀπεσώϑη. ἐν τούτοις οὖν ἀσχολουμένων τῶν περὶ Γιζέριχον, 5 
γήπιος Εὐδοχία καὶ Θεοδοσίου ἐγγόνη ἑκκαίδεκα χρόνους ἐν 
5 τῇ “φρικῇ ποιήσασα μετὰ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς “Ονωρίχου, xat V. 8. 
παῖδα ἐξ αὐτοῦ Ἰλδέριχον γεννήσασα, δυσφοροῦσα κατὰ τοῦ 
ἀνδρός, ὡς ᾿Αρειανοῦ ὄντος, ἄδειαν εὑροῦσα xai φυγῇ χρη». 
σαμένη ἢλϑεν εἰς Ἱεροσύλυμα, καὶ προσκυνήσασα τοὺς σεβα- 
σμέους τόπους, καὶ ἀσπασαμένη τὸν τάφον τῆς ἑαυτῆς μάμμης, 
λούλίγας ἡμέρας διατρίψασα ἐν τῇ ἁγίᾳ πόλει, ἐτελεύτησεν ἐν 


6. αὐτῷ Α, αὐτοῦ vulg. 8. πολέμων A, πολέμου vulg. 9. 


«Διανὴν)] λίαν ἣν (?) Α e f, fort. εἰς τὴν ἐναλίαν. 10. ὥφϑη)] 
γέγογε f. | 


solitis nom parcerent, ipsum vero imperatorem Anthemium septimo 
ünperii anno tollerent e medio. tum. Leo propter tumultus denuo 
Romae concitatos Olybrium Placidiae coniugem Romam misit impera- 
torem prius renunciatum,  Recimer post Anthemii caedem cum solos 
tres menses supervixisset, morbo extinctus est; paulo post etiam Oly- 
brius in infirmitatem íncidens vita decessit. istos igitur fato functos 
excepit in imperio Maiorinus, vir cordatus et in bellis exercitatissi- 
mus. hic devastatis a Gizericho urbibus conspectis, in Lianem irruit, - 
et occupata Liguria, Vandalis se formidabilem praebuit: iamque vi- 
ctoriis coronandus, interea dysenteriae morbo correptus diem ultimum 
obiit. dux vero belli, * facto discessu, fretoque traiecto, Patrum se 
recepit. porro dum Gizerichi familiares et exercitus in his detinentur, 
iunior Eudocia Theodosii neptis, annis iam sexdecim cum Honoricho 
coniuge in Africa exactis, et puero lldericho ex eius amplexibus su- 
scepto, virum, ceu Arianum, aversa, occasione sese ultro offerente, 
fugam arripit et Hierosolyma dirigit iter: tum venerandis locis Chri- 
siano ritu adoratis, salutato etiam aviae sepulchro, cum paucos dies 
in sancta urbe moram fecisset, bonis suis omnibus sanctae resurre- 


184 THEOPHANIS 

* εἰρήνη, πάντα τὰ αὐτῆς xazoAsyaga ἂν τῇ ἁγίᾳ ᾿Αναστάσει, 

παραϑεμένη καὶ Κοῦρκον σὺν τοῖς τέχγοις αὐτοῦ τῷ ἀρχεε- 

πισκόπῳ Ἱεροσολύμων, ὡς συνεργῷ αὐτῇ γενομένῳ καὶ πιστῷ 

Ceig τὸ ἐκφυγεῖν “Ονώρεχον ᾿Αρειανὸν τὸν ἀνδρα αὐτῆς. 

A.M.5965 . Τούτῳ τῷ ἔτει “έων ὃ βασιλεὺς “έοντα τὸν Ζήνωνος 5 

υἱὸν xai ᾿Αρεάδνης τῆς ἰδίας ϑυγατρός, τὸν ξαυτοῦ ἔγγονον 

στέψας, βασιλέα ἀνηγόρευσεν. μετὰ δὲ τὸν Ὀλυβρίου ϑάνα- 

τον xai “Ρεκίμερ καὶ αϊωρίνου, Γλυκέριος Ἰταλίας ἀναγορεύε- 

prat βασιλεύς, ἀνὴρ οὐκ ἀδόκιμος, ὃν πέντε μῆνας κρατήσαντα 
Νεποτιανὸς Ζαλμάτης ἐκβάλλει τῆς ἀρχῆς, καὶ βασιλεύει xai 10 

αὐτὸς χρόνον. ὀλίγον, Ὀρέστου τινὸς ἐκβάλλοντος αὐτόν, ὃν 

οἰκεῖος παῖς Ῥωμύλλος ἐπίκλην ““ὐγούστουλος διαδεξάμενος, 

καὶ δύο μόνους ἄρξας ἐνιαυτοὺς αὐτοχράτωρ τῆς ἐν Ἰταλίᾳ 

βασιλείας καϑίσταται μετὰ ατγ' ἔτη τοῦ ῬΡωμύλλου, τοῦ τὴν 
“Ρώμην κτίσαντος, βασιλείας. καὶ σημειωτέον, ὡς ἀπὸ 'Po- 15 

μύλλου ἡ τῆς ἑσπέρας ἀκμάσασα βασιλεία πάλιν ἐπὲ Ῥωμύλ.. 

λον μετὰ τοσούτους ἐπαύσατο χρόνους, Ὀδοάχρου λοιπὸν Γότ- 

Sov μὲν τὸ γένος, ἐν Ἰταλίᾳ δὲ τραφέντος, χειυνωσαμένου δυ- 

P. 103 vapt&. βαρβαρικῇ τὴν ἀρχήν, ὃς τὴν τοῦ ῥηγὸς ξαυτῷ περι- 


2. Βοὔρχον Α f. 4. εἷς 10 Α, εἰς τῷ vulg. 5. τούτῳ τῷ 
Α, τῷ δ' αὐτῷ vulg. 6. ᾿“ριζδγης a. ἔγγονον À, ἔγγονα 
vulg. 11. χρόνον οὐχ ὀλίγον Α. 13. τῆς ἐν tag βασι- 


λείας Α, ἐν Ἰταλίας βασιλείᾳ vulg. 17. τοσούτους À, τούτους 
vulg. τ:8. τὸ γένος ἃ, τοῦ γένους vulg. χεειρωσαμένον ἃ ἃ, 
χειρωσάμενος vulg. 19. ὃς τοῦ 0. ἃ e. 


ctionis aedi testamento relictis, Curco insuper, cuius opera et auxi- 
liis, velut sibi fidissimi, dum Honorichum coniugem fugeret, usa fue- 
rat, cum liberis archiepiscopo Hierosolymorum commendato, in pace 
. amimam efllavit. 

ἃ. C. 465 Eodem anno Leo imperator Zenonis et Areadnae filium Leonem 
proprium nepotem corona redimitum imperatorem renunciavit. Oly- 
rio vero, Hecinere et Maiorino norte sublatis, Glycerius, vir non 
contemnendae probitatis, ltaliae declaratur imperator. eum quinque 
menses imperio potitum Nepotianus Dalmata potestate privat, nec ipse 
diu ea dignitate potitur, Oreste quodam eum throno deturbante, quem 
germanus filius Romulus, cui cognomen Augustulus, excipiens, post 
regni a Romulo Romae fundatore instituti mille trecentos et tres an- 
nos, duos ipse solos in Italiae imperio princeps summus obtinuit. 
illud porro observandum, quod occidentis imperium a Romulo initium 
habens, tanto post tempore altero in Romulo desierit. caeterum Odoa- 
cer Gotthus quidem genere, Jtalico tamen solo educatus, vi barba- 
rica imperio sibi subdito, et regis nomine sibi assumpto, Romanaque 


CHRONOGRAPHIA. | 185" -. 
ϑέμενος προσηγορίαν, nüca» ἀρχὴν κατὰ τὸν παΐριον onov . 
τοῖς Ῥωμαίοις προχειρισάμενος ἐπὲ δέκα χρόνους τῆς ἀρχῆς 


ἐχράτησεν. ᾧκει δὲ ἐν Ῥαβέννῃ τῇ πόλει τῆς Ἰταλίας πρὰ . Ἢ, 
τὴν ϑάλασσαν εὐδαίμονα οὖσαν καὶ καλήν. . 
5 Τούτῳ τῷ ἔτει ἡ κόνις κατῆλθεν πυραχτούντων τῶν vt- À.M.5965 


φῶν προφανέντων, ὡς πάντας νομίζειν, ὅτι πῦρ βρέχει. xa 
πάντες ἔτρεμον λιταγεύοντες. ἐπὶ δὲ παλαιατῆς ὕψους ἐτέϑη 
ἐν τοῖς κεράμοις. καὶ πάντες ἔλεγον, ὅτι πῦρ ἦν καὶ ἐσβέ- 


σθϑὴ καὶ γέγονε χύνις τῇ τοῦ ϑεοῦ φιλανϑρωπίᾳ. B 
10 Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει “έων ὃ βασιλεὺς ἐν Βυζαντίῳ ἀρρωστή- 


σας τελευτᾷ, “Ἰέοντα τὸν Ζήνωνος υἱὸν καὶ ᾿Αρεάδνης νήπιον 
ὄντα βασιλέα προχειροτονήσας κατέλιπεν, ugvi Ἰανουαρίῳ iv- 
δικτιῶνος ιβ΄, καὶ τῷ Φεβρουαρίῳ μηνὲ ἔστεψε Ζήνωνα τὸν 
ἔδιον πατέρα ἐν τῷ καϑίσματι τοῦ “ἱπποδρομίου, Βερίνης καὶ 

ιθ ρεάδνης συναραμένων αὐτῷ. δέκα δὲ μόνους μῆνας τοῦ 
μικροῦ ,Ἰέογτος συμβασιλεύσαντος τῷ ἰδίῳ πατρὶ Ζηήνωνι 
γύσῳ τελευτᾷ, καὶ βασιλεύει μόνος Ζήνων ἔτη (b καὶ μῆνας 
B, συναριϑμουμένων καὶ τῶν sixoct μηνῶν τοῦ ΒασιλίσκουΥ. 83 
τῆς τυραννίδος. χαλεπῶς δὲ ὁ Ζήνων μεταχειρισάμενος τὴν ἢ 

20dgy7», ἐν προοιμίοις ἸΠεσοποταμίαν μὲν Σαρακηνοί, Θράκην 


'. χατὰ τὸν πάτριον νόμον A, κατὰ τῶν πατρίων νόμων 9, χα- 
*& τὴν τῶν πατρίων νόμων vulg. ή. εὐδαίμονα οὖσαν Α a, 
εὐδαιμογοῦσαν e, εὐδαιμονοῦσαν οὖσαν f, εὐδαίμονα χώραν 
vulg. ^ 20. μὲν Σαραχηνοὶ À, μὲν οὗ Za. vulg. 


republica secundum patrias leges suas inslituta, ad decem annos te- 
nuit imperium. habitavit autem Ravennae, quae urbs est Italiae, 
opulenta admodum et elegans, ad maré sita. 

lioc anno ex nubibus ardere visis decidit pulvis, adeo ut ignem A. C. 466 
depluvium stillare cuncti arbitrarentur. supplicationibus igitur et , 
processionibus intenti contremiscebant. ad palmae vero altitudinem 
in tectis depositus est. caeterum ignem verum extilisse et posthac 
extinctum deique benignitate in pulverem versum cuncli asse- 
rebant. | 
Hoc anno Leo imperator morbo correptus Byzantii vita deces- 
sit, Leone Zenonis et Areadnaé filio, quem ante designaverat, impe- 
ratore relicto, mense lanuario, indictione duodecima, qui deinde Fe- 
bruario Zenonem patrem in circi sella, Verina et Areadna opem ad 
hoc ferentibus, imperii corona redimivit. solos autein menses decem 
cum proprio patre Zenone Leo iunior imperium assecutus, aegra va- 
letudine vezatus extinguitur: tum Zeno septemdecim annos et duos 
meuses, connumeratis etiam viginti mensibus Dasilisci tyrannidi affe- 
ctis, solus imperat. improbae porro administrationis specimen Ze 


196 THEOPHANIS 


δὲ κατέδραμον Οὖννοι σφόδρα τοῖς πράγμασι λυμαινόμενοι, 
τοῦ βασιλέως ἥδοναϊῖς ἀτόποις καὶ πράξεσεν ἀδίκοις σχολά- 


- ζοντος. 
A.M.5967 Ρωμαίων βασιλέως Ζήνωνος ἔτος a. 
D “Ἀντιοχείας ἐπισχύπου Πέτρου ἔτος a. | 5 


Τούτῳ τῷ ἔτει “έων ὃ μικρὸς δέκα μόνους μῆνας συμ- 
βασιλεύσας Ζηνωνι τῷ ἰδίῳ πατρί; καὶ προελϑὼν ὡς ὕπατος, 
δτιελεύτησεν, καὶ μῦύνος ἐχράτησε τῆς βασιλείας ὅ Ζήνων. Ba- 
σιλίσκος δὲ ὃ Βερίνης ἀδελφὸς πενϑερῆᾶς Ζήνωνος, ἐν Ἥρα- 
κλείᾳ διατρίβων τῆς Θράκης, συνεργούσης αὐτῷ καὶ Βερίνης τὸ 
καί τινος τῆς συγχλῆτου, ἐστασίασεν κατὰ Ζήνωνος, ὃν φο.- 
βηϑεὶς ὃ Ζήνων σὺν ᾿Αρεάδνῃ τῇ ἰδίᾳ γαμετῇ καὶ χρήμασιν 

P. τοί ἱκανοῖς φεύγει εἰς Συρίαν κατά τι φρούριον ἰσχυρὸν Οὐαρὰ 
καλούμενον. εἰς Τεσσαιδὴν ἐκεῖθεν μετέστη δι᾽ αἰτίαν ταύ- 
την μετὰ τῆς γυναιχὸς "dosadvgc, Ἴλλου xai Τροκούνδου 15 
πολιορχούγτων αὐτὸν εὐνοίᾳ τέως τῇ Ἐασιλίσκου *. Βασιλί- 
σκος δὲ ἐν τῷ Κάμπῳ ἀνηγορεύϑη βασιλεύς"  Mapxov τὲ 
τὸν υἱὸν καίσαρα ἐποίησεν, καὶ Ζηνωδίαν τὴν ξαυτοῦ γαμε- 


1. κατέδραμον κατέλαβον Α. 7. προελϑὼν Α, προσελϑὼν 
vulg. L1. ἐστασίασεν À, ἐστασίαζεν vulg. 13. Opfé Α, 
Οὐρβὰ e f. 14. εἰς Τεσσαιδὴν]) εἴς τε σβίδη. Δ, eic Τεσσβί- 
δὴν e f. 15. Τροχούνδον À, Σεχούνδου vulg. v.inf. p. 192, 5. 
16. αὐτὸν À, αὐτὼν vulg. εὐνοίᾳ À, ἐννοίᾳ vulg. 


none sub ipsis imperii primordiis exhibente, hinc Saraceni Mesopo- 
tamiam, illinc Unni Thraciam , damnis ubique gravibus illatis, excur- 
rerunt : dum inter haec imperator foedis voluptatibus et nefariis fa- 
cinoribus indulgeret. 

À.C.46; 4 Romanorum imperatoris Zenonis, Antiochiae episcopi Petri annus 

rimus. 

r Hoc anno Leo iunior solos decem menses cum Zenone proprio 
patre moderatus imperium, cum consulis more publice processisset, 
morte raptus est: solusque Zeno imperavit. Basiliscus autem Veri- 
nae Zenonis socrus frater eius hortamentis impulsus, cum Heracleae 
Thraciae urbe morarentur, ipsa Verina et e senatoribus quodam 
opem ferentibus, adversus Zenonem excitavit rebellionem. periculum 
metueus Zeno, Áreadna coniuge pecuniarumque copia secum asporta- 
tis, fugit in Syriam, in castrum quoddam munitissimum, cui nomen 
Vara. inde rursus cum Areadna uxore in Thessaedem se recipit ex 
huiusmodi causa. Illo et Trocundo illuc usque Basilisco bene affectis 
obsidione eum prementibus............. porro Basili- 
scus imperator in Campo acclamatus, mox Marcum filium caesarem 
creat et augustae corona Zenodiam coniugem ornat: ac statim, Ze- 


ΟΗΒΟΝΟΘΆΛΡΗΙΛ. 187 


τὴν αὐγούσταν ἔστεψεν" xai εὐϑέως κατὼ τῆς πίστεως σια- 
ρετάξατο, Ζηνωδίας μάλιστα παρορμώσης αὐτὸν εἰς τοῦτο. 
Τιμόϑεον δὲ τὸν Αἴλουρον ἀνεκαλέσατο διὰ τύπου, καὶ Πέ- 
zoo» τὸν Ταφέα κρυπτόμενον ἐν τῇ μονῇ τῶν ᾿Αἰκοιμήτων,8Β 
5 καὶ ὅσοι ἄλλοι ἐχϑροὲ τῆς ἁγίας ἂν Χωλκηδόνε συνόδον ἐπαρ- 
ρησιάζοντο κατὰ τῆς ἀληϑείας. ὃ δὲ «ἴλουρος συναγαγὼν 
ἀτάχτους ᾿Αλεξανδρεῖς ἐνδημοῦντας ἐν τῷ Βυζαντίῳ, ἐκ τοῦ 
παλατίου λιτανεύων ἦλθεν εἰς τὴν ἐκκλησίαν énoyovutxog 
ὄνῳ. ἐλθὼν δὲ εἰς τὴν λεγομένην Ὀκχτάγωνον πτωϑεὶς συνε.. 
Ἰοτρίβη τὸν πόδα, καὶ μετ᾿ αἰσχύνης ἀντέσερεψεν. Βασιλίσκος 
δὲ τοῦτον εἰς ᾿Αλεξαγνδρειαν μετὰ τύπων κατὰ τῆς συνύδου  ' 
ἐξέπεμψεν, καὶ Πέτρον Γγαφέα εἰς ᾿Αντιόχειαν, κατὰ τῆς ἀλη- 
ϑείας ἐνίσχυσεν ἀμφοτέρους. Τιμόϑεος δὲ ὃ Σωλοφακίαλος 
δπίσχοπος ᾿“4λεξανδρείας μαϑὼν Τιμόϑεον τὸν “ἴλουρον naga- C 
15 γενέσϑαι, ὑπεχώρησεν ἐν τοῖς μοναστηρίοις τοῦ Κανώπου, ὧν 
ἐγεγόνει xai τῆς ἀσκήσεως. πολλοὺς δὲ κακώσας ὃ «“ἴλουρος 
Τιμόϑεον βλάψαι οὐκ ἴσχυσεν διὰ τὸ ὑπὸ πάντων ἀγαπᾶσϑαι 
αὐτὸν. εἰσερχομένῳ δὲ τῷ «Αἰλούρῳ ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ ἐπεφώ- 
vov» τὸ αἰσχρὺν óxsiyo οἱ σπουδασταὶ αὐτοῦ" ἐψώμισας τοὺς 


1 


2. Ζηνωδίας μαλισταὰ À e, Ζηνωδίας δὲ ual. vulg. 8. ἐπο- 
χούμενος Α, ὀχούμενος vulg. 10. ἀντέστιρεψεν Α ὁ f, dyé- 
στρεψεν ἃ, ἔστρεψεν vulg. — 1i. εἰς ᾿“λεξάνδρειαν μετὰ τύπων 
Α, μετὰ τύπ. εἰς “4. vulg. 13. Σαλοφαχίαλος À) (v. p. 123, 
14.) Σαλοφασχέουλος vulg. 16. ἐγεγωγξε vulg. 


nodiae maxime verbis ad id impulsus, rectae fidei bellum indicit. 
quare Timotheum Aelurum promulgato edicto revocavit exilio, Pe- 
trumque Fullonem in insomnium monasterio latitantem sedi restituit: 
quotquot autem sanctam synodum Chalcedonensem adversarii respue- 
bant, ii liberrime impugnabant veritatem.  Aelurus ad haec perditis 
ac sceleratis Alexandrinis, qui forte Cpoli bospitabantur, collectis, e 
palatio supplicatione ducta, asino vectus ad ecclesiam profectus est: 
cumque ad aedem Octagonum dictam advenisset, asino Tapsus, attrito 
pede cum ignominia retromeare coactus est. eum posthac imperiali 
diplomate munitum et synodi decretis infensum Basiliscus Alexan- 
driam transmisit, et Antiochiam Petrum Fullonem; animis utriusque 
adversus veritatem exasperatis et eius suasu corroboratis. "l'imotheus 
autem Salophaciolus, Alexandriae antistes, audito Timothei Aeluri ad- 
ventu, ad monasteria in Canopo posita, in quibus asceticam vitam 
olim fuerat professus, secessit. hunc multis in plures alios illatis 

alis , quod omnibus carus existeret, laedere non potuit Aelurus: 
quin imo Aeluro Alexandriam adventanti partium eius studiosi succla- 
mabant: hostes tuos cibasti, o papa. ille vicissim respondebat: ita 


, 


188 THEOPHANIS 


ἐχϑοοὺς cov, ὦ πάππας. ó δὲ ὠνέερος ἀντεφώνει" ναΐ" ὄντως 
ἐψώμισα. οὗτος ὃ δυσσεβὴς καὶ τὴν ἐν Χαλκηδόνι σύνοδον ἀνε- 
ϑεμάτισεν. Ἰουλιανὸς δὲ ὃ ἐπίσκοπος ᾿Αντιοχείας τέϑνηκεν 
ἀπὸ λύπης τῶν γινομένων. Πέτρος δὲ ὁ Γναφεὺς καταλαβὼν 
τὸν ϑοόνον εἰς ὠναϑέματα καὶ ταραχὰς ἐχώρησεν. ὅϑεν φύ- 5 
V.81 vot xai ἁρπαγαὲ διὰ τὴν προσϑηκὴν τοῦ τρισαγέίου γεγόνασιν. 
D Βασιλίσκος δὲ τύπῳ, γενικῷ τὴν ἐν Χαλκηδόνι σύνοδον ἐξέ- 
βαλεν" καὶ ᾿Αἰκάκιον τὸν Κωνσταντινουπόλεως κελεύσας τὸ. 
αὐτὸ ποιῆσαι. ἀλλ᾽ ἡ πόλις ἅπασα σὺν γυναιξὲ καὶ τέκνοις 
εἰς τὴν ἐχχλησίαν συναγνελθοῦσα κατὰ Βασιλίσκου τοῦτο éxc- 10 
λυσεν. ᾿Ακάκιος δὲ μελανειμονήσας τὸν ϑρόνον καὶ τὸ ὺυ- 
σιαστήριον μελανῷ ἠμφίασεν. “Ιανιὴλ δὲ ὃ μέγας τοῦ στύλου 
ἀποβὰς 0v ἔνϑεον ζῆλον ᾿Ακαχίῳ τέως καὶ τῷ λαῷ συνεκχλη- 
σίασεν. Περωώζης δὲ ἐπεστράτευσεν κατὰ τῶν Νεφϑαλιτὼν 
P. 105 Qvyyoy, καὶ τρέψας αὐτοὺς ἐδίωκεν. αὐτοὶ δὲ ἐν στενοῖς τό- 15 
ποις τὴν φυγὴν ποιούμενοι κατ᾽ ὀλίγον ἐν τοῖς ὄρεσι, δεξιᾷ τὸ 
καὶ ἀριστερᾷ ὑποχωροῦντες, ἐξοπίσω τούτων γενηθέντες, ἀφυ- 
λάχτους αὐτοὺς ὠπέκλεισαν. στενωθϑεὶς δὲ Περωώζης ἡτεῖτο 
εἰρήνην. ὃ δὲ τῶν Νεφϑαλιτῶν βασιλεὺς οὐ πρότερον τοῦτο 
v ἀνέερος add. ex Α e f. 2. οὗτος Α, οὕτως vulg. 8. χαὲ 
᾿Αχάχιον À e, "dx. δὲ vulg. 1i. μελαγειμονήσας À, μελανο- 
μογήσας vulg. xai τὸ ϑυσ. À, xci ϑυσ. vulg. 12. μελα- 


γῷ add. ex A, in quo tamen μελανοῶ legitur. 14. Περώξης 
À, Περόξης vulg. Νεφαλιτῶν Α h. 1. et infra. T 


est, cibavi. hoc pacto impius ille execrationes in Chalcedonensem 
synodum coniecit. caeterum Iulianus Antiochiae praesul, ex gestis 
rebus dolore concepto, vitam amisit.. Petrus autem Fullo thronum 
invadens, se ad anathemata et tumultus excitandos convertit: ex 
quo caedes et domorum direptiones ob appositum ter, sancto hymno 
additamentum.  Basiliscus edicto in publicum lato Chalcedonensem 
synodum eliminavit, et Acacium Cpoleos illud idem iussit exequi: ve- 
rum totius civitatis, inulierum etiam ac puerorum, conferta plebs ad- 
versus Dasiliscum concurrens in ecclesiam scelus prohibuit. Acacius 
autem atra veste proprium corpus, tum thronum ac tandem altare 
nigris yelamentis circumcinxit: magnus quoque ille Daniel divino 
plane zelo accensus, columna, qua consederat, descendit et cum Aca- 
cio populique frequentia assiduus cunctis ecclesiasticis conventibus 
aderat. caeterum Perozes adversus Nephthalitas Hunnos cepit expe- 
ditionem et in fugam versos armis insequebatur. jlli per montium 
angusta loca in leves turmas dispersi, dextrorsum et sinistrorsum se 
recipiunt: demuin retro Persas collecti, incustoditos angustiis loco- 
rum includunt. ita Perozes arctatus pacem expetit; quam non prius 


CHRONOGRAPHIA. 189 


ποιῆσαι, πρὶν πεσὼν τοῦτον προσκυνήσῃ xai ὅρκοις πληρο- 
φορήσῃ, μηκέτι κατὰ τῶν Νεφϑαλιτῶν καταστρατεῦσαι. ὅ 
δὲ τῇ βίᾳ συνεχόμενος τοῦτο δρᾶσαι ἠναγχάσϑη, καὶ ὃν πολ- 
λῇ ἀτιμίᾳ ὑπέστρεψεν. ὅϑεν μὴ φέρων τὴν αἰσχύνην πάλιν 
5xar αὐτῶν ἐστοάτευσεν τοὺς ὅρκους ἀϑετήσας." Β 
"Aistavdgs(ag ἐπισκχύπου Τιμοθέου ΑἸἰϊἰλούρου ἔτος α΄. ΑΑΜ.5οδ8 
Τούτῳ τῷ ἔτει τοῦ κλήρου καὶ τῶν μοναχῶν Κωνσταν- 
εινουπόλεως ὑπερμαχούντων τῆς ἁγίας ἐν Χαλκηδόνι συνόδου, 
φοβηϑεὶς ᾿Ακάκιος τὰ πλήϑη ὅὁμοφρογνεῖν αὐτοῖς ὑπεκρένατο" 
10 ὅϑεν ἐπὶ ἀμβωνος κατὰ Βασιλίσκου καὶ Ζήνωνος προσεφώνει. 
Bacuoxog δὲ μαϑὼν ταῦτα. καὶ φοβηϑεὶς τὸ ϑερμὸν τοῦ 
λαοῦ τῆς πύλεως ἐξῆλϑεν, κελεύσας τῇ συγγλήτῳ μηδένα συν-α 
τυχεῖν “χακίῳ" ἔμελλε γὰρ ὃ λαὺς defeat τὴν πόλιν. 
Δανιὴλ δὲ ὃ ϑαυμάσιος Στυλίτης παραλαβὼν τοὺς μοναστὰς 
τϑκαὲ τοῦ λαοῦ τοὺς ζηλωτάς, ἐξῆλθεν ngog Βασιλίσκον xat 
μετὰ πολλῆς παρρησίὰς αὐτῷ διελέχϑη" ἀλλ᾽ οὐ προσήκατο 
αὐτους. 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτεε Περώζης παλιν ἐπιστρατεύσας πρὸς 
τοὺς “ευχοὺς Οὔννους, τοὺς λεγομένους Νεφϑαλίτας, ἀπώ- 
ἀολετο παγστρατί, ὀρύξαντες γὰρ τάφρον βαϑεῖαν, καὶ καλώ- 


4. χαταστρατεῦσαι À, στρατεῦσαι vulg. 8. ὑπερμαχοῦντες ef. 
ἁγίας om. f. 12. συγευχεῖν Δ, τυχεῖν vulg. 19. τοὺς «4ευ- 
κους Οὔγγνους À, τοὺς λεγομένους “4ευχους Ο. vulg. 


Nephthalitarum rex concessit, quam ille pronus in terram ipsum ado- 
rasset, et interposito iuramento fuisset pactus, se non amplius bellum 
Nephtbhalitis illaturum. Perozes necessitatis vi constrictus, illubenti 
animo id omne praestiturum pollicetur et cum multo dedecore rever- 
titur: latae tamen ignominiae postmodum impatiens violatis foederi- 
bus armis eos lacessere non destitit. 

Alexandriae episcopi Timothei Aeluri annus primus. A. C. 468 

Hoc anno cleri monachorumque Cpolitanarum agmine pro Chal- 
cedonensi synodo decertante, territus Ácacius, in unam cum eis ire 
sententiam dissimulans, ea de causa adversus Basiliscum et Zenonem 
ex ecclesiae suggestu peroravit. quo comperto, populi furorem Ba- 
siliscus metuens excessit civitate, ne quis Acacio familiaritatis aut 
convictus praeberet consortium, indicens senatui: iam enim populus 
igne civitatem, devastare parabat. Daniel autem Stylites, vir ille mi- 
raudus, e monachorum et populi turba nonnullis rerum divinarum 
aemulatoribus assumptis, ad Basiliscum profectus, multa libertate co- 
ram eo disseruit, cuius ille sermonem respuit. 

Hoc eodem anno Perozes iterum adversus Unnos Albos nomiue, 
qui et Nephthalitae, arma movens, ex integro profligatur. fossa 


190 THEOPHANIS 


μους ἐπιϑέντες καὶ γῆν ἐπιχώσαντες ἔμειναν ἔνδον. δλίγους 
δὲ ὑπαντῆσαι τούτοις ἀποστείλαντες καὶ αὖϑις εἰς φυγὴν 
τραπέντες καὶ κατὰ τὰ σεενὰ διαβάντες, ὁμοῦ τοῖς ἄλλοις 
ἔφυγον. οἱ δὲ Πέρσαι μηδὲν δεινὸν ὑποπτεύσαντες, dxga- 
τῶς τούτους ἐδίωχον., καὶ πάντες ὁμοῦ σὺν τῷ Περώζῃ καὶ 5 
τοῖς αὐτοῦ παισὲν εἰς τὸ βάραϑοον ἐμπεσόντες, ἀπώλοντο. ὃ 
δὲ Περώζης αἰσϑόμενος τοῦ δεινοῦ, τὸν μάργαρον, ὃν αὐτὸς 
εἶχεν λευκότατον καὶ μέγαν, εἰς ὑπερβολὴν ἔντιμον, ἐξ ἀτὸς 
τοῦ δεξιοῦ ἀφελόμενος, ἔρριψεν, ὅπως μή τις αὐτὸν ὀπίσω 
αὐτοῦ φορέσῃ, ἐπεὶ ἀξιοϑέατος ὑπερφυῶς ἦν, οἷον οὕπω πρό- 10 
τερον ἑτέρῳ βασιλεῖ γέγονεν. οὕτω μὲν Περώζης διεφϑάρη σὺν 
P. 106 πάσῃ τῇ στρατιᾷ. ὅσοι dà Περώζη μὴ συστρατεύσαντες, Καβά- 
δην βασιλέα εἵλαντο τὸν Περώζον νεώτερον υἱόν. ἦρξαν δὲ 
V.85 Περσῶν οἱ βάρβαροι χρόνους δύο εἰς φόρου ἀπαγωγήν. Κα- 
βάδης dà ἐπὲ τὸ βιαιότερον τῇ ἀρχῇ χρώμενος, κοινὰς τὰς 15 
γυναῖκας ἔχειν ἐνομοϑέτησεν" ὅϑεν οἱ Πέρσαι τοῦτον τῆς 
ἀρχῆς παρέλυσαν, καὶ δήσαντες εἰς φυλακὴν ἀπέϑεντο, Βλά- 
σιον δὲ τὸν καὶ Οὐαλᾶν, ἀδελφὸν Περώζου, βασιλέα ἐποίη-. 
σαν διὰ τὸ μὴ εἶναε ἄλλον υἱὸν Περώζου. ἡ δὲ γυνὴ Κα- 


1. καὶ χαλάμους ἐπιϑέντες καὶ γῆν ἐπιχώσαντες Δ, καὶ καλά- 
μους καὶ γῆν ἐπιϑέντες vulg. 3. χαῖὰ À e, καϑ' εἷς vulg. 
6. εἰς τὸ βάρ. À, elc βάρ. vulg. 9. ὀπίσω A, ὄπεσϑεν vulg. 
10. φορέσῃ À, φορήσῃ vulg. οἷον e, ὅσον vulg. om. A. 13. 
εἵλοντο À, sed vid. p. 123, 1. 15. βιαιότερον À, βεβαιότερον 
vulg. 17. Βλασιον, δὲ A, xal Βλάσην vulg. 


quippe profundius excavata, calamos cum terra leviter aggesta desu- 
per imponentes, latenter in ea Persas praestolabantur. paucis autem, 
qui Persico exercitui occurrerent, missis, iisdemque in fugam versis, 
et exinde locorum angustias subeuntibus singulis et una fugientibus 
reliquis, Persae nihil adversum suspicati effusis habenis eos iusectati, 
omnes cum Peroze ipsiusque liberis in barathrum incidentes perierunt. 
Perozes dolum expertus, gemmam quam habebat candidissimam et 
insignem atque immensi pretii, aure dextra detractam a se proiecit, 
ne aliquis post eum illam gestaret, cum tam eximiae et admirandae* 
speciei existeret, qualem nondum prius rex alius possedisset. tali 
strage Perozes cum omnibus copiis periit. porro in hac expeditione 
qui se Perozi comites non adiunxerunt, iuniorem eius filium Cabadem 
nomine sibi praefecerunt regem. barbari vero etiam tributi onere 
adiecto, duos annos Persis imperavere. Cabades porro potestate ni- 
mis violenter usus, lata lege mulieres communes haberi sanxit: qua 
moti Persae regno Cabade remoto, Blasium, quem Valam quoque 
dixerunt, Perozis fratrem instituerunt regem: alter quippe Perozi filius 





CHRONOGRAPHIA. 191 


Badov διηκόνει αὐτῷ àv τῇ φρουρᾷ. ὁ δὲ τῆς εἱρχτῆς ἄρχων 
ἤρξατο ἐρᾷν τῆς yvvauxóg εὐπρεποῦς οὔσης. ὃ δὲ Καβάδηφ 
παρεκάλεσεν τὴν γυναῖκα ἐνδοῦναι τῷ ἀνθρώπῳ, εἴ πως ϑυ- 
γηϑὴ ἐχφυγεῖν τοῦ φρουρίου. τούτου δὲ γενομένου, ἀκωλύ- B 
ὅτως 7 γυνὴ πρὸς Καβάδην εἰσιοῦσα τοῦτον ἐθεράπευεν. φί- 
λος δὲ Καβάδου τις, ὀνόματι Σεώσης, διὰ τῆς γυναικὸς τῷ 
Καβάϑδῃ ἐδήλου, ὅτι ἵππους τε καὶ ἄνδρας ἐμπαρασκεύους ἔχει 
ἔν τινε χωρίῳ. ὃ δὲ Καβάδης, νυκτὸς ἐπιλαβούσης, πείϑει τὴν 
γυναῖχα ἐσθῆτα μὲν αὐτῷ τὴν οἰκείαν δοῦναι, τὰ δὲ αὐτοῦ 
τοἱμάτια φορέσαι αὐτήν, καὶ ἐπὲ τῆς εἱρχτῆς καϑέζεσϑαι. οὕτω 
μὲν οὖν Καβάδης ἐξελθὼν ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου, τῷ ἵππῷ ἐπι-. 
βὰς σὺν τῷ Σεώσῃ, εἰς Οὔννους τοὺς Νεφϑαλίτας ἀφίκετο. 
καὶ τούτῳ τὴν ϑυγατέρα ὃ βασιλεὺς γυναῖκα δίδωσιν.. αὕτω 
τε σιρώτευμα πολὺ τούτῳ δοὺς ἐπὲ Πέρσας συνέπεμψεν. οἱ 
τι δὲ φύλακες κατιδόντες τὴν yvvalxa ὑπετόπαζον Καβάδην εἰς C 
τὸ δεσμωτήριον εἶναι τοῖς ἱματίοις Καβάδου ἠμφιεσμένην ἐπὲ 
ἡμέρας ἱκανάς. ὃ δὲ Καβάδης σὺν τῷ Οὐννικῷ στρατῷ εἰς 
Περσίδα εἰσβωλών, πόνῳ οὐδενὲ τήν τὲ βασιλείαν ἐκράτησεν 
καὶ Βλάσιον, τὸν Οὐαλᾶν, ἐξετύφλωσεν καὶ ἐν φυλακῇ εἰ- 
20x&», τὴν δὲ βασιλείαν ἀσφαλῶς διεφύλαξεν. ἣν γὰρ ἀγχί- 


5. ἐθεράπευεν À, ἐϑεράπευσεν vulg. 6. Σεώσης À, Σεούσης 
ἃ, Σεόσης f, Σεώσις vulg. 11. ἐκ add. ex A. 16. verba: 
τοῖς luat. Kaf. ἡμφιεσμένην trausponenda esse videntur ante 
ὑπετόπαζον. 19. Βλάσιον Α a e, Βλάσην vulg. ἐν φυ- 
λαχῇ A,'Év τῇ quà. vulg. 


non extabat. caeterum Cabadis uxore marito custodia detento de- 
bita officia praestante, custodiae praepositus, mulieris, cuius forma 
plane fuit elegans, amore coepit ardere. Cabades, si modo posset e 
vinculis evadere, uxorem, ut se dederet, rogavit. quo facto liberius 
illa Cabadem frequentans, impensiore cultu famulabatur. interea 
Seoses Cabadis amicus per uxorem significat, se in quodam agro equos 
et homines tenere paratos. quapropter ingruente nocte Cabades con- 
jugi suadet, vestem propriam illa sibi daret, et quam habebat ipse, 
coniux assumeret et in carcere consideret. ita Cabades vinculis ere- 
ptus, equo conscenso, cum Seose ad Unnos, Nephthalitas vocatos, se 
recipit, quorum rex, filia Cabadi in uxorem tradita, cum copioso 
exercitu in Persas immittit. carceris autem custodes uxorem Caba- 
dis vestibus indutam ipsum Cabadem esse ín carcere per plures dies 
arbitrabantur. sed Cabades cum Unnicis copiis in Persiam irrumpens, 
nullo labore regnum obtinuit, Blasiumque, Valam dictum, oculis pri- 
vavit et habuit sub custodia: regnum vero in tuto posuit: aeque 


102 | THEOPHANIS  ' 


γους τὸ καὶ δραστήριος. ἐχράτησε δὲ μετὰ ταῦτα tg 
f»ósxa. τς 
A.M.5969 ΠπΠΠερσῶν βασιλέως Οὐαλῶ; Ἱεροσολύμων ἐπεσκόπου ura- 
Ὁ στασίου ἔτος a. ' 
Τούτῳ τῷ ἔτει Ἴλλος xat Tooxoüydoc oí πολεορκοῦνεες 5 
Ζήνωνα, ὡς Βασιλίσκου τὰ ὑποσχεϑέντα αὐτοῖς μὴ πληροῦντος, 
καὶ τῆς συγκλήτου βουλῆς βαρυνομένης τῇ ἀρχῇ Βασιλίσκου 
διὰ μοχϑηρίαν τρύπων καὶ avotav, γράφουσιν πρὸς αὐτούς, 
φιλιωθέντες τῷ Ζήνωνι, 0,56 Ἴλλος καὶ Τροκοῦνδος, καὶ λα- 
βόντες αὐτὸν ἐπὶ τὴν βασιλεύουσαν ἐπανήρχοντο, τοῦτο δὲ το 
μαϑὼν ó Βασιλίσκος “ρμάτιον τὸν ἴδιον ἀνεψιὸν στρατηγὸν 
ὄντα τῆς Θράκης μετὰ πάσης τῆς στρατιᾶς αὐτοῦ xai τοῦ 
λαοῦ Κωνσταντινουπύόλεως ἀπέστειλε κατὰ Ζήνωνος, ὄρκίσας " 
Ῥ.1το7 αὐτὸν εἰς τὸ ἅγιον βάπτισμα, n, προδοῦναι. ὃ δὲ “ρμάτιος 
συναντήσας τῷ Ζήνωνι κατὰ Νίκαιαν τῆς Βιϑυνίας οὕτως 15 
αὐτὸν κατέπληξεν, ὡς μιχοοῦ δεῖν ἀναστρέψαι μετὰ τῆς Ἰσαυ- 
ρικῆς βοηϑείας πάσης. ἀλλὰ δώροις τοῖς παρὰ Ζήνωνος καὲ 
οὗτος ὡς ἐπὲ πολὺ τυφλωϑεὶς καὶ ὑποσχέσει διαδόχου στρα- 
τηλατίας, καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ Βασιλίσκον καίσαρα ποιῆσαι 
καὶ συγκάϑεδρον αὐτοῦ σὺν αὐτῷ, κατὰ Βασιλίσκου ἐπανῆλ.- λο 


5. Τροχοῦνδος Α a, Τριχοῦνδος f, Προχοῦνδος vulg. h. l. et 
infra. 8. γράφουσιν À e, xai ἡραφούσης vulg. Y 6, τε 
Ἴλλος] ὅτε Ἴλλος Α, ὅτε xai Ἴλλος vulg. 18. ὡς om. 


solers enim ac strenuus fuit. regnavit autem post haec annis un- 
decim. 
A.C.469 Persarum regis Valae, Hierosolymorum epíscopi, Anastasii annus, 
rimus. 
r Hoc anno Illo et Trocundo Zenonem obsidione bellica preminti- . 
bus, Basilisco vero, quae pollicita illis fuerat, nullatenus adimplente, 
ac insuper senatu ob morum improbitatem et vesaniam Basiliscnm 
non amplius ferente, litteris ad eum missis, ipsi Illus et Trocundus 
Zenoni reconciliati, eodem secum adducto, in regiam urbem regressi 
sunt. Basiliscus, his rescitis, Armatium proprium nepotem "Thraciae 
ducem cum sibi commissis copiis δὲ Cpoleos plebe adversus Zenonem 
misit eumque iuramento in sanctum baptisma dato, ne se proderet, 
obtestatus est. Ármatius ad Nicaeam Bithyniae occurrens Zenoni tantum 
ineussit terrorem , ut quin cum auxilaria Isaurorum manu retrocede- 
ret, parum abfuerit: verum amplormm donorum pollicitationibus 
etiam ipse obcaecatus, tum quod magistri militum officio succederet, 
inescatus spe, filiumque Basiliscum nomine creardum caesarem 76. 
nonisque ipsius videre assessorem, Basilisco factus hostis iter conver- 
εἶς. Zeno deinde cum Areadna.ad urbium reginam accedens exceptus 


CHRONOGRAPHIA. 193 


9c». τοῦ dà Ζήνωνας σὺν osaüry τὴν βασιλεύουσαν xara- 
λαβόντος, ἐδέχϑη ὑπὸ τοῦ λαοῦ καὶ τῆς συγκλήτου. ὁ δὲ 
Βασιλίσκος ἐλθὼν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ καὶ τὸν βασιλικὸν ὠποϑέ- 
μενος στέφανον ὅν τῇ ϑείᾳ τραπέζῃ, ἐν τῷ βαπτιστηρίῳ προσ- B 
δέφυγεν σὺν Ζηνωδίᾳ τῇ κακοδύξῳ αὐτοῦ γυναικί. ὃ δὲ Ζη- 
νων καταλαβὼν εἰς τὴν ἐχχλησίαν παρεγένετο, καὶ οὕτως εἰσ- 
ZÀ9ev εἰς τὰ βασίλεια. ἀποστείλας δὲ εἰς τὴν ἐχκλησίαν 
ἔλαβε τὸν Βασιλίσκον, δοὺς αὐτῷ Aoyov, μὴ ἀποκεφαλίζεινΥ. 86 
αὐτόν TE καὶ τὰ τέχνα αὐτοῦ" ὃν ἀποστείλας εἰς Kovxovoóy 
τοτῆς Καππαδοχίας ἀποκλεισϑῆναι προσέταξεν εἰς ἕνα πύργον, 
σὺν γυναιξὶ καὶ τέκνοις, καὶ τῷ λιμῷ διαφϑαρῆναι" τινὲς 
δέ φασιν, ὅτι ἀπαγόμενος ἀποσφάττεται. εὐϑέως δὲ ἱππικὸν 
ποιήσας Βασιλίσκον τὸν “ρματίου υἱὸν προβάλλεται ὃ Ζήνων C 
καίσαρα, καὶ κατὰ τὰς ὑποσχέσεις συνεκάϑισεν τῷ βασιλεῖ 
ιδὲν τῷ σένσῳ, xai ἐτίμα τοὺς ἡνιόχους σὺν τῷ βασιλεῖ. ὃ dà 
Ζήνων ἀναλογισάμενος, ὅτι ὡς οὐκ ἐφύλαξεν ““ρμάτιος πιστὰ 
τῷ βασιλεῖ ὁμύσας, οὐδὲ ἐμοὶ φυλάξει" ἀλλ᾽ ἐὰν ἀνδρωϑῇ ó 
καῖσαρ, ὃ υἱὸς αὐτοῦ, ἐπαναστήσεταί μοι. ἐγὼ δὲ ἃ συνε- 
ϑέμην αὐτῷ ἐπλήρωσα καὶ στρατηλάτην αὐτὸν ἐποίησα, καὶ 
10:0» υἱὸν αὐτοῦ καίσαρα" ἐκέλευσε σφαγῆναι αὐτὸν ὡς ἐπί- 
ορχον, xai ἐσφάγη εἰς τὸν κοχλίαν τοῦ παλατίου, ὡς ἀνήρχετο 


9. ἄποστ. εἷς Kovx, v. Kan. om. A. 14. τῷ Bac. À, αὐτῷ 

βασ. vulg. 15. σέντζῳ &, σένζῳ vulg. 17. dpdpw9j A, 

εἰν δρειῳϑῆ vulg. 18. ὁ υἱὸς A , ὁ xai υἱὸς vulg. 21. εἰς 
^ τὸν x. À alii, εἰς τὴν x. vulg. 


est ἃ populo et a senatu. Basiliscus in ecclesiam fugiens, deposita 
sacra "in mensa 'corona, cum Zenodia coniuge pravarum opinionum 
sectatrice in baptisterium se recipit. ta Zeno regiam recuperavit. 
missis autem in ecclesiam, qui Basiliscum detinerent, nec ipsum nec 
eius liberos capite plectendos fidein dedit: Cucusum tamen Cappado- , 
ciae missum cum uxore et liberis sub custodia servari et fame con- 
fici iussit: alii dum abduceretur iugulatum narrant. -confestim vero 
Circensibus ludis celebratis, Armatium Basilisci filium Zeno caesarem 
declarat: hic in regia sella iuxta patri facta pollicita ad imperatoris 
latus adsedit, imo cum imperatore praemia distribuit aurigantibus. 
porro Zeno baec secum animo volutans: utArmatius dato iusiurando 
fidem oppignoratam imperatori nullatenus liberavit, ita neque mihi 
servaturus est in posterum: imo si vires cum aetate sumpserit filius 
eius caesar iam renunciatus, dubio procul in me insurget: quod pro- 
miseram implevi; patrem militiae magistrum, caesarem fllium insti- 
tui. his perpensis ipsum, ut periurum, in palatii cochlea, qua ten- 


Theophanes. i3 


194 THEOPHANIS 


εἰς τὸ ἱπποδρόμιον" τὸν δὲ υἱὸν αὐτοῦ τὸν καίσαρα ἐχει- 
ροτόνησεν ἀναγνώστην. “ρεαδνὴ γὰρ αὐτὸν ὡς ἐξάδελφον 
D διέσωσεν, ὃς μετὰ ταῦτα Κυζίκου ἐπισκόπησεν ἄριστα. ᾿ὃ δὲ 
Ζήνων Πέτρον Γναφέα ἀπεστράφη διὰ τὸ συντρέχειν αὐτὸν τῷ 
Βασιλίσχῳ. ψήφῳ δὸ τῆς ἀνατολικῆς συνόδου καϑηρέϑη, καὶ 5 
ἄντ᾽ αὐτοῦ Ἰωάννης 6 μετὰ τρίμηνον ἐκβληϑείς, καὶ μετ᾽ αὐὖ- 
τὸν Στέφανος ἀνὴρ εὐλαβὴς προεβλήϑη ᾿ΑἸντιοχείας ἐπίσχοπος. 
ὃ δὲ Πέτρος εἰς Πιτύους ἐξοριζόμενος, ἀπατήσας τοὺς «na- 
γοντας, προσέφυγεν εἰς τὸν ἅγιον Θεόδωρον Εὐχαἵΐτων. Ti. 
μιόϑεος δὲ Ó Αἴλουρος ἐν τούτοις ϑνήσκει, ἀντ᾽ αὐτοῦ δὲ Πέ- 10 
τρος ὃ Μογγὸς εἰσάγεται, ἀνὴρ κακοῦργος καὶ τῆς ἀληϑείας 
ἐχϑρός, προκαϑηρημένος ἤδη. χειροτονεῖται δὲ ὑπὸ ἑνὸς ἐπι- 
σχκόπου καὶ αὐτοῦ καϑῃρημένου. τοῦτον xarà ϑεῖον ζῆλον 
Ρ. τοβ ἐπελϑύντες οἱ μοναχοὲ τριάκοντα ἕξ μόνας ἡμέρας λῃστρικῶς 
κρατήσαντα τῆς ἐπισκοπῆς ἀπελαύνουσι. καὶ Τιμόϑεον πάλιν 15 
τὸν Σαλοφακίαλον ἀποχαϑιστῶσιν ἀξίως τῷ ϑρόνῳ. 


Α.Μ. 5970 ““λεξανδρείας ἐπισχύπου Τιμοθέου τοῦ Σαλοφαχιόλου, 
"Αγτιοχείας Στεφάνου ἔτος a. 
B Τούτῳ τῷ óre& ἐγένετο σεισμὸς φοβερὸς ἐν Κωνσταντι- 


4. αὐτὸν À, αὐτῷ vulg. 6. post Ἰωάννης in. vulg. sine codd. 
additum legitur: ἐχεεροτονήϑη, quod melius abest. 8. Πηιτυοῦς 
A. 13. τοῦτον xata ϑεῖον ζήλον À, τούτῳ xata ϑεῖον ζῆλον 
vulg. 15. χρατήσαγτα)] χρατήσαγντος À 6 f, χρατήσαγτε vulg. 


* 


ditur in circum, obtruncari, caesarem autem eius filium lectorem 
praecepit ordinari: Ariadne quippe ipsum ut copsobrinum voluit 
servatum , et. postmodum Cyzici episcopatum optime gessit.  caete- 
rum Petrum Fullonem, ut qui Basilisco faverat, Zeno habuit exosum. 
orientalis itaque synodi decreto dignitate motus est, et in eius lo- 
cum Ioannes ordinatus. bic quoque post menses tres eiicitur, ac de- 
mum successor eius Stephanus vir pietate spectabilis Antiochiae pro- 
movetur episcopus. Petrus autem Pityos relegatus, custodes eludit 
et ad sanctum Theodorum Euchaitarum tutelarem profugit. in his 
Timotbeus Aelurus moritur, et in eius locum Petrus Mongus induci- 
tur, vir nequam et veritatis adversarius, olim depositionis poena 
mulctatus. hic ab uno episcopo eoque pariter deposito consecratur. 
hunc divino zelo moti monachi quidam adorti sex tantum et triginta 
dies pontificatus honorem assequutum deturbant: et iterato Timotheum 
Salophaciolum virum throno dignum restituunt. 
A. C. 470 Alexandriae episcopi Timothei Salophacioli, Antiochiae episcopi 
Stephani annus primus. 
Hoc anno horrendus terrae motus Cpoli contigit mensis Septem- 
bris die quinto ac vigesimo , indictione prima, quo plures ecclesiae, 


CHRONOGRAPIIIA., 195 


»ovnólss μηνὲ Zsnreufoíq xe, "ἰνδιχτιῶνος πρώτης, καὶ 
ἔπεσον ἐκκλησίαι πολλαί, οἰχίαε τε καὶ ἔμβολοι ἕως ἐδάφους. 
κατεχωσϑὴ δὲ πλήϑη ἀναρίϑμητα ἀνθρώπων: ἔπεσε δὲ xai 
ἡ σφαῖρα τοῦ ἀνδριάντος τοῦ φόρου xai 7 στήλη τοῦ μεγά- 
ὅλου Θεοδοσίου ἢ εἰς τὸν κίονα τοῦ Ταύρου, xai τὰ ἔσω τείχη 
ἐπὲ διάστημα ἱκανόν" καὶ ἐκράτησεν ὃ σεισμὸς χρόνον πο- 
λύν, ὥστε τὴν πόλιν * ἐποζέσαι. Στέφανος δὲ ψήφῳ κοινῇ προ- 
βληϑεὲς εἰς ᾿Αντιόχειαν ὑπὸ τῶν Πέτρον τοῦ Γναφέως ópo- 
φρύνων, ὡς Νεστοριανὸς πρὸς Ζήνωνα κατηγορήϑη. ἀλλὰ 
Ἰόζσοῦτξον ἀγνατολικὴ Ovvodog εἰς “«αοδίκειαν συνελϑοῦσα xtÀleve C 
ge. τοῦ βασιλέως ὡς ἐνεύϑυνον τῷ ϑρόνῳ ἀποκατέστησεν. 

Τῷ δ' αὐτῷ ἔτει Θευδέριχος ὃ Τριαρίου, ὃ καὶ Στρα-ν, 8) 
fec, ἀδελφύπαις τῆς γυναικὸς ᾿Δἴίσπαρος τοῦ ὑπὸ “έοντος 
ἀναιρεθέντος, ἐπανέστη τῷ Ζήνωνι μετὰ πλήϑους βαρβάρων, 

15 οἰκειωθϑεὲς τῷ Βασιλίσκῳ καὶ στρατηγὸς ὑπ᾽ αὐτοῦ γεγονώς. 
μετὰ δὲ τὴν ἐπάνοδον Ζήνωνος εἰς τὴν Θράκην ἐξελθών, ἐκεῖ- 
ϑέν τε ἐπανέστη καὶ τὰ περὲ τὸ Βυζώντιον πάντα μέχρε τοῦ 
σιομέου τοῦ Πόντου ληϊσάμενος. εἶτα καὶ μέλλων ὑπὸ τῶν 
οἰχείων προδίδοσθαι, αἰσθόμενος τῆς ἐνέδρας καὶ ἐπαγνελϑών, D 


3. πλήϑη ἀναρίϑμητα À, πλῆϑος ἀναρίϑμητον vulg. 5. ἡ εἰς 
τὸν Δ, εἰς τὸν vulg. 7. ἐποζέσαε haud dubie corruptum et 
perperam in interpretatione latina redditum: fortasse leg. ἐπεζέ- 

. ὅκε $. ὑποζέσαε : ut urbs perpetuo terrore quasi ferveret. 10. 
ἐλθουσα ἃ f. 13. «“Μέοντος À, Αέοντα vulg. 15, ἐν τῷ 
βασιλιχῷ A. 16. ἐχεῖϑεν ἀγνταγέστη Α. 


domus et porticus ad sólum usque funditus eversae, ruinis innumera 
hominum multitudo oppressa. globus quoque e manu statuae, quae 
est in foro, statua pariter magni Theodosii in 'l'auri columna posita 
et interiora urbis moenia ad amplum spatium conciderunt. invaluit. 
terrae motus in adeo longum tempus, ut foetor ex eo erumpens ur- 
bem invaseriL Stephanus autem communi Petri Fullonis sequacium 
suffragio Antiochiae designatus episcopus, apud Zenonem quasi Nesto- 
riamus accusatur: euin tamen velut ab imposito crimine alienum 
orientalis synodus imperatoris mandato Laodiceae congregata suae 
sedi restituit. 

Eodem anno Theuderichus Triarii filius, qui et Strabus, Asparis, 
qui a Leone fuerat occisus, uxoris ex fratre nepos, collecta barbaro- 
rum multitadine, adversus Zenonem arma movit: hic Basilisco fami- 
liaris et affectus, militiae dux ab eo declaratus, post Zenonis redituin 
Thraciam ingressus, inde impressionem fecit in Byzantio circumiacen- 
tes agros, et ad Ponti fauces obvia quaeque davastavit. δὲ cum de 
eo prodendo familiares eius meditarentur, ipse insidias subodoratus 


106 THEOPHANIS 


ἀναιρεῖ τοὺς τοῦτο βουλευομένους. τελευτᾷ δὲ αὐτὸς δόρατι 
περιπεσὼν πρὸ τῆς αὐτοῦ σχηνῆς ἑστῶτι αἰφνιδίως ἐν τῷ ἐπι-- 
βαίνειν τὸν ἵππον. 
A.M. 597: Τούτῳ τῷ ἔτει Magxtavóg ὃ παῖς ᾿Ανϑεμέου τοῦ κατὰ 
P.199 χὴν Ῥώμην βασιλεύσαντος, ἀνὴρ δὲ “εοντίας, Βερέίνης μὲν 5 
ϑυγατρός, ἀδελφῆς δὲ ᾿Αρεάδνης τῆς βασιλίδος, ἐπανίσταται 
κατὰ τὸ Βυζάντιον Ζήνωνε τῷ βασιλεῖ, ὡς μετὰ τὴν βασιλείαν 
“έοντος γεννηϑείσης “ἰεοντίας τῆς αὐτοῦ γαμετῆς. 7j γὰρ 
"ρεάδνη πρὸ τοῦ βασιλεῦσαι αὐτὸν ἐτέχϑη. πολέμου δὲ κρα- 
ταιοῦ μεταξὺ Ζήνωνος καὶ αρκιανοῦ κροτηϑέντος, νιχᾷ αρ- 10 
. χιανὸς κατὰ κρώτος πάντας συνελάσας τοὺς περὶ Ζήνωνα εἰς 
φρουρὰν εἰς τὰ βασίλεια, συμμαχούντων αὐτῷ ἹῬωμύλλου καὲ 
Προκοπίου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ. καὶ μικροῦ δεῖν τὸ βασίλειον 
κατέσχεν. ὀλιγωρήσας δὲ τῶν πραχϑέντων καὶ εἰς δεῖπνα καὶ 
B ὕπνον τραπείς, πολλοὺς δὲ διὰ τῆς νυχτὸς ἀφαιρεϑεὶς τῶν αὐτῷ 15 
συμμάχων ὑπὸ Ἴλλου μαγίσερου δώροις αὐτοὺς ὑποπιάσων- 
τος, ἐλαττοῦται τῇ μάχῃ κατὰ τὴν ἐφεξῆς τοσοῦτον, ὡς εἰς 
τὸ τῶν ἀποστόλων εὐκτήριον καταφυγεῖν χαὶ ὑπὸ ᾿Αχαχίυυ 
χειροτονηϑῆναι πρεσβύτερον κατὰ κέλευσιν Ζήνωνος, καὶ &5o- 
ρέζεται εἰς τὸ Παπουρίου καστέλλιν εἰς Καππαδοκίαν. Προ- 20 


2. ἐπιβαίνειν À, περιβαίγεεν vulg. 5. dà «“Ἱεοντίας À, δὲ τῆς 
A4. vulg. 13. τὸ βασίλεεον À, τοῦ βασιλείου vulg. — 15. zoà- 
λοὺς δὲ À, πολλούς τε vulg. 16. ὑποπεάσαντος Α, ὑποπείσαν- 
τος vulg. 17. τῇ μάχῃ Α, τὴν μάχην vulg. 18. τὸ add. 
ex ἃ. — 20. Jlarmvotov χαστέλλιον A ἢ, l|. et infra. 


et retro iter agens, insidiarum auctores sustulit e medio. ipse vero, 
dum equum conscenderet, in hastam ante eius tentorium fixam ex 
improviso incidens extinctus est. — — 

A. C, 471 Hoc anno Marcianus Anthemii, qui Romae imperaverat, filius 
idemque Leontiae, Verinae quidem filiae, imperatricis vero Areadnae 
sororis maritus, ad Cpolim adversus 'Zenonem imperatorem bellum 
movet: eo quod Leontia eius uxor ex Leone iam ünperante, Areadna 
vero, priusquam imperium fuisset assequutus, nata fuerat. igitur acri 
praelio inter Zenonem et Marcianum commisso, Marcianus, Romulo 
et Procopio eius fratribus una suppetias ferentibus, viribus superior 
evasit, omnesque Zenonis copias in palatium tanquam in praesidium 
se recipere adegit: tantumque abfuit, ut palatio simul et imperio po- 
tiretur. verum de rebus gerendis pàrum sollicitus, ad coenae epulas 
somnumque capiendum versus, et lllo magistro donis copias eius 
subducente, belli sociis spoliatus, sequenti luce iuferior adeo reces- 
sit e pugna, ut ad apostolorum aedem et tutelam confugeret, et ad 
Zenonis iussum ab Acacio presbyter ordinatus, ad Papurium Cappa- 


CHRONOGRAPHIA. 197 


κῦπιος δὲ καὶ ἹΡωμύλλος oi ἀδελφοὲ αὐτοῦ τῇ νυχτὶ λουόμε- 
xot εἰς τὸ Ζεύξιππον ἐχειρώϑησαν ὑπὸ Ἴλλου, of καὶ διαφυ- 
γόντες τὴν “Ῥωμην κατέλαβον. 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἐβουλεύσατο Ἴλλος 6 μάγιστρος τῷ βα- Ἀ.Μ.597 
5 σιλεῖ Ζήνωνι, ὅπως Βερίναν τὴν πενϑερὰν αὐτοῦ ἐκβάλῃ τῆς 
πόλεως. καὶ δύλῳ τινὲ πέμψας αὐτὴν εἰς ΧΧαλχηδόνα, utr 
ὀλίγον tlc τὸ Παπουρίου καστέλλιν ταύτην ἀπέστειλεν συν- 
διάγειν DMaoxiavo καὶ “εοντίᾳ τῇ ἰδίᾳ ϑυγατρί. 7j δὲ ἔγραψε, 
πρὸς τὴν ἰδίαν ϑυγατέρα ᾿ΑΔρεαδνην παρακαλοῦσα ἀνακληϑὴῆ- 
10xa1 τῆς ἐξορίας" καὶ παρεχάλει ἡ βασίλισσα τὸν Ζήνωνα. 
ὃ δὲ ἔφη αὐτῇ" αἴτησαι τὸν πατρίκιον ἴἶλλον περὶ αὐτῆς. 7 
δὲ μεταστειλαμένη, ἤτησεν αὐτὸν μετὰ δακρύων. ὃ δὲ οὐκ 
ἐπείσϑη εἰπών" ζητεῖς ἵνα ποιήσῃς ἄλλον βασιλέα κατὰ τοῦ 
σοῦ ὠνδρός. τότε ϑυμωθεῖσα ᾿Αρεαδνη εἶπεν τῷ βασιλεῖ " 
1501. ἢ [AXog ἔχει εἶναι εἰς τὸ παλάτιον, 9 ἐγώ; xai εἶπεν D 
αὐτῇ 0 βασιλεὺς" ὅτι ἐγὼ σὲ ϑέλω. εἴ τι δύνῃ εἰς τὸν [λ- 
λον, ποίησον. 7 δὲ κατεσχεύασεν φονευϑῆναι αὐτὸν. καὶ xt- V,gg 
λεύεε Οὐρβικίῳ κουβικουλαρέῳ προτρέψασϑαΐ τινα τοῦ ἄνε- 
λεῖν αὐτόν. καὶ ὠνερχομένου αὐτοῦ εἰς τὸν κοχλίαν τοῦ ἱπ- 
λοπιχοῦ, σχολάριος ὀνόματι Σπανίκιος ἐπιτραπεὶς xarà τῆς x&- 
φαλῆς αὐτοῦ ἤγαγε τὸ ξίφος. προσεσχηκὼς δὲ τούτῳ ὃ 


5. ἐχβάλῃ Α, ἐχβάλλῃ vulg. 9. ἰδίαν Α, οἰχείαν vulg. 13. 
xal ἄλλον À. 16. εἴ τε Α, εἰ δέ τι vulg. εἰς τὸν Ἴλλον 
A, εἰς αὐτὸν vulg. — 17. εἰς αὐτὸν Δ, εἰς τὸν Ἴλλον vulg. — a1. 
προεσχηχως À. ΄ 
dociae castellum exul ageretur. Procopius autem et Romulus eius 
fratres noctu, dum lavarentur, ab lllo comprehensi et ex eius pote- 
state fuga dilapsi, Romam se contulerunt. 

Hioc anno Zenoni imperatori , ut socrum Verinam urbe eii- A, C. 22 
ceret, Illus magister consilium dedit: eamque dolosa quadam specie 
Chalcedonem niissam, non diu post in Papurium castellum Marciano 
et Leontiae convicturam amandavit. illa vero litteris ab exilio revo- 
cari Áreadnam propriam filiam supplex rogavit: tuin imperatrix inter- 
pellabat Zenonem. — ille sic eam affatur: lllum patricium pro matre 
deprecare. illa accersitum ad se lacrymis ermollire tentabat. infle- 
ius ille respondit: alium a tuo coniuge imperatorem fieri quaeris. 
tunc Areadna furore succensa dixit imperatori: aut [llus in palatio 
morari debet, aut ego? δά haec imperator: maneas mecum, iubeo: 
si quid vero potes in illum, exequere. tum Illo parans insidias, ut 
quempiam ad eius caedem impelleret, Urbicium cubicularium horta- 
tur. eo vero circi cochleam ascendente, scholarius quidam nomine 
Spanicius, ad facinus perpetrandum incitatus, in eius caput gladium 
vibrat. hunc attente conspicatus magistri spatharius brachio gladium 


e 








.----. — -.«- 


1085.» THEOPHANIS 


σπαϑάριος τοῦ μαγίστρου ἐδέξατο αὐτὸ εἰς τὸν βραχίονα 
αὐτοῦ. τὸ δὲ ἄκρον τοῦ ξίφους ἀπέτεμεν τὸ αἰτίον τοῦ 1λ- 
λου τὸ δέξιόν. τοῦτον δὲ Ζήνων ἀναιρεῖ, πείϑων τὸν μαγι- 
P. r10gzgo» ἴλλον μὴ συνεγνωκέναι τὸ γεγονός, τῇ dà ἀληϑείᾳ ὅτι 
μὴ περιγέγονε τοῦ σκοποῦ. ἰαϑεὶς δὲ τὴν πληγὴν ἐφόρει κα- 5 
μηλαύκιν. καὶ ἡτήσατο τὸν βασιλέα ἐπὲ τὴν ἀνατολὴν ἀπελ- 
ϑεῖν, διὰ τὸ τοὺς ἀέρας ἀλλάξαι, Ort ἠσϑένει ἐκ τῆς τιληγῆς. 
ὃ δὲ βασιλεὺς ϑέλων αὐτὸν πληροφορῆσαι, ἐποίησεν αὐτὸν 
στρατηγὸν τῆς ξῴας ἁπάσης, δοὺς αὐτῷ ἐξουσέαν πᾶσαν, ὥστε 
καὶ δοῦχας ποιεῖν. ὃ δὲ παραλαβὼν μεϑ᾽ ξαυτοῦ τὸν πατρί- 
κιὸμ Λεόντιον Σύρον τῷ γένει, ἄριστον δὲ κατὰ παιδείαν καὶ 
πολέμων ἐμπειρίαν, ἡγουμενὸν τε τῆς ἐν Θράκῃ στρατιᾶς, 
καὶ σὺν αὐτῷ IMapgooy xat Παμπρέπιον τὸν συγκλητικὸν, τὸν 
Β ἐπὲ μαγγανείᾳ διαβαλλόμενον, καὶ πλείστην ἁπλῶς περιβαλλό- 
μενος δύναμιν, ἐν ᾿Αντιοχείᾳ ἐλϑῶών τῆς Συρίας, σαφῶς ἔδειξε 15 
τὴν. τυραννίδα. | | | 
A.M. 5973 Περσῶν βασιλέως Καβάδους ἔτος αἱ. 
| ᾿Αντιοχείας ἐπίσκοπος Στέφανος ἕτερος Ó ῥιφεὶς εἰς τὸν 
.- Ὀρόντην ποταμόν. 
C Τούτῳ τῷ ἐτει Στεφάνου τοῦ ἐπισκόπου ᾿Αντιοχείας xot- 20 
μηϑέντος, Στέφανον ἕτερον ἀντ᾽ αὐτοῦ ἐχειροτόνησαν κελεύσει 


eo 


1. εἰς τὸν Δ, εἰς τὸ vulg. 5. χαμηλαύχιον» Α e. 7. τοὺς 
ἀέρας À, τοῦ ἀέρος vulg. 9. ἁπάσης À, πάσης vulg. 10. 
-fouxac Par. τὸν add. ex A. — 13. Παμπρέπιον À f, Παμ- 
πρέμπιον vulg. 


excepit; eius tamen acies extrema dextram ]lli auriculam abscidit. 
porro Zeno magistro lllo facti huius nullatenus se conscium suasurus,. 
iussit scholarium occidi: verior tamen causa fuit, quod proposito su- 
perior non evasisset. posthac a vulnere salvus [colum ad cutem 
semper gestabat. petiitque ab imperatore, ut »ibi liceret in orientem 
secedere, ut aerem mutaret, cum nimirum ex vulnere reliqua fuisset 
aliqua infirmitas. imperator placatum eum omnino volens totius 
orientis praefectum eum creat. et instituendorum etiam ducum pote- 
statem. amplissimam impertitur. llus Lecontio patricio, genere Syro, 
viro alioqui litterarum disciplinis et bellandi arte aeque praestantis- 
simo, exercitus Thraciae praefecto in comitatum ascito, una cum Marso 
atque Pamprepio senatore, qui magiae delatus fuerat, magnisque 
viribus undequaque collectis, Antiochiam Syriae urbem profectus, ty- 
rannidem palam affectavit. 
À. C. 473 Persarum regis Cabadis annus primus. 
Antiochiae episcopus alter Stephanus in Orontem fluvium pro- 
iectus. 
Hoc anno Stephano Antiochiae episcopo fatis functo, Stephanum 


CHRONOGRAPHIA. |. 199 


τοῦ βασιλέως Ζήνωνος, ὃν οἱ ἐχϑροὶ gc πίστεω; τῇ πρὸς τὸν 
Γναφέα εὐνοίᾳ ἐν τῇ κολυμβήϑρᾳ τοῦ ἁγίου μάρτυρος Βαρ.- 
λαὰμ καλάμοις δευνϑεῖσιν ἀποσφάξαντες εἰς τὸν Ὀρόντην 
ποταμὸν ἔρριψαν, τῷ ϑυμῷ rj» ἄνοιαν καϑοπλίσαντες. Ζή- 
5 yov δὲ διὰ τὰ τολμηϑέντα εἰς Στέφανον ἐκέλευσεν “κάκιον 
τὸν Κωνσταντινουπόλεως χειροτονῆσαι ἐπίσκοπον ᾿Αντιοχείας" 
καὶ ἐχειροτύνησε Καλανδίωνα. ἦσαν δὲ καὶ οἱ 'Αντιοχεῖς 
χειροτονήσαντες κατὰ ἄγνοιαν Ἰωάννην τὸν λεγόμενον Κωδω- 
γάτον, ὃν ὃ Καλανδίων εἰς Τύρον πρωτόϑρονον ᾿Αντιοχείας D 
10 μετενεϑρονίασεν. . . 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει καὶ dv "Mis&avOoere Τιμόϑεος ὃ Σαλο-. 
φαχίαλος ἐτελεύτησεν, καὶ ἐχειροτονήϑη Ἰωάννης ὁ Ταβεννι- 
σιώτης, ὅσεος ἀνὴρ καὶ τῶν ὀρϑῶν δογμάτων ὑπέρμαχος, πρε- 
σβύτερος ὧν καὶ οἰκονύμος τῆς κατὰ ᾿,4λεξάνδρειαν ἐκκλησίας. 
156 δὲ πατρίχιος ἴλλος σὺν “Πεοντίῳ καὶ τοῖς λοιποῖς παραγίγε.. 
ται εἰς τὸ Παπουρίου καστέλλιν, καὶ ἐξαγανὼν Βερίναν αὖ- 
γούσταν εἰς Ταρσὸν τῆς Κιλικίας, ἐποίησεν αὐτὴν στέψαι 
ἔξω τῆς πόλεως εἰς τὸν ἅγιον Πέτρον. βασιλέα “εόντιον τὸν 
πατρίκιον. καὶ ἔγραψεν ἡ δέσποινα Βερίνα σάκραν τοῖς Ρ. χει 
20 Μγτιοχεῦσι Σύροις εἰς τὸ δέξασθαι τὸν “εόντιον βασιλέα. 


3. εἰς τὸν Ὀρόντην À, elc Ὀρέντην νυδ'΄  ὀ 5. ᾿Αχάχιον Α, τὸν 
Méxdxioy vulg. Ο. ᾿Αντιοχείας A, ᾿Αντιοχείοις vulg, — 7. Klav- 
δίωνα À. καὶ ante ol 14. add. ex ἃ. 8. x«i« A, διὰ vulg. 
12. Ἰωάννης Α, ὃ 1v. vulg. 13. ὕσιος drjg Α, dro αοφὸς 
vulg. 16. αὐγούσταν om. À e f. 


alterum Zenonis imperatoris iussu in eius locum ordinaverunt: quem 
fidei perduelles, pro sua in Petrum Fallonem propensione, in amentiae 
subsidium furorem armantes, in sancti martyris Barlaam baptisterio 
acutis calamis perfossum et necatum in Orontem fluvium proiecerunt. 
Zeno porro facinus attentatum | ulturus Acacio Cpoleos praesuli, ut 
Antiochiae crearet episcopum, mandavit: qui consecravit Calandionem. 
Antiochenses ordinationis factae nescii loannem nomine Codonatum 
sibi praefecerunt episcopum, quem Calaádion postmodum in Tyri se- 
dem, quae post Antiochiam prima est, transtulit. 

Hoc pariter anno Timotheus Salophaciolus obiit Alexandriae, in 
euius locum loannes Tabennisiotes, vir littérarum gnarus et rectorum 
dogmatum strenuus propugnator, Jresbyter et oeconomus Alexandri- 
norum ecclesiae fuit promotus.  fllus autem patricius Leontio reli- 
quisque comitibus ad Papurii castellum profécius, Verinam augustam 
ex custodia, Tarsum Ciliciae eductam, extra urbis muros ad sanctum 
Petrum, ut. Leontium patricium imperatorem coronaret, effecit. scríi- 
psique domina Verina sacram ad Antiocheuos Syros, ut. Leoutiui 


400 . A /THEOPHANIS 


xal πρὸς πάντας δὲ τοὺς τῆς ἀνατολῆς ἄρχοντας xai τῆς di- 
γύπτου καὶ τῆς “ιβύης ἐποίησεν σάκρας, ὥστε δέξασϑαι “εόν- 
τιον βασιλέα καὶ μὴ ἀγτισεῆναι, 


Α.Μ. 5974 ᾿Δλέξανδρείας ἐπισκόπον Ἰωάννου τοῦ Ταβενγνισιώρου, 
Β᾽ Αντιοχείας ἐπισχόπου Καλανδίωνος ἕτος α΄. 5 
V. 8g Τούτῳ τῷ ἔτει καταλαβουσῶν τῶν σάκρων τῆς δεσποίνης 


Βερίνης καὶ ἀναγνωσθεισῶν, ὧν ἡ περιοχὴ οὕτως" Βερίνα 

αὐγούστα τοῖς ἡμετέροις ἄρχουσι καὶ φιλοχρίστοις λαοῖς 

. χαίρειν. ἴστε ὅτι τὸ βασίλειον ἡμέτερόν ἔστιν, καὶ ὅτι μετὰ 
δὴν ἀποβίωσιν τοῦ ἐμοῦ ὠνδρὸς “έοντος προεχειρησάμεϑα 10 
βασιλέα Τρασκαλισσαῖον., τὸν μετακληθέντα Ζήνωνα, ὧστε 
ὑπήκοον ἐπιβελτιωϑῆναι. δρῶντες δὲ τὴν πολιτείαν κατόπιν 
φερομένην ἐκ τῆς αὐτοῦ ἀπληστίας, ἀναγκαῖον ἐλογισάμεθα 
βασιλέα ὑμῖν στέψαι χριστιανὸν εὐσεβείᾳ καὶ δικαιοσύνῃ 
κεκοσμημένον, ἵνα τά τε τῆς πολιτείας περισώσῃ πράγματα, 
καὶ τὸ πολεμικὸν ἡσύχως ἀξῃ. ἐστέψαμεν δὲ “Ζεόντιον τὸν 
εὐσεβέστατον βασιλέα Ῥωμαίων, ὃς πώντας ὑμᾶς προνοίας 
ἀξιώσει. οὗ δὲ ἀποδεξάμενοι εὐφήμησων τὸν “εόντιον βα- 


5 


σιλέα. 
2. σάχραν a. 6. τῶν σάχρων om. a, χαταλαβόντων τῶν σα- 
xpo» vulg. ^. ey] ἣν A. 8. toig À, τῆς vulg. 12. di 


τὴν À, δὲ x«l τὴμ ἃ, δὲ νῦν xai τὴν vulg. 16. ἄξῃ Α, ξξῃ 
vulg. ἔσιεψα À. 


imperatorem susciperent, ac insuper ad omnes orientis, Aegypti atque 
Libyae praefectos sacras etiam dedit, ut Leontium imperatorem agno- 
scerent nec ulla ratione contra obstarent. 

Δ. C. 474 Alexandriae episcopi Ioannis Tabennisiotae, Antiochiae episcopi 
Calandionis annus primus. 

Hoc anno dominae Verinae sacrae delatae sunt et palam le- 
ctae: his autem verbis conceptae fuerant. Verina augusta praefectis 
nostris et Christum amantibus. pópulis salutem. imperium nostrum 
esse novistis, et post Leonis coniugis decessum T'rascalissaeum, qui 
postmodum Zeno nuncupatus est, imperatorem renunciaveramus, rei- 
publicae in meliorem statum revocandae spem habentes: nunc vero 
cum eam in deterius inclinare et ob inexplebilem istius cupidita- 
tem cadere cernamus, vobis imperatorem Christianum et pietate 
aeque ac iustitia ornatum coronare necessum duximus: ut rempubli- 
cam salvgn praestet bellumque moderate atque prudenter admini- 
etret. Leontium igitur piissimum Romanorum imperatorem coronavi- 
mus, qui vos omnes cura sua atque providentia dignabitur. illi sa- 


cris acceptis. Leontium imperatorem  faustis acclamationibus ex- 
cepere. 





CHRONOGRAPHIA. ἮΝ 201 


Τούτῳ τῷ ἔτει Ἴλλος καὶ «εόντιος “Τογγῖνον ἀδελφὸν A.M. 5975 
Ζήνωνος xai τὴν μητέρα αὐτοῦ ἐκ τοῦ καστελλίου ἀπέλυσαν. 
Βερίνη δὲ ἐκεῖ νοσήσασα ἐτελεύτησεν, καὶ μετὰ χρόνον dy&- 
κομίσϑη εἰς τὸ Βυζάντιον ὑπὸ ᾿“ρεάδνγης. ' D 
5 Ῥώμης ἐπισχύπου QrAtxog ἔτος α΄. : . A.M. 5976 
Τούτῳ tQ ἔτει εἰσῆλθεν ὃ “εύντιος ἂν ᾿Αντιοχείᾳ ὡς 
βασιλεὺς μηνὲ Ἰουνίῳ κζ΄, ἰνδικτιῶνος ζ΄, καὶ προεβάλετο ἔπαρ- 
yov πραιτωρίων “Διλιανόν. καὶ ἐξελϑὼν ἐπολέμησὲν Χαλκίδι 
πόλει αὐτοῦ. ὃ δὲ Ζήνων Ἰωάννην τὸν Σκύϑην ἀπέστειλεν * 
10 xarà ἴλλου xai “εοντίϑφυ μετὰ πλείστης δυνάμεως κατὰ τε. 
γὴν καὶ 9alacga». πολέμου δὲ συρραγέντος σφοδροῦ, Ἴλδος Ρ. ι13 
τὸ καὶ “εόντιος ἡττηθέντες εἰς τὸ Παπούριον καστέλλιν κα- 
τέφυγαν σὺν Παμπρεπέῳ μαγίστρῳ γόητε λεγομένῳ εἶνωι. 1026 
τὸν Τροκοῦνδον τὸν ἀδελφὸν Ἴλλου ἐπὲ συλλογὴν βαρβάρων 
1 ὠπιόγτα Ἰωάννης συλλαβὼν ἀπέτεμεν. τούτῳ dà ᾿ἴλλος xai 
“Πεόντεος ἐπὲ τέσσαρα ἔτη φρουρούμενοι ἀνέμενον, ἀπατώμε- 
γοι ὑπὸ Παμπρεπίου μαγίστρου τοῦ γόητος. ὅϑεν τὴν τού- 
vov ἀναίρεσιν μαϑόντες Παμπρέπιον ὡς ἀπατεῶνα dnore- 
μόγντες τοῦ τείχους κατεχρήμνισαν. 


3. χρόνον À, χρόνους vulg. 7. x( add. ex A e f. 21008- 


βάλετο À a f, προεβάλλετο vulg. ἔπαρχον À, ὕπαρχον vulg. 
12. χατέφυγον À, προσέφυγον vulg. t4. Τροχοῦνδον Α, Too- 
βοῦνδον vulg. 15. τούτῳ Δ, τοῦτον vulg. 


Hoc anno Illus et Leontius Longinum Zenonis fratrem et eius A. C. 475 
matrem castelli custodia liberarunt. Verina vero ibidem morbo cor- 
repta diem obiit: cuius corpus post aliquos annos Byzantium ab 
Areadna delatum est. 
Romae episcopi Felicis annus primus. À. C. 426 
Hoc anno Leontius tanquam imperator Antiochiam ingressus est 
mensis Iunii die vicesima septima, indictione septima: et Lilianum 
praetoriorum praefectum instituit. ex ea digressus Chalcidi patriae 
civitati bellum intulit. Zeno vero Ioannem Scytham cum ingentibus 
copiis terra marique Illum et Leontium oppugnaturum misit. exin 
gravi certamine commisso, Illus et Leontius cuin Pamprepio magistro, 
qui praestigiator audiebat, in Papurium castellum fugam arripuere. 
tum etiam Trocundum llli fratrem barbarorum copias collecturum 
abeuntem Ioannes apprehendens capite damnavit. lllus et Leontius 
Pamprepii magistri praestigiatoris dolis seducti ad annum quartum 
obsidione cincti praestolabantur. comperta tandem eius caede Pam- 
prepium, ceu seductorem in frusta dissectum e muris praecipitem 
egerunt. 


202 . THEOPHANIS 


Β "T δ' αὐτῷ ἔτει οἱ Ἠέτρου τοῦ MoyyoU σπουϑασταὶ 
διὰ χρημάτων καὶ φενακισμῶν ἔπεισαν Ζήνωνα ἐκβληϑῆναι 
Ἰωάνγην ἐπέίρκοπον ᾿Αλεξανδρείας τὸν Ταβεννισιώτην, ὡς na- 
Q& γνώμην αὐτοῦ χειροτονηϑέντω, καὶ Πέτρον τὸν Moyyóv 
πάλιν εἰς ᾿Αλοξάνδρειαν ἀπὸ Εὐχαΐτων ὑποστρέψαι. τότε 5 

V.9oxaí ἑνωτικὸν ἐποίησε Ζήνων καὶ πανταχοῦ ἐξέπεμψεν, ὑπὸ 
᾿Ακακίου τοῦ Κωνσταντινουπόλεως ὑπαγορευϑέν, ὡς φασί τε- 
rtc. Πέτρῳ δὲ τῷ ἸΠογγῷ πρὸ τῆς εἰς ᾿“λεξανδρειαν énayo- 
δου ἐκέλευσε Ζήνων χοινωνῆσαι Σιμπλικίῳ τῷ Ῥώμης καὶ 

Ἄκακίμ. ὥστε καὶ ἔγραψεν ᾿Ακάκιος τοῖς ἐν ᾿,4λεξανδοείᾳ 10 
δέδασϑαι τὸν IMoyyov καὶ Ἰωάννην ἀποβαλέσϑαι. Ἰωάννης 

Οὐδὲ ἀκούσας τὴν Πέτρου παρουσίαν, τοῦ χλήρου σὺν τῷ λαῷ 
δεομένων αὐτοῦ μὴ ἐξελθεῖν, ὡς ἑτοίμως ἐχόντων ὕπεραπο- 
ϑνήσκειν αὐτοῦ. ὃ δὲ τὰ μέλλοντα τολμᾶσϑαι Πέτρῳ δια- 
γψοούμενος σοφῶς καὶ ἀταράχως ἐξῆλϑεν. 15 

A.M. 5977 ᾿“λεξανδροείας ἐπισκόπου Πέτρου τοῦ Moyyov ἔτος «. 
Τούτῳ τῷ ἔτει Θευδέριχος, ὃ Οὐαλάμερος, οὗ πολὺς ἐν 
βαρβάροις τε καὶ Ρωμαίοις λόγος ὡς ἀνδρείου τε xai προμη- 

DjJoég καὶ οὐδὲ λόγων ἀμοίρου' κατὰ γὰρ τὸ Βυζάντιον 


“ !. οὗ IT. τ. M. σπουδασταὶ À, τοῦ IT. τ. M. of az. vulg. 10. 

. ὥστε À, ὅςτες vulg. 11. ἀποβαλέσϑαι À, ἐποβάλλεσϑαε vulg. 
13. αὐτοῦ À , αὐτῷ vulg. 14. αὐτοῦ À e, αὐτῷ vulg. 15. 
ἀιαράχως À, ὁτάραχος vulg. 18. τε post βαρβ. add. ex A. 
19. τὸ add. ex À. 


Hoc etíam anno partium Petri Mongi studiosi largitionibus atque 
imposturis Zenoni, ut Ioannem 'Tabennisiotam episcopum, quasi prae- 
ter eius mentem consecratum, expelleret Alexandria, Petrum vero 
Mongum ab Euchaitarum locis Alexandriam revocaret, suaserunt. tum 
vero henoticon, pacis nimirum sanctionem, ab  Acacio Cpoleos, 
prout affirmant nonnulli, dictatum, Zeno tulit et per omnes pro- 
vincias promulgavit. Mongum vero, priusquam rediret Alexandriam, 
cum Simplicio Romano pontifice et Ácacio iussit Zeno communionem 
habere. binc, ut Mongum acciperent, eiicerent autem Ioannem, Áca- 
cius ad Alexandrinos scripsit. loannes, Petri adventu comperto, clero 
licet et populo pro eo animas ponere paratis ac nme discederet de- 
precantibus, mala quae Petrus foret commissurus. secum reputans, 
prudenter et citra tumultum urbe dilapsus est. 

À. C. 477 Alexandriae episcopi Petri Mongi annus primus. | 

Hoc anno Theuderichus Valameris filius, cuius nomen, ceu fortis 
et prudentis et a bonis litteris non alieni, tum apud barbaros, tum 
apud Romanos celeberrrimum (Byzantii enim quandoque fuerat mo- 
ratus obses, et opliinos quosque praeceptores frequentaverat, patre 


CHRONOGRAPHIA. 203 


ὁμηρεύσας ποτὲ τοῖς ἀρίστοις τῶν διδασχάλων ἐφοίτησεν, τοῦ 
πατρὸς αὐτοῦ Οὐαλάμερος μετὰ τοὺς ᾿Αττίλα παῖδας" ἡγη- 
σαμένου τῶν Γύτϑων, ἐπὶ τῆς “έοντος βασιλείας. τοῦτον 
οὖν ὃ Ζήνων ἐκ Θράκης μετακαλέσαμενος εἰς Βυζάντιον καὶ 
5 ὕπατον ἀναδείξας καὶ Θράκης ἡγούμενον, μετὰ Ἰωάννου τοῦ 
Σκύϑου xard τοῦ Ἴλλου ἐξέπεμψεν. ὃς καὶ μετὰ τὸ ἐπο- 
κλεισϑῆναι Ἴλλον καὶ “εόντιον εἰς Παπουρίου καστέλλιν, xa- 
ταλιπὼν Ἰωαάγνὴν πολιορκοῦντα αὐτούς, αὐτὸς πρὸς Ζήνωνα 
ἦλθεν. καὶ ἐξελϑὼν ἐν τῇ Θράκῃ καὶ στρατοπεδευσάμενος 


10 ἐπέρχεται τῷ Βυζαντίμ" καὶ μόνῃ φειδοῖ τῆς περὶ τὴν πό- D. κ13 


λιν, ὥς φασι, κρατηϑείς, ἐπανέρχειαι εἰς τὴν Θράκην, καὶ 
προτραπεὲὶς ὑπὸ Ζήνωνος κατέρχεται εἰς Ἰταλίαν. καὶ Ὀδοα- 
χροῦ μάχῃ μεγάλῃ κρατήσας, τοῦ ῥηγὸς ἐν ῬΡαβέννῃ περιτί- 
ϑέται σχῆμα. ἐχειρώσατο δὲ καὶ ἄλλους πλείστους τῶν βαρ- 
15 βώρων, μάλιστα καὶ τοὺς Οὐανδήλους ὑπηγάγετο, μηδὲ ὅπλα 
κατ᾽ αὐτῶν κινήσας, Γιζερίχου τελευτήσαντος ἤδη, πρὶν ἢ 
ἐκεῖνον ἐλϑεῖν εἰς Ρώμην: ἐκράτησε dà καὶ τῆς Ῥώμης xai 
πάσης τῆς ἑσπερίου. 
᾿Αντιοχείας ἐπισχόπου Πέτρου τοῦ Γναφέως ἔτος a. 


A.M. 59 


20 Τούτῳ τῷ ἔτει οἱ τῆς ἀνατολῆς ἐπίσκοποι ἔγραψαν zdxa- B 


xig μέμψεις διὰ τὸ δέξασθαι τὸν Moyyór εἰς κοινωνίαν. ὃ 


δὲ μὴ προσχὼν αὐτοῖς, πάντας ἀναιδῶς κοινωνεῖν τῷ JMoy- . 


16. χιγήσας, Γιζ. τελευτήσαντος À, κινήσας. Γιζερίχου δὲ τελ. vulg. 
17. δὲ add. ex A. ' / 


nimirum Valamere post Attilae filios in Gotthicam gentem Leonis tem- 
poribus imperium exercente) e 'l'hracia Byzadtium accersitus consul- 
que renunciatus et Thraciae praefectura donatus, cum Ioanne Scytha 
adversus Illum a Zenone missus est. Illo vero Leontioque stricta 
obsidione in Papurio castello pressis, Ioanne qui bellum urgeret re- 
licto, ipse rediit ad Zenonem: subindeque in Thraciam digressus et 
castrametatas, Byzantium occupare inolitur: unde postmodum sola 
urbis, ut aiunt, miseratione motus, remeat in Thraciam: et a Zenone 
compulsus, in Italiam proficiscitur; ubi Odoacro ingenti clade profli- 
gato, regis insignia Ravennae tandem induit. sed et plerosque alios 
barbaros devicit, et armis tantum adversus Vandalos non motis, quie- 
tem agere et in multis subiectos effecit. | Gizericho vero iam vita 
functo, priusquam ipse Romam appelleret, urbe tandem totoque simul 
occidente potitus est. 

Antiochiae episcopi Petri Fullonis annus primus. 

Hoc anno orientis episcopi cum Acacio per litteras conquesti 
sunt, quod Mongo coinmunionis consortium impertiisseL — ille spretis 


A. C. 428 


204 THEOPHANIS 


γῷ κατηνάγχαζεν. οἱ dà τῆς βασιλείας καὶ τῆς ἑῴας éde*- 

ϑησαν (Ῥήλικος μετὰ ϑάνατον Σιμπλικίου τοῦ Ῥώμης ἐπισκό- 

Cn0v, σημαίνοντες ᾿Ακάκεον εἶναι αἴτιον τῶν κακῶν. ἐν οἷς 

καὶ Ἰωάννης ὃ ᾿Αλεξανδρεὺς τὸ αὐτὸ λέγων τὴν Ῥώμην κα- 
τέλαβεν. (Φήλιξ δὲ σύνοδον ἐν τῷ ναῷ τοῦ κορυφαίου áno- 5 

στόλου Πέτρου ποιήσας, δύο ἐπισκόπους καὶ ἔχδικον ἔπεμψεν 

ἂν Κωνσταντινουπόλει, γράψας Ζήνωνι καὶ ᾿“ἰχακίῳ ἐχβαλεῖν 

Πέτρον τὸν lHoyyóv ὡς αἱρετικὸν τῆς ἐχχλησίας. 

.M. 5979 Τούτῳ τῷ ἔτει τῶν ἀπὸ "Pour; πεμφϑέντων ἐν ᾿Αβύδῳ 
κρατηϑέντων γνώμῃ Ζήνωνος xai, ᾿Ακακίου, καὶ τῶν γραμ- to 

μάτων ἀφαιρεθέντων καὶ ἐν φρουρᾷ βληϑέντων, ἠπείλησε 

Ζήνων τούτους ἀνελεῖν, εἶ μὴ κοιγωνήσουσιν ᾿Αἰχακίῳ καὶ 

V.9! Πέτρῳ τῷ Moyyg. — | 

.M. 5980 Τούτῳ τῷ ἔτει ἴλλος xai 2ftó»vri0g μετὰ πολλοὺς noÀé- 
Ρ. τή μους dni τέσσαρα ἔτη φρουρούμενοι ἐν τῷ Παπουρίῳ xa- 15 

στελλίῳ ἐχειρώϑησων προδοσίᾳ τοῦ ἀδελφοῦ τῆς γαμετῆς Τρο- 

''  wov»dov δόλῳ πεμφϑέντος ὑπὸ Ζηνωγος. καὶ ἀπετμήϑησαν, 

τς καὶ αἱ κεφαλαὶ αὐτῶν ἐπέμφϑησαν τῷ Ζηνωνι καὶ εἰσήχϑη- 

cap εἰς κοντοὺς ἐν τῷ ἱππικῷ κακεῖθεν ἐπάγησαν πέραν ἐν 


ἡ. καὶ add. ex A. ᾿Αλεξανδρεὺς τὸ αὐτὸ Α, ᾿4λεξανδρείας τὰ 
«Unt vulg. 8. ἐχχλησίες Α e f, ᾿Αλεξανδρείας vulg. 12. 
χοινωγήσουσε ἃ, χοινωνήσωσι vulg. 14. πολλοὺς πολέμους ἃ, 
πολλ. τοὺς πολ. vulg. 17. ἐπειμήϑησαν ἃ, ἀπεμήϑ. vulg. 
18. εἰσίχϑησαν Α e, εἰσηνέχϑησαν vulg. 19. ἐν Συχαὶς πρὸς 
9g. Α, εἰς Συχαῖς εἰς ϑρ. vulg. 


eorum monitis, Mongum eundem in communionem admittere impu- 
dentissime compulit cunctos. cives autem urbium reginae cunctique 
simul orientales Felicem, qui post Simplicii obitum Romanam sedem 
tenebat, supplices adierunt et malorum omnium auctorem incusave- 
runt Acacium. interea Ioannes Alexandriae praesul haec eadem de- 
nuncians Romam ingreditur. Felix itaque synodo in corypliaei apo- 
stolorum Petri templo coacta, duos episcopos et una defensorem 
Cpolim ablegat Zenonique et Ácacio litteris significat, ut Petrum 
Mongum ceu haereticum Alexandria eiiciant. 

A.C.479 Hoc, anno legatis Roma profectis et apud Abydum Zenonis et 
Acacii consilio detentis, vi quoque ablatis eorum litteris ipsisque in 
carcerem coniectis, eos, nisi cum Ácacio et Petro Monpgo communi- 

- cent, interfecturum , Zeno comminatur. 

A. C. 480 Hoc anno lllus et Leontius, plurimis belli laboribus exantlatis, et 
obsidione perpetua in Papurio castello clausi, fratris uxoris Tro- 
cundi a Zenone in bunc finem missi proditione tandem capti sunt 
et decollati: eorum vero capita ad Zenonem translata contisque in 


CHRONOGRAPHIA. 205 


Συχαῖς πρὸς ϑρίαμβον. ὃ δὲ Ζήνων τῇ βουλῇ fxaxíov τοὺς 
κατὰ τὴν ἑῴαν ἐπισκόπους ἐβιάζετο γρώψαι τῷ ἐνωτικῷ καὶ 
κοινωνῆσαι Πέτρῳ τῷ ἸΠογγῷ " τοὺς δὲ ἀποχρισιαρίους Φήλι- 
xoc τοῦ Ῥώμης μεταχειρισώμενος καὶ γρήμασι δελεάσας, 

5 ᾿Ακακίῳ κοινωνῆσαι παρὰ τὰ ἐνταλϑέντα αὐτοῖς ἔπεισεν καί- 
τοι τῶν ὀρϑοδύόξων ἐκ τρίτου διαμαρτυραμένων αὐτοῖς" πρῶ- Β 
τὸν μὲν ἀγκίστρῳ περιϑέντων σχοινίων, xai ἑνὸς αὐτῶν δη- 
μοσίᾳ ἐξαρτησάντων- δεύτερον δὲ τὴν βίβλον ἐνέβαλον" καὶ 
τρίτῳ χοφίνῳ λαχάνων ἐνέϑηκαν. Φήλιξ δὲ μαϑὼν τὰ ὑπὸ 

τοτῶν ἀποχρισιαρίων αὐτοῦ πραχϑέντα, καϑῆρεν αὐτούς, γρά- 

' yyac ᾿Αχακίῳ καθαίρεσιν. ὃ δὲ ταύτην ἐπιφερύμενος, διαδρὰς 
τοὺς ἐν ᾿Αβύδῳ, κατέλαβεν τὴν ΖΦίου μονήν. οἱ δὲ τῆς Ζίου 
μογαχοὶ τῇ κυριαχῇ εἰς τὸ ἱερατεῖον ὠπέδωκαν ᾿Ακακίῳ τὴν 
ἐπιστολήν. οἱ δὲ περὶ ᾿Ακάκιον ἀνεῖλον τινὰς τῶν ἐπιδεδω- 

15xóro» μογαχῶν" ἄλλους δὲ τιμωρήσαντες καϑεῖρξαν. "dxa- 
κιος δὲ ἀναισθήτως ἔσχεν περὶ τὴν καϑαίρεσιν, καὶ τὰ Ovoua C 
τοῦ Φήλικος ἐξῆρεν τῶν διπτύυχων. 

Κωνσταγτινουπόλεως ἐπισκόπου Φραυΐτας μῆνας τρεῖς. Α.Μ.598 


ή. τοῦ "P. Α, τῆς "P. vulg. 6. διαμαρτυραμένων Α, διαμαρτυ- 
ρουμέγων vulg. η. ἄγχιστρον e f. σχοινίῳ Α,, fort. σχοίγεον. 
8. ἐνέβαλον À , ἐνέβαλλον vulg. 9. roftp À e, τρίτον vulg. 
12. τὴν 4. À, τοῦ 4. vulg. 13. ἀπέδωχαν A, ἐπέδ. vulg. 
17. τοῦ Φήλιχος À , αὐτοῦ vulg. 


circo circumacta atque inde trans portum oppido, cui Sicae nomen, 
in ludibrii ostentationem affixa. porro Zeno Acacii suggestionibus 
orientales episcopos concordiae sanctioni subscribere et Petro Mongo 
communicare cogebat: sed et ipsos Felicis Romani pontificis apocri- 
siarios blanditiis delinitos et pecuniis inescatos praeter mandatorum 
sibi impositorum fas in Petri communionem adduxit, omnibus catho- 
licarum partium in adversum contestantibus atque reclamantibus : et 
primo quidem hamum funiculis circumligantes uni ex illis publice 
appenderunt; secundo librum immiserunt; tertio etiam olerum co- 
phino imposuerunt. Felix vero cognitis legatorum suorum gestis, ec- 
clesiae dignitate deiecit et adversus Acacium parem depositionis sen- 
tentiam scripsit. qui ipsam perferebat, eos, qui Abydi in insidiis lo- 
cati fuerant, praeterlapsus, ad Dii monasterium appulit. Dienses au- 
tem monachi Acacio in sacrario stanti die dominica Felicis epistolam 
tradidere. Acacii fautores quosdam ex monachis, qui dederunt epi- 
stolam, necaverunt, alios suppliciis examinatos in carcerem detruse- 
runt. Ácacius absque animi motu depositionem excepit et Felicis 
nomen e diptychis expunxit. 
Cpoleos episcopus Phravitas tribus mensibus. Α. C. 481 


206 THEOPHANIS 


Τούτῳ τῷ ἔτει Καλανδίων ἐπίσκοπος ᾿ΑἸντιοχείας ἤγαγεν 
Dro λεήψανον Εὐσταϑίου τοῦ μεγάλου ἀπὸ Φιλίππων, ἔνϑα καὶ 
ἐξόριστος ἐχοιμήϑη ὃ ἅγιος" καὶ μιετὰ πολλῆς τιμῆς ἀπὸ δώ- 
δεκα μιλίων 7 πόλις ᾿Αντιοχέων ὑπήντησεν. οἱ δὲ ἀποσχγί.. 
ζοντες τῆς ἐκκλησίας διὰ τὸν ἅγιον ἡνώϑησαν μετὰ ξκατὸν ὅ 
ἔτη τῆς κοιμήσεως αὐτοῦ. ᾿Ακχαχίου δὲ τελευτήσαντος Qoavi- 
V.garag τρίμηνον τῆς ἐπισκοπῆς κρατήσας, ἔγραψεν Φηλικι, ὡς 
αὐτῷ μὲν κοινωνεῖ, Πέτρῳ δὲ τῷ HoyyQ οὐ κοινωνεῖ. τῷ 
δὲ ἸΠογγῷ ἔγραψεν, ὡς αὐτῷ μὲν χοινωνεῖ, (ὥηλικα δὲ τὸν 
Ῥώμης ἀποστρέφεται. (Φηλιξ δὲ τὰ ἴσα τὰ πρὸς τὸν 370γ- 10 
γὸν πεμφϑέντα ἐδέξατο παρὰ τῶν ὀρϑοδόξων προλαβόντα, καὲ 
φϑασάντων τῶν ἀποκρισιαρίων Φραυίτα μετὰ τῶν συνοδικῶν 
Ρ, τὸ ἀτίμως τούτους ὃ Qui ἀπέπεμψεν. τοῦ δὲ Φραυίτα τελευ- 
τήσαντος, Εὐθύμιος πρεσβύτερος καὶ πτωχοτρόφος Νεαπό- 
λεως τὴν ἐπισκοπὴν Κωνσταντινουπόλεως ἐχράτησεν καὶ εὐ- κι 
ϑέως ἰδίαις χερσὲ τὸ δνόμα τοῦ ἸΪογγοῦ τῶν διπτίχων ἀπή- 
λειψεν» καὶ οὕτως ἐκάϑισεν εἰς τὸν ϑρόνον καὶ τὸ τοῦ Φή- 
λιχος Ῥώμης ἔταξεν. | | 
.M.598a Κωνσταντινουπύλεως ἐπισχύπου Εὐϑυμίου, 'Αντιοχείας 
Παλλαδίου ἔτος α΄. 20 
B Τούτῳ τῷ ἔτει Πέτρος ὃ IMoyyóc ἀπέϑανεν ἐν ᾿4λεξαν- 


7. τρίμηνον À, τριμήνου vulg. 8. χοινωνεῖ «Ῥίληχι, τῷ Moy- 
γῷ δὲ À. 9. τὸν add. ex A. 14. Εὐφήμιος a, Ἐφϑήμιος e. 


Hoc anno Calandion Antiochenus episcopus Eustathii magni reli- 
quias Philippis, ubi sanctus exul obierat, transtulit, tota Antiochiae 
civitate ad duodecimum  milliare jn occursum cum plurimo honore 
effusa: qui vero sancti causa ab ecclesia se resciderant, annis ab eius 
obitu exactis centum, iterum ei se sociaverunt. Ácacio defuncto, Phra- 
vitas tres menses episcopatu potitus Felici litteris significat, se cum 
*illo quidem communionem habere, cum Petro Mongo nullam. in ad- 
versum Mongo scribit, se cum illo communione coniungi, a Felice 
vero se penitus alienum. — Felix porro de litteris ad Mongum prius 
datis ab orthodoxis cum certior factus fuisset, Phravitae legatos ,cum 
synodalibus litteris ad se advenientes mimus honorifice tractatos di- 
misit. Phravita tandem mortuo Euthymius presbyter et pauperum in 
urbe Neapoli curator Cpoleos episcopatum assecutus est. is extemplo 
Petri Mongi nomen e sacris tabulis erasit manibus propriis, et Feli- 
cis pontificis Romani reposuit: atque ita consedit in throno. 

|. C. 482 Cpoleos episcopi Euthymii, Antiochiae episcopi Palladii annus 


primus. 
: Hoc anno Petrus Mongus Alexandriae decessit e vivis: et Atha- 





CHRONOGRAPHIA. 207 


δρείᾳ, καὶ ᾿᾿Αϑανάσιος avi! αὐτοῦ ἐχειροτονηϑη ὃ ἐπίχλην Ky- 
λίτης. Ζήνων δὲ ὁ βασιλεὺς, ἀνεϑεὶς τῶν τυράννων, ἐξέβαλε 
τῆς éxxÀgoíag ᾿Αντιοχέων Καλανδίωνα καὶ ἐξώρισεν εἰς Qu 
σιν, Πέτρον δὲ τὸν Γναφέα κατέστησεν, Νέστορα δὲ "Poua- 
5y»ó»y Χαλχηδόνος, Εὐσέβιον Σαμοσάτων, Ἰουλιανὸν Mowove- 
στίας, Παῦλον Κωνσταντίγης, Mavoy 'Husgíag καὶ ᾿Ανδρέαν 
Θεοδοσιουπόλεως, προφάσει μὲν τῆς πρὸς τοὺς τυράννους εὐ- 
volac, τῇ δὲ ἀληϑείᾳ διὰ τὸ ξνωτικὸν Ζήνωνος, Πέτρος δὲ 
ó Γναφεὺς εἰσελϑὼν εἰς ᾿Αἰντιόχειαν πολλὰ κακὰ πέπραχεν, C 
τοἀναϑεματισμοὺς τῆς συνόδον καὶ ἐκβολὰς ἐπισκόπων ὠνεπι- 
λήπτων, ἀντεισαγωγάς T6 καὶ χειροτονίας ἀϑέσμους xai τὰ 
τούτοις ὅμοια, πρότερον δὲ τῷ τρισαγίῳ προσέϑηκεν, Χρι- 
στὲ βασιλεῦ ὃ στανρωϑθϑεὶς δι᾽ ἡμᾶς. Πέτρος δὲ πάλιν ἐλ.. 
Sov», περιεῖλεν 10, Χριστὸ βασιλεῦ. Ἐεναΐας δὲ ὃ δοῦλος τοῦ 
15Zara»á τὴν δεσποτεκὴν εἰκόνα καὶ τῶν ἁγίων ἐδίδασκε μὴ 
δέχεσθαι. Πέρσης μὲν γὰρ ἦν τῷ γένει, δοῦλος δὲ τὴν τύ.- 
χην, φυγὼν τοῦ ἰδίου δεσπότου, ἐπὲ Καλανδίωνος τὰς περὶ 
“Ἀντιόχειαν χώὠμας ἀγεστάτου ἀπὸ τῆς πίστεως, ἀβάώπειστος 
ὧν καὶ κληρικὸν αὑτὸν λέγων. τοῦτην Καλανδίων ἀπήλασεν. Ὁ 
20 Πέτρος δὲ ὃ Γναφεὺς ἐπίσκοπον “ἱεραπόλεως αὐτὸν χειροτονή- 


1. Κοιλήτης À. 3. "Mrtioyéoy om. a. 10. ἐπισχόπων ἐἶνε- 
πιλήπιτων, ἄντ. À, ἐπισχόπων, ἐπιλήπτων ἄντ. vulg. 13. dytà- 
Sw» omisso πάλιν e. 18, ἀγεστάτεε À, dyeosdtos vulg. 


í 


nasius cognomine Celites in eius locum promotus est. imperator 
autem Zeno a tyrannis se opprimentibus liber Calandionem Antiochen- 
sium ecclesia expulit et Oasim relegavit atque Petrum Fullonem in 
sedem restituit: Nestorem autem Romanum Chalcedonis, Eusebium 
Samosatensium, Iulianum Mopsuestiae, Paulum Constantinae, Manum 
Hemeriae et Andream Theodosiopoleos praesules, specie quidein col- 
lati in tyrannos favoris, sed re vera concordiae sanctionis ab eis re- 
iectae causa diguitate moveri iussit. Petrus autem Fullo Antiochiam 
ingressus, multa nefanda perpetravit, ut puta synodi execrationes, epi- 
scoporum abrogationes, noxiorum intrusiones, ordinationes illegitimas 
et his similia. in primis autem ter sancto hymno addidit: rex Chri- 
ste, qui pro nobis crucifixus es. reversus idem sustulit verba : rex 
Christe. Xenaias porro Satanae mancipium domini sanctorumque 
imagines proscribendas et amoliendas docebat. erat is genere Persa, 
fortuna servus, et a proprio doinino sub Calandione profugiens vicos 
Antiochiae viciniores, nondum baptismi lavacro expiatus, clericum se 
fingens, a vero fidei sensu deturbabat. et Calandion quidem exitium 
ealerminaverat: Petrus autem Fullo Hierapoleos episcopum consecra- 


208 THEOPHANIS 


cag, Φιλόξενον μετωνόμασεν. μαϑὼν dà ὕστερον ἀβάπτιστον 
αὐτὸν εἶναι, ἀρκεῖν αὐτῷ τὴν χειροτονίαν ἀντὶ βαπτίσματος 
ἔφησεν. Ἐυϑύμιος δὲ ὃ ὀρϑοδοξότατος ᾿Αναστάσιον τὸν σι- 
λεντιάριον τὸν καχῶς μετὰ ταῦτα βασιλεύσαντα τῆς ἐχκλησίας 
ἐδίωκεν, ὃς αἱρετικὸν καὶ δμόφρονα. Εὐτυχοῦς, ὃν ὀχλοποι-. 5 
οὗντα δρῶν τὴν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ καϑέδραν αὐτῷ ἀνέστρεψεν, 
ἀπειλήσας αὐτῷ, ὡς, εἰ μὴ παύσοιτο, ἀποκεῖραι τὴν χεφαλὴν 
αὐτοῦ καὶ τοῖς ὄχλοις αὐτὸν ϑριαμβεῦσαι. ἐπεχάλεσεν δὲ 
P.n6xai Ζήνωνι, καὲ τὴν κατ᾽ αὐτοῦ ἐξουσέαν ἔλαβεν. Ζήνων δὲ 
ἠρώτησεν Ἰαριανὸν τὸν σοφώτατον κόμητα (7v γὰρ μυστιχῴ το 
ἐινα εἰδὼς καὶ προέλεγεν αὐτῷ) ὅτε, τίς μετ’ ἐμὸ βασιλεύ.- 
σει; ὃ δὲ εἶπεν αὐτῷ, ὅτε καὶ τὴν βασιλείαν σου καὶ τὴν γυ- 
ναῖκα σου ᾿διαδέχεταί τις ἀπὸ σιλεντιαρίων. Πατρίκχιον δέ, 
V.gi γενόμενον ἄνδρα σοφὸν καὶ εὐσεβῆ καὶ συνετὸν καὶ ἐνάρετον, 
δημεύσας ddixog καὶ εἰς φρουρὰν ἐμβαλών, ὑπὸ τῶν φυ- 15 
λαττόντων ἐξκουβιτώρων ἀναιρεϑῆναι προσέταξεν. τούτου 
δὲ γενομένου ἀχούσας ὃ ἔπαρχος ᾿“ρχάδιος ἐλοιδόρησε τὸν 
Β βασιλέα" καὶ ἀκούσας ὃ βασιλεὺς ἐχέλευσεν αὐτὸν εἰσερχόύ.- 
μενον εἰς τὸ παλάτιον σφαγῆναι" ὃ δὲ ἔπαρχος μαϑὼν ταῦτο, 


Ld 


3. ξὐφήμιος A." 5. ὃν ὀχλοποιοῦντα Δ, ἔνοχλ. vulg. 10. 
ἹΜαρκιανὸν Α. 11. εἰδὼς Α, προειδὼς vulg. 13. Πατρίχεον 
δὲ γενόμενον, ἄνϑοα σοφὸν] sic vulgo male distinguitur. 14. 
ἐνάρετον, δημεύσας] ἐνάρετον, ὃν dau. codd. et vulg. 17 
ὁ ἔπαρχος À e, ὕπαρχος vulg. 


tum, appellaverat Philoszenum: eundemque demum baptismo nondum 
initiatum comperiens, eius ordinationem baptismum defectum supplere 
sanxit. caeterum rectae fidei propugnator Euthymius Anastasium si- 
lentiarium, qui deinde imperium est adeptus, velut haereticum et 
Eutychis sectatorem, ex ecclesia eiecit, cui, quum plerasque molestias 
ecclesiae inferentem videret, etiam eversa eius in ecclesiae coetu sella, 
minatus est, ni quantocius desisteret, eius caput se rasurum et 
in plebem traducturum. ille querelas ad imperatorem detulit: et ad- 
versus patriarcham litem evicit. in his Zeno Marianum litteratissi- 
mum comitem interrogat (erat is quippe secretorum praescius et fu- 
tura vaticinabatur) quis post me imperabit? respondet ille: ex si- 
lentiariis unus uxorem et imperium excipiet. Patricium vero, virum 
doctrina praestantem et pietate, prudentia morumque probitate con- 
spicuum proscripsit iniuste, ac demum in custodiam ceniectum ab 
excubitoribus , qui ipsum asservabant , interfici iussit. quo percepto, 
praefectus Árcadius convicia in imperatorem misit; quibus ille perce- 
ptis, accedentem in palatium mandavit occidi. praefectus latam in 


^. * . CHRONOGRAPHIA. " «9209 


προσέφυγε τῇ ἐκκλησίᾳ' καὶ ἐρρύσθη τοῦ πικροῦ ϑαγάτου " 
τὸν δὲ οἶκον αὐτοῦ ἐδήμευσεν. - 
᾿“λεξανδβείας ἐπισκόπου ᾿Αϑανασίου ἔτος α΄. | A.M. 5983 
Τούτῳ τῷ ἔτει τὰ συνοδικὰ Ed9vjuov Φήλιξ. ἀπεδέξατο, 
5xai ὡς ὀρϑοδόξῳ αὐτῷ προσετέϑη. ἐπίσχοπον δὲ αὐτὸν οὐκ 
ἐδέξατο, διὰ τὸ μὴ ἐχβαλεῖν τὸ ὄνομα ᾿κακέου ἐκ τῶν διπτύ- C 
yov» καὶ τοῦ μετ᾽ αἰτὸν Ggavíza. B 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει Πέτρος ὁ Γναφεὺς τέϑνηχεν καὶ προ- 
εβλήϑη᾽ ἐπίσκοπος Ἠαλλάδϑιος πρεσβύτερος τῆς ἐν Σελευκίᾳ 
τοἐχχλησίαρ τῆς ἁγίας πρωτομάρτυρος Θέχλης. συνεψηφίσϑη δὲ 
Παλλαδίῳ xai Ἰωάγγης" ὁ Κωνστανείου καὶ ᾿“ἀναστάσιος ὃ σι- 
λενειάριος ὅ͵ κακῶς βασιλεύσας. ὃ δὲ Ζήνων ἐπαρϑεὶς τῇ 
τῶν τυράννων ἀναιρέσει πρὸς δημεύσεις καὶ φόνους ἀδίκους 
χωρεῖ, xai πᾶντα ἄγϑρωπον αἰτιώμενος ὡς ἐκείνοις ἢ συμ-. ἢ 
ιμαχησανεα 7 συμβουλεύσαντα τὴν ἐπίϑεσιν. ἀναιρεῖ δὲ xad 
Κότταϊν ἀλόγως, τὸν ἅμα ᾿Ιωάννῃ τῷ Σκύϑῃ πολιορκίᾳ πορι- D 
γενόμενον Ἴλλου xai “εοντίου, καὶ τὸν ϑαυμαστὸν καὶ περὲ. 
ποίησεν ἐπῶν ἀξιόλογον Πελάγιον τὸν πατρίκιον ὡς φρόνι- 
μὸν καὶ δίκαιον" καὶ ἐπὲ τούτοις τελευτᾷ Ζήνων ἐπιληψίᾳ 


* 
.. €* 


4. Ed6vutov. A, Εὐφημίου vulg. 8. τῷ δ᾽ αὐτῷ À, τούτῳ δ' 


αὐτῷ vulg. 44. ἐχείγοιες a, ἐχεῖνος À f, ἐχείγους vulg. 15. 
à συμβουλεύσαντα om. À, xai συμβ. vulg. 16. τῇ πολ. a. 
γενόμενον À. 17. xal τὸν ϑαυμ. καὶ περὶ Α, xai to ϑ. ne- 
ρὲ vulg. ᾿ 


caput sententiam resciens et in ecclesiae praesidium se recipiens, 
gnisera nece liberatus est: domum tamen eius publicavit imperator. 

Alexandriae episcopi Athanasii annus primus. A. C. 483 

Hoc anno synodales Euthymii litteras Felix accepit, et ut catho- 
lico communionis impertiit consortium: haud tamen episcopum agno- 
vit, quod ácacii, quique in episcopatu successerat, Phravitae nomen 
e tabulis ecclesiasticis non expunxerat. 

Hoc eodem anno Petrus Fullo interiit, et Palladius, sanctae proto- 
martyris Theclae ecclesiae, quae est in Seleucia, presbyter, promotus est 
episcopus. cum Palladio etiam electi sunt [oannes Constantini et 
Anastasius silentiarius, qui postmodum pessime imperavit. porro Zeno 
tyrannorum prosperis caedibus elatus, ad proscriptiones et iniusta ho- 
micidia transfertur, et singulos quosque homines, velquasi prius opi- 
tulatos, vel ad imperium invadendum suggessisse consilium crimina- 
tur. Cottain etiam Idannis Scythae armorum socium, et Illi Leon- 
tiique ab eis obsessorum victorem, Pelagiumque patricium virum in 
edendis carminibus praecipuum et admiratione dignum prudentiaque 
et aequitate celebrem iniuste interficit. in his Zeno morbo comitiali 


Theophanes. 14 


210 ᾿ς '"'THEOPHANIS 


κατασχεϑείς, καὶ ἐπὶ στόματος φέρων ἀπαύστως τὴν Πελαγίου 
προσηγηρίαν τοῦ παρ᾽ αὐτοῦ φονευϑέντος ἀδίκως" παῖδα μὲν 
μὴ καταλιπῶν, “ογγῖνον δὲ τὸν ἀδελφόν, δὶς uà» ὑπατεύ- 
. σαντα καὶ τῆς συγκλῆτον βουλῆς πάσης ἡγούμενον, ἀνόητον 
δὲ καὶ βαρὺν καὶ ἀκόλαστον ὄντα, ὃς xai πολλοὺς Ἰσαύρους ὅ 
Ρ. τ1η ἐν Βυζαντίῳ ἔχων xai τὸν “Τογγῖνον τὸν μάγιστρον ὄντα καὶ 
|. φέλον αὐτοῦ, καὶ τούτοις ϑαρρήσας dnovgri τὴν βασιλείαν 
ἔχειν ᾧετα" τῆς δὲ ᾿Αρεάδνης καὶ τῆς συγκλήτου βουλῆς xai 
τοῦ στρατεύματος παντὸς ᾿Αναστάσιον τὸν σιλεντιάριον dya- 
γορευσάντων βασιλέα, τῆς ἐλπίδος Ó “ογγῖνος ἠστύχησεν. τὸ 
βασιλεύσας οὖν ὃ ᾿Αναστάσιος ἔγγραφον ἀπῃτήϑη ὁμολογίαν 
παρὰ Εὐθυμίου τοῦ πατριάρχου πρὸς τὸ μὴ σαλεῦσαί τε τῆς 
ἐχκλησίας καὶ τῆς πίστεως, ἀνάξιον αὐτὸν ἀποκαλῶν τῶν 
Χριστιανῶν τῆς βασιλείας. βιαζομόένης δὲ αὐτὸν τῆς βασι-. 
λίδος ᾿Αρεάδνης xaé τῆς συγκλήτου, ἔλαβεν αὐτοῦ τὸ ἰδεύχει- 15 
ρον, ὡς ἀποδέχεται εἰς ὅρον πίστεως τὰ δόγματα τῆς ἐν Χαλ- 
pxgóorvt σῳνόδου. καὶ οὕτω στεφϑεὶς ὕπ᾽ αὐτοῦ, ᾿“ρεάδνην 
ἄγεται εἰς γάμον οὕπω πρότερον γαμετῇ συνοικήσας.  Mavi-. 
χαῖοι δὲ xai. ᾿Δρειανοὲ ἔχαιρον ἐπὲ ᾿Αναστασίῳ, ανιχαῖοι 
μὲν ὡς τῆς μητρὸς τοῦ βασιλέως ζηλωτρίας οὔσης xai προσ- 0 


3. τὸν ἀδελφὸν, δὶς μὲν n. A e f, τὸν dd. αὐτοῦ δὶς ὅπ. vulg. 
5. ὃς x«l] ὡς x«i codd. et vulg. 10. βασιλέα om. a. 13. 
τῆς πίστεως À, πίστεως vulg. 16. ὡς À, πῶς vulg. 30. μη- 
τρὸς À, μητέρος vulg. 


correptus, Pelagii contra fas et aequum occisi nomen assidue repetens 
moritur: filium quidem nullum, fratrem vero Longinum post se reli- 
quit bis consulatu functum , senatus principem declaratum, amentem 
sane, cunctis invisum et luxui plane deditum: qui cum Isaurorum 
multitudinem Byzantii sibi adiunctain haberet et Longinum magistrum 
amicitia sibi devinxisset, eorum ope con(isus, absque labore imperium 
consequi posse putabat. Áreadna porro, totoque senatu et'exercitu 
Anastasium silentiarium imperatorem proclamantibus, spe Longinus ex- 
cidit. Anastasius itaque potitus imperio pactionem scripto firmatam, qua 
circa fidem et ecclesiam se nibil innovaturum promitteret, ab Euthymio 
patriarcha Christianorum imperio indignum palam publicante expo- 
scitur. Areadna imperatrice senatuque ad exhibenda postulata im- 
pellentibus, chartam propria manu subscriptam, qua velut fidei nor- 
mam Chalcedouensis synodi decreta se acceptare profiteretur, ab eo 
traditam accepit Euthymius. exin ab eo coronatus, Areadnam in 
uxorem , erat quippe coelebs, ducit. sane Manichaei et Ariani de 
Anastasii promotione sibi gratulabantur: Manichaei quidem, quod 


CHRONOGRAPHIA. 211 


φιλοῦς αὐτῶν, 4otiavoi dà ὡς Κλέαρχον τὸν ϑεῖον avrov, 
ἀδελφὸν τῆς κακόφρονος μητρὸς, δμόδοξον ἔχοντες. τοῦτο δὲν. οή 
τὸ ὅτος, ἐν ᾧ Ζήνων τέϑνηκε καὶ ᾿Αναστάσιος ἐβασίλευσεν, 
ἀπὸ ᾿Αδὰμ uà» κατὰ Ῥωμαίους £559', κατὰ δὲ τὴν ἀχριβῆ 
5xaé ἀληϑινὴν ψῆφον ᾿Αλεξανδρέων ε5πγ', ἀπὸ δὲ τῆς ἀρχῆς 
Διοκλητιανοῦ σζ΄, τῆς ϑείας σαρχώσεως υπγ΄, ἰνδικτιῶνος ιδ΄. 
ἐστέφϑη δὲ Lfvagtastog τῇ προγεγραμμένη εδ' ἐνδικτιῶνε, 
μηνὲ ““πριλίου εδ΄, ἡμέρᾳ πέμπτῃ τῇ μεγάλῃ τοῦ Πάσχα ἐν 
τῷ καϑίσματε τοῦ ἑἱπποδρομέου. | 
1. Ῥωμαίων βασιλέως ᾿“Αγαστασίου, Περσῶν βασιλέως Za- A.M. 5984 
μάσφου ἔτος α΄. 
Τούτῳ τῷ ἔτειβ ἀασιλεύσαντος ᾿“ναστασίου τοῦ Διρραχιτιά- 
yov τοῦ /fixogov, ἐστασίασεν κατ᾽ αὐτοῦ ὃ “Τογγῖνος ὁ Ζήνωνος 
ἀδελφός, ὃν χειρωσώμενος. ἐπ᾿ “ἴγυπτον πέμπει ἐξόριστον ἐν Ὁ 
15 .“λεξανδρείᾳ, xoi ἐκέλευσε χειροτονηϑῆναι αὐτὸν πρεσβύτε.-. 
gov. ἑπταετίαν δὲ ἐπιβιοὺς ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ ἐτελεύτησεν. 
ὑποψίαν δὲ ἔχων καὶ περὲ “ογγῖνον τὸν μάγιστρον ὃ βασι.- 
λεὺς καὶ τοὺς ἐπιδημοῦντας Ἰσαύρους, παύει τὸν “Ζογγῖνον 
τοῦ μαγιστρίου. Πέτρου δὲ τοῦ Γναφέως ἐν ᾿Αἰντιοχείᾳ ὃν- 
οτος ἐκ τῆς ἐξορίας ἐπανολϑεῖν εἰς τὸν ἰδιον ϑρόνον δυσωποῦν- 


5. ἀληϑινὴν À, ἀληϑινὸν vulg. ιο. ΠΙΕεξαμασφὸς Persarum rex 
in vulg. et Α audit: ó Περόζου παῖς Ζαμασφὸς a, ὃ Παιρόξου 
παῖς f, Ζαμάσφου dedi ex Agath. IV, 28. p. 268. nam et infra 


(p- 214, 14.) Ζαμάσφης legitur in omnibus codd. 19. ὄντος 
add. ex Α e. 20. δυσωποῦντος ὁ Bac.]| ἐχέλευσεν, ὁ “δὲ βα- 
σιλεὺς Α e. 


imperatoris mater eorum partibus amice afficeretur; Ariani vero, quod 
Clearchum eius avunculum, matrisque prave sentientis fratrem suum, 
omnino possiderent. caeterum annus quo Zeno mortuus est, et Àna- 
Stasius imperare coepit, ab Adamo 5999 apud Homanos numeratur, 
qui iuxta diligentiorem et veriorem Alexandrinorum calculum 5983, a 
Diocletiani imperio 207, a divina incarnatione 483, indictione τή no- 
tatur. coronatus est Ánastasius praefata indictione 14, mensis Aprilis 
14, magna Paschalis solemnitatis feria quinta , in circi sedili. 
Romanorum regis Anastasii, Persarum regis Zamasphi annus ἀ. C. 484 
rimus. 

r Hoc anno cum Anastasius Dirrhachiensis Dicorus imperaret, Lon- 
gini Zenonis fratris seditionem et insidias perpessus est: eumque mox 
in potestatem accipiens, Alexandriam Aegypti mittit exulem et pre- 
sbyterum iubet ordinari. ille septennio Alexandriae superstes mortem 
obiit. imperator vero Longinum magistrum et advenas lsauros ha- 
bens suspectos, magisterium Longino abrogavit. tum autem Petrus 


41... ὙΒΕΟΡΗΛΝΙΒ 


soc, ὃ βασιλεὺς τῆς ἑξορίας μὲν τοῦτον ἀνεκαλέσατο, εἰς δὲ 
᾿Αντιόχειαν ἀπελθεῖν οὐκ ἀπεδέξατο, Παλλάδιον δὲ χειροτο- 
νηϑῆναι ἐν ᾿ΑἸντιοχείᾳ ἐποίησεν. ἘΕὐθϑύμιος δὲ ὃ Κωνσταντι- 
γνουπόλεως συναγαγὼν τοὺς ἐνδημοῦντας ἐπισχόπους τὴν ἂν 
P. 118 Χαλκηδόνι ἁγίαν σύνοδον ἐκύρωσεν. Ἰωάννης δὲ ó Ταβεννη- 5 
σιώτης ἐν Ῥώμῃ' ὦν, ἤκουσεν ὅτι 0 ᾿Δναστασιος ἐβασίλευσεν, 
καὶ ἦλθεν εἰς τὸ Βυζάντιον, ἀγαϑὰς ἀμοιβὰς ἐλπέζων παρ᾽ 
αὐτοῦ, dy9^ ὧν ἦν ἐν ᾿“λεξανδρείᾳ πεποιηκὼς αὐτῷ οἶκονο- 
μίαν, ὃν καὶ γυμνὸν ἀπὸ ναυαγίον δεξάμενος καὶ συγκροτή- 
σας οὕτως, ὡς ἀναίσθητον αὐτὸν ποιῆσαι τῆς συμφορᾶς. "dya- τὸ 
στάσιος δὲ ἀχούσας ὅτε παρεγένετο, ἀγνωμοσύνῃ πολλῇ τοῦ- 
v0» ἐξορισϑῆναι προσέταξεν, μηδ᾽ ὅλως αὐτὸν δεξάμενος. Ἶω- 
Βαννης δὲ τοῦτο ngoyyov;, ἐπὶ Ῥώμην φεύγων διεσώϑη. 
A.M.5985 Ρώμης ἐπισκόπου Γελασίου ἔτος α΄. 
| Τούτῳ τῷ ἔτει ᾿Αναστάσιος ὃ βασιλεὺς τοὺς ἔν Kovora»- 15 
τινουπόλει ᾿Ισαύρους διὰ πολλὰς ἀτοπίας ἐδίωξεν, οὗ ἐξελϑὸν- 

. $6; τυραγγίδα ἐμελέτησαν. “Ἰογγῖνος δὲ. ὃ ἀπὸ μαγίστρων . 
συλλαβὼν τούτους τε καὶ ἄλλην δύναμιν βαρβάρων καὶ λῃ- 
στῶν ὡς πεντεκαίδέκα μυριάδας, ὅπλων τὸ καὶ χρημάτων 

Οεὐπορίᾳ ϑαρρῶν ἐν ᾿Ισαυρίᾳ παρὰ Ζήνωνος τεϑειμένων, na-20 


4 


t. τοῦτον add. ex A. εἷς δὲ Myr. À, εἰς Myr. dà vulg. 


Fullo ab exilio Ántlochiam propriam sedem revocari deprecabatur, 
quem ut postliminio rediret, non tamen Antiocbiam ingrederetur, im- 
perator permisit; Palladium etenim Antiochiae praesulem ordinari 
praecepit. hinc Euthymius Cpoleos* praesul, coactis, qui tum in urbe 
versabantur, episcopis, sanctam Chalcedonensem synodum confirma- 
vit. Ioannes vero Tabennesiota Romae degens, Anastasium imperare 
et Byzantium audiens occupare, gratam beneficiorum vicissitudinem. 
ab eo, quod olim Alexandriae summam in eum exercuisset humani- 
tatem, quem etiam nudum naufragio exceperat adeoque benigne fo- 
verat, ut miseriarum reddidisset immemorem, ad eum proficisci decre- 
vit. Anastasius virum audiens accedere, ingenti prorsus ingrati ani- 
mi vitio iussit exulem agi, nec solo censpectu dignatus excipere. Io- 
annes re praescita, Romam fugiens saluti consuluit. 
A. C. 485 Romae episcopi Gelasii annus primus. 

Hoc anno Anastasius imperator lsauros Cpoli commorantes ob 
pleraque foeda ab illis admissa flagitia urbe .eiecit: qui post disces- 
sum tyrannidem excitare sunt moliti. Longinus vero exmagister, istis 
cum ingenti barbarorum ac praedonum ;nultitudine ad centum et 
quinquaginta millia collectis, et armorum atque pecuniarum, quas 
Zeno iu Isauria reposuerat, copia fretus, in Isaurorum provinciun con- 


CHRONOGRAPHIA. 213 


ραγένεται εἰς τὴν τῶν Ἰσαύρων χώραν, ἐνδεδωκότος τοῦ fla- 
σιλέως τὴν ἔξοδον, καίτοιγε ὑποτοπάζοντος τὴν ἐπίϑεσιν. πα- 
ραχρῆμα δὲ ἐπανίσταται καὶ μέχρε Φρυγίας καὶ τοῦ Korv- 
aiov χωρεῖ, πόλεις τὸ πολλὰς ληιζόμενος, πλὴν οὐχ αὐτὸς 
δήγούμενος τοῦ στρατεύματος. Νινίλιγγις γὰρ ἦν ὃ τῆς Ἰσαυ- 
οίας ἡγεμὼν ἐπὶ Ζήνωνος καταστὰς ἀνὴρ ϑρασύτατος, xai 
᾿Αϑηνόδωρος ἁπλούσεατος ἀνϑρωπος, εἷς τῶν συγκλητικῶν, xai V. 95 
Κόνων ὃ τῆς ᾿“παμείας ἐπίσκοπος, καταλιπὼν μὲν τὸν 9p. 
γον, εἰς ὁπλίτην δὲ καὶ στρατηγὸν ἐξ ἑερέως μεταταξάμενος. 
τοτούτοις ἀνϑίστησι στράτευμα Ῥωμαϊκὸν ᾿Αναστάσιος ἡγουμέ- D 
γου ὄντος Ἰωάννου τε τοῦ ZxvJov τοῦ τὴν Ἴλλου καὶ “εον- 
τίου τυραννίδα καϑελόντος, καὶ Ἰωάννου τοῦ ἐπίκλην Κυρτοῦ, 
ἀμφοτέρων τοῦ Θρᾳχῴου στρατεύματος ἡγουμένων, xai io- 
γένους (οὗτοι κόμητες σχολῶν ἐτύγχανον ὄγτες) xai ἑτέρων 
᾿ϑτινῶν ἐπαινετῶν ἀνδρῶν. μάχης δὲ περὲ τὸ Κοτναῖον γενο.. 
μένης, Νινίλιγγις μὲν ὃ στρατηγὸς ἀποσφάττεται. μικροῦ dà 
τὸ πλεῖστον Ἰσαυρικὸν ἀπολλύμενον μόλις ἐπὶ τὰ σφέτερα 
διεσώϑη. καὶ εἰ μὴ περὲ τὰ σχῦλα τοῖς “Ῥωμαίοις yéyove 
σχολή, τελείως ἂν ὀχράτησαν τοῦ πολέμου. ἀλλ᾽ ἐχείνων ἂν 
λοτούτρις ἀποσφαλέντων, φρούριόν τι ἐπὲ τῆς ἄκρας τοῦ Ταύρου P. ug 


1. ἐχδεδωχότος Α. 5. Νινιλίγγης Α bh. 1. οἱ infea. |o. dy- 
ϑίστησε ἃ, ἀνθίσταται vulg. — 12. toU ἐπ. À, τὸ ἐπ. vulg. 14. 
ἐτύγχανον ὄντες 6, τυγχάνοντες vulg. 17. Ἰσανρικὸν ἐπολλύ-" 
μένον A et alii, Ἰσαυριχῶν ἀπολλυμένων vulg. 18. αχῦλα A, 
σχύλλα vulg. ^20. φρούριόν τε À, φρουρίον τιγὸς vulg. 


teudit, vel ipso imperatore profectionem permittente, vel certe inva- 
sionem suspicante. confestim Longinus rebellionem exequitur et in 
Phrygiam usque et Cotyaeum cuncta occupat loca civitatesque pluri- 
mas devastat, ducem licet exercitus non se gereret: Ninilingis enim 
Isauriae praefectus a Zenone olim constitutus vir audacissimus aciem 
regebat, et Athenodorus vir simplicissunus ex ordine senatorio et Co- 
non Apameae episcopus, qui relicta sede ab episcopo in militem ar- 
matum mutatus inter copiarum ductores expeditionem susceperat. 
cunctis istis Ioanne Scytha, qui Illi Leontiique tyrannidem dissiparat, 
et altero Ioanne, cui Cyrtus cognomen, utroque Tbracicarum copia- 
rum praefecto, et Diogene, (erant isti scholarum comites) et aliis 
quibuspiam viris egregiis ducibus institutis, Romanum exercitum op- 
ponit Anastasius. praelio ad Cotyaeum conserto, dux Ninilingis ne- 
catur; caetera vero Isaurorum manus maiori ex parte ad internecio- 
nem caesa, vix locum, quo eruperat, se recepit: ac nisi Romanus ex- 
ercitus in spoliis colligendis tempus inutiliter expendisset, plenam ex 
hoc bello victoriam reportahat: sed dum in his incaute detinentur, 


À.M. 5986 


B 





— a P MÓ——HMMÀ M —— — —— M ——— n 





214 . THEOPHANIS 


κρατήσαντες οἱ Ἴσαυροι τρίτον ἔτος ἤρκεσαν πολεμοῦντες ὦχυ- 
ρωμένοι τῇ ϑέσει τῶν ὑπὲρ τοῦ Ταύρου πολισμάτων τε καὶ 
φρουρίων. E 
᾿ς Τούτῳ τῷ ἔτει ληφϑείσης Κλαυδιουπόλεως ὑπὸ Zfioyé- 
γους τῆς μεταξὺ τῶν δύο Ταύρων 'ἐν πεδίῳ κειμένης, οὐκ 5 
ἐνεγκόντες οἱ Ἴσαυροι καταβαίνουσι τοῦ Ταύρου καὶ ἐπὲ 
πολὺ πολιορχοῦσι τὸν Διογένην, ὡς xai λιμῷ κινδυνεῦσαι xai 
φϑαρῆναι τὸ στράτευμα. πλὴν Ἰωάννης ὃ Κυρτὸς ὑπερβὰς 
τὰ στενὰ τοῦ Ταύρου καὶ τοὺς φύλακας ἑλών, αἰφνιδίως 
αὐτοῖς ἐπιστάς, διέφϑειρε τὸ στράτευμα τῶν πολιορκούντων, τὸ 
ὑπεξελθόντος καὶ Zioyévovc. τότε καὶ Κόνων ὃ ἐπίσκοπος ᾿ 
πληγεὶς μετὰ βραχὺ τελευτᾷ, καὶ γίνεται τοῖς Ῥωμαίοις αὕτη 
δευτέρα᾽ καὶ μεγίστη νίκη. | 

Τῷ δ' αὐτῷ ἔτει Ζαμάσφης ὃ υἱὸς Ilegotov βασιλέως 
Περσῶν ἐξεώσας Καβάδην, ἐκράτησεν ἔτη δ᾽ ἐκ τῶν αὐτοῦ 15 
τῆς βασιλείας Περσῶν. 


A.M. 5987 Ἱεροσολύμων ἐπισχόπου IMagrvoíov ἔτος αἰ. 
C Τούτῳ τῷ ἔτει 7foyylvog τις ὃ λεγόμενος Σεληνούντιος τὴν 


᾿Αἰνειύχειαν τῆς Ἰσαυρίας οἰκῶν ἐπί τινος ὄρους κειμένην ὕψη- 
Ao) κατὰ τὴν μεσημβρινὴν τῆς χώρας ϑάλασσαν εἰσῆγεν τοῖς 320 


6. οὗ add. ex. A. 11. ὁ add. ex A. 12. toig add. ex A. 
13. ueyloty À, μεγάλη vulg. 14. Περώζου Α, Περόζου a, 
ΠΕερόξου vulg. 18. Σεληνοῦγτος Α f. 20. μεσημβοιγὴν A, 


μεσημερινήν vulg. 


Isauri, munitissimam in Tauri summitate obtinentes arcem, bellum 
usque in tertium annum protraxerunt, oppidorum atque arcium in 
Tauro monte constitutarum situ opportuno muniti. 


À. C. 486 Hoc anno Claudiopolim inter utrumque "Taurum in planitie posi- 


Α. C. 87 


tam, a Diogene captam non ferentes lsauri descendunt e Tauro et 
Diogenem adeo pertinaciter obsidione vallant, ut totus fame perire 
et extrema internecione deleri periclitaretur exercitus. verum [oan- 
nes cognomento Cyrtus, superatis Tauri angustiis prehensisque excu- 
biis, improvisus adveniens, et una simul Diogenes irruptionem faci- 
ens, hostium urbem obsidentium copias omnes prostravit. ibi vulnere 
accepto Conon episcopus brevi postmodum spatio moritur ; et fit Ro- 
manis secundae et imaximae accessio victoriae. 

Eodem anno Zamasphes Perozis Persarum regis filius Cabade ex-. 
pulso regnum Persarum obtinuit quatuor annos Cabadis regno de- 

itos. 

Hierosolymorum episcopi Martyrii annus primus. 

Hoc anno Longinus quidam Selenuntius dictus Antiochiam Isau- 
riae in praecelso quodam monte ad meridianum regionis mare sitam 


CHRONOGRAPHIA. 215 


Ἰσαύροις ὅλκάσι πολλαῖς ἐμπορευόμενος πανταχόϑεν τὰ τρὸ- 
φιμα, καὲ ἐν ταύταις ταῖς δυσχωρίαις διῆγον “ογγῖνος ὃ μά- 
γιστρος καὶ ᾿“ϑηνόδωρος.ς ἀποκαμὼν δὲ Ó βασιλεὺς ἐν τῷ 
χρονίζειν τὸν πόλεμον, ἐθάρρησεν Εὐθυμίῳ τῷ ἐπισκόπῳ, ὡς Ὁ 
5εἰρηνης ἐφίεται, καὶ συνάξαι τοὺς ἐνδημοῦνϊας ἐπισκόπους 
προσέταξεν παρακαλέσοντας δῆϑεν περὶ τῶν Ἰσαύρων. Εὐϑύ- 
μιος δὲ τὸ μυστήριον ἐξήγαγεν πρὸς Ἰωάννην τὸν πατρίκιον 
πενθερὸν ᾿“αϑηνοδώρου τοῦ ἐξάρχου τῆς τυραννίδος. ὃ δὲ 
δραμὼν τῷ βασιλεῖ ἀπήγγειλεν, ὅπερ εἰς ἀδιάλλακτον ἔχϑραν 
s0xaz! Εὐθυμίου τὸν βασιλέα ᾿“ἀναστάσιον ἤγειρεν. ὅϑεν τὰς 
τῶν Ἰσαύρων ἐπιβουλὰς Εὐθυμίῳ ἐπέγραφεν. Εὐθυμίῳ δέ 
τινες ἐπιβουλεύοντες, ὑπέϑεντό τινε πρὸ τοῦ Ἰαρτυρίου ξίφος V. 96 
ἐλάσαι κατὰ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ. Παῦλος δὲ ὃ ἔχδικος τῆς Ρ. τ1260 
ἐκκλησίας ὑπερωμίας Qv , τὴν πληγὴν κατὰ τῆς κεφαλῆς ἐδέ- 
ἰόξατο καὶ ἐκινδύνευσεν. τὸν δὲ ἐπίβουλον τῇ λεγομένῃ σειρᾷ 
ἀνεῖλεν. πάλιν ἐν τῇ συνάξει τοῦ ὅρους ἐνήδρευσαν ἀνελεῖν 
Εὐϑύμιον, ὃς ἰδιωτικῷ σχήματι διαφυγὼν ἐσώϑη. ᾿“ναστα- 
σιος δὲ ὃ βασιλεὺς τὴν ὁμολογίαν αὐτοῦ παρὰ ξυϑυμίου μετὰ 
βίας ἀνείλατο. | | 


1. ἐχπορευόμενος e f. 5. συνάξας À. 6. παραχαλέσοντος 
À, παραχαλέσαντας vulg. '3. ὑπέϑεντο À e, ἐπέϑεντο vulg. 
15. ἐπιλεγομένῃ Δ. 16. ἐνήδρευσαν A, ἐνήδρευσεν vulg. — 18. 
αὐτοῦ, μετα βίας om. A. 19. ὠγείλατο Α f, ἀνεῖλεν ἃ, ἀφεί- 


Àtto e, ἀφείλατο vulg. 


inhabitans, commeatum undequaque conquisitum navibus onerariis ad 
Isauros asportavit: in hisce vero locorum amgustiis Longinus magister 
et Athenodorus agebant.  imperator' autem longarum belli inorarum 
pertaesus , Enthymio episcopo, se pacem exoptare, fidenter retulit: 
ac peregrinantes in urbe episcopos tanquam Isaurorum nomine veniain 
deprecaturos congregare iussit. —Euthymius Ioanni patricio, Atheno.- 
dori, qui tyrannidis excitatae auctor et princeps extiterat, socero, re- 
velavit secretum. ille cursu concito rem imperatori renunciat, quae 
immortalis odii fomitem in Anastasii imperatoris animo adversus Eu- 
thymium succendit, ex quo Isaurorum insidias et molitiones imputa- 
vit Euthymio : structis eapropter Euthymio insidiis, cuidam, ut ante 
Martyrium in eius caput gladium vibraret, suggesserunt. Paulus au- 
tem quispiam ecclesiae defensor totis humeris patriarcham excedens, 
ictum 'capite non sine ingenti periculo excepit: insidiatorem vero 
sira, gladio sic dicto , interfecit. — caeterum Euthymio in conventu 
montis mortem moliti eunt rursum inferre, quam ille privato habitu 
assumpto effugit et salutem quaesivit. «demum Anastasius imperator 
fidei confessionem olim editam ab Euthymio violenter extorsit. 


[4 


A.M. 5988 
B 


216 “ THEOPHANIS 


Περσῶν 'βασιλέως Καβάδου ἔτος α΄. 

Τούτῳ τῷ ἔτει Ἰωάννης ὁ Σκύϑης πολιορκῶν παρέλαβεν 
τὸν τὸ “Ἰογγῖνον τὸν ἀπὸ μαγίστρων xai “ογγῖνον. τὸν Σελη- 
γούντιον καὶ ",ϑηνόδωρον xai τοὺς λοιποὺς τυράννους. καὶ 
τούτους ἀποτεμών, τὰς κεφαλὰς αὐτῶν εἰς τὸ Βυζάντιον 5 
ἔπεμψεν ᾿“ἰναστασίῳ τῷ βασιλεῖ. ᾿ΑἸναστάσιος δὲ ἱππικὸν 


 éánusMoag τὰς κεφαλὰς τῶν τυράννων xai τοὺς πεμφϑέντας 


C 


A. C.488 


δεσμίους τῶν "Icavoc» ἐθριάμβευσεν, καὶ éni σχολόπων ἐν 
Συκαῖς ταύτας ἀναρτήσας, πᾶσιν ἐδημοσέίευσεν. τὰ δὲ πλήϑη 
τῶν Ἰσαύρων εἰς τὴν Θράκην μετῴκισεν. Ἰωάννην δὲ τὸνιο 
Σκύϑην καὶ τὸν ἕτερον Ἰωάννην τὸν Κυρτὸν ὑπατίας καὶ τι- 
μῆς μεγάλῃς ἠξίωσεν’ Εὐθυμίῳ δὲ τῷ ἐπισκόπῳ ἐδήλωσεν 
à! Εὐσεβίου μαγίστρου" αἱ εὐχαί σον, εὖ μέγα, τοὺς φίλους 
σου ἠσβόλωσαν. συναγαγὼν δὲ ὃ βασιλεὺς τοὺς ἐνδημοῦντας 
ἐπισκόπους κατὰ Εὐυϑυμίου ἐνεκάλει, οὗ καὶ χαριζόμενοι τῷ 15 
βασιλεῖ ὠκοινωνησέαν καὶ καϑαίρεσιν αὐτοῦ ἐψηφίζοντα. προ» 
χειρίζεται δὲ 60 βασιλεὺς Μακεδόνιον ἐπίσκοπον Κωγσταντι- 
γουπύλεως σκευοφύλαχα ὄντα. ὃ μέντοι λαὸς διὰ τὸν Εὐϑύ- 
pto» ἐστασίαζον, xai εἰς τὸ ἱπποδρόμιον ἔδραμον λιτανεύον» 
τες, ἀλλ᾽ οὐδὲν οὐνῆσαι ἰσχυσαν, τοῦ βασιλέως κακῶς νιχᾷν 30 


8. ἐπὶ σπολόπων (σχωλώπων Par. ἐν ΣυχαῖοἾ ἐπὶ σχύϑας À e f. 
9. τὰ δὲ πλήϑη Α f, τὸ δὲ πλῆϑος vulg. 10. εἰς τὴν Θράκην 
Α, ἐν τῇ Θράχῃ vulg. 13. ὁ μέγας À. 15. 0? xai Α, οὗ 
δὲ vulg. 19. ἐστασίαζεν À. 20. γεχᾷν À, γιχῆσαιε vulg. 


Persarum regis Cabadis annus primus. 

Hoc anno loannes Scytha post diuturnam obsidionem tandem 
Longinum exmagistrum et Longinum Selenuntium atque Athenodorum 
caetero«que tyrannos cepit et gladio feriit eorumque capita Byzantium 
Anastasio imperatori misit: qui ludum equestrem celebrans, tyranno- 


: rum capita et lsauros, qui missi fuerant, vinctos in triumphi morem 


circumduzit, ac tandem praefata capita palis affixa publice exposuit 
in Sycis: Isaurorum autem multitudinem in Thraciam migrare adegit: 
loanoem Scytham et alterum Ioannem Cyrtum consulatus dignitate 
et aliis honoribus auxit, ac tandem Euthymio episcopo per Eusebium 
magistrum significavit: preces tuae, o venerande, amices tuos infece- 
runt fuligine. apud coactos enim Cpoli episcopos de Euthymio con- 
querebatur imperator: qui in imperatoris gratiam ipsius interdictum 
et abdicationein tum a communione, tum a munere, suis suffragiis 
«omprobarunt: in cuius locum Macedonium, qui iam sacrorum vaso- 
rum custos erat , Cpoli episcopum designavit imperator. populus au- 


. tem Euthymii causa tumultuabatur atque in circnm publica suppli- 


catione acta procedebat; at nihil exinde proficere valuit, imperatore 


4 


CHRONOGRAPHIA. —— 217 


σπεύδοντας. ακεδόνιος dà κακῶς πεισϑεὶς ᾿Αναστασίῳ, ὅπέ- D 
γραψεν τῷ δνωτικῷ Ζήνωνος. | 
ἸΚωνσταντιγουπύλεως ἐπισκόπου IMaxsdovíov ἔτος aq. . —A.M.5989 
Τούτῳ τῷ ἔτει Εὐϑύμιον ᾿Αναστάσιος εἰς Εὐχάϊΐταν ἔξώ- 
ἤρισεν. ὃ δὲ λόγον grgos διὰ Ἰακεδονίου λαβεῖν, ἀνεπιβού- P. 121- 
Asvro» μεῖναι ἐν τῷ ἀπάγεσϑαι" ἐπιτραπεὶς δὲ IMaxsdoviog 
δοῦναι τὸν λόγον, εἰσερχόμενος ἐν τῷ βαπτιστηρίῳ πρὸς τὸν 
Εὐθϑύμιον ἀφελεῖν ἀπ’ αὐτοῦ τὸ αὐμόφορον τῷ ἀρχιδιακόνῳ 
προσόταξεν, καὶ οὕτω λιτὸς πρὸς Εὐϑύμιον εἰσελϑών, δανει-- 
τἸοσάμενός τὸ χρήματα δέδωκεν Εὐθυμίῳ, ὡς παρὰ πολλῶν 
ἐπαινεθῆναι κατὰ τοὺς δύο τρύπους. ἀσκητικὸς γὰρ 7v 
καὶ ἱερός, ὡς ὑπὸ Γενναδίου τραφείς, οὗ καὶ ἀδελφιδοῦς 
ὑπῆρχεν. . . 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ᾿Αϑανασίου τοῦ ἐπισκόπον "Acta. V. 97 
ιἤ δρείας τελευτήσαντος, ἐχειροτονήϑη Ἰωάννης 0 ἸΠοναξῶν, πρε-. 
σβύτερος καὶ οἰκονόμος, ὃ ἐπίκλην Ημοῦλα. 
Ῥώμης ἐπισκόπου ᾿Αναστασίου, ᾿Αλεξανδρείας [oavvovc Δ.Μ.5090. 
ὅτος a. | 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπιδρομῆς τῶν λεγομένων Σκχηνητῶν ᾿Αρα- 
λ0βων ἐν Εὐφρατησίᾳῳ γενομένης ἐν Βιϑράψῳ καλουμένῳ χωρίῳ 


ά. ἐξώρισεν À ἃ f, ἐξόρειστον ἐπέστειλεν vulg. 6. ἀγαπᾶάσϑαι À. 
9. λετῶς Α. δανεισάμενος Α, δανειζόμενος vulg. 10. ὡς] 
Y 3 * » 4 

ἣν À. 12. ὗπο A, ἀπὸ vulg. ἀδελφος Α. 15. ó Mo- 
yatgy À, ὀνομαζόμενος vulg. — 1g. «Σχηνητῶν À alii, Σχηνιτῶν 
vulg. 20.. Βιϑραψᾷ A. 


causam hanc evincere impotentius exoptante.  Macedonius autem 
male ab Anastasio persuasus Zenonis concordiae subscripsit. : 
Cpolis episcopi Macedonii annus primus. A. C. 489 
Hoc anno Anastasius Euthymium Euchaitam exulem misit. ille 
fidem sibi dari per Macedonium postulavit, ut insidiarum securus, 
dum deduceretur, in itinere maneret.  Macedonius fidem obstringere 
permissus, Euthyimium in baptiesterio adiit, archidiacono a suis hu- 
meris pallium auferre prius iusso: atque pfivato sacerdotis habitu 
Euthymium conveniens, pecunias muWo ab aliis acceptas elargitus 
est illi: adeo ut ex utroque capite non minimam a plerisque laudem 
reportaret. virtutem quippe pietatisque iura, tanquam a Gennadio, 
cuius nepos erat, educatus colebat. 
Hoc eodem anno Anastasio Alexandrino praesule mortuo, presby- 
ter et oeconomus Ioannes Monaxo, cognomento Hemula, in eius locum 
sacra ordinatione suffectus est. ΝΣ | 
Romanorum episcopi Anastasii, Alexandriae Ioannis annus primus. A. C. (90 
Hoc anno Arabes, Scenitas dictos, crebris excursionibus Éuphra- 


218 THEOPHANIS 


πρώτῳ τῆς Συρίας, Εὐγενίου στρατηγοῦ τῶν ἐκεῖσε κατ᾽ av- 
τῶν παραταξαμένου, ἀνδρὸς ἔργῳ καὶ λόγῳ σπουδαίου, ἐχρά- 
1708 τῆς μάχης. οἱ δὲ νικηϑένεες Περσῶν ὑπόσπονδοι ἦσαν 
τῆς Νααμαάγου τοῦ φυλάρχου φυλῆς. τότε καὶ Ῥωμανὸς τῆς 
ἂν Παλαιστίνῃ δυνάμεως ἄρχων, ἀνὴρ ἄριστος ἐν βουλῇ καὶ 5 
στρατηγίᾳ, χειροῦται εἰς πόλεμον ᾿“γαρον τὸν τοῦ ᾿Αρέϑα τοῦ 
τῆς Θαλαβώνης ὀνομαζομένου παιδὸς σὺν αἰχμαλώτων πλήϑεε 
πολλῷ. κατηγωνίσατο δὲ καὶ ἐφυγάδευσε πρὸ τῆς μάχης éxei- 
γης ὃ Ῥωμανὸς xai ἕτερον Σκηνήτην, Γάμαλον ὀνόματι, xa- 
ταδραμόντα τὴν Παλαιστίνην πρὸ τῆς. αὐτοῦ παρουσίας. τὸ 
τότε καὶ Ἰωτάβην τὴν νῆσον χειμένην à» τῷ κόλπῳ τῆς ἐρυ- 
ϑρᾶὰς ϑαλάσσης καὶ ὑποτελῆ φόροις οὐχ ὀλίγοις ὑπάρχουσαν 
βασιλεῖ Ῥωμαίων, κατασχεϑεῖσαν δὲ μεταξὺ ὑπὸ τῶν Σκηνη- 
τῶν "ouf, μάχαις ἰσχυραῖς ὃ Ῥωμανὸς ἠλευϑέρωσεν, αὖϑις 
“Ῥωμαίοις πραγματευταῖς δοὺς αὐτονόμως οἰχεῖν τὴν νῆσον 15 
καὶ τὰ ἐξ lvóo» ἐκπορεύεσϑαε φορτέα, xai τὸν τεταγμένον 
βασιλεῖ φόρον εἰσάγειν. | 
A.M. 5991 Τούτῳ τῷ ἔτει ωακεδόνιος γνώμῃ τοῦ βασιλέως ξνῶδαιε 
Ριιλατὰ μονωστήρια τῆς βασιλίδος ἐσπευδὲν ἀποσχίζοντα διὰ τὸ 
ἑνωτικὸν Ζήνωνος. ἀδυνατῶν δὲ τοῦτο ποιῆσαι, συνεβούλευσε a0 


7. Φαλαβάνης À f, Χαλαβάγης a, Θαλαμάγης e. 9. Γαβάλα- 
voy b, Taucàíapor ἃ. ᾿ | 


ὶ 


tesiam infestantes, Eugenius regionum illarum praefectus, vir litteris 
et fortitudine praestans, adversus eos ad primum Syriae oppidum, cui 
Bithrapsus nomen, consertis manibus praelio superior remansit. "qui 
fuere devicti, prius cum Persis, tribus nimirum Naamani phylarchi, 
foedus inierant. tum vero Romanus exercitus per Palaestinam ductor, 
vir consilio militari et disciplina praecellens, Agarum retbae, qui 
Thalabanes filius audiebat, natum cum magna captivorum multitudine 
' bello vicit cepitque. alium porro Scenitam nomine Gamalum ante 
susceptam expeditionem huiusmodi totam Palaestinam suis excursio- 
nibus vastantem Romanus idem prostraverat et verterat in fugam. 
sed et Iotaben insulam in sinu maris rubri sitam, vectigalia magna 
Romanorum imperatori quondam pendentem, tum vero ab Arabibus 
Scenitis occupatam, idem. Romanus per acerrima príelia iterum libe- 
ram Romanis negotiatoribus praestitit: eisque demum insulam conces- 
sit, in qua liberi suisque legibus utentes habitarent et ex mercibus 

ex India convectis constitutum imperatori vectigal solverent. 
A. C. 491 Hoc anno Macedonius imperator consilio monasteria urbis a 
praecipuae ecclesiae coinmmanione ob Zenonis concordiae sauctionem 
se dirimentia studuit reconciliare. | at cum propositum non possel 


CHRONOGRAPHIA. 219 


τῷ βασιλεῖ τοὺς ἐνδημοῦντας ἐπισκόπους συνελϑεῖν xai τὰ ἐν 
Χαλκηδόνι καλῶς δογματισϑέντα ἐγγράφως βεβαιῶσαι, ὅπερ 
καὶ γέγονεν δι᾽ ἐγγράφου πράξεως. xat προέτρεπε τὰ μοναστήρια 
πρὸς ἕνωσιν, μάλιστα δὲ τὴν ΖΦίου μονὴν καὶ Βασσιανοῦ καὶ 
τῶν ᾿Ακοιμήτων καὶ ιτρώνης, ἅ τινα μᾶλλον xai ἀπέσχεζον 
τῶν δεχομένων τὸ ξνωτικὸν Ζήνωνος καὶ ἐξορίας προϑύμως 
ὑπέμενον. ἐνστώντων οὖν αὐτῶν συνῆκεν ῆιακεδόνιος τῇ προ- 
αἱρέσει αὐτῶν καταλιπεῖν αὐτούς ἢ διωγμὸν ἐγεῖραι κατ᾿ Β 
αὐτῶν. Ἰἤατρῶνα δὰ ἡ ὁσία ὅτε ζῶσα καὶ μὴ κοινωνοῦσα 
ιοσὺν ταῖς σὺν αὐτῇ ἀσκητρίαις διὰ τὸ ξνωτικὸν Ζήνωνος, πα- 
ράδοξα πολλὰ ἐνεδείξατο, Xovuaogíov διακόνου τῆς ἐχκλησίας 
αὐτὴν ἀναγκάζοντος. καὶ ἄλλη δέ τις Σοφία καλουμένη ἐπέ- 
σημος ἐν μοναζούσαις πολλὰ παϑοῦσα μεγάλην ὑπομονὴν ἔνϑ.. 
δείξατο. Θευδέριχος δὲ ὃ ᾿Αφρος διάκονον ἔχων ὀρϑόδοξονΥ. ο8 
πάνυ ἀγαπώμενον ὕπ᾽ αὐτοῦ, μεταϑέμενον δὲ εἰς “4ρειανι- 
σμὸν χαριζόμενον Θευδερίχῳ ἀρειανίζοντι, ἀπέτεμεν αὐτὸν C 
ξίφει εἰπών. εἰ τῷ ϑεῷ τὴν πίστιν οὐκ ἐφύλαξας, οὐδὲ 
ἐμοὲ φυλάξεις. Παλλαδίου δὲ τοῦ ἐπισκύπου ᾿ΑἸντιοχείας τε- 
λευτήσαγτος, Φλαβιανὸν πρεσβύτερον xai ἀποχρισιάρεον τῆς 


10. τὸ ἕν. A, τὸν ἕν. vulg. 13. παϑοῦσα À, μαϑοῦσα vulg. 
17. τὴν add. ex Α. οὐδὲ Α, οὐχ vulg. I, 


exequi, de convocandis in unum per urbem peregrinantibus episcopis, 
deque scripto firmandis, quae Chalcedonensis synodus recte decreve- 
rat, imperatori auctor fuit: quod per actum scripturae consignatum 
postea factum est. adhortabatur subinde ad pacem et concordiam 
monasteria, Dii maxime et Bassiani et, Insomnium atque Matronae, 
quae ab iis, qui unionis sanctionem admiserant, coetus ecclesiasticos 
separatim agere proposuerant, aut potius exilia quaeque sponte et 
alacriter tolerare. illis igitur in arrepto semel consilio constanter 
perseverantibus, illos potius suae concedere voluntati decrevit Mace- 
donius, quam duriorem in eos ciere persecutionem. porro Matrona 
sancta inter vivos adhuc superstes, nec tamen caeteris feminis parem . 
religiosae vitae normam observantibus, ob Zenonis sanctionem com- 
munionis impendens consortium, multa vel supra humanam fidem 
fortiter aggressa est et. tulit, dum Chrysaorius ecclesiae diaconus il- 
lam vi cogere vellet. altera pariter nomine Sophia inter moniales 
scientiarum cultu insignis multa passa, eximiam prorsus constantiam 
exhibuit. "Theuderichus autem Afer cum diaconum haberet sibi ad- 
modum carum, qui Theuderichum dominum Arianas partes tuentem 
sibi cuperet promereri, Arii quoque doctrinam fuerat amplexus, gla- 
dio caput eius abscidit, dicens; si deo fidem non servasti: nec usque 
mihi servaveris. caeterum Palladio Antiochiae praesule defuncto, im- 


D 


220 THEOPHANIS 
ἐχκλησίας ᾿Αντιοχέων 6 βασιλεὺς ἐψηφίσατο. φασὶ δὲ O1a- 


βιανὸν τοῖς ἐν Χαλκηδόνι δόγμασιν ἀντικεῖσϑαι. Ὀλύμπιος 


δέ τις ᾿Δρειανὸς ἐν τῷ Ἑλενιανῶν βαλανείῳ λουόμενος δεινῶς 
βλασφημήσας, ἐλεδινῶς ἐν τῇ νεροφόρῳ τέθνηκεν" ὅπερ ἐν 


εἰκόνι ἐγράφη. Εὐτυχιανὸς dé τις πρῶτος τῶν διαιταρίων 5 


ϑώροις πεισϑεὶς ὑπὸ τῶν ᾿Αρειανῶν, 17» ἀνατεϑεῖσαν εἰκόνα 
τοῦ Ὀλυμπίου καϑεῖλεν" καὲ ἐξετάκη δεινῶς τὸ σῶμα αὐτοῦ 
ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καὶ ἀπέϑανεν. 


A.M.5992 Ἱεροσολύμων ἐπισκόπου Ἠλία, ᾿Αντιοχείας Φλαβιαγοῦ 


P. 1233 


A.M. 5993 
δ B 


A.C. 495 


À. C. 493 


ἔτος α΄. | 

Τούτῳ τῷ ἔτει Φῆστος συγκλητικὸς Ῥώμης ἀποσταλεὶς 
πρὸς ᾿Αἰναστάσιον διὰ τινας χρείας πολιτικὰς τὰς μνήμας τῶν 
ἁγίων ἀποστόλων Πέτρον καὶ Παύλου πανηγυρικώτερον ἐπι- 
τελεῖσθαι ἠτήσατο, ὃ καὶ κρατεῖ μέχρε γῦν.  Maxedóviog δὲ 
πρὸς ᾿Αἰναστάσιον ἐπίσκοπον Ῥώμης συνοδικὸν διὰ Φηστου 
πέμψαι βουληϑείς ἐκωλύϑη παρὰ τοῦ βασιλέως. 

Τούτῳ τῷ ἔτει Φῆστος ἀπερχόμενος ἐν Ῥώμῃ συνέϑετο 
τῷ βασιλεῖ ᾿Αναστασίῳ πείϑειν ᾿,ἀναστάσιον τὸν πάππαν δέ- 
ξασϑαι τὸ ἐγωτικὸν Ζήνωνος. τοῦτον δὲ oJ κατέλαβε ζῶντα. 


15 


3. ἑλιανῶν A. λουόμενος add. ex A. — 4. βλασφημήσας A, 


βλασφημίας vulg. 6. πλησϑεὶς A.. 7. αὐτοῦ add. ex A. 


perator Flavianum presbyterum et eiusdem ecclesiae missum in mor- 
tui locum designavit: Flavianum hunc Chalcedonensibus decretis men- 
tem oppositam tenuisse narrant. Olympius vero quidam cum in He- 
lenianorum balneo inter lavandum impias omnino blasphemias evo- 
muisset, in ipso aquae labro perditam animam miserurd in modum 
efflavit: quod portentum iu pictam imaginem relatum fuit. Eutychia- 
nus porro quidam diaetariorum princeps muneribus ab Arianis cor- 
ruptus, cum appensam Olympii vellet deponere imaginem, toto corpore 
ab illo die funeste extabuit et periit. 

Hierosolymorum episcopi Heliae, Antiochiue Flaviani annus 
primus. 
Hoc anno Festus senator Romanus ob publica quaedam negotia 
Cpolim ad Anastasium Roma missus sanctorum apostolorum Petri et 
Pauli memoriam maiori frequentia et solemnitate celebrari postula- 
vit: quod in hunc usque diem obtinuit. —Macedonius autem synodi- 
cam epistolam per Festi manus ad Anastasium Romanorum episcopum 
mittere meditatus ab imperatore prohibitus est. 

Hoc anno Festus Romam abiturus Anastasium papam, ut Zeno- 
nis concordiam probaret, se verbis effecturum Anastasio imperatori 
pollicitus est: eum vero non amplius vivum comperit. quare pleris- 


CHRONOGRAPHIA. 221 


ὑποφθείρας dà διὰ χρημάτων πολλούς, ψηφίζεται παρὰ τὸ 
ἔϑος Ῥωμαίων ἐπίσχοπον “αυρέντιόν τινα, ὃς καὶ ἐχειροτο- 
γήϑη ὑπὸ ἑνὸς μέρους. οἱ δὲ ὀρϑοδοξότεροι διαιρεϑέντες 
χειροτονοῦσε Σύμμαχον ἕνα ὄντα τῶν διακόνων. ἔνϑεν λοι- 
δπὸν. ἀταξίας πολλαὲ καὶ φόνοι καὶ ἁρπαγαὲ γεγόνασιν ni 
τρία ἔτη, ἕως οὗ Θευδέριχος ὃ "“φρος κρατῶν τηνικαῦτα 
Ῥώμης, καίπερ ᾿“ρειανὸς cw, σύνοδον κροτήσας τοπικήν, 
Σύμμαχον μὲν ἐπίσκοπον Ῥώμης ἐκύρωσε, “αυρέντιον δὲ εἰς α 
Νοκέρειαν τὴν nói» ἐπίσχοπον προσέταξεν. ὃ δὲ μὴ ἥσυχά- 
ἴόσας, ἀλλὰ στάσεις κινῶν ὑπὸ Συμμάχου καϑαιρεῖται καὶ εἰς 
ἐξορίαν πέμπεται. καὶ οὕτω κατεπαύϑη ἡ στάσις. 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ᾿“ναστάσιος ἀνέστειλεν τὸν χρυσάργυ- 
Qo» xaé τὰ χυνήγια, καὶ τὰς ἀρχὰς ὠνίους οὖσας δωρεὰν 
προεβαάλλετο. V.99 
ι Ρώμης ἐπισχύπου Zvuuayov ἔτος a. Α.Μ.509ή 
Τούτῳ τῷ ἔτει γέγονε παλὲν Σαρακηνῶν ἐπιδρομὴ ἐν τῇ Ὁ 
Φοινίκῃ καὶ Συρίᾳ μετὰ τὴν ᾿“ἀγάρου τελευτήν, Baódiya- 
ρθίμου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ δίκην ϑυέλλης ἐπιδραμόντος 
τοῖς τόποις, καὶ ὀξύτερον, ἤπερ ἐπέδραμεν μετὰ τὴν λεῖαν 


3. ὑπὸ ἑνὸς Α, ὑπὸ τοῦ ἑνὸς vulg. δρϑόϑοξοι Α. 7, το- 
πιχὴν À, tomixóp vulg. 9. ἐπισχοπεῖν b, om. Α. t3. τὰς 
ἀρχὰς ὠνίους À b, ἀρχιωνίους vulg. 17. xal Παλαιστίνῃ post 

. Συρίᾳ add. b. 19. x«i ὀξύτερον add. ex A et aliis; vulgo la- 
cuna notata erat. ἥπερ correxi pro vulg. eleg. ἐπαναδραμόν- 
vog b, ἐπιδραμόντος vulg. 


que pecuniarum vi corruptis, Laurentium quendam, praeter Romano- 
rum iura, promoveri curavit episcopum, qui etiam sacra initiatus est 
erdinatione ab adversantium sibi parte altera. qui rectiorem tue- 
bantur fidem, ab eis divisi Symmachum e diaconorum grege quendam 
in pontificem consecrant: unde deinceps tumultus, caedes , rapinae 
urbem triennio divexarunt; donec 'TTheuderichus Afer Roma potitus, 
licet Arianorum infectus labe, provincialem synodum coegit, et Sym- - 
macho in episcopum Romanum confirmao, Laurentium Nuceriae 
praesulem instituit. Laurentius quietis impatiens et ciens tumultus, 
a Symmacho dignitate movetur mittiturque in exilium: ex quo tem- - 
pestas omnis sedata. 

Hoc etiam anno chrysargyrum tributum et venationés sive pu- 
gnas cum bestiis publicas Anastasius abolevit: et magistratus, qui 
antea venales erant, gratis contulit. ' 

Romae episcopi Symmachi annus primus. À. C. 49i 

Hoc anno per Phoeniciam et Syriam post Ágari mortem novas 
exenrsiones fecere Saraceni, Badicharimo eius fratre turbinis instar in- 
currente, sed et multo celerius, quam incurrisset, post partam prae- 


* 


222 THEOPHANIS 


ἐπαναδραμόντος, ὥστε ἐπιδιώξαντα Ῥωμανὸν μὴ καταλαβεῖν 
τοὺς ἐχϑροῦς. | 
Τούτῳ τῷ ἔτει xai οἱ καλούμενοι Βούλγαροι τῷ ἴλλυ- 
ρικῷ καὶ Θρᾷκῃ ἐπιτρέχουσι πρὶν γνωσθῆναι αὐτούς. 
δο05 Ἱεροσολύμων ἐπισκόπου Σαλουστίου ἔτος a. 5 
"ἡ Τούτῳ τῷ ἔτει σπένδεται πρὸς ᾿ρέϑαν ὃ ᾽“ναστάσιος, 
τὸν Βαδιχαρίμου καὶ ᾿ΑΙγάρον πατέρα, τὸν τῆς Θαλαβαάνης 
λεγόμενον, καὶ λοιπὸν πᾶσα ἢ Παλαιστίνη καὶ ᾿Αραβία καὶ 
Β Φοινίκη πολλῆς γαλήνης καὶ εἔρήνης ἀπήλανον. ἂν Νεοχαι- 
σαρείᾳ δὲ μέλλοντος γίνεσθαι σεισμοῦ, στρατιώτης ὅδεύων 10 
ὡς δύο στρατιώτας ἐπ᾿ αὐτὴν εἶδεν καὶ ὕπισϑεν ἄλλον κρά- 
ζοντα' φυλάξατε τὸν οἶκον, ἐν ᾧ ἡ ϑήκη Γρηγορίου ἐστίν. 
γενομένου δὲ σεισμοῦ, τὸ πλεῖστον μέρος τῆς πόλεως ἐπτώϑη, 
πλὴν τοῦ ἁγίου Γρηγορίου. 
i. M. 5996 Τούτῳ τῷ ἔτει Καβάδης ὃ τῶν Περσῶν βασιλεὺς χρή. τ5 
Cuasa ἀπήτει ᾿“ναστάσιον. ὃ δὲ ᾿“Αναστάσιος, εἰ μὲν δανεί- 
σασϑαι βούλοιτο, ἔγγραφον ὅμολογίαν ἔλεγεν ποιῆσαι, εἰ δὰ 
ἄλλῳ τρόπῳ, μὴ διδόναι. ὅϑεν παρασπονδήσας γενομένην 
πρὸς Θεοδόσιον τὸν véov ἔμπροσϑεν εἰρήνην, ἐπέρχεται μετὰ 


1. ὥστε ἐπιδ. Α, ὥστε μηδὲ Enid. vulg. μὴ καταλαβεῖν Α, 
καταβαλεῖν vulg. 3. Βούλγαροε Α e f, Βουλγώρεις vulg. 
14. πλὴν τοῦ À a f, πλὴν τοῦ ναοῦ τοῦ vulg. τοῦ ϑαυμα- 
τούργου add. b post Τρηγορίου. 16. ᾿ἀγαστάσιον À, ᾿ϑαγά- 
otoy vulg. 


dam fterum recurrente, adeo ut Romanus, qui eos insequebatur, nus- 
quam assequi valuerit. 

Hoc etiam anno qui vocantur Bulgari excursionem in Illyri- 
cum et Thraciam fecerunt, cum nondum eorum natio audiretur de 
nomine. . ' 

A. C. 495 Hierosolymorum episcopi Salustii annus primus. 

Hoc anno Anastasius cum Aretha, qui 'Thalabanes filius audie- 
bat, et Badicharimi nec non Agari pater, doedas percussit, ac ita dein- 
ceps Palaestina omnis, Arabia et Phoenicia profunda tranquillitate et 
pace fruebantur. — Neocaesareae vero cum terrae motus iamiam esset 
futurus, miles quidam agens iter tanquam dnos milites civitati yidet 
imminentes aliumque a tergo clamantem: servate domum, in qua 
Gregorii loculus. moxque insequuto terrae motu urbis pars plurima 
corruit, praeter sancti Gregorii templum. 

A. C. 496 Hoc auno Cabades Persarum rex pecunias exigebnt ab Anastasio. 
Anastasius cautionem scribere iussit, si modo mutuum accipere vellet : 
alioqui se nullas daturum. ex quo pacis quondam cum Theodosio 
iuniore firmatae violatis foederibus, cum maguo Persarum atque auzi- — 


CHRONOGRAPHIA. "^ 233 


πληϑους πολλοῦ Περσικοῦ τὸ καὶ ἐπεισάχτου, πρότερον μὲν 
εἰς ᾿“ρμενέαν, καὶ λαμβώνϑε Θεοδοσιρύπολιν, Κωνσταντίγου 
προδόντος αὐτήν, ανδρὸς συγκλητικοῦ r6 καὶ ᾿λλυρίων ἄρξαν- 
τος rüyuazoc. εἶτα εἰς ΙΠεσοποταμίαν ἐλϑών, «μιδαν ἐπο-. 

5 λιόρκει, "Popaixo) στρατεύματος ἀξιολόγον μήπω τοῖς τύποις 
ἐνδημοῦντος, ᾿“λυπίου δὲ μόνου βοήϑειαν ἔχοντος ὀλίγην, Ὁ 
ἀνδρὸς πανταχόϑεν ἐπαινετοῦ xoi φιλοσοφίας ἐραστοῦ, μάλι.- 
cra τὴν ἐνδεχομένην περί τὸ τὴν φυλακὴν τῶν πόλεων καὶ 
τὰ ἀπύϑετα τῶν τροφῶν ἐπιμέλειαν ποιουμένου. ᾧκει δὲν. τοο 

το ἐκτὸς Κωνσταντίνης, σταδίους νζ΄ κατὰ δύσιν ἀφεστώσης Νι- 
σίβης, καὶ ᾿Αμιδα πρὸς ἄρκτον. ἀλλὰ χρόνου τινὸς μεταξὺ 
δεύσαντος, xa ztvo» μερικῶν συμπλοχῶν Πέρσαις τε καὶ 
“Ρωμαίοις γενομένων, xa9^ ἃς ποτὲ μὲν ἐλώττους, ποτὲ δὲ 
ἐπικρατέστεροι τῶν ἐϑνῶν ἐν διαφόροις γεγόνασιν oi Ῥω- 

το μαῖοι" τέλος "᾿Αμιδαν προδίδωσι τις τοῖς Πέρσαις, πολιορ-- 
κηϑεῖσαν μὲν ὑπὲρ τοὺς τρεῖς μῆνας παρὰ τῶν βαρβάρων, Ρ, κτα5 
προδοϑεῖσαν δὲ νύχτωρ ἐξ ἑνὸς τῶν πύργων ὑπὸ μοναχῶν 
φυλαττομένου, κλίμαξιν οἱ πολόμιοι χρησάμενοι, καὶ οὕτως 
ἐσὼ τῆς πόλεως γεγονότες, ληΐζονταε πᾶσαν καὶ χαϑαιροῦσι 


5. μήπω τοῖς om. Α. 8. ἐνδεχομένην Α, δεχομένην vulg. 
πολέμων a. 10. ἐχτὸς À , αὐτὸς vulg. σταδίους ἃ, 
σταδίοις vulg. Νισίβης A ἃ, Ntaific vulg. 15. ric add. 
ex Α. 16. παρὰ τῶν Α, παρ᾽ αὐτῶν vulg. 18. φυλατιο- 
μένου At f, φυλαττομένων vulg. χλίμαξιν οὗ] καὶ μάζη- 
yo, À e f. | 


liarium exercitu primum quidem in Armeniam irrumpit et 'Theodo- 
siopolim, Constantino senatorii ordinis viro Iilyricarum copiarum du- 
ctore eam prodente, cepit: tum vero penetrata Mesopotamia, Amidam 
obsedit, cum non satis numeroso exercitu locus esset munitus, imo 
solus Alypius, vir alioqui laudatissimus et philosophiae amans, qui 
ad urbium defensionem annonae et commeatus curam conferebat 
omnem, cum exigua admodum praesidii manu eam tutaretur. habi. 
tabat autem haud procul a Constantina, quae Nisibin ad occasum sex 
et quinquaginta stadiis totidemque Amidam septentrionem versus di- 
stantes habet. verum nonnullo temporis spatio interim lapso, priva- 
tisque certaminibus inter Persas Romanosque commissis, quibus non- , 
nunquam inferiores et aliquando gentilium victores pro varia belli 
fortuna recesserant Romani, tandem Amida post trimestrem obsidio- 
nem a barbaris bello fatigata, ab turrium una, quam propugnandam 
susceperant monachi, cuiusdam proditione, noctu in hostium (scalis 
autem ad invasionem utebantur) potestatem venit. hunc in modum 
ili intra urbem admissi ad praedas et excidium vertuntur, copiosis 


LÀ 


. 2955 — ' THEOPHANIS. 


«καὶ πλοῦτον λαμβάγουσι πολύν, Kofladov sod βασιλέως ἐπὶ 
ἐλέφαντος εἰς αὐτὴν εἰσελθόντος μετὰ τρέτην ἡμέραν τῆς 
προδοσίας, καὶ πλοῦτον μὲν οὐ πολύν, Γλόην δὲ τῇ πόλει κα- 
ταλιπόνεος φύλακα, Ἀαβάδου εἰς Νισίβην ἐπαναζεύξαντος 
πόλιν, καὶ τῆς Περσικῆς δυναστείας μεταξὺ "dpidag καὶ Κων- 5 
Βσταντίας διατριβούσης. | 
A.M.5997  ΤΤούτῳ τῷ ἔτει στέλλεται map τοῦ βασιλέως ᾿“ναστα- 
o σίου στρατιὰ Γύτϑων τὸ καὶ Βεσσῶν καὶ διέρων Θρᾳκῶν 
ἐθνῶν, στρατηγοῦντος τῆς éwac καὶ ἐξάρχοντος αὐτῆς ᾿“ρεο- 
βίνδου τοῦ Δαλαγαΐφου παιδός, ὑπάτου γεγονότος ὀρδιναρίου, 10 
(rovrov πρὸς πατρὸς ἐγένετο πάππος ᾿Αρεύόβινδος, ὃ κατὰ τὸν, 
Θεοδοσίου τοῦ νέου χρόνον εὐδοκιμήσας κατὰ Περσῶν, ἐτέ- 
χϑη δὲ ᾿“ρεύβινδος τῷ “λαγαΐφῳ ἀπὸ “Τ᾽ αγησϑέας, τῆς 
" 4odaflovgíov ϑυγατρὸς τοῦ παιδὸς “Δσπαρος, οὗ πρόσϑεν ἐμνη- 
αμονεύσαμεν) ἐπὲ δυναστείᾳ μεγάλῃ. συναπεότάλησαν δὲ τῷ κι 
᾿Αρεοβίνδῳ καὶ ἕτεροι πλεῖστοι στρατηγοί, ὧν οἱ φιερεφανέ- 
στατοι Πατρίκιος ἦν καὶ ὙὝπατιος, ὃ Σεκουγδίνου καὶ τῆς 
ἀδελφῆς ᾿Αἰναστασίου τοῦ βασιλέως υἱός, καὶ Φαρασμάνης ó 
Ζουνὰ πατὴρ, τὸ γένος “αζὸς, καὶ Βωμανὸς ὃ προειρημένος 
ἐξ Εὐφρατησίας συναφϑεὶς τῷ στρατεύματι, xai Ἰουστῖνος ó20 


ἃ. τρίτην ἡμέραν À, τὴν τριήμερον vulg... 3. Γλόην Α, Γλώην 
vulg. passim. 9. ἐξάρχοντος À e, ἐξαρχοῦγτος vulg. 13. 
Γοδησϑέας À b. 16. περεφαγέστεροε À. 


undequaque congestis sibi manubiis. tertio vero a proditione die 
Cabades elephanto insidens urbem ingreditur: et dévitias quidem 
exiguas admodum, Gloén autem in urbis custodiam relinquit: ipse 
demum Nisibin regressus est, Persarum castris et exercitibus Amidam 
inter et Constantiam locatis. 

ἃ. C. 497 Hoc anno Gotthorum, Bessorum et aliarum Thracicarum nationum 
exercitus orientis duci praefectoque Areobindo Dalagaiphi*filio, qui 
cum potestate magna dignitateque consulatum ordinarium gessit, com- 
mendatus ab Anastasio imperatore mittitur. huic ex patre avus fuit 
Areobindus, qui Theodosii iunioris temporibus in praeliis adversus 
Persas claruit. porro Areobindus Dalagaipho patri e Dyagesthea Ar- " 
daburii filia et Asparis, cuius nomen supra memoratum, nepti susce- 

tus fuit. Areobindo pariter socii plures dati sunt, et cum eo missi 
uces, quorum  illustriores fuere Patricius et Hypatius, Secundini et 
sororis Ánastasii imperatoris filius, et Pharasmanes genere Lazicus Zu- 
nae pater, et supra laudatus Romanus, qui ex Euphratesia exercitui 
se adiunxerat, nec non lustinus postmodum imperator renunciatus, et 
Zemarchus, et alii nonnulli. copiis omnibus Edessae Osro&nae pro- 


1 


CHRONOGRAPHIA. 225. 


βασιλεύσας μεεὰ ταῦτα, καὶ Ζήμαρχος καὶ ἕτεροί tivec τῆς 
δυνάμεως συνελϑούσης ἐν 'Edécoy πύλει τῆς Ὀσροηνῆς καὶ 
Σαμοσάτοις πόλει τῆς. Εὐφρατησίας, καὶ οἱ μὲν περὲ Ὑπάτιον 
καὶ Ἠατρίχιον ἠσχολοῦντο τὴν ᾿“μιδαν ἐλευϑερῶσαι τῆς Περ- 
ϑσικῆς φυλακῆς. ᾿“ρεόβινδος δὲ μετὰ “Ῥωμανοῦ καὶ ᾿᾽«σουά- 
δου φυλάρχων xàt τινων ἑτέρων στρατοπεδευσάμενος, ὡς πρὸς Ὁ 
αὐτὸν Καβάδην τότε εἰς Νισίβην διατρίβοντα διαφόροις μάχαις 
καταγωνίζεξται τῶν Περσικῶν καὶ τῆς Νισίβης Καβάδην ἀπε- 
λαύνεε καὶ πολλοῖς διαστήμασιν ὑποχωρῆσαι τῆς χώρας πε- 
Ιολοίηκεν. ἀγεῖλε δὲ x«i στρατηγὸν μέγιστον τῶν Περοῶν ἐν 
μιᾷ συμπλοχῇ, οὗ καὶ τὸ ξίφος καὶ τὸ βραχιόλιον ἠνέχϑη 
“Μρεοβένδῳ παρὰ τοῦ ἀνελύντος αὐτὸν Σχύϑου, καὶ ἀξιόλογον 
ὡς μάλιστα φανὲν σύμβολον τῆς νίκης ἐστάλη τῷ βασιλεῖ. 
τῆς οὖν Περσικῆς στρατιᾶς ἐλαττωϑείσης οὕτω τοῖς Ῥωμαϊ- 
xo; στρατηγοῖς παρασκευασάμενος Καβάδης ἐκπέμπει στρά- 
τευμα πλεῖστον κατὰ τῶν Ῥωμαίων, ὥστε ᾿“ρεύβινδον προ- 
τρέψαι τοῖς περὶ Ὑπάτιον καὶ Πατρίκιον, ἀπὸ τῶν περὶ dus- P. 126 
da» τόπων εἰς συμμαχίαν αὐτῷ συνδραμεῖν. ἐκείνων δὲ na- 
ραιτησαμέγων διὰ φϑόνον ὑποχωρῆσαι, ἠβουλήϑῃ ᾿Αρεύβιν- 
20dog εἰς Βυζάντιον εἰσελϑεῖν, εἰ μὴ μόλις ᾿ππίων ὃ “«ἰγύ- 


ι. βασιλεὺς A. 2. Ἐδέσσῃ πόλεε Α, Ἐδέση τῇ πόλει vulg. 
3. Σαμοσάτοις πόλει Α, Σαμοσιίτης πόλεως vulg. xal 
add. ex A. G. ἑτέρων add. ex A. 8. τὸ Περσικὸν b, 
τὸν Περσιχὸν e. 9. εἰσχωρῆσαε À. 10. μέγεστον om. A. 
13. φαμὲν À. 15. éxnéunts À, elantunts vulg. 16. τῶν 
add. ex A. 20. εἰς Βυζ. Α e, xai εἰς Βυζ. vulg. μόλες A, 
μόγος vulg. 


vinciae civitate, et Samosati altera Euphratesiae urbe coactis, qui co- 
mitabantur Hypatium et Patricium circa Amidam Persica custodia li- 
berandam occupabantur.. Areobindus autem cum Romano et: Asuado 
tribunis et quibusdam aliis castra metatus, Cabadem ipsum Nisibi 
tunc commorantem aggreditur, variis praeliis Persicas acies lacessit, 
Cabadem ipsum Nisibi fugat, et ex eius agris multorum millium spa- 
tio eum secedere coegit: quin etiam praecipuum Persarum in quodam 
conflictu occidit ducem, cuius gladius et armilla a Scytha, qui virum 
mactaverat, Areobindo primum oblata, deinde quasi spectatissimum 
victoriae monumentum ad imperatorem missa. imminuto in hunc 
modam Romanorum ducum virtute Persarum exercitu, vires ampliores 
sibi comparatas adversus Romanos immiitit, adeo ut Hypatii Patricii- 
que copias adhortacetur Areobindus, relictis circum Amidam locis, ad 
suppetias sibi ferendas contendere. qui cum prae invidia dimoveri 
recusarent, Areobindus ipse de repetendo Byzantio cogitasset, nisi 


Theophanes. . | 15 | 


226 THEOPHANIS 


πτιος, ὕπαρχος τότε τοῦ στρατεύματος ὧν καὶ τῆς δὰπάνης, 
καὶ τῆς ἐποψίας πάντων προεστηχώς, ἐπέσχεν αὐτὸν ὃν τοῖς 
τόποις. διαφερομένων δὲ τῶν στρατηγῶν πρὸς ἀλλήλους, 
Καβάδης εἰς Νισίβην ἐλθὼν καὶ τὰ τῆς διχονοίας τῶν στρα- 
τηγῶν μαϑών, αὐτός t& πολὺς ὧν τῷ πλήϑεε καὶ πολλαχοῦ 5 
τὴν ξαυτοῦ στρατιὼν κατακερματίζων; πᾶσαν, ὡς εἰπεῖν, τὴν 
Β' Ῥωμαϊκὴν κατέδραμεν γὴν καὶ ἐδηΐωσεν μέχρι Συριῶν αὐτὼν, 
V. 101 πολλοὺς μεταξὺ πρὸς ᾿Αρεόβινδον vnàg εἰρήνης ἐκπέμψας πρέ- 
σβεις καὶ ἐπὶ χρήμασιν καταλύειν τὸν πόλεμον λέγων. οὕτω 
τοίνυν καὶ τὰ περὲ τὴν Ἔδεσσαν μάλιστα καταδραμῶών, καϑ'το 
ἣν ᾿Αρεύβινδος ἣν" πλὴν οὐ πράξας ἐκεῖ δεξιῶς, ἀλλὰ παρ᾽ 
ἐλπίδας ἐλαττοῦται τῆς ““ρεοβίνδου μάχης. γνοὺς δὲ xoi 
τὸν ᾿Αμίδης φύλακα Γλόην τὸν στρατηγὸν αὐτοῦ διαφϑαρῆ- 
γαι μηχανώμενον, ἐπανέρχεται καχωϑεὶς δι’ ἑτέρας ὁδοῦ, xa- 
ταφρονήσας τῶν ὅμήρων, ὧν ἐδεδώκει τῷ ᾿“ρεοβίνδῳ, τοὺς 15 
εἰρήνης λόγους" καὶ κατέσχον παρὰ τὰς συνθήκας ᾿“λύπιόν 
τὸ τὸν χρηστὸν ἐκεῖνον καὶ Βασίλειον τὸν Ἐδεσσηνόν" ὥστε 
μετὰ τὴν ἀναχώρησιν αὐτοῦ τὴν éni τὰ οἰκεῖα, χειμῶνος ἤϑη 
καταλαβόντος, τοὺς μὲν στρατηγοὺς Ῥωμαίων ἐν διαφόροις 


1. τότε À, τε vulg. 4. προεστηχὼς Α, προεσχηχὼς vulg. 6. 
καταχερματίζων À, χκαταχερματίζων vulg. 7. ἑἐδηΐωσεν]) ἐδίω- 
ξεν A e. Συρίας αὐτὴν A. 10. Ἔδεσσαν A, Ἔδϑεσαν vulg. 
assiün. - 14. μηχαγνευόμενον Δ. 15. olg δεδώκειε A, fort. 
eg. d dy s. οἷς ἐδεδώχει τῷ "4o. τοὺς εἰρήνης λόγους. 17. 
éx&iyos Δ. 19. Ῥωμαίων À, Ῥωμαίους vulg. . 


Aegyptius Áppio, totius exercitus praefectus et annonae rebusque 
singulis inspiciendis invigilans, eum locis in illis consistere compu- 
lisset. ita dissidentibus ab invicem ducibus, Cabades Nisibin iugre- . 
ditur, habitaque discriminis inter duces orti notitia, cum alioqui co- 
piosae adessent illi vires, toto exercitu per turmas et globos diviso, 
in universam, ita loquar, excurrit Romanam ditionem, et abacta a Syris 
longe positis praeda,. plures interim ad Areobindum de pace componen- 
da legatos decernit bellumque pecunia dirimendum  denunciat. loca 
igitur circa Edessam, in qua Áreobindus metabatur, devastans, nil pro- 
sperum ibi peregit: quin immo ex pugna cum Areobindo praeter ex- 
pectationem commissa viribus deterior recessit. cum vero insuper 
Gloém ducem, quem Ainidae praesidio reliquerat, perire paratum 
rescivit, per aliam viam cum magna clade accepta recessit, fidem, per 
obsides quos Areobindo dederat, oppignoratam, et de pace collocu- 
tionem parvi pendens: quin etiam Alypium virum illum optimum et 
Basilium Edessenum praeter ictas conditiones penes se detinuerunt 
Persae: ita ut Cabade in ditionis suae fines regresso, Romani duces 


CHRONOGRAPHIA. 227 


τῆς Ἐδφρατησέας καὶ Ὀσροηνῆς καὶ Μεσοποταμίας xai Σύ- 
ρων καὶ “Ἀρμενίων διαιρεϑῆνωι πολίσμασε τὸν χειμέριον αὖ- 
λισϑησομένους xao. 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ἱππικοῦ γενομένου, ἀταξία γέγονε τῶν 
5. δύο μερῶν, καὶ πολλοὲ ἀπέϑανον ἐξ ἀμφοτέρων, ἐν οἷς καὶ ὃ 
υἱὸς ᾿Ἰναστασίον τοῦ βασιλέως, ὃν εἶχεν dnó παλλακῆς " xai 
σφόδρα λυπηϑεὶς ᾿Αναστάσιος πολλοὺς ἐτιμωρήσατο καὶ ἀλ- 
λους ἔξορίαις παρέπεμψεν. . D 
Τούτῳ τῷ ἔτεε Κέλλωρα τὸν μάγιστρον ὑπὸ τοῦ faci A.M.5998 
τολέως πεμφϑέντα μετὰ τῆς σὺν αὐτῷ πλείστης δυνάμεως, καὶ 
τὴν ὅλην σχεδὸν ἐξουσίαν παρειληφότα σὺν Θεοδότῳ στρα- 
τηγῷ, τούτοις κατεπίστευαεον ὁ βασιλεὺς τὴν τοῦ παντὸς πο- 
λέμου διοίκησιν. ᾿Αππίωνα δὲ καὶ Ὑπάτιον μεταπέμπεται 
σπουδαίως εἰς τὸ Βυζάντιον, οὐκ ἀναγκαίους ἡγησάμενος εἶναι 
Ἰϑτῷ στρατοπέδῳ διὰ τὴν πρὸς ᾿Αρεόβινδον τὸν στρατηγὸν &y-P. 127 
ϑραν, ΙΚαλλιόπιον dà τὸν στρατηγὸν ἐπιστήσας τῇ τοῦ δα- 
πανήματος ἀρχῇ. τοῦ ἸΚέλλωρος τοίνυν ἄριστα τὸν πάντα 
πόλεμον ἅμα τῷ ᾿Αρευβίνδῳ καὶ Πατρικίῳ καὶ Βερούσῳ καὶ 
Τιμοστράτῳ καὶ Ρωμανῷ καὶ τοῖς λοιποῖς κατὰ διαφόρους 


βοτύπους οἰκονομήσαγεος" ἦν γὰρ ὃ ἀνὴρ μετὰ λόγου καὶ παι- 


4. παλαίσμααι Α e. 9. Κέλωρα A, Κῶαρα b. 11. σὺν 
G:odórgp] σὺν δῷ τῷ Δ e £, σὺν Morfírdo b. 12. ἄρεστα 
τὸν A, ἀρίσεατον vulg. —. 19. Βουνγούσῳ Α, Βουνόσῳ a, Bo- 
γούσσῳ b e. | 


ἃ se invicem disiuncti in diversa Euphratesiae, Osrhoénae, Mesopota- 
miae, Syriae atque Armeniae oppida hiemantes se contulerint. 

Hoc anno equestri agone celebrato, facta est duarum factionum 
seditio, et ex utraque periere plurimi, inter quos Anastasii filius ex 
pellice natus numeratus est: cuius morte vehementer afflictus Anasta- 
sius plures ultimo supplicio, alios exilio mulctavit. | 

oc auno Cellore inagistro cum maxima subditarum sihi copia- Á. C. 498 
rum vi misso et. cum Theodoto duce supremam paene in exercitum 
omnem potestatem adepto universam belli administrandi curam com- 
misit imperator: Appionem et Hypatium, quorum operam baud am- 
plius in castris desiderari ob exercitas cum Areobindo duce inimici- 
tias arbitrabatur, Byzantium diligentius revocat: et rei onnonariae 
summam Calliopio duci commendat praefecturam. Cellor porro cum 
Áreobindo et Patricio et Boruso et Timostrato atque Romano, nec non 
reliquis aliis rationem bellandi optimam per varia quaeque loca sem- 
per exercuit. vir enim fuit praestantis ingenii et maghae doctrinae, 
animi fortitudine deique gratia ad summum repletus, ex Illyrico, 


228  'THEOPHANIS 


δείας πάσης χάριτος ϑεοῦ πολλῆς πεπληρωμένος xai ἀνδρεῖος, 
Ἰλλύριος μὲν τῷ γένει, ὅϑεν καὶ ᾿Αναστάσιος ὥρμητο" πολ- 
λὰς μὲν τῆς Περσικῆς χώρας καὶ φρούρια ἐπιδραμών, τὰ 
μὲν πυρί, τὼ δὲ καὶ ἄλλοις καϑηρέϑη τρόποις" ὥστε xai 

Βαὐτὴν Νισίβην μικροῦ δεῖν ὑπὸ “Ρωμαίους γενέσϑαε" ἐχρώ- 5 
τει γὰρ καὶ λοιμὸς τῶν Περσικῶν τηνικαῦτα " εἶτα καὶ ἐπα. 
ψάστασις αὐτοῖς ἐπισυμβέβηκεν ἐϑνική, τῶν λεγομένων Κα- 

' δουσίων καὶ ἑτέρων ἐθνῶν, καὶ οὕτως ἁπλῶς ἐπικρατοῦσε 
τῶν Περσικῶν πραγμάτων “Ρωμαῖοι, ὡς ἀποστεῖλαι Καβάδην 
“ΑΙσπέτιον στρατηγὸν περὶ εἰρήνης ἐσπονδασμένως διαλεχϑῆναι 10 
“Ρωμαίοις, καὶ εἰ μηδὲν ὀλίγον τε κομιζόμενον, ἀποδοῦναι 
καὶ ᾿Ἄμιδαν αὐτοῖς οὕπω δυνηϑεῖσι μετὰ μυρίων πόνων xai 
λοιμῶν ἤδη ἐπικρατησάνεων φυλάκων, ἀπὸ Περσῶν αὐτὴν 
ἐξελέσϑαι, καὶ διὰ τὴν τοῦ τόπου ϑέσιν καὶ τὸ τῶν τειχῶν 

Ὕ. το ἀχατάλυτον. πλὴν οἱ στρατηγοὶ χειμῶνα πάλιν δρῶντες ἐπι- 15 

Cóyrra καὶ αἱρετώτερον εἶναι κρίναντες ὀλίγων ταλάντων ἔξω- 
γήσασϑαι τὸ “Ῥωμαϊκὸν στρατόπεδον ἐκ τοῦ χειμερίου τῶν 
τύπων, ἂν οἷς οἱ πρὸς ᾿Ασπέτιον ἐγίνοντο λόγοι, τριάκοντα 


ι. ϑεοῦ om. A. 2. πολλαὶ A. 3. ἐπιδραμὼν] ἐπιδρομὰς 
ἔπαϑον Α. 4. ἄλλοις χαϑ. A, ἄλλοις χαὶ καϑ. vulg. 5. 
Ῥωμαίους Α, Ῥωμαίων vulg. 6. λοιμὸς À e f, λιμὸς vulg. 

Ῥωμαῖοι add. ex A. 11. χομιζόμενος À. ι5. λοιμῶν 
ἤδη ἐπιχρατησάντων f, λοιμῷ ἤϑη ἐπεχρατησάντων Α, λεμὸν ἤδη 
ἐπιχρατήσαντα τῶν vulg. 14. καὶ τὸ τῶν À, xal διὰ τῶν 
vulg. 18. τρέα τάλαντα A. 


unde et Anastasius ducebat originem, trahens genus; et continuis 
quidem incursionibus Persarum agros et munita quaeque loca vexans,: 
alia quidem igne, alia modis aliis devastabat: adeo ut ipsa Nisibis in 
Romanorum potestatem tantum non veniret. pestilentia enim Persi- 
cam regionem invaserat. tum vero per provincias Cadusiorum ma- 
xime dictorum et aliarum gentium tumultus unus post alium audie- 
bantur exoriri; illisque tantopere Persarum res iactabantur, ut Aspe- 
tium ducem de pace cum Romanis collocuturum propense Cabades 
destinarit. et quamvis leve quid fuerit a Romanis reportatum, Amidam 
cerle, quam infinitis laboribus recipere, nec Persarum in praesidio 
locatorum manibus etiam famis in eos invalescentis vi potuerant eri- 
pere, tam ob opportunum loci situm, quam ob indissolubilem moe- 
᾿ nium firmitatem, nullo negotio restituerunt Persae. ingruentes prae- 
terea hiemis molestias secum reputantes duces, ex locorum, in qui- 
bus cum Aspetio pacis conferebantur sermones, difficultatibus et pe- 
riculosa hiematione Romanum exercitum paucis talentis redimere sa- 
tius esse duxerunt. — talentis igitur ad triginta datis Basilium Edesse- 


CHRONOGRAPHIA. ——— 229 


τάλαντα παρασχόντες καὶ ἀναλαβόντες Βασίλειον τὸν Ἐδεσ- 
σηνόν, δμιηρξύοντα πρὸς Πέρσαις ἔτι, ('Ἄλυπιος γὰρ ὃ χρη- 
στὸς ἐτεϑνήκει νύσῳ καμὼν nag! ἐκείνοις,) καὶ ἀναδόντες,͵ οἷς 
εἶχον ὁμήρους, ᾿“Αμιδών τὸ ἀπολαβόντες καὶ τὰς περὲ τῆς εἰ. 
δρήνης ποιοῦντες συνϑῆκας, ἐν' μεϑορίοις γενόμενοι τοῦ dp 
δίας καὶ τοῦ αρδῆς φρουρίου, xai γράμμασε αὐτὰ βεβαιώ- 
σαντες. καὶ τοῦτο τέλος ἔσχεν Ó Περσικὸς ᾿Αναστασίου πό- ὮὉ 
Àsuog κατὰ τὸ (6 ἔτος τῆς αὐτοῦ βασιλείας, τριετίαν μὲν 
χρατήσας, μῶλλον δὲ τῶν ἔμπροσϑεν πολέμων τὴν Περσῶν 
ξΣολυμηνάμενος γῆν, εἰς τοῦτο τὸ τέλος τοῦ 46 ἔτους τῆς «iva- 
στασίου βασιλείας ἔληξεν. Ἰἰωώννου δὲ τοῦ ἐπισχύπου ᾽«“4λε- 
Σανδρείας τελευτήσαντος, Ἰωάννης ὁ Νικαιωώτης χειροτονεῖται 
ἄντ᾽ αὐτοῦ. — 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ἐκέλευσεν ᾿Αἀναστάσιος, καὶ ἐχωνεύϑη- 
150a» πολλὰ χαλκουργήματα, ἐξ ὧν ὃ μέγας ἔστησε Kovorav- 
εῖνος. ἐποίησε δὲ δξ αὐτῶν στήλην ἰδίαν, ἣν ἔστησεν εἰς Ρ. τ. 
τὸν κίονα τοῦ Ταύρου. ἣ γὰρ πρώην ἑστῶσα Θεοδοσίου τοῦ 
μεγάλου ἔπεσεν ἀπὸ σεισμοῦ xai συνέτρίβη. | 
᾿“λεξανδρείας ἐπισχύπου Ἰωάννου τοῦ Νικαιώτου ἔτος A.M.5999 
40 πρῶτον». | 


1. Ἐδεσσηνὸν óuxotéoyra Α, Ἔδεσσ. ὃν ὅμηρ. volg. 2. Πέρ- 
σαις À, Πέρσας vulg. 4. ἀπολαμβάνυυσι A. 6. φρουρίου 
Δ b, χωρίου vulg. αὐτὰ Α. τοῦτο vulg. 7. ὃ Περσιχὸς 
"AMvadt. πόλεμος À, ᾿ἄνασιτ. ὁ Π. π. vulg. - 10. τοῦτο add. ex A. 
16. ἣν b, xai vulg. | 


num apud Persas obsidem adhuc agentem (Alypius enim ille bonus 
vir morborum diuturnitate penes eos diem suum obierat) receperunt, 
redditisque pariter, quos tenebant, obsidibus, et Amida recuperata, in 
Ammodiae et Mardes confiniis convenientes pacis conditiones tandem 
tulerunt ipsasque demum scriptis obfirmatas dederunt et acceperunt. 
isque fuit exitus belli ab Anastasio adversus Persas gesti, qui circa 
decimum et quintum imperii illius annum incidit. cum autem per 
totum tríennium bellum durasset, a quo multo magis quam a caete- 
ris omnibus retro bellis Persarum ditio exhausta fuit, in bunc tamen 
finem Anastasio decimum et quintum annum imperante deductum est. 
caeterum Ioanne Alexandriae praesule defuncto, Ioannes Nicaeota ec- 
clesiastica consecratione locum eius occupat. | 

Hoc eodem anno plura ex aere opera, ex bis, quae posuit magnus 
Constantinus, Anastasii iussu conflata sunt. ipse vero propriam ex 
ilis sibi statdam eflinxit, quam in Tauri columna erexit: quae prius 
enim magno Theodosio locata fuerat, terrae motu disiecta et commi- 
nuta fuit. 

Alexandriae episcopi loannis Nicaeotae annus primus. À. C. 199 


230 THEOPHANIS 


Τούτῳ τῷ ἔτει ' dvaoráatoc ἀνεϑεὶς τῶν πολέμων Maxs- 
δόνεον τὸν πατριάρχην διαστρέψαι ἐχ τῆς ὀρϑοδόξου πίστεως 
Béonsude». πολλοὲ dà τῶν ἐπισκόπων '᾽Αἰναστασέῳ χαριζόμενοι 
τῇ ἐν Χαλχηδόνι συνόδῳ ντέπιπετον, ὧν πρῶτος ἦν Ἐλεύ- 
σιος ὃ ᾿Ασήμων. Ἰανιχαῖον δέ tiva ζωγράφον Συροπέρσην 5 
ἀπὸ Κυζίκου ᾿Αἰναστάσιος ἤγαγεν ἐν σχήματι πρεσβυτέρου, 
ὃς ἀλλότρια τῶν ἐκχκλησιαστικῶν ἁγίων εἰκόνων ἐτόλμησεν 
γράψαι φασματώδη ὃν τῷ παλατίῳ ἩἙλληνιαγῶν, γνώμῃ τοῦ 
βασιλέως χαίροντος τοῖς Ἰϊανιχαίοις, ὅϑεν καὶ στάσις τοῦ 
λαοῦ γέγονε μεγάλη. καὶ τὸν ἔπαρχον ἐν ταῖς συνάξεσι καὶ τὸ 
ἐν ταῖς λιταῖς τότε ἐπενόησεν ἀκολουθεῖν ὃ βασιλεύς. ἐφο- 
Cfisiro γὰρ τῶν ὀρϑοδύξων τὰς ἐπαναστάσεις "' καὶ ἐγένετο εἰς 
ἔϑος. . Ἐεναΐαν τὸν μανιχαιόφρονα ἤγαγεν ᾿ΔΙναστάσιος εἰς 
τὸ Βυζάντιον, τὸν καὶ Φιλύξενον, ὡς ὁμόφρονα. Maxsóó- 
γιος δὲ οὔτε χοινωνίας, οὔτε λόγου αὐτὸν ἠξίωσεν, τοῦ xÀn- 15 
ρου καὶ τῶν μοναχῶν καὶ τοῦ λαοῦ ταραττομένου. ὅϑεν xai 
λάϑρα τῆς πόλεως αὐτὸν ξξήγαγεν ᾿ἀναστάσιος. ᾿Αἰχόλιον dd 
τινα ακεδόνιος σπασάμενον κατ᾽ αὐτοῦ μάχαεραν ἐξ ὕποβο- 
λῆς τῶν ἐχϑραινόγτων αὐτῷ, μηνιαίας ἀγνώνας προσέταξεν 


4. Ἐλευσίνιος 6 Σασήμων b. 7. Oc] ὡς libri. 8. Ἔλινια. 
νὼν xti ἐν τῷ εὐαγίῳ Στεφάνῳ «Αὐριλιαγώγ b. 10. καὶ add. 
ex À. ἔπαρχον À b, ὕπαρχον vulg. 15. prius οὔτε add. 
ex A. 19. αὐτῷ À, αὐτὸν vulg. μηνιαίας À, μηνισίας 
vulg. 


Hoc ammo bellis liberatus Anastasius pervertendo Macedonio pa- 
triarchae ἃ recto fidei sensu studium omne contulit. plures autem 
episcoporum Anastasii gratiae sibi promerendae cupidi, Chalcedonensis 
synodi se declaraverunt adversarios: quorum  antesignanus Eleusius 
Asemensis episcopus extitit. Manichaeum vero quendam Syropersam 
genere, pictoriae artis peritum, presbyteri vestibus ornatum Cyzico ad- 
duxit Anastasius, qui monstruosa quaedam et a sanctis ecclesiae ima- 
ginibus aliena ad imperatoris Manichaeorum opinionibus assueti men- 
tem in Helenianorum palatio depingere ausus est: ex quo magna 
populi seditio coorta. ut praefectus in conventibus ecclesiasticis vel 
publicis processibus imperatorem pone sequeretur, novo commento 
Anastasios edixit: sibi quippe timebat a catholicorum tumultibus: et 
jam res in consuetudinem transiit. Xenaiam praeterea Manichaeorum 
sectatorem , Philoxenum alias dictum, utpote qui una secum senti- 
ret , Anastasius Byzantium accersivit. Macedonius autem, clero, mo- 
naclhis et populo propter eum tumultnantibus, neque communione, 
neque *alloquii fainiliaritate dignatus est: quocirca clam eum urbe sub- 
duxit Anastasius. Acholium porro quendam, ex infeusorum sibi sug- 


" CHRONOGRAPHIA. 231 


αὐτὸν λαμβάνειν, ἐπαινεϑεὶς τῆς πρᾳότητος. τοῦτο δὲ xai 
εἰς ἐνδεεῖς ἱεροσύλους ἔπραξεν. D 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ἀνεφάνη τις ἀγὴρ χυμευτὴς ὑπάρχων, V. 103 
φοβερός, Ἰωάννης ὀνόματι, ἐν ᾽ΑἈντιοχείᾳ ἐπιϑέτης, ὃς λάϑρα 
δεἰσερχόμενος εἰς τὰ ἀργυροπρατεῖᾳ ὑπεδείκνυεν τοῖς ἀργυρο- 
πράταις χεῖρας ἀνδριάντων χρυσᾶς καὶ πόδας καὶ ἄλλα ζώ.. 
δια λέγων" ὅτι ϑησαυρὸν εὗρον γέμοντα ταῦτα, καὶ ἠπά- 
τησεν πολλούς, καὶ ἐκόμβωσεν πολλούς" ὥστε γνόντα τὸν 
βασιλέα κρατῆσαι αὐτόν. ὁ δὲ προσήνεγκεν τῷ βασιλεῖ χα-- 
τολειγὸν ἵππου ὁλόχρυσον διὰ μαργαριτῶν καὶ τοῦτον λαβὼν 
ὁ βασιλεύς, λέγει αὐτῷ * ὄντως ἐμὲ οὐ κομβώσεις. καὶ ἐξώ- 
Quae» αὐτὸν εἰς τὴν Πέτραν τὸ φρούριον τῆς ᾿Ασίας, xar P. 129 
ἐχεῖ ἐτελεύτησε. 
Tovro τῷ ἔτει ᾿“ναστάσιος ὅ βασιλεὺς ἐτείχισε τὸ dd. A.M. 6ooo 
159«g χωρίον ὃν τῆς lMeconorauíag μέγα καὶ ὀχυρὸν, μέσον 
τῶν ὅρων κείμενον Ρωμαίων τε καὶ Περσῶν, καὶ ἐποίησεν 
ἐχχλησίας καὶ ὠρεῖα ἀπόϑετα σίτου καὶ κιστέρνας ὑδά- 
to» χαὲ ἐμβόλους’ ὀγομάσας αὐτὴν ᾿Αἰνωστασιουπολιν. 


1. τῆς πρᾳύτητος À, τῇ πρᾳότητι vulg. καὶ add. ex A. — 3. 
τῷ d' αὐτῷ Ere À , τούτῳ δ' ἔτει vulg. — 9. ϑησαυρὸν À, 9z- 
σκυρὼν vulg. 8. xai ἐχόμβωσεν πολλοὺςἾ haec ita exhibet a: 
ἐκόμβωσεν ἐπάρων nolla χρήματα xai λαϑὼν ἔφυγεν καὶ εἰσελϑὼν 
ἐν Κωνσταγτινουπόλει ἐχύμβωσεν χάχεϊῖ πολλούς. — 16. ὁρέων A. 
17. ὡραῖα À, nihil aliud quam latinum voc. horrea esse videtur. 
xigtéQrag À b, γεστέργας vulg. 


gestione gladium in caput educentem, menstruam annonam iussit re- 
portare Macedonius, tanta in hominem clementia laudatus: quam pa- 
riter. liberalitatem iu egenos quosdam, qui ecclesiam compilaverant, 
exercuit. 

Hoc etiam anno vir quidam artis conflatoriae peritus ac plane por- 
tentum aestimatus, loaunes nomine, veterator insignis Antiochiae vi- 
sus est: qui clam argentariorum tabernas obambulans, statuarum ma- 
nus, pedes et animalculorum signa auro solido conflata argentariis 
ostentabat, dicens: thesaurum huiusmodi rerum plenum inveni. et 
his praestigiis multos decepit atque delusit: adeo ut de illis moni- 
tus imperator hominem tenuerit. ille fraenum equi auro puro com- 
pactum gemmisque respersum imperatori obtulit: quo accepto, dixit 
Mnperator: certe non mihi praestigiis illudes: eumque relegavit Pe- 
tram, quod est Asiae munimentum: atque ibi tandem interiit. 

Hoc anno imperator Anastasius Daras castrum Mesopotamiae ma- Α. C. 500 
gnum atque firmum in Romanae ac Persicae ditionis finibus situm 
moenibus cinxit: et ecclesias horreaque reponendis frumentis ac 
cüternas recipiendis aquis, nec non porticus in eo constituit; el nun- 


333  '. THEOPHANIS 
ἔκτισε dà καὶ δύο δημόσια λουτρά, xai ἔδωκεν αὐτῇ δίκαια 
Β πόλεως. ᾿ | 
A.M.6001 Τούτῳ τῷ ἔτει ᾿“ΑἸναστάσιος ὃ βασιλεὺς Φλαβιανὸν τὸν 
᾿Αντιοχείας ἐπίσκοπον ἠνάγκασεν τῷ ξνωτικῷ Ζήνωνος ὑπο- 
γράψαι, ὃς ποιήσας σύνοδον τῶν ὕπ᾽ αὐτὸν ἐπισκόπων πολύ- 5 
στιχον ἐπιστολὴν ἔγραψεν, τὴν ἐν Νικαίᾳ καὶ Κωνσταντινου- 
Οπόλει καὶ Ἐφέσῳ ὁμολογῶν συνόδους, τὴν ἐν Χαλχηδόνι πα- 
ρασιωπῆσας. ἀπεκήρυξε δὲ καὶ Ζιύδωρον, ὑποτάξας κεφά- 
λαια δ᾽, δι’ ὧν μὴ συνάδων τῇ ἐν Χαλκηδόνι φαίνεται συνό" 
δῳ, μάλιστα δὲ τῇ φωνῇ τῇ, ἐν δύο φύσεσι, ἀπομάχονται. τὸ 
᾿ φασὲ δὲ τινες αὐτὰ ᾿,κακίου τοῦ Κωνσταντινουπόλεως εἶναι. 
ὃ dà Φλαβιανὸς ἰδιάζουσαν ἐπιστολὴν ἔγραψεν ᾿“ναστασίῳ 
τῷ σκοπῷ αὐτοῦ ἑπόμενος" ὁμοίως καὶ Ἐεναΐας ὃ δυσσεβής, 
ὅστις καὶ αὐθεντίας προσέϑηκε τούτοις τοῖς χεφαλαίοις, dva- 
ϑεμα xard τοῦ ϑειοτάτου “έοντος “Ῥώμης καὶ τῆς συνόδου 15 
Ὠ xa τῶν ὅμοφρόνων αὐτοῦ. Κωνσταντῖνος δ᾽ ἐπίσκοπος Σε- 
λευχίας τὴν ἐν Χαλχηδόνε ἁγίαν σύνοδον ἀνεϑεμάτισεν γρα.-- 
vag τὸ “αὐτὸ καὶ Ἐεναΐᾳ. Φλαβιανὸς δὲ ὡς διαβάλλων αὐτοὺς 


5. ὕπ' αὐτὸν À, ὑπ᾽ αὐτῷ b, ὑπ’ αὐτοῦ vulg. 8. x«i Διόδω- 
ρον» À b, Zfiódugor xai Θεόδωρον vulg. 9. δ΄ add. ex A. 
10. δὲ τῇ À, ἐν τῇ vulg. 11. φασὲ — — εἶναι om. Α. 13. 
ὁμοίως χαὶ À, ὁμοίως δὲ vulg. Ιά. αὐθεντίας προσέϑῃχε À, 
αὐθϑεντήσας, προσ. vulg. 17. ἀνεϑεμάτεισεν Α, ἄναϑεμ. vulg. 
18. τὰ αὐτὰ b, ταύτην Α ἃ, τὸ αὐτὸ vulg. αὐτοὺς À, αὖ- 
τὰς vulg. ͵ 


cupavit Ánastasiopolim: sed et publicae commoditati duo balnea di- 
cavit, et loco civitatis concessit iura. 
À.C. 501 Hoc auno Anastasius imperator Flavianum Antiochiae episcopum 
concordiae $anctioni a Zenone editae subscribere coegit, qui episco- 
um sibi subditorum congregata synodo, prolixam scripsit epistolam, 
Nicaenam , Cpolitanam et Ephesinam adimittens synodos, Chalcedone 
vero aclam silentio praeteriit. sed et Diodorum et ''heodorum sub- 
inde damnavit, quatuor subiiciens capita, in quibus cum Chalcede- 
neusi synodo minime consentire videtur: maxime vero vocibus istis, 
in duabus naturis, opponuntur ista capitula. nonnulli Ácacii Cpoleos 
praesulis ea capita foetum esse dicunt. porro Flavianus privatam 
Anastasio dedit epistolam, qua in mentem eius omnino concedit, quem- 
admodum etiam impius Xenaiías, qui eo progressus est temeritatis, ut 
adversus divinissimum Leonem Romae episcopum, synodum ipsam et 
utfiusque asseclas execrationes immitteret. quin etiam Constantinus 
Seleuciae episcopus sanctam Chalcedonensem synodum anathemate per- 
cussit, eadem prorsus ac Xenaias scribens. Flavianus autem ac si ipsos 


CHRONOGRAPHIA. e 338 


ἔγραψε τῷ βασιλεῖ μηνύων. ὃ δὲ βασιλεὺς ἠγανάχτησε κατ' 
αὐτοῦ, Κωνσταντῖνον μᾶλλον καὶ Ἐεναΐαν ἀποδεξάμενος. Ἠλίᾳ — « 
τῷ ἐπισκόπῳ “Ἱεροσολύμων ἔγραψεν ᾽“νασεάσιος κελεύων κατὰ 
τῆς ἐν Χαλκηδόνι συνόδου ψηφίσασϑαι. Ἠλίας δὲ ἀντέγραψε 
δτῷ βασιλεῖ ἀναϑεματίσας Νεστόριον καὶ Εὐτυχέα, Διόδωρον 
καὶ τὴν ἐν Χαλχηδόνε σύνοδον ἀποδεχόμενος. P. 130 
TQ δ᾽ αὐτῷ ἔτεε ἐγένετο ἐν ᾿““λεξανδρείᾳ ταραχὴ us- V. 10$ 
ταξὺ Ἰωάννου τοῦ ἐπισκόπου, τοῦ Νικαιώτου καὶ Ζ4αγαλαΐφου 
κόμητος, περὲ Γενναδιίου τοῦ Φικοπέτρου" καὶ ἐγένετο στά- 
ιοσις ἐπὲ τῆς πόλεως éni ἡμέρας πολλᾶς" καὶ ἐνεπύρισαν τὴν 
οἰκίαν τοῦ ἐπισκόπου Ἰωάννου οἱ στρατιῶται, ὑπὸ δὲ τῶν 
πολιτῶν ἡ οἰκία τοῦ Φικοπέτρον καὶ αὐτὴ ὁμοίως, καὶ ἔστη- 
σαν οἱ ᾿Αλεξανδρεῖς στήλην τοῦ βασιλέως ἐν τῷ ᾿Αντικαν.-. 
ϑάρῳ. 


i Τούτῳ τῷ ἔτει μοναχοί τινες αἱρετιχοὶ διακόσιοι ἐλϑὸν- A.M. 6002 
τες ἀπὸ ἀνατολῆς ἐν τῷ Βυζαντίῳ ἅμα Σευήρῳ τῷ δυσσεβεῖΒ 
κατὰ Ιἤἥακεδονίον καὶ τῆς συνόδου ἐσπούδαζον. τούτους 
""vacraciog ἐντίμως ἐδέξατο, ὡς ἐχϑροὺς τῆς ἐληϑείας καὶ 


P μηνύων. ó dà À e f, μηνύων ταῦτα. ὃ dàvulg. — 2. Koror. 
μᾶλλον xal ξεν. A, K. δὲ xal H. μᾶλλον vulg. 4. συνόδου A, 
συνόδῳ vulg. 5. Διόϑωρον xai Α a e f, “Διόδωρον x«i Otó- 
δωρον xui vulg. 6. σύνοδον om. A b. 8. τοῦ ante Nix. 
add. ex A. 10. ἐνέπρησαν e. 12. xxl αὐτὴ ὁμοίως Α e 
(αὐτοὶ e). 18. ἐγείμως] ἑεοίμως A. 


eo nomine accusare maluisset, haec omnia imperatori per litteras re- 
nunciavit. imperator Flaviano succensuit, Constantinum autem atqne 
Xenaiam probavit amplius; tum vero Eliae Hierosolymorum episcopo, 
ut adversus Chalcedonensem synodum ferret sententiam scripto man- 
davit. Elias imperatori rescribens, Nestorium et Eutychem, Diodorum 
et Theodorum diris devovit et actam Chalcedone synodum se reci- 
pere testatus est. 

Hoc etiam anno ingens tumultus Alexandriae exortus est inter 
Ioannem Nicaeotam episcopum et Dagalaiphum comitem Gennadii 
Phicopetri gratia: eaque seditio plures dies in urbe duravit. et qui- 
dem milites episcopi loannis domum incenderunt, et Phicopetri aedes 
a populo pariter combustae. Alexandrini porro ad Cantharum im- 
peratori statuam posuerunt. 

Hoc anno monachi quidam haeretici numero ducenti ab oriente À. C. 502 
Byzantium cum impio Severo transfretati insidias Macedonio et syn- 
odo damnationem parabant. istos Anastasius cum honore suscepit, 
ceu veritatis adversarios, qui totum conturbarent orientem et eadem 
pariter forent hic moliuri. Ioannes autem Alexandriae episcopus du- 


* 
» 
(- ttt 
4 
4 
* 


"234 — THEOPHANIS 


ταράξαντας τὴν ἀνατολὴν καὶ ὧδε ταῦτα πράσσοντας. "Lo- 
ἄννης δὲ ὃ ἐπίσκοπος ᾿“λεξανδρείας δισχιλίας λίτρας γρυσίου 
dide ὑπέσχετο τῷ βασιλεῖ, εἰ τὴν ἐν Χαλχηδόνι σύνοδον 
ἐκβαλεῖ τελείως. ὅ δὲ βασιλεὺς ἠνάγκαζεν ακεδόγεον κοι- 
νωνῆσαι τοῖς ἀποκρισιαρέοις Ἰωάννου καὶ Ἰωάννην δέξασθαι 5 
μὴ δεχόμενον ugdà ἐχβάλλοντα τὴν σύνοδον. Ἰαχεδύνεος dà 
εἰγετέστη εἰπών: μὴ κοινωνεῖν αὐτοῖς, εἶ μὴ ὁμολογήσουσιν 
Cugrépa καὶ διδάσκαλον τὴν ἐν Χαλχηδόνε σύνοδον. Δίευτέ- 
ριος δὲ ὅ ἐπίσκοπος τῶν ᾿Αρεειανῶν τοῦ Βυζαντίου βαπείζων 
τινὰ βαρβαρὸν λεγόμενον παρὰ τὴν δεσποτικὴν παράδοσιν, τὸ 
ἐτόλμησεν εἰπεῖν. βαπτίζεταε βάρβαρος εἰς τὸ ὄνομα τοῦ 
πατρὸς δι᾽ υἱοῦ ἐν ἀγίῳ πνεύματι. καὶ εὐθέως ἐξηράνϑηὴ 7 
κολυμβήϑρα. ὃ δὲ βάρβαρος ἔμφοβος γενόμενος ἔφυγε καὶ 
πᾶσιν ἐγνώρισε τὸ ϑαῦμα. ὃ δὲ βασιλεὺς αχεδόνιον τὸν 
Καωνσταντινουπόλεως ἠνάγχαζεν ἀναϑεματίσαι τὴν ἐν Χαλκη- 15 
D δόνε σύνοδον, καϑάπερ καὶ Ἠλίας ὃ Ἱεροσολύμων" ὃ δὲ Μα- 
κεδόνιος χωρὶς οἰκουμενικῆς συνόδου ἐχούσης πρόεδρον τὸν 
Ῥώμης ἐπίσχοπον ἀδύνατον ἔλεγεν τοῦτο ποιῆσαι. ὅϑεν 
ἐχϑράνας αὐτῷ ὃ βασιλεύς, τοὺς προσφεύγοντας τῇ ἐκκλη- 


.4. ταράξας À b. καὶ τοὺς ταῦτα À e, xal ὡς ταῦτα ἃ. 4 
ἐχβαλεῖ À, ἐχβάλῃ vulg. 6. δεχόμενον μηδὲ A, δεχόμενον αὐ- 


τὸν μηδὲ vulg. 7. ὁμολογήσρυσιν À, ὁμολογήσωσεν vulg. 
9. τοῦ Βυζαντίου add. ex A. dá 16. ὁ ante Ἵερ. add. ex A. 
d τὸν Ῥώμης Δ, τῆς "P. vulg. 19. προσφεύγοντας À, προφ. 
vulg. 


centas auri libras imperatori se daturum pollicitus est, si modo cele- 
bratam Chalcedone synodum funditus abrogaret. | imperator itaque 
Macedonium cum loannis legatis communionem habere cogebat et 
Ioanni ipsi, qui nec reciperet: nec respueret synodum , pacem dare. 
in. adversum opposuit se Macedonius dicens: nullam se communionem 
iis impertiri, nisi matrem et magistram profiterentur Cbalcedonensem 
synodum.  Deuterius porro Arianorum episcopus Dyzantii quempiam 
nomine barbarum baptizare paratus, repugnante licet dominica traditio- 
ne, verba istiusmodi proferre ausus est: baptizatur barbarus in nomine 
patris per filium, in sancto spiritu: et confestim exaruit piscina. 

arbarus terrore perculsus fugae se dedit et omnibus postmodum, quod 
contigerat miraculum, manifestavit. in his imperator Macedonium 
'Cpoleos praesulem habitam olim' Chalcedone synodum reprobare, 
quemadmodum et Hierosolymorum episcopus Elias, cogebat. ad haec 
Macedonius: citra universalem synodum, cui primus assideret Roma- 
nus episcopus, id se exequi non posse referebat. quibus imperator 
exasperatus, immunitatis quaerendae causa confugientes iu ecclesiam 


CHRONOGRAPHIA. 235 


eng ἀποσπᾶσϑαι ἐχέλευσε βιαίως, xad ἐν ταῖς ἐκκλησίαις τῶν 
αἱρετικῶν ὅρους ἐσυλίας παρέσχετο. ὅσοι δὲ κληρικοὶ x«i 
λαϊκοὲ αἱρετικοὶ ἐτύγχανον ἐν τῷ Βυζαντίῳ, τῷ Σευήρῳ καὶ 
τοῖς αἱρετικοῖς μοναχοῖς ἀνατολικοῖς ἐσχόλαζον κατὰ ἤακε- 
5 δονίου σπουδάζοντες" ὅϑεν οἱ κατὰ τὴν Παλαιστίνην 9ε6- 
φόροι μοναχοὲ ζήλῳ Seit κινηϑέντες, ἦλθον εἰς τὸ Βυζάντιον 
κατὰ Σευήρου καὶ τῶν σὺν αὐτῷ μοναχῶν. “΄Ὠωρόϑεος dàP.i3i 
μοναχὺς α(λεξανδρεὺς πολύσειχον βίβλον ἔγραψεν ὑπὲρ τῆς 
ἐν Χαλκηδόνι συνόδου, ἣν δέδωχε Ἰἤάγνᾳ τῇ νύμφῃ ᾿ἄναστα- 
Ἰοσίου * ἐπ᾿ ἀδελφῷ ὀρϑοδόξῳ οὔσῃ. αὕτη δὲ ᾿Μναστασίῳ τὴν 
βώλον προσήνεγκεν ἐλπίζουσα δι᾽ αὐτῆς μετατίϑεσθαι αὐτόν. 
ó δὲ ἐντυχὼν αὐτῇ καὶ παρὰ γνώμην αὐτοῦ εὑρὼν οὖσαν... 
“ωρόϑεον μὲν εἰς Ὥασιν ἐξορέζει καὶ τὴν βίβλον ἐξουϑενεῖ διὰ 
τὸ ἐπιγράφειν, Τραγῳδία, ἤγουν προφητεία τῆς νῦν καταστά- 
15g£c6, ὥσπερ τῷ μεγάλῳ Βασιλείῳ φασὶν εἰρῆσϑαι κατὰ Jov- 
λεανοῦ. ὁ δὲ ΠΙαχεδόνιος Φλαβιανὸν τὸν ᾿Αντιοχείας, καὶ πάν- 
τας τοὺς τολμῶντας λέγειν τι κατὰ τῆς συνόδου ἀνεϑεμάτιζεν, B 
καὶ τοὺς ὠποχρισιαρίους Φλαβιανοῦ ἐλθόντας πρὸς αὐτὸν διά. 
εινας χρείας ἀνεθεμάτισεν καὶ ἐδίωξεν. ες Y. 105 
20 Τούτῳ τῷ ἔτει σύνοδον κροτηϑῆναι ἐν Σιδῶνι ᾿ναστά- A.M.6003 


1. ἐν --- τῶν add. ex À. 4. τοῖς αἱρετικοῖς μογαχοῖς b, τοῖς 
alo. δΜίαγνεχαίοες Α, τοῖς Μᾶανιχαίοες αἱρεκιχοῖς vulg. 5. τὴν 
add. ex A. 10. αὕτῃ À, αὐτὴ vulg. 12. x«à add. ex A. 
16. τὸν ὑπὸ yt. À. 20. Σιϑώγε À, Σιδωγίᾳ vulg. A vra- 
σιάσιος add. ex b. 


per vim abripi iussit et libertatis huiusmodi haereticorum fanis con- 
cessit iura. quilibet autem tam e clero, quam e plebe Byzantii de- 
gentes haeretici Severo atque haereticis istis orientis in oppugnando 
Macedonio praestabant operas: ex quo deiferi Palaestinae monachi 
divino moti affectu Severum et eius asseclas monachos confutaturi 
Cpolim convenerunt. Dorotheus interim Alexandrinus monachus pro 
. Chalcedonensis synodi defensione volumen ingens a se conscriptum 
1magmae Anastasii fratris sponsae rectum de fide sensum illuc usque 
servanti obtulit: quem ipsa dedit Anastasio, claritate doctrinae virum a 
perfidia dimovere sperans. ille libro perlecto, cum praeter opinionem 
opus digestum animadverteret, Dorotheum in Oasim ablegat et flocci 
fecit librum, quod gereret inscriptum "Tragoedia, hoc est prophetia 
praesentis rerum status: quemadmodum a magno etiam Basilio adver-- 
sus Iulianum pronunciatum narrant. caeterum Macedonius Flavianum 
Antiochensem et quicumque contra synodum leviter oblatrarent, ana- 
thematum fulmine percellebat, Flavianique legatos, ob quaedam ne- 
gotia se convenientes, execrationibus suppositos e conspectu amovit. 
Hoc anno synodum Sidoniae congregari sanxit Anastasius. Soterichus A. C. 503 


236 THEOPHANIS 


σιος ἐϑέσπισεν. Σωτήριχος γὰρ ἐπίσκοπος Καισαρείας Καπ- 
παδοχίας ὑπὸ Ἰακεδυνίου χειροτονούμενος ἐγγράφως ὡμολό-.- 
γησεν δέχεσθαι τὰ δόγματα τῆς ἐν Χαλχηδόνε συνόδου, ὡς 
ὅρον πίστεως. μετὰ δὲ ταῦτα πολεμιώτατος γέγονεν οὗτος, 
Co ὠπελϑεῖν εἰς ἀνατολὴν xai τῷ δυσσεβεῖ Ἐεναΐᾳ κοινολο- 5 
γήσασϑαι, καὶ ἄμφω σύνοδον γενέσϑαι εἰς Σιδῶνα τὸν βασι- 
λέα αἰτήσασθαι éni τῇ τελείᾳ ἐχβολῇ τῆς ἁγίας à» Χαλκη- 
ϑόνε συνόδου" ἥτις καὶ συνέστη καὶ ϑᾶττον διελύϑη, τοῦ 
βασιλέως πέμψαντος εἰς τοῦτο Εὐτρύπιον τριβοῦνον, ὃς καὶ 
᾿διαλύσας αὐτήν, Φλαβιανὸν τὸν ᾿Αντιοχείας καὶ Ἠλίαν τῶν 10 
“εῤοσολύμων σὺν τοῖς ἐπισκόποις αὐτῶν τὰ πρὸς ἡδονὴν γρά-- 
yat τῷ βασιλεῖ παρεσκεύασεν. Φλαβιανὸς δὲ τὰς τρεῖς μό- 
vac συνύδους καὶ τὸ τοῦ Ζήνωνος Ἑνωτικὸν δέχεσθαε &yga- 
Ψψεν, τῆς ἐν Χαλκηδόνε μνήμην μὴ ποιησάμενος. Ἤλιας dà 
Ὁ ὃ Ἱεροσολύμων xai τὴν ἐν Χαλκηδόνι ἔγραψεν ἀποβάλλεσϑαι. v5 
Σωτήριχος δὲ ὃ Καισαρείας Καππαδοχίας καὶ Ἐξναΐας κατὰ 
Φλαβιωνοῦ καὶ Ἠλία ἀνήγαγον τῷ βασιλεῖ, ὅτι διὰ τὸ μὴ 
ϑέλειν αὐτοὺς τρανῶς κατὰ τῆς συνόδου τῆς ἐν Χαλκηδόνι 
ἀποφήνασθαι, συνῆλθον ἀλλήλοις. ᾿ΑΙναστάσιος δὲ ὀργισϑεὶς 


4. πολεμιώτατος γέγονεν οὗτος b, πολεμεώτατα γέγ. οὕτως vulg. 
5. ἐπελϑεὶῖν)] ἀποθανεῖν Α e. ἡ. ἐν Xaàx. À, ἐν τῇ X. vulg. 
8. x«i ante συνέστη add. ex A. 11. τὰ πρὸς ἡδονὴν b, τὰ 
πρὸς Zidóyioy A, τὰ παρὰ Σιϑωγέαγ vulg. 16. x«i Ξεναΐας 
om. À e. 17. ἀγήγαγεν Α. 


enim Caesareae Cappadociae a Macedonio consecratus, Chalcedonensis 
synodi decreta, velut fidei regulas se admittere scripto professus est. 
eius autem postmodum factus inimicus adeo ivit in adversum, ut in 
orientem profectus, impio Xenaiae rem omnem communicarel, et ad 
extirpandam funditus sanctam Chalcedonensem synodum aliam Sido- 
miae celebrari ab imperatore postularet uterque; et haec convocata 
dicto citius dissipata est et soluta Eutropii tribuni ab imperatore iu 
hunc finem missi opera, qui ea abrogata, Flaviano Antiochiae et Eliae 
Hierosolymorum subiectisque ipsis episcopis, ut, quae ipsis placerent, 
ad imperatorein referrent, auctor fuit. Flavianus porro synodos tres 
solummodo et Zenonis concordiam se recipere scripsit, nulla prorsus 
de Chalcedonensi facta mentione: Elias autem Hierosolymorum epi- 
scopus Chalcedonensem se proscribere testatus est: Soterichus autem 
Caesareae Cappadociae et Xenaias imperatori adversus Flavianum et 
Eliam rescripserunt, ipsos nimirum, dum adversus Chalcedonensem syn- 
odum palam dare sententiam recusarent, quominus in coetum et unum 
sensum coirent, in causa fuisse. quare iratus Anastasius falsis qui- 
busdam monachis, ut Antiochiae convenirent, ubi tumultu in Flavia- 


CHRONOGRAPHIA. |. 233 


ὑπέθετο μογαχοῖς τισε ψευδωνύμοις συνελθεῖν ἔν ᾿Αντιοχείᾳ 
καὶ κατὰ Φλαβιανοῦ στασιάσαι, αἰτοῦντας αὐτὸν ἀναϑεματίσαιε 
τὴν ἐν Χαλχηδόνε σύνοδον καὶ Διόδωρον καὶ Θεόδωρον καὶ 
Ἰβὰν καὶ Θεοδώρητον, ὃ καὶ ἐποίησεν μιχροψυχήσας ὦλα- 
5. βιανός καὶ ἐπ᾽ ἐκκλησίας αὐτοὺς ἀνεθεμάτισεν σὺν τῇρ. ι3. 
συνόδῳ. | 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει καὶ κατὰ ακεδονίου ὃ βασιλεὺς κατε- 
σχεύασεν" καὶ οἱ ἀποσχισταὶ μετὰ μισϑωτῶν ὄχλων ἐν τῷ 
ἀρχαγγέλῳ τοῦ παλατίου καὲ ἐν τῇ μεγάλῃ ἐκκλησίᾳ ψάλλον- 
IO rec ἐν κυριακῇ τὸ τρισάγιον προσετίϑουν TO, ὃ σταυρωϑεὶς 
δι᾽’ ἡμᾶς, dore τοὺς ὀρϑοδόξους ἐξ ἀνάγκης μετὰ πληγῶν av- 
τοὺς ἐλάσαι. ὃ δὲ βασιλεὺς προφανῶς διὰ τῶν ἀποσχιστῶν 
μοναχῶν καὶ κληρικῶν καὶ Ἰουλιαγοῦ τοῦ Καρίας ποτὲ ἐπι- Βα. 
σχόπου, ἔπειτα δὲ ᾿“Ἱλικαρνασσοῦ, καὶ Σευήρου τοῦ δυσσεβοῦς 
15ér& μοναχοῦ ὄντος, ἐπολέμει τὸν lMaxedóvio» ὕβρεσιν αὐτὸν 
δημοσίαις αἰσχραῖς ἐμβάλλων. τὰ δὲ πλήϑη σὺν γυναιξὲ xad 
ξέχνοις ἡγουμένοις τε τῶν ὀυϑοδόξων μοναχῶν ἔχραζον ἀϑροι.- 
gJévra* καιρὸς μαρτυρίου, μὴ καταλείψωμεν τὸν πατέρα 
ἡμῶν" ὑβρίζοντες τὸν βασιλέα ανιχαῖον καὶ τοῦ κράτους 
4ο ἀγάξιον. ὃ δὲ φοβηϑείς, κατέκλεισε τὼς ϑύρας τοῦ παλατίου, 


1. συνελθεῖν À, συνδιελϑεῖν vulg. 10. ὁ add. ex A. 13. 
τοῦ À, τῆς vulg. Καρυᾶς b e, Bagsíag a, Καισαρείας f. 
16. ἐμβάλλων À, συμβάλλων vulg. 19. ὑβρέζοντες À b e, Üfge- 
ζόν τε vulg. 20. κχατέχλεισε À, ἀπέκλεισε vulg. 


num excitato, Chalcedonensem synodum simulque Diodorum, Theodo- 
rum, [bam et Theodoretum cum execratione eum eiurare postularent, 
suggessit: quod ille ex animi deiectione executus est, et in ecclesiae 
publico conventa eos una cum synodo percussit anathemate. 

Hoc etiam anno imperator Macedonio struxit insidias: schismatici 
vero turba mercede conducta in aede ad palatium archangelo dicata 
et in magna quoque ecclesia die dominico ter sanctam hymnum ca- 
nentes, aiddidere: qui crucifixus es! pro nobis: ex quo ad eos etiam 
adiunctis verberibus extrudendos impulsi sunt orthodozi. imperator 
autem schismaticorum manachorum clerique virorum et Iuliani quon- 
dam Cariae, postmodum vero Halicarnassi episcopi, et impii Severi 
monachum adhuc agentis opera foedis palam emissis contumeliis Ma- 
cedonium oppugnabat. verum urbis conferta plebs cum mulieribus 
et pueris, nec non orthodoxorum monachorum praefectis vociferaba- 
tur. adest martyrii tempus, ne patrem nostrum deseramus. et con- 
vicia in imperatorem coniiciebat, ipsum Manichaeum et imperio pror- 
sus indignum clamitans. quibus ille territus, palatii portas obsera- 


4*5. 


238 THEOPHANIS 


xad πλοῖα πρὸς φυγὴν ηὐτρέπισεν. τὸν δὲ ακεδόγνιον duó- 
σας μηκέτε θεάσασθαι, τότε παρεκάλει ἰδεῖν. φοβηϑεὶς τὰ 
Οπλήϑη. τούτου δὲ ἐρχομένου πρὸς αὐτόν, ὃ λαὺς τοῖς zyov- 
᾿ μένοις καὶ μοναχοῖς διεμαρτυρήσατο λέγων" τὸν πατέρω ἡμῶν 
ἔχομεν. καὶ οἱ τῶν σχολῶν εὐφημουν αὐτὸν διερχόμενον. εἰσ- 5 
ελϑὼν δὲ πρὸς ᾿Αναστάσιον, ἤλεγξεν αὐτὸν, ὡς πολέμιον 
τῆς ἐκκλησίας. ὅ δὲ ὑπεχρίϑη πρὸς τὴν ὥραν ἐνοῦσϑαι 
V. 106 αὐτῷ. 
A.M. 6004 Ἱεροσολύμων ἐπισκόπου '"HMa ἔτος ἕν. 
D Τούτῳ τῷ ἔτει ακεδόγιον ἡπάτησεν ὃ βασιλεὺς διὰ io 
Κέλλωρος μαγίστρου ὑπομνηστικὸν ποιῆσας πρὸς αὐτόν, ἐν 
ᾧ τὴν πρώτην [καὶ τὴν δευτέρα») σύνοδον ὁμολογεῖ δέχεσθαε, 
vj» δὲ ἐν Ἐφέσῳ xai Χαλχηδύνι εἴασεν: ὕπερ μέμψιν με- 
γώλην τῷ ἸΠακεδονίῳ προσήγαγεν. διὰ γὰρ τούτου καὶ τὸ 
ξνωτικὸν Ζήνωνος ἐδέξατο, ᾧ τινε καὶ χειροτονούμενος ὑπέ- 15 
γραψεν. ὁ δὲ Παχεδόνιος ἀπελϑὼν εἰς τὴν Δαλμάτου μο- 
Ρ. 133 νήν, τοῖς κληρικοῖς καὶ uovayol; ζηλωταῖς σχανδαλισϑεῖσιν 
εἰς αὐτὸν ἀπελογήσατο διὰ προσφωνητιχοῦ Aóyov , ὅτι δέχε.- 
ται τὴν ἁγίαν ἐν “Χαλχηδόνε σύνοδον καὶ τοὺς μὴ δεχομέ- 


U 


1. ηὐτρέπισεν À b e, εὐτρέπιζεν vulg. 4. διεμαρτύρατο A. 
8. αὐτῷ À b, αὐτὸν vulg. 13. xal τὴν δευτέραν om. A 

ὁμολογεῖ À, ὡμολόγει vulg. 18. εἰς αὐτὸν] ὑπ’ αὐτῶν A. 
προσφωνητιχοῦ Α b, προῴψων. vulg. 19. &yíay add. ex Α. 


vit et ad fugam naves tenuit paratas: quique prius etiam iureiu- 
rando Macedonium ad conspectum nusquam admissurum se obstrin- 
xerat, timore correptus eundem videre exoptabat fervide: ac tum eo 
ad imperatorem proficiscente , pe cum magnis acclamationibus ad 
abbates et monachos conversa dicebat: patrem nostrum apud nos ha- 
bemus. sed et militares scholae pertranseuntem illum faustis voci- 
bus prosequebantur. denique ad Anastasium introductus, illum ceu 
ecclesiae Totem obiurgavit: ille vero pacem et unum cum episcopo 
sensum tenere in praesens tempus simulavit. 
A. C. 504 Hierosolymorum episcopi Eliae annuus unicus. 

Hoc anno commentario per Cellorem magistrum misso Macedo- 
nium imperator decepit: ac primam quidem et secundam synodum 
se probare fatebatur, Ephesinam vero et Chalcedonensem penitus ta- . 
cebat: qua magnam sibi invidiam conciliavit Macedonius: per huius- 
modi quippe commentarium concordiae sanctionem a Zenone editam 
probavit, cui iam, dum ordinaretur, subscripserat. eapropter Macedo- 
nius ad Dalmatae monasterium profectus ad clericos et monachos 
ferventiori zelo ductos et visi facinoris foeditate indignatos declama- 
torio sermone defensionem instituit, protestatus, se Chalcedonem syn- 


4 


CHRONOGRAPHIA. 299 


yov; αὐτὴν αἱρετιχοὺς ἔχει, καὶ συνελειτούργησαν αὐτῷ. ὃ 
δὲ βασελεὺς δώροις ἔπεισεν τοὺς ὁμόφρονας αὐτοῦ κληρικοὺς 
καὶ μοναχοὺς ἄλλον ἐπίσκοπον ψηφίσασθαι, ὅπερ καὶ ᾽Αρεά- 
ὅνην καὶ τοὺς τῆς συγκλήτου μεγάλως ἐλύπει" ἠγαπᾶτο γὰρ 
5 Μακεδόνιος καὶ διὰ τὸ καϑαρὸν τοῦ βίον καὶ διὰ τὸ ὀρϑὸν 
τῶν δογμάτων, εἰ καὶ ἡπαεηϑη. καὶ παρεσχεύασεν ὁ βασι-ἅἍ 
λεὺς δύο φαύλους τινὰς κατηγορῆσαι ακεδόνεον, ὡς πωιό-Β 
ἐραστὴν καὶ αἱρετικόν, ἀποδοῦναε δὲ ταῦτα ἐγγράφως τῷ 
ἐπάρχῳ καὶ τῷ μαγέσερῳ" ὁμοίως δὲ καὶ κατὰ πρεσβυτέρων 
toad διακόνων ὀρϑοδόξων. ἐχέλευσα δὲ ὃ βασιλεὺς Κέλλωρα 
τὸν μάγιστρον καταγαγεῖν αὐτὸν τοῦ ἐπισκοπείου βιαίως, 
βοιῶντος Πἥωακεδονίου, ἑτοίμως ἀπολογεῖσθαι, οὐ μόνον ἐν τῷ 
πραιτωρέῳ., ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ ϑεάτρῳ. πολλοὶ δὲ τῶν κληῤρι- 
x&» εἰς φυλακὰς ὀβλήϑησαν" ἄλλοι δὲ φυγεῖν ἰσχύσαντες, ἐν 
Ῥώμῃ xai Φσινίκῃ διεσπάρησαν. ὁ δὲ ἀσεβὴς βασιλεὺς τὸν 
αὐϑεντικὸν χάρτην τῶν πεπραγμένων ὃν Χαλκηδόνι did zov C 
μαγίστρου λαβεῖν παρὰ IMaxedovíov xai διωρρῆξαι ἔσπευδεν. 
ἸΜαχεδόνιος δὲ σφραγίσας αὐτόν, ἐν τῷ ϑυσιαστηρίῳ ἀπὲ- 
ϑετο. Καλοπόδιος δὲ ὃ εὐνοῦχος, οἰχονόμος ὧν τῆς μεγάλης 
λοἐχχλησίας, κλέψας αὐτὸν τῷ βασιλεῖ ἀπεχόμισεν. τότε DMoxs- 


ή. μεγάλως À, μεγάλους vulg. η. Μαχεδόνιον Α, Maxtdovíou 


vulg. 8. ἀποδοῦναι Α e, ἐπιδοῦναι vulg. 9. ἐπάρχῳ A, 
Ünaoyo vulg. 10. ó βασιλεὺς add. ex Α e. 1j. φυλαχὰς 
À, φύλαχας vulg. 15. ἀσεβὴς om. A. 17. xai di«Qpz6i] 
πρὸς διάῤῥηξιν b. 19. αὐτὸν À, αὐτὸ vulg. 


odum admittere et, qui eam reiicerent, haereticos habere: quibus 
auditis una cum eo sacra missarum peregere mysteria. interea impe- 
rator clericos atque monachos una secum sentientes donis impulit, ut 
alium episcopum in eius locum subrogarent, quod Areadnam et ordi- 
nis senatorii praecipuos afllixit: erat quippe cunctis carus Macedo- 
nius, tum ob vitae munditiem, tum ob rectam et sinceram de fide 
sententiam, quamvis dolum postmodum fuerit passus. ad haec impe- 
rator duos nequam et profligatae vitae comparavit viros, qui Macedo- 
nium praeposterae in pueros libidinis et haereseos criminarentur et 
de istis praefecto atque magistro scriptam offerrent accusationem: et 
aliam parem adversus catholicos presbyteros et diaconos instruxit. im- 
peravit denique Cellori magistro, episcopali aede Macedonium summa 
vi deturbare, vociferantem, se nou in praetorio modo, sed etiam in 
theatro defensionem suscipere paratum. hinc e cleri grege plures in 
carcerem coniecti: alii fugae beneficium nacti, per Romanam et Phoe- 
niciam provinciam dispersi. impius autem imperator authenticas rerum 
apad Chalcedonem gestarum tabulas magistri ope a Macedonio reci- 


240 - THEOPHANIS ' 


δόνιον  vvxzóg ἔξαγαγὼν ὃ βασιλεὺς βιαίως εἰς Χαλκηδόγα, 
κακεῖϑεν εἰς Εὐχαΐταν ἐξορισϑῆναι προσέταξεν.) μηδὲν τῶν 
κατ’ αὐτοῦ ζητηϑῆναι τολμήσας, φοβηϑεὶς τὰ πλήϑη. τὴ δὲ 
ἑξῆς προβάλλεται ἐπίσχοπον Τιμόϑεόν τινα πρεσβύτερον καὲ 
σκευοφύλαχα τῆς ἐχχλησίας, τὸν ἐπίχλην “Πιτροβούλην καὶ δ 
D Κήλωνα, διά τινας πράξεις προσφόρους τοῖς ὀνόμασιν, ὅστις 
᾿εἰσιὼν ἐν ταῖς ἐκκλησίαις πρότερον τὰς ἸΠαχεδονίου εἰκόνας 
κατέφερεν καὶ οὕτως ἐλειτούργει" Ἰωάννην δὲ τὸν ᾿“λεξαν- 
δοείας ἐν τοῖς διπεύχοις ἐνέταξε τὸν Νικαιώτην καὶ συνοδικὰ 
πρὸς αὐτὸν ἔγραψεν. ᾿Αναστάσιος δὲ ἐννοηϑείς, ὕτε χωρὶς 1o 
καϑαιρέσεως τὸν ακεδόνιον ἀκρίτως ἐξώρισεν, πέμψας μά- 


Ψιιογγίστρον, ἔστησεν αὐτὸν ἐπέχεινα Κλαυδιουπόλεως τῆς Ὅνω- 


οιἰάδος. αὐτοὲ δὲ δικασταὲ καὶ μάρτυρες καὶ κατήγοροι. ὃν- 
τες, ἀπόντα καϑαιροῦσι τὸν ἐχβληϑέντα πρὸ χρίσεως, καὶ δι᾽ 
ἐπισκόπων πέμπουσι τὴν καθαίρεσιν καὶ πρεσβυτέρου Kwli-15 


Ρ. ι364 κηνοῦ. τούτους ἰδὼν ϊακεδόνιος, πρὲν αὐτοὺς λαλῆσαι, 


ἠρώτα, εἰ δέχονται τὴν ἐν Χαλκηδόνι σύνοδον; τῶν δὲ εἰπὸν- 
τῶν" τίς γὰρ εἰ; τότε αὐτὸς ἔφη" Σαββατιωνοὶ ἢ Maxs- 


2. ἐν Εὐχαΐταις b, εἰς Evyáita A. 4. προὐβάλετο b. 10. 
αὐτὸν À, ἐχεῖνον vulg. 11. μαγιστριαγνὸν b. — 12. ἔστησεν À, 
ἔπεμψεν ναὶξ. 16. τούτους] obs f. 15. ϑέχονται À, ϑέχων- 
vas vulg. 18. τίς Α, τί vulg. τότε] τούτου À. 


pere et discerpere contendebat: eas vero sigillo notatas in altari Ma- 
cedonius reposuit: quas demum Calepodius eunuchus magnae eccle- 
siae oeconomus furtim subreptas ad imperatorem detulit. postremo 
Macedonium noctu per vim abductum Chalcedonem primum, inde 
Euchaitam deportari 1ussit imperator, nullam ob plebis metum de ipsi 
obiectis inquisitionem facere ausus. sequente luce Timotheum quen- 
dam presbyterum et ecclesiae sceuophylacem, ex quibusdam gestis 
nominibus accommodatis cognomento Litrobulem et Celonem, decla- 
rat episcopum : qui primum ecclesias ingressus, Macedonii deposuit 
imagines atque ita demum sacris operam dedit: Ioannemque Nicaeo- 
tam Alexandrinum in ecclesiae tabulas recensuit synodicasque litte- 
ras ad eum scripsit. perpendens porro Anastasius Macedonium indi- 
cta causa nullave depositionis in eum lata sententia in exilium eie- 
ctum , misso magistro diem ei dixit ultra Claudiopolim Honoriadis 
provinciae. in eum vero iudices, testes et accusatores instituti depor- 
tatum iam ante iudicium et absentem muneris abrogatione damnant 
et per episcopos et presbyterum Cyzicenum depositionis sententiam 
mittunt. quos ubi conspexit Macedonius, etiam ante sermonis exor- 
dium interrogat , num Chalcedonensem synodum admittunt? respon- 


| CHRONOGRAPHIA.- — 241 


δονιαγνοὲ εἰ £qegóv uot καϑαίρεσιν, ἔδει us δέξασθαι. καὶ 
οὕτως ὑπέστρεψαν ἄπρακτοι’ καὶ αὐτὸς κατέλαβε τὴν Ed- 
χαΐταν. τότο καὶ Φλαβιανὸν ἐσπούδασϑ τοῦ ϑρόγου ᾽ΔἌντιο- 
χείας ἐκβαλεῖν ὃ παράνομος βασιλεύς, καὶ Σευῆρον τὸν npo- 
δφανῆ τῆς ἀληϑείας ἐχϑρὸν ἀντεισάγειν. ἐπέϑεντο δὰ κατηγο- 
ροὗὔντες αὐτὸν ὅτι στόματι μόνον τὴν σύνοδον ἀνεθεμάτισεν, 
καὶ οὐ χαρδίᾳ. λοιπὸν xai συνεβουλεύοντο δὲ πεμφϑέντες Β 
ἄρχοντες παρὰ τοῦ βασιλέως τοῦ ἐξεῶσαι αὐτόν, καὶ ὀλίγον 
ὑποχωρῆσαι διὰ τὸν τάραχον. τούτου δὲ εἰς Πλατάγους 
το ἐξελθόντος, εὐϑέως τὸν δυσσεβῆ “Σευῆρον ἐχειροτόνησαν προ- 
μογάσαντα ἐν τῇ μονῇ τῶν ἀποσχισετῶν πλησίον τοῦ αϊου- 
uà Γάζης. Φλαβιανὸν δὲ ἐν Πέτραις ἐξώρισαν, καὶ ἄλλους 
πολλοὺς ἐπισχύπους σιδηρωμένους καὶ κληρικοὺς καὶ μονα- 
xove. Ἠλίας δὲ ὃ Ἱεροσολύμων ἀναγκαζόμενος ὑπὸ τοῦ βα: 
150uÀég ἢ Σευήρῳ κοινωνῆσαι, ἢ τῆς ἐπισκοπῆς ἐκβληθῆναι, 
τῶν μοναχῶν ὀχυρωσάντων αὐτόν, τῆς ἐπιρκαπῆς μᾶλλοχ ᾧρε- 
τίσατο ἐκβληϑῆναι, καὶ ἐχεεροτονήϑη Ιωάννης ἀπὸ aravoogv- c 
λάχων, συνϑέμενας ποιεῖν ὅσα ϑέληυσι. χειροτογηϑεὶς δὲ οὐδ᾽ 
ἕτερον ἐποίησεν. E 


ἃ. τὰ Εὐχάττα b, τὴν Eüzeftag Α. 13. fort. σεσιδηρωμένους. 
15. g ante Σευγρῷ add. ex b. 


dentibus illis: tu quis es? dixit ipse. Sabbatiani aut Macedoniani, si 
mihi depositionis deferrent, sententiam me admittere oporteret.; et — 
ita re infecta reversi sunt: ipse vero Euchaitam profectus est. eadem 
quoque tempestate Flavianum Antiochiae throno deiicere tentavit ini- 
quus imperator, et in eius locum Severum apertum veritatis hostem 
intrudere. hoc unum insimulabant accusátores, quod ore solo, non 
cordis sensu anathema in synodum pronunciasset. consilium subinde 
dabant qui ad eum expellendum ab imperatore missi fuerant magi- 
stratus, ut ob enatos tumultus ad breve tempus secederet. illo ita-. 
que ad Platanos profecto, impium Severum in schismaticorum mona- 
sterio ad Gazae Maiumam prius monachum agentem confestim ordi- 
maverunt episcopum: Flavianum vero Petras simul cum aliis pluribus 
episcopis, clericis δὲ monachis ferro onustis relegaverunt. Elias de- 
mum Hierosolymitanus aut. cum Severo communionem gerere, aut 
abdicati episcopatus mulctam sustinere per vim ab imperatore com- 
pulsus, monachis eius animum obfirmantibus, episcopatu potius de- 
pelli elegit: in cuius locum suffectus est. quidam Ioannes e sanctae 
crucis custodibus unus, qui omnia ad illorum arbitrium se facturum 
pollicitus est: quod certe occupata post ordinationem sede nusquam 
praestitit. 


7. heophanes. 16 





44 . THEOPHANIS- 


A.M.6005:: Κωνοταντινουπόλεως éxigxónoo Tipo9£ov , “Ἱεροσολύμων 
 "Joavsov, ᾿Αντιοχείας Σενήρου ἔτος a. | | 

Τούτῳ τῷ ἔτει Βιταλιανὸν τὸν υἱὸν Πατρικιόλου κόμητος 

Φοιδεράτων οἱ ἐν Σχυϑίᾳ καὶ υσίᾳ καὶ λοιπαῖς χώραις ὀρϑὸό.- 

D δοξοι παρεκάλουν κενηϑῆναι κατὰ ᾿Αναστασίου τοῦ δυσσεβοῦς. 5 
ὃ δὲ κινηϑείς, πολλὰς μυριάδας ἀνεῖλεν στρατοῦ τῶν ὑπὲρ 
«dvacsaaíov μαχομένων, χρυσόν τε εἰς δόγας αὐτῶν περιπόμενον 
πλεῖστον, καὶ ὅπλα εἰς συμμαχίων καὶ δαπάνας καὶ ὅσα ἀλλα 
ἐχειροῦτο. φασὶ δὲ ὅτι ἐν μιᾷ συμβολῇ ξξήκοντα πέντε χι- 
λιάδας στυατοῦ βασιλικοῦ ἐκρήμγισεν σὺν «Υ̓πατίῳ στρατη. 10 
γοῦντε αὐτῶν, υἱῷ δὲ ἐξαδέλφης ᾿Ανασετασίου καὶ Σεκουνδένου ὦ 
πατρικίου, ὃν καὶ πιάσας ζῶντα εἶχεν ἐν φρουρᾷ. ᾿Αἰναστά- 
σιος δὲ ὁ παράνομος βασιλεύς, καὶ Τιμόϑεος 0 ἀνίερος ἐπί- 

Ρ. ι.35 σκοποὶ ΪΚωνστανγτινουπόλεως πολλὰ καχὰ τοῖς ὑπὲρ lMaxcdo- 
ψίου καὶ τῆς συνόδου μογαχοῖς τε καὶ λαϊκοῖς xad κληρικοῖς i5 
ἐπεδείξαντο. core xai εἰς Ὥασιν τῆς Θηβαΐδος ἐξώρεσαν πολ- 

. λούς. Τιμόϑεος dà τὰ συνοδικὰ καὶ αχεδονίου τὴν καϑαί- 
θεσιν τοῖς κατὰ πόλιν ἐπισκόποις ὕπογράψαι ἔπεμψεν" ὧν 
οἱ μὲν ἀνδοειότεροι πρὸς ἄμφω ἀντέστησαν. οἱ δὲ παράφο- 
Qo φόβῳ τοῦ βασιλέως ἀμφότερα ὑπέγραψαν: οἱ δὲ μέσοι χο 

V. 108 τῇ καϑαιρέσει ΠἸακεδονίου οὐχ ὑπέγραψαν, εἰ μὴ μόνον τοῖς 


20. ὠμφότερα Α, ἀμφότεροε b, ἀμφοτέροις vulg. 


A. C. δοῦ Cpoleos episcopi Timothei, Hierosolymorum loannis, Antiochiae 
Severi! annus primus. ᾿ 
Hoc anhbo Vitalianum Patricioli Foederatorum comitis filium Scy- 
thiae, Mysiaeque, caeterarumque regionum incolae ad arma adversus 
impiurn 'Anástastum sumenda concitabant. is ita provocatus infinitam 
prorsus e&ercituum, qui sub Anastasio. merebantur, multitudinem con- 
cidit, et &uri copiám immensat ad elargienda stipendia missam, arma 
in subsidium, commeatum, caeteraque omnia depraedatus est. uno 
conflicta sólo 5exaginta quinque hominum milli& ex imperatoris exeré 
citu cum Hypatio Anastasii eensobrinae et Secundini patricii filio eorum 
duce prostravit, vivumque atceptum sub cüstodía tenuit. —Ánastasíue 
aáutem iniquus imperator et Timotheus sacrilegus episcopus Cpoleos 
monaéhis, laicis et clericis Macedonii synodique: causa plurima mala 
intulit: adeo ut Oasim "Thebaidos ex eis plures in. exilium egerit : 
synodales .vero litteras, et Macedonii depositionem cunctis passim per 
urbes episcopis ad subscribendum misit Timotheus: ex quibus qui 
fortitudiné praecelluerunt, utrique iverunt in oppositum: qui animo 
faciliores imperatoti metu subscripserunt utrique: qui medium tenuere, 
Macedonii depositioni nusquam, verum solis ''imothei synodicis, quod 


CHRONOGRAPHIA. 243 


συνοδικοῖς Τιμοϑέον, ὅπερ ταὐτὸν. ἦν, εἰ xai διαφέρειν ad- 
τοῖς ἐδόκει. Τιμόϑεος δὲ τὸ ὄνομα Σευήρου βουληϑεὶς ἐντά- 
Ea. τοῖς διπτύχοις καὶ τὸ Φλαβιανοῦ ἐχβαλεῖν ὑπὸ τοῦ λαοῦ Β 
ἐκωλύϑη. Σεουήρου γὰρ τὴν ᾿κοινωγίαν πάντες. οἱ ὀρϑόδοξοι 
5 ἔφυγον, μάλιστα οἱ μοναχοί, οὖς μετὰ πλήϑους ἀγροικικοῦ 
τιμωρῶν πολλδὺς ἐφόνευσε, τὰ ϑυσιαστήρεα ἀνατρέπων, καὶ 
τὰ ἱερὰ σκεύη τῶν θρϑοδύξων χωνείων ὃ ἱερόσυλος. Ἰου- 
λιώνα δὲ ἡ περιφανεστάτη ἡ κτίσασα τὰν. ναὸν τῆς ϑεοτύκου 
ἐν τοῖς “Ονωράτοις ἀντεποιεῖτο σφύδρα τῆς ἐν Χαλκηδόνι συν»- 
10 0dov, ὡς καὶ τὸν βασιλέω πολλὰς αὐτῇ διαστροφὰς ἐφευρόντα 
μὴ πεῖσαι κοινωνῆσαι τῷ Τιμοϑέῳ. καὶ αὐτὸς δὲ Τιμόϑεος 
πολλάκις εἰς αὐτὴν ἀπελθὼν οὐκ ἔπεισεν αὐτήν. Πομπήϊον 
δὲ ἀγεψιὸν αὐτοῦ ὃ βασιλεὺς καὶ τὴν τούτου γαμετὴν κοσμέαν C 
οὖσων καὶ εὐποιΐαις σχολάζουσαν, πολλαῖς περιστάσεσιν ἐτα-- 
1526/0v, εἷς ζηλωτὰς τῆς συνόδου͵, καὶ ὡς γορηγοῦντας IMaxe- 
δονίῳ ἐν τῇ ἐξορίᾳ τὰ πρὸς τὴν χρείαν. οἱ δὲ σταλέντες πα- 
ρὰ Τιμοθέου ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ πρὸς Ἰωάνγην τὸν Nuxatcopiy 
ἐπ’ ἀμβωνος τὴν ἐν Χαλκηδόνε ἁγίαν σύνοδον ἀνεθεμάτισαν. 
τοῦ dà ἡγουμένον τῆς Zoe μονῆς τελευτήσαντος, ἤλϑεν Ti- 
λομόϑεος προβαλέσϑαι ἡγούμενον. 0:05 μέλλων προθιβαάζεσθαι 


1. εἰ xal Α, εἴπερ νυϊξ.. “ .3ν ἐχβαλεῖν. ἃ, ᾿ἔχβάλαι volg. — 5. 
ἀγροιχεκοῦ b, ἀγροίκου A, ἀγροίχω» vyllg.. . 11. 19: dd. ex A. 
12. Πόμψιον Α. mr 


tamen idem prorsus fuit, quamvis ipsi diserimen venditaremt, nowion 
et subscriptionem apposuerunt. Timotheus autem Severi nomen .di- 
ptychis volens inserere ,' et Flaviani .rescindere, a populo prohibits 
est. Severiiquippe communionem versabantur orthodoxi onines, et 
maximé monachi, in quos collectáà rusticorum tuzbacsuddliter &nimad, 
vertit, et ' altaribus eversis sacrisque: ertixodoxorum: vasis igne eonfla-.— 
tís, sacrilegus plures eorum intesfecit. - knliana. vero illustrissimya. fon 
mina, quae templum deiparae virgini poswit in. Honoratis; gro wieibus 
Chalcedenensem adeo tuebatue synodum, ut imperator ipse adinvena 
tis etiam multarum fallaciarum technis, ut Timothei..communieneni 
subiret, persuadere non valuerit: sed nec ipsemet Timotheus, cum eam 
saepios convenisset, non persuasit. Pompeium insuper consobrinum 
sumn, eiusque coniugem omatissimam foeminam, et banis operibuh 
assuetam, ceu synodo bene affectos, et quae ad vitae mecessitutem 
conducunt Macedonio in exilio subministrantes, multis calamitatibus 
oppressit "imperator. porro: qui ad loanmem Nicaeotam a 'Timothea 
missi fuerunt Alexandriam, illi ex ecclesíae .suggestu sanctam Chal. 
cedoóneneem synodum anathemate damuavernnt. caeterum Dii stona^ 
sterii praefecto e vivie eublato, "Timotheus. superiorem. alium :sübsii- 


244 THEOPHANIS 


ἔφη, μὴ δέχεσϑαι εὐλογίαν παρὰ ἀνδρὸς ἀϑετοῦντος τὴν ἐν 
Ὁ Χαλκηδόνε σύνοδον. Τιμόϑεος δὲ ἔφη ἀκάϑεμα παντὲ d»- 
ϑρώπῳ τῷ μὴ δεχομένῳ τὴν ἐν Χαλκηδόνι σύνοδον: καὶ ov- 
τως προχειρισϑῆναι ὑπ’ αὐτοῦ oU κατεδέξατο Ó ἡγούμενος. 
Ἰωάννης δὲ ὃ ἀρχιδιάκονος Τιμοθέου IHasiyalog ὧν, ὑβρίσας 5 
Τιμόϑεον, τῷ βασιλεῖ ἐμήνυσεν. ὃ δὲ. βασιλεὺς ἀτιμάσας 
Τιμόϑεον, χαλεπῶς κατὰ πρόσωπον ἀρνούμενον εὗμεν καὶ πάλιν 
ἀναϑεματίζαντα τοὺς δεχομένους τὴν- ἐν Χαλκηδόνι σύγοδον. 
Ἰωάννης δὲ à ᾿Αλεξανδρείας ὃ δυσσεβὴς ἐκώλυσε τοὺς «Αἰγυ.. 
πτίους ἀνέρχεσθαι εἰς τὼ ᾿ἱεροσόλυμα, διὰ τὸ μὴ κοινωνεῖν 10 
Ρ. ι36 ἐν τῇ ὑψώσει τῇ ἐν Χαλκηδόύνε συνόδῳ. φοβερὰ δέ τινα ὑπὸ 
δαιμονιώντων ἐγένετο εἰς "Iepooolvua τότε. ᾿Αἰναστασιος δὲ 
ἐπιϑυμῶν γενέσθαι δοὺξ Παλαιστίνης ὑπέσχετο τῷ βασιλεῖ, 
εἰ μὴ πείσω Ἰωάννην τὸν μετὰ Ἠλίαν ἐπίσκοπον “Ἰερασολύ- 
μων κοινωνῆσαι Σευήρῳ, δίδειν τριακοσίας λέτρας χρυσίου. 15 
λαβὼν dà τὴν ἀρχὴν ἤἦλϑεν εἰς τὰ Ἱεροαόλυμα, καὶ Ἰωάννην 
μὴ πειϑόμενον εἰς φρουρὰν ἐνέβαλεν, Ζαχαρίας «δέ τις ἄρ-. 
χων Παλαιστίνης, ϑεοφιλὴς ἀνήρ, ὑπέϑετο τῷ ἐπισκόπῳ Ug- 
λῷ ϑείῳ φερόμενος. ὑποσχέσϑαι τῷ δουχὲ ποιεῖν τὰ δοκοῦντα 
αὐτῷ, εἰ ἀποχατασταϑῇ «εἰς τὸν ϑρόνον αὐτοῦ. τοῦ δὲ áno-320 


ἃ.. Τιμόϑεος δὲ ἔφη --. ---- σύνοδον. om; A. b f.* 4. οὐ add. 


ex A b... 1a. εἰς “εροσόλυμα. τότε δέ τες ᾿ἀναστάσιος »... ιή. 
fort. πεέσοι. LC 


tuturus .aecessit. at qui proiiovendus erat. dixit: :a viro qui Chalcedo- 
nensem synodum reprobaverit, benedictionem se nojle.;accipese. re. 
spondit "Timotheus: anathemate feriatur quisquis. Chaltedonensem 
non admisérit synodum: atque ita | se ab eo confirinari non permisit 
praefectus. .Joannes autem Timothei arcbidiagonaus .cum: esset, Mani. 
. chaeus, coniectis: in Timotheum conviciis, rem' ad imperatorem detu- 
lit.. sed enm imperator. ipsuin .ignominiose. et dure:corripuisset, Ti- 
motheus: ante; imperátoris conspectain rem negavit' omnem, οἱ qui 
synodum :Chalcedone *elebratam - neciperent , anathemate perstrinxit. 
Ioahnes autem .iihpius Alexandriae praesul Aegyptios: Hierosolymam 
ascendere prohibuit, ne in sanctaé erucis.eialtationis festo. Chalcedo- 
nensis synodi-patribus communitarent... tum vero res prorsus borren« 
dae ab iis qul daemonibus correpti erant Hierosolymis .editae. Ama- 
stasius autem Palaestimae dux fieri cum ambiret, nisi loannem, qui . 
post Eliam Hierosolymorum: episcopum agebat, cum Severo .commu- 
nionem habere suaderet, 3oo auri libras imperatori se pensurum .pro- 
misit, aox dignitate arrepta, venit Hierosolymam et loannem . sibi 
reluctantem .coniecit in .custodiam. — Zachanias autém | quidam Balae- 
stinae praefectus, vir religiosni; divino zelo motus, episcopo suggee- 


4 


CHRONOGRAPHIA. 245 


λύσαντος. αὐτόν, καὶ ἀποχαταστήσαντος, συναγαγὼν τὰ μονα. B 
στήρεα sic: τὸν ναὸν τοῦ ἁγίου Στεφάνου, καὶ ἀνελϑὼν᾽ ἐπ’ 
ἄμβωνος, ἀνεϑεμάτισο Νεστύριον καὶ Εὐτυχέα καὶ Σευῆρον. 
καὶ Σωτήριχον τὸν Καισαρείας, ἀγαγορεύσας τὰς ἁγίας xai 
5 οἰχουμενικὰς τέσσαρας συνόδους" παρὴν dà καὶ Ὑπάτιος ὅ. 
ἀδελφιδοῦς. τοῦ βασιλέως μοὴ κοινωνῶν τῷ Σευήρῳ. τὸ σύνο.- 
λον. οὗτος χοινωνήσας τῷ Ἰωάννῃ τότε χρυσίου. λέενας ἑκα-Ύ. 109 
τὸν Θεοδοσίιᾳ τῷ ὑσίῳ ἐξάρχῳ ὄντε τῶν μοναστηρίων εἰς δια- 
γομὴν τῶν ὑπὲρ. τῆς ὀρϑὴς πέστεως καὶ τῆς ἐν. Χαλχηϑόνε 
10 ζηλούντων' μοναχῶν δέδωχεν. ὁ δὲ βασιλεύς τινας τῶν dp- 
χόνσων προσέταξεν & τὸν ναὸν τοῦ αἀγίονυ Θεοδώρου τῶν 
Σφαφακίου ἐπ’ ἄμβωγος τὴν προσθήκην τοῦ τρισαγίου πο. 
βάλλει, ὥστε τὰ πλήϑη ἀγαναχτοῦντα ἐξελθεῖν κατὰ τὴν. 
ἡμέραν τῆς Meg γινομένης ἐν τῷ Τρικόγχῳ διὰ τὴν - κόνιν" 
15 ἡνέκα. xoà Τιμόϑεος δι’ ἐγγράφου ὑπομρηστικοῦ πάσαις ταῖς 
ἐχχλησίαές προσέταξε τὸ τρισάγιον ἂν ταῖς λιταῖς: μετὰ τῆς 
προσϑήκης εἰπεῖν. ὅπερ noAÀoi φοβούμενοι ἐποίησαν. οἱ dà 
μογαχοὶ ἄλλον ψαλμὸν ἦλθον ψάλλοντες. τούτους δὲ ἰδὼν 
ὃ λαὸς. ἔκραξεν" καλῶς ἦλθον οἱ ὀρθόδοξοι. στάσις T8 πολλὴ 
20 γέγονε xo& ἐμπρησμὸς οἰχων πολλῶν xai φόνοι μυρίοι, τοῦ 


6. ἀδελφὸς A e. δ. ὁσίῳ om. A ef. 9. Χαλκηϑάγο συγ. 
ódov λαλούντων À. | " 


sit, duci quae placita forent executurum pollicerétur, sí modo pro- 
priam sibi sedem reciperet. quo illum dimittente ac throno restitu- 
ente, mox ille monasteria quaeque in S. Stephani tempinm collegit, 
et sanctis quatuor oecumenicis conciliis publice proclamatis iu Nesto- 
rium, Eutychem,. Severum et Soterichum Caesareae praesulem anathe-- 
ma ex ambone pronunciavit. . his interfuit Hypatius imperatoris ex 
fratre nepos a Severi communione penitus alienus. hic cum loanni 
communicaret, Theodosio sancto monasteriorum praeposito centum 
auri libras tunc donavit, quas in monachos, qui rectam fidem et Chal- 
cedone synodum actam tuerentur, distribueret. imperator porto ma- 
gistratuum nonnullis, ut in. sancti Theodori Spharaciorum templo ex 
ambone hyinni ter sancti subiicerent additamentum praecepit: ex 
quo populus imdignatus, ex processionis precibus ad Triconc um eo 
die propter pulverem igneum habitis, se subduxit: cum etiam Timo- 
theus omnibus ecclesiis per libellum scriptum edixit, ut ter sanctam 
hymnum, non omisso. additamento, in publicis processionibus decan. 
tavent: quod plerique prae metu fecere. caeterum monachi canticum 
aliud proeedebant psallentes. iis conspectis exclamavit populus :-bene 
venerint. orthodoxi: ex quo tumultus vehemens exortus est, multarum 
domorum visa incendia, et innumerae caedes perpetratae, populi con- 


246 'THEOPHANIS  : 


Dyàov καταβοῶντος vfragracío, καὲ ἄλλον βασιλέα αἰτουνεῶν,. 
Βιταλιανὸν δὲ πάντων εὐφημούντων, ὡς αὐτοκράτορα, ὥστε 
φυγεῖν ᾿Αναστάσιον, καὶ κρυβῆναι é$ προαστείῳ ἐγγὺς Βλα- 
λερνῶν, dn αὐτῆς δὰ ᾿Αρεώδνης ὑβρισϑῆναι, ὡς πολλῶν xa- 
κῶν αἴτιον Χριστιανοῖς. ᾿Αλαμοσνδάρου δὲ τοῦ φυλώρχου τῶν 5 
Σαφακηνῶν. BanstaOévroc , 'Σευῆρος ὃ δυσσεβὴς δύο ὁπισχό- 
πους ἔπεμψεν τῆς λώβης αὐτοῦ. μεταδοῦναι αὐτῷ. «θεοῦ δὲ 
προνοίᾳ ὑπὸ τῶν ὀρθοδόξων ὃ ὠνὴρ ἐβαπείσϑη τῶν δεχομέ- 
ψων" τὴν σύνοδον. τῶν δὲ ἐπισκόπων τοῦ Σευήρου διαστρέ- 

Ρ. 13) φεῖν κὸν φάλαρχον τοῦ ἀληϑοῦς δόγματος σπευδόντων, ϑαυ- 10 
μασεῶς αὐτοὺς ἤλεγξεν "ἀλαμούνδαρος δραματουργίᾳ τοιαύ.- 
τῃ.. ἔφη γὰρ. πρὸς αὐτούς, γράμματα, φησίν, ἐδεξάμην σή- 
μέρον ὅτε: ΠΠιχαὴλ 0 ἀρχάγγελος τόϑνηχε σήμερον. τῶν δὲ 
εἰπόγεων ἀδύνατον εἶναι τοῦτο, ἔφη πρὰς αὐτοὺς ὃ φύλαρ- 
γος" - καὶ πῶς ϑεὸς γυμνὸς ἐσταυρώϑη καϑ' ὑμᾶς, εἰ μὴ 15 
δύο φύσεων ἦν Ó Χριστός, εἴπερ μηδὲ ἄγγελος ἀποϑνήσκει ; 
καὶ οὕτω μεὶ᾿ αἰσχύνης ἀνεχώρησαν οἱ τοῦ. Σευήρου ἐπῖσκο- 
no Καβάδης δὲ τινας τῶν ἐν Περσίδε Χριστιανῶν ἡγκυλθο.-: 

Β χύόπησεν, οἱ μετὰ ταῦτα περιεπάτησαν. E 


i. ᾿ἀναστασίου a. 5. λαμουγδϑάρῳ τῷ φυλάρχῳ — βαπτι- 
οὐ Ζϑέντε b. 6. ἐπισχόπους om. A. 12. yàg add. ex ἃ 6. 13. 
ὁ ἀρχάγγελος om. Α e f. σήμερον om. À f. 


fusa plebe contumeliosis vocibus Anastasium impetente, et alium ad 
imperium advocante, et uno consensu, ceu iam declaratum imperato- 
rem, accinuante Vitalianum: adeo ut fugerit Anastasius et Blachernis 
proxime in suburbio delituerit, eum vero, velut multorum auctorem 
malorum, conviciis usa Areadna corripuerit. porro Alamundaco Sara- 
cenicarum tribuum principe baptizato duos episcopos, eadem, qua 
ipse, tabe infectos, ut ipsi tabem in eum spargerent , ad eum destj- 
návit. ab orthodoxis vero synodo bene affectis, dei providentia ba- 
ptizalus , Severisnis episcopis a' vero fidei sensu eum divertere stu- 
diose. macliinantibus, ipse Alamundarus are mira commento hocce 
proposito eos coarguit. hodie, inquit ad eos, accepi litteras, quibus 
arehangelum Michaelem obiisse hoc eodem die munciatur. respon- 
dentibus illis, rem esse quae fieri nequiret: ad eos tribuum princeps 
convertit sermonem: et quomodo, ait, purus merusque deus iuxta 
mentem vestram fuit cruci suffixus, nisi duabus ex naturis constiterit 
Christus: quandoquidem neque angelus leto potest extingui? — atque 
ja cum..dedecbre Severiani episcopi discesseramt. —Cabades porro 
quibusdam per Persidem Christianis poplitum suecidit nervos, qui 
nihilo secius postmodum recta processerunt. | 


CHRONOGRAPHIA. 247 


 "CTPPounc ὀπισκόπαν Ὁρμίσδα ἔτος a... — — | A.M. 6006 
Τούτῳ τῷ ἔτεε Βιταλεωνὸς παραλαβὼν πᾶσαν τὴν Gea-. 
χὴν καὶ Σευϑίαν xai Πυσίαν, ἔχων us9? ἑαυτοῦ πλήϑη Οὐ»ν-. 
vov καὶ Βουλγάρων, παρέλαβεν τὴν ᾿γχίαλον καὶ τὴν 'Odvo- 
500n0Àt», πιᾶσας xai τὸν» Κύριλλον τὸν στρατηλάεην Θράκης, 
καὶ ἦλθεν πραιδεύων ἕως τοῦ Βυζαντίου. φειδόμενος dà τῆς 
πόλεως ἐν Σωσϑενίῳ ἐστρατοπέδευσεν. ᾿Ανασιάσιος δὸ dno-C 
γνοὺς πέμπει τινὰς τῆς συγκλήτον παρακαλῶν εἰρηνεῦσαι αὖ- 
τὸν" καὶ ὥμοσεν OU» τῇ συγκλήτῳ, καὶ τοὺς ἐξορεσϑέντας 
ιοἐκισχύπόυς ἐνακαλεῖσϑαι ἐν Ἡρακλείᾳ τῆς Θρᾷκης. ὃ δὲ Βιτα- 
λιανὸς προσέϑηκεν, ἵνα «αἱ ot. πρίχκεπες ἑκάστης σχολῆς 0u6- 
σωσὲ τοῦτο" . καὶ iMuxtdorioc «xai Φλαβεανὸς οἱ. ἀδίκως ἐκ- 
βληϑέντες ἐπολάβωσε τοὺς ἰδίους θρόνους, δμοίως xat πάνεες V. 110 
oi λοιποὶ ἐπίσκοποι, καὶ αὕτως συγκροτηϑῇ ἡ σύνοδος, ἐρχο. 
ιὅ μένου. χαὶ τοῦ Ῥώμης, καὶ πάντα» τῶν. ἐπισχύποωνγλ. καὶ οὕτω 
χοινῇ. κρέσδε ἐξεεασϑῇ͵ τὰ 'κατῷ «τὧν ὀρϑοδόζων ηϑόντα. 
τοῦ δὲ βασιλέως καὶ. τῆς rvyskyróv wel vox λοιπῶν ἀοχύν- Ὁ 
τῶν. τὸ χαὲ λαῶν ὁμοσάντῳν, καὶ βεβαιωσάντωγι ταἀδξαλοὕτως 
γέγασϑαει, εἰρήνη γέγονεν, καὲ' ἐπκανέδευξεν ἐπὶ τὰ. (ded. ΣΟ. ΄ 
λοχουλμδιανγὸς δὲ ὁ παεῤῥκμος ὃ γαμβρὸς ᾿Ανασεασίαν. ἐπιώδαλφῇ, 


2a 9, οὐχ xul duócatl. 13. ἀπολάβῳσᾳ τὶ 1d. 39. dp. om. A. 

ο΄ τῇ. χροτηοῇ À- — 1&. ἐὼν add. ex A... 16. é£tragóg, ἃ, ἕτοι- 
μασϑῇ.ε, doxiiacdg: xulg.... .. ᾿ do loses 
Romae episcopi Hormisdae annus primus. UU A. C. 506 


Hoc anno Vitalianus occupata universa Thracia, Scythia et Mysia, 
ducens secum ingentem. Unnorum et Bulgaforum. numesum epit ÀAq- 
chjalum et. Odyssopolim, ipsumque Thracicae militiae magistrum Cy- 
rillam, praedis quaqua wersus ad Byzantium usque abactis, comp»e- 
hendit. αἱ cum urbi parceret, αὐ Sosthenium castra metatus est. 
Anastasius rebus in desperatis senatorii ordinis nonnullos qui de pate 
agenda eurn rogarent, snisit: iuravitque una cum universo senatu .epi- 
scopos exules Heracleam 'Thraciae se revocaturum.: his additum  vo- 
lnit Vitalianue,: at ussuscgiusque scholae principes'idem iureinrando 
üssererent: atque ut Macedonius et Flaviasas propriis thzomis. iniuste 
expulsi, eos reciperdnt, ac reliqui pariter.episcopi suos; et ita deinum 
convoenretur synodus, ad quam pontifex Romanas εἰ cuncti aeceda- 
rent episcopi : nt: boc pacto: quae adversus orthodoxos, perperam de- 
creta fuissent , commugis: iudicii subiicerentur examini.  imperátore 
vero eL. universo sendiu et inagistratuum populique reliquis iusiuran- 
dum interponentibus, et data fide res ordine exposito gerendas δᾶϊτ-- 
mantibus, pax conciliata, et ipse domum repetiit. porro Becundianus 
patricims Anastasii .ez sorore gener, et Hypatii pater, ad. Vitalisni 


248 . . THEOPHANIS 


᾿ πατὴρ δὲ "Ynaríov, sig τοὺς πόδας Βιταλιανοῦ προσπεσὼν 
πολλοῖς δάκρυσιν, Ὕπατεον τὸν ἔδιον υἱὸν dx τῶν ἐν υσίᾳ 

. δεσμῶν ζῶντα ἀπέλαβεν. . Ὁρμίσδας dà ὅ ἐπίσκοπος Ῥώμης 
ὀχλούμενος ὑπὸ Θευδερέχου χαριζομένον Βιταλιανῷ, Ἐνόδιον ΄ 
τὸν ἐπίσχρπον ἔπεμψεν καὶ τὸν Βιταλιανὸν ἀρχιδιάχονον ἐν 5 

Ρ. 1381 κροτηϑῆναι τὴν ἐν Ἡρακλείᾳ σύνοδον. ἦλθον δὲ καὶ éni- 

' σχόποι ὡς διακόσιοι ἐκ διαφόρων τόπων" ᾿ οὗ τινες ἐμπαι..᾿ 
᾿χϑέντες ὑπὸ τοῦ παραγύμου βασιλέως καὶ Τιμοϑέου ὀπισκό- 
που Κωνοταντινουπόλεως ἀνεχώρησαν ἄπρακτοι. ὃ γὰρ doe- 
Bc βασιλεὺς παραβὰς τὰς συνϑήχας, λάϑρα ἐδήλωσεν τῷ τὸ 
πάππᾳ Ῥώμης μὴ παραγενέσϑαι. «τῷ γὰρ Βιταλιανῷ σάκραν 
ἦν πέμψας τοῦ πέμψαι αὐτὴν εἰς Ῥώμην πρὸς τὸ παραγενέ- 

εὐ σθαι τὸν πάππαν. ἐπὲ τὸ τροτηϑῆναι συνοδὸν ἐν Ἡρακλείᾳ. 
πᾶς δὲ ὅ λαὸς καὶ ἢ σύγχληεος παρρησίᾳ ἐλοιδόρουν ᾽γα- 
στώσιον. eig ἐπίορκον. ὃ δὲ παράνομος ἀναιδῶς ἔλεγεν νόμον 15 

Β εἶναε κελεύοντα βασιλέα. κατ᾿ ἀναγκὴν ἐπιορκεῖν καὶ ψεύδε. 
cu. ταῦτα. ὃ παρανομώταξος. βανι χαιόφρων. 

A.M. 6007 : | Τούτῳ τῷ δτει. Βιταλιανὸς ἀγανακεήσας κατὰ "““ναστα- 
σίου διὰ τὴν ἐπιορχίαν πολλὰ κακὰ τοῖς ὑπὸ ᾿“ναστάσιον 
᾿στρανοπόδοις) xai τῇ λοιπῇ πολιτείᾳ ἐπεδείχνυτο, ἀγαιρῶν xai20 


"ῳ 'Ysrdrioy om. Α΄ ἃ. ἦ. χαριζομένου ἃ b, χαριζόμενος vu 
Ἔνόδιον À. ᾿ 58. ἐν τῷ] εἰς τὸ dapi 9. ὅς om. A. τὴ 
πάπᾳ h. l. et infra A. παραγενέσϑαι À, παραγίνεσϑαει vulg. 
14. ὁ add. ex A. 19. dia τὴν Α e, dv αὐτὴν vulg. ὑπὲρ 
"fragt. Α e. | 
'pédes procidens, multis lacrymis Hypatium proprium filium ex vincu- 
lis, quibus tenebatur in Mysia, liberum et salvum recepit. caeterum 
Hormisdas: Romanus episcopus ἃ "Theudericho sollicitatus, qui Vita- 
. Bano favebat, Euodium episcopum et Vitalianum archidiaconum, indicto 
"Heracleae concilio, legatos misit. accesserunt etiamnum ex diversis 
-Jocis episcopi circiter. ducenti: qui tam a scelesto imperatore, quam 
a Timotheo Cpoleos: episcopo delusi, re infecta recessere. — impius 
éiquidem imperator, pactis violatis, ad papam Romae nme venirent 
€lam sigmificavit: aliunde vero Vitaliano sacram. Romae mittendam 
dederat, qua papam δὰ concilium Heracleae celebrandum ut accede. 
ret delose invitabat. .plebs autem omnis et senatus universus Ana- 
stasium ceu: periurum conviciis impetebat. ad quae nefarius ille im- 
-pedentissime. dicebat : haberi legem; quae imperatorem in necessitate 
censtitutum peierare ac mentiri iubeat. haec ille scelestus Manichaeo- 
rum discipulus... 
A. C. 502. Hoc anno Anastasii periuriis irritatus Vitalianus in eius exercitus 
et reliquam omnem rempublicam multa mala exercuit: caedibus enim, 


b 


CHRONOGRAPHIA. ᾿ 249 


donabor, xai ἀφοπλίζων, xai τέλος πρὸς ὕβριν ἕκαστον oras 
τιώτην μιᾶς φόλλεως ἐπίπρασκεν. | | 
Τούτῳ τῷ ἔτει Οὖννοι οἱ λεγόμενοε Σαβὴρ περάσαντες A.M.6oo8 
τὰς Κασπίας πύλας τὴν ᾿Αρμενίαν ἐξέδραμον, Kannadoxía» c 
ὅτε καὶ Γαλατίαν καὶ Πόντον ληϊζόμενοι, ὡς καὶ Εὐγαΐταν 
μικροῦ δεῖν παραστήσασθαι, ὅϑεν xai φυγὼν ὃ ἱερὸς Muaxs. 
δόνιος κινδυνεύων σχεδὸν εἰς Γώγγραν διεσώϑη. ὅπερ μαϑὼν 
᾿Δναστάσιος πιχρῶς προσέταξεν αὐτὸν ἐκεῖ. φυλόττεσϑαι, πέμ- 
wac, ὥς φασι, καὶ τὸν ἀναιροῦντα αὐτόν. τελειωθεὶς δὲ ἐνῸ 
10 Γάγγραις κατετέθη ἐν τῷ ναῷ τοῦ ἁγίου μάρτυρος Καλλινέ. 
κου ἐγγιστᾷ τῶν λειψάνων αὐτοῦ πολλὰς (act ἐπιτελῶν. 
Μακεδονίου γνεχροῦ κειμένου φασὲ τῇ χειρὲ κατασφραγέσασθαι 
τῷ στὰἀυρῷς. Θεύδωρος δὲ τις τῶν συνόντων αὐτῷ εἶδεν εἰς 
ὄγαρ λέγοντα αὐτῷ: ἔχλαβε, xai ἀπελϑὼν ἐπανάγνωθϑι yo 
Ιϑστασίῳ, καὶ εἰπόν ἐγὼ μὲν ἀπέρχομαι πρὸς τοὺς πατέρας 
μου, ὧν τὴν πίστιν τετήρηκα, oJ παύσομαι δὲ ὀχλῶν τῷ. des V. 111 
σπότῃ ἄχρις οὗ ἔλθῃς, καὶ εἰς τὴν δίκην. εἰσόλϑωμεν. ἮΝ 
| Τῷ ? αὐτῷ ἔτει ἐν ᾿Αλεξανδοείᾳ πλεῖστοι ἄνδρες καὶϑ. ιϑο 
γυναῖχες xad παιδία δεινῶς πληγέντα ὑπὸ δαιμόνων. ὀϑῥόως 


. 2. φόλλεως À, φόλεως vulg. 3. οὗ add. ex. A. Σαβὴρ Α 
ἃ, Σαβῆρες b, Σαμὴν vulg. 5. Εὐχαΐταν A Ὁ e, Εὐχαΐτα 
vulg. 8. αὐτὸν add. εχ À. ἐχεῖϊ χαχῶς b. — 14. ἔχβαλε Α. 
17. ἄχρις οὗ Α, ἄχρε σὺ vulg. 19. παιϑία)] νήπια e. πλη- 
γέγτα Α e, πληγέντες vulg. - : 


rapinis εἴ militum exautorationibus eos vexans, nd irrogandam de- 
mum maiorem contumeliam, singolis follibus singulos milites ἀΐ- 
vendebat. | | zs 

Hoc anno Unni, quibus Saber appellatio, Caspiarum portarum li- A, C. 508 
mitibus emensis, Ármeniam suis incursionibus infestarunt; Csppado- 
ciamque et Galatiam et Pontum depopalati, ad Euchaita usque, quae 
tantum haud subegerunt, progressi sunt: a quibus fugiens sacer Ma- 
cedonius, et de vita ubique per viam periclitans, salvus tandem Gan- . 
gram se recepit. viri salotem aegre audivit Anastasius, et sub custo- 
dia teneri iussit, misso etiam, ut ferunt, qui eum tolleret e. medio. 
ita consummatus, Gangrae in templo sancti martyris Callinici, ad eius 
reliquias proximus, ubi morborum sanationes praestat, est reconditus. 
Macedonium mortuum ac iacentem narrant manu crucis sibi signum 
expressisse. "Theodorus autem quidam .ex eius familiaribus vidit eum 
per somnium sibi dicentem: excipe ista: et abiens lege coram Ana- 
stasio, et dic ei: ego quidem ad patres meos, quorum servavi fidem, 
vado: dominum autem interpellare non desinam, donec:tu. quoque 
adveneris, et ad iudicium subeundum una sistagmus.: . ΄ 

Hoc etiam anno virorum , mulierum, ac puerorum quam plurimi . 


v 


450 THEOPHANIS . 


SAdxrou»* καϑ' ὕπνους δέτις εἶδέν τιγα φοβερὸν λέγοντα, 
ὅτε διὰ τοὺς ἀναϑεματισμοὺς τῆς συνόδου ταῦτα πάσχρυσι. 
Τῷ δ' αὐτῷ ἔτει καὶ ᾿“ρεαδνη ἢ βασώεσσω ἐτελεύτησεν. 
οἱ δὲ μοναχοὶ τῆς ἐρήμου ϑείῳ ζήλῳ κινούμενος τέρσαρας 
ϑιαμαρευρίας συντάξαντες, δύο μὲν ἔπεμψαν τῷ βασιλεῖ, 
qHay δὲ τοῖς ἄρχουσι τῆς χώρας, καὶ μίαν τῷ ἐπισκόπῳ Te- 
Βροσολύμων Ἰωάννῃ, διαμαρτυρούμενοι, μὴτε τῆς ἁγίας ἐν 
Χαλκηδόνι συνόδου παρεξελϑεῖν, μητο τῷ δυσσεβεῖ ZevngQ 
κοινωνῆσαε * ἐπεὶ πρὸς ϑάνατον ἑτοίμως ἔχουσιν, ἐμπυριζον- 
τες καὶ τοὺς ἀγέους τόπους. τοῦ δὲ ἐπισκόπου «Θεσσαλομίκης τὸ 
διὰ φόβον τοῦ βασιλέως κοινωνήσαψνεος Τιμοϑέῳ τῷ Κων- 
σεάντινουπόλεως ἐπισκόπῳ, τεσσαράκοντα ἐπίσχοποι τοῦ ᾽1λλυ- 
ρικοῦ καὶ τῆς Ἕλλαδος συνελθόντες εἰς ἕν, δι’ ἐγγράφου ὅμο.- 
λογίας, ὡς ἀπὸ ἰδίου μητροπολίξον, ἀπέστησαν dx' αὐτοῦ, 
xai εἰς Ῥώμην πέμψαντες, τῷ “Ῥώμης κοινωνεῖν ἐγγράφως 15 
συνέϑεντο. τὸν «Θεσσαλονίκης ἐπίσκοπον. Θεόδωρος ἱστορικὸς 
σπατριάρχην ὀνομάζει ἀλόγως, μὴ εἰδὼς τὸ diari. ὁ 
A.M.6o09. Τούτῳ τῷ ἔτει Ἰώαννον τοῦ Νικαιῴζγου ἐπεσχάπου. ᾿Αλε- 
δανδρείας αἱρετικοῦ ἀποθανόντος, “ιόσκορυς ὃ μικρὸς Τιμο- 


5 Joápyg 514. ex Δ. ᾿διαμαρτυρούμενοι ἃ, διαμαρτυράμε- 
. woe vulg, — 10: Θεσσαλογέχῃς Α, Θεσσαλονεχίας yulg. "ORE φόβον 

- ἃ, φόβου vulg, | 13., διατί: in. À ἃ ἃ. manu baec adduntur: 
' ὀγνομάζεε αὐτὸν οὕτως. — i9. Ó μιχρὸς om. À. 


gráviter' a^daemónibus vexati Alezaudriae frequentius üfulabant. per 
somnum aatem. quispiam vidit alium horrendae speciei vimm «dicen- 
tem: execrationum in synodum coniectarum causa haec patiuntur. 

' Hóe eodem anno imperatris Areadna etiam mortua est. porro 
monachi deserta Palaestinae loca inhabitantes divino fervore accensi 
quatuor fidei scriptas ediderunt obtestationes; quarum duas quidem 
ad imperatorem, ad provinciae praefectos unam, et alteram ad Hiero- 
solymorum episcopum miserunt, palam pcofessi, a sancta Chalcedo- 
nensi synodo nullatenus se discessuros, neque cum impio Severo come 
munionem habitures, quandoquidem ναὶ ipsis sacris locis incendio 
consumpti mortem subire parati forent. episcopo vero Thessaloni- 
censi ob imperatoris metam cum Timotheo Cpoleos episcopo commu- 
nionem tenente, quadraginta lMilyrici Graecigeque episcopi una con- 
venientes, tabulis etiam testibus professi sunt, ab eo, velut a proprio 
metropolita, se discedere, missisque Romam tabulis Romani pontifi- 
cis communionem observare polliciti sunt. — Theodorus hístoricus 
Thessalonicae episcopum appellat patriarcham : sed nulla. prorsus ra- 
tione: nec cur ita scripserit, satis ipse novit. ' 

A.C.5o9 ' "Hoc a&uo lounne Nicaeota Alexaudriae episoepo haetetico vita 


-- 


- 


CHRONOGRAPHIA. 25r 


ϑέου τοῦ «ϊλούρου ἀνεψιὸς προεβλήϑη ἐπίσκοπος .Α“λεξαν- 
δοείας. ὀλθὼν δὲ ἐν Βυζαντίῳ ὑπὲρ ᾿Ηλεξανδρέων πρὺς τὸν 
βασιλέα πρεσβευσάσϑαι διὰ τὸν φόνον τοῦ viov Καλλιοπίου 
τοῦ αὐγουσταλέου, ἀπὸ τῶν ὀρϑοδόξων δηποσίως ὑβρίξετο. 

δικατὰ πρόοδον. νομιζόντων αὐτὸν κατὰ τῶν ὀοϑῶν. δογμάτων 
ἐληλυϑέναι. πρεσβεύσας οὖν διὰ τὸν φόκον, μετὰ σπουδῆς D 
ἀνεχώρησεν. 3j δὲ φόνου αἰτέα γέγονεν αὕτη. χειροτογηϑέόν-. 
τος Διοσκόρου, ἀνεχώρησαν τὰ πλήϑη τῶν χωρικῶν λέγοντες" 
ὅτε εἰ μὴ καϑὼς περιέχουσιν οἱ κανόνες τῶν ἁγίων. ἀποστόλων, 

ιοοὐ χαϑέζεται énioxonoc. ἦσαν. γὰρ οἱ ἄρχοντες οἱ ἐνϑρονέ- 
σαντες αὐτόν. ὃ δὲ ΖΔιόσχορος ἦλϑεν εἰς τὸν ἅγιον ϊάρκον. 

. xai ἐλθόντες οἱ κληρικοὲ ἐνέδυσαν αὐτὸν ἐκ δευτέρου, xai 
πώλιν ἐχειροτόνησακ. καὶ οὕτως ἐλθὼν εἰς τὸν. ἅγιον Ἰωάν. 
xg» ἐπετέλεσεν τὴν σύναξιν. ὄντος δὲ ἐκεῖ Θεοδοσίου τοῦ 

ιϑυίοῦ Καλλιοπέου τοῦ αὐγουσταλίου. xaé ᾿Αχακέου τοῦ στρα- 
τηλάτου, ἀτακτήσαντες οἱ ὄχλοι ἤρξαντο ὑβρίζειν τὸν αὐγου- 
στάλιον, διὰ τὸ ἐπαινεῖν τὸν βασιλέα ᾿Αναστάσιον. ἀδείας δὲ Ρ. τΔο 
γενομένης εἰσπηδήσανεές τινες ἀπὸ τοῦ ϑρύνου καϑεῖλον τὸν 
υἱὸν τοῦ αὐγουσταλίου, xoé ὠνεῖλον αὐτόν. ὃ. δὲ στρατηλα.. 
20176 4ixaxiog ὅσους ἠδυνήϑη πιάσαι, ἀνεῖλεν. καὶ ἀχούσας ὃ 


6. φόνον»Ἷ φόβον Α f h. 1. et infra. 8. σχωριχῶν f, χληρι- 
xg» b. 10. oU add. ex Α. οἱ ἄρχοντες οὗ om. Α. H - 
ϑρογεάσαγϊες À. 17. τῆς δὲ ἀδείας À. 18. τεγὲς om. Α e. 


functo, Dioseorus minor Timothei Aeluri nepos Alexandrinus praesul 
est institutus. pro Alexandrinis vero civibus apud imperatorem ob 
filii Calliopii augustalis necem legatione fungens, et Byzantium pro- 
fectus, ab orthodoxis, qui adversus recta fidei sáncíta profectionem 
eüm suscepisse arbitrabantur, publice per viam iter agens conviciis 
excipiebatur. ob caedem itaque memoratam officio legati perfunctus, 
confestim discessit. haec vero fuit perpetratae caedis causa. Dio- 
seoro episcopo creato oppidanorum multitudo ἃ reliquo ecclesiae coetu 
segregavit se, dicens: nom sedet episcopus, nisi qui, prout sancti 
canones apostolici praestribunt, fuerit institutus. principis enim ma- 
gistratus ad thronum eum subvexerant. igitur δὰ sancti Marci Dio- 
scoro profecto, convenientes clerici vestibus iterum induerent et or- 
dinationis rítum circa eum iterato perfecerunt: atque ita ad sancti 
Joannis progressus sacram synaxim obivit. cum vero filius Calliopii 
augustalis "Theodosius et Acacius militiae magister istic adessent, 
turbae tumultuantes augustalem', quod Anastasium imperatorem lau- 
dasset, conviciis lacessere coeperunt: et deposito metu quidam impetu 
facto ^'ragustulis filium throno deturbatum interfecerunt." magister 
autem rmnilitiae Ácacius quos apprehendere valuit, morte mulctavit. 


253 THEOPHANIS 


βασιλεύς, αἰργίσϑη κατ᾿ αὐτῶν. ὃ δὲ Zwexopoc πρεσβεύσας, 

κατεπρώνγεν αὐτόν. μεταξὺ δὲ ᾿Ινδῶν καὶ Περσῶν κάστρον 

ἐστὲν ὀνόματε Τζουβδαδεὲρ, ἔνϑα πολλὰ χρήματα xai: λίϑους 

γ.τνατιμέους εἶγαι πολλοὺς Καβάδης μαϑών, ἐπεζήτεε τοῦτο λαβεῖν. 
δαίμονες δὲ τῷ τόπῳ παρεδρεύοντες, ἐκώλυον αὐτὸ χειρωϑῆ- 5 

Βνγαι. πᾶσαν οὖν κινήσας τῶν παρ᾽ αὐτῷ μάγων ἐπίνοιαν, ἔπει- 

τα δὲ καὶ Ἰουδαίων, καὶ τοῦ σκοποῦ μὴ ἐπιτυχών, πεισϑεὶς 

διὰ τῆς πρὸς ϑεὸν εὐχῆς τῶν Χριστιανῶν τούτου κυριεῦσαι, 

ἐπέακοπόν τινα Χριστιανὸν τῶν ἐν Περσίδε περὲ τούτου πα- 
θεκάλεσεν, ὃς σύναξιν ἐπιτελέσας καὶ τῶν ϑείων μυστηρίων to 

μεταλαβών, προσελθὼν τῷ τόπῳ, τοὺς ἐκεῖσε δαίμονας ἐξε- 

δέωξεν" καὶ τῷ Καβαδὴ τὸ κάστρον ἀπόνως παρέδωκεν" vov- 

τῳ Καβάδης καταπλαγεὶς τῷ σημείῳ, πρωτοκαϑεδοίᾳ τὸν éni- 

. dxenor» ἐτίμησεν, ἕως τότε ανιχαίων xai Ἰουδαίων προχα- 
αϑεζομένων, ἄδειαν δὲ παρέσχϑο καὶ τοῖς βουλομένοις βαπτί- 15 

ζεσϑαι. ες 
A.M. 6010 ᾿Αλεξανδρείας ἐπισκόπου 4ftooxógov ὅτος a. 
ι Τούτῳ τῷ. ἔτει ᾿Αναστάσιος ὅ βασιλεὺς εἶδεν ἐν δράματι 
ἄνδρα φοβερὸν βαστάζοντα κώδιχα" καὶ τοῦτον ἀναπτύξας, 


3. Τζουβαδεὲρ À b, Τζουβαδὲρ a, Τζουβαδεσὲρ vulg. 6. παρ᾽ 
αὐτοῦ Α. . παρεχάλεσεν ἃ, παρεσχεύασεν νι]. 13. ztgo- 
τοχαϑεδρίᾳς. τὸν ἐπίσχοπον)] πρωτοχαϑεδρίαν τῶν ἐπισχόπων À, 
πρωτοχαϑεδρίαν τὸν ἐπίσχοπον vulg. 15. δὲ add. ex A. 


eo nuncio accepto, in Alexandrinos ira motus est imperator. Dio- 
scorus itaque ad eum legatione suscepta, animum emollivit. caeterum 
Indos inter et Persas castrum est nomine Tzubdadesgr, quo ingen- 
tium pecuniarum et pretiosi lapidis quam plurimi congeriem repositam 
audiens Cabades, occupare contendebat. daemones autem circa lo- 
cum excubantes, ne in hominum potestatem cederet, impedimento 
erant. admota itaque magorum et subinde Iudaeorum, quos penes .se 
habebat, arte universa, nec. proposito potitus, fusis ad deum Christia- 
norum precibus, locum se posse consequi persuasus, Christianorum, 
qui Persidem incolunt, episcopum quendam praecepit adduci, qui syn- 
axi peracta, divinorum particeps factus mysteriorum, et ad locum 
progressus, praesidiarios daemones ex eo expulit, et nullo labore Ca- 
badi castrum tradidit. — miraculo stupefactus Cabades, prima conses- 
sus sede episcopum voluit honoratum, Manichaeis et Iudaeis illuc us- 
que primos honores obtinentibus. liberam quoque fecit potestaLem, 
ut qui vellent; ad baptismum accederent. 
A. C. 510 Alexandriae episcopi Dioscori:annuus primus. 

., Hoc anno Anastasius inperator virum terribilem im visione con- 
spexit,. codicem manu gestantem ; quein cum aperuisset, et. comperis- 


CHRONOGRAPHIA, 253 , 


καὶ εὑρὼν τὸ ὄνομα τοῦ βασιλέως, εἶπεν αὐτῷ" ἰδοὺ διὰ τὴν 
καχοπιστίαν σου ἀπαλείφω δεκατέσσαρα ὅτη,, καὶ ἀπήλειψεν 
αὐτα. ἐξυπνεσϑεὶς δὲ καὶ ὶ προακαλεσώμενος “Ἵμάντιον τὸν πραι- 
πόσιτον, εἶπεν αὐτῷ τὸ ὅραμα. ὃ δὲ εἶπεν. κἀγὼ ἐθεασάμην Ὁ 
5ravrg τῇ vvxM', ὅτε παρισταμένον μου τῷ χράτειισου, χοῖρος 
μέγας &A9ov, καὶ δραξαάμενός μου τῆς χλαΐίνης, χατέρραξέν ps. 
'— eg γῆν καὶ ἀνήλωσεν. προσκαλεσάμενος. δὲ Πρόκλον τὸν 
ὀνειροχρίτην. ἐξεῖπεν αὐτῷ τὰ ὁραϑέντα. ὃ δὲ εἶπεν. αὐτοῖς" 
ὅτε ἀμφότεροι οὐ μετὰ πολὺ τελειοῦσϑε" τοῦ δὲ ἐπισκόπου 
10 Κωνσταντινουπόλεως Τιμοϑέου ἀποϑανόνχος. Ἰωάκνην τὸν Καπ- 
παδόχην πρεσβύτερον καὶ σύγκελλον Κωναταντινουπόλεως 
ἐπίσκοπον προξχειρίσατος οὗτος χειροτονηϑεὲὶς τῇ τρίτῃ 
ἡμέρᾳ τοῦ πάσχα τὴν ἀποστολικὴν ἐνεδύσατο στολήν... ὁ δὲ 
λαὸς στάσιν πολλὴν ἐποίησεν τῷ Ἰωώνῃ τοῦ ἀναϑεματίσαι 
15 Σευῆρον. 

Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει, ἐνδικτιῶνες ια΄, μηνὲ ᾿ΑἈπριλλίῳ 9, τές Ῥ. iji 
ϑνηκεν “Αγαύτασιος ὃ δυσσεβὴς βασιλεύς, βασιλεύσας ἔτη κζ' 
καὶ μῆνας ζ΄. τῷ σλδ΄ ὄτει dmO “:οκλητιανοῦ- καὶ ἐβασίλευ- 
σεν Ἰουστῖνος ó ὁ εὐσεβὴς βασιλεὺς. ἄντ’ αὐτοῦ, ἀνὴρ πρεσβώ- 

αοἴης xai πολύπειρος, ἀπὸ στρατιωεῶν ἀρϑάμενος καὶ ἕως 
τῆς συγκλήτου προκόψας, Ἰλλύριος τῷ γένει. τινὲς δὲ φα- 


a. δεχατέσσαρα ἔτη A, ϑεκατεσσάρεις vulg. 3. διυπνεσϑεὶς A. 
16. 57 ια΄ A ej κα' (ν᾿ 


set imperatoris nomen, dixit ei: ecce ob fidei tuae perversitatem an- 
nos quatuordecim .deleo: totidemque delevit. experrectus Amantiom 
praepositum vocat, et narrat visionem. dicit ille: ego quoque cer- 
nebam hac nocte astare me maiestati tuae, porcamque magnum igru- 
entem chlamidemque meam prehendentem in terram me prostravisse, 
ac devorasse penitus. advocato itaque Proclo somniorum coniectori 
res visas.enarrapt. refert-ille: brevi spatio uterque vestrum consum- 
mater. Timotheo vero Cpoleos episcopo fatis functo, Ioannem Cap- 
even presbyterüm. εἰ syncellum Cpoleos instituerunt episcopum. 

ordinatus: tertio paschatis: die apostolicum. induit amictum.  po- 
pulus autem : multa importunitate contendebat a loanne, ut Severum 
anathemate perstringeret. — 

" Hoc eodem anno, indictione undecima, mensis Aprilis nono, Ána- 
stasius impius imperator . occobuit : exegit. in imperio annos septem 
et viginti , mensesque septem, trigesimo quarto supra ducentesimum 
anno a Diocletiani imperio: in cuius locam Iustinus pius imperator, 
vir aetatis provectae, et. expertus rerum, a militiae cingulo exorsus, 
et ad senatus usque ordinem promotus, lllyricus genere, suffectus eat. 


, ab4 THEOPHANIS 


σιν ὅτι. ϑείῳ σκηπτῷ κεραυνωθεῖς ᾿Αναστάσιος ἐμβρόντητος 
γέγονεν. 
A.M.6011. “Ῥωμαίων βασιλέως Ἰουστίνου, Κωνσταντενουπόλεως ἐπι- 
Βσκύπου Ἰωάννου ὅτος α΄. ες 
| Tovrq τῷ ὄτει Ἰουστῖνος βασιλεύσας πᾶσιν ἄριστος ἄνε- 5 
δείχϑη, ζηλατὴς θοϑοδόξου πίστεως ἔμπυρος, xai à» πολέμοις 
ειἰδοχιμῶν" σύμβιον δὲ ἔχων ὀνόματι “ουπιχέαν, ἔστεψεν 
ΥὙ. ι13 αυὐἰγούσταν' ἣν οἱ δῆμοι ἐκάλεσαν Εὐφημίαν εἰς τὸ στέψαι 
αὐτήν. Βιταλιανὸς δὲ ó προρρηϑεὶς μεεὰ ϑάνατον ᾿πναστα- 
σίου Ἰουστίνῳ τῷ μεγάλῳ σφόδρα ῳκειώϑη, eure σερατηλά.. 10 
Crov ἀξίαν παρ᾽ αὐτοῦ ὁέξασθαι, καὶ ὑπατεῦσαι. ἐλϑόντα ἐν 
Βυζαντίῳ καὶ ὕπατον ἀναγορευϑῆναι, καὶ κόμητα Πρεσέν-ὕ 
του, παρρησίαν τὲ ἔχειν τοσαυτηνπρὸς τὸν βασιλέα, ὥστε καὶ 
Σενῆρον προστάξαι ἐκβληθῆναι καὶ ἀναιρεϑῆναι. λίαν γὰρ 
ἦν ὀρθόδοξος Βιταλιανός. ὅ. δὲ Σευῆρος ἀκούσας, ἔφυγεν, 15 
καὶ Ἰουλιανὸς “Δμκαρνασσοῦ ἐπίσκοπος, καὶ εἰς “ιέγυπτον 
ἀπελθόντες, ταύτην ἐτάραξαν, τὸν περὶ φϑαρτοῦ καὶ ἀφϑαῦ- 
του λόγον κινήσαντες, “Πηοσκόρου ἐπισχοποῦντος ᾿“λεξανδρείας. 
ἐπίσκοποι δὲ καὶ κληρικοὶ dno Ῥώμης ἤλθον λαβόντες αὐϑεν- 
Ὀτέαν ὑπὸ Ὁρμέσδου ἐπεσκάπου Ῥωμης, σπουδῇ Βιταλιαγρῦ, ao 


1. σχηπτρῷ À. 6. ἔμπυρος, ἔμπειρος vulg. 7. «Τουχίαν A. 
, 8. Εὐφημίαν ot “Ἵἤἥμοι ἐχάλεσαν στεφϑεῖσαν αὐτὴν “Αὐγούσταν b. 
13. Περσέντου À. 10. ᾿ἦλϑον — τὸ Ῥωμῆης om, Ἀ. 20. 
σπουδὴ Βιταλιαγοῦ, Ἰωάννου Α, ὑπὸ δειαλιχανοῦ ἔτει ξῶώντος, Jo- 
&yyov vulg. (el 


quidam &ulem autumant Anastasium fülmioe de caelo tactum mentis 

stupore e vivis excessisse. 
AÀ.C. 511 Romanorum imperatoris Iustini, Cpoleos episcopi loamnis anüus 
| rimus.  . 
r Hoc anno Iustinus imperii summam adeptus optimum se omnibus 
exhibuit. fuit rectae fidei studiosus. et belli gloria praeclarus. uxori 
vero nemine Lupiciae coniunctus, , eidem "μηροῦ coronam impertit, 
quam, dum redimiretur, Eupherniam 'populares tribus vocavprunt, me« 
moratus autem supra Vitahanus post Anastasii; mortem Iustino magno 
devimctissimus evasit, adeo ut magistri militiae dignitatem ab eo cone 
sequeretur, et Byzantium profectus consulatum: geveret, et eoneul. de- 
clacraretur et Preé4ent: comes , tantaque apud imperstotem-auctoritate 
polleret, ut Severum expelli iuberet ét occidi. . fuit enim Vitaliamus 
rectae fidei bene affectus. eo nuncio accepto, fugit Severus, ac pa- 
riter Iulianus Halicarnassi: "episcopus, et Dioscoro.Alexandrimum adhuc 
episcopatum: administrante im Aegyptum profecth de corruptibili et 
incorrupto motis quaestionibus magnos. in ea  tumpltus excitarunt. 


CHRONOGRAPHIA. : 355 


Ἰωάννου τοῦ Kannadoxog ἔτι ζῶντος ἐπισκόπου Kovotdrrtvov- 
πόλεως, xai τὴν ἁγίαν ἐν Χαλχηδόνι σύνοδον σύνεταξαν τοῖς 
διπτύχοις πρὸς rait ἀλλὰᾶϊς ἱεραῖς τρισὲ συνόδοις. Σευήραν 
dà τοῦ δυσσεβοῦς ἐκ ποδῶν γεγονότος, Παῦλος ἐχειροτονήϑη 
5 ἐπίσχοκος ᾿ΑἸντισχείας ὃ Ἐενοδόχος τῶν Εὐβούλου. καὶ ἐδω- 
ρῆσατο ὁ βασιλεὺς τῇ πόλει ᾿Αντιοχείας χιλίας λίτρας ypv- 
σίου" καὶ ταῖς ἄλλαις δὲ πόλεσι πολλὴν εὐνομίαν παρέσχεν, 
κωλυσας καὶ τὰς δημώδεις ταραχάς. Ξέναϊαν δὲ τὸν Φιλό- 
ξενον ἐπίσκοπον ᾿εραπόλεως μανιχαιόφρολα ὄντα, καὶ Πέτρον Ὁ. ia 
ιο᾿“παμείας ἐξώρισεν ὃ εὐσεβὴς βασιλεὺς Ἰουστῖνος σὺν πᾶσε 
τοῖς μετέχουσι τῆς λώβης αὐτῶν. "Muavrtó» τ τὸν πραιπὸ- 
σιτον, καὶ ᾿ΑἸνδρέαν τὸν χουβικουλάριον, καὶ Θεόκριτον τὸν 
κόμητα “Αμαντίου, ὃν ἐβούλετο ποιῆσαι βασιλέα, ὡς τυραν- 
vida μελετήσαντας, ὠνεῖλεν. ὃ γὰρ πραιπόσιτος δέδωκε. "Iov- 
ιδστίνῳ χρήματα δογεῦσαι, ὅπως Θεόκριτος βασιλεύσῃ. ὃ dé 
στρατὸς xàb οἱ δῆμοι ovy εἵλοντο τὸν Θεύχριτον βασιλεῦσαι, 
εἶἰλλ᾽ ᾿Ιουστῖνον ἀγεκήρνξαν. αὐτοὶ δὲ δυσφορήσαντες τυραν- 
γίδα ἐμελέτησαν, καὶ ἀνηρέϑησαν. ἀγεκαλέσαϊτο δὲ ὃ βασι. 
λεὺς πάντας τοὺς ἀδίκως ἐξορισϑέντας ὑπὸ ᾿Αναστασίου καὶ B 


2. συνέταξαν À, συνετάξαντο vulg: 15. Θεόχριτος À, Θεόχοι- 
τον vulg. 10. σερατηλάτης A e. 19. toU£ dd. À, τοῦ dd. 
vuig. m B 


caeterum ' episcopi 'et clerici THloma venerunt, qui Hórmisdae Romani 
pontificis auctoritate muniti, freti quoque Vitaliani adhuc viventis 
potentia et Ioannis Cappadocis Cpoleos episcopi etiam superstitis di- 
ligentia, sanctam: Chalcedonensem synodurn aliiá tribus sacris syaodis 
annumeraverunt, et una cuim eis in sacras tabálss retulerunt.  caete- 
rum impio Severo de medio sublato,: Paulus recipiendis peregrinis ià 
Eubulorum domo praepositus, Antiochiae praesul ordinatus est: mille 
vero auri libras Antiochenae civitati largitus imperator, in reliquas 
urbes multa passim aequitate est usus, et' poptrlares tumultus ubique: 
€ompescuit. Xenaiam quoque, Philoxenum nomine, Hierapoleos :epi- 
scopum cum Manichaeis sentientem, Petrumque Ápameae; cum orni- 
bus eodem contagio afflatis in exilium pius imperator expulit: et 
Amantium praepositum et Andream cubiculariumr'et Theoctitum Amanz 
tii comitem, quem imperatorem declarare proponebat, ceu tyrannidem 
meditatos, interfecit. praepositus enim pecunids'Tastino donaverat in 
milites distribuendas, ea conditine, ut Theocritum imperatórem ,sa- 
futaret: exercitis vero populique tribus 'Fheocritum imperare non 
sunt passi, sed Iustinurh ' principem renunciáverunt: quod illi gravi- 
ter ferentes, et tyrannidem excitare aggressi, interfecti sunt. conctos 
demum ab Anastasio inique relegatos ab exilio revocavit imperator, 


45  'THEOPHANIS 


᾿“ππίωνα τὸν πατρίχιον, ὃν ἐν Νικαίᾳ πρεσβύτερον βίᾳ ἔχει- 


οτόνησαν’ ὃν ὃ βασιλεὺς ὡς ἐχέφρονα ἐποίησεν ὕπαρ- 
rov. τῶν πραιτωρίων, καὶ “ιογενιανὸν τῆς ἀγατολῆς στρα- 


A.M. 60123 
C 


τηλάτην. | 


Tq 9 αὐτῷ ἔτει ἐφάνη ἀστὴρ ἐν τῇ ἀνατολῇ φοβερὸς ἢ 


κομήτης, ὃς εἶχεν ἀκτῖνα ἐχπέμπουσαν ἐπὶ τὰ κάτω, ὃν ἔλε- 
yo» οἱ ἀστρονόμοι πωγωνίαν εἶναι [καὶ ἐφοβοῦντοΊ. 
"o. ἤΑντιοχείας ἐπισχύόπου Παύλου ἔτος «΄. 

Τούτῳ τῷ ἔτει Βιταλιανὸς ἐδολοφονήϑη ὑπὸ τῶν Bv- 


ξαντίων μηνιώντων αὐτῷ διὰ τὸ πολλοὺς ὠνῃρηκέναι τῷ και- 10 


ρῷ τῆς ἐπαναστάσεως αὐτοῦ κατὰ ᾿Δναστασίου. ᾿Ιωάνγου δὲ 
τοῦ Καππάδοχος ἐπισκύπου ἸΚωνσταντινουπόλεως τελευτήσαν- 
τος, Ἐπιφανιος πρεσβύτερος τῆς αὐτῆς ἐκκλησίας καὶ σύγκελ- 
Aog ἐχειροτονήϑηὴ μηνὲ Φεβρονυαρίῳ κε. ὁμοίως καὶ Ὃρμίσδα 
τῆς Ῥωμης κοιμηϑέντος ᾿Ιωάννης τὴν ἐπισχοπὴν διεδέξατο. 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ἐδημοχράτησεν τὸ Βένετον μέρος, ἐν 


Dzagaig ταῖς πόλεσι ταραχὰς ἐγείραντες xai ιϑασμρὺς xat 


A. C. 512 


φόνους πολλοὺς ἀπεργαζόμενοι. ἐπήρχοντο dà καὶ τοῖς &g- 
χονσιν, ἀπὸ δὲ ᾿Αντιοχείας ἤχϑη τὸ κακὸν τῆς ἀταξίας, xai 


|. πατρίχεον)] πρεσβύτερον b e. πρεσβύτερον add. ex A. 
ἐχειροτόνησαν a, ἐχειροτόνησεν vulg. 3. τῶν πραιτωρίων A, 
τῷ πραιτωρίῳ vulg. 6. ἐχπέμπουσαν Α e, πέμπουσαν vulg. 
7. οὗ add. ex À. οακαὲ ἐφοβοῦντο om. Α f. 10. “μηγνεόν.- 
των À. ἀγνῃρηχέναε À, &vaigtO pes vulg. i4. ὁμοίως χαὶ 
- Ay ὁμοίως δὲ vulg. — 1g. xai οὕτως --- — ἐπεχράτησεν om. A. 


f 


Appionem in primis patricium, quem invitum Nicaeae iusserat ille or- 
dinari: hunc vero Iustinus velut prudentem et cordatum virum prae- 
torio. praefectum . et Diogenianum militiae magistrum in oriente 
creavit. E , 

Hoc etiam anno stella apparuit in oriente, terribilis nimirum 
cometa, e quo radii inferius demissi protendebantur: barbatum dice- 
bant astronomi, et ab eo cunctis metuebant. 

Antiochiae episcopi Pauli annus primus. 

. Hoc anno Vitalianus a Byzantinis dolo interfegtus est: quod enim 
rebellionis eius in Anastasium tempore pluriumae;cáedes fuissent edi- 
tae, graviter ei succensebant. loanne porro Cappadoce. Cpoleos epi- 
&copo defuncto, Epiphanius eiusdem ecclesiae presbyter et syncellus 
mensis Februarii die vigesimo quinto fuit ordinatus: et Hormisda pa- 
riter leto quiescente, Ioannes Romae episcopatum excepit. - 

.. Hoc etiam anno Veneta factio, variis per omnes civitates tumulti- 
bus excitatis, plurima saxis facta lapidatione, multisque caedibus editis 
per civitates omnes, reliquum sibi populum subegit, et in magistratus 


15 


CHRONOGRAPHIA. 557 


οὕτως. διεδόϑη ἐν πάσαες. ταῖς πόλεσι, καὶ ἐποκράτησεν ἐπὶ 
χρόνους πέντθ, καὶ δαφαζον τοῖς. ξίφεσιν τοὺς ἀπαντῶντας 
Πρασίνους, καὶ τοὺς κατ᾽ οἶκον κρυπτομένους" ἀνεύντες δὲ. ii 
ἐφόνευον, μὴ τολμώχεων τῶν ἀρχόντων ἐχδώιησεν τῶν φόνων. 
52047004 ταῦτα δὲ ἐπράτκογτο ἕως ἔτους ἕκτου "lovorzi»ou 
τοῦ εὐσεβοῦς. — — ΝΕ ΞΕ ες | 
᾿Κωνσταντινουπόλεως ἐπισκύπου Ἐπιφανέου, ᾿Αλεξαγδρείας A.M.6013 
ἐπισχύπου Τιμοϑέφυ ἔτος α΄. a or : P. a3 
“Τούτῳ τῷ ἔτει πολέμου κενηϑέντος. μεταξὺ Ῥωμαίων xoi 
19 Περσῶν ᾿Ιουσεῖνος ἀπέστειλε πρέσβεις καὶ dope. πρὸς ZiM- 
yz τὸν ῥῆγα τῶν Οὔννων, καὶ συνέϑετο μεϑ’ ὅρκων. πατρίων 
συμμαχῆσαι τῷ βασιλεῖ καεὰ. Περσῶν. ἀποστείλας δὲ xai 
Καβαδὴς πρὸς. αὐτόν, συνέϑετο χαὶ αὐτῷ. τοῦτο δὲ μαϑὼν 
ὅ ᾿Ιονσεῖνος, ἐλυπήϑη σφόδρα... ἀπέστειλεν δὲ πρὸς τοὺς Β 
35 Πέρσας ὃ Ζιλίγδης μεεὰ χιλιάδων» εἴχοσι ταῦ πολεμῆσαι Ῥω- 
μαίους. ὁ dà ᾿Ιουστῖνος ἐδήλωσε Καβαδὴ τῷ -βασιλεῖ Περ-. 
σῶν πρεσβεύων περὲ εἰρήνης, καὶ og ἀπ᾿ ἄλλῳ τινὲ γραψὰς, 
xai περὲ  Ζιρλίγδη, 0x4. συμμαχίας ὅρκους ἔχει μεεὰ Βωμαίων, 
xu ὅτε δῶρα. ἔλαβεν πολλά, καὶ βούλεται προδότης γενέσθαι 
αοτῶν Περσῶν, καὶ ὅτε. δεῖ ἡμᾶς ἀδολφοὺς ὕντας εἰς φιλίαν 
Ν ΝΕ ἘΞ so 6$ 7 00.953 annos TN à « 
10. Ζιλίγβην À e passim. 13. καὶ αὐτῷ] fort. χαὶ αὐτός. τή. 
ἀπέστειλεν) ἀπῆλϑεν b. Ὁ 


*, 


ipsos temére $ese extulit. Antiochiae 'véro seditíonis malum primo 
natum; im reliquas deinde civitates derivatum est, et:per annos quin- 
ue invaluit: gladiis vero Prasinos obviam sibi factos, atque etiam per 
omos sese occulentes, ipsi intro se immittentes obtruncabant, ma- 
gütratibus. de tat caedibus poenas sumere non audentibus. haec au- 
tem ad sextum usque pii lustini. annum. facinorose gerebantur. — 
Cpoleos episcopi Epiphanii, Alexamdeiae episcopi Timothei an- A. C. 513 
nus primus. — : 00v cba c een 
oc auno Persas inter et Romanos belio revocato, Tustigus lega- 
tos et munera ad Ziligdem Upnoram regem. destinavit: ille, interposi- 

. tis ex patrio more iuramentis, adversum Persas, imperntori suppetias 
ferre promisit. aliis porro a Cabad& una cum missa legatione aíce- 
ptis, cum eo pariter praeliari spopoudiL. nuncio accepte graviter offen- 
sus est Iustinus. ad bellum itaque. «ontza Romanos-movendum-misit Zi- 
ligdes hominum viginti millia: Iustinus.nove de pace tyactatu per le- 
gatos instaurate, datisque quasi.syper.alia re litteris, Cabadi Persarum 
regi de Ziligde; ut Romanis auxilia. daturum etiam cum iuramento 
pactus fuerit, significat: in eum. finem dona pluriaa accepisse, Persas 

- Romanis prodere meditari: nos itaque velut, fratres; inquit, in ami- - 

cilíam rgdire, et a canibus istis hop.pacto minige .deludi oportet. 


Theophanes. 17 


258 — THEOPHANIS .'^' 


ἐλϑεῖν, καὶ μὴ ὑπὸ τῶν κυνῶν sodrey: οὕτως παίζεσθαι. ὃ 
dà Καβάδης ἐπηρώτησε κατ᾽ ἰδίαν τὸν ζιελίγδην, εἰ ἔλαβεν 
παρὰ Ῥωμαίων δῶρα, πρφερωπεὲς xara. Ἠσρσῶν; ὃ δὲ εὐκεν» 
Cra. καὶ ὀργισϑεὶς ὃ Καβάδης ἐφύνευσε αὐτόν, καὶ δεὰιτῇς 
γυχτὸς πέμψας πλήϑη Περσῶν, ἀνεῖλεν τὸν λαὸν. αὐτοῦ, 910-5 
γοήσας, ὅτι δόλῳ ἦλθον πρὸς αὐτόν, ὅσοι δὲ ἠδυνήϑησαν 
"φυγεῖν, ἀνέζευξαν εἰς τὰ ἴδια: 5 5... 0 τ o 0 
Εὐφράσιος δὲ ὃ ᾿Αντιοχείας. τὴν ὃν Χαλκηδόνι σύνοδυν 
ἐξέβαλο. τῶν διπτόχων, καὲὶ τὸ. ὄνομα Ορμίσδω τοῦ nánn« 
“Ῥώμης. μετὰ δὲ ταῦτα φοβηθείς, τὰς τέσσωρας, σονόδους τὸ 
ἐκήρυττε. Θ᾿ MEM SÉ ZI 
Καβάδης dà ὃ τῶν Περσῶ» βασιλεὺς τὸν 'τῶν Ῥωμαίων 
βασιλέα ἐπίτροπον. τοῦ. ξαστοῦ . οἴκον xuvalinsly ἡϑέλησεν" 
.09 γὰρ. ἐβούλετο τὸν nosofluseger, αὐτοῦ υἱόν,- καὶ ó νόμος 
Περσῶν ὀκώλει τοῦ. ἄρξαι, οὐδὲ. τὸν ιδεύτερον, διότε τὸν 15 
Ὁ ϑῳφϑαλμὸν éxxéxonro, Χυοθρόην δὲ ὡς ἔκ τῆς «σπέδον ddeA- 
ec γεννηϑόντᾳ 4ydna ὃ πατήρ.. ὅδοδεν οὖν αὐτῷ εἰς Ῥω- 
μαίους εἰρηνεῦσωλ". - καὶ Χοσᾳόην  ἀποιοῖτο παῖδα τοῦ βασι- 
Meg γεκέαϑιι" ἐπὶ τούτοις πρέσβεις εἰς τὸ Bvtavtto» πρὸς 
Jovasivap ἔπεμψεν. «0, δὲ βασιλεὺς. £v σύγνλητον εἰς βυυλὴν λο 
καλέσας οὐ κατεδέξατο τοῦτο γενέσϑαι, δόλον καὶ προδοσέαν 


fS, 0! TIE 5. ς 5 " 


1. οὕτως om. À. 2. ἐπηρώτησε] ἐδήλωσε A. ' ^ 6. ἤχϑὸν A, 
ἤλϑεν vulg. 8. ὁ add. ex A. 9. Ὁρμίσδα add. ex A. 
- AG. éxéxon10 A. i ,. LManéfou À, ᾿Ασπεβέδου. α, 2doutódov e, ὃς 


ἐχ τῆς ἀδελφῆς ᾿Ασπεβέδου ἐγεγγήϑη b. — . 18. ἐπφέδε τὸν παῖ- 
& M IM : . MN 


Cabades igitur Ziligdem 'seorsim. interrogat, num ita defudentibus Per- 
sis, accepisset a. Romanis: münera?.: ita est: respondet ille. ^ his exar- 
sit- Cabades, et. ipsum | intérfecit: míssisque. per; noctem Pereurum 
agminibus copias eius delevit, eum dolo ductum ad se accessisse suspi- 
chtus, fi demum quibus fuga permissa est domum redieruat. 
^. Euphrasius antem" Antiochenus Chalcedonensis . synodi patrum et 
ipsius papae Romank nomina diptychis expurít. pestmodum veró 
mretw poenitetis redditus, quateor synodos publice promulgavit. — 
^! Caeterum Calwedes Persarum rex Romanorum imperatorem domus 
suae cratórem :iistituerte proposuit: maiorem quippe natu filium, 
quein Persarhhi leges ad eegnutti vócubant, vel ab eo seeundum, quod 
oetbus el foret effossis, regnare noluit: Chosroenmr autem ex. Aspede 
soróré: susceptunr diligebat pater. qeare eumy Ronranis pacem habere 
decrevit; et Chosroem: imperaloris filium: instituere meditatus, Byzan- 
tiun Pegatoy ad Iestinum mittit; imperator adoptivum ex senatus. consi^ 
lio eum feri! uon adtaisit: merum enhn doluhi Romanorutmique perni- 


$7938 


CHRONOGRAPHIA. 259 


Ῥωμαίων τοῦτο καλοῦντες, Ἡρόκλου κοιαίστωρος ἀνδρὸς συν- 
ετοῦ xai ἀγχίνον τοῦτο καλῶς βουλευσαμένου, 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἔπαϑὲν ὑπὸ ϑεομηνίας τὸ Δυρράχιον nó- A.M. 6014 
λὲς τῆς νέας Ἠπείρου τοῦ Ἰλλυρικοῦ. ὃ δὲ βασιλεὺς πολλὰ P. 144 
5 χρήματα παρέσχεν εἰς ἀνανέωσιν τῆς πόλεως. ὁμοίως δὲ καὶ i 
5». Κόρενθος μητρύπολις τῆς Ἑλλάδος, καὶ ταύτην μεγάλως 


ὀφιλοτιμήσατο. | | 
᾿Αντιοχείας ἐπισκόπου Εὐφυασίου ἔτος α΄. - A.M. 6015 
Τούτῳ τῷ ἔτεε Ἰζάϑος ὃ τῶν “αζὼν βασιλεὺς dnoota- B 
τοτήσας τῆς τῶν Περσῶν βασιλείας, Καβάδου βασιλεύοντος, 
καὶ φιλοῦνεος τὸν Τζώϑον, ὡς καὶ προβαλλόμενον αὐτὸν Bu- 
σιλέα τῶν “αζῶν, ἦλϑεν πρὸς ᾿Ιουστῖνον εἰς τὸ Βυζάντιον, 
καὶ παρεχάλεσε τὸν βασιλέα Χοιστιανγὸν αὐτὸν γενέσϑαι, καὶ 
ὑπ’ αὐτοῦ ἀναγορευϑῆναι βασιλέα τῶν “Ταζῶν. ὃ δὲ βασι- 
15 λεὺς αὐτὸν μετὰ χαρᾶς δεξάμενος ἐφώτισὲν αὐτόν, καὶ υἱὸν 
εἰνηγόθευσεον. ὄγημο δὲ καὶ γυναῖκα Ῥωμαίαν, τὴν ἔγγονον 
Ὁμοῦ «τοῦ παερικίον xai. ἀποκουροπαλάτου, Οὐάλερίαν, ἥντινα 
καὶ εἰς τὴν ἰδίαν χώραν ἔλαβεν, προχειβισϑεὶς παρὰ 'Iov. 
σεένου βασιλεὺς τῶν “Ταζῶν, φορέσας στέφανον καὶ χλανίδα C 


2. ἀγχίγου A, εἐἰγχίγνους vulg. 6. xal ταύτην À, xai αὐτὴν 
vulg. 9. ἀποσιὰς e. : 11. αὐτὸν βασ. τῶν d. 9. n. Jov- 
στῖψον. om. ἃ. 16. τὴν ἐγγόνᾳν Νομοῦ b. 17. Οὐαλερίαν 
ἥντινα xai b, Οὐαλεριαγήν τινα, χαὲ Vulg. .— 19. χλαμέδα A, 
χλανύϑδα vulg. ΝΞ ΞΕ 


ciem, Proclo quaestore viro prudente ac sagaci praeclare id suadente, 
eiusmodi arte parari persenserunt. B 
Hoc mno Dyrrhachium novae Epíti in Illyrico civitas plagam A.C. 514 
caelitus immissam accepit. imperator vero vim pecuniarum ingentem 
ad civitatis instaurationem erogavit. parem cladem passa est Corin- 
thus Graeciae metropolis; et in eam magna quoqué liberalitate 
usus est. ΕΝ ᾿ | 
Antiochiae episcopi Euphrasii annus primus. — ^. ^"A.C.515 
Hoc anno Tzathus Lazorut rex regni Persarum desertor" factus, 
Cabade regnante , atque adeo ipsum amante, ut in Lazorum regnum 
eum extulisset, ad Tustinum Byzantium veniens, Christianum Beri, et 
ab eo Lazorum regem renunuciari rogavit imperatorem. hunc impera- 
tor benigne acceptum baptismi lumine illustravit, et filium declara- 
vit. Romanam vero duxit uxorem, Hori patricii et excuropalatae 
neptem, nomine Valeriam, quam demum Lazorum rex creatus in 
patriam duxit: discessit ille redimitus corona, et chlámyde, qualis est 
imperatoris, candida ornatus, cui superius tabula ex auro fuit adsu- 
ta, in qua Iustini imperatoris imago coloribus acu. ductis depicta 'erat; 
et toga pariter candida auro Phrygionis arte aífixo et imperatoris οἷς 


260 ,THEOPHANIS .. 


ς βασιλικὴν. ἀσπρην. ἔχουσαν ravAÍA χρυσοῦν, ἐν ᾧ ἐκ κεντητὸῦ 
ἐνεκεχώρακτο ἡ εἰκὼν τοῦ βασιλέως ᾿Ιουστέίγου, καὶ στεχάριν 
. ἄσπρον ἔχον πλουμία χρωαᾶ, καὶ εἰκόνα τοῦ βασελέωδ' τὰ 
γὰρ τζαγγία αὐτοῦ ῥούσια ἤσαν ἔχοντα μαργαρίτας [Περσικῷ 
σχήματι ὁμοίως xai ἢ ζωνη αὐτοῦ ἦν χρυσὴ διὰ μκργάρι- 5 
τῶν. ἔλαβεν, δὲ παρὰ τοῦ βασιλέως δῶρα πολλά, καὶ. μετὰ 
χαρῶς ἀπῆλϑεν εἰς τὰ ἴδια. γνοὺς δὲ τοῦτο Καβάδης ὁ τῶν 
Περσῶν βασιλεὺς ἐδήλωσεν τῷ βααιλεῖ ᾿Τουστίνῳ, ὅτε φιλίας 
xai εἰρήνης μεταξὺ ἡμῶν. αὕσης τὰ ἐχϑρῶν πράττεις, χαὶἡ 
τοὺς ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν τῶν Περσῶν ὄντας ἀπ’ αἰῶνος προσε- τὸ 

Dàaufov. ὁ dà βωσιλεὺς ἀντιδηλοῖ αὐτῷ" ὑμεῖς τινὰ τῶν ὑπο» 
κειμένων τῇ βασιλείᾳ σου. οὐ προαελαβύόμεϑα, ovre προεξρε-. 
ψάμεϑα" ἀλλ᾽ ἐλϑὼν Τζαϑος εἷς τὰ, ἡμέτερα βασᾶεια. ἐδεήϑη 
προσπίπτων ἡμῖν ῥυσϑῆναι, μυσαροῦ καὶ ξλληνικοῦ δάχματος 
καὶ ἀσεβῶν ϑυσιῶν καὶ πλάνης. δαιμόνων, καὶ -προσολϑεῖν τῷ 15 
δημιουργῷ τῶν ὅλων. ϑεῷ., xai. γενέσϑαι Χριστιανάςι .. τοῦτον 
ἡμεῖς βαπτίέσαντες ἀπελύσᾳμιεν εἰς τὴν. ἐδίαν. χώραν. .. Gxvosa 
λοιπὸν. ἐγένετο ἔχϑρα. μεταξὺ “Ρωμαίων καὶ Περσῶν. 

TQ δ᾽. αὐτῷ, ἔτει. καὶ τὰ κατὼ . τὸν. ἅγιον ᾿αρέϑαν. καὶ 

τοὺς ἐν Νεγρᾷ τῇ πόλει ἐπράχϑη ὑπὸ τῶν Ὁμηριτῶν, καὶλο 


DO 


r ᾿ς 
à . . 


ἃ. ἐνεχεχιίραχτο Ὁ, ἐδεχάραϊτο Α, ἐγχεχάραχτο νὰ. ὁ 5. xal 
add. ex A. Ὁ, τοῦ add. ex A. Δ. τῇ βασιλείᾳ À ἃ, τῆς 
βασιλείας b, τὴν βασιλείαν vulg. 13. dAM ἐλϑὼν A, ἀνελθὼν 


vulg. .— 17. ἀπεστείλαμεν a. 20. Νεγρᾷ] Γαγγρᾷ b." ἔπρά- 
χϑησαν AÀ b. 


,figie conspicua: ocreolae quippe eius puniceae érant, margaritis more . 
Persico distinctae; similiter et zona elus erat aurea gemmis. inspersa.. 
donis demum ab imperatore pluribus acceptis laetus domum reversus 
est. de his Cabades Persarum rex certior factus, imperatori Iustino 
significat: foedere et pace inter nos sancitis, quae decent hostes ad- 
mittis, hominesque Persarum supra hominum memoriam omnem do- 
minio subditos tibi recipis. imperator in adversun scribit: nullum 
regno tuo subiectum nobis vindicavimus, aut ad nos pelleximus. 
Tzathus tantummodo ad regiam | nostram profectus, et pedibus no- 
stris advolutus, ut ab execranda gentilium superstitione et ab impu- 
ris sacrificiis daemonumque fallaciis ereptus, ad deum rerum omnium 
conditorem accessum haberet, fieretque Christianus, rogavit. illum 
itaque baptismo lustratufn in propriam sibi.regionem subinde remisi-. 
mus. ab eo tempore graves Bomanos inter et Persas sequutae sunt 
discordíae. a | s m 
. Hoc etiam. anno nefarium facinus adversus sanctum Aretham cae- 
terosque urbis Negrae incolas admissum est, bellumque ab Elisbaa 





CHRONOGRAPHIA. 261 


πόλεμος "EXeoflaà τοῦ “βασιλέως τῶν 2fi9i0no» πρὸς τοὺς Ῥ. 145 
Ὁμηρίτας, καὶ 5 νίκη αὐτῶν. |- 7 
Ῥώμης ἐπισκύπον ᾿Ιωάννου ἔτος à. ^ ^ — ^ | A.M. 6016 
Tovro τῷ re Θευδέριχος κρατῶν τῆς "Pose dotiavo- V. 116 
ὅ φρονῶν ἐβιάσατο τὸν nánnay ' Iodyygy ἐλϑεῖν εἰς τὸ Βυζάν- 
τιον πρὸς τὸν βασιλέα ᾿Ιουσεῖνον, xai πρεσβεῦσαι ὑπὲρ ᾽Αρεια- B 
νῶν, ὥστο μὴ ἀναγκάζειν αὐτοὺς ξξίστασϑαι τῆς αἱρέσεως 
αὐτῶν" ἐπεὶ καὶ Θευδέρεχος εἰς τοὺς κατὰ τὴν ᾿Ιταλίαν ὃρ-- 
ϑοδύξους τοῦτο ποιεῖν ἠπείλει. Ó δὲ ᾿Ιωάννης ἐλϑὼν ἐν Bv- 
τοζαντέῳ, καὶ. προτραπεὶς ὑπὸ Ἐπιφανίου τοῦ πατριάρχου, od 
κατεδέξατο, ἕως προεκάϑισεν τοῦ Ἐπιφανίου ὃ Ῥώμης. ὃ δὲ 
Ἰωάννης πᾶσι μὸν τοῖς ἐπισκόποις ἐκοινώνησεν, Τιμοθέῳ δὲ 
᾿Αλεξανδρείας οὐκ ἐκοινώνησεν". Καβάδης δὲ ὃ τῶν Περσῶν 
βασιλεὺς υἱὸς Περώζου πολλὰς μυριάδας ωανιχαίων σὺν τῷ 
15 ἐπισκόπῳ ἀὐτῶν. ᾿Ινϑαζάρῳ ἀγεῖλεν ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ σὺν τοῖς 
evo: συγκχλητιχοῖς Πέρσαις ix τοῦ αὐτῶν φρονήματος" τὸνᾳ 
γὰρ υἱὸν αὐτοῦ τὸν τρέτον, ἐὸν λεγόμενον Φϑασουαρσᾶν, ὃν 
ἐγέννησεν αὐτῷ Σαμβύκη ἡ ϑυγάτηρ αὐτοῦ, οἱ Ἰανιχαῖοι παι-. 
δαγωχήσωντες, καὶ τοῦ. ἰδίου | φοὸνήματος ποιήσαντες, ἐπηγ- 
χογείλαντο αὐτῷ" Ort ὃ σὸς πατὴρ γεγήρακεν, καὶ εἰ συμβῇ 
αὐτὸν τελευτῆσαι, οἱ ἀρχιμάγοι ἕνα τῶν σῶν ἀδελφῶν ποιοῦσι 


) 


ἃ. αὐτῶν Α, αὐτοῦ vulg. | 4. ᾿Τρειοφρονῶν Α. 5. πάπαν À. 
11. τοῦ add. ex A. 14. Περώζου À, Περόξου vulg. 21. 
ἀδελφῶν A, ἀδελφὸν vulg. 


Aethiopum rege contra Homeritas susceptum, victoriaque demum ab 
ipsis reportata. | 
Romae episcopi Ioannis annus primus. A.C. 516 
Hoc anno Theuderichus pravis Aríi sensibus infectus Romam oc- " 
eupans, loannem papam ad imperatorem Iustinum Byzantium profi- 

. €isci coegit, et pro Arianis, ne haeresi sua: per vim abdncerentur, le- 
gatione fungi: quandoquidem ipse 'lheuderichus idem adversus ca- 
tholicos Italiae incolas commissurum minabatur. Ioannes itaque By- 
zantium appellens, et ab Epiphanio patriarcha invitatus, congressum 
denegavit, donec ipse, qui Homanus esset pontifex, primum in con- 
sessu locum supra Ephiphanium obtinuisset. loannes cunctis quidem 
episcopis communionis impertiit commercium, quod cuam Tiiuotheo 
Alexandrino sibi nullum esse proposuit. Cabades autem Perozis filius 
Persarum rex plurima Manichaeorum millia una cum eorum episcopo 
Indazaro, et aliis sensus eiusdem consortibus ordinis senatorii Persis, 
una die neci tradidit. filium siquidem eiüs tertium, cni nomen 
Phthasuarsan, quem Sambuce elus filia ei pepererat, cum Manichaei 
puerum instruxissent, δὲ in stam trüxissent opinionem, in huuc ino- 


262 THEOPHANIS 


βασιλέα, διὰ τὸ κρατηϑῆναι τὸ δύγμα αὐτῶν. ἡμεῖς δὲ δυνώμο- 
9a δι᾽ εὐχῶν ἡμῶν πεῖσαι τὸν σὸν πατέρα ἀποεάξασϑαε τὴν βω- 
σιλείαν, καὶ σὲ προχειρέσασϑαι, ἧνα πανεαχοῦ χρατύνῃ τὸ τῶν 
Δ ]ανιχαίων δόγμα. ὃ δὲ συνετάξατο τοῦτο ποιεῖν, ἐὰν βασιλεύ.-. 
σῃ. γνοὺς δὲ ταῦτα Καβάδης ἐκέλευσε κομβένεα γενέσθαι di 5 
Dro, φησίν, ποιῆσαι τὸν υἱὸν ὥϑασουαρσάν. βασιλέα. κελεύσας 
δὲ πάντας τοὺς ἢἸανιχαίους σὺν τῷ ἐπισκόπῳ αὐτῶν καὶ yv. 
γαιξὲ καὶ τέχνοις παραγενέσθαι ἐν τῷ κομβέντῳ, ὁμοίως xat 
τὸν ἀἄρχιμαγον Γλωνάζην καὶ τοὺς μάγους, καὶ τὸν τῶν Χρι- 
στιανῶν ἐπίσχοπον Βαζάνην ἀγαπώμενον napa Καβάδου, ὡς 10 
ἰατρὸν ἄριστον, καὶ καλέσας τοὺς  ϊανιχαίους, ἔφη" χαίρω 
ἐπὶ τῷ ὑμετέρῳ δόγματι, καὶ ϑέλω δοῦναι ἔτε ζῶν τὴν βα-. 
σιλείαν τῷ υἱῷ μου Φϑασοναρσᾷν, ὡς σύμφρονι ὑμῶν, ἀλλ᾽ 
ἀφορίσατε ξαυτοὺς πρὸς τὸ παραλαβεῖν αὐτόν. οἱ dà ϑαρσή- 
Ριιάθσαντες μετὰ παρρησίας ἀφώρισων ξαυτούς. ὁ dà Καβάδης 15 
ἐπιτρέψας τῷ στρατεύματι εἰσελϑεῖν πάντας κατέκοψεν ξίφεσι 
σὺν τῷ ἐπισκόπῳ αὐτῶν ἐπ’ ὄψεσε τοῦ ἀρχιμάγου καὶ τοῦ 
ἐπισκύπου τῶν Χριστιανῶν. καὶ ἐξέπεμψεν σάχρας εἰς nà- 
σαν τὴν ὑπ᾽ αὐτοῦ γῆν, στε τὸν εὑρισκόμενον Μϊανιχαῖον 


1. τὸ μὴ χρατηϑῆγαι À e. 3! πανταχοῦ χραιύνῃ À, πανταχῇ 
κρατύνῃς vulg. 8. χομβέντα À, χομμέντα vulg. h. 1. et infra. 
10. Βοαζάνην ἃ e. 16. τὰ στρκιεύματα αὐεοῦ Α. 19. 
τὴν ὑπ. αὐτοῦ γῆν À, τὴν ἑαυτοῦ γῆν vulg. v 


dum sunt adorti: consenuit pater tuus; eum si mori contigerit, fra- 
trum tuorum quempiam, qui eorum teneat sententiam, confestim ar- 
cbimagi regem instituent. nos precibus nostris id regi persuadere 
possumus, ut regno abdicato, te in suum locum subroget, quo Mani- 
chaeorum dogma stabilias et confirmes. haec, ai regnaret, executurum 
se spopondit. de quibus certior factus Cabades, publica regni comi- 
tia convocari, Phthasuarsan filio, aiebat ille, inaugurando. Manichaeis 
autem omnibus una cum episcopo suo, coniugibus et filiis conventui 
adesse iussis, Glonazem pariter archimagum, caeterosque magos, et Ba- 
zanem Christianorum episcopum sibi dilectum, ceu medicinae peritia 
praestantem, una congregat: moxque Manichaeos verbis compellans, 
ait: arridet, quam tenetis sententia: et ut eius sequaci, vestrique 
sensus socio filio ineo Phthasuarsapn, dum etiam inter vivos ago, re- 
gno cedere apud me statutum est. discedite igitur, et in diversam 
parlem abite, ut eum regem suscipiatis. illi audaciores his verbis 
facti, ἃ reljquis cum fiducia segregaverunt se: Cabades porro data 
exercitui ingressus libertate, cunctos cum eorum episcopo sub archi- 
magi εἰ Christianorum episcopi conspectu pladiis in frusta concidit. 
ium sacras in omnem Persarum ditionem emisit, quibus omnes quot- 


CHRONOGRAPHIA. * 263 


ὡναιρεῖσϑαι καὶ πυρέκαυσεον γενέσϑαι, καὶ τὰς ὑποστάσεις 
αὐτῶν sig τὰ βασιλικὰ ταμιεῖα εἰσκομιζεσϑαι, καὶ τὰς βίβλους ᾿ 
αὐεῶν καίεσθαι. ὅ. δὲ οὐσεβὴς βασιλεὺς ᾿Ιουσεῖνος ἐν πάσῃ 
ἑκανότητι. καὶ ἀνδρείᾳ τῆς βασιλείας. ἐπιλαβόμενος, σάκοας 
δπωσταχοῦ ἐν ταῖς πόλεσιν ἐξαπέσεειλεν, ὥστε τεμωρηϑῆναι 
πονέας τοὺς ἀταξίας 9 φύνους ποιοῦντας, καὶ τοὺς ἐν Κων. Β 
στανεικουπύλδι δήμους εἰρηνεῦσαι, xoi φόβον. ἔδειξεν πολύν, 
ἄστειψεν δὰ καὶ. τὴν. δωυτοῦ γυναῖκα τὴν Θεοδώραν αὐγού:. 
σεαν Gua τῷ βασιλεῦαας αὐτόν. καὶ προοβάλετο τὸν πατρέκιον 
3O'Ymartov στρατηλάτην ἀνατολῆς τὸν Σεκουνδίνου φυλάξαε τὰ 
dvazolmá: μέρη διὰ τοὺς Πέρσας xai τὰς τῶν Σαρακηνῶν 
ἐπιδρομάς. " ὁποίησεν' δὸ κμὲ αὐτὸς διωγμὸν μέγαν κατὰ ]Ma- 
γεχοίων, καὶ ἐτιμιορήσατο πολλούς - 
Τούτῳ τῷ ἔτεε ᾿ἀναζαρβὸς μητρόπολις. τῆς" δευτέρας Ki- A. M. 6017 
154Ànwac ἔπαϑεν ὑπὸ σεισμοῦ φοβερωτάτου, ἡγεμονεύοντος αὖ- ο ΣΝ 
τῆς Καλλεοπίου. υἱοῦ Εἰρηναίου, xn ἐπτώϑη! πᾶσα 7 πό- 
λις. ταύτην δὲ ᾿Ἰουσεῖγος ἀνήγειρεν, , xui ᾿ΪΙουστινόπολιν 
ἀκάλεσεν. | TE 
| T: δ᾽ ads ὄτεε κωτοποντίσϑη ὑπὸ. p A δά. 
dore» τοῦ ποταμοῦ͵ Ἔδεσσα, “πόλις μεγάλη καὶ περιβόητος, τῆς 
Οσρφηνῆς ἐπᾳρχίας μηερόπολις. . 0 yap: Jegróg: παταμὸς dta 


3. καταχαίεαϑκαε ἃ.  ἔ. τῆς βααιλείας À, τὴν βασιλείαν. volg. 
7. diuovg add. ex A. 12. uéy«y om. ἀ b. 12. ἀνήγει- 
θεν À, ἤγειρεν vulg. Ἰουστίνου πόλεν À.- 20. τοῦ ποιῖα- 
μοῦ b, ποταμοῦ Α a, ποταμῶν vulg. xai add. ex A. 


Pw deprehendi possent, Manichaeos occidi, vivos comburi, eorumque 
culiates fisco addici, nec non libros eorum cremari iubebat. porro 
pius imperator Justinus ommi dexteritate et animi robore rempubli- 
cam administrens, míssis per urbes: omnes passim éacris, jn. eos qui 
iumultus et caedes ederent severius ahimadvertit, Cpoleos cives in 
pace continuit, magnumque de se terrorem incussit. ut primum vero 
suscepit imperium, Theodoram eéoniugem suam coromavit augustam, 
Hypatium quoque patricium Secundini filium orientalíbus partibus 
adversus Persas et Saracenorum excursiones tutandis orientalis mili- 
tíae magistrum instituit: sed et maguam in Manichaeos persecutio- ' 
nem excitavit, mreltosque supplicio affecit. 

Hoc anno Anazarbus secundae Ciliciae metropolis terrae motu A. C. 517 
prorsus horribili ruinam passa est ingentem, Calliopio Irenaei filio 
ejus rectore: corruit enim universa civitas: quam demum Iustinus re- 
paravit, et. appellavit Iustinopolim. 
. Hoc etiam anno Edessa, civitas: amplissima et magni nominis, 
Osrhoénae provinciae caput, Írato numine fluviorum aquis tota obruta 
est. Scirtus quippe fluvius pe mediam urbem influens magnas urbi 


266 - τς "THEOPHANIS. 


μέσον αὐτῆς παρερχόμενος πολὺν αὐτῇ “πλοῦτον καὶ τέρψεν 
παρέχει. τὸ τηνικαῦτα δὲ πλημμυρῆσας δίκην ϑαχάσσης τοὺς 
oixovg σὺν τοῖς οἰκοῦσι «σύρων ἐπόντεζεν. . λόγος δὲ κρατεῖ. 
ἐν αὐτοῖς voi; περισωϑεῖσιν , ὅτε καὶ ἄλλοτε. ἐπόρϑησεν τὴν 
πάλιν ὃ αὐτὸς ποταμός, ἀλλ᾽ οὐχ οὕτως. μετὰ δὲ τὸ πεῦσαι 5 

τὰ ὕδατα, εὑρέϑη πλὰξ λιϑίνη ἐν τῇ ὄχϑῃ τοῦ ποεαμοῦ γε. 

γραμμένη ἱερογλυφικοῖς γράμμασιν ἔχουσα' οὕτως" “Σειρτὸς 

* ποταμὸς σκιρτήσει κακὰ σκιρτήμαεα πολίταις. ὃ 08 βασιλεὺς 

᾿Ιουστῖνος πολλὰ παρέσχεν ταῖς. ᾿ ἀμφοεύφαιξ, πόλεσιν. εἰς 
ἀγανέωσιν.. e (00 30 

Τῷ δ᾽ αὐτῷ i ὄτει ἀνεφάνη γυνὴ, τις ἐκ E Κιλικίης χε. 

P. 147 αντογενής, ὑπερέχονσα. τῇ ἡλικίᾳ πᾶνεα ἄνϑρωπον φέλειον 

πῆχυν ἕνα, καὶ πλατεῖα σφόδρα, γυρεύουσα. dé τὰς πόλεις 

| : é&aufavs» xard ἐργαστήριον φόλλμν Ma, BIN 

A.M. 6018 Περσῶν. βασιλέως Χοσρύου ἔτος. 4. . |. 5 15 

. Ταύτῳ τῷ ἔτεε μηνὶ Ὀκτωβρίῳᾳ τῆς δ' ἡνδικτιωῶδος τὰ 

Βπροοίμια τῆς τοῦ ϑεοῦ ὀργῆς ἐπῆλθεν τῇ πόλει͵ ᾿Αἰνειοχείᾳ, 

ἐμπυρισμὸς γὰρ μέγας γέγονεν ἀοράτως dv τῷ μέσῳ τῆς πὸό- 

λεῳς, ὅσεις προεμήνυσεν τὴν. μέλλουσαν Soégdai^ τοῦ. ϑεοῦ 
ἀπειλήν. ἀχήφϑη γὰρ τὸ πῦρ ἀπὸ τοῦ μαρτυρίου 169 ἁγίου 20 

“εφώρου, «aL. ἕως τοῦ πραιτῳρίου" ταῦ στρατηλάτον ἔφϑα- 


Ua ἐκ τῆς Xu B, ἀπὸ X. vulg. ! 33. dà add. ex Α. ὁ 17. 
«Ἀντιοχείᾳ A b, "Aruoyeluc vulg. ' ! 


. divitias deliciasque secum invehit. tum vero maris in modum intu- 
mescens, domos cum habitatoribus aquarum abreptas copia demersit im 
profundum. penes eos vero qui remanserunt incolumes rumor invaluit, 
fluvium eundem iam alias urbem devastasse, at nom tanta clade illata. 
aquis demum subductis, in fluminis ripa lapidea tabula bieroglyphi- 
cis characteribus exarata in hanc formam reperta est: Scirtus. fluvius, 
qui Saltator, infelices prorsus civibus istis saltabit saltus. utrique 
vero civitati restaurandae Tustinus imperator multa bona contulit. 

Hoc eiiam anmo mulier quaedam Cilissa gigantaea prorsus spe- 
cie visa est, quae. perfectum et procerum . quemque. virum unius cu- 
biti magnitudine et corporis in latum sumpti amplitudine superaret. 
pererrabat ila civitates omnes, et ex singulis officinis obolum. unum 

| . A eolligebat. 
A. C. 518 Persarum regis Chosrois annus primus. 

Hoc anno mense Octobri, indictione quarta, divinae ukionis pri- 
mitiae Antiochenam urbem invaserunt. magnum quippe in. media urbe 
incendium,. nec visum unde, excitatum est, quod imininentem dei vin- . 
dictam portendit. ignis siquidem in martyrio sancti Stephani accen- 
sus, usque ad praetorium magistri militum peryasit. . fuit id infau- 


F 


CHRONOGRAPHIA. ^ 265 


esv, αὕχη. δγένοίο ἀρχὴ αδινῶν. ἐγένογεο δὲ οὗ ἐμπυρισμοὲ 
ἐπὶ μῆνας ἕξ, καὶ ἐκάησαν οἶκοι πολλοί, καὶ ἀπέϑανον λαοὶ 
πολλοί. xai οὐδεὶς ἠδϑύγατα γνῶναι πόθεν τὸ πῦρ' ἀνήπτετο. 
ἐκ γὰρ τῶν κεράμων τὸ πενταστεγον dysAagflave. κατὰ δὲ 
B πρεσβείαν Εὐφρασίου τοῦ πατριάρχου ἐφιλοτιμήσατο ὁ βασι- 
λεὺς τὴν πόλιν. χεοντηνάρια δύο χρυσίου. ς΄ ^ 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει Dfafov μηνὸς x τῆς αὐτῆς ἰνδικειῶνος, 
ὥρᾳ ζ΄. ὑπατεύογτὸς ὃν τῇ Ῥώμῃ Ὀλυβρίου ἔπαϑεν ὑπὸ ϑεο- 
μηνέας ᾿ἡντιύχεια ἦ μεγάλη τῆς Συρίας πάϑος ὠδεξήγητον. 
τοτοσοῦτον 5 ὀργὴ τοῦ ϑεοῦ ἐπῆλθεν ἐπ᾿ αὐτήν, ὥστε πτωϑὴῆ- 
yat σχεδὸν πᾶσαν τὴν πόλιν, καὶ τάφον τῶν οἰκητόρων ytvé- 
σϑαι.. τενὰς δὲ καταχωσϑέντας, καὶ ὅτι ζῶντας ὑπὸ τὴν yr» ' 
πῦρ ἐκ τῆς γῆς ἐξελϑὼν κατέφλεξεν.. καὲ ἕτερὸν ἀῦρ ἐκ vov V.1:18 
ἀέρος, ὡς σπενϑῆρες, κατήρχετο, xui κατέχαιεν, ὥσπερ dorpa- 
15 πή, τὸν δὑρισχόμενον" καὶ ἐσείετο 5j γῆ imi ἐνιαυτὸν Bya. 
“Ῥώμης. ἐπισκύπου Φήλικος ἔτος α΄. ᾿ . A.M.6019 
. Tovsqr τῷ ἔτει τοῦ σεισμοῦ ἐπικχρατοῦνιος Εὐφράσιος Ὁ 
ἐπίσχοπος "yrwoyciac κατεχώσθη ὑπὸ τοῦ σεισμοῦ, καὶ ἀπέξ 
ϑανεν" καὶ πᾶς οἶκος καὶ ἐκχλησίαι κατέπεσον, καὶ τὸ χάχ- 
20 Aog τῆς πόλεως ἠφανίσϑη. καὶ "οὐ γέγονς τοιαύτη ϑέομηνία 


j. αὕτη γὰρ ἐγ. Δ. - ἐμπρησμοὶ b. ή. τὴν πεντάστεγον À, 
τῶν πενταστεγῶν b. 7. τῷ δὲ Maip μηνὶ xai τῆς αὐτῆς dp- 
διχτεῶνος b. ΑἊ 14. χατήρχοντο A. a. 


stum dolofüm exordinm. incendia vero pér menses sex duravere, 
quibus aedes multae combustae, multique viri interempti: nec quis- 
quam potuit dignoscere unde accenderetur ignis: a tegulis enim ex- 
celsum et. amplum quinque tabulatorum aedificium totum exarsit. 
imperator autem Euphrasii patriarchae legatione exoratus auri cente- 
naria duo urbi largitus est. | | 

Eodém etiam anno, Maii mensis vigesimo, eadem indictione, ho- 
ra septima, Olybrio Romae consulatum gerente, Antiochia magna Sy- 
riae infortunio, quod verbis exprimi vix potest, et ultore deo iactata 
est. dei siquidem ira adeo eam concussit, ut tota pene urbs corrue- 
rit, et civium sepulchrum evaserit. quosdam vero terra obrutos et 
adhuc viventes ignis e terrh. erumpens combussit. alius ignis ex aére 
instar scintillarum decidit, et quos attigisset, fultinis in morem cre- 
mavit: terraque per annum continuum concussa est. 

Romae episcopi Felicis annus primus. A. C. 519 

Hoc anno terrae motu continuo invalescente, Euphrasius Ántio- 
chíae episcopus ea agitatione obrutus interiit: omnes quoque aedes 
et ecclesiae conciderunt, et urbis decor omnis deletüs est: sed neque 
talis calamitas aliis saeculis quavis in urbe audita. pientissimus au- 


400 .. 'THEOPHANIS 


ὄν ἄλλη πόλει ἐν πᾶσμες γενεαῖς, ὃ dà οὐσεβέστατος βασω 
λεὺς ᾿Ιουστῖνος ταῦτα μαϑὼκ μεγάλως ἤλφψησε τὴν 'ψυ χήν, 
P.148 qve ἐπῇρεν τὸ διάδημα τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ καὶ τὴν πορφύ» 
Qa», καὶ ἐπένθησεν ἐμ σάκκῳ ἐπὶ ἡμέρας πολλώς, ὥσες καὶ τῇ 
ἑορτῇ προσελθὼν. ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, οὐ κακεδέδατο. φορέσαι τὸ δ᾽ 
.eréuua ἢ τὴν yÀauvda-. ἀλλ᾽ οὕεως λιτῶς. προσῆλϑεν μαν- 
δύον πορφυροῦν. φορέσας, χαὲ κλαίων ἐπὲ πάσης τῆς OvyxAg- 
του, καὶ πάντες ἔκλαιον σὺν αὐτῷ πενϑικὰ φοροῦντες. εἰπὲ» 
στδιλεν δὲ ὃ βασιλεὺς εὐθέως Kaoivor τὸν κόμητα. δοὺς xsv- 
τηνάρια πένεε πρὸς ἐκχοϊσμύν, ti. πως δυνηϑῇ σῶσαί τινας, 10 
καὶ τὰ καταχωσθέντα πράγματα διασώσας. ἐκ τῶν λῃστῶν καὶ 
Β ὡρπάγῳν». καὶ πάλεν ἀπέστειλεν ὃ βασιλεὺς ὕπισϑεν αὐτοῦ τὸν 
soa 0 παξρίκιον Quoxüp τοῦ Κρατεροῦ, xai τὸν παερέκιον ᾿,(ἰστέριον, 
καὶ τὸν ἔπαρχον, ἀνῦρας σοφούς, δοὺς αὐτοῖς γρήματα πολλὰ 
πρὸς ἀκακαινισμὸν τῆς πόλεως. τῷ δὸ ᾿Αἰπρελλέῳ μηνὶ δ᾽, τῆς 15 
αὐτῆς & ἰνδικτιῶνος, τῇ δορτῇ τοῦ πάαχα, ἀσθενήσας ὃ βα- 
σιλεὺς ᾿Ιουσεῖνος προεχειρίσατο. ὅεκι ζῶν εἰς βασιλέα '"Iovose- 
γιανόν, τὸν ἴδιον ἀνεψιόν, καὶ ἔστεψεν avtov, καὶ συνεβαισί. 
Aevot» αὐτῷ μῆνας δ᾽. τῷ δ᾽ «Αὐγούστῳ μηνὶ τῆς αὐτῆς s ἐν- 
διχτιῶνος ἐτελεύτησεν Ó δὐσεβέστατος ᾿Ιουστῖνος καταλιπῶν 20 
βασιλέα τὸν ᾿]ουσεινιανόν. 


4. ἐν om. ἃ, ly σάχχῳ οἵω. f. — g. Κάριονα. 13. Φωχῶν -- 
— πατρίκιον om. Α. 14. τὸν ἔπαρχον ἃ e, τὸν ἀπὸ ἐπάρ- 
χων vulg. 20. ó add. ex À. 21. τὸν add. ex ἃ. 


tem imperator Iustinus ea re cognita, ingenti animi dolore percussus, 
sublato capitis sui diademate, purpuraque deposita, plures dies de- 
formi sacco velatus luctum egit: adeo ut festivo die procedens in 
ecclesiam coronae insigne vel chlamidem deferre non admiserit: ve- 
rum sic simplici habitu processerit, solo mandya purpureo. suborna- 
ius, et coram toto senatu ingemiscens: caeterique omnes lngubria in- 
duii una cum eo luxerunt. imperator porro Carinum comitem datis 
auri centenaríis quinque confestim misit, ad effodiendas egerendasque 
ruiuas, δὶ forte posset aliquem periculo liberare, et a praedonibus et 
raptoribus res ruderibus immersas suis possessoribus servare. subinde- 
que post eum in eius vestigia Phocam Crateri filium patricium, Ásterium 
quoque patricium et expraefectum viros cordatos misit imperator, qui, 
pecuniarum immensa vi ab eo accepta, repararent urbem. caeterum 
Aprilis mensis die quarto, paschali festo eiusdein quintae indictionis, 
morbo correptus imperator lustinus lustinianum . germanum nepotem 
^ imperatorem adhuc vivus instituit, coronam insuper imposuit, et men- 
ses quatuor potestatis collegam habuit. Augusto vero mense eiusdem 
quintae iudictionis, lustiniano in imperatorem relicto, , piissimus Iusti- 
nus diem obiit. : : 





CHRONOGRAPHIA. 265 


. Tov. dà Ἐὐφρασίον ἐπισκύπου ᾿«ἀντιοχείας τελευτήσαντος — 
Εὐφραΐμιος ὃ ᾿Αμίδιος κόμης ἀνατολῆς ὧν ἐν τῷ xygóvQ ἐκεί- C 
v ἐχειροτονήϑη ἀντ’ αὐτοῦ, ὅστις ζῆλον ϑεῖον κατὰ τῶν ὦπος 
σχιστῶν ἐδείξατο. τς | οι 0 Ν 

5 Ῥωμαίων βασιλέως ᾿Ιουστινιανοῦ, “Ἰεροσολύμων éniaxó- A.M.6020 
που ᾿Ιωάγνου, ᾿Ανειοχείας ἐπισκόπου Εὐφραϊμίου, ἔτος ('.Ὁ 
Τούτῳ τῷ ἔτει μόνος κρατήσας τὴν βααιλείαν ὃ μέγας 
᾿Ιουστινιανὸς. προεβάλετο κόμητα ἀνατολῆς τὸν πατρίκιον τὸν D 
"Αρμένιον, ᾧ τινὲ δέδωκε χρήματα, κελεύσας αὐτῷ ἀπελϑεῖν 
το καὶ ἀνανεῶσαι πόλιν. τῆς Φοιγίχης “«Διβανισίας εἰς τὸ λιμωτὸν. 
τὸ ἐσώτερον τὴν καλουμένην Παλμύραν, κελεύσας τοῦ καϑέ- 
ζεσϑαι ἐν αὐτῇ τὸν δοῦχα καὶ τοὺς ἁγίους τόπους . . . τῷ 
δὲ ᾿Ιανουαρέῳ. μηνὲ α' τῆς αὐτῆς ἰνδικειῶνος ἐποίησεν ὁ βα- 
σιλεὺς ὑπατείαν, καὶ τοσαῦτα ἔδωκεν. χρήματα ὅσα οὐδεὶς 
:ῦ βασιλεὺς ὑπατεύσας. . : | | 2 | 
Τῷ δ' αὐτῷ ἔτει ὅ βασιλεὺς Περσῶν ἐπολέμησα τῷ /fa- V. 119 
ζῷ Τζαϑῳ, ὡς προαρυένεε “Ρωμαίοις. καὶ λοιπὸν ὁ βασιλεὺς 
᾿Ιουστιγιανὸς ἔπεμψεν αὐτῷ βοήθειαν στρατοῦ, καὶ στρατη- 
λάτας τρεῖς, Βελισάριον καὶ Κύρικαν καὶ Πέτρον. καὶ πολε- 


i 


4. Ἐφραΐμιος A. 4. ἐδέξατο A. 7 μόνος πρατήσας ἃ b, 
μονοχρατήσας vulg. 9. αὐτῷ Α, αὐτὸν vulg. 10. ἑμω- 
τὸν À, λιμοτὸν e f, λιμητὸν vulg. 12, lacunae nulia in 
codd, vestigia apparent. 13. ézoíggey| &dexe Δ΄ .. 1f. 
ὑπατείαν Α, ὑπατίαν vulg. 15). Τζαϑίῳ Α, Τζαϑέῳ e. 19. 
Βελισάρεον A, Βελεσσάρεον vulg. ubique. Κήρουχον a f. 


Euphrasio quoque Antiochiae praesule defuncto, Euphraimius 
Amidenus ea tempestate comitem orientis agens, in eius locum or- 
dinatus est, qui divinum prorsus fervorem adversus schismaticos ex- 
ercuit. 

Romanorum imperatoris Iustiniani, Hierosolymorum episcopi Io- A.C. 520 
amnis, Antiochiae episcopi Euphraimii annus primus. 

Hoc anno imperator lustinianus rerum summa potitus, patricium 
Ármenium orientis comitem creavit, et ingenti pecuniarum tradita 
copia, virum abire iussit, et Phoeniciae Libanesiae urbem Palmyram 
nuncupatam instaurare ad interiorem limitem, et in ea ducem resi- 
dere sanctaque loca protegere et iis invigilare praecepit. prima vero 
mensis lanuarii die munus in populum edidit imperator, eamque lar- 
pitus est pecuniarum vim, quam princeps ante alius nullus consu- 
latus nomine profuderit. . . | 

Eodem etiam anno Persarum rex Tzathum Lazicum quod in Ro- 
manas partes transisset, bello lacessivit. porro lustinianus imperator 








Y 


268 ' THEOPHANIS ' 


P. 149 μήσαντες ἡττήϑησαν * χαὶ fyavaxvgocy ὅ βασιλεὺς κατὰ τῶν 
᾿ στρατηλατῶν, ὅτε φϑονοῦντες ἀλλήλοις προέδωχὰν τὴν. νίκην: 


καὶ διαδεξάμενος αὐτοὺς. ἀπέστειλε Tlórgo» τὸν φοταριὺν αὐ-.. 
τοῦ στρατηλάτην" καὶ συμβαλὼν τοῖς Πέρσαις μετὰ τῶν 


Δ αυζν ἐνίκησαν, καὶ πολλοὺς ἀνεῖλον τῶν Περσῶν." 


TG δ᾽ αὐτῷ ἔτει προσερρύη τοῖς “Ρωμαίοις ὅ βασιλεὺς 
τῶν Ἔλούρων larg ὀνόματι, καὶ ἦλθεν à» Κωνσταντεινου- 


πόλει μετὰ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, καὶ ἤτησε τὸν βασιλέα. γενέσϑαι 


Χριστιανός. ὃ δὲ βασιλεὺς βαπτίσας αὐτὸν. ἐν τοῖς Θεοφα- 


5 


Βνίοις, ἐδέξατο αὐτὸν ἐκ τοῦ βαπτίσματος. καὶ ἐβαπτίσϑησαν 1o 


^- 


σὺν aUiQ oi συγκλητικοὶ αὐτοῦ καὶ οἱ συγγενεῖς δώδεκα" xei 
ἀπῆλθεν μετὰ χαρᾶς elg τὰ ἴδια φιλιωϑεὶς τῷ βασιλεῖ, καὶ 
ἐπαγγειλάμενος. συμμαχεῖν αὐτῷ, ἐν οἷς ἂν βουληθῇ. προε- 
βάλετο δὲ ὃ βασιλεὺς στρατηλάτην "“ρμενίας -Τζίταν ἄνδρα 
πολεμικὸν καὶ ἱκανώτατον. οὐ γὰρ εἶχεν ἡ ᾿“ρμενία στρα- 
τηλάτην," ἀλλὰ δοῦκας καὶ κόμητας. ἐστράτευσεν δὲ jm 
αὐτὸν ᾿Αρμενίωον πλῆϑος, ὡς εἰδύτας τὰ μέρη τῆς ᾿“ρμενίας. 
ἔδωκεν δὲ αὐτῷ καὶ ἀπὸ τῆς ἀνατολῆς στρατοῦ ἀριϑμοὺς 
τέσσαρας: καὶ γέγογεν μεγάλη φυλακὴ. καὶ βοήϑεια “Ρω- 


2. στρατιωτῶν ἃ. ^ 5. ἐνίχησενα. 7. “ϊλούρων À. Γραῖ- 


τις --- — -— αὐτοῦ om. Δ. 9. Χοισιιανὸς Α, Χρισιιανὸν 
vulg. t1. οὗ ante. συγχλητικοὲ add. ex A... a3. συμμαχεῖν 
ἐν οἷς ἂν δεηϑῇ b, βουληϑῇ A, βουληϑείη vulg. 17. ^ íout 
γίους A. 18. στρατοῦ] στρατηλάτου À. 


militares copias in eius auxilium misit et magistros militiae tres, Belisa- 
rium, Cyricum et Petrum, qui inito praelio inferiores evaserunt. quare 
indignatus imperator in duces, quod invidia ad invicem moti, certam 
prodidissent victoriam, ipsis revocatis, Petrum notarium militiae ma- 
gistruim in ipsorum locum sabrogavit. hic adiunctis sibi Lazis, adver- 


.sus Persas conserta pugna, quam plurimos Persas delevit. 


Hoc eodem anno Elurorum rex Graetis nomine ad. Romanos se 
adiunxit, et Cpolim una cum gente $ua profectus est, et im Christia- 
norum religionem transire ab imperatore expetiit. iussit imperator in 
Theophanis virum baptizari, et ex lavacri fontibus suscepit. senato- 
res porro et aulici et affines eius duodecim una eum eo initiati sunt: 
tum vero pactis cum imperatore foederibus, et adversus quos indice- 
ret ille suppetias se laturum pollicitus, domum se recepit. porro 
imperator Tzitam virum rei bellicae peritum, et in caeteris praestan- 
tem militiae magistrum in Armenia 'initituit: Armenia quippe mili- 
tiae imnagistrum nondum habuerat, sed duces et comites. sub eo mi- 
litaverunt Ármeniorum copiae, utpote quae Armeniae partes et loca 
maxine nossent; adiuucti sunt eidem ex orientali exercitu numeri 


CHRONOGRAPHIA. 269 


μείων. ἔζευξεν δὲ αὐτῷ καὶ γυναῖχα ἀδελφὴν Θυοδώραρι τῆς 
αὐγούστης ὀνάματι, Konig. 
| qe αὐτῷ ἔτει πρασδρρύη τοῖς “Ρωμαίοις χυνή τις dec. 
τῶν θύννων. τῶν λεγομένων Zafino βάρβαρος, ὀχόματι, Βορμ- 
Κρήξ, χήρα, ἔχηυσα n d ἑαστῆς Οὔννων χιλάδας ρ΄ » ἥτις κα- 
τεδυνάστευε τῶν Οὐννικῶν μερῶν μεχὰ τὴν τοῦ ἰδίου ἀνδρὺς 
Βαλὰχ ἀπηβολῆν. αὕτη ἢ τοὺς πρεηετραπέντας παρὰ Καβάδου 
βασιλέως. Περαῶν δυο. ῥῆγας ἐπὸ ἄλλου. ἔϑνους Οὔννων dv. 
δοτέρων, ὀνόμαει Στύραξ καὶ T λώνης, τοῦ σνμμαχῆσαι αὐτῷ, 
10 χατὰ “Ῥωμαίων, παρέλαβεν καὶ ἡ αὐτὴ Βοαρὴξ παριόντας 
διὰ τῆς χώρας αὐτῆς ἐπὶ τὰ Περσικὰ μετὰ χιλιάδων. x, οὗς 
καὶ κατέκοψεν. xui TOv. μὲν ὃ ἕνα Q5ya αὐτῶν τὸν λεγόμενον D 
“Σεύρακα συλλαβομέγη δέσμιρν εἰς Κωγνσταντενουπόλιν τῷ. 
βασιλεῖ ὄπεμψεν" τὸν δὲ Γ id id ἐν τῷ πολέμῳ ὄσφαξεν. xai 
15 ταύτῃ. γέγονε. σύμμαχος. καὲ lemen τῷ βασιλεῖ Jovqsi- 
ψιαγῷ. . .. 
Τούτῳ. τῷ ἢ δτδι καὶ ὃ. πλησίον. Βοσπόρου. ῥὴξ. τῶν 
Οὐννῶν ὀκόματρ. D υρδᾶς. 'προσερρύη τῷ- βασιλεῖ,. xa: ἐγέ- 
7510 «Χριστιανὸς. καὶ ἐφφείσϑῃ, xai. ἐδέξατο. αὐτὸν. ὃ βα.. 
20 oues, καὶ πολλὰ αὐτῷ παρεσχηκὼς δῶρα, ἀπέστειλεν 


E | χευξεν λ, ζευσεν᾿ vulg. - & τῶν ante “λεγομένων add. ex A. 
Βωαρὶξ Δ, Boat. ἐξ ἃ. ᾿. 7. αὕτη À, αὐτὴ vulg. 8. ἐνδότε- 
go» Δ. ^ 10. j αὐτὴ À, αὐτὴ vulg; M. αὐτῆς add. ex A. 
13. Βοσφόρου À ubique. " 


uatuor: ex quibus tuta custodia praesidiumque ingens. Romanis con- 
Lum est. sororem insuper augustae Theodorae, nomine. Cometo, 
eidem uxorem. copulavit. : 

Hoc insuper anno mulier uaedam barbara ex Unnis, Saber vulgo 
nuncupatis, nomine Boarer, vidua, adductis secum Unnorum millibus 
centum, in Homanss partes transiit: haec amisso viro s$uo Balach 
Unnicis regionibus imperitabat. duos vero reges ex alia Unnorum 
natione, quae partes interiores habitat, nomen. uni Styrax et alteri 
Glones, a Cabade Persarum rege ferendis sibi suppetiis, et Romanos 
bello vexandis accitos, et iam per regionem sibi subditam ad Persa- 
rum loca,.cum millibus bominum viginti transitum habentes, armis 
illa excepit, etin frusta concidit: et eorum quidem regum unum Sty- 
racem vocatum in bello comprehensum, vinculis. alligatum , Cpolim 
imperatori misit: Glonem autem in pugna interfecit. ita demum ar- 
morum societatem et pacem cum imperatore Iustiniano mulier perpe- 
tuo servavit. 

Hoc etiam anno rex Unnorum Bosporo proximus, 1 nomine Gor- 
das, cum iruperatore 'foedus habiturus accessit. — is Christianam reli- 
gionem amplexus, baptismi lumine illustratus eat, et ex lavacro ab 


4 


270 ᾿ THEOPHANIS 


αὐτὸν εἰς τὴν ἰδίαν χώραν φυλάτεειν τὰ “Ῥωμαΐκά καὶ 
τὴν Βύσπορον πόλιν, ἥτις ἐχλήϑη ἐκ τοῦ συντελεῖν “Ῥω- 
Ρ. 150 μαίοις ἀντὶ χρημάτων βόας xat! ὅτος . . . . . μαίων καὶ 
τριβούνων͵ φυλάττειν τὴν πόλιν διὰ τοὺς Οὔννους, καὲ παι» 
rely τὰς συντελείας τῶν βοῶν. ἣν δὲ ἂν τῇ αὐτῇ πόλει συν- 5 
αλλάγματα πολλὰ “Ῥωμαίων καὶ Οὔννων. ὃ δὲ γενόμενος 
Χριστιανὸς δὴξ τῶν Οὔννων, ἀπελθὼν εἰς τὴν ἰδέαν χώραν, 
εὗρεν τὸν ἴδεον ἀδελφόν, καὶ διηγήσατο αὐτῷ τὴν τοῦ Baot- 
V. 120 λέως ἀγάπην καὶ φιλοτιμίαν, καὶ ὅτι Χριστιανὸς γέγονεν, xai 
λαβὼν τὰ ἀγάλματα, ἃ ἐσέβοντο οἱ. Οὖννοι, ταῦτα ἐχώνευσεν, to 
ἦσαν γὰρ dgyvpà καὶ ἡλέχερινα. καὶ χολέσαντες οἱ Οὖννοι, 
᾿συμποιήσαντες μετὰ τὸῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, ἀπελϑύντες ἔσφαξαν 
Βαὐτόν: καὶ ἐποίησαν ῥῆγα τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ Movayéoy». 
καὶ φοβηϑέντες μὴ ἐχζητήσωσεν αὐτὸν οἱ “Ῥωμαῖοι ἦλϑον ai- 
ῴτης ἐν τῇ Βοσπόρῳ πόλει, καὶ ἐφόνευσαν τὸν τριβοῦνον Ζαλ- 15 
᾿ patio», xai τοὺς στρατιώτας. καὶ ἀκούσας ταῦτα ὅ βασιλεὺς 
ἀπέστειλεν τὸν ἀπὸ ὑπάτων ᾿Ιωάννην, τὸν ἔγγονον ᾿Ιωάγννου 
τοῦ Σκύϑου, υἱὸν δὲ τοῦ πατρικίου *Povgtvov, μετὰ BoySsfac 
Σκυϑικῆς πολλῆς, καὶ ἐστράτευσεν κατ᾽ αὐτῶν, &ua xài Γὼ- 


4. 
[ 


2. ix τοῦ À , ἀντὶ τοῦ vulg. 3. κατ᾽ Frog] καϑέτος À, κατ᾽ 


ἔϑος vulg. ' lacuna nulla ἢ. 1. in codd. notatür. τι. ἡλεχ-- 


τριαγά b. 49. συμβουλὴν noujg&yteg Α΄ 17. ἔγγονον A, 
ἔγγονα vulg. 19. Γώδηλαν Α. ^ B 


imperatore susceptus: multisque subinde ab eo muneribus acceptis, 
ad Romanos fines tutandos, et Bosporum civitatem, a boum nummo- 
rum et pecuniarum vice annuatim penso tributo ita vocatam, armis 
propognandam missus in propriam regionem secessit. locavit autem 
et militum Románorum numerum et tribunorum, ut custodirent civi 
tatem propter Unnos, et boum tributa exigerent: magnum quippe in 
civitate Romanis cum Unnis commercium intercessit. Ünmorum ita- 
que' rex factus Christianus, in propriam regionem reversus, fratri, 
quem illic offendit, imperatoris humanitatem atque liberalitatem, se- 
que Christianum factum esse narravit, ad haec direpta undequaque 
simulacra, quae *eneràbantur Unni, cuncta conflavit: erant enim illa 
argentea, et electrina. quamobrem ira succensi Unmi, coniuratione 
cum eius fratre excitata, in eum irruaentes necem intulerunt, et fra- 
trem eius Muagerem creaverunt regem. veriti porro, ne poenas et re- 
gem occisum expeterept Romani,.in civitatem Bosporum convolarunt 
quantocius, et tribunum Dalmatium praesidiariosque milites interfe- 
cerunt. his imperator auditis, misit Ioannem exconsulem, Joannis 
Scythae nepotem , patricii Rufini filium, cum numerosis Scytharum 
copiis, qui adiuncto sibi per terrestre iter et Odyssopolim Godilla et 


CHRONOGRAPNIA. ὦ 471 


ῥίλλαν διὰ γῆς. ἀπὸ Ὀϑυσσοκόλεως καὶ Βυδούδιον στρατηγόν. 
καὶ ἀκούσαντες οἱ Οὐννοτιἔφυγον ὠφονεῖς γενόμενοι. καὶ γέγο.: 
γεν εἰρήνη ἐν Βοσπύρῳ, uei ἐχράτησαν udtryy οἱ “Ρωμεῖοι dgósC 
Bec. ὅ. δὲ βασιλεὺς Ἰουστινιανὸς ἀπέσπκασεν nucac τὰς ἐκκλη» 
Ἀσίας τῶν αἱρετεχῶν, xal ἀπέδωκεν αὐτὰς τοῖς. ὀρϑοδόξοις δέχα 

κῶν Ἐξωκιονιτῶν ᾿“ἀρειανῶν. ἐξεφώνησε. δὲ τύπον ὁ βασιλεὺς ᾿ 
περὲ τῶν ἐπισκόπων καὶ ὀῤφανοτρόφων καὶ οἰκονόμων xai ξε.. 
»odaysey, dave μὴ κληρονομεῖσϑαι, εἰ μὴ ἃ πρὸ τοῦ 'γεκέσθαι 
εἶχον ἐν ὑποσεάσει εἰς ταῦτα * Iva: διατήϑονται εἰφ' ἧς δὲ ode 

10 προεχειρίσϑη, εἰς ταῦτα. μὴ ἔχοιν αὐτὸν ἄδειαν διωτέϑεσθϑαι, 
ἀλλὰ tü .δαντοῦ mayrw "τὴν ᾿δὐωγῆ οὖδον' κληρονομεῖν. ὃ δὲ 
αὐτὰς βασιλοὺς ἐπλήρωσε καὶ τὸ δημόσιον λουτρὸν τὸ εἰς τὰ 
Δαγεαϑέου, ὃ ἤρξατο xriGav ᾿μΜνασιάσιος ὃ βϑωσιλεύς, καὶ τὸ ^- 
μεσύαυλον τῆς βασιλικῆς ἴλλου. κιστέρναν᾽ μεγάλην ἐποίησέν! D 

15 Τούτῳ τῷ. ree. -Hoafag ἐπίσκοπος *Pódow καὶ "ditzay- A.M.6021 
δρὸς ἐπίσκοπος. Διοσπόλεως τῆς Θράκης καϑηρέϑησαν, ὡς P 151 
παιδερασταὶὲ. εὑρεθέντες, xai ὀτιμωρήθησαν δεινῶς ὑπὸ τοῦ 
βασιλέως , καυλοτομηϑέντες καὶ πορπεύσαγτες., τοῦ κήρυκος 
βοῶντος. ἐπίσκοποι ὄντες τὸ εἰμιὸν σχῆμα μὴ ἐνυβρίζετε. 


4 οἱ * mu 


* 


t. ἐπὸ Ὀδ. Α, xal 'Od. vulg. — 5. ἐχχλησίας τῶν Δ, ExxÀ. Ex τῶν 
6. Ἔξακέον 


vulg. εἰν. A n. 9. διωτίϑεντῶε---- — — ἄδειαν 
om. ἃ. ἕνα διακέϑενται) fort. κενὰ διατίϑεσϑαι. 14. μεσόαυ- 
λον À, μεσίαυλογ. vulg. ^: μεγάλην om. À. 5“ 14. εὐρεϑέντες 


add. ex A 
Badurio duce, adversus eos movit exercitttm. hoc nuncio territi Unni, 
fuga artepta, disparuerunt: ex quo paz Bosporo restituta, locusque 
a Romanis omni depalso timore occupatus. - caeterum. imperator Íu- 
stinianus omnes haereticis ecclesias abstulit, quas reddidit orthodoxis, 
praeter eas quae Ariamotum Exocionitárum fuere. constitutiones quo- 
que promulgavit de episcopis, oeconomis, orphanotrophis et xenodo- 
chís, ne videlicet ius legandi aut téstandi haberent, nisi de iis, quaé 
antequam officio praeficerentur, in'suis facultatibus habuerant, et dé 
quibus testari potuerant: ex quo vero administrandi munus ínijissent, 
ea testamento legandi nullam obtinerent potestatem, sed cuncta illo- 
rum bond sacsza domus haereditario iure accipéret. porro idem ille 
imperator balneum publicum, quod est δὰ Dagistheum, ab Anastasio 

uondam inchoatum, absolvit: in medio vero areae vel atrii spátio 

ad 111 basilicam substrato capacissimam cisternam construxit. — — 

Hec anno Esaias Rhodi et Alexander Diospoleos in Thracia epi- A.C. 521 
copi, ceu turpi masculorum libidine notati, dignitate moti et ab im- 
peratore gravi sunt subiecti supplicio. ^ resectà siquidem virili caule, 
per utbem ignominiose: teaduéti sut, vociférirhte praecone:' episcopi 


273. 6ὲ0͵ Οὐ XHEOPPANIS: : 


P. 151 xoi ἐξέθετο ὃ Σ βασελεὲς φψύμους σφοδροὺς xaxa τῶν. ἄσολγαι- 
νόντων, καὶ πολλοὶ, ἐτιμωρηϑησαν. καὶ ἐγένευο φόβος πολὺς 
,xaé ἀσφάλεια. ἀνενέωαεν dà ὃ βασιλεὺς 'πάνεας τοὺς παλα-- 
οὺς νύμους ποιήσας μονόβιβλον, καὶ καλάρᾳς αὐτὸ τὰς veagac 
διατάξεις, ἐν. αἷς. οὐ καταδέχεται τὸν. ἄρχοντα ἐν οἷς ἄρχει 5 
B τύποις ἀγοράζειν. κτῆμα, ἢ. ie. οἶκον, 7 χληρονομεῖν. ξένον 
πρόσωπον, εἰ ψιή. τίς συγγενὴς. αὐτῷ ὑπάρχει. 


. Τῷ αὐτῷ ἔτει μηνὶ ! Νοεμβοίῳ κϑ', ὥρᾳγ, ἡμέρᾳ. «δ΄. ἐρδικσεοῦν 
γος ζ΄ ἔπαϑεν ὑπὸ ϑεομηγίας πάλικ ᾿χάντιόχεια ἡ μεγάλη μετὰ 
óve. ἔτη τοῦ πρὸ αὐτοῦ. πάϑους. καὶ ἐγένετο. σεισμὸς “μέγας το 
ἐπὶ ὥραν μίῳν, καὶ βρυγμὸς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ φοβερός" καὲ 
ἔπεσεν πάντα 39. κτεαϑέντα ἕως ἐδάφους. καὶ τὰ Té», καὶ ἐκ 

V.121 τῶν μὴ πεσόνεων «παλαιῶν χεισμάτων ἐν τῷ. πρώτῳ σεισμῷ 
ικατηγέχϑησαν. νῦν". καὶ. πᾶσα εὐπρέποια 7) γενομένη ἐν τῇ 

τς n0Àst éx τὸ τῶν. ταῦ - βασιλέως φελοτιμιῶν, καὶ. ὧν ἐξ ἰδίων 15 
. σὲ πολῖταν (κοδόμησαν, τὸάντα. χατέπεαον. ταῦτα μαϑοῦσαι 
αἱ πλησιαζαγσαι πόλεις. μετὰ πένθους ἐλιεάνευον. ἀπέϑανον 
δὲ καὶ ἐν ταύτῃ. τῇ πΣώσει. χελεάδες. τέσσαρες. ᾿καὲ Oxzaxóctot 
ἑβδομήκοντα. οὐ δὲ. σωϑώντες ἔφυγον" εἰς τὰς ἀλλὰς πύλεις, 

καὶ εἰς τὰ ὅρη ἐν καλύβαις, χουν. γέγονε δὲ καὶ χειμὼν ao 

00175, . 

3. τοὺς πολεμίους Φόμους €. 4. τὰς add. ex A. 5. ἐν oic 


ἄν ἄρχῃ a.. — 10. αὐτοῦ] αὐτῆς A: a. . " r1. βρυγμὸς À, βομβὸς 
vulg. — 12. ἔπεσαν À. " 18. πτώσει} πόλει e. , 


venerandam dignitatem ne conspurcatote. severas insuper in impudi- 
cos leges tulit, a quorum plurimis poenas exegit. antiquas etiam le— 
ges cunctas renovavit, lisque volumen in unum collectis,. novellas 
coüstituliones nuncupavit. iis. cavet, ne praefectus; ubi gerit praefe-— 
cturam , ibi vel possessionem emat, vel construat domum, vel pere- 
grini, nisi forte sit ei coniunctus affinitate, heereditatem adeat. 
Eodem anno, mensis Novembris die nono supra vigesimum, hora 
diei tertia, feria quarta, indictione septima, biennio post superiorem. 
cladem, Antiochia ^magna civitas plagae caelitus illatae damnum  ite- 
rum passa est. ingens quippe terrae motus per horam continuam 
duravit, atque horrendus omnino mugitus e caelo auditus ét cuncta 
prorsus aedificia ad terram usque prostreta, urbis quoque moenia di- 
ruta, quaeque substiterant in priori terrae motu veteres €onstructio- 
nes, eae nunc omnes funditus eversáe. denique quicquid tam impe- 
ratorum liberalitate, quam privatis civium. sumptibus urbi cunciliatum 
fuerat ornatus atque decoris, id tum omne deiectum in terram, his 
perceptis, vicinae civitates in luctum et publicas supplicationes εἴ- 
fusae. ea vero clade hominum. quatuor millia et septuaginta supra 
octingentos periere: qui periculo servati, Ín alias civitates migravere , 


CHRONOGRAPHIA. 273 


μέγας καὶ βαρύτατος" καὶ ἐλιτάνευον ot ἀπομείγαντες πάντες 
ἀνυπόδετοι, κλαίοντες, καὶ διπτοῦντες ξαυτοὺς πρηνεῖς εἰς τὼς 
χιόνας, κράζοντες τό, Κύριθ ἐλέησον. ἐφάνη δὲ ἐν ὁρώματέ, 
τινε ϑεοσεβεῖ ἀνθρώπῳ, ὥστε εἰπεῖν πᾶσι τοῖς ὑπολειφϑεῖσιν, 
δῖνα ὕπεργράψωσι εἰς τὰ ὑπέρϑυρα αὐτῶν. ΧΧοιστὸς μεϑ' 
ἡμῶν" στῆτε. καὶ τούτου γενομένου, ἔστη 7j δργὴ τοῦ ϑεοῦ. Ὁ 
xui πάλιν ὃ βασιλεὺς καὶ ἡ αὐγοῦστα πολλὰ ἐδωρήσαντο χρή- 
ματα εἰς ἀνανέωσιν καὶ οἰκοδομὴν τῆς 4fvrtoyécy πόλεως, 
xai μετωνόμασεν αὐτὴν Θεούπολιν. ἐν δὲ τῇ κα' τοῦ ἸΠαρτίου 
Ἰομηνὸς τῆς ἑβδόμης ἰνδιχτιῶνος ἐπέρριψεν  "MAauovydagog ὃ 
Ζεκικὴς ὁ βασιλίσκος τῶν Σαρακηνῶν, καὶ ὀπραίδευσεν τὴν πρώ-. 
τὴν Συρίαν ξως τῶν ὁρέων “Ἀντιοχείας, εἰς τὸ λεγόμενον “ίταρ- 
yo» καὶ Σκαφαϑῶν τῶν κτημάτων. καὶ ἐφόνευσϑθ πολλούς, καὲ 
ἔκαυσε τὰ ἔξω Χαλκηδόνος, καὶ τὸ Σέρμεον κτῆμα, καὶ τὴν κυ- 
1:5 γηγίαν χώραν. καὶ ἀκούσαντες οἱ ἔξαρχοι τῶν Ῥωμαίων ἐξῆλ- P. 15a 
Sov xaz' αὐτοῦ. καὶ γνόντες οἱ Σαρακηνοὶ σὺν τοῖς Πέρσαις λα- 
βόντες τὴν πραῖδαν καὶ τοὺς αἰχμαλώτους διὰ τοῦ ἐσωτέρου λι- 
μωτοῦ ἔφυγον. τῷ δὲ ᾿Απριλλίῳ μηνὶ τῆς αὐτῆς ζ΄ ἐπινεμήσεως 
κατέλαβεν βοήϑεια στρατοῦ πεμφϑεῖσα ὑπὸ τοῦ βασιλέως καὶ 


2. δίπτοντες ἃ. τὰς a, τοὺς vulg. — 5. ἐπιγράψωσι Α. 8. 


οἰχοδομὴ») ἀναχαινισμὸν e. 9. μετωνόμασεν Α alii, αὐτω- 
γόμασεν vulg. 10. Σαλαμούνδαρος Α. 12. εἰς add. ex A. 
13. “ιταργῶ A. 18. ἐπινεμήσεως) ἱνδιχτεῶγνος A. 


vel in montibus sub tuguriís habitavere. haec asperrima et frigidis- 
sima hiems sequuta est, et processiones cum precibus agebant, qui 
remanserant civitatis incolae, excalceati, eiulantes, et pronos se per 
nivem demittentes, crebris vocibus, domine miserere, inclamantes. de- 
mum religioso cuidam viro per visum revelatum est, omnibus qui 
superfuerant edicéret, uti superioribus domorum luminibus inscribe- 
rent: Christus né6biscum, state. 60 facto ira dei pacata est. porro 
imperator atque augusta magnas iterum pecunias in Antiochenae ci- 
vitatis instaurationem insumpserunt, et mutato nomine Theopolim 
nuncupatam voluerunt. die vero Martii vicesimo primo, septima in- 
dictione, Alamundarus Zecices Saracenorum regulus, irruptione facta, 
primam Syriam depopulatus est usque ad ipsius Antiochiae loca con- 
termina, ad Litargum dictum et Scaphatenses possessiones: multosque 
occidit, incenditque Chalcedonis suburbia, et Sermium praedium, at- 
que Cynegiam regionem. haec audientes Romanorum optimates ar- 
mati processerunt obviam: quo cognito Saraceni praedam atque ca- 
ptivos secum abducentes per interiorem limitem una cum Persis au- 
fugerunt. mense porro Áprili eiusdem septimae indictionis copiae 
auxiliares ab imperatore summissae advenerunt pedestri itinere, et ex 


Theophanes. 18 


274 THEOPHANIS 


πεζῇ, καὶ ἐκ Φρυγίας τῶν λεγομένων “υκοκρανιτῶν" καὶ 
προεβάλετο στρατηγὸν ἀνατολῆς Βελισάριον διαδεξάμενος 
Ὑπάτιον τὸν πατρίκιον Σεκουνδῖνον. καὶ τῇ ij τοῦ Ἰδαῖον 
μηνὸς εἰσῆλθεν ἐν "Ἀντιοχείᾳ Ἑρμογένης ó μαγιστρος ἀνὴρ 
σοφός, πρεσβὺς ἀπολυϑεὶς παρὰ τοῦ βασιλέως ᾿Ιουστινιανοῦ 5 
πρὸς τὸν βασιλέα Περσῶν περὲ εἰρήνης. τῷ δὲ ᾿Ιουνίῳ μηνὲ 

B Σαμαρεῖται καὶ ᾿Ιουδαῖοε ἐν Παλαιστίνη βασιλέα ᾿]ουλιανὸν 
τινα ἔστεψαν. καὶ κατὰ Χριστιανῶν ὅπλα κινήσαντες, ágna- 
γὰς καὶ φόνους καὶ ἐμπυρισμοὺς κατὰ Χριστιανῶν εἰργώ- 
σαντο. οὕς ὃ ϑεὸς παρέδωκεν εἰς χεῖρας ᾿Ιουστινιανοῦ, xat το 
ἀνήλωσε πάντας, καὶ ἀπεχεφάλισεν τὸν τύραννον ᾿]ουλιανόν. 
Χοσρόης δὲ ὃ τῶν Περσῶν βασιλεὺς δεξάμενος “Ἑρμογένην 
μάγιστρον μετὰ δώρων πρεσβεύοντα περὲ εἰρήνης, τῷ δὲ 
᾿Ιουλίῳ μηνὶ τῆς αὐτῆς ζ΄ ἰνδιχτιῶνος λαβὼν τὰ δῶρα, εἰρήνην 
οὐ κατεδέξατο ποιῆσαι, ἀναπεισϑεὶς ὑπὸ Σαμαρειτῶν προσ- 15 
φυγόντων αὐτῷ, καὶ ὑποτιϑεμένων αὐτῷ προδιδόναι τὴν 

χώραν αὐτῶν, πᾶσαν τὴν Παλαιστίνην, ὡς ἔχοντες καὶ συμ- 
μαχίαν ᾿Ιουδαίους τε καὶ Σαμαρείτας χιλιάδας πεντήχοντα. 
τούτοις ϑαροῆσας Χοσρόης ov προείλετο τὴν εἰρήνην, βουλό.-. 
μενος καὶ τὴν ἹΙερουσαλὴμ δι’ αὐτῶν παραλαβεῖν ἔχουσαν 20 


2. προεβάλετο Α, προεβάλλετο vulg. στρατηγὸν À b, στρατη- 
λάτην vulg. 4. μάγισιρος ὃ «Σχύϑης Α. 7. Ἰουλιανόν τι- 
γα À, τινὰ Ἰουλ. vulg. 15. ἀγαπεισϑεὶς À, πεισϑεὶς vulg. 
19. προείλετο À, προσείλετο vulg. 20. xai add. ex A. 


Phrygia qui Lycocranitae nuncupantur: et revocato Hypatio patricio 
 Secundino, magistrum militiae praefecit in oriente Belisarium.  duo- 
decimo vero Maii Hermogenes magister vir litteratus, ad Persarum 
regem ab imperatore lustiniano legatus de pace habenda missus, Án- 
tiochiam pervenit. Iunio deinde mense Samaritae et ludaei Palaesti- 
nam incolentes, luliano quodam in regem coronato, motisque in Cbri- 
stianos armis, rapinas , caedes , incendia adversus eos excitaverunt : - 
quos deus in Iustiniani manus tradidit, adeo ut deletis omnibus lIu- 
lianum tyrannum capite obtruncarit. Chosroés autem Persarum rex 
Hermogenem magistrum de pace habenda tractatum habiturum cum 
. donis accedentem suscepit: at Iulio mense, fuit is eiusdem indictio- 
nis 7, muneribus acceptis, propositum de pace sermonem respuit, ita 
nimirum a profugis Samaritis persuasus, qui regionem suam et uni- 
versam Palaestinam, utpote qui auxiliares copias Iudaeorum et Sa- 
maritarum quinquaginta millia haberent, proditione tradere pollice- 
bantur. his confisus Chosroés, pacis conditionem non accepit, quin 
immo de Hierosolymis per istos potiundis cogitabat, urbe videlicet 


CHRONOGRAPHIA., 275 


χρυσοῦ ἀναρίϑμητα κεντηνάρια, καὶ λιϑείων πολλήν. ἀφορμὴν 
δὲ ἔβαλεν περὲ τῶν χρυσορυχίων τῶν ἐν τοῖς ὕρεσιν ᾿“ίρμε.- 
γίας, ὡς πρώην ἀνὰ τάλαντα τελούντων “Ῥωμαίοις τε xai 
Πέρσαις, νῦν δὲ “Ρωμαίοις μόνοις τελούντων. καὶ ἄλλα τινὰ 
δ χεφάλαια προφασιζόμενος ἔγραφε τῷ βασιλεῖ. γνωσϑέντος δὲ 
τοῦ δράματος τῶν Σαμαρειτῶν, ἐν τῷ ὑποστρέφειν αὐτοὺς &x V. 122 
τῶν Περσῶν, ἐκρατήϑησαν εἰς τὸ "ujuidiog* ἥσων δὲ Σαμα- 
ρεῖταε ὀνομαστοὶ πέντε ἐκ τῶν εὐπόρων αὐτῶν" xai παρε- Ὁ 
δύϑησαν τῷ στρατηλατῇ Βελισαρίῳ, καὶ ἐξετασϑέντες ὦμο.. 
το λόγησαν πάντα. | 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ χρόνῳ ὁ δοὺξ Παλαιστίνης ἐποίησεν ἔχϑραν 
μετὰ τοῦ φυλάρχου τῶν ὑπὸ “Ρωμαίους Σαρακηνῶν. καὶ 
φοβηϑεὶς ὃ φύλαρχος εἰσῆλθεν εἰς τὸ ἐσώτερον λιμωτόν, 
καὶ μαϑὼν ὁ ᾿“λαμούνδαρος ἐπιρρίψας, παρέλαβεν Δυτὸν καὶ 
15 ἐφόνευσεν. xai λαβὼν τὰς γυναῖκας αὐτοῦ καὶ τὰ τέχνα, ὕπέ- 
στρεψεν. καὶ μαϑόντες οἱ δοῦκες τῆς Φοινίκης καὶ ᾿Αραβίας . 
καὶ ἸΠεσοποταμίας καὶ ó φύυλαρχος ἐδίωξαν ὀπίσω αὐτοῦ, 
καὶ ἀκούσας ὃ lauovrdagog ἔφυγεν εἰς τὰ ᾿Ινδικὰ μέρη, 
εἰς ἃ οὐδεὶς τῶν “Ῥωμαίων εἰσῆλθϑέν ποτε. παρέλαβον δὲ. 153 


1. λιϑείαν) -“λιϑέαν codd. et vulg. 2. ἔβαλεν] fort. ἔλαβεν. 
3. τάλαντω Α, ταλάντου vulg. τε add. ex A. 4. τελοῦν-- 
τες À b. ὃ. ὀνομαστοὶ À, ὀνόματα vulg. 1.3. ιμητῶν 


codd. et vulg. 14. ὃ add. ex A. 


raedivite, quae innumera auri centenaria et ingentem pretiosorum 
lapidum congeriem penes se haberet. praetextum vero cepit auri fo- 
dinas in montibus Armeniae, utpote quae talentum Romanis simul 
atque Persis olim, nunc autem solis Romanis penderent, atque alia 
quaedam capita praetendens ad imperatorem scripsit. cum vero id 
amaritarum cominentum esse compertum fuisset, redeuntes e Persia 
detenti sunt ad Ammidium. erant autem isti praecipui quinque 
optimates, et inter cives potioribus valebant opibus; et ii militiae 
magistro Delisario traditi, et diligentius examinati, cuncta palam con- 
fessi sunt. ᾿ 
Hoc etiam anno Palaestinae dux inimicitias cum Saracenorum 
Romanis subditorum tribuno suscepit: quo exterritus tribunus in in- 
teriorem limitem se recepit. quod cum rescisset Alamundarus, irru- 
ptione facta, tenuit eum et morte damnavit: captisque uxoribus et 
filiis eius, reversus est. ea re audita, Phoeniciae, Arabiae et Meso- 
potamiae duces, nec mon ipse Saracenorum tribunus ipsum a tergo 
insequuti sunt: quo cognito, ad Indiae partes, quas Romanorum nul- 
lus hucusque penetravit, Alamundarus fugit. eius itaque tentoría di- 
ripuerunt, et Saracenorum virorum, mulierum εἰ puerorum innume- 


470 THEOPHANIS - 


xai τὰς σκηνὰς αὐτοῦ, καὶ ἤνεγκαν αἰχμαλωσίαν πολλὴν Σα- 
ρακηνῶν, ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν καὶ παίδων, καὶ ὅσους εὗρον 
“Ῥωμαίους αἰχμαλώτους, καὶ καμήλους καὶ πρόβατα καὶ βόας 
καὶ πολλὴν μέταξαν καὶ ἱματισμόν. ἕκαυσαν δὲ καὶ Περσιχὰ 


κάστρα τέσσαρα" καὶ ὑπέστρεψαν uera νίκης μεγάλης. 5 
Α.Μ. 6022 Τούτῳ τῷ ér& τῆς ἡ ἐπινεμήσεως ἐποίησεν ὃ βασιλεὺς 


Β Ἰουστινιανὸς διωγμὸν μέγαν κατὰ τῶν Ἑλλήνων xai πάσης 
αἱρέσεως, καὶ τὰς τούτων οὐσίας ἐδήμευσεν. κατηγορηϑὴ δὲ 
καὶ Πακεδόνιος ὃ ἀπὸ δεφερενδαρίων καὶ ᾿“σκληπιόδοτος ὃ 
ἀπὸ ἐπάρχων, ὅστις καὶ φοβηϑείς ἐπίστευσεν καὶ ἀπέϑανεν" 10 
καὶ Πηγώσιος. ὃ Ἡλιουπολίτης σὺν τοῖς τέχνοις αὐτοῦ ἐν 
προόδῳ ἐξητάσϑησαν, καὶ Φωκᾶς ὃ πατρίκιος τοῦ Κρατεροῦ, 
καὶ ὃ χοιαίστωρ Θωμᾶς, xai ἄλλοι συνελήφϑησαν" καὶ φό- 
Cflog πολὺς ἐγένετο. xai ἐθέσπισεν ὃ βασιλεύς, ὥστε μὴ noA- 
τεύεσϑαι τοὺς ἑλληνίζοντας, μηδὲ τοὺς αἱρετικούς, εἰ μὴ μὸ- 15 
γους τοὺς ὀρϑοδόξους Χριστιανούς, δοὺς αὐτοῖς καὶ προϑε- 
σμέαν ἕως μηνῶν τριῶν πρὸς ἐπιστροφὴν. τῷ δὲ αρτίῳ μη.-- 
9i τῆς αὐτῆς ὑγδόης ἰνδιχειῶνος ἐν ᾽ΑἈντιοχείᾳ 0 Ἑρμογένης 
᾿ὃ ἀπὸ ὑπάτων μάγιστρος καὶ “Ῥουφῖνος ὃ ἀπὺ στρατηλατῶν 
πατρίκιος ἐπὲ τὰ Περσικὰ μέρη ἀπερχύμενγοι πρεσβευταί, καὶ 30 


1. χαὶ prius add. ex A b. αὐτοῦ À b, αὐτῶν vulg. 10. 
ἐπάρχων À b, ὑπάρχων vulg. ἐπίστευσεν) ἐπίπησεν A. neutrum 
verum esse videtur. 15. μόνον a. 18. ὀγδόης add. ex A. 


ram multitudinem abduxerunt captivam, et quos reperere Romanos 
captivitate oppressos, camelos, oves bovesque, nec non sericorum filo- 
rum copiam ingentem vestesque plurimas secum tulerunt. castella 
quoque Persarum quatuor succenderunt igni, et cum praeclara victo- 
ria regressi sunt. 

A. C. 522 Hoc anno, qui octavae indictionis, adversus gentiles et haeresim 
omnem Iustinianus imperator persecutionem movit, et eorum faculta- 
tes aerario publico addixit. tunc accusatus est Macedonius exrefe- 
rendarius et Asclepiodotus expraefectus, qui metu pulsus fidem am- 
plexus est et obiit mortem: Pegasius etiam cum filiis inter proceden- 
dum examinatus est: Phocas etiam patricius Crateri filius, et Thomas 
quaestor, et alii plures comprehensi: quod maximum omnibus timo- 
rem incussit. imperator aulem solos Christianos, eosque recta in fide 
probatos, ad communia et curialia munera sustinenda admitti, genti- 
es et haereticos ab eis amoveri lata lege sauxit; iisdem vero trime- 
stre tempus ineundae resipiscentiae terminum ultimum praescripsit. 

. porro mense Martio eiusdem indictionis Hermogenes exconsularis et 
magister, nec non Rufinus exmagister militiae et patricius Antiochia 


CHRONOGRAPHIA. . 277 


φϑάσαντες εἰς τὸ Δαρῶᾶς, ἐμήνυσαν τῷ βασιλεῖ τῶν Περσῶν 
τοῦ δέξασθαι καὶ αὐτούς. καὶ ἐν τῷ διάγειν αὐτοὺς εἰς τὸ 
Δαρᾶς ἅμα Βελισαρίῳ τῷ στρατηλάτῃ, τῆς ἀνατολῆς, καὶ τῶν 
λοιπῶν ἐξάρχων “Ρωμαίων, καὶ ὠπλικευόντων αὐτῶν πρὸ μι.-: 
πχροῦ τῆς πόλεως, μαϑὼν ὃ Ἰηρὰν πρωτοστράτηγος τοῦ Περ- D 
σῶν βασιλέως σὺν τῷ υἱῷ τοῦ βασιλέως, καὶ τοῖς λοιποῖς 
στρατηγοῖς τῆς Περσίδος, συνηγμένοι ἐν τῷ Νιτζιβίῳ μετὰ 
Περσικῆς δυνάμεως πολλῆς τῷ ᾿Ιουνίῳ μηνὲ τῆς ἰνδικτιῶνος 
7 , ἐπέρριψαν αὐτοῖς μερίσαντες τὸ ἴδιον πλῆϑος εἰς τρία τά- 
τογματα. καὶ τοῦτο γνόντες οἱ στρατηγοὶ Ρωμαίων σὺν τῷ 
μαγίστρῳ καλῶς στρατηγήσαντες, ὥρμησαν κατὰ τῶν Περ- 
σῶν, καὶ ἐγένετο πόλεμος μέγας xai συμβοχὴ φοβερά. καὲ 
ἔκοψαν οἱ Ρωμαῖοι τοὺς Πέρσας, καὶ ἀπώλεσαν αὐτούς éna- 
ρᾶντες καὶ τὸ βάνδον αὐτῶν. ὃ δὲ lMgoa» καὶ ὃ υἱὸς τοῦ. 123 
15 βασιλέως Περσῶν xai ὀλίγοι ἐκ τῶν περισωϑέντων κατέφυγον p. 154 
εἰς τὸ Νιτζίβιος" καὶ ὀνίκησαν οἱ “Ῥωμαῖοι νίκην μεγάλην. 
γνοὺς δὲ τοῦτο ὃ βασιλεὺς τῶν Περσῶν, ἐπέτρεψεν εἰσελϑεῖν 
πρὸς αὐτὸν τὸν πατρίχιον “Ῥουφῖνον μόνον ἅμα τῷ κόμητι 
᾿Αλεξάνδρῳ. καὶ τῷ «Αὐγούστῳ μηνὶ εἰσῆλθον πρὸς αὐτόν, 


1. ἐμήνυσαν — — — --- αρᾶς om. A. 5. Μηρὰμ α passim. 


6. τοῖς λοιποῖς στρατηγοῖς b, τῶν λοιπῶν στρατηγῶν vulg. — 7j. 
Μυιιζιβίως Α. 9. ἐπέρρεψαν A, ἐπέρρεψεν vulg. μερίσαν»-- 
τες À b, μερέσας vulg. 11. τῶν add. ex A b. 13. o£ add. 
ex À. ἀπόλεσαν vulg. 16. Nirüifíog Α. 17. ἐπέ- 


τρεψεν À, ἔτρεψεν vulg. 19. εἰσῆλθον Α, εἰσῆλθεν vulg. 


digressi, et legatorum munere fungentes Persiam versus profecti, Da- 
ras cum pervenissent, regi Persarum, ut se ad colloquium exciperet, 
denunciaverunt. dum vero subsistunt ad Daras, Belisarius orientalis 
militiae magister una cum reliquis Romanis ducibus urbi quam proxi- 
me castra applicuit: qua re cognita, Meran Persarum regis supremus 
dux, ipseque regis filius, et caeteri Persarum duces cum innumeris 
copiis Nisibi collecti, acie omni in partes tres divisa, Iunio mense 
memoratae octavae indictionis in eos irruerunt. comperto periculo, 
Romanorum duces una cum magistro eductis ordine praeclaro copiis, 
obviam in Persas iverunt, unde acre praelium conflictusque terribilis 
insequutus est. caesis itaque Persis, et, ad internecionem profligatis, 
vexillum eorum tulerunt Romani: Meran vero regisque Persarum 
filins paucique admodum 6 praelio superstites fuga Nisibim conten- 
derunt, praeclara Romanis relicta victoria. quod ubi Persarum rex 
agnovit, patricium Rufinum solum una cum Alexandro comite ad se 
accedere permisit: et insequenti mense Augusto eum convenientes, 


228 THÉOPHANIS 


καὶ πολλὰ διαλεχϑέντες καὶ εἰρήνης πάχτα κατατυπώσαντες 
Β ἐξ λϑον ἐν εἰρήνῃ. 
Α.Μ. 0013 “Ρώμης ἐπισκόπου Βονιφατίου ἔτος α΄. 
Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὲ Σεπτεμβρίῳ ἐγδιχτιῶνος 9' ἐφανὴ 
μέγας καὶ φοβερὸς ὠστὴρ εἰς τὸ δυτικὸν μέρος κομήτης πέμ- 5 
πῶν ἐπὲ τὰ ἄνω τὰς ξαυτοῦ ἀχτῖνας ἀστραπτούσας, ὃν ἔλε.-. 
yov “αμπαδίαν, καὶ ἔμεινεν ἐπὲ εἴχοσι ἡμέρας λάμπων" καὶ 
ἐγένοντο κοσμικαὶ δημοχρατίαι καὶ φόνοι. ἐν δὲ τῇ συμπλη.-- 
* ρῶσει τοῦ Νοεμβρίου μηνὸς κατέλαβεν ὃ πατρίχιος Ῥουφῖνος 
Céx τῆς πρεσβείας τῶν Πευσῶν πρὸς τὸν βασιλέα Ἰουστινια- 10 
νὸν εἰρήνης naàxra στοιχήσας" ὃν τινὰ δεξάμενος βασιλεὺς 
ἐχάρη λίαν διὰ τὴν εἰρήνην, καὶ ἠσμένισε τὰ στοιχηϑέντα 
πάκτα, καὶ ἔτυχον εἰρήνης τὰ πράγματα ἀμφοτέρων. 
ΑΜ. δοϑή Τούτῳ τῷ ἔτει πέμπτῳ ὄντι τῆς βασιλείας ᾿Ιουστινιανοῦ 
μηνὲ ᾿Ιανουαρίῳ ἰνδικτιῶνος δεκώτης γέγονεν τοῦ λεγομένου 15 
Νίκα ἡ ἀνταρσία. καὶ ἔστεψαν οἱ τῶν δήμων εἰς βασιλέα 
"Ynario» τὸν συγγενῆ τοῦ βασιλέως ᾿Αἰναστασίου" καὶ ἐκαύ- 
, ,52)939ὴ πολὺ μέρος τῆς πόλεως, καὶ ἡ μεγάλη ἐκκλησία, xai 5 
ἁγία Εἰρήνη, καὶ ὃ ξενὼν τοῦ Σαμψών, καὶ τὸ «Ιὐγουστέον, 
καὶ τὸ προσχιόγνιον τῆς βασιλικῆς, καὶ ἡ Xaàlxg τοῦ παλατίου. 20 


1. χατατυπώσαγτες ἐξῆλθον ἐν εἰρήνῃ ἃ, τυπώσαντες, ἐξῆλθεν εἰ- 
οήνη vulg. 12. ἐχάρη add. ex À. ἠσμένεσε À, ἡσμένησε 
vulg. 


et ad invicem saepius colloquuti, firmatis speratae pacis conditioni- 
bus, in pace secesserunt. 

A. C. 523 Romae episcopi Bonifacii annus rms. 

Hoc anno, mense Septembri, indictione nona, ingens et terribile 
astrum ad occidentalem caeli plagam visum, cometes nimirum, Lam- 
padias dictus, in superiorem caeli partem radios fulguris in modum 
coruscantes emittens, ac per totos viginti dies perseverans: ex quo 
universales populorum tumultus, et caedes sequutae. exeunte porro 
mense Novembri, patricius Rufinus sua ad Persas legatione functus, 
datis pacis conditionibus, ad imperatorem Iustinianum reversus est: 
eum ob firmatam pacem excepit imperator gratissime, et foederis initi 
pactas conditiones ex animo laetusque probavit: atque ita demum 

omanorum et Persarum res optima pace potitae sunt. 

A.C. 524 Hoc anno, qui Iustiniani imperii quintus, mense Ianuario, indi- 
ctione decima, seditio, cui nomen Nica, Vince, factum est, ortum ha- 
buit: popularesque tribus Hypatium Anastasii imperatoris consangui- 
neum imperatorem coronaverunt: plurimaque urbis pars subinde in- 
cendiuur passa est, ut et magna ecclesia, sanctae Irenes templum, pe- 
regrinorum Sampsonis nomine hospitium, Augusteum, regiae atrium 





CHRONOGRAPHIA. 279 


xai ἐγένετο φόβος μέγας, καὶ πολλοὶ τῶν εὑρεϑέντων ἐν τῷ 
λεγομένῳ ἱππικῷ μετὰ Ὑπατίου, ὥς φασι, τριάχοντα πέγτδ yt- 
λιάδες ἀπέϑανον. γέγογεν δὲ 7 ἀταξία τοῦ Νίκα τρόπῳ 
τοιούτῳ. ἀνελθόντα τὰ μέρη 8» τῷ ἱππιχῷ, ἀνέκραξαν οἱ 
5 rà» Πρασίνων" ἄκτα. διὰ Καλοπόδιον τὸν χουβικουλάριον καὶ 
σπαϑάριον. οἱ Πράσινοι" ἔτη πολλά, ᾿Ιουστινιανὰ αὔγουστε" 
τοῦ βίκας. ἀδικοῦμαι, μόνε ἀγαϑέ, οὐ βαστάζω. οὖἷδεν ὃ ϑεός. p. 155 
φοβοῦμαι ὀνομάσαι, μὴ πλέον εὐτυχήσῃ καὶ μέλλω κινδυνεύ.. 
εἰν. --  Maydarog * -τίς ἐστιν, οὐκ οἶδα. ---- Ὁ πλεονεκτῶν 
Ιομε, τρισαύγουστε, εἰς τὰ τζαγγάρια εὑρίσκεται. ---- 14α»- 
δαάτωρ" οὐδεὶς ὑμᾶς ἀδικεῖ, ---- Oi Πραάσινοι" εἷς καὶ μό-ὄ 
γος ἀδικεῖ με, ϑεοτύκε, μὴ ἀνακεφαλίσῃ. — Ἰἤανδατωρ" 
είς ἔστιν ἐκεῖνος, οὐκ οἰδαμεν. --- Οἱ Πράσινοι:" σὺ καὶ 
μάγος οἶδας, τρισαύγουστε, τίς πλεονεχτεῖ μὲ σήμερον. — 
15 ανδάτωρ * * εἴ τις ἐὰν ἐστιν, οὐκ οἴδαμεν. — Οἱ Πράσι- 
vy6:* Κααλοπύδιος ὃ σπαϑάριος ἀδικεῖ με, δέσποτα πάντων. 
— Πανδάτωρ' οὐκ ἔχει πρᾶγμα Καλοπόδιος. — Οἱ Ilga- V.124 
GiyOL* εἴ τίς ποτέ ἐστιν, τὸν μόρον ποιήσει τοῦ Ἰούδα, 6B 
ϑεὸς ἀνταποδώσει αὐτῷ ἀδικοῦντί μὲ did τάχους. ---  Ma»- 


ΗΝ 


3. ἀπέϑανον om. α e. 5. Καλοπόδιον À ἃ, Καλαπόϑιον vulg. 


6. ἔτη] £u A. .. fort. βίγχας. 15. εἴ τίς --- — — πάγ- 
τῶν — MayddioQ om. ἃ. τι. ἀδικοῦντέ μὲ À, ἀδιχοῦντε μετὰ 
vulg. ΝΣ 


colummis circumquaque ornatum, et Chalce palatii. | inde timor in- 
gens per urbem vagatus, plurimique eorum, qui .una cum Hypatio 
in circo sunt reperti, ad triginta quinque hominum millia, ut narrant, 
interfecti. seditio ista, quae postinodum Nica, Vince, appellationem 
obtinuit, hoc pacto exorta est. populi factionibus ad circum 'colle- 
ctis exclamaverunt Prasini: acta. propter Calepodium cubicularium et 
spatharium vociferati sunt Prasiái: annos tibi: plurimos lustiniane au- 
᾿ς guste: ty vincas. iniuriam perpetior, o qui bonus unus es, nec eam 
amplius fero. novit deus. vereor nominare, ne rem felicius geras, 
et ego ad periculum extremum deducar. — Respondit mandator: quis 
ille sit, non novi. —  Prasinorum factio. qui me opprimit, ter au- 
guste, ad sutorias officinas moratur. —  Mandator. nullus iniuriam 
vobis infert. —  Prasini. unus solusque me iniuria afficit, o deipara, 
ne paria iniquitatis capita repetat. — — Mandator. quis ille sit, igno- 
ramus. --- Prasini. tu solus novisti, ter auguste, quis me in ho- 
diernum diem opprimit. — ^ Mandator. * si quis omnino sit, nesci- 
mus. —  Prasini, Calopodius spatharius ipse est qui me vexat, 
omnium domine. —  Mandator. aibil administrat Calopodius. — Pra- 
sini. quisquis ille fuerit, Iudae, partem sibi comparabit: brevi re- 


4, 280 THEOPHANIS 


ddrog- ὑμεῖς οὐκ ἀνέρχεσϑε εἰς τὸ ϑεωρῆσαι, εἰ μὴ elc τὸ 
ὑβρίζειν τοὺς ἄρχοντας. --- Οἱ Πράσινοι" εἴ τὰς δήποτε 
ἀδικεῖ με, τὸν μόρον ποιήσει τοῦ Ἰούδα. — Ἰανδατωρ" ἥσυ- 
χάσατε, Ἰουδαῖοι, ἸΠανιχαῖοι xai Σῳμαρεῖται. ---- Οἱ Πράσινοι" 
Ἰουδαίους καὶ Σαμαρείτας ἀποκαλεῖς; fj ϑεοτόχος μετὰ ὅλων. 5 
— ἸΜανδάτωρ" ἕως ποτὲ ξαυτοὺς καταρᾶσϑε; — Οἱ Πρά- 
σινοι" εἶ τις οὐ λέγει, ὅτι ὀρϑῶς πισξεύει Ó δεσπότης, ἀνώ- 
ϑεμα αὐτῷ, ὡς τῷ Ἰούδᾳ. — ανδάτωρ' ἐγὼ ὑμῖν λέγω 
εἰς ἕνα βαπτείζεσϑαι. --- Οἱ δὲ Πράσινοι ἀνεβύησαν ἐπάνω 

α ἀλλήλων, καὶ ἔκραζον. ὡς ἐκέλευσεν, * ἄτλας, εἰς ἕνα βα.-- 10 
πτίζομαι. --- ΙΜανδάτωρ" ὄντως εἰ μὴ ἡσυχάσετε, ἀποχε- 
φαλίζω ὑμᾶς. — Οἱ Πράσινοι" ἕκαστος σπεύδει ἀρχὴν κρα- 
τῆσαι, ἵνα σωϑῇ" καὶ εἴ τι ἂν εἴπωμεν ϑλιβόμενοι, μὴ ἀγα-- 
γαχκτήσῃ τὸ κράτος σου" τὸ γὰρ ϑεῖον πάντων ἀνέχεται. «--- 
Οἱ Πράώσινοι" ἡμεῖς λόγον ἔχοντες, αὐτοκράτορ, ὀνομάζομεν 15 
ἄρτι πάντα" ποῦ ἐστίν, ἡμεῖς oUx οἴδαμεν, οὐδὲ τὰ παλά- 

| S10» , τρισαύγουστε, οὐδὲ πολιτείας κατάστασις, μίὰν εἰς τὴν 
πόλιν προέρχομαι, ὅτ᾽ ἂν εἰς βορδύνην καϑέζομαι" εἶϑος " 


1. ἀνέρχεσϑε A, ἐνέρχ. vulg. μὴ τὸ Α e omisso εἰς. 4. Ma- 
γιχεῖς À e. — 5. μετὰ ὅλων τῶν Μανιχαίων ἃ. 9. βαπτίξζεταε 
A f, fort. βαπτίζεσϑε. 10. ἄτλας] ᾿Ἀντλᾶς À, utrumque ob- 
scurum. βαπείζεταιε À e. . 11. ἡσυχάσετε À, ἡσυχάσητε 
vulg. 13. εἴ τε dy εἴπωμεν À, εἴ τε ἂν εἴπομεν vulg. 15. 
ἡμεῖς om. À e. αὐτοχράτορ add. ex A. 17. κατάστασιν 
vel χαταστάσειες legendum videtur. 18. βορδώνεν Α. εἴ- 
ϑος] ἤϑοις Α e, εἴϑοις ἃ, omnia incerta. 


pendet deus illatae iniuriae praemium. — Mandator. spectatum 
convenistis? an forte contumeliis optimates respersuri? —  Prasini. 
qui iniuriam intulerit, ludae sortem sortietur. — — Mandator. quie- 
scite tandem, Iudaei, Manichaei, Samaritae. —  Prasini. Iudaeos et 
Samaritas nuncupas? sit omnibus nobis adiutrix deipara. —  Man- : 
dator. quousque vobis ipsis infausta precamini? —  Prasini. ana- 
thema ceu Iudae, o domine, ei qui dominum non recta credere pro- 
fitetur. — — Mandator. in unius nomine vos baptizari iubeo. — Μα- 
gna ad invicem contentione exclamaverunt Prasini, et vociferati sunt: 
ut iussit, hauri aquam, in unius nomine baptizor. --- Mandator. sa- 
ne, nisi quiescatis, caput vobis tollo. — — Prasini. singuli quique sa- 
lutem sibi quaerere incipiunt: at si quid afflicti proferamus, ne indi- 
gnetur imperium tuum: ipse deus omnes sustinet patienter. — Prasini. 
nos cum iure queramur: cuncta nunc propriis appellamus nominibus : 
ubi moretur ille, nescimus: palatium, ter auguste, vel reipublicae status 
et administratio mihi ignota: unica via per urbem procedo, cum bor- 
/ 





CHRONOGRAPHIA. 281 


μηδὲ τότε, τρισαυγουστέ. --- Ἰἤανδάτωρ" ἕκαστος ἐλευϑε- 
ρος ὅπουν ϑέλει, ἀκινδύνως δημοσιεύει. --- Οἱ Πράσινοι" καὶ Ὁ 
ϑαρρῶ ἐλευϑερίας, καὶ ἐμφανίσαι οὐ συγχωροῦμαι" καὶ ἐών 
ἔστιν ἐλεύϑερος, ἔχει δὲ Πρασίνων ὑπόληψιν, πάντως εἰς φα- 
5»eg0» κολάζεται. --- — lMavóaroo: ξτοιμοϑάνατοι οὐδὲ τῶν 
ψυχῶν. ὑμῶν φείδεσϑε; --- Οἱ Πράσινοι- ἐπαρϑῇ τὸ xoc 
μα τοῦτο, καὶ ἢ δίκη οὐ χρηματίζει, ἄνες τὸ φονεύεσϑαι" 
καὶ ἄφες, κολαζόμεϑα. ἴδε πηγὴ βρύουσα, καὶ ὅσους ϑέλεις, 
κόλαζε. ἀληϑῶς τὰ ὅϑο ταῦτα οὐ φέρει ἀνθρωπίνη φύσις. * 
ἐοείϑυς Σαββάτιος μὴ ἐγεννήϑη, ἵνα μηδὲ υἱὸν ἔσχεν φονέα. 
εἰκότως ἐκτὸς φύνος ἐστὲν ὃ γενόμενος εἰς τὸ Ζεῦγμα τῇ πρωΐ, P. 156 


ἂς ἐϑεώρησεν, καὶ τῇ δείλῃ ἐσφάγη, δέσποτα πάντων. — ΟἿ 
Bévyerot* τοὺς φονεῖς ὅλου τοῦ σταδίου ὑμεῖς μόνοι ἔχετε. 
— Οἱ Πράσινοι" πότε σφάζεις, καὶ ἀποδημεῖς; --- Οἱ 
15 Βένετοι" σὺ δὲ σφάζεις, καὶ διακινεῖς. τοὺς φονεῖς γὰρ τοῦ 
σταδίου ὑμεῖς μόνοι ἔχετε. — — Οἱ Πράσινοι' δέσποτα Tov- 


στινιανέ, αὐτοὶ παρακαλοῦσιν, xai οὐδεὶς αὐτοὺς φονεύει. vor- 
σει ὃ ϑέλων. τὸν ξυλοπώλην, τὸὺν εἰς τὸ Ζεῦγμα, τίς ἐφό- 


5. ἑτοιμοϑάγατοε À a, ἑτοιμοϑαίνατοι vulg. 10. ἴϑοις À f, 
εἴϑοι a. Σαββάτιος Α a, Σαββάτης vulg. 11. εἰχότως 
ἔχτος À, εἰχοστὸν ἔτος vulg. πρωΐ, ἃς] πρωΐας A Δ΄ 13. τοὺς 
φόνους ὅλους τοῦ σφαγείου a. 14. τότε Α. 17. αὐτοῖς e f. 
νοήσει 6, φονεύει t γοήσῃ vulg. om. Δ. 18. ὁ ϑέλων À f, 
ὁ μὴ ϑέλων vulg. ᾿ 


doni insideo: utinam, * ter auguste, ne tum quidem. --- Μαπάαϊον, 
liber homo quilibet, quocunque vult, tuto atque impune in publicum . 
procedere potest. —  Prasini. libertati confido: eam tamen manife- 
stam reddere mihi non licet. si quispiam liber est, de Prasinorum 
factione suspectus, omnino plectitur in manifesto. — — Mandator. poe- 
narii, furciferi, neque vitae vestrae parcitis? --- Prasini. auferatur 
certe color iste, cessat prorsus a iure dicundo ipsa iustitia: permitte, 
occidamur: per te liceat, morte plectamur. en iam scaturit fons san- 
guinis, tu, quos lubet, plecte. certe duo haec humana natura minime 
patitur, * utinam Sabbatius nusquam fuisset natus, filium certe homi- 
cidam mon habuisset. certe foris mane ad Zeugma patrata est caedes, 
utinam inspexisset maiestas tua δὲ vesperi tandem, omnium domine, 
neci traditis fuisset. — Dixerunt Veneti: vestri sunt omnes, iique 
soli, totius huius stadii homicidae. — ^ Opposuerunt Prasini: quan- 
donam iugulas, et fugam arripis? — Veneti. tu caedes admittis, ac 
insuper tumultum moves. vestri sunt, iique soli per stadium homi- 
cidae. —  Prasini. domine Iustiniane, isti precibus instant, et nullus 
caedit. haec qui volet, intuebitur. venditorem lignorum ad Zeugma 


“8 THEOPHANIS 


νευσεν, αὐτοχράτωρ; — ανδάτωρ' ὑμεῖς αὐτὸν ἐφονεύ- 
cart. --- Οἱ Πράσινοι: τὸν υἱὸν τοῦ ᾿Ἐπαγάϑουιτίς ἐφό- 
γευσεν, αὐτοχράτωρ; — Ἰἤανδατωρ" xoi αὐτὸν ὑμεῖς ἐφο- 
᾿ Βνεύσατε" xai τοὺς Βενέτους πλέχετε. --- Οἱ IIgaotyot* ἄρτι 
καὶ ἄρτι" κύριθ ἐλέησον. τυραννεῖταε 7) ἀλήϑεια. ἤϑελον 5 
ὠντιβαλεῖν τοῖς λέγουσιν ἐκ ϑεοῦ διοικεῖσθαι τὰ πράγματα. 
πόϑεν αὕτη ἡ δυστυχία; --- Ἰἤανδάτωρ " ὃ ϑεὺς xaxov 
ἀπείραστος. — Οἱ Πρασινοι" ϑεὸς κακῶν ἀπείραστος ; xoi 
τίς ἐστιν ὃ ἀδικῶν με, εἰ φιλόσοφός ἐστιν 7 ἐρημίτης, τὴν 
διαίρεσιν εἰπῃ τῶν ἑκατέρων. --- ἤανδατωρ" βλασφημοι τὸ 
καὶ ϑεοχόλητοι, ἕως πότε οὐχ ἡσυχάζετε; --- Oi Πράσινοι» 
ἂν ϑεραπεύεταε τὸ κράτος σου, στέγω, καὶ μὴ ϑέλων, τρισ- 
' αὐγουστε, ὅλα, ὅλα οἶδα- ἀλλὰ σιωπῶ σωζου, δίκη, ovx 
Ψ. 125876. γρηματίζεις. μεταβαίνω, καὶ τότε ἐουδαΐζω. μᾶλλον δὲ 
C ἑλληνίσαι συμφέρει, καὶ μὴ βενετίσαι, ὃ ϑεὺς οἶδεν. --- Οἱ x5 
Βένετοι" τὸ μισῶ, oy. ϑέλω βλέπειν" χαὲ ὃ φϑόνος παρεν- 
οχλεῖ uot. --- Oi Πραάσινοι' ἀνασκαφῇ τὰ ὀστέα τῶν ϑεω- 
ρούντων. — Καὶ κατῆλθον οὗτοι, καὶ ἔασαν τὸν βασιλέα καὶ 
τοὺς Βενέτους ϑεωροῦντας. καὶ εὐϑὺς σφνέβη γενέσθαι ὑπό 
τένων μαγιστόρων πρόφασιν δημοτιχῆς ταραχῆῇς τρόπῳ τοιῷ-. λο 


6. ἀντιβάλαι Α e. 9. €i] ἦ A. ἐρημέτης À, ἐρημήτης vulg. 
tt. ϑεοχόλωτοι À. 14. Ἰουδϑαΐζεις À e. 16. fort. ὃ 10. 
20. μαϊστόρων À. 


quis interfecit, o imperator? — — Mandator. vos eum occidistis. — 
rasini. Epagathi filium quis interfecit, o imperator? — Mandator. vos 
etiam istum occidistis: et Venetos crimine implicatis. — — Prasini. etiam 
nunc, etiam nunc, domine deus miserere. vis veritati infertur. deum 
mundi res omnes moderari asserentibus opponerem me quam libenter. 
quae haec calamitas? --- Mandator. non est deus malorum auctor. 
—  Prasini. malorum intentator deus non est? ecquis me per ne- 
fas opprimit? si philosophus extat, vel eremita, cedo utriusque discri- 
men? —— Mandator. blasphemi, deo infensi, quando demum cessabitis? 
—  Prasini. si maiestati tuae ita fiat satis, etiam invitus annuo, ter 
auguste. cuncta mihi nota, cuncta mihi nota: at silentium mihi. » vale 
iustitia, nulla sunt deinceps tua sancita. desertorem ago, et ad Iudaeo- 
rum partes migro: imo gentilem potius fieri, quam a Venetis stare 
conducit: novit deus. — — Veneti. quod exhorreo, etiam conspicere 
fugio: en tamen ut invidia mihi molestiam exhibet ingentew. — Prasini. 
effodiantur spectatorum ossa. — — quo semel dicto Prasini discesse- 
runt, imperalore ac Venetis in circo spectantibus relictis. confestim 
vero popularis tumultus praetextum a quibusdam magistris dari in 


—- 


CHRONOGRAPHIA. | 283 


de. κρατήσας Ó ἔπαρχος τρεῖς δημύτας τῶν αταχτούντων, 
ἐφούρκισεν αὐτούς. καὶ ὃ μὲν εἷς πάραυτα ὠπέϑανεν" οἱ 
δὲ δύο ἔπεσαν ἐκ τῆς φούρκας. πάλιν ἐχρεμάσθϑησαν, καὶ 
πάλιν ἔπεσαν. τούτους οὖν ἑωρακὼς ὃ ἑστὼς ὄχλος ἔκραξεν" Ὁ 
β τούτους τῇ ἐχχλησίᾳς ἀκηκοότες οὖν οἱ μοναχοὲ τοῦ ἁγίου 
Κώνωνος ἥρπασαν αὐτοὺς ἐν ἀκατίῳ καὶ ἐπέρασαν εἰς τὸν 
ἅγιον “αυρέντιον, διίτι προνόμια εἶχεν τοῦ μηδένα ἐχβλή- 
σκεσϑαι τοῦ ναοῦ, ἕως οὗ πάϑῃ τὸ ἱκανόν. ἀκούσας δ᾽ ó ἔπαρ- 
χος ἔπεμψε στρατιώτας τοῦ φύλαττειν αὐτους, καὶ γνόντες οἱ 
10 δῆμοι ἀπῆλθον εἰς τὸ πραιτώριον αἰτοῦντες τὸν ἔπαρχον ἀπο- 
στῆναι ἐκ τοῦ ἁγίου “αυρεντίον τοὺς φυλάσσοντας στρατιώ- 
τας, καὶ ἀποχρίσεως οὐκ ἔτυχον παρ᾽ αὐτοῦ: καὶ ϑυμωϑὲέν.-ὄ 
τες ἔβαλον πῦρ εἰς τὸ πραιτώριον, καὶ ἐκάησαν οἱ ἔμβολοι P. 154 
ἀπὸ τῆς καμάρας τοῦ φόρου ἕως τῆς Χαλκῆς, τά τε ἀργυρο-. 
ιῬπρατεῖα, καὶ τὰ “αύσου πάντα πυρὲ ἀνήλωσαν, καὶ τοὺς 
ἐμπίπτοντας αὐτοῖς στρατιώτας κατέσφαξαν ἀφειδῶς. καὶ 
εἰσερχόμενοι ἐν τοῖς οἴχοις διήρπαζον τὰς ὑποστάσεις, καὲ΄ 
ἐνεπύρισαν. τὴν εἴσοδον τοῦ παλατίου τὴν χαλκόστεγον, xai 
τῶν Προτιχτύρων καὶ τὸ ἔννατον τοῦ «“ἀὐγονστέως. xai xa- 


1. ἔπαρχος À, ὕπαρχος vulg. 3. ἔπεσον Α utrobique. 6. 
ἐπέρασαν εἰς À, ἐπέρασαν αὐτοὺς elc vulg. 8. δ' ὁ ἔπαρχος 
A, οὖν ὁ ὕπ. vulg. 9. τοῦ φυλάσσειν αὐτοὺς add. ex Α. i11. 
ix add. ex A. 15. ἀνήλωσαν ἃ b, ἀνηλώϑησαγν vulg. ^ 19. 
τῶν Προτικτόρων A, ΠΠρωτοτιχτόρων vulg. 


bunc modum contigit. apprehensos ex aurigantium factionibus tres 
seditiosos suspendio praefectus damnavit. eorum quidem unus vitam 
amisit extemplo: alii duo e patibulo ceciderunt. iterum suspensi, 
ceciderunt iterum. his conspectis, populus astans exclamavit: ad 
ecclesiam ducite. audito clamore, sancti Cononis monachi poenarios 
lembo sustulerunt, et ad sancti Laurentii traiectos deportaverunt, quod 
eo gauderet privilegio ecclesia, nullum ex ea eiiciendum, donec fa- 
ctum fuisset satis. ea re accepta, misit praefectus milites ad eos cu- 
stodiendos; eos vero missos cum rescivissent populares factiones, ad 
Praetorium convenerunt, milites ad custodiam destinatos a sancti Lau- 
rentii templo amoveri a praefecto postulaturae: responsum vero nul- 
lum ab eo acceperunt. inde furore succensae factiones ignem Prae- 
torio submiserunt; a fori camera ad usque Chalces terminos incende- 
runt cuncta, argentariorum officinas, Lausique aedificia omnia flammis 
consumpserunt, et obvios quosque milites, nulli venia concessa, ogci- 
derunt: domos quoque penetrantes bona diripuerunt cuncta, palatii 
aditum aere tectum, Protectorum stationem , et Augustel ennatum 


284 THEOPHANIS 


τῆλθεν ὃ δῆμος εἰς τὸν Ἰουλιανοῦ τῆς Σοφίας λεγόμενον λι- 
μένα εἰς τὸν οἶκον Πρόβου ζητοῦντες ὅπλα, καὶ χράζοντες 
ἄλλον βασιλέα τῇ πόλει, καὶ ἔβαλον πῦρ εἰς τὰ Πρύβου " καὲ 
κατηνέχϑη ὃ οἶκος. καὶ ἦλθον, καὶ ἔχαυσαν τὸν βαλανεῖον 
Βτοῦ ᾿“λεξάνδρον, καὶ τὸν ξενῶνα τοῦ Σαμψὼν τὸν μέγαν, xai 5 
ἀπώλοντο οἱ ἀἄρρωστοι, καὶ τὴν μεγάλην ἐκκλησίαν σὺν τοῖς 
ἀμφοτέροις κίοσι" xai πᾶσα ἐκ vergaéyrov κατηνέχϑη. ὃ δὲ 
βασιλεὺς φοβηϑεὶς ἠϑέλησε βαλεῖν εἰς δούμωνα τὰ χρήματα, 
καὶ ἐξελθεῖν ἐπὲ τὴν Opaxgv, Soc Ἡρακλείας, καταλείψας 
φυλάττειν τὸ παλάτιον τὸν στρατηλάτην lMo)vvdov μετὰ τοῦ τὸ 
υἱοῦ αὐτοῦ xai τρισχιλίων ἀνδρῶν καὶ Κωνσταντιόλου, xat 
τοῖς χουβιχκουλαρίοιςς. οἵ δὲ δῆμοι τοὺς γεχροὺς σύραντες 
ἔβαλον εἰς τὴν ϑάλασσαν, φονεύσαντες καὶ γυναῖκας πολλας. 
φήμης δὲ γενομένης, ὅτι 0 βασιλεὺς λαβὼν τὴν αὐγοῦσταν 
ἐξῆλθεν ἐν τῇ Θρᾷάκῃ, ἀνηγόρευσαν βασιλέα Ὕπατιον τὸν πα- 15 
Οτρίκιον, καὶ καϑεζόμενος ἐν τῷ ἱππιχῷ εὐφημεῖτο ὑπὸ τῶν 
δήμων. καὶ ἤκουσεν τὰς ὑὕβριστικὰς φωνὰς τὰς πρὸς Tov- 
στινιανὸν τὸν βασιλέα. ἦλϑον δὲ καὶ ἀπὸ Φλαβιανῶν νεώτε- 
po. Πράσινοι διακόσιοι λωρικάτοι, ὑπολαμιβάνοντες ἀνοῖξαι 
τὸ παλάτιον καὶ εἰσαγαγεῖν τὸν "Ynartoy, ὃ δὲ βασιλεὺς ἀκού- ao 
1. λεγόμενον») λέγω Α. 5. τοῦ Σαμψὼν À, τὸν Σαμψὼ vulg. 
12. τῶν χουβιχουλαρέων scribi oportebat. 15. ἀνηγόρευσαν A, 


καὶ dy. vulg. 19. Àggixáros À, λουρεχάτοε vulg. ἄγοϊξαι 
A, x«i dy. vulg. | 


omne igne depopulati sunt. ezinde dilapsa populi factio ad Iuliani 
aedes (Sophiae portus 15 dicitur) convenit, tum ad Probi, arma, aie- 
bat, repertura, contendit: et in urbe imperatorem alium inclamans 
Probi domum incendit, quae mox in ruinam acta. pergens vero ulte- 
rius in Alexandri balneum flammas ultrices intulit, magnum Sampso- 
nis hospitium, aegris etiam misere consumptis, devastavit, magnam 
quoque ecclesiam cum utriusque partis columnis: tota vero quadri- 
partito in ruinam concidit. his imperator territus, pecuniam omnem 
in dromonem congerere, et Mundo militiae magistro, et eius filio, et 
millibus hominum tribus, nec non Constantiolo et cubiculariis ad pa- 
latii custodiam relictis, in Thraciam Heracleam usque secedere me- 
ditabatur. factiones porro cadavera (erant etiam illa plurimarum ab 
eis occisarum mulierum) per urbem raptantes ín mare proiecerunt. 
at cum rumor sparsus esset imperatorem abducta secum augusta in 
Thraciam profugisse, Hypatium patricium imperatorem salutaverunt : 
moz sedens in circo populi factionum faustas voces excepit, et con- 
tumeliosarum in Iustinianum coniectarum extitit auditor. ^ convola- 
runt insuper a Flavianis iuniores Prasini ducenti loricati, qui pala- 





CHRONOGRAPHIA. 985 


cac τὰ παρὰ τοῦ δήμου καὶ Ὑπατίου τολμηϑέγντα, εἰσῆλθεν 
ἐν τῷ παλατίῳ, καὶ ἀνῆλϑεν εἰς τὰ λεγόμενα Πούλπιτα, ὄὅπι- 
σϑὲεν τοῦ καϑίσματος τοῦ ἱπποδρομίου, εἰς τὸν τρίκλενον τὸν 
ἔχοντα χαλκᾶς ϑύρας, ἔχων us9' ξαυτοῦ Ἰοῦνδον καὶ Κω»- 
δσταντίολον καὶ Βελισάώριον καὶ ἄλλους συγκλητικούς, xai ἐνό- 
πλων στρατιωτῶν βοήϑειαν καὶ κουβιχουλαρίους καὶ σπαϑα- Ὁ 
Qíovc. ἐξελθὼν δὲ Ναρσῆς ὃ κουβικουλάριος, ὑπέσυρέν τι-. 126 
νας ἐκ τοῦ Βενέτου μέρους, δογεύσας χρήματα" καὶ ἤρξαντο 
κράζειν" Ἰουστινιαγνὰ αὔγουστε, τοῦ βίκας.  xvgts σῶσον 
t0 Ἰουστεινιανὸν τὸν βασιλέα, καὶ Θεοδώραν τὴν αὐγοῦσταν. 
τότε διχονοῆσαν τὸ πλῆϑος, ὥρμησαν κατ᾽ ἀλλήλων. καὶ ἐξ- 
ελϑόντες οἱ τοῦ παλατίου μετὰ τῆς αὐτῆς βοηϑείας, ἀπέσχισάν 
τινας αὐτῶν ἀπὸ τοῦ δήμου, καὶ ὥρμησαν εἰς τὸ ἱπποδρόμιον. 
καὶ ὃ μὲν Ναρσῆς διὰ τῶν ϑυρῶν, ὃ δὲ υἱὸς ουνδου διὰ τῆς 
ι5 σφενδόνης, ἄλλοι δὲ διὰ τοῦ μονοπάτου τοῦ χκαϑίσματος εἰς τὸ 
πέλμα, xoi ἤρξαντο κόπτειν τοὺς δήμους, οἱ μὲν τοξεύοντες, οἱ P. 158 
dà κατασφάζοντες, curs μηδένα τῶν πολιτῶν 7 Βενέτων ἢ 
Πρασίνων εὐρεϑέντων ἐν τῷ ἱππικῷ σωθῆναι. ὃ δὲ Βελισά- 
ριος εἰσδραμὼν ini τὸ κάϑισμα τοῦ βασιλέως μετὰ σπαϑα- 
20 ρίων αυλλαβύμενος ὙὝπάτιον προσήγαγεν τῷ βασιλεῖ, καὶ ἀπέ. 


3. ἱπποδρομείου ἢ. 1. et infra. 4. χαλχᾶς À e, τὰς x. vulg. 
2. ὑπέσυρέν A, ἐπέσ. vulg. 12. ἢ Βενέτων À, ἢ τῶν D. vulg. 


. tium reserare, et Hypatium introducere in animo habebant. impera- 
tor, intellectis factionis et Hypatii temerariis conatibus, ingressus 
palatium Mundo, Constantiolo, Belisario aliisque senatotii ordinis 
viris, nec non armatorum 1inilitum praesidio cubiculariisque et spa- 
thariis secum ductis, locum Pulpita dictum pone circi thronum ad 
triclinium, portis aeneis insigne, occupat. egressus vero Narses cubi- 
cularius, pecuniarum largitione quosdam ex Veneta factione ad partes 
suas traxit, qui vociferari coeperunt: [Iustiniane auguste, tu vincas. 
domine, serva Iustinianum imperatorem et Theodoram augustam. tum 
factiones in discordiam adductae in invicem fecerunt impetum: at 
qui palatium tenebant cum praesidiariis erumpentes, factionis desertores 
ad se nonnullos adiunxerunt, et una simul irruerunt in circum. et 
Narses quidem ostiis anterioribus, Mundi filius iis quae ad metam, 
alii per semitam, qua tendit imperator ad proprium sedile in arenae 
solum delati, factiosos, hi quidem sagittis, alii gladiis confodere et 
concidere coeperunt: adeo ut nullus ex Venetis aut Prasinis civis, 
qui tanc in circo repertus, incolumis evaserit. Belisarius ad imperatoris 
sedile una cum spathariis evolans raptum IHypatium duxit ad impera- 
lorem, qui illico custodiae traditus. caesorum ea die numerata sunt 


486 THEOPHANIS 


ϑεντο αὐτὸν ἐν τῇ φυλακῇ. ἀπέθανον δὲ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ 
χιλιάδες τριάκοντα πέντε ἀνδρῶν. καὶ οὐκ ἔτε ἐφαίνετο δὴη- 
μότης πώποτε" dÀX ἐγένετο ἡσυχία τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ. τῇ δὲ 
ἐπαύριον ἐσφάγησαν Ὑπάτιος καὶ Πομπηΐϊος ὁ ἀδελφὸς αὐ- 
τοῦ" καὶ ἐρρίφη τὰ σώματα αὐτῶν ἐν τῇ ϑαλάσσῃ" καὶ 5 

Βἐδημεύϑησαν οἱ οἶχοι αὐτῶν, μετὰ καὶ ἄλλων tj πατρικίων 
καὶ ἰλλουσερίων καὶ ὑπατικῶν δημευϑέντων, ὡς συνδρόμων 
“Υπατίου. καὶ ἐγένετο φόβος μέγας, καὶ ἡσύχασεν 7 πύλις, 
καὶ οὐκ ἤχϑη ἱππικὸν ἐπὲ ἱκανὸν χρόνον. 

Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει καὶ ἀστέρων γέγονε δρόμος πολὺς ἀπὸ τὸ 
ἑσπέρας ἕως αὔγους" ore πάντας ἐκπλήττεσϑαι καὶ Aé- 
ystv, ὅτε οἱ ἀστέρες πίπτουσιν, καὶ οὐκ oidauéy ποτε τοιοῦτο 

, πρᾶγμα. 
A.M.6025 Ρώμης ἐπισκόπου ᾿Ιωάννου ὅτος α΄. 

Τούτῳ τῷ ἔτεε Θεοδώρα ἡ εὐσεβεστάτη αὐγοῦστα ἐξῆλ-- 15 
Oc» εἰς τὰ ϑερμὰ τῶν Πυϑίων τοῦ ϑερμίσαι" καὶ συνεξῆλ- 
Sov αὐτῇ, ὃ τὸ πατρίκιος. Πηνᾶς ὃ ἔπαρχος xoi ὃ πατρίχιος 
Ἠλίας ὃ κόμης τῶν λαργιτιόνων, καὶ ἄλλοι πατρίκιοι, καὶ oi 
κουβικουλάρεοε καὶ σατράπαι, χιλιώδες τέσσαρες" καὶ πολ.- 
λὰ ἐχαρίσατο ταῖς ἐχκλησίαις καὶ πτωχείοις καὶ τοῖς μονα- 20 


στηρίοις. 
5. τὰ add. ex A. — 16. τοῦ om. A. συνεξῆλϑον À, συνῆλ- 
9o» vulg. 18. λαργιτεόνων À a, λαργιτιανών vulg. 20. 


πτωχοῖς À. 


ad triginta quinque millia: nec ullus qui factioni cuipiam esset ad- 

dictus occurrit ullibi: quin immo cuncta summa tranquillitate sunt 

composita. sequenti luce Hypatius et Poinpeius eius frater necati, et 

eorum cadavera in mare proiecta, aedesque illorum publicatae, una 

cum aliorum patriciorum 18 et illustrium et consularium, quorum 

facultates imperatoris aerario addictae, quod se Hypatii fautores et 

auxiliarios praebuissent. magnus exinde terror animos omnium in- 

cessit, urbs tumultuari destitit, nec non nisi longo post spatio circen- 
Ἢ ses editi sunt ludi. 

|. Hoc eodem anno a vespere ad crepusculum matutinum astrorum 

concursus ingens visus est, adeo ut omnes metu exanimati exclama- 

rent* cadunt e caelo stellae, nec unquam rem monstro tam proximam 
conspeximus. 
A. C. 525 Romae episcopi Joannis annus primus. 

Hoc anno Theodora piissima augusta ad calidas Pytbiorum aquas, 
quibus corpus foveret ac reficeret, profecta est: viae socios dederunt 
se patricius Menas praefectus, patricius Elias largitionum comes, et 
alii patricii, nec non cubicularii et optimates ad quatuor millia. in- 
gentem porro pecuniarum vim in ecclesias, pauperum hospitia et mo- 
nasteria distribuit. 


CHRONOGRAPHIA. 287 


Τούτῳ τῷ ἔτει Πρίσκος ὃ ὕπατος ἀπὸ νοταρίων τοῦ A.M.6026 
βασιλέως ἀγαναχτηϑεὶς ἀπὸ Θεοδώρας τῆς βασιλίσσης ἐδη- 
μείϑη, καὶ διάκονος Κυζίκου ἐὀχειροτογήϑη, κελεύσαντος τοῦ 
βασιλέως. - 

5 Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει γεγόνασιν Οὐανδαλικοὲ πόλεμοι, xai 
παρέλαβεν Βελισάριος τὴν ᾿Αφρικήν. οἱ γὰρ Οὐανδῆλοι, κα- 
Suc ἂν τοῖς ἄνω χρόνοις εἴρηται, ἐπὲ ᾿Αρκαδιου βασιλέως καὶ 
*Qvooíov τὴν Σπανίαν καταλαβόντες μετὰ Γογδιγίσκλου TOU P. 159 
δηγὸς αὐτῶν ἐκ ταύτης ἐπὲ “Πιβύην περάσαντες, ταύτην κα- 

10 τέσχον. τοῦ δὲ Γογδιγίσκλου τελευτήσαντος, Γύγδαρις καὶ Γι- V. 123 
ζέριχος οἱ τούτου υἱοὶ τὴν τούτου ἀρχὴν διεδέξαντο. Γύγδα- 
pic δὲ ἐξ ἀνθρώπων γενόμενος, Γιζέριχος βασιλεὺς Οὐανδή-. 
λων ἀναδείκνυται, καὶ πόλιν Καρϑαγένναν βασιλεύσας ἑτὴ 

. — A98, παραλαβὼν καὶ Ῥώμην. τούτου δὲ τελευτήσαντος ᾿Ονώ- 
τὔριχος ó υἱὸς αὐτοῦ τὴν βασιλείαν διεδέξατο, πολλὰ κακὰ τοῖς 
ἐν “ιβύῃ “Χριστιανοῖς ἐνδειξάμενος, καὶ ὠρειανίζειν βιασάμε- 
νος" καὶ πολλοὺς ἐφόνευσεν, xai ἐγλωδσοτόμησεν ἀπὸ τῆς 
φάρυγγος" οἵ xai τοῦ ϑεοῦ χάριτι ὕστερον ἐλάλουν. τούτωνΒ 
καταφρονήσαντες ἐπολέμησαν οἱ Παυρούσιοι, «καὶ πολλὰ κακὰ 

20 εἰς Οὐανδήλους εἰργάσαντο. ὀχτὼ δὲ ἑτη βασιλεύσας τελευτᾷ, 


ἃ. βασιλίασηςἾ δεσποίνης a. 6. οὗ γὰρ om, À. καϑὼς 
ἀνωτέρω εἴρηται ἃ. 8. Τογδιγίσχλου ἃ passim, l'oydixíaxiov 
vulg. 11. τὴν τούτου ἀρχὴν À, τὴν ἀρχὴν αὐτοῦ vulg. ^ 12. 
Οὐανδήλοες Α. 16. βιαζόμενος A. 18. o? x«i Α, o? δὲ 
vulg. 19. xai add. ex À. 20. εἰργάσαντο — — — ὑπὸ 
Οὐανδήλους om. Α f. 


Hoc anno Priscus ex imperatoris notario consul designatus, mota A. C. 526 
per eum imperatricis indignatione, bonis omnibus mulctatus est, et 
imperatoris iussu Cyzicenae ecclesiae diaconus ordinatus. 

Hoc etiam anno Vandalicae expeditiones susceptae, et Africa de- 
rum a Belisario recepta. Vandali quippe, prout annis superioribus 
manifestatum, Hispania sub Arcadio et Honorio imperatoribus occu- 
pata, ex ea postmodum una cum Gondigisclo rege in Libyam traii- 
cientes, eam tenuere provinciam. Gondigisclo autem defuncto, Gogda- 
ris et Gizerichus eius filii in principatu successerunt. Gogdari autem 
sublato, Vandalorum rex Gizerichus declaratur et Carthagine civitate 
sub iugum missa, Romaque pariter capta, triginta et novem annis 
regnavit eum fatis raptum Honorichus filius excepit in regno, mul- 
taque deinceps mala Christianis, ab eo in Arianas partes per Libyam 
transire coactis, intulit, plurimosque tum caedibus, tum linguis ex imo 
gulture abscissis, vexavit, qui divina tamen opitulante gratia loquendi 
facultatem postea receperunt. Maurusii porro Vandalorum despecta 


288 , ^ 'THEQPHANIS 


ἀπολέσας Νουμιδίαν καὶ zfUpacio» ὄρος, ot οὐκ é&zt ὑπὸ 
Οὐανδήλους ἐγένοντο. Τονδαβοῦν δὲ 0 Γεήσωνος υἱός, υἱοῦ 
Γιζερίχου τὴν ἀρχὴν διεδέξατο, μείζονα κακὰ τοῖς Χριστια- 
γοῖς ἐνδειξάμενος" ὀτελεύτησεν βασιλεύσας &rg ιβ΄. τούτου 
Ciz» ἀρχὴν διεδέξατο Τρασαμοῦνδος, ἀνὴρ εὐειδὴς καὶ συνε-. 5 
τὸς καὶ μεγαλόψυχος. οὗτος τοὺς Χριστιανοὺς ἐβιάζετο us- 
ταβαλέσϑαι τὴν πατρῴαν δόξαν, οὐκ αἰκιζόμενος, τοὺς δὲ 
ἀπειϑοῦντας ἀποστρεφόμενος. τελευτησασὴς δὲ τῆς γυναικὸς 
αὐτοῦ ἀτέκνου βουλεύεται ἄριστα, καὶ πέμψας πρὸς Θευδέ- 
ριχον βασιλέω Γότϑων εἰς Σπανίαν, ἥτει τὴν τούτου ἀδελφὴν τὸ 
λαβεῖν πρὸς γάμον ᾿Αμαλαφρίδαν χήραν οὖσαν. ὃ δὲ τὴν 
ἀδελφὴν δέδωκεν αὐτῷ εἰς γυναῖκα xai Γότϑων δοκίμων δισ-- 
χιλίους ἐν τάξει δορυφόρων σὺν ἄλλαις πέντε χιλιάσιν dy- 
δρῶν μαχίμων πρὸς ὑπουργίαν τούτων. ἐδωρήσατο δὲ τὴν 
ἀδελφὴν Θευδέριχος καὶ τῶν ἐν Σικελίᾳ ἀκρωτηρίων ὃν τὸ 5 
D καλούμενον “ύσιον. καὶ ἀπ' αὐτοῦ ἔδοξεν ὃ Τρασαμοῦνδος 
πάντων τῶν ἐν “Ιιβύῃ βασιλευσάντων κρείσσων τε καὶ δυνα- 
τώτατος" ἐγένετο δὲ καὶ φίλος τοῦ βασιλέως ᾿Αναστασίου. 


2. Γουγδάβουν Α. 5. Τρασαμοῦνδος Δ, Topic. vulg. 


τοὺς δὲ ἀπ. ἄποστρ. om. Α. 11. ᾿Μμαλαφρίδαν Α, ἥϊαλαφρι. 
day vulg. 12. αὐτῷ add. ex A. 13. χιλίους Δ. 14. 
τούτῳ Α. τὴν ἀδελφὴν À b, τῇ ἀδελφῇ vulg. 16. Lily- 


 baeum esse videtur. 


potentia susceptoque adversus eos bello, plurimarum cladium illis 
extiterunt auctores. Honorichus amissa Numidia et Aburusio monte, 
quorum dominium penes Vandalos nondum adhuc erat, exactis in re- 
gno annis octo, diem extremum obiit. ^ Gondabunus autem Geesonis 
filius, Gizerichi nepos, avitum regnum adiit, et ingentioribus in Chri- 
stianos exercitis suppliciis, vita functus est post annum regni duode- 
cimum. imperii factus est haeres Trasimundus, vir forma, prudentia, 
et animi magnitudine praestans. hic Christianos paternam religionem 
deserere et immutare cogebat; verum non irrogatis in eos poenis: at 
eos tantummodo aversatus, quos dictis non obsequentes comperisset. 
coniuge vero, nulla edita prole, ex hac vita migrante, optimum init 
consilium: et ad Theuderichum Gotthorum regem in Hispaniam missa 
legatione, sororem eius Ámalaphridam viduam in coniugium sibi 1o- 
cari postulat. ille sororem nuptum tradit, et bis mille insuper Got- 
thos lectissimos , qui satellitum ordinem apud ipsum implerent, cum 
aliis hominum Eellicosorum millibus quinque, qui priorum adiutores 
atque ministri forent. ad haec sororis nomine ex Siciliae promonto- 
riis unum,' cui Lysium nomen, dono contulit: ex quo Trasiiundus 
omnium, qui lactenus Libyae regnum tenuerant, ditissimus et poten- 


CHRONOGMAAPHIA. — — 289 


ἐχράτησε δὲ τῆς βασιλείας ἔτη κζ΄. τούτου dà τελευτήσαντος, 
Ἰλδέρεχος ó Ὃνωρίχου τοῦ Γιζερίχου παιδὸς. ἐβασίλευσεν ἀνὴρ 
πρᾷος καὶ ἀγαϑός, καὶ οὐδὲ Χριστιανοῖς χαλεπὸς ἐγεγόνεε" τὰ 
δὲ εἰς πόλεμον μαλακός r6 λίαν, καὶ οὐδὲ ἀκοῦσαι ἤϑελεν. 
Βεοῦτο τὸ πρᾶγμα. ᾿Λμερ δὲ ὃ τούτου ἀδελφιδοῦς, ἀνὴρ dya- 
ϑὸς τὰ πολέμια, ἐστρατήγεε Οὐανδήλων, ὃν δὴ καὶ ᾿Αχιλλέα 
ἐχάλουν. Ἰλδέριχος δὲ φίλος ἣν τοῦ ἸΙουστινιανοῦ πρὸ τοῦ. τθο 
βασιλεῦσαι αὐτὸν ἐπὲ Ἰἰουστίνον τοῦ θείου αὐτοῦ, xoi πολλὰ 
χοήματα πρὸς αὐτὸν ἔπεμπέ τε καὶ ἐδέχετο παρ᾽ αὐτοῦ τὴν 
10 φιλίαν κρατύνων" ἣν δέ τις τούτου συγγενὴς ἐκ τοῦ γένους 
Γιζερέχου, Γελίμερ ὀνόματι, ἀνὴρ δεινὸς καὶ κακοήϑης, xai 
πράγμασε γεωτέροις καὶ χρήμασιν ἀλλοτρίοις ἐπιτίϑεσϑαι 
ἐπιστάμενος. οὗτος τυραννήσας κατὰ τοῦ ἰδίου δεσπότου À- 
δερέχου ἑπταετίαν βασιλεύσαντος, τοῦτον χρατῆσας, εἰς. φυ- 
εὐλακὴν ἀπέϑετο σὺν τῇ γυναικὲ ᾿Αμαλαφρίδῃ, xai τοὺς I'or- 
ϑους διέφϑειρεν ἅπαντας, καὶ ᾿Αμερα καὶ τὸν αὐτοῦ ἀδελ-Ἐ 
φὸν Εὐυαγέτην ἐν φυλακῇ ἔσχεν. ἐπαρϑεὶς δὲ τῇ τυραννίδε, 
οὐκ ἠδύνατο ἐν τῷ καϑεστῶτι βιοτεύδιν. γράφεε τοίνυν πρὸς 


5. "4uto] sic scripsi pro vulg. 4uepyoUc ex proxime seqq. et ex 
Procopio. ἀδελφὸς A. 6. καὶ add.,ex Α. 9. τὴν add. 


ex A. 11. δεινὸς À, xaxog vulg. 14. βασιλεύσαντος Α, 
βασιλεύσαντα vulg. 17. ΕἘὐαγέτην À, Εὐγέην volg. h. 1. et 
infra. | 


tissimus evasit. hic Anastasio imperatori foederibus et amicitia con- 
ioanctus fuit, et regnum annis viginti septem administravit. eo deinde 
mortuo, Ilderichus filius Honorichi et Gizerichi nepos regni suscepit 
munus, vié supra reliquos mansuetudine et clementia conspicuus, qui 
nec in Christianos carnificinam, aut animi severitatem ullam ostendit ; at 
circa res bellicas mollis admodum et deiectus, adeo ut nec belli vocem 
audire sustineret. Amer autem eius consobrinus, vir bonus ac prae- 
stans, res bellicas omnes apud Vandalos administrabat, quem ea de 
causa nuncupabant Achillem. porro Ilderichus amicus fuit Iustinia- 
no, cum privatus adhuc sub Iustino avunculo mereretur, et amicitiae. 
ad invicem confirmandae missis et acceptis muneribus plurimis sese 
frequentius provocabant. fuit autem ex Gizerichi genere quidam 
originem ducens, cui Gelimer nomen, vir nequam et pravis moribus 
instructas, rerum innovandarum studiosus, et facultatibus alienis in- 
hiare solitus. hic adversus Ilderichüm septennio iam regno potitum 
; ac proprium suum dominum tyrannide excitata, rege capto et in car- 
cerem cum uxore Ámalaphrida coniecto, Gotthos omues interfecit, et 
Amereim et fratrem eius Euagetem sub custodia servavit. caeterum 
nova tyrannide elatus non potuit praesenti rerum statu contentas 


Theophanes. !9 





200 THEOPHANIS 


βασιλέα ᾿Ιουστινιανὸν ἀπολογούμενος, ὡς αὐτῷ ἡ βασιλεία 
V. 128 ἐννόμως προσῆκεν, ᾿Ιλδερίχου μὴ ἰσχύοντος αὐτὴν διοικῆσαε. 
ταῦτα δὲ ᾿]ουστινιανὸς μαϑών, ἔγραψεν πρὸς αὐτόν, ὡς οὗ 
καταδέξεταε ταύτην τὴν τυραννίδα. αὐτὸς δὲ μὴ προσχὼν 
τοῖς γεγραμμένοις, τὸν τε ᾿“Αἴμερα ἐξετύφλωσεν, τὸν τε 'IA0é- 5 
Cogo» σὺν Εὐαγέτει ἐν μείζονι φυλακῇ ἀπέκλεισεν. ταῦτα 
μαϑὼν ἸΙουστινιανὸς κατὰ “πιβύης ἐστράτευσεν, καταλύσας τὸν 
ἸΜηδικὸν πόλεμον, καὶ μεταπεμψάμενος Βελισάριον ix τῆς 
ἑῴας, ἐβουλεύετο περὲ τούτου. ἡ δὲ σύγκλητος ἐδυσχέραινεν 
ἀναμιμνήσχουσα τοῦ τε ,“έοντος τοῦ βασιλέως στόλον τὸν κατὰ 10 
Οὐανδηήλων στρατεύσαντα σὺν τῷ Βασιλίσκῳ καὶ ἀπολωλό- 
τα, ὅσοι τε στρατιῶται ἀπέϑανον, καὶ ὗσα γρήματα ἀνηλώ- 
ϑησαν" δεδιότες δὲ τοῦ κινδύνου τὸ μέγεθος, μὴ αὐτὸν στρα-- 
τηγὸν ταύτης τῆς στρατείας ἐχλέξοιτο ὁ βασιλεύς. παρελϑὼν 
δὲ Ἰωάννης πατρίκιος εἰς τὸ μέσον ἔλεξε ταῦε" ἡμεῖς μέν, 15 
Ὁ αἱ δέσποτα, τοῖς σοῖς προστάγμασι πειϑόμεϑα, καὶ οὐκ dvri- 
τείνομεν. ἀλλὰ δίκαιόν ἐστε λογισασϑαι' σε τὸ τε τῆς ὁδοῦ 
μῆκος καὶ τὰ τῆς ϑαλάσσης πελάγη, καὶ τὸ διὰ ξηρᾶς ἑκατὸν 
τεσσαράκογεα ἡμερῶν ὁδοῦ διάστημα ἔχον, καὶ τῆς νίκης τὸ 


). ὡς À, πῶς vulg. 2. αὐτὴν À, ταύτην vulg. 8. noox«- 
λεσάμενος B a. 14. στρατείας ἐχλέξοιτο À, στρατιᾶς ἐξελέ- 
ξοιτο vulg. 16. ἀγντιτείνομεν Α, ἀγνατείγομεν vulg. 19. 
ὁμοῦ À. 


diutius vivere. quamobrem defensionem pro se ad imperatorem Iu- 
stinianum scripsit, nimirum ad se regnum iure pertinere, cum Ilde- 
richus ipsum administrare. minime posset. δὰ de re certior factus 
Iustinianus Gelimero rescripsit, se istam eius tyrannidem nullatenus 
probare. at ille neglectis hisce responsis, Amerem excaecavit, Ilderi- 
chum vero et Euagetem diligentius custoditos in carcerem inclusit. quod 
ubi rescivit Iustinianus, continuo expeditionem in Libyam decrevit, 
bello, quod in Media tum gerebat, dirempto, et, revocato ex oriente 
Belisario, senatum ea de re consuluit. senatus rem difficilem et pe- 
riculosam censuit, revocans in memoriam infelicissimam Leonis impe- 
ratoris adversus Vaundalos navalem expeditionem, quantusque in ea 
Basilisco duce militum numerus periisset, et quanta pecuniarum vis 
in ea frustra insumpta. quare perpensa periculi magnitudine, ne 
ipsum Belisarium navalis huius expeditionis ducem eligeret imperator, 
metuebant. Ioannes autem patricius in medium descendens orationem 
huiusmodi habuit. nos quidem, o domine, iussis tuis parebimus, ne- 
que ipsis obsistere consilium unquam fuit: aequum tamen est, immen- 
sam viae longitudinem, quanta nimirum maris spatia, et quam ma- 


CHRONOGRAPHIA. 291 


ἄδηλον, καὶ τῆς ἥττης τὸ ἐπώδυνον, xai τῆς μεταμελείας τὸ 
ἀνόνητον. ἀποδέξαμενος δὲ ὃ βασιλεὺς τὸν λόγον, τὴν εἰς 
τὸν πύλεμον προϑυμίαν κατέπαυσεν. ἐπίσκοπος δέ τις τῆς 
δῴας τὸν βασιλέα ἀνεπτόρωσεν, λέγων ἐκ ϑεοῦ ἐπισκῆψαι 
δαυτῷ ὄναρ κελεῦον αὐτὸν πρὸς τὸν flaciMa γενέσϑαι, xai 
αἰτήσασθαι αὐτὸν τοὺς ἐν “ιβύῃ Χριστιανοὺς δύσασϑαι éxP. 161 
τῶν τυράννων.  xdyo αὐτῷ συλλήψομαι, xat ,Ἰιβύης κύ- 
ριον ϑήσομαι. ταῦτα ὃ βασιλεὺς ἀχούσας κατέχειν τὴν διά. 
»may οὐκ ἔτε ἠδύνατο, ἀλλὰ τὴν τε στρατιὰν καὶ τὰς ναῦς 
t0 ἐξώπλιζεν, ὅπλα τε καὶ σίτια ἡτοίμαζεν. καὶ Βελισάριον ἐμ- 
παράσκευον ἐχέλευσεν εἶναι, ὡς ἐν “πιβύῃ στρατηγήσοντα. 
Πουδέντιος dà εὐθὺς τυραννήσας, Τρίπολιν ἐκράτησεν, xai 
τῷ ἸἸουστινιανῷ ἔγγραψεν, πέμψας στρατόν, καὶ ταύτην πα- 
ραλαβεῖν. ὁμοίως καὶ Γύγδας ὃ Γότϑος τυραννήσας κατὰ τοῦ 
κα ἰδέον δεσπότου Γελίμερος, Σαρδιενίαν τὴν νῆσον ἐχράτησεν, 
καὶ πρὸς Ἰἰουστινεανὸν ἔγραψεν,, ὅπως πέμψῃ στρατὸν καὶ Β 
σερατηγόν, καὶ παραλάβη τὴν νῆσον" ὃς καὶ ἀπέστειλε Kw- 
θελλον μετὰ τριακοσίων ἀνδρῶν πρὸς βοήϑειαν αὐτοῦ. ὃ δὲ 
Γελίμερ ἀποστείλας τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ μετὰ στόλου πολλοῦ 


2. ἀνόνητον e, ἀνόητον a, ἀνώγητον vulg. 10. Gítia À, σι- 
τεῖα vulg. . 


guum terrestris itineris intervallum, quod per centum et quadraginta 
díes vix confici possit, praeterea quam sit incerta belli ineundi victoria, 
vinci autem quam miserum sit et luctuosum, et quam sera ac vana 
oenitentia tum fuerit, diligentius perpendere. imperator probata 
oannis sententia, ferventem illum ac propensum ad expeditionem sus- 
cipiendam animum sedavit. sed quidam orientis episcopus alas et ani- 
mos iterum addidit imperatori, somnium sibi a deo immissum asserens, 
quo se ad imperatorem accedere, eumque ut Christianos, qui in Libya 
a tyrannis opprimuntur, liberaret, exorare iuberetur: cum ipso enim 
militabo, et Libyae dominum constituam. his auditis proprium animi 
sensum continere non valuit imperator, quin immo exercitum navesque 
armis instruxit, et amplum commeatum paravit: Belisarium vero , ceu 
ducis munere in Libya functurum, quantocius dispositum esse iussit. 
porro Padentias tum rebellans 'Tripolim per tyrannidem occupavit, 
ac Iustiniano rescripsit, ut ad eam recipiendam exercitum mitteret. 
pariter Gogdas Gotthus tyrannide adversus Gelimerem dominum mota, 
Sardiniam insulam occupavit, deditque litteras ad Iustinianum, ut ar- 
mato milite et duce missis, insulam recuperaret: imperator vero Cy- 
rillam cum trecentis militibus, qui viro suppetias ferrent , summisit. 
verum Gelimer fratrem praemittens cum instructissima classe et le- 





202 . THEOPHANIS 


καὶ &niÀoync καὶ στρατοῦ τῶν Οὐανδήλων, ταυτὴν παρέλα- 

Bev, καὶ τὸν Γύγδαν ἐνεῖλεν. Βελισάριος δὲ παρέλαβεν τὴν 

' στρατιὰν καὶ τὸν στύλον καὶ τοὺς ἄρχοντας, Σολομωῶνώ τε 

τὸν στρατηγόν, καὶ “ωρόϑεον τὸν τῆς “Τρμενίας καὶ Κυπρια- 
γὸν καὶ Βαλεριανὸν καὶ Παρτῖνον καὶ ᾿Αλφίαν καὶ Ἰωάννην 5 

καὶ Ἰάρκελλον καὶ Κύριλλον, οὗ πρόσϑεν ἐμνήσθην, καὶ ἑτέ.-. 

| govg πολλοὺς τῶν Θράκην οἰκούντων. εἵποντο δὲ αὐτοῖς Ἐλοῦ. 

Coot, ὧν Φαρᾶς ἤρχεν, χίλιοι, καὶ ἸΠασσαγέται ἱπποτοξόται, 

ὧν ἡγοῦντο Σισίγνιός τε καὶ Balág. ναῦς δὲ ὑπῆρχον nts 
ταχύσιαι, ἀνὰ μυριάδας πέντε μεδίμνων γωροῦσαι. ναὕΐται τὸ 

V. 129 δὲ τρισμύριοι «Ἰϊἰγυπτιοί τε καὶ Ἴωνες καὶ Κίλικες. ἀρχηγὸς 

δὲ εἷς ἐπὶ ταῖς ναυσὶ Καλώνυμος “Αλεξανδρευς. ἦσαν δὲ 

καὶ δρόμωνες διὰ ναυμαχίαν ἐνενήχονια. στρατηγὸν δὲ μο.. 

γοχράτορα ἐφ᾽ ἅπασιν Βελισάριον ὁ βασιλεὺς ἔστησεν. ὥρ-- 
μητὸ δὲ 0 Βελισάριος ἐκ Γερμανίας, ἣ Θρᾳκῶν τε xai Ἰλλυ-τ5 

ρίων μεταξὺ κεῖται. συνεπεφέρετο δὲ μετ᾽ αὐτοῦ καὶ ᾿Αντω- 

γίναν, τὴν ξαυτοῦ γαμετήν. ὃ δὲ Γελίμερ τὸν ἑαυτοῦ ἀδελ- 

Ὠφὸν Τζάτζονα σὺν ἑκατὸν εἰχοσι vavot, καὶ στρατὸν ἐκλελε.-. 

yuévo» ἐν Σαρδῳ τῇ νήσῳ κατὰ Γόγδα ἀπέστειλεν. ἕβδομον 
δὲ ἦν ἔτος Ἰουστινιανοῦ ὅτε 0 Βελισάριος àv τῇ νήσῳ ἐστάλη. a0 


3. στρατιὰν À, στρατείαν vulg. «Σολομῶνά τε À, Σολομῶν τε 
vulg. 7. τῶν Θρῴάχην οἰχούντων À, τοὺς τὴν Op. οἰχοῦντας 
vulg. 10. μυριάδας À, μυριάδων vulg. 12. καλούμεγος A. 


16. xal ᾿Αντ. À, τὴν v fyt. vulg. 


4 


etissimo Vandalorum exercitu, insulam cepit, ipsumque Gogdam oc- 
cidit. caeterum Belisarius exercitum classemque accepit cum prae- 
fectis, Solomone duce, Dorotheo, cui commissa erat Armenia, Cypria- 
no, Valeriano, Martino, ÀAlphia, Ioanne, Marcello et Cyrillo, cuius nu- 
per mentionem habui, multisque aliis, qui Thraciam inhabitabant. . 
ipsum vero mille Aeluri, Phara duce, sequuti sunt, et Massagetao 
equites sagittarii, quibus Sisinnius et Balas praefuere. naves autem 
fuerunt omnino quingentae, cunctae vero modiorum quinquaginta 
millia capiebant: nautae vero triginta millia numerati sunt Aegyptii, 
lones et Cilices: unusque demum nautis per naves istas praefectus 
Calonymus Alexandrinus: et dromones ad praelia navalia nonaginta. 
Belisarium ducem omnium supremaque in alios omnes potestate in- 
structum imperator constituit.  Belisarius iste ex Germania regione 
Thraciam inter et Illyricos media traxit originem: et Antoninam con- 
iugem secum duxit. porro Gelimer fratrem suum 'T2atzonem cum 
navibus centum et viginti et milite lectissimo ad Sardiniam insulam 
contra Gogdam misit. septimus autem imperii Iustiniani erat annus, 
cuin Belisarius ad insulam imissus eat. Procopius vero scriptor histo- 





ΟΗΚΟΝΟΘΆΛΡΗΙΑ. 203 


συνῆν δὲ αὐτῷ καὶ Προκόπιος ὃ συγγραφεύς. ἀπάραντες δὲ 
τῆς βασιλίδος πόλεως, ἦλθον ἐν ᾿βϑυδῳ. ΒΒελισάριος δὲ 
ὀφούντιζεν, ὅπως ὃ σύμπας στόλος ἅμα πλέοι, καὶ εἰς χωρίον 
τὸ αὐτὸ προσορμίζοιτο. καταλαβὼν δὲ τὴν Σικελίαν, ἀπέστει- 
5λεν Προκόπιον τὸν συγγραφέα εἰς Συρακοῦσαν, εἴπως εὕροι 
τινὰς ὅδηγήσοντας αὐτὸν εἰς “ιβύην ἐκ τοῦ αἰφνιδίου προσ- 
ορμέίσασϑαι τῇ γῇ, καὶ τὰν λαὸν ἐξαγαγεῖν δεδιότα τὴν συμ- 
μαχίαν, αὐτὸς δὲ τὸν στόλον ἀράμενος εἰς Kavyava τὸ χω- p, 16a 
οἷον προσώρμισεν, διακοσίοις σταδίοις τῆς Συρακούσης dné- 
* zo xov, Προκόπιος δὲ ἐν Συρακούσῃ εἰσελθών, τροφάς τε ὠνή- 
σατο παρὰ ᾿“μαλασούνϑης τῆς γυναικὸς Θευδερίχου, μητρὸς 
δὲ ᾿Αταλαρίχου βασιλέως Ἰταλίας, φιλίαν πρὸς Ἰουστινιανὸν 
ἐχόντων" ἐπέτυχέν 15 παραδόξως καὶ ἀνδρύς, φίλου μὲν αὖὐ- 
τῷ ὑπάρχοντος ἐχ παιδός, πεπειραμένου δὲ τῆς Διβύης τύ-. 
τὔπων καὶ τῆς ϑαλάσσης, τρίτην “" ἔχοντος ἡμέραν ἐκ Καρχη- 
δόνος ἀφικομένου, καὶ διεβεβαιοῦτο πᾶσαν ἀμεριμνίαν ἔχειν 
αὐτούς, καὶ μὴ ὑποπτεύειν τινὰ κατ᾽ αὐτῶν στρατεύεσϑαι, 
ὥστε ἀπὸ τεσσάρων μονῶν τῆς ϑαλάσσης τὸν Γελίμερα αὖ΄- p 
λίζεσϑαι. τοῦτον οὖν λαβὼν Προκόπιος εἰς Καύχανα πρὸς 
20 Βελισάριον ἀπήγαγεν. καὶ ταῦτα μαϑὼν ὃ Βελισώριος τῇ 


1. xal Πῖροχ. Α, ὃ ITo. vulg. $. εἴπως À, εἴπω vulg. 8. 
Καύχανα Δ. 16. ἀφιχομένου Α, ἀφιχόμενος vulg. 


riarum in ipsius comitatu tum erat. ab urbe igitur reliquarum regína 
solventes , Abydum appulerunt. porro curae maxime erat Belisario, 
ut classis tota simul vela faceret, et ad unum pariter portum accede- 
ret. cum ad Siciliam applicasset , Procopium scriptorem Syracusas 
destinavit quaesitum, si qua sorte viae ductores comperiret, qui clas- 
sem ex improviso ad Libycae terrae oras admoverent, quo militares 
suas copias regionis (etenim incolas hostibus auxilio fore verebatur) 
facilius ad solum educeret. interim ipse Cauchana, pagus is fuit du- 
centis stadiis a Syracusis remotus, tota classe iari delata appulit. 
Procopius Syracusas ingressus, ab Amalasunthe Theuderichi coniuge, 
Athalarichi vero Jtaliae regis matre (erant hi duo cum Justiniano foe- 
dere. coniuncti) cibos emit; et inopinato in virum a pueris amicitia 
sibi devinctum incidit, qui Libyae marisque loca cuncta frequentiori- 
bus experimentis habebat nota, qui tribus non amplius diebus Car- 
thagine discesserat. is profundam tranquillitatem Vandales agere, nul- 
lam aciem adversus se instructam suspicari, ipsuin Gelimerem qua- 
tuor ἃ mari ,statiouibus moram in praesenti facere asserebat. eum 
secum assumptum Cauchana ad DBelisarium adduxit. — Belisarius his 
andilis post tertium diem ad Libyae oras applicuit, ad locum, cui 


294 "THEOPHANIS 


τῆς “ιβύης ἀκτῇ τριταῖος προσώρμισεν εἰς χωρίον, ὃ Κεφω- 
λὴν Βράχους καλοῦσιν. αποβώντες δὲ τῶν νηῶν, χάρακά τε 
καὶ τάφρον βαϑεῖαν ποιήσαντες, ἐσερατοπεδεύσαντο ἐν ἡμέρῳ 
μιᾷ, ἔνϑα καὶ ὕδατος πολύ τι χάσμα τῆς τάφρον ὀρυτεύμε- 
yov 5 y] ἀνῆκεν, τοῦ τόπου ἀνύδρου ὄντος, καὶ εἰς πᾶσαν ἢ 
χρείαν τοῖς τε ζώοις καὶ τῷ στρατῷ γέγονεν. τῇ δὲ éniovog 
ὃ λαὸς πρὸς πραῖδων ἐχώρει. ὃ δὲ στρατηγὸς τούτους sxi- 
σατο, λέγων πρὸς αὐτοὺς τάδε" τὸ μὲν βιάζεσθαι καὲ τοῖς 

ο ἀλλοτρίοις σιτίζεσϑαι ἀδικόν ἐστιν ἐν παντὶ καιρῷ, xoi μιά- 
λιστα ἐν τοῖς κινδύνοις. ἐγὼ γὰρ ὀκείνῳ μόνον τὸ ϑαρρεῖν 10 
ἔχων εἰς τὴν γὴν ταύτην ὑμᾶς ἀπεβίβασα, ὅπως τῇ δικαιο.. 
σύνῃ καὶ ἀγαϑοεργίᾳ τόν τε ϑεὸν ϑεραπεύσωμεν, καὶ τοὺς 
«Μίβνας πρὸς ἡμᾶς ἐπισπασώμεϑα. αὕτη δὲ ὑμῶν ἢ ἐἶκρά.. 
vta. εἰς τοὐναντίον ἡμῖν μεταβήσεται, καὶ τοὺς “ίβυας συμ.- 
μαχῆσαι τοῖς Οὐανδήλοις παρασκευάσει. ἀλλὰ πειϑόμενοι 15 
τῷ ἐμῷ λόγῳ, ὠνούμενοι τὰς τροφὰς κομέζεσϑε, xai μήτε 
ἀδικοι δόξητε εἶγαι, μήτε τὴν φιλίαν τῶν “ιβύων εἰς ἔχϑραν 

- μδεαβάλητε, καὶ τὸν ϑεὸν ϑεραπεύσητε. παύσασϑε τοῖς dÀ- 
λοτρίοις ἐπιπηδῶντες, καὶ κέρδος ἀποσείσασϑε κινδύνων με.. 

poro». αποστείλας τε Βελισάριος ἐπὲ Σύλλεκεον τὴν πόλι» ao 


1. ἀχτῇ] ὀχτῇ vulg. προσώῤμισεν ἃ, προσώρμησεν vulg. 
4. τῆς τάφρον À, τοῦ τ. vulg. 8. τοὺς ἀλλοτρίους A. 10. 
ἐχείνου Α. 13. dxo«oto A. 14. συμμαχῆσαε À, σνμμα- 
χεὶν vulg. 18. δεραπεύαητε] ἀναπαύαητε A f. 


Caput Breve nomen. descensu e navibus facto, mox fossa profunde 
ducta, valloque circum excitato, uno solo die castra metati sunt. il- 
lic, dum agger effoditur, magnam aquae scaturiginem sponte tellus 
emisit, cum alioquin totus aquarum penuria locus laboraret: quae ad 
necessarios iumentorum totiusque exercitus usus suifecit. sequenti 
luce populus populatum processit. praefectus exercitus severius in 
eos animadvertens, verba demum huiusmodi habuit. violentia quidem 
uti, et alienis furto raptis vivere omni tempore nefas, quam maxime 
periculo imminente. ego vero hoc solo confisus ad terram istam vos 
exposui, ut iustitia et beneficentia divinum numen nobis demerea- 
mur, et Libyes ad nos alliciamus. haec autem vestra petulantia δὲ 
vivendi licentia res in contrarium vertet, et Libyes Vandalis opem 
ferre coipellet. verum consiliis praebete inorem, pretio cibos com- 
parate, ut neque fas eL ius violare, neque Libyum affectum in hosti- 
les auimos convertere vel inülectere videamini. opem' itaque dei vo. 
bis ipsis conciliaturi, in aliena involare desistite, et lucrum scatens 
undequaque periculis lubentes amovete. tuin Delisarius ad Syllectum 


CHRONOGRAPHIA. 295 


στρατόν, ταύτην ἀπονητὶ παρέλαβεν. ἐν vuxré γὰρ πρὸς αὖ- 
τὴν ἀφικόμενοε σὺν ταῖς εἰσιούσαις ἁμάξαις τῶν ἀγροίκων 
εἰσελθόντες, ταύτην ἔσχον. καὶ ἐπειδὴ ἡμέρα ἐγένετο, τὸν τὸ 
ἱερέα καὲὶ τοὺς ταύτῃ πρώτους λαβόντες, πρὸς τὸν στρατηγὸν. 130 
5ἔπεμψαν. τῇ δὲ αὐτῇ ἡμέρᾳ καὶ ὃ τοῦ δημοσίου δρόμου 
ἐπιμελούμενος, ηὐτομόλησεν παραδοὺς τοὺς δημοσίους ἵππους. 
συνελήφϑη δὲ καὶ ὃ τὰς βασιλικὰς ἀποκρίσεις ποιῶν βεριδώ- 
eioc. Βελισάριος δὲ διακοσμήσας τὸ στράτευμα ἐπὲ Καρχη- 
δόνα ἐβάδιζεν. ᾿ἴωαννῃ δὲ τῷ ᾿Αρμενίῳ τριακοσίους ἐπιλέ- 

τοχεους παραδοὺς παρήγγειλεν παρακολουϑεῖν τὸ ἀεί, καὶ τοῦ P. 163 
στρατεύματος μὴ πολὺ διίστασϑαι. εἰς δὲ Σύλλεχτον τὴν πό- 
λὲν ἀφικόμενος, ἀγαθότητε καὶ γλυκολογίᾳ τούτους ἀνεκτή- 
σατο, ὥστε τοὺς λοιποὺς καϑάπερ. ἐν χώρᾳ οἰκείᾳ τὴν πο- 
θείαν ποιήπασϑαι, οὔτα ὑποχωρούντων, οὔτε χρυπτομένων, 

15 ἀλλὰ καὶ ὠγορὰν παρεχομένων, xat τὰ ἄλλα τοῖς στρατιώταις 
ὑπηρετούντων. ὀγδοήκοντα δὲ σταδίους ἀνύοντες ἡμέραν éxa- 
στὴν ἄχρι Καρχηδόνος διετέλεσαν. οὕτως δὲ διὰ τῆς 4ε- 
πτῆς πόλεως καὶ ᾿Αδραμούτου εἰς Χράσιν τὸ χωρίον dgi- 
xoyro, ὀχτὼ καὶ τριακοσίους σταδίους Καρχηδόνος ἀπέχον, 

αοένϑα ἦν καὶ βασίλεια τῶν Οὐανδήλων καὶ παράδεισοι κάλλι-Β 


1. ταύτη Δ, ταύτης vulg. 11. διεστάγαι Α. 12. ἀφεκόμε- 
γος À, ἀφιχνούμενος vulg. 13. οἰχείςς ἃ, ἰδέᾳ vulg. 14. 
ποεήσασϑαι À e, ποιούντων vulg. 16. χαϑ' ἐχάστην A. 17. 
οὕτως Δ, αὐτοὶ vulg. 20. xaà βασίλεια À, xai 9g βασιλεία 
vulg. 20. τῶν Οὐανδήλων À, τοῦ Οὐαγδήλου vulg. 


urbem exercitu misso eam nullo labore comparavit. snb noctem enim 
ad eam profecti, rusticanorum curribus in eam injredientibus ad- 
mixti, occupaverunt, illucescente sole sacerdotem et caeteros civita- 
tis primores captos ad praefectum miserunt. eodem die qui cursus 
publici curandi sustinebat proviuciam, equis publicis traditis in par- 
tes Romanas transiit, et qui regia responsa ferebat veredarius, tum 
etiam captus est. tunc Belisarius copiis in ordinem «dispositis, Car- 
thaginem versus iter direxit. Ioanni vero Armenio trecentos lectíssi- 
mos viros commendans, pone sequi, nec a se divertere, aut ab exer- 
citu longius discedere praecepit: Syllectumque urbem profectus, in- 
nata sibi lenitate et suaviloquentia civium animos et aliorum pariter 
sibi devinxit, ut in castris velu£ in propria regione iter haberent, 
. neque a militibus se subducendos aut occultandos putarent, quin iin- 
ino commeatum praeberent, caeteraque omnia vitae necessaria sub- 
ministrarent. stadia vero octoginta per singulos dies, quoad Cartha- 
ginem pervenerint, conficiebant: atque ità demum per Leptem et 
Adramutum civitates ad Clrasim pagum tercentum et octo stadiis Car- 


296 THEOPHANIS 


oto. xa£ χρῆναι ditidéorarat καὶ ὁπωρῶν παντοδαπῶν πλῆ- 
Soc ἄπειρον" ὥστε τῶν στρατιωτῶν ἕκαστος τὴν χαλύβην ἐν 
δένδροις ὁπωρίμοις ἐπήξατο, καὶ τῶν καρπῶν ὡραίων ὄντων 
καὶ πάντων ἀπολαβόντων, αἰσϑησις οὐ γέγονε ἐλαττουμένης 
ταύτης. ὃ δὲ Γελίμερ ἀκούσας παρεῖναε τοὺς Ῥωμαίους, 5 
γράφει εἰς Καρχηδόνα πρὸς τὸν ἀδελφὸν ᾿“ματᾶν, Ἰλδέριχον 
μὲν καὶ ἄλλους ὅσους εἰς φυλακὴν ἔχει συγγενεῖς αὐτοῦ ἀπο. 
κτεῖναι, αὐτὸν δὲ καὶ τοὺς Οὐανδήλονς, καὶ εἴ τε ἄλλο μά- 
χιμον 8» τῇ πόλει ἦν, δξοπλίσαι πρὸς πόλεμον. ὅ δὲ ᾿“μα- 
Crág τὰ κελευσϑέντα αὐτῷ ἐποίησεν. Βελισάριος δὲ ᾿ρχελαῳ 10 
τῷ ὑπάρχῳ καὶ Καλωνύμῳ τῷ ναυάρχῳ ἐπέστειλε πλησιάσαι 
τῇ Καρχηδόνι, καὶ μὴ εἰσβαλεῖν πρὸς αὐτήν, ἄχρις ἂν αὐτοὺς 
κελεύσῃ, αὐτὸς δὲ εἰς Δέκιμον ἀφίχετο ὠπέχοντα Καρχηδό- 
γος σταδίους ἑβδομήκογτα. ὃ δὲ Γελίμερ τὸν ἀνεψιὸν Κιβα- 
μοῦνδον ἐκέλευσεν ἅμα δισχιλίων κατὰ τὸ εὐώνυμον μέρος 15 
ἰέναι, ὅπως ᾿ΔΑματᾶς μὲν ἐκ Καρχηδόνος, Γελίμερ δὲ ὄπισϑεν, 
Κιβαμοῦνδος δὲ ἐκ τῶν ἀριστερῶν χωρίων εἰς ταὐτὸ τὴν 
κύκλωσιν τῶν πολεμίων ποιήσαιντο, Βελισάριος δὲ τὸν μὲν 


e 


1. διειϑέσταταε ἃ, διηδέστατοι vulg. 3. ὁπωρίμοις! ὁπώροες 
codd. et edd. 4. ἀπολαβόντων A, ἀπολαυόντων vulg. 8 
αὐτὸν di xai τοὺς À, αὐτὸν, xai τοὺς vulg. 10. τὰ add. ex A. 
"1. ἐπέσιξελε À, ἐπέσε. vulg. 12. αὐτοὺς Α, αὐτὸν vulg., 
fort. αὐτός. 17. ἀριστερῶν À, ἀριστερὰ vulg. 18. ποιή- 
σαιντο À, ποιήσογταε vulg. 


4 
thagine dissitum accesserunt. illic Vandalorum regia erat hortique 
pulcherrimi et limpidissimi fontes et fructuum omnis generis im- 
mensa copia: adeo ut unusquisque militum casulam inter arbores fru- 
ctiferas fixerit; cumque fructuum species ad colligendum invitaret, 
et usus in omnes communis, nulla tamen eorum in arboribus immi- 
nutio, nullum detrimentum poterat oculus advertere. ubi Gelimer 
Romanos accedere rescivit, Carthaginem ad Amatam fratrem scripsit, 
ut liderichum et quotquot alios sub custodia detentos eius affines 
neci traderet, Vandalos autem, et si quos alios militiae idoneos ha- 
beret urbs, armis ad bellum instrueret: quae Amatas, prout erant 
iussa, fideliter exsequutus est. tum Belisarius Archelao praefecto et 
Calonymo nauarcho mandavit, ut ad Carthaginem propius classem ad- 
moverent, nec tamen impressionem in urbem facerent, donec ipse 
iuberet: ipse vero Decimum stadiis septuaginta Carthagine distans se- 
cessit. Gelimer autem Cibamundum nepotem cum millibus hominum 
duobus sinistra iter habere iussit, ut, Amata Carthaginem versus recta 
tendente, ipse [one sequeretur, et cum Cibamundo, ex locis ad lae- 
vam positis adveniente, per circum hostilem exercitum obsideret, 
quem una simul omnes concluderent. caeterum Belisarius, ut prae- 





* 


CHRONOGRAPHIA. 297 


Ἰωάννην, ὡς προέφην, προάγειν ἐκέλευσεν, Moocayérac δὲ à» D 
ἀριστερᾷ τῆς στρατιᾶς ἰέναι. ᾿Αματῶς δὲ οὐκ ἐν δέοντι ἀφί- 
κετὸ χρόνῳ, ἀλλὰ καὶ τὸ πλῆϑος τῶν Οὐανδήλων ἐν Καρχη- 
δόνι ἀπέλιπεν, καὶ ὡς τάχιστα εἰς τὸ Δέκιμον ἀφίκετο σὺν 
δθλίγοις, καὶ οὐδ᾽ αὐτοὺς συνειλεγμένους. συναντήσας δὲ τῷ 
Ἰωάννῃ εἰς χεῖρας ἦλθεν, καὶ κτείγεται ὑπὸ Ἰωάννου, xa 
τρέπονταε οἱ σὺν αὐτῷ φεύγοντες ἀκρατῶς, καὶ ἀνεσύβουν 
πάντας τοὺς ἐκ Καρχηδόνος εἰς Δέκιμον ἰόντας, οἰόμενοι τοὺς 
διώχονέας παμπληϑεῖς εἶναι. Ἰωάννης δὲ xai οἱ σὺν αὐτῷ 
l0[o)g] ἔσφαζον ἕως τῶν πυλῶν Καρχηδόνος τοσούτους, ὥστε 
εἰχάώζειν τοὺς δρῶντας δισμυρίων πολεμίων τὸ ἔργον εἶναι. Ῥ. 164 
Κιβαμοῦνδος dà καὶ οἱ σὺν αὐτῷ δισχίλιοι περιπεπτωκότες 
ἐν τῇ ἀλχῇ τοῖς Οὔγνοις, ἀπώλοντο πᾶντες. Βελισάριος δὰ 
εἰς “Ιέκεμον ὧν, οὐδὲν τούτων ἔμαϑεν' ἀλλὰ χαράκωμα πε. 
ι5 ρειβαλών, ἐφοσσάτευσεν, καταλιπὼν αὐτόϑι τὴν γυναῖκα αὖ. 
τοῦ καὶ τοὺς πεζούς. αὐτὸς δὲ λαβὼν τοὺς ἱππεῖς καὶ vovg V. 131 
ἡγεμόνας, ἐπὶ Καρχηδόνα ἐχώρει. εὑρὼν δὲ τοὺς πεπτωχό- 
τας νεχροὺς τόν τε ᾿Αματᾶν καὶ τοὺς Οὐανδήλους, καὶ μαϑὼν 
τὰ γεγονότα, εἰς λύφον τινᾷ ἀνελθών, δρᾷ κονιορτὸν ἐκ μϑ- 
λοσημβρίας,) καὶ Οὐανδήλων ἱππέων πλῆϑος πολύ, ἡγουμένου B 


5. αὐτοῖς συνειλεγμένοις À. 8. ἐκ Καρχηδόνος ἃ, ἐν Καρχη- 


ϑόνε vulg. 10. obe delendum esse videtur. 15. ἐφοσσά- 
τευσεν À, ἐφωσάτευσεν vulg. 16. ἐππεῖς A, ἵππους vulg. 
17. ἐπὶ K. A, εἰς K. vulg. τοὺς add. ex À. . 


misi, loannem praecedere imperavit, et Massagetas aciei sinistram te- 
nere.  Ámatas autem opportuno tempore non est progressus, verum 
copiis Vandalorum Carthagine relictis, paucis co;nitatus, sed neque 
bene innctis, ad invicem Decimum qu.ntocius contendit. Ioanni vero 
factus obviam manibus cum eo consertis occiditur, comitesque fusi et 
i fugam praecipites versi, immensa:  insequentium hostium aciem 
esse rati, Decimum convolare, et urbem tutari commonebant.  Ioan- 
nes autem, et. qui una pugnabant, tam magnum hostium numerum 
usque ad ipsas Carthaginis portas occiderunt, ut quisquis tantam stra- 
gem vidisset, eam nonnisi a viginti hominum millibus edi posse fa- 
cile existimaret. Cibamundus et qui comitabantur milites bis mille, 
dum suppetias sociis afferunt, in Unnos incidentes omnes deleti sunt. 
Belisarius cum ad Decimum  substitisset, nihil horum rescivit: sed 
vallo circumducto castra metatus est, in quibus uxorem et pedestres 
copias reliquit. ipse equitibus stipatus, δὲ ducibus secum sumptis, 
Carthaginem contendit. cum autem mortuos in via iacentes ipsumque 
Ámatam una cum Vandaàlis occisum, omniaque, prout gesta fuerant, 
percepisset, tumulum ascendens, pulverem meridiem versus excitatum 


, 


298 THEOPHANIS 


αὐτοῖς Γελίμερος, μὴ γνώσαντος μήτε τὸ Κιβαμούνδου nd9oc 
μήτε τὸ τοῦ ᾿“ματᾶ. ᾿ ἐπεὶ δὲ ἐγγὺς ἀλλήλων γεγόνασι προ- 
τερήσαντες Οὐανδῆλοι, τὸν λόφον καταλαμβάνουσι, καὶ φοβε- 
Qoi τοῖς ἐναντίοις ἐδείχϑησαν. οἱ δὲ Ῥωμαῖοι τραπέντες εἰς 
χωρίον ἀφικνοῦνται σταδίους ἑπτὰ τοῦ Ζεκίμου ἀπέχον. ϑεὸς 5 
δὲ τούτους παραδόξως ἀλλοιώσας εἰς δειλίαν κατέστησεν. εἰ 
γὰρ τὴν δίωξιν εὐθὺς ἐποιήσαντο, ἄρδην ἅπαντας σὺν Βελι- 
σαρέῳ διέφϑειραν, (τοσοῦτον ἦν τὸ πλῆϑος τῶν Οὐανδήλω») 
xat τὸν Ἰωάννην ὑποστρέφοντα ἐκ Καοχηδόνος xai σκυλεύ- 
Corra τοὺς τεϑειεῶτας ἀπονητὲ κρατῆσαι ἤμελλον. κατιὼν δὲτο 
éx τοῦ λόφου Γελίμερ, καὶ εὑρὼν τὸν ἀδελφὸν νεχοόν, εἴς τε 
ὀλοφύρσεις ἐτράπη, καὶ τῆς νίχης τὴν ἀχμὴν ἤμβλυνεν.  Bs- 
λισάριος δὲ τούς τε φεύγοντας στῆναι κελεύσας, καὶ κοσμίως 
πάντα διατάξας, καὶ ὀνειδίσας τῆς δειλέας, καὶ τὴν τελευτὴν 
τῶν ἐναντίων, ἅμα τὸ καὶ τὴν Ἰωάννου νίκην μαϑών, δρόμῳ 15 
καὶ ἀνδρείᾳ ἐπὶ Γελίμερα χωρεῖ. οἱ δὲ βάρβαροι ἀπαρα- 
σχευαστοι εὐρεϑέντες, εἰς φυγὴν ἐτράπησαν xgaratáv, καὶ 
πολλοὺς ἀποβαλόντες εἰς * Ἰήδειαν ἐχώρουν καταλιπόντες 
D Καρχηδόνα. νυχτὸς δὲ καταλαβούσης, ὃ τε Βελισάριος xad 
Ἰωάννης καὶ οἱ ἸΠασσαγέται εἰς Δέκιμον ἀφικόμενοι, πάντα 20 


6. ἀλλοιώσας Α, ἀλλοίως vulg. 13. τούς τε φ. À, xal τοὺς (p. 
vulg. 15. τὴν add. ex A. ^ 20. πάντα À, ánayia vulg. 


magnumque Vandalorum equitum agmen a Gelimere ductum prospe- 
xit: Cibamundi quippe cladem et Amatae caedem ignorabat adhnc 
Gelimer. cum vero utrique ad invicem propius accessissent, praever- 
tentes Vandali tumulum occupant, et de se terrorem maximum hosti- 
bus incutiunt: quare Romani in fugam versi secedunt in vicum sta- 
diis septem a Decimo remotum. deus autem praeter omnem opinio- 
nem Vandalos in metum coniecit: si enim fugientes continuo inse- 
quuti essent, omnes penitus cum ipso Belisario ad internecionem de- 
levissent (adeo quippe numerosa erat Vandalorum multitedo) et 
loannem Carthagine revertentem et in spoliis mortuorum diripiendis 
occupatum, nullo negotio potuissent comprehendere. Gelimer relicto 
tumulo, ubi mortuum fratrem offendit, ad planctus et eiulatum con- 
versus est totus, ex quo victoriae acies ei remansit omnino obtusa. 
Belisarius fugientibus sistere iussis, mox cuncta disponit ornate, for - 
midinem exprobrat, cognitaque quam sustinuerant hostes strage et 
a Ioanne parta victoria, contento corporis cursu et animi ardore in 
Gelimerem impetum facit. barbari subeundo certamini penitus impa- 
rati, in validam fugam se coniiciunt, et multis suorum amissis deser- 
taque Carthagine, Mediam se recipiunt. ubi nox ingruit, Belisarius, 
Joannes et Massagetae Decimum repetentes, cunctis, quae occiderant, 





CHRONOGRAPHIA. 299 


τὰ συμβεβηχότα μαϑόντες, ἔχαιρον» τῇ dà ἐπαύριον ἅμα 
τῶν πεζῶν καὶ τῇ Βελισαρίου γυναικὲ ἅπαντες dni Καρχη- 
δόνα ἐπορεύοντο. οἱ δὲ Καρχηδόνιοι τὰς πύλας ἀναπετάσα»- 
τες καὶ λύχνα ἅψαντες, πανδημεὶ πρὸς ὑπάντησιν Βελισαρίου 
δ ξξήεσαν. οἱ dà ἐν αὐτῇ Οὐανδῆλοι ἐν τοῖς ἱεροῖς προσέφυ- 
γον. καταλαβόντος δὲ καὶ τοῦ στόλου, τὴν ἅλυσιν ἄραντες 
ἐν τῷ λιμένι τούτους ἐδέξαντο. καὶ ὃ μὲν πλεῖστος στόλος 
τὴν ἐντολὴν τοῦ Βελισαρίου φυλαξαντες οὐκ εἰσῆλθον ἐν τῷ 
λιμένι, ἀλλ᾽ ἔξω προσώρμισαν. Καλώνυμος δὲ τὴν παρακοὴν P. 165 
10 ἐγδυσάμενος εἰσῆλθεν, καὶ τὰ πλοῖα ληϊσάμενος πολλὰ χρή- 
ματα ἀφήρπαζεν, xaé à» τοῖς ἐργαστηρίοις καὶ οἴκοις τοῖς 
πλησίον τοῦ λιμένος εἰσῆλθεν, καὶ πολλοὺς ἠχμαλώτευσεν. 
εἰπονητὲ δὲ Βελισάριος τῆς Καρχηδόνος χρατήσας παρῇνει 
τοῖς στρατιώταις λέγων" ὅρᾶτε, ἡλίκα εὐτυχήματα γεγόνα.. 
τὔσιν ἡμῖν, ἐπειδὴ σωφροσύνην εἰς τοὺς “ίβυας ἐπεδειξάμεϑα. 
βλέπετε, τὴν δεὐχοσμίαν ἐν Καρχηδόνι διασώσασϑε, καὶ μήτις 
ἀδικήσῃ τινά, 7 ἀφαρπάσῃ τι αὐτοῦ. πολλὰ γὰρ κακὰ na- 
ϑόντας ὑπὸ Οὐανδήλων ἀνδρῶν βαρβάρων, βασιλεὺς ὃ ἡμέτε.. 
ρος βοηϑῆσωι τούτοις ἡμᾶς ἀπέστειλεν καὶ τὴν ἐλευϑερίαν 
30 χαρέσασϑαι. ταῦτα παραινῶν εἰς Καρχηδόνα εἰσῆλϑεν. καὶ 


5. ἐξέέσαν codd. et edd. 6. δὲ xai τοῦ A, δὲ τοῦ vulg. T 
ἐν add. ex A. 15. ἐπειδὴ Α, ἐπειδὰν vulg. 14- παϑὸν- 
των Α. 19. τούτοις À, τούτους vulg. 


auditis, summopere gavisi sunt. postero die copiis pedestribus acci- 
tis, coniuge quoque Belisarii secum sumpta, cuncti Carthaginem versus 
arripuerunt iter. Carthaginienses reseratis portis et accensis focis cum 
totius populi frequentia Belisarium excepturi obviam processerunt: 
Vandali in civitate relicti fugientes in templa consulueruut saluti. 
adventante classe, sublata quae portum claudebat catena, et naves in 
civitatem admissae. et plurima quidem exercitus pars iussa Belisarii 
observatura portum non est ingressa, sed foras appulit. Calonymus 
vero contumacia frelus intro subiit, et exhaustis praedonis in morem 
navigiis, immeusam divitiarum molem ex eis asportavit, officinas etiam 
et domos portui proximas ingressus, plurimos ex eis abduxit captivos. 
Belisarius porro Carthagine sine labore potitus, milites his verbis hor- 
tabatur: quam prospere robis cuncta cedunt, cum nimirum moderate et 
temperanter erga Libyae populos nos gessimus, vos videtis : nunc ut 
eadem moderatio in urbe Carthagine servetur, efficite: nullus iniuste 
civem excipiat, nullus alterius rem per nefas tractet aut rapiat. plu- 
rina quippe a Vandalis barbaris viris passos istos cives imperator 
noster liberaturos nos misit, opem laturos, ac denique reddituros li- 
bertatem. haec colloquutus Carthaginem ingressus est: inde ad pa- 


300 ᾿ ΤΗΕΒΟΡΉΛΝΙΘ 


ἀναβὰς εἰς τὸ παλάτιον, ἐν τῷ Γελίμερος ϑρόνῳ ἐκάϑισεν. 
τούτῳ προσῆλϑον οἵ τὸ ἔμποροι Καρχηδόνος, καὶ ὅσοι πλη- 
σίον τῆς ϑαλάσσης ἔμεγον, ὀλοφυρόμενοι ἁρπαγὴν πεπονϑέναι 
ὑπὸ τοῦ στόλου. ὃ δὲ Βελισάριος Καλώνυμον τὸν ναύαρχον 
V.13a ὥρκισεν, ὅπως ἅπαντα τὰ διαοπαγέντα ἐνέγκῃ, καὶ ἀποδώσῃ 5 
τοῖς οἰκείοις δεσπόταις. ὃ δὲ σφετερισάμενος ἐξ. αὐτῶν, xad 
ἐπιορκήσας, οὐ μετὰ πολὺ τὴν δίκην ἔτισεν. ἔξω γὰρ φρε- 
C»e&» γενόμενος τὴν ἑαυτοῦ γλῶσσαν φαγὼν ὠπέϑανεν. ΒἘελι- 
σάριος δὲ τὸν λαὸν εἱστία βασιλιχῶς, xai ἥ τοῦ Γελίμερος 
ϑεραπεία παρετίϑει τὲ καὶ ὠνοχόει, καὶ τὰ ἀλλα πάντα ὑπούρ- τὸ 
γει. οὕτως δὲ ὃ στρατηγὸς ἀθορύβως τὴν πόλιν ἔσχεν" ὥστε 
οὐδὲ ὕβριν τινὰ ἐπήγαγεν ἀνθρώπῳ, οὐδὲ ἐπὲ τῆς ἀγορᾶς τι- 
vac συνέβη τὴν οἰκίαν ἀσφαλίσαι" ἀλλ᾽ ἀγοράζοντες οἱ στρα- 
τιῶται ἤσϑιον, καὶ ηὐφραίνοντο. τοὺς δὲ εἰς τὰ ἱερὰ qvyóv- 
τος Οὐανδήλους πιστὰ δοὺς ἐξήγαγεν. τῶν δὲ τειχῶν T2615 
πόλεως ἐπεμελεῖτο ἠμελημένων πρότερον ὄντων. ἔλεγον δὲ 
καὶ παλαιὸν λόγον ἐν Καρχηδόνι εἰρῆσϑαι, ὡς τὸ I' διωξει 
Ὁτὸ B. νυνὶ δὲ τετέλεσται. πρότερον γὰρ Γιζέριχος Βονιφά- 


1. εἰς τὸ παλάτιον ἃ e, ἐν τῷ παλατίῳ vulg. 2. τούτῳ πρ. 
À, τούτῳ tQ πρ. vulg. 5. ὥρχισεν A, ὁρχίσας vulg. 7. 
οὐ μετὰ À, xai οὐ μ. vulg. 9. Γελίμερος Δ, Γελίμερ vulg. 
10. παρετίϑει τε xai. À, παρετίϑετο xai vulg. olvogóts ἃ e. 
12. ἐπήγαγεν À, ἐπάγειν vulg. 13. ἀσφαλίσαι À, σφαλίσαε 
. vulg. 14. ἤσϑιον À, εἴσϑιον vulg. καταφυγόντας a. (7. 
παλαιὸν À, πάλαε vulg. 18. τετέλεσται À, τετέλευταε vulg. 


latium ascendens, in Gelimeris throno sedit: ad quem statim urbis 
mercatores caeterique qui ad mare habitabagt accessere, so ab exer- 
citu navali funditus compilari queritantes. quare Belisarius, dei no- 
mine religiosius interposito, Calonymum classis praefectum adiuravit, 
ut quae diripuerat, deponeret in medium, et cuncta propriis dominis 
restitueret. is cum quaepiam furtim retinuisset, et iusiurandum vio- 
lasset, non diu postmodum persolvit poenas: a mente siquidem alie- 
natus, lingua sibi dentibus corrosa, misere periit: porro Belisarius 
populum regali prorsus epulo accepit, in quo ipsa Gelimeris familia 
cibos apposuit, ipsa vinum miscuit, caeteraque ministeria obivit. ita 
dux ille nullo pene belli tumultu urbem obtinuit: adeo ut nulli ho- 
minum illata fuerit iniuría, nullus in foro propriam obserare domum 
fuerit coactus: quin potius necessariis pretio comparatis milites epu- 
labantur, et genium fovebant. ad templa vero profugis Vandalis 
fidem dedit Belisarius, et e sacris locis eduxit: et urbis moenium pri- 
dem neglectorum curam egit. caeterum antiqui cuiusdam dicti sub- 
murmurans rumor adhuc Carthagine ferebatur: gamma expellet beta: et 


CHRONOGRAPHIA. 301 


τιον ἐξεδίωξεν" νυνὲ δὰ Βελισάριος Γελίμερα,.. Γελίμερ à 
χρήματα πολλὰ τοῖς γεωργοῖς Αιβύων προιέμενος πρὸς £av- 
τὸν ὑπηγάγετο, καὶ ἐκέλευσεν αὐτοὺς Ῥωμαίων τοὺς εἰς τὰ 
χωρία περιόντας κτείνειν. τοῦτο δὲ ποιησάντων τῶν γεωρ- 
δγῶν, μαϑὼν ὃ ΠΒελισάριος, ἀποστέλλει Ζιογένην ἕνα τῶν av- 
τοῦ δορυφύρων αἰχίσασϑαει τοὺς γεωργούς. ὃ δὲ 4Ζιογένης 
ἅμα τοῖς σὺν αὐτῷ εἰς οἰκίαν εἰσελϑών, ἐκάϑευδεν μηδὲν no- 
λέμιον ἐννοούμενος: τοῦτο μαϑὼν ὃ Γελίμερ τριακοσίους 
ἐπιλεξάμενος ἀποστέλλει κατ’ αὐτοῦ. ἐλθόντες δὲ περιεκύχλω»- P. 166 
Ιοσαν τὴν οἰκίαν, δεδιότες εἰσελθεῖν τὴν νύχτα. οἱ δὲ Ρωμαῖοι 
αἰσϑόμεγνοι, ἀναστάντες καὶ ὁπλισάμενοι, τοῖς ἵπποις ἐπιβάν- 
τες, εἴχοσι τὸν ἀριϑμὸν ὄντες ἀνοίγουσιν ἐξαπίνης τὰς ϑύρας, 
καὶ ταῖς ἀσπίσι περιφραξάμενοι, καὶ τοῖς δόρασιν ὠμυγόμε.. 
vot, τοὺς ἐναντίους ἐτρέψαντος ΪΠελίμερ δὲ ὃν Νουμιδίᾳ γε- 
15 γόμενος Οὐαιδήλους πάντας συνήγαγεν, καὶ ὅσους προσφιλεῖς; 
εἶχεν τῶν αυρουσίων, καὶ πρὸς πόλεμον εὐτρεπίζετο. dné- 
στειλεν δὲ xai γράμματα ἐν Σαρδανίᾳ πρὸς Ἰζάτζονα τὸν 
ἴδιον ἀδελφόν, τὰ συμβάντα αὐτῷ δηλοποιῶν" ὃς ἀπάρας 
εὐθὺς μετὰ παντὸς τοῦ λαοῦ ἀπὸ Σαρδανίας εἰς τὴν «Ἰιβυης 


6. αἰχίσασϑαι τοὺς γεωργοὺς À ἃ, αἰτήσασϑαι reliquis omissis 

vulg. 11. ἵπποις ἐπιβ. À, ἵπποις 16 ἐπιβ. vulg. 13. ταῖς 

ὠσπίσι — — — ἀμυνόμενοι om. À, xal τοῖς δόρ. du. om. a. 

14. ἐτρέψαντο ἃ, ἔτρεψαν vulg. 15. προσφιλεῖς] περὲ φίους f. 

17. Σαρθαγίᾳ Α, «Σεαρϑηγίᾳ vulg. Τζόγα A, Σιζόνα f, Στέζο- 
. ya vulg. 


id quidem impletum est. prius enim Gizerichus Bouifacium eiecit: 
nunc vero Belisarius Gelimerem. — Gelimer porro multis in Libyum 
agricolas profusis pecuniis eos ad se pellexit: eosque iussit, ut Ro- 
manos, qui remanserant in pagis, occiderent. agricolarum facinoris 
nuncio accepto, Diogenem e satellitibus unum, qui de crimine expo- 
stularet et ulcisceretur agricolas, misit. Diogenes una cum comitibus 
domum quampiam ingressus, nihil hostile veritus dormiebat. eo co- 
gnito trecentos electos viros in eum Gelimer emittit. illi profecti 
domum, qua iacebat, per ambitum obsederunt: noctu namque in eam 
irrumpere metuebant. ^ Romani soli viginti numero periculo prae- 
viso exsurgunt, armantur, in equos insiliunt et, reseratis de repente 
portis, clypeis obtecti, lanceisque fortiter pugnantes, adversarios in 
fugam vertunt. porro Gelimer in Numidiam profectus, Vandalos 
omnes, et ex Maurusiis quos habuit amicos collegit, et ad bellum 
renovandum instruxit. litteras insuper in Sardiniam ad Tzatzonem 
fratrem dedit, quibus, quae sibi contigerant, significaret. ille confe- 
sin e Sardinia cum universo sibi subiecto exercitu ad Libycas oras 


308 THEOPHANIS 


Boxrg»v τριξαῖος κατέλαβεν, καὶ εὗρεν τὸν Γελίμερα. οὗ καὶ 
περιπλακέντες ἀλλήλων τῷ τραχήλῳ, οὐδὲν μέντοι εἰς ἐλλη- 
λους ἐφθέγγοντο" αλλὰ τό, χαῖρε, σφέίγγοντες ἔκλαιον ὅμοί- 
ὡς καὶ ὃ στρατὸς τὴν συμφορὰν ἀπωδύροντο. ὃ δὲ Γελίμερ 
παραλαβὼν ἀμφοτέρους ἐπὶ Καρχηδόνα ἐχώρει, καὶ ταύτην 5 
πολιορκεῖν ἐπειρᾶτο, οἰόμενος τοὺς ἐν Καρχηδόνι προδιδύναι 
αὐτῷ τὴν πόλιν, καὶ τῶν “Ῥωμαίων στρατιωτῶν, οἷς 5 τοῦ 
"dotíov δόξα ἤσκητο. πέμψας δὲ καὶ εἰς τοὺς ἄρχοντας τῶν 
Οὔννων πολλὰ αὐτοῖς ἀγαθὰ ὑπισχνεῖτο διδόναι, εἰ καταπρο- 


δώσουσιν αὐτῷ Ῥωμαίους. ταῦτα δὲ Βελισάριος μαϑὼν na- 10 
ρὰ τῶν αὐτομόλων, καὶ “αυρέντιόν τινα ἐν Καρχηδόνι ὄντα 
ππροδύτην εὑρὼν ἀνεσκολύπισεν ἐπὲ λόφου πρὸ τῆς πόλεως, καὲ 
ἀπὸ τούτου εἰς δέος μέγα ἐνέπεσον οἱ προδοσίαν μελετήσαν- 
τες, ὥστε τοὺς ἸΠασσαγέτας ὅμολογῆσαι τὰ ὑπὸ Γελέίμερος 
αὐτοῖς δηλωθέντα. τοῦ δὲ Βελισαρίου πάντας λόγῳ ἠϑιχῷ i5 
καὶ ὅρκοις πρὸς φιλίαν αὐτοῦ μεταβαλόντος, αὐτὸς ἐκέλευσεν 
εὐϑὺς Ἰωάννην τὸν ᾿Δρμένιον παραλαβεῖν πάντας τοὺς ἱππεῖς 
παρὲξ πεντακοσίων καὶ ἐξελθόντα πρὸς τοὺς Οὐαγδήλους 
ἀκροβολίσασϑαι. αὐτὸς δὲ τῇ ὑστεραίᾳ ἅμα τῷ πεζῷ στρατῷ 


1. ἀχτὴν Aa e, ὄχτὴν vulg. καὶ alterum add. ex Α. 4. στρατη- 
yos A. ἀπωϑύροντο À, ἀπεδύρ. vulg. 5. ἐχώρει À, χω- 
oti vulg. η. τῶν "P. στρατιωτῶν Α, τὸν Ῥ. στρατὸν vulg. 
8. ἤσχητο À, ἡσκεῖτο vulg. xai add. ex Α. 9. χαταπρο- 
ϑώσουσιν Α, χαταπροδϑώσωσιν vulg. 13. ἐνέπεσον Α ἃ, ἐνέ- 
πέσαν vulg. 15. λόγῳ πειϑιχῷ f, λόγοις πιϑιχοῖς a. 16. 
μεταβαλὼν Α. τ17. παραλαβόντα a. 19. ὑστεραίᾳ Α, ὕστέ- 
eg vu:g. )J 


tertio itineris die applicnit et mox occurrit Gelimeri. illi colla sibi 
brachiis circumplectentes nullum invicem dedere colloquium, sed, sal- 
ve, tantum effati, et constrictos se tenentes collacrimabantur, omnis- 
que pariter exercitus communem cladem deplorabat. Gelimer utro- 
459 exercitu in unum eollecto, Carthaginem petit, et urbem obsi- 

ione cingere molitur, secum reputans urbem Romanorumque exerci- 
tum a Carthaginiensibus, quibus Arii sententia colebatur, extemplo 
prodendum. δὰ Unnorum quoque praecipuos mittens, multa bona eis 
se donaturum pollicebatur, si Romanos in manus suas proditione tra- 
derent. haec a Gelimeris partium desertoribus cognoscens, Lauren- 
tiumque quendam Carthagine morantem reperiens Belisarius, colle 
quodam penes civitatem sito patibulo affixit; ex quo in magnum ter- 
rorem adducti sunt, qui proditiones machinabantur, adeo ut quae ipsis 
Gelimer clam indicasset Massagetae palam edicerent. cunctis autem 
in exercitu blandis eius verbis ac etiam iusiurandis amice sibi conci- . 





CHRONOGRATPHIA. 3o3- 


καὶ τοῖς πενταχοσίοις ἱππεῦσιν εἵπετο. καταλαβόντες dà τοὺς V.133 
Οὐανδήλους ἐν τῷ Τρικαμάρῳ στρατοπεδεύσαντας, ἔμειναν 
τὴν νύχτα πλησίον ἀλλήλων. συνέβη δὲ τέρας γενέσϑαι ἐν τῷ Ὁ. 
Ῥωμαϊκῷ στρατῷ. τῶν γὰρ δορώτων τὰ ἄκρα πυρὲ πολλῷ 
5 ατελάμπετο. τοῦτο ϑεασάμενοι κατεπλάγησαν " φραξάμενοι 
δὲ ἅμα πρωΐ ἀμφότεροι πρὸς τὸν πόλεμον ὥρμησαν. Ἰωάν- 
νης δὲ τῶν ἀμφ᾽ αὐτὸν ὀλίγους ἐπιλεξάμενος τόν τε ποταμὸν 
διέβη καὶ τοῖς Οὐαγϑήλοις εἰσέβαλεν. ὃ δὲ Τζάτζων ἐϑι- 
σμῷ χρησάμενος ἐδίωξεν αὐτόν. οἱ dà Οὐανδῆλοι διώκοντες 
το ἄχρε εἰς τὸν ποταμὸν ἦλϑον. αὖϑις δὲ Ἰωάννης πλείστους 
τῶν ὑπασπιστῶν Βελισαρίου λαβὼν κατὰ τοῦ Ἰζαάτζωνος tic-p, 16) 
ἐπήδησεν σὺν βοῇ τὸ καὶ πατάγῳ πολλῷ. γένεται οὖν xag- 
τερὰὼ 7 μάχη, καὶ πίπτει Ἰζατζων ὅ τοῦ Γελέμερος ἀδελφός. 
τότε δὴ πᾶν τὸ στράτευμα Ῥωμαίων τὸν ποταμὸν διαβάντες 
15 ἐπὶ τοὺς πολεμίους ἐχώρησαν, καὶ τούτους τρεψάμενοι, μέχρε 
τοῦ στρατοπέδου ἐδίωξαν" καὶ ὑποστρέψαντες τοὺς νεχροὺς 
ánédvoy ὅσοε μάλιστα ἐγρυσοφύρουν, καὶ εἰς τὸ ἑαυτῶν στρα- 
τύπεδον ὑπεχώρησαν. ἀπέϑανον δὲ ὃν ταύτῃ τῇ μάχῃ Ῥω- 
pua». πεντήκοντα, Οὐανδήλων dà ὀχτακόσιοι. καταλαβὼν δὲ 


|, χΧαταλαβόντες Α, χαταλαβόντα vulg. 2. ἔμειναν ἃ, ἔμεινον 
vulg. 7. ἀπολεξ. A. 10. πλείστους À, πλείους vulg. 16. 
ἐδίωξα»] ἐχώρησαν vulg. 19. Οὐαγδῆλοε À. δὲ alterum 
add. ex A. . 


lJiatis, Toanni Armenio, ut equitibus, praeter quingentos, universis se- 
cum assumptis, in Vandalos egressus, velitationibus pugnain lacesseret, 
confestim imperavit. . ipse postera luce cum pedestrinm coplis et 
equitum illis quingentis pone sequebatur. cum autem Vandalos ad 
'Tricamarum castra metatos invenisset, iuxta se invicem nocte illa in 
castris utrique steterunt. in Romano vero exercitu portentum videri 
contigit. hastarum enim cuspides ignitis emissis radiis collucere: quo 
viso cuncti terrore stupefacti. primo crepusculo armis utrinque mu- 
niti ad conserendam pugnam utrique cum impetu irrnerunt. Ioannes 
ex suorum copiis non multis admodum selectis, flumen traiecit, et in 
Vandalos impressionem fecit: 'Tzatzon fortiter sustinens, et in eum 
ex adverso irruens, in fugam vertit: atque ita insequentes Vandali 
ad flumen usque pervenerunt. rursus vero loannes pluribus ex Be- 
lisarii satellitio acceptis in Tzatzonem cum clamore et strepitu insi- 
liit : acrisque pugna inde conflata est, qua Tzatzon, Gelimeris frater, 
cecidit. tum vero universa Romanorum acies flumen traiiciens in ho- 
stes irrupit, et in fugam actos ad castra usque caesos insectata est: 
atque inde versa facie pedem referens, mortuis, maxime quf auro 
erant ornatiomes, exutis, ad castra remígravit. caesi sunt in ea pu- 
gna Romanorum quinquaginta, ex Vandalis octingenti. sub vesperam 


Joá THEOPHANIS 


Βελισάριος σὺν τοῖς πεζοῖς τῇ δείλῃ πρὸς ὄψίαν, ἄρας, ὡς 
εἶχε τάχους, σὺν παντὲ τῷ στρατῷ ἐπὶ τὸ τῶν Οὐανδήλων. 
Βστρατόπεδον ᾧχετο. Γελίμερ δὲ γνοὺς Βελισάριον παρόντα 
σὺν τοῖς πεζοῖς καὶ παντὲ τῷ στρατῷ, ἐπιβὰς τῷ ἵππῳ μηδὲν 
διαταξάμενος ἀχρατῶς ἐπὲ Νουμιδίαν ἔφυγεν μετ᾽ ὀλίγων 5 
συγγενῶν καὶ οἰκετῶν αὐτοῦ. καταπεπληγμένος. Enti δὲ aw- 
τὸν φυγόντα ἤσϑοντο οἱ Οὐωνδῆλοι xai οἱ πολέμιοι ἤδη to 
ρῶντο, τότε δὴ ol τε ἄνδρες καὶ γυναῖκες καὶ τὰ παιδία é9o- 
θυβοῦντο καὶ ἐκώχυον, καὶ οὔτε χρημάτων μετεποιοῦντο οὔτε 
τῶν φιλτάτων ὀδυρομένων, ἀλλ᾽ ἕκαστος ἔφυγεν ὅπου ἠδύ- τὸ 
varo. ἐπελθόντες δὲ οἱ Ῥωμαῖοι τότο στρατύπεδον αἴρουσιν, 
καὶ ἐπιδιώξαντες τὴν νύχτα ὅλην, ἄνδρας μὲν ὅσοις ἐνέτυχον 
Céxretvay, παῖδας δὲ καὶ γυναῖκας ἐν ἀνδραπόδων λόγῳ ἐποι- 
οὔντο. χρήματα δὲ τοσαῦτα τὸ πλῆϑος εὗρον, ὅσα οὐδέποτε 
ἐν ἑνὲ χωρίῳ τετύχηκεν εἶναι. τὴν γὰρ Ῥωμαίων ἀρχὴν ληΐ- 15 
σάμενοι, χρήματα εἰς “ιβύην πολλὰ μετήνεγκαν" καὶ τῆς 
χώρας αὐτῆς ἀγαθῆς οὔσης καὶ εὐκάρπου, χρημάτων npoco- 
do. πολλαὲ αὐτοῖς | γεγόνασιν. ἐνενήκοντα πέντε γὰρ ἔτη 
"liunc Οὐανδῆλοι ἐκράτησαν, καὶ πολὺν πλοῦτον συναγαγόν»- 


T. ἄρας a e, ὥρας Α, ἄρα vulg. 2. στρατῷ Α f, στρατοπέδῳ 
vulg. 5. ἐπὲ add. ex A. 8. ἐθορυβοῦντο Α, ἐθορύβουν τε. 


9. ἐχόχχουον À. οὔτε τῶν Α, οὐδὲ τῶν vulg. 10. ὅπου Δ, 
ὅσον vulg. 12. ἐνέτυχον Δ, ἔτυχον vulg. t5. τετύχηχεγ À, 
ἔτυχεν vulg. 19. πολὺν πλοῦτον A, πολὺ πλοῦτος vulg. 


autem inclinata iam die, Belisarius cum peditibus reversus, qua cur- 
sus contentione potuit, cum universo exercitu in Veadalorum castra 
perrexit. Gelimer Belisarium cum peditibus et agminum reliquis ad- 
esse persentiens, relicto exercitu incomposito, effuso cursu, ipsoque 
metu urgente compulsus, cum paucis consanguineis et familiaribus in 
Numidiam aufugit. comperta a Vandalis eius fuga, ipsisque hostibus 
iam in conspectu positis, tunc virorum, mulierum, et puerorum pro- 
miscua turba sublato eiulatu terrore confundi et turbari: ablectaque 
facultatum et carissimorum cura, qua quisque potuit, in fugam se 
coniecit. Romani dato aditu irrumpentes castris potiuntur, et fugi- 
entes per totam noctem insequuti, viros quidem obviam factos pere- 
merunt, pueros autem et mulieres captivas in servorum numerum J7e- 
censuerunt. porro pecuniarum et divitiarum eam ibi vim repererunt, 
quam in unum locum usquam congerere liceat. quondam enim Van- 

ali Romanorum imperium totum in direptionem sibi concessum de- 
praedati, divitias et facultates in Libyam transportaverunt immensas: 
ac regionem insuper optimam et fertilissimam nacti, fortunarum et 
opum omnium collegerunt proventus. nonaginta quippe annis Libya 


- 


CHRONOGRAPHIA. 3o5 


τες ἐχείνῃ τῇ ἡμέρᾳ εἰς τὰς τῶν Ῥωμαίων χεῖρας ὃ πᾶς 
πλοῦτος ἐπανῆκεν. ἐν τρισὲ γὰρ μησὲ πολεμήσας ὁ Βελισά- 
giog ἀπὸ τοῦ Ὀχτωβρίον μηνὸς “εἰς τὸ τέλος τοῦ Δεκεμβρίου 
πᾶσαν τὴν “ιβύην ὑπέταξεν. ὠπέστειλε δὲ Ἰωάννην τὸν .4ρ- Ὁ 
5uévtoy σὺν διακοσίοις ἐπιλέχτοις - διώχειν τὸν Γελίμερα ἕως 
αὐτὸν ζῶντα ἢ νεχρὸν λαβεῖν. ὃς φϑάσας τὸν Γελίμερω 
ἤμελλε λαμβάνειν, & μὴ συνηνέχϑη πρᾶγμα τοιόνδε, Οὐλιώ- 
ei0c τις τῶν Βελισαρίου δορυφύρων συνῆν τῷ Ἰωάννῃ, ὃς 
οἴνῳ μεμεϑυσμένος ἐδὼν ὄρνιν ἐπὲ δένδρου καϑημένην, éxrei- 
ἴονας τὸ τόξον κατ᾽ αὐτῆς ἔβαλεν, καὶ τῆς μὲν ὄρνιϑος ἀπέτυ-Ὑ, 134 
χεν, τὸν δὲ Ἰωάννην ὄπισϑεν εἰς τὸν αὐχένα ἔβαλεν. ὃ δὰ 
καιρίαν πληγεὶς τέϑνηκεν, πολὺ αὐτοῦ πένϑος βασιλεῖ τε "Iov- 
στινιανῷ καὶ Βελεσαρίῳ καὶ πᾶσι Ῥωμαίοις καὶ Καρχηδονί- P. (68 
oig καταλιπών. οὕτως Γελίμερ διαφυγὼν ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, ᾿ 
τ5 ἐπὶ ἸΠαυρουσίους ἐχώρει. Βελισάριος δὲ τοῦτον διώξας “εἰς 
ΜΠαποῦαν τὸ ὅρος ἀπέκλεισεν εἰς τὰ ἔσχατα Νουμιδίας. τοῦ-- 
τον δὲ * παρακαϑίσας διὰ τοῦ χειμῶνος λειψάντων αὐτῷ 
πάντων τῶγ ἐπιτηδείων, ἄρτος γὰρ παρὰ αυρονσίοις οὐ γί- 
ψεται, οὔτε οἶνος, οὔτε ἔλαιον, ἀλλὰ τὰ ὄλυρα καὶ τὰς κρε- 


* 
2. ὃ add. ex A. 6. φϑάσαςἾ xai A. 9. μεμεϑυσμένος A, 
μεϑ. vulg. 10. ἔβαλεν A, ἄβαλλεν vulg. τῆς. 8, τοῦ νιυμ. 
12. αὐτοῦ add. ex A. 14. ἀπολιπὼν À. 16. Παππούαν A. 
τοῦτο» τούτου vulg. 


potiti Vandali, et variorum bonorum copia circumfluentes, uno diei 
ynomento ín Romanorum manus delapsi, omnibus ad Romanos rede- 
untibus cesserunt. trimestri siquidem bello, ab Octobris exordio ad 
Decembris exitum Libyam universam Belisarius subegit. misit autem 
loannem Armenium cum ducentis militibus selectis, qui Gelimerem 
insequeretur, et eum seu vivum, seu vita functum comprehenderet. 
is Gelimerei assequutus, iam manibus tenebat, nisi quid negotii hu- 
jusmodi capiendum impediisset. Uliarius quidam Belisarii satelles in 
Jostnis comitatu tum fuit, qui cum vino madidus avem arbori vidis- 
set insidentem, directo in eam arcu telum emittens, a ferienda qui- 
dem aberravit ave, at Ioannem in cervicem percussit retro. is itaque 
lethali plaga saucius, sui desiderio, multoque luctu imperatori lusti- 
niano, Belisario, Romanis omnibus et Carthaginiensibus relicto, inter- 
iit. Gelimer itaque ea die fuga arrepta ad Maurusios se recepit: 
Belisarius autem fugientem insequutus in imonte Papua ad extrema 
Numidiae inclusum obsedit. per hiemem vero posita obsidione, re- 
rum necessariarum penuria, et in angustum premi coepere; nec enim 
pate vinum, aut oleum apud Maurusios enascitur, sed olyra sola et 

ordea, animalium ratione carentium more, eaque nondum subacta 


Theophanes. — 20 


3o6 THEOPHANIS 


9ác, ὡς ἄλογα ζῶα, ἀνεφϑὰ ἐσϑίουσιν. τοιούτοις Γελίμερ 
περεπεσών, γράφει πρὸς Φαρᾶν, ὃν δΒελισάριος γατέλεπεν. 
Βφυλάσσειν αὐτόν, πεμφϑῆναι αὐτῷ κιϑάραν καὶ ἄρτον ἕνα 
καὶ σπόγγον. ὃ δὲ Φαρῶς διηπόρει, τί ἄν εἴη τοῦτο, ἕως ἂν 
ὃ τὴν ἐπιστολὴν κομίσας εἶπεν’ ὡς ἄρτον μὲν ἐπιϑυ- 5 
μεῖ ϑεάσασϑαι Γελίμερ, μὴ ἰδὼν ἄρτον, dg! οὗ ἀναβέβη- 
κεν, σπόγγον δὲ διὰ τὸ τοὺς ὑφϑαλμοὺς ἐκ τῆς ἀλουσίας 
κακοῦσϑαι, ὅπως σπόγγῳ τούτους παραμυϑήσηται" κιϑάραν 
dà κιϑαριστῇ ἀγαθῷ ὄντι, ὅπως τὴν συμφορὰν τὴν παροῦσαν 
τὴ κιϑαρᾳ ϑροηνησῃ καὶ ἀποχλαύσηται. ταῦτα ἀκούσας Φα- 10 
ρᾶς, περιαλγήσας τὸ καὶ τύχην τὴν ἀνθρωπίνην ἀπολοφυρό- 
μενος, κατὰ τὰ γεγραμμένα ἐποίει, καὶ πάντα ἔπεμψεν ὅσα 
αδχρηζεν τῷ Γελίμερε. τοῦ δὲ χειμῶνος παρελθόντος, δεδιὼς 
ó Γελίμερ τὴν πολιορκίαν Ῥωμαίων καὶ ἐλεῆσας τὰ τῶν συγ- 
γενῶν τέχνα σκώληκας ἐν «vip τῇ ταλαιπωρίᾳ * πεποιηκότα, 15 
ἐϑηλύγϑη rs τὴν διάνοιαν καὶ πρὸς Φαρᾶν ἔγραψεν, “ὅπως 
τὰ πιστὰ λαβών, αὐτός τε καὶ οἱ σὺν αὐτῷ πρὸς Βελισώριον 
παραγένωνται. 0 δὲ ὅρχῳ τοῦτο πληροφορῆσας, λαβὴν ànu»- 
τὰς εἰς Καρχηδόνα ἧκεν, Βελισάριος δὲ τοῦτον περιχαρῶς 
ἐδέξατο, ὁ δὲ Γελίμερ γελῶν πρὸς Βελισάφιον εἰσῆλθεν" ὃν 10 


Lj 


5. εἶπεν om. À e. μὲν ἃ a, ἄν vulg. 58. παραμυϑήσηται A, 
παραμυϑήσῃ vulg. χιϑάραν δὲ χιϑαριστῇ ἀγαθῷ a, χιϑαρι- 
στῇ δὲ ἀγαθῷ vulg. 9. ὄντε om. Α. 19. ἦχε»} ἦλϑεν e. 
20. εἰσῆλθεν" ὃν Α, ἦλθεν" ὧν vulg. 


comedunt: in eam calamitatem adductus Gelimer a Pharano, quem 
Belisarius ad obsidionem continuandam reliquit, citharam, panem 
unum, et spongiam sibi mitti per litteras petiit. Phárano haesitanti, 
nec quid haec sibi vellent, assequuto, qui tulerat epistolam tabellarius 
addidit: nondum viso pane, ex quo montem ascendit Gelimer, pa- 
nem videre desiderát; oculis ab eo tempore illotis, et iam sorde op- 
pletis ac dolentibus, nunc leniendis et abstergendis spongiam expetit: 
citharam denique, ipse pulsandae citharae mire peritus, exoptat, qua 
praesentis infortunii calamitatem deflere et luctu possit. prosequi. bis. 
auditis Pharanus indoluit, et sortem humanam deplorans, quod, per 
litteras. petierat. Gelimer concessit, atque omnia, qe opus erant, 
transmisit. exacta iam hieme, veritus Gelimer ne magis stricta Ro- 
manorum obsidione premeretur, filiorum maxime sui generis, qui ver- 
mibus scatebant et laborabant, misertus, animo emollitus et omnino 
fractus, ad Pharanum rescripsit, ut data securitatis fide, ipse cum suis 
ad Belisarium transire possent. Pharanus interposito iureiurando cum 
Gelimeri fecisset satis, cunctos in potestatem receptos Carthaginem 


CHRONOGRAPHIA. — 3o7 


οἱ μὲν τῇ ὑπερβολῇ τοῦ πάϑους éxorávra τῶν κατὰ φύσιν. 
φρενῶν ὑπώπεευον καὶ παραπαίοντα" οἱ δὲ φίλοι τούτου 
ἀγχίνουν τε τὸν ἄνϑρωπον λογίζεσϑαι, ὅτε βασιλέα ὄντα xai p 
βασιλεκοῦ γένους, καὶ δύναμιν ὀχυρὰν ἔχοντα καὶ χρήματα 
μεγάλα, üqvo φυγήν τὲ καὶ κακοπάϑειαν τὴν ἐν Παπούᾳ 
ὑποστάντα καὶ νῦν ἐν αἰχμαλώτου λόγῳ ἥκοντα, οὐδενὸς ἄτια 
τὰ ἀνθρώπινα ἢ γέλωτος πολλοῦ οἴεσθαι εἶναι. Βελισα.. 
ρος δὲ τοῦτον σὺν τοῖς ἄρχουσι πᾶσε τῶν Οὐανδήλων 
οὐχ ἐν ἀτιμέᾳ ἐφύλαττεν, ὅπως πρὸς βασιλέα Ἰουστινιανὸν 
torovro» ἀπαγαγῃ εἰς τὸ Βυζάντιον. Κύριλλον dà εὐϑὺς Be- 
λισάρεος σὼν τῇ κεφαλῇ τοῦ Τζάτζωνος ἐπὲ Σαρδὼ τὴν vj- 
σὸν πέμψας, 7 Κυρώνη ἐκαλεῖτο πρότερον, ταύτην Ῥωμαίοις P. 169 
ὑπέταξεν. εἰς δὲ Καισάρειαν τὴν ἐν αυριτανίᾳ Ἰωάννην 
ἕτερον ἀπέστειλεν, ἥτις τριάκοντα ἡμερῶν ὁδὸν ἀπέχει Καρ- 
15 χηδόνος, εἰς τὰ Γαδειρὰ τε καὶ τὰς ἡλίου δυσμὰς κεῖται. ἄλ.- 
Aov τὲ Ἰωώννην τῶν ὑπασπιστῶν ἕνα εἰς τὸν ἐν Γαδείροις 
πορϑμὸν καὶ τὴν δτέραν τῶν Hoaxluor στηλῶν ἔπεμψεν, τὸ 
ἐκεῖ φρούριον ὃ Σεπτὸν καλοῦσι καϑέξοντα. εἰς δὲ τὰς νή- 
σους, αἵπερ ἐγγύς εἶσε τῆς Ὠχεανοῦ εἰσβολῆς, IMaiópexd τε 


2. φρενῶν om. Α f. 3. ὅτε] fort. ἅτε. 5, εἰς φυγὴν A. 
6. αἰχμαλώτων Α a. οὐδὲν A b. — 8. τοῖς add. ex À. 12 
πέμψας add. ex À. Κύρνος A alii. 14. ἀποστείλας A. 


18. ὃ Σεπτὸν À a f, ὃς Ἕπτον e, ὅσον Ἔτους vulg. 


deduxit: eumque Belisarius gratanter omnem in modum excepit. Ge- 
limer porro ridens ad Belisarium accessit: ex qno calamitatis et do. - 
loris vehementia eum naturali mentis statu alienatum et in insaniam 
actum nonnulli suspicabantur; amici prudentem praedicabant et sa- 
gacem, qui eum regia stirpe procreatus regnum prius teneret, locorum 
et hominum firmo potiretur praesidio, et immensis divitiis abundaret, 
uno temporis momento fugam et omnis generis molestias Papuae subire 
coactus, nunc demum captivi specie oppressus, nullius alterius, quam 
copiosi risus dignas res humanas omnes existimabat. eum porro cum 
optimatibus Vandalorum onmibus a dedecore longe et contemptu, 
sub tuta licet custodia, tenuit Belisgrius, ut eum ad imperatorem Iu- 
stinianum Byzantium deduceret. continuo vero Cyrillum cum capite 
Tzatzonis in Sardiniam insulam, Cyrnum olim dictam, misit; quam 
ille postmodum in Romanorum potestatem recepit. loannem autem 
alterum Caesaream, quae Mauritaniae est distatque a Carthagine tri- 
ginta dierum itinere, ad Gades et solis occasum sita, et imsuper alte. 
rum Ioannem unum ex satellitibus ad fretum Gaditanum atque alte- 
ram Herculis columnam misit, qui castrum, quod Septum vocant, oc- 
cuparet : Apollinarium vero virum bello egregium ad insulas quae pro- 


3o8 THEOPHANIS 


καὶ Mivógixa, ᾿Απολλινάριον ἔστελλεν avdpa ἀγαθὸν εἰς τὰ 
Ψ. 135 πολέμια. ἀπέστειλε δὲ καὶ ἐν Σικελίᾳ τινὰς τῶν “ιβυαίων 
καὶ τῶν Οὐανδήλων τὸ φρούριον λαβεῖν ἐκέλευσεν. οἱ δὲ 
Βτοῦτο φυλάττοντες Γύτϑοι πρὸς τὴν μητέρα ᾿Αταλαρίχου ταῦ- 
τα δῆλα ἐποίησαν. 7j δὲ γράφει πρὸς Βελισάριον μὴ τοῦτο 5 
τυραννίδι λαβεῖν τὸ φρούριον, ἕως ἂν βασιλεὺς ᾿Ιουστινιανὸς 
γνῷ, καὶ τὰ δοκοῦντα αὐτῷ ποιήσῃ. ἐν τούτῳ δὲ ὁ Οὐανδα- 
λικὸς πόλεμος ἐτελεύτα. ὃ δὲ φϑόνος, οἷα ἐν μεγάλῃ εὐδαι- 
μογίᾳ φιλεῖ γίνεσϑαι, ὥδινε xai εἰς Βελισάριον. τινὲς γὰρ 
διέβαλλον αὐτὸν εἰς τὸν βασιλέα τυραννίδα μελετῶν. ὃ δὲ το 
βασιλεὺς πέμψας Σολομῶνα ἀποπειρᾶται τὴν Βελισαρίου γνώ- 
μην, πότερον σὺν Γελίμερέ τὸ καὶ Οὐανδήλοις εἰς Βυζάντιον 
ἥκειν, ἢ αὐτοῦ μένοντος, ἐχείνους στεῖλαι ὧδε. οὐ γὰρ ἔλα- 
αϑὸον αὐτὸν οἱ ἄρχοντες οἱ τὴν τυραννίδα ἐπενεγκόντες. ὃ δὲ 
Βελισάριος eig Βυζάντιον ἀφίκετο Σολομῶνα στρατηγὸν “{:- 15 
βύης καταλιπών. καταλαβὼν δὲ Βελισάριος τὸ Βυζάντιον ἅμα 
Γελέμερε καὶ τοῖς Οὐανδήλοις γερῶν ἠξιώϑη μεγάλων, οἷον 
ἐν τοῖς ἄγω χρόνοις οἱ Ρωμαίων στρατηγοὶ ἐν μεγίσταις νί- 
καὶς ἀνεδήσαντο. ξξαχοσίων. τὸ χρόνων napoy»yxoro» οὐδεὲς 
ἐληλύϑει εἰς τιμὴν τοιαύτην, εἰ μὴ Τῖτος καὶ Τραϊανός, καὶ χο 


043 

4. τοῦτο quA. À, qui. τοῦτο vulg. πρὸς add. ex À. 6. 
τυραννίδε ἃ ἃ, tvgavv(du vulg. 7. τὸ δοχοῦν A. 9. γί- 
γεσϑαι À, γενέσϑαε vulg. Ιή. αὐτὸν Α, αὐτῷ vulg. 17- 


οἷον À f, οἵων vulg. 


pius absumt ab Oceani in mediterraneum influxu, Maioricam nimirum 
atque Minoricam destinavit, et in Siciliam nonnullos milites ex Libya, 
qui Vandalorum arcem sub praesidio tenerent. castri vero custodes 
Gotthi istud Atalarichi matri litteris manifestaverunt. illa Belisario, 
ne castrum tyraunice expugnaretur, priusquam imperator Iustinianus 
certior fieret, suumque super ea re consilium explicuisset, significat. 
ita demum Vandalica bella finem habuere. caeterum invidia, quem- 
admodum in magna felicitate fieri amat, etiam Belisario calamitatem 
peperit. quidam enim ipsum affectatae tyrannidis apud imperatorem: 
criminati sunt. imperatot autem per Salomonem Belisarii sententiam 
experitur, utrum ipse cum Gelimere et Vandalis Byzantium profi- 
cisci, an certe ipso in Libya diuturniorem moram trahente, ipsos 
illuc mittere statueret? — porro Belisarius Salomone Libyae duce re- 
licto (ab optimatibus enim se tyrannidis insimulatum non erat ne- 
scius) Byzantium versus iter arripit, subinde cum Gelimere et Vanda- 
lis Byzantium profectus, ea honorum amplitudine, qua prioribus sae- 
culis Romanorum duces post magis insignes victorias donabantur, cu- 
müulatus est: sexcentos enim annos si numeraveris, nullus, nisi forte 


ες CHRONOGRAPHIA., 800 


ἄλλοι αὐτοκράτορες σερατηγήσαντες ἐπὶ τὸ βαρβαρικὸν ἔϑνος 
ἐνίκησαν. τά τὰ γὰρ λάφυρα ἐνδειχνύμενος xai τὰ τοῦ πολέ- 
μου ἀνδρώποδα ἐν μέσῃ τῇ πόλει ἐπόμπευσεν, ὃν ϑρίαμβον D 
καλοῦσε Ῥωμαῖοι. οὕτω παλαιῷ μέντοι τρόπῳ, ἀλλὰ πεζῇ 
5 βαδίζων ἐκ τῆς οἰκίας τῆς ξαυτοῦ ἀχρις εἰς τὸ ἱπποδρόμιν. 
ἣν δὲ τὰ λάφυρα ὅσα δὴ ὑπουργικὰ τῇ βασιλέως τάξει ἀνεῖ- 
σϑαι εἰώϑει, ϑρόνοι χρυσοῖ, καὶ ὀχήματα οἷς τῶν βασιλέων 
αἱ γυναῖκες ὀχοῦνται, κύσμος τε πολὺς ἐκ λίθων. ἐντίμων 
συγχείμενος, ἀκπόματα χρυσᾶ, καὶ τὰ ἄλλα σύμπαντα ὅσα εἰς 
10 τὴν βασιλέως ϑοίνην χρήσιμα. ἦν δὲ καὶ ἄργυρος ἕλκων μυ- 
ριάδας πολλὰς ταλάντων καὶ παντοδαπῶν βασιλικῶν κειμη- 
λίων, ἅπερ Γιζέριχος τὸ ἐν Ῥώμῃ συλήσας παλάτιον ἔλαβεν" 
ἐν οἷς καὶ τὰ ᾿Ιουδαίων κειμήλια ἣν, ἅπερ Οὐεσπασιανὸς P. 170 
Τίτος μετὰ τὴν τῶν ᾿Ιεροσολύμων ἅλωσιν εἰς Ρώμην ἤνεγκεν. 
15dydgunoóa δὲ ἣν τοῦ ϑριάμβου Γελίμερ τε αὐτὸς ἐσθῆτά τι- 
va ἐπὶ τῶν μων ἀμπεχόμενος πορφυρᾶν, καὶ τὸ συγγενὲς 
ἅπαν, Οὐανδήλων τε ὅσοι οὐμήκεις ἄγαν καὶ χαλοὶ τῷ σώ- 
ματε ἦσαν. ὡς δὲ ἐν τῷ ἱπποδρομίῳ Γελίμερ ἐγένετο, τόν τὸ 
βασιλέα. ἐπὲ βήματος κωθήμεγον καὶ τὸν δῆμον ἑστῶτα ἐφ' 


hj 


3. μέσῃ 5, μέσῳ vulg. δὅ5. ἐπποδρομεῖον Α a, ἐπποδρόμιον f. 


7. &luOts Α a, δἰώϑασεν vulg. 8. ὠῳχοὔνταιε vulg. 9. τὰ 
add, ex A. 12. τὸ add. ex A. i4. εἰς Ῥώμην À, ἐν Ῥώ- 


pp vulg. 16. τῶν ὥμων À, τὸν ὦμον vulg. 


Titus, Traianus, aut alii imperatores et exercituum ductores, qui bar- 
baras nationes devicerunt, parem honoris gradum qui attigerit, facile 
occurret. spolia namque et exuvias, victos quoque bello captivos, per 
mediam civitatem circumduzit, quod triumphum Romani nuncupavere. 
ita quidem antiquo more ex domo sibi propria ad circum usque pe- 
des incessit. fuere vero ea spolia, quae regiae maiestatis ministerio 
et regum usibus concedi consueverunt : throni aurei, et lecticae, qui- 
bus regum uxores amant vehi, mundus infinitus ex pretiosis lapillis, 
aurea pocula, caeteraque omnia, quae regiis conviviis inferuntur. cen- 
situm est praeterea argenti pondus plurium myriadum talentorum, et 
regia generis omnis supellez, quam Gizerichus Romam depopulatus 
ex imperatorum palatio secum  asportaverat: in his extiterunt orna- 
menta ludaeorum omnia, quae captis Hierosolymis Titus Vespasianus 
Romam intulit. captivi in. triumphum | ducti fuerunt, Gelimer ipse 
purpurea chlamyde in humerum reiecta vestitus, omnes eius consan- 
guinei, et ex Vandalis. proceriores quique corpore et vultus forma 
venustiores. ut ad circum Gelimer pervenit, et imperatorem solio 
sedentem, et populum binc et inde circumstantem conspexit, in has 


310 . THEOPHANIS  , 


ἑκάτερα μέρη εἶδεν, ἐπιλέγων οὐκ ἐπαύσατο βοῶν" ματαιό. 
της ματαιοτήτων" τὰ πάντα ματαιύτης ἀφικόμενον δὲ αὐτὸν 
κατὰ τὸ τοῦ βασιλέως βῆμα τὴν πορφυρίδα περιελόντες πρη- 
γῇ πεσόντα προσχυνῆσαι τὸν. βασιλέα ἡνάγκασαν. ὃ δὲ βα- 
Βσιλεύς τὸ καὶ ἢ αὐγοῦασξα τοῦ Ἰλδερίχου παῖδας καὶ ἐγγόνους 5 
πάντας τε τοὺς ἐκ τῆς Οὐαλεντινιαγοῦ βασιλέως συγγενείας 
χρήματα ἱκανὰ ἐδωρήσατο, καὶ Γελίμερε χωρία ἐν Γαλατίᾳ 
μεγάλα «8 καὶ τερπνὰ μετὰ πάντων τῶν συγγενῶν avrov ἐν 
τούτοις οἰκεῖν συνεχώρησεν, sig πατρικίου δὲ ἀξίαν ἀνεβίβα- 
σεὲν τοῦτον, διὰ τὸ μὴ δέχεσϑαε αὐτὸν τῆς ᾿ρείου δόξης με- 10 
ταστῆνα!. ὁ δὲ Βελισάρεος μετὰ τὸν ϑοίαμβον ὑπάτευσεν, 
καὶ πάμπολλα χρήματα éx τῆς αὐτοῦ νίχης ὃ δῆμης τοῦ Βυ- 
ζαντίου ἐπήλαυσεν, ὅσα οὐδέπω. τοῦ δὲ Σολομῶνος τὴν “ιβύην 
V. 136 διέποντος, ανρούσιοε πόλεμον κατὰ “υβύων ἐκίνησαν. oi 
δὲ ἸΠαυρούσιοι ἐκ τῶν ἐϑνῶν κατάγονται, ovg Ἰησοῦς ὃ τοῦ 15 
CNavz ἐκ τῆς Φοινέκων χώρας ἀπὸ Σιδῶνος μέχρις “Τἰγύπτου 
κατοικοῦντας ἀπήλασεν. οἵ τινες χαταλαβόντες τὴν “ἴγνηπτον, 
καὶ μὴ δεχϑέντες ὑπ᾽ αὐτῶν, καταλαμβάνουσι τὴν «Ἰιβύην, 
καὶ ταύτην παροικήσαντες (ἣν ὑστέρῳ καιρῷ οἱ παρὰ Ῥωμαί- 


). βοῶν Α, λέγων vulg. 3. τὴν πορφυρίδα À, τὸν πορφύραν 
vulg. 5. naida Ἂν 6. éz τῆς ^ τοῦ vulg. ^ ἔχα- 
yà À, καλὰ vulg. 9. δυνεχώρησεν, εἰς πατρ. δὲ dilay ἄνε- 
βίβασεν τοῦτον Α, συγχωρήσας εἰς π. τάξιν τοῦτον οὐκ dye. 
vulg. 1i μετὰ τὸν ϑρίαμβον À, μετὰ τῶν ϑριάμβων vulg. 
43. οὐδέπω À, οὐδέποτε vulg. 16. ἐκ τῆς A, ἐκ τῶν vulg. 


voces frequentius repetitas erupit: vanitas vanitatum, et omnia vanitas. 
versus imperatoris autem solium procedentem exuerunt purpura, prius 
eliam quam pronus in terram imperatorem venerari cogeretur. post 
haec Ilderichi filios et nepotes, eosque cunctos, qui a Valentiniano 
imperatore genus ducere reperti sunt, imperator et augusta magna 
divitiarum liberalitate excepit: Gelimeri vero vicos et oppida per 
Galatiam ampla et amoena, in quibus ipse cum affinibus habitare per- 
mitteretur, assignavit: in patriciorum tamen ordinem quod Arianorum 
opinionem deserere detrectaret, non evexit. acto triumpho Belisarius 
subinde consulatum gessit, et ex eius victoria id. nummorum munus, 
quale nusquam auditum, populus Byzantinus accepit. porro Salomone Li- 
byam admínistrante, Maurusii adversus Libyas arma moverunt. isti Mau- 
rusii ex gentibus, quas Iesus Nave Phoenicum regionem a Sidone ad 
Aegyptum usque habitantes expulit, originem traxerunt: qui primum 
in Aegyptum appellentes, nec ab incolis admissi, perrexerunt in Li- 
byam, et eam incoluerunt: (eam sequutis temporibus Romanorum im- 


CHRONOGRAPHIA. 311 


oc βασιλεῖς κρατήσαντες, Τηγυΐην ταύτην αἰνύμασαν) στήσαν»- 
τες δύο στήλας ἐπὲ τῆς μεγάλης κρήνης ἐκ λίϑων λευχῶν ἐγ- 
κεχυλαμμένα ἐχούσας γράμματα (Φοινικιχὰ λέγοντα ταδε" 
ἡμεῖς ἐσμὲν οἱ φυγόντες ἀπὸ προσώπου Ἰησοῦ τοῦ λῃστοῦ 
Βυϊοῦ Ναυῆ. ἦσαν δὲ καὶ ἀλλα ἔϑνη ἐν Διβύῃ πρότερον αὖ- 
τύχϑονες, ἔχοντες βασιλέω ᾿σκληπέα, τῆς γῆς υἱὸν ἔφασκον 
εἶναι, οἵ τινες Καρχηδόνα ἔκτισαν. Σολομὼν δὲ λαβὼν ἐκῸ 
Καρχηδόνος τὰ στρατεύματα, κατὰ IMavoovato» ἐχώρει. ἐλ- 
ϑὼν δὲ εἰς Βυζάκιον εἰς Ῥαμῆς τὸ χωρίον, ὄνϑα oi ]αυνού- 
100001 ἐστρατοπέδευσαν κύκλον ἐκ τῶν καμήλων ποιησάμενηι, 
τάς 38 γυναῖκας καὶ τὰ τέχνα ἐντὸς τοῦ χύχλου ὠποϑέμενοι, 
καὶ τοὺς Παυρουσίους κατ᾽ αὐτοῦ ἐξερχομένους, ἐπιβὰς τοῦ 
ἵππου πενταχοσίους ἐπιλέκτους ἐπαγύμενος εἰς ἕν τοῦ χυχλὸον 
ἐπισκῆψαι μέρος καὶ τὰς καμήλους κτείνειν ἐχέλευσεν. φο- 
15»evcac δὲ ἀμφὲ διακοσίων, δρόμῳ εἰς τὸ τοῦ κύχλου μέσον 
ἐχώρησεν, ἔνϑα αἱ γυναῖχες ἐκάϑηντο. οἱ δὲ βώρβαροι ἐκπλα- 
γέντες ἐπὶ τὸ ὅρος ἔφυγον σὺν πάσῃ ἀκοσμίᾳ. κτείνονται δὲ P. i71 
τῶν ϊῆΠπαιυρουσίων ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ μύριοι. αἱ δὲ γυναῖκες 
πᾶσαι σὺν τοῖς παιδίοις ἐν ἀνδραπόδων λόγῳ ἐγένοντο. καὶ 


1. Τηγηοῖν A. 2. ἐγκεχολαμμένα À, ἐγχεχολαμμένων vulg. 
6. 0xgnaia,. ὃς ἫἩραχλεῖ ἐβωσίλευσεν, ὃν τῆς γῆς A, ᾿Ασχληπέα, 


ὃν Ἡραχλείου βασιλέως τῆς γῆς υἱὸν vulg. 9. Ῥάμμης ἃ ἃ. 
11. xai τοὺς παῖϑας Α. ἀποϑέμενοι Α e, ἐγθέμενοε vulg. — 1a. 
ἐπιβὰς À a, ἀποβὰς vulg. 13. εἰς tp Α, εἰς ἕγα vulg. — 18. 
ταύτῃ À, αδεῇ vulg. 19- παισὶν À. 


eratores sibi subactam Tingitanam dixerunt) ac demum duabus co- 
umnis ad magni fontis latera ex albo lapide erectis Phoenicio chara- 
ctere Phoenicumque dialecto nonnulla insculpserunt in hanc senten- 
tiam: nos sümus, qui a facie Iesu praedonis filii Nave fugimus. ex- 
titerant etiam per Libyam aliae gentes indigenae, quibus Aesculapius 
rex, telluris, ut aiebant, filius, praefuit, quae prima Carthaginis fun- 
damenta posuerunt. Salomon autem, copiis Carthagine eductis, ad- 
versus Maurusios profectionem suscepit. Byzacium cum pervenisset 
ad Rames oppidum, quo Maufsii, vallo circulari ex camelorum gre- 
gibus composito, mulieres, pueros, nec non se ipsos in eum impres- 
sionem facturos inclaserant, equo conscenso, quingentos milites sele- 
etissimos ad unam circumvallantis ambitus partem collocatos hostes 
aggredi, et camelos telis iubet confodere. ducentis circiter interfe- 
etís, contento cursu medium ambitus, quo mulieres consederant, oc- 
cupat. barbari autem prostrati, in. montem nullo servato. ordine fu 
gam arripiunt. ea die ad decies mille Maurusii caesi fuerunt: mu- 
lieres cum natis omnes in captivitatem actae; iisque demum una cum 


313 THEOPHANIS: . 


, . 4 « P. 4 v » & * 

τούτους λαβόντες συν ταῖς καμήλοις καὶ πάσῃ τῇ ἡλικέρ εἰς 
, ὃ , LI « 1 v ΄ SN OQ? 
Kagxgdova εἰσήεσαν τὴν ἐπινίκιον ἑορτὴν ἄγοντες. οἱ δὲ βάρ- 
βαροι πάλιν συναϑροισϑέντες πανδημεὶ σὺν γυναιξὲ xai τέ- 
κοῖς, μηδένα καταλιπόντες, ἐστράτευσαν κατὰ Ῥωμαίων, καὶ 
τὰ ἐν Βυζαχίῳ γωρία ἐληΐίζοντος. Σολομὼν δὲ ἄρας κατὰ ἢ 
b X hy í M H ' 0 ς 

, ^" 1 [4 2 M , 
τώχος πᾶν TO στράτευμα, ἐπ’ αὐτοὺς ει. γενόμενος δὲ ἐν 
Βουλγαρίωνι, ἔνϑα οἱ πολέμιοι ἐστρατοπεδεύσαντο, διεκόσμη- 

Boe» τὸ στράτευμα, ὡς εἰς μάχην. οἱ δὲ ἸΠαυρούσιοι ἐν τῷ 

ὄρει τῶν Βουλγαρίων ἐπὶ πλεῖον ἔμενον, εἰς τὸ πεδίον κατελ- 
ϑεῖν μὴ βουλόμενοι. Σολομὼν δὲ ἀποστέλλει Θεόδωρον διὰ τῆς 10 
γυχτὸς σὺν χιλίοις πεζοῖς, καὶ τῶν σημειωτῶν τινώ, ὅπως εἰς 
τὸ ὅρος ἐκ τῶν ὕπισϑεν αὐτῶν διὰ τῆς νυχτὸς ὠνέλϑωσιν, xod 
ἅμα τῷ ἡλίῳ ἀνίσχοντι τὰ σημεῖα ὕπερϑεν ἄραντες, κατὰ 

“ - 4 » * » 
τῶν πολεμίίον χωρήσωσιν. ὅμοίως δὲ καὶ αὐτὸς 0pJpov [la- 
ϑέος ἀνελϑών, ἅμα xard τῶν πολεμίων ἐχώρησεν. ἰδόντες 15 
δὲ οἱ βάρβαροι, ὅτε ἐν μέσῳ τῶν Ῥωμαίων γεγόνασιν, εἰς φυ- 

1 1 ^ ^ 2 » 4 4 1 
γὴν ὥρμησαν κατὰ τῶν κρημνῶν ὠϑίζοντες ξαυτοὺς καὶ üvac- 

σροῦντες. ἀπέϑαγνον δὲ ἐν τῷ πολέμῳ ἸΠαυρουσίων μυριάδες 
, - «c , i] , 3348. 7 3 b »»* , 
εἰ, τῶν δὲ Ρωμαίων τὸ naganay οὐδὲ εἷς, οὐ μὴν οὐδὲ πληγήν 
». L] ᾿ , ς - à oa fh » € 

τινα ἔλαβεν, ἀλλὰ πάντες ὑγιεῖς τὴν νίκην ἤραντο, ot δὲ πλεῖ- 20 


Y. πάσῃ τῇ λείᾳ a. 5. κατὰ τάχος Α, χατὰ τὸ τάχος vulg. 
12. εἰσέλθωσιν À ε. 14. χωρήσωσιν À, χωρίσωσιν vulg. βα- 
ϑέως vulg. 17. τῶν add. ex À. ἈἀἊἔδαυτοὺς A, αὐτοὺς vulg. 


camelorum gregibus et omnis aetatis hominibus abductis, victores Car- 
thaginem ingressi dies festos ob partam victoriam egerunt. verum bar- 
bari nullo ex suis relicto, una cum uxoribus et liberis in unum collecti, 
bellum adversus Romanos redintegrarunt, et pagos circa Byzacium 
depopulati sunt. Salomon ex adverso copiis exercitus omnibus con- 
vocatis, contra profectus est: iamque Bulgarionem, qui locus hostilium 
castrorum erat, cum attigisset, exercitum omnem quasi pugnam initu- 
rus disposuit. Maurusii in planitiem descendere veriti, in Bulgario- 
num monte diutius substiterunt. Salomon una cum peditibus. mille 
Theodorum, et ex signiferis quendam de nocte sumrhisit, qui tene- 
bris tecti , monte retro adversarios conscenso, cum exoriente primum 
sole ex superiore loco signa tollerent in altum, ac simul omnes in 
adversarios irrumperent. ipse profunda adhuc nocte sub auroram 
una cum illis ascendens in hostes iter dirigit. barbari Romanis cir- 
cumquaque se vallatos et inclusos comperientes, per praerupta loca 
in fugam se dederunt, invicem se perturbato ordine prementes, et 
mutuam sibi caedem inferentes. δος in certamine Maurusiorum my- 
riades quinque perierunt, Romanorum ne ullus quidem defuit, aut 





CHRONOGRAPHIA, 313 


στοι τῶν ἰρχόντων αὐτῶν τοῖς Ῥωμαίοις προσερρύησαν. γυγαι.. 
κῶν μέντοι καὶ παίδων τοσοῦτον πλῆϑος οἱ Ρωμαῖοι ἔλαβον, 
ὥστε προβάτου τιμῆς παῖδα lMavgovcio» ὠνήσασϑαι βουλο- 
μένοις ἀπεδίδοντο. καὶ τότ αὐτοῖς τὸ παλαιὸν λόγιον γυναι- 

5 χὺς μάντιδος ἀπέβη, ὡς ἄρα τὸ πλῆϑος αὐτῶν παρὰ ἀνδρὸς, 13) 
ὠγενείου ὄλλυται. ὃ γὰρ Σολομὼν εὐνοῦχος ἐκ παίδων παρὰ 
γνώμην καϑέστηχεν ὑπὸ πάϑους τὰ γεννητικὰ μόρια ἀποβα- 

Ao». λαβὼν δὲ τὴν λείαν πᾶσαν εἰς Καρχηδόνα ὑπέστρεψεν. Ὁ 
Ἔν τούτῳ δὲ τῷ χρόνῳ τέρας ἐν τῷ οὐρανῷ συνέβη γενέ- 

10 σϑαι. ὃ γὰρ ἥλιος ἀχτίνων χωρὶς τὴν αἰγλην, ὥσπερ ἡ σελήνη, 
ἐστύυγναζεν ἅπαντα τὸν ἐνιαυτόν" ἐπὲ πλεῖστον δὲ ἐκλείποντι 
ἐῴκει, οὐ καϑαρῶς φαίνων, ὥσπερ εἰώϑει. χρόνος δὲ ἦν δέκατος 
τῆς βασιλείας Ἰουστινιανοῦ. ἐν τούτῳ δὲ τῷ χρόνῳ οὔτε πό- 
λεμος, οὔτε ϑάνατος ἐπιφερόμενος τοῖς ἀνθρώποις ἐπέλειπεν " 

τ ἔαρι γὰρ ἀρχομένῳ Βελισάριος ἐστάλη παρὰ τοῦ Ἰιουστινια- 
γοῦ τὴν Σικελίαν ὑπόφορον ποιῆσαι Ῥωμαίοις. χειμάσαντος 
δὲ αὐτοῦ ἐν Σικελίᾳ, τῆς ἑορτῆς τοῦ πάσχα καταλαβούσης, Ῥ. i72 
ἐστασίασαν οἱ ἐν “ιβύῃ Ῥωμαῖοι κατὰ “Σολομῶνος τρόπῳ 
τοιῷδε" λαβόντες γὰρ τῶν ἀναιρεϑέγτων Οὐανδήλων γυναῖ-. 


. 9. ὥνήσασϑαι βουλομένοις ἀπεδίδοντο À, ὠνεῖσϑαε βουλομένῳ dite- 
δέδοντο vulg. η. ὑπὸ π. À, ἀπὸ π. vulg. 11. ἐστύγνα- 
(ev. Α, ἐτέναξεν vulg. — 12. ἐῴχει) ἐδόχει Α, ἐοίκει vulg. 13. 
τῆς add. ex A. 14. ἐπέλειπεν Δ, ἐπέλιπεν vulg. 


aliquam omnino plagam accepit, quin immo sanis et salvis omnibus 
integram victoriam retulerunt. Maurusiorum autem primores non 
pauci Romanis se adiupnxerunt. mulierum vero et puerorum is fuit nu- 
merus a Romanis captus, ut ovis pretio puerum Maurusium sibi compa- 
rare volenti aestimarent et divenderent. ita demum vatis foeminae 
vetus oraculum exitum habuisse deprebensum, quo plebem eorum ab 
imberbi viro penitus delendam praenunciatam. Salomon enim, gene- 
rationis adwinistris partibus morbo amissis, invitus olim a puero prae- 
ter sententiam eunuchus evaserat. spoliis tandem onustus Carthagi- 
nem remeavit. 

Hoc etiam anno portentum in caelo apparere contigit. δοὶ ete- 
nim radiis penitus orbatus lucem omnino lunae similem per totum 
annum obscuratam habebat: quam frequenter autem non plene, prout 
solebat, vísus, deficienti par extabat. erat is annus imperii Iustiniani 
decimus. eodem pariter anno "neque bellum, neque lues lethifera 
miseris mortalibus iuferri destitit. ineunte quippe vere Siciliam Ro- 
manis tributis subacturus a lustiniano Belisarius missus est. cum vero 
in ea insula hiemasset, imminente iam solemnitate paschali, Romani, 


| ϑιτά THEOPHANIS 


xac κατέσχον τοὺς ἀγροὺς αὐτῶν ὡς ἰδίους, καὶ τελεῖν τῷ 
βασιλεῖ τὰ ὑπὲρ αὐτῶν τέλη οὐκ ἥϑελον" ὃ δὲ Σολομὼν na- 
ρῇνει αὐτοῖς μὴ ἀνταίρειν xarà τοῦ βασιλέως, dàÀa τὰ δρῶν- 
τὰ τούτῳ ἀποδιδόναι. μιετέπεσον δέ τινες αὐτῶν, καὶ μάλι- 
στα τῶν Γότϑων πρὸς τὴν ᾿Αρείου δόξαν, oUc οἱ ἱερεῖς τῆς ἢ 
ἐκκλησίας ἀφώριζον, xai οὐδὲ τὰ τέκνα αὐτῶν βαπτίζειν ἢϑε- 
Βλον. ὅϑεν ὃν τῇ ἑορτῇ γέγονεν ἢ στάσις, ἐπεβουλεύσαντο δὲ 
οἱ στρατιῶται Σολομῶνα ἐν τῷ ἱερῷ κεεῖναι. ἐξελθόντες δὲ 
τῆς πόλεως ἐληΐζοντο τὰ ἐχείνης χωρίω, xai τοὺς “ίβυας 
ὡς πολεμίους ἐχρῶντο. ᾿ Σολομὼν δὲ ἀχούσας ταῦτα εἰς 90- 10 
ρυβον πολὺν ἐμπεσῶών, πίϑανολογίαις πείϑειν τὸν στρατὸν 
ἐπειρᾶτο παύσασϑαι τῆς στάσεως. συλλεγέντες δὲ τὸν ve 2o- 
λομῶνα, καὶ τοὺς ἄρχοντας ὠναεδῶς ὕβριζον. Θεύδωρον δὲ 
τὸν Καππάδοκα εἰς τὸ παλάτιον ἐλθόντες στρατηγὸν τοῦτον 
ἐψηφίσαντο, καὶ σιδηροφοροῦντες ἅπαντα τὸν προστνυγχάνον.- 15 
τὰ ἔκεανον, εἶτε “ίβυν, εἴτε Ῥωμαῖον, Σολομῶνι γνώριμον, 
ατῷώ t& χρήματα ἐληΐσαντο, καὶ εἰς τὰς οἰχίας εἰσερχόμενοι 
ἅπαντα τὼ τίμια ἥρπαζον. Σολομὼν δὲ εἰς τὸ ἱερὸν τοῦ πα- 
λατίου προσφυγών, ἔλαϑεν. νυχτὸς δὲ ἐπιγενομένης ἐξελθὼν 


3. ἀγταίρειν À, ἀγτερεῖν vulg. 6. ἐφώρεζον Α, ἠφόρεζον vulg. 
10. ἐχειροῦγτο ἃ. 17. εἰς om Α a. 19. ἐπιλαβομένης À. 


^ qui in Libya morabantur, in Salomonem tumultuati sunt, hac occa- 
sione. mortuorum in bello Vandalorum uxores viduas ducentes illi 
agros eorum ceu proprios possederunt, eorum tamen ratione impe- 
ratori tributa pendere noluerunt. Salomon autem ne imperatoris sen- 
tentiae adversum irent, quin potius quae decerneret ipse, ut redde- 
rent, exhortari. ex ipsis vero, et ex Gotthis maxime, nonnulli in Aria- 
nam haeresim defecerunt, quos ecclesiae sacerdotes ab ecclesiae com- 
munione tenuere extorres, nec eorum liberos baptismo initiare fere- 
bant: quare solemni peragendo baptismo die seditio exorta, initum- 
que a militibus de Salomone in ecclesia interficiendo consilium. 
egressi siquidem civitate villas et adiacentes agros depopulati, Libyas 
in morem hostium hostiliter exceperunt. nuncio de his accepto, ma- 
gna animi perturbatione iactatus Salomon, ut a seditione abstinerent, 
blandioribus verbis militibus persuadere tentavit. illi in adversum 
collecti Salomonem et optimates quosque contumeliis impudenter re- 
spergere. tum vero in palatium profecti Theodorum Cappadocem 
communibus suffragiis duceimm constituerunt, et ferro accincti obvium 
quemque sive Libym, sive Romanum, si modo Salomoni familiaris, 
mactare, facultates depraedari, et in domos ingressi pretiosa quaeque 
diripere. Salomon in sacram palatii aedem profugiens, delituit. suc- 
cedentis noctis silentio palatio cum Procopio scriptore et Martino 





CHRONOGRAPHIA. 315 


τοῦ παλατίου σὺν τῷ Προκοπίῳ τῷ συγγραφεῖ καὶ Magsiva, 
xai εἰς ναῦν εἰσελθύγτες πρὸς Βελισάριον ἐν Συρακχούσῃ τῆς 
Σικελίας ἀφίκετο, γράψας Θεοδώρῳ φροντίζειν τῆς Καρχη- 
δόνος, xai τῶν βασιλικῶν πραγμάτων. οἱ δὲ στρατιῶται συλ- 
δλεγέντες εἰς τὸ βουλῆς πεδίον Ἰζότζαν τὸν  ῆαρτένου δορυ- 
φόρον τύραννον εἵλαντο, àvüga ϑυμοειδῆ καὶ δραστήριον, ὕφ᾽ Ὁ 
ᾧ τοῦ βασιλέως ἄρχοντας ἐξελάσαντες, “ιβύης κρατήσωσι. 
Τζότζας δὲ ἐλθὼν πλησίον Καρχηδόνος, ἔπεμψε κελεύων τά- 
χιστα παραδοῦναι αὐτῷ Θεύδωρον τὴν πόλιν, ὅπως κακῶν 

vo ἀπαϑεῖς μείνωσιν. οἱ δὲ Καρχηδόνιοι καὶ Θεόδωρος τῷ βα- 
σιλεῖ ὡμολόγονν τὴν πόλιν φυλάττειν. ἸΤζύτζας δὲ ταῦτα 
ἀκούσας εἰς πολιορκίαν τῆς πόλεως καϑίστατο. Βελισάριος 
δὲ ἀπολεξάμενος ἄνδρας ἑκατὸν τῶν αὐτοῦ δορυφόρων τε xai 
ὑπασπιστῶν, οὖς ὃ Σολομὼν ἐπαγόμενος μιᾷ νηὶ εἰς Καρ- 

15 χηδόνα ἀπέπλευσεν περὶ λύχνων ἀφας. ἐπεὲ δὲ ἡμέρα ἐγε- Ῥ. i73 
γόγει, μαϑὼν ὃ τύραννος καὶ οἱ στρατιῶται τὸν Βελισάριον 
ἥκειν αἰσχρῶς τε καὶ κόσμῳ οὐδενὶ εἰς. φυγὴν ὥρμησαν. Βε-Υ. ι38 
λισάριος δὲ τοῦ στρατοῦ ἀμφὲ δισχιλίους ἐγείρας, τὴν δίωξιν 
ἐπὲ τοὺς φεύγοντας ἐποιήσατο, καὶ τούτους κατέλαβεν εἰς 


'2. fott. εἰσελθὼν. 5. εἷς τὸ Αϊβύης πεδίον À. Τζόν- 
τον À e, Σιότζαν a. δορυφόρον À f, δορυφόρων vulg. 6. 
t£Aorro A. ἐφ Q A 11. τὴν πόλιν] Καρχηδόνα A e. 

ταῦτα À, ὃ ταῦτα vulg. 14. οὗς ὃ Zo1.] ὃ dà ΖΣολομ. A e, 
fort. τὸν dà Zo. i7. ἥχειν Α, ἐλθεῖν vulg. 


egressus, conscensa navi, Syracusas, quae urbs estSiciliae, ad Belisa- 
rium perrexit, et Theodoro Carthaginis curam assumere, remque 
omnem imperatoris nomine administrare, litteris commendavit. porro 
milites ad Bules (consilii) campum conventu habito Tzotzam e Mar- 
tini. satellitibus. quempiam, virum alioquin ad iram praecipitem , et 
ad omne facinus promptum, tyrannum elegerunt, sub quo depulsis 
imperatoris magistratibus ipsi Libyam obtinerent. "Tzotzas itaque ad 
urbem Carthaginem propius accedens, Theodorum civitatem quam 
primum sibi tradere. per internunclum iussit, si modo se Prosque a 
malis immunes vellet superesse. at Carthaginienses et una Theodorus 
urbem imperatoris nomine se servaturos professi sunt palam. his 
auditis 'l'aetzas ad urbis obsidionem se accinxit. caeterum Belisarius 
ex suis satellitibus his hasta, illis clypeo instructis centum selectos 
viros, quos Salomon secum abduxit, ipse unicam navim assumens, cum 
eis Carthaginem traiecit, et circa lucernae accendendae horam, sub 
vesperam, appulit. postera vero [luce de Belisarii adventu tyrannus 
et milites facti: certiores, cum ingenti ordinum perturbatione in tur- 
pem fugam se coniecere. acciti$ antem ab exercita- millibus hominum 


' 


316 « THEOPHANIS 


Meufpoacay τὴν πόλιν. ἰδὼν δὲ αὐτοὺς τὴν τάξιν λεπόντας 
καὶ κόσμῳ οὐδενὶ περιϊόντας, κατ᾽ αὐτῶν ὁμοίως ἐχώρει. ' οἱ 
δὲ εἰς φυγὴν ὥρμηντο, εἰς Νουμιδίαν τε ἀφικόμενοι συνελέ- 
γοντο. ὀλέγοι δὲ ἐν τῷ πολέμῳ rovrQ ἀπέϑανον, καὶ αὐτῶν 
οἱ πλεῖστοι Οὐανδῆλοε ἦσαν. ἐφείδετο δὲ τῶν Ῥωμαίων 05. 
Βελισάριος. ληϊσώμενος dà τὸ στρατόπεδον αὐτῶν, εὗὑρόν τε 
' Bzonuara πολλὰ καὶ γυναῖκας, dà ἃς καὶ ὃ πόλεμος κατέστη. 
ταῦτα Βελισάριος διαπραξάμενος, εἰς Καρχηδόνα ἀπήλαυνεν. 
ὀλθὼν δὲ τις ἐκ Σικελίας ἀπήγγειλεν, ὡς στάσις ἐν τῷ σερα- 
τοπέδῳ ἐπιπεσοῦσα tà πράγματα ἀνασοβεῖν μέλλει, εἰ μὴ 1o 
αὐτὸς διὰ τάχους καταλάβοι" διαϑέμενος δὲ τὰ ἐν ““ιβύῃ, 
ες ἐδύνατο, Ἰλδηγέρδῃ τε καὶ Θεοδώρῳ παραδοὺς τὴν Kap- 
χηδόνα εἰς Σικελίαν ἧει. ταῦτα ἀκούσας ὃ Ἰἰουστινιανὸς Γερ- 
μαγὸν τὸν ἀνεψιὸν αὐτοῦ, ἀγδρα πατρίκιοκ, εἰς “Διβύην σὺν 
ὀλίγοις τισὶν ἔπεμψεν σὺν Δομνίχῳ καὶ Συμμάχῳ ἀνδρασι 15 
σοφοῖς. γενόμενος δὲ ἐν Καρχηδόνι τοὺς τε στρατιώτας ὁ 
Γερμανὸς ἠρίϑμει, καὶ τῶν γραμματέων τὰ βιβλία ἐν οἷς τῶν 
αστρατιωτῶν τὰ ὀνόματα ἐνεγέγραπτο ἀναλεξάμενος, εὗρεν τὸ 
μὲν τρίτον μέρος τοῦ στρατοῦ ἔν τε Καρχηδόνι καὶ ταῖς. ἀλ- 
Aatg πύλεσιν ὑπὲρ τοῦ βασιλέως εἶναι, τοὺς δὲ ἄλλους ἅπαντας 20 
τῷ τυράννῳ συντεταγμένους. διὰ τοῦτο μὲν πρὸς μάχην οὐχ 


6. δὲ τὸ στρ. Δ, δὲ xal τὸ στρ. vulg. tt. «Διβύῃ A, adips 
vulg. 12. γραμμάτων libri et edd. | 


circiter duobus in fugientes impressionem facit, quos ad Membrasam 
civitatem assequitur. ubi conspexit ordines deserere, et neglecta mi- 
litiae lege palantes vagari, in eos vires et copias exerit. confestim 
illi vertuntur in fugam, et in Numidiam recepti, rursum colliguntur 
ad invicem. pauci certamine inito perierunt, quorum plures agniti 
sunt Vandali: Romanis enim Belisarius parcebat. direptis eorum ca- 
stris, divitias comperit in illis maximas, et eas mulieres, quarum causa 
bellum motum est. his actis Belisarius Carthaginem contendit. tunc 
adveniens e Sicilia nuncius quidam seditionem in castris exortam res 
omnes turbare paratam, nisi quantocius advolet, significat. dispositis 
itaque qua valuit arte, rebus Libycis et Carthagine Ildegerdi ac Theo- 
doro commendata, in Siciliam revertitur. his autem cognitis, Germa- 
num nepotem suum virum patricium cum Domnico et Symmacho viris 
scientia praestantibus, et aliis paucis, in Libyam transmittit lustinia- 
nus. posteaquam vero Carthaginem appulit Germanus, militum nu- 
merum recensuit, perlectisque scribarum libellis, in quibus militum 
nomina ascripta erant, tertiam tantum partem tam Carthagine quam 
" caeteris in urbibus remansisse, quae pro imperatore staret, reliquos 








CHRONOGRAPHIA. 317 


ὑπεξέβη" τοῦ dà στρατοῦ ἐπεμελεῖτο. ἐφϑέγγετο δὲ παρὰ 
τοῦ βασιλέως σταλῆναι, ὅπως τοὺς ἠδικημένους στρατιώτας 
ἐπαμύνῃ, κολάσῃ δὲ τοὺς ἀδικίαν εἰς αὐτοὺς ἄρξαντας. τοῦ- 
τὸν οὗ στρατιῶται ἀκούσαντες τὸν λόγον, κατ᾿’ ὀλίγον αὐτῷ 
5: προσεχώρουν. ὁ δὲ Γερμανὸς αὐτοὺς σὺν πολλῇ φιλοφρο.- D 
σύνῃ ἐδέχετο, καὶ τὰ πιστὰ διδούς, ἐν τιμῇ εἶχεν, xai τὰς 
δόγας αὐτῶν παρεῖχεν. ἐπεὶ δὲ ὃ τούτων λόγος περιφερόμε.. 
νος εἰς πάντας ἤλϑεν, ἀποταξάμενοι τὸν τύραννον, ἦλϑον εἰς 
Καοχηδόνα. ó δὲ Ἰζότζας τοῦ κακοῦ ἤδη αἰσθόμενος, τοὺς 
to ὠπομεείναντας ἐπιρρώσας, ἐπὶ Καρχηδόνα ἤλαυνεν. ὃ δὲ Γερ.-.- 
μανὸς ἐξοπλίσας τὸ στράτευμα, κατ’ αὐτοῦ ἐχώρει. ὃ δὲ σὺν 
αὐτῷ στρατὸς προϑυμίαν πολλὴν ἐπιδειξώμενος, εὐνοεῖν τῷ 
βασιλεῖ τὸν σερατηγὸν ἔπειϑον. τούτους ἑωρακότες οἱ μετὰ 
Τζότζα, καὶ δειλίᾳ καταχωσϑέντες, ἀνεχώρησαν ἐπὲ Νουμι- 
ιὅ δίαν. ὃ δὲ Γερμανὸς σὺν παντὶ τῷ στρατῷ οὐκ εἰς μακρὰν 
ἦλθεν, καὶ τούτους καταλαβών, εὗρεν ὅτι συνέμιξαν αὐτοῖς 
Μαυρουσίων βαρβάρων μυριάδες πολλαί, ὧν Ἰούδας τε xai P. 174 
᾿Αρταΐας ἦρχον. συμβαλόντες δὲ πόλεμον, καὶ τῆς μάχης 
κραταιᾶς γενομένης, τὸν Γερμανοῦ ἵππον τις τῶν πολεμίων 
5.0 ἔκτεινεν. πεσὼν δὲ ἐπὶ γῆς Γερμανὸς εἰς κίνδυνον ἦλϑεν, εἰ 


1, ἐπεφϑέγγετο Α, ἐφϑέγγοντο vulg. 3. χολάσῃ À, χολάσει 


vulg. 7. λόγος om. À. ti. ἐξωπλίσατο À. |. 14. χατα- 
χωσϑέντεςΑ, κατασχεϑέντες vulg. 15. σὺν add. ex Α. 18. 
συμβαλόντες A, συμβάλλοντες vulg. 19. τὸν À, τῶν vulg. 


vero omnes tyranni signa sequutos comperit. eapropter in praelium 
minime progressus est, sed peculiarem exercitus curam habuit. cae- 
terum ad milites iniuria quadam affectos vindicandos, iniuriarumque 
auctores puniendos, ab imperatore se missum esse palam divulgavit. 
eum sermonem ubi percepere milites, sensim ad euin cuncti confluxe- 
runt. Germanus humanissime acceptos, fide data, in pretio habuit, 
et stipendia eorum solvit. istorum tandem rumore ad ornnium aures 
perlato, tyranno derelicto, Carthaginem redierunt. Tzotzas vero malum 
imminens subodoratus, sociis, qui remanserant, animatis, Carthaginem 
se confert. Germanus instructa adversus eum acie progreditur ; exerci- 
tusque sub eo militans magnam animi alacritatem testatus, suam erga 
imperatorem benevolentiam duci commendabat, atque persuadebat. hos 
conspicati qui Tzotzam sequebantur, subito timore correpti, in Numidiam 
secesserunt: nec Germanus cum universo exercitu multum progressus 
erat, cum ipsos assequutus est, multas vero Maurusiorum barbarorum 
myriadas, ducibus Iuda. et Artaia, iis se adiunxisse reperit. igitur con- 
gressi, et acri certamine inito, equum, cui Germanus insidebat, quis- 


^ 


318 THEOPHANIS. 


μὴ τὸ τάχος οἱ δορυφόροι φραξάμενοι ἔφερον ἵππον, καὶ τοῦ- 
zo» ἐνεβίβασαν. τρέπονται τοίγυν οἱ στρατιῶται, καὶ ὃ TLO. 
τζας ἐν τῷ ϑορύβῳ τούτῳ σὺν ὀλίγοις διαφυγεῖν ἴσχυσεν. ὃ 
4 4 P 4 3 , 4 » 
δὲ Γερμανὸς τοῖς ἀμφ᾽ αὐτὸν ἐγκελευσάμενος, εὐθὺς éni τὸ 


στρατόπεδον τῶν πολεμίων. ὥρμησεν, καὶ τοῦτο παρέλαβεν 5 


πολέμῳ. ἐνταῦϑα δὲ τὰ χρήματα οἱ στρατιῶται οὐδενὲ λόγῳ 
ἁἄρπαζοντες, τοῦ στρατηγοῦ λόγον οὐχ ἐποιοῦντο. νοήσας δὸ 


V. 139 0 Γερμανός, μὴ συμφρονήσαντες οἱ πόλέμιοι 8n? αὐτὸν ἴωσιν, 
Bioraro ὀδυρόμενος, χαὶ πρὸς εὐκοσμίαν τούτους παρακαλῶν. 


oí δὲ Παυρούσιοι τὴν τροπὴν ϑεασώμενοι xara τῶν στασιαστῶν 
ὥρμησαν, καὶ τούτους ἐδίωκον σὺν τῷ τοῦ βασιλέως στρατῷ. 


. Ττότζας δὲ το ϑώρσος εἰς αὐτοὺς ἔχων, ἑωρακὼς τὰ ὑπ᾽ αὐτῶν 


γενόμενα μετὰ ἑκατὸν εἰς φυγὴν ἐτράπη, καὶ εἰς Παυριτανέαν 
τὴν ἐνδοτέραν ἐχώρησεν, καὶ ἢ στάσις ἐν τούτοις ἐτελεύτα. Γερ- 


μανὸν δὲ σὺν Ζομνίκῳ καὶ Συμμάχῳ μεταπεμψάμενος ὅ. Ba- 15 


σιλεὺς εἰς Βυζάντιον, Σολομῶνε πάλεν τὰ τῆς “ιβύης πρώ- 
γματα ἐνεχείρισε, (τρισκαιδέχατον δὲ ἔτος ἦν τοῦτο τῆς Ἰου- 


αστινιανοῦ βασιλείας) παρασχόμενος αὐτῷ ἀρχρντάς τε ἄλλους 


4 


καὶ ἹῬουφῖνον καὶ “Τ“εόντιον καὶ Ἰωάννην τὸν Σισιννίου υἱόν. 


2. ἐνεβίβασαν ἃ, ἄνεβ. vulg. 3. τούτῳ σὺν ὀλίγοις À , σὺν 
ὀλίγων vulg. ἴσχυσεν Α, ἰσχύσας vulg. . 10. στασιαστῶν 
A, στασωισάντων e, στρατεωτῶν vulg. 17. dà add. ex A. 18. 
αὐτῷ A, αὐτὸς vulg. 


iam interfecit. Germanus in terram praeceps actus ultimum pericu- 
jum subiisset, nisi satellites armis undequaque vallantes, equo quan- 
tocius adducto, eum rursus sustulissent. vertuntur itaque in fugam 
adversi milites, vixque T2otzas in tanto tumultu cum paucis se. fuga 
surripere valuit. porro Germanus iis, qui ἃ se propius aberant, ut 
recta in hostium castra irruerent, praecepit, eaque post reparatam pu- 
gnam obtinuit. tum vero milites repertas obviam absque delectu vel 
ratione divitias diripientes nullam ducis curam gerere, nullam in eum 
observantiam retinere. veritus igitur ne resumptis animis hostes ad- 
orirentur, substitit de tam indigno facinore eonquestus, ipsos in or- 
dinem subinde rewocans. Maurusii vero ubi fugam istam eonspezere, 
facto in ipsosmet milites perduelles impetu, una cum imperatoris 
acie eos insequuti sunt. quamobrem Tzotzas, qui fiduciam omnem 
in eis reposuerat, cum istam illorum adversum se comversionem ani- 
madvertit, se cum centum aliis in fugam coniecit, et in Mauritaniam 
interiorem recessit: atque ita demum seditio cessavit. imperator au- 
tem Germanum una cum Domnico et Symmacho Byzantium revo- 
cans, Libyam iterum administrandam Salomoni commisit. tertius tunc 
supra decimum imperii lustiniani numerabatur annus: aliosque Li- 


CHRONOGRAPHIA. 319 


Jelope» δὲ καταπλεύσας εἰς Καρχηδόνα μετρίως τὸν λαὸν 
ἐξηγεῖτο, καὶ «“Ἰιβύην ἀσφαλῶς διεφύλαττεν, διακοσμῶν τε 
τὸν στρατόν, καὶ εἴ τινα ὕποπτον ἐν αὐτῷ εὕρισκον, εἰς Bu- 
ζάγτιον ἀπέπεμπεν, Βελισάριος δὲ τὴν τε Σικελίαν καὶ Ῥώμην 
ῳ ὑπὸ Ἰουτγίου κατεχομένην, καὶ τὰς πέριξ πόλεις παραλαβών, 
Ἰούεγιον εἰς Βυζάντιον πρὸς Ἰουστινιανὸν ἤγαγεν μετὰ τῆς 
γυναικὸς καὶ τῶν τέχνων αὐτοῦ. καὶ ἀπέστειλεν Ó βασιλεὺς 
Ναρσὴν τὸν χουβικουλάριον μετὰ στύλου ἐν τῇ Ῥώμῃ πρὸς 
τὸ διαχρατῆσαει τὰ ἐκεῖσε. Σολομὼν δὲ τὰ ἐν Καρχηδόνε καὲ 
10 “Ἰιβύῃ καλῶς διοικήσας, κατὰ ἢῖἸΊαυρουσίων ἐστράτευσεν. καὶ D 
πρῶτον μὲν Γογδάριον τὸν αὐτοῦ δορυφόρον, ἀνδρα ἀγαϑὸν 
εἰς τὰ πολέμια, σὺν στρᾳτεύματι ἔπεμψεν, "ὅστις εἷς Βίγαν 
ποταμὸν ἀφικόμενος, εἰς Βαυγαὴ πόλιν ἔρημον ἐστρατοπεδευ- 
σατο. ἐνταῦϑα δὲ μάχης γενομένης, ἡττηϑεὲς xai εἰς τὸ 
15 χαράκωμα ἀναχωρήσας, ὑπὸ τῆς τῶν δῆαυρουσίων προσεδρίας 
ὀπιέζετο. Σολομὼν δὲ πλησίον γενόμενος καὶ ταῦτα μαϑῶν, 
xard τάχος ἤει. οἱ βάρβαροι δείσαντες ἀναχωροῦσι, καὶ εἰς 
τὰ ᾿βρασίον ὄρους πρόποδα ἐστρατοπέδευον. ὃ δὲ Σολομὼν Ῥ. 175 
τούτοις συμβαλών, εἰς φυγὴν ἔτρεψεν. οἱ δὲ βϊαυρούσιοι 


5. Οὐγίου, mox Οὐΐγγεον A, Οὐϊττίου e, Οὐγίου f. ; 11. Top- 
δάρειον À, Γονδάριον e, Γότϑαριν a. 12. εἰς τὰ À, καὶ εἰς 
τὰ vulg. ι5. ἀποχωρήσας A. 12. εἰς τὰ ᾿Αβρασίου ὄρους 
A, εἰς το ᾿Ἰβράσιον ὄρος vulg. 18. ἐστρατοπέδενον À, στρα- 
τοπεδεύουσε vulg. 


byae rectores Rufinum, Leontium et loannem Sisinnii filium addidit. 
potro Salomon Carthaginem traiiciens levi moderatoque imperio po- 
pulum rezit, et Libyam sedulo tutatus, exercitum eo ordine compo- 
suit, ut, si quem ex militibus suspectum habuit, Byzantium statim 
transmiserit. Belisarius autem Sicilia, Roma, vicinisque civitatibus a 
Iutgio detentis in Romanam potestatem receptis, lutgium cum uxore et 
liberis ad Iustinisnum Byzantium adduxit. imperator vero Narsem cubi- 
cularium rebus illic adminietragdis cum classe valida Romam trans- 
misit Salomon etiam quum Carthagine, tum in Libya regenda sum- 
ma moderatione usus, adversus Maurusios praelium instruxit; et pri- 
mo quidem Gogdarium e satellitibus unum, virum probitate et mili- 
tar peritia commendatum, cum exercitu praemisit: qui ad Bigam 
fluvium desceudens ad Baugaem civitatem desolatam castra metatus 
est. ibi commisso certamine superatus, in vallum se recepit, in quo 
continua Maurusiorum obsidione premebatur. his e vicino loco auditis, - 
Salomon quantocius advolavit. barbari metu compulsi cedunt loco, et 
ad Abrasii montis radices castra ponunt. Salomon conserto proelio eos 
in fugam vertit. Maurusii difficilia et praerupta montis loca fugientes 


3ao ^ . THEOPHANIS 


ἐπὶ τὴν δυσχωρίαν ἑοῦ ὄρους ἔφυγον, καὶ ἐπὶ αυριτανοὺς 
ῴχοντο, Σολομὼν dà τὰς ἐν Movyadg πεδιὰς ληϊσάμενος, καὶ 
πᾶσαν τὴν γῆν αὐτῶν πυρπολῆσας σῖτύν τὸ πολὺν χομιεσάμε.-. 
γος, εἰς Ζερβούλην τὸ φρούριον ἀνέστρεψεν: ἔνϑα ᾿Ἠαυδᾶς 
σὺν δισμυρίοις Ἰαυρουσίοις προσέφυγεν. ᾿Ἤαυδᾶς δὲ κατα..5 
λιπὼν τὸ φρούριον, εἰς τὸ τοῦ ᾿ΑΙβρουσίου ὅρος εἰς ὕψος ἀνα- 
βὰς ἡσύχαζεν. Σολομὼν δὲ Ζερβούλην τὸ φρούριον εἰς τρεῖς 
ἐπολιώρκησεν ἡμέρας, καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῷ ληϊσάμενος, φύ- 

Βλακώς τε ἐν αὐτῷ καταστήσας, ἐπὲ τὰ πρόσω ἐχώρει.. καὶ 
διεσκοπεῖτο, ὅϑεν εἰς τὴν κορυφὴν τοῦ ὄρους δυνηϑείη γενέ- τὸ 
09a. ἀποτόμου τε ὄντος καὶ πολλῇ δυσχωρίᾳ κατεγομένου. ὃ 
δὲ ϑεὸς πόρον ἐν τῇ ἀπορίᾳ ἐποίησεν οὕτως. εἷς τῶν στρα- 
τιωτῶν τοῦ πεζιχοῦ στρατοῦ Ὀπτιώνων, Γένζων ὀνόματε, εἴτε 
ϑυμῷ χρώμενος, εἴτε τι ϑεῖον αὐτὸν ἐκίνησεν, ἐπὶ τοὺς πολε.. 
μίους ἀνέβαινε μόνος. ἀπίσω δὲ τούτου τινὲς συστρατιῶται 15 
ἠκολούϑουν ἐν ϑαύματι μεγάλῳ ποιούμενοι τὸ γινόμενον, τρεῖς 
δὲ τῶν Παυρουσίων οἱ εἰς τὸ φυλάσσειν τὴν εἰσοδον τετα- 
γμένοι ἰδόντες τὸν ἄνϑρωπον ὑπήντων δρόμῳ νομίσαντες πρὸς 
αὐτοὺς ἀνιέναι. ὃ δὲ καϑ' ἕνα τούτους ἐρχομένους διὰ τὴν 

Οὐστενοχωρέαν τοῦ τόπου τόν τε πρῶτον ὠνεῖλεν, ὁμοίως καὶ τὸν λο 

i 


4. ἀνέστρεψεν — — — τὸ φρούριον om. A. ἡ Ἠαυδᾶς vulg. 


8. ἐν αὐτῷ] εἰς αὐτὸ A b. 11. δυσχερείᾳ À. 13. Ὀπτιώ- 
γὼν ἃ f, Ὀπτιίων ὧν vulg. 16. ποιούμεγοε Α, ποιοῦγτες 
vulg. 


occupant, et mox ad Mauritanos deflectunt iter. Salomon vero pla- 
nitiem omnem Mugadae circumpositam depopulatus, et omni eorum 
regione incendio devastata, commeatu immenso inde deportato, rediit 
in Zerbulen castrum, quo Eaudas cum Maurusiorum viginti millibus 
fuga se recepit. Eaudas autem relicto castro, et Abrasii montis con- 
Scenso cacumine, quietem agere statuit. Salomon Zerbulen castrum 
triduana pressit obsidione, direptisque in eo omnibus et posita cu- 
stodia, ultra procedendum ratus, qua via montis praeruptis undique 
saxis obsiti, et locorum difficultatibus pene imaccessi verticem supe- 
rare posset attentius considerabat: cum deus per animi anxietatem 
in loco invio viam in hunc modum fecit. inter pedestres copias 
Optionum numeri Genson quidam nomine, sive animi proprii impetu, 
sive divino motus instinctu, in adversarios conscendit solus. pone 
sequebantur commilitones nonnulli, miraculo quod fiebat ponentes. 
Maurusiorum vero tres ad custodiendum. aditum destinati, virum emi- 
nus conspicati, et ad se accedere existimantes, ei obviam velocius 
occurrerunt: qui cum propter loci angustias singuli ac soli procede. 


CHRONOGRAPHIA, 511 


ἄλλον σὺν τῷ τρίτῳ ὃ καὶ κατιδόντες οἱ ὄπισϑεν ἰόντες, 
πολλῷ ϑορύβῳ τε καὶ ταραχῇ ἐπὲ τοὺς πολεμίους ἐχώρουν.Υ͂. τιήο 
L] , ^ " 
ες δὲ τὸ γενόμενον ἤκουσέ τε καὶ εἶδεν ἡ τῶν Ῥωμαίων 
στρατιά, οὐδὲ τὸν στρατηγὸν ἀναμείγαντες οὐδὲ τὰς σάλπιγ- 
*9* 1 , ες Φ LE , P" 
5yac, οὐδὲ τὴν ταξιν φυλάξαντες, ἀλλὰ πατάγῳ τε πολλῷ 
χρώμενοι, καὶ ἀλλήλους ἐγχελευόμενοι, ἔϑεον ἐπὲ τὸ τῶν 
πολεμίων στρατύπεδογν. ἐνταῦϑα Ῥουφῖνός τε καὶ “Ζεόντιος 
?» 2 4 , ΠῚ ^? d - 3 & 
ἔργα ἐπεδείξαντο εἰς τοὺς πολεμίους ἀρετῆς aSta. αὐτίκα οἱ 
βάρβαροι εἰς φυγὴν ὅπου ἕκαστος ἠδύνατο ἥεσαν. Ἠαυδὰᾶς 
, H 1 , , 

1002 πληγεὶς ἀκοντίῳ τὸν μηρὸν διέφυγέν 16 , xai εἰς αυρι- D 
τανοὺς ὑπεχώρησεν. οἱ δὲ Ῥωμαῖοι διαρπάσαντες τὸ τῶν 
πολεμίων στρατόπεδον, οὐκ ἔτει τὸ ,Αὐράσιον ὄρος κατέλιπον, 
ἀλλὰ φρούρια οἰχοδομησάμενοι τοῦτο φυλάττουσιν. ἦν δὲ τις 
πέτρα ἀπότομος πάνυ, ἐν ἦ πύργον οἰκοδομήσαντες οἱ Mav- 

ιὐρούσιοε ὀχυρὰν ταύτην ἐποίησαν καταφυγὴν, ἰσχυράν τε καὶ 
ἀμαχώτατον. ἐνταῦϑα ἐτύγχανεν "Havóüg τά t6 χρήματα 
αὐτοῦ καὶ τὰς γυναῖκας ἀποθέμενος, καὶ ἕνα φύλακα γέροντα 

"τῶν χρημάτων καταστησάμενος. OU γὰρ ἄν ποτὲ ὑπετόπησεν 
ἢ 3 ? [] M Lj » 3 L] 

τοὺς πολεμίους εἰς τὸὐνὸδ τὸν πύργον ἀφίξεσθαι, οὐδὲ βίᾳ 
"—- € « , € A € - 4 Ld 3 ' 

2070770» tÀtiy δύγασϑαι. οἱ δὲ Ῥωμαῖοι τὰς τοῦ 2dvgaoiov 
δυσχωρίας διερευνώμενοι, ἐνταῦϑα ἧκον" καὶ αὐτῶν τις. 176 


1. ὃ χαὶ A, τοῦτο vulg. 6. τὸ τῶν Δ, τῶν vulg. — 17. γέ- 
θοοντα om. Α. | 


rent, unum quidem occidit primo, tum pariter secundum, et ultimo 
tandem confodit tertium. baec qui pone sequebantur conspicientes 
praecipites et ex impetu processerunt in adversos: quae paláam facta 
ut audivit et animadvertit Romanus exercitus, nullo duce, vel tuba- 
rum expectato signo, quin nec ordine servato, sed confusis tantum 
vocibus excitati et invicem adhortati, in hostium castra convolarunt. 
bic sane Rufinus atque Leontius facinora adversus hostes insigni vir- 
tute digaa edidere: ac barbari se continuo quo quisque potuit in 
fugam: coniecere: Eaudas autem iaculi vulnere in femore accepto, fuga 
saloti consulens in Mauritanorum partes secessit. δὲ Romani castris 
hostilibus direptis, Abrasium montem non amplius deseruere, sed con- 
struclis castris deinceps custodiendum decreverunt. porro petra istic 
fuit omnino praerupta, in qua turrim posuerunt Maurusii, quod tu- 
tissimum sibi munitumque , atque inexpugnabile esset refugium: in 
eum sese recipiebat Eaudas. opes cunctas, et uxores in ea collocarat, 
custode quodam sene facultatum in ea reconditarum constituto: ad 
eam enim turrim nusquam accessuros hostes, aut eam vi capere posse 
in animum induxerat. Romani vero | difficultates et angustias Abrasii 


Theophanes. 21 


323 THEOPHANIS 


ἀναβαίνειν εἰς τὸν πύργον σὺν γέλωτι ἐνεχείρισεν. αἱ δὲ yv- 
ναῖχες τοῦτον χατεγέλων σὺν τῷ πρεσβύτῃ. ὁ δὲ Ῥωμαῖος 
ἐπειδὴ χερσὶ xai ποσὶν ἀναβαίνων ἐγγύς που ἐγεγόνει, σπα- 
σώμενος τὸ ξίφος ἐξήλατο, xai τοῦ γέροντος εἰς τὸν αὐχένα 
ἐπιτυχών, τούτου τὴν κεφαλὴν ἐξέτεμεν. οἱ δὲ στρατιῶται 5 
ϑαρροῦντες ἤδη καὶ ἀλλήλων ἐχόμενόι, εἰς τὸν πύργον ἀνέ- 
βαινον, xai τὰς γυναῖκας καὶ τὰ χρήματα μεγάλα ὄντα λαβόν- 
τες πρὸς Σολομῶνα ἤγαγον. ὃ δὲ Σολομὼν τείχη ταῖς ἐν Δι- 
βύῃ πόλεσιν περιέβαλεν. xai ἐπεὶ Πωιυρούσιοε ἀνεχώρησαν ἐκ 

B Νουμιδίας νικηϑέντες, Ζάβην τὸ τὴν χώραν καὶ Ἀϊαυριτανίαν 10 
καὶ Ἠτηφὴῆ τὴν μητρόπολιν ὑπόφορον Ῥωμαίοις πεποίηκεν. 
τῆς γὰρ ἑτέρας αυριτανίας Καισάρεια ἡ πρωτη μητρόπολες 
ὑπάρχει. ταύτην δὲ Βελισάριος τὸ πρότερον καϑυπέταξεν. 
διὰ τοῦτο “Δίϑυες ἅπαντες ὑπήκοοι Ῥωμαίων γεόνασιν, εἰρής- 
γης ἀσφαλοῦς τυχόντες. τετραετίαν δὲ ποιήσαντες ταύτῃ 15 
τῇ εἰρήνη, ἐν τῷ iL ὄτει Ἰουστινιανοῦ Κῦρος τε xai Σέρ- 
γιος, οἱ Βάκχου τοῦ Σολομῶνος ἀδελφοῦ παῖδες, ὑπὸ τοῦ βα- 
σιλέως ἀπεστάλησαν ἄρχειν “ιβύῃ. Πενταπόλεως μὲν Κῦ- 
qoc, Τριπόλεως δὲ Σέργιος. οἱ δὲ Ἰαυρούσιοι τοὺς ξαυτῶν 
πρεαβυτέρους εἰς “έπτην μάγναν τὴν mol ἔπεμψαν πρὸς λο 


4. ἐξείλατο Δ. 9. περεέβαλεν Α, περιέβαλλεν vulg. 17. So- 
περεέβ 7 


λομῶνος À, ΖΣολομώνιος vulg. ἀδελφόπαιδες A. (9. δὲ 


ante “Σέργιος add. ex A. 20. “έπτην μάγναν À, ΑἈεπιή- 
μαγγαὰν vulg. 


montis forte perscrutati, in locum inciderunt: et ad tnrrim conscen- 
sum facere cum risu non nemo tentavit, quem risu pariter et ludibriis 
mulierculae et vetulus exceperunt. HRoimnanus autem ille miles iani- 
bus pedibusque adrepens, ubi propius accessit, educto e vagina gladio 
exiliit, et percussi in cervicem senis caput amputavit. tum vero mi- 
lites sumptis animis audacius irrumpentes, manibus ad invicem datis 
sese erigentes in turrim conscenderunt, mulierculasque et maximas 
opes illic congestas abripientes ad Salomomem detulerunt. exinde 
Salomon Libyae civitates moenibus cinxit et munivit: et posteaquam 
Maurusii ex Numidia victi recessere, Zaben provinciam, Mauritaniam, 
cum Etephe eius metropoli fecit Romanis. vectigalem. alterius enim 
Mauritaniae prima metropolis est Caesarea, quam prius subegit Beli- 
sarius. quare Libyes omnes Romanum iugum subierunt, et secura 
pace potiti sunt: quadriennioque in eiusmodi pace transacto, de- 
cimo septimo lustiniani anno Cyrus et Sergius Bacchi Salomonis 
fratris liberi ad regendam Libyam ab imperatore missi fuere: et 
Cyrus quidem Pentapolim, "Tripolim Sergius administravit. porro 


CHRONOGRAPHIA. 333 


Σέργιον, ὅπως δῶρά vs αὐτῷ προσαγάγωσιν xai τὴν εἰρήνην C 
κρατύνωσιν. Σέργιος δὲ Πουδεντίῳ πεισϑεὲὶς ἀνδοὲ Τριπολί. 
τῇ, ὀγδοήκοντα μὲν τῶν βαρβάρων τοὺς δοκιμωτέρους ἐν τῇ 
πόλει ἐδέξατο, πάντα ἐπιτελεῖν τὰ αἰτούμενα ὑπισχνούμενος, 
5xai ὅρκοις τὴν εἰρήνην ἐκράτυνδν" τοὺς δὲ λοιποὺς ἔξω dv 
προαστείῳ ἤλασεν. τούτους δὲ ἐπ᾽ ἄριστον καλέσας ἅπαντας 
ἔχτεινεγν. εἷς δὲ τούτων λάϑρα ἐκπηδήσας, τοῖς ὁμοφύλοις τὰ 
γενύμενα ἐμήνυσεν. οἱ δὲ τοῦτο ἀκούσαντες, δρόμῳ eig τὸ 
οἰχεῖον στρατύπεδον ἤεσαν" καὶ σὺν πᾶσι τοῖς ἄλλοις ἄραν»- 
Ιοτες ἐπὶ Ῥωμαίους ἐγένοντο. ὃ δὲ Σέργιος σὺν τῷ Πουδεντίῳ 
τούτοις ἀπήντησεν, καὶ μάχης κροτηϑείσης, Πουδέντιος μὲν 
πολλοὺς ἀποβαλὼν ϑνήσχει. Σέργιος δὲ εἰς ἄφατον φόβον Ὁ 
ἐμπεπτωχκώς, ἐπὶ Καρχηδόνα ἔπλευσεν πρὸς Σολομῶνα τὸν 
αὐτοῦ ϑεῖον. πᾶσαν δὲ τὴν Τρίπολιν Ἰαυρούσιοι ἀπέλειπον, 
1:5 οἱ δὲ βάρβαροι ἅπαντα ληϊσάμενοε τὰ ἐκεῖ χωρία, ἐξανδρα--Υ, iii 
ποδίσαντές τὸ πλῆϑος Ῥωμαίων ini Πεντάπολιν ἤεσαν. ὃ δὲ 
Κῦρος γνούς, φυγὰς εἰς Καρχηδόνα κατέπλει. οἱ δὲ βάρβα- 
Qot μηδενὸς ἀντιστάντος αὐτοῖς Βερονίκην τὴν πόλεν ἑλόντες, 
ἐπὶ Καρχηδόνα ἐστράτευσαν, καὶ εἰς τὸ Βυζάκιον ἀφικόμε- 
20 yot, πλεῖστα 85 ἐπιδρομῆς τῶν ἐχεῖ ἐληΐσαντο χωρία. ᾿Αντα- 


6. προαστείῳ Ἀ, προαστείοες vulg. τούτους — — — Extti- 
yt» om. Α. 9. σὺν om. Α f. ἄραντες om. Α f. 16. 
τε add. ex A. 


Maurusii seniores ex suis Leptim magnam, quae civitas est, mu- 
nera oblaturos et firmaturos pacem ad Sergium miserunt. — Sergius 
Pudentii viri Tripolitae consilium sequutus, barbarorum quidem 
praestantiores ad octoginta in urbem admisit, et postulata adim- 
pleturum cuncta pollicitus, adhibita  iusiarandi fide pacem obfir- 
mavit: reliquos autem foras in suburbium emisit, et ad epulum . 
convocatos cunctos trucidavit. solus unus clam exiliens et periculo 
ereptus, quae fuerant attentata, contribulibus significavit. — iis au- 
ditis, cursa concito redierunt in castra sibi propria, et reliquis 
omnibus adiuncti, in Romanos arma sumpserunt. Sergius vero cum 
Pudentio eis obviam occurrit, initoque certamine, multis suorum de- 
sideratis, Pudentius interemptus est: Pudentius vesano timore corre- 
ptus, ad Salémonem patruum Carthaginem nvigavit. cuncta Tripoli- 
tana regione a Maurusiis derelicta, barbari universa circumquaque 
' loca depraedati, abducta Romanorum captivorum innumera rhultitu- 
dine, versus Pentapolim contenderunt. Cyrus nuncio accepto fugae se 
dedit, et Carthaginem transfretavit. barbari nullo resistente Beroni- 
cem ceperunt, moxque in Carthaginem arma noverunt: deinde Byza- 


3,4 THEOPHANIS 


Aüg δὲ ἔχϑοαν ἔχων πρὸς Σολομῶνα, διότι τὸν αὐτοῦ ὠδελ- 
Ρ. 177) φὸν ἔκτεινεν, τοῖς βαρβάροις ξνοῦται, καὶ κατὰ Καρχηδόνος 
καὶ Σολομῶνος τούτοις ὡδήγησεν. Σολομὼν δὲ ταῦτα ἀκού- 
σας, παραλαβὼν τὸ στράτευμα κατ᾽ αὐτῶν ὥρμησεν. ἐλϑὼν 
δὲ εἰς Βέστην τὴν πόλιν $5 ἡμερῶν Καρχηδόνος ὅδὸν dné-5 
χουσαν, ἐν αὐτῇ ἐστρατοπεδεύσατο. ἦσαν dà σὺν αὐτῷ Κῦρος 
καὶ Σέργιος καὶ Σολομὼν ὃ νέος, οἱ τοῦ Βάκχου παῖδες. ἰδὼν 
δὲ τὸ πλῆϑος τῶν βαρβάρων καὶ δειλιάσας, ἔπεμψεν πρὸς 
τοὺς ἄρχοντας αὐτῶν μεμφόμενος αὐτοῖς, ὅτι ἔνσπονδοι “Ῥω- 
μαίων ὄντες, ὅπλα xav αὐτῶν ἐκίνησαν, ἄξιον δὲ τὴν tiQ5- το 
Β γὴν χρατύνεσϑαι, καὶ ὅρκοις βεβαιοῦσϑαι. οἱ δὲ βάρβαροι 
χλευάσαντες τὰ εἰρημένα, ἔφησαν" ἐπειδὴ “Σέργιος εἰς τὰ 
εὐαγγέλια ὀμόσας καλῶς ἐφύλαξε τοὺς ὕρχκους ἀποχτείνας τοὺς 
Ογδοήκοντα, πῶς νῦν ὑμῶν πιστεύσομεν τοὺς ὅρκους ; πο- 
λέμου δὲ κροτηϑέντος, τρέποντωι οἱ “Ῥωμαῖοι. τοῦ δὲ ἵππου 15 
ὀκλάσαντος κτείνεται Σολομῶν, καὶ οἱ τούτου δορυφόροι. “ΣΣέρ- 
γιος δὲ ὃ τούτου ἀνεψιὸς τὴν τῆς “ιβύης ἀρχὴν ὑπὸ τοῦ 
βασιλέως ἐνεχειρίσϑη. ᾿Ιωάννης δὲ ὃ Σισιγνιόλου, καὶ οἱ λοι- 
ποὲὶ ἄρχοντες μῖσος πρὸς τὸν Σέργιον μέγα ὀκίνησαν, ὥστε 


ι. ϑιότε À, dia τί vulg. 3. τούτους Α. dà add. ex A. 6. 
ἐστρατοπεδεύσατο Α, ἐστράτευσεν vulg. 9. αὐτοῖς Α, αὐτῶν 
vulg. ἐν σπογϑὴ A. 10. ἄξιον Α, ἀξιῶν vulg. ιή. 
ὑμῶν πιστεύσομεν À, ἡμῶν πιστεύσωμεν vulg. 19. μέγα A, 
μέγαν vulg. ' 


cium profecti, multos eius regionis agros suis excursionibus devasta- 
verunt. Attalas autem inimicitias cum Salomone, quod fratrem in- 
terfecisset, exercens, barbaris adiungitur, οἱ adversus Carthaginem et 
Salomonem ductorem eis se praebet. his auditis Salomon in eos edu- 
cit exercitum: et iam Bestem sex dierum itinere a Carthagine dissi- 
tam profectus, in ea castra composuit. comitabantur Cyrus et Sergius 
et iunior Salomon Bacchi liberi. conspecta vero barbarorum multi- 
tudine deterritus, ad eorum primores misit, qui nomine suo expostu- 
larent, quod Romanis prius foedere coniuncti, bellum eis inferre non 
fuissent veriti. rogabat perinde renovatis iuramentis firmatam dein- 
ceps ad invicem servarent pacein. barbari sannis et ironicis cavillis 
dicta excipientes, responderunt: quandoquidem Sergius in evangelia 
iuratus sancte servavit iusiurandum, ut octoginta e nostris interfice- 
ret, quonam modo nunc iusiurando fidem iterum praestabimus? mox 
praelio conserto Romani fugati: Salomon equo cespitante occisus, et 
eius satellites una pariter occubuerunt. Sergius autem eius nepos 
demandatam sibi ab imperatore .Libyae provinciam adminsatravit. cae- 
terum Ioannes, Sisinnioli filius, caeterique duces in Sergium vehemens 





CHRONOGRAPHIA. 325 


μηδὲ ὅπλα κατὰ τῶν ἐχϑρῶν aget ffovAtoOai, καὶ οἱ βώρ- 
βαροι πώντα ἀδεῶς ἐληΐζοντο. ᾿Ανταλῶς δὲ ἔγραψε τῷ βασι-α 
λεῖ Ἰουστινιανῷ, ὅτι πώντες IMavoovotor τὴν σὴν δουλείαν 
καὶ φιλίαν αἱροῦνται, ἀλλὰ τὴν Σολομῶνος καὶ τῶν τούτου 
5 ὠνεψιῶν βιαίαν ὑπαγωγὴν οὐχ ὑποφέροντες, ἐτυράννησαν. 
τούτους παράστειλον, καὶ εἰρήνη “Ῥωμαίοις καὶ ἸΠαυρουσίοις 
συνίσταται. ὃ δὲ βασιλεὺς τοῦτο ποιῆσαι οὐ κατεδέξατο ᾽,441»- 
ταλᾶς δὲ καὶ ὃ τῶν ]αυρουσίων στρατὸς συνήχϑησαν αὖϑις 
ἐν Βυζακίῳ, καὶ σὺν αὐτοῖς Ἰζότζας στρατιώτας ὀλίγους xai 
10 Οὐανδήλους ἔχων. οἱ δὲ “3 υες παρεκάλουν Ἰωάννην τοῦ 
Σισιννιόλου στράτευμα ἀγεῖραι καὶ κατὰ τῶν πολεμίων yo- 
ρῆσαι σὺν ἹἹμερίῳ τῷ ἄρχοντι τῶν ἐν Βυζακίῳ καταλόγων. ὃ Ὁ 
δὲ λαβὼν τὸν στρατὸν ἐπὶ τοὺς πολεμίους ἤει, Ἱμέριον προά- 
γεῖν κελεύσας. συμβολῆς δὲ γενομένης ἡττῶνται οἱ “Ῥωμαῖοι, 
15 καὶ συλλαμβάνονται οἱ βάρβαροι τὸν ἹΙμέριον ζῶντα σὺν τῷ 
στρατῷ αὐτοῦ" καὶ τοῦτον εἰς φυλακὴν ἀποϑέμενοι τοὺς 
στρατιώτας Τζότζαᾳ παρέδωκαν ὁμολογοῦντας κατὰ “Ρωμαίων 
στρατεύεσθαι. παραλαμβάνουσι δὲ δόλῳ διὰ τοῦ Ἱμερίου 
᾿Αδραμυτον τὴν πόλιν. καὶ οἱ μὲν τῶν “ιβύων εἰς Σικελίαν 
λοχατέφυγον, ἄλλοι δὲ εἰς ἄλλας νήσους xai εἰς Βυζάντιον. 


τ. μηδὲ] “μήτε vulg., om. A, sed ante βούλεσϑαι add. μὴ. 5. 
ἐπαγωγὴν Α. 6. xai Μαυρ. om. Α e. 11. ἀγεῖραε Α, ἐγεῖ- 
Qai vulg. 13. Ἱμέρεον ἃ b, Ἱμερίῳ vulg. 20. Βυζάχιον À, 
et mox Βυζαχίφ. 


adeo conceperunt odium, ut sub eo neque in ipsos hostes arma ma- 
Dibus contrectare proponerent: ac interim ubique barbari cuncta 
summa cum libertate depraedarentur.  Ántalas itaque imperatori Tu- 
stiniano scripsit in hanc mentem:  Maurusii cuncti tibi servire, te 
amare desiderant: verum Salomonis et nepotum eius iugum omnino 
violentum non ferentes, tyrannidem excitaverunt: hos si revocaveris, 
Romani cum .Maurusiis in unum foedus coibunt. imperator istud 
exequi non admisit. quare Antalas et universus Maurusiorum exer- 
citus ad Byzacium iterum convenit ; quo Tzotzas Vandalos milites 
haud secum multos habens eum convenit. porro Libyes Ioannem Si- 
sinnioli filium instanter rogaverunt, ut collecto instructoque exercitu 
adversus hostes progrederetur, una cum Himerio, qui Byzacii tiro- 
num catalogis praefectus erat. ille educto exercitu, et Himerio prae- 
cedere iusso, in hostes adversus perrexit.  comimnissa demum pugna 
superantur Romani, Himeriumque una cum omnibus eius copiis bar- 
bari vivum comprehendere, et eum quidem in custodiam coniecere, 
eius vero milites se contra Romanos arma ferre iuratos Tzotzae per- 


856 THEOPHANIS 


Ἰἥαυρούσιοι dà καὶ Τζότζας ἐν ἀδείᾳ πολλῇ τὴν “1Ιιβύην na- 
σαν ἐληΐζοντο. οἱ δὲ ἐν Πυζαντίῳ εἰσελθόντες “ίβυες ἐδέ-, 
P.1580vr0 τῷ βασιλεῖ, ὅπως στράτευμα καὶ στρατηγὸν ἄριστον εἰς 
“Ἴβύην ἀποστείλῃ. ὃ δὲ βασιλεὺς ᾿Αρεόβινδον ov» orgario- 
ταις ὀλίγοις, ἀνδρα εὐγενῆ καὶ εὔβουλον, ἔργων δὲ πολεμίων 5 
Υ. τή οὐδαμῶς ἔμπειρον, καὶ σὺν αὐτῷ ᾿ϑανάσιον xai ᾿“Πρμενίους 
ὀλίγους, ὧν ᾿Ἰρταβάνης τε καὶ Ἰωώννης ἦρχον, οἱ ᾿Μρσακίδες. 
oU μὴν οὐδὲ Σέργιον μετεπέμπετο, ἀλλὰ καὶ αὐτὸν σὺν “ρεο.. 
βίδῳ “ιβύης στρατηγοὺς εἶναι ἐκέλευσεν: Σέργιον μὲν τὸν 
πόλεμον διενεγχεῖν πρὸς τοὺς ἐν Νουμιδίᾳ βαρβάρους, ᾿“ρεό- 10 
Ββινδον δὲ πρὸς τοὺς ἐν Βυζακίῳ Μί]αυρουσίους διαμάχεσϑαι. 
᾿Αρεύβινδος δὲ τὴν “ιβέην καταλαβών, καὶ τὸ ἥμισυ τοῦ 
στρατοῦ παραλαβών, Ἰωάννην τὸν Κωνσταντιύλον κατὰ Τζό.- 
τζα καὶ τῶν βαρβάρων ἀπέστειλεν. Ἰωάννης δὲ τὰ πληϑὴ τῶν 
πολεμίων ϑεασάμενος, ἠναγκάσθη χεῖρα αὐτοῖς ἐπιβαλεῖν. ἣν 15 
δὲ ἐν ἔχϑρᾳ μεγάλῃ μετὰ Ὑζότζα, ὥστε ἑκάτερος ηὔχετο φο- 
ψεὺς τοῦ ἑτέρου γενέσθαι, καὶ οὕτως ἀποθανεῖν. τῆς δὲ μάχης 
γενομένης ἀμφότεροι τῶν στρατοπέδων ἐξελϑόντες ἐπ’ ἀλλήλους 
ἦλθον. ὃ μὲν οὖν Ἰωάννης τείνας τὸ τόξον κατὰ τὸν δεξιὸν 


ή. σὺν στρατιώταις À f, σὺν τοῖς στρατεύμασιν vulg. 7. ᾿4ρ- 
σάχιες À. 8. μετεπέμπετο À, ἀπεπέμπετο vulg. 16 fort. 
κατὰ Ti. 18. ἀμφότεροι À, ἔχάτεροι vulg. 


misere. mox Adramytum civitatem conficto per Himerii praesentiam 
dolo cepere. Libyum autem nonnulli in Siciliam, in insulas alii, et 
Byzantium usque fugere. caeterum Maurusii et Tzotzas nullo obsi- 
stente Libyam universam depopulati sunt. — porro qui ex Libya By- 
zantium traiecerant ab imperatore postulabant frequentius, ut exerci- 
tum cum optimo duce in Libyam mitteret. imperator autem Areo- 
bindum cum:militibus numero exiguis, virum alioqui nobilem et pru- 
dentem, sed rei militaris rudem et inexpertum misit, atque una cum 
ipso Athanasium, Ármeniosque quam paucos, quibus Artabanes et ἴο- 
annes, Ársacidae, praefuerunt. Sergium tamen minime revocavit, imo 
ipsum atque Áreobindum una ambos Libyae duces esse iussit: ita ut 
Sergius adversus barbaros, qui in Numidia erant, Areobindus vero 
contra Manrusios, qui Byzacium tenebant, expeditionem susciperet. 
Areobindus ubi in Libyam venit, dimidiumque exercitus accepit, Io- 
annem Constantioli filium in Tzotzam et reliquos barbaros praeliatum 
misit. loannes adeo numeroso hostium exercitu conspecto, manus 
cum illis conserendas se cogi intellexit. graves autem cum Tzotza 
inimicitias gerebat, ita ut alter allerum conficere, atque ita demum 
perire exoptaret.  cerlainine igitur inito, uterque de medio exercitu 
- progressus, in se invicem irruerunt. ac Ioannes quidem arcum inten- 





CHRONOGRAPHIA. 327 


βουβῶνα τῷ Ἰζότζᾳ ἐπέτυχεν, ὃς μετ᾽ ὀλίγας ἡμέρας τέϑγηκεν. 
oí δὲ βάρβαροι πολλῷ ϑυμῷ ἐπὲ τοὺς πολεμίους χωρήσαντες, 
πλῆϑος üneigov ὄντες, τὸν τὸ ᾿Ιωάννην καὶ Ρωμαίους ánav- 

, vac ἀπέχτειναν. τοῦτον δὲ φασιν εἰρηχέναι" ἡδύν τινα 9a- C 
ἄνατον ϑνήσχω, τῆς εὐχῆς μου εἰς Ἰζότζαν πληρωϑείσης" καὶ 
ὃ Τζότζας μαϑὼν τὸν Ἰωάννου ϑάνατον, ἐν χαρᾷ ἐτελεύτη.. 
σεν. ϑνήσκει δὲ καὶ Ἰωάννης ὃ ᾿Αρμένιος. ὃ δὲ βασιλεὺς 
ταῦτα dxovgag περίλυπος γέγονεν" καὶ τὸν Σέργιον τὴς εἰυχῆς 
παραλύσας, μετεπέμψατο. ᾿Αρεοβινγδῳ δὲ μόνῳ τὴν τε 41ι:- 
ΙἸοβύης ἀρχὴν ἐνεχείρισεν. μετὰ δὲ δύο μῆνας Γογθαριός τις 
τῶν ἐν Νουμιδίᾳ καταλόγων ἡγούμενος δόλον μελετήσας κατὰ 
“αρεοβίνγδου, λαϑρα τοῖς Ἰαυρουσίοις ἐδήλου, ὅπως κατὰ 
Καρχηδόνος γωρήσωσιν. αὐτίκα γοῦν ἔκ τε Νουμιδίας xai 

Βυζακίου πολεμίων στρατὸς εἰς τὸ αὐτὸ ἀγηγερμένος ἐπὶ Ὁ 
15 Καρχηδόνα σπουδῇ ἤεσαν. ἡγεῖτο δὲ Νουμιδίων Κουντζίνας 
χαὶ Ἠαυδᾶς, Βυζακίων δὲ ᾿Ανταλᾶς. συνὴν δὲ αὐτοῖς καὶ 
Ἰωώννης ὅ τύραννος σὺν τοῖς στασιώταις ἀντὶ Ἰζότζα. ταῦτα 
γνοὺς ᾿Αρεύβινδος, Γυγϑθαρίῳ ὡς φίλῳ ϑαρρῶν τὸ στράτευμα 
παραδοὺς σὺν ᾿Αρταβανῃ καὶ ᾿Αρμενίοις κατὰ τῶν πολεμίων 
Δοξστελλεν. ὃ δὲ Γύγθαρις τὸν ξαυτοῦ μάγειρον ἐκ αυρου- 


8. ταῦτα om. A f. 10. Toy ipeóc À , Tor9ágióg vulg. 14. 
ἀγηγερμέγος À, ἐγηγ. vulg. 15. Ἀουνιτζίνας ἃ a f, Κουτζίνας 
vulg. 17. σιασιώταις ἔ, στασιασταῖς a, στιρατεώταις Vulg. 


dens, telum in dextrum Tzotzae ínguen direxit, ex quo paucis ab- 
hinc diebus extinctus est: barbari vero hostem cum inagno impetu 
adorti, cum ad numerum prope infinitum accederent, ipsum Ioannem 
omnesque Romanos ad unum occiderunt. hunc certe inter morien- 
dum dixisse aiunt: iucunda morte pereo, votis meis iam circa Tzo- 
tzam completis. ex adverso comperta Ioannis morte laetatus Tzotzas 
animam reddidit. Ioannes etiam Armenius in eo bello perit. his 
auditis tristatus imperator, Sergium dignitate abrogatum ad se revo- 
cat: Areobindo vero soli universam Libyae confert administrationem. 
caeterum vix duo menses transierant, cum Gottharius quidam , tironum 
catalogis praefectus, dolo in Areobindum composito, clam Maurusios 
movet, ut in Carthaginienses expeditionem suscipiant. confestim ita- 
que ex Numidiae et Byzacii partibus hostium copiae in condictuní 
locum collectae, summo bellandi desiderio Carthaginem versus profi- 
ciscuntur. Cunzinas et Eaudas Numidiis, Byzaciis Antalas praeficitur. 
adfuit cum ipsis in "l'otzae locum Ioannes tyrannus cum militibus. 
his cognitis, Gotthari velut amico confisus Areobindus exercitum 
omnem commendat , et adiuncto Artabane et Ármeniis cum hostibus 


P.179 


B 





338 . * ^ THEOPIIANIS 


σίων ὄντα πρὸς τοὺς βαρβάρους ἀπέστειλεν πρὸς “ἀνταλᾶν 
εἰπεῖν, ὡς αὐτῷ Γόγθϑαρις βούλεται τῆς Zfifivgc ὠρχῆς xowm- 
γὺν λαβεῖν. ὁ δὲ ᾿Ανταλᾶς τὸν μὲν λόγον ἀσμένως ἤκουσεν" 
ἀπεκρίϑη δέ, ὡς οὐκ ἀσφαλῶς διὰ μαγείρου τὼ τοιαῦτα διοι-. 


κεῖσϑαι. ταῦτα Γύγθωρις ὠκούσας, Οὐλίσϑεον τὸν αὐτοῦ δο- 5 


ουφόρον, ὡς πιστόν, πρὸς ᾿Ανταλᾶν ὄπεμψεν, παρακαλῶν 
αὐτὸν πλησιάσαι τῇ Καρχηδονὶ, ὅπως αὐτὸν τὸν ᾿Αρεύβινδον 
ἀνέλῃ. Οὐλίσϑεος δὲ τῷ Ανταλᾷ κρυφῇ συνέτυχεν, καὶ συν- 
εφώνησαν, ἵνα ὃ μὲν ᾿Ανταλᾶς τοῦ Βυζακίου ἄρχῃ, καὶ τὸ 
ἥμισυ τῶν ᾿᾿Αρεοβίνδου χρημάτων λάβῃ καὶ χιλίους πενταχο- 
σίους στρατιώτας “Ρωμαίους σὺν αὐτῷ: Γύγθαρις δὲ τὸ βα.- 
σιλέως ἀξίωμα λάβοι καὶ Καρχηδόνος τὸ κράτος. ταῦτα δια- 
πραξάμενος Οὐλίσϑεος, ἐπανῆκε πρὸς I'oy9agida. οἱ δὲ βάρ.-- 
βαροι κατὰ Καρχηδόνος σπουδῇ πολλῇ ἤἥεσαν. καταλαβόντες 
δὲ τὸ “έκεμον καὶ στρατοπεδευσάμενοι ἐν αὐτῷ τῇ ὑστεραίᾳ 
ἐπὲ Καρχηδόνος ἐχώρουν. ὑπαντεύσαντες δὲ τοῦ “Ρωμαίων 
σιρατεύματος, ὠπροσδοχήτως αὐτοῖς συνέβαλον, καὶ πολλοὺς 
τῶν ]Mavgovotcoy ἔχτειναν, ovg δὴ ὃ T'oyJagig κακίζων ἐπέ- 
σκωπτεν, ὡς ϑρασυνομένους, καὶ τὼ τῶν “Ρωμαίων πράγματα 


2. «“ιβίος vulg. .3. μὲν add. ex A. 5. Οὐλίϑεον Α. 8. 


τὸν ᾿Ανταλᾶν À e. 10. λάβῃ À, λάβοι vulg. 16. óna-* 


γήσαντες À. — 17. συνέβαλον À, συνέβαλλον vulg. 19. ϑρα- 
συνόμενοι À, ϑρασυνόμενος vulg. 


dimicaturum mittit. Gottharis ex famulitio coquum Maurusium ge- 
nere ad Antalam et barbaros destinat, qui referret , Gotthari in ani- 
mo esse, suae in Libyam potestatis collegam eum assumere.  Ántalas 
nuncium excepit laetus: respondit autem, haud tuto coqui manibus 
huiusmodi negotiam tractari. his acceptis Ulistbeum e satellitum nu- 
mero fidissimum ad Antalam Gottbaris remittit, precibus hoc agens, 
ut Carthagini vicinior factus, Areobindum e medio tollere conaretur. 
Ulistheus subinde cum Antala latenter congressus una paciscitur, ut 
Antalas Byzacii principatu occupato, facultatum  Areobindi mediam 
sumeret parlem, ac insuper ex Romanis militibus mille quingentos 
secum haberet: Gottharis autem, imperatoris assumptis insignibus, 
Carthagine solium imperii locaret. pactis huiusmodi firmatis, ad Got- 
tharim Ulistheus revertitur. hinc barbari accelerata expeditione, in 
Carthaginem irruunt: et primo quidem Decimum profecti, castra me- 
tati sunt, postridie ad ipsam Carthaginem applicant. a Bomanorum 
autem exercitu obviam facto excepti, ad inexpectatum descendunt 
praelium, quo plurimi Maurusiorum caesi. Romanos demum probris 
contuneliisque affectos, tanquam qui nimia freti audacia Romanam 
rem in discrimen adducerent, Gottharis 1nale accepit. caeterum Areo- 


CHRONOGRAPHIA. ' 2329 


εἰς κίνδυνον φέρειν. ὃ δὲ orófluvdog πέμψας πρὸς Kov»- V. 143 
εζίναν, παρεκάλει προδότην αὐτὸν γενέσϑαι ἸΠαυρουσίων" ὃ 
δὲ ὡμολόγησεν τοῦτο ποιεῖν. ἄπιστον γὰρ τὸ τῶν αυρου- 
σίων γένος πρός τε ἄλλους καὶ πρὸς * ἅπαντας. ταῦτα ᾿Αρεό- 
5 Biydoc τῷ Γόγϑαρι ἐθάρρησεν. ὃ δὲ παρήνει τῷ ᾿Αρεοβίνγδῳ 
τῷ Κουνεζίνᾳ μὴ πιστεύειν. Οὐλίσϑεον δὲ ἀποστείλας, v C 
᾿Ανταλᾷ ταῦτα ἐμήνυσεν. Γόγθαρις δὲ χτεῖναι τὸν ᾿Αρεύβιν.- 
do» λάϑρα διενοεῖτο, καὶ πείϑει τοῦτον ἐξελθεῖν τῆς Καρχη- 
δόνος, καὶ ἐν τῷ πολέμῳ εὑρεθῆναι. ὃ δὲ ᾿Αρεόβινδος ἀπει-- 
ιορὸς τοῦ πολέμου cv, τὰ ὅπλα περιβαλέσϑαι μὴ δυνάμενος, 
ἀνεβάλλετο. καὶ οὕτως ὃ χρόνος προῆλϑεν τῆς ἡμέρας" διὸ 
δὴ τὴν παράταξιν εἰς τὴν αὔριον ἀποϑέμενος, ἡσύχασεν. 
Γόγδαρις δὲ αὐτὸν ἐξεπίτηδες τὴν μέλλησιν ποιεῖσθαι vno- 
πτεύσας, ἅτε τῶν πραττομένων αἰσϑόμενος, ἐκ τοῦ ἐμφανοῦς 
15xar' αὐτοῦ ἐτυράννησεν. ᾿Αρεύβινδος δὲ κατὰ τάχος τὴν Καρ- D 
χηδόνα καταλιπών, καὶ φυγῇ χρησάμενος, εἰς γαῦν τε εἰσελ.- 
ϑών, ἐπὲ τὸ Βυζάντιον πορεύεσϑαι ἤμελλεν, εἰ μὴ χειμὼν 
μεταξὺ ἐπιγενόμενος διεκώλυσεν. ἀποστείλας δὲ ᾿41ϑανάσιον 
ἐν Καρχηδόνε, μετεπέμψατό τινας, ἐν οἷς xai ᾿Αρταβάνην, 
20 ὅστις πολλὰ παρῇνει τῷ ᾿Αρεοβίνδῳ, μήτε ἀναπεπεωκέναι μήτε 
δειλιαίγειν καὶ δεδιέναι τὸν Γογϑάριδα- ἀλλ᾽ ξαυτὸν ὁμοῦ 


2. αὐτὸν À, αὐτοῦ vulg. 21. δειλιαίνειν xai om. Α. . 


bindus Cunzinam, ut Maurusios proderet, per nuncium hortatus est: 
is autem se facturum recepit. Maurusiorum quippe gens, non in 
omnes modo, sed et in suos infidissima. haec Areobindus Gotthari 
fidenter aperuit. ille ne Cunzinae fidem daret, Areobinduim precari: 
tum Ulistheo iisso Antalae cuncta significat. Gottharis Areobindo 
ex insidiis vitam eripere animo volvens, Carthagine exercitum edu- 
cere suadet, et pugnam cum hostibus conserere. Areobindus, ceu belli 
inexpertus, et armis ferendis non assuetus, consilium differt: ita diei 
tempus elabitur: quare pugna in sequentem diem retardata, intra 
muros se continuit. Gottharis Areobindum quasi, quae instruerentur 
adversa, subodoratum, et idcirco moras ex animi proposito nectentem 
suspicatus, in manifestam adversus eum erumpit rebellionem. quare 
Carthagine extemplo relicta, fuga salutem sibi parat Areobindus, et 
conscensa navi, Byzantium, nisi tempore intercedente navigationem 
prohibuisset hiems, traiicere disposuit. interim Athanasio Carthagi- 
nem misso, ex ea quosdam evocat amicos, in quibus Ártabanes spe- 
ctatissimus. is Areobindum, ne animo concideret, aut. timore conster- 
neretur, vel Gottharim formidaret, sed potius ipse una cum caeteris, 


330 | THEOPHANIS- 


σὺν πᾶσι τοῖς ξαυτῷ ἑπομένοις ἱέναι, πρίν τε περαιτέρω ye- 
νέσϑαι κακόν, ὃ δὲ Γόγϑαρις τὸν ᾿“ρεόβινδον εἰς τοὺς στρα- 
τιώτας διέβαλλεν, ὡς ἀνανδρόν τε καὶ δειλὸν καὶ τὰς δόγας 
τούτοις μὴ βούλεσϑαι διδόναι. ὅ δὲ ᾿Αρεόβινδος σὺν τῷ “4ρ- 
ταβάνῃ καὶ τοῖς ἑπομένοις κατὰ Γογϑάριδος διῆλθεν. καὶ γί- 5- 
P. 180 ret. μάχη ἐν τε ταῖς ἐπάλξεσι xai ταῖς λοιπαῖς πύλαις. τῶν 
δὲ στρατιωτῶν οἱ πλεῖστοι οὐκ ἔγνωσαν τὰ ὑπὸ Γογθάρεδος 
μελετηϑέντα, καὶ συναγόμενοι κατ᾽ αὐτοῦ ὠὡπλίζοντο, ὃ δὲ 
"“Αρεόβινδος ἰδὼν ἀνθρώπους κτεινομένους, ἀήϑης ὧν τοῦ τοι- 
οὕτου ϑεώματος, τὴν δειλίαν οὐκ ἐνεγκῶν, ἔφυγεν, καὶ εἰς τὸ 
τὸ τῆς παραϑαλασσίας μοναστήριον, ὅπερ Σολομὼν ἐδείματο 
καὶ περιετείχισεν, ὡς φρούριον ἀσφαλές, εἰς αὐτὸ κατέφυγεν 
σὺν τῇ γυναικὶ καὶ τῇ ἀδελφῇ. τότε καὶ ᾿ρταβάνης φυ- 
γῇ ἐχρήσατο. Γόγθαρις δὲ κατὰ κράτος νικήσας, τὸ πα- 
Βλάτιον ἔλαβεν. μεταπεμψάμενος δὲ τὸν τῆς πόλεως ἀρχιερέα 15 
xai ᾿ϑανασιον, τὰ πιστὰ τῷ “Αρεοβίνδῳ ἐκέλευσε διδόναι, xai 
εἰς τὸ παλάτιον αὐτὸν ἀγαγεῖν, ἀπειλήσας πολιορκήσειν αὐτὸν 
ἀπειϑήσαντα, καὶ μηκέτε αὐτῷ ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τὰ πιστὰ 
δώσειν. ὅ δὲ παρὰ τοῦ ἐπισχύπου “Ῥεπαράτου τὰ πιστὰ λα- 
βών, τῷ Γογθϑάριδι εἰς ὄψιν ἤλϑεν, καὶ πρηνὴς πεσὼν ἔκειτο, a0 


- 1. ἑπομένοις À, ἑπόμενον» vulg. ἃ. xaxór À, xaxd» vulg. 
5. διῆλθεν A, ἦλθεν vulg. 19- Ῥεπαράτου Α b e, Ῥεπεά- 
του vulg. | 


qui partes eius tuebantur, contrarius iret, antequam malum latius ser- 
eret, hortabatur. ex adverso Gottharis Areobindum tanquam imbel- 
em ac pusillanimem, quique stipendia solvere nollet, apud milites 
traducebat. Areobindus autem cum ÁArtabane caeterisque, qui eum 
sequuti fuerant, contra Gottharim processit: et ad ipsa propugna- 
cula, turres, urbisque portas acri pugna dimicatum est. multi vero 
milites, eorum , quae Gottharis moliebatur, nescii, arma adver- 
sus eum arripuerunt. porro Áreobindus ubi homines occisos vi- 
dit, huiusmodi spectaculis minime assuetus, cum timorerh non am- 
plius ferret, fugae se cominittit, et in monasterium , quod Salo- 
mon ad mare extruxerat murisque tanquam arcem firmissimam mu- 
niverat, se cum uxore atque sorore contulit. tum vero etiam fugit 
Artabanes. at Gottharis victoriam per summam vim adeptus, pala- 
tium occupavit. tum urbis praesuli, ipsique Athanasio ad se accer- 
sitis denunciavit, ut fide publica data Areobindum ad palatium duce- 
rent, alioqui, si parere recuset, obsidionem minatur, nec ullam. eí 
salutis spem aut fiduciam superesse.  Areobindus igitur accepta ab 
episcopo Reparato fide, in Gottharís conspectum venit, procidensque 
ad eius pedes iacuit, et evangelia, in quibus iuratus episcopus fidem 





CHRONOGBRAPHIA. 331 


vj» ἱκετηρίαν αὐτῷ τὰ εὐαγγέλια προτεινόμενος, ἐφ᾽ q τὰ 
πιστὰ ὃ ἱερεὺς αὐτῷ δέδωκεν. ὃ δὲ Γύόύγθαρις τοῦτον ἀνὲ- 
στησεν, ὀμωμοκὼς αὐτῷ ἐπὶ πάντων μηδὲν αὐτῷ κακὸν ποι- 
té», ἀλλὰ τῇ ὑστεραίᾳ σὺν τῇ γυναικὲ καὶ τοῖς χρήμασιν 
δαὐτοῦ εἰς Βυζάντιον στέλλεσθαι. τὸν δὲ ἱερέα ἀποπεμψάμενος C 
᾿Αρεόβινδον καὶ ᾿ϑανάσιον συνδειπνεῖν ἐν τῷ παλατίῳ ἔλαβεν. 
ἐτίμησε δὲ τὸν “Μρεύβινδον, καὶ πρῶτον αὐτοῦ ἐπὶ τῆς στιβώά. 
δος κατέκλινεν. δειπνήσαντα δὲ αὐτὸν ἐν κοιτώνε καϑεύδειν 
ἐχέλευσεν.  dnocrsíÀAag δὲ Οὐλίσϑεον σὺν ἑτέροις τισὶ κωχύ- 
ιοονεά τε xai ὁλολυγμοῖς χρώμενον, τοῦτον ἔχτεδινεν. ᾿Ἄϑανα- 
σίου δὲ ἐφείσατο διὰ γῆρας. τῇ δὲ ἐπαύριον τὴν τούτου κε- 
φαλὴν τῷ ᾿ΑἸνταλᾷ ἔπεμψεν, τὰ δὲ χρήματα κατασχὼν ovdi» V. τήή 
τούτῳ xarà τὰς συνϑήχας δέδωχεν. ᾿Ανταλᾶς δὲ μαϑὼν τὰ 
εἰς ᾿Αρεύβινδον πεπραγμένα, καὶ τὰς τοῦ T'oy9agidog ἐπιορ- 
τὅ κίας λογισάμενος, Ἰουστινιανῷ τῷ βασιλεῖ προσχωρεῖν ἤϑελεν. Ὁ 
᾿Αρταβάνης δὲ τὰ πιστὰ λαβὼν nagd τοῦ Γογθάριδος εἰς τὸ 
παλάτιον σὺν τοῖς ᾿Αρμενίοις ἀνέβη, καὶ τοῦ τυράννου ὕπη- 
ρθέτης εἶναι ὡμολόγησεν. λάϑρα δὲ τοῦτον ἀνελεῖν ἐβουλεύετο, 
Γρηγορίῳ δὲ τῷ ἀνεψιῷ καὶ ᾿Αρτασηρίῳ τῷ δορυφόρῳ ϑαρ- 
20070ag τὸ βούλευμα, ἔφη αὐτῷ Γρηγόριος" νῦν σοί, "fora 


“. ἐτίμησεν Α, ἐπετίμησεν vulg. 9. χωχύογτά τὸ Δ, xoxxvoy- 
τά τὲ vulg. — 10. ᾿ϑανασίου Δ, ᾿Αϑαγνασίῳ vulg. 19. “4ρα- 
τασιρίῳ Α. 


οἱ dederat, pro supplice libello porrexit. Gottharis ipsum erigens 
nullum ei malum inferendum coram omnibus iuravit: sed postera 
die ipsum cum uxore et facultatibus Byzantium remittendum: quin 
etiam episcopo dimisso, Areobindum et Athanasium ad coenam secum 
in palatio invitavit.  Areobindum itaque ,honorificentissime accepit, 
et ut. primus toris accumberet, rogavit: et. bene coenatum in ducis 
cubiculo dormire iussit: ubi: Ulistheo et quibusdam aliis summissis 
eiulantem et querelas voces cum lacrimis emittentem interfecit. 
Athanasio certe senectutem reveritus pepercit. sequenti luce caput 
interfecti misit ad Antalam: ex facultatibus autem eius nullam ex 
inito pacto partem assignavit. Antalas de perpetratis adversus Areo- 
bindum et de Gottharis periurio certior factus, ad imperatoris lusti- 
niani partes transire decrevit. Artabanes autem, accepta Gottharis 
fide, in palatium se cum Armeniis transtulit, et tyranno operam lo- 
care pollicitus est, licet ei mortem latenter inferre machinaretur. 
porro cum Gregorio nepote, et Artaserio satellite communicato con- 
silio, dixit Gregorius: dignitatem Belisarii omnem soli tibi nunc vin- 
dicare comparatum, Ártabanes, numerosum siquidem exercitum, in- 


38. THEOPHANIS 


βάνη, πάρεστι μόνῳ τὸ Βελισαρίου ἀναδήσασθαι κάλλος. ὃ 
μὲν γὰρ στρατιών r6 καὶ χρήματα μεγάλα παρὰ βασιλέως 
λαβὼν καὶ ἄρχοντας συνεπομέγους, καὶ στόλοκ οἷον οὐδέποτέ 
τις ἠχηκόει, πόρῳ πολλῷ τοῖς “Ῥωμαίοις τὴν “ιβύην ὑπόφο- 
Qo» κατεστήσατο: x)» δέ, ὡς ἐξ ἀρχῆς πάλιν γέγονεν εἰς τὸ 5 
Ρ. 181 ἀρχαῖον “ιβύη ἀποστήσασα, ἐν σοὶ μόνῳ χεῖται ταύτην πά- 
λὲν τῷ βασιλεῖ προσενεγκεῖν, καὶ τὰ πράγματα διασώσασϑαι. 
λογίζου δὲ τὸ σοῦ γένος, ὅτε ᾿Δρσακίδης ἀνέχαϑεν, καὶ ὅτι εὐ- 
γενὴς ὦν, ὠνδραγαϑίζεσϑαι ἀεὶ πρέπεις, καὶ πολλὰ ἔργα ὑπὲρ 
ἀρετῆς ἐπιδεικνύειν. νέου γὰρ σοῦ ὄντος, ἐνθυμήϑητι ὡς ᾿Αἰκά- 10 
κίον τὸν. ᾿Δρμένιον ἄρχοντα, καὶ Τζίτζαν τὸν Ρωμαίων στρα- 
τηγὸν ἐν πολέμοις ἔχτεινας, Χοσρόῃ τε τῷ βασιλεῖ τῶν Περ- 
σῶν συνεστράτευες. τοιοῦτος δὲ ὧν μὴ περιΐδης τὴν ᾿Ρωμαί- 
ων ἀρχὴν ὑπὸ κυνὸς μεϑύοντος χατεχομένην. ἐγὼ δέ σοι 
καὶ ᾿Αρτασήριος ὅσα εἰς δύναμιν ἐπιτάττοντι ὑπουργήσομεν" 15 
ΒΓόγϑαρις δὲ τὸν ᾿ἀρταβανην ἡγεῖσϑαι τοῦ στρατοῦ, ἐπί τε 
᾿Ανταλᾶν xai ιαυρουσίους τοὺς ἐν Βυζακίῳ ἐκέλευσε χωρεῖν. 
συνῆν δὲ αὐτῷ καὶ ὃ Ἰωάννης ὃ τῶν στασιαστῶν ἄρχων, xui 
Οὐλίσϑεος ὃ δορυφόρος" εἵποντο δὲ αὐτῷ καὶ Πανυρούσιοι, 
ὧν Κουνεζίνας ἦρχεν. συμβαλὼν δὲ τῷ ᾿Αταλᾷ xai τοῖς Bag- ao 


2. στρατιάν τὲ À , στρατείαν τε vulg. 4. ἠκηχόεε Δ, ἀχηχόεε 
vulg. 9. πρέπεε À b, fort. recte. 10. σοῦ add. ex A. 
ὡς À, ὅσα vulg. 13. τὴν "P. Δ, τῶν 'P. vulg. 20. ὧν] 
οὗς À f. 


gentesque divitias, nobilesque viros comitantes, classemque, qualem 
adhuc nullus audiverat , ab imperatore sibi traditam accipiens, vix 
multo labore Libyam Romanis vectigalem reddidit. nunc vero cuin 
haec provincia rebellans in pristinum statum denuo reciderit, eam 
ad imperatoris obsequium reducere, resque omnes e manifesto discri- 
mine servare, in te situm est. genus tuum mente reputa: ut ex Ár- 
sacidum antiqua prosapia natus prae te sanguinis fers nobilitatem, et 
fortiter ubique te gerere, et virtutis praeclara facinora passim prodere 
te decet. memorare iuvenilibus annis Acacium Armeniae magistratum, 
et Tzitzam Romanorum ducem consertis in bello manibus te sustu- 
lisse, et sub Chosroe Persarum rege te subinde militasse. talis igi- 
tur cum sis, Romanorum imperium ab ebrioso cane occupari, ne diu- 
tius patiaris. quae in nostra sunt potestate, si iusseris, ego et Arta- 
serius exhibebimus. Gottharis autem Artabanem exercitui praefecit, 
et in Antalam reliquosque Maurusios Byzacium detinentes proficisci 
imperat. oannes quoque rebellionis auctor et princeps, nec non 
Ulistheus satelles comitabantur. sequuti sunt pariter Maurusii, quo- 
rum dux Cunzinas. cum Antala itaque et barbaris conserta pugna, 





CHRONOGRAPHIA. 333 


βώροις, τούτους ἐτρέψατο. ἐϑελοκακήσας δὲ Ldgrafavgg ἐκ 
τοῦ αἰφνιδίου, στρέψας τὸ βάνδον εἰς τὸ στρατόπεδον ἤλαυνεν. 
Οὐλίσϑεος δὲ χτεῖναι τοῦτον εἰς τὸ στρατόπεδον διενοεῖτο. 
᾿Αρταβάνης δὲ ἔφασκεν δεῖσαι, μὴ ἐξ ᾿Αδραμύτου τῆς πόλεως 
βέξελθόντες οἱ βάρβαροι βοηϑήσωσι τοῖς ἐναντίοις, καὶ ἀνήκε- 
στα ἔργα εἰς ἡμᾶς πράξωσιν’ ἀλλὰ Γογϑάριδα σὺν παντὶ α 
τῷ στρατῷ ἐληλυϑέναι, καὶ οὕτως πάντας ἑλεῖν. xai dva- 
στρέψας εἰς Καρχηδόνα τῷ τυράννῳ ταῦτα ἀπήγγειλεν. ὃ δὲ 
τύραννος τῷ Πασιφίλῳ βουλευσάμενος, ἅπαντα μὲν διενοηϑὴ 
τοτὸν στρατὸν ἐξοπλίσαι, καὶ σὺν αὐτῷ στρατεύσασϑαι, φύλα- 
κάς τε μύνους τῇ πόλει καταλιπεῖν. καϑ' ἑχάστην δὲ ἡμέραν 
πολλοὺς νήρει ὃ Γόγϑαρις ἐξ ὑποψίας. ἐξελθὼν δὲ τῆς 
Καρχηδόνος ἐν προαστείῳ, οὗ δὴ στιβάδες ἦσαν ἐκ παλαιοῦ 
τρεῖς, ἐν αἷς κατεκλίϑη σὺν ᾿Αρταβαάνῃ καὶ ᾿Αϑανασίῳ καὶ 
t5 Πέτρῳ τῷ δορυφόρῳ τοῦ Σολομῶνος. ᾿Αρταβάνης τοίνυν τὸν. 
καιρὸν ἐπιτήδειον εἰς τὸν τοῦ τυράννου φόνον οἰόμενος, Γρη- 
γορίῳ τε καὶ ᾿ΑΙρτασηρίῳ καὶ δορυφόροις πιστοῖς τισὲ τὸ πρᾶ- Ὁ 
γμα ἐθάρρησεν" καὶ τοὺς μὲν δορυφόρους σὺν τοῖς ξίφεσιν 
ἔνδον ἐκέλευσεν γενέσϑαι. ἀρχόντων γὰρ ἐσθιομένων ὕπισϑεν 
αοἑστάναι δορυφόρους νόμος ἦν. ἐγχειρεῖν δὲ ἄφνω τὸ πρᾶγμα 
ἐκέλευσεν, ἡνίκα αὐτὸς τὸν καιρὸν αὐτοῖς διὰ νεύματος ποιῆσοι, 


1. ἐτρέψατο A, ἔτρεψεν vulg. 14. ἐν αἷς A, dy oig vulg. 
17. t:0i] τρεσὲ A. 


barbari vertuntur in fugam.  Artabanes repentina ignavia motus, ver- 
sis retro bandis, in castra remeavit.  Ulistheus vero eum in castris 
interficere meditabatur. at ne barbari urbe Adramyto egressi hosti 
suppetias ferrent, suosque irreparabili malo mulctarent, Artabanes se 
timuisse aiebat: proinde necessum fuisse, ut ipse Gottbaris cum uni- 
verso,exercitu adveniret, atque ita demum inimicos penitus deletum 
iri. et Carthaginem reversus isthaec omnia tyranno renunciavit. qui 
consulto super his omnibus Pasiphilo, universum quidem exercitum 
instruere, et cum eo in pugnam progredi, solos vero custodes Car- 
thagine relinquere decrevit. singulis autem diebus plures haud alia 
uam suspicionis causa morti tradebat Gottharis: qui demum Car- 
thagine egressus, in suburbium, ubi triclinium, sive tres tori iam 
olim strati fuerant, in eis cum Artabane Athanasio et Petro Salomo- 
nis satellite recubuit.  Artabanes igitur tempus ad conficiendam ty- 
ranni caedem opportunum ratus, Gregorio ét Artaserio, ac satelliti- 
bus quibusdam consilium suum patefecit: ac satellites quidem cum 
gladiis intus adesse iussit (ducibus enim in mensa accumbentibus 
satellites pone astare mos erat) et derepente rem tum demum aggre- 


334 THEOPHANIS 


τὸν ᾿Αρτασήριον κελεύσας πρῶτον τοῦ ἔργου ἔχεσθαι. τῷ δὲ 
Ψ. 145 Γρηγορίῳ ἐπέταττεν τῶν ᾿Αρμενίων πολλοὺς τοὺς εὐτολμοτά- 
τους ἀπολεξάμενον εἰς τὸ παλάτιον παρεῖναι τὰ ξίφη μόνα 
ἐπιφερομένους, καὶ αὐτοῖς τὰ βουλεύματα μηδενὲ ἐξειπεῖν, 
Ῥ,᾿ι8λ προϊόντος δὲ τοῦ πότου, καὶ τοῦ Γογθϑάριδος καταβεβρε.- 5 
yuévov τῷ οἴνῳ, ᾿Αρτασήριος σπασάμενος τὸ ξίφος κατὰ τοῦ 
τυράνγου ἐχώρει. εἷς δὲ τῶν oixezoy ἰδὼν τὸ ξίφος γυμνόν, 
ἀνέκραγε, τί τοῦτο, ὦ βέλτιστε; λέγων. ὁ Γύγθαρις στρέ- 
ψας τὸ πρόσωπον εἰς αὐτὸν ἔβλεπεν. ᾿“ρτασήριος δὲ αὐτὸν 
τῷ ξίφει ἔπαισεν, καὶ τὴν δεξιὰν χεῖρα αὐτοῦ ἀφεῖλεν.  drva- 10 
πηδήσαντα δὲ τοῦτον ᾿ρταβάνης μάχαιραν σπασάμενος ἐν τῇ 
τοῦ τυράννου πλευρᾷ ταύτην ἔπηξεν ἄχρι τῆς λαβῆς, καὲ 
τοῦτον ἄφνω ἀνεῖλεν, τότε ᾿Αρταβάνης τὸν ᾿ϑανάσιον ἐπι- 
μελεῖσϑαι τῶν ἐν τῷ παλατίῳ χρημάτων, καϑὼς ini 4feto- 
βίνδου, ἐκέλευσεν. ἐπεὶ dà οἱ φυλαχες τὴν τοῦ Γογθώριδος 15 
Βτελευτὴν ἔμαϑον, Ἰουστινιανὸν ἀνεβόων καλλίνικον βασιλέα. 
τόντεῦϑεν οἱ τῷ βασιλεῖ εὐνοηκότες, εἰσπηδήσαντες εἰς τὰς τῶν 
στασιαστῶν οἰκίας, τούτους ἔκτειναν. Ἰωάννης δὲ σὺν τοῖς 
Οὐανδήλοις εἰς τὸ ἱερὸν καταφεύγει, ovc ᾿Αρταβάνης τὰ ni- 
στὰ δοὺς καὶ é&ayayoy, εἰς Βυζάντιον ἀπέστειλεν. γέγονε dà ὅλο 
τοῦ τυράγνον φύγος μετὰ τριάχοντα ἕξ ἡμέρας τῆς τούτου 


s τὸ μὲν βούλευμα A. 10. ἔπεσεν e f. 13. ἄφγω Δ, 
qe vulg. ἀνεῖλεν a, &ytiloy vulg. 


di, cum ipse tempus adesse innuisset; Artaserium antem primum operi 
manum admovere mandavit. ad haec Gregorio praecepit, ut deleetos 
Armeniorum audacissimos gladiis solis accimctos ad palatium deduce. 
ret, nulli tamen ex illis propositum aperiret. ergo compotationibus 
longius procedentibus, ipsoque Gotthari vino iam probe madido, Ar- 
taserins nudato ense in tyrannum irruit. ex famulis autem quidam 
ubi ensem educi conspexit, simul exclamavit: quid hoc, o bone, di- 
cens. OGottharis interim verso ad eum vultu respiciebat : una vero 
gladio percussit Ártaserius, et eius manum dexteram ampotavit. exilit 
extemplo Gottharis, et pariter Artabanes: hic vero nudatum ensem in 
tyranni latus impulsum ad capulum usque infixit: atque ita simul 
ambo sustulerunt. mox Athanasium, ut prius sub Areobindo egerat, 
facultatum in palatio repositarum curam gerere iubet Artabanes. nun- 
ciata porro Gottharis morte, fustinianum imperatorem victorem et 
triumphatorem custodes proclamarunt. irruentes subinde in seditio- 
sorum domos, qui in imperatoris partes inclinabant, eos occiderunt. 
loannes autem cum Vandalis in templum se recepit, quos data fide 
eductos Ártabanes misit Byzantium.  tyrauni caedes ab excitata eius 





CHRONOGRAPHIA. 335 


τυραννίδος, ὄδνγνεακαιδέκατον ἔτος Ἰουστινιανοῦ ὑπάρχον. 
"oraBuvng δὲ ἐκ τούτου κλέος μέγα περιεβάλετο εἰς πάντας 
ἀνθρώπους. Περίεκτα δὲ 7j ᾿Αρεοβίγδου γυνὴ μεγάλα δῶρα 
τῷ ᾿Αρταβάνῃ ἐδωρήσατο. ὃ δὲ βασιλεὺς τοῦτον στρατηγὸν 
5 ιβύης ἐποίησεν. ἁπάσης. ὃ δὲ ᾿Αρταβάνης μετ’ οὐ πολὺ 
παραιτησάμενος πρὸς βασιλέω εἷς Βυζάντιον ἦλϑεν, καὶ ὃ Ba- C 
σιλεὺς Ἰωάννην τὸν Πάππου ἀδελφὸν στρατηγὸν “ιβύης κατέ- 
στησεν. ὃ δὲ ᾿Ιωάννης τὴν Afifvgv καταλαβών, κατὰ ᾿Ανταλῶ καὶ 
ἸΠαυρουσίων τῶν ἐν Βυζαχίῳ ἐπεστράτευσεν, καὶ τούτους πολε- 
10 μήαας γίκην ἤρατο, καὶ πολεμίους πολλοὺς ἔκτεινεν, καὶ τὰ ση- 
μεῖα, ἅπερ Σολομῶνος οἱ βάρβαροι ἔλαβον, ἀφελόμενος ἐξ αὐ- 
τῶν, τῷ βασιλεῖ εἰς Βυζάντιον ἔπεμψεν. τοὺς δὲ λοιποὺς τῶν 
βαρβάρων ἐδίωξεν τῆς Ῥωμαίων ἀρχῆς. χρόνῳ δὲ ὑστέρῳ οἱ 
“ευάσϑαι στρατῷ μεγάλῳ ἐκ τῶν ἐπὲ Τριπόλεως χωρίων εἰς 
15 Βυζάκιον ἀφικόμενοι τῷ ᾿Αἰνταλᾷ ἡνώϑησαν, οἷς Ἰωάννης ἀπα»-- 
τήσας ἡττήϑη, καὶ πολλοὺς ἀποβαλὼν εἰς Καρχηδόνα ἐπανῆ- 
κεν. οἱ δὲ βάρβαροι μέχρι Καρχηδόνος κατελθόντες, τὰ ἐκεί. Ὁ 
γῆς χωρία ἐληΐσαντο. ὕστερον δὲ. Ἰωάννης τῶν στρατιωτῶν 
τὴν προϑυμίαν διήγειρεν, καὶ Ἰαυρουσίους τε καὶ ἄλλους, 
20xaj τοὺς ὄντας σὺν τῷ Κουνεζίγᾳ εἰς συμμαχίαν λαβών, καὶ 


^ 


2. περιεβάλετο À, περιεβάλλετο vulg. 5. μετ᾽ οὗ A, μεϑ' o) 
vulg. τή. “ευαϑαὶ Α f. 15. οἷς À, ὃ à vulg. 19. die- 
γείρας À. Δ. τοὺς ὄντας] τοσούτους A e. . 


tyrannide post sex et triginta dies decitho nono lIustiniant anno con- 
tigit. ex facinore vero tam praeclaro magnum apud homines omnes 
nomen Artabanes sibt promeruit. et quidem Periecta Areobindi con- 
iux ampla munerum liberalitate eum prosequutus est: quem impe- 
rator universae Libyae ducem instituit. haud multo tamen post in- 
tervallo eo munere se abdicans ad imperatorem Byzantium perrexit. 
imperator vero loannem Pappi fratrem Libyae ducem declaravit. Io- 
annes ubi in Libyam advenit, adversus Antalam et Maurusios Byzacium 
occupantes arma movit, iisdemque profligatis victoriam retulit, ho- 
stium plurimos tradidit neci, signaque Salomoni a barbaris sublata 
eis ipse eripuit, et Byzantium ad imperatorem misit. praeterea bar- 
barorum reliquos e Romanis finibus expulit. postremo tandem tem- 
pore Leuastharum ingens exercitus ex T'ripolitanis agris prorumpens 
Ántalae adiunctus est: in quem cum adversam aciem opposuisset lo- 
annes, evasit inferior, multisque suorum desideratis répetiit Cartbagi- 
nem. elati victoria barbari Carthaginem usque vicis et oppidis eius 
passim direptis sese effuderunt. excitatis demum militum suorum 
animis, et quum Maurusiis aliis, tum qui sub Cunzina promereban- 


336 - . C[HEOPHANIS 


« πφούτους πολεμήσας, ἔτρεψεν, καὶ δίωξιν μεγάλην ποιηαάμεγος 
πολὺ πλῆϑος ἀνεῖλεν. οἱ dà λοιποὲ εἰς τὰς ἐσχατιὰς τῆς “1:6 
: βύηξ ἔφυγον, καὶ οὕτως τὰ πράγματα ἐν «Πιβύῃ εἰρήνης βα- 
τ νον δείας ἔτυχον.. 
Α.Μ.69.) ' “Ιεροσολύμων ἐπισκόπου Ἰωάννου ἔτος α΄. 5 
P.183 ^ Τούτῳ τῷ ἔτει ὃ τῶν Ἰβήρων βασιλεὺς Ζαμαναρσὸς gÀ- 
Υ. ιή46ϑεν ἐν Κωνσταντινουπύλεει πρὸς τὸν εὐσεβέστατον βασιλέα" 
ἸΙουστινιανὸν μετὰ τῆς γυναικὸς χαὲὶ τῶν συγκλητιχῶν αὐκοῦ, 
παρακαλῶν αὐτὸν τοῦ εἶναι αὐτὸν σύμμαχον Ῥωμαίοις xat 
φίλον γνήσιον; ὃ δὲ βασιλεὺς τὴν τοιαύτην προαΐρεσι» ᾧπο- 10 
B δεξάμενος, πολλὼ αὐτὸν ἐφρλοτιμήσατο καὶ τοὺς αὐτοῦ pguy- 
χλητικούς" ῥμοίως δὲ 5 αὐγοῦστα τῇ αὐτοῦ γυναικὶ κόσμια 
παντοῖα διὰ μαργαριτῶν ἐχαρίσατο, καὶ ἀπέλυσεν αὐεοὺς ἐν 
εἰρήνῃ εἰς τὴν ἰδίαν βασιλείαν. τς | 
A.M.6o38 . Ῥώμης ἐπισκόπου "yangro? ἔτος a.. 15 
! | Τούτῳ τῷ ἔτει ἔπαϑεν ὑπὸ “ϑεομηνίας Πομπηϊούπολις 
τῆς ἸΠυσίας. ἐσχίσϑη γὰρ ἢ yr ὑπὸ τοῦ σεισμοῦ, καὶ ἐχαὼ- 
, 95 τὸ ἥμισυ τῆς πόλεως μετὰ τῶν αἰχητόρων. καὲ ἤσαν ὑπὸ 
τὴν γῆν, καὶ φωνωὶ αὐτῶν ἠἤχούοντο βοώντων: ἐλεηϑῆναι. καὲ 


8 


- 


ec 


|. ἔξρεψεν Δ, ἔστρεψεν | vulg. xai δέωξιν .— -— ἀνεῖλεν 
. om, ἃ. 6. Ζαμαναρζος ἃ f. . ἀνῆλϑεν a. 9. Ῥωμαίοις 
Ὁ e, Ῥωμαίων vulg. - 10. δεξάμενος a. 12. αὐτοῦ Α, ξαυ- 
* . τοῦ vulg. . 19. βοώντων add. ex A. , 


»» φ 


tur, in auxélium .accitis, acre bellam ip eos movit, fagavit, et losffius 
diutiusque fugientes insequutus, magnat eorum edidit stragem.  re- 
liqui vero in extremis Libyae finibus: palantes se'receperunt. hoc 
pacto tandem res Libycae tragquillam pacem consequutae sunt. 

A. C. 527 Hierosolymorum episcopi loannis annus primus. ' . 

Hoc anno rex lIberorum Zamanarsus ad piissimum imperatorem 
Iustinianum cum uxore et aulicis cunctis Cpolim accessit, in Roma- 
norum societatem et fidam amicitiam admitti deprecatus. imperator 
probato eius proposito, ipsum et aulicos dignis homoribus excepit: 
similiter augusta varium mundum et ex gemmis ornatum eius uxori 
largita est: atque ita demum imperator ipsos iu regnum proprium 
remisit. 

A. C. 528 Romae episcopi Agspeti annus primus. 

Hoc anno Mysiae civitas Pompeiopolis plaga caelesti percussa in- 
gens damnum passa est. scissa enim magna concussione terra civita- 
tis pars media ipsis cum civibus absorpta est: erantque illi miserum 
in modum ruderibus obruti, et ut alii misererentur, lugubri voce im- 
plorare audiebantur. effodiendis autem et eruendis illis multa con- 





CHRONOGRAPHIA. , 337 


πολλὰ ἐδωρήσατο ὃ βασιλεὺς πρὸς τὸ ἐκχοηϑῆναι καὶ βοηϑη-. « 
ϑῆναι αὐτούς, καὶ τοὺς ζητήσαντας ἐφιλοτιμήσατο. Ι 

Tq δ᾽ αὐτῷ ἔτει παρέδωκεν Ἰουστινιανὸς τοῦ ψάλλερϑαε " 
ἐν ταῖς ἐχκλησίαις, τὸ" — ὁμονογενὴς υἱὸς καὶ λύγος. ϑεοῦ,. . 

5 ἐποίησε δὲ καὶ τὸ ῳῷρολόγιον τοῦ ἹΠιλίου. o. 0? 
Ἀωναταντινουπύλεως ἐπισκόπου ᾿Ανϑίμου ἔτος a. Δ.Μ.6029 
Τούτῳ τῷ ἔτει Ἐπιφανίου ἐπισκόπου τελευτήσαντος μηνὶ Ὁ 

Ἰουνίῳ εἰ, ἰνδικειῶνος ἐε΄, ἐπισκοπήσαντος ἔτη 1g, καὶ μῆνας y, 
᾿άνϑιμας αἱρετικὸς ἐπίσκοπος Τραπεζουντίων μετετόϑη ἐν Κων- 
E οσταντινουπόλει. ᾿γαπητὸς δὲ ὃ ἐπίσχοπος “Ῥώμης ἐν τούτῳ τῷ’ 
χούνῳ ἀἐνελϑὼν ἐν Κωνσταντινουπύλει σύναδον ἐκρύτησεν 
κατὰ τοῦ δυσσεβοῦς Σευήρον καὶ Ἰουλιανοῦ “ΑἸλιχαρνασέωςῬ. 184 
καὶ τῶν λοιπῶν Θεοπασχιτῶν“ ἐν οἷς καὶ Ἴάνϑιμος ὁ ἐπί- 
σκοπὸς ωνσταντινουπόλεως, οὸς ὅμόφρων αὐτοῖς καϑαιρεϑείς,. 
r 5 ἐξεβληϑη, ἐπισκοπήσας μῆνας c£, καὶ ἐχειροτογνήϑη ὠντ᾽ αὐταῦ 
ηναᾶς πρεσβύτερος καὶ ξενοδύχος τῶν Σαμψὼν ὑπὸ ᾿Αγαπῃ- 
τοῦ τοῦ πάππα Ῥώμης. "Wyangróe δὲ ὃ ἐπίσκοπος Ῥώμης ἐν 
Βυζαντίῳ Qv ἐχκοιμήϑη, καὶ ἐχειροτονήϑη ἀντ᾽’ αὐτοῦ “Σίλβε- , 
στῷος ζήσας ἔτος ἕν. | 
2. ἐχχοηϑήναι À , ἐχχωηϑήγαε vulg. ἃ. ζήσαντας À. ᾿ 5. 
xnagna h. 1. lacuna intercedit in optinso codice A, cuius aucto- « 
ritate destituti sumus usqüe ad p. 197.. ed. Par. B. 1. 4. ἐργαζο-- 
μένων. — 8. ἐπισκοπήσας e. . 14. αὐτοῖς e, αὐτῶμ vulg. — 15. 


τῆς βαφιλίδος post ἐξεβλήϑη add. Δ. 16. Σαμψων» b, Σαμψὼ 
vulg. 17. ᾿Μγαπητὸς — — "Pouge om. f. u 


4ulit imperator, et qui eos per ruinas et rudera inquirerent imnaximis 
donis excepit. , . 

Hoc etjam anpo Iustinianu$ modulum hunc, unigenitus filius et 
dei verbum, ἃ se compositum ecclesiis decantandum tradidit. in Mi- 
lio quoque horologium posuit. 

Cpoleos episcopi Anthimi annus unicus. À. C. 529 

' Hoc anpo Epiphanio praesule mensis Iunii die quinto, indictione 

decima quinta, post episcopatus annos sexdecim et menses tres vivis - 
erepto, haereticus Anthimus Trapezuntinus episcopus iu sedem Cpoleos 
translatus est. Romanus autem pontifex Agapetus Cpolim hoc anno 
profectus, adversus impium Severum, et Halicarnassi antistitem Iulia- 
num, et reliquos alios Theopaschitas concilium convocavif: ex his 
Anthimus Cpoleos episcopus tanquam eorum sententiae particeps, cum 
sedem mensibus decem tenuisset, munere abdicatus et depulsus est. 
Menas vero presbyter et hospitii, cui Sampson nomen, praepositus a 
Romano pontifice Agapeto in eius locum ordinatus.  Homanus ille 
pontifex Ágapetus Byzantii moram agens in domino quievit. annum 
unum tenuit pontificatum : et in demortui vicem consecratus est Sylve- 
ster: qui anno solo vixit. 


Theophanes. 22 


338 THEOPHANIS 


A.M.6o030 Ῥώμης ἐπισχόπου Σιλβέστρου, Ἰζωνσταντινουπόλεως Mya, 

Β᾽ ἡλεξανδρείας Γαινᾶ ἔτος a. 

Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὲ Δεκεμβοίῳ κζ΄ ἐνδικτιῶνος ngo gc 
' γέγονε τὰ πρότερα ἐγκαίνια τῆς μεγάλης ἐκκλησίας " καὶ ἐξὴλ- 
ϑὲν ἡ Arr ἀπὸ τῆς ἁγίας ᾿Αναστασίας, καϑημένου ηναᾶ τοῦ 5 
V.142 πατριάργου ὃν τῷ βασιλικῷ ὀχήματι, καὶ τοῦ βασιλέως συλ- 
λιτανεύοντος τῷ λαῷ. γίνονται οὖν ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς καύ- 
σεως τῆς ἁγιωτάτης μεγάλης ἐχχλησίας μέχρε τῶν ἐγκαινέων 
ἔτη πέντε, μῆνες ια΄, καὶ ἡμέραι t. | 
A.M. 6031 Ῥώμης ἐπισκόπου Βιγιμίου, ᾿Αλεξανδρείας Θεοδοσίου io 
ἔτος α΄. ' : 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἐκίνησαν οἱ Βούλγαροι, dvo δῆγες μετὰ 
πλήϑους Βουλγάρων xai δρούγγου, εἰς τὴν “υσίαν καὶ DMv- 

Ὁ σίων, στρατηλάτου ὄντος τῆς Πῖυσίας Ἰουστίνου καὶ τῆς Σκυ- 
ϑίας Βαουδαρίου. οἵ τινὲς ἐξελθόντες κατὰ τῶν Βουλγάρων, 15 
συνέβαλον πόλεμον, xai ἐσφαγη Ἰουστῖνος ὃ στρατηλάτης ὃν 
τῷ πολέμῳ, καὶ ἐγένετο ἀντ᾽ αὐτοῦ ὃ ἹΚωνστανεῖνος 6 Φλω- 
ρεντίου" καὶ ἤλϑον οἱ ᾿Βούλγαροι ἕως τῶν μεμῶν εῆς Θρά- 
xnc. καὶ ἐξῆλθεν κατ᾽ αὐτῶν ὃ στρατηλάτης Ἰλλυρικοῦ ᾿Αχούμ, 

ó Οὖννος, ὃν ἐδέξατο ὃ βασιλεὺς ἀπὸ τοῦ βαπτίσματος: καὶ ο 
μέσον λαβόντες τοὺς Βουλγάρους ἔκοψαν αὐτούς. καὶ ἀπέκτει- 


3. xt] εξ b f. 12. Ὠούλγᾳροι alii codd., BovlydQtig vul;z. 
20. φωτέσματος 3. — * 21. λαβόντες] βαλόνιες vulg. . 


À. C. 53o Romae Sylvestri episcopi annus unicus, Cpoleos Menae episcopi 
annus primus, item Alexandriae Gaenae episcopi. 
Hoc anno mensis Decembris die vigesimo septimo, indictione prima, 
priora magnae ecclesiae peracta sunt encaenia. processit vero supplican- 
tis populi coetus e sanctae Anastasiae templo, patriarcha Mena in im- 
eratoris curru sedente, et ipso imperatore inter plebem procedente. ab 
incensae igitur sanctissimae ecclesiae die ad eius dedicationem anni 
quinque, menses undecim, et dies decem intercesserunt. 
A.C.531 Bomae episcopi Vigilii, Alexandriae episcopi Theodosii annus 
primus. - 
Hoc anno Bulgari reges duo cum Bulgarorum innumera multitu- 
dine et drungo in Scythiam et Mysiam, militiae magistceum in Mysia 
Iustino, et in Scythia Baudario agente, arma moverunt. isti Bulgi- 
ris in adversum progressi, commiserunt praelium, in quolustinus mi- 
litiae magister cecidit, in cuius locum Constantinus Florentii filius 
suffectus est: οἱ ad partes usque Thraciae irruperunt Bulgari. in eos 
autem Acum patria Unnus, quem e sacro fonte suscepit imperator, per 
Illyricum militiae inagister, expeditionem suscepit: igitur Romaui Bul- 


CIIRONOGRAPIIA, 339 


vay πλήϑη nolla. xai ἐξετίναξαν πᾶσαν τὴν πραῖδαν, καὶ &vi- 

κησαν κατὰ κράτος, φονεύσαντες καὶ τοὺς δύο ῥῆγας αὐτῶν. 

καὶ ἐν τῷ ὑποστρέφειν αὐτοὺς μετὰ χαρᾶς ὑπήντησαν αὐτοὺς 

ἄλλοι Βούλγαροι, καὶ ἐσώκισαν αὐτοὺς φεύγοντας, Ιζωνσταν- P. 185 
5 zivoy καὶ τὸν ᾿Ακοὺμ καὶ Γοδίλλαν. καὶ ὃ μὲν Γοδίλλας μειὰ ᾿ 

τοῦ παραμηρίου αὐτοῦ xowyac τὸν σωκόν, ἐξήλασεν. Ó δὲ 

Κωνσταντῖνος σὺν τῷ 4fxovp συνελήφϑησαν ζῶντες. καὶ τὸν 

μὲν Κωνσταντῖνον ἐξέδωκαν λαβόντες χίλια νομίσματα, καὶ 

ἦλϑεν ἐν Κωνσταντινουπύλει. τὸν δὲ ᾿Ακοὺμ ἐκράτησαν εἰς 
τοτὴν ἰδίαν πατρίδα μετὰ καὶ ἄλλων αἰχμαλώτων. 

Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτεε παρέλαβεν ὃ Χοσρόης βασιλεὺς Περ-- 
σῶν ᾿Αἰντιόχειαν τῆς Συρίας τὴν μεγάλην, καὶ εἰσῆλθεν ἐν 
"dnautía καὶ ἑτέραις πόλεσιν. Ρ 
Τούτῳ τῷ ἔτει προσερρύη Ῥωμαίοις Ἰοῦνδος, ἐχ τοῦ Ἀ.Μ. 6ο12 

15 γένους τῶν Γηγέδων καταγόμενος, υἱὸς T'iéouov, ὅστις μετὰ 

τὴν τελευτὴν τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἦλθεν πρὸς Ῥῆγαν τὸν ϑεῖον 

αὐτοῦ ἀπὸ μητρός, ῥῆγα ὄντα τοῦ Σερμίου, καὶ γνοὺς τοῦτο 

6 ῥὴξ Ῥώμης, ὃ Θευδέριχος, πέμψας πρὸς αὐτόν, καὶ πει- 

σϑεὶς ἀπῆλθεν πρὸς αὐτόν, καὶ ἦν μετ᾽ αὐτοῦ συμμαχῶν αὐτῷ. 
204€rà δὲ τὴν τελευτὴν Θευδερίχου, Ἶλϑεν ἐπὶ τὸν Ζωνούβιον C 


ἡ. ἐσώχησαν ἃ. 5. Γύδηλαν a, Γώδηλαν f. 6. παραμε- 
θέον vulg. 8. ἐξέδωχα»] dédwxav vulg. 15. fort. Γηπεδὼν 
s. Γηπαίϑων. 16. Ῥήγαν, vulgo ῥῆγαν, sed haud dubie nomen 
proprium est. 


garos undique suis copiis interclusos ferro caedentes, innumeram ex 
eis multitudinem prostraverunt, praedam omnem abegerunt, sublatis- 
que regibus eorum duobus, praeclaram sua virtute tulerunt victoriam. 
e pugna revertentibus ac laetis alii Bulgari occurrerunt et Constan- 
tinum, Ácum et Godillam fugientes soco velut reste interceperunt. 
Godillas quidem soco gladii opera rescisso, effugit: Constantinus au- 
tem una cum Acum vivus comprehensus est. Constantinus certe num- 
morum mille pretio redemptus Cpolim rediit: Acum vero retento cum 
caeteris captivis, ad proprios lares remeaverunt. 

Hoc eodem anno Persarum rex Chosroés magnam Antiochiam, 
quae est in Syria, cepit: εἰ Apameam aliasque civitates, armoruin 
vi sibi subactas, victor ingressus est. 

Hoc anno Mundus e Gepedibus suum genus trabens, Giesmi A. C. 532 
filius, qui post patris obitum ad Regam avunculum ex matre Sirmii 
regem accessit, in Romanorum partes transiit. eo cognito Romae rex 
Theuderichus legatos ad eum misit; quorum verbis ille suasus, ad Theu- 
derichum profectus, cum eo moratus est, armorum eius socius factus. 
Theudericho fatis functo ad Danubium flumen venit, et ab imperatore 


* 


3άο TIIEOPHANIS 


ποταμόν, xai ἠτήσατο τὸν βασιλέα Ἰουστινιανὸν εἶναι ὑπὸ τὴν 
βασιλείαν αὐτοῦ. καὶ ἦλϑεν ἐν Μωνσταντινουπόλει, xad 
πολλὰ αὐτὸν φιλοτιμησάμενος ὃ βασιλεὺς καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ, 
ἀπέλυσεν αὐτούς, ποιήσας αὐτὸν στρατηλάτην τοῦ Ἰλλυριχοῦ. 
καὶ ἐν τῷ παραγενέσθωι αὐτὸν εἰς τὸ Ἰλλυρικῦν, ἐξῆλϑον οἱ Κ 
Βούλγαροι πλῆϑος πολὺ, καὶ ὅρμησας xar! αὐτῶν πάντας. 
ἀνήλωσεν. καὶ ἀπέστειλεν ἐν Κωνσταντινουπόλει ἐκ τῆς αἷχ- 
μαλωσίας τῶν ἡγουμένων αὐτῶν μετὰ καὶ ἄλλων πολλῶν», 
καὶ ἐπόμπευσαν αὐτοὺς ἐν τῷ ἱππικῷ. καὶ ἐγένετο εἰρήνη 
V. ι48 βαϑεῖα ἐν τῇ Θράκῃ, μηκέτε τολμώντων τῶν Οὔννων περᾶσαι 10 
τὸν Ζάνουβιν. τοὺς δὲ αἰχμαλώτους τῶν Βουλγάρων ἔπεμψεν 
| ὃ βασιλεὺς εἰς ᾿ρμενέίαν καὶ εἰς “αζικὴν. καὶ κατετάγησαν 
ἐν τοῖς νουμερίοις ἀριϑμοῖς. 
A.M. 6033 ᾿Αλεξανδρείας ἐπισκόπου Παύλου ἔτος a. 
Τούτῳ τῷ ἔτει τῷ ιδ΄ ἸΙουστινιαγνοῦ ΧΧοσρύης ὃ τῶν Περ- 15 
σῶν βασιλεὺς τετάρτην εἰσβολὴν εἰς τὴν Ῥωμαίων γῆν ἐποιή- 
P.:86garo. ἐλϑόντι δὲ εἰς τὴν τῶν Κωμαγηνῶν χώραν, κατὰ Ila- 
λαιστίνης καὶ ἹΙεροσολύμων διενοεῖτο χωρεῖν, ὅπως τὰ ἐν “ερο- 
σολύμοις κειμήλια ληϊσηται. χώραν γὰρ ταύτην ἀγαϑὴν καὶ 
. πολύχρυσον οἰκητόρων ἤκουσεν εἶναι. Ῥωμαῖοι δὲ τούτοις ao 
ὑπαντιάζειν τρόπῳ οὐδενὲ διενοῦντο, τὰ δὲ ὀχυρώματα κατα- 


5. ἐκ τοῦ Ἰλλυρικοῦ ἃ. 8. πολλῶν add. ex ἃ. 13. Νουμέ- 
Qosc e. 19. ληἕζεταε e. 20. fort. πολυχρύσων. 


* Justiniano imperii subditum se deinceps haberi postulavit. quin etiam 
Cpolim accessit, quem imperator una cum filio maximis muneribus 
donatum et lllyrici magistrum inilitiae renunciatum a se dimisit. 1}- 
lyricum versus iter agenti, et iam proximo Bulgarorum manus innu- 
mera praeclusit iter: ipse nihilominus viam ferro aperuit, et irruens 
in adversos delevit omnes. selectos vero ex captivis duces cum aliis 
pluribus Cpolim misit, quos publicis affectos ludibriis per circüm 
traduxerunt. exinde profunda pax per Thraciam acta, Unnis Danu- 
bium traiicere nusquam amplius ausis. porro Bulgarorum captivos 
in Armeniam et Lazicen misit imperator, et in militares numeros 
retulit. 

A. C. 533 Alexandriae episcopi Pauli annus primus. 

Hoc anno, qui Iustiniani decinus quartus, Persarum rex Chosrois 
quartam irruptionem in Romanorum ditionem fecit: iamque in Co- 
magenarum provinciam delatus Palaestinam, et ipsam Hierosolymam, 
dona in ipsa reposita depraedaturus, aggredi meditabatur. eam quippe 
fegionem fertilissimam, et eius incolas auro pecuhiisque felices au- 
dierat. Romani vero impendenti ruinae in adversum ire negligebant. 





CHRONOGRAPIIIA., ᾿ϑάι 


λαβόντες, ὡς ἕκαστος ἠδύνατο, ταῦτα διαφυλάττειν καὶ αὐτοὶ 
σώζεσθαι ἐβούλοντο. γνοὺς δὲ ταῦτα Ἰουστινιανός, Βελισά- 
ρέον αὖϑις ἐκ τῶν ἑσπερίων ἐληλυϑότα εἰς αὐτοὺς ἔπεμψεν. 
ὁ δὲ ἵπποις τοῖς δημοσίοις ὀχούμενος τάχει πολλῷ εἰς τὴν 
5 Εὐφρατησίαν ἀφίκετο, Ἰοῦστος δὲ ὁ τοῦ βασιλέως ἀνεψιὸς 
σὺν Βούζῃ τῷ στρατηγῷ τῆς ἑῴας ἐν Ἰεραπόλει καταφυγὼν Β 
ἐτύγχανεν. ἀκούσαντες δὲ Βελισάριον ἥκειν γράφουσι πρὸς 
αὐτοὺς ἀφέκεσϑαι, καὶ τὴν ᾿Ιεράπολιν διαφυλάττειν. ὃ δὲ Βε- 
λισώριος τούτους λέαν κατεμέμψατο, γράψας πρὸς αὐτούς, οὐ 
10 δίκαεον εἶναι μίαν πόλιν φυλάττειν, καὶ τοὺς ἐχϑροὺς ἀφιέ- 
vat ἐπὶ τῇ τῶν Ῥωμαίων χώρᾳ μετὰ ἀδείας βαδίζειν, καὶ 
τὰς τῆς βασιλείας πόλεις λυμαίνεσϑαι. εὖ γὰρ ἴστε, ὅτι τὸ 
μετὰ ἀρετῆς ἀπολωλέναι τοῦ σεσώῶσϑαι ὠμαχητὲ ἄμεινον. οὐ 
γὰρ ἄν σωτηρία τοῦτο κληϑείη, ἀλλὰ προδοσία δικαίως, ἀλλ᾽ 
15 ἥκετε τάχιστα εἰς Εὔρωπον χωρίον, οὗ δὴ συλλέξας τὸ στρώ- 
závpa ὅλον, ὡς ἂν ὃ ϑεὸς ϑέλη, ἐλπίδα ἔχω τοὺς πολεμίους 
δογάσασϑαι. ταῦτα ἀκούσαντες οἱ ἄρχοντες ἐϑώρσησαν, καὶ C 
Ἰοῦστον μὲν σὺν ὀλίγοις τισὲ φυλάττειν τὴν "Itganoliw κατέ- 
λιπον" οἱ δὲ λοιποὶ εἰς Εὔρωπον ἦλϑον. γνοὺς δὲ Χοσρόης | 
20 Βελισάρεον xai πάντα τὸν στρατὸν “Ρωμαίων στρατοπεδεύε- 


4. τοῖς δημοσίοις ἃ, τοῖς τοῦ δημοσίου vulg. 7. ἀχούσαντες 
a, ἀχούσας vulg. 12. τὸ μετὰ ἀρετῆς dol. a, σὺν τῇ ἀρετῇ 
τὸ ἀπ. vulg. 14. χλυϑείη vulg. 19. ἦλϑο»] ἐλϑόντες e. 


etenim munita quaeque loca occupantes, ea pro viribus singuli de- 
fendere, et in eis quaerere salutem. — eo nuncio accepto, Belisarium 
ex occidentis partibus denuo reversum in Persas mittit Iustinianus. 
Belisarius equis publicis vectus celeri cursu in Euphratesiam delatus 
est. nepos autem imperatoris Iustus una cum Buze orientalis mili- 
tine magistro Hierapolim se recepit: illi cum Belisarium adesse no- 
vissent, ad se accedere et Hierapolim armis tutari litteris suis ro- 
gant. sed Belisarius ipsos rescriptis obiurgavit, ex aequo et bono 
unam urbem ut protegeret non esse dicens, ac interim per Roma-. 
norum ditionem hostes libere divagari, reliquasque imperii urbes de- 
vastare permitteret. neque latet vos sane, mortem virtute ornatam 
salute citra pugnae discrimen comparata longe praestantiorem: nec 
enim salutem eam merito dixerim, sed proditionem manifestam. ve- 
rum relicta mora accedite vos in Europum pagum, quo collecto ex- 
ercitu omni, si deus concesserit, hostes me superaturum confido. his 
auditis animos resumpserunt proceres, et Iusto cum paucis ad civita- 
tis Hierapoleos defensionein relictis, reliqui Europum se contulerunt. 
Chosroés ubi Belisarium et Romanum exercitum omnem ad Europum 


342 THEOPHANIS.- 


σϑαι ἐν Εὐρώπῳ, ἐξέστη, καὶ πρόσω μὲν ἐλαύνειν ovx ἔτι 
ἔγνω: ᾿αβανδάζην δὲ τὸν γραμματέα, ἄνδρα συνετόν, πρὸς 
Βελισώριον ἔπεμψεν, τὸν τε στρατηγὸν κατασχεψόμενον καὶ τὸ 
σερατόπεδον τῷδε λόγῳ δῆϑεν μεμψόμενον, ὅτε βασιλεὺς "Iov- 
στινιανὸς τοὺς πρέσβεις ἐν Περσίδι οὐκ ἔπεμψεν τὴν εἰρήνην 5 
πρυτανεύσοντας. ὁ δὲ Βελισώριος μαϑὼν τοῦ πρεσβεύειν 
ἥκειν, αὐτὸς μὲν ἑξακισχιλίους ἐπιλεξάμενος, εὐμήκεις τε καὶ 
D zà σώματα καλούς, ἄπωϑεν τοῦ στρατοπέδου κυνηγήσειν ἐξῇει. 
“Πιογένη δὲ τὸν δορυφόρον καὶ ᾿Αδούλιον, ἀνδρα ᾿Αρμένεον͵ 
τὸν ποταμὸν διαβῆναι σὺν ἱππεῦσε χιλίοις ἐκέλευσεν, ὡς ψη- 10 
λαιφήσοντας τὴν τοῦ ποταμοῦ διάβασιν. Βελισάριος dà &n&i 
τὸν πρεσβευτὴν ἐγγὺς ἐρχύμενον ἔγνω, τὸν παπυλεῶνα ἐπήξατο 
ἐν χωρίῳ ἐρήμῳ, παραδηλῶν ὅτι οὐδεμιᾷ παρασκευῇ ἐνταῦϑα 
3x&. τοὺς δὲ στρατιώτας διεπέταξεν τῆς μὲν καλύβης ἐφ᾽ 
ἑκάτερα εἶναι Θρᾷκας τε καὶ ᾿λλυρίους Γότϑους τε xai Ἐλού- 15 
ρους, μεϑ’ οὗς Οὐανδήλους καὶ Παυρουσίους τοῦ τε πεδίου 
P.1:82 ἐπιπλεῖστον" διηκόνουν γὰρ ἢ εἰς ἕνα τύπον, ἀλλ᾽ ἐβάδεζον 
V. i49 εἰλισσύμενοι, ὡς κυνηγοῦντες, καὶ παρέργως, τὸ δοκεῖν, τὸν 
ἹΧοσρύου πρεσβευτὴν ἔβλεπον. διεζωσμένοι τε ἐβάδιζον καὶ 
φαιδροὶ τὰ πρόσωπα, πελέκεις βαστάζοντες καὶ μεναύλους. ὃ λο 


'ι. 10000 μὲν ἐλαύνεικ a, πρὸς ὃ μὲν ἐλαύνειν b, πρὸς ὃ μὲν 
ἤλαυνεν e f vulg. — 7. ἀπολεξάμενος e. 8. fort. χυγηγήσων. 


castra metatum intellexit, haesit attonitus, et non ultra progredi sta- 
tuit, quin potius Abandazem, qui ei ab epistolis et in rebus geren- 
dis vir strenuus erat, quasi praetexendis querimoniis, quod legatos 
de pacis foederibus servandis tractaturos imperator Iustinianus non 
misisset in Persidem, at reipsa ducem ipsum et eius exercitum et 
castra exploraturum, destinavit. eum legationis gratia proficisci audi- 
ens Belisarius, ipse hominum, quorum magnitudo corporisque forma 
reliquis praestabat, millibus sex electis, a castris nonnihil remotius 
quasi venaturus processit. porro Diogenem satellitem et Adulium 
virum Ármenium cum equitibus mille quasi fluminis vada expertu- 
ris, flumen traiicere imperavit. caeterum ubi legatum iam adesse 
cognovit, in loco deserto, tanquam apparatu relicto οἱ absque propo- 
sito se advenisse significaret, papylionem fixit: milites autem ad tento- 
rii utrumque latus iussit consistere (Thraces erant illi, Illyrii, Gotthi, 
Elnri, quibus etiam Vandali et Maurusii fuerant adiuncti) et plani- 
tiei spatium plurimum occupare: ministrantes quippe non referebant, 
nec uno 80 loco continebant; sed hinc inde agglomerati et vagantes, 
veunatorum more discurrebant; obiter vero, et quasi aliud agentes 
Chosrois legatum se videre simulabant: et praecincti alioquin, et 





CHRONOGRAPIIIA. .. 843 


μὲν ᾿Αβανδάζης εἰς ὄψιν Πελισαρίου ἐλθών, λυπεῖυϑαι τὸν 
ΣΧοσρόην ἔφασκεν, ὅτε δὴ καϑ' ἃ συνέϑετο, οὐκ ἔπεμψεν Ἶου 
στιγιανὸς πρέσβεις πρὸς αὐτὸν περὶ τῆς εἰρήνης, καὶ ἡναγχα- 
σεν Χοσρύην κατὰ Ῥωμαίων στρατεύσασϑαι. Βελισάριος δὲ 
5. ντ᾽ οὐδενὸς τούτους τοὺς λόγους ἐποιεῖτο, τὸν Χοσρύην λέ- 
γῶν αἴτιον τοῦ πολέμου. εἰ γὰρ εἰρήνης ἐφίετο, οὐκ ὧν εἰς 
τὴν τῶν Ῥωμαίων γὴν ἀφικόμενος, ταύτην ἐζήτεε" ἀλλ᾽ εἰς Β 
τὴν ἰδίαν χώραν μένων, τοὺς πρέσβεις ἐξεδέχετο. καὶ ταῦτα 
εἰπών, τὸν πρέσβυν ἀπεπέμψατος ὃ δὲ πρὸς Χοσρόην ἀφι- 
τοχόμενος, ἔφη στρατηγὸν ξωρακέναι Βελισάυιον συνετὸν τὸ xoi 
ἀνδρεῖον ὑπεράγαν, στρατιώτας δὲ οἵους αὐτὸς ἄλλους οὐ 
πώποτε εἶδεν, ὡς τὴν εὐκοσμίαν ἐθαύμασα ἐκ διαφόρων ἐϑνῶν 
συνειλεγμένους, καὶ συνεβούλευσε Χοσρόῃ ur συμπλέκεσϑαι 
εἰς μάχην μετ᾿ αὐτῶν, ὅπως μὴ ἡττηϑέντος αὐτοῦ τὸ πῶν 
1:5 διαπέοῃ τῆς τῶν Περσῶν βασιλείας ἐν γῇ Ρωμαίων ὕπαρ- 
χοντι καὶ φυγῆς τόπον μὴ ἔχοντι. καὶ νιχᾷν αὐτὸν οὐ μέγα. 
στρατηγὸν γὰρ τῶν “Ρωμαίων καὶ μόγον νικήσειεν. ὃ δὲ Χοσ- 
οὐὴης τῇ τούτου παραινέσει ἀναστρέφειν εὐϑὺς ἐπὶ τὰ ἴδια C 
διενοεῖτο. ἐφοβεῖτο γὰρ τὴν διάβασιν τοῦ ποταμοῦ ποιήσα.-- 
200Jat, ὡς τῶν “Ῥωμαίων ταύτην κατεχύντων. καὶ πολλὰ δια- 


1. ᾿Αβανδάνης vulg. 11. οὐ πώποτε] ἐν πώποτε vulg. 15. 
Περσωὼ») Ῥωμαίων a. 


vulta hilari progrediebantur, gestabantque secures et bipennes. Aban- 
danes itaque in Belisarii conspectum ductus, Chosroém dolere dixit, 
quod neglectis pactis legatos de pace colloquuturos ad se non misis- 
set Tustinianus, ac proinde ad bellum Romanis inferendum Chosroém 
coegisset. Belisarius, quasi minimi sermones eius haberet, belli cau- 
sam omnem in Chosroám velut in eius auctorem referre. si pacis ete- 
nim cupidine tenebatur, nusquam certe in Romanorum ditionem in- 
gressus, eam exquisiisset: quin potius propria stans regione legatorum 
adventum fuisset praestolatus. his dictis legatum dimisit. legatus 
ad Chosroém reversus Belisarium ducem virum prudentia eximium, et 
animi fortitudine conspicuum se vidisse retulit: milites vero ex di- 
versis gentibus coactos, quantum quidem ex armorum ornatu conii- 
cere licuit, quales alios me vidisse nusquam memini. cum huiusmodi 
igitur bello decertare nusquam auctor fieret, ne ipso superato, genus 
omne Persarum regnique summa in Romanorum ditione periculum 
experiretur, nec tamen receptui commodum reperiret locum; si vin- 
cerent, non magni quidem aestimandum : unius etenim soliusque Ro- 
manorum ducis superiores evaderent: Chosroés eius monitu propriam 
sedein repetere cogitabat: fluminis enim vadum, Romanis illud occu- 


344 THEOPHANIS : 


- λογισάμενος, ἀπέστειλε πρὸς Βελισώριον napaxalày avro» 
τοῦ τὸν ποταμὸν διαβάντας ἀναστεῖλαι, καὶ τούτῳ τὴν nago- 
δον ἀκωλύτως παρέχειν. ΒΒελισάριος δὲ εὐθὺς πρὸς αὐτὸν 
πρέσβεις ἔπεμψεν, καὶ τοῦτον τῆς ἀναχωρήσεως ἐπήνεσεν, καὶ 
πρέσβεις ἐκ τοῦ βασιλέως συντόμως διεβεβαιώσατο, ὅπως τὴν 5 
εἰρήνην βραβεύσωσιν. ἠξίου δὲ Χοσρόης τὸν Βελισάριον διὰ 

τῆς τοῦ Ῥωμαίων γῆς τὴν πάροδον ποιήσασϑαι ἀχινδύνως. 

. ὃ δὲ Βελισάριος Ἰωάννην τὸν Ἐδεσσηνόν, ἄνδρα διαφανέστα-.- 
sov, ὅμηρον τῷ Xocpóg ἀπέστειλεν πρὸς τὸ ἀχινδύνως πα- 
ρελϑεῖν αὐτὸν τὴν τῶν “Ρωμαίων χώραν. οἱ δὲ Ῥωμαῖοι τὸν τὸ 
Βελισάριον ἐν εὐφημίαις εἶχον, μᾶλλον [δὲ] ἐνευδοκιμήσαντα 
ἐν τούτῳ τῷ ἔργῳ, ἢ ὅτε Γελίμερώ v5 δορυάλωτον καὶ Oviz- 
τίγην τοὺς δύο βασιλεῖς εἰς Βυζάντιον ἤγαγεν. ἣν γὰρ ὡς 
ἀἐληϑῶς λόγου τε καὶ ἐπαίνου ἄξιον, πεφοβημένων τῶν Ῥω- 
μαίων καὶ ἐν τοῖς ὀχυρώμασι χρυπτομένων πάντων, Χοσρόου 15 
δὲ στρατῷ μεγάλῳ ὃν μέσῳ γεγονότος τῆς τῶν Ρωμαίων ἀρ- 

P. ι88 χῆς, ἄνδρα ἕνα ἐν ὅξει δρόμῳ ἐκ Βυζαντίου ἥκοντα ἀπ᾽ évav- 
τίας τοῦ τῶν Περσῶν βασιλέως στρατοπεδεύσασϑαι, Χοσρόην 
δὲ ἐκ τοῦ ἀπροσδοκήτου τῇ τούτου σοφίᾳ ἐξαπατηϑέκτα ἄπρα- 
κτὸν εἰς τὴν οἰκείαν ἀναχωρῆσαε χώραν. 20 

Τῷ δ᾽ αὐτῷ ὅτει Τιμοθέου ἐπισκόπου ᾿Αλεξανδρείας τε- 


2. τοῦ τὸν] τοῦτον e. 5. διεβεβαιώσατο e, διεβεβαιοῦτο vulg. 
11'. δὲ delendum videtur. 13. Οὐειτίγην e, Οὐττίγην vulg. 
Οὔιτιον ἃ. 


pantibus, tentare verebatur. multa igitur secum animo reputans, tan- 
dem ad Belisarium misit postulans, ut eos, qui amnem traiecerant, 
revocaret, sibique tutum pararet discessum. extemplo legatis ad eum 
missis secessum laudavit Belisarius, brevique delegandos ab impera- 
tore affirmavit, qui firmam cum eo pacem constituetent. Chosroes 
autem per Romanorum terras transitum a periculo immunem habere 
postulabat. eapropter Ioannem Edessenum virum illustrissimum ad 
Chosroém, quo tutius per Romanorum terras incedere posset, obsidem 
misit. interim Romani Belisarium felicibus votis faustisque acclama- . 
tionibus prosequebantur , maiorem nimirum ex eo facto gloriam ade- 
ptum, quam cum Gelimerem bello captum atque Vettigem duos reges 
Cpolim perduxit. et fuit re vera memoratu et laude dignum illud 
facinus, quod cum Romani universi timore perculsi in munitiora loca 
se abdidissent, et Chosroés in medias Romani imperii provipcias pe- 
netrasset, unus homo celeri cursu Byzantio advectus castra Persarum 
regis exercitui opponere ausus est: suaque sapientia effecit, ut Chos- 
roés re inopinata deceptus, domum infecto negotio repeteret. 
Eodem etiam anno Timotheo Alexandriae episcopo defuncto, impius 





CHRONOGRAPHIA. . 345 


λευτήσωντος, Σεύηρος ὃ δυσσεβὴς ᾿Αντιοχείας μοιχὸς mpós- 
ὅρος, καὶ Ἰουλιανὸς ὁ ᾿Μλικαρνασεὺς ἐν ᾿Αλεξανδρείει φυγόν-- 
τες, περὲ φϑαρτοῦ τὸ καὶ ἀφϑάρτου διενεχϑέντες κατ᾽ ἀλλὴη- 
λων γεγόνασιν, ὡς ἀληϑείας ὄντες ἀλλότριοι. καὶ οἱ μὲν Θεο- 

5 δόσιον, οἱ δὲ Γαϊνᾶν προεβάλλοντο εἰς ἐπίσχοπον ᾿“λεξαν- 
δρείας" καὶ Γαϊνᾶς μὲν ἐκράτησε τῆς ἐπισκοπῆς ἐνιαυτόν" 8Β 
ὁ δὲ Θεοδόσιος δύο. τούτους δὲ ἸΙουστινιανὸς πέμψας ἤγαγεν V.159 
ὁν Βυζαντίῳ, καὶ ἀλλήλων κεχωρισμένους διαιτᾶσϑαι προσέ.. 
vabt». Παῦλον dé τινα δοκούμενον εἶναε ὀρθόδοξον ἐπίσκο- 

1020» ᾿“λεξανδρείας προεβάλετο. οὗτος τὴν μνήμην Zsvgoov 
τοῦ ἀνιέρου ποιήσας ἐξεβλήϑη τῆς ἐπισκοπῆς ὀργῇ τοῦ βω- 
σιλέως, xai ἐλθὼν διέτριβεν εἰς ᾿ἱεροσόλυμα. 

Τούτῳ τῷ ἔτει ἐν μηνὶ Ὀχτωβρίῳ, ἰγδικτιῶνος €, γέγονεν A.M.6094 
ἐν Βυζαντίῳ τὸ μέγα ϑανατικόν. καὶ τῷ αὐτῷ χρόνῳ ἡ ὕπα- 
15navrg τοῦ χυρίου ἔλαβεν ἀρχὴν ἐπιτελεῖσθαι ἐν τῷ Βυζαντίφα 
τῇ δευτέρᾳ τοῦ Φεβρουαρίου μηνός. καὶ τῷ «Τὐγούστῳ μηνὲ 
tg, τῆς αὐτῆς πέμπτης ἰνδικτιῶνος, ἐγένετο σεισμὸς μέγας ἐν 
Κωνσταντιγουπόλει, καὶ ἔπεσον αἱ ἐχκλησίαι καὶ οἶκοι xai 
τὸ τεῖχος μάλιστα τὸ κατὰ τὴν Χρυσὴν πόρταν. ἔπεσεν δὲ 
20xai ἡ λόγχη ἣν ἐκράτει ὃ ἀνδριὰς ὃ ἐστὼς εἰς τὸν gogo» 

τοῦ ἁγίου Κωνσταντίνου, καὶ ἡ δεξιὰ χεὶρ τοῦ ἀνδριάντος 


4. οἱ μὲν — ot δὲ] ὅ μὲν --- ὃ δὲ α΄ 11. δὲ ὀργὴν a. 16. 
«ἀὐγούστῳ] αὐτῷ e. 


Severus Antiochiae adulter praeses et Iulianus Halicarnassensis Alexan- 
dria fugientes, de corruptibili et incorruptibili motis quaestionibus ad 
invicem dissidentes, tanquam veritatis alieni, deprebensi sunt. et hi 
quidem Theodosium, Gainam alii Alexandriae promoverunt episcopum: 
et Gainas certe per annum tenuit episcopatum, per duos Theodosius. 
eos demum litteris accitos Cpolim advenire, et ab invicem separatos 
vivere mandavit Iustinianus, ac demum Paulum quendam de fide re- 
cte sentire existimatum renunciavit Alexandriae antistitem. hic ec- 
clesiasticis in precibus et sacrificiis memoriam àaacrilegi Severi faci- 
ens, irati imperatoris iussu.episcopatus dignitate motus, Hierosolymam 
tandem profectus, ibi moratus est. 

Hoc anno, mense Octobri, indictione quinta, mortalitas horrenda A. C, 534 
Byzantii incubuit. eodem quoque anno hypapante sive occursus 
domini mensis Februarii die 2 celebrari coepit. Augusti etiam men- 
sis decimo sexto, eadem indictione, ingens terrae motus Cpoli audi- 
tns, ex quo templa, aedes, et maxime murus, qui ad urbis Chrysen 
portam, corruit. lancea pariter, quam statua sancti Constantini in foro 
erecta tenebat, et Xerolophi statuae manus dextera decidit in terram: 


346 THEOPHANIS 


τοῦ Ἐηρολόφου: καὶ ἐἀπέϑανον πολλοί, xai ἐγένετο φόβος 
μέγας. ὦ 
A.M.6035 Αλεξανδρείας ἐπισκόπου Ζωΐλον ἔτος a. 

D Τούτῳ τῷ ἔτει συνέβη πολεμῆσαι τὸν βασιλέα τῶν Etov- 
μιτῶν Ἰνδῶν Ἰουδαίων $5 αἰτίας τοιαύτης. ὃ τῶν ᾿Εξουμιτῶν 5 
βασιλεὺς évdoregóg ἐστιν τῆς “ἀἰγύπτου, ἰουδαΐζων. οἱ δὲ 
τῶν Ῥωμαίων πραγματευταὶ διὰ τοῦ Ὃμηρίτου εἰσέρχονται 
ὀπὶ τὸν Ἐξουμίτην, καὶ τὰ ἐνδότερα μέρη τῶν Ἰνδῶν xai 
“ἰϑιόπων. τῶν δὲ πραγματευτῶν κατὰ τὸ εἰωϑὸς εἰσελϑὸόν- 
τῶν ἐν τοῖς ὀρείοις τοῦ Ὁμηρίτου, Ζαμιανὸς ὃ τούτων βασι- ra 

P. 18g Àevc ἐφόνευσεν αὐτούς, καὶ ἀφείλετο πάντα τὰ αὐτῶν, λέ- 
yov, ὅτι οἱ Ῥωμαῖοι κακοποιοῦσιν τοὺς ἐν τῇ χώρᾳ αὐτῶν 
Ἰουδαίους καὶ φονεύουσιν αὐτούς. xai ἐκ τούτου ὄλυσαν τὴν 
πραγματείαν τῶν ἐνδοτέρων Ἰνδῶν τοῦ '"Exovuíztov. καὶ aya- 
γαχτήσας ὃ τῶν Ἐξουμιτῶν βασιλεὺς ὃ ᾿Αδὰδ ἐδήλωσεν τῷ τ5 
Ὁμηρίτῃ, ὅτι ἔβλαψας τὴν βασιλείαν μου, καὶ τὴν ἐνδοτέραν 
Ἰνδίαν, κωλύσας τοὺς Ῥωμαίων πραγματευτὰς τοῦ εἰσέορ)χε- 
σϑαι πρὸς ἡμᾶς. καὶ ἦλϑον εἰς ἔχϑραν μεγάλην, καὶ συνέβα- 
λον πόλεμον μετ’ ἀλλήλων. καὶ ἐν τῷ μέλλειν αὐτοὺς πολε- 
μεῖν͵ ᾿Αδὰδ ὃ τῶν Ἐξουμιτῶν βασιλεὺς ἐτάξατο, λέγων: ὅτι λ0 

Bei γικήσω τὸν Ὁμηρίτην, Χριστιανὸς γίνομαι" καὶ ὅτι ὑπὲρ 


6. ἰουϑαΐζων om. f. 


inde plurimi inortem oppetiere, et ingens timor omnium animos 
ervasit. 
À.C. 535 Alexandriae episcopi Zoili annus primus. 

Hoc anno regem Exumitarum (Indiam isti habitant, et Iudaeo- 
rum religionem colunt) ex huiusmodi causa bellum sustinere conti- 
git. Exumitarum rex interiorem Aegyptum occupat, et Iudaeorum 
opiniones sectatur. Romani porro mercatores ad Exumitam et inte- 
riores Indorum Aethiopumque partes per Homeritarum terras pene- 
trant. mercatores istos, ut moris erat, per Homeritae montes iter 
agentes, rex Homeritarum Damianus, direptis eorum facultatibus 
omnibus, occidit: eo quod Romani, aiebat, Iudaeos secum habitantes 
vexant, et mortem eis non verentur inferre: ex quo commercium inte- 
riorum Indorum Exumitae diremptum fuit. iratus itaque Exumitarum rex 
Adad Homeritae significavit: prohibitis Romanis mercatoribus ad nos 
"sque accedere, regnum meum et interiorem Indiam omnem magno 
damno affecisti. ita demum magnis inter se inimicitiis susceptis, 
mutuo inter se bello contendebant. cumque iam in aciem congres- 
suri essent, Examitarum rex Adad voto se devinxit in hanc mentem. 
€i Homeritae superior rediero, Christianus fiam, et in Christianorum 


CHRONOGRAPHIA. 347 


Χυιοετιανῶν πολεμῶ. καὶ τῇ τοῦ ϑεοῦ ἐνεργείῳ ἐνίκησεν κατὰ 
χρώτος, καὶ ἔλαβεν αἰχμάλωτον ζῶντα “ἰαμεανὸν τὸν βασιλέα 
αὐτῶν, καὶ τὴν χώραν αὐτῶν, καὶ τὰ βασίλεια αὐτοῦ, καὶ tv- 
χαριστήσας τῷ ϑεῷ ᾿εἰδὰδ ὃ βασιλεὺς τῶν Ἐξουμιτῶν, ἔπεμψεν 
5 πρὸς τὸν βασιλέα Ἰουστενιανὸν λαβεῖν ἐπίσκοπον καὶ κληρι- 
xovc, καὶ διδαχϑῆναι γενέσθαι Χριστιανός. καὶ ἐχάρη ἐπὲ 
τούτῳ μεγάλως ὃ ᾿Ιουστινιανός" καὶ ὀκέλευσεν ἀοϑῆναι αὖ- 
τοῖς éníGxonov, ὃν ἀν ϑελήησωσιν. καὶ ἐπελέξαντο αὐτοὶ οἱ 
πρεσβευταὶ περιεργασώμενοι παραμονάριον τοῦ ἁγίου "Ioay- 
10»0ov ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ τῇ μεγάλῃ, ἄνδρα εὐλαβῆ, παρϑένον, ὄνό- C 
ματι ᾿Ιωάννην, ἐτῶν ξβ΄. καὶ λαβόντες αὐτὸν ἀπῆλθον εἰς τὴν 
ἰδίαν χώραν πρὸς ᾿Αδὰδ τὸν βασιλέα αὐτῶν. καὶ οὕτως ἐπί. 
στευσαν τῷ «Χριστῷ, καὶ ἐφωτίσϑησαν ἅπαντες αὐτοί, 
Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὲ Σεπτεμβρίῳ c, ἡμέρᾳ πρώτῃ ἐνδι» A.M.6036 
ιδχτιῶνος ἑβδόμης, γέγονε σεισμὸς μέγας εἰς ὅλον τὸν κόσμον͵ V: 15" 
ὡς πεπτωχέναι τὸ ἥμισυ τῆς Κυζίκου. xai τῷ αὐτῷ ἔτει Ὁ 
ἐπληρώθη ὃ χαλκοῦς κίων ὃ μέγας πλησίον τοῦ παλατίου, ὃ 
λεγόμενος “Τὐγουστεύς. καὶ ἀνηνέχϑη ἡ στήλη τοῦ βασιλέως 
᾿Ιουστινιανοῦ ὄφιππος. καὶ τῷ αὐτῷ ἔτει τις ἐκ τῶν ᾿παλῶν 
λ0 χώρας κωμοδρόμος ὀνόματι ᾿Ανδρέας ἔχων μεϑ᾽ ξαυτοῦ χύνα 


3. αὐτοῦ ἃ, αὐτῶν vulg. 6. Χριστιαγὸς ἃ, Χριστιανοὺς vulg. 
^. μεγάλως om. b. 17. χαλχοῦς) χαλχὸς vulg. 20. χομο- 


Jdgouog vulg. 


gratiam bello deinceps decertabo. deo igitur opitulante, magnam 
ille retulit victoriam, regemque Damianum vivum captivum egit, Ho- 
meritarum regionem eorumque regiam reddidit plane subditam: gra- 
tiasque deo Exuimnitarum rex subinde persoluturus, episcopum atque 
clericos ad se mitti, et se suosque de Christiana religione doceri, mis- . 
sis ad imperatorem Iustinianum legatis, expetiit. eo nuncio Iustinia- 
nus supra modum laetatus, episcopum, quem ipsi vellent, dati iussit. 
legati diligenti examine praemisso, sancti Ioannis in magna Alexan- 
drina ecclesia paramonarium, virum pietate ornatum et servata vir- 
ginitate celebrem, annorum duorum et sexaginta delegerunt. eo 
igitur abducto, ad regem Adad et propriam regionem redierunt. ita 
demum Christi fidem professi, baptismi lumine cuncti fuerunt illu- 
strati. 

Hoc anno mensis Septembris sexto die, hebdoinados primo, in- A. C. 536 
dictione prima, magnus terrae motus totum terrarum orbem concus- 
sit, adeo ut urbis Cyzici pars media corruerit. eodein anno ingens 
illa aenea columna ad palatium posita, quae dicitur Augusteus, ab- 
soluta est: et equesLris imperatoris lustiniani statua in eam sublata. 


348 THEOPHANIS 


ξαγϑὸν καὶ τυφλόν, ὅστις κελευόμενος ὑπ᾽ αὐτοῦ ἐποίει 9ea- 
ματα" ἑστῶτος γὰρ αὐτοῦ ἐν τῇ ἀγορᾷ, καὶ ὄχλου παρεστῶ- 
τος, λάϑρα τοῦ κυνὸς ἐκομέξετο τὰ τῶν ἑστώτων δακτυλίδια, 
χρυσᾶ τε καὶ ἀργυρᾶ καὶ σιδηρᾶ. καὶ ἐτίϑει αὐτὰ εἰς τὸ 
P. 190 ἔδαφος ; περισκόπων αὐτὰ τῷ χώματι * καὶ ἐπέτρεπεν τῷ 5 

κυνί, καὶ ἔπερνεν, xai ἐδίδου ἑκαστῷ τὸ ἴδιον. ὁμοίως xai 
διαφόρων βασιλέων »ομίσματα μιγνύμενα ἐπεδίδου κατ᾿ ὄνομα. 
ἀλλὰ καὶ παρεστῶτος ὄχλου ἀνδρῶν τὸ καὶ γυναικῶν, ἐπερω- 
τώμενος ἐδείκνυεν τὰς ἐν γαστρὲ ἐχούσας καὶ τοὺς πόρνους καὲ 
τοὺς μοιχοὺς καὶ κνίπους καὶ μεγαλοψύχους" καὶ ὑπεδεώ. τὸ 
χνυὲν πάντα μετὰ ἀληδείας. ὅϑεν ἔλεγον" ὅτε πνεῦμα ἔχει 
Πύυϑωνος. 

A.M. 6037 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπανέστη ἡ ϑάλασσα τῇ Θρῴκῃ ἐπὶ μᾶιτα 

Βτέσσαρα, καὶ ἐκάλυψεν αὐτὴν ἐπὲ τὰ μέρη Ὀδύσσου xai Zto- 

γυσοπύλεως καὶ τὸ "ἀφροδίσιον" καὶ πολλοὲ ἐπνίγησαν ἐν 15 
τοῖς ὕδασιν. καὶ πάλιν τῷ τοῦ ϑεοῦ προστάγματι ἀποκατε- 
στάϑη ἡ αὐτὴ ϑάλασσα εἰς τοὺς ἰδίους τόπους. 

A.M. 6038 Ἱεροσολύμων ἐπισκόπου Πέτρου, ᾿Αντιοχείας ἐπισχύπου 
"douvov &rog α΄. 

C Τούτῳ τῷ ἔτει yéyove λεῖψις σίτον καὶ οἴνου καὶ χειμε- 20 


2. ἐν ἀγορᾷ a. 4. χρυσά --- ἀργυρὰ — σιϑηρὰ vulg. 6. 
ἔπερνεν) ἔπαερεν 8. 16. ἀποχατεσι. À, ὕποκχατ. vulg. 


eodem pariter anno planus ac circulator quidam, Andreas nomine, ex 
Italicis partibus adfuit fulvum et orbum lumine circumducens canem, 
qui ab eo iussus, et ad eius nutum.mira edebat spectacula. is si- 
quidem in forum, magna populi circumstante caterva, prodiens, an- 
mulos aureos, argenteos et ferreos, clam cane, a spectatoribus de- 
promebat, eosque in solo depositos, aggesta terra cooperiebat. ad 
eius deinde iussum singulos tollebat canis, et unicuique suum red- 
debat. similiter diversorum imperatorum numismata permixta et con- 
fusa nominatim et sigillatim proferebat. quin etiam astante virorum 
ac mulierum circulo, canis interrogatus mulieres uterum gestantes, 
scortatores, adulteros, parcos ac tenues, ac denique magnanimos, id- 
ue cum veritate demonstrabat. ex quo eum Pythonis spiritu motum 
icebant. 

A. C. 535 Hoc anno rare intumescens erupit in Thraciam ad passuum mil- 
lia quatuor, locaque cuncta ad Odyssum et Dionysiopolim et Aphro- 
dision eluvione operuit, adeo ut plurimi sub aquis perierint. rursum 
vero, deo iubente, resedit mare, et in proprios sinus rediit. 

A. C. 538. Hierosolymorum episcopi Petri, Antiochiae episcopi Domni annus 

rimus. 
d Hoc anno frumenti et vini penuria continuumque pluviae Qpro- 





CHRONOGRAPIIIA, 849 


gía πολλή, καὶ ἐγένετο σεισμὸς μέγας ἂν Βυζαντίῳ, καὶ δια- 
στροφὴ περὲ τοῦ ἁγίον πάσχα. καὶ ἐποίησαν οἱ δῆμοι τὴν 
ἀποχρεώσιμον μηνὲ Φεβροναρίῳ δ. ὃ δὲ βασιλεὺς προσέτα- 
Ee» ἑτέραν ἑβδομάδα πραϑῆναι χρέα. καὶ πάντες οἱ κρεοπῶς- 
5 λοι ἔσφαξαν καὶ προέϑηκχαν, καὶ οὐδεὲς ἡγόραζε, οὔτε ἤσϑιεν. 
τὸ δὲ πάσχα γέγονεν, ὡς ὅ βασιλεὺς ἐχέλευσεν, xai εὐρέϑη 
ὃ λαὸς νηστεύων ἑβδομάδα περιττῆν. 
Τούτῳ τῷ ἔτει παρελήφϑη ἢ Ῥώμη ὑπὸ τῶν Γότϑων. A.M.6039 
καὶ ὃ πάππας Βιγίλιος παρεγένετο ἐν Κωνσταντινουπόλει, καὶ V- 152 
το δεχϑεὶς ὑπὸ τοῦ βασιλέως μετὰ μεγάλης τιμῆς, ὑπισχνεῖτο Ὁ 
ποιεῖν ἕνωσιν τῆς καϑολικῆς ἐκχλησίας, καὶ ἀναϑεματίζειν τὰ 
τρία κεφάλαια. τοσοῦτον τιμηϑεὶς ὑπὸ τοῦ βασιλέως, ὡς 
ὁἐπαρϑέντα ἀχοινωνησίαν τεσσάρων μηνῶν δοῦναι Myra τῷ 
Ἰωνσταντινουπόλεως ἐπισκόπῳ εἰς ἐπιτίμιον. καὶ Μηνᾶς δὲ 
15avr0 τὸ ἐπιτίμιον δέδωκεν. ἀγαγαχτήσας δὲ ὃ βασιλεὺς κατὰ P. 191 
Βιγχιλίου διὰ τὸ ἐπιτέμιον͵, καὶ διὰ τὸ ὑπερτίϑεσϑαι πληρῶς- 
cat τὰ δόξαντα περὶ τῆς ἑνώσεως τῶν ἐκκλησιῶν, ἀπέστειλεν 
συλλαβεῖν αὐτόν. ὃ δὲ φοβηϑεὶς τὴν ὀργὴν τοῦ βασιλέως, 
τῷ ϑυσιαστηρίῳ Σεργίου τοῦ μάρτυρος μονῆς τῶν Oputodov 
ο προσέφυγεν. κακεῖϑεν ἑλκόμενος, κατέσχεν τοὺς βασιά- 


3. ἀποχρέωσιν a. — 5. εἴσϑιεεν vulg. 


* 


fluvium extitit: terra quoque Byzantii tremuit. paschalis quoque ter- 
mini perversus est ordo, habuitque populus carnísprivium Februarii 
die 4. imperator autem carnem alia sequenti hebdomade palam di- 
vendi sanxit. lanienam itaque cuncti exercuere macellarii, mactavere 
et venalem exposuere ; nullus tamen pretio comparavit aut comedit 
carnem, paschalis igitur solemnitas, prout decreverat imperator, ce- 
lebrata est: ac simul deprehensum, una amplius quam debuerat he- 
bdomade, populum ieiunasse. 
Hoc anno Roma a Gotthis capta est. papa vero Vigilius Cpo- A. C. 539 

lim profectus , et ab imperatore summis honoribus exceptus, catholi- 
cae ecclesiae unitatem et concordiam se praestiturum, et tria capitula 
anathemate proscripturum pollicitus est. tantis honorum et cultus 
indiciis ab imperatore decoratus, adeo animatus est, ut a communione 
exclusionem menses quatuor sustinendam Menae Cpoleos episcopo in 
poenam imponeret: et ex adverso Menas parem animadversionem in 
eum constitueret. ob irrogatarh itaque poenam huiusmodi, tum quod 
ea, quae de ecclesiarum concordia et unione consulta decretaqne 
fuerant, a Vigilio non adimplerentur, imperator indignatus , misit qui 
ipsum detinerent. ille imperatoris iram veritus, ad Sergii martyris 
altare, quod in Hormisdarum monasterio erectum, confugit: ἃ quo vi 


350 ὙΒΕΟΡΗΛΝΙΒ 


ζοντας τὸ ϑυσιαστήριον κιῦγας, καὶ τούτους κατέστρεψεν, 
βαρὺς ὧν καὶ μέγας τῷ σώματι. ὃ δὲ βασιλεὺς μεταμελη- 
ϑείς, ἐδέξατο τὸν πώππαν Βιγίλιον. καὶ παρακληϑεὶς Βιγίλιος 
ὑπὸ Θεοδώρας τῆς αὐγούστης, ἐδέξατο ἸΠηνῶν τὸν πατριάρ- 

Byz» τῆς Κωνσταντιρουπύόλεως τῇ κϑ' τοῦ Ἰουνίου μηνὸς τῶν 5 
ἁγίων ἀποστόλων. 

Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει μηνὶ Mato ια΄, τῷ σαββάτῳ τῆς ἁγίας 
πενιηχοστῆς, τοῦ γεγεϑλίου ἀγομένου ἱππικοῦ, γέγονε uaym 
τῶν δύο μερῶν. καὶ ἀποστείλας ὃ βασιλεὺς τοὺς ἐξκουβίτο- 
ρας καὶ στρατιώτας ξιφήρεις ἀνεῖλον πολλοὺς ἐξ αὐτῶν, xai το 
ἐπνίγησαν φεύγοντες πολλοί. ἄλλοι δὲ ἐσφάγησαν, καὶ γέγο- 
γεν ὀλεϑρος πολύς. 

A.M. 6oo Τούτῳ τῷ ἔτει ἐγένοντο σεισμοὶ συνεχεῖς, καὶ βροχαὶ ue- 
αγάλαι, ὁμοίως καὶ τῷ Φεβφουαρίῳ μηνὲ σεισμὸς μέγας, ὥστε 
πάντας ἀπογινώσκειν, καὶ ἐν φόβῳ μεγάλῳ γίνεσϑαι καὶ λε- 15 
τανεύειν, καὶ δέεσθαι τοῦ ϑεοῦ ῥυσθῆναι τῶν ἐπιχειμένων 
ἀπειλῶν. 

Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει μηνὶ Ἰουνίῳ ἰνδιχτιῶνος ἐνδεχάτης ἐχοι- 
μήϑη ἢ βασίλισσα Θεοδώρα voro. 

A.M.6041 Τούτῳ τῷ ἔτει γεγόνασι βρονταὶ καὶ ἀστραπαὶ qofitoat 20 


^. ϑυσιαστηρέου vulg. — 5. τῶν ἁγίων án. om. e. 11. ἐπλύ- 
γησαν b. ' 


 revulsus, apprehensas altaris suffulcientes columnas, ceu gravi proce- 
roque corpore validus, secum traxit et omnino evertit. demum im- 
perator facti poenitens, papam Vigilium in gratiam recepit. "Vigilius 
pariter ἃ Theodora augusta rogatus, lunii die vigesimo nono, qui 
sanctis apostolis sacer, patriarchae Cpoleos Menae pacem restituit. 

Eodem anno, die undecimo mensis Maii, sanctae pentecostes 
sabbato, cum ludi circenses natalitii celebrarentur, pugna inter duas 
factione3 exorta est. quare summissis excubitoribus et militum manu 
gladiis armata, plurimos ex illis iussit imperator occidi: alii fuga sa- 
lutem quaerentes, mari submersi vel acceptis vulneribus necati: adeo 
ut magna prorsus caedes edita sit. 

A. C. 540 Hoc anno frequentes terrae motus, pluviaeque ingentes incubuere. 
mense vero Februario terrae motus adeo vehemens fuit, ut omnes de 
salute desperantes, metuque prostrati, decretis publicarum processio- 
num precibus, deum, ut imminente periculo servaret, supplices exo- 
rarent. 

À.C. 541 Eodem anno, mense Iunio, indictione undecima, imperatrix Theo- 
dora cum pietate obdormlvit. 

Hoc anno tonitrua atque fulgura terribilia admodum fuere, adeo 


CHRONOGRAPIIA. -— 351 


πάνυ, cotes πολλοὺς καϑεύδοντας éx τῶν ἀστραπῶν βλαβὴ- Ὁ 
ναι. καὶ τῇ ἡμέρᾳ τοῦ ἁγίου Ἰωάννου γεγόνασι βρονταὶ καὶ 
ἀστραπαὶ πάνυ φοβεραί, ὥστε τοῦ Ξηρολόφου τοῦ κίονος ἀπο. . 
πεταλωϑῆναι μέρος καὶ ἡ κεφαλὴ γεγλυμμένη τοῦ αὐτοῦ x(o- 
Svwog. τῷ δὲ ᾿Ιουλίῳ μηνὲ γέγονε συμβολὴ ἐξ ἀμφοτέρων us- 
QÀy, καὶ ἐνεπυρίσϑη ἡ οἰκία 7) λεγομένη Ilagóov- καὶ κατε. 
καύϑησαν πολλά, τοῦτ᾽ ὄστιν ἀπὸ τοῦ Χαλκοῦ ἕως τῆς λεγο- 
μένης τὸ Ἔλευσίας. καὲ ἐγένοντο φόνοι πολλοί. προχένσου 
δὲ γενομένου ἐν τῷ Ἕβδόμῳ ἀπώλεσαν οἱ βεστήτορες τὸ στέμ- P. 19a 
10 μα τοῦ βασιλέως, ὅπερ μετὰ μῆνας y εὐρέϑη. ὅπου καὶ ὃν 
μαργαριτάριν καὶ πᾶσα ἡ λοιπὴ αὐτοῦ ϑέα ἐσωθὴ xai. 
60069 7. ΄ 
᾿Αλεξανδρείας ἐπισκόπου ᾿Απολλιναρίου ἔτος α΄. A.M. 60í2 
Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὲ Ὀχτωβρίῳ ἀχϑέντος ἱππικοῦ πρεσβϑυ- M i53 
15:2; ᾿Ινδῶν ἦλθεν ἐν Κωνσταντινουπύλεε φέρων ἐλέφαντα" 
καὶ εἰσῆλθεν ἐν τῷ ἱπποδρομίῳ. τῷ δὲ ᾿Ιανοναρίῳ μηνὲ xa- 
τεβιβάσϑη τὸ ὄνομα ηνᾶ πατριάρχου ἸΚωνσταντινουπόλεως͵ 
καὶ προαγεβιβάσϑη τὸ ὄνομα Βιγιλίου προτασσομένου ἐν τοῖς. 
διπτύχοις. τῷ δὸ ἸΠαρτίῳ μηνὲ ἐξείλησεν ὃ ἐλέφας νυκτὸς 
20 ἀπὸ τοῦ σταύλου͵ καὶ πολλοὺς ἐπάταξεν καὶ ἄλλους ἐφόνευ- 
3. τοὺς Ξηρολ. a. τοῦ χίωνος ed. Par. et in marg. τοὺς χίο- 


γος. 8. Σὐλυσίας a. 11. αὐτοῦ om. a. 19. ἐξείλησε»] 
ἐξήλησεν vulg. 


ut multi dormientes 'insinuantibus se per domos fulguribus damnum 
passi fuerint. die vero sancto Ioanni sacro tonitrua atque fulgura 
penitus horrenda extitere, ita ut Xerolophi columnae pars una abra- 
deretur et. exsquammaretur, et eiusdem columnae epistylium prorsus 
idem damnum pateretur. mense autem Iulio ambae fartiones inter 
se conflixerunt, et domus, cui a Pardo factum est nomen, incendio 
consumpta est: aliae quoque aedes plurimae flammis devastatae, quae 
nimirum ab aereo Tetrapylo ad locum Eleusiae dictum: caedes quo- 
que innumerae perpetratae. processu autem imperatoris ad Hebdo- 
mum habito, coronam vestitores amiserunt, quae post octo demum 
menses reperta fuit: in qua vel unicus unio caeteraque eius orna- 
menta integra inventa fuere. 
Alexandriae episcopi Apollinarii annus primus. A. C. 543 
Hoc anno mense Octobri, ludis circensibus celebratis legatus ex 
India secum, ducens elephantem Cpolim venit, et circum ingressus 
est. porro mense lanuario patriarchae Cpoleos nomen primo gradu 
motum est, et Vigilio ei praeposito, nomen etiam eius in ecclesiasti- 
cis tabulis ad primum ordinem promotum fuit. Martio yero mense 
noctu e stabulo elephas evadens plurimos feriit, et alios occidit. die 


353  .. THEOPHANIS 


gs». καὲ τῷ ᾿“Απριλλῴρ μηνὲ ig éyéveso συμβολὴ τῶν δήμων 
πρὸς ἀλλήλους ἐν δειλινῇ ἱππικοῦ ἀγομένου" καὶ πολλοὶ 
dnéJavo» ἀμφοτέρων τῶν μερῶν", καὶ εἰς ἐργαστήρια εἰσῆλ- 
ϑὸν καὶ ἥρπαζον, εἴ τι εὕρισκον ὑπάρχου ὄντος ᾿Ιωάννου τοῦ 
Οὐπιλεγομένου Κοχχοροβίου, τῷ δὲ ᾿Ιουλίῳ μηνὲ κη, ἡμέρᾳ y ,5 

. γέγονεν τὰ ἐγκαίνια τῶν ἁγίων ἀποστόλων, καὶ ἡ κατάϑεσις 
τῶν ἁγίων λειψάνων ᾿Ανόρέου, “ουχᾶ καὶ Τιμοϑέου, τῶν 
ἁγίων ἀποστύλων. καὶ διῆλϑεν 0 ἐπίσκοπος Πηινῶς μετὰ τῶν 
ἁγίων λειψάνων καθήμενος ἐν ὀχήματι χρυσῷ βασιλικῷ διω- 
λίϑῳ κρατῶν τὰς τρεῖς ϑήκας τῶν ἁγίων ἀποστόλων εἰς τὰ 10 
γόνατα αὐτοῦ" καὶ οὕτως ἐποίησε τὼ ἐγκαίνια. 

A.M.6043 Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὲ ᾿Απριλλίῳ ἐνδικτεῶνος δ΄ ἐπέμῳφϑη 
Napgozc ὃ κουβικουλάριος ἐν Ρώμῃ ὀφείλων πολεμῆσαι τοῖς 
Γέτϑοις τοῖς παραλαβοῦσι τὴν Ῥώμην, ἐπειδὴ μετὰ τὸ πα- 

Ὀροαλαβεῖν αὐτὴν τὸν Βελισάριον, πάλιν ἐπανέστησαν, καὶ πα- 15 
ρέλαβον αὐτὴν oi Γότϑοι. τῷ δὲ ᾿Ιουλίῳ μηνὲ 8' ἐγένετο 
σεισμὸς μέγας καὶ φοβερὸς ἐν naop τῇ χώρᾳ Παλαιστίνης 
καὶ ᾿Δραβίας καὶ ἸΜΠεσοποταμίας καὶ Συρίας καὶ Φοινίκης, 
καὶ ἔπαϑεν Τύρος καὶ Σιδὼν καὶ Βήρυτος καὶ Τρίπολις. χαὲ 
Βύβλος. καὶ ἀπέϑανον ἐν αὐταῖς ἀνϑρώπων πλήϑη πολλά. λο 
ἐν δὲ τῇ πόλει Βόσερυος ἀπεσπασϑὴ ἀπὸ τοῦ παρακειμένου 


4. δειλεινῆς vulg. 6. γέγοναν vulg., fort. γεγόνασι. 10. 
«ρεῖς om. b. 20. Βύβλος a, Βύβλες vulg. 21. Βότρυος b. 


autem decimo sexto Aprilis vespere, dum ludi circenses agerentur, 
populares factiones ad invicem decertarunt, multique ex utraque parte 
interfecti: subindeque in officinas irruentes, obvia quaeque diripue- 
runt, Ioanne cognomento Coccorobio urbis praefecto. caeterum Iulii 
mensis die vigesimo octavo, tertia feria, sanctorum apostolorum aedis 
facta est consecratio, et sanctarum reliquiarum Andreae, Lucae et Ti- 

' mothei, qui sancli apostoli , depositio. — episcopus vero Menas una 
cum sanctis reliquiis progressus est, vehiculo aureo imperatorio gemmis 
exornato vectus: tres autem sanctorum apostolorum gestabat loculos 
supra genua: atque ita dedicationem celebravit, 

A. C. 543 Hoc anno, mense Aprili, indictione quarta, Narses cubicularius 
bellum Gotthis, qui urbem ceperant, illaturus, Romam missus est. 
nam post receptam urbem a Belisario, bellum reparaverunt Gotthi, et 
eam denuo armis occupaverunt. [ulii vero mensis die mono, magnus 
et terribilis terrae motus factus est, per omnem Palaestinae, Arabiae, 
Mesopotamiae, Syriae et Phoenices regionem: adeo ut Tyrus, Sidon, 
Berytus, Tripolis et Byblis multa damna acceperint, et hominum per- 
rierint multa millia. ad Bostram yero civitatem magna pars promon- 


^» 
* 4 


CHRONOGRAPHIA. . 953 


τῇ ϑαλάσσῃ ὕρους, τοῦ λεγομένου /fiJonpooo nov, μέρος πολύ, 
xa εἰσηνέχϑη εἰς τὴν ϑάλασσαν, καὶ ἀπετέλεσε. λιμένα, ὡς . 
δύνασϑαι δρμᾷν ἐν αὐτῇ πλοῖα πολλὰ παμμοεγέϑη. οὐκ εἰχὲν , ! 
γὰρ αὕτη ἡ πόλις πρὸ τούτου λιμένα. ὅ δὲ βασιλεὺς dnéosti- P. 193 
$e» χρήματα πρὸς τὸ ἀνεγεῖραι τὰ ποπεωκχότα τῶν αὐτῶν 
πόλεων. ἔφυγε δὲ ἢ ϑάλασσα εἰς τὸ πέλαγος ἐπὶ μέλιον ἕν. 
καὶ ἀπώλοντο πλοῖα πολλά, xaé πάλιν τῇ τοῦ ϑεοῦ κελεύσει 
ἀποχατέστη εἰς τὴν ἰδίαν κοίτην. 22 
Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὶ Σεπτεμβρέῳ ἰνδικειῶνος w  ysyóvaas A.M. Go4á 
ποτὰ ἐγκαίγια τῆς ἁγίας Ἐϊρήνης πέραν ἐν Zvxaig. καὶ ἐξῆλ. / 
So» τὰ ἅγια λείψανα ἐκ τῆς μεγάλης ἐκκλησίας μετὰ τῶν 
δύο πατριαρχῶν Πηνᾶ τοῦ Κωνσταντινουπόλεως καὶ ’Απολινα- 
ρέου τοῦ ᾿“λεξανδρείας. xai ἐκάϑισαν ἀμφότεροι ἐν τῷ βα-Β 
σιλικῷ ὀχήματε κατέχοντες ἐν τοῖς γόνασιν αὐτῶν τὰ ἅἁγιὰ 
πὐλείψανα " καὶ ἦλθον Bog τοῦ περάματος καὶ ἐπέρασαν, καὲδ. τι5ή 
ὑπήντησεν αὐτοῖς ὃ βασιλεύς. καὶ ἠνέῳξαν τὴν αὐτὴν ἐχκλη- 
σίαν τῆς ἁγίας μάρτυρος Εἰρήνης. τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ἐκαϑα-- 
οίσϑη ὃ λιμὴν τοῦ Ἕβδόμου, καὶ τῷ αὐτῷ χρόνῳ τελευτᾷ IMy- 
γᾶς ὃ ἐπίσχοπος Κωνσταντικουπόλεως, xoi ἐγέγονεν ἄντ᾽ αὐτοῦ 
πιοῦ Εὐτύχιος ὃ ἀποχρισιάριος ᾿Αμασίας μοναχὸς τῆς ἐν ““μασίᾳ 
μονῆς καὶ πρεσβύτερος τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, τοῦ λειψάνου Ἰηνᾶ 


1. τῆς ϑαλάσσης e. Ἁ. εἰσηνέχϑη a, εἰσήχϑη vulg. — 4. ἢ αὐτὴ 
πόλις vulg. 7. κελεύσει] βοηϑείᾳ b. 


torii mari adiacentis, cui nomen Lithoprosopus, avulsa in mare trans- 
lata est: portumque effecit multis magnis navibus recipiendis idoneum: 
cum urbs illa prius portum non habuisset. imperator autem repa- 
randis earum urbium ruinis magnam pecuniae vim misit. recessit 
etiam mare in altum pelagi sinum ad mille pareus: ex quo multae 
naves in profundum submersae: rursumque dei nutu in proprium 
alveum se recepit. 
Hoc anno mense Septembri, indictione decima quinta, Sycis, trans A. C. 544 

urbis regiae portum, sanctae Irenes dedicatio peracta : comitantibus 
vero duobus patriarchis Mena Cpoleos et Apollinario Alexandriae e 
magna ecclesia sanctae reliquiae processerunt. sedebant autem illi 
in imperatoris curru sanctas reliquias genibus appositas sustentantes. 
ad lemborum itaque stationem venerunt, et trajicientibus portum oc- 
currit imperator. solemni itaque ritu sanctae lrenes ecclesiam ape-. 
ruerunt. eodem anno Hebdomi portus repurgatus. . eodemque tem- 
pore Menas episcopus Cpoleos defunctus est: in cuius locum suffectus 
apocrisiarius ÁÀmaseae, presbyter et monasterii ipsius Ámaseae mona- 

us, Eutychius, eo ipso die, quo Menae cadaver in sacris aditis adhuc 


Theophanes. 23 


| 354. THEOPHANIS 


Srt προκειμένου ἔν τῷ ἑερατείῳ. καὶ τῷ «4ὐγούστῳ μηνὲ 


( ἐπενέκεα ἦλθεν ἀπὸ Ῥώμης Ναρσῆ τοῦ κουβουκουλαρίου xai 


A.M. 6045 
D 


P. 194 


A.M. 6046 


A. C. 545 


A. C. 546 


ἐξάρχου Ῥωμαίων. συμβαλὼν γὰρ πόλεμον μετὰ Tora 


ῥηγὸς τῶν Γότϑων κατὰ κράτος ἐνίκησεν, xai ἔλαβεν τὴν 


Ῥώμην, καὶ ἔσφαξεν τὸν Τώτιλαν, καὶ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἥμα- 5 


γμένα σὺν τῷ διαλίϑῳ καμηλαυκίῳ ἔπεμψεν ἐν Κωνσταντι- 
νουπόλει" καὶ ἐρρίφησαν εἰς τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως ἐπὲ 
σεκρέτου. δεῖ δὲ ταγῆναι καὶ τοῦ ᾿Ανϑίμου ἔτος εἰς τὸν n«- 
τριάρχην Μηνῶν, ἵνα συσταϑῶσι τὰ δκκαίδεκα ἐτη. 

Κωνσταγτινουπόλεως ἐπισκύπου Εὐτυχέου ἔτος α΄. 

Tovsq τῷ ὅτει γέγονεν ἢ ἁγία καὶ οἰκουμενικὴ πέμπτη 
σύνοδος κατὰ Ὠριγενοῦς τοῦ παράφρονος, καὶ Ζιδύμου τοῦ 
ἀπὸ ὀμμάτων, καὶ Εὐαγρίου, καὶ τῆς ξλληνόφρονος αὐτῶν λη- 
ρῳδίας, καὶ αὖϑις κατὰ τῶν ἀκεφάλων κεφαλαίων. Βιγίλιος 


10 


dà ὃ Ρώμης τοῖς συνελϑοῦσιν οὐ συνήδρευσεν" ἀπελύϑη δὲ 15 


πολλῶν κινηϑέντων ὑπὸ τοῦ βασιλέως, καὶ ἐν τῷ ᾿Ιλλυρικῷ 
ἐτελεύτησεν τὴν ἐπὶ Ρώμην ἀναλύων ὅδόν. 

Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὶ “ὐγούστῳ ιε΄, ἰνδικτιῶνος β΄, ὥρᾳ 
μεσονυκείου διαφωνούσης κυριακῆς, ἐγένετο σεισμὸς φοβερύς, 


ὥστε παϑεῖν οἴκους πολλοὺς καὶ λουτρὰ καὶ ἐκκλησίας καὶ ο 


3. Τώτιλλα vulg. et sic ubique. 4. χεφαλαίων om. e. 19. 
διαφαυούσης.". 


expositum iacebat. Augusto mense triumphales nuncii et victoriae 
monumenta Roma Cpolim delata, Narse nimirum cubiculario et Roma- 
norum exarcho victore. pugna siquidem cum 'Totila Gotthorum rege 
conserta, summi sibi sua virtute peperit victoriam, Romam recepit, 
Totilam interfecit, vestimentaque eius adhuc sanguine tincta, pileo- 
lumque eius gemmis ornatum Cpolim misit: quae ad imperatoris pe- 
des in secreto proiecta sunt. caeterum annum unum Anthimi in pa- 
triarchae Menae tempus conferri oportet, ut sexdecim annorum ratio 
constet. 

Cpoleos episcopi Eutychii annus primus. | 

Hoc anno sanctum et oecumenicum quintum concilium adversus 
dementem Origenem, Didymum oculorum lumine privatum, Evagrium 
eorumque deliria in gentilium mentem declinantiá, et insuper adver- 
sus acepbaloram capita celebratum est. congregatis vero patribus 
baud simul consedit pontifex Romanus Vigilius: sed ab imperatore 
multis tumultuantibus dimissus, iter, quo Romam pergitur, agens, in 
Illyrico diem extremum obiit. 

Hoc anno, mensis Augusti decimo quinto, indictione secunda, 
illucescentis iam dominici diei post mediam noctem tempore, terrae 


CHRONOGRAPHIA. 355 


μέρος τῶν τειχῶν Κωνστανεινουπόλεως, μάλιστα τὰ τῆς Xov- 
σῆς πόρτης" καὶ πολλοὲ ἀπέϑανον. πέπτωχε δὲ καὶ Nixo- 
μηδίας μέρος πολύ. ἐπεκράτησε δὲ ὃ «τὸς σεισμὸς ἡμέρας 
τεσσαράκοντα, καὶ πρὸς ὁλίγον οἱ ἀνϑρώποι κατενύγησαν λι-Β 
δτανεύοντες καὶ προεδρεύοντες καὶ εἰς τὰς ἐκκλησίας μένοντες, 
καὶ πάλιν φιλανϑρωπίας ϑεοῦ γενομένης ἐπὲ τὸ χεῖρον ysyn- 
γασιν. γίγνεται δὲ καὶ ἡ μνημὴ τοῦ σεισμοῦ τούτου κατ᾽ ἔτος 
ἐν τῷ Καάμπῳ λιταγεύοντος τοῦ λαοῦ. οἱ δὲ “αζοὲ ἀτεϑή- 
σαντες “Ῥωμαίους διὰ τὰς Ἰωώννου τοῦ ἄρχοντος αὐτῶν φι- 
Ιολαργυρέας καὶ ἀδικίας, καὶ πρὸς Πέρσας αὐτομολήσαντες, 
πάλιν τῷ χρόνῳ τούτῳ τοῖς Ρωμαίοις προσερρύησαν, καὶ τὴν 
Πέτραν τῶν φρουρίων παρέλαβον οἱ Ῥωμαῖοι, καὶ τοὺς Πέρ- C 
σας ἀπήλασαν. 
Τούτῳ τῷ ἐτει μηνὶ "Iovitov ia, ἐγδικτιῶνος γι, ἐν τῇ A.M. θο47 
ιὖ συνάξει τῆς ἁγίας Εὐφημίας τοῦ Ὅρου γέγονε σεισμὸς μέγας» ^! 
καὶ τῷ αὐτῷ μηνὲ ιϑ' ἐγένοντο βρονταὶ καὶ ἀστραπαὶ φοβε- 
ραὲ καὶ ἄνεμος Μὴν φοβερός, ὥστε πεσεῖν τὸν σταυρὸν τὸν Ὁ 
ἐσωϑεν ἱστάμενον τῆς πόρτης τοῦ 'Povoiov. 
Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὲ ᾿Ιουλίῳ ἰνγδικτιῶνος δ΄ ἐστασίασαν A.M.6048 


9. φιλαργυρίας xai om. b. 11. τῷ χρόνῳ τούτῳ om. ἃ. 15- 
τῆς ἁγίας Εὐφημίας τοῦ Ὅρου f, τής ἁγίας τοῦ Ὅρου a, τῇ 
ἁγίᾳ τοῦ ὅρου vulg. τῆς ἁγίας Εὐφημίας τοῦ Ὀλυβρίου con. 
Goar. 16. καὶ τῷ — — βρονταὲ om. b. 


motus contigit adeo horrendus, ut aedes plurimae, balnea, ecclesiae, 
moenium urbis Cpoleos pars, quae maxime ad Chrysen portam, da- 
mnum ingens passa fuerint, et eo plures oppressi perierint. corruit 
etiam pars Nicomediae maxima. invaluit autem is terrae tremor die- 
bus quadraginta, modicoque spatio ad mentem et poenitentiam redie- 
runt homines, publicis per vias precibus, ecclesiasticorum coetuum 
frequentia, diuturna in ecclesiis mora divinam opem .implorantes: 
mox vero dei clementiam experti in deteriora prolabebantur. caete- 
rum populo. in Campum cum precibus processionem agente huius ter- 
rae motus per annos singulos memoria renovatur. porro Lazi a Ro- 
manis deficientes ob loannis eorum praefecti avaritiam atque iniu- 
stitiam, ad Persas transfugere: sed iterum intra eundem annum ad 
Romanorum partes rediere: et expulsis Persis Romani castrum Petram 
cepere. 
, Hoc anno mensis Iulii die undecimo, indictione tertia, in sacro A. C. 547 
conventu ad sanctae Euphemiae Olybrii. celebrato ,. vehemens factus 
est terrae motus. eiusdem vero mensis decimo nono, touitrua et ful- 
gura plane horrenda visa, ventusque Libs terribilis adeo spiravit, ut 
crux intra Rusii portam affixa in terram deciderit. "E 
Hoc anoo, mense lulio, indictione quarta, Caesareae ἐδ Palae- A. C. 548 


356 | THEOPHANIS 


᾽Ιουδαῖοι καὶ Σαμαρεῖται ἐν Καισαρείᾳ τῆς Παλαιστίνης, xoi 
ποιήσαντες πρὸς ἀλλήλους ἐν τάξει Πρασινοβενέτων ἐπῆλϑον 
τοῖς Χριστιανοῖς τῆς αὐτῆς πόλεως, καὶ πολλοὺς ἀνεῖλον, xai 
ἐχχλησίας κατέκαυσαν Στέφανον δὲ τὸν ἔπαρχον αὐτῆς πόλεως 
Ρ. τοῦ ὃν τῷ Πραιτωρίῳ ἀνεῖλον, καὶ τὴν ὑπόστασιν αὐτοῦ καϑήρ- 5 
παξαν. ἢ δὲ γυνὴ αὐτοῦ ἀνελθοῦσα ἐν τῇ πόλει, προσῆλϑεν 
τῷ βασιλεῖ’ καὶ ἐκέλευσεν ᾿Αμαντίῳ τῷ στρὰτηλάτῃ κατελ- 
ϑεῖν ἐν Παλαιστίνη, καὶ τὸν φόνον τοῦ Στεφάνου ἐκζητῆσαι" 
ὅστις εὑρὼν τοὺς μὲν ἐφούρκισεν, τοὺς δὲ ἀπεκεφάλισεν, τοὺς 
δὲ ἠκρωτηρίασεν καὶ ἐδήμευσεν. καὶ ἐγένετο φόβος μέγας ἔν το 
πᾶσι τοῖς ἀνατολικοῖς μέρεσιν. τῷ δὲ “ἰεκεμβρίῳ μηνὲ ἐγέ- 
yero ϑνῆσις ἀνθρώπων ἐν διαφόροις πόλεσιν, μάλιστα δὲ τῶν 
παίδων. ὁμοίως καὶ τῷ αΐῳ μηνὲ ἐγένετο σπάνις ἄρτου ἐν 
Β Βυζαντίῳ. καὶ ἐστενώϑησαν καὶ ἔκραξαν τῷ βασιλεῖ" δέ- 

' σποτα, εὐθηνίαν τῇ πόλει, καὶ ἀνέσχαψαν τὸν ὕπαρχον ἔν τ5 
γενεϑλιαχῷ ϑεωρίῳ, ὄντων ἐν τῷ ἱππικῷ καὶ πρεσβευτῶν τῶν 
Περσῶν. καὶ ἀγανακτήσας ὃ βασιλεὺς κολεύει ἸΠουσουνέῳ 
τῷ ὑπάρχῳ κρατῆσαι τοὺς τοῦτο ποιήσαντας, καὶ ἐκολάσϑησαν. 
ἐλύπησαν γὰρ τὸν βασιλέα, ὅτε ἐπὶ τοῦ πρεσβευτοῦ τῶν Περσῶν 


2. Προιβινγέτων b. 4. ἔπαρχον b, ὕπαρχον vulg. 8. Zre- 
φάνου] ὑπάρχου a. — 11. μέρεσιν) πόλεσε b. — 16. τῶν om. a. 
18. ἐπάρχῳ b. 


stina Iudaei et Samaritae tumultuati sunt, et factionis Prasinae et 
Venetae dissidia inter se simulantes, in Christianos urbis illius cives 
irruerunt, ét multis eorum occisis, succenderunt ecclesias: Stephanum 
insuper eiusdem civitatis praefectum sustulerunt e medio, et faculta- 
tes eius omnes depraedati sunt. eius vero coniux Cpolim profecta im- 
peratorem adiit, qui Amantium militiae magistrum in Palaestinam mis- 
sum de Stephani caede iussit inquirere. sontes quos reperit, quosdam 
suspendio, alios capitis abscissione, truncatione membrorum nonnul- 
los, plerosque facultatum amissione mulctavit: ex quo metus ingens 
in partes omnes orientales incubuit. caeterum mense Decembri va- 
riis in civitatibus bominum, maxime vero puerorum, mortalitas per- 
vagata est. Maio pariter mense panis raritas Byzantium afflixit: po- 
pnlusque in angustias coniectus, ad imperatorem vociferatus est: do- 
mine, da urbi abundantiam. tum in ipsis natalitiis spectaculis, Per- 
sarum legatis in circo considentibus, praefecti domum everterunt: ex 
quo indignatus imperator praefectum Musonium tetrum adeo facinus 
aggressos detinere, et in eos severius animadvertere iussit. imperator 
siquidem indoluit populi factiones coram Persarum legato in eum im- 
pudenter vociferatas: vini etenim, laridique, et cuiuslibet ciborum 
speciei übertas erat quam maxima: tantum frumenti et hordei penuria. 


CHRONOGRAPHIA. 353 


κατέχραζον αὐτῷ οἱ δῆμοι. οἴνου μὲν xai λάρδου καὶ παντοίου 
εἴδους εὐθυνία ἦν, σίτου δὲ καὶ κρίϑης λεῖψις. τῷ δὲ 'Iov- 
λίῳ μηνὲ ty, ἡμέρᾳ εἰ, ἐγένοντο ἀστραπαὶ xai βρονταὶ φο- 
βεραί, ὥστε πολλοὺς βλαβῆναι, καὶ βροχὴ πολλή, ὥστε ἀπὸ C 
5noAAgc ἀβροχίας οὖσαν κορεσϑῆναι τὴν γῆν. 
“Ρώμης ἐπισχύπου Πελαγίον ὅτος α΄. Α.Μ. δοήο 
Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὲ 4Δεκεμβρίῳ ς εἰς τὴν μνήμην τῆς 
κόνεως ἐτελεύτησεν Ó Τιμόϑεος ἔξαρχος τῶν μοναστηρίων 
καὶ ἡγούμενος τῆς “αλμάτου μονῆς" καὶ ἐγένετο ἀντ᾽ αὐτοῦ 
10 41yJvupuog ἔγχλειστος τοῦ αὐτοῦ μοναστηρίου. καὶ ἐφάνη πῦρν. κι56 
ἐν τῷ οὐρανῷ ὡς εἶδος λόγχης ἀπὸ ἄρκτου fog δυσμῶν. καὶ Ὁ 
ἑῷ ᾿Απριλλίῳ μηνὶ ἡμέρᾳ β΄ ἐγένετο σεισμὸς φοβερὸς καὶ 
ἀβλαβής. 
Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὶ Ὀχτωβρίῳ, ἡμέρᾳ ς᾽, ἱνδικτιῶνι ς᾽, A.M. 605o 
ι5 γέγονε σεισμὸς μέγας διαφαίνοντος τοῦ σαββάτου. xai rg P. τοῦ 
ΖΔεκεμβρίῳ μηνὲ ιδ΄ γέγονεν ἕτερος σεισμὸς φοβερὸς πάνυ, 
ὥστε παϑεῖν τὰ δύο τείχη ἸΚωνσταντινουπύλεως, τό τε Kov. 
σταντινιακὸν xai τὸ ὑπὸ Θεοδοσίου κτισϑέν. κατέπεσον δὲ 
ἐν Ἐξαιρέτῳ ἐκχλησίαι, xai τὰ ἐπέκεινα τοῦ Ἑβδόμου καὶ ὃ 
λο ἅγιος Σαμουὴλ, καὶ ἡ ἁγία ϑεοτόχος τῶν lleralá, καὶ τοῦ 
ἁγίου Βικεντίου, καὶ πολλὰ ϑυσιαστήρια ἐκκλησιῶν καὶ κιβώ- 


5. οὖσα» fort. παϑοῦσαν. 7. Νοεμβρίῳ b. 8. χόγης b. 
19. διαφαύοντος e. 21. xiflovosie vulg. 


Iulii demum mensis die decimo tertio, hebdomadis quinto, fulgura 
et tonitrua adeo horrenda excitata, ut multi damnum paterentur: 
imber quoque ita copiosus, ut imbris inopia laborans terra, aquis 
plane exsaturata fuerit. | 
Romae episcopi Pelagii annus primus. A. C. 549 
Hoc anno, mensis Decembris die sexto, monasteriorum praefectus 
et Dalmati monasterii privatim praepositus Timotheus ad pulveris igniti 
memoriam obiit: et in eius locum Anthymus eiusdem monasterii in- 
clusus suffectus est. ignisque in caelo apparuit in lanceae specie a 
septentrione ad occasum: et Aprilis mensis die secundo, horrendus 
extitit terrae motus, a quo nullum illatum periculum. 
Hoc anno, mensis Octobris die sexto, indictione sexta, sub sab- A (C. 55g 
bati crepusculum ingens terrae motus extitit: et mensis Decembris 
quarto ecimo, alius pariter fuit plane horrendus: adeo ut duo muri 
poleos urbis, qui nimirum Constanptiniacus, et qui a Theodosio di- 
citur extructus, damnum paterentur. ruinam vero expertae sunt quae 
in Exaereto ecclesiae, et quae protenduntur Hebdomum ultra ; sancti 
Samuelis sanctaeque deiparae, cui ex Petala nomen, sancti insuper 


, 358 THEOPHANIS 


gia, ἀπὸ τῆς Χρυσῆς πόρτης ἕως τοῦ Ῥουσίου" καὶ οὐκ ἣν 
τόπος ἢ προάστειον, ὃ οὐκ ἔπεσεν ἀπὸ τῆς φοβερᾶς ἀπειλῆς 
Βτοῦ σεισμοῦ. τὸ δὲ Ῥήγιον κατέπεσεν ἕως ἐδάφους, ὥστε μὴ 
γνωρίζεσϑαι αὖτό. ἔπεσε δὲ ἡ ἐχκλησία τοῦ ἁγίου Στρατονί- 
xov καὶ Καλλινίκου fog ἐδάφους, αἱ οὖσαι ἐν τῷ Ῥηγίῳ. καὶ 5 
6 κίων δὲ ὃ πορφυροῦς ὅ ἑστὼς ἔμπροσθεν τοῦ παλατίου 
Ἰουκουνδιανῶν μετὰ τῆς ἐπικειμένης αὐτῷ στήλης ἔπεσε, καὶ 
ànayp εἰς τὴν γῆν πόδας ὄχτώ. ἔπεσε δὲ καὶ ἢ στήλη "249- 
καδίου τοῦ βασιλέως ἡ εἰς τὴν ἀψίδα τοῦ Ταύρου, 7j εἰς τὸ 
ἀριστερὸν μέρος ἑστῶσα, καὶ πολλοὲ inaJoy ἐν τοῖς συμπτώ- 10 
σιμίασιν. ἕτεροι δὲ μεϑ’ ἡμέρας ὀκτὼ καταληφϑέντες ὑπὸ τῶν 
συμπτωμάτων, διεσώϑησαν μετὰ δύο καὶ τρεῖς ἡμέρας. ἠχού- 
σϑὴ δὲ ὅτι καὶ ἐν ἑτέραις πόλεσιν τὸ αὐτὸ γέγονε. τοιοῦτον 
γὰρ μέγαν xai φοβερὸν σεισμὸν οὐ μέμνηται ἀνϑρωπος ἐπὲ 
τῆς γῆς ἐν τῇ γενεᾷ ἐκείνῃ. ἔμεινεν δὲ σειομένη ἣ yz ἡμέ- 
puc xai νυκτὸς [μετὰ φιλανθρωπίας) ἡμέρας δέκα, xai πρὸς 
ὀλίγον οἱ ἀνϑρώποι κατενύγησαν λιταγεύοντες, φιλανϑρωπέας 
δὲ γενομένης παρὰ ϑεοῦ, ἐπὲ τὸ χεῖρον πάλιν γεγόνασιν. ὃ 
δὲ βασιλεὺς οὐκ ἐφόρεσεν τὸ στέμμα ἐπὲ ἡμέρας μ. ἀλλὰ 


5 


b 


1. Ῥησίου b, 'Pvotov f. 3. χατέπεσεν e, οὕτως ἔπεσεν vulg. 
2. Ἰουκουνδιανῶν Goar. ex Proc. de Aed. Iust., Tovxovodiar or 
a f, Ἰουχαρδιανὼν vulg. — 11. χαταληφϑέγτων b. — 16. μετὰ 
φιλανϑρωπίας delendum videtur. 


Vincentii templum, pluraque ecclesiarum altaria, nec non ciboria, a 
Chryse porta ad eam quae Rusii, corruerunt: neque locus aut sub- 
urbanum praedium extitit, quod ab horrenda terrae motus agitatione 
iacturam non tulerit. ad solum autem usque ita deturbatum est 
Rhegium, ut ubi quondam steterit, nec ipsis oculis extaret. ad haec 
sanctorum Stratonici et Callinici ecclesiae, quae in Rhegio, ad imum 
usque solum eversae : sed et porphyretica columna e palatii Iucun- 
dianarum regione erecta, una cum superposita sibi statua decidit, de- 
fossaque est in terram pedes octo. corruit etiam in terram impera- 
toris Arcadii statua, ad arcus Tauri partem sinistram posita: multi- 
que ruinis oppressi: plures post octo dies sub ruinis reperti post 
dies duos aut tres incolumes evaserunt. quin etiam in aliis civitati- 
bus idem contigisse relatum. ^ paris enim et aeque magni terribi- 
lisque terrae motus famam , ea hominum aetate, per universum ter- 
rarum orbem se audivisse nemo meminit. concutiebatur continuo 
terra diu noctuque per dies integros decem, non abalienata penitus 
dei clementia, et ad breve spatium homines processionum precibus 
attenti δὰ poenitentiam sunt revocati: dei vero humanitatem secu- 
rius experti, in deteriora rursum facinora retro lapsi sunt. imperator 


CHRONOGRAPHIA. 359 


καὶ τῇ ἁγίᾳ τοῦ Χριστοῦ γεννήσεε χωρὶς αὐτοῦ προῆλϑεν ἐν 
τῇ ἐκκλησίᾳ" dors xai τὰ ἐξ ἔϑους γενόμενα ἄριστα εἰς τὰ D 
ιϑ' ἔπαυσαν" xal τὴν τούτων ὅξοδον τοῖς πτωχοῖς ἔδωκαν. 
τῷ δ᾽ αὐτῷ χρόνῳ εἰσῆλθεν ἔϑνος ἐν τῷ Βυζαντήρ nagado- 

5£o» τῶν λεγομένων ᾿βάρων, καὶ πᾶσα ἢ πόλις συνέτρεχεν 

— δὲς τὴν ϑέαν αὐτῶν, ὡς μηδέποτε ξωρακχότες τοιοῦτον ἔϑγος, 
εἶχον γὰρ τὰς κόμας ὄπισϑεν μακρὰς πάνυ δεδεμένας πραν- 
δίοις καὶ πεπλεγμένας. ἡ dà λοιπὴ φορεσία αὐτῶν ὁμοία 
τῶν λοιπῶν Οὔννων. οὗτοι φυγόντες ἐκ τῆς ἰδίας χώρας 

10 ἦλθον εἰς τὰ μέρη Σκυϑίας καὶ υσίας, καὶ ἔπεμψαν πρὸς 
Ἰουστινιανὸν πρέσβεις δεχϑῆναε αὐτούς. τῷ δὲ ᾿Φεβρουαρίῳ 
μηνὲ γέγονεν ϑνῆσις ἀνθρώπων ἀπὸ βουβῶνος, μάλιστα δὸΡ. 197 
τοῖς νέοις, ὥστε μὴ ἐπαρκεῖν τοὺς ζῶντας θάπτειν τοὺς r6- V. 157 
ϑνεῶτας" ἐκράτησεν δὲ ἢ ϑνῆσις dno μηνὸς Φεβρονυαρίου 

15 ἕως μηνὸς Ἰουλίου. 00 | 

Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὲ Moi ζ΄, ἡμέρᾳ y, ὥρᾳ πέμπτῃ 4.M.6o5i 

φιλοκαλουμένου τοῦ Τρούλλου τῆς μεγάλης ἐκκλησίας (ἣν γὰρ 
διερρηγμένος ἐκ τῶν γενθμένων σεισμῶν) ἐργαζομένων τῶν 
᾿Ἰσαύρων, ἔπεσεν τὸ ἀνατολικὸν μέρος τῆς προὺποστολῆς τοῦ 


3. τοῦ add. ex b: τοῦ ϑεοῦ add. f. 3. δέϑωχαν vulg., fort. 
V. δεδώχασι. 9. toig λοιποῖς OUryotg a, αὐτῶν λοιπῶν Οὔν- 
γὼ» f. 18. διεορηγμένός a, διαρερηγμέγνος vulg. 18. ἐργα- 
Cou£yoy] h. 1. desinit lacuna codicis Δ. — 19. πρὸ ὑὕποστυλης A. 


interim stemma capiti per dies quadraginta non imposuit : sed et abs- 

que corona sacris Christi natalitiis ad ecclesiam processit: adeo ut 
agitata, ut moris est, ad novemdecim accubitus convivia, penitus ces- 
saverint, et eorum pretium in pauperes insumpseriut. sub idem tem- 

pus geus prorsus insolens atque incognitg, Abares ei nomen, Cpolim 
advenit: et ad eius spectaculum, quod nusquam visi füissent huius 

formae homines, cuncta urbs effusa est. comas siquidem a tergo lon- 

gas admodum  taeniis revinctae et implexas gestabant: reliquus licet 

habitus Unnico simillimus conspiceretur. illi porro relicta patría re- 

gione in Scythiae Mysiaeque partes se conferentes, ut humanius in 

iis provinciis adrmitterentur, ad lustinianum legatos destinaverunt. 
caeterum mense Februario mortifera ex buboge lues in homines, ma- 

xime iuvenes, grassata est: adeo «t sepeliendis mortuis non suffice- 

rent vivi: obtinuit vero et invaluit a Februario ad usque mensem 

uliam. 

Hoc anno, mensis Maii die septimo, hebdomadis tertio, hora post A. C. 551 

exortum quinta, suis pene iam ornamentis perfecti et Isaurorum opera | 
bene instructi magnae ecclesiae Trulli (disruptus enim et hiatu de- 


Li 


360 — THEOPHANIS 


ἁγίου «ϑυσιαστηρίου, sai συψέτρεψεν τὸ χιβώριον καὶ τὴν 
ἀγέαν τράπεζαν xai τὸν ἄμβωνα. καὶ κατεγινώσκοντο οἱ μη- 
χανικοί, ὡς ὅτι περ ὑποκάτωθεν οὐκ ἐποίηααν τὴν χρέμασιν 
φυγόντες τὴν ἔξοδον, ἀλλ᾽ ἐτρύπησαν τοὺς πινσοὺς τοὺς βα- 
στάζοντας τὸν τροῦλλον, καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἐβάσταξαν. λοι- ἢ 
Cnó» συκιδὼν ὃ εὐσεβέστατος βασιλεὺς ἤγειρεν ἄλλους πινσοίς, 
καὶ ἐδέξατο τὸν τροὔλλον, καὶ οὕτως ἐχτίσϑη, ὑψωϑεὶς πλέον 
εἴκοσι πόδας εἰς ἀνάβασιν ἐπάνω τοῦ πρώτου κτίσματος. 

Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ἐπανέστησαν Οὖννοι xai. Σκλάβοι τῇ 
Θράκῃ πλήϑη πολλά, καὶ ἐπολέμησαν αὐτήν, καὶ πολλοὺς τὸ 
ἐφόνευσαν καὶ ἠχμαλώτευσαν. ἐπίασαν δὲ καὶ Σέργιον τὸν 
σιρατηλάτην υἱὸν Βάρχου τοῦ πρεσβυτέρου, καὶ τὸν Ἐδερμᾶν 
τὸν στρατηγὸν Καλοποδίου τοῦ ἐνδοξοτάτου χουβικουλαρίου 
καὶ πραιποσίτου. εὑρόντες δὲ τοῦ τείχους τοῦ zivacraoiaxov 
τόπους τινὰς πεπτωκότας ἐκ τῶν σεισμῶν, εἰσελθόντες ἤχμα- 15 

Ὁ λαξευσαν ἕως ΖΔρυπίέας καὶ Νυμφῶν καὶ Χιτουκώμεως. xad 
 muvrég ἔφυγον ἐν τῇ πόλει μετὰ τῶν ὑπαρχόντων αὐτῶν" τοῦ- 
τὸ δὲ γνοὺς ὃ βασιλεὺς ἐδημότενυσϑ πολλούς, καὶ ἔπεμψεν εἰς 


2. μηχαγιχοί) χειμερικοί A f. 3. ὡς À, xai vulg. ἀπο- 


κάτωϑεν Α. . οὐχ ἐβάσταξαν À f, oU χατεβάσταξαν vulg. 
8. ἐπάνω om. b. 10. πλήϑη πολλά, xai ἐπολ. αὐτὴν À, καὲ 
ἐπολ. αὖτ. πλ. πολλὰ vulg. 1. xc) ante Σέργιον add. ex A. 


16. Δρουπίας A. Χιτουχώμεως À e, Zítov χωμέως f, Χιτοῦ 
wwe vulg. 


formis ex terrae motuum concussione cernebatur) pars orientalior 
contractae ad sanctum altare testudinis decidit in terram. molis eius- 
modi collabente ruina ciborium , sancta mensa, et ambo comminuta 
sunt et plane contrita. tantae porro iacturae incusabantur architecti, 
quod, ut sumptibus parcerent, pilarum capita ad trulli radices non 
solide per omnes partes compegissent, sed eas pilas, quae trullum 
suffulciunt, fenestris et aperturis reliquissent hiantes, ex quo susten- 
tando trullo non fuere satis. hoc animadverso, pilas alias piissimus 
imperator extruxit, quae trullum deinceps exceperunt: atque ita 
instauratus est viginti pedes altior, quam in priori aedificatione an- 
tea fuerat. 

Hoc etiam anno Unni et Sclavi cum maximis copiis in Thraciam 
irruentes eam bello vastaverunt, multosque homines vel occiderunt, 
vel in captivitatem abduxeruut: sed et Sergium militiae magistrum, 
Bacchi senioris filium, et Ederman ducem Calopodii clarissimi cubi- 
cularii et praepositi filium ceperunt. cumque partes quasdam muri 
Ánastasiani terrae motibus collapsas reperissent, per eas ingressi, 
in potestatem suam redegerunt loca ad Drypiam , Nymphas et Chit- 
tus vicum sita: cunctique facultatibus secum asportatis in urbem con- 


CHRONOGRAPHIA. 361 


ΜἩαχρὸν τεῖχος " καὶ συγχρούσαντες πόλεμον ἔχεξ πολλοὲ ἀπέ- 
ϑωνον τῶν Ῥωμαίων xoi σχολαρίων. λοιπὸν ἐκέλευσεν ὃ 
βασιλεὺς καὶ κατηνέχϑησαν τὰ ἀργυρᾶ κιβώρια, καὲ ai 
ἅγιαε τράπεζαι αἱ ἀργυραῖ ὄξω τῆς πόλεως, καὶ παρεφύλατ- 
ÉSroy τὰς πόρτας πάσας τοῦ τείχους τοῦ Θεοδοσιακοῦ αἱ σχο- 
λαὲ καὶ οἱ προτίχτορες καὶ οἱ ἀριϑμοὲ καὶ πᾶσα ἢ σύγκλη- 
τος" ἰδὼν δὲ ὃ βασιλεὺς ὅτε ἐπιμένουσιν οἱ βάρβαροι, ἐκέ. 
λευσε Βελισάρεον τὸν πατρίκιον ἐξελθεῖν xav! αὐτῶν μετὰ Ρ. τ98 
ἑσέρων τῆς συγκλήτου. ὃ δὲ Βελισάριος ἔλαβεν πᾶσαν τὴν | 
το ἵππον, τήν τὸ βασιλικὴν καὶ τοῦ ἱππικοῦ καὶ τῶν tvayoy oi- 
κῶν xai παντὸς ἀνθρώπου, ὅπου ἦν ἵππος " καὶ ὅπλίσας λαύν, 
ἐξῆλθεν εἰς Χιτούκωμιν" καὶ ἐποίησεν φοσσάτον, καὶ ἤρξατο 
πιέζειν ἐξ αὐτῶν τινὰς καὶ φονεύειν. καὶ ἐκέλευσεν κοπῆναι 
δένδρα, καὶ σύρεσϑαι ὄπισϑεν τοῦ ἐξερκέτου αὐτῶν, καὶ àyé- 
15»ev0 ἐκ τοῦ ἀνέμου χογνιορτὸς μέγας, καὶ ἐπῆγεν ἐπάνω τῶν 
βαρβάρων. οἱ δὲ νομίσαντες ὅτι πλῆϑος πολύ εἶσιν, ἔφυγον" 
καὶ ἦλθον εἰς τὰ μέρη τοὺ ἁγίου Στρατονίκου εἰς τὸ 4έκα-- 
vov. μαϑόντες δὲ ἐκ τῶν κατασχύπων, ὅτε παραφυλακχὴ πολ-Β 
λη ἐστιν εἰς τὰ τείχη Κωνσταντινουπόλεως, ἦλθον εἰς τὰ uégy V.158 
720 Τζουρουλλοῦ καὲ ᾿Αρκαδιουπόλεως xai τοῦ ἁγίου ᾿Αλεξάνδρου 


3. ἀργυρὰ κιβούρια vulg. 7. μένουσι À. . 8. μετὰ xal ἄλ- 


λων συγχλητιχῶν a. 10. τῶν add. ex A. 12. Χιτούχωμεν 
Α, Xírov χώμην vulg. φοσσάτον À, φουσάτον vulg. 13. 
σεεώγειν À. 14. ὀπίσω a. αὐτὼ») αὐτοῦ a. 


fugerunt. quamobrem imperator multos ex civium numero delectos 
ad Longum murum misit: ibi commissa pugna multi Romanorum et 
scholarium ceciderunt. postremum autem iubente imperatore cibo- 
ria argentea et sanctae mensae pariter ex argento, quae extra civi- 
tatem in ecclesiis erant, suis locis exportatae sunt: portas vero omnes 
Theodosiani muri defenderunt scholae, protectores, numeri et uni- 
versus senatus. sed cum barbaros illic pertinaciter permanere vi- 
deret imperator, patricium Belisarium ' una cum aliis senatus con- 
tra ipsos progredi iussit. porro Belisarius sumptis omnjbus equis, 
tam imperatoris, quam circi, sed et sacrarum domorum, nec non 
uniuscuiusque hominis privati, cui fuit equus in potestate, populoque 
armis instructo, ad Chitti pagum profectus est: ibique aciem omnem 
composuit: tum quosdam ex barbaris capere, et interficere coepit: 
quia etiam arbores caedi, et pone exercitum in terram trahi impe- 
ravit: ex quo pulvis ingens vento excitatus et in barbaros delatus 
super eos incubuit: qui cum maximas copias inde adesse existimarent, 
iu fugam versi, ad regionem sancti Stratonici, ad Decatum recessere. 
ac cum subinde a speculatoribus rescivissent Cpoleos muros magno mi- 
litum numero esse defensos, Tzurulum et Arcadiopolim et Sanctum 


362 | THEOPIIANIS 


Ζουπαρῶν, καὶ ἔμειναν ἐκεῖ παρακαϑήμενοι ἕως τὸ ἅγιον 
πώσχα. μετὰ δὲ τὴν ἑορτὴν τοῦ πάσχα δξέῆλϑεν ὃ βασιλεὺς 
καὶ πώγτες τῆς πόλεως σὺν αὐτῷ ἐν Σηλυμβρίᾳ ἐπὲ τὸ κείσαι 
τὸ τεῖχος τὸ μακρόν" ὅϑεν οἱ βάρβαροι εἰσῆλϑον. καὶ ἐμει- 
vty ὃ βασιλεὺς ἐκεῖ ἕως τοῦ «ὐγούστου μηνός" ὁμοίως xoi 5 
οἱ βάρβαροι ἔξω τῆς πόλεως περιεπύλευον ἕως τοῦ “4ὐγού.-.. 
στου. λοιπὸν ἐκέλευσεν ὅ βασιλεὺς γενέσϑαι πλοῖα διάπρυ- 

- uva, ὥστε ἀπελϑεῖν εἰς τὸν “Ζανοῦβιν, καὶ ἀπαντῆσαι τοῖς βαρ- 

Ο βάροις περοῦσι, καὲ πολεμῆσαι αὐτοὺς. τοῦτο γνόντες οἱ βάρ- 
βαροι, παρεχάλεσαν διὰ πρεσβευτοῦ ἐκινδύνως ἐᾶσαε αὐτοὺς 10 
περᾶσαε τὸν Ζίανοῦβιν. καὶ ἔπεμψεν Ἰουστῖνον τὸν ἀνεψιὸν 
αὐτοῦ xai κουροπαλάτην, καὲ διέσωσεν αὐτούς. 

A.M. Go54 ᾿Αντιοχείας ἐπισκύπου ᾿Αναστασίου ἔτος a. 

D Tovro τῷ ὄτει ἤρξατο ὃ βασιλεὺς χτίζειν τὴν γέφυραν 
τοῦ Σαγάρεως ποταμοῦ. xal ὠποστρέψας τὸν αὐτὸν ποταμὸν 15 
ἐν ἄλλῃ κοίτῃ, ἐποίησεν καμάρας φοβερὰς πέντε, καὶ ἐποίησεν 
αὐτὸν διοδεύεσϑαι, ξυλίνης πρότερον οὔσης τῆς γεφύρας. 


“«Ψ 07 4 


A.M. 6053 Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὶ Σεπτεμβρίῳ 9', ἡμέρᾳ €, ἰνδικτεῶνε 9, 


2. τὴν add. ex A. δ5. xai οὗ A, dà οὗ vulg. 7. διάπρυμνα 
À a, διάπροιμνα f, ϑίπρυμνα vulg., ἀμφίπρυμνα Agath. p. 327, 9. 
8. τοῖς βαρβάροις περοῦσι (fort. περῶσι) À, τοὺς βαρβάρους 


περνοῦσε f, τοῦ βαρβάρους εἰ περνοῦσε vulg. 9. αὐτούς A af, 
αὐτοῖς vulg. 12. Χουροπαλάτην͵] Κοροπαλάτην Α, Kugona- 
λάτην vulg. 1G. ἐποέησεν alterum] ἤγειρεν a, 5110t X f. 


Alexandrum Zupparorum versus digressi sunt: ibique castris positis us- 
que ad pascha substitere. peracto festo paschali imperator cum uni- 
versis civibus urbe relicta, ad reparandas Muri longi ruinas Selybriam 
errexit: quare pedem retulerunt barbari, et trans murum abierunt. 
lbi mansit imperator ad Augustum usque mensem: similiter et ber- 
bari usque ad mensem Augustum eztra urbem circumvagabantur. cae- 
terum imperator bipuppes naves confici, iisque in Danubio adversos 
Unnos, εἰ quando transfretarent, excipi, et cum eis manus iussit 
conseri. hie auditis barbari missis legatis petiverunt, ut sibi redi- 
tus tuto permitteretur, et Danubium traiicerent. misit ergo impera- 
tor lustinum mepotem suum: et curopalatem: eosque dimisit inco- 
lumes. ' 
, A. C. 55a Antiochiae episcopi Anastasii annus primus. 

Hoc anno pontem ad Sagarim fluvium coepit imperator construere : 
et flumine in alium alveum abducto, arcus quinque mirabiles ac stu- 
pendos excitavit, per quos faciles esset ad utramqne ripam transi- 
tus: cum pons tantum ligneus antea fuisset. 

A. C. 553 Hoc anno, mensis Septembris die nono, hebdomados quinto, in- 


CHRONOGRAPHIA. 363 


ἐφημίσθϑη ἂν KovotavrivovnoAMs, δέ, ἐτελεύτησεν Ó βασιλεύς, P. 199 


ἦν γὰρ ἐλϑὼν ἀπὸ τῆς Θράκης, καὶ οὐδένα ἐθεώρει. καὶ λοιπὸν 
οἱ δῆμοι ἥρπασαν τοὺς ἄρτους αἰφνίδιον ἐκ τῶν ἀρτοπωλείων 
καὲ μαγκιπίων" καὶ περὲ doa» τρίτην οὐχ εὑρίσκετο ἀρ- 
ὅτος ἐν πάσῃ τῇ πόλει, καὶ βροχὴ μεγάλη τὴ αὐτῇ ἡμέρᾳ éyé- 
γετο. ἐκλείσϑησαν δὲ καὶ τὰ ἐργαστήρια, καὶ ἐϑρυλλήϑη τὸ 
παλάτιον, ὅτι οὐδεὶς ἐκ τῆς συγκλήτου ἐθεώρει τὸν βασιλέα 
δεὰ τὸ κεφαλαλγῆσαι αὐτόν. ἐκ τούτου ἐπίστευον ὅτι ὠπέϑα.. 
γεν. περὲ ὥραν δὲ ἐννάτην συμβούλιον ἐποίησεν ἥ σύγκλητος, 
ιοκαὲ ἀπέστειλεν τὸν ἔπαρχον, καὶ ἐποίησεν φῶτα ἅψαι εἰς πᾶ- 
σαν τὴν πόλιν, ὅτε ὑγίανεν ὃ βασιλεύς. καὶ τούτῳ τῷ τρόπῳ B 
κατεστάϑη 7 πύλις ἔκ τῆς ταραχῆς. μετὼ dà τὸ ὑγιᾶναι τὸν 
βασιλέα, Εὐγένιος ὃ ἀπὸ ὑπάρχων διέβαλλε Γεώργεον τὸν 
κουράτωρα τῶν Ἰαρίνης καὶ “ἰϑέριον τὸν κουράτωρα τῶν 
Ι5᾽ Δντιόχου, ὡς ϑελήσαντας ποιῆσαι βασιλέα Θεόδωρον τὸν 
υἱὸν Πέτρου μαγίστρου, ᾧ συνεφώνησεν καὶ Γερόντιος ὃ 
' ἔπαρχος τῆς πόλεως. ζητηϑείσης δὲ τῆς ὑποϑέσεως xoi μὴ 
ἀποδειχϑείσης, ἠγαναχτήϑη ὃ Εὐγένιος, καὶ ἐδημεύϑη ὃ οἶχος 
αὐτοῦ. προσφυγὼν δὲ ἐκεῖνος τῇ ἐκκλησίᾳ, ἐσώϑη. τῷ δὲ 


i. ἐφημίσϑη Δ, ἐφημήϑη vulg. 4. μαγχιπίων À, μανχιπείων 
vulg. καὶ περὶ A, καίπερ vulg. 5. ἐγέγετο add. ex A. 
B. χεφαλαλγεῖσϑαε À. 10. ἀπέστειλεν τὸν ἔπαρχον À, ἔπεμψεν 
τὸν ὕπαρχον vulg. 12. χατέστη Α. ιή. ᾿Εϑέριον A. 15. 
ϑελήσαντα Α b. 17. ἔπαρχος Α, ὕπαρχος vulg. 


dictione nona, imperatorem obiisse per Cpolim rumor sparsus est. e 
Thracia quippe in urbem redux, conspicuum memini se fecerat. plebs 
itaque confusa ex officinis et mancipiis sive pistrinis panes diripuit, et 
a tertia iam diei hora nullibi civitatis reperiebatur panis, et copiosus 
admodum imber eo die decidit. officinae demum omnes clausae : 
rumorque ex palatio manavit, ad imperatoris conspectum, quod capi- 
tis dolore vexetur, ex senatu admitti neminem, ex quo eum ex hu- 
manis sublatum arbitrabantur. circa nonam vero horam senatus inito 
super ea re consilio, praefectum misit, qui pro imperatoris salute, 
per totam urbem faces et lumina iussit accendi: et hoc pacto ex 
tanto tumultu ad pristinam tranquillitatem urbs rediit. integra de- 
mum imperatori restituta valetudine, Eugenius expraefectus curatorem 
palatiorum Marinae Georgium et Antiochi curatorem Aetherium, quasi 
magistri Petri filium Theodorum ex Gerontii urbis praefecti consilio 
imperatorem creare attentassent, accusavit. facto de crimine diligenti 
examine, nec eo comprobato, Eugenius invidia non plene liberatus, 
domum publice proscriptam amisit: is vero ad ecclesiam confugieus, 
saluti consuluit. mense autem Decembri magno incendio in portu 


364 THEOPHANIS 
Δεχεμβρίῳ μηνὶ γέγονεν ἐμπυρισμὸς μέγας ἐν τῷ λιμένι "Iov- 


Ολιαγνοῦ, καὶ πολλοὶ οἶκοι éxagca» καὶ ἐχκλησίαε ἀπὸ ἀρχῆς 


τοῦ λιμένος ἕως τοῦ Πρόβου. γέγονε δὲ καὶ ϑανατικὸν μέγα 
ἐν τῇ Κιλικίᾳ καὶ ᾿Αναζαρβῷ, καὶ ἐν ᾿Αντιοχείᾳ τῇ μεγάλῃ 


V.159xad σεισμοί, xai συνέβαλλον κατ’ ἀλλήλων οἱ ὀρϑύδοξοι καὶ ἢ 


À.M. 6054 


oí Σευηρεανοί, καὶ πολλοὶ φόνοι γεγόνασι. καὲ ἀποστείλας ὃ 
βασιλεὺς Ζίμαρχον τὸν κόμητα τῆς ἀνατολῆς ἐκόλασε τοὺς 
ἀτάκτους, καὶ πολλοὺς ἐξώρισεν καὶ ἐδήμευσεν καὶ ἠκρωτη- 
ρίασεν. 


Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὶ Ὀχτωβρίῳ ιβ΄, ἡμέρᾳ δ΄, ἰνδικτιῶνε 10 


Ὁ “7, ἑσπέρας βαϑείας γέγονεν ἐμπυρισμὸς μέγας ἐν τοῖς Και- 


P. 200 


A. C. 554 


σαρείου, ἕως τῆς λεγομένης 'Ougaxegüg. καὶ ἔχάησαν ὅλα τὰ 
ἐργαστήρια καὶ οἱ πυλεῶνες ἕως τοῦ Booc. τῷ δὲ Νοεμβρέῳ 
μηνὶ ἱππικοῦ ἀγομένου πρὸ τοῦ ἀνελθεῖν τὸν βασιλέα, γέγονε 


δημοτικὴ ταραχή, καὶ ἐπῆλθον οἱ Πραάσινοι τοῖς Βενέτοις, καὶ 15 


γνοὺς ὃ βασιλεὺς ἀνῆλθεν ἐν τῷ καϑίσματι, καὶ ϑεασάμενος 
τὴν μάχην, ἐκέλευσεν Παριανῷ τῷ κόμητι τῶν ἐξχουβιτόρων 
σὺν τῷ κουράτωρι τῶν Καισαρείου κατελϑεῖν, καὶ χωρίσαι τὰ 


μέρη. οἱ δὲ ἀπελθόντες οὐχ ἡδυνήϑησαν χωρίσαι αὐτούς... 


4. οἶχοι] τόποε À b. καὶ ἐχχλησέαι add. ex A. 3. τῶν 
JIoófov A. 7. Ζήμαρχον À. κόμητα À, κχόμιτα vulg. 
ἐχώλυσε À b. 8. xai ἐδ. xai 5xo. om.a. 12. xai ἐχάησαν 


om. Α b f. 14. ἀγομένου À, γενομένου vulg. 15. ταραχὴ] 
ξορτή f. τοῖς Βεγέτοις À, τοὺς Βενέτους vulg. 1). ἐξχου--: 
βιτόρων A, ἐξχουβίτων vulg. 18. χωρῆσαι f. 


Iuliani excitato, multae domns et aedes sacrae multae a portu ex- 
tremo usque ad Probi conflagrarunt. mortifera quoque lues per Ci- 
liciam et Anazarbum grassata est: terrae motus Ántiochiam magnam 
concusserunt: contentione insuper inter Severianos et orthodoxos orta, 
multae caedes utrinque perpetratae. imperator autem Zimarcho orien- 
tis comite misso, seditiosos, multis ex illis in exilium actis, bonis 
eorum publicatis, membris quoque amputatis castigavit. 

Hoc anno, mensis Octobris die duodecimo, hebdomados quarto, 
indictione decima, magnum profunda iam vespera incendium ad Cae- 
δ partes, ad locum, cui Omphacera, nomen, grassatum est: et of- 
ficinae omnes et fornices ad Bovis locum conflagrarunt. Novembri 
etiam mense ludis circensibus celebratis, priusquam imperator spe- 
etatum advenisset, factionum seditio exorta est, et Prasini in Vene- 
tos irruere. nuncio ad imperatorem delato, sedile sibi positum in 
circo conscendit, et conflictu spectato, Marianum comitem excubito- 
rum et Caesarii palatii curatorem partibus dirimendis in arenam ius- 
sit descendere. ubi conflictus locum tenuerunt, tumultui sedando non 


CHRONOGRAPHIA. 365 


xai πολλοὶ μὲν ἀπέϑανον ἔξ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν, πολλοὶ 
dà καὶ ἐπληγώϑησαν. εἰσελθόντες δὲ οὗ Βένετοι εἰς τὰ βά- 
ραϑρα τῶν Πρασίνων ἔκραζον. ἅψον ὧδε, ἅψον ἐκεῖ, ὃ dà 
Πράσινος ov φαίνεται. xai πάλιν ot Πραάσινοι ἔκραζον" ai, 
S ai, ὅλοι, ὅλοε εἰς τὴν μέσην. ἦλϑον εἰς τὰς γειτονίας τῶν 
Βενέτων, xai ἐλίϑαζον οὖς εὕρισκον καὶ ἔκραζον" ἅψον, ἅψον 
ὦδε. Βένετος οὐ φαίνεται. καὶ εἰσήρχοντο εἰς τὰς γειτονέας B 
διαφανούσης χυριακῆς, καὶ ἥρπαζον τὰς ὑποστάσεις. καὶ 
ἐχέλευσεν ὃ βασιλεὺς συσχεϑῆγαι τοὺς Πρασίνους, xai πολ- 
τολαῖς ᾿βασάνοις ἐκολάσϑησαν. οἱ δὲ Βένετοι προσέφυγον τῇ 
ἐκκλησίᾳ τῆς Θεοτόκου τῶν Βλαχερνῶν. οἱ δὲ ἐξαλύσαντες 
Πράσινοε προσέφυγον εἰς τὴν ἁγίαν Εὐφημέαν ἐν Χαλκη- 
δόνε. οὗς ἐκβαλὼν ὃ ἔπαρχος ἐτιμωρήσατο. ἤρξαντο δὲ ai 
γυναῖκες αὐτῶν καὶ ai μητέρες κράζειν εἰς τὰς ἐχκλησίας τῷ 
τ βασιλεῖ, ἵνα παράσχῃ τοῖς Πρασέγοις ἰνδουλγεντίας" καὶ 
ἐδιώχϑησαν μετὰ βάκλων, xai οὐ διηλλάγη αὐτοῖς ὃ βασιλεὺς 
ἕως τῆς Χριστοῦ γεννήσεως. τῷ δὲ Φεβρουαρίῳ μηνὲ ἐκέ- 
λευσεν ὃ βασιλεύς, τῶν ἑπτὰ σχολαρίων τοὺς καϑεζομένους C 
ἐν τῇ Νικομηδείς καὶ Κίῳ xai Προύσῃ καὶ Κυζίχῳ καὶ 


1. πολλοὶ δὲ χεὶ À, καὶ πολλοὶ vulg. 3. ἔχραζον- «i al, δλ- 
λοι, ὅλλοε ἐς τὴν μέσην f. 6. ἅψον, ἅψον ὦδε À f, ἅψον ὧδε, 
ἅψον ἐχεῖ vulg. 11. ἐξαλύσαντες À, ἐξηλήσαγτες ἃ f, ἐξελάσαγ- 
τες vulg. ι3. ἔπαρχος Α, ὕπαρχος vulg.. 15. ἰνδουλεγεγ- 
τίαις À, ἰνδουλγεγτίαες vulg. . 


fuere satis, nec consertam pugnam distrahere valuerunt: ita ut multi 
ex utraque parte caesi fuerint, vulnerati etíam multi. ingressi vero 
Veneti in Prasinorum cuneos et carceres: incende hic, exclamabant , 
ignem illuc admove.  Prasinus vero nusquam comparet. Prasini ex 
adverso vociferabantur: hem, hem, cuncti, cuncti in mediam arenam 
procedite. progressi in Venetorum vicinias, lapidibus obvios quosque 
obruerunt, clamantes: ignem huc applica, ignem illic suppone.  Ve- 
netus non comparet. dominica vero iam illucente irruerunt in vici- 
nías, et omnia Venetorum bona diripuere. imperator autem Prasi- 
nos apprehendi iussit: ex quibus multi variis tormentis castigati. at 
Veneti ad ecclesiam deiparae, quae In Blachernis, confugerunt. Pra- 
sini autem exilientes ad sanctam Euphemiam Chalcedonem aufugere: 
quos inde expulsos praefectus suppliciis affecit. porro coniuges et 
matres eorum ad imperatorem in ecclesiis clamare, ut Prasinis indul- 
gentiam concederet: illae vero baculis repulsam passae sunt: nec 
placatus imperator, quin Christi natalitia celebrarentar. Februario 
vero mense imperator iussit ex septem scholariorum: numeris, qui, 
residebant in Bithynia, Nicomedia, Cio, Pruza, Cyzico, Cotyaeo et 


366 THEOPHANIS 


Korvatt καὶ 4ogviatq ἀπελθεῖν, xai καϑίσαε ἐν τῇ 

ἐν τῇ Ἡρακλείᾳ καὶ ταῖς πέριξ αἰτῆς πόλεσι. τῷ ὃ. 

ví» μηνὲ ἐπανέστησαν αἱ σχολαὲ τῷ κόμητι αὐτῶν, δι 

συνηϑείας ἃς ἐλάμβανον, καὶ ἀπέχοψεν αὐτάς. καὶ 4 

αὐτῷ. εὐρέθη δὲ ἐκεῖ Θεοδωρος ὃ υἱὸς Πέτρου το 

στρου ὁ Κονδοχαίρης, καὶ ἐπειλητικοῖς λόγοις χρης 

ἠδυνηϑη αὐτοὺς καταπραῦγαι. τῷ Ó' αὐτῷ ἔτει παρελ 

ὁ Βαισίπολις ὑπὸ τῶν Οὐννων" καὶ ἔπεμψεν ὃ βασιλει 

Ῥνελλον τὸν στρατηλάτην καὶ ἴδιον αὐτοῦ ἀνεψιὸν uti 

ϑους σερατοῦ, τοῦ ἀναρρύσασϑαι τὴν πόλιν xai τὴν 

δα. τῷ δὲ ᾿Απριλλίῳ μηνὶ παρελήφϑὴ καὶ ἡ ᾿Αναστ 

V.160 Aic τῆς Θράκης ὑπὸ τῶν Οὐννων. καὶ τῷ Ἰαίῳ μηνι 

τηγορήϑη Ζίμαρχος ὃ κουράτωρ τῶν Πλακιδίας ὦ 

τοῦ βασιλέως λαλήσας πολλὰ καὶ δεινά, ὑπὸ Γεωργί 

ράτωρος τῶν lMapívgg καὶ 'Ioavvov ἀπὸ ὑπάτων σι 
᾿Θεοδώρας τῆς βασιλίσσης. 

A.M.6055 Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὲ Ὀχτωβρίῳ γέγονε στάσις di 

ΡΟ 301 ἐν τοῖς Πιτταχίοις, καὶ πολλοὺς ὃ βασιλεὺς ἐτιμωρήσι 

δὲ Νοεμβρίῳ μῃνὲ ἀβροχία πολλὴ ἐγένετο, καὶ λεῖψ, 


i. Κοτυαγίῳ Α. 2. ταῖς πέριξ αὐτῆς πόλεσι À, τοῖς πὶ 

τῆς vulg. 4. ἀπέχοψεν A, ἀπέχοψαν vulg. ' ἐπανὶ 

6. Γογδοχαίρης À. — 8. ὁ Βαισίπολις) πόλις A 6 f, fort 

σόπολις. ι1. τῷ δὲ ᾿Ἱπριλλίῳ μηνὶ] τῷ d' αὐτῷ ἔτει 

αὐτῷ puri a. καὶ $ Wy. À, ἢ dy. vulg. 13. ἢ 
alii. 


Dorlyaeo, ut relictis his locis subsisterent in Thracia, atqu: 
cleae, caeterisque urbibus circum vicinis. Martio deinde mense 
tumultum contra suum comitem concitavere, ob quaedam δ' 
recipi solita, ac deinde rescissa. in eum itaque ünpetum f 
hic tum forte aderat Theodorus Petri magistri filius, cui co 
Condocheres, qui minaci oratione usus, eos demulcere et sed 
luit eodem anno Baesipolis ab Unuis capta est: quamobre 
cellum militiae, magistrum et nepotem suum cum copioso 

ad eam civitatem atque Persiam liberandam misit  exind 
Aprili Anastasiopolis Thraciae urbs ab Unnis occupata: ac mei 
dem Maio, Zimarchus Placidiae curator, quasi multa in impt 
eaque gravia deblaterasset, delatus est a Georgio, Marinae fa« 
curatore, et [oanne exconsule, ambobus imperatricis 'l'heodoi 
sanguineis. 

À.C. 555 Hoc anno, mense Octobri, popularis seditio in Pittaciis 
est: et in plurimos imperator animadvertit. | mense vero Ni 
ex diuturniore imbris penuria magnus ubique aquarum defe 
titit: adeo ut ad aquarum receptacula rixae puguaeque fueri: 





CHRONOGRAPRHIA. 367 


των, ὥστε γενέσϑαι μάχας πολλὰς ἐν τοῖς ὑδρείοις, ἐφύσησε 

δὲ καὶ βορρᾶς ἄνεμος «Αὐγούστῳ μηνί, καὶ οὐδαμοῦ νότος, 

καὶ οὐκ ἤρχοντο τὰ πλοῖα ἐν τῇ πόλει, ὥστε καὶ λιτὰς ἐκβα- 

λεῖν Εὐτύχιον τὸν πατριάχην εἰς ᾿Ιερουσαλήμ, τοῦτ᾽ ἔστιν εἰς 
ἘΞ τὸν ἅγιον Ζιομηδην. 

Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει μηνὲ . . .. . ἐπινίχια ἦλϑον ἀπὸ "Po- 
μης Ναρσοῦ τοῦ πατρικίου δηλοῦντα παραλαβεῖν αὐτὸν πόλεις 
ὀχυρὰς τῶν Γύτϑων δυο Βηρωΐαν καὶ Bpíyxag. τῇ δὲ x& B 
τοῦ αὐτοῦ μηνὸς ἡμέρᾳ σαββάτου ἑσπέρας ἐπιβουλὴν ἐμελέ- 

τοτησαν τινες τοῦ φονεῦσαι τὸν βωσιλέα, ἐς κάϑηται ἐν τῷ na- 
λατίῳ. ἦσαν δὲ ᾿Αβλάβιος ἀπὸ ἸΜελιστῶν καὶ Ἰάρκελλος 
ἀργυροπράτης καὶ Σέργιος ὃ ἀνεψιὸς τοῦ χκουράτωρος “ἰϑε. 
piov, 1j δὲ μελέτη αὐτῶν, ὡς κάθηται ἐν τῷ τρικλίνῳ ἑσπέ- 
ρας πρὸ τοῦ μησεῦσαι, εἰσπηδήσαντες σφάξωσιν αὐτὸν, ἔχον- 

τὅτες ἐδίους ἀνθρώπους συνεργοῦντας αὐτοῖς Ἰνδοὺς κρυπτομέ- 
νους εἰς τὸ Σιλεντιαρίκιν καὶ εἰς τὸν ᾿Αρχάγγελον καὶ εἰς τὸ 
"Agua , ἵνα γενομένης τῆς ἐπιβουλῆς ταραχὴν ποιήσωσιν. ὃ 
à αὐτὸς ᾿βλάβιος καὶ χρυσίον ἔλαβεν naga ἸΠαρκέλλου τοῦ C 


2. xal post δὲ add. ex A. 4fóyojcrov μηνὸς b. 8. ἐν τῇ 
πόλεε add. ex Α. 6. haec lacuna etiam in Α non suppletur. 
2. παραλαμβάνειν À b. 8. Βηρωΐαν A, Βεροΐαν vulg. nonne 
Βηρωώωναγὺ 11. διελιτῶν Α. 13. ὁ add. ex A. 13. ue- 
λέτη} ἐπιβουλὴ a. 14. μησεύσεε Α, μισεῦσαι ἃ, μησεύει f. 
16. xai εἰς τὸν Α, εἰς τὸν vulg. 


missae. mense etiam Augusto soli boreae flatus, noti aura nullibi 
spirare, ex quo navigia a meridie ad urbem appellere non potuere. 
quamobrem Eutychius patriarcha processiones cum precibus Hierusa- 
lem, hoc est, ad.sanctum Diomedem duxit. 

Eodem etiam anno, mense .. ... ..-. victoriae triumphales 
nuncii Roma Cpolim delati, pervenerunt: Narsetem videlicet patri- 
cium duas urbes munitissimas Veronam et Brixiam a Gotthis rece- 
pisse. mensis vero eiusdem die vigesimo quinto, sabbato circa ve- 
speram de imperatore interficiendo, ubi sederet in palatio, quidam 
coniuraverunt. facinoris auctores fuerunt Ablabius exmonetarius, Mar- 
cellus argentarius, et nepos Aetherii curatoris Sergius. eorum porro 
coniuratio huiusmodi fuit: nimirum cum imperator in triclinio sub 
vesperam accubuisset, priusquam abeundi copia fieret, irruentes euim 
interfecturi essent. quin etiam quosdam homines Indos ad hoc faci- 
nus ádiutores ad Silentiarium et locum Archangeli Harmatisque no- 
mine nuncupari solitum in insidiis latentes habuere, qui molitione 
ad finem perducta , tumultum concitarent. porro ipse Ablabius auri 
libras. quinquaginta a Marcello argentario, ut suam ipsi operam ad 


- 


* 


368. THEOPHANIS 


ἀργυροπράτου λέερας » εἰς τὸ συνεργῆσαι αὐτῷ, xai τοῦ 
ϑεοῦ εὐδοκήσαντος ἐθάρρησεν ᾿Αβλάβιος Εὐσεβίῳ τῷ ἀπὸ 
ὑπάτων ὄντι κόμητι (υδεράτων καὶ '"louvyg τῷ λογοϑέτῃ 
τῷ κατὰ Ζομεντζίολον λέγων, ὅτε τῇ ἑσπέρᾳ ταύτῃ βουλόμεθα 
ἐπελϑεῖν τῷ βασιλεῖ. ὃ δὲ μηνύσας τῷ βασιλεῖ ἐκράτησεν 5 
αὐτούς, xai εὗρεν αὐτοὺς φοροῦντας κρυπτὰ ξίφη. καὶ ὃ 
μὲν ἀργυροπράτης Ἰάρκελλος ἀστοχήσας τοῦ προσδοχωμένου, 
σύρας, ὃ ἐφόρει ξίφος, δέδωκεν ξαυτῷ τρεῖς πληγὰς ἐν τῷ 
D τριχλένῳ, συσχεϑεὶς δὲ τελευτᾷ. Σέργιος δὲ ὃ «Ἰϑερίου dye- 
ψιὸς διαδρὰς προσέφυγεν ἐν Βλαχέρναις, ὃν ἐξαγαγόντες τῆς 10 — 
ἐκχλησέας καὶ ἐξετάσαντες ἔπεισαν ὁμολογῆσαι, ὡς καὶ ᾿Ισώ- 
κιος 0 ἀργυροπράτης, καὶ Βελισάριος ὃ ἐνδοξότατος πατρέκιος 
καὶ αὐτὸς συνῇδει τοιαύτῃ ἐπιβουλῇ, καὶ Βῖτος ὃ ἀργυροπρώ- 
τῆς, καὶ Παῦλος ὃ κουράτωρ τοῦ αὐτοῦ Βελισαρίου ἐγίνωσκον 
τὴν σκέψιν. καὶ συσχεθέντων ἀμφοτέρων, xai ἐχδοϑέντων 15 
Προκχοπίῳ τῷ ὑπάρχῳ, κατέϑεντο, καὶ κατεῖπον Βελισαρίου 
τοῦ πατρικίουι αὐτίκα οὖν ὃ βασιλεὺς γέγονεν ὑπὸ ἀγανώ- 
κτησιν Βελισαρίου" πολλοὶ δὲ φυγὴ ἐχρήσαντο. τῇ εἰ τοῦ 
P.202 δεκεμβρίου μηνὸς ἐποίησεν ὃ βασιλεὺς σιλέντιον, ὃ ἐνέγχας 


4. ἐν τῇ ἔσπ. Α. t1. xoà prius add. ex Α. 12. ὃ prius 
add. ex A. 15. σχέψεν À, σχῆψιν vulg. συσχεϑ. ἀμφοτέ- 
ρων Α b, συσχ. πάντων duq. vulg. 16. Ππροχοπίῳ] h. l. ite- 
rum lacuna intercedit in cod. À, quae usque ad p. 380, 5. xai 
περιπλαχεὶς pertinet. 


id accommodaret, acceperat. Ablabius autem, deo ita disponente, cum 
Eusebio exconsuli, qui foederatorum comes erat, et Ioanni Logothe- 
tae, qui Domentziolo adhaerebat, quod coniuraverant fidenter aperuit: 
hac ipsa, inquit, vespera imperatorem aggredi et interficere decrevi- 
mus. ille re ad imperatorem nunciata detinuit eos, et gladios occulte 
ferentes deprehendit. et argentarius quidem Marcellus consilio suo 
frustratus, educto, quem gerebat, gladio, tres sibi plagas in ipso tri-. 
clinio inflixit. mox dum caperetur, expiravit. Aetherii vero nepos 
Sergius surripiens se in Blachernarum aedem confugit: eumque vi 
eductum et examinatum hortati sunt fateri Isacium argentarium, et 
clarissimum patricium Belisarium cum eo coniurationis huiusmodi par- 
ticipes; ac insuper argentarium Vitum, Paulumque Belisarii. curatorem 
eiusdem fuisse conscios. comprehensus igitur uterque et Procopio 
praefecto traditus insidias omnes detulit, et patricium Belisarium ac- 
cusavit. confestim itaque in Belisarium imperator exarsit: ex quo 
multi fugam arripere consiliati sunt. tum vero Decembris die quinto 
curiam convocavit imperator, adducto secum etiam sanctissimo patri- 
archa Eutychio, eorumque confessionibus palam recitari iussis, Beli- 


CHRONOGRAPHIA, 369 


καὶ τὸν ἁγιώτατον πατριάρχην Εὐτύχιον κελεύσας dyayra- V. 161: 
σϑῆναι τὰς αὐτῶν καταϑέσεις͵ καὶ ἀχούσας Βελισάριος μεγά-- 
λως ἐβαρήϑη, xai γέγονεν ὑπὸ ἀγανώκτησιν τοῦ βασιλέως, xad 
πέμψας ὃ βασιλεὺς ἔλαβεν πάντας τοὺς ἀνθρώπους αὐτοῦ, 
Φχαὶ αὐτὸν ἐκάϑισεν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ παραφυλαττόμενον». 
τῷ δὲ “Ἰεκεμβρίῳ μηνὲ x γέγονεν ἐγκαίνια τῆς μεγάλης ἐκκλη- 
σίας τὸ δεύτερον" ἡ δὲ παννυχὶς τῶν αὐτῶν ἐγκαινίων γέγονεν 
εἰς τὸν ἅγιον Πλάτωνα, καὶ ἐξῆλθεν ἐχεῖϑεν ὃ πατριάρχης B 
Κωνσταντινουπόλεως Εὐτύχιος μετὰ τῆς λιτῆς, συμπαρόνος 
t Oxaé τοῦ βασιλέως, καϑεζόμενος ἐν τῷ ὀχήματι, καὶ φορῶν τὸ 
ἀποστολιχὺν σχῆμα καὶ κρατῶν τὸ ἅγιον εὐαγγέλιον, πάντων 
τῶν λαῶν ψαλλόντων τὸ" ᾿“ρατε πύλας, ἄρχοντες, ὑμῶν. τῷ 
δ᾽ αὐτῷ um παρελήφϑη μέρη τινὰ τῆς ᾿Ἱφρικῆς ὑπὸ τῶν 
Ἰαυριτάνων ἐπαναστώντων [αὐτῶν τῇ “4φρικῇ)] τρόπῳ τοι- 
250ovtqg. ουτζίγας τις ὀνόματι ἐκ τοῦ αὐτοῦ ἔϑνους ἔξαρχος 
τῶν αυριτάνων, εἶχεν ἔϑος λαμβάνειν nagá τοῦ κατὰ τὸν 
καιρὸν ἄρχοντος τῆς Αφρικῆς ῥητὸν χρυσίον. ἐλθόντος dà 
αὐτοῦ λαβεῖν αὐτό͵ Ἰωάννης ὃ ἄρχων ᾿Αφρικῆς ἐφόνευσεν 
αὐτόν. ἀνέστησαν δὲ τὰ τέκνα αὐτοῦ τοῦ Κουτζίνα éxdixovy- C 
ZO:t6 τὸ πατρῷον αἷμα, καὶ ἐπαναστάντες τῇ ᾿Αφρικῆ, παρέλαβον 


2. μεγάλως ἐλυπήϑη, καὶ a. 7. παννιχὺς vulg. 14. Mav- 
Quiero» vulg. αὐτοῖς τῇ ᾿Αφριχῇ a, haec verba potius de- 
lenda videntur. 12. ἄρχοντα a. 19. ἐχζητοῦγντες τὸ πα- 


τρῷον λῆμα b. 


sarius coram assistens et auditor, graviter indoluit, et in imperatoris 
offensionem incurrit, qui militibus sumiissis domesticos eius detinuit 
omnes, ipsum vero propria domo inclusum sub custodia servari prae- 
cepit. porro mensis Decembris die vigesimo magnae ecclesiae dedi- 
catio secundo celebrata: nocturnaeque vigiliae dedicationi huiusmodi 
praemitti solitae apud sancti Platonis peractae: et exinde sacro pro- 
cedendi ritu, cui praesentem imperator se exhibuit, patriarcha Cpo- 
leos Eutychius curru vectus, et apostolico habitu ornatus, sacrum ma- 
nibus tenens evangelium, progressus est, cunctis e populo concinen- 
tibus: attollite portas, principes, vestras. codem quoque mense par- 
tes quaedam Africae a Mauritanis in Africa rebellionem excitantibus 
occupatae sunt hoc pacto. quidam nomine Cutzinas memoratae Mau- 
rilanorum gentis princeps, a praefecto, qui per id tempus regeret 
Africam, certum auri pondus accipere solebat. eam pecuniae summam 
accipere profectum loannes Africae praefectus occidit. insurgunt ita- 
que Cutzinae liberi paternum sanguinem ulturi, et excursionibus 
Áfricam vastantes, abactis hinc inde praedis, partes regionis aliquas 


Theophanes. A 


(^ 


»osrof6 
i» 
. 


370 "THEOPHANIS. 


αὐτῆς μέρη τινά, πραιδεύσαντεςς ὃ οὖν βασιλεὺς γνοὺς vov. 
το, ἀπέστειλεν πρὸς βοήϑειαν τῆς ᾿Αφρικῆς Παρχιανὸν τὸν 
ἀνεψιὸν αὐτοῦ καὶ στρατηλάτην μετὰ ἐξερκέτου, πρὸς τὸ εἰ- 
ρηνεῦσαι τοὺς ταύρους. καὶ προσερρύησαν αὐτῷ, εἰρήνευσεν 7) 
' dgpixi* τῷ δὲ ᾿Απριλλίῳ μηνὲ διεδέχϑη ὃ Προκόπιος ὃ ὕπαρ- 5 
χος τῆς πόλεως, καὶ γέγονεν ἀντ᾽ αὐτοῦ ᾿Ανδρέας ὃ ἀπὸ λο- 
γοϑετῶν. καὶ ἐξερχομένου αὐτοῦ ἀπὸ παλατίου τῆς Χαλκῆς 
καϑημένου ἐν τῷ ὀχήματι, καὶ ὠπερχομένου ἐν τῷ πραιτωρίῳ, 

Ὁ ὑπήντησαν αὐτῷ οἱ Πράσινοι εἰς τὸ “αὖσον" καὲ ἤρξαντο 
αὐτὸν ὑβρίζειν, καὶ λιϑάζειν" καὶ ἐγένετο ἀταξία μεγάλη 10 
ἂν τῇ μέσῃ τῶν δύο μερῶν. καὶ εἰσῆλθον ἐν ταῖς φυλακαῖς, 
καὶ ἐκράτησεν ἡ μάχη ἀπὸ ὥρας ἐ ἕως ἑσπέρας. καὶ ἀπέ. 
στειλὲεν ὃ βασιλεὺς Ἰουστῖνον τὸν ἀνεψιὸν αὐτοῦ -καὶ xovgo- 
παλάτην, καὶ ἀπεδίωξεν αὐτούς. καὶ πάλιν περὲ ὥραν «(fi 
συνέβαλλον μάχην, καὶ ἐκρατήϑησαν' καὶ ἐπόμπευσεν ini 15 
πολλὰς ἡμέρας" καὶ ἔκοψαν rovg ἀντίχειρας αὐτῶν, ὅσοι 
μετὰ ξιφῶν ἐμαχήσαντο. καὶ τῇ ε8ϑ' τοῦ ᾿Ιουλίου μηνὸς ἐδέ- 
χϑη Βελισάριος ὃ πατρίκιος, ἀπολαβὼν καὶ πάσας αὐτοῦ τὰς 
ἀξίας. ἔφϑασε δὲ καὶ Πέτρος ὃ μάγιστρος dno Περσίδος 

Ρ.ο3 ποιήσας naxra εἰρήνης ἔτη ζ΄, ἕνεκεν “αζικῆς καὶ τῶν μερῶν ao 
τῆς ἀνατολῆς. τῷ Ó' αὐτῷ μηνὶ ἦλθον πρέσβεις ᾿Ασκὴλ τοῦ 


12. ξως ἑσπέρας om. f. 20. ἔτη i f. 


occupant. his cognitis nepotem suum et militiae magistrum Marcia- 
num cum exercitu valido imperator mittit, iuvandae nimirum armis 
Africae, Maurisque ad pacis et servitutis oflicia revocandis. Marciani 
imperium faciles excepere Mauritani, et Africa omnis in pace com- 
posita est. — porro Aprili mense Procopio urbis praefecto exautorato 
institatus est Andreas exlogotheta: eoque post impositum onus e pa- 
latio Chalces egresso, curruique insideute, et ad praetorium proce- 
dente, Prasini et Lausum facti sunt obviam, virumque contumeliis et 
lapidibus exceperunt: ex quo inter duas partes ingens orta seditio. 
in carceres enim involaverunt: duravitque congressus ab hora decima 
ad vesperam. imperator autem lustinum nepotem saum et cliropa- 
' latem nmisit, qui cohiberet impetum et seditiosos fugaret. circa duo- 
decimam vero pugnam rursus instauraverunt: qui tamen ex illis com- 
prehensi, in multos dies .:per urbem ignominiae" inurendae causa tra- 
ducti sunt: et , quibns cum gladiis contentio inita, manuum pollices 
truncati, caeterum Iulii mensis die decimo nono, patricius Belisarius 
prioribus eunctis dignitatum honoribus restitutus, in gratiam quoque 
imperatoris rediit. Petrus etiam magister e Persia reversus est, con- 
stitutis in anuos septem pacis conditionibus, quod in Lazicen alias- 


- 
- 


* / yat Q^ 2 47} 
4 Ü yp ᾿ ΄ 
CHRONOGRAPHIA. — 2/7. 371 


6zyoc “Ἑρμηχιόνων τοῦ ἔσωϑεν xtiuéyov τῶν βαρβώρων ἔϑνους 
πλησίον τοῦ ὀχεαγοῦ. τῷ Ó' ““ὐγούυστῳ μηνὲ γέγονς λεῖψες 
ὕδατος, ὥστε σφαλισϑῆναι τὰ δημόσια λουτρά, καὶ γενέσϑαι 
φονοχοπεῖα εἰς τὰ ὑδρεῖα. Β 
Z£& ἈἈὠ Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὲ Ὀχτωβρίῳ ἰνδιχτιῶνε i. ἀπῆλϑεν Δ.Μ. 6056 
ὁ βασιλεὺς ᾿]ουστενιανὸς χάριν εὐχῆς ἐν τοῖς Ἰυριαγγέλοις, V. 162 
ἤγουν ἐν Γερμίοις πόλει τῆς Γαλατίας. τῷ δὲ Νοεμβρίῳ 
μηνὲ εἰσῆλθεν ἐν Βυζαντίῳ ᾿ρέϑας ὃ πατρίκιος, καὶ φύλαρ- 
χος τῶν Σαρρακήνων, ὀφειλὰς ἀγαγεῖν τῷ βασιλεῖ, τίς τῶν 
Ξοτέκνων αὐτοῦ ὀφείλει μετὰ τὴν αὐτοῦ ἀποβίωσεν κρατῆσαι 
τῆς φυλαρχίας αὐτοῦ, καὲ περὲ τῶν γινομένων ὑπὸ ᾿Αβάρου 
τοῦ νἱοῦ ᾿Αλαμανδάρου εἰς τοὺς τύπους αὐτοῦ. τῷ δὲ 4ε- 
κεμβρέῳ μηνὲ γέγονεν ἐμπυρισμὸς μέγας, καὶ ἐκαύϑη τελείως - 
ὃ ξενὼν τοῦ Σαμψών, καὶ τὰ ἔμπροσϑεν τοῦ Ῥούφου oix5- 
ἃ ματα καὶ τὸ μεσίαυλον τὸ πλησίον τῆς μεγάλης ἐκκλησίας, τὸ 
λεγόμενον Γαρσονοστάσιον, καὶ τὰ dvo ἀσκητήρια τὰ πλησίον 
τῆς ἁγίας Εἰρήνης σὺν τῷ μεσιαύλῳ αὐτῆς, καὶ μέρος τοῦ 
νάρϑηχος αὐτῆς. | 
Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὲ Maori. ἰνδικτιώνγε᾽ ay, τελευτᾷ Be- A.M.6055 
Ξολισάριος ὁ πατρίχεος ἐν Βυζανείῳ, καὶ ἡ τούτου περιουσία 
| | 


ή. φονοχοπεῖα a, φονοχόπεα vulg. 8. ἦλθεν Βυζανιίῳ f. — 9. 
ἀγάγαε b f. 11. ᾿(μάρου a. ' 


que orientis regiones spectabat. eodem mense venerunt legati Ascel 
regis Hermechionum, qui interiores barbararum nationum provincias 
iuxta oceanum obtinent. Augusto denique mense ea aquarum penu- 
ria contigit; quae publica balnea claudi, et caedes plurimas ad aqua-- 
rum receptacula committi cogeret. 

Hoc anno meuse Octobri, indictione duodecima, ad Myriangelos, A. C. 556 
Germium videlicet, quae Galatiae urbs est, orationis habendae causa 
imperator lustinianus profectus est. mense vero Novembri patricius 
Arethas et Saracenicarum tribuum moderator Byzantium venit, renun- 
ciaturus imperatori, quis filiorum post eius obitum in tribunatum po- 
testatem obtineret, nec non ea quae ab Abaro Alamandari filio in 
suam provinciam comunissa erant. caeterum mense Decembri magnum 
incendium exortum est, quo Sampsonis hospitium peregrinis recipi- 
endis destinatum omnino consumptum, aedes ad Ru& partem anterio- 
rem, medii quoque ad magnam ecclesiam atrii aedificium, cui mili- 
tum statio nomen factum, duo quoque monasteria ad sanctam ]re- 
spem posita, nec non eiusdem ad mediam aream structura, et narthe- 
cis ipsius ecclesiae bona pars flammis devastata. 

oc anno mense Martio, indictione decima tertia, patricius Beli- A. C. 559 
sarius Byzantii meritur, facultatesque eius omnes imperialibus Mari- 


- 


372 ^" THEOPHANIS 


Ὁ ἦλθεν sig τὸν δεσποτικὸν οἶκον τῆς αρίνης. τῇ δὲ αὐτῇ 
uy. ἐγδικτιῶνι μηνὲ ᾿Απριλλίῳ if Εὐτύχιος πατριάρχης Κων- 
σταντινουπόλεως καϑηῃρέϑη καὶ ἐξωρίσϑη ἐν ᾿“μασίᾳ ὑπὸ "Iov- 
στινιαγυῦ. καὶ γέγονεν ἀντ᾽ αὐτοῦ ᾿Ιωάνγνης ἀπὸ σχολαστι- 
κῶν ἀποχρισιάριος ὧν τῆς ᾿Αντιοχείας τῆς μεγάλης, 5 

Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ᾿Ιουστινιωνὸς ὃ βασιλεὺς τὸ περὲ φϑαρ- 
τοῦ καὶ ἀφθάρτου κινήσας δόγμα, καὶ ἰδίκτον πανταχοῦ κα- 
ταπέμψας ἀλλότριον εὐσεβείας, ϑεοῦ προφϑάσαντος, ἐτελεύεη- 
σεν μηνὶ Νοεμβρίῳ ια΄, τῆς ἐχομένης ιδ' ἰνδικτιῶνος, βασι- 

P. 204 λεύσας ἔτη λη,. μα μῆνας b, ἡμέρας γ᾽. καὶ γίνεται τούτου το 
διάδοχος ó ἀνεψιὸς αὐτοῦ, ᾿Ι]ουστῖνος ὃ κουροπαλάτης. 

Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει οἱ Θεοδοσιανοὶ καὶ Γαϊανῖται ἐν ᾽,λε- 
ξανδοείᾳ κτίζειν ἤρξαντο συναχτήρια, καὶ αὐϑεντήσαντες οἱ 
Γαϊανῖται ἐπίσκοπον ἐν αὐτοῖς ἐχειροτόνησαν Ἐλπίδιον ἀρχε- 
διώχονον αὐτῶν, ὃν ὃ βασιλεὺς δεδεμένον ἐλϑεῖν προσέταξεν. 15 
ἐρχόμενος δὲ κατὰ τὸν Σίγριν ἀπέϑανεν. Θεοδοσιανοὲ δὲ fe 
ούϑεον κρυπτῶς ἐν νυκτὲ ἐπίσχοπον ἑαυτοῖς ἐχειροτόνησαν. καὶ 
εἰς ἕν συνελθόντες oi τε Γαϊανῖται καὶ οἱ Θεοδοσιανοὲὶ κοινὸν 
ἐπίσκοπον ἑαυτοῖς ἐνεθρόνισαν καὶ ἐχειροτόνησαν" ᾿Ιωᾶννην δέ 

Βτιγα μοναχόν, ὃν οἱ Γαϊανῖται * δόλον ὑπομεμενηκέναι νομί- 20 


5. τῆς μεγάλης om. f. 7. fort. ἤδικτον, ut et alias. 14. 
ἐχειροτόνησαν) ἐνεθρόνησαν a f. 19. fort, éytipotóygGay 
Ἰωάννην τινὰ μοναχόν, ut et Goar. coniecit. — 20. δόλον) dou- 


Aor a e, sed fort. scribendum: δύλον ὑπομεμελετηχέγαι. 


nae aedibus, et eius aerario addictae. eiusdem quoque indictionis 
decimae tertiae mense Aprili, eiusque die duodecimo, patriarcha Cpo- 
lcos Eutychius a Iustiniano diguitate motus est, et Amaseam relegatus: 
loannes vero exscholasticus magnae Antiochiae responsalis in eius 
locum subrogatus est. 

Eodem anno lustinianus opinionem de corruptibili atque incor- 
ruptibili movens, cum edictum super ea re ab omui pietate alienum 
in provincias omnes emisisset , deo praevertente , mortuus est, die 
undecimo mensis Noveinbris, indictione decima quarta iam currente, 
cum regnasset aunos octo supra triginta, menses septem, dies trede- 
cim: successor eius nepos lustinus curopalates designatur. 

Eodem pariter anno Theodosiani et Gaianitae conventicula Ale. 
xandriae aedificare coeperunt: Gaianitae vero auctoritate ac viribus 
praevalentes Elpidium suum archidiaconum ordinaverpnt; quem impe- 
rator vinctum ad se adduci iussit: in itinere vero ad Sigrim mortaus. 
est. porro Theodosiani clam noctu Dorotheum sibi praefecerunt: 
convenientesque in unum. tam Theodosiani, quam Gaianitae, eum 
communem utrisque episcopum in sedem intulerunt. cum autem Gaia- 


CHRONOGBAPIIIA. 372 


σαντες τὸν πώγωνα τοῦ ἀββὰ σὺν τῷ δέρματι καὶ τῇ σαρκὶ 
ἐξέδειραν. 

“Ῥωμαίων βασιλέως ᾿Ιουστίνου, Κωνσταντινουπόλεως ἐπι- A.M. 6058 
σκύπου. ᾿Ιωάννου, “Περοσολύμων ἐπισκόπου ἔτος α΄. 

5 Τούτῳ τῷ ἔχει μηνὲ Νοεμβρίρ (0, ἐνδικτιῶνε i, ἐβα- 
σίλευσεν ᾿ἰουσεῖνος ὃ ἀνεψιὸς ᾿Ιουστινιανοῦ στεφϑεὶς ὑπὸ 
᾿Ιωάννου πατριάρχου ὐπὸ σχολαστικώῶν. ἦν δὲ τῷ γένει Θραξ, V. 163 
μεγαλόψυχός τὸ καὶ εἰς πάντα ἐπιδέξιος, φιλοχτίστης" εἰγενα. 
δὲ γυναῖκα Σοφίαν ὀνόματε, ἥν τινα xai ἔστεψεν αὐγοῦσταν. 

10 εὐσεβὴς δὲ ὧν ἐπεκόσμησεν τὰς ἐκκλησίας τὰς χεισϑείσας ὑπὸ 
᾿Ιουστινιανοῦ, τὴν τὸ μεγάλην ἐκχλησίαν καὶ τοὺς ἀποστόλους 
καὶ ἄλλας ἐκκλησίας καὶ μοναστήρια, χαρισάμενος αὐτοῖς κει- 
μήλια καὶ πᾶσαν πρόσοδον. ἦν δὲ ὀρϑύδοξος πάνυ. καὶ dné- 
στειλεὲν τὸν ἀββῶν Φοτεινὸν τὸν πρόγονον Βελισαρίου τοῦ na- 

εὐ τριχίου, δοὺς αὐτῷ ἐξουσίαν κατὰ παντὸς προσώπου καὶ πρά- 
yHarog τοῦ εἰρηνεῦσαι τὰς ἐκκλησίας πάσας «Αἰγύπτου τὸ καὶ Ὁ 
“ἀλεξανδρείας. 
Τούτῳ τῷ ἔτει ,Ιἰϑέριος καὶ ὃ ᾿Αἴβδιος, καὶ ὃ σὺν αὐτοῖς A.M.605g 
ἰατρὸς ἐπεβούλευσαν τῷ βασιλεῖ ᾿Ιουστίνῳ, γνωσϑέντες δὲ 

20 ἀπέθανον ξίφει. ἐποίησεν δὲ ὑπατείων, καὶ ἔρριψεν χρήματα 

πολλώ, ὥστε πολλοὺς πλουτίσαι. 


| 9. γυναῖχαν vulg. — — 18. γνγωσϑέντες δὲ] καὶ yy. δὲ vulg. 


nitae Ioannem quendam monachum dolos adversum se commentum 
arbitrarentur, barbam cum pelle atque carne abbati avulsere. 

Romanorum imperatoris lustini, Cpoleos episcopi loannis, Hiero- A. C. 558 
solymorum episcopi Macarii annus primus. 

Hoc anno, mensis Novembris die decimo quarto, indictione de- 
cima quarta, nepos lustiniani Iustinus a loanne exscholastico patriar- 
cha coronatus suscipit imperium. fuit genere Thrax, generosus, et in 
gerendis rebus dexter, et aedificiis gaudens. coniugem habuit nomi- 
ne Sophiam, cui cum augustae dignitate coronam imposuit. pietatis 
studiosus ecclesias a Iustiniano aedificatas ornavit, magnam videlicet 
ecclesiain , sanctorum apostolorum, nec non alias , ut et monasteria , 
quae cuncta sacra supellectile , muneribusque, collatisque redditibus 
dotavit. bene sensit in omnibus de fide. Photinum praeterea Beli- 
sarii patricii privignum, potestate in quasvis personas, atque res data, 
ad omnes Aegypti et Alexandriae ecclesias reconciliandas bonaque 
pace componendas misit.. 

Hoc anno Aetherius et Abdius, et una cum eis medicus Iustini A. C. 559 
imperatoris vitae struxerunt insidias: deprehensi vero, gladio perie- 
runt. consulum vero more munus dedit lustinus, inultasque pecunias, 
quibus eLiunnum plures ditati, sparsit iu populum. 


δηή THEOPHANIS 
Ti δ᾽ αὐτῷ ἔτει ὃ ἀββᾶς ᾿4γάϑων ἀδελφὸς ᾿Απολιναρίου 

τοῦ ἐπισκόπου ᾿“λεξανδροείας ἐλϑὼν εἰς ᾿Αλεξανδρειαν, xai 
λόγους εἰσπραττύμενος͵ Εὐστόχιον μοναχὸν ὄντα καὶ οἰκονόμον 

P. 205 “λεξανδρείας τότε, τῆς οἰκονομίας χάριν ἐφρούρησεν τοῦτον" 
ὃς φυγὼν διὰ τῆς ὁτέγης ἤλϑεν ἐν Βυζαντίῳ, ἸΠακαρίου τότε ὅ 
ἐχβληϑέντος τῆς ἐκκλησίας κατὰ συσκευὴν" xui ἐχειροτονῆϑη᾽ 
Εὐστόχιος ἀντὶ Ἰακαρίου ἐπίσκοπος “Ιεροσολύμων. 

A.M.606o0 “ευοσολύμων ἐπισκόπου Εὐστοχέίου ἔτος a. 

Β Τούτῳ τῷ ἔτει μεταστειλαμένη Σοφία εὐσεβεστάτη av- 
γοῦστα τούς τε ἀργυροπράτας καὲ σημαδαρίους, ἐχέλευσεν 16 
ἐνεχϑῆναι τὰς ὁμολογίας τῶν γρεωστούντων καὶ τὰ σημάδια" 
καὶ ἐντυχοῦσα αὐτοῖς, ἔλαβε τὰ σημάδια παρασχομένη αὐτὰ 
τοῖς χρεωστοῦσι, καὶ ἀπέδωκεν αὐτὰ τοῖς ἰδίοις δεσπόταις " 
καὶ μεγάλως εὐφημίσϑη ἐπὶ τούτῳ ὑπὸ πάσης τῆς πόλεως͵ 
Εὐστόχιος δὲ ἀπελθὼν εἰς “Ιεροσόλυμα μίσει τῷ πρὸς ᾿4πο- 15 
λινάριον xat ᾿ἀγαθώνα καὶ ωχκάριον, τοὺς τῆς νέας λαύρας 
μοναχοὺς δξέβαλλεν, ὡς ᾿Ὠοιγενιστάς" καὶ διὰ τοῦτο ss. 

Οβλήϑη" καὶ πᾶλιν ἀπεκατέστη ἤακάριος εἰς τὸν ἴδιον 
ϑοόνον.᾿ 2 

À.M.6061 “Ἱεροσολύμων ἐπισκόπου πάλιν Ἰακαρίου, ᾿Αλεξαγδρείας 20 
᾿Ιωάννου ἔτος a. ΕΣ 


7. ἐπισκόπου vulg. 13. χρεωστοῦσι, καὶ ἀπέδωχεν αὐτὰ τοῖς 
add. ex e. 


Eodem anno abhas Agatho Apolinarii episcopi Alexandrini frater, 
Alexandriam profectus δά rerum administratarum rationes exigendas, 
Eustochiüm monachum Alexandriae tunc magnum oeconomum male 
gesti muneris incusatum misit in carcerem: qui tecto elapsus, Byzan- 
tium perrexit. Macario vero dolis ecclesia depulso, in eius locum 
Hierosolymorum episcopus Eustochíus consecratus est. 

À. C. 560 Hierosolymorum episcopi Eustochii annus primus. 

- Hoc anno nummulariis foeneratoribusque cunctis convocatis, ius- 
sit augusta. debitorum syngraphas et pignora ad se proferri: quibos 
in potestatem acceptis, pignora debitoribus restituit, et in propriorum 
dominorum manibus cuncta reposuit: atque ob id factum summis eam 
laudibus tota urbs prosequuta est.  Eustochius autem Hierosolymam 
profectus, odio, quo in Apolinarium, Agathonem et Macarium fere- 
batur, novae laurae monachos Origeniani dogmatis incusatos expulit: 
quamobrem ipse postmodum eiectus est, et Macarius rursum proprio 
throno redditus. | 

À. C. 561 Hierosolymorum episcopi Macarii iterum, Alexandriae Toannis an- 
nus primus. 


-- 


CHRONOGRAPHIA. 375 


Τούτῳ τῷ ἔτει ἱπποδρομίας τελεσϑείσης, καὶ φιλονεικούν- 
τῶν τῶν μερῶν εἰς ἀλλήλους, ἔπεμψεν μανδάτα εἰς ἑκώτερα 
τὰ μέρη Ó βασιλεύς, λέγων, εἰς μὲν τοὺς Βενέτους, ὅτε ὃ 
᾿Ιουστιγιανὸς ó βασιλεὺς mao! ὑμῖν ἐτελεύτησεν, εἰς τοὺς 
5 Πρασίνους, ὅτι παρ᾽ ὑμῖν ὃ βασιλεὺς ᾿]ουστινιανὸς ζῇ " καὶ 
ἀκούσαντα τὰ μέρη ἐσίγησαν, καὶ οὐκ ἔτι ἐφιλονείχησαν. D 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ἤρξατο κτίζειν τὸ παλάτιον τῶν Z0- V. 16 
φιανῶν én' ὄνομα τῆς γυναικὸς αὐτοῦ Σοφίας, προφάσει rog 
ἐκεῖ ταφῆναι ᾿Ιοῦστον τὸν υἱὸν αὐτοῦ πρὸ τοῦ βασιλεῦσαι 
Ἰοαὐξόν, ἔτε χουροπαλάτου ὄντος αὐτοῦ͵, ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ ἐρ- 
χαγγέλου τοῦ ἐκεῖσε, κοσμήσας αὐτὸ ὑπὸ διαφόρων πολυ- 
τίμων ua Quam. | 4 
Ῥώμης émoxónov Βενεδίκτου $rog a. — A.M. 606a 
Τούτῳ τῷ ἔτει ᾿Ιουότῖνος ὁ βασιλεὸς ἤρξατο κείζειν τὸ p.206 
᾿ιϑπαλάτιον τὸ δεύτερον ἐν τῷ προαστείῳ αὐτοῦ, ὃ εἶχεν πρὸ 
τοῦ βασιλεῦσαι αὐτόν. ὁμοίως δὲ καὶ ἐν τῇ νήσῳ τῆς Πριγ-. 
χέπου, καὶ αὐτῷ ὄντε προαστείῳ αὐτοῦ à» τῷ λιμένι, καὶ τὴν 
ἐκκλησίαν τῶν ἁγίων ᾿Αναργύρων ἐν τοῖς Δαρείον.  dnoxazé- 
στησεν δὲ τὸ λουτρὸν τοῦ Ταύρου τὸ δημόσιον, καὶ ἐπωνό- 
λόμασεν αὐτὸ Σοφιαγάς, ἐπ’ ὀνόματι τῆς γυναικὸς αὐτοῦ 
Σοφίας. ͵ 


4. 6 βασιλεὺς om. a. ὀἠ vi. αὐτὸ! αὐτῷ vulg. 17. προα- 
στείῳ ἃ f, προάστειον vulg. 


Hoc anno ludis equestribus in circo celebratis et contendentibus 
ad invicem factionibus, ad utrasque partes imandata misit imperator; 
ad Venetos quidem his verbis usus: imperator Iustinianus penes vos 
obiit: ad Prasinos autem, imperator Iustinianus penes vos vivit. bis 
auditis conquieverunt facliones, et ad priora dissidia nusquam re- 
dierunt. 

Eodem anno Sophianorum palatium coniugis Sophiae nomiue, 
occasiope accepta, quod in eo, dum curopalatem adhuc ageret, filius 
eius Iustus fuisset sepultus, exaedificare coepit, in domo nimirum ar- 

, changeli istius loci. pretiosioribus vero marmoribus palatium ad- 
ornavit. i 

Romae episcopi Benedicti annus primus. A. C. 56a 

Hoc anno imperator Iustinus, in suburbano, quod ante susceptum 
imperium possidebat, alternm palatium coepit extruere: et in princi- 
pis insula, quae pariter eius erat, suburbanum aliud erexit,ad por- 
tum: nec non sanctorum mercede non conductorum ad Darii regio- 
nem. ad haec publicum Tauri balueum ἃ se reparattun. de coniugis 
Sophiae nomine Sophianas nuncupavit. 


᾿8η6᾽ . ΤΒΕΟΡΗΛΝΙΒ 


Τῷ δ' αὐτῷ ἔτει ᾿Αναστάσιος ὃ ἐπίσκοπος ᾿Αντιοχείας ὃ 
μέγας καϑαψάώμενος ἐν τοῖς ἀντιγράφοις τῶν συνοδικῶν 'Io- 
ἄννου τοῦ Κωνατανεινουπόλεως τοῦ χεεροτονήσαντος ᾿Ιωδίννην 

Βτὸν ᾿“λεξανδρείας, καὶ τούτον χεεροτονηϑέντος ἐξεβλήϑη τῆς 
ἐδίας ἐπισκοπῆς κατὰ ἀγανάκτησιν ᾿Ιουστίγνου, xai éytiporo-5 
νήϑη Γρηγόριος μοναχὸς καὶ ἀποχρισιάριος τῆς μονῆς τῶν 
Βυζαντίων. 

À.M.6063 ᾿Αντιοχείας ἐπισχύπον Γρηγορίου ἔτος a. 

Τούτῳ τῷ ἔτεε Ναρσῆς 0 κουβικουλάριος καὶ πρωτοοπα- 
ϑάριος, ὃ ἀγαπητὸς τοῦ βασιλέως ᾿]Ιουστινιανοῦ, εἰς ὃν ἐλοι- 10 
δορεῖτο, ἔκτισεν τὴν οἰκίαν Ναρσοῦ xai τὴν μονὴν τῶν Κα- 

αϑαρῶν. ἀκούσας dà ᾿Ιουστῖνος ὃ βασιλεὺς περὲ τοῦ ἀνεψιοῦ 
αὐτοῦ, ὃν εἶχεν ἐν ᾿“λεξανδρείᾳᾳ αὐγουστάλιον, ὅτι συσκευὴν 
μελετᾷ xarà τοῦ βασιλέως, πέμψας ἀπεκεφάλισεν αὐτόν. 

A.M. 6064 Τούτῳ τῷ ἔτει ἤρξατο κτίζειν ὁ ᾿Ιουστῖνος τὴν ἐχκλησέαν 15 
τῶν ἁγίων ἀποστόλων Πέτρου καὶ llavàov ἐν ὀρψανοτρο- 
φείῳ, καὶ τῶν ἁγίων ἀποστύλων ἐν τῷ Τριχύγχῳ τὴν καεῖσαν 
ἐπὲ Ζήνωγος τοῦ βασιλέως. προσέϑηκε δὲ xoi εἰς τὴν ἐκχλη.. 

Dota» τῆς ἁγίας 9eoroxov τῶν Βλαχερνῶν τὰς δύο ἀψίδας, τῆς 
τε ἄρκτου καὶ μεσημβρίας ἐν τῷ μεγάλῳ ναῷ, καὶ ἐποίησε λο 
τὴν ἐκκλησίαν κατὰ σταυρίου. 


10. Ἰουστινιαγοῦ a, Ἰουστέγου vulg. 


Eodem etiam anno eum magnus ille Ánastasius Antiochiae epi- 
scopus in synodales epistolas Ioannis Cpoleos episcopi, qui Ioannem 
Alexandrinum consecraverat, atque etiam in ipsum loannem Alexan- 
drinum, qui ordinatus fuerat, rescriptis suis invectus fuisset: Iustini 
mandato sede depulsus est, et in eius locum Gregorius monachus et 
Byzantiorum monasterii apocrisiarius promotus. 

A. C. 563 Antiochiae episcopi Gregorii annus primus. 

Hoc anno Narses cubicularius et protospatharius, qui Iustiniano 
imperatori adeo carus fuit, ut eius gratia ludibriis respergeretur, 
domum Narsetis construxit et Catharorum monasterium. imperator au- 
tem lustinus proprium nepotem, quem augustalis dignitate Alexan- 
driae decoraverat, insidias in se machinari cum praesensisset, misit 
extemplo qui ipsum capite plecterent. 

À. C. 56. Hoc anno sanctorum apostolorum Petri et Pauli ecclesiam coepit 
Justinus aedificare in orphanorum hospitio, aliamque sanctorum apo- 
stolorum, quae Zenonis imperatoris tempore conflagrarat, in "Tricon- 
cho. ad ecclesiam quoque sanctae deiparae Blachernarum duas absi- 
des addidit, et hanc, quae septentrionem, illam, quae meridiem re- 
spiciat, extruxit. in celeberrimo illo templo: totamque molem illam 
jn crucis normam composuit. 





CHRONOGRAPHIA. | 397 


Τούτῳ τῷ ἔτει Ῥωμαῖοι τὸ καὶ Πέρσαι τὴν εἰρήνην διέφϑει- 
ga», καὶ πάλιν ὃ Περσικὸς ἀνεκαινίσϑη πόλεμος διὰ τὸ πρεσβεῦ- 
gat τοὺς 'Ouzorrac Ἰνδοὺς πρὸς “Ῥωμαίους, xai ἀποστεῖλαι τὸν 
βασιλέα Ἰουλιανὸν τὸν μαγιστριανὸν μετὰ σάκρας πρὸς ᾿“Ι[ρέ- 

5 ϑαν βασιλέα τῶν «“Ἰἰϑιόπων διὰ τοῦ Νείλου ποταμοῦ ἀπὸ ',Ἵλε- 
ξανδρείας xoi τῆς Ἰνδικῆς ϑαλασσης" καὶ ἀπεδέχϑη τῷ βασιλεῖ. 203 
᾿Δρέϑαᾳ μετὰ χαρᾶς πολλῆς, ὡς ἐφιεμένῳ τὴν φιλέαν τοῦ βασι- 
λέως Ῥωμαίων. ἐξηγεῖτο δὲ ἐπανελϑὼν ὃ αὐτὸς Ἰουλιανός, ὅτε 
ὅτε ἐδέξατο αὐτόν, γυμνὸς ἦν Ó βασιλεὺς ᾿Αρέϑας, καὶ κατα V. 165 ^ 

τΙοτοῦ ζωώσματος αὐτοῦ εἶχεν εἰς τὰς ψύας λινόχρυσα ἱμάτια" 
κατὰ δὲ τῆς γαστρὸς ἐφόρει σχιστὰ διὰ μαργαρίτων τιμίων, 
καὶ ἐν τοῖς βραχίοσιν ἀνὰ πέντε κλαβίων, καὶ χρυσᾶ. ψέλλια 
εἰς τὰς χεῖρας αὐτοῦ" ἐν δὲ τῇ χεφαλῇ λιγδόχρυσον φαχεύλιον 
ἐσφενδονισμόνον, ἔχον ἐξ ἀμφοτέρων τῶν δεσμῶν σειρὰς τέσ- 

150apac, καὶ μανιάκιν χρυσοῦν ἐν τῷ τραχήλῳ αὐτοῦ" καὶ 
ἵστατο ἐπάνω τεσσάρων ἐλεφάντων ἑστώτων καὶ ἐχόντων ζυ.. 
γὸν καὶ τροχοὺς τέσσαρας, καὶ ἐπάνω ὡς ὄχημα ὑψηλὸν ἡμ-:Β 
φιεσμένον χρυσείοις πετάλοις, ὥσπερ ἐστὲ τὰ τῶν ἀρχόντων 
τῶν ἐπαρχιῶν ὀχήματα: καὶ ἑστὼς ἐπάνω αὐτοῦ ἐβάσταζεν 

20gxovragu» μιχρὺὸν χκεχρυσωμένον xai δύο λαγκίδια χρυσὰ" 
καὶ πᾶσα ἡ σύγκλητος αὐτοῦ μετὰ ὅπλων ἄδοντες μέλη μου- 


ή. μετὰ σάχρας om. a. 


Hoc etiam anno ruptis Romanos inter et Persas pacis foederibus, 
Persicum rursus renovatum est bellum, missorum videlicet ab Home- 
ritis Indis ad Homanos legatorum invidia, ac iusuper quod Iulianum 
magistrianum ab Alexandria per Nilum fluvium et Indicum mare cum 
sacris ad Arctham regem Aetliiopum misisset. imperator. legatum cuin 
ingenti gaudio rex Arethas excepit, ceu qui Romanorum imperatoris 
amicitiam disideraret. reversus e legatione lulianus a rege Aretha 
hunc in morem instructo exceptum se referebat. erat ille nudus qui- 
dem corpore, at circa lumbos, qua cingulum ponitur, lineam vestem 
auro gestabat intertextam, quae ad ventrem quasi divisa, et pretio- 
sioribus gemmis cemebatur intercisa. alligabantur brachiis quinque 
circuli, et manibus inerant armillae aureae. fascia linea auro distiu- 
cta caput circumvolvebatur, et ex utraque nodorum parte quatuor 
pendebant catenae: collo vero torquem gerebat aureum. iugo qua- 
tuor elephantis vecto, cui rotae quatuor, et currus desuper sublimis, 
quales praefectorum provinciarum rhedae, laminis aureis circumtectus, 
ferebatur. in eo stans breve scutum aureum, lanceasque binas breves 
manibus tenebat: universi vero eius aulici circumstabant armis insLructi, 
musicos accineutes modulos. intromissus. ilaque Romanorum legatus, 


328 THEOPHANIS 


σικά. εἰσενεχϑεὶς od» ὃ πρέσβυς τῶν Ῥωμαίων καὶ προσκυ- 
νήσας, ἐχελεύϑη παρ᾽ αὐτοῦ ἀναστῆναι καὶ ἀχϑῆναι πρὸς αὐ- 
τόν. δεξάμενος οὖν τὴν τοῦ βασιλέως σώκραν, κατεφίληας 
τὴν σφραγῖδα τὴν ἔχουσαν τὸ στηϑάριον τοῦ βασιλέως" δε- 
Σάμενος δὲ καὶ τὰ δῶρα ἐχάρη μεγάλως. ἀναγνοὺς δὲ εὗρεν 5 

Οπεριόχοντα τοῦ ὁπλίσασϑαι αὐτὸν κατὰ τοῦ βασιλέως Περ- 
ec», καὶ τὴν πλησιάζουσαν αὐτῷ χώραν τῶν Περσῶν ἀπολέ. 
σαι, καὶ τοῦ λοιποῦ μηχέτε συνάλλαγμα ποιεῖν μετὰ τῶν Περ- 
σῶν, ἀλλὰ δι’ ἧς ὑπέταξεν χώρας τῶν Ὁμηριτῶν διὰ τοῦ 
Νείλου ποταριοῦ ini τὴν «“ἰγυπτεὸν τὴν ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ npa- 10 
γματείαν ποιεῖσϑαι. εὐθέως δὲ στρατεύσας ὁ βασιλεὺς ᾿,Μρέ- 
Sac ἐπ᾽ ὄψεσι τοῦ πρεσβευτοῦ Ῥωμαίων, ἐκίγησε πόλεμον κα- 
τὰ Περσῶν, προπέμψας τοὺς ὕπ᾽ αὐτὸν Σαρακηνούς. ἀπελ»- 
Su» δὲ καὶ αὐτὸς εἰς Περσικὴν χώραν, ἐξεπόρϑησε πᾶσαν 
τὴν ἐν τοῖς μέρεσιν ἐκείνοις. κρατήσας δὲ ὃ βασιλεὺς ᾿ἀρέϑας 15 
τὴν κεφαλὴν τοῦ πρεσβευτοῦ Ἰουλιανοῦ, καὶ δεδωκὼς αὐτῷ 

Ὁ εἰρήνης φιλήματα, ἀπέλυσεν αὐτὸν ἐν πολλῇ ϑεραπείᾳ σὺν 
πολλοῖς χαρέσμασιν. ἐγένετο δὲ ἀλλη αἰτέα ταράξασα τὸν Χοσ.- 
q95». Οὐνγνοι. γὰρ κατ᾽ ἐκεῖνο τοῦ καιροῦ, οὖς Τούρκρες 14. 
yet». εἰώϑαμεν, πρεσβεύουσι πρὸς "lovasivoy διὰ τῆς τῶν ᾿«λα-. 30 
ψῶν χώρας ἀποστείλαντες. τοῦτο φοβηϑεὶς ὃ Xoogonc, προε- 


* 
16. τοῦ πρεσβευτοῦ om. b. 18. χαρίσμασεν] χρήμασιν e. 
19. xaz' ἐχεῖνο τοῦ καεροῦ] xev ἐχείγῳ τῷ xaigo vulg. 


exhibito adorationis bonore, ut erigeret se, et adductus propior fie- 
ret, iussus est. tum vero traditae sibi imperatoris sacrae sigillum 
eiusdem facie una cum pectore insculptum exosculatus, de acceptis 
ab eo muneribus magno prorsus gaudio affectus est. — perlecta vero 
sacra haec demum scripta invenit, ut nimirum arma adversus Persa- 
rum regem capesseret, et conterminas Persarum prewincias devasta- 
ret, nec ullum amplius cum eo pereuteret foedus: sed; quam reddi- 
dit sibi snbditam, Homeritarum 'regione per Nilum fluvium Alexan- 
driam facto itinere commercium exeroeret. confestim itaque in ipso 
Fegati Romanorum conspectu coacto exercitu, et Saracenis, qui sub 
ipso militabant praemissis, rex Arethas bellum in Persas movit: ipse- 
que postmodum Persarum ditionem ingressus, vicinas sibi provincias, 
quaqua late patent, depopulatus est. apprehenso tandem legati lu- 
liani capite, pacis oscula suaviter fixit; amplisque muneribus .colla- ' 
tis, multo comitatu slipatum a se dimisit. extitit etiam alia, quae 
Chosro8m turbavit molestia. per id enim tempus Unni, quos Tur- 
cos nuncupamus, per Alanorum terras legationem ad Justinum desti- 
nant. ea de re Chosroés in metum adductus, Armeniorum adversum 


CHRONOGRAPHIA. 379 


φασίζετο τὴν τῶν ᾿Αρμενίων πρὸς αὐτὸν ἀγταρσίαν καὶ πρὸς 
Ἰουσεῖνον προχώρησιν, καὶ ἡτεῖτο. τοὺς πρόσφυγας. ἐτέλει 
γὰρ ὃ βασιλεὺς τῶν Ῥωμαίων ἀνὰ ἔτος πεντακοσίας λίτρας 
χρυσίου, ὅπως τὼ πλησιάζοντα τοῦ τόπου φρούρια διαφυλάτ- 
δτωσι Πέρσαι, ἵνα μὴ εἰσβαλόντα τὰ ἔϑνη ἑκατέραν διαλύσωσε 
πολιτείαν, xai κρινοῖς ἀναλώμασι τὰ φρούρια ἐφυλαττοντο. P.208 
ὁ δὲ Ἰουστῖνος ἔλυσεν τὴν εἰρήνην φάσκων, ἐπονϑέδεστον εἰ. 
»a& φορολογεῖσϑαι ὑπὸ τῶν Περσῶν τοὺς Ῥωμαίους. διὰ 
τοῦτο χώραν ἔλαβεν ὃ μέγας οὗτος Περσῶν τὸ καὶ Ρωμαίων 
Ἰοπόλεμος. ὃ δὲ Ἰουστῖνος ἸΠαρτῖνον nazgéxto» xoi συγγενῆ 
αὐτοῦ στρατηγὸν χϑιροτονήσας τῆς ἀνατολῆς κατὰ Περσῶν 
ἐξέπεμψεν. | : 
“εροσολύμων ἐπισκόπου Ἰωάννου ἔτος a. . A.M. 6065 
Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὲ Ὀχεωβρίῳ c' ἠσϑένησεν ὃ βασιλεύς, B 
Ἰδχαὶ ἐν λύπῃ γέγονε πρὺς Βαδούριον τὸν ἴδιον ἀδελφόν, xai 
ὕβρισεν αὐτὸν ἐσχάτως, ἐπιτρέψας τοῖς κουβικουλαρίοις γρο- 
ϑιζόμενον ἐξαγαγεῖν αὐτὸν ἐπὲ σιλεντίου. ἦν δὲ κόμης τῶν 
βασιλεκῶν σταύλω». μαϑοῦσα δὲ Σοφία ἐλυπηήϑη, xat ἐνεκώ- V. 165 
Asos τῷ βασιλεῖ. ὃ δὲ μετεμελήθη, καὶ κατελϑὼν πρὸς av- 


2. Ἰουστιγιαγὸν a. 4. διαφυλάττουσι vulg. 6. τὸ φρού- 
co» b. 9. ἀνέλαβεν ΒΞ. 10. vor πατρέκιον f. 15. Βα- 
ουάρεν ἃ. 1η. σηλενείου vulg., σελεγτέου a f. 19. utie- 

βλήϑῳῃ b. 


se rebellionem ementitus, eorum etiam ad lustinum defectionem prae- 
texebat, et transreddi sibi postulabat. quingentas insuper auri libras 
Romanorum imperatore pendere solito, ut vicina barbaris castella cu- 
stodirent Persae, ne ex barbarorum locis irrumpentes alterutri impe- 
rio perniciem inferrent; quare communibus utriusque impensis loca 
quaeque munita servabantur in utriusque limitibus: Iustinus pactum 
huiusmodi rescindendum censuit; Romanos Persis tributa pendere 
indecorum esse causatus. eaque imnagni illius Romanos inter ac Per- 
sas belli occasio extitit. quamobrem Iustinus Martinum patricium 
cognatum suum orientis militiae magistrum renuncians in expeditio- 
uem contra Persas misit. 

Hierosolymorum episcopi Ioannis annus primus. | A. C. 565 

Hoc anno, mensis Octobris die sexto, adversa valetudine iactatus 
fuit imperator. in proprium vero fratrem Badurium ira iucitatus, ex- 
tremis eum subiecit contumeliis. data quippe cubiculariis puguis eum 
incessendi potestate, ila spretum et foedatum in consilium trahi man- 
davit. erat is imperatoriorum stabulorum comes. eo cognito indo- 
luit Sophia, et imperatorem. damnavit, ille, facti poeniteus descendit 
jn stabulum, et cum cubiculariorium praeposito non easpectatus intra- 


38ο . 'THEOPHANIS 


τὸν εἷς τὸν σταῦλον εἰσῆλθεν «qvo μετὰ τοῦ πραωεποσίτου 
κουβικουλαρίων. ὃ δὲ Βαδούριος ἰδὼν τὸν βασιλέα ἔφυγεν 
(ὐπὸ Laxog εἰς ζάχαν φόβῳ τοῦ βασιλέως. ὃ δὲ βασιλεὺς 
ὄχραζεν: ὁρκίζω σε κατά τοῦ ϑεοῦ, ἀδελφέ μου, μεῖνόν με. xai 
δραμὼν ἐκράτησεν αὐτόν. καὶ περιπλακχεὶς κατεφίλησεν αὐτὸν 5 
λέγων" ἕἔπταισα. σοι, ἀδελφέ μου" ἀλλὰ δέξαι με ὡς ἀδελ- 
go» cov πρῶτον καὶ ὡς βασιλέα. ἐκ γὰρ διαβολικῆς ἔνερ- 
γείας oida ὅτε τοῦτο γέγονεν. ὃ δὲ πεσὼν εἰς τοὺς πόδας 
αὐτοῦ χλαίων, εἶπον" ἀληϑῶς, δέσποτα, ἐξουσίαν ἔχεις" πλὴν 
παρουσίᾳ τῆς συγκλήτου εὐτέλησας τὸν δοῦλον σου" ἄρτε διο 
δεσπότης tovroi; ἀἐπολόγησαι. — xai ἐδείκνυεν αὐτῷ τὰ ἄλογα. 
D6ó δὲ βασιλεὺς παρεκάλεσεν αὐτὸν συμφαγεῖν αὐτῷ, καὶ εἰρή- 
γνεῦύσαν. τῷ δ᾽. αὐτῷ χρόνῳ γέγονε πόλεμος περὲ τὸ Σάργα- 
Jo» Περσῶν καὶ Ῥωμαίων μέγας, καὶ ἐνίκησαν ot “Ῥωμαῖοι: 
A.M. 6066 Περσῶν βασιλέως Ὃρμίσδα ἔτος a. 15 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἦλθον oi ᾿Αβάρεις εἰς τὰ μέρη τοῦ Zfa- 
ψουβίου, καὶ μαϑὼν ὁ βασιλεὺς ἀπέστειλεν Τιβέριον τὸν χό- 
Ῥιλοομητα τῶν ἐξχουβιτόρων κατ᾽ αὐτῶν’ καὲὶ συμβαλὼν αὐτοῖς 
31:795 αἰφνιδιαοϑεὶς ón? αὐτῶν, καὶ ἀποβαλὼν πολλοὺς ὑπέ- 
στρεψεν. ρμίσδας δὲ ó βασιλεὺς Περσῶν ᾿Αἰρταβάνην στρα- 20 


5. xal περιπλαχεὶς] h. 1. in ordinem redit A. ἡ. x«i ὡς fac. 
Α, x«i Bro. vulg. ει. ἐδείκνυεν À, ἐδείχνυσεν vulg. 12. 
εἰρήνευσαν À, εἰρηνεῦσαε vulg. 13. περὲ τὸ» 2. A. 20. 
viodug«ygy À ubique, ' 


vit. Badurius conspiciens imperatorem, ac subinde timore compulsus a 
praesepi in praesepe aliud desiliit. imperator vero clamabat: obte- 
stor te per deum, frater mi, siste: et currens detinuit: brachiisque 
complexus, et osculis deliniens: te quidem , inquit, frater, otlendi : 
verum ceu fratrem tuum maiorem οἱ imperatorem agnosce : diaboli 
namque opera haec contigisse non sum nescius. is ad imperatoris 
pedes procidens, lachrimis rigans, ait: penes te certe, domine, supre- 
ma omnium potestas est: verum cum praesente senatu servum tuum 
despexeris, ceu dominus etiam coram eo excusatione alicuius rei 
deinceps tege: eique subinde equos demonstrabat: quem imperator 
ad mensam co die invitavit, et sic in amicitiam redierunt. caeterum 
eodem anno cum pugna Romanos inter atque Persas conunissa fuisset 
ad Sargathum, Romani vicere. 
À. C. 566 Persarum regis Hormisdae annus primus. 

" Hoc amno in provincias Danubio conterminas grassati sunt Áva- 
res: quo cognito, Tiberium excubitorum comitem adversus eos misit 
imperator. pugna eum Avaribus cominissz, Tiberius, ex improviso ab 
hostibus oppressus, superatur, multisque e suis desideratis revertitur. 


CHRONOGRAPHIA. 381 


τηγὸν χειροτονήσας ἀπέστειλεν περᾶσαι τὸν Εὐφράτην, καὶ 
rj» Ῥωμαίων χώραν λυμήνασϑαι. αὐτὸς δὲ παραλαβὼν τὰς 
δυνάμεις ἐπέστη τοῖς τὴν Νίσιβιν πολιορκοῦσε Ῥωμαίοις. ὃ 
Jà ἸΠαρτῖνος τοῦτο γνούς, χαταλιπὼν τὴν Νίσιβιν, ἀνεχώρη- 
τὸν éni τὰ Ῥωμαϊκὰ μέρη. ᾿“ρταβώνης δὲ περὲ τὴν " Mrrió- 
χειαν γενόμενος, καὶ διαφϑείρας τὰ προάστεια τῆς πόλεως, 
ἐπὲ τὴν κοίλην Συρίαν ἐχώρει. οὕτω μὲν οὖν ὃ ᾿“ρταβάνης 
τολλῆς αἰχμαλωσίας κρατήσας, εἰς τὴν ξαυτοῦ χώραν ἐπανέ- 
ευξεν. ὃ δὲ αὐτοκράτωρ Ἰουστῖνος ἐπὲ τοῖς πραττομένοις Β 
λεινοπαϑῶν, τὸν μὲν ἸΠαρτῖνον τῆς στρατηγίας ἀπέπαυσεν. 
doxélaov δὲ στρατηγὸν χειροτονεῖ. ὃ δὲ ᾿“ρταβάνης τὸ /fa- 
γᾶς παρέλαβεν, καὶ οὕτως ὑπέστρεψεν. καὶ τοῦτο μαϑὼν 
[ουστῖνος, καταπλαγεὶς τῷ μεογέϑει τῆς συμφορᾶς, νόσῳ πα. - 
γαφορῶς περιβάλλεται, καὶ σπονδὰς ποιῆσαι αἰτεῖται τῷ ἡ 
εἴσδᾳ, ὅστις ἐνιαυσίας σπονδὰς ποιῆσαι κατεδέξατο. 

Τούτῳ τῷ ἔτει Ἰουστῖνος ὃ βασιλεὺς Τιβέριον τὸν κό.- A.M. 6064 
τα τῶν ἐξκουβιτόρων υἱοποιησώμενος καίσαρα ἀνηγόρευ- 
εν, καὶ συγκαϑεῦρον αὐτοῦ ἐποίησεν àv ταῖς ἱπποδρομίαις 
ad. αἰσίαις ἡμέραις. ἣν γὰρ Ó βασιλεὺς στυφόμενος vovg V. 167 
δας καὶ τὸ πλεῖον καταχείμενγος. 


3. τοῖς τὴν Nic. nol. 'Pop. À a, τὴν Nía. πόλ. τοῖς Ρωμι. vulg. 

6. παραγενάμενος A. τὰ τῆς πόλ. προ. ἃ. 9. αὐτοχράτωρ 

Α a, βασιλεὺς vulg. πραττομένοις Α ἃ, γενομένοις vulg. 16. - 
so» add. ex Α. 


lersarum vero rex, Hormisdas Artabane exercitus duce constituto, co- 
ias Euphratem traiicere iussit, et Romanorum provincias devastare. 
lle coacto universo exercitu in Romanos Nisibin obsidentes impetam 
acere meditabatur: quod persentiens Martinus, Nisibi relicta, in Ro- 
sanas partes retrocessit. tum vero Artabanes Antiochiam profectus, 
astitate suburbanis eius. locis illata, in Coelesyriam transivit. ita 
emum ÁArtabanes captivis praedaque onustus in Persarum terras re- 
1eavit. imperator lustinus ea clade afflictus, Martinum munere ab- 
ieavit: Archelaum vero ducem instituit. Artabanes insuper Daras 
btinuit: ac ita reversus est. imperator vero nuncio tantae cladis 
ccepto, consternatus, infirma valetudine mentisque alienatione vexa- 
ir, et ab Hormisda , ut pacem inirent et foedus percuterent, expe- 
it: qui ad annum tantum inducias iniri concessit. 

Hoc anno imperator lustinus comitem excubitorum Tiberium ad- A. C. 56 
ptatum sibi filium caesarem renunciavit, sedisque ac paris honoris 
)nsortem effecit, tam in circensibus ludis, quam in festis ac sole- 
nibus diebus. pedum enim morbo laborans, plurima temporis parte 
icto decumbebat. 


382 THEOPHANIS 


A.M.6o68 Τούτῳ τῷ ἔτει, ἔχτιαεν Ἰουστῖνος τὸν μέγαν ἀγωγὸν τοῦ 

"^ ΒΒ ῥάλεντος, καὶ ἐχωρήγησε τῇ πόλει δαψίλειαν ὕδατος. 

A.M. 6069 Τούτῳ τῷ ἔτει Ἰουστῖνος ὁ βασιλεὺς τὴν συκαγωγὴν τῶν 
Ἑβραίων τὴν οὖσαν ἐν Χαλκοπρατείοις ἀποσπάσας ἐξ αὐτῶν, 
ἐποίησεν ἐχκλησίαν τῆς δεσποίνης ἡμῶν τῆς ὑπεραγίας 910-5 
τόκου, πλησιάζουσαν τῇ μεγάλη ἐκχλησίᾳ. τῷ δ᾽ αὐτῷ rtt 
μηνὲ αὐγούστῳ λα, ἱνδικτιῶνε (, ἐτελεύτησεν ὃ ᾿Ιωάννης 
ἐπέσκοπος Κωνστανεινουπόλεως. 

A.M. 6070 KesvaravrivovnOAsoQ ἐπισχόπου Εὐτυχίου Proc α΄. 

P. 210 Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὲ Ὀκεωβρίῳ ἐνδικτειῶνε i Εὐτύχιος τὸ 
ἀπέλαβε πάλιν τὸν ϑρόνον Κωνσταντινουπόλεως. ὃ δὲ βασιλεὺς 
ἀσϑενήσας, καὶ μικρὸν ἀνεϑεὶς τῆς νόσου, προσεκαλέσατο τὸν 

Βτε ἀρχιερέα καὶ τὴν σύγχλητον καὶ πάντας τοὺς ἱερεῖς, καὲ 
πολιτευθμένους" καὶ ἀγαγὼν τὸν καίσαρα Τιβέρεον παρουσέᾳ 
πάντων, ἀνηγόρευσεν αὐτὸν βασιλέα, τοῖσδε τοῖς λόγοις χρη- κι 
σάμενος" ids ὁ ϑεὸς Ó ἀγαϑύνας σε, τοῦτο τὸ σχῆμα ὃ ϑεός 
σοι δέδωκεν, οὐκ ἐγώ. τίμησον αὐτό, ἵνα τιμηϑῆς ὑπ᾽ αὐτοῦ. 
τίμησον τὴν μητέρα σον, τὴν ποτέ σου δέσποιναν γεναμένγην. 
οἶδας ὅτι πρῶτον αὐτῆς δοῦλος ἧς, νῦν δὲ υἱός. μὴ éniya- 


* 


1. τοῦ add. ex A f. — 2. ὕδατος ἃ a, ὑδάτων vulg. — 3. 6 add. 
ex À. 5. τῆς ἁγίας A. 7 ὁ add. ex A. 16. ó ante 
dya$órvag om. À. — 17. οὐχ ἐγὼ Ἀ a, xai οὐχ ἐγὼ vulg. αὐ- 
10] αὐτῷ A. 19. οἶδα Δ. | 


A. C. 568 Hoc anno magnum aquaeductum a Valente constructum Iustinus 
reparavit, et aquarum copiam urbi. 

A. C. 569 Hoc anno ademptam 'iudaeis synagogam, quae fuit in Chalco- - 
prateis, dominae nostrae sanctissimae deiparae [ustinus fecit eccle- 
siam, ad eam quae magna vulgo audit. eiusdem etiam anni mensis 
Augusti die trigesimo primo, indictione decuma, Ioanues episcopus 
Cpoli obiit. 

A. C. 570 Cpoleos episcopi Eutychii annus primus. 

Hoc anno, mense Octobri, indictione undecima, Eutychius thro- 

: mum Cpoleos secundo accepit. imperator autem adversa valetudine 
iactatus, et. deinde eius doloribus paulisper levatus, pontifice, senatu, 
sacerdotum collegio, cunctisque reipublicae magistr&tibus convocatis, 
Tiberium caesarem in omnium conspectu positum renunciavit im- 
»eratorem, oratione in hunc modum habita: viden', ut deus in te 
beneticus isto te habitu et dignitate ornat? deus, non ego, illo te do- 
navit. hunc habitum honora, ut ab illo honorem merearis. matrem 
tuam cole, quae hucusque domina tibi fuit. eius te nunc filium, 
quondam servum extitisse, aguosce. effuso sanguine nusquam laete- 
ris. nusquam caedium particeps esto. ne malum malo compensato. 





CHRONOGRAPHIA. .. 983 


onc αἵμασι. μὴ ἐπικοινωνῇς φόνων, μὴ κακὸν ἀντὲ κακοῦ áno- 
δώσης. μὴ εἰς ἔχϑραν ὁμοιωϑῆῇς ἐμοί. ἐγὼ γὰρ ὡς ἀνϑρω- 
πος ἔκταισα. καὶ γὰρ πταιστὴς ἐγενόμην, καὶ ἀπέλαβον κατὰ 
τὰς ἁμαρτίας μου. ἀλλὰ δικάσομαι τοῖς ποιήσασέ μοι τοῦτος 
B ἐπὲ τοῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ. μὴ ὁπάρῃ σε τοῦτο τὸ σχῆ- 
μα, ὡς καὶ ἐμέ. οὕτω πρόσεχε πᾶσιν, ὡς ξαυτῷ. γνῶϑε τίς 
ἧς καὶ τίς νῦν el. μὴ. ὑπερηφανήσῃς, xat οὐχ ἁμαρτανεις. 
οἶδας τίς ἤμην, xai τίς ἐγενόμην, καὶ τίς εἰμί. ὅλοι οὗτοι 
τέχνα σού εἰσιν καὶ δοῦλοι. οἶδας ὅτε τῶν σπλάγχνων μον 
19 προετίμησά 08. τούτους οὖς βλέπεις ὅλους τῆς πολιτείας BAé- 
πεις. πρόσεχε τῷ στρατιώτῃ σου. μὴ στρατιώτας δέξῃ" μὴ 
&ixcci» ao! sivc, ὅτι ὃ πρό gov οὕτω διεγένετο. ταῦτα γὰρ 
λέγω μαϑὼν ἀφ᾽ ὧν ἔπαϑον. οἱ ἔχοντες οὐσίας, εἰπολαυέτωσαν 
αὐτῶν" τοῖς δὲ μὴ ἔχουσι, δώρησαι. καὶ γενομένης εὐχῆς Ὁ 
1jzapü τοῦ πατριάρχου, καὶ λεχϑέντος παρὰ πάντων τοῦ ἀμήν, 
ἔπεσεν ὃ καῖσαρ εἰς τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως, καὶ ἔφη av. 
τῷ ὁ βασιλεύς" δὰν ϑέλης, εἰμί: ἐὰν ϑέλης, οὐκ εἰμί ὃ ϑεὸς 
ὃ ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, καὶ πάντα ἃ ἐπελαϑόμην 
εἰπεῖν σοι, αὐτὸς ἐμβαλεῖ αὐτὰ εἰς τὴν καρδίαν σον. ταῦ- 


1. αἵματι ἃ. ἐπιχοινωγῇς À, ἐπιχοενωνήσης vulg. φόνων 
Α, φόνῳ a, φόνον e, φόνοις vulg. 3. πιαιστὸς Α. 4. di- 
xácouas À, διχάζομαι vulg. uot À, μὲ vulg. 6. πρόσε-- 
χε ^, πρόσχε vulg. 7. ἅμαρτανεις À, ἁμαρτάγνῃς vulg. 8. 
τίς À, τί vulg. 11. πρόσεχε À, πρόσχε vulg. 13. μαϑὼν 
om, À a. — 15. ὑπὸ τοῦ z. a. τοῦ d. Α, τὸ d. vulg. — 1g. 
ἐμβαλεῖ À, ἐμβαλῇ a, ἐμβάλλῃ vulg. 


im inimicitiis suscipiendis me nequaquam imiteris. ego namque, ve- 
lut homo , peccavi: ego quippe peccator extiti: et pro delictorum 
merito mercedem accepi. cum eis attamen qui malorum mihi fue- 
runt auctores, ante Christi tribunal iudicandus astabo. ne, prout ego 
quondam, habitu isto superbito. ita reliquorum omnium, velut tui 
ipsius, curam geras. quis fueris prius, quis nunc sis, contemplare. si 
superbia non te extulerit, a culpa immunem te servabis. quis quon- 
dam fuerim, qualis sim natus, qui modo sim, novisti. cuncti isti filii 
tibi sunt et. servi. prae visceribus meis te mihi charum extitisse probe 
compertum est. omnes istos vides? reipublicae magistratus sunt. 
militiae curam gere. ne nimium erga milites aíliciaris, ne decessorem 
tnum ita affectum obiiciant nonnulli. haec dico expertus eorum, 
quae passus sim. fruantur, qui abundant, facultatibus suis: erga 
egentes liberalis esto. — oratione vero a patriarcha fusa, cum cuncti, 
amen prolato, comprecati fuissent, ad imperatoris pedes caesar pro- 
cidit: ad quem imperator: superstes vivo, si volueris: si volueris ite- 
rum, pereo. deus, qui caelum et terram condidit, quae supererant a 


384  — THEOPHANIS 


τα διεξελϑὼν 6 βασιλεὺς ἐπλήρου διαλύων τὸ ἀϑροισμα. 
V.168ro9 dà συλλόγου διαλυϑέντος,͵ ó Τιβέριος δῶρα volg ὑὕπη- 
κόοις διένειμεν, καὶ ὅσα ταῖς βασιλικαῖς ἀναγορεύσεσεν ti- 


ϑισται. 
A.M.6Go71 “Ρωμαίων βασιλέως Τιβερίου ἔτος a. 5 
P.211 Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὲ Ὀχτωβρίῳ ἐνδικτεῶνε ιβ΄ ἐβασίλευσε 


Τιβέριος στεφϑεὶς ὑπὸ Εὐτυχίου πατριάρχου, ὡς προλέλε.-. 
κται. ὑπῆρχε δὲ τῷ γένεε καὶ αὐτὸς Opus. βασιλεύσαντος dà 
Βαύτοῦ ἔχραξαν τὰ μέρη ἐπὲ τῆς ἱπποδρομίας. idc, ἴδω τὴν 
αὐγοῦσταν “Ῥωμαίων. ὃ δὲ ἔπεμψε μανδάτον λέγων. $10 
ἄντικρυς τοῦ δημοσίου λουτροῦ Zayigréec, 7 Tic ὀνομάζεται 
ἐκκλησία, ὁμώνυμός ἔστεν ἡ αὐγοῦστα. καὶ ἔκραξαν τὰ μέ. 
ρη" ᾿ΑἸναστασία αὐγοῦστα, τοῦ βίκας. σῶσον, κύριε, οὕς 
ἐκέλευσας βασιλεύειν. ἀκούσασα δὲ Σοφία ἡ τοῦ ᾿Ιουστένου 
γυνὴ ἐπλήγη τὴν ψυχήν. ὀβούλετο γὰρ. “Τιβέρεον λαβεῖν, καὶ τϑ 
μεῖναι αὐγοῦστα. ov γὰρ ἤδει ὅτε εἶχε γυναῖκα. τινὲς δὲ 
ἔλεγον, ὅτε καὶ ἐπὲ ζωῆς ᾿Ιουστίνου προσεφιλιώϑη αὐτῷ, καὶ 
αὐτὴ ἔπεισε ᾿]ουστῖγον τοῦ ποιῆσαι. αὐτὸν καίσαρα. ὃ δὲ 
C Τιβέριος πέμψας ἤγαγεν ᾿“Αναστασίαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ ἔχου- 
σαν καὶ ϑυγατέρας δύο ἐξ αὐτοῦ Χαριτὼ καὶ Κωνσταντί. 20 


|. διαλύω»Ἶ δαχρύων Α, δειχνύων ef. — 8. αὐτὸς] αὐτοὺς vulg. 
9: ἱπποδρομείας A. 13. τοὺ βίχας Α, τοῦ βῆκας vüálg. 13. 
“Σοφία A, αὐγούστα vulg. 17. προσεφιλιώϑη À, προσεφελώ- 
$924 vulg. 


me tibi enuncianda, ipse in mentem illa immittat. his dictis, finem 
fecit imperator, et conventam dimisit. eo soluto, munus in populum 
sparsit. Tiberius, caeteraque omnia in imperatorum inaugurationibus 
celebranda peregit. 

A.C. 571 Romanorum imperatoris Tiberii annus primus. 

Hoc anno, mense Octobri, indictione duodecima, Tiberius ab Eu- 
tychio patriarcha, ut praemissum est, coronatus imperavit: qui etiam 
genere Thrax fuit. eo iam sceptris potito, celebratis circensibus ludis, 
exclamaverunt factiones: videam, videam Romanorum augustam. is vero 
mandatum confestim emisit, et: id nominis, ait, augusta sortita est, 
quod ecclesia e publici balnei Dagistei regione sita. in has itaque 
voces erupere partes: Anastasia augtsta , tu vincas. serva, domine, 
quos imperare providisti. —iis auditis, augusta lustini coniux animo 
afflicta est: Tiberium quippe virum accipere, et. augustae dignitatem 
retinere meditabatur. eum enim uxori iunctum ignorabat. exinde 
etiam superstite Iustino eam sibi Tiberium devinxisse, et ut erearet 
eaesarem  suasisse, nonnulli affirmant. tum vero Tiberius coniugem 
Anastasiam, ex qua filias duas Charitonem et Constantinum susceperat, 


δ" ΝΣ 


. ^ . CHRONOGRAPBIA. τ 385 


ψαν. καὶ ἔστεψεν αὐτὴν. αὐγοῦσταν, xat ἔρριψεν ὑπατείαν 
πολλήν. 
᾿“λεξανδρείας ἐπισχόπου Εὐλογίου ἔτος α΄. A.M.6072 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἔκτισεν 0 βασιλεὺς Τιβέριος τὸ παλάτιον 
6éy τῷ ᾿ΪΙουλιαγνοῦ λιμένε, καὶ ἐπωνόμασεν αὐτὸ ἐπ’ ὀνόματι 
Σοφίας τῆς γυναικὸς Ἰουστίνου" καὲ ἀποκατέστησεν αὐτὴν ἐν 
αὐτῷ, δεδωκὼς αὐτῇ καὶ κουβικουλαρίους εἰς ὑπουργίαν αὖ. 
εῆς, κελεύσας τιμᾶσϑαι αὐτὴν, ὡς μητέρα αὐτοῦ, κτίσας καὶ D 
λουτρὸν καὶ πᾶσαν ϑεραπείαν αὐτῆς. ἀπέστειλε δὲ πρέσβεες 
ποπρὸς τὸν βασιλέα Περσῶν κατὰ τὸ ἔϑος, μηνύων τὴν dyayo- 
ρευσιν αὐτοῦ: καὶ οὐ προσήκατο τὴν εἰρήνην ὃ τῶν Περ- 
σῶν βασιλεύς. τότε Τιβέριος μεγάλας δυνάμεις συνηϑροιζεν, 
xaé διασπείρας τοὺς βασιλικοὺς ϑησαυρούς, πολλὰ στρατόπεδα 
ἐποίησεν, χειροτονήσας ᾿ἰουστινιανόν τινὰ στρατηγὸν ἀνατολῆς, 
z5ügc ὠναλαβὼν τὰς δυνάμεις ἐπὲ τὸ ΖΔαρᾶς παραγίνεται. σερα- 
τοπεδεύουσε δὲ καὶ Πέρσαι πλησίον αὐτῶν στρατηγούμενοι 
ὑπὸ τοῦ Πϊεχοσρόου. τῆς δὲ παρατάξεως γενομέγης, εἰς λό- 
γους ἤλϑον, καὶ σπένδονται πρὸς ἀλλήλους, ἐφ᾽ ᾧ χρόνον t&-P.212 
τραετὴ Ῥωμαίους τὸ καὶ Πέρσας τὴν ἀνατολὴν * λυμήνα- 
ποσϑαε" τὸν δὲ πόλεμον τῆς “«ἀρμενίας συστήσασϑαι. 
4. 6 Bac. Τιβέριος À, Tip. ὃ Bao. vulg. 5. αὐτὸ À a, αὐτὸν 
vulg. 11. οὐ om. Α. 16. αὐτοῦ a. 17. ὑπὸ τοῦ Mt- 
xodoóov Α, ὑπὸ Μεχοσρόου e f, ὑπὸ τὰ μέρη Χοσρόου vulg. 
γενομένης À f, γεναμένης vulg. 18. ἐφ᾽ ὦ] ἐφ᾽ ὃ vulg. 


χρόνον τε καὶ τριετῇ À, χρ. xai τριεετῇ f. 50. τὴν "Αρμενίαν 
À , ἐπὶ τὴν Mop. a, fort. περὲ τὴν ᾿Αρμενίανγ. 


adduei iussit, eamque cdtonavit augustam, et amplum consulare mu- 
mes in populum sparsit. 

Alexandriae episcopi Eulogii annus. primus. A. C. 57a 

Hoc anno imperator Tiberius palatium , cui Sophiae nomen de 
NKustini coniugis fecit nomine, in Iuliani portu extruxit: et assignatis 
&d eius famulatum cubiculariis, et ut eius mater coleretur emisso 
edicto, nec non balneo aedificato, reliquaque familia ad eius obse- 
quium necessaria instructa, habitandum dedit. porro legatos ad Per- 
£&arum regem, qui eum de sua inauguratione monerent, de more mi. 
sit: ille vero pacem habere non admisit. Tiberius copiis undequa- 
que coactis, et publici aerarii divitiis in milites distributis, plures 
exercitus composuit: et lustinianum quendam orientis ducem creavit: 
qui ductis secum copiis ad Daras suscepit expeditionem. Persae pa- 
riter sub Mechosroe duce militantes quam proxime Romanis castra 
metantur. dispositis ad pugnam exercitibus, colloquium ineunt, et ad 
invicem percusso foedere paciscuntur, Romanos et Persas uno con- 
sensu  quadriennii spatio cladem orienti (non) illaturos , bellum vero 
propter Armeniam gestum composituros. 


Theophanes. 25 


^ rm. 


. 886 THEOPHANIS UM uu 


i3 


Τούτῳ τῷ ἔτεε ὃ τῶν Περσῶν βασιλεὺς ἀναλαβὼν τὰς 


169éavro) δυνάμεις ἐπὲ τὴν ᾿Αρμενέαν χωρεῖ, ἀκηκοὼς δὲ ὃ 


τῶν Ῥωμαίων στρατηγὸς τὸν τῶν Περσῶν βασιλέα μέλλειν 
τὸν πόλεμον αὐτουργεῖν, ὄχλυτος γέγονεν" δέος γὰρ εἰσῆλϑεν 


Beíg τὸν λαὸν τῶν Ῥωμαίων. διὰ τοῦτο λόγοις Ἰἰουστινιανὸς 5 


πρὸς τὰς δυνάμεις χρησάμενος, ἀπόπαυσεν τῆς δειλέας τὸ 
μάχεμον. πολέμου δὲ κροτηϑέντος, καὶ τῆς τοξείας τῶν Περ- 
σῶν πολλῆς γεγονυέας, ὡς καὶ τὰς ἡλιαχὰς ἀποχρύπτειν ἀχεῖ- 
vac, Ῥωμαῖοι ταῖς ἀσπίσε τὰς ἐκ τῶν τόξων βολὰς ἀπορρι- 
ψάμενοι, τῆς κατὰ συστάδην μάχης ἀπήρχοντο" βαϑείας δὲ 10 
καϑεστώσης τῆς τῶν Ῥωμαίων ἐκτάξεως, φέρειν οὐκ εἶχον oi 
Πέρσαι" καὶ τρέπεται ἡ τῶν Βαβυλωνίων πληϑύς, καὶ ἄναι- 
ροῦνταε πλήϑη πολλά. παραλαμβάνουσι dà xai τὸ τῶν Περ- 
σῶν τοῦλδον καὶ τὸ βασιλικὸν σχηνοπήγιον, καὶ πᾶσαν τὴν 


Cánogxtvy» ἐπίδοξον οὖσαν. κρατοῦσι δὲ καὶ τῶν ἐλεφάντων 15 


A. C. 573 


οἱ Ῥωμαῖοι, καὶ πρὸς Τιβέριον πέμπουσι τὰ ἐπίσημα ἐκεῖνα 
καὶ βασιλικὰ λάφυρα. νομοϑετεῖ τοίνυν ὃ τῶν Περσῶν βα. 
σιλεὺς τὴν αἰσχύνην μὴ φέρων, μηκέτε βασιλέα τῶν Περσῶν 
εἰς πόλεμον ἐξέρχοσϑαι. ὃ δὲ Ρωμαϊκὸς στρατὸς ἐπεεέϑετο 
ταῖς Περσικαῖς συμφοραῖς, καὶ πρὸς τὰ ἐνδότερα τῆς Περ- 30 


. 9. üxgx. δὲ ὁ Α, dox. ὃ vulg... 11. ἐχιάξεως A b, φάλαγγος 
vulg. A οὗ add. ex A. 19. ἐπείϑετο A. 20. τὰ ἐγδό- 
ταξταὰ . " 


Hoc anno Persarum rex eductis exercitibus ín Armeniam profi- 
ciscitur. Romanorum vero dux audiens PÉrsarum regem ad bellum 
revocandum propria sponte procedere, animo concidit: ingens enim 
timor Romanorum animos invasit. quapropter habita ad exerci- 
tum allocutione, militiam omnem metu dissolutam Iustinianus 
animavit, et ad pristinum robur revocavit. conserto igitur prae- 
lio, tantaque a Persis emissa sagittarum: copia, quae solis radios ob- 
scuraret, Romani depulso sagittarum jactu, ad pugmam cominus in- 
eundam processerunt. δὰ haec Bomanorum phalenx conferta cum 
esset, et per omnes pá&rtes ad invicem bene compacta, eam sustinere | 
non valuerunt Persae; ita Babyloniorum copiae vertuntur in fugam, et 
ex eis numerus prope immensus concidit. ita demum Persarum ap- 
paratus sarcinarumque omnium potiores fiunt Romani, ipsumque regium  ! 
tentorium invadunt, et omnem supellectilém pretiosam certe et lucu-  . 
lentam diripiunt: elephantos denique, quae insigniora et regia plane ' 
spolia, bello illo captos Romani ad Tiberium Cpolim transmittunt. , 
€x quo Persarum rex tauti dedecoris impatiens lege sancita cavit, ne 
Persarum princeps uspiam ad bellum in' posterum progrederetur. Ro- 
manus autem exercitus Persicis calamitatibus ulterius dabat operam, ( 


CHRONOGRAPHIA. 387 


σέδος' ἐχώρησε, καὶ πολλὴν αἰχμαλωσίαν καὶ ἅλωσιν ἐν Περ- 
σίδε πεποίηκεν, φϑάσας xai μέσον τῆς Ὑρκανικῆς ϑαλάσσης. 
χειμῶνος δὲ γενομένου οὐχ ἐπανέζουξαν οἱ “Ῥωμαῖοι εἰς τὰ 
ἔδια, ἀλλ᾽ ἐν Περσίδι παρεχείμασαν. τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ἤρξατο D 
δκχείζειν Τιβέριος τὸ δημόσιον Βλαχερνῶν λουτρόν, καὶ ávs- 
γέωσεν πολλὰς ἐκκλησίας καὶ ξενῶνας καὲ γηροκομεῖα" καὶ 
ἐχέλευσε γράφεσϑαε ξαυτὸν ἐν τοῖς συμβολαίοις Τιβέρεος Κων- 
Gravttvoc. | 
Κωνσταντινουπόλεως ἐπισκόπου Ἰωάννου ἔτος α΄. Α.Μ. 6074 
ΒΟ Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὲ ᾿Απριλλίῳ c', ἰγδικτιῶνε ιε΄, ὀτελεύ.. P 313 
τησεν Εὐτύχιος ὁ πατριάρχης, καὶ ἐχειροτονήϑη μετὰ 85 ἡμέ- 
ρας Ἰωάννης διάκονος τῆς μεγάλης ἐχκλησίας, ὃ Νηστευτής. 
ὁ δὲ βασιλεὺς Τιβέριος ἀγοράσας σώματα ἐϑνικῶν, κατέστη- 
σεν στράτευμα εἰς ὄνομα ἴδιον, ἀμφιάσας καὶ καϑοπλίσας 
Ἐ5 αὐτοὺς χιλιάδας πέντε, δεδωχὼς αὐτοῖς σερατηγὸν ἸΠαυρίκιον 
τὸν κόμητα τῶν Φυδεράτων καὶ ὑποστράτηγον αὐτοῦ Ναρ- 
σῆν" καὶ ἀπέστειλεν αὐτοὺς κατὰ Περσῶν. πολέμου δὲ κρο- 
τηϑέντος μεγάλου, νεκῶσι “Ῥωμαῖοι κατὰ κράτος, καὶ ἀφείλαν- 
τὸ ἐκ τῶν Περσῶν πόλεις τε καὲ χώρας, ὥς ἐπὲ Ἰουστινιανοῦ 
δοκαὲ Ἰουσιέγου παρέλαβον. ἀνελθὼν δὲ lMavgíuog ἐν Κων- Β 


5. λουτρὸν om. A f. 7. δαυτὸν À a f, αὐτὸν vulg. 12. 
"ΝΗΝιστευτὴς vulg. 15. πέντε] εε A. 16. ᾿ἡρσῇν A. 13. 
Περσῶν — — κατὰ om. ΔΑ. ^ 19. πόλεις A a f, zolittíag vulg. 
20. xai Ἰουστίνου om. b f. 


et ad interiorem Persiam profectus, et ad medium usque Hyrcanicum 
mare penetrams, captivorum praedaeque multitudinem prope infinitam 
abegit. neque adventante hieme domos repetierant Romani: quin 
immo totum eius spatium per omnem Persiam dispersi egerunt. cae- 
terum eodem anno publicum Blachernarum balneum coepit Tiberius 
aedificare: plurimas quoque ecclesias domosque recipiendis peregri- 
nis et senibus alendis destinatas reparare: iussit. etiam nomen suum 
inscribi publicis instrumentis Tiberinus Constantinus. 

Cpoleos episcopi loannis annus primus. A. C. 554 

Hoc anno, die sexto Aprilis, indictione decima quinta, Eutychius 
patriarcha diem ultimum obiit: et post dies sex loannes magnae ec- 
clesiae diaconus, qui Ieiunator dictus, consecratus est. porro Tiberius 
imperator, emptis gentilibus mancipiis, privatam aciem ex eorum mil- 
libus quindecim suo de nomine nuncupandam instruxit: privatisque 
vestium et armorum insignibus distinctis Mauricium foederatorum co- 
mitem praeposuit ducem, atque legatum Narsetem adiunxit, et ad- 
versus Persas misit. inito certamine victoriam: certa virtute partam 
retulere Romani, easque urbes et provincias abstulere Persis, quas 
sub Tustiniano et Justino ceperant Mauricius Cpolim reversus sum- 


288 THEOPHANIS 


σταντινουπόλει ἐδέχϑη ὑπὸ τοῦ βασιλέως μετὰ τιμῆς μεγάλης, 
καὶ ἐθριάμβευσε Τιβέριος τὰς νίκας ἸΠαυρικίου, καὶ προσε- 
λάβετο αὐτὸν γαμβρὸν εἰς Κωνσταντίγαν τὴν ξαυτοῦ ϑυγα- 
τέρα. ὁμοίως δὲ καὶ Γερμανῷ τῷ στρατηγῷ ἔζευξε τὴν ϑὺυ- 

. γατέρα αὐτοῦ Χαριτώ, ποιήσας ἀμφοτέρους καίσαρας. 5 
Τῷ δ᾽ “ὐγούστῳ μηνὲ (d, ἐνδικειῶνιε (6, φαγὼν συχάμι- 
να πρωϊνὰ αξιοϑέατα vtvoOtuuéva , φϑίσει περιέπεσεν, καὶ 
μέλλων τεϑνάναι προσκαλεσάμενος τὸν πατριάρχὴν Ἰωάννην 
V.170xai τὴν σύγκλητον ἅμα στρατεύμασιν ἐν τῷ τριβουναλίῳ, xai 

Ο ἀχϑεὶς ἐν φορείῳ λαλῆσαι μὴ δυνάμενος δι᾽ ἐπαναγνωστικοῦ τὸ 
τὰ συμφέροντα τοῖς πράγμασι τῶν “Ρωμαίων τῷ λαῷ κατά- 
δηλα πεποίηκεν, καὶ αυρίχιον τὸν ἴδιον γαμβρὸν βασιλέα 
εἀνηγόρευσεν. πάντων δὲ εὐφημησάντων τὸν βασιλέως σκο. 
no» καὶ αυρέκιον τὸν βασιλέα, καὶ ὑποστρέψας Τιβέριος 

ἂν τῇ ἰδίᾳ κλίγη τέθνηκεν, βασιλεύσας ὅτη y, μῆνας ἐ xai15 


᾿ἡμέρας w.. 
A.M. 6025 “Ρωμαίων βασιλέως Mavoixíov ἔτος α΄. 
D Τούτῳ τῷ ἔτει ἐβασίλευσεν Ἰαυρίκιος ἐτῶν ὑπάρχων 


py, καὶ μετ᾽ ὀλίγον τὸν γώμον πεποίηχεν Παύλου τοῦ πατρὸς 
αὐτοῦ ἐλθόντος εἰς τὸ Βυζάντιον, καὶ παρενύμφευσεν IMagi- 20 


ι. ὑπὸ τοῦ βασιλέως À ἃ, ὑπὸ Τιβερίου volg. — 5. πρωῖϊνὰ Α f, 
πρώϊμα ἃ, πρωΐ vulg. περιέπεσεν a, παρέπεσεν vulg. ιο. 
ἐπαγαγνωστιχοῦ À, ἐπαγνώστου vulg. 19. τὸν add. ex A. 


mis honoribus a Tiberio exceptus est, et de reportatis a Mauricio vi- 
ctoriis Tiberius egit triumphum: et Constantina filia ei iuncta gene- 
rum sibi ascivit: Germanoque pariter duci alteram filiam, cui nomen 
Charito, locavit: et utrumque declaravit caesarem. 

Eiusdem Augusti mensis die decimo quarto, indictione decima 
quinta, degustátis matutino ientaculo supra speciem quidem gratis, at 
supra modum omnem vitiatis moris, Tiberius in tabem incidit. ita- 
que iam leto vicinus, Ioannem patriarcham senatumque omnem una 
cum exercitibus in tribunalium advocavit, lecticaque vectus, cum per 
se populum Romanum mnequivisset alloqui, lectoris ministerio usus, 
quae ad rem conducerent, declaravit, et Mauricium proprium gene- 
rum renunciavit imperatorem, cunctis imperatoris consilium ipsumque 
Mauricium imperatorem felici voto faustarumque vocum acclamatione 
prosequentibus: Tiberius proprio lecto intro relatus, expiravit, cum 
annos tres, menses decem et dies octo imperasset. 

Α. C. 555 Mauricii Romanorum imperatoris annus primus. 

Hoc anno Mauricius annos quadraginta tres natus imperavit: ac 
paulo post Pauli patris sui, qui sub id tempus Byzantium devenerat, 
celebravit nuptias; in quibus Marites, qui magnus palatii eunuchus 





CHRONOGRAPHIA. —— 389 


της ὃ εὐνοῦχος τοῦ παλατίου μέγας ὑπάρχων. τῷ δὲ Zfngu- 
λίῳ μηνὶ γέγονεν ἐν τῷ φόρῳ ἐμπυρισμός, καὶ ἀνέμων καταῦ- 
γίδες συνεργοῦσαι τῷ πυρί, καὶ πολλὰς οἰκίας διώλεσεν. καὲ 
τῇ ει τοῦ αϊου μηνὸς γέγονε σεισμὸς μέγιστος, καὶ πάντες 
5xaréQvyor εἰς τὰς ἐχχλησίας, καὶ τὸ γενέϑλιον ἱππιχὸν οὐχ. χιή 
ἐπετελέσϑη. τῷ δ᾽ αὐτῷ μηνὲ πρεσβεύουσιν οἱ ᾿Αβάρεις πρὸς τὸν 
αὐτοχράτορα ἸΠανυρίκιον, of πρὸ ὄλίγον χρόνου τὸ Σέρμιον 
χειρωσάμενοι, πόλιν τῆς Ἐυρώπης ἐπίσημον, ἠξίουν ταῖς 
ὀγδοήκοντα χιλιάσιν χρυσίου, αἷς ἐλάμβανον κατ᾽ ἔτος παρὰ 
10' Ρωμαίων, προστεϑῆναι ἄλλας x. ὃ δὲ βασιλεὺς εἰρήνης ἔφιέ- 
μενος τοῦτο κατεδέξατο. ἤτησε δὲ καὶ ἐλέφαντα ζῶον Ἰνδι- 
κὸν ἐκπεμῳφϑῆναι αὐτῷ πρὸς ϑέαν. καὶ ὃ βασιλεὺς τὸν μεί- 
ζρνα πάντων ἀπέστειλεν πρὸς αὐτόν, καὶ τοῦτον ϑεασάμιενος 
πάλιν ἔπεμψεν αὐτὸν πρὸς τὸν βασιλέα" ὁμοίως καὶ κλίνην 
15 χρυσὴν ἤτησεν σταλῆναι αὐτῷ. ὃ δὲ βασιλεὺς καὶ ταύτην 
ἀπέστειλεν. αὐτὸς δὲ καὶ ταύτην ἀπέστρεψεν εὐτελίσας av- 
τήν. ἧἥτει δὲ πάλιν ἄλλας κ' χιλιάδας προστεϑῆναι ταῖς ρ΄. 
τοῦ δὲ βασιλέως μὴ καταδεξαμένον, στρατεύσας ὃ Xayavoc 
τὴν Σιγγιδόνα πόλιν χατέστρεψεν, καὶ πολλὰς ἑτέρας πόλεις 
λοἐχειρώσατο τὰς ὑπὸ τὸ Ἰλλυρικὸν τελούσας. παρέλαβε dà 


3. διώλεσεν Α f, διέλυσεν vulg. 4. μέγιστος À a, μέγας vulg.' 
6. ἀπετελέσϑη ἃ. 7. “Σέρμιον À, «Σερμεῖον vulg. 10. Ῥω- 
μείων ἃ, Ῥωμαίοις vulg. 13. πάγων Α, ἀπόντων vulg. 
16. ἀπέστρεψεν À a f, ἀπέστελεν vulg. εὐτελίσας Δ, εὐτελή- 
σας vulg. 17. δὲ πάλιν Α, dà καὶ d vulg. 

If 


erat, paranymphi munus praestitit. mense autem April incendium 
in foro exortum est, quod ventorum procellis latius propagatum, mul- 
tas aedes combussit. die decima Maii maximus fuit terrae mots, 
adeo ut universus populus ad ecclesias confugerit, et natalitium cer- 
tamen equestre celebratum minime fuerit. eodem mense Abares, qui 
non multum ante Sirmium nobilem Europae urbem oecupaverant, 
deereta ad Mauricium legatione postulaverunt, ut octoginta millibus 
annuae distributionis, quae sibi a Romanis pendebatur, alia adhue 
auri viginti millia adderentur: quam pecuniarum summam imperator 
pacis conservandae studio solvere non detrectavit. elephantem etiam, 
animal ex India adductum, sibi ad spectaculum mitti postulavit eorum 
princeps: et imperator maximum eorum quos habebat ad eum misit: 
qui ubi ipsum vidit, statim ad imperatorem remisit. praeterea lectum 
aureum petiit: quem cum imperator ad eum misisset, ipse donum 
parvi faciens remisit. alia vero viginti millia centenis illis adiici po- : 
stulavit; quod cum imperator recusaret, Chaganus expeditione susce- 
pta Sigidonem evertit, multasque alias urbes Illyrici praefecturae sub- 


390 . THEOPHANIS 


xai τὴν ᾿γχέαλον. ἠπείλεε δὲ xai τὰ αχρὰ τείχη καταστρέ- 
wat. ὃ δὲ βασιλεὺς Ἐλπίδιον τὸν πατρίκιον σὺν Κομμεντιό-Ἅ 
Aq πρέσβεις πρὸς τὸν Χαγᾶνον ἐξαπέστειλεν. καὶ ó βάρβα- 
ρος ἐπὲ ταῖς τῶν πάκτων συνϑήκαις εἰρήνην ἀγειν καϑωμολό- 
γησεν. ἂν δὲ τῇ ἀνατολῇ ᾿ωάννην τὸν ουσεάκωνα στρατη- 5 
γὸν ᾿ρμενίας πεποίηκεν" ὃς ἐληλυϑὼς ἐν τῷ Νυμφίῳ πο- 
ταμῷ, ἔνϑα τῷ Τίγριδὲ διαμίγνυται, συμβάλλει πόλεμον μετὰ 
C Καρδαρίγα (Καρδαρίγας δὲ οὐκ ἔστι κύριον ὄνομα, ἀλλ᾽ ἀξία 
μεγάλη παρὰ Πέρσαις τοῦ τῶν Πευσῶν στρατηγοῦ) καὶ κρα- 
τοῦσι τῶν βαρβάρων οἱ “Ρωμαῖοι. Κροῦς δὲ ὃ ὑποστράτη- τὸ 
γος φϑόνῳ ζηλοτυπήσας τρέπεται. τοῦτον ἰδόντες xoi οἱ λοι- 
noi τῶν Ρωμαίων ἐτράπησαν, καὶ μόλις ἐπὲ τὸν χάρωκα δια- 
σώζονται. δευτέρας δὲ συμβολῆς γενομένης ἡττῶνται “Ῥω- 
μαῖοι, καὶ πολλοὶ ἐξ αὐτῶν διεφϑάρησαν. | 
A.M. 6076 Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὲ dexsufgíp x , ἰνδικτιῶνι β΄, $na- 15 
V. 121106 ὃ βασιλεὺς ἀναγορεύεται, καὶ πολλοὺς ϑησαυροὺς τῇ πό- 
Dic ἐδωρήσατο. προβάλλεται δὲ Φιλιππικὸν στρατηγὸν τῆς 
ἑῴας, ποιήσας αὐτὸν γαμβρὺν εἰς Γορδίαν τὴν ἰδίαν ἀδελ- 
φῆν. ὃ δὲ Φιλιππικὸς καταλαβὼν τὰ Περσικὰ μέρη, ἐπλη- 


3. τὸν add. ex A. 4. πράχτων b f. 6. Mou. πεποέηχεν À 
b, "ou. ὁ βασιλεὺς zen. vulg. 7. ἀναμίγνυται ἃ, μίγνυται À. 


8. Καρδαρίγα ἃ a, Καρϑδαρήγαν vulg. Kapdagíyac dà om. 
A, ὃ οὐχ ἔστι a. μεγίστη f, 11. καὶ οὗ Δ. Α, οἱ λοιποὺ 


vulg. 12. ἐτράπησαν À a, τρέτονταε vulg. 12. Φιλεππι- 
xoy À ab, «büannor vulg. 19. ἐπλησίασεν À, ἐπλησίαζεν vulg. 


iet 


ditas expugnavit, cepitque Anchialum. quin etiam Longum murum 
evertere minatus est. quamobrem imperator Elpidium patricium cum 
Commentiolo legatos ad Chaganum destinavit: tum barbarus pacein 
ex pactorum conditionibus se servaturum pollicetur. caeterum impe- 
rator Ioannem Mustaconem in oriente Armeniae ducem constituit : qui 
cum ad amnem Nymphium, qua in Tigrim confluit, devenisset, com- 
missa pugna cum Cardariga (Cardarigas proprium nomen minime est, 
sed maxima apud Persas, summi nimirum ducis, dignitas habetur) Ro- 
mani barbarorum superiores reimansissent: nisi Crus legatus ducis 
gloriae invidens data opera terga vertisset: quem cum fugientem cae- 
teri Romani vidissent ipsi etiam se in fugam dederunt, vixque in cs- 
stra se receperunt incolumes.  initaque denuo pugna, Romani victi 
sunt, pluresque trucidati. 

A. C. 526 Hoc anno, mensis Decembris die vigesimo , indictione secunda, 
imperator consul designatus, magnorum thesanrorum munera urbi 
largitus est.  Philippicum autem, Gordia sorore in matrimonium ei 
locata, generum sibi ascitum orientis ducem creavit. Philippicus in 


CHRONOGRAPHIA. 301 


 eiacs» τῇ Νισίβει" καὶ ἀϑρόως εἰς τὴν Περσίδα ἐμβαλών, 
πολλὴν αἰχμαλωσίαν ὠνέλαβεν. τοῦτο δὲ μαϑὼν Καρδαρέγας 
ὃ τῶν Περσῶν σερατηγὸς ἔγκρυμμα ποιήσας, ἠβουλήϑη λο- 
χῆσαε τὰ τῶν Ῥωμαίων στθατόπεδα. ὃ δὲ Φιλιππικὸς τὴν 
δαϊἰχμαλωσέων διασώσας, διὰ τῶν ὀρῶν εἰς τὴν τῶν ήδων 
χώραν κατέλαβεν, καὶ πολλὰ χωρία διέφθειρεν τῆς Πϊηδικῆς, P. 2:15 
καὶ ὑπέστρεψεν ἐπὲ τὰ “Ῥωμαϊκά, ὃ dà Xayavog τὴν εἰρήνην | 
διαλῦσαι δόλῳ ἔσπευδεν. τὰ γὰρ Σκλαβίνων ἔϑγη κατὼ τῆς 
Θράκης ἐξώπλεσον» ἅ τινα παρεγένοντο μέχρε τῶν αχρῶν 
κοτειχῶν πολλὴν ἅλωσιν ποιούμενα. ὃ δὲ βασιλεὺς τὰ τοῦ πα- 
λατίου στρατεύματα ἐξαγαγὼν τῆς πόλεως καὶ τοὺς δήμους, 
φυλάττειν τὰ αχρὰ τείχη ἐκέλευσεν. καὶ Κομμεντίολον στρα- 
τηγὸν χειροτονήσας καὶ ἐξοπλίσας, κατὰ βαρβάρων ἀπέστει.-- 
λον. ὁ δὲ ἀδοκήτως τοῖς βαρβάροις περιπεσών, πολλὰ πληϑὴ 
15 ἀνεῖλεν καὶ τούτους ἀπήλασεν. παραγενόμενος δὲ ἐν ᾿Αδρια- 
γουπόλεε περιέτυχεν ᾿Ανδραγώστῳ πλήϑη ΣΣκλαβύων μετὰ 
αἰχμαλωσίας ἐπιφερομένῳ" καὶ τούτῳ ἐπιπεσὼν τὴν τὸ αἰ-8 
χμαλωσίαν διέσωσεν, καὶ νίχην μεγάλην περιεβάλετο. 
 Tovig τῷ ὄτειε Φιλιππικὸς ὠγαλαβὼν τὰ στρατεύματα A.M.6072- 


3. ἔγχρυμμα ἃ a, ἔγκρυμα vulg. 6. χατέλαβεν À, κατέβαλεν 
f, παρέβαλλεν vulg. . Μηδικῆς Α ἃ ἴ, Μηδίας b, Mydeleg vulg. 


2. ἐπὶ τὰ À, εἰς τὰ vulg. 8. Σχλαυένων ἃ. 1. στρατεῦυ- 
ματα À, στρατόπεδα vulg. — 14. ἐπιπεσὼν a. 16. περιέπε- 
σεν ἃ. “Μρδραγάστῳ f. 1η. ἐπεφερόμενον À f. 18. 


περιεβάλετο Α, περιεβάλλετο vulg. 


Persicas partes profectus, cum proxime Nisibim pervenisset, facta de- 
repente in Persas irruptione, captivorum ingentem numerum abegit. 
qua de re certior factus Cardarigas Persarum dux, locatis insidiis, Ro- 
manorum castra dolis adoriri tentavit: at Philippicus praedam tuto 
sbducene, per montes in Medorum ditionem ingressus, pluribus locis 
passim devastatis, in Romanorum fines reversus est. interea Chaga- 
mus pacem perfidia solvere studebat.  Sclavinorum siquidem gentein 
ad Thraciam invadendam armis instruxit: quae quidem vel usque ad 
Murum longum progressae magnam stragem captivitatemque subditis 
induxere. imperator igitur praetorianos milites, populique factiones 
urbe eductas Longum murum iussit propugnare. Commentiolum vero 
ducein creavit, et cum armata manu contra barbaros summisit : qui 
ipsos ex improviso adortus, magna multitudine caesa, eos demum ab- 
egit. cum Ádrianopolim pervenisset, in Andragastum incidit, qui ma- 
guam Sclavinorum aciem cum ingenti praeda ducebat; eumque ador- 
tus praedam recepit, insigni potitus victoria. i 
Hoc anno Philippicus accepto exercitu in Persia:: profectus est, A. C. 577 


392 | THEOPHANIS 


ini τὴν Περσικὴν χώραν ἐξώρμησεν. καὶ καταλαβὼν τὴν 
᾿Δρζανὴν μεγάλης αἰχμαλωσίας ἐκράτησεν, καὲ δειλίαν τοῖς 
Περσικοῖς ἐμποιεῖ στρατεύμασε" νόσῳ dà περιπεσὼν Φιλιπ- 
πικὸς ini τὴν Ἰαρτυρόπολιν παραγίγεεαε, χειροτονήσας τὸν 
ἀγεψιὸν καϑηγεῖσθαι τοῦ λαοῦ, καὶ Στέφανον ταγματάρχην 5 
προστησάμενος. ὃ δὲ Καρδαρίγας καταλαβὼν τὴν Maprvoo- 
πολιν, ταύτης τὰ προάστεια ἐμπρήσας πάντα ὑπέστρεψεν. Ó 
δὲ Φιλιππικὸς ἐν Κωνσταντινουπόλει νοσῶν παραγέγονε, xai 
τὰ στρατεύματα ὑπέστρεψαν ἀβλαβῶς εἰς τὰ ἴδια. 
Τῷ δ' αὐτῷ ἔτει ἐτέχϑη τῷ βασιλεῖ υἱός, καὶ ἐπωνύμα. τὸ 
σεν αὐτὸν Θεοδύσιον. 
A.M.6078 ΦΖΤούτῳ τῷ ἔτει Φιλιππικὺς ἐξεληλυϑὸς τῆς βασιλίδος πό.-. 
Asoc στρατοπεδεύεται dni τὴν ᾿Αμιδαν πόλιν, καὶ ἀϑροίσας 
τὸ ὁπλιτικὸν ἠρώτα, εἰ προϑύμως ἔχουσι πρὸς τὸν πόλεμον 
Ὁ χωρῆσαι. τῶν δὲ “Ρωμαίων ὅρχοις πεισάντων αὐτὸν μετὰ 15 
προϑυμίας πολεμεῖν παραγίνεται ἐπὲ τὸ Αρζαβον. ó dà Καρ- 
δαρίγας τοῦτο μαϑών, γέλωτι τὴν ἀκοὴν ἀπεπέμπετο, ἐνύπνεον 
εἶναι δοκῶν τὸ λεγόμενον. καλέσας δὲ τοὺς μάγους ἠρώτα, 
είς ἔσται τῆς νίκης κύριος. οἱ δὲ τῶν δαιμόνων ϑεραπευταὶ 


ή. τὸν ᾿νεψὴχ ἐξηγεῖσθαι f. 5. τοῦ λαοῦ Α, τῶν lae» vulg. 


^. πάντα om. f. 9. ὑπέστρεψαν À, ὑπέστρεψεν vulg. 13. 
"iuida Α. 14. ἔχουσε Α a, ἔχωσε vulg. 16. ἤέρξαμον A, 
"d4ot«Bo» a, Anazarbum Anastas. 18. τὸ yevóutroy À. — 19. 


ἔσται À, ἐστε vulg. 


captaque Ársane maxima potitur praeda, timoremque magnum Persa- 
rum exercitibus incussit. at morbo implicitus Martyropolim se con- 
tulit, ubi nepotem, qui turmis praeesset, in suum locum suffecit, Ste. 
phanum autem cohortium principem instituit. porro Cardarigas Mar- 
tyropolim adortus, suburbanis eius locis igne devastatis, discessit. 
Philippicus afflicta valetudine Cpolim remeavit, et exercitum omnem 
in proprias domos incolumem redire permisit. 

Eodem anno imperatori natus est filius, quem "Theodosium ap- 
ellavit. 

A. C. 5,8 Hoc anno Philippicus urbium regina egressus, in Amidam civita- 
tem expeditionem suscipit. porro milites iam armis instructos ad col- 
loquendum convocans, num ad conserendds manus animo se paratos 
experirentur, interrogare. Romani interpositis etiam iuramentis suam 
ad pugnandum aviditatem testari: atque ita ipse Anazarbum venit. 
eo cognito Cardarigas risu famam "huiusmodi suis excussit auribus, et 
somniantis deliria, quae nunciabantur, arbitratus est. congregatis au- 
tein. magis, quis victoria superior evaderet, sciscitabatur. — cultores . 
daemonum Persas victoriam a diis consequuturos affirmare. — quare 


* 


CHRONOGRAPHIA. 393 


Πέρσας ἔφασκον ὑπὸ τῶν ϑεῶν τὴν νίκην ἀπενέγκασϑαι. 
σκιρτῶσι τοΐνυν ἐπὶ τούτοις οἱ Πέρσαι ταῖς τῶν μάγων ὑπο-Υ. 17a 
αχέσεσιν εὐφραινόμενοι" xai δημιουργοῦσιν εὐθὺς ξυλοπέδας 
ἐκ ξύλου καὶ σιδήρου, ὅπως τοῖς “Ρωμαίοις ὑποβάλωσιγν. ὃ 
5dà στρατηγὸς παρηγγύα τοῖς Ῥωμαίοις τοὺς γεωργικοὺς μὴ P. 216 
λυμαίνεσθαι πόνους, ὅπως μὴ ἢ μισοπόνηρος δικαιοσύνη τοῦ 
ϑεοῦ ἐπὶ τοὺς βαρβάρους μετοικήσῃ τὴν νίκην. τῇ οὖν ἐπι- 
οὐσῃ ἀποστέλλει ὃ στρατηγὸς dvo φυλάρχους τῶν Σαρακη- 
γῶν, καὶ ζωγροῦσι Πέρσας ζῶντας, δι’ ὧν ἔγνωσαν τῶν ἐναν- 
Ἰοτέων τὰ κινήματα " οἵ ἔφασαν τῇ κυριακῇ ἡμέρᾳ βούλεσθαι 
τοὺς βαρβάρους ἐπιϑέσϑαι τοῖς “Ρωμαίοις. ὃ δὲ Φιλιππικὸς 
τοὺς “Ρωμαίους ἐξ ξωϑινοῦ συντάξας τρισὲ φάλαγξιν ἀπήντα 
πρὸς πόλεμον. αὐτὸς δὲ ἀναλαβὼν τὴν ϑεανδρικὴν μορφὴν, 
ἣν χειροποίητον οἱ “Ρωμαῖοι δοξάζουσι, διατρέχων τὰς τά-Β 
195e τῷ ὁπλιτικῷ μετεδίδου τῆς ϑείας δυνάμεως. καὶ στὰς 
01100 «τῆς παραταξεως τοῦτο κατέχων τὸ ὅπλον, δάχρυσι πολ- 
λοῖς τὸν ϑεὸν εὐμενίζετο, ὅστις τὰς οὐρανίους ταξεις συμ- 
μαχούσας προσελάβετο. τοῦ δὲ πολέμου χροτηϑέντος, Βιτα- 
λιανὸς ὃ ταξίαρχος πάντων θρασύτερον κινηϑείς, τὴν φάλαγγα 


2. τούτοις ἃ, τούτῳ vulg. 3. ξυλοπέδας À, ξυλόποδας vulg. 
4. τοῖς Ῥωμαίοις Α, τοὺς Ῥωμαίους vulg. ὑποβάλωσι Α ἃ, 
ὑποβάλλωσι vulg. 5. παρηγγύα À, παρεγγύα a, παρεγγνᾶτο 
vulg. 6. λυμήγασϑαι a. μὴ add. ex À. 11. ὃ δὲ du. 
T. Ῥωμ. ἐξ ἕωϑ. om. A. 15. ἐπεδίδου b f. 16. παρατά- 
ξεως À, συντάξεως vulg. 19. ὅστις — — --- προσελάβετο 
om, Δ. ταξιαρχίας a. συμμάχους b f. 


magorum pollicitationibus elati Persae in laetitiam et tripudia dif- 
fundi, et Romanis in captivitatem abducendis e ligno ferroque com- 
pactos compedes cuncti pararent edixere. ex adverso agricolarum 18- 
bores ne devastarent, dux Romanis commendare, ne dei iustitia, quod 
per nefas committitur, aversata, ad barbaros traduceret victoriam. se- 
quenti luce Saracenicarum tribuum principes duos a se dux ablegat, 
qui comprehensis Persarum nonnullis vivis, adversariorum motus omnes 
et consilium perdiscunt:. dominico quippe Persas in Romanos impe- 
tum facturos, nunciabant. Philippicus itaque summo mane composi- 
to exercitu, eoque in tria agmina distributo in pugnam processit. ipse 
vero Christi dei et hominis imaginem. (manibus hominum haud con- 
ditam opinantar Romani) brachiis complexus, singulos armatorum or- 
dines praetercurrebat, et divinum animo cuiusque robur inspirabat 
et impertiebatur. eo propugnaculo manibus gestato, extremam tenens 
aciem largo lacrimarum imbre divinum numen demulcens, caelestium 
acies in subsidium demissas excipiebat. inito. demum certamine Vi- 


394 'THEOPHANIS 


τῶν Περσῶν διέσπασεν, καὶ τὸ τοῦλδον παρέλαβεν. οἱ δὲ 
“Ῥωμαῖοι περὶ τὰ σκῦλα ἤρξαντο ἀσχολεῖσϑαι" οὖς ϑεασά- 
μενος ὃ Φιλιππικός, φοβηϑεὶς μὴ εἰς τὰ λάφυρα xai οἱ -λοιποὶ 
τραπέντες τῆς παρατάξεως ἐπιλάϑωνται, καὶ στραφέντες οἱ 
€ βάρβαροι ἀπολέσωσιν αὐτούς, Θεοδώρῳ τῷ Ἰλιβινῷ τὴν δαντοῦ 5 
περικεφαλαίαν περετιϑείς, δξαπέσεειλεν τῷ ξίφει πλήσσειν τοὺς 
.évanyolovuévovg εἰς τὰ λάφυρα. ὃν ἰδόντες, καὶ νομίζοντες 
Φιλιππικὸν elvat, καταλιπόντες τὰ σχῦλα, ἐπὶ τὸν πόλεμον ἐχώ- 
ρησαν. τοῦ δὲ πολέμου κροτηϑέντος ἐπὲ ὥρας πολλάς, φωνὴ γίνε- 
vaL παρὰ τοῦ στρατηγοῦ τοὺς ἵππους τῶν Περσῶν πλήττειν 10 
vot; δόρασιν. τούτου dà γενομένου, ἐτράπη τὸ Περσικὸν σεράτευ. 
μα, xat νίκην μεγάλην οἱ “Ῥωμαῖοι ἀνεδήσαντο, xat πολλοὺς 
ἀνήλωσαν, καὶ τούτους ἐσκύλευσαν. τῇ dà ὑστεραίᾳ ἄναλα.. 
fov τὰς δαυτοῦ δυνάμεις ὃ Καρδαρίγας, πάλεν εἰς πόλεμον 
ὁπλίζεται. καὶ δευτέρου πολέμου κροτηϑέντος, νικῶσι πάλιν 15 
Ὁ“ΡῬωμαῖοι, καὶ ἀναιροῦνται Πέρσαι πολλοί. χειροῦνται Πέρ- 
σαι ζῶντες δισχίλιοι, καὶ εἰς Βυζάντιον πέμπονται. προσ- 
ἔφυγεν Καρδαρίγας εἰς τὸ zfapüc: οἱ δὲ Πέρσαι qus? 
ὥβρεων τοῦτον ἀπεπέμψαντο. ὃ dà Φιλιππικὸς Ἡράκλειον τὸν 
Ἡρακλείου τοῦ αὐτοκράτορος πατέρα, ὑποστράτηγον ὄντα, óni20 


5. τὴν ξαυτοῦ πεέρεχεφ, À , τὴν αὐτοῦ χεφαλαίαν vulg. 41. 
δϑώρασιγ vulg. 18. Καρϑαρίγων vulg. 


talianus tribunus prae caeteris maiore in Persas impetu motus den- 
sissimam eorum phalangem disrupit, et omnem bellicum eorum appa- 
ratum obtinuit. inde Romani ad diripienda spolia conversi. quibus 
conspectis veritus Pbhilippicus, ne reliquus exercitus ad occupandam 
praedam desertis ordinibus concurreret, et resumptis viribus facieque 
retro versa eos barbari opprimerent; 'l'heodoro Ilibino galeam sibi 
detractam imponens, eum ut cunctos, qui ad spolia tam avide convo- 
lassent, gladio deterreret misit. milites eo conspecto, Philippicum 
esse rati,.spoliis relictis, ad pugnam renovandam regressi «unt, pro- 
tracto vero per multas horas praelio, mandatum a duce edictum, Per- 
sarum equos hastis confodi. quod ubi praestituró, fusus omnis Per- 
sarum exercitus, Romani victoria redimiti, plurimos hostium gladiis 
consumpserunt, et eorum sibi tulerunt spolia. postera luce Cardari- 
gas collectis copiis ad bellum instaurandum  accingitur, et secundo 
certamine redintegrato, hostes iterum superant Romani et Persarum 
quam plurimi in acie trucidantur. ex iis bis mille vivi capti, qui By- 
zantium missi. Cardarigas Daras se recipit, quem Persae contumeliis 
exceptum ἃ se depellunt. porro Philippicus Heraclium, Heraclii, qui 
postmodum imperavit, patrem, exercitus legatum, ad exploranda bar- 


CHRONOGRAPHIA. 395 


κατασκοπῇ τῶν βαρβάρων ἐξέπεμψεν, καὶ αὐτὸς τοὺς ἐν TQ ' 
πολέμῳ τραυματίας γενομένους πρὸς τὰς πόλεις ἐατρεύεσϑαε 
παρέπεμψεν. ἀναλαβὼν δὲ τὸ στράτευμα εἰς τὴν Βαβυλω- 
»ay ἐχβαάλλει, καὶ τὸ Χλωμαρὸν φρούριον παραχαϑέζεται. 
56 dà Καρδαρίγας στρατολογεῖ. ἰδιώτας μετὰ ὑποζυγίων, καὶ P.217 
ὀχλαγωγήσας στρατοπεδεύειν ἐκόμπαζο xai δι’ ὀχνρῶν τόπων 
ἐν ἀσελήνῳ νυχτὶ éni τὰ νῶτα γίνεται τῶν Ῥωμαίων μηδα- - 
pc ϑαρρῶν χεῖρας αὐτοῖς ἐμβαλεῖν. φόβῳ δὲ ἀκαίρῳ ἐπι- 
πεσὼν ὃ. Φιλιππικός, καταλιπὼν τὸ φρούριον, φυγῇ ἀλόγως 
τοδχρήσαξο. καὶ τοῦτο γνόντες οἱ “Ρωμαῖοι εἰς φυγὴν ἐερέ- 
πόγτο, διὰ τύπων δυσεξοδεύτων μεγάλοις κινδύνοις περιπε- 
σύντες. 3v γὼρ καὶ ἀσέληνος ἡ νύξ. ἡλίου δὲ ἀνατείλαντος 
τῆς συμφορᾶς ἀπηλλάττοντο. καταλαβόντες δὲ τὸν σερατηγὸν 
ὕβρεσιν αἰσχίστοις τοῦτον ἐβλασφήμουν. οἱ δὲ Πέρσαι ἐπί.Υ. ιη3 
15nÀac:ov νομίσαντες τὴν φυγὴν “Ρωμαίων, διῶξαι οὐχ ἐτόλ-.Β 
μησαν. ἫἪἩρακλειος δὲ διαπεράσας τὸν Τίγριν, ὅσα τῆς ἸΠη- 
δικῆς χώρας ἦσαν ἐπέσημα χωρία, παρεδίδου πυρί, καὶ οὕτω 
πρὸς Φιλιππικὸν ἀνέκαμψεν μετὰ σκύλων πολλῶν. — | 
Tovro τῷ ἔτει Ó τῶν ᾿Αβάρων Xaydyog τὰς σπονδὰς A.M.6079 


!. τῶν add. ex Α. "--τῶν Ῥωμαίων add. ex A. ΒΒ. φό- 
Be δὲ dxaíop ἐπιπεσὼν ὅ Φιλιππιχὸς ἃ, φόβος δὲ ἄκαιρος ἐπε- 
n&Go» τῷ «Ῥιλιππιχῷ vulg. — 15. τὴν φυγὴν] φυγεῖν Α. 'Po- 
μαίων om. Α a f. * abhinc Romae episcoporum desinunt no- 
τς tationes usque ad a. M. 6217. — 1g. ράβων A, βαρβάρων f. 


barorem consilia misit: milites vero, qui in praelio vulnerati fuerant, 
er urbes dimisit, ut corpora curarent. eductis deinde copiis Baby- 
onem versus pergit, Chlomarum castrum obsidet. Cardarigas autem 
collecta rusticorum armis insuetorum manu ipsis cum subiugalibus, 
tumultuarioque exercitu coacto, quasi reparatis castris iactantiam prae 
se ferre, et per loca munita et incubiam noctem eo pervenit, ut a 
tergo Romanis esset; cum alioqui manus cum ipsis conserere non aude. 
ret. at Philippicus intempestivo terrore turbatus, relicta castri obsi- 
dione, in foedam et dementem se fugam coniicit : qua comperta, re- 
liquus etiam exercitus per impervia loca magnis undique circumse- 
ptus periculis, fugiens, ducem suum sectatus est. incubabat terris nox 
illunis et obscura, eaque peracta et sole illucescente reformidata ca- 
lamitate se liberatos experiuntur: ducemque tandem  assequuti atro- 
cioribus conviciis eum laceraverunt. caeterum simulatam Romanorum 
fugam Persae rati, eos insequi minime ausi sunt. Heraclius autem 
traiecto Tigri oppida quaeque Mediae passim posita incendiis deva- 
stabat, atque ita cum amplis spoliis ad Philippicum reversus est. - 
Hoc anno- Abarum Chaganus ruptis foederibus Mysiam et Scy- A. C. 579 


396 " THEOPHANIS 


Οδιαλύσας, τήν τε IMvoíay καὶ Σκυϑίαν κατεπολέμει δεινῶς, 
καταστρέψας τήν τε “Ῥατιάρναν καὶ Κωνωνέαν xai ᾿χὺς καὶ 
“ορόστολον καὶ Zaonada καὶ ἸΠαρκιαγούπολιν. ὃ δὸ Κομεν- 
zíolog éni τὴν ᾿4γχίαλον ἦλθεν, καὶ διελὼν τὸ στράτευμα, 
τοὺς ἀδοχίμους ἐκ τῶν ἀριστέων διέχρινεν" καὶ τὴν μὲν 5 

᾿ ἄχρηστον δύναμιν μ' χιλιάδας φυλάττειν τὸν χάρακα κελεύει" 
τοὺς dà ἐπιλέκτους ἑξακισχιλίους ὄντας παραλαβών, δύο xt 
λιάδας παρέδωκεν τῷ Κάστῳ, καὶ δύο τῷ Ἰαρτίνῳ, καὶ τὰς - 
δύο αὐτὸς ἀναλαβών, κατὰ τῶν βαρβάρων χωρεῖ. ὃ δὲ Ka- 

Ὅσιος ἐλϑὼν dni τὰ Ζαρπάδα καὶ τὸν Αἷμον, καὶ εὑρὼν τοὺς 10 
βαρβάρους ἡμελημόένους, πολλοὺς διέφϑειρεν. αἰχμαλωσίας δὲ 
κρατήσας πολλῆς, δορυφόρῳ διασώζειν ἐδίδου. JMagrivoc δὲ 
εἰς τὰ περὲ Τομέαν τὴν πόλιν γενύμενος τῷ Χαγάνῳ “ἀπροσδο- 
κήτως περιπεσὼν, πολλοὺς τῆς αὐτοῦ δυνάμεως ἀνεῖλεν, ὥστε 
αὐτὸν φυγῇ τὴν σωτηρίαν πραγματεύσασϑαι. ὃ δὲ Μαρτῖνος 15 
ἐπίδοξον νίκην ἀράμενος, πρὸς τὸν στρατηγὸν ἐπανήρχετο, 
ὄνϑα ἐπηγγείλατο ἀναμένειν αὐτούς. ὃ δὲ Κομεντίολος δει- 
λίᾳ κατασχεϑείς, εἰς ωρκιανούπολεν ὑπέστρεψεν. οἱ δὲ μὴ 
εὑρόντες αὐτὸν ἐπεσύναξαν τὰ ἴδια στρατεύματα καὶ ἐπὲ τοὺς 
στενωποὺς τοῦ αΐμου στρατοπεδεύονγται. ἰδὼν δὲ ὁ Παρτῖ. λο 


2. τὴν Τερατεάρναν Α ἃ. Κονωνίαν À, Βονογίαν a. 3. 
Ζαρπάδα b f, Ζαϑάρπα a, Ζάνδαπα vulg. v. infra. 5. ἀρι- 
στερῶν À. 10. Zagzáda À, Ἰζαπάρϑα vulg. καὶ τὸν 


Αἷμον om. Α b. 13. Τομέαν À a f, Τομαίαν vulg. 15. 
πραγματεύσασϑαι À, πραγματεύεσϑαε vulg. — 19. τοὺς νεοποὺς 
τοῦ ἔμου Δ, τοὺς γεοποστοῦ ἐμοῦ a, τοὺς νεοποστοῦ τοῦ ἐμοῦ f. 


thiam acri bello vexabat: urbes vero Ratiarnam, Cononiam, Acys, Do- 
rostolum , Zandapa et Marcianopolim evertit. Commentiolus autem 
Anchialum profectus, milites roboris ac virtutis expertes a fortioribus 
segregaviL: et inutiles quidem copias ad quadraginta bominum millia 
castra iussit. defendere: delectos vero ad sex millium summam secum 
abducens, bis mille quidem Casto, totidem Martino tradidit: residua 
duo millia ipse assumpsit, et adversus barbaros perrexit. Castus Tza- 
parda et Aemum adveniens, cum barbaros otiantes et sine custodiis 
iucautos comperisset, multos interfecit: reductos autem captivos et 
praedam abactam satellitibus commisit custodiendam. Martinus autem 
ad loca Toineae urbi conterinina accedens, et praeter expectationem in 
Chaganum impetu facto, plurimis eius copiis penitus deletis, eum 
salutem fuga mercari coegit. Martinus autem parta insigni victoria, 
ad ducem, ubi se eos praestolatnrum dixerat, reversus est. at Com- 
mentiolus imnetu. impulsus, Marcianopolim se recepil. eo non invento, 
junctis exercitibus ad Aemi fauces castra moverunt illi. — Martinus 


4 


CHRONOGRAPHIA. 397 


voc τὸν Χαγάνον διαπερῶντα ποταμὸν, πρὸς τὸν στρατηγὴν 
ἐπανῆλθεν. 0 δὲ Κάστος τὸν ποταμὸν διαπεράσας, καὶ πλη- P. 218 
σιάσας τοὺς προτρέχοντας τῶν ᾿Ἰβάρων τῆς μάχης κρατεῖ, xai 
ovdé τινος δεόμενος ὑποθήτης, οὐκ ἀνέσερεψεν ini τὸν στρα- 
βιηγόν. τῇ δὲ ἐπιούσῃ κρατήσας ἑὰς διαβάσεις ὃ Xayavog, 
ἀπέκλεισεν αὐτόν. περισχίζεται τοίνυν ὃ λαός, xai ἕχαστος 
ej; εἶχεν δυνάμεως, διὰ τοῦ ἄλσους ἔφυγον. ϑηρεύονται τοί- 
vv» τινὲς παρὰ τῶν βαρβάρων, καὶ καταμηνύουσιν, ποῦ ἐκρύ- 
"r6ro Κάστος, καὶ τοῦτον ζωγρήσαντες περιεσκίρτων καὶ ἡγαλ- 
Ἰολονξο. ὁ δὲ Χαγάνος διὰ τῆς μεσημβρίας δδεύσας, κατὰ 
τῆς Θρᾷάκης χωρεῖ, καὶ τὰ Ἰαχρὰ τείχη κατέλαβεν. ὃ δὲ Ko- 
μεντίολος ἐν ταῖς ὕλαις τοῦ iuov κρυπτόμενος, ἐξῆλϑεν σὺν 
τῷ lMagrvo* καὶ καταλαβὼν τὸν Χαγάνον ἀνετοιμότατον B 
διὰ τὸ τὴν πληθὺν τῶν βαρβάρων περικεχῦσϑαι τῇ Θρᾷκη, 
᾿ιὅπρωτῃ φυλακῇ κατ' αὐτοῦ χωρεῖ. καὶ ἣν αὐτῷ μέγα τῶν ἐπὲ 
. χειρῶν τὸ κατόρϑωμα, εἰ μὴ τύχῃ τινὲ παρεσφάλη τοῦ ἐπι- 
χειρήματος. ἑνὸς γὰρ ζώου τὸν φόρτον διαστρέψαντος, ἑταῖ- 
ρος τοῦ δεσπότου τοῦ ζώου προσφωνεῖ τὸν φόρτον ἀνορϑώ- 
σας τῇ πατιρώᾳ φωνῇ" τόρνα, τόρνα, φράτρεΕ. καὶ ὃ μὲν 


3. βαρβάρων À. — 4. ἀνέστρεψεν À, ἀνέτρεψεν vulg. 8. ποῦ 
ἐχρύπτετο ἔχαστος À, ἔχαστος ποῦ ἐχρ. b e f, Κάστος ποῦ ἐχρ. 


vulg. 9. τούτους À b. 15. κατ᾿ αὐτῶν a. 16. περιεξ- 
σφάλη a. ἐγχειρήματος À. 19. τὸν φόρτον À, toU φόρ- 
tov vulg. ἑταῖρος τοῦ δεσπότου A a, ἕτερος τὸν δεσπότην 
vulg. 18. τὸν φόρτ. ἀν. τῇ πατρ. «p. om. À , ἀνορϑώσας b, 


ἀναστρέψας a, ἀνορϑώσασϑα:ι vulg. 19. φράτερ alii codd. 


Chagano flumen traiicere conspecto ad ducem remeat. Castus flumine 
pertransito barbarorum praecursoribus obviam factus, eos praelio vi- 
cit: sed nulla certa ratione adductus, regressione ad ducem se ad- 
iungere neglexit. quare sequenti luce omni exitu intercluso Chaga- 
nus eum superat: ex quo dissipatus exercitus, prout quisque pquuit, 
p nemora et saltus aufugit. nonnulli, veluti ferae venatu, a bar- 

aris capti, ubi Castus lateret, enunciant: vivum deinde apprehensum 
barbari circumvallant, et saltibus tripudiisque pro victoria gaudium 
testantur. Chaganus itinere tmeridiem versus directo, in Thraciam 
bellum movet, et ad Longum murum accedit. —Commentiolus autem 
Aemi silvis tectus et occultatus, tandem cum Martino prodit foras; 
ubi Chaganum imparatum offendit: qnod nimirum tota barbarorum 
multitado per ''hraciam dispersa esset, prima noctis vigilia adversus 
eum contendit. et praeclarum quidem eius manibus edendum facinus 
offerebatur, si non adversa fortuna conatus eius delusisset. iumen. 
torum enim quopiam onus in terram subvertente, cum iumenti domi- 


308 | THEOPHANIS 


κύριος TOU ἡμιόνου τὴν φωνὴν οὐκ ἤσϑετο, oi δὲ λαοὶ ἀκού- 
σαντες, xaé τοὺς πολεμίους ἐπιστῆναι αὐτοῖς ὑπονοήσαντες, 
εἰς φυγὴν ἐτράπησαν, τόρνα, τόρνα μεγίσταις φωναῖς ἀνακρα.. 
V. τηή ζοντες. ὃ dà Χαγᾶνος. μεγάλην δειλίαν περιβαλόμενος, ἀκρα- 


* 


ατῶς ἔφυγεν. καὶ ἣν ἰδεῖν ᾿Αβάρους τε xai Ῥωμαίους dÀAg- 5 
λους διαδιδράσκοντας, μηδενὸς διώχοντοςς. ὃ δὲ Χαγάνος 
ἀναλαβὼν τὰς δυνάμεις τὴν ᾿Αἰπειρέαν πάλιν παρεκάϑισεν " 
εὑρὼν δὲ Βούσαν τὸν τῆς πόλεως Παγγανάρην ἀνελεῖν αὐ- 
τὸν ἐπειρᾶτο, ὃ δὲ Βούσας παρεκάλει χρήματα ἱκανὰ αὐτῷ 
παρέχειν, εἴπερ τὸ ζῇν αὐτῷ φιλοτιμήσοιτο. οἱ δὲ τοῦτον 10 
δεσμήσαντες τῇ πόλει παρέστησαν. αὐτὸς δὲ ἐζήτει τοὺς τὴν 
πόλεν οἰκοῦντας ἀνήσασϑαι αὐτόν, διηγούμενος ὅσα ὑπὲρ τῆς 


4 


πόλεως ἠγωνίσατο. πολίτης δὲ τις τὰ πλήϑη ἀνέπειϑεν μὴ 
τοῦτο ποιεῖν, λόγος δὲ τοῦτον τῇ Βούσᾳ γυναικὲ παρευναζε.-. 

DoSat. ἐπεὶ τοίγυν κατεφρονήϑη Βούσας, ὑπεσχνεῖτο Χαγάνῳ 15 
παραδιδόναι τὴν πόλιν. καὶ πολεορκητικὸν ὄργανον συμπηξά- 
μενος, ὃν κριὸν ὀνομάζουσι, τὴν πόλιν παρέλαβεν. μαϑόντες 
dà οἱ βάρβαροι τὸ τεχνούργημα, πλείστας καὶ ἄλλας πόλεις. 
ἐδουλώσαντο, καὶ μετὰ πολλῆς αἰχμαλωσίας ὑπέστρεψαν. 


r. τὴν φωνὴν Α, τῆς φωνῆς vulg. 2. αὐτοῖς Δ, αὐτοὺς vulg. 
4. δειλίαν περιβαλόμενος À, αἰσχύνην περιβαλλόμενος vulg. 5. 
τὸ add. ex Α. d. τὰ πλήϑη add. ex Α. 14. Bovi« — Βου- 
ζᾶς vulg. 


num alter patria voce inclamaret, sublapsum onus tollens , torna, 
torna , frater, inquiens: muli quidem dominus vocem non audivit; 
sed percipiens eam δὲ hostes adesse suspicans conferta militum 
manus in fugam effusa est, verte, verte faciem, magnis voci. 
bus clamitantes. sed et Chaganus in maximum timorem coniectus, 
praecipitem pariter arripuit fugam: adeo ut Romanos atque Abares 
nullo insequente utrinque sese fugientes cernere daretur. porro Cbha- 
ganus collectis copiis Apiriam urbem denuo obsedit. et cum forte 
Busam urbis machinis praefectum cepisset, mortem viro intentabat. 
Busas, si modo vitam in tuto haberet, magna pecuniarum vi eam re- 
dimere rogabat. quare vinctum ad urbis conspectum admoverunt. is 
igitur enarratis, quibus civitatem demeruisset, beneficiis, cives ut li- 
bertatis pretium penderent deprecari. me preces audirent, civis qui- 
dam, cui cum Busae coniuge consuetudinem fuisse rumor erat, per- 
suasit. porro Busas ubi se contempt vidit, urbem Chagano se tra- 
ditarum promisit: compactaque obsidiomali machina, vulgus arietem 
vocat, urbem invadit. machinae condendae peritia instructi barbari 
plures alias urbes expugnarunt, collectaque captivorum ingenti prae- 


CHRONOGRAPHIA. 399 


ἀκούσαντες δὲ οἱ Βυζάντιοι, ὅτε Κάστος ὑπὸ τῶν βαρβάρων 
- αἰχμάλωτος γέγονεν, μεγάλαις λοιδορίαις κατὰ  IMavoixtou 
ἐχρώντο, καὲ εἰς φανερὸν τοῦτον ἐβλασφήμουν" κατὰ τοῦτον 
δὲ τὸν χρόνον Ἥ ράχλειος ὃ τοῦ Ἡρακλείου πατὴρ Περσικῷ 
αὶ φρουρίῳ προσβάλλει, καὶ τοῦτο εἷλεν’ ὁμοίως καὶ Θεόδωρος 
τὸ Μϊαζαρὸν φρούρεον. ἀμφότεροι δὲ εἰς τὸ Βεϊοῦδες na- P.219 
ραγένονται. καὶ τοῦ φρουρίου dyego) ὄντος, στρατεώτης τις 
Σαπφήρης ὀνόματε σκόλοπας τεχνουργήσας, καὶ κατὰ τὰς ἂρ- 
qoyag τῶν λίϑων τούτους πηγνύων, τὴν ἄγοδον ἐποιήσατο. 
τοοὺς δὲ ἐπέβη ἐκεῖνος τῇ στεφανῃ τοῦ τείχους, Πέρσης ἀνὴρ 
τοῦτον ἐξώϑησεν. πίπτει οὖν ὃ Σαπφήρης κάτω, καὶ ὑποδέ- 
χονται αὐτὸν οἱ Ῥωμαῖοι ταῖς ἀσπίσιν" καὶ αὖϑις ταῦ ἔργον 
κατατολμᾷ, καὶ πάλιν ἐξωθεῖταε τοῦ ὀχυρώματος" πάλιν δὲ 
οἱ Ῥωμαῖοι ταῖς ἀσπίσιν αὐτὸν ὑποδέχονται, καὶ πάλιν πρὸς 
τὐτὴν ἐπιβουλὴν ἐνεχϑίρησεν. ὀπὲ δὲ τῇ κεφαλῇ τοῦ τείχους 
γενόμενος, τὸν Πέρσην ἀπέτεμεν" εἶτα τὴν κεφαλὴν ὑπατεύ- 
σας, Ῥωμαίους ϑάρσους ἐνέπλησεν. καὶ πολλῶν μιμῃσαμέ- 
vow τὸν ἀριστέα, xa£ διὰ τῶν πασσάλων ἐπιβάντων τοῦ τεί- 8 
χους, παραδίδοταε “Ῥωμαίοις τὸ φρούριον" καὶ τοὺς μὲν 
) 


3. elc φανερὸν τόπον τοῦτον À. κατὰ τοῦτον À, κατ᾽ ἐχεῖ. 
γον vulg. 6. Μαζαρὼν a. . 7. ἐαχυροῦ b. — 9. ταύτοις b. 
3i. κάτω add. ex 4. i4. πάλιν om. A f. — 15. τῇ add. ex A. 
16. ὑπατεύσας: in À suprascriptum legitur ϑρεαμβεύσας. 17. 
ἐνέπλησεν Δ, ἔπλησεν vulg. 18. τῶν add. ex A. ἐπιβάν- 
των Α, ἐπιβάντες vulg. 19. καὶ τοὺς μὲν — — — παρέδω- 
xay om. A b f. 


da reversi sunt. caeterum Byzantini ubi Castum a barbaris captum 
intellexerunt, Mauricio gravissime obtrectare, eumque foedis conviciis 
coram proscindere. ea tempestate Heraclius, Heraclii pater, facta in 
Persicum castrum impressione, ipsum cepit, quemadmodum et Maza- 
rum castrum Theodorus: inde vero ambo ad Beiüdes venere; cumque . 
arx munitissima esset, miles quidam cognomento Sapphires paxillos 
quosdam praeacutos commentus, eosque inter lapidum compages fir- 
mius infigens, ascensum sibi ad superiora paravit. eum muri coronam 
iam superantem via Persa deturbat inferius. — prolabitur itaque Sap- 
phires, et sociorum clipeis cadens excipitur. coeptum opus rursum 
aggreditur: et rursum pariter arce sumta detruditur, et sustinetur 
Romanorum clipeis, et iterum consilium nititur perficere: tandem su- 
perato muri fastigio, Persae caput amputat, eoque in aerem pro- 
iecto, Romanorum animos excivit: pluribusque herois virtutem imi- 
tantibus, et per paxillos velut per gradus murum conscendentibus, 
castrum in potestatem Romanorum delabitur : et Persarum quidem aliis 


ἦοο - ᾿ς THEOPHANIS 


| Περσῶν ἀνεῖλον, τοὺς δὲ αἰμαλώτους λαβόντες σὺν τῇ dmo- 
σκευῇ τὸ φρούριον πυρὲ παρέδωκαν. ὃ δὲ Φιλιππιχὸς αὖϑις 
εἰς Βυζάντιον τὴν 000» ἐποιήσατο,  ράκλειον καταλιπὼν ἥγε- 
μόνα Ρωμαίων. ἐλθὼν δὲ εἰς Ταρσόν, καὶ μαϑὼν ὅτι ὃ βα- 
σιλεὺς Πρίσκον ἀνατολῆς στρατηγὸν χειροτονήσας ἀπέστειλεν, 5 
γράφεε Ἣρακλείῳ καταλεπόντε τὸ orgartvua εἰς ᾿Αρμενίαν 
παραγενέσϑαι πρὸς Ναρσῆν, καὶ τὴν τοῦ Πρίσκου παρουσίαν 
κατάδηλον ποιῆσαι. ἦν γὰρ ὃ αὐτοκράτωρ τῷ Φιλιππικῷ κε- 

Ολεύσας, τετάρτην μοῖραν τῆς δόγας τῷ στρατῷ ἀποστερῆσαι. 
ἐνόσεε γὰρ αυρίκιος τὸ φιλόχρυσον. ὃ δὲ Φιλιππικὸς φο- τὸ 
βηϑεὶς μὴ ἀφορμῇ τυραννίδος γένηται τοῦτο, τῷ βασιλεῖ οὐχ 
ὑπήχουσε, διὰ τὸ τῆς στρατείας ἀποπαύεσϑαι. Πρίσκος δὲ 
καταλαβὼν τὴν ᾿ΑἈντιόχειαν προστάττει τοὺς στρατιώτας ini 
τὸ Ἰπονόκαρτον συναχϑῆναι " προσκαλεῖται δὲ καὶ Γερμανὸν 
τὸν τὴν Ἐδεσσηνῶν ἀρχὴν πεπιστευμένον σὺν τῷ ἐπισχόπῳ' καὶ 15 
σὺν αὐτοῖς πρὸς τὸ στρατόπεδον ἀπήρχετο, τὴν ξορτὴν τοῦ 
πάσχα σὺν αὐτοῖς ποιησόμενος. οἱ δὲ ἡγεμόνες τοῦ στρατοῦ 
ὑπήντησαν αὐτῷ μετὰ τῶν βανδων ἀπὸ δύο σημείων τοῦ 
στρατοπέδου. ὃ δὲ Πρίσκος κατὰ. τὸ εἰωϑὺς οὐκ ἀπέβη τοῦ 

Ὁ ἕππου, οὐδὲ ταῖς συνήϑεσι προσηγορίαις ἐχρήσατο. ἐντεῦϑεν χα» 


2. πυρὲ add, ex coni. Goari cfr. p. 41:5, 13. 6. Ἡράχλειον 
καταλιπόντα ΔΑ. 0. tQ σιρατῷ À, τῷ στρατηγῷ f, τὸν στρα- 
τηγὸν e, τὸν στρατὸν vulg. 11. τὸν βασιλέα Α b f. 14- 
Γερμόνον a f, ἡγεμόνα vulg. 16. πρὸς τὸ — --- σὺν αὐτοῖς 
om. f. 12. ποιησάμεγος À b f. 18. αὐτοῖς a. 


occisis, aliis cum apparatu bellico in captivitatem ductis, igne tandem 
ab eis absumitur. porro Philippicus, Heraclio Romani exercitus reli- 
cto ductore, rursus Byzantium iter parat. "Tarsum adveniens, Priscum 
orientis ducem ab imperatore creatum iamque missum intelligit: 
quare scribit Heraclio, ut relicto exercitu Narsetem in Armenia con- 
veniat, et Prisci adventum faciat manifestum.  Philippicum siquidem, 
ut quarta stipendii parte privaret exercitum, litteris iusserat impera- 
tor. avaritiae quippe morbo gravius laborabat Mauricius. at Philip- 
picus metuens, ne inde tyrannidis excitandae occasio daretur, impe- 
ratori minime paruit, quod se a regendi exercitus munere abdicasset. 
caeterum Priscus Ántiochiam appulsus, milites ad Monocartum con- 
venire iussit: et Germano, cui Edessenocum principatus erat commis- 
sus, cum urbis praesule advocato, eisdem comitibus perrexit ad ca- 
stra, una cum eis paschalem solemnitatem peracturus. exercitns duces 
castris egressi ad passus bis mille bandis elatis processerunt obviam: 
Priscus pristini moris oblitus equo non desiliit, neque consuetis sa- 
lutationibus eos excepit. haec concitati in eum odii primordia: pa- 


CHRONOGRAPIIIA. |. 40 


αὐτῷ τοῦ μίσους γέγονεν ἔναρξις. àni ταῖς κοιναῖς γὰρ Vilge- V. 125 
σι τὰ πλήϑη ἀνιῶνται. μετὰ δὲ τὴν ἑορτὴν τὰ τοῦ βασιλέως 
σοβαρεῦς ἐπεδείκνυεν γράμματα. συρρέουσι τοίγυν τὰ πλήϑη 
iní τὸ τοῦ στρατηγοῦ σκηνοπήγιον, τὰ μὲν ξίφη ἐπιφερόμενα, 
δεὰ δὲ λίϑους, τὰ δὲ ξύλα. γίνεταε τοίνυν περιδεὴς ὃ Πρέ- 
σχος, καὶ ἐπιβὰς τῷ ἵππῳ φυγῇ ἀπέδρα τὸν κίνδυνον. οἱ dà 
διαρρήξαντες τὸ τούτου σκηνοπήγιον, πάντα τὰ αὐτοῦ διήρπα- 
σαν. 0 δὲ καταλαβὼν τὴν Κωνσταντίαν ὑπὸ ἰατρῶν τὰς βο- 
λὰς τῶν λέϑων καὶ τὰ ξλχη ἐθεραπεύετο. καὶ ἀποστέλλει τὸν 
1το ἐπίσχοπον τῆς πόλεως ἀπολογούμενον τῷ στρατοπέδῳ, ὕπι- 

σχνούμενος πείϑειν τὸν αὐτοκράτορα μηδὲν αὐτοῖς ἀποστε. Ῥ. 310 
ρεῖν τῶν εἰωϑότων παρέχεσθαι. ὃ δὲ στρατὸς τὸν ἐπίσκοπον 
μετὰ ὕβρεως ἀπεπέμπετο, τὸν τε Γερμανὸν ἄχοντα στρατηγὸν 
αἀνηγόρευσαν éni ἀσπίδος ὑψώσαντες, τοὺς τε βασιλικοὺς d»- 
15 δριάντας κατέστρεψαν, καὶ τὰς τούτου εἰχόνας ἤφανισαν, καὶ 
ἐπὶ, τυραννίδα χωρεῖν ἤμελλον, καὶ τὰς πόλεις κυχλεύειν, εἰ 
μὴ ὃ Γερμανὸς τοῦτο πολλῇ παραινέσει καὶ νουϑεσίᾳ ἐχώλυ- 
σεν. ὃ δὲ Πρίσκος ταῦτα τῷ βασιλεῖ κατάδηλα πεποίηχεν. 
κἀὶ ὃ βασιλεὺς πάλιν τὸν Φιλιππικὸν τῆς ἀνατολῆς στρατη- 


"ὔ 
3. ἀπεϑδείχγυ Α. 4. τὸ add. ex A. — 10. ἀπολογούμενον a, 
ἀπολογούμεγος vulg. 12. ἀποστερεῖν À, daoonrQegtiy vulg. 
παρέχεσϑαι ἃ, παρασχέσϑαι vulg. 13. ἀπεπέμπετο À, πα- 
eeníuntro vulg. — 14. ἀγηγόρευσαν Δ, ἀνηγόρευσεν vulg. ri 

- τοῦτο add. ex À, sed omisi τούτους ante ἐχωλυσεν.- 19. πά- 
λὲν om. ἃ b f. 


blicas quippe et communes iniurias haud patienter ferunt milites. 
exacta festorum celebritate, imperatoris litteras magno cum fastu ob- 
tulit. . concurrunt igitur ad ducis tentorium milites, et hi quidem 
gladios stringunt, illi lapides intentant, alii vibrant fustes et ligna. 
quare Priscus metu consternatus, conscenso equo, fuga periculo se 
subducit. illi tentorio eius discerpto, cunctam supellectilem diripi- 
unt. interim Priscus Constantiam deveniens, contusiones a lapidum 
iactu acceptas aliaque vulnera medicorum opecuravit: misitque urbis 
episcopum, qui defensionem sui apud exercitum susciperet, promit- 
tens se imperatori suasurum, ut nihil eorum, quae solent erogari, de- 
traheretur. exercitus autem episcopum probris onustum remisit: et 
Germanum quamvis renitentem clypeis sublatum ducem appellant: et 
eversis imperatoris statuis, deletisque eius imaginibus, in apertam E 
rupissent tyrannidem, urbesque devastationibus cinxissent, nisi (ver- 
manus, qua minis, qua inhortationibus milites cohibuisset: de quibus 
omnibus imperatorem Priscus fecit certiorem: is vero Philippicum 
erientis ducem iterum constituit: Priscus autem iterato Byzantium re- 


Theophanes. ] 26 


ἀολ THEOPHANIS 


᾿ ψὸν πεποίηκεν" xai ὃ Πρίσκος πάλιν εἰς Βυζάντιον ὑπέστρε. 
wtv* ὃ δὲ στρατὸς ὅρκοις κατησφαλίζετο μηδαμῶς ὑπὸ Mav- 
B ρικίου βασιλεύεσϑαι.. οἱ δὲ βάρβαροι ταῖς Ῥωμαϊκαῖς συμ- 
φοραῖς ἐνετρύφων. ó δὲ αὐτοκράτωρ ᾿“ριστόβουλον τὸν xov. 
ράτορα τῶν βασιλικῶν οἴκων πρὸς τὸν στρατὸν ἀπέστειλεν, 5 
ὅπως ὅρκοις καὶ δώροις διαλύσῃ τὴν τυραννίδα, ὃ xai πε- 
ποίηκεν. τῆς δὲ τυραννίδος ἀποσπασϑείσης γένεται Περσῶν 
, καὶ Ῥωμαίων κατὰ τὴν ἹΠαρτυρόπολιν πόλεμος μέγιστος. 
τῶν δὲ Ῥωμαίων δυνάμει καὶ στρατηγίᾳ καταπολεμησάντων 
τοὺς Πέρσας, ἀναιρεῖται ὃ τῶν Περσῶν στρατηγὸς Bagov-io 
Lac* συλλαμβάνονται δὲ καὶ ζῶντες τρισχίλιοι καὶ οἱ τῶν 
Περσικῶν ταγμάτων ταξίαρχοι" χίλιοι δὲ μόνοι τὸν dgi- 
ϑμὸν διεσώϑησαν, of καὶ μετὰ κινδύνων ἐπὲ τὴν Περσίδα ἐνέ- 
Caroeyav. οἱ δὲ Ῥωμαῖοι ἐκπέμπουσι πρὸς τὸν αὐτοχράτορα 
ἐκ τῶν Περσικῶν λαφύρων πολλά, καὲ τοὺς ζωγρηϑέντας τ 
ἅπαντας σὺν τοῖς βάνδοις. ὃ δὲ Ἰαυρίκιος ἔκτισεν τὸν Ka- 
ριανὸν ἔμβολον ἐν Βλαχέρναις ὑπογράψας ἐν αὐτῷ διὰ ζω- 
γράφων τὰς ξαυτοῦ ἐκ παιδόϑεν πράξεις μέχρε τῆς αὐτοῦ 
βασιλείας" καὶ ἀνεπλήρωσεν τὸ ἐν αὐτῷ δημόσιον λουτρόν. 
À-M. δοδο Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὲ Σεπτεμβρίῳ ἐνδικτιῶνε ς΄ οἱ .40γ- λο 


φ 
2. ὄρχοις Α, ὄρχους vulg. — 3. Ῥωμαΐξκαῖς A, βαρβαριχαῖς vulg. 
4. ἐνειρύφων À, ἀνετρύφων vulg. 6. ὃ xai zen. À, ὃ δὲ nca. 
vulg. 13. χίλεοε dé μόνοι ἃ, χίλιοε μὲν οὗ vulg. 


petiit. exercitus vero Mauricio se haud amplius in bellis obsequutu- ἡ 
ros adhibitis iuramentis aflirmare: ex quo barbari de Romanis cala- 
mitatibus laetari, et in voluptatem dilabi. demum imperator Aristo- 
bulum imperialium domorum curatorem ad exercitum summisit, qui 
fide per iuramentum asserta, nec non muneribus distributis excitatam 
tyrannidem dilueret, quod fideliter praestitit. ea tyrannide distracta 
vehemens Romanos inter et Persas ad Martyropolim commissum est 
bellum. Romanis vero bellico robore militiaeque peritia Persas exsu- 
perantibus, Persarum dux Baruzas interficitur, vivi ad ter mille com- 
prehenduntur, in quibus Persicorum ordinum praecipui rectores. soli 
numero: mille periculo servati, qui denuo periculis fatigati Persidem 
repetere permissi sunt. caeterum partem ex Perbicis spoliis spectatis- 
sitiam Romanus exercitus ad imperátorem transmisit, quos nimirum 
vivos cepit, et erepta in praelio cancta banda. aedificavit porro Mau- 
ricius ad Blachernas Carianam porticum, cunctaque a pueris ad sus- 
, ceptum usque imperium a se gesta pictorum arte in ea descripsit: et 
publicum quod illic habebatur balneum absolvit. 
À. C. 580 floc anno mense Septembri, indictione sexta, Longobardi adver- 


ΟΒΒΟΝΟΘΈΆΛΡΗΙΑ. 403 


yiflaodos κατὰ Ῥωμαίων πόλεμον ἤραντο, xai τὰ ἸΠαυρουσίων 

ἔϑνη κατὰ τὴν ᾿ἀφρικὴν μεγάλας ταραχὰς ἐποιήσαντο. ἐν δὲ 

τῇ Περσίδι φυλακὴ ὑπάρχει λεγομένη “ήϑη, καὶ πολλοὺς à 

τῶν Περσῶν βασιλοὺς ἀπὸ διαφόρων ivo» ἐν ταύτῃ κατέ. 
ὄκχλεισεν σὺν τοῖς αἰχμαλώτοις τῆς πόλεως τοῦ Ζαρᾶς. οὗτοι 

οὖν ἀπογνόντες ξαυτοὺς ἐπανίστανται κατὰ τῶν φυλασσόν-.. 

vo» αὐεούςι καὶ ἀνελόντες τὸν Ἠϊανουσᾶν καὶ τὴν τούτου 

ἀδελφὴν λαβόντες εἰς τὸ Βυζάντιον ἧκον.  ó δὲ facwP.ami 

λεὺς μετὰ χαρᾶς μεγάλης αὐτοὺς ὑπεδέξατο. τὸν δὲ Φιλιπ- 

10 πικὸν μόλις σερατηγὸν ὅ στρατὸς κατεδέξατο. πολέμου δὲ V.i:76 
“Ρωμαίων καὶ Περσῶν ἐν Ἰαρτυροπόλει γεγονότος ἡττῶνται 
'Ρωμαῖοε" ὃ dà αὐτοχράτωρ πάλιν τῆς στρατηγίας τὸν Qu- 
λιππεκὸν διαδεξάμενος, Κομεντίολον στρατηγὸν τῆς ἀνατολῆς 
᾿ἀπέστειλεν. ὃ δὲ Κομεντίολος περὶ τὴν Νίσιβεν γενόμενος͵ 

ι5 καὶ oi Πέρσαι κατὰ τὸν Σαρβανὸν ἀλλήλοις συνέβαλον. Ἥρα. 
κλειος δὲ ὁ τοῦ Ἡρακλείου πατὴρ ἐνευδοχιμῆσας ἐν τῷ πο- 
λέμῳ ἀνεῖλεν τὸν τῶν Περσῶν στρατηγόν" τοῦ δὲ ἀναιρε- 
ϑέντος τρέπονται Πέρσαι" καὶ διώκουσι Ρωμαῖοι. πολλῆς 
δὲ ἁλώσεως ἐν αὐτοῖς γενομένης, παραλαμβάνουσι xai τὸ roVÀ- B 

40 δον, καὶ πολλὰ λάφυρα ἐν Βυζαντίῳ ἐκπέμπουσιν. ὁ δὲ αὐὖ- 


2. μεγάλην vulg. , 5. ἴϑη A. 4. ἀπὸ add. ex A. 6. 


δαυτῶν Α. 8. ηχὸν Α, ἧἦχαν vulg. 12. ὁ δὲ σερατ. Α, καὶ 
ó στρ. vulg. (5. χατὰ Σαρβανών À. 19. dà ἁλώσ. Α, δὲ 
τῆς dÀ. vulg. τὸ toJÀdor À, τὸν τ. vulg. 


sus Romanos bellum moverunt: et Maurusiorum gentes per totam 
Africam magnos excitarunt tumultus. extat porro carcer in Perside, 
cui nomen Lethe, id est Oblivio , quo Persarum rex ex diversis na. 
tionibus plurimos, cum iis qui ad Daras capti sunt, iuclusit. illi de- 
sperata libertate adversus custodes seditionem movent, et interfecto 
Manusa, sororem eius captam secum Byzantium abducunt: quos im- 
perator summa animi laetitia excepit. porro Philippicum vix Roma- 
nus exercitus; agnovit ducem. praelio vero Romanos inter et Per- 
sas exorto, vincuntur Romani: Philippicum vero regendi exercitus 
munere abdicatum, Comentiolo orientis duce misso, imperator revo- 
cavit. qui cum Nisibim accessisset, Persae vero ad Sarbanum subsi- 
sterent, manus invicem conseruere. eo conflictu Heraclius, Heraclii 
pater, fortiter in praelio se gerens Persarum ducem occidit: quo sub- 
lato vertuntur in fugam Persae: quos cum Romani insequuti fuissent, 
praedam abegerunt innumeram: beilicumque omuem apparatum mul- 
taque spolia capientes, cuncta Byzantium transmisere. imperator vero 
equestribus spectaculis et publicis conventibus et festivitatibus urbem 


Áo4 THEOPHANIS 


τοχράτωρ ἱππικαῖς ϑεωρίαις καὶ πανηγύρεσι τὴν πόλεν dgat- — 
δυυνεν, καὶ τὰς νίκας éOpiaufievaev. 0: δὲ Ὅρμέσδας στρα- 
τηγὸν χειροτονήσας τὸν Βαρὰμ ἅμα καὶ δυνάμεσι πολλαῖς 
κατὰ Σουανίας ἐκπέμπει. ἀδοκήτως δὲ ταύτῃ ἐπιστάς, κατα- 
πολεμηϑέντων τῶν Τούρκων ὑπὸ τῶν Περσῶν, τοσοῦτον 'Og- 5 
μίσδας ηὐξήϑη, ὡς καὶ φόρους μ' χιλιάδας χῤυσοῦ παρὰ 
τῶν Τούρκων λαβεῖν, πρότερον τούτου τὰ ἰσα τοῖς Τούρκοις 
τελοῦντος. τοῦ δὲ Βαρὰμ περιδόξου κατὰ τὸν πόλεμον rOU- 
Cro» γεγονότος, καὶ εἰς τὸν ᾿“ράξην ποταμὸν σερατοπεδενομέ.- 
vov, ὃ αυρίκιος τοῦτο μαϑὼν Ῥωμανὸν χειροτονεῖ στρατη- 10 
yór, καὶ ἐν Σουανίᾳ μετὰ δυνάμεως πέμπει. καταλαβὼν δὲ 
ὁ Ρωμανὺς τὴν “αζικήν, καὲ εἰς τὸν Φασιδα λεγόμενον πο- 
ταμόν͵ ἐπὶ τὴν ᾿Αλβανέαν σερατοπεδεύεται. ὃ δὲ Βαρὰμ τὸν 
τῶν Ῥωμαίων στρατὸν ἐπιδημήσαντα ἀκηκοώς, διεγέλα τὸ 
πρᾶγμα" ἐπεϑύμει δὲ καὶ Ῥωμαϊκῆς παρατάξεως πεῖραν λα- τ 
βεῖν" oU γὰρ ἦν ποτὲ Ῥωμαίους πολεμήσας. διαβὰς τοίνυν 
τὸν γείτονα ποταμόν, og ἐπὶ τὰ ἐνδότερα μέρη τῆς Περσίδος 
τοὺς Ῥωμαίους ἐφελκόμενος ἤει" δ δὲ “Ρωμανὸς τὴν 'Po- 
μαϊκὴν. πληϑὺν ἐχώρισεν, τοὺς ἀδοκέμους εἰς τὸ τοῦλδον xa- 
ταλιπῶν, καὶ δόκα χιλιάδας ἐπιλέχτους παραλαβὼν xara τῶν 0 
D βαρβάρων ἐχώρει" δύο δὲ χιλιάδας προτρέχειν τοῦ στρατοῦ 


3. xaà add. ex A. 4. Zovuar(ag À. 9. ζἴραξιν ΔΑ. — 15. 
γενόμενον A. ι3. ᾿Αλχανίαν À h.l. et infra. τῳ. ἐχώρισεν 
À, ἐχώριεζεν vulg. 20. λαβὼν A. 


exhilaravit, et ob partam victoriam triumphum duxit. Hormisdas 
porro Baram ducem designans cum ingentibus copiis in Suanmiam 
transmittit. hic, impressione in eam facta, Turcos Persicae potestati 
armorum vi omnino subiicit, adeo ut Hormisdae res tantum inde ce- 
perint incrementum , ut quadraginta auri millia in vectigal annuum 
Turcis imperaret, cum ipse Turcis antea tantundem penderet. Baram 
ea victoria circa res bellicas magnum nomen adepto, et ad Araxem 
fluvium iam castra metante, certior factus Mauricius Romanum ducem 
institutum cum exercitu in Suaniam dirigit. is ubi Lazieam devenit, 
et ad Phasidem amnem appulit, in Albaniam castra movet. Baram 
Romanorum aciem adesse intelligens, factam ridebat: et nondum inito 
illi cum Romanis certamine, Romanam bellandi artem experiri cu- 
piebat. traiecto itaque vicino sibi flumine, ad interiores Persidis 
provincias Romanos pertracturus, progrediebatur. Romanus bipertito 
exercitu bello inexpertos ad impedimenta reliquit, et cum reliquis 
decem millibus selectis barbaros insequutus est. ex his bis mille 
caeteros praecedere, et cursu anteire iubentur, qui Persarum paribus 


CHRONOGRAPHIA. 405 


παρακελεύεται" οἵ τιγες συναντήσαντες τοὺς προτρέχοντας 
τῶν Περσῶν, τούτους τρέπουσι, xai πάντας ἀνήλωσαν. τῆς 
γὰρ φυγῆς γεναμένης, καὶ χρημνοῦ συναντήσαντος αὑτοῖς, 
ἐποκλεισϑέντες πάντες ἀνῃρέϑησαν. οἱ δὲ “Ῥωμαῖοι μέχρε 
δτοῦ γάραχος τῶν βαρβάρων ἐγένοντο, ὡς καταπλαγῆναι τὸν 
Βαρὰμ ἐπὶ τούτῳ. rovro ἀκηχοὼς ᾿Ρωμανὸς παραϑαρρύνει τὸ 
σερατύπεδον, xai παρατάσσονται ἐν πεδίῳ τῆς ᾿Αλβανίας. ὃ 
δὲ Βαρὰμ ἀπεπειρᾶτο κλέψαι τὸν πόλεμον. διηστόχησεν dà 
τοῦ βουλεύματος: συνόσει γὰρ ὃ ᾿Ῥωμαγὸς ἐχεκόσμητο. avu- 
οβαλόντων δὲ ἀλλήλοις καὶ πολλῶν ἀὠναιρεϑέντων βαρβάρων, 
μεγίστη Ῥωμαίων γίνεται νίχη’ σκυλεύονται τοίνυν οἱ βάρ-Ῥ. 222 
βαροι, καὶ ταφῆς ὠμοιρήσαντες, τοῖς ϑηρίοις γίνονται χατά- 
βρωμα. τοῦτο ἀχούσας ὃ τῶν Περσῶν βασιλεύς, καὶ τὴν 
αἰσχύνην μὴ φόρων, γυναικείαν ἐσθῆτα τῷ Βαρὼμ ἐξέπερμιψεν" 
5xai τῆς στρατηγίας τοῦτον ἀπέπαυσεν. γεωτερίζει τοίνυν ὃ 
Βαράμ, καὶ πρὸς τυραννίδα χωρεῖ: καὶ ὠγνθϑυβρέζεε διὰ 
γραμμάτων τὸν Ὃρμισδαν, ἐπιγρώψας τὴν ἐπιστολήν’ Ὁρμί- 
σδᾳ τῇ ϑυγατρὲ Xoopoov ὃ Βαρὰμ ταῦτα ἐπιστέλλει. συνα- 
γαγὼν dà τὰ στρατεύματα, ἔφασχεν ἀγανακεεῖν τὸν 'Ooutodav 


͵ 
4. ἀνηῃηρέϑησαν Δ, ἀνηλώϑησαν vulg. — ^8. διηστόχησεν À, διη- 
τύχησεν vulg. 10. βαρβάρων add. ex A. 12. τοῖς add. ex À. 
13. τοῦτο À, τούτων vulg. 15. ἀπέπαυσεν À, ἀπέπεμψεν vulg. 
18. ἐπιστέλλεε À, στέλλει vulg. 19. σιρατεύματα À, στρατό- 
σεεδα vulg. ἀγαναχτεῖν À, ἀγαγαχτῶν vulg. | 


praecursoribus obviam facti vertunt eos in fugam, et cunctos tandem . 
trucidant. fuga quippe arrepta in obiectum praecipitium lapsi, et an- 
gustiis undique conclusi cuncti perierunt. Romanis inde ad vallum 
usque Persarum penetrantibus, Baram de tanta virtute obstupuit. Ro-. 
inanus his nunciis militum animos excitat, et in Albaniae campis ca- 
stra metatur. Baram dolis potius quam aperto Marte victoriam suf- 
furari meditatus, consiliis excidit: summa quippe bellandi peritia ex- 
cellebat Romanus.  consertis tandem ad utramque partem manibus, 
multisque barbarorum occisis, praeclara Romanis relicta est victoria. 
direptis spoliis barbarorum cadavera in ferarum escas per agros. pas- 
sim exposita iacuere. quibus auditis Persarum rex tanti dedecoris im- 
patiens, muliebri veste ad Baram missa, ducis munere eum privavit, 
quare novandis rebus animum PDaram applicat, et tyrannidem excitare 
molitur: Hormisdam insuper per litteras contumeliis reverberat, affixa 
in haec verba inscriptione : Hormisdae Chosrois filiae. et haec qui- 
dem Baram scripsit. ad haec cum exercitu colloquutus, ob cladem a 
Romanis acceptam Horinudumn ipilitibus graviter succensere, asseve- 


ἀοδ  - J THEOPHANIS 


xard τῶν στρατευμάτων, ὡς ὑπὸ Ρωμωίων ἡττηϑέντων. àns- 

B δεύκνυεν dà καὶ ἐπίπλαστα γράμματα ὡς. dno Ὅ. μέσδα, πρὸς 
τὸ ὑπομειῶσαε τὼς τῶν στρατιωτῶν ῥύγας, ὑπομιμνήσκων αὖ- 
τοὺς τό r6 ἀπηνὲς τοῦ Ὃρμίσδα xai αἰμότατον, τὸ φιλάργυ- 
οὖν τε καὶ βίαιον. καὶ ὅπως φόνοις μὲν ὠρδσκόμενος, εἰρή- 5 

V. 172 »nc δὲ ὠπεχόμενος, καὶ πῶς τοὺς μεγιστᾶνας δεσμοῖς καϑυ- 
πέβαλεν" καὲ τοὺς μὸν ξίφει ἀπέτεμεν, τοὺς δὲ ὠπέπνιξεν 
ἂν τῷ Τιγριδι" καὶ πῶς κατηνάγκαζεν Πέρσας ἐν μεγάλοις 
πολέμοις χωρεῖν, ὅπως διαφϑαρῶσι, καὲ μὴ κατ’ αὐτοῦ στα- 
σιάσωσιν. τοιούτοις δὲ λόγοις συμβαλὼν 0. Βαρὰμ τὰ στρα- 10 

στεύματα, τυραννίδα. μεγάλην κατὰ Ὁρμίσδα ἐξῆψεν" — xai 0g- 
χοις τὸν Βαρὰμ ὀχυρώσαντες δογματίζονυσι πάντες καϑελεῖν 
τὸν Ορμίσδαν. ὃ δὲ “Ορμίσδας Φερογάγνην τὸν uaytigov αὖ- 
τοῦ καϑοπλίσας, μετὰ δυνάμεως ἀπέστειλεν κατὰ Βαράμ. ὁ 
dà Βαρὰμ ἐδήλου τῷ Φερογάνῃ xai τοῖς στρατεύμασι, ὅτι οὐ 13 
δεῖ ὅπλα κατὰ Περσῶν ἐπιφέρεσϑαι Πέρσας" καὶ ὑπεμίμνη- 

'σκὸν αὐτοὺς τὴν τοῦ Ὁρμίσδϑα τραχύτητα, τὸ ἀδικον, τὸ αἷ- 
μογαρές, καὶ φιλόφονον, τὸ ἄπιστον καὶ ἀλαζονικόν τε καὶ 
βίαιον. τούτων αἰσϑθύμενοι ἀληθῶς εἰρημόνων οἱ περὲ τὸν 


1. ἐπεδείχνυεν Α, ὑπεδείχγυεν vulg. 3. τὰς add. ex A. 6. 
τοὺς μεγιστᾶνας À, τοὺς μεγιστάγους ἃ, τοῖς μεγιστώνοις f, ue- 
γισταγας vulg. καϑυπέβαλεν À, χαϑυπέβαλλεν vulg. 10. 

τριούτοις À, τούτοις vulg. 13. ὁ δὲ Ὅρμ. A, Ὅρμ. δὲ vulg. 
τὸν μάγιστρον ἃ e f. 18. φιλόφονον A, φιλόπονον vulg. 
ἄπιστον xal ἄλαζον Á, ἄπιστον, τὸ dà. vulg. 19. εἰρημένων] 
φερόμενον vulg. | 


ravit: fietas quoque litteras tanquam ab Hormisda missas, quibus mi- 
litaria stipendia iuberentur minui, ostendit: quam immite denique 
foret Hormisdae iugenium, quam in immanitatem proclive, quanta pe- 
cuniae cogendae libido, quam propensus in violentiam animus, ipsis 
in mermoriaim revocare; ut caedibus gaudeat, pacem aversetur, vincu- 
lis subiecerit optimates, quos partim gladio, partim Tigridis fluentis 
absumpsit; ut Pervsicos exercitus diuturna bella sustinere coactos mi- 
nuere satagat ac penitus labefactare, ne tumultus aut seditionem im 
euin moveant, ob oculos proponere. his verbis exercitum adversus 
Hormisdam: committens, maximam im eum rebellionem excitavit. fidem 
vero suam adhibito iureiurando Baram obstringentes, Horinisdam regno 
depellere et e medio tollere decreverunt. at Hormnisdas Pheroganem 
coqueum suum armis instructum et magno exercita stipatum contra 
Baram summisit. Baram ex ádverso Pherogani et exercitui, a Persis 
in contribules Persas arma non movenda, significat: una simul aspe- 
rum Hormisdae animum, ut nefariis actibus, sanguine ac caedibus 


| CHRONOGRAPHIA. 403 


Φερογάνην λαοὶ πρὸς Βαρὰμ μετατίϑενταε- καὶ τὸν Φερο- 
γάνην ἀνελόντες τῷ Βαρὼμ 7»0950a»* καὶ ἐπὶ Κτησιφῶντα 
ὥρμησαν. ὃ δὲ Ὁρμίσδας εἶχεν ἐν δεσμοῖς Βινδόην τὸν ὃν Ὁ 
ἀξίᾳ μεγάλῃ τελοῦντα. ἐν δὲ σάλῳ μεγάλῳ τῶν πραγμάτων 
δόντων Βεσδὰν ὃ τοῦ Βινδόου ἀδελφὸς εἰς τὴν φρουρὰν εἰσπη- 
δήσας, ἐξάγει Βινδόην τὸν ἀδελφὸν avzov, xat συναϑροίσαν- 
τες πλῆϑος ἀγροίκων τε καὶ πολιτικῶν τρίτῃ ὥρᾳ τῆς ἡμέρας 
εἰσέρχονταε εἰς τὰ βασίλεια. καὶ εὑρόντες τὸν Ὃρμίσδαν 
ἐπὲ ϑρόνου βασιλικῶς καϑεζόμενον, ὕβρεσι τοῦτον πολλαῖς xa- 
1ο ϑυπέβαλον. 0 δὲ Βινδόης χρατήσας τὸν Ὃρμίσδαν, ἀφείλετο 
τὸ διάδημα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, καὶ εἰς φρουρὰν τοῦτον 
παρέδωχεν. παρεκάλει dà Χοσρύην τοῦ πατρῴου ϑρόνου ἄν. Ῥ, χ.3 
ϑέξεσθαι. ὃ δὲ Ὁρμίσδας ἐκ τῆς φρουρῶς ἄγγελον ἐξέπεμψεν 
τοῖς Πέρσαις, αἰτούμενος λαλῆσαι τὰ συμφέροντα τῇ Περσίδι. 
15 γίνεται τοίνυν τῇ ἐπαύριον, καὶ συνηϑροίσϑη 7) σύγκλητος τῶν 
Περσῶν ἐν τοῖς βασιλείοις σὺν τῷ πλήϑει, καὶ ἄγουσι τὸν 
Ὁρμίσδαν δέσμιον. ó δὲ Ορμέσδας ἀνεμίμνησκεν Πέρσας, ὡς 
. 0V δεῖ περὲ τοὺς. βασιλεῖς ταῦτα ἐξαμαρτάνειν, καὶ ὗσα, ἀφ᾽ 


5. Βεστᾶν a. 6. ἐξάγει À ἃ e, εἰσάγει vulg. 9. πολιτιχῶν 

| À, πολιτῶν vulg. . 8. εἰσέρχονται A, εἰσέρχεται vulg. 9. 
καϑυπέβαλον Δ, χαϑυπέβαλλον vulg. — 10. ἀφείλετο À, ἀφείλατο 
vulg. 12. ἀνϑέξεσϑαι À a f, ἀναδέξασϑαι vulg. 


gaudeat, solerter exponit: his addit fidei inconstantiam, fastum arro- 
gantem, et supra modum animi motus violentos. Pheroganis milites, 
ubi haec, quae alioqui vera erant, intellexere, ad Baram defecerunt, 
et Pherogane occiso illius exercitui se adiunxere; et ad Ctesiphontem 
profecti sunt. sub id vero tempus Bindoós amplissimae dignitatis vir 
ab Hormisda in vinculis detinebatur. porro in negotiorum procella 
summaque animorum perturbatione, Besdas Bindois frater in carcerem 
irrumpens, Bindoem fratrem inde extraxit: et collecta rusticorum at- 
qe civium turba, sub tertiam diei boram palatium ingressi, Hormis- 
am, quem regali babitu throno insidentem reperere, contumeliis va- 
risque appetunt iniuriis. Bindoés autem Hormisdam apprehendens 
diadema ab eius capite avulsit, ipsumque in carcerem detrusit ; Chos- 
roém vero ut paternum solium reciperet hortatus est.  Hormisdas 
autem summisso ex carcere ad Persas nuncio, ut sibi, quae e Persa- 
rum re forent, dicendi copiam facerent, deprecatus est. indictus ergo 
in sequentem diem frequens Persarum conventus: qui ubi una cum 
lebe in regia congregatus fuit, Hormisdam vinctum coram adduci 
lussit. Hormisdas primum in reges, quae pateretur, non committen- 
da, Persas monere: tum vero, quae tulisset tropaea, quae bona cen- 


ἀοϑ 'THEOPHANIS 


οὗ ἐβασίχευσεν, τρόπαια πεποίηκεν, xai ὅσα εὐεργέτησεν Πέρσας͵ 
καὶ ὕπως Τούρκους τῇ Περσίδι φόρους τελεῖν πεποίηκεν, “Ῥω- 
μαίους δὲ εἰρήνης ἐρᾷν, καὶ ὅπως τὴν ἸΠαρτυρόπολιν nagé- 
Βλαβεν, καὶ τὰς πατρῴας ἀριστείας ἔξήγγειλεν. ἠξίου δὲ ἀπο- 
χειροτονηϑῆναε Χοσρόην τῆς βασιλείας, ὡς φιλάδικον καὶ 5 
ἄπληστον, καὶ αἱμοχαρῆ, ὑπεροπτικὸν τε καὶ ὑβριστὴν καὶ 
φιλοπόλεμον" ὑπεῖναι δὲ αὐτῷ παῖδα, καὶ τοῦτον μᾶλλον εἰς 
βασιλέα προχειρέσασϑαι παρεκάλει. Βινδόης δὲ πρὸς Ὅρμί- 
oda» ἀντέλεγεν, καὶ τὰ τούτου σφάλματα εἰς μέσον προβαλ- 
λόμενος πάντας διήγειρεν κατὰ τοῦ Ὁρμίσδα" καὶ ayovoiv 1o 
εἰς μέσον τήν τὲ γυναῖκα Ὁρμίσδου καὶ τὸν υἱόν" καὶ τοῖς * 
προσειωϑόσιν ἐπ’ ὄψεσιν Ὃρμίσδου τούτους ἐδιχοτόμησαν. τὸν 
C δὲ Ὁρμίσδαν τυφλώσαντες, τῇ φρουρᾷ ἐναπέϑεντο. xai 0 μὲν 
Χοσρόης ἄχρε τινὸς τὸν πατέρα ἐφιλοφρόνησεν ἐν τῇ φρου- 
ρᾷ, πᾶσαν ἡδονὴν πωρέχων" ὁ δὲ Ὃρμιίσδας ὕβρεσι τοῦτον 15 
V.178 ἠμείβετο, καταπατῶν τὰ ὑπὸ τοῦ βασιλέως πεμπόμενα. ὄργι- 
σϑεὶς δὲ ὃ Χοσρόης ῥοπάλοις ἀγρίοις éxéAsvoe κατὰ τῶν λα- 
γόγων τυπτόμενον τοῦτον ἀποθανεῖν. τοῦτο δὲ ἐλύπησεν τοὺς 


2. ὅπως Τούρχους τῇ Περσίδε φόρους τελεῖν πεπ. Δ, ὅσους φό- 
οους Τούρχων τελεῖν τῇ II. πεπ. vulg. 3. αὐτῷ μᾶλλον παῖδα 
À, omisso μᾶλλον, quod sequitur. — 13. προειωθϑόσιν A, quo sen- 


su, nescio. 16. χαταπατῶν — — πεμπόμενα om. À. ὀργε- 
σϑεὶς δὲ ὁ X. jon. A, ὠργίσϑη dà ὃ X. xai jon. vulg. 17. 
κατα τῶν λαγόνων τυπιόμεγον À, xarà τὸν λαγόνα τύπτεσϑαι 
vulg. 


tulisset, quantis tributis ἃ Turcis deinceps pendendis Persicas res 
auxisset, commemorare: ut pacem quaerere coegisset Romanos, ut 
Martyropolim subegtsset, quantis etiam spud Persas pater excelluisset 
praeclaris facinoribus, enarrare: quare Chosro&m ceu dissidiorum cu- 

idum, avaritiae voraginem, caedibus assuetum, praesumptuosum, in- 
iuriis inferendis pronum, bellorumque tumultibus gaudentem, regno 
privandum: minorem sibi esse filium, quem potius regem promoven- 
dum persuadebat. at Bindoés adversus Hormisdam perorans, et quos 
turpiter lapsus adrnisisset coram enumerans, consessum universum in 
Hormisdam incendit. uxorem tandem et filium Hormisdae producunt 
in medium, et sub ipsius Hormisdae conspectu serra medios divi- 
dant: eum vero oculis privatum coniecerunt in carcerem. ac non- 
nullo quidam dierum intervallo patrem in custodia benigne excepit 
Chosroés, suppeditatis etiam, quae volupe forent, deliciis: Hormisda 
vero missa a rege munera pedibus conculcante, et iniurias conviciaque 
rependente, Chosroés ira percitus, fustibus agrestibus per ilia usque 
ad necem eaedi iussit. tam immane facinus Persas afflixit, et omnium 


CHRONOGRAPHIA. ἄορ 


Πέρσας, καὶ μῖσος κατὰ τοῦ Χοσρόου ἐνέϑηχεν. Χυσρόης δὲ 
συναϑροίσας δυνάμεις, τῶν βασιλείων ὑπεξελϑὼν κατὰ τοῦ 
Βαρὰμ παρεγένετο ἐν πεδίῳ τοῦ Ζάβα ποταμοῦ, ἔνϑα Βαρὰμ 
τὸν χάρακα εἶχεν. ὑπολαβὼν δὲ Xoogogc, ὅτε τινὲς τῶν ἀρ- 
ὁ χόνετων πρόσχεινταε τῷ Βαραμ, τούτους ἐφόνευσεν. ταραχϑὲν- 
τος δὲ τοῦ λαοῦ, ὠποδιδράσκει Χοσρόης μετά vive ὀλίγων D 
καὶ πάντες οἱ περὲ τὸν Χοσρύην τῷ Βαρὰμ προσεχώρησαν. 
ὃ dà Χοσρόης ἠπόρει τί δράσοι, ἐνίων μὲν συμβουλευόντων 
αὐτῷ πρὸς Τούρκους χωρεῖν, ἑτέρων dà πρὸς Ῥωμαίους. ὅ 
) δὲ Χοσρόης τοῦ ἵππου ἐπιβὰς καὶ τὸν χαλινὸν ξάσας προστάτ- 
τει πᾶσιν ἔπεσϑαε τοῖς τοῦ ἵππου κινήμασιν. 0 δὲ ἵππος ἐπὲ 
τὰ Ῥωμαϊκὰ μέρη ἀπεχένησε, καὶ πρὸς τὸ Κερκέσεον παραγί.- 
γεται" καὶ πρέσβεις ἐκπέμπει τὴν ἑαυτοῦ ἀφιξιν κατάδηλον 
“Ῥωμαίοις ποιούμενος. ἔτυχε δὲ Πρόβον τὸν παϊρέκιον ἐκεῖ ὄντα 
ἡτοῦτον ὑποδέξασθαι, καὶ διὰ γραμματῶν. τῷ βασιλεῖ μηνύ- 
σαντα τὰ κατ᾽ αὐτόν. ὃ dà Βαρὰμ ἀπέστειλεν πρέσβεις πρὸς P. χλή 
αὐτὸν αἰτούμενος μὴ συμμαχῆσωι τῷ Χοσρόῃ" κελεύει δὲ ὃ 
βασιλεὺς Παυρίκιος Κομεντιόλῳ στρατηγῷ εἰς Isqanolw τὸν 
Χοσρόην ὑποδέξασθαι, καὲ βασιλικαῖς ϑεραπεέαις τιμῆσαι * 
o:Q δ᾽ αὐτῷ ἔτει κατέδειξεν ὃ βασιλεὺς Ἰϊαυρίκιος γενέσθαι 


2. τῶν add. ex A. 7. of add. ex A. 8. dodan A, doà- 
σαι f£, δράσοιτο vulg. 10. τοῦ ἵππου À, τῶν ἵππων vulg. 
12. Κέρσιον Α΄ τι3. ἐχπέμπει Α, πέμπει vulg. 15. μηγύὺ- 
σαι ἃ. 16. προς Μαυρέκεον Α. 


odium adversus Chosroám provocavit.  Chosroés collectis armatorum 
copiis regia se subduxit, et adversus in Zabae fluminis planitiem, qua 
Baram cum castris consederat, perrexit. optimatum vero suorum in 
Baram partes inclinare Chosroés suspicatus, eos morti tradidit: ex 
quo tomultuaptibus copiis Chosroés cum. paucis fegam inire cogitur: 
reliquus autem exercitus totus ad Baram defecit. quamobrem Chos- 
τοῦς quid sibi agendum foret incertus, cum alii ad Turcos, ad Ro- 
manos alii secedere suaderent, consendens equum, fraenumque remit- 
tens, spontaneos equi motus caeteros omnes sequi iussit. equus au- 
tem ad Romanorum fines progressus, ad Cercesium venit: tum vero 
legatos misit, qui adventum suum Romanis nunciarent. contigit au- 
tem Probum patricium ibi forte repertum eum excipere, et per lit- 
teras, quae ad eum spectarent, cuncta imperatori significare. porro 
Baram, ne Chosroi suppetias ferret imperator, missis ad eum legatis-ora- 
vit, at Mauricius imperator Comentiolo mandavit Chosroém Hierapoli 
susciperet, et regiis honoribus proseqneretur. .caeterum hoc etiam 
anno. celebrandae ad Blachernas supplicationis in sanctae -deiparae 


| 410 THEOPHANIS 


εἰς τὴν μνήμην τῆς ἁγίας ϑεοτόχου τὴν λιτὴν ἐν Βλαχέρναις, 

καὶ ἐγκώμια λόγειν τῆς δεσποίνης, ὀνομάσας αὐτὴν πανή- 

γυριν. e 
A.M. GoB1 Περσῶν βασιλέως Xoop0ov &rog a. ; 

B Τούτῳ τῷ ἔτει τεκνοποιηϑεὶς ὃ βασιλεὺς αυρίκιος Xoa- 5 
ρόην τὸν βασιλέα Περσῶν, “Φομετιανὸν ἐπίσχοπον Βελιτι- 
γῆς πρὸς αὐτὸν ἐξέπεμψεν τὸν ἴδιον συγγενῇ σὺν Ναρσῇ, τὴν 
ἡγεμονίαν τοῦ πολέμου τούτῳ καταπισεεύσας. οἵ τινες πα- 
ραλαβόντες τὸν Χοσρόην καὶ πάσας τὰς Ῥωμαϊκὰς δυνάμεις, 
εἰς τὴν Περσίδα εἰσβάλλουσιν. ὃ δὲ Βαρὰμ τοῦτο μαϑὼν το 
ἑὰς περὶ αὐτὸν δυνάμεις ἀναλαβών, ἐν τόπῳ ᾿“λεξανδρίνης 

Cóvoualouérq ἐστρατοπέδευσεν, κωλύειν οἰόμενος τὰ ἐκ τῆς 
"Ἵρμενίας ἐρχόμενα στρατεύματα τοῦ μὴ δνωθϑῆναι τῷ Ναρ- 
σῇ. ἐκέλευσε γὰρ Μαυρίκιος Ἰωάννην τὸν Ἰουστάχωνα τὸν 
τῆς ᾿Δρμενίας στρατηλάτην ἀναλαβεῖν τὰ στρατεύματα, καὶ τΆ 
δνωθῆναι τῷ Ναρσῇ, τοῦ ἅμα συστήσασϑαι τὸν πρὸς τὸν Ba- 
pay, πόλεμον. διὰ δὲ τῆς νυκτὸς ἡγώϑησαν πᾶσαι αἱ "Pouai- 
καὶ δυνάμεις, καὶ παρεταξαντο κατὰ Βαράμ. ὃ δὲ Βαρὰμ 
ἡρὸς τὸ ὄρος ἐστρατοπέδευσεν, δειλίᾳ κατεχόμενος. πολέμου 
dà φοβεροῦ κροτηϑέντος, ὃ Ναρσῆς τῶν ἸΙνδικὼν καταφρονή- 20 

"dag ϑηρίων, τὴν μέσην τῶν βαρβάρων διέλυσε φάλαγγα. τού- 


6. Μελιτηνῆς Α. 9. τὸν add. ex A. 13. τῷ Ναρσῇ — — 
— — ἐνωϑῆναιε om. a. 17. πᾶσαι Gl ἀμφότεραι dur. , xai 
πάντες ἐστρατεύσαντο xard Βαρὼμ a. 0. φοβεροῦ add. ex A. 


exemplar et normam imperator Mauricius dedit, e& domjnae encomia 
recitari iussit, idque panegyrim nuncupavit. 
A. C. 581 Persarum regis Chosrois Il. annus primus. 

Hoc anno Chosroé Persarum rege in filium adoptato, Domitianum 
Melitines episcopum sanguine sibi coniunctum ad eum misit impera- 
tor Mauricius una cum Narsete, cui belli et exercitus regeudi supre- 
mam contulit potestatem. illi Chosroé secum ducto, et universis Ro- 
sanis copiis sibi adiunctis in Persiam irrumpunt. Daram eo acceplo 
nuncio, quem secum habuit exercitum, loco cui nomen Alexandrina 
constituit, et castra metatus, copias ex Armenia eductas: ne Narseti 
aggregarentur impedire meditabatur. Mustaconem quippe loannem 
Armenicae militiae màgistrum acies sibi commendatas secum sume- 
ret, et Narseti, bello una cum eo adversus Baram movendo se ad- 
iungeret, Mauricius imperaverat. de nocte itaque cunctae Romano- 
rum copiae in aciem unam conílatae, in Baram praeclaro ordine in- 
structae sunt. Baram metu agitatus ad montem castra metatur.. inito 
certamine, Narees calcatis Indicis animantibus, mediam barbarorum 


CHRONOGRAPHIA. á11 


rov δὲ γενομένου ναὶ ai λοιπαὲ τοῦ Βαράμ ἠσϑένησαν qa- 
λαγγες, καὶ γίνεταε τοῦ τυρώνγου μεγάλη φυγή. ὁ dà Nag« 
σῆς ἀκατασχέτως διώκων ἀνεῖλεν τοὺς Πέρσας. 25 δὸ χιλιάδας Ὁ 
ζωγρήσας, πρὸς Χοσρόην δεσμίους ἤγαγον. ὃ δὲ Xoogógc πάν» 
διτιας ἀνεῖλεν τῷ δόρατι. ὅσοι δὲ Τοῦρκποε ἐτύγχανον, toU. 
τους τῷ αὐτοχράτορε εἰς Βυζάντιον ὄπεμψεν. τῶν δὲ Τούρ- 
χων ἐν τοῖς μετώποις τὸν τῶπον τοῦ σταυροῦ διὰ μέλανος. 179 
κεντητοῦ ἐχόντων, ἐρωτωμένων ὑπὸ τοῦ αὐτοχρατόρος, ποίῳ 
τρόπῳ τοῦτο τὸ σημεῖον ἐπιφέρονται; οἱ Τοῦρκοι ἔφασχον 
ἐοπρὸ πολλῶν χρόνων λοιμὸν ἐν Ἐσυρκίᾳ γενέσϑαι, τινὰς dà 
τῶν ἐν αὐτοῖς Χριστιανῶν ὑποθέσθαι τοῦτο ποιῆσαι, ὡς ἐν» 
τεῦϑεν σωτηρία κατὰ τὴν χώραν ἐγένετο: ὃ δὲ στρατὸς τῶν 
Ῥωμαίων τὴν σκηνὴν τοῦ Βαρὰμ καὶ τὸ τοὔῦλδον παραλαβόν- Ῥ.5λ5 | 
τες μετὰ τῶν ἐλεφάντων, τῷ Χοσρόῃ προσήνεγκαν. ὃ δὲ Βα- — 
ιϑ ρὰμ ini τὰ ἐνδότερα μέρη τῆς Περσίδος τὴν φυγὴν énowj- 
σατο" καὶ οὕτως ὃ κατ’ αὐτοῦ διαλύεται πόλεμος. ὃ δὲ 
Χοσρύόης μεγάλην νέκην ἀναδησάμενος, τὸν ἴδιον ἀπέλαβεν 
ϑρόνον, καὶ ἐπινέκια εἱστία Ῥωμωςοις. ὃ δὲ Ναρσῆς ἀναζευ- 
γνύων ἐπὶ τὰ ἴδια, τῷ Χοσρόῃ ἔλεγεν" μέμνησο, Xoogón, - 
λοτῆς παρούσης ἡμέρας. “Ῥωμαῖοί σοι τὴν βασιλείαν χαρίζον- 


t. καὶ add. ex A, 7. διὰ μέλανος κεντητοῦ À, κεντητοῦ dia 
μέλ. vulg. ο. τοῦτο om. A. 10. 14y&g Α, τεγὲς vulg. ι6. 
xaT αὐτοῦ À, χατ' αὐτὸν vulg. 18. εἰστία A, ἐστία vulg. 


phalangem fregit: eo praestito, reliquae etiam Baram phalanges infir 
matae, totusque cum tyranno exercitus in fugam effusus. Narsese la- 
xatis habenis (ugientes insequutus, Perearum maximam edidit stragem, 
ad sex millia vero vivos captos et vinculis obstrictos ad Chosroém ad- 
duxit: quos ille hastis transverberatos neci tradidit. Narses, quos 
reperit Turcos, ad imperatorem Byzantium tranémieit. porro Tur- 
ci crucis figuram nigris punctionibus effigiatam cum gerant in from- 
tibus, qua ratione signum illud praeferant ab ímperatore interro- 
gati, responderunt: multos ante annos cum pestis per. Turciam gras- 
saretur, quosdam ex suis Christianos auctores fuisse, ut id fleret, ex 
quo pristina salubritas in regionem reducta est. caeterum Romanorum 
exercitus tentorium Baram et universum eios bellicum apparatum atque 
elephantos capiens ad Chosroém adduxit. Baram vero in interiores 
Persidis regiones fuga se recepit: bellumque adversus eum sueceptura 
ita demum diremptura est. Chosroés tam praeclara victoria redimitus, 
proprium tbeonum recuperavit; epslumque triumphale et victoriae 
grates Romanis praebuit. — Narses autem domum reversurus , Chosroi 
dixit: fac praesentis diei memor «sque sis, Chesroés; regno te da- 


L4 


Á123 THEOPHANIS 


ται. Χοσρόης δὲ τὴν δολοφονίαν δεδοικώς, ἐζήτεε Maver- 

xi0». χιλίους “Ρωμαίους εἰς φυλακὴν αὐτοῦ ἔχειν" ὃ δὲ Mav- 

οέχιος ἀγάπην πολλὴν πρὸς τὸν βάρβαρον κεχτημένος, ἐπλή- 

BQov τὸ αἴτημα αὐτοῦ, xai οὕτως ὁ Περσιχὸς τῶν Ρωμαίων 
κατεπέπαυτο πόλεμος. 5 

A.M.6o083  ' Tovig τῷ ἔτει μηνὲ Ἰαρτίῳ xc, ἰνδιχτιῶνε ἡ, τῇ ἡμέρᾳ 

| τοῦ ἁγίου πάσχα χρόνων τεσσάρων ἥμισυ ἐστέφϑη Θεοδύσιος 

Có υἱὸς ιυριχίου τοῦ αὐτοχράτορος ὑπὸ Ἰωάννου πατριώρ- 

xov Κωνσταντιγουπόλεως. 


€ 


Τῷ δ' αὐτῷ ἔτει ὃ αὐτοχράτωρ ῆαυρίέκιος τὴν ἐκκλησίαν τὸ 
τῶν ἁγίων τεσσαράχοντα, ἣν ὠπήρξατο κτίζειν Τιβέριος, ἄνε- 
πλήρωσεν ἐν τῇ μέση οὖσαν, ὅνπερ τόπον πρώην ἔλεγον εἶναι 
πραιτώριον. εἰρήνης δὲ βαϑείας τὴν ἀνατολὴν καταλαβούσης, 
[ὃ Μαυρίκιος] ἐπὶ τὴν Εὐρώπην ἐκύμαινεν πόλεμος. διὰ 
τοῦτο ὃ αὐτοχράτωρ Ἰαυρέκιος τὰς δυνάμεις ἀπὸ ἀνατολῆς τιΆ 
ἐπὶ τὴν Θρᾷάκην μετήγαγεν. 

Á.M. 6083 Τούτῳ τῷ ἔτει ἀρχομένου τοῦ ἔαρος, xai τῶν ταγμάτων 
Dez» Θράκην καταλαβόντων, ἐξῆλθεν σὺν αὐτοῖς ó Μαυρίκιος 
ἰδεῖν τὰ ὑπὸ τῶν βαρβάρων κατεστραμμένα. 7 δὲ αὐγοῦστα 


6. Ὀχεωβρίῳ ἃ. 8. ὁ add. ex À. τοῦ αὐτοχρ. om. À, ante 
haec verba γρόνῳ τετάρτῳ add. f. 14. ὃ Mavpbuog delen- 
dum videtur. πόλεμος À, πόλεμον vulg. 15. ἀπὸ &yato- 
λῆς À, ἀπὸ τὴν ἀγαιολὴν vulg. | 


nant Romani. Chosroés porro necem dolis intentandam veritus, Ro- 
manos mille ad sui custodiam et satellitium deputandos a Mauricio 
expetiit. Mauricius vero malta humanitate erga barbarum usus, po- 
stulatis eius fecit satis: huncque tandem exitum bellum Persicum 
obtinuit. 

A. C. 58. Hoc anno mensis Martii die sexto supra vigesimum, indictione 
octava, Theodosius Mauricii imperatoris supremi filius, die paschatia 
sancto, ἃ Ioanne patriarcha, quatuor solis annis .cum medio natus 
coronam imperii accepit. 

Eodem anno Mauricius supremus imperator sanctorum quadraginta 
martyrum ecclesiam, a Tiberio exaedificari coeptam, et iam ad opus 
medium ductam absolvit. praetorium eo loco quondam constructum 
narrant. profunda vero pace totum orientem occupante, Europa bel- 
lorum procellis agitabatur: eapropter ipse supremus imperator impe- 
rii vires omnes ab oriente in Thraciam transportavit. 

A. C. 583 Hoc anno ineunte vere, et copiis in Thracia iam collectis, Mau- 
ricius cum eis egressus ruinas a barbaris excjtatas visum perrezit. au- 
gusta vero, palriarcha, et universus senatus, ne propria opera move- 


CHRONOGRAPHIA. áÁ13 


καὶ ὃ πατριάρχης xai ἡ σύγκλητος παρεχάλουν τὸν βασιλέα 
μὴ αὐτουργῆσαι πόλεμον, ἀλλὰ στρατηγῷ τοῦτον ἐγχειρῆσαι" 
ὃ δὲ od κατεδέξατο. ἐξελθόντι δὲ αὐτῷ ὃν τῷ πολέμῳ, γέγο- 
γεν ἡλίου ἔκλειψις. ἐπεγένοντο dà ἐξαισίων πνευμάτων φυ- 

ἢ σήματα, νότος βίαιος. ἐν δὲ τῷ “Ῥηγίῳ ἐλθόντος, τῶν πενήςν 
τῶν τὰ πλήϑη ἀργυρίοις ἐψυχαγώγησεν. ἐπὲ ϑήραν δὲ ἐξελ.. T. 22G 
Ow» ὃ αὐτοχράτωρ, ὗς ἄγριος παμμεγέϑης xara τοῦ καίσαρος 
ὥρμησεν. ὁ δὲ ἵππος διὰ τὸ φοβερὸν τοῦ ϑεάματος ἀποβα-. 
λεῖν τὸν καίσαρα ἐγχειρεῖ. ἐπὲὶ πολὺ δὲ ὠἀκαταστατησας οὐκ 

10 ἡδυνήϑη τὸν καίσαρα ῥῖψαι" ὃ δὲ ὗς ὑπ᾽ οὐδενὸς τρωϑείς, 
ἀνεχώρησεν. ἐπὲ τὴν Πείρινθον δὲ διὰ ναυτιλίας τὴν πορείαν. 180 
ποιούμενος, ἀνέμων ἐξαισίων καὶ βροχῆς γενομένης, καὶ αὖ- 
τῶν ἀπορησάντων, τὸ σκάφος ἐφέρετο τοῦ αὐτοκράτορος, ὥστε. 
παραδόξως διασωθῆναι ἐν τῷ λεγομένῳ ΖΔαονίῳ. τῇ δὲ »vxti 

15 ἐχείνῃ γύναιον ἔτιχτεν, καὶ βοὰς οἰκερὰς ἠφίει" πρωΐας δὲ 
γενομένης, ἀπέστειλεν ὃ βασιλεὺς ἰδεῖν τὸ συμβησόμενον. καὶ 
εἶδον παιδίον γεννηϑὲν ὀφθαλμῶν καὶ βλεφάρων ἀμέτοχον, p 
μήτε χεῖρας μήτε βραχίονας ἔχον" πρὸς δὲ τῷ ἰσχίῳ iy9voc- 
οὐρὰ προσφυῶς ὑπῆρχεν αὐτῷ. ταύτῃ δὲ τῇ ἡμέρᾳ ὁ ἵππος 


4. ἐξαισίων À, ἐξ αἰσίων vulg. ἐπεγέν. δὲ ἐξ. πν. φυσ. om. f. 
5. ἐλθόντος) ἐλθὼν A, manu eorrectoris. 12. xai αὐτῶν») τῶν 
αὐτῶν vulg. 14. διασωθῆναι Α, σωθῆναι vulg. 15.. Boac] 
φωνὰς a. — 16. ἰδεῖν τὸ συμβ. A, ἰδεῖν, τέ τὸ συμβ. vulg. — 17. 
εἶδον Α, εἶδεν vulg. ͵ - 


ret bellum, quin illud duci committeret, rogabant: quod ille detre- 
ctavit admittere. eo igitur ad castra pergente, solis defectus contigit: 
ventorumque vehementium, noti videlicet violentioris, flatus exorti 
sunt. Rhegium cum attigisset, magnam egenorum multitudinem nummis 
argenteis in eos sparsis recreavit. cum venatum prodiisset, ingens aper 
in caesarem ex impetu irruit: equus eius aspectu territus caesarem 
excutere conabatur: cum saltibus, calcibus et excussibus lusisset satis, 
caesarem exturbare nunquam valuit. tum vero aper a nullo laesus, 
in silvam secessit. Perinthum praeterea navigio iter faciens, vehemen- 
tiore vento pluviaque incumbente, nautis ad extremas adductis angu- 
stias, scapha, qua vehebatur imperator, procellis asportata est, et 
praeter omnium opinionem, ad locum, cui nomen Daonius, salva red- 
dita. eadem illa nocte parturiens mulier lamentabiles voces edebat. 
exorto die misit imperator, qui pararent, ut, quae contigerat, rei fie- 
ret ipse spectator. vidit. autem infautem natum oculis et palpebris 
orbum, cui neque manus neque brachia essent: e cozis autem 
piscis cauda illi enmascebatur. ^ eodem quoque die equus imperato- 
ris pbaleris aureis circumquaque ornatus concidit subito, atque ru- 


dA THEOPHANIS 


τοῦ βασιλέως ὁ τὸν xgvoobv' περικείμενος χόσμον, ἀϑρόως 
διερράγη πεσών. ὃ δὲ βασιλεὺς τούτοις πᾶσιν οἰωνισάμενος, 
περίλυπος ἦν. τῇ δὲ ὑστεραίᾳ ἄνδρες τρεῖς Σκλαβινοὶ τὸ γέ- 
νος, μηδέν τε σιδηροῦν περιβαλλόμενοι, ὑπὸ Ρωμαίων ἐκρα- 
τήϑησαν, κιϑάρας μόνας βαστάζοντες. ὃ δὲ βασιλεὺς ἡρώτα, 5 
..s00sy τε εἶεν καὶ ποῦ τὰς διατριβὰς ἐποιοῦντο; οἱ δὲ τὸ ui» 
γένος ἔφασαν πεφυκέναι Σκλαβινοί" πρὸς δὲ τῷ τέλει τοῦ 
δυτικοῦ ὠκεωνοῦ qxnxévat* τὸν δὲ Xayavor πρὸς αὐτοὺς 
(πρεσβείαν πέμψαι, καὶ δῶρα τοῖς ἐθνάρχαις αὐτῶν τοῦ συιι- 
μαχῆσαι αὐτῷ κατὰ Ῥωμαίων" οἱ δὲ ταξιάρχαι αὐτῶν 10 
, ἀπέστειλαν αὐτοὺς ἀπολογήσασϑαι τῷ “Χαγάνῳ, ὅτι οὐ δύνα- 
ται διὰ τὸ μῆκος τῆς ὁδοῦ ἀποστεῖλαι αὐτῷ συμμαχέαν. 
ὀκτωκαίδεκα δὲ μηνῶν ἔφασκον ποιήσασϑαιε ὅδοιπορίαν, καὶ 
οὕτως τοῖς “Ρωμαίοις περιπεσεῖν. | xidagac dà περιφέρεσϑαι, 
εἷς μὴ εἰδότας ὅπλα περιβαλέσϑαι τινά, τῆς χώρας αὐτῶν 15 
ἀγνοούσης τὸν σίδηρον. ὃ δὲ αὐτοχράτωρ Qavuacag τὴν τὸ 
ἡλιχίαν καὶ τὰ μεγέθη τῶν σωμάτων αὐτῶν ἐπαινέσας, εἰς 
Ἡράκλειαν ᾿αὐτοὺς παρέπεμψεν. καταλαβὼν δὲ τὴν ᾿“Αγχία- 
λον, καὶ μαϑὼν ὅτι πρέσβεις εἰς τὸ Βυζάντιον Περσῶν τε 
Ὁ xai Φράγκων παρεγένοντο, ὑπέστρεψεν εἰς τὰ βασίλεια. 40 


᾿ 3. τρεῖς om. A a f. 7. σιδηροῦν A, σίδηρον vulg. — 4. πρὸς 
δὲ τῷ τέλει τοῦ δυτιχοῦ "xtapoU À, πρὸς τῷ τέλει Xox. vulg. 
9: ἐϑνάρχαις Α, ἐϑνάρχοις vulg. .41, δύναται Δ, δύγανται 
vulg. 15. εἰδότας À, εἰδότες vulg. .16. τὸν σίδ. Α, τὸ 0. 
vulg. — 20. Φραγγάγων A. 


ptus est. istis omnibus tanquam ominibus intentus ímperator, ta- 
cito moerore conficiebatur. postera luce viri tres Sclavinorum ge- 
nere orti nullo ferro vel. gladio accincti, sed citharis tantummodo 
instructi, a Romanis capti sunt. unde traherent ortum, vel moram 
facerent, imperator rogare. illi se genere Sclavinos, et ad oceani 
limites habi;are responderunt.  Chaganum autem legatos ad se mi- 
sisse, et tribuum suarum praefectos muneribus sollicitasse, ut sibi 
sappetias adversus Romanos ferrent: se vero ab familiarum capitibus 
miss0s, qui eos apud Chaganum excusarent, quod ob viarum remota 
intervalla manum auxiliarem ei praebere nequeant. octodecim vero 
mensium iter confecisse, ac ita demum in Romanorum manus se pro- 
lapsos asseverabant : citharas autem circumduxisse; in regione quippe 
ferri nescia natos, armis non assuetos se tegere. imperator hominum 
staturam míratus, laudata corporis eorum proceritate, ipsos Heracleam 
misit. inde cum Ánchialum venisset, de legatorum a Persis et Fran- 
cis missorum adventu certior factus, Byzantium et regiam rever- 
ütur. | 


CHRONOGRAPHIA.  AfJi5 


Τούτῳ τῷ ἔτει ὃ Χαγάνος ἐζήτει προσϑήκας ταῖς συν- A.M 6084 
ϑήχαις λαμβάνειν. ὃ dà αὐτοχράτωρ τοὺς λόγους τοῦ βαρ- 
βάρου οὐ παρεδέξατο. διὰ τοῦτο ὁ Χαγᾶνος ἤρατο πάλιν τὸν 
πόλεμον, καὶ πολιορκεῖ τὴν Σιγγιδόνα, καὶ σερατοπεδεύει κατὰ 
τὸ Σέρμιον. 6 δὸ αὐτοχράτωρ στρατηγὸν τῆς Εὐρώπης ζχειροτονεῖ 
τὸν Πρίσκον. ὃ δὲ Πρίσκος τὸν Σαλβιανὸν ὑποστράτηγον. ποιῆ.- 
σας προοτρέχειν ἐκέλευσεν. καὶ κατὰ τῶν βαρβάρων χωρῆσαν- P. 227 
reg συγκροτοῦσε πόλεμον καὶ νικῶσιν Ῥωμαῖοι. ὃ δὲ Χαγα.. 
νος τοῦτο ἀκηκοώς, ἀναλαβὼν τὰς δυνάμεις, ἐχώρει πρὸς no- 
λεμον. ὃ δὲ Σαλβιανὸς ἰδὼν τὰ πλήϑη καὶ καταπλαγείς, 
πρὸς Πρίσκον ἀφικνεῖται. γνοὺς δὲ ὁ Χαγάνος τὴν τῶν 
Ρωμαίων ὑποχώρησιν, εἰς ᾿Αγχίαλον ἐξέρχεται ἥτοι εἰς τὸν 
xytov ᾿Αλέξανδρον " xai τοῦτον τί», παμφάγῳ πυρὲ παραδέδω- 
κεν" μεταβὰς dà εἰς τὰ ΖΙριζίπερα ἐπιχειρεῖ ἐκπορϑῆσαε τὸ 
πόλισμα, πολιορκητικὰ ἐξεργασάμενος ὄργανα. οἱ δὲ τὰ Qi 
"(nspa οἰκοῦντες ἐπὲ πλεῖστῦν [τε] παρέταξαν τὸ ϑράσος. τὰς Β 
γὰρ πύλας ἀναπετώσαντες, ἠπείλουν τοῖς βαρβάροις πολεμεῖν, 
ἐν δειλίᾳ ἐξαισίῳ ὄντες. τότε δὴ τότε ϑεῖαί τινες αὐτοῖς 
ἐπέστησαν δυνάμοις. | μεσούσης γὰρ ἡμέρας ὁρᾷν ἔδοξαν οἱ 


1, ταῖς συνϑήχαις om. À. 3. παρεδέξατο Α, xated. vulg. — 8. 


καὶ νιχῶσιν — — — — πρὸς nó. om. A. 9. πολεμεκὰ Α. 
16. παρέταξαν τὸ ϑρ. Α, παρετάξαντο ϑράσος vulg. 18. ἐν 
δειλίᾳ ἐξαισίῳ ὄντες À e f, ἐν διαλέξεσιν ὄγτες vulg. ϑεῖαί 


τινὲς αὐτοῖς ἐπέστησαν ϑυνάμεις Α f, ϑεία τις αὐτοῖς ἐπέστη ϑδύ-. 
μναμὲς vulg. ᾿ 


Hoc anno Chaganus ad pactam sibi pecuniarum summam augmen- ἀ-. C. 584 
um dari postulabat. imperator vero barbari sermones respuit. quare 
»ellum renovare Chaganus constituit; mox Singidonem obtinet, et ad 
Sirmium castra metatur. imperator autem Priscum Europae ducem 
nstituit. Priscus Salvianum sub se legatum elegit, et praecurrere 
inte exercitum iubet. in barbaros itaque irruptione facta, acrique 
onserto praelio, penes Romanos stetit victoria: cladis accepto nun- 
io, alium exercitum instruit Chaganus, et ad pugnam egreditur. Sal- 
ianus armatorum ingenti multitudine conspecta, deterretur, et ad 
'riscum revertitur. recessu. Romanorum cognito, versus Anchialum 
ehaganus procedit, sanctum Alexandrum intellige: et vasto incendio 
ocum omnem depopulatur. inde Drizepera divertit, et obsidionali- 
'us machinis comparatis oppidum expugnare molitur. Drizeperorum 
ncolae pectus audacissime opposuere: reseratis enim porti$, cum . 
'arbaris se fortiter congressuros, extrema necessitate oppressi minaban- 
ur. tnnc sane, tunc temporis divina illis affuit virtus. manifesta quippe 
aeridiei luce Romanorum copias urbe egredientes cernere barbari 


416 ' THEOPHANIS 


βάρβαροι “Ρωμαίων δυνάμεις ἐπεξιούσας τοῦ ἄστεως, χαὲ 
μέλλειν συμπλέχεσϑαι, καὶ καταπλαγέντες συντόνῳ φυγὴ dno. 

V. 181 διδράσκουσιν, καὶ ἐπὶ τὴν Πείρενθον γίνονται. ὃ δὲ Πρίσκος 
μηδὲ ϑεωρεῖν φέρων τὰ πλήϑη τῶν βαρβάρων, εἰς τὸ Ἰζού- 
οουλον εἰσελθὼν φρούριον ἠσφαλίζεετο. ὁ δὲ βάρβαρος τὸν 5. 
Πρίσκον πολιορκεῖν ἐνεχείρδι. ταῦτα δὲ ἀκηκοὼς Μαυρίκιος, 

C διηπόρει τί δράσοι, εὐβουλίᾳ δὲ καταστρατηγεῖ τῆς ἀπείρου 
δυνάμεως" καὶ ἕνα τῶν ἐξκουβιτόρων μεγάλαις δωρεαῖς xei 
ὑποσχέσεσι πείϑεε ἑκοντὲ περιπεσεῖν τοῖς βαρβάροις. καὶ 
δίδωσιν αὐτῷ πρὸς Πρίσκον γράμματα περιέχοντα τῶδε" τῷ πα ὁ 
ἐνδοξοτάτῳ στρατηγῷ Πρίσκῳ. τὴν ἀλιτηρίαν τῶν βαρβάρων 
ἐγχείρησιν μὴ δειλιάσης" πρὸς γὰρ ἀπώλειαν αὐτῶν τοῦτο γέ- 
γονεν». γίγνωσκε γὰρ ὅτι μετὰ πολλῆς αἰσχύνης ἔχει 6 Χαγάνος 
ὑποστρέψαι εἰς τὴν ἀφιερωθϑεῖσαν αὐτῷ ὑπὸ Ῥωμαίων χώραν. 
διὰ τοῦτο καρτερήσῃ ἣ σοῦ ἐνδοξότης ἐν Τξουρούλῳ περιρέμ- m5 
Be» αὐτόν. πέμπομεν γὰρ διὰ ϑαλάσσης πλοῖα, καὲ αἰχμα- 

Ὠλωτίζομεν τὰς φαμελίας αὐτῶν. καὲ ἀναγχάζεται μετὰ ai- 
ὄχύνης xai ζημίας εἰς τὰ ἴδια ὑποσερέψαι. ὃ δὲ Χαγάγος 
κρατήσας τὰ γράμματα καὶ ἀναγνους, γίνεται περιδεής. . xai 


3. ξως τὴν JT. e f. 4. μηδὲ] μὴ A f... φέρων] 96r a. 
Τζουρουλλὸν Α. 3. εὐβουλίᾳ À sec. man. quemadmodum coni. 
Goar. ἀβουλία vulg. 15. χαρτερήσῃ À, καρτερεῖ f , χαρτερήσεε 
vulg. 16. αὐτὸ»} αὐτοὺς ἃ b. 12. τὰς ψαμελίας αὐτῶν 
Α αἴ, αὐτοὺς vulg. 


sibi visi sunt, et ineundum armorum minitantes congressum: ex quo 
conturbati, in praecipitem fugam se proiicientes, Perinthum se con- 
tulere. Priscus autem solius barbaricae aciei conspectum ferre non 
sustinens, in Tzurulum castrum ingressus diligenti custodia vitam tu- 
tabatur: exinde ad obsidendum Priscum animus barbaro principi fa- 
ctus. quod cum ad Mauricium perlatum, quid ageret, dubius aesit. 
bono tandem consilio adversus innumeram barbarorum multitudinem 
armatur, et prudentia oppugnat. de excubitorum igitur numero unum 
ad castra profectum in barbarorum potestatem sponte prolabi donis 
ingentibus et pollicitis amplioribus suadet: ac una simul ad Priscum 
litteras ei committit in haec verba. gloriosissimo duci Prisco. nefa- 
rium barbarorum conatum ne reformides: qui quidem ezxitio ipsis 
etit. Cbaganum cum magno dedecore in assignatam sibi a Romanis 
provinciam redire certo scias. quare gloria tua Tzuruli perduret, et 
Chaganum circumvertet, et pro libito circumagitabit. copiosam clas- 
sem mari transmittimus, captivilatemque hosti paramus: qui alioqui 
cum dedecore εἰ damno domum  reversurus est. Chaganus interce- 
ptis litteris scripta legit, et una metu consternitur: pactisqu& cum 


CHRONOGRAPHIA. — ' — 417 


συνϑήχας πρὸς ro» Πρίσκον διαϑέμενος, καὶ εἰρμηνεύσας ἐπὲ 
δώροις ὀλίγοις καὶ ἀὠναξιολόγοις εἰς τὴν ξαυτοῦ ἐπανέζευξεν 
γῆν μετὰ φυγῆς κραταιῶς. 

“Ἱεροσολύμων ἐπισκόπου "Auc ἔτος a. A.M. 6985 
j Τούτῳ τῷ ἔτει ὃ αὐτοκράτωρ Ἰαυρίκιος τὸν Πρίσκον P: 355 
σὺν πάσαις ταῖς Ῥωμαϊκαῖς δυνάμεσιν dni τὸν Ἴστρον ποτα.. 
μὸν ἔπεμψεν, ὥστε τὰ Σκλαβινῶν ἔϑνη διαπερᾶσαι κωλύσῃ. 
τούτου δὲ ἐλθόντος ἐπὶ τὸν “Ιορύστολον, ὃ Xayavog μαϑὼν 
πρέσβεις ἐξέπεμψεν πρὸς αὐτόν" καὶ κατητιᾶτο Ῥωμαίους ῃ 
ἔναρξιν τῷ πολέμῳ didóvrac. ὃ δὲ Πρίσκος ἀπελογεῖτο’ ὅτι 
οὐ πρὸς βαρβάρους τὸν πόλεμον ποιῆσαι παραγέγονα " ἀλλὰ 
πρὸς τὰ Σκλαβινῶν ἔϑνη ὑπὸ τοῦ αὐτοκράτορος ἀπεστάλην. 
ἀκηκοὼς δὲ ὃ Πρίσκος ὅτι ᾿Αρδάγαστος τὰ πλήϑη τῶν Σκλα- 
βινῶν πρὸς τὸ πραιδεύειν διεσκόρπισεν, διαπεράσας τὸν Ἴστρον 
᾿μεσούσῃς νυχτὸς ἀδοκήτως τῷ 4fgdayaorq συνέμιξεν. ὃ δὲ 
᾿ΔΠρδάγαστος τοῦ κινδύνου αἰσθόμενος ἵππου τὸ γυμνοῦ ἐπι- 
βάς, μόλις διασώζεται. οἱ δὲ Ῥωμαῖοι ἀνελόντες πλήϑη 
Σχλαβινῶν, καὶ τὴν περὶ τὸν ᾿Αρδαγαστον (διατεμόντες χώ- 
ραν, αἰχμαλωσίας τὲ χρατήσαντες πολλὰς εἰς τὸ Βυζάντιον c 
ἔπεμπεν διὰ Τατήμερος. ὃ dà Τατήμερ ἐκλύτως τὴν πορείαν 


3. γὴν add. ex A. 10. ὅτε οὐ πρὸς — — — — 6 Πρίσχος 
om. À f. ιτι5. μέσ. δὲ τῆς νυχτὸς Α. 19. πολλούς Α. — 20. 
Τατήμερος] Τήμερος Α. Τατήμερ)] Τάτητος Α f, Τάεητως b. 


Prisco conditionibus, levium et nullius pretii munerum accessione 
contentus, composuit pacem, et maxima, qua potuit, fuga se sur- 
ripuit. 
F Hierosolymorum .episcopi ÀAmo annus primus. A. C. 585 
Hoc anno imperator Mauricius Priscum Romanorum cum copiis 
omnibus ad Istrum flumen ablegat, ut Sclavinorum gentes amnem traii- 
cere molientes impediret. . cum vero Dorostolum venisset, Chaganus 
de eius adventu certior factus, legatos misit, qui Romanos bello ini- 
tium atque occasiopem dare questi sunt. respondit Priscus: bellum 
in barbaros moturus minime míssus sum: solas Sclavinorum gentes a 
me coercendas iussit imperator. Priscus autem Sclavinorup populum 
ab Ardagasto duce sparsim per Romanam provinciam effusum cum 
rescisset: Istro traiecto, noctis sub medium ex improviso Árdagastum 
adoritur , et cum eo manus conserit. Ardagastus, cognito periculo, 
nudo equo insiliens vix salutem fuga consequitur. Romani multis 
Sclavinorum copiis caesis, atque universa Ardagasti regione deva- 
stata, captisque innumeris, multos ex eis Byzantium per Tatemerem 
transmisere. "Tatemer iter agens incautas et resolutus, vino insuper 
et voluptatibus per vias indulgens, tertia die in irruentium Sclavino- 


Theophanes. 27 


418 THEOPHANIS 


ποιούμενος, καὶ εἰς μέϑην καὶ τρυφὴν ἐπιδιδοὺς ἠμέλει. καὶ 
τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ πλήϑη Σκλαβινῶν ἐπιτίϑενται αὐτῷ" καὶ 
δειλίᾳ συσχεϑείς, φεύγων εἰς τὸ Βυζάντιον ἧκεν. οἱ δὲ σὺν 
αὐτῷ Ῥωμαῖοι ἐγκρατῶς τοῖς Σχλαβινοῖς μαχησάμενοι, xga- 
τοῦσι τῶν βαρβάρων παραδόξως, καὶ εἰς τὸ Βυζάντιον τὴν 5» 
Υ. ι81 αἐἰχμαλωσίαν τῷ βασιλεῖ ἀποσωζουσιν ὃ δὲ αὐτοκράτωρ 
οὐφρανϑείς, εὐχαριστηρέους ὕμνους μετὰ πάσης τῆς πόλεως 
τῷ ϑεῷ προσέφερεν. ὁ δὲ Πρίσχος ϑαρρῆσας, εἰς τὰ ἐσώτε- 
ρα μέρη τῶν Σκλαβινῶν ἐχώρει. Γήπαις δὲ ἀνὴρ τῆς ϑρη- 
σκείας τῶν Χριστιανῶν ὕπαρχων αὐτομολεῖ πρὸς Ρωμαίους, πο 
Ὁ καὶ τὴν ticodor τοῖς Ῥωμαίοις ὑπέδειξεν, καὶ τῶν βαρβάρων 
ἐκράτησαν" ἔφησε δὲ καὶ Πουσούκιον τὸν ῥῆγα τῶν βαρβά.- 
ρων ἀπὸ τριάκοντα σημείων διάγειν. προδοσέᾳ δὲ τοῦ Γή- 
παιδος διαβὰς τὸν ποταμὸν ὃ Πρίσκος, μεσούσης τῆς νυχτὸς 
εὑρίσχει τὸν ουσούκιον διεφϑαρμένον τῇ μέϑῃ. ἐπιτάφιον γὰρ 15 
ἑορτὴν τοῦ ἰδίου ἀδελφοῦ ξωρταζεν" καὶ τοῦτον αυλλαβόμιενος 
ζῶντα, φόνον πολὺν ἐν τοῖς βαρβάροις εἐργάσατο. πολλῆς δὲ 
αἰχμαλωσίας κρατήσαντες, μέϑῃ καὶ τρυφῇ ἑαυτοὺς ἐκδεδώκα- 
σιν. συναϑροισϑέντες δὲ οἱ βάρβαροι τοῖς νενικηκόσιν égi- 
Ρ.λλοστανται" καὶ ἦν ἂν ἡ ἀντίδρασις χαλεπωτέρα τῆς προῦπαρ- 0 


|. ἐπεδιδοὺς À, ἐπιδοὺς vulg. καὶ τῇ τρέτῃ ἡμ.- À, ἐν τῇ τρίτη 

᾿ δὲ ju. vulg. . 4. τοῖς add. ex A. 6. τῷ βασιλεῖ om. A. 
g. εὐχαρισετηρέους À, εὐχαριστέους vulg. 12. Μρυσούκιον À a, 
ΜΜονσούγιον e, Movaovyioy vulg. 13. διάγειν] ὑπάρχειν f. 
ι6. ἑώρταζεν À, éÓptaiter vulg. 20. dytídogie ἃ f. 


rum manus incidit: tum metu correptus, fuga Byzantium attingit. at 
Romani reliqui viae comites Sclaviuorum impetum fortiter sustinen- 
tes, praeter spem omnem barbaros superant, et universam praedam 
captivorumque turmas incolumes ad imperatorem Byzantium detulere. 
his imperator laetatus, beneficium divinum laudibus et hymnis com- 
pensat, et cum totius urbis pepulo grates deo litat. porro Priscus 
successu audeiftior redditus, interiores Sclavinorum partes penetrat. 
tum vero Gepes vir Christianorum religioni addictus, in Romanorum 
partes transiens, ingressum Romanis indicat: qui nullo labore bar- 
bororum regionem obtinent. Musugium autem bàrbarorum regem ad 
trigesimum lapidem morari referebat. Priscus itaque Gepedis prodi- 
tione usus profunda iam nocte Musugium vino plane obrutum com- 
perit; funebrem etenim solemnitatem proprie fratri sacraverat. eo 
igitur vivo comprehenso, horrendam omnino barbarorum stragem edi- 
dit. hinc ubere praeda potiti Romani in crapulas et voluptates re- 
solvuntur. quare barbari in unum agmen denuo «collecti impetom in 
victores faciunt: malorum autem illatorum ultio praeclaro facinore 


CHRONOGRAPHIA. | 419 


ξάσης ἀνδραγαϑίας, εἰ μὴ ὃ Γένζων μετὰ τῆς πεζικῆς dv- 
vausoc τῶν Ῥωμαίων ἐπιστάς, μάχῃ κραταιᾷ διεκώλυσε τὰς 
ὁρμὰς τῶν βαρβάρων. ὃ δὲ Πρίσκος τοὺς τὴν φρουρὰν αὐ. 
τῷ πεπιστευμένους ἀνεσκολόπισεν. 

5 Τῷ δ᾽ αὐτῷ χρόνῳ καὶ Παῦλος ὃ τοῦ βασιλέως πατὴρ 
ἐτελεύτησεν ἐν τῇ Κωνσταντινουπόλει καὶ ἐτάφη ἐν τοῖς βα-- 
σιλικοῖς μνήμασιν" ὁμοίως καὶ ᾿Αναστασία 7 αὐτοῦ αὐγοῦ- 
στα 7 πενϑερὰ τοῦ Μαυρικίου, γυνὴ δὲ Τιβερίου τοῦ βασι-. 
λέως" καὶ αὐτὴ ἐτάφη μετὰ Τιβερίου τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς. 8 

30 Τούτῳ τῷ res τοῦ Πρίσκου πάλιν τὸν [orgov καταλα- À.M.6086 
βόντος, καὶ τὰ Σκχλαβινῶν ἔϑνη πραιδεύσαντος, καὶ πολλὴν 
αἰχμαλωσίαν τῷ βασιλεῖ ἀναπέμψαντος, ὃ βασιλεὺς τὸν Τα- 
τίμερα ἀποστείλας πρὸς Πρίσκον, παραχελεύεται αὐτόϑι τὸν 
χειμῶνα διατρῖψαι τοὺς “Ρωμαίους καιρόν. οἱ dà “Ῥωμαῖοι 

τὐτοῦτο μαϑόντες ἀντέλεγον, ὡς οὐκ ἐνδέχεται τοῦτο γενέσθαι 
διά τὸ τὰ πλήϑη τῶν βαρβάρων, καὶ τὸ πολεμέαν ὑπεῖναι τὴν C 
χώραν, καὶ τὰ ψύχη ἀφόρητα. ὃ δὲ Πρίσκος λόγοις πιϑα- 
γοῖς ἔπεισεν αὐτοὺς ἐχεῖ χειμάσαι, καὶ τὴν τοῦ βασιλέως xé- 
λευσιν πληρῶσαι. ὃ δὲ βασιλεὺς ἸΠαυρίκιος ταῦτα ἀκηκοὼς 


2. διεχώλυσε À, διέλυσε vulg. 3. αὐτῶν À. 7. αὐτοῦ add. 
ex A. ti. ἔϑγη om. f. 12. Tarzuspor f. 15. μεμα- 
ϑηχότες À. 16. xaà τὸ πολεμίαν ὑπεῖναι À, xai τῶν πολε- 
μέων ὕπ. vulg. 12. za) τὰ ψύχη om. Α a f. πειϑαγοῖς 
vulg. — 18. ἔπεισεν Ἀ, ἔπειϑεν vulg. 


prius edito acerbior extitisset, nisi Genzon cum toto peditatus ro- 
ore certamen jniens acerrimum barbarorum vires fregisset. porro 
Priscus cunctos quibus sui corporis custodiam demandaverat, in pati- 
bulum egit. | 
Eodem anno Paulus imperatoris pater morte Cpoli perfunctus, 
inter imperatores parem eis sepulturam et tumulum obtinuit : simili- 
ter et Anastasia augusta socrus Mauricii, Tiberii vero imperatoris 
coniux, iuxta virum suum Tiberium sepulchri locum cosequuta est. 
Hoc anno cum Priscus iterum Danubium occupasset, et Sclavino- A. C. 586 
rum ditionem depopulatus, magnam inde praedam, et captivorum nu- 
merum ad imperatorem summisisset : imperator Tatemere ad Priscum 
misso Romanum exercitum ijs in locis hibernare iubet. placito impe- 
ratoris accepto, moram deprecabantur Romani, ac quum propter bar- 
barorum sibi oppositum exercitum, tum hostilis et iufestae regionis 
periculum, et intoleranda frigora, id nusquam fieri posse in adver- 
sum obiiciebant. Priscus snavibus verbis militem demulcet, et impe- 
ratoris iusso obsequentem, hibernam ibidem stationem habere suadet. 
Mauricius his auditis Philippicum generum orientis ducem, quemque 


v 


Á20 . THEOPHANIS 


Φιλιππικὸν τὸν ἴδιον γαμβρὸν τὸν τῆς ἀνατολῆς στρατηγὸν 
ἐποίησε κύμητα τῶν ἐξκουβιτόρων ϑαρρῶν αὐτῷ, ὡς τὴν av- 
τοῦ αδελφὴν αὐτῷ ἔζευξεν. ὃ δὲ Φιλιππικὸς ἤρξατο κτίζειν 
ἐν Χρυσοπόλει τὴν μονὴν τῆς παναγίας ἡμῶν δεσποίνης ϑεο- 
τύχου καὶ παλάτιον ἐν αὐτῇ ὀφεῖλον ὑποδέχεσθαι Ἰιυρέκιον 5 
τὸν βασιλέα, καὶ τὰ τέκνα αὐτοῦ, ποιῆσας iyJvorgogtta καὶ 
Ὁ παραδείσια ἔνδοϑεν [ἔσω] εἰς τὴν ϑεραπείαν αὐτοῦ, καὶ à» 
Κωνσταντινουπύλει τὴν οἰκίαν τὴν ἐπιλεγομένην τὰ Φιλιπ- 


πιχοῦ. 
. A.M. 6087 αωνσταντινουπόλεως énioxóonov Kogiaxov, ᾿Αἰντιοχείας 10 
᾿Αναστασίου ἔτος a. | 
V. 183 Τούτῳ τῷ ἔτει εἰς và τοῦ Βυζαντίου προάστεια Tixro»- 


ται τέρατα, παιδίον τετράπουν, xai ἄλλο δικόρυφόν. λέγουσι 
δὲ οἱ τὰς ἱστορίας ἐπιμελῶς ἐγγράφοντες μὴ σημαίνειν ἀγαϑὰ 
P.23o aig πόλεσιν, ἐν αἷς à» τεχϑῶσι τὰ τοιαῦτα. ὃ δὲ βασιλεὺς 15 
τὸν Πρίσκον τῆς στρατηγίας ἀποπαύεε' Πέτρον δὲ τὸν éav- 
τοῦ ἀδελφὸν στρατηγὸν τῆς δυνάμεως ποιεῖται “Ῥωμαίων. ὁ 
μὲν οὖν Πρίσκος τὰς δυνάμεις ἀράμενος πρὲν ἢ τὸν Πέτρον 
φϑάσαι διεπέρα τὸν ποταμόν: ὃ δὲ Xoyavog τὴν μετάβασιν 
τοῦ “Ῥωμαϊκοῦ λαοῦ ἀκηκοώς, λίαν ἐθαύμασεν, καὶ πρὸς τὸν 30 
Πρίσκον ἀπέστειλεν, μαϑεῖν τὴν αἰτίαν ἐπιζητῶν, καὶ μοῖραν 


3. αὐτῷ ἔζευξεν À, ζεύξας αὐτῷ vulg. 9. ἔνδοθεν ἔσωθεν Α 
f, sed alterutrum delendum videtur. 13. δύο χορυφῶν A f. 
15. ἂν add. ex A. 16. τὸν 770. τῆς OrQar. À, τῆς στραι. τὸν 
IIo. vulg. 19. διαπερᾷ A. 


ob ei iunctam in matrimonium sororem fidissimum habebat, excubi- 
torum comitem creavit. porro Philippicus sanctissimae dominae no- 
strae monasterium et ad illud palatium quo Mauricius imperator cum 
liberis aliquando foret excipiendus Chrysopoli coepit aedificare: pi- 
scinas etiam et hortos ad eius usum deliciasve intus paravit: Cpoli 
autem Philippici domum ab eo nuncupatam extruxit. 
À. C. 589 Cpoleos episcopi Cyriaci, Antiochiae Anastasii annus primus. 
Hoc anno monstra in suburbanis Byzantii locis nata sunt: puer 
nimirum quadrupes, et alius biceps. accurati porro historiarum scri- 
ptores urbibus, in quibus illa prodierint, nil boni faustique porten- 
dere asseverant. imperator autem Prisco a summa exercituum prae- 
fectura remoto , Petrum proprium fratrem Romanarum copiarum du- 
cem instituit. de sua exautoratione Priscus certior factus, eductis 
secum ante Petri adventum omnibus copiis, amnem traiicit. ut Roma- 
mas acies ulteriorem ripam suo transitu obtinuisse Chaganus intelle- 
xit, id satis miratus, misit ad Priscum. causam nimirum percunctatu- 


CHRONOGRAPHIA. 421 


λαβεῖν τῆς πραΐδας" καὶ οὕτως τὸν ποταμὸν διανήξασϑαι. 
λίαν γὰρ ὀχαλέπαιγεν ἐπὲ τοῖς εὐτυχήμασι τῶν Ῥωμαίων. 
πέμπει τοίγυν ὃ Πρίσκος περὶ τούτων πρὸς τὸν Χαγάνον πρε- 
σβείαν Θεόδωρον τὸν ἰατρόν, ἀγχινοίᾳ xai συνέσει κεχοσμη- B 
5 μένον. οὗτος ἑωρακὼς τὸν Χαγάνον μέγα φρονοῦντα, καὶ τὰς 
ἐποχρίσεις ἀλαζονικώτερον ποιούμενον (ἠπείλει γὰρ πάντων 
τῶν ἐϑνῶν αὐτὸν εἶγαι κύριον) διηγήματι παλαιῷ τὸν βαρβα- 
Quxov κατεπράννε τύφον" ἔφασχεν γάρ" ἄκουσον, Χαγώνε, 
ἐπωφελοῦς διηγήματος. ΣΣέσωστρις ὃ τῶν «ἀϊγυπτίων βασι-- 
τολεὺς περιφανής v6 καὶ λίαν εὐδαίμων, τῷ πλούτῳ λαμπρὸς 
καὶ ταῖς δυνάμεσιν ἀκαταμάχητος, πλεῖστα καὶ μεγάλα ἐδου- 
λώσατο ἔϑνη" ἐγτεῦϑεν εἰς ἀλαζονείαν περιπεσών, χρυσοχόλ- 
λητον ὄχημα ἐκ λίϑων τιμίων κατασκευάσας, ἐπικάϑηται τού- 
TQ, καὶ ὑποβάλλει τῷ ζυγῷ τῶν ἡττηϑέντων βασιλέων τέσσα- 
τᾶρας ἕλκειν τὸ ὄχημα. τούτου δὲ γενομένου, ἐν ἐπισήμῳ ἑστῶτι α 
εἷς τῶν τεσσάρων βασιλέων συχνῶς τὸ ὄμμα ἐπέστρεφεν sic τὰ 
ὀπίσω, καὶ τὸν τροχὸν ξώρα κυλιόμενον" τῷ Σέσωστρι δὲ ἐπε. 
ρωτῶντει, διὰ τί ὄπισϑεν ἐπιστηρίζει τὰ ὄμματα; τοῦτον εἰπεῖν" 
᾿τὸν τροχὸν. ϑαυμάζω ἀστατοῦντα, καὶ ἄλλοτα. ἄλλως κινούμε- 
20yoy* καὶ ποτὲ μὲν τὰ ὑψηλὰ ταπεινοῦντα, αὖϑις δὲ τὰ τα- 


3. πρὸς τὸν Χαγᾶνον À, Χαγάνῳ vulg. 6. ποιούμενον Α, 
ποιούμενος vulg. οο. ὃ τῶν add. ex À. — 10. λίαν add. ex A. 
16. εἰς τὰ ὀπίσω Α, εἰς τοὐπίσω vulg. 17. τὸν δὲ Σέσωστρεν 
ἐπερωτώγτα À f. | 


rus, ac simul praedae partem consequi apud se consiliatus: atque ita 
demum amnem ipse transveheretur. quam moleste enim ferebat pro- 
sperum quippiam Romanis succedere. δὰ Chaganum itaque legatio- 
nem de his Priscus instruit, Theodorum videlicet medicum, virum 
snimi solertia et prudentia insignem. qui cum tumidos Chagani spi- 
ritus, eiusque responsa arrogantius data (cunctarum quippe nationum 
sese praedicabat dominum) animo percepisset: barbaricam hominis in- 
solentiam antiqua narratione demulcebat. ad eum itaque conversus: 
audi, inquit, Chagane, narrationem tibi profuturam. Sesostris, Aegy- 
ptiorum rex illustris, atque oppido felix, divitiis alioqui clarus, et 
armorum robore prorsus invictus, innumeras atque potentissimas na- 
tiones subegit: eoque in superbiam omnino dementem prolapsus eur- 
rum auro lapidibusque pretiosis compactum paravit, cui insidens, ex 
devictis regibus quatuor, qui currum equorum more traherent, ad. iu- 
gum alligavit. interim dum ea pompa elatus triumphat, e regibus 
quatuor alter conversis retro frequenter luminibus rotam sese circum- 
volventem attentius contemplabatur. Sesostri vero sciscitanti, cur re- 
tro figeret oculum, respondit ille: rotae inconstantiam demiror in 


45 THEOPHANIS 


πεινὰ ἀνυψοῦντα. τὸν δὲ Σέσωστριν συνετῶς τὴν παραβολὴν 
τῇ ἀκοῇ ἐπισχέψαντα νομοϑετῆσαι, τὸ μηκέτε βασιλεῖς ὅδλκειν 
τὸ ὄχημα. ὃ δὲ Χαγάνος ταῦτα ἀκηκοὼς καὶ ὑπογελάσας, 
ἔφησεν τὴν εἰρήνην ἄγειν, τῇ 0à προαιρέσει Πρίσκου, εἴ τι 
dx ϑέλῃ τῶν λαφύρων. τὸν Χαγᾶνον τιμῆσαι. ὃ δὲ Πρίσκος " 
Dr» αἰχμαλωσίαν ὠπέδωκε τῷ Χαγανῷ ὑπὲρ τῆς διαβάσεως. 
τὰ δὲ λάφυρα πάντα λαβὼν ἀκινδύνως τὸν ποταμὸν διεπέρα- 
σεν. ὃ δὲ Xaydvog ταῦτα δεξάμενος 7095 μεγάλως" καὶ ὃ 
Πρίσκος εἰς Βυζάντιον ἧκεν. ὁ δὲ Πέτρος τὴν στρατηγίαν 
παρέλαβεν. | : a 10 
A.M.6088: Τούτῳ τῷ ἔτει ἐκέλευσεν ὃ βασιλεὺς Πέτρῳ τῷ στρατη- 
Ρ..31 γῷ, ὥστε τὴν τρίτην μοῖραν τῆς ῥόγας διὰ χρυσοῦ τοὺς "Po- 
μαίους λαβεῖν" καὶ τὴν τρίτην διὰ ὅπλων" τὴν dà ἑτέραν 
τρίτην δι’ ἐσθῆτος παντοίας. οἱ τοίγυν “Ρωμαῖοι τοῦτο ἄκη- 
κοῦτες πρὸς τυραννίδα ἐτρέποντο. ὃ δὲ στρατηγὸς φοβηϑεὶς κι5 
τοῖς στρατοπέδοις ἀπελογεῖτο, ὡς οὐκ ἀληθὲς τοῦτό ἐστι. καὶ 
ἐπεδείκνυε τῷ στρατῷ ἕτερα γράμματα παρακχελευόμενα αὐτῷ, 
“ὥστε τοὺς ἀριστεύσαντας καὲ ἐκ τῶν κινδύνων διασωθέντας 
V. 184 ἐν ταῖς πόλεσιν. ἀναπαύεσϑαι, καὶ γηροτροφεῖσϑαι ἐκ τῶν δη- 


t. συνετῶς τὴν ἀχοὴν Pnidx., omisso τὴν παραβολὴν, À f. 4Δ4. 
τοῦ μηχέτε Α. 14. of add. ex A. 18. διασωθέντας Δ e, σω- 
ϑέντας vulg. 19. εὐτροφεῖσϑαε e. 


diversas partes se convolventis, et qua partem superiorem inclinantis, 
qua vero inferiorem erigentis et. excelsius elevantis. porro Sesostris 
cum similitudinem hanc, qua pollebat animi sagacitate, Pereepiset, 
lege sancita edixit, ne ulli deinceps reges currum apud Aegyptios 
traherent. subrisit Chaganus his auditis, et pacis foedera servaturum 
se promisit: in potestate vero Prisci stare, qua parte spoliorum vellet, 
86 donatum relinqueret. in transitus itaque concessi mercedem, ca- 
ptivos oinnes Priscus Chagano restituit, ipse retentis sibi spoliis amnem 
iterum sine periculo traiecit. Chaganus his acceptis mirum in modum 
laetatus est : Prisco vero Byzantium reverso, Petrus in exercitus ducendi 
munus successit. | E 

À.C.588 . Hoc anno Petro duci suis mandatis significavit imperator, ut sti- 
pendiorum tertiam partem nummis aureis persolvendam Romani mi- 
lites acciperent: partem aliam armis aibi concessis: ultimam denique 
data ad vestes quaslibet materia.sibi repensam profiterentur. quod 
ubi resciverunt, ad rebellionem se converterunt. deterritus dux fa- 
ctum apud milites excusavit, nequaquam id verum esse asseverans: 
quin etiam alias litterns ostendit, quibus iubebat imperator, ut mili- 
tes qui in bello fortiter se gesserant, et e gravibus periculis incolu- 
mes evaserant, in urbibus data vacatione agerent, et publicis sumpti- 


CHRONOGRAPHIA. 423 


pocío»* τοὺς δὲ παῖδας τῶν στρατιωτῶν εἰς τοὺς τύπους 

τῶν οἰκείων γονέων ἐγγράφευϑαι" καὶ ταύτῃ τῇ πιϑανότητι B 

τὸν λαὸν κατεπράῦνεν, xal τὸν καίσαρα ἀνευφήμησαν. ταῦτα . 
δὲ ὁ Πέτρος τῷ βασιλεῖ κατεμήνυσεν. ἐλθὼν δὲ ini. Mag- 

5 χιανούπολιν εἰποστέλλει χιλίους προτρέχειν. οὗτοι néQUTUXOP- . 
τος Σκλαβινοῖς ᾿ἐπιφερομένοις Ῥωμαϊκὴν λεηλασίαν πολλήν, 

᾿ τούτους τρέπονται" oí δὲ βάρβαροι. τὴν αἰχμαλωσίαν ἄπο.. 
σφάξαντες, καὶ αἰχμαλωσίας πολλῆς κρατήσαντες, ἐπὲ τὰ Po- 
μαϊχὰ ὑπέσερεψαν. 

1. Τῷ d' αὐτῷ ἔὅτει ἔκτισεν ὅ βασιλεὺς τὸ ἡλιακὸν τῆς 
]Mayvavoac τὸ στρογγύλον" καὶ ἔστησεν ἐν τῷ μεσιαύλῳ τὴν C 
ἐδέαν στήλην, καὶ ἀπέθετο ἐκεῖ τὸ ἀρμαμέντον. | 

Τούτῳ. τῷ ἔτει Πέτρου τοῦ στρατηγοῦ χυνηγοῦντος, καὶ A.M. 6089 
Sog ἀγρέου αὐτῷ συναγτήσαντος, τὸν πόδα τούτου ἐν δένδρῳ 
1:5 ἐξέϑλεψεν, καὶ ἀφορήτοις ὀδύναις χρόνῳ πολλῷ ὀνοσιλεύετο. 
ὁ δὲ αὐτοκράτωρ γράμμασιν αἰσχίστοις καὶ ὀνειδισμοῖς ὠἐφο- 
ρήτοις αὐτὸν περιέβαλεν, ἀκούσας Σκλαβινὰ ἔϑνη κατὰ τοῦ 
Βυζαντίου κινεῖσϑαι. ὃ δὲ Πέτρος βιασάμενος εἰς Νόβας 
παρεγόγετο. οἱ δὲ τῆς πόλεως ἐπίσημοι στρατιῶται ἅμα τῷ 


2. οἰχείων add. ex A. πειϑανότητε vulg. 3. κατεπραῦγεν 


À, χαταπραΐγας vulg. εὐφήμησαν 5. 4. τῷ fao. ^ καὶ 
τῷ βασ. vulg. i τρέπονταν ἃ b, τρέπουσεν volg. . τὸ 
Hi. A, τὸν HÀ. vu 11. τὸ στρογγύλον add. ex A a t "15. 


ἀφορήτοις À, ἀφορητας vulg. 17. περιέβαλεν À, περιέβαλλεν 
vulg. dxoUmy À. 18. Noua e f. 


bus iater caeteros senes alerentur: amplius ut militum liberi in pro- 
prium parentum locum ascriberentur. eiusmodi verborum lenocinio 
exercitum ita demulsit, ut caesarem universi faustis acclamationibus 
prosequuti sint: de quibus omnibus Petrus imperatorem certiorem 
fecit. Marcianopolim vero accedens, milites mille, qui praecurrerent, 
misit. isti vero in Sclavinos, qui magnam e Romanorum finibus prae- 
dam avexerant, incidentes, in fugam barbaros vertere. δὲ barbari 
captivis interfectis, caeteram praedam, quae maxima fuit, secum ab- 
ducentes, in Romanorum fines regressi sunt. 

Eodem anno solarium Magnaurae rotundum condidit imperator, 
suamque statuam ad medium atrium erexit, ibidemque posuit arma- 
mentum. 

Hoc anno cum Petrus dux venatnm prodiisset, agrestis sus ob- À. C. 589 
víam factus pedem eius ad arborem contrivit: ex 450. doloribus plane 
intolerandis diu cruciatus est. imperator awtem litteris inclementic- 
ribus, probrosis, conviciisque gravissimis eum perstrinxit, cum Sclavi- 
nos Byzantium versus adventare rescivisset. his Petrus commotus ac 
vere coactus Novas se contulit. cum vero urbis primates ac milites 


4 ὁ. THEOPHANIS 


D ἐπισκόπῳ τῷ στρατηγῷ ὑπήντων" ovg ἰδὼν 0 στρατηγὸς xai 
ϑαυμάσας τὴν ἐξόπλισιν καὶ ἀνδρείαν αὐτῶν, κελεύει καταλι- 
πόντας τὸ ἄστυ τῇ “Ρωμαϊκῇ πληϑυϊ συναναμίγνυσθαι" οἱ 
δὲ στρατιῶται ἐπὶ φρουρᾷ τῆς πόλεως συντεταγμένοι, οὐκ 
ἐπείϑοντο τοῦτο ποιῆσαι. ϑυμωϑεὶς δὲ ὃ στρατηγός, ἀπέστειλεν S 
Γένζωνα μετὰ πλήϑους στρατιωτῶν. οἱ δὲ μαϑόντες ἔφυγον 
εἰς τὴν ἐκκλησίαν, καὶ τὰς ϑύρας τοῦ ναοῦ κλείσαντες, ἐκά- 
ϑηντο ἔνδον. ὃ δὲ Γένζων τῇ αἰδοῖ τοῦ ναοῦ, ἄπρακτος διέ- 
μιδιγεν" Πέτρος δὲ ὀργισϑείς, ἀποχειροτονεῖ τὸν Γένζωνα τῆς 
στρατηγίας, καὶ ἐκπέμπει Σκρίβωνα ἠτιμωμένως τὸν ἐπίσκοπον 1e 
πρὸς αὐτὸν ἀγαγεῖν. οἱ δὲ τῆς πόλεως πανοικεὶ συναχϑέντες, 
ἀτίμως τὸν Σκρίβωνα τῆς πόλεως ἀπελαύνουσιν" καὶ τὰς nv- 

p.332 λᾶς τῆς πόλεως κλείσαντες, τὸν μὲν Ἰαυρίκιον βασιλέα εὐ- 
φήμουν, τὸν δὲ στρατηγὸν ὕβρεσι περιέβαλλον. καὶ οὕτως 
ἀτίμως ὃ Πέτρος ἐκεῖϑεν ἀνεχώρησεν. προπέμπει δὲ χιλίους 15 
ἐπὲ κατασκοπῇ" oi δὸ περιτυγχάνουσε BovAyagotg χιλέοις 
τὸν ἀριϑμόν. οἱ δὲ Βούλγαροι ϑαρροῦντες τῇ εἰρήνῃ τοῦ Χα- 
yàvov, ἀμερίμνως ἐβάδιζον" οἱ δὲ “Ρωμαῖοι πρὸς τοὺς Βουλ- 
γάρους τὰς ὁρμὰς ἐποιοῦντο. οἱ δὲ Βούλγαροι ἀποστέλλουσιν 
ἀνδρας ἑπτά, παραινοῦντες μὴ παραλῦσαι τὴν εἰρήνην. τοῦτο 20 


4. χαταλιποῦντας vulg., χαταλιπόντα Α. 9. ἐχάϑηντο ἔνδον 
om.À f. 8. eidot A, αἰδῶ vulg. — 11. πανοιχεὶ À, nayosxi vulg. 
συνηγμένοε b. 15. ἐχεῖϑεν add. ex A. 17. τῇ add. ex A. 
19. τας τομὰς e. Βούλγαροι A alii codd., Βουλγάρεες vulg. 
20. ἄγδρας om. Α. 


una cum episcopo ei obviam progressi essent, speciosum militum or- 
natum ac fortitudinem miratus dux, ut, urbe relicta, se Romano exer- 
citui adiungerent, mandavit. at zmilites qui ad urbis custodiam depu- 
tati fuerant, id exequi detrectaverunt: ex quo dux iratus, Genzo- 
nem cum armata militum manu ad eos misit: qui ea de re certiores 
faclá, ad ecclesiam confugientes, clausis templi portis intus se 
continuere. Genzon templi sanctitatem veritus, re intentata substitit. 
Petrus inde exasperatus, Genzonem munere abdicavit, et Scribonem 
misit, qui episeopum ignominiose ad se traduceret. at cives vicatim 
et cum totis familiis congregati, Scribonem turpiter urbe expellunt ; 
occlusisque urbis portis Mauricium quidem imperaterem faustis voci- 
bus prosequuti, ducem probris palam proscidere: atque ita demum 
Petrus turpiter inde recessit. cum vero mille homines speculatum 
praemisisset, hi in Bulgarorum turmam numeri eiusdem incidere. at 

ulgari, paci, quae cum Chagano intercedebat, confisi, securi citra ul- 
lam suspicionem progrediebantur. cum autem Romani eos adoriren- 





CHRONOGRAPHIA. - 415 


3 


ἀχούσαντες οἱ προτρέχοντες, μηνύουσιν τῷ στρατηγῷ ταῦτα. 
e δὲ στρατηγὸς ἔφη" οὐδὲ εἰ ὃ αὐτοκράτωρ παρέλϑοι, τούτων B 
φείσομαι, συμβολῆς δὲ γενομένης, τρέπονται οἱ Ρωμαῖοι. οἱ 
δὲ βάρβαροι οὐκ ἐδίωξαν αὐτούς, ἵνα μὴ νικῶντες κινδύνῳ 

ὅ περιπέσωσιν. ὃ δὲ στρατηγὸς τὸν ταξίαρχον τῶν προτρεχόν- 
τῶν χαλεπῶς ἐμαστίγωσεν. τοῦτο μαϑὼν ὅ Xayavog πρέσβεις 
πρὸς τὸν Πέτρον ἐξέπεμψεν, τὴν ἔναρξιν αἰτιώμενος, καὶ ὡς 
Ρωμαῖοι ἄνευ δικαίας αἰτίας τὴν εἰρήνην διέλυσαν. ὃ δὲ 
Πέτρος ὠπατηλοῖς λύγοις χρησάμενος, μὴ εἰδέναι τὴν κίνησιν 

10 διϊσχυρίζετο, διπλασίονα δὲ διδόναε τὰ σχῦλα ἅπαντα" xai 
οὕτως ἐν μοίραις δύο οἱ βάρβαροι τὰ ἀπολωλότα σκῦλα ἄνα-Υ. ι85 
λαβόντες, στέργουσι τὴν εἰρήνην. ὃ δὲ Πέτρος κατὰ Πηρεγά- 
στου τοῦ ἐξάρχου τῶν Σκλαβιγνῶν χωρεῖ. oi δὲ βάρβαροι αι; 
περὲ τὴν ὄχϑην τοῦ ποταμοῦ τούτοις ὑπαντήσαντες, διεκὼ- 

t5àvor τοῦ περᾶσαι. οἵ δὲ “Ῥωμαῖοι ἀπὸ τῶν πορϑμίων τοξεύ.. 
οντες, τούτους ἀπέστρεψαν" καὶ τραπέντων αὐτῶν, πλήττεται 
κατὰ τῆς λαγόνος ὃ Πηρέγαστος καὶ ϑνήσκει. περάσαντες δὲ 
οἱ “Ρωμαῖοι αἰχμαλωσίας πολλῆς ἐχράτησαν, καὶ εἰς τὰ ἴδια 
ἐπανέζευξαν. πλανηϑέντων δὲ τῶν δδηγῶν καὶ ἀνύδροις τό- 


|. τῷ στρατηγῷ Α, τὸν στρατηγὸν vulg. δἅζκζ ῖ { παρέλϑῃ A. 
τούτων A, τούτοις vulg. 3. συμβ. δὲ πολέμον γενομ. Α. 
)0. τὰ om. Α. 14. τὴν ὄχϑην À, τὴν ὄχϑαν vulg. 17. τῆς 
add. ex A. 19. xaà ἐν dy. À. 


tur, Bulgari viros septem delegavere, qui Romanis pacem baud ita 
solvendam esse persuaderent. quae ubi praecursores audiverunt, duci 
confestim retulere. dux vero, neque si imperator ipse advenerit, in- 
quit, eis parcam.  consertaque pugna Romani in fugam vertuntur: 
nec tamen eos insequuti sunt barbari, ne victoriam ardentius ample- 
xati, in insidias inciderent. dux porro praecursorum praefectum vir- 
gis acriter caedi imperavit. quod cum ad Chaganum renunciatum 
fuisset, legatos ad Petrum decrevit, qui hostilem hanc aggressionem 
incusantes, Romanos nulla iusta de causa pacem solvisse quererentur. 
sed Petrus hanc suorum incursionem se plane ignorasse blandis ac 
fraudulepntis verbis adstruxit: duplicata se nihilominus ipsis spolia 
dare omnia: atque ita barbari spoliis, quae amiserunt, dupla forte - 
receptis, pacem servavere. caeterum Petrus contra Peregastum Scla- 
vinorum praefectum expeditionem suscepit. at barbari secundum 
fluminis ripam Bomanis obviam facti, eos amnem traiicere prohibe- 
bant. Romani contra e veetoriis navibus tela mittentes, barbaros aver- 
terunt. dumque in fugam vertuntur, Peregastus ilio sauciatus, mori- 
tur. Romani ergo flumen transgressi, praeda maxima coacta in pro- 





lor 
517 —-——— 


^ 426 THEOPHANIS 
. mw0iQ περιπεσόντες, ἐκινδύνευε τὸ στρατόπεδον’ βαδέσαντες δὲ 
διὰ τῆς νυχτός, περιτυγχάνουσιν τῷ Ἰλβακίᾳ ποταμῷ. λόχμης 
dà εἰς τὸ ἀντίπερα ὑπούσης τῷ ποταμῷ, οἱ βάρβαροι ἐν ταύτη 
κρυπεόμενοι, τοὺς ἀρνυομένους τὸ ὕδωρ ἐτόξευον: μεγάλης 
τοίνυν ἐπηρείας τοῖς Ρωμαίων γενομένης στρατεύμασιν, πρὸς ὅ 
φυγὴν ἐχώρησαν, καταπολεμηϑέντες ὑπὸ τῶν βαρβάρων. ὃ 
δὲ lMavoóuog ταῦτα ἀκηκοὼς τὸν Πέτρον τῆς στρατηγίας 
ἀπέπαυσεν, καὶ τὸν Πρίσκον πάλιν στρατηγὸν τῆς Θρᾷκης 
| ἀπέστειλεν. 
M. 6090 Τούτῳ τῷ ἔτει Πρίσκος στρατηγὸς ἐξῆλθεν ἂν τῇ Θρᾷκχῃ, τὸ 
e P. 333 αὶ τὰς δυνάμεις ἠρίϑμησεν, καὶ εὗρεν ὅτε πλῆϑος πολὺ διε- 
φϑάρη ἐξ αὐτῶν. τούτους δὲ ἀναλαβὼν παραγίνεται εἰς τὸν 
Ἴσερον ποταμὸν εἰς Νόβας. ὃ δὸ Χαγάνος τοῦτο μαϑὼν πρέ- 
σβεις ἐξέπεμψεν τὴν αἰτέαν πυνϑανόμενος τῆς ἀφέξεως. ὃ δὲ 
Πρίσχος προεφασίσατο διὰ κυνηγέσια ἐληλυϑέναι. ὃ δὲ Χα- 15 
γάνος, οὐ δίκαιόν ἐστι, φησίν, ἐν ἀλλοτρίῳ τόπῳ κυνηγεῖν" ó 
dà Πρίσκος ἔδιον ἔλεγεν εἶναι τὸν τόπον, xai τὴν ἐξ ἄνατο- 
λῆς ἀπόδρασιν τῷ “Χαγάνῳ ὠνείδιζεν. ὃ δὲ βάρβαρος τῆς 
Σιγγιδόνος τὸ τεῖνος κατέλυσεν" καὶ ἐπὶ τὴν τῶν Ῥωμαίων 
γῆν ἐχώρει. τοῦτο μαϑὼν ὃ Πρίσκος παραγίνεται εἰς τὴν νῆ- 30 


2. Ἰλβαχίᾳς A a f, Ἰλβαχίῳ vulg. 3. ὑπούσης À, ὑπιούσης vulg. 
4. τοὺς ἀρνομένους À ἃ f, τοῖς ἀρυομένοις vulg. 5. Ῥωμαίων 


Α, Ρωμαίοις vulg. ^. τῆς add. ex A. 12. ἀναλαβὼν A, 
παραλαβὼν vulg. 13. Nófagc Α e f, νομὰς vulg., vid. supra 
p. 433, 18. 


ria loca se recepere. sed ductores recta via aberrantes, et in arida 
naquosaque loca deflectentes, exercitum in magnum coniecere peri- 
culum. iter porro noctu peragentes, diverterunt ad Iibacium amnem. 
barbari vero in insidiis, quas trans flumen collocaverant, delitescen- 
tes, in Romanos, qui haustum venerant, tela iaculabantur. ex quo 
Romani cum magna clade afficerentur, a barbaris demum debellati 
versi sunt in fugam. Mauricius his auditis Petrum officio privavit, 
et Priscum iterum Thraciae ducem delegavit. 

Α. C. 590 Hoc anno dux Priscus in Thraciam profectus exercitum recensuit, 
et magnam militum manum ex eis periisse δὲ desiderari comperit. iis 
eductis ad Istrum fluvium Novas se contulit. quibus cognitis Chaga- 
nus legatos profectionis causam sciscitaturos misit. Priscus venandi 
gratia se accessisse praetexere. ad quem Chaganus: nefas, ait, alieno ; 
in solo te venatum exercere. Priscus contra proprium asserere fun- . 
dum, et Chaganum ex oriente transfugam aílirmare et exprobrare. ! 

eapropter barbarus eversis Singidonis moenibus, in Romanam ditionem . 


- 
! 


CHRONOGRAPHIA. 413 


σον τοῦ Ἴστρου, καὶ παραλαβὼν δρόμωνας, παραγίνεται πρὸς B 
τὸν Χαγᾶνον εἰς Κωνσταντίολαν, ϑέλων αὐτῷ ὁμιλῆσαι. ἐλ.. 
ϑόντε δὲ τῷ Χαγάνῳ πρὸς τὴν ὄχϑην τοῦ ποταμοῦ, ὃ Πρί- 
όκος ὠπὸ τῆς νηὸς διελέγετο. ὃ dà Χαγάνος ἔφη πρὸς av- 
5ró»- τί σοι, Πρίσκε, καὶ τῇ γῇ τῇ ἐμῇ; καὶ ταύτην βούλει 
διὰ ψεύδους λαβεῖν ἐκ τῶν χειρῶν μου; χριγεῖ ὃ ϑεὸς ἀνὰ 
μέσον ἐμοῦ καὶ Mavgiuxíov τοῦ βασιλέως. ἐχζητήσει τὸ 
αἷμα τοῦ στρατοῦ τῶν “Ρωμαίων, καὶ τοῦ στρατοῦ τοῦ 
ἐμοῦ ἐκ τῶν χειρῶν αὐτοῦ. ὃ δὲ Πρίσκος ἔφη" οὐ μίαν 
10 πόλεν ἐγχειρεῖς παρ᾽ ἡμῶν λαβεῖν. ὃ δὲ Xaydvog: ὄψει 
μετ᾽ ὀλίγον πεντήχοντα πόλεις “Ρωμαϊκὰς δουλουμένας βαρ- 
βάροις. ὃ δὲ Πρίσκος διὰ τοῦ ποταμοῦ τὰς ναῦς τῇ Σιγγι- 
δόνι παραστησάμενος, ταύτην ἐπόρϑησεν, καὶ τοὺς Βουλγάρους C 
ἐξ αὐτῆς ἐξεδίωξεν, καὶ τὸ τεῖχος κτίζειν ἀπήρξατο. ὁ δὲ 
t5 Xaydvoc ἀγγέλους πρὸς αὐτὸν ἀπέστειλεν, καὶ τοὺς ψευδω- 
γύμους ξαυτοῦ ϑεοὺς διεμαρτύρετο καταιτιώμενος τῶν γενο- 
μένων τὸν Πρίσκον. χειμῶνος δὲ καταλαβόντος, ἑκάτεροι εἰς 
τὰ ἴδια ἀνεχώρησαν. τῷ δ᾽ αὐτῷ ὅτει Πέτρος ó ἀδελφὸς 
Μαυρικίου ἔκτισεν τὴν ἐχκλησίαν τῆς ἁγίας ϑεοτόκου τῶν 
30 “ραβίγδα κοσμήσας αὐτὴν ἐκ διαφύρων μαρμάρων" ὅμοίως 


2. Κωνσταγτίολα Δ. 55. xai ante τῇ γῇ add. ex Α. σ. post 
ἔφη lacunae signa expunxi, sed mox ante ὄψει ex A addidi: ὁ δὲ 
Χαγάνος. 11. δϑουλουμένας a, δουλομ. vulg. 15. ἀγγέ- 
λους πρὸς αὐτὸν Α, πρὸς αὐτὸν dyy. vulg. 18. ὑπεχώρη- 
σαν À. 20. ᾿Δραβίνδα A alii, Ῥεοβίνδα vulg. 


penetravit. eo comperto ad Istri insulam confert se Priscus, et con- 
scensis agitatisque dromonibus, Chaganum adloquuturus Constantiolam 
proficiscitur. ad fluminis autem ripam consistenti Chagano Priscus e 
navigio colloquium habebat. tum Chaganus ad Priscum: quid tibi, 
amabo, Prisce, cum ditione mea? ut quid eam dolis occupare moli- 
ris? et e manibus meis eripere? . iudicabit deus inter me et impe- 
ratorem Mauricium: et ex eius manibus mei Romanorumque exerci- 
tus sanguinem reposce& δὰ haec Priscus: non urbem unam nobis 
eripere tonaris. cui Chaganus respondit: scito quinquaginta alias 
Romani imperii urbes barbarorum virtute subigendas te brevi conspe- 
cturum. Priscus vero navibus ad Singidonem applicatis, urbem ἃ - 
populatus, Bulgaros ex ea eiecit, et- murum exaedificare coepit. at 
Chaganus legatis ad eum missis, fictorum deorum fidem obtestatus, de 
lis, quae commiserat, apud ipsummet graviter conquestus est. ingru- 
ente porro hieme uterque patrios lares revisit. hoc etiam anno Pe- 
trus Mauricii frater sanctae. deiparae Arabindarum ecclesiam diversis 


428 THEOPHANIS 


καὶ Κυριακὸς ὃ πατριάρχης τὰ Διακονίσσης τὴν ἐχκλησίαν 
τῆς ἁγίας ϑεοτόκου. 
A.M. 6ogi Τούτῳ τῷ ἔτει συναϑροίσας ὃ Xayavoc τὴν αὐτοῦ ϑδύνα- 
V. Es pt» éni τὴν Δαλματίαν ἐχώρησεν. καὶ καταλαβὼν τὴν Βαλ- 
βης καὶ τὰς περὶ αὐτὴν τεσσεράκοντα πόλεις πάσας ἐπόρϑη- ὅ 
σεν, ὃ δὲ Πρίσκος ταῦτα μεμαϑηκὼς Γουνδούην ἐπὲ τῇ κα- 
τασχοπῇ τῶν πραττομένων ἀπέστειλεν" καὶ καταλαβὼν τοὺς 
βαρβάρους διὰ δυσβάτων χωρίων τὴν βάδισιν ποιουμένους, 
περιτυγχάνει δύο βαρβάροις τῷ οἴνῳ κεκαρωμένοις " καὶ τού. 
τους διηρώτα ὃ Γουνδούης τὰ τῶν βαρβάρων κινήματα. οὗ τὸ 
δὲ ἔφασαν, δισχιλίοις ὁπλίταις τὴν αἰχμαλωσέαν τὸν Χαγάνον 
παραδεδωκέναι, καὶ πρὸς τὰ οἰκεῖα ἀποστεῖλαι. ταῦτα Ó 
Γουνδούης μεμαϑηκὼς κρύπτεται ἐν μικρᾷ φάραγγι, xai ἔξ 
Ρ. χϑή ξωϑινοῦ ini τὰ νῶτα τούτων γενόμενος, ἀϑρύόως πάντας ἀνεῖ- 
λεν" καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν λαβὼν πρὺς τὸν Πρίσκον ἤγαγεν. 15 
ὃ δὲ Xaoyávog τὰ τῆς ἀποτυχίας μαϑὼν εἷς τὴν ἑαυτοῦ ἐπα- 
νέζευξεν χώραν" xai ὅ Πρίσκος ὑπέστρεψεν εἰς τὰ ἴδια. 
Α.Μ.6ο91 Τούτῳ τῷ ἔτει ἰνδικτεῶνε y μηνὲ Ἰαρτίῳ ἀναλαβὼν 
Βτὰς δυνάμεις ὁ Πρίσκος ἐπὶ τὴν Σιγγιδόνα παραγίνεται. ὃ 


1. Κυρ. Ó πατρ. Α, ὃ Κυρ. πατρ. vulg. — fort. χατὰ zfiax. 85. 
τὰς περὶ αὐτὸν δυνάμεις Α. 4. Βάλχης Δ. 5. τεσσεράχοντα 
πόλεις} μ᾽ πόλεις A, μητροπόλεις vulg. 8. τὴν βαδιχὴν A. 
ποιουμένους À, ποιούμενος vulg. 9. βαρβάρους --- κεχαρωμέ- 
γους À. t1. ἔφασαν À, ἔφησαν vulg. 13. ἐξεωϑῆναι f. 
14. τούτων À, τούτου vulg. 15. πρὸς τὸν II. — — — μα- 
Se» om. A. 


marmoribus ornatam extruxit. ad Diaconissae pariter compitum Cy- 
riacus patriarcha sanctae deiparae ecclesiam posuit. 

A. C. 591 Hoc anno Chaganus collectis omnibus copiis in Dalmatiam susce- 
pit expeditionem: Balben vero et circumposita quadraginta oppida 
omnia devastavit. rei fama excitus Priscus Gunduem quae ab hosti- 
bus admissa fuerant exploratum misit. ille locis plane imperviis iter 
agens, barbaros duos vino graves offendit, eosque de barbarorum 
consiliis interrogat. respondent illi: millibus hominum duobus bene 
armatis Chaganum praedam commendasse, eamque omnem ad Bulga- 
ris domesticos lares agi. eo comperto, Gundues in angusta, valle oc- 
cultatur, et hostes a tergo summo diluculo adortus, ex improviso, 
cunctos confertim occidit: et recuperatam praedam ad Priscum redu- 
xit. Chaganus clade cognita propriam repetit regionem, et Priscus 
pariter domum revertitur. 

A. C. 5ga Hoc anno indictione tertia mense Martio Priscus educto exercitu 
Singidonem versus proficiscitur. Chaganus ex adverso collectis viri- 


CHRONOGRAPHIA. 429 


dà Χαγάνος συναϑροίσας τὴν ἑαυτοῦ δύγαμιν ἄφνω τῇ Mv- 
σίᾳ ἐφίσταται, καὶ τὴν Τομοσίων πόλιν ἐνεχείρει λαβεῖν. διὲὶ 
τοῦτο καὶ Πρίσκος τὴν Σιγγιδόνα καταλιπών, τούτῳ ἐπλησία- 
Lev. τῆς δὲ ἑορτῆς τοῦ πάσχα καταλαβούσης, xai τῶν Ῥωμαίων 
δλιμῷ τηκομένων, ἀκηκοὼς ὃ Χαγάνος τῷ Πρίσκῳ ἐδήλου 
ἁμάξας ἐχπέμψαι πρὸς αὐτὸν ὅπως δϑαπανήματα ἀποστείλῃ 
αὐτοῖς, ἵνα μετὰ ἱλαρότητος τὴν ξαυτῶν δορτὴν ἐκπληρώσω- 
σεν. τετρακοσίας τοίγυν ἁμάξας πληρώσας τούτοις ἐξέπεμψεν 9 
ὁμοίως καὶ 0 Πρίσκος εἴδη τινὰ Ἰνδικὰ ἀντέπεμψεν τῷ βαρβά- C 
Io Qq^ πέπερί τὸ καὶ φύλλον Ἰνδικὸν καὶ χόστον καὶ κασσίαν, xai 
ἕτερα τῶν ἐπιζητουμένων" καϑεζομένου τοῦ Χαγάνου εἰς τὸ 
Θέρμιον, καὶ ταῦτα δεξάμενος ἤσϑη ἐπ’ αὐτοῖς " καὶ μέχρε 
τοῦ πληρωθῆναι τὴν ἑορτὴν Ῥωμαῖοί τὸ καὶ βάρβαροι ἀλλή.-. 
λοες συνηυλιίζοντο" καὶ οὐκ ἦν φόβος à» ἑκατέραις δυνάμε- 
τισιν. τῆς δὲ éográg πληρωϑείσης διαχωρίζονται ἀπὸ τῶν 
Ῥωμαίων οἱ βάρβαροι. ὃ dà ἤαυρίκιος ἐπὲ συνάρσει δῆϑεν 
τοῦ Πρίσκου Κομεντίολον ἀπέστειλεν μετὰ πεζικῆς δυνάμεως. 
τοῦτο μαϑὼν ὁ Χαγᾶνος ἐπὲ lMvoíav κατὰ Κομεντιόλου 
στρατεύεται ἀπὸ τριάκοντα σημείων τοῦ Κομεντιόλου. ὃ dà 


3. ἐφίσταται À, ἐπίσταται vulg. στόλι»] πάλιν A. 3. χαὶ 
ante IIo. add. ex A. 6. ἀποστείλῃ Α, ἐχπέμψῃ vulg. 8. 
τοίγυν À, οὖν vulg. 9. xui ó A, δὲ ὃ vulg. ἀντέπεμ- 
yer Α, ἐξέπεμψεν vulg. 10. πέπερί τε Α,, πίπερ τε vulg. 
11. ἐπιζητουμένων Δ, ζῃπουμένων vulg. 18. éni Mua. À, ἐπὲ 
vy» M. vulg. 


bus ex inopinato in Mysiam irrumpit, et Tomosiam urbem occupare 
molitur. quare Singidone relicta Priscus ad eum proximus accessit. 
imminente vero paschali celebritate, Romanis fame tabefactis, cum 
eorum penuriam percepisset Chaganus, convehendo commeatui currus, 
quos etiam cibis onustos instrueret, ad ipsum mitti Prisco signi(icat : 
ut proprium sibi festum Romani cum epulorum gaudio peragerent. 
currus itaque quadringentos cibis probe refertos ad eos destinavit. Priscus 
etiam vicissim species Indicas, piper nimirum , folium Indicum, co- 
stum, cassiam, et alia postulata misit ad barbarum, qui tum ad Ther- 
mium sedem posuerat: et id muneris laetantissime accepit :. atque ita 
donec festi celebritas expleretur, Romani cum barbaris permixtim et 
absque discrimine conversabantur; nec in alterutrius castris terroris 
suspicio ex huiusmodi societate exorta est. diebus vero solemnibus 
iam elapsis barbari a Romanis seiunguntur. porro Mauricius suppe- 
tiis Prisco ferendis cum pedestri militum manu Comentiolum misit. 
Chaganus nuncio accepto, adversus Comentiolum expeditione susce- 
pta, ad trigesimum lapidem a Comentioli exercitu castra posuit. quare 





ή3ο THEOPHANIS 


D KopnevríoAoc ἐναπορῶν ἄγγελον πρὸς τὸν Χαγάνον ἐξέπεμψεν. 
φασὲ δέ τινες τὸν Ἰαυρίκιον ὑποϑέσϑαι τῷ Κομεντιόλῳ͵ 
ὅπως τὸ Ῥωμαϊκὸν στράτευμα παραδώσῃ πολεμίοις διὰ τὰς 
ἀταξίας αὐτῶν. νυχτὸς δὲ μεσούσης ἐκέλευσεν τὸν στρατὸν 
ὁπλίσασϑαι, μὴ παραγυμνώσας τοῖς ὄχλοις μέλλειν πόλεμον 5 
συστήσασθαι. αὐτοὲ δὲ ὑπειληφότες ὅτι γυμνασίας ἕγεχεν σι- 
δηροφορεῖν αὐτοὺς ἐκέλευσεν, οὐχ ὡς ἔδει ὠπλίσαντο. ἡμέ- 

V.187 p«c δὲ γενομένης καὶ τῶν βαρβάρων καταλαβόντων, ϑρύλλος 
πολὺς τὸν στρατὸν κατέλαβεν. ὃ δὲ Κομεντίολος τὰς τάξεις 

P. 2335 ἐτάραττεν, καὶ αἴτιος αὐτοῖς ἀκαταστασίας ἐγένετο. οὕτω μὲν 1o 
οὖν οἱ Ρωμαῖοι πρὸς φυγὴν érgénovro. οἱ δὲ βάρβαροι 
ἀσερατήγητον τὸν λαὸν εὑρηκότες, ἀνηλεῶς τούτους ἐφόνευον. 
ó δὲ Κομεντίολος ἀσχήμῳ φυγῇ ἐπὶ τὰ δΔριζίπερα γίνεται" 
οἱ δὲ τῆς πόλεως ὕβρεσι καὶ λίϑοις βάλλοντες αὐτόν, τοῦ 
ἄστεως ἀποπέμπουσιν. oi δὲ βάρβαροι ἐπὶ τὰ Δριζίπερα 15 
ἐλθόντες, τήν τε πόλιν ἐπόρϑησαν καὶ τὸν ναὸν τοῦ ἁγίον 
᾿Αλεξανδρου ἐνέπρησαν" τὸν τὸ τάφον αὐτοῦ ἠργυρωμένον 
εὑρόντες, ἀνοσίως σκυλεύουσι. καϑυβρίσαντες δὲ καὶ τὸ σώ- 
μα τοῦ μώρτυρος, καὶ πολλὴν ἐν τῇ Θράκῃ αἰχμαλωσίαν ποιη- 

Βσάμεγοι, ἐν ὄχλῳ λαμπρῷ Ῥωμαίων κατεπαιρόμενοι. τοῦ 0i30 


3. τὸ add. ex A. 10. ἀχαταστασίας om. Α b e, 11. οὗ 
add. ex A. 13. Δριζίπερα À ubique, “ρεζόπερα vulg. 16. 
τοῦ ὁσίου 4. a. 18. χαϑυβρέσιντες À, χαϑυβρέζουσε vulgo. 


20. ἐνώχλουν τῷ λαμπρῷ Ῥωμαγνῷ Α e. 


Comentiolus in magnas mentis angustias adductus legationem ad Cha- 
ganum destinavit. Mauricium sane Comentiolo- ut Romanum exerci- 
tum a tumultibus concitandis deinceps compescendum adversariis pro- 
deret, quorundam rumor extitit. porro media nocte milites armari 
iussit, nec tamen se praelium initurum esse significavit: unde milites 
exercitationjs tantum ergo arma capessenda se iussos arbitrati, non 
ut decuit pro certamine sustinendo sunt instructi. adventante luce, 
et iam barbaris irruentibus, ingeus tumultus totum exercitum perva- 
dit. sane Comentiolus ipse turbabat ordines, et confusionis auctorem 
omnino se praebebat, atque ita Romani in fugam versi sunt. bar- 
bari nulla militiae lege compositum exercitum operti, summa inbu- 
manitate cunctos trucidant. Comentiolus turpi fuga ad Drizipera salu- 
tem quaesivit, quem cives contumeliis lapidibusque emissis, urbe ex- 
pellunt. tum yero barbari Drizipera profecti, civitate direptioni tra- 
dita, in sancti Alexandri templum incendio grassati sunt, cumque se- 
pulchri thecam argento oruatam reperissent, illusis prius et contem- 
ptis martyris reli ornamentum omne sacrilege spoliavere: inde 
coacta per totam Thraciam praeda, collectiaque captivis, ipsi, multiudiae 


CHRONOGRAPHIA. 431 


Κομεντιόλου ἐν τῷ Βυζαντίῳ καταλαβόντος, μέγιστος τάραχος 
καὶ κλύδων τῇ πόλει ἐνέσκηψεν" ὥστε φοβηϑέντες βούλεσϑαι 
τὴν Εὐρώπην καταλιπεῖν, καὶ πρὸς τὴν ᾿Ασίαν ἐν τῇ Χαλκη- 
δόνι μετοικισϑῆναι. ὃ δὲ βασιλεὺς τά τε ἐξχουβιτα ἀγαλα- 
& βών, xai ὁπλιτικὸν συλλεξάμενος ὅμιλον, τὰ IMaxpa διεφρού.- 
ρησε τείχη. οἱ δὲ δῆμοι τὴν πόλεν ἐφύλαττον" καὶ ἡ Ovy- 
κλητος παρήνει τὸν βασιλέα πρεσβείαν πρὸς τὸν Χαγάνον ἐκ- 
πέμψαι. ὃ δὲ ϑεὸς τὴν ἐκδίκησεν τοῦ μάρτυρος ᾿Αλεξάνδρου 
ποιούμενος, λοιμικὴν νόσον τοῖς βαρβάροις ἔπεμψεν" καὶ ἔνα 
τορεᾷ ἡμέρᾳ ἑπτὰ υἱοὺς τοῦ Χαγάνου διὰ πυρετοῦ καὶ βουβῶ- 
yog ἀπέχτεινε σὺν πολλοῖς ἄλλοις ὄχλοις" ὥστε ἀντὲ χαρᾶς 
ἐπινικέου καὶ παιάνων καὶ ἀσμάτων ϑρήνους καὶ daxova xai 
πένϑη ἀπαρηγόρητα ἔχειν τὸν βάρβαρον. ἢ δὲ σύγκλητος 
παρεκάλεε τὸν καίσαρα τὸν βάρβαρον πρεσβεῦσαι εἰς τὰ 
ιῦ Δριζέπερα, " ὅστις λόγοις ἡπέοις τὸν βάρβαρον ἐκολάκευεν. 
ὁ δὲ βάρβαρος οὐκ ἠβούλετο τὰ δῶρα δέξασϑαι, καίπερ ϑρή- 
γνῷ εἀσχέτῳ τῶν παίδων κατεχόμενος. ὄφασχε δὲ πρὸς τοὺς 


7. παρήνει τὸν βασιλέα πρεσβείαν πρὸς τ. X. Α, παρήνει πρὸς 


τὸν X. πρεσβείαν vulg. ι1. σὺν πολλοῖς ἄλλοις A, σὺν πολλ. 
xaà ἄλλ. vulg. 12. ϑρήνους Α, ϑρῆνον vulg. (3. Eyes] 
εἶχον Δ, εἶχεν vulg. i4. τὸν χαίσαρα πρεσβεῦσαι τὸν Χαγά- 


vor À, sed nomen legati ubique omittitur, qi apud Simocatt. 
VH, 15. Harmato appellatur: fortasse igitur legendum est: πα- 
ρεχάλει τὸν καίσαρα πρεσβεῦσαι τὸν Moudtova εἰς Zoiiinsoa. 
15. ἐχολάχευεν Α, ἐχολάχευσεν vulg. 16. καύπερ add. ex A. 
17. πρὸς τὸ πρεσβεύειν Α f. 


armis, ordine, necessariis bene instructa, in Romanos insnltabant. inde 
Comentiolo Byzantium reverso, ingens ex timore perturbatio animorum- 
que procella toti urbi incubuit: adeo ut prae nimio timore, de relin- 
quenda Europa, et transmigratione in Ásiae Chalcedonem consilium 
aperte iniretur, imperator autem excubitorum satellitio stipatus, col- 
lecto armatorum militum globo Longum murum tutabatur : urbem vero 
populi factiones custodiebant, senatu legationem ad Chaganum decer- 
nendam suadente. porro deus inlurias martyri Alexandro irrogatas 
ulturus morbum pestilentem in barbaros immisit, qui uno solo die - 
febri ex bubone orta septem Chbagani liberos cum innumera populi 
multitudine extinxit: adeo ut triumphalis laetitiae, victoriae paeanum, 
cantuumque vice luctus, lacrimas atque planctus prorsus inconsola- 
biles receperit. senatus itaque legatos ad Chaganum Drizipera a cae- 
sare destinari rogabat « « « « « « « qui officio functus blandis verbis 
barbarum delinivit. barbarus impotenti luctu ex filiorum iactura de- 
tentus, munera accipere detrectavit; tantum legatos affatur hoc pacto: 


432 THEOPIANIS 
πρέσβεις" κρινεῖ 0 ϑεὸς dva μέσον ἐμοῦ xai Mavoixiov αὖ- 
Πτοχράτορος" αὐτὸς γὰρ τὴν εἰρήνην διέλυσεν: ἐγὼ δὲ τοὺς 
αἰχμαλώτους ἀποδίδωμι αὐτῷ κατὰ ψυχὴν νόμισμα ὃν κομιζό- 
μενος nap! αὐτοῦ. ὃ δὲ αυρίκιος οὐκ ἠνέσχετο δοῦναι " 
καὶ πάλιν ὃ Χαγάνος ἡτήσατο ἀνὰ ἡμίσους λαβεῖν κατὰ wv-5 
χήν' καὶ οὐδ᾽ οὕτως ὃ βασιλεὺς δοῦναι κατεδέξατο, ἀλλ᾽ οὐδὲ 
τεσσάρων κερατίων λαβεῖν. xai ϑυμωϑεὶς ὃ Χαγάνος πάντας 
ἀπέκτεινεν, καὶ ἐπὶ τὰ ἴδια ἀνέζευξεν, πεντήκοντα χιλιάδας 
ταῖς σπονδαῖς τοῖς “Ρωμαίοις ἐπιϑείς. καὶ τὸν Ἴστρον nora. 
μὸν μὴ διαβαίνειν ὡμολόγησαν. ἐκ τούτου πολὺ μῖσος κατὰ τὸ 
ἸΜαυρικίου τοῦ βασιλέως ἐκινήϑη" καὶ ἤρξαντο λοιδορίαις 
Ρ.αϑατοῦτον βάλλειν" ὁμοίως καὶ ὃ λαὸς ὃ ἐν τῇ Θρᾷκῃ πρὸς λοι- 
δορίαν τοῦ βασιλέως ἐκινήϑη. ὃ δὲ στρατὸς ἐντολικαριῦους 
ἔπεμψεν πρὸς τὸν βασιλέα κατὰ Κομεντιόλου ὡς προδοσίαν 
ἐν τῷ πολέμῳ ποιήσαντος, ἐν οἷς ἣν καὶ ὃ Φωκᾶς, ὅστις τῷ κι 
βασιλεῖ διαλεγόμενος βρυερῶς τούτῳ ἀντέλεγεν ἐν τῷ σιλεν- 
τίῳ, ὥστε τινὰ τῶν πατρικίων τοῦτον ματζῶσαι, καὶ τὸν 
πώγωνα αὐτοῦ τίλαι. ὃ δὲ βασιλεὺς οὐ κατεδέξατο τὴν κατὰ 
Κομεντιόλου ἔγκλησιν" ἀλλὰ τούτους ἀπράχτους ἀπέλυσεν" 
διὰ τοῦτο xai 7 ἐπιβουλὴ τοῦ βασιλέως ὠρχὴν ἔλαβεν. κατὰ a0 


5. fort. &yà ἥμισυ. 12. χαὶ ὃ À. A, δὲ ὃ λ. vulg. 16. 
βοριαρῶς A. — 17. μουντζῶσαι A. — a0. καὶ add. ex Α. ἐλάμ- 
Bert» A. 


sedet deus aequus iudex inter me et Mauricium imperatorem: ipse vio- 
landae paci ansam dedit. captivos tamen omnes ei reddam accepto in 
singula capita nummo uno. Mauricius eam pecuniae summam depro- 
mere non tulit: quare dimidium nummum pro singulorum capite re- 
dimendo rursum postulat Chaganus: sed neque dimidiatum nummum, 
neque etiam ceratia quatuor, quae tandem pro singulis petierat Cha- 
ganus, Mauricius solvere admisit. eapropter Chaganus cunctos ad 
unum interfecit, et in propriam regionem regressus tributo, quod ex 
antiquis conditionibus Romani pendebant, quinquaginta millia de novo 
addidit. Istrum vero fluvium se non amplius traiecturos utrinque 
Romani et Bulgari convenere. ex istis odium ingens in Mauricium 
conflatum , unde et conviciis iniuriisque eum aperte proscindere, ex- 
ercitus quoque grex universus per Thraciam sparsus ad ludibria diras- 
que in eum .expuendas moveri. exercitus itaque missos ad Mauricium 
contra Comentiolum decrevit, qui se ab ipso in praelio proditos que- 
rerentur. adfuit e missis unus Phocas, qui coram Mauricio orans, 
audiente etiam senatu, insolentibus in eum probris invectus est: ita 
ut inflictis etiam colaphis, barbam illi e patriciis nonnemo vellicave- 
rit. porro imperator obiectas Comentiolo accusationes non admisit: 


CHRONOGRAPHIA. 433 


τοῦτον τὸν χαιρὸν ἐν «Αἰγύπτῳ ἐν τῷ Νείλῳ ποταμῷ Μηνᾶ Β 
τοῦ ἐπάρχου μετὰ λαοῦ πορευομένου ἐν τύπῳ ἐπιλεγομένῳ V. (88 
“1ἤλκτα, ἡλίου ἀνίσχοντος, ζῶα ἀνϑρωπόμορφα. ἐφάνησαν ἐν 
τῷ ποταμῷ, ἀνήρ τὸ καὶ γυνή. καὶ ὃ μὲν ἀνὴρ εὕσεερνγος 

5 καταπληχτικός v6 τὴν ὄψιν, ξανϑὺς τὴν κόμην, μιξοπόλιος, καὶ 
μέχρε τῆς ὀσφύος ἐγύμνου τὴν φύσιν, xai πῶσιν ἐδείκνυτο 
γυμνός’ τὰ δὲ λοιπὰ μέρη τοῦ σώματος τὸ ὕδωρ ἐκάλυπτε". 
τοῦτον ὃ ἔπαρχος ὅρκοις ἔβαλλεν, μὴ καταλῦσαι τὴν ϑεω- 
ρίαν, πρὶν ἅπαντες ἐμφορηϑῶσι τῆς παραδύξου ταύτης ὅράώ- 

100506. ἢ δὲ γυνὴ τούς 15 μαζοὺς εἶχεν καὶ τὴν ὄψιν λείαν, 
καὶ τὴν κόμην βαϑεῖαν, καὶ μέχρις ἐννάτης πως ὃ λαὸς ὀϑαύ.- C 
μαζεν ὁρῶν τὼ ζῶα ταῦτα. τῇ δὲ ἐννάτῃ ὥρᾳ ἔδυσαν ἐν τῷ 
ποταμῷ. ὃ δὲ Μηνᾶς ταῦτα τῷ βασιλεῖ ΠΠαυριχίῳ γε- 
γράφηκεν. u | 

15 ἋἹπροσολύμων ἐπισκόπου "oaxéov, ᾿Αντιοχείας ᾿Αναστα.. A.M. 6og3 
σίου ἔτος α΄. | 

Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὲ αρτίῳ xc, ἐνδικειῶνε δ΄, τῇ ἡμέρᾳ 

τοῦ ἁγίου πάσχα Σοφία αὐγοῦσεα ἢ γυνὴ Ἰουστίνου ἅμα 
Κωνσταντίνῃ γυναικὲ αυρικίον στέμμα κατασκευάσασωι D 


2. ἐπάρχου À, ὑπάρχου vulg. ἐπιλεγομένῳ À, λεγομένῳ 
vulg. 8. μὴ om. Α. 11. ἐνγάτης πως — — — τῇ δὲ om. A. 
19. γυναιχὶ Κωγσταντίᾳ a, Κωγσταγντίνῃ τῇ γυγαιχὶ À f, Χωγστ. 


yv». vulg. 


ac missos infecta penitus re dimisit: ex quo insidiarum in imperato- 
rem deinceps structarum series processit. caeterum ad Nilum Aegy- 
pti fluvium cum Menas praefectus una cum exercitu, ad loeum, qui 
Delta vocatur, iter faceret, sole oriente, visa sunt in flumine animalia 
specie humana, vir et foemina. vir erat bene compositus, pectore 
amplo, terribilis aspectu, fulvo crine, cui tamen inerant cani, et us- 
que ad lumbos nudus naturam exhibebat spectandam, et nulla re te- 
ctus cunctorum oculis manifestus erat; caeteras vero corporis partes 
aqua obtegebat. hunc praefectus adiuravit, ne prius e conspectu dis- 
cederet, quam omnes se raro adeo exsaturassent spectaculo. mulier 
et mammas habebat, et faciem levem, prolixosque crines. ad horam 
itaque nonam universus exercitus animalia cum admiratione specta- 
vit: hora vero nona fluvium subiere. quod demum. Menas imperatori 
scriptis enarravit. 
Hierosolymorum episcopi Isacii, Antiochiae Anastasii annus A. C. 593 

primus. - 
Hoc anno mensis Martii die sexto supra vigesimum, indictione 
uarta, ipso sancti paschatis die, Sophia augusta Iustini coniux, et 
nstantina Mauricii pariter uxor paratam imperatori coronam pretio 


Theophanes. 48 


434 | THEOPHANIS 


ὑπέρτιμον τῷ βασιλεῖ προσήγαγον. ὁ δὲ βασιλεὺς τοῦτο ϑεα- 
σάμενος, ὠπελϑὼν εἰς τὴν ἐκκλησίαν τῷ ϑεῷ τοῦτο προσήγα- 
γεν, xai ἐκρέμασεν αὐτὸ ἐπάνω τῆς ἁγίας τραπέζης διὰ τρι- 
χαλάστουν ἁλυσιδίου διαλίϑου καὶ χρυσοῦ. αἱ δὲ ωὐγοῦσται 
μεγάλως ἐλυπήϑησαν τοῦτο μαϑοῦσαι. καὶ ἐν μάχῃ Κων-5 
σταντίνα αὐγοῦστα πρὸς τὸν βασιλέα τὴν ἑορτὴν ὀποίησεν- 
ὃ dà βασιλεὺς μὴ προσχὼν τὰς ἐγκλήσεις τῶν ἐν Θρᾷχῃ στρα- 
τευμάτων κατὰ Χομεντιόλονυν, ὃ αὐτὸς Κομεντέολος ἀναλαβὼν 
τὸ ὁπλιτικόν, ἔρχεται éni τὸν Ἴστρον, καὶ δνοῦται τῷ Πρί- 
P.239 σκῳ ἐν Σιγγιδόνι" καὶ λύεται 5j πρὸς τοὺς βαρβάρους εἰρη- 10 
yy. ταύτης λυϑείσης ἔρχονται εἰς τὸ Βιμηνάκιον, ἥτις ἐστὲ 
γῆσος μεγάλη τοῦ Ἴστρου. ταῦτα dà ἀκούσας ὃ Χαγάνος, 
συναϑυοίσας τὰς ἑαυτοῦ δυνάμεις, ἐπὶ τὰ Ρωμαϊκὰ χωρεῖ" 
τοὺς δὲ τέσσαρας αὐεοῦ υἱούς, παραδοὺς ἑτέρας δυνάμεις, 
παρέστησε φρουρεῖν τὰς διαβάσεις τοῦ Ἴστρου. οἱ dà Ῥω- 15 
μαῖοι σχεδίας ποιήσαντες, τὸν ποταμὸν διενήξαντο, καὶ ποόλε- 
μὸν μετὰ τοῦ υἱοῦ τοῦ Χαγάνου συνεστήσαντο, Πρίσχου 
στρατηγοῦντος. ὃ γὼρ Κομεντίολος ἀσϑενήσας, εἰς τὸ Βιμη- 
vaxtoy τὴν νῆσον ἐκαϑέζετο. ἐπὶ πολλὰς δὲ ὧρας τοῦ πολέ.-. 
pov χρατήσαντος καὶ τοῦ ἡλίου δύναντος, τριαχοσίων τε Ῥω- 20 


2. ἐν τῇ ἐκχλησίᾳ ἃ. 7. ἐν τῇ Θρ. À. 11. Βιμηνάχιον Α, 
Βημηνάχιον vulg. ιή. τοῖς δὲ τέσσαρσιν αὐτοῦ υἱοῖς Α. 
τϑ. φρουρεῖν] τηρεῖν a. τὰς δυνάμεις T.I. Α a. 10. δὲ 
add. ex A. 


quovis superiorem obtulerunt. imperator opus demiratus , ad eccle- 
siam proficiscitur, et in munus deo offert: ipsique supra sanctam 
mensam ex triplicibus catenulis lapidibus auroque consertis appendit. 
eo nuncio accepto augustae animo omnino consternatae: et inter 
querelas et offensas augusta Constantina cum imperatore diem sole- 
mnem egit. imperatore vero latas a Thracicis copiis adversus Co- 
mentiolum accusationes nullius faciente, ipse Comentiolus, versus 
Ietrum acie educta, ad Singidonem Prisco adiungitur, et cum barba- 
ris pacem initam solvit. ea violata Viminacium, quae est Istri ana- 
gna insula, conveniunt. re accepta, Chaganus copias colligit, et Ro- 
manas provincias invadit: aliis vero turmis filiorum curae commissis, 
Istri luminis quae forent vada tutanda mandavit. Romani vero tu-- 
multuariis lembis compositis traiecerunt amnem, et Prisco duce cum 
Chagani filio manus conserunt; Comentiolus enim infirma valetudine 
iactatus in insula Viminacio substiterat. ad plures autem horas cer- 
tamine protracto , cum sol occideret, e Romanis trecenti occisi, bar- 
barorum ad quater mille desiderati. copiis summo mane castris edu- 


CHRONOGRAPHIA. 435 


μιαίων νγαιρεθϑέντων, χιλεάδες τέσσαρες ἐκ τῶν  Baofagey B 
διώλοντο. ἕωθεν δὲ πάλιν συντώξαντες τὰ στρατεύματα, πά- 
Aw τοῦ πολέμου ἀπήρξαντο, καὶ πάλιν ὀχτὼ χιλιάδας τῶν 
βαρβάρων ἀνεῖλον. ὁμοίως καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ παραταξώμε- 
5 vo. ἐκ τῶν ὑψηλοτέρων οἱ Ῥωμαῖοι πρὸς τοὺς βαρβάρους 
ἐχώρησαν, καὶ τούτους τρέψαντες, καὶ ἐπὲ τὰ ὅϑατα τῆς λέ. 
εἰνης τοὺς βαρβάρους αὐϑήσαντες, πολλοὺς ἐξ αὐτῶν ἀπέπνιξαν" 
év οἷς καὶ οἱ τοῦ Χαγάνου παῖδες ἀπεπνίγησαν" καὶ νίκην 
οἱ Ῥωμαῖοι περιφανὴ ἀνεδήσαντος. ὃ δὲ Xaydvoc συναϑροί.- 
τῶσας ϑυνάμεις πολλὰς κατὰ Ῥωμαίων ἐπήρχετο" πολέμου di 
κροτηϑέντος τρέπουσι» οἱ Ῥωμαῖοι τοὺς βαρβάρους" καὶ na-C 
σῶν οἱ Ῥωμαῖοι ἐπισημοτέραν ταύτην ἀπηνέγκαντο τὴν νίκην. 
ὅ δὲ Πρίσκος τέσσαρας χιλιάδας συντάξας τὸν Τίσσον nora- V. 189 
μὸν περᾶσαι ἐκέλευσεν, καὶ κατασκοπῆσαι τὰ τῶν βαρβάρων 
15 σκηνώματα. αἱ δὲ βάρβαροι μηδὲν τῶν γεγονότων ἐγνωκότες, 
ἑορτὴν ἐπιτελοῦντες συνεποσίαζον. τούτοις οἱ Ρωμαῖοι κρυ- 
πτῶς ἐπιπεσόντες, μέγιστον φόνον ἀπεργάζονται. τριάκοντα 
γὰρ χιλιάδας Γηπαίδων καὶ ἑτέρων βαρβάρων ἀπέκτειναν" 
καὶ πλείστην αἰχμαλωσίαν λαβόντες πρὸς τὸν Πρίσκον $né- 
2o στρεψαν. ὃ δὲ Χαγάνος πάλιν δυνάμεις συναϑροίσας ἐπὲ τὸν 
Ἴσερον παραγίνεται. καὲ συμβαλόντες πόλεμον ἡττῶνται οἱ Ὁ 


2. ἔσωϑεγν b. 3. χιλιάδες vulg. . ἐλάσαντες ἃ'΄ ἀἐἀπέ- 
πγέξαν Δ, ἔπγιξαγ vulg. 8. τοῦ add. ex A. 13. Ζίσσω Δ. 
. 16. τούτοες — — φόγον om. b f. 


ctis et in aciem ex utraque parte compositis, bellum rursus Ínstru- 
ctum, et rursum e barbaris octies mille trucidati. tertio pariter die 
in ordinem distributi ex eminentiore loco Romani barbaros adorti, 
eorum acies fundunt, ac in paludem quandam adactos et in eius ke 
fundum impulsos, plures aquis suffocarunt, inter quos etiam lpsi Cha- 
gani liberi extincti: eo successu victoriam Romani consequuti sunt 
raeclarissimam. — Chaganus maioris exercitus robore comparato, in ᾿ 
omanos facit impressionem, consertoque praelio, iterum barbaros 
fudere Romani: fuitque haec Romanorum victoria cunctis omnibus il- 
lustrior. Priscus porro armatorum millibus quatuor instructis, 'issum 
amnem transire, et hostium tentoria explorare iussit. barbari rei ge- 
stae penitus ignari festivum. epulum celebrabant, et crapulis operam 
dabant. hos Romani ex improviso adorti, ingenti clade affecerunt: 
caesis enim Gepedum et aliorum barbarorum millibus triginta, et in- 
super praeda potiti uberrima, ad Priscum revertere. Chaganus autem 
exercitu restaurato ad Istrum venit: ubi.commissa pugna barbari vi- 
cti sunt, et. in amnis flnentis submersi: cum quibus etiam Sclavini 


436 ^. THEOPHANIS 


βάρβαροι, xai sig τὰ δεῖϑρα τοῦ ποταμοῦ ἀποπνίγονται. συν- 
ἀπόλλυνται δὲ τούτοις καὶ Σκλαβινοὲ πολλοί. ζῶντας δὲ 
ἐχράτησαν βάρους μὲν τρισχιλίους διακοσίους, καὶ βαρβά- 
ρους δισχιλίους. ὃ δὲ Xayavog εἰς Ζυρίκιον βασιλέα πρέ- 
σβεις ἀπέστειλεν ἀναλαβεῖν τοὺς ζωγρηϑέντας πειρώμενος. 05 
δὲ Ἰαυρίκιος μήπω μαϑὼν τὴν περιφανῆ τῶν Ῥωμαίων νέ- 
x5», γράφει τῷ Πρίσκῳ ἀποδοῦναι τῷ Χαγάνῳ τοὺς βαρβά- 
govc μόνον. ὃ δὲ Κομεντίολος μόλις τῆς νύσου διαγενόμενος 
ἐξέρχεται εἰς Νόβας ζητὼν ὁδηγοὺς τοῦ ἐξαγαγεῖν αὐτὸν τὴν 
ὁδὸν Τραϊανοῦ τοῦ βασιλέως. γέρων δέ τις ταύτην ἐπιστά- χο 
μενος, ἔφασχεν δυσχερῆ εἶναι καὶ ἀδιόδευτον, ἀπὸ τε τῶν 
ὑετῶν πολλῶν καὶ χειμῶνος ὄντος, ὑψηλὰ 09g καὶ χιόνας 
Ρ. “38 κεκτημένην. ὃ δὲ Κομεντίολος μὴ πεισϑεὶς τοῖς λόγοις τοῦ 
γέροντος, ἀπέρχεται διὰ τῆς ὅδοῦ ταύτης. ψύχους δὲ ysyo- 
γότος ἐξαισίου καὶ μεγάλου κρύους, διαφϑείρονται πολλοὲ τῶν 5 
“Ῥωμαίων, καὶ τῶν νωτοφόρων ζώων τὰ πλεῖστα. xai μόλες 
εἰς τὴν Φιλιππούπολιν ἀφίκετο. κακεῖσε τῶν Ῥωμαίων πα- 
ραχειμασάντων, ὃ Κομεντίολος εἰς Βυζάντιον ἔρχεται. 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ἀνήρ τις τὸ μοναχικὸν σχῆμα περιβε- 
βλημένος xai ἐν ἀσκήσει διαλάμπων, σπαϑίον γυμνώσας, ἀπὸ 20 


2. τούτοις xal À, xal τούτοις vulg. δ5. βουλόμενος a. 7. τῷ 


Χαγάνῳ om. a. 8. xai μόνον ἃ, μόνους f. μόλες add. 
ex ἃ. 9. Nófac Α a, voyuag vulg. 10. ταύτην add. ex A. 
11. δυσχερῆ &iyas À a, ϑυσχερῆ ταύτην εἶναι vulg. 12. δετῶν 
À, ἑτὼών vulg. 16. γοτοφόρων vulg. | 


multi periere. vivi in potestatem Romanorum venerunt Ávarum tria 
millia ducenti, barbari bis mille. Chaganus vero legatos ad Mauri- 
cium misit ad captivos redimendos: — Mauricius nondum accepto tam 
praeclarae victoriae nuncio, Prisco scribit ut solos barbaros redderet. 
caeterum Comentiolus cum vix a languore se recepisset, in deserta 
Nomadum loca profectus est, ductores quaerens, qui sibi viam a 
Traiano olim tritam indicarent. senior autem quidam illius gnarus 
difücilem admodum et asperam, ceu quae a multis imbribus et inu- 
sitato perpetuae hiemis rigore horresceret undique, et praeruptis sa- 
xis niviumque globis quaqua versus obsideretur, praedicabat. Comen- 
tiolus spreto senis monito, viam illam capessit. cum autem immen. 
sum plane frigus asperumque gelu ingrueret, multi ex Romanis mili- 
tibus, iumentorum vero maxima pars periit: vixque Philippopolim 
deventum est: ubi cum bibernarent milites Romani, Comentiolus By- 
zantium se contulit. 

Eodem anno vir quidam monachorum habitu indutus, et conti- 
muis religiosae vitae exercitationibus insignis, a foro ad Chalcen us- 


CHRONOGRAPHIA. 433 


τοῦ φύρου μέχρε τῆς Χαλκῆς ξιφήρης διαδραμών, τὸν avro- 
πράτορα τοῖς πᾶσιν ἐν φόνῳ μαχαίρας τεϑνήξεσθϑαι προηγό-- 
φρευσεν. ὅμοίως καὶ ἫἩ ρωδιανὸς αυρικίῳ εἰς τὸ φανερὸν B 
προαγνήγγειλεν τὰ τούτῳ συμβησόμενα. τοῦ δὲ βασιλέως vvxsi 

5. ἀνυποδύτου λιτανεύοντος μετὼ πάσης τῆς πόλεως, παρερχο- 
ῥεένον ἐν τοῖς Καρπιανοῖς, στασιάζουσιν ἐκ τοῦ πλήϑους τι- 
γές, xat λίϑους κατὰ τοῦ βασιλέως ἔβαλλον" ὥστε μόλις τὸν 
βασιλέα σὺν Θεοδοσίῳ τῷ υἱῷ αὐτοῦ διασωθῆναι, καὶ τὴν 
εὐχὴν πληρῶσαι ἐν Βλαχέρναις. οἱ δὲ δῆμοι εὑρόντες ἂν-- 

10 ὅρα προσομοιοῦντα IMavgixio, καὶ βαλόντες αὐτῷ σαγίον uai! 
ρον καὶ ἀπὸ σχόρδων πλέξαντες στέφανον, καὶ εἰς ὄνον τοῦ- 
τὸν χαϑίσαντες, διέπαιζον λέγοντες" εὕρηκεν τὴν δαμαλίϑα 
ὁπαλήν, καὶ ὡς τὸ καινὸν dàsxrópu» ταὐτῇ πεπήδηκεν, καὶ 
δποίησεν παιδία ὡς τὰ Evioxovxovda- καὶ οὐδεὶς τολμᾷ λα- 

τὸ λῆσαι, ἀλλ᾽ ὅλους dgíucotv* ἅγιέ μου, ἅγιε, φοβερὰ καὶ δυ- 
γατέ, δὸς αὐτῷ κατὰ κρανίου, ἵνα μὴ ὑπεραίρηται" καγώ 
σοι τὸν βοῦν τὸν μέγαν προσαγαγω εἰς εὐχήν. πολλοὺς dà 
τούτων πιᾶάσας 6 βασιλεὺς ἐτιμωρήσατο. 

Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὲ Νοεμβρίῳ ἰνδικτιῶνι δ᾽ 0 βασιλεὺς Α.Μ. Θορή 
20 αυρίκιος Θεοδόσιον τὸν αὐτοῦ υἱὸν συγῆψεν πρὸς γάμον τῇ » 190 


to. βαλόντες À, βάλλοντες vulg. 11. xa) εἷς By. τ. χαϑίσαγντες 
A, εἰς ὄν. τοῦτον χαϑίζοντες vulg. 13. ἀλεχτόρεον Α f. "ή. 
ὡς ta] ὀστὰ vulg. 15. xe) δυνατὰ om. f. 16. αὐτῷ A, 
αὐτὸν vulg. 


que nudatum gladium manu intentans morte gladio inferenda impe- 

ratorem ex hominibus excessurum cunctis praenunciavit: similiter 

Herodianus Mauricio palam, quae ipsi eventura essent, praedixit. cae- 

terum imperatore nudis aliquando pedibus cum universo populo per 

civitatem cum precibus noctu procedente, ad Carpiana forte transi- 

tum babente, e plebe quidam exciti tumultuari et in eum lapides 

mittere, ita ut vix ipse cum Theodosio filio incolumis evaderet, et 
recem erpleret in Blachernis. at forte plebs hominem quendam 
auricio similem inveniens, hunc nigri eoloris sagulo indutum et co- 

rona ex alliis intexta redimitum in asinum imposuit, sedentique ioco- 

sis illudebat vocibus. teneram iuvenculam invenit, et velut exoriens 

Gallulus in eam insiliit: ac procreavit filios instar ligneorum crepi- 

taculorum. nullus tamen audet conqueri: quin imo cunctorum obtu- 

rat ora. sancte mi, o sancte, tremende οἵ potens: ictum in eius 

cranbum impinge, ne amplius efferatur: et ego voti reus bove tibi 

maximo litabo. imperator vero in plures ex seditíosis comprehensos 

suppliciis animadvertit. 

Hoc anno mense Novembri indictione 5 Mauricius imperator A. C. 594 


438 THEOPHANIS 


ϑυγατρὲ Γερμωνοῦ πατρικίου στεφανώσωντος αὐτοὺς Κυρια- 
κοῦ πατριάρχου Κωνσταωντινουπόλεως. τῷ δὲ ἰανουαρίῳ μηνὲ 
αὐ “Δομετιωνὸς ἐπέσκοπος Πελιτινῆς, συγγενὴς. τοῦ βασιλέως 
τέϑνηκεν, καὶ ἐτάφη ἐν τοῖς ἁγίοις ἀποστύλοις ὑπὸ Κυρεακοῦ 
τοῦ πατριάρχου, καὶ πάσης τῆς συγκλήτου τιμηϑεὶς ἐπιτάφια. 5 
ὃ δὲ βασιλεὺς Πέτρον τὸν ἔδιον ἀδελφὸν στρατηγὸν πάλιν 
τῆς Θρῴκης χειροτονήσας ἀπέστειλεν. | ἠκηχύει γὰρ περὲ τοὺς 
καταράκτας ἀθροισϑῆναι τὰ τῶν βαρβάρων πλήϑη τὸν ᾿ψὴχ 
Ρ. ,νδβοστρατηγὸν ἔχοντα. ὃ δὲ Πέτρος ἀπέστειλεν πρὸς τὸν ᾿ψὴχ 
πρεσβευτὴν περὲ εἰρήνης. ὃ δὲ ᾿Αψὴχ τοὺς καταράκτας éx 10 
τῶν Ῥωμαίων ἐπεχείρει λαβεῖν’ καὶ Ó Χαγᾶνος ἐπὲ τὴν 
ΜΚωνσταντίαν ἐχώρησεν. οἱ δὲ “Ῥωμαῖοι ἐπὲ τὴν Θρᾷάχην éna- 
γέζευξαν, καὶ εἰς ᾿δριανούπολιν ἀφίκοντο. ὃ δὲ βασιλεὺς 
μαϑὼν ὅτι ὃ Χαγάνος κατὰ τοῦ Βυζαντίου ἐπέρχεται, γράφει 
τῷ Πέτρῳ εἰς τὸν Ἴστρον ὑποστρέψαι. καὶ ὠποστέλλει Βώ- 15 
ψοσον τὸν σχρίβωνα μετὰ ναυτιλίας τοῦ διαπερᾶναε τὸν λαῦν. 
ἀποστείλας δὲ Πέτρος Γουνδόην τὸν ὑποστράτηγον πέραν τοῦ 
"[orgov, πολλῆς αἰχμαλωσίας ἐκράτησαν: ταῦτα μαϑὼν ὃ 
B Χαγάνος 10» ᾿ψὴχ μετὰ πλήϑους ἀπέστειλεν, ὅπως τὸ τῶν 
ναυτῶν διολέσῃ éJ»og, ὡς σύμμαχον τῶν “Ῥωμαίων. τούτου 20 


1. Ῥωμανοῦ a. 8. »xereapo&xtac A. 10. περὲ add. ex A. 
11. ἐπὶ τὴν Κωνστανείολον ἃ, fort. ἐπὶ τὴν Κωνσταγτιγούπολεν. 
15. Βόγωσον Α. 19. τῶν αὐτῶν ἴ, ταυτῶν e. 


filium filiae Germani patricii matrimonio iunxit, Cyriaco patriarcha 
Cpoleos nuptiales coronas imponente. lanuario vero mense Domitianus 
Melitines episcopus imperatoris consanguineus diem extremum obiit, 
et a Cyriaco patriarcha ad sanclorum apostolorum sepultus est, se- 
natu universo funebribus honoribus memoriam eius prosequente. porro 
imperator Petrum fratrem suum Thraciae ducem iterum renunciatum 
illuc transmisit. audierat euim barbarorum multitudinem Apsech 
duce ad cataractas congregari. Petrus autem misso ad Apsech legato 
de pace tractavit. — Apsech ex adverso cataractarum locum Romanis 
eripere studebat, Chagano contra Cpolim expeditionem suscipiente. 
itaque Romani in Thraciam reversi Adrianopolim venerunt. verum 
ubi Chaganum Byzantium accedere cognovit imperator, Petro ut ad 
Istrum redeat, scribit. — scribonem etiam Bonosum cum navigiis mili- 
tem trans flumen devehendo mittit. Petrus misso Gundue legato ex- 
ercitus trans Istrum. praedam captivosque innumeros eius virtute coe- 
pit. quod cum Chaganus rescivit, Apsech cum copiis misit ad nau- 
tarum turbam illic conficiendam, utpote qui Romanis auxiliati fuis- 
sent. quo demum facto, portio. quae barbaris contigerat, ad Roma- 


CHRONOGRAPHIA. 439 
dà γενομένου τῶν βαρβάρων ἀπόμοιρα προσερρύη τοῖς “Ῥω- 


μαίοις. 6 δὲ Mavoíxiog ἐν ἑαυτῷ γενόμενος, καὶ εἰδὼς ὅτι 
οὐδὲν τὸν ϑεὸν λανϑάγει, ἀλλὰ πᾶσιν ἀποδίδωσιν κατὰ τὰ ἔργα 
αὐτῶν, xai ἐπιλογισάμενος τὸ σφάλμα ὃ ἐποίησεν εἰς τὴν 
5 αἰχμαλωσίαν, μὴ ἐξαγοράσας αὐτήν, συμφέρον ἔκρινεν ἐν τῷ 
βίῳ τούτῳ ἀπολαβεῖν τὰς ἁμαρτίας, καὶ μὴ ἐν τῷ μέλλοντι" 
καὶ ποιήσας δεήσεις ἐγγράφους, ἀπέλυσεν εἰς πάντας τοὺς 
πατριαρχιχοὺς ϑρόνους xai πάσας τὰς ἐκκλησίας τὰς ὑπ᾽ αὐ- 
τόν, καὶ εἰς τὰ μοναστήρια τὼ ἐν τῇ ἐρήμῳ, καὶ ἐν τοῖς Te- C 
τοθοσολύμοις, καὶ εἰς τὰς λαύρας χρήματα καὶ χηροὺς xai ϑυ- 
μιάματα " ncc εὔξωνται ὑπὲρ αὐτρῦ, ἵνα ἐνταῦϑα ἀπολα.. 
βη, καὶ μὴ ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι. ἐσκανδαλίζετο δὲ καὶ εἰς 
Φιλιππικὸν τὸν γαμβρὸν αὐτοῦ, ὡς εἷς τὸ ὦ γράμμα ὄνομα- 
ζόμενον. ὃ δὲ Φιλιππικὸς διαφόρως ἐπώμνυτο τῷ βασιλεῖ, 
τος xaJapóc ἔστιν εἰς τὴν δουλείαν αὐτοῦ, καὶ οὐχ ἔχεε παρ᾽ 
αὐτῷ λύγον 7 δόλον. τοῦ dà αυρικίου τὸν ϑεὸν ἱκετεύον- 
τος τοῦ ἐλεηθῆναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ, ἐν μιᾷ κοιμωμένου αὖ- 
τοῦ εἶδεν ὀπτασίαν, εἰς τὴν χαλκὴν πύλην τοῦ παλατίον ἐν τῇ Ὁ 


1. προσεῤῥύη τοῖς "P. A, προσεῤῥύητο Ῥ. vulg. 4. ἐπιλογεσά.- 
μένος À , ἐπιλογησάμεγος vulg. 5. συμφέρον À, συμφέρειν 
vulg. 6. τὴν ἁμαρτίαν A. .. τοὺς add. ex Α f. 8. 
ἐχχλησίέαςἾ πολιτείας À. ὑπ' αὐτὸν A a e, ὑπ᾽ αὐτῶν vulg. 


11. περὸ αὐτοῦ a. — 12. καὶ ante εἰς add. ex Α. εἰς τὸ φρέ- 
γμα f. — 16. λόγον om. ἃ f. 17. ἐν μιᾷ} fort. ἐν γυχεὶ. 


nos recidit. caeterum Mauricius ad se reversus, certus deum nihil 
latere, verum pro meritis cuique suis vices rependere, et attentius 
secum reputans, quam, non redemptis captivis , admisisset offensam ; 
utilius sibi duxit, in hac potius vita, quam in futuro saeeulo, flagi- 
tiorum poenas s] exsolveret. compositas itaque preces ac vota litte- 
ris consignata ad singulos patriarchales thronos et ecclesias eisdem 
subiectas, ad monasteria ἴω desertis et Hierosolymis posita, misit ; 
quibus etiamnum pecuniarum, cereorum et thuris munera adiunxit: 
quo suis illi orationibus obtineant, ut in hac terrestri potius, quain 
in futuri saeculi mora operum suorum compensationem accipiat. invi- 
sus sane erat ei Philippicus ex sorore gener ob Phi litteram a qua 
nomen ducebat exordium.  Philippicus autem non una iuramenti ra- 
tione usus, sed tum diris invocatis, tum etíam deo in testem implo- 
rato, se in eius obsequio purum gerere consilium, et tam ab animi 
lenitate, quam dolis alienam semper mentem servasse coram impera- 
tore affirmabat. Mauricius porro continuis precibus deum interpel- 
lans ut erga animan clementem eum experiatur, quadam nocte somno 
sopitus per visum imaginatus est, se astare coram imagine servatoris, 


240 THEOPHANIS 
εἰκόνι τοῦ σωτῆρος ἑαυτὸν παρεστῶτα, xai λαὸν παρεστῶτα 
αὐτῷ: καὶ φωνὴ γέγονε ἐκ τοῦ χαρακτῆρος τοῦ μεγάλον 
ϑεοῦ καὶ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ λέγουσα " δότε IMav- 
Qíxiov. καὶ χρατήσαντες αὐτὸν οἱ δίκης ὑπηρέται παρέστησαν 
τῷ πορφυρῷ ὀμφαλίῳ τῷ ἐκεῖσε. καὶ ἔφη πρὸς αὐτὸν ἡ ϑεία 5 
φωνή" ποῦ ϑέλεις ἀποδόσω σοι; ὧδε, ἢ ἐν τῷ μέλλοντε 
αἰῶνι; ὃ δὲ ἀκούσας, ἔφη" φιλάνϑρωπε δέσποτα, δικαεοκρέ- 
τα, ὧδε μᾶλλον, ἢ ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι. καὶ ἐκέλευσεν ἢ 
ϑεία φωνὴ ἐκδοϑῆναι Ἰαυρίκιον καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ 
τὰ τέχνα, καὶ πᾶσαν τὴν συγγένειαν αὐτοῦ Φωκᾷ τῷ στρα- 10 
P.ajo τιώτῃ. διυπγνισϑεὶς οὖν Ἰαυρίκιος xaé καλέσας τὸν παρακοι- 
μώμενον αὐτοῦ, ἀπέστειλε πρὸς Φιλιππικὸν τὸν γαμβρὸν av- 
V.191100 ἐν σπουδῇ ἀγαγεῖν αὐτὸν πρὸς τὸν βασιλέα. ἀπελϑὼν 
δὲ ὃ παρακοιμώμενος ἐχάλεσεν avrov. ὃ δὲ ἐγερϑεὲὶς καὶ 
προσκαλεσάμενος τὴν ἑαυτοῦ γυναῖχα ἠσπάσατο αὐτήν, λέ- 15 
yo»* σώζου, γύναι, οὐκ ἔτε μὲ ϑεωρεῖς. 7) δὲ ἀνέχραξεν 
μετὰ κλαυϑμοῦ φωνῇ μεγάλῃ πρὸς τὸν παρακοιμώμενον λέ- 
,,govga* δρκῶ σε κατὰ τοῦ ϑεοῦ, τι ἐστε τὸ πρᾶγμα, di ὃ ζη-᾿ 
τεῖ αὐτὸν τῇ ὥρᾳ ταύτῃ; ὃ δὲ ἐπωμόσατο ἀγνοεῖν, xoi ὅτι 
αἰφνίδιον ἔξ ὕπνου ἀναστὰς ὅ βασιλεὺς ἀπέστειλέ με. ὃ dàao 
Β Φιλιππιχὸς ἥτήσατο μεταλαβεῖν, καὶ οὕτως dnztt πρὸς τὸν 


4. ϑίχην À ἃ e. 8. ἢ μὴ ἐν A. "1. οὖν Α, δὲ ὃ vulg. 
16. γύγαι om. Α f. 


quae ad portam aeream, et turbam maximam círca se collectam ; vo- 
cem vero ex magni dei et servatoris nostri lesu Christi effigie pro- 
deuntem audiri: producite Mauricium: mox vero comprehensum a 
iudicii ministris ad porphyreticum umbilicum ibidem positum stetisse. 
tum ad eum divina vox: ubi vis, inquit, tibi pro operibus retribui? 
num hic, vel in futuro saeculo? his auditis, responde: humanissime 
domine, iudex aequissime, hic certe potius, quam in futuro saeculo. 
illa itaque divina vox Mauricium, et eius uxorem, liberos, et omnem 
eius prosapiam Phocae militi tradi iussit. excitus a somno Mauricius 
vocatum ad se accubitorem Philippicum generum quantocius accer- 
sendum imperat. profectus accubitor virum vocat. ille somno ex- . 
cusso, coniugem etiam excitat, et salutem osculo precatus: vale, in- 
quit, coniux, nunc ultimo me vides. illa magni eiulatus voce ad ac- 
cubitorem exclamans: obtestor te, ait, per deum, quidnam rei est, 
quod virum hac hora quaerit imperator?  aflirmat ille iusiurandis se 
sescium: tantum de repente a somno liber imperator exsurrexit, et 
me huc misit. Philippicus eucharistiae recipiendae facultate petita, ea 
instructus ad imperatorem pergit. uxor autem eius Gordia querula, 


CIHRONOGRAPHIA. — ἧάδι 


βασιλέα. ἡ δὲ γυνὴ αὐτοῦ Γορδία ἔχειτο χαμαὶ ὀδυρομένη 
καὶ κλαίουσα, καὶ τὸν ϑεὸν ἱκετεύουσα. εἰσελϑὼν δὲ ὃ QU 
λιππικὸς "ἐν τῷ βασιλικῷ κοιτῶνι, ἔρριψεν ξαυτὸν εἰς τοὺς 
πόδας τοῦ βασιλέως. ὃ δὲ βασιλεὺς λέγεε αὐτῷ " συγχώρησόν 
5uoL διὰ τὸν ϑεόν, ὅτι ἥμαρτόν σοι. Sog γὰρ τοῦ νῦν ἐσκανδα- 
λιζόμην εἰς σέ. xai κελεύσας ἐξελθεῖν τὸν παραχοιμώμενον 
ἀναστὰς ἔπεσεν εἰς τοὺς πόδας τοῦ Φιλιππικοῦ, λέγων" συγ- 
χώρησόν μοι" ἀσφαλῶς γὰρ οἶδα ὅτι οὐδὲν ἥμαρτες εἰς ἐμέ. 
ἀλλ᾽ εἰπέ μοι, viva γεινώσχεις dy τοῖς ἡμετέροις τάγμασι Φωκῶᾶν 
10 στρατιώτην᾽; ὃ δὲ Φιλιππικὸς ἀναλογισάμενος, λέγει αὐτῷ" ἕνα 
γινώσκω, ὃς τις πρὸ καιροῦ ὀλίγου πεμφϑεὶς ἐντολικάριος ἔχα 
τοῦ στρατοῦ ἀντέλεγεν τῷ κράτει σου, ὃ δὲ βασιλεὺς ἔφη" 
ποίας ἐντεύυξεώς ἐστιν; ὃ δὲ Φιλιππικὸς εἶπεν" γεώτερος, 
ϑρασὺς καὶ δειλός. τότε λέγει ἸΠαυρίκιος" ἐὰν δειλός, καὶ φο- 
15 νεύς. καὶ ἐξηγεῖτο τῷ Φιλιππικῷ τὴν τοῦ ὀνείρου ἀποκάλυψιν. 
τῇ dà γνυχτὶ ἐχείγῃ ἐφάνη ἀστὴρ ἐν τῷ οὐρανῷ, ὃ λεγόμενος 
κομήτης. τῇ δὲ ἐπιούσῃ ἡμέρᾳ, ἔφϑασεν xai ὃ. ἀποσταλεὶς 
ΙΠ]αγιστριανὸς πρὸς τοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ ἁγίους πατέρας, φέρων 
παρ᾽ αὐτῶν ἀπόκρισιν τοιαύτην" ὅτι ὃ ϑεὸς δεξάμενος τὴν μετά- 
λογοιάν σου, σώζει τὴν ψυχὴν σον, καὶ μετὰ ἁγίων κατατάττει 06 


2. ἐλθὼν A. 7. τοῦ add. ex A. 10. ἀγαλογισάμενος Α 
a f, ἅμα λογισ. vulg. — 16. δὲ add. ex A. 19. τοιαύτην À, 
αὕτην vulg. 20. xaà add. ex A. 


plorans, et divini numinis opem suis precibus advocans in humum 
proiecta iacebat. Philippicus imperatoris cubiculum ingressus, ad eius 
pedes provolvitur. ad quem imperator: per deum immortalem, in- 
quit, ignosce quod in te peccavi. ad hanc siquidem horam te suspe- 
ctum et invisum habui. et accubitore secedere iusso, exurgens e le-. 
cto ad Philippici pedes procidens, ignosce mihi, subiunxit: te nam- 
que nihil in me peccasse, certus sum. verum, si quempiam inter le- 
giones nostras Phocam nomine noveris, edissere. tum Philippicus 
secum aliquamdiu cogitans, unum, inquit, eiusmodi nominis novi; qui 
nuper missi munere apud te ab exercitu fungens imperio tuo verbis 
audacioribus sese opponebat. rogat imperator: cuius indolis est, ac 
naturae? subinfert Philippicus: lunior est adhuc, temerarius, et ti- 
midus. ait Mauricius: si timidus caedium amans est, et sanguinis: 
suique insomnii enarrationem ad Philippicum: instituit, ea nocte 
astrum, cui nomen cometes, in caelo visum est: sequenti porro luce 
Magistrianus ad sanctos eremi patres delegatus, responsum istiusmodi 
ab eis ferens, rediit. poenitentiam tuam deus approbat, et anima 
tua damnationis poena servata, cum omni familia tua in sanctorum 


442 THEOPHANIS 


πανοικεῖ. τῆς δὲ βασιλείας μετὰ ἀτιμίας καὶ μετὰ κινδύνου ἐκπί- 
πτεῖις. ταῦτα dxovcag ωιαυρίκιος ἐδόξασεν μεγάλως τὸν ϑεῦν. 
τῆς τοίνυν μετοπωρινῆς ὧρας καταλαβούσης, xai ἸΠαυρικίου 
βασιλέως τῷ Πέτρῳ ἐν τῇ τῶν Σκλαβινῶν χώρᾳ προστάξαν- 
τὸς τὸν λαὸν παραχειμάσαι ἀντέστησαν οἱ “Ῥωμαῖοι μὴ κατα- 5 
δεχόμενοι τοῦτο ποιεῖν, διά τε τὴν τῶν ἵππων ταπείνωσιν, 
καὶ διὰ τὸ πολλὴν πραῖδαν ἐπιφέρεσθαι, καὶ διὰ τὸ πληϑη 
βαρβάρων παρακεχῦσϑαι τῇ χώρᾳ, xai στάσιν ἐμελέτησαν. 
ó δὲ στρατηγὸς ἀγαναχτῶν κατὰ τοῦ λαοῦ εἰς πόνους αὐτοὺς 
ἐνέβαλλεν. ἐπιπίπτουσι τοίνυν ὑετοὶ λαῦροι τῷ στρατῷ, xoi 10 
ψῦχος πολύ. ὃ δὲ Πέτρος ἀπὸ εἴχοσε μιλίων τῆς στράτας 
P.241s2» διατριβὴν ἐποιεῖτο, Ἰαυρίκιος δὲ τῷ Πέτρῳ ἐνώχλει 
διὰ γραμμάτων διαπερᾶσαε τὸν Ἴστρον" καὶ τὰς χειμερενὰς 
ἀποτροφὰς τοῦ λαοῦ ἐκ τῆς τῶν Σχλαβινῶν χώρας dovoa- 
σϑαι, ὅπως μὴ δημοσίας σιτήσεις ἀναγκασϑῇ τοῖς “Ρωμαίοις ιᾶ - 
παρασχέσϑαι. ὃ δὲ στρατηγὸς μεταστειλάμενος τὸν Γουνδόην 
ὄφη" λίαν μοι βαρύτατα τοῦ βασιλέως προστάγματα ἐπὲ 
ἀλλοτρέας γῆς Ῥωμαίους χειμάσαι προστάσσοντος, xaà τὸ πα- 
ραωκοῦσαε χαλεπὸν" καὶ τὸ ὑπαχοῦσαι, δεινότερον. οὐδὲν 


3. καταλαβούσης A, καταλαμβαγούσης vulg. 4. προστάξαντος 
τὸν λαὸν παραχειμάσαε À, παραχειμάσαε χελεύσαγτος vulg. 
ἀντέστησαν A, ἀνέστησαν vulg. 6. τὴν add. ex A. 12. 
ἐνώχλει Δ, ἐπώχλεε vulg. 17. ἔφη add. ex A. 18. προσ- 
τάσσοντος om. À. xai τὸ παραχοῦσαι χαλ. À a, καὶ τὸ éna- 
κοῦσαι δεῖν χαλ. vulg. — 19. xai τὸ ὑπαχοῦσαε À a, καὶ τὸ πα- 
φραχοῦσαι vulg. 


album te ascribit: imperii vero dignitate cum dedecore et vitae pe- 
riculo excides. his auditis Mauricius totis viribus laudes deo retulit. 
autumno igitur appetente, et Mauricio imferatore Petrum cum exer- 
citu in Sclavinorum agris hibernare iubente, milites imperata facere 
detrectantes tumultuantur, et equos iam defatigatos, multamque prae- 
dam se avehere, sparsasque per regionem adversariorum copias passim 
occurrere causati, in rebellionem versi sunt. quare dux exercitus in 
rebellantes invectus duris eos laboribus subigere moliebatur: tunc 
admodum copiosi imbres, frigusque ingens castris incubuit. porro 
Petrus ad passuum viginti millia a via remotior moram agebat. Mau- 
ricius interea per litteras etiam moleste iussitabat exercitum trans 
Istrum duci, et ex Sclavinorum agris annonam in hiemem ei submi- 
nistrari, ne ipse ex publico commeatum praebere cogeretur. dux 
autem Gundui ad se vocato, quam dura, inquit, imperatoris iussa, in 
alieno hostilique solo exercitum hiemare praecipientis! parendi sane 
necessitas gravis: detrectandi difficultas maior. nil equidem boni 


{ 


' CHRONOGRAPHIA. 443 


καλὸν τίκεει φιλαργυρία, μήτηρ dà πάντων τῶν κακῶν xudó- 
στηχεν. ταύτην γοσῶν ὃ αὐτοχράετωρ τῶν μεγίστων καχῶν 
αἶτος τοῖς “Ρωμαίοις γίνεται. μεταστειλάμενος δὲ τοὺς τὰν Β 
ξιάρχας τοῦ λαοῦ, τὸν τοῦ βασιλέως σκοπὸν αὐτοῖς παρεδή- 
ὅ λωσεν. οἱ δὲ ἔφησαν" τὸν λαὸν τοῦτο μὴ καταδέξασθαι. ὃ dà V.1ga 
λαὸς τοῦτο ἀκούσας ἐστασέασεν: xai οἱ ἐπίσημοι ἄρχοντες φυ- 
γόντες ἐξ αὐτῶν πρὸς τὸν στρατηγὸν παρεγένοντο. τὰ δὲ πλήϑη 
συναϑροισϑόέντα προβάλλονται ὄἔξαρχον (Φωχᾶν τὸν xévrapxov, 
καὶ ἐπὲ ἀσπίδος τοῦτον ὑψώσαντες εὐφήμησαν ἔξαρχον. xoi 
οταῦτα ὃ Πέτρος ἀκηκοὼς εἰς φυγὴν ἐτράπη, καὶ τῷ βασιλεῖ 
πάντα κατάδηλα ἐποίησεν. ὃ δὲ βασιλεὺς τὰ δυσχερὴ ταῦτα 
ἀκούσας, κρύπτειν αὐτὰ τῷ πλήϑει ἐπειρᾶτο. δευτέρᾳ δὲ 
ἡμέρᾳ καὶ ἱππικὸν ἐπετέλεσεν, τὰ τῆς συμφορᾶς ἀποχρύπτων.( 
0 δὲ δῆμος τῶν Πρασίγων ἔκραξεν, λέγων" Κωνσταντῖνος 
5 καὲ “ομεντίολος, δέσποτα “Ρωμαίων τρισαύγουστε, τῷ οἰκείῳ. 
σοῦ δήμῳ παρενοχλοῦσιν, ἵνα ὃ κρούκης διοικήσῃ, εἰς ἃς 
éxousv ἁμαρτίας. ὃ ϑεὸς Ó τὰ πάντα δημιουργήσας ὑπκοτώ- 
ξει πάντα ἐχϑρὸν καὶ πολέμιον ἐμφύλεόν v6 καὶ ἀλλόφυλον, 
καὶ χωρὶς αἱμάτων. ὃ δὲ βασιλεὺς τοῖς δήμοις ἐδήλωσεν" 
ομηδὲν ὑμᾶς ταράξῃ ἀλόγων στρατιωτῶν ἀχοσμία καὶ ἀταξία. 


5. οὗ δὲ Α, αὐτοὶ dà vulg. τοῦτο À, τοῦτον νυ]. 9. domí- 
δὸς ἃ, ἀσπίδα vulg. 11. πάντα À, ταῦτα vulg. 13. ἐπε- 
τέλεσεν À, dates. vulg. 15. Δομεντζίολος À. 


atque honesti avaritia peperit; quin immo incommodorum omnium 
mater apud omnes aestimatur. huius contagio imperator infectus in- 
gentium malorum auctor Romanae rei publicae habebitur. «convocatis 
subinde agminum praefectis, imperatoris voluntatem ipsis patefacit : 
qui, milites illam minime executuros, dixere. illa quoque publice 
enunciata, confestim exercitus omnis in rebellionem motus. periculo 
subducunt se primores, et ad ducem palantes se conferant. quam- 
obrem agmina in unum collecta Phocam centurionem exarchum crea- 
vere: tumque clipeo sublatum exarchum faustis acclamationibus pro- 
sequuti sunt. ea re intellecta, Petrus fuga lapsus certiorem de omni. 
bus fecit imperatorem. Mauricius nuncium adeo gravem atque mole- 
stum accipiens, urbicariis tarmis caelare satagebat. die vero secunda 
insequente, quo magis infortunium occultaret, certamen equestre ce- 
lebravit. tum vero Prasinorum factio in has voces erupit: Constan- 
tinus et Domentiolus, Romanorum domine, ter auguste, sollicitant 
populum, ut, peccatis nostris exigentibus, furcifer rei communis ad- 
ministrator instituatur: deus rerum omnium opifex adversarios et ho- 
stes universos intcstinos aeque ac exteros citra sanguinis effusionem 


444 THEOPHANIS 


- οὗ dà Βένετοι εἶπον: ὃ ϑεὸς ὃ κελεύσας σε βασιλεύειν Üne- 
τάξει σοε πάντα τὸν πολεμοῦντα τὴν βασιλείαν σον. δὲ δὲ 
“Ρωμαῖος ἐστιν ὃ ἀγνωμονῶν o6 εἰς δουλείαν aot τοῦτον ὗπο-. 

Ὠ τάξει χωρὲς αἱμάτων. τούτους δὲ ὃ βασιλεὺς καϑοπλίσας καὶ 
λύγοις ἠπίοις κατευνάσας, σὺν τοῖς δημάρχοις φυλάττειν τὰ 5 
τείχη τῆς πόλεως προσέταξεν. 'τοῦ δὲ υἱοῦ τοῦ βασιλέως 
ἅμα Γερμανοῦ τοῦ πενθεροῦ αὐτοῦ εἰς Καλικράτειαν κυνη- 
χετοῦντος, ἀποστέλλουσι γράμματα οἱ “Ῥωμαῖοι πρὸς Θεοδό- 
σιον ἀξιοῦντες ὑπ’ αὐτοῦ βασιλεύεσθαι, εἰ δὲ μή, κἂν Γερμα. 
νὸν προσαγορεῦσαι βασιλέα" μηδὲ γὰρ ἔτε ἀνέχεσϑαι ὑπὸ τὸ 
Ἰανρικίου βασιλεύεσϑαι. ταῦτα ὃ ἸΠαυρίκιος μαϑών, μετα- 
στέλλεταε τὸν υἱὸν πρὸς ξαυτόν. Κομεντίολον δὲ τὰ τείχη 
φρουρεῖν προσέταττε. τὸν δὲ Γερμανὸν σὺν τῷ υἱῷ Θεοδο- 
cáp κατητιᾶτο τῶν συμφορῶν αἴτιον γεγονέναι. τοῦ δὲ Γερ- 
μανοῦ ἀπολογουμένου, Μαυρίκιος ἔφη: d Γερμανέ, δύο εἰσὲ 15 

P.ajatéxugQia τῆς ὑπονοίας μου" τὰ τὸ ἐκ τοῦ λαοῦ πρός σε 
γράμματα, καὶ τοῦ φείδεσθαι. τὸν λαὸν τῆς ἀγελαίας innov 
τῆς νεμομένης co» εἰς τὰ προάστεια. πάντα γὰρ διήρπασαν, 
καὶ τῶν σῶν ἐφείσαντο. φείδου, Γερμιανέ, τοῦ μηκύνειν τὸν 


2. τὸν πολεμοῦντα À, τῶν πολεμούντων vulg. τῇ βασιλείᾳ A. 
7. αὐτοῦ add. ex Α. 9. & dà μὴ ὑπὸ Mevgixiov βασιλεύε- 
σϑαι add. ex A et aliis codd. 13. τὸν δὲ F. Δ, τὸν T. dà 
vulg. 18. διήρπασαν ΑΔ, ἐφήρπασαν vulg. 19. ἐφείααντο 
Α, ἔφεισαν vulg. 


' (bi subiiciet. imperator ad haec factiomibus signifieavit: insanien- 
tium militum motus indecentes atque seditio nequicquam vos mo- 
veant. tum Veneti: deus qui te imperatorem esse iussit cunctos 
maiestati tuae armis adversantes prosternet. si Romanus sit, qui tam 
ingrate tecum agit, hunc absque caedis periculo iterum servituti tuae 
subiüiciet. illos itaque armis instructos et blandis verbis delinitos ur- 
bis moenia custodire iussit imperator. filio vero imperatoris ad Ca- 
licratiam cum Germano socero venatu se exercente, ad ipsum Theo- 
dosium, ut imperium suscipiat, litteras dirigunt Romani, si nollet, vel 
Germanum imperatorem renuntiaturos: non enim diutius posse tole- 
rari Mauricii dominationem. ea re comperta filium ad se advocat 
Mauricius: moenium vero defensionem Comentiolo commendat. tum 
Germanum una cum filio Theodosio, ceu imminentium calamitatum 
auctorem, incusare. Germano crimen excusatione depellente: o Ger- 
mane, inquit Mauricius, suspicionis meae duo sunt argamenta vali- 
disima: a populo nimirum ad te missae litterae, et quod equarum 
tuarum gregi ad urbis vicina loca pascenti populus idem pepercit. 
caeteris enim direptis, ex populi in te humanitate res tuae tectae 


CHRONOGRAPHIA. 445 


λόγον, οὐδὲν ἡδύτερον τοῦ διὰ ξίφους τεϑνάναι. ὃ δὲ l'eg- 
μανὸς εἰς τὸν ναὸν τῆς Θεομήτορος τῶν Κύρου προσέφυγεν. 
καὶ ὃ βασιλεὺς τοῦτο μαϑὼν “Στέφανον τὸν εὐνοῦχον ἀπέστει- 
λὲν τοῦ ἐξαγαγεῖν τὸν Γερμανὸν τῆς ἐχκλησίας. τοῦ dà Zre- 
5 φάνου βιαίως ἐξαγαγεῖν τοῦτον ϑελήσαντος, oí τοῦ Γερμανοῦ 
ὑπασπισταὶ ἀντικαταστάντες, ἐξωθοῦσι τὸν Στέφανον, xai λα» 
βόντες τὸν Γερμανὸν εἰς τὴν μεγάλην ἐκκλησίαν καταφεύγου- B 
σιν, ὃ δὲ βασιλεὺς ῥάβδοις ἐμασείγου Θεοδόσιον τὸν δαυτοῦ 
υἱόν. ἔφασκεν γὰρ δε’ αὐτοῦ Γερμανὸν φυγαδευϑῆναι" 
t0 καὶ ἀποστέλλει ἐξκουβίτωρας τοῦ ἐξαγαγεῖν τῆς μεγάλης éx- 
κλησίας τὸν Γερμανόν. ἐνιεῦϑεν ϑρύλλος μέγας τῇ πόλει ἐνέ.. 
σχηψεν. ὃ δὲ Γερμανὸς ἠϑέλησεν ἐξελϑεῖν, xai δοῦναι ξαυ- 
τόν. τὰ δὲ πληήϑη οὐ κατεδέξαντο, ἀλλ᾽ ὕβρεσι μεγάλαις τὸν 
βασιλέα ἠτέμασαν, λέγοντες" μὴ σχοίη δέρμα, ὃ φιλῶν σε 
(5 Αϊαυρέχιδ Ἰἤαρχιανιστά. οἱ τοίνυν τὰ τείχῃ φρουροῦντες 
ταῦτα μαϑόντες, τῆς φρουρᾶς κατημέλησαν. τότε οὗ τοῦ Πρα- 
σένου μέρους τὴν οἰκίαν τοῦ Κωνσταντίνου, τοῦ λεγομένου 
“ίάρδον, καταφλέγουσιν, ὃ δὲ Μαυρίκιος μεσούσης τῆς »v- C 
κτὸς ἀποδυσάμενος τὴν βασιλικὴν στολήν, καὶ ἰδιωτικὴν n&- 
λοριβαλύμενος, εἰς δρύμωνγάς τὸ εἰσελθών, μετὰ τῆς γυναικὸς 
καὶ τῶν τέκνων αὐτοῦ καὶ Κωνσταντίνου, ἀποδιδράσκει. τὰν, το3 


2. εἰς τά Κύρου a. 5. βιαίως ἐξαγαγεῖν τοῦτον À, τ. ἐξ. βι- 
αίως vulg. 9. Τερμανὸν add. ex Α. 14. ἠτίμασαν A, ἥτοί- 
μασαν vulg. σχοίη] ἔσχῃ Α f. 19. περιβαλόμενος Ἀ, πε- 
ρεβαλλ. vulg. 


sartaeque perstiterunt. ρᾶγοθ, Germane, sermones ambagibus invol- 
vere, morte gladio inferenda nibil mihi incundius. tum Germanus 
ad dei genitricis aedem, cui a Cyro factum nomen, confugit. «quod 
ubi rescivit imperator, Stephanum eunuchum, qui Germanum ecclesla 
educeret, misit. Stephano ad eum eruendum vim adhibente, Ger- 
mani stipatores contra resistentes, Germanum inde ereptum ad ma- 
gnam ecclesiam fuga celerí deducunt. interea filium Theodosium vir- 
gis caedi iubet imperator. Germanum enim eius consiliis fugam ar- 
 ripuisse causabatur. quare excubitores qui eum ecclesia extrahaent, 
mandat: ex quo tumultus ingens civitatem universam invadit. cum 
vero Germanus exire, ac se ultro dedere pararet, plebs id minime 
passa est: quin petulantioribus conviciis in imperatorem invecta, ex- 
corietur, exclamavit, qui te diligit, Mauricie Marcianista. istis audi- 
tis, qui moenibus defendendis iuvigilabant, deseruere custodiam. tum 
vero qui Prasinae parti affecti, Constantini, cui cognomen Lardus, ae- 
dem succenderunt. ergo Mauricius imperatoris insignibus et vestibus 
exutus, privatum induens, media nocte, conscensis dromonibus, cum 


446 THEOPHANIS - 


dà πλήϑη dw ὅλης τῆς νυκτὸς αἰσχίσταις ὕβρεσι τὸν βασιλέα 
καϑύβριζον ἐπέσχωπεοόν ve, καὶ τὸν πατοιάρχην Κυριακόν. 
λαίλαπος τοίνυν γενομένου μεγάλου μετὰ κινδύνων μεγίστων 
διασώζεται «Δὐτόνομος. ἐν αὐτῇ δὲ τῇ νυχεὶ ἐπὶ τίϑενται αὐτῷ 
καὶ νόσοι ἀρϑρίτιδες͵, ác ποδαλγέας καὶ χειραλγέας καλοῦσιν. ὅ 
ἐντεῦϑεν ἀποστέλλει Θεοδόσιον τὸν ξαυτοῦ υἱὸν πρὸς Χοσρόην 
Ὁτὸν βασιλέα Περσῶν μετὰ Κωνσταντίνου, ὅπως ὑπομνήσῃ τῶν 
ὑπὸ αυρικίου γεγονότων αὐτῷ, καὶ τὴν ὠνταπόδαοσιν τῆς &U- 
ἐργεσίας προσνείμῃ τῷ υἱῷ αὐτοῦ. ὃ δὲ Γερμανὸς πέμπει 
πρὸς Σέργιον τὸν Δήμαρχον τοῦ Πρασέίνου μέρους, ὅπως συν. τὸ 
αγωνίσηται αὐτῷ τοῦ βασιλεῦσαι, ὑποσχόμενος τιμῆσαι τὸ 
μέρος τοῦ Πρασίνου, καὶ αὐτὸν μεγάλαις ἀξίαις περιβαλεῖν. 
ὃ δὲ Σέργιος tui; ὀπισημοτέροις τοῦ δήμου τοῦτο ἐθάρρησεν. 
οἱ δὲ τοῦτο οὐ κατεδέξαντο λέγοντες" οὐκ ἄν nore l'tpua- 
γὸς τῆς τῶν Βενέτων προσπαοϑείας ἀποστήσεται... οἱ δὲ Πρά- 15 
P.24304«»0( ἐξβολθόντες sig τὸ ᾿Ῥήγεον μεγάλαις εὐφημίαις ἐτίμων 
τὸν τύραννον Φωκᾶν, xai πείϑουσιν αὐτόν, ἐν τῷ Ἑβδόμῳ 
παραγενέσϑαι. πέμπει τοίνυν ὃ (Φωχᾶς Θεόδωρον τὸν doz- 
κρήτις, καὶ εἰσελϑὼν ἐν τῇ μεγάλῃ ἐκχλησίᾳ ὀπαγνέγνωσεν τῷ 


4. αὐτόνομος Α. 5. ἐγταῦϑα a. 6. Χοσρόην add. ex A. 
j. ὑπομνήσῃ τῶν ÀÁ, ὑπομνησϑῇ vulg. το. τὸν add. ex A. τό. 
ἐτίμων] εὐφήμουν» a. 18. ὁ add. ex A. onxojtgr A b, 


᾿Ἡσηχρήτης a, ᾿Ασιχρίτην f. 


uxore, liberis, et Constantino, fuga salutem quaerit. populi vero 
turmae turpibus verbis et foedis iniuriis per totam noctem imperato- 
rem proscindere, et in ipsum patriarcham Cyriacum dicteria illibera- 
lesque iocos spargere. exorta autem subinde tempestate 1naxima, Mau- 
ficius post varia discrimina ad Autonomum salvus delatus est. ea- 
demque nocte morbus articularis, quem a manuum pedumque dolori. 
bus, podalgiam, et chiralgiam nuncupant, eum corripuit. exinde Theo. 
dosium filium cum Constantino mittit ad Persarum regem Chosroém, 
quo beneficii quondam collati memoriam renovaret, et proprio filio 
grati animi officium rependeret, et gratiae vicem refunderet. interea 
Germanus ad Sergium Prasinae factionis tribunum «delegat, ut is sibi 
ad derelictum imperium obtinendum operam acceommodet, factionem 
Prasinam multis honoribus aucturum, ipsumque inselitis dignitatibus 
cumuleturum pollicitus. Sergius cum factionis suae praecipuis comn- 
silium communicat: rem vero propositam illi respuentes, nusquam, 
inquiunt, ea, qua fertur in Venetos propensione Germanus discedet. ' 
itaque Prasini Rhegium usque progressi, faustis salutationibus tyrannum 
Phocam excipientes, ad Hebdoinum accedere suadent. Phocas sub- 
inde Theodorum a secretis delegat, qui in magnam ecelesiam ingres- 





CHRONOGRAPHIA. 447 


λαῷ, ὅπως Ó πατριάρχης καὶ οἱ δῆμοι καὶ rj avyxAgrog ἀφί- 
xoyrat ἐν τῷ Ἑβδόμῳ. τούτου τοίνυν γεγονότος, καὶ πάντων 
ὃν τῷ Ἐβδύμῳ ἀφικομένων, Κυριακὸς ὃ πατριάρχης ἀπήτησεν 
τὸν τύραννον ὁμολογίαν περὲ τῆς ὀρϑοδόξον πίστεως, καὶ τοῦ 
5 ἄτάραχον φυλάξαι τὴν ἐκκλησίαν. ἔδοξεν δὲ Ó τύραννος τὸν 
Γερμωνὸν εἰς βασιλέα προτρέπεσϑαι. τοῦ δὲ Γερμανοῦ κα- 
τειρωγευομένου μὴ ϑέλειν, καὶ τῶν δῆμων εὐφημούντων τὸν B 
τύραννον, ἀναγορεύεται τὸ καχύόν" καὶ χύριος τῶν σκήπτρων 
ὃ τύραννος προχειρέζεται, καὶ κρατεῖ τῆς εὐδαιμονίας ἡ συμ- 
οφορώ, καὶ λαμβάνει τὴν ἔναρξιν τὰ μεγάλα τῶν Ῥωμαίων 
ἀτυχήματα. ἡ δὲ ἀναγόρευσις τοῦ τυράννου εἰς τὸν ναὰν τοῦ 
ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Βαπειστοῦ ἐγένετο. δύο δὲ ἡμέρας ἐν 
τούτῳ διατρίψας τῇ τρίτῃ εἰς τὰ βασίλεια εἰαῆλϑεν ἐπὲ βα- 
σιλικῆς ἁμάξης καϑεϊζόμενος. τῇ δὲ πέμπτῃ ἡμέρᾳ “εοντέαν 
5. τὴν ἑαυτοῦ γυναῖχα ὄστεψεν αὐγοῦσταν.- καταστασιαάζθυσι C 
τοίνυν τὰ μέρη πρὸς ἀλληλα ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ διὰ στάσεις τό. 
πῶν. ὃ δὲ τύραννος τὸν ᾿Αλέξανδρον τὸν συναντάρτην αὐτοῦ 
δξέπεμψεν χατευνάσαι τὰ μέρη. ὃ δὲ ᾿Αλέξανδρος Κοσμᾷ 
τῷ τῶν Βενέτων δημάρχῳ χεῖρας ἐπιβαλών, ὠϑησέν τε καὶ 


2. τούτου --- ἀφιχομέγων ] εφιχομένων δὲ vulg. 3. ὃ add. 
ex À. 12. ἐγένετο À, γέγονεν vulg. 14. «εοντιέαν A. 
16. διάστασις τόπον ἃ f, διάστασις τόπων a. — 18. ἐξέπεμψεν A, 
ἔπεμψεν vulg. 


sus audiente populo ex tabella recitavit, ac iussit, patriarcham, po- 
puli.factiones, et senatum ad llebdomum convenire. quo demum 
facto, cum universi ad Hebdomum se contulissent, Cyriacus patriar- 
cha sponsionem a tyranno exegit, qua se rectam fidem retenturum, 
ecclesiamque ἃ turbis immunem conservaturum promitteret. porro 
tyrannus de eligendo in imperatorem Germano simulate consilium 
iniit. cum vero Germamus dolos mentitus se recusare profiteretur, 
factionesque interim tyrannum repetitis vocibus promovere non desi- 
sterent, pernicies et imperii clades imperator renunciatur. ita ty- 
rannus sceptrorum dominus salutatur, colamitas felicitatis iura obti. 
net, et Romanorum aerumnae ingentiores ex adversis istis exordiis 
erumppunt. porro tyranni inauguratio ad Ioannis Baptistae templum 
peracta est. duos vero dies ibi moratus, tertio tandem imperatorio 
curru vectus in regiam penetravit. quinto insuper ab adventu die 
Leontiam uxorem imperiali redimivit corona, et augustam renuncía- 
vit. de stationum autem locis dissidentes ab invicem factiones eo- 
dem die seditionem moverunt. quare tyrannus Alexandrum conspira- 
tionis initae socium ad partes componendas misit. Alexander in Co. 
smam Venetorum tribunum manu violenter illata, audacius impulit, et 


^4. 


ἠδϑι δ᾽  THEOPHANIS E 


ὕβρισεν. οἱ dà Βένετοι ἀγανακτοῦντος, ἔχραζον" vnays* uae τὴν΄ 
κατάστασιν, ὃ ἹΠαυρέκιος οὐκ ἀπέϑανεν. ὃ δὲ τύραννος τού- 
πων ἀκηκοὺς τῶν φωνῶν, ἐπὲ τὸν τοῦ Mavgixíov φόνον χι- 
γεῖται" καὶ ἀποστειλὰς σερατιώτας, ἤγαγεν αὐτοὺς ἐν Χαλ- 
κηδόνε εἰς τὸν Ἐὐρωπίου λιμένα. καὶ προαναιροῦνται τοῦ 5 
βασιλέῳ᾽.ς οὗ παῖδες οὗ ἄρρενες ἐπ᾿ ὄψεσιν αὐτοῦ πέντε, ἐν. 
Ὠτεῦϑεν προχολαζων τὸν βασιλέα τῇ τῶν παίδων σφαγῆ" ὃ δὲ 
Μαυρίκιος φιλοσοφῶν τῷ δυσευχήματι, τὸν ἐπὶ πάντων ἐπε- 
καλεῖτο ϑεόν" . καὶ πυκνῶς ἐφθέγγετο" δίκαιος εἶ, κύριε, καὶ 
εὐϑεῖαι ai κρίσεις σου. γίνεται τοίνυν τῶν παίδων ὁ ϑάνα- 19 
V. τοήτος τοῦ πατρὸς ἐπιτάφιον προσεπιδειξαμένου τὴν ἀρετὴν ἐν 
τῷ μεγέϑει τῶν συμφορῶν. τῆς γὰρ τιϑηνῆς αντοῦ πκλεψάσης 
ἕνα τῶν βασιλικὼν μειρακίων, καὶ πρὸς σφαγὴν τὸ ξαυτῆς 
ἐπιδούσης, ὃ Ἰἥαυρίκιος οὐ κατεδέξατο, ἀλλὰ τὸ ἔδιον ἐπεῖή- 
τησέν" φασὶ δέ τινες, ὅτε τούτου σφαγέντος, γάλα σὺν τῷ κχ5 
αἵματι ἔρρευσεν, ὥστε πάντας τοὺς ὁρῶντας ϑρηνῆσαι δεινῶς. 
Ρ. χἠ οὕτω μὲν οὖν ὃ βασιλεὺς καὶ μόνος φύσεως ὑψηλότερος γε- 
γονὼς ὑπαλλάττει τὸν βίον. οὐ διόλιπε δὲ τὴν Ρωμαίων βα- 


:ἃ' 


3. τῶν φωνῶν om. À. 8. τῷ δυστυχήματι Α, τὸ δυσεύχημα 
vulg. 10. εὐθεῖς vulg. 12. τῆς συμφορᾶς A. κλεψά- 
σης ἃ, σχεπασάσης vulg. 13. πρὸς σφαγὴν τὸ ἑαυτῆς ἐπιδού- 
σης À, πρὸς φυγὴν ἑαυτὴν ἐπιδοσώσης. vulg, 16. ἔρρευσεν ἃ, 
ἐρεῦσαε vulg. 17. μόνος À. γόμον ἃ, νόμου f, νόμῳ vulg. 


18. ὑπαλλάττει À, διαλλάττει vulg. 


contumelia Drosequutus est: quod gravius ferentes Veneti, discede, 
exclamant, disce modeste agere: nondum Mauricius periit. tyrannus 
vocibus istis auditis, de Mauricio quantocius e medio tollendo con- 
silium init: summissosque Chalcedonem milites ad Europii portum 
descendere, ibique Mauricianae familiae stragem edere imperat. sub 
imperatoris igitur ipsius oculos liberi eius masculi quinque primo ne- 
cantur: imperatoris quippe supplicium a-filiorum nece tyrannus au- 
spicabatur. Mauricius eam calamitatem forti animo sustinens, deum 
rerum omnium praesidem frequentius invocans, philosophabatur, cre- 
broque repetebat: Iustus es, domine, et recta iudicia tua. filiis ita- 
que mors illata, sepulchralem honorem patre auspicante: qui videli. 
cet in summis aerumnis summae virtutis speciem exhibuit. cum enim 
nutrix unum ex imperatoris filiis suffurata proprium eius loco substi- 
tuisset, non est hoc passus Mauricius, sed suum requisivit. ex iugu- 
lati pueri corpusculo lac emanasse, quidam ferunt: quod spectatori- 
bus omnibus acerbissimas lacrimas excussit. sicque tandem impera- 
tor, cum lege naturae superiorem se gessit, vitam morte commutavit. 
ex illo demum tempore calamitates varíae ingentesque Romanum im- 


᾿ CHRONOGRAPIHA. t. 449 


σιλείαν ἐξ ἐχείνου καιροῦ door peiora ποικίλα τ xai ἔξαί- 
σια. ὅτε γὰρ “Χοσρόης ὃ τῶν Περσῶν βασιλεὺς wj» εἰρήνην 
διέλυσεν, καὶ ei ᾿Αβάρεις τὴν Θράκην διώλεσαν, καὲ ἃ ἄμφω. 
su στρατεύματα τῶν “Ῥωμαίων διεφϑάρησαν, ὥστε, ὅπηνίκα 
᾿Ἡράκλειος ἐβασίλευσεν, ἐξέτασιν τοῦ ὁπλιτικοῦ ἐποιήσατο. εἰς ^ 
τὸ ὠχριβές, καὶ ἐκ πώσης τῆς πληϑύος τῆς εὐρεϑείσης ni τῆς 
τυραννίδος Mavoiig uera Φωκᾶ ovy εὗρεν περαιτέρω óÓvo. * 
ἀνδρῶν. οὕεως οὗ τὸν τύραννον προστησάμεγοι ini αὐτοῦ Β 
ἀνηλώϑησαν. 
Ῥωμαίων βασιλέως Φωκᾶ ἔτος a. A.M;6og5. 
Τούτῳ τῷ STEL μηνὲ Νοεμβρίῳ ἐῥνδικτιῶνι ς ς᾽ βασιλεύσας ) 
(Φωχᾶς ὃ τύραννος ἀνεῖλεν, ὡς προλέλεκται, Ἰαυρέκεον σὺν 
πέντε παισὲν ἄρρεσιν" — xoi τὰς τούτων κεφαλὰς ἐχέλευσε τε-- 
ϑῆναι ἐν xaunp τοῦ τριβουναλίον ἡμέρας ἱχωγάς" καὶ ἐξήρ- C 
᾿χόντο oi τῆς πόλεως, καὶ ἐθεώρουν αὐτάς, ἕως ἐπώζεσαν. 
ἀναιρεῖται δὲ καὶ Πέτρος ὃ ἀδελφὸς αὐτοῦ, καὶ ἄλλοι πολ- 
Aer. Θεοδόσιον δὲ τὸν υἱὸν αὐτοῦ λύγος. χρατεῖ πεφδυγόκαι, καὲ 
σεσώσϑαι. ταύτην δὲ τὴν φήμην Χοσρόης ὃ τῶν Περσῶν βα- 
σιλεὺς gnat» '&àlors ἄλλως ψευδόμενος, xai παρ᾽ ξαυτῷ τοῦ- 
τὸν ἔχειν λέγων, καὶ προνοεῖν ὀῆϑεν, iva τὴν Ῥωμαΐων βασι. 
λείαν παραλάβῃ . δολερῶς δὲ τῆς τῶν Ρωμαίων βασιλείας 


3. of βάρβαροι. Α. pt. Ἰνϑιχε. om. Α f. 14. χάππῳ a f. 
19- ἄλλοιε Α , ἄλλο τε vulg. 


perium labefactare nom destiterunt. etenim Chosroés Persarum rex 
pacem solvit, Abares Thraciam devastaverunt: et uterque Romanus 
exercitus, quum in oriente, tum in occidente, dissipatus: ita ut cum 
Heraclius imperator creatus accuratam militum recensionem ageret, de 
universa multitudine, quae in illa Phocae adversus Mauricium rebel- 
lione adfuerat, duos tantum homines superstites reperiret: adeo illi 
ipsi, qui tyrannum evexerant, süb ipso demum ad internecionem de- 
leti sunt. 

Romanorum imperatoris Phocae annus primus. A. C. 595 

Hoc anno mense Novembri, indictione sexta, tyrannus Phocas 
occupato imperio, Mauricium cum quinque masculis liberis, ut prae- 
misimus, occidit, eorumque capita in tribunali campo per plures dies 
exponi iussit. ex urbe porro prodibant cives, et ad eorum specta- 
cula, donec omnino foeterent, conveniebant. Petrus insuper Mauri- 
cii frater e medio tollitur cum aliis plurimis. Theodosium Mauricij 
filium fuga evasisse, et periculo superstitem vixisse rumor est. hanc 
vero famam Persarum rex Chosroés variis mendaciis in. id confictis 
pro libito auxit; Theodosium penes se habere simulans, seque sub. 
inde procurare, ut paternum reciperet imperium: cum. re vera ipse 


Theophanes. 29 


45o THEOPHANIS 


ἐλπίζων κρατῆσαι, ὡς ἡλέγχϑη nolvrQónec, μάλιστα δὲ ἐκ 
τοῦ πολέμους αἰφνιδίους κινῆσαι, καὶ μεγάλως λυμήνασθαι 
Dr& Ῥωμαϊχά. τοῦ δὲ Φωκᾶ πρέσβυν πρὸς αὐτὸν ἀποστεί- 
λαντος Βίλιον, τοῦτον ἐχράτησεν, καὶ eif φυλακὴν ἀπέϑετο, 
μηκέτε εἰς τὰ Ῥωμαϊκὰ ὑποστρέψαι. γράμμαρφι δὲ ἀτίμοις 5 
“τὸν Φωχὰν drrnuti sro. Κωνσταντίγαν dà τὴν βασίλεσσαν 
ἅμα ταῖς τρισὲ ϑυγατράσι ἐν οἰκίᾳ ἰδιωξικῆ, ἐπιλεγομένῃ τοῦ 
' “έοντος, ὃ τύραννος κατέστησεν. | 
Ἔν ᾿Αλεξανδρείᾳ dà τῇ πόλει καλλιγράφος τες εὐλαβὴς 
ἐκ παννυχίδος οἴκαδε πορευόμενος μεσούσης τῆς νυχτὸς ὁρᾷ τὸ 
τοὺς ἀνδριάντας ἐκ τῶν βωμῶν καϑελκυσϑέντας, καὶ μεγάλῃ 
τῇ φωνῇ λέγοντας" ἀναιρεῖσϑαι ϊαυρέκιον καὶ τὰ τέκνα 
P.245«UsoU, καὶ πάντα τὰ ἐν Βυζαντίῳ πραχϑέντα συμπτώματα. 
πρωΐας δὲ ἀπελθὼν ὃ ἀνὴρ τῷ αὐγουσταλίῳ ταῦτα διηγησα- 
v0. ὃ δὲ παρήγγειλεν αὐτῷ μηδενὲ ταῦτα κατάδηλα ποιῆσαι. 15 
ἀπογραψάμενος δὲ τὴν ἡμέραν ἐκαραδόκεε τὴν ἔκβασιν. ἐν- 
ψάτῃ δὲ ἡμέρα 0 ἄγγελος κατέλαβεν μηνύων τὴν Ἰκυριχίου 
ἀναίρεσιν. τότε αὐγουστάλιος τὴν τῶν δαιμόνων πρόρρησιν 
ἐπὶ λαοῦ ὀϑριάμβευσεν. EE 


2. αἰφνιδίους A, αἰφνιδίου vulg. — 4. βιβλίον Α. 5. ὑποστρέ- 
wes À b f, ὑποσερέψαντα vulg. 6. ἀντημείβετο À ἃ f, &rra- 
μείβεται vulg. — 3. ἐπιλεγομένῃ ἃ, λεγομένῃ vulg. τῶν «“έον- 
τος Α. 10. μεσούσης τῆς Δ, μέσης vulg. ι3. πραχϑέντα 
add. ex ΔΑ. 14. ταῦια Α, πάντα vulg. 15. μηδενὶ Α, μηδὲν 
vulg. 16. ἀπογραψάμεγνος À, γραψ. vulg. 


de usurpando Romanorum imperio cogitaret: quemadmodum se ipsum 
variis demum modis prodidit, bella maxime ex improviso in Roma- 
nos inferendo, eorumque ditiones foede diripiendo. cum vero Pho- 
eas Bilium legatum ad eum misisset, comprehensum deiecit in carce- 
rem, nusquam deinceps in Romanam ditionem reversurum: et litteris 
omnino indecoris Phocae responsum dedit. caeterum imperatricem 
Constantinam cum filiabus tribus, in domo privata, cui Leonis nomefi, 
tyrannus inclusit. 

In Alexandria porro. civitate ex scriptoribus eximiis quispiam vir 
religiosus ex festivo pervigilio nocte media domum remeans videt 
statuas suis basibus dilapsas in terram ferri, et Mauricium eiusque 
liberos e medio sublatos, et cuncta, quae Byzantii acciderant, clara 
voce enunciantes audit. visa et audita mane ad augustalem profe- 
ctus enarrat. comminatur ille nulli haec faceret manifesta. die vero 
notato et attentius observato exitum expectavit. nono postmodum 

, die nuncius Mauricii caedem evulgaturus advenit, ac simul tunc dae- 
moniorum vaticinia augustalis in publicum sparsit. 


CHRONOGRAPHIA. 451 


Ναρσῆς ὃ τῶν “Ῥωμαϊκῶν γενόμενος στρατηγὸς xard 100 V. 195 

τυράννου ἀντῆρεν, καὶ τὴν Ἔδεσσαν ἐκράτησεν. γράφει τοί- 
νυν Φωχὰᾶς Γερμωνῷ τῷ σερατηγῷ πολιορχῆσαι τὴν Ἔδεσσαν. 
ὁ δὲ Ναρσῆς γράφει Xoagóg» τὸν πρὸς βασιλέα Περσῶν 

5 ἀϑροῖσαι δυνάμεις καὶ κατὰ “Ῥωμαίων σνστήσασϑαε πόλεμον. 
ἐποίησε dà Φωκᾶς τὸν iio» ἀδελφὸν Ζίομενεζέρλον μάγεστρον, B 
καὶ τὸν Πρίσκον κόμητα ἐξκουβιτόρων. 

Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὲ “εκεμβφρέῳ ζ΄ ἐνδικειῶνε ζ΄ προῆλϑεν A.M. 6ogG 

Φωχᾶς ἐν τοῖς ἑορταῖς Q'yag ὑπατοίαν πολλὴν. Χοσρόης δὲ 

ἴο βασιλεὺς τῶν Περαῶν συναϑροίσας δύναμιν πολλὴν κατὰ 
“Ῥωμαίων ἐξαπέστειλεν. ὃ δὲ Γερμανὸς ἀκούσας ἐφοβήϑη, 
εἰναγκαζόμενος δὲ τοῦ πολέμου ἀπήρξατο. τοῦ δὲ Γερμανοῦ 
ἐν τῷ πολόμῳ πληγέγτας, οἱ ὑπασπισταὶ τοῦτον ῥιέσωσαν μέ.. 
χρε Κωνσεαντίγης, xa4 ἡτεώνταε Ῥωμαῖοι" ἑνδεκάτῃ δὲ 

τὸ ἡμόρᾳ καὶ 6 Γερμανὸς ἐτελεύτησεν. ὁ dà Φωκῶς τὰς óvya-C . 
pec dnó τῆς Εὐρώπης dnd τὴν "Vfaiap μετέφερον, τῷ Xayá- 
»9 τὼ xexr« ἐπαυξήσας, νομίζων ἠρεμεῖν τῶν βαρβιέρων τὸ 
ἔϑνος. ταύτας δὲ διελὼν κατὰ Jlegao» ἀπέατειλεν, τὰς δὰ 
πρὸς τὴν πηλιορχίαν 'Edícogc xuva Napcoü σὺν «ἀεογτίῳ 

8ο δύυγούχῳ καὶ μεγιστάνῳ αὐτοῦ. ὃ δὲ Xocpónc συναϑροίσας 


4. πρὸς Χοσρόην τὸν βασ. Τερσ. A, πρὸς Bec. IT. τὸν X. vulg. 
8 προῆλθεν A, προσῆλθεν vulg. δ. δὲ ἐἀϑὼν b, δεελϑὼν ἴ, 
διαβιβάσας Α, sed iu litura: δεελϑων. ; 


Caeterum Narses Romani dux exercitus rebellionem in tyannum 
movit, et Edessam occupavit. quare Phocas Germano duci Edessam 
obsideat, litteris praecipit. Narses Persarum regem Chosroém ut col- 
lecto exercitu in Romanos bellum moveat scriptis sollicitat. Phocas 
autem Domentzielum proprium fratrem magistrum, Priscum vero co- 
mitem excubitorum instituit. | 

Hoc anno mensis Decembris die septimo indictione septima, ad 4, C. 596 
solitas festorum «olemnitates, sparsis in populum pro consulum mora 
mummis processit. rex autem Persarum Chosroés collectas copias mi- 
sit ia Romanos. Germanus autem €o nuncio accepto extimuit: et 
mecessitate compulsus bello principium dedit. illum vero eo in bello 
vulneratum süpatores Constantinum deduxere: victis alioqui Romanis. 
mox undecimo die a vulnere accepto Germanus diem extremum obiit. 
Phocas porro auctis ex foederis pacto faciesdis Chagano donis, bar- 
baros ea ratione quietem ac pacem servaturos sperans copias omnes 
ez Europa in Asiam transmisit. divisas autem turmas partim in Per- 
sas, partim in Narsetem sub Leontiu eunucho et optimate ad ob«i- 
dendam Edessam destinavit.  Ghosroá cum imsuuctis aciebus Daras 


452 THEOPHANIS 


δυνάμεις ini τὸ Δαρᾶς γίνεται. Nagozc δὲ ἐξελθὼν "Edéo- 
σης ἐπὶ τὴν Ἱεράπολιν κατέφυγεν. Ó δὲ Χοσρόης σὺν τοῖς 
“Ρωμαίοις γίνετας εἰς τὸ ᾿ἀρξαμοῦν. καὶ φρούριον ἀπὸ ἐλέ- 
φαντος συστησάμενος τοῦ πολέμου ἀπήρξατο, xai νίκην μεγά- 
Ὅλην ἤρατο, πολλοὺς “Ρωμαίων ζωγρήσας, ovc καὶ ὠπέτεμεν. 5 
τούτων οὕτω πραχϑέντων ὃ Χοσρόης ἐπὲ τὴν ξαυτοῦ γὴν 
ἐπανέζευξεν Ζογγόῃ τὰς δυνάμεις καταλιπών. τοῦτο μαϑὼν 
ὁ Φωκᾶς κατὰ “Πεοντίου ἐμάνη, καὶ χειροπέδαις σιδηραῖς 
ἀτίμως αὐτὸν ἐν Βυζαντίῳ φέρει, xaj χειροτονεῖ στρατη- 
γὸν Διομενεζίολον τὸν ἰδιον ἀνεψιόν, ὃν καὶ κουροπαλάτην 10 
ἐποέησον. | 
A.M. 6097 Τούτῳ τῷ ἔτει ἀπέστειλεν “Χοσρύης Καρδαρῖγαν xai 
| “Ρουσμιάζαν, καὶ ἐπόρϑηαεν πολλὰς τῶν Ῥωμαίων πόλεις. ὃ 
δὲ “Δομεντζίολος λόγον δοὺς τῷ Ναρσῇ καὶ ὅρκοις πολλοῖς 
Ρ. λἠδ πείσας αὐτὸν μηδεμίαν ἀδικίαν παρὰ τῷ Φωκᾷ ὑπομένειν, 15 
ἀπέλυσεν αὐτὸν πρὸς Φωκᾶν. ὃ δὲ Φωκᾶς μὴ φυλάξας τὸν 
λόγον τοῦτον πυρὲ κατέκαυσεν. ἐν λύπῃ οὖν μεγώλῃ γεγόνγα- 
σιν οἱ Ρωμαῖοι, ὅτε φόβον μέγαν εἶχεν εἰς Πέρσας ὃ Ναρ- 
σῆς, ὥστο. τὰ τέκνα τῶν Περσῶν ἀκούοντα τὸ ὄνομα Ναρσοῦ 
τρέμειν... I . 30 
A.M. 6098 KovoravriyovnóAsog ἐπισκύπον Θωμᾶ ἔτος αἱ. 


2. ἑερὰν πόλεν a. χατέφυγεν À, διέφυγεν vulg. 8. "Mfofa- 
μοῦν Α ἃ f, ᾿ἐρζαμοῦν vulg. ἐλεφάντων 6. 13. πολιτείας À. 
14. λόγον δοὺς Α, λόγοις vulg. — 16. ἐπέστειλεν a. 17. οὖν 
A, δὲ vulg. 


profecto, Narses Edessa profugus Hierapolim contendit. 'tum vero 
Chosroés ad Árzamum Romanis occurrit, et elephantis castrorum in 
morem ordinatis, belli dat exordia, et insignem refert victoriam, ca- 
ptis Romanis quamplurimis, quos etiam capite mulctavit. his ita ge- 
stis, Chosroés Zongoi cura exercitue commissa , in propriam ditionem 
rediit. eo cognito Phocas in Leontium ira invectus, ferreis manicis 
devinctum Byzantium adduci iubet, Domentziolo proprio nepote, quem 
deinde curopalatem declaravit, duce exercitus instituto. 

A. C. 59} Hoc anno Chosroés Cardariga et Husmiaza missis Bomanorum 
urbes plurimas devastavit.  Domentziolus autem verborum et iusiu- 
randi data Narseti fide, et, mali nequidquam a Phoca passurum pol- 
licitus, virum ad . Phocam Cpolim destinavit. at Phocas spreto dato 
fidei iuramento, ipsum igne combussit. ea res Romanis tristitiam in- 
duxit ingentem: metuebant enim Persae Nacsetem adeo, ut Persarum 
pueri solo Narsetis nomine audito deterrerentur et exlhorrescerent. 

À. C. 598 Cpoleos episcopi Thomae annus primus. | 


CHRONOGRAPHIA. 453 


Τούτῳ τῷ ἔτει σχολαστικὸς εὐνοῦχος ὠνὴρ ἔνδοξος τοῦ 
παλατίου μεσούσης vvxióc Κωνσταντίναν τὴν δέσποιναν σὺν ταῖς 
ερισὲ ϑυγατράσιν αὐτῆς λαβών, εἰς τὴν μεγάλην ἐχκλησίαν 
κατέφυγεν τῇ βουλῇ Γερμανοῦ τοῦ πατρικίου ὀρεγομένου τὴν 

5 βασιλείαν. γίνεται. τοίνυν ἐν τῇ πόλει στάσις μεγάλη. οἱ δὲ 
Πράσινοι ἀθροισϑένενς ἐπὲ τὸν Κοχλέαν, ἐδυσφήμουν τὴνν. το6 
Ἰωνσταντίναν. ὃ δὲ Γερμανὸς τῷ δημάρχῳ τῶν Πρασένων 
τάλαντον χρυσίου ἀπέστειλεν, core συνεργῆσαι αὐτοῖς. τὰ 
δὲ πρωτεῖα τοῦ δήμου οὐ κατεδέξαντο τοῦτο. ὁ δὲ τύραννος 

κοΐπεμψεν εἰς τὴν ἐχκλησίαν τοῦ ἀποσπάσαι τὰ γύγαια" ὃ δὲ 
πατριάρχης Κυριαχὸς ἀγεικαϑίστατο τῷ τυράννῳ, μὴ καταδε..Ο 
Ἑάμενος ἐκ τοῦ ναοῦ ἀποσπάσαι τὰ γύγαια τυραννικῶς. ὅρκοις 
δὲ βεβαιωθεὶς ὑπὸ τοῦ Φωκᾶ, ὡς οὐκ ἀδικήσει αὐτας, ἐξά- 
γονταιε τοῦ ἁγίου τεμένους, καὶ ἐν μοναστηρίῳ ἐγκλείονται" 

15s0» δὲ Γερμανὸν ἀποχείρας ἐν ἱερεῦσι κατέταξεν, καὶ ἐν τῷ 
ἐδίῳ οἴκῳ παρεφύλαιτεν. τότε καὶ Φιλιππιχὺς τὴν κόμην 
ἑλόμενος ἱερωσύνης ἀξίαν ἐλαβὲν, καὶ ἐν Χρυσοπόλει ἐν τῷ 
μογαστηρίῳ, ὃ ἔκτισε, διέτριβεν. οἱ δὲ Πέρσαι ἐν τούτῳ τῷ 
&res. παρέλαβον τὸ “αρᾶς, καὶ πᾶσαν τὴν ἸΠεσοποταμίαν xai 

290 Συρίαν, αἰχμαλωσίαν πολλὴν ποιήσαντες, ἧς οὐκ ἔστιν ἐρι- 


— 4. τῇ add ex A. 10. τὸ ἀποσπ. À. 11. ἀντικαϑ, À, dyre- 
xa9. vulg. —— 12. ἔχ τοῦ ναοῦ add. ex À. — 15. xal dy τ. ἐδ. 
o. nage. add. ex A. 16. xai post τότε add. ex A. 17- 
ἔλαβεν Δ, ἐνέβαλεν vulg. τῷ add. ex Α. 


Hoc anno scholasticus eunuchus vir in palatio clarus, Constantina 
imperatrice cum filiabus tribus mediae noctis silentio educta, Ger- 
mani patricii imperium ambientis consilio, ad magnam ecclesiam .con- 
fugit. magna itaque per urbem seditio exoritur. Prasiui etenim ad 
Cochliam collecti, diris et execrationibus Constantinam insectaban- 
tur; quamvis Germanus ad suppetias sibi ferendas eos adducturus ad 
Prasinorum tribunos auri talentum dono misisset, oblatum tamen fa- 
ctionis principes respuerunt. quare mulierculoas illas templo educen- 
das tyrannus iussit: at patriarcha Cyriacus tyranno se opposuit, mu- 
lierculas ab ecclesia tyrannice avelli minime passus. iuramentis au- 
tem a Phoca interpositis, securus redditus nil indignum laturas, sa- 
cris septis extrahuntur, et in monasterio includuntur: Germanus au- 
tem deposita coma ad presbyterorum ordinem eius iussu adlectus et 
in ipsius domo custoditus est. Philippicus etiam crinibus attonsis sa- 
cerdotii dignitatem assequutus est, et Chrysopoli in monasterio a se 
extructo moram egit. caeterum hoc anno Persae Daras urbem cepere, 
Mesopotamiamque universam et Syriam excurrentes praedam haud 
facile uumerandam secum avexere. patriarcha porro Cyriaco vivis 


454 THEOPHANIS 


Suóc. τοῦ dà πατριάργου Κυριακοῦ τελευτήσαντος, Θωμᾶς 
D χειροτονεῖταε ἀντ᾽ αὐτοῦ, διάκονος καὶ σακελλάριεος ὧν τῆς 
αὐτῆς ἐκκλησίας μηνὲ Ὀκτωβρίῳ 1a. 
A.M. 6099 ᾿“λεξανδρείας ἐπισκύπου Θεοδώρου ἔτος uw. B 
Τούτῳ τῷ ἔτει Φωχᾶς ὅ τύραννος ἔζευξεν τὴν οὐτοῦ 9v- 5 
γατέρα Δομενιζίαν Πρίσκῳ τῷ πατρικίῳ καὶ κόμητι vb» ἔξ. 
κουβιτύρων, καὶ γενομένου τοῦ γώμου dv τῷ παλατίῳ τῶν Ma. 
ρίνης, ἐκέλευσεν ἱππικὸν ἀχϑῆναι. οἱ δὲ δήμαρχοι τῶν δύο 
P. λή) μερῶν ἐν τοῖς τετρακίοσιν σὺν τῶν. βασιλιχῶν λαυράτων ἔστη- 
ca» Πρίσκου καὶ «“1ομενεζίας λαυράτα. ταῦτα ἰδὼν ὃ βασι- vam 
λεὺς ἠγανάκτησεν, καὶ πέμψας τοὺς δημάρχους Θεοφάνην καὶ 
Πάμφιλον, καὶ στήσας αὐτοὺς γυμνοὺς εἰς τὸ στύμα, ἐχέλευ- 
σεν ἀποιμηϑῆναε αὐτοὺς. πέμψας δὲ τὸν πρωτοκούρσωρα 
αὐτοῦ, ἠρώτα αὐτούς" τίνος ἐπιτρέψανεος τοῦτο πεποιή- 
κασε; οἱ δὲ εἶπον, ὅτε κατὰ συνήϑειαν οἱ γραμμισταὲ τοῦτο S9 
πεποιήκασι. ὃ δὲ δῆμος καὶ οἱ ὄχλοι ἔχραζον. φιλαγϑρώπου 
δεσπότου πολλὰ τὰ ἔτη. οἱ δὲ γραμμισταὲ ἐρωτηϑέντες, διὰ 
Βτί τοῦτο πεποιήκασε; ἔφησαν" ὅτι τοῦ βασιλέως τέχνα ὄνο- 
μασϑέντα ὑπὸ πάντων ἡμεῖς dq? ἑαυτῶν τοῦτο πεποιήκαμεν. 
ὁ δὲ Πρίσχος φόβῳ συνεχόμενος, τὴν ἀγανάκτησιν ἐδειλέα τοῦ 27m 


11. πέμψας ἤγαγε τοὺς a. 14. πρωτοχούρσορα ÀÁ. — . 15. 
πεποιήχασι À, πεποίηχαν vulg. 16. of dà sinoy — — -— πε- 
ποιήχασε om. À. 16. ὄχλοε À, λαοὲ vulg. 20. συνεχόμε- 


yog À, χατεχ. vul. 


erepto ''homas, diaconus et. sacellarius eiusdem ecclesiae mensis Octo- 
brís die undecimo in eius locum sufficitur. | 
A. C.599 Alexandriae episcopi Theodori annus primus. 

Hoc anuo tyrannus Phocas Prisco patricio et excubitorutn comiti 
flliaom Domentiam in matrimonium locavit, celebratisque in Marinae 
pslatio nuptiis equestre certamen agi iussit. ab utriusque vero fa- 
ctionis tribunis Prisci et Domentiae imagines inter alias imperateris 
lauteatas, ad columnas quatuor erectas cum vidisset imperator ira 
moius est, et Theophanem 'Parmphilumque factionum principes acci- 
tos, nudatisque corporibus in faciem ac terram iacentes capite trun- 
cari decernit. protocursore etiam ad eos misso sciscitabatur , cuius 
consiliis id attentassent. responderunt illi: fictores, quod more re- 
ceptum est, moliti sunt. — factionis autem grex, reliquusque populus 
vociferatus : clementissimo domino, inquit, multos annos. fictores in- 
terrogati, cur opus huiusmodi aggressi fnissent, filios, inquiunt, im- 
peratoris ab omnibus faustis acclamationibus acceptos ac ita nomina- 
tos, nos proprio consilio ita delineavimus. — Priscus autem re gesta 


CHRONOGRAPHIA. . 455 


βασιλέως. τῶν δὲ ὄχλων κρωζόντων φιλανϑρωπευϑῆναι αὖ." 
τοῖς, “συνεχώρησεν ὃ Φωχῶς * ἔκ TOT6 οὖν μηνίσας ὃ Πρίσκος 
οὐχ ἣν ἐν ἀρϑύτητι μετὰ Φωκῶ. γυνὴ δέτις ὀνόματι Πετρωνία 
γένεται τῇ βασιλίσσῃ Κωνσταντίνῃ ὡς ἀντὲ διακόνου πρὸς l'so- 
5 μανὸν ἐκ Κωνστανείγνης τὰς ἀποχρίσεις ποιουμένη" τῆς δὲ 
φήμης πλατυνομένης Θεοδόσιον ζῇν τὸν υἱὸν τοῦ Ἀ]αυρικίου 
ἐλπίδας ἀγαθὰς ἢ τὸ Κωνσταντίγα καὶ ὃ Γερμανὸς εἶχεν ἐπὶ 
τούτῳ" 7 δὲ ἀνοσία Πετρωνία τῷ τυράννῳ ταῦτα κατάδηλα C 
πεποίηκεν. 0 δὲ τύραννος Κωνσταντίναν Θεοπέμπτῳ τῷ ἐπάρ- 
(9 xq πρὸς βάσανα ἐδωκεν" ἡ δὲ βωσανιζομένη “Ρωμανὸν τὸν 
πατρίκιον γινώσκειν τὰ παρ’ αὐτῶν λαλούμενα ὡμολόγησεν. v. 197 
οὗτος δὲ κατασχεϑεὶς συγκατέϑετο xai ἄλλους εἶναι συνεργοὺς 
αὐτοῦ πρὸς τὴν τοῦ τυράννου ἐπιβουλήν. κατεσχέθη δὲ xai 6 
Θεόδωρος ὃ τῆς ἀνατολῆς ἔπαρχος, ὃν ὃ τύραννος βουνεύροις 
S pacti; ἀνεῖλεν. ἜἘλπιδίον δὲ τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας 
κόψας τῷ πυρὲ τοῦτον παρέδωκεν, τὸν δὲ ᾿Ρωμανὸν ἄπεχε. 
φάλισεν, τὴν δὲ Κωνσταντίναν σὺν ταῖς τρισὲ ϑυγατράσιν ἐν 
τῷ μούλῳ Εὐρωπίου, ἔνϑα καὶ Παυρίχιος ἐνηρέϑη, ξίφει Ὁ 


1. ὄχλων Α, λαῶν vulg. 3. μηνιάσας Ἀ. ἡ. ᾿ἀγαϑὰς Α, 
ἀγαϑοὺς vulg. 8. τούτῳ À, τούτων vulg. ταῦτα xar, À, 
κατ. v. vulg. 9. ἐπάρχῳ Á, ὑπάρχῳ vulg. 10. τὸν add. 
ex Α. 12. οὗτος δὲ À, 6 δὲ vulg. xai add. ex A. 14. 
aid À b, ὕπαρχος vulg. ὃν ὃ τύρ. hinc usque ad pag. 
| omnia interciderunt in cod. A. 17. ἐν τῷ βούλῳ ef. 


deterritus, ab imperatoris indignatione sibi cavebat. cuncta vero 
plebe veniam illis concedi crebris. vocibus exclamante, Phocas deli- 
ctum remisit. ab eo ituque moinento alta mente repositain. offensam 
Priscus gerens cum Pboca sincere et ex animo rem nullam tractabat. 
caeterum mulier quaedam cognomento Petronia tabellarii famuli vi- 
ces gerens Constantinae ad Germanum utrinque dicta responsaque 
referebat. cum autem rumor increbresceret. "Theodosium | Mauricii 
filium inter vivos adhuc superesse, magnam novandaeum spem rerum 
eo nuncio Germanus et Constantina animis fovebant, nefaria vero 
Pettonia quae gerebantur tyranno facit manifesta. quare Constanti- 
nam suppliciis examinandam praefecto Theopempto tyrannus commi- 
sit. illa tormentorum vi compulsa Romanum patricium dictorum ad 
invicem collatorum conscium ac participem fatetur. is pariter exami- 
matus alios insuper ad insidias tyranno parandas adiutores sibi fuisse 
denunciat. «omprehenius est etiam "Theodorus orientis praefectus, 
quem tyranmus taureis caesum neci tradidit: ad haec Elpidium ma- 
nibus εἰ pedibus truncatum igne absumsit , Romano caput abscidit, 
Constantinam autem «um tribus filiabus ad Europii portus aggerem, 


456 — . THEOPHANIS 


᾿ ἀπέτεμεν. τὸν Τερμανὸν δὲ καὶ τὴν rovrov ϑυγατέρα ἐν τῇ 
Πρώτῃ νήσῳ στύματε μαχαίρας ἀπέκεεινεν. ὁμοίως δὲ καὶ 
Ἰωάννην Ἰζέτζαν καὶ πατρίκιον, καὶ Θεοδόσιον τὸν τὴν 
᾿Αβδιουμᾶν περικείμενον dEtap , καὶ ᾿νδρέων τὸν Σχόριβρον, 
καὶ “αβὲὶδ τὸν χαρτοφύλακα τῶν Ὁρμίσδου. 5 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ. χρύνῳ οἱ Πέρσαι τὸν Εὐφράτην περάσαν- 
τες, πᾶσαν τὴν Συρίαν xod Παλαιστίνην καὶ Φοινίκην αἰχμα. 
. λώτευσαν, πολλὴν ἅλωσιν ἐν “Ῥωμαίοις ποιήσαντες. 
A.M.6100 Τούτῳ τῷ ἔτει ὁ Πρίσκος μὴ ὑποφέρων ὁρᾷν τοὺς ddi- 
P. 248 kou φύνους καὶ τὰ ὑπὸ Φωκᾶ γινόμενα, ἔγραψεν πρὸς 'Hoa- το 
κλεέον τὸν πατρέκιον καὶ στρατηγὸν ᾿Αφρικῆς, ὥστε ἀποστεῖ- 
λαε Ἣρακλειον τὸν υἱὸν αὐτοῦ xai Νικήταν τὸν υἱὸν Γρη- 
Βγορᾶ τοῦ πατρικίου καὶ ὑποστρατήγου αὐτοῦ, ὅπως ἔλθωσιν 
κατὰ τοῦ τυράννου Φωκᾶ" ἤκουεν γὰρ μελετωμένην ἐν ᾿ἡφρικῇ 
κατὰ Φωκὰ ἐνταρσίαν: ὅϑεν οὐδὲ τὰ πλοῖα τῆς ᾿Αφρικῆς τ5.- 
ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ ἀνέβαλον. ἀπέκτεινεν δὲ Φωκᾶς πᾶσαν 
τὴν. συγγένειαν Παυρικίου καὶ Κομεντίολον τὸν στρατηγὸν τῆς 
Θράκης, καὶ ἄλλους πολλοὺς ὠνηλεῶς. ἐγένετο δὲ ἐν τῷ χρόνῳ 
τούτῳ ϑανατικὸν καὶ χνιπία παντὸς εἰδους. οἱ δὲ Πέρσαι 


3. Ἰωάνγην xal Τζήταν a, To. Τζίταν f. τὴν om. b. 4. 
"fódiovudy f. xai ᾿Ανδρέαν τὸν Zxóufoo» a, καὶ "fydoftav 
τὸν Κύσμαρον e, xci ᾿Ανδρέαν τὸν Κοσμυρὸν ἴ, καὶ Σκχόβαρον 
vulg. 5. τῶν Ὅρμ. a. 10. xe) τὰ χατὰ τὰ ὑπὸ «b. vulg. 


19. χγεπία)] σχγηπία a, σχηπέα coni. Goar. 


ubi Mauricius trucidatus, gladio percussit, Germanumque cum eius 
filia ad Proten insulam iugulo machaera abscisso perire iussit. simi- 
liter Ioannem Tzitzam patricium, et Theodosium subadiuvae digni- 
tate insignem, Andream quoque Scombrum, et Davidem Hormisdarum 
palatii chartophylacem e medio sustulit immaniter. 

Eodem etiam anno Persae Euphratem transgressi, Syriam univer- 
sam, et Palaestinam, atque Phoeuiciam populati sunt: ingentemque 
stragem atque praedam in Romanorum ditione fecere, 

A. C. 600 Hoc anno Priscus nefarias caedes et Phocae perpetrata scelera 
ferenda non amplius ratus, Heraclio patricio Africae duci Heraclium 
filium, et Gregorae patricii legati sub eo militantis filium nomine 
Nicetam, Phocae tyrannidi sese opposituros, ad se mittat scribit: au- 
diebat enim adversus Phocam in Africam parari seditionem, ex quo 
Africae navigia per totum id tempus Cpoli non appulere. caeterum 
Phocas universos Mauricii consanguineos, et Comentiolum Thraciae 
ducem, et alios plures crudeliter interfecit. sub id vero tempus mor- 
talitas et omnium rerum penuria ingruit. Persae vero Cardarega du- 


À 


CHRONOGRAPHIA. ||. 453 


ἐξῆλθον σὺν τῷ Καρδαρίγᾳ, καὶ παρέλαβον τὴν ᾿Δρμενίαν καὶ ᾿ 
Καππαδοχίαν, καὶ πολεμήσαντες ἔτρεψαν τὰ τῶν Ρωμαίων 
στρατεύματα' xai παρέλαβον τὴν Γαλατίαν καὶ τὴν Παφλα- 
γονέαν' καὶ ἦλθον μέχρι Χαλκηδόνος λυμωινόμενοι ἀφειδεῦς 
ἡ πᾶσαν ἡλικίαν. καὲ οἱ μὲν Πέρσαι ἔξω τῆς πόλεως ἐτυραν- Ὁ 
vov» Ῥωμαίους: ὃ δὲ Φωκᾶς ἔνδον τὰ χείρονα αὐτοῖς ἐποίεε 
φονεύων καὶ αἰχμαλωτίζων. ΝΞ ᾿ΞΟῬΡῬ | 
ωνσταντινουπύλεως ἐπισκόπου Zepyíov , ᾿Ἰεροσολύμων A.M. 6101 
Ζαχαρίου, ᾿Αλεξανδρείας ᾿Ιωάννου ἔτος a. 
) ῃ{Ζούτῳ τῷ ἔτει ἀστατήσαντες οἱ ᾿Αντιοχεῖς Ἐβραῖοι στά- 
σιν ἐποιήσαντο κατὰ Χριστιανῶν, καὶ ἀποσφάζουσιν ᾿Αἴνα- 
στάσιον τὸν μέγαν πατριάρχην ᾿Ανειοχείας, βαλόντες τὴν φύ- 
σιν αὐτοῦ ἐν τῷ στόματε αὐτοῦ: καὶ μετὰ τοῦτο σύραν- Ὁ 
τες αὐτὸν ἐπὶ τὴν μέσην ἐφόνευσαν, καὶ πολλοὺς κτεητό. 
ρῶν, xai ἔχαυσαν αὐτούς, ὁ dà Φωκᾶς ἐποίησεν κύμητα. dva- 
τολῆς Βόνοσον καὶ Κύττονα στρατηλάτην, καὶ ἀπέστειλεν ad- 
τοὺς κατ’ αὐτῶν. ἐπισυνάξαντες δὲ σερατεύματα ἐπῆλθον 
αὐτοῖς, καὶ ἐφόνευσαν πολλούς, καὶ ἠκρωτηρίασαν, καὶ τῆς. το8 
πόλεως ἐξέρριψαν. ὃ δὲ Φωκᾶς ἐποίησεν ἱππικόν, καὶ οἱ Πρά- —— 
)σινοε ὕβρισαν αὐτόν, λέγοντες" πάλιν εἰς τὸν xaxov éntsc* 2 
πάλιν τὸν γοῦν " ἀπέλεχες" καὶ ἐπέτρεψεν Κώνσταν τὺν ὕπαρ- 


16. Κότταγα ἃ, Korratuy f. 21. éntLexe;] ἀπόλεσες a, fort. 
ἀπώλεσας. 21. fort. Κωώγσταγτα. 


cente exercitum, expeditione suscepta, Armeniam, Cappadociamque 
cepere, et inito certamine Romanas prostraverunt acies, et Galatia, 
Phalagoniaque occupata, et omnibus devastatis, nullo aetatis aut se- 
xus habito discrimine Chalcedonem usque devenere. atque ita Per- 
sae extra urbem tyrannidem in Romanos exercuere : Phocas interius 
domesticum accendebat bellum, idque crudelius, civibus interfectis et 
in carcerem detruais. ι 
Cpoleos episcopi Sergii, Hierosolymorum Zachariae, Alexandriae A, C. θοι 
Ioannis annus primus. 
Hoc anno seditione mota, Hebraei Antiochenses tumultuati sunt, 
εἰ Anastasio magno Antiochiae patriarcha occiso , virilia in eius os 
inseruerunt, et per medias urbis vias raptatum interfecerunt, plures- 
que opulentiores cives summisso domibus igne absumpserunt. Bono- 
sum autem orientis comitem creatum δὲ Cottonem militiae magistrum 
adversus eos in aciem procedere iussit: qui copiis eductis, impetu in 
eos facto , quosdam interfecerunt, membris mutilaverunt alios, quos 
demum urbe fecerunt extorres. porro equestribus Judis a Phoca populo 
datis, Prasini ei palam conviciati sunt, vociferantes:. iterum caliculo 


458 THEOPBHANIS 


xov» τῆς πόλεως, καὶ πολλοὺς ἠχρωτηρίασεν, καὶ τὰ μέλῃ αὐτῶν 
| ἐν τῇ σφενδόνῃ ἐκρέμασεν. ἄλλους δὲ ἀπεκεφάλισεν, καὶ ξεέρους 
Ῥ. χήἠρ ἐν σάκχοις βαλὼν ὃν τῇ ϑαλάσσῃ ἀπέπνεξεν. πορευϑέντες δὲ oi 
Τρασινοιε ἔβαλον πῦρ εἰς τὸ πραιτώριον, xai éxavoay τὸ σεκρέ- 
TO» καὶ τὼ ἀκρίγια καὶ τὰς φυλακας. xai ἐλϑάντες οἱ ἐν ταῖς ἢ 
φυλακαῖς ἔφυγον. καὶ ϑυμωϑεὶς ὃ Φωκᾶς ἐχέλευσεν τοὺς Πρα- 
σίγνους μηκέτι πολιτεύεσϑαι. Ἣ ράκλειος δὲ σερατηγὸς "Αφφι.- 
κῆς ὀνοχλούμενος ὑπὸ τῆς συγκλήτου, ἐξώπλισεν τὸν υἱὸν αὐ. 
τοῦ Ἥρακλειον τοῦ απολῦσαι xara Φωκᾶ τοῦ τυρώννου" 
. ὅμοέως δὲ καὶ ὁ ὑποστράτηγος αὐτοῦ Γρηγορᾶς ἀπέλυσεν τὸν ιο 
᾿ς Φίὸν αὐτοῦ Νικήταν στοιχήσαντες, ἵνα ὃς τις προλάβοι καὶ 
Βνιχῆσοι τὸν τύραννον, βασελεύσῃ. | | 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ὅτει γέγονε χειριὼν μέγας πάνυ, ὥστε παγῶ- 
σαι τὴν ϑάλασσαν" ἐν οἷς καὶ ἰχϑὺς πολὺς ἐξερρέφη. τότε 
Φωκᾶς ]αχρόβιον τὸν Σχρίβωνα ἐκέλευσεν τοξευϑῆναι εἰς τὴν 35 
ἀγραραίαν καὶ εἰς τὸ καστέλλιν τῶν Θεοδοσιωγῶν ἐν τῷ Efdóuo 
κρεμασθέντα εἰς τὸ κοντάριν εἰς ὃ γυμνάζονται οἱ τύρωνες 
ἀποθανεῖν, ὡς συγγνώσαντα τῇ ἐπιβουλὴ αὐτοῦ. Θεόδωρος 
γὰρ ὃ ὕπαρχος Καππαδόκης καὶ Ἐλπίδιος ὃ ἐπώνω τοῦ ἄρμα- 
μέγεου, καὶ ἕτεροι διάφοροι ἐπιβουλὴν ἐποίησαν ἀνελεῖν ἐπὶ “22, 


3. εἰς τὴν ἀγορὰν b. 


bibisti, atque iterum sensum amisisti. ex eius itaque iussu Constans 
urbis praefectus multis extrema membra decurtavit, eaque ad circi 
metam suspendit: alios autem capite mulctavit, et alios tandem saccis 
inclusos im pelagi profundam egit praecipites. at Prasini ad invicem 
collecti ignem praetorio subiecerunt, secretumque scrinia, et carceres 
incenderunt : adeo ut qui custodia tenebantur libertatem fuga reci- 
perent. iratus subinde Phocas Prasinos, ne publicis reipublicae mu- 
neribus fungi possent, damnavit. porro Heraclius Africae praefectus 
a senatu frequenter sollicitatus, Heraclium filium classe ac militibus 
imstruzit, ut adversus tyranmum Phocam procederet: legatus paritec 
eius in praefectura Gregoras filium Nicetam armavit, et Cpoli able- 
gavit, iis cum Heraclio pacti conditionibus initis, ut qui alium prae- 
veniret, et tyrannum devinceret, is imperium consequeretur. 

Eodem etiam anno adeo vehemens. frigus desaeviit, ut mare gelu 
concrescerel , ex quo pisces innumeri ad littus mortui proiecti. sub 
id tempus Phocas Macrobium Scribonem in foro sagittis confodi, et 
ad castellum Theodosianerum in Hebdomo ex hasta, ad quam tyro- 
nes exercentur, suspendi, et mortem oppetere iussit: qui nimirum 
coniurationis in se conflatae conscius fuisset. "Theodorus enim Cap- 
padox praefectus, et Elpidius armamentarii praepositus, variique alii 


CHRONOGRAPHIA. 459 


ἱπποδρομίου τὸν Φωχᾶν. καὶ ποιήσας dotetoy Θεόδωρος 6 ^ . 
ὕπαρχος τῶν πραιτωρίων ἤρξατο ἐπιφαΐνειν αὐτοῖς τὸν £av- C 
τοῦ σχοπόν. συνέβη δὲ ἐκεῖ εὐρεϑῆναι ᾿Ανάστάσιον κόμητα 
τῶν λαργιτιάνων. τοῦ εἰρίστου οὖν γιγνομένου καὶ ἔξηγουμέ- 
5»ov τὰ τῆς ἐπιβουλῆς μετεμελήϑη, ὃ ᾿ναστάσιος εὐρεϑεὶς 
ἐκεῖ, καὶ οὐκ εἶπεν τὰ τῆς καρδίας αὐτοῦ, ἀλλ᾽ ἐσιώπα. ὅ δὲ 
Ἔλπέδιος ἐπέμενε λέγων" οὐ ϑέλετε, ἵνα ἐν ὅσῳ κάϑηται ἐν 
τῷ σέντζῳ ἐπὶ ἱπποδρομίας πιάσω αὐτόν, καὶ ἐκκοραχίσω 
τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ καὶ οὕτως αὐτὸν ἀποχτείγω ; καὶ ὑπέ- 
to0yero διδόναι αὐτοῖς ἄρματα. γνωσθέντος δὲ τοῦ πράγματος ἐκ 
διαβολῆς ᾿Αναστασίου τῷ Φωκᾷ, ἐκέλευσε τὸν ἔπαρχον xai τὸν 
Ἐλπίδιον καὶ τοὺς ἄρχοντας ῥγνωκότας τὴν ἐπιβουλὴν ἔξετα- Ὁ 
σϑῆναε μετὰ πάσης ἀχριβείαᾳς. ἐξετασθέντων δὲ αὐτῶν xa- 
τέϑεντο τὰ τῆς ἐπιβουλῆς" καὶ ὅτι τὸν Θεύδωρον ἐβούλοντο 
τῇ ποιῆσαε βασιλέαβ. ὃ δὲ Φωκᾶς ἐκέλευσεν ἀποκεφαλισθϑῆναι 
Θεύόδωρον καὶ Ἐλπίδιον καὶ ᾿Αναστάσιον καὶ πάντας τοὺς 
ἐγνωχύτας τὴν ἐπιβουλὴν αὐτοῦ. ἣ | 
“Ρωμαίων βασιλέως Ηρακλείου ἔτος a. ς΄ AM.6103 
Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὶ Ὀχτωβρίῳ δ’ ἐἰνδικτιῶνε ιδ΄ ἧκεν. 250 
296 Ἡράκλειος ἀπὸ ᾿Αφρικῆς φέρων πλοῖα καστελλωμένα, ἔχον- 
τα ἐν τοῖς καταρτίοις κιβώτια, καὶ εἰκόνας τῆς ϑεομήτορος, 


12. τῇ ἐπιβολῇ b. 20. ὁ add. ex b.. πκαστελλομέγα a f. 


21. εἰκόνα a. 


4 

consilium inierunt de occidendo Phoca cum in circo sederet. ad 
epulum autem (cui Anastasium largitionum comitem adesse contigit) 
vocatis, Theodorus praetoriorum praefectus, mentem eis aperire coe- 
pit. mensis itaque remotis, et coniurationis ordine inter convivas re- 
censito, Anastasius auditor datae fidel poenitens, quae corde tegeret, 
non explicuit, sed silentio occultavit. interim Elpidius proposili te- 
nax subipfert: num vultis, ut dum throno insidet, in circo eum com- 
prehendam, et erutis e capite oculis, ita demum interficiam ? . arma 
vero eis suppetere insuper pollicitus est. Phocas autem tota coniu- 
rationis serie ab Anastasio revelata, praefectum, εἰ Flpidiurm, reli- 
quosque optimates eius participes, adhibitis cruciatibus diligenter exa- 
minari edixit. qui inter tormenta conspirationem omnem detexere, 
atque imperatorem Theodorum se praeficére voluisse confessi sunt. 
porro Phocas ''heodorum, Elpidinm, Anastasium, et reliquos coniura- 
tionis conscios capite truncari praecepit. | . 

Romanorum imperatoris Heraclii annus prinius. ^A A. C. 601 

Hoc anno mensis Octobris die quarto indictione decima quarta 
Heraclius ex Africa appulit cum navibus turritis in quarum malis arcu- 


46ο THEOPHANIS 


xaJà καὶ ὁ Πισίδιος Γεώργιος λέγει, καὶ 01010» πολὺν ἀπὸ 
᾿Αφρικῆς καὶ Ἰαυριτανίας" ὁμοίως καὶ ὃ Νικήτας υἱὸς Γρη- 
yopà τοῦ πατρικίου ἀπὸ ᾿Αλεξάνδρειαν καὶ Πεντάπολιν ἔχων 
V.:99 459" éavroU λαὸν πολὺν πεζικόν. ἣν δὲ Ἡράκλειος ópua- 
σάμενος Εὐδοκίαν τὴν ϑυγατέρα Ῥόγα τοῦ "άφρου, ἥτις τῷ 5 
καιρῷ τούτῳ ἦν ἐν Κωνσταντινουπόλει ἅμα Ἐπιφανείᾳ τῇ 
Βμητρὲ Ἡρακλείου, καὶ τῇ τούτῳ μεμνηστευμένῃ Εὐδοκίᾳ * 
ἐκράτησεν αὐτάς, καὶ ἐφύλαξεν εἰς τὸ δεσποτικὸν μοναστή- 
ριον, τὸ λεγόμενον τῆς Νέας μετανοίας. καταλαβὼν δὲ Ἣρά- 
κλειος τὴν Αβυδον εὗρεν Θεόδωρον τὸν κόμητα τῆς ᾿Αβύδου, io 
καὶ ἀναχρίνας ἔμαϑε παρ᾽ αὐτοῦ τὰ κινούμενα ἐν Κωνσταν»- 
τιγουπόλει. ὁ δὲ Φωκχῶς ἀπέστειλε τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ 4fo- 
μεγτζίολον τὸν μάγιστρον φυλάττειν τὰ ἸΠακρὰ τείχη" μαϑὼν 
δὲ ὃ μάγιστρος, ὅτι κατέλαβεν Ἡράκλειος τὴν ᾿βυδον, ἔφυγε 
καταλιπὼν τὰ τείχη, καὶ εἰσῆλθεν tig Κωνσταντινούπολιν. ó15 
δὲ Ἡράχλειος ἐδέξατο ἐν ᾿βύδῳ πάντας, ovg ἐξώρισε Φω- 
Cxàág* καὶ ἀνῆλϑε σὺν αὐτοῖς εἰς Ἡράκλειαν. Σιέφανος δὲ 
ὃ τῆς Κυζίκου μητροπολίτης λαβὼν στέμμα ἐκ τῆς ἐκκλησίας 
τῆς ἁγίας ϑεοτόχου ᾿Αρτάκης ἀπήγαγεν αὐτὸ τῷ Ἡρακλείῳ. 
καταλαβὼν δὲ τὴν Κωνσταντινούπολιν προσώρμησε τῷ λιμένι» «Ὁ 
τῆς Σοφίας" καὶ πολόμου κροτηϑέντος νικᾷ χάριει τοῦ Χριστοῦ 


1- στρατὸς πολὺς b. 6. τῇ Goar. $j vulg. 2. nonnulla ex- 
cidisse videntur, fort. ó δὲ Φωκᾶῶς. 15. τὰ τείχη] τὴν 4fgv- 
OF ἃ. 


lae et dei matris imagines appensae, prout Pisidius Georgius narrat, 
ingenti exercitu ex Africa et Mauritania advecto: et Nicetas patricii 
Gregorae filius cum maximis pariter pedestribus copiis ab urbe Ale- 
xandria et Pentapoli advenit. desponsa autem Heraclío fuerat Eudo- 
cia Rogati Afri filia, quae tum temporis una cum Epiphania Heraclii 
matre Cpoli morabatur. porro ubi Phocas matrem Heraclii, eiusque 
spousam Eudociam Cpoli adesse Trescivit, comprehensas in imperiali 
monasterio, quod Novae poenitentiae nuncupatur, diligentius asser- 
vandas inclusit. Heraclius Abydum appellens, Theodorum Abydi co- 
mitem convéniens, sciscitatus quae Cpoli gererentur, cuncta didicit. 
Phocas autem Domentiolum fratrem magistrum Longos muros custodi- 
turum misit. ille vero magister Heraclium Abydum appulisse ubi. re- 
scivit, muris relictis fugit, et Cpolim se recepit. Abydi cunctos in 
exilium a Phoca relegatos adiunxit sibi Heraclius, et Heracleam illis 
comitibus profectus est. Stephanus autem Cyzicenus metropolita co- 
romam ex ecclesia sanctae dei genitricis, cui Ártaces nomen, deproim- 
ptam ad Heraclium attulit. Heraclius Cpolim profectus ad Sophiae 


CHRONOGRAPHIA. 461 


Q xa» τὸν τύραννον. οἱ dà δῆμοι τοῦτον παραλαβόντες, dyti- 
λον, πυρὲ κατακαύσαντες ἔν τῷ. Boi. εἰσελϑὼν δὲ “Ἡράκλειος 
εἰς τὰ βασίλεια ἐστέφϑη "ὑπὸ Σεργίου πατριάρχου ἐν τῷ εὐὖ- 
κτηρΐ. τοῦ ἁγίου Στεφάνου ἐν τῷ παλατίῳ. ἐστέφϑη δὲ τῇ 
δ αὐτῇ ἡμέρᾳ καὶ 7 ] μεμνηστευμένη αὐτῷ Εὐδοκία αὐγοῦστα. 
καὶ ὅλαβον ἀμφότεροι παρὰ Σεργέου τοῦ πατριάρχου τοὺς Ὁ 
στεφάνους τοῦ γάμου: καὶ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ὁμοῦ αὐτοχρά- - 
τωρ καὶ νύμφιος ἀναδείκνυται. τῇ δὲ Maio μηνὶ ἐστράτευ.- 
σαν oi Πέρσαι κατὰ Συρίας, καὶ παρέλαβον τὴν ᾿Απάμειαν, 
10 καὶ τὴν Ἔδεσσαν, καὶ ἦλϑον ἕως ᾿Αντιοχείας. xai οἱ Ρωμαῖοι 
συναντήσαντες αὐτοῖς ἐπολέμησαν, καὶ ἡττήϑησαν Ῥωμαῖοι * 
xai διωλέσϑη πᾶς ὃ λαὸς τῶν Ρωμαίων, dore ὀλίγους λίαν 
δξειλῆσαι.᾿ τῇ δὲ δβδόμῃ τοῦ Ἰουλίου μηνὸς ἰνδικτιῶνος U 
᾿ἐτόχϑη τῷ βασιλεῖ Ἐπιφάνεια ϑυγάτηρ Εὐδοκίας, καὶ τῷ 
ε5 ““ὐγούστῳ μηνὲ « ἐβαπείσϑη ἐν Βλαχέρναις ὑπὸ ΣΣεργίου 


πατριάρχου. 
Τούτῳ τῷ ἔτει παρέλαβον» οἱ Πέρσαι Καισάρειαν τῆς A.M.6103 


Καππαδοκίας, καὶ πολλὰς μυριάδας ἐν αὐτῇ ἠχμαλώτεωσαν. P. 251 
Ἡράκλειος δὲ ὃ βασιλεὺς βασιλεύσας, εὗρε παραλελυμένα τὰ 
λοτῆς πολιτείας “Βωμαίων πράγματα. τήν τὸ γὰρ Εὐρώπην oi 


ge τῇ] ἐν τῇ b. "1. αὐτοῖς sdd. ex a b. 13, ἐξειλῆ- 
ΩΝ vulg. τῇ αὐτῇ lvduxtiu i coni. Goar. 19. ὁ βασιλεὺς 
om. a. 20. πόλεως f. οὗ ᾿Αβάρεις a. 


portum applicuit; et inito certamine Phocam tyrannum dei praesidio ' 
vieit. extemplo populi factiones comprehensum tradidere neci, et ad 
Bovem locum dictum igne combussere. Heraclius regiam ingressus, 
in oratorio sancti Stephani, quod in ipso palatio conditum, a Sergio 
patriarcha coronatus est: desponsa pariter Eudocia eodem die redi- 
mita est augusta: ambo igitur a Sergio patriareha coronas nuptiales 
acceperunt, et eodem die imperator simul et sponsus renunciatur, et 
corona utraque insignitur. porro Maio mense Persae in Syriam expe- 
ditionem fecere, captaque Ápamea atque Edessa, Antiochiam usque 
pervenere. illis obviam progressi Romani, consertis manibus inferio- 
res evaseré, adeo ut totus Romanus exercitus ad internecionem de- 
letus fuerit, paucique admodum superstites remanserint. Iulio mense 
eadem indictione filiam ex Eudocia nomine Epiphaniam, imperator 
suscepit, quae Augusti quinto et decimo die in Blachernis a Sergio 
patrisrcha baptizata est. A.C. 603 
Hoc anno Persae Caesarea Cappadociae potiti ,' plures hominum 
myriadas in captivitatem egerunt. Heraclius autem imperio assum- 
pto, rei: omnem Romanam labefactatam reperit. Europam etenim 


462 THEOPHANIS 


Ββάρβαροι ἐρήμωσαν, καὶ τὴν ᾿Ασίαν οἱ Πέρσαι πᾶσα» κατό- 
στρεέψων, καὶ τὰς πόλεις ἡχμαλώτευσαν, xai τὸν τῶν» “Ρωμαΐ- 
e» σερατὸν ἐν τοῖς πολέμοις ἀνήλωσαν. καὶ ταῦτα ἰδὼν ἐν 
' ἀπορίᾳ ἦν τέ δράσοι. ἐρευνήσας γὰρ τὸν avparóp, εἰ ἄρα 
ἐσώζονεο ἐκ τῶν μετὰ ωχὰ κατὰ Πϊαυρικίου στρατευσάντων 5 
ixi τῇ τούτου τυρωγνίδε, dvo μόνους εὗρεν ἐν πῶᾶφι τοῖς 
ϑέμασι., . 
Τῷ à' αὐτῷ ἔτει uri Ἰαΐρ γ᾽ ἐνδικτεῶνε ιε ἐξέχϑη 
V.200 19 βααιλεῖ υἱὸς ἀπὸ Εὐδοχίας,  ρακλειος ὁ μικρὸς ὃ καὶ νέος 
Κωνσταντῖνος. τῷ d'.déwovoso μηνὶ εδ'΄ ἐτελεύτησεν Εὐδο- 1o 
ακέα αὐγαῦστα τῆς αὐτῆς t6 ἰνδικτιῶγος, | 
A M.6:0$ Τούτῳ τῷ ér& μηνὲ Ὀχτωβρίῳ δ᾽ ἐνδιχτιῶνιε αἱ ἐσεέφϑη 
5j Ἐπιφάνεια ἡ ϑυγάτηρ Ἣ ρακλείου ὑπὸ Σεργίου παεριώρχου 
αὐγοῦστα ἐν τῷ εὐχτηρίῳ τοῦ ἁγίον Σεεφάνον ἐν τῷ παλα- 
vq. τῷ δὲ δεκεμβρίῳ opi x6, τῇ αὐτῇ αἱ ἐνδικειώνε, τ5 
ἐστέφϑη Ἣ ράκλειος ὃ υἱὸς Ἡρακλείου, ὃ νέος Κωνστανεῖνος, 
ὐπὸ Σεργέίου πατριάρχου. | 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ἐπεστράτευσαν Σαρθακχηνοὶ κατὰ Συρέαρ' 
Ὁ καὶ λυμῃνάμενοι ἱκανὰ χωρέᾳ ὑπέστρεψαν. 


5. στρατευμάτων b, στρατεύσαντος a. 6. τυραννίδος vulg. 
9. ὁ καὶ νέος ἃ, καὶ ὃ γέος vulg. 16. 6 νέος, ὁ καὶ K. b. - 


barbari reddiderant desertam , universam Asiam Persae pessum dede- 
rant, et urbes integras in captivitatem abduxerant, Romanumque ex- 
ercitum bellis consumpserant continuis. ista conspiciens imperator, 
quid ageret dubius haerebat. exercita siquidem omni perlustrato, 
num aliqui ex iis, qui cum Phoca tyrannidis eius fautores adversus 
Mauricium praeliati inter vivos superessent, peracrutatus, per legiones 
cunctas rimatus duos solos invenit residuos. 

Eodem etiam anno mensis Maii die tertio, indictione decima 
quinta, ex Eudocia imperatori susceptus filius, Heraclius iunior, quí 
et novus Constantinus cognominatus est. Augusti vero tenais die de- 
cimo quarto eadem indictione Eudocia augusta. diem extremum 
obiit. 

A. C. 6of Hoc anno mensis Octobris die quarto, indictione prima, Epipha- 
nia-imperatoris Heraclii filia in oratorio sancti Stephani, quod in pa- 
latio, a Sergio patriarcha augustae corona redimita est. Decembris 
autem die vigesimo quinto, prima indictione, Heraclius Heraclii filius, 
novus Constantinus , a Sergio patriarcha imperii collega corona- 
tus est. E | : 

Eodem etiam anno expeditionem in Syriam fecere, direptisque 
oppidis quam plurimis domum reversi sunt. . 





/ 


CHRONOGRAPHIA. 463 


Τούτῳ τῷ ἔτει ἔλαβον οἱ Πέρσαι τὴν Δαμασκόν, καὶ A.M.6105 
ἢχμαλώτευσαν λαὸν πολύν. Ἡρώκχλειος δὲ βασιλεὺς πρέσβεις 
πρὸς Χοσρόην ἐπέστειλεν παύσασϑαι τοῦ ἐχχέδιν ἀνηλεῶς τὰ 
αἵματα τῶν ἀνθρώπων, καὶ ὁρίσαι φόρους, xai λαμβάνειν 
πάντα. ὃ δὲ τοὺς πρέσβεις ἀπράχτους ἀπόλυσεν, μὴ ποιη- 
σάμενος αὐτοῖς λύγον, ἐλπίζων τελείως παραλαβεῖν τὴν τῶν 
“Ρωμαίων ἀρχῆν. ὃ δὲ 'Hodwieg τῷ αὐτῷ χρόνῳ ἔγημεν 
Μ]αρτίναν, καὶ ἀνηγόρευσεν αὐτὴν αὐγοῦσταν στέψας αὐτὴν. 252 
εἰς τὸν αὐγουστέαν, στεφϑεῖπα ὑπὸ Σεργίου πατριάρχου. 
το Tovro τῷ ἔτει παρέλαβον οἱ Πέρσαι τὸν ᾿Ιορδώνην, IIa- A.M.6106 
λαιστένην καὶ τὴν ἁγίαν πόλεν πολέμῳ, καὶ πολλοὺς ἐπέκτει.- 
»a» ἐν αὐτῇ διὰ χειρὸς τῶν Ἰονδαίων, ὡς φασί τενες, μυ- 
ριάδας ἐννέα. αὐτοὶ γὰρ ὠνούμονοε τοὺς Χριστιανοὺς καϑὰ 
ἠμπόρει ἕκαστος ἀπέκτεινεν αὐτούς. Ζαχαρία» δὲ τὸν πα- 
τὸ τριάρχην Ἱεροσολύμων, καὶ τὰ τίμια καὶ ζωοποιὰ ξύλα λα- 
βόντες σὺν αἰχμαλωσίᾳ πολλῇ, ὃν Περσίδι ἀπήγαγον. Β 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ἐτέχϑη τῷ βασιλεῖ ἀπὸ  ϊαρτίνης 
Ἀωνσταντῖνος ἕτερος, καὶ ἐβαπεέσϑη ἐν Βλαγέρναις ὑπὸ Σερ- 
γίου πατριάρχου. | 
20 ΤΤούτῳ τῷ ἔτει παρέλαβον oi Πέρσαι πᾶσαν τὴν 4diyv- A.M.6107 
πτὸν καὶ ᾿Αλεξανδρειαν καὶ “ιβύην ἕως «Αἰϑιοπίας, καὶ λα- 


τή. ἀπεχτέγγυον a. 29. πᾶσαν add. ex a. 


Hoc anno Persae capta Damasco captivos innumeros secum abdu- ἃ. C. 605 
xerunt. imperator awtem Heraclius legatione ad Chosroém decreta, 
εἰ fundendo crudeliter homiaum sanguini parceret, admonuit, tributa 
vero statueret, et pacis conditiones praescriberet, rogavit. ille autem 
mullo cum legatis habito colloquio, quasi de Romanornm imperio 
brevi occupsndo certus, re infecta eos dimisit. Heraclius porro Mar- 
tinam eodem anno sibi cogiugio copulatam renunciavit eugustam : et. 
ad augusteuum Bergio paLriarcha coronam imponente augustali stem- 
mate redimiendam decrevit. | , 
Hoc anno Persae lordanis loca, Palaestinam et sanctam civita- A. C. 606 
tem armorum vi subegerunt: et manibus, ut quidam asserunt, Iudaeo- 
rum plurimos, δά nonaginta videlicet millia, trucidarunt. &nguli etenim 
ro suis quique facultatibus Christianos ementes, confestim occide- 
bant. capto vero Hierosolymorum patriarcha Zacharia, pretioso etiam. 
et vivifico crucis ligno locis illis erepto, capfivorum hominum mul- 
titudinem innumeram in Persidem abduxerunt. 
Eodem anno Constantinus alter ex Martina coniuge imperatori 
natus est: qui ἃ Sergio patriarcha in Blachernis baptizatus. | 
Hoc anno Persae Aegyptum, Alexandriam et Libyam ad usque A. C. 60) 
fnes Aetbiopiae. sabegerunt: et collecta captivorum multitudine, spo- 


464 " THEOPHANIS 


βόντες αἰχμαλωσίαν πολλὴν καὶ λάφυρα πάμπολλα καὶ χρή- 
ματα ὅπέστρεψαν. τὴν Χαλχηδύνα οὐχ ἔσχυσαν παραλαβεῖν, 

(Ὁ ἀλλὰ φρουρὰν ἐάσαντες τοῦ πολιορκεῖν, ἀνεχώρησαν. 

A.M. 6108 Jovi τῷ ἔτει ἐστράτευσαν οἱ Πέρσαι κατὰ Χαλκηδό- 
»oc, καὶ παρόλαβον αὐτὴν πολέμῳ. τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει μηνὲ 5 
᾿Ἰανουαρίῳ a, ἐνδιχτιῶνος εἰ, ὑπάτευσεν Κωνσταντῖνος ὃ νέος, 

ὅ καὶ Ηράκλειος τοῦ Ἥ ραχλείου υἱός" καὶ προεβάλετο καί- 
σαρα Κωνσταντῖνον τὸν μιχρὸν τὸν ἴδιον ἀδελφὸν τὸν ἐξ 
Ἡρακλείου καὲ αρτίνης γεννηϑέντα. | 

A.M.6:09  ΖΤούτῳ τῷ ἔτει πάλιν Ἥράκλειος ἀπέστειλο πρέσβεις ἐν το 

,V-30! Περσίδι πρὸς Χοσρόην αἰτούμενος εἰρήνην. ὃ δὲ Χοσρόης 

D καὶ πάλιν αὐτοὺς ἀπεπέμψατο λέγων" οὐ φείσομαε ὑμῶν ἕως 

ἂν dovgono9a τὸν ἐσταυρωμένον, ὃν λέγετε ϑεὸν εἶναι, καὶ 
προσχυνήσητε τῷ ἡλίῳ. | 

A.M.6110 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐστράτευσαν ᾿Αβάρεις κατὰ τῆς Θράκης. 15 

καὶ ἀποστείλας ὃ ράχλειος πρὸς αὐτοὺς ἥτει τὴν εἰρήνην " 
καὶ συνθεμένου τοῦ Χαγάνου ταύτην ποιεῖν, ἐξῆλθεν ὃ βασι- 

Ρ. "ϑλεὺς ἔξω τοῦ lMaxgoU τείχους, καὶ μετὰ πάσης δορυφορίας 

βασιλικῆς καὶ δώρων πολλῶν καὶ μεγάλων ἀπεδέξατο τὸν 
Χαγάνον, λαβὼν τὰ πιστὰ παρ᾽ αὐτοῦ, τοῦ ποιῆσαε πρὸς dÀ-a20 
λήλους σπονδὰς 'εἰρηνικᾶς. ὅ δὲ βάρβαρος ἐκεῖνος τάς τὸ 
συνθήκας ἀϑετήσας καὶ τοὺς ὅρχους, ἄφνω τυραννικὼς κατὰ 
τοῦ βασιλέως ἐχώσησεν. ἐκπλαγεὶς δὲ Ó βασιλεὺς τῷ dngoc- 


4 


liis etiam amplissimis, et pecuniarum ví asportata, suas in provincias 
redierunt. Chalcedonem quidem occupare non valuerunt, sed práesi- 
dio ad eam obsidendam relicto, secesserunt. | 

A. C. 608 Hoc amno Persae expeditionem in Chalcedonem instruentes, bello 
eam ceperunt. hoc eodem anno: lanuarii mensis die primo, indictione 
quinta, Constantinus iunior, qui et Heraclius Heraclii filius, consul 
renunciatus est, qui Constantinum minorem proprium fratrem Hera- 
clio et Martina genitum declaravit caesarem. 

À. C. 609 Hoc anno aliam legationem de pace cum Persis habenda, et 
ab eis expetenda ad Chosroém destinavit Heraclius. eam iterum re- 
spuit Chosroés, dicens: vobis minime parcam, donec crucifizum, quem 
vos praedicatis deum, solem adoraturi, abnegaveritis. 

A. C. 610 Hoc anno Abares in Thraciam arma moverunt. Heraclius autem 
missis ad eos legatis pacem firmari exposcebat. cumque Chaganus 
eam se compositurum pollicitus fuisset, imperator cum satellitio pro- 
priam dignitatem decente, ad longum usque mutam longe ab urbe 
progressus, ampla magnorum munerum copia Chaganum excepit, fidem 
ab eo áccepturus, pacem inter se mutuo inviolatam firmatum iri. at 
barbarus ille, spreto iusiurando atque foedere, ex improviso Hera- 


cHhoNocRAPHA. —-  —— 465 ᾿ . 
ϑοκήτῳ τ τοῦ πράγματος, φυγὰς ἐπὲ τὴν noy ὑπέστρεψεν. 
λαβὼν δὲ ὁ βάρβαρος sn» βασιλικὴν ἀποσκευὴν xai δορυφο- . 
Qíu», καὶ ὅσους καταλαβεῖν ἡδυνήϑη, ὑπέστρεψεν πολλὰ χω- 
eia τῆς Θράκης ληϊσάμεγος ἐκ τοῦ ἀπῥοσδοκήτως ἀπατηϑέντα B 
"δ τὴν ἐλπίδα τῆς εἰρήνης. 09 
᾿ἀλεξανδρείας ἐπισκόπου Γεωργέου rog αἰ.. | A.M.6i11 
Τούτῳ τῷ ἔὄτει Ἡ ράκλειος πρὸς τὸν Xayavo» τὸν βάρ- — 
βαρὸν πρέσβεις ἀποστείλας ἐνεκάλει περὲ τῶν γεγονότων ὕπ᾽ 
αὐτοῦ ἀϑέσμων, xai πρὸς εἰρήνην προετρέπετο. ἐπισερατεῦ.- 
τοσαι γὰρ διανοούμενος xarà Περσίδος εἰρηνεύειν μετὰ τοῦ — 
Χαγάνου ἤϑελεν. ὃ δὲ Χαγάνος αἰδεσϑεὶς τὴν τοῦ βασιλέως α 
ἀγάπην μετανοεῖν ἐπηγγέλλετο , xai εἰρήνην noii ὑπισχνεῖς- 
v0: καὶ στοιχήσαντες πάᾶκτα ὑπέστρεψαν οἱ πρέσβεις. ἐν. 
εἰρήνῃ. 
15 Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει παρέλαβον Πέρσαι τὴν ἄγκυραν Γα- 
λατέας πολέμφ. 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἐσκλήρυνεν Xoogónc τὸν ξυγὸν αὐτοῦ ἐπὲ A.M. 6112 
πάντας ἀνθρώπους εἰς αἱμοβορέαν καὲ φορολογίαν. ἐπαρϑεὶς 
γὰρ τῇ νίκῃ οὐκ ὅτε ἐν τῷ καϑεστῶτι ciat ἤδυνατο. T0T8 
20 Ἡράκλειος ζῆλον θεοῦ ἀναλαβών, καὶ μετὰ τῶν βαάρων &-D 
ρηνεύσας ὡς ἐνόμιζεν μετήνεγκεν τὰ σερατεύματα τῆς Evgo- 


4. ἀπατηϑέντας vulg. 


clium infestis armis adortus est. — imperator vero tam insperatae rei 

molimine perterritus, fuga arrepta in urbem revertit. barbarus upi- 

verso imperatoris apparatu satellitioque capto, cum omnibus aliis 

quae comprehendere potuit, retro cessit: multaque Thraciae oppida 

spe pacis delusa ac mil tale suspicantia depraedatus est. . 
Alexandriae episcopi Georgii annus primus. A. C.611 
Hoc anno Heraclius missis iterum ad barbarum Chaganum lega- 

tis, de iis quae violatis foederibus ab eo admissa erant, causabatur, 

et ad servandam pacem invitabat: in Persidem quippe arma conver- 

tere meditatus, cum Chagano pacem habere consiliabatur. Chaganus 

humanos imperatoris aifectus cum reverentiae sensu suscipiens , pri- 

stina se reparaturum, et cultorem se pacis futurum promisit: reuova- 

' tisque iterum pactis et probe firmatis foederibus, legati rever- 

si sunt. 
lloc eodem anno Persae Ancyram Galatiae civitatem vi ce-. 

perunt. —». 4. C. 61a 
Hoc anno Chostoés dominationis suae iugum omnibus intolera- : 

bile per crebras caedes atque vectigalia effecit. victoriis quippe suis 

elatus, intra iusti et aequi limites ultra se continere nequibat. tunc 

igitur Heraclius divino ardore incitatus, pace ex voto cum Abaribus 


Theophanes. Jo 


466 - THEOPHANIS - 


zc ἐπὶ τὴν ᾿Ασίαν, xai διενοεῖξο τῇ τοῦ θεοῦ συνεργείᾳ κατὰ 
Περσίδος χωρῆσαι. : 
A.M.6113 Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὲ ᾿Απριλλίῳ δ΄, ἰνδικτιῶνιε (', τελέσας 
ὃ βασιλεὺς Ἣράκλειος τὴν ἑορεὴν τοῦ πάσχα, εὐθέως τῇ δευ- 
Υ. τολτέρᾳ ξσπέρας ἐκίγησεν κατὰ Περσίδος. λαβὼν δὲ τὰ τῶν εὐα.- 5 
γῶν οἴκων. χρήματα ἐν δανείων ἀπορίᾳ κακεχόμενος, ἔλαβεν 
P.a54 καὶ τῆς μεγάλης ἐκκλησίας πολυκάνδηλα 44. καὲ ἕτερα σκεύη, 
ὑπουργιχά, χαράξας νομίσματα, καὶ μιλιαφίσία πάμπολλα. 
κατέλιπε δὲ τὸν ἔδιον υἱὸν σὺν Σεργίῳ τῷ nasQudgyg Kew. 
σταντινουπόλεως διοικεῖν πράγματα σὺν BovooQ τῷ πωτρικίῳ to 
ἀνδρὲ ἐχέφρονε καὶ τὰ πάντα συνετῷ καὶ πεπειρασμένῳ. 
ἔγραψεν δὲ πρὸς τὸν Χαγανον τῶν ᾿Αβάρων παρακλχσεις τοῦ 
ἐπικουρεῖν τὰ vin Βωμαίων πράγματα, ὡς φιλίαν σπεισάριε- 
γος πρὸς αὐτόν͵ καὶ ἐπίεξροπον τοῦ ξαυτοῦ υἱοῦ τοῦτον αἶνά.. 
μασεν. ἀπάρας δὸ τῆς βασιλευούσης πόλεως, ἐξῆλθεν κατὰ κιΆ 
τὰς λεγομένας Πύλας πλοὶ τὴν πορείαν ποιησάμενος. ἐνεεῦ.. 
59ὲν δὲ ἐπὶ τὰς τῶν ϑεμάτων χώρας ἀφικόμενος, συνέλεγεν 
τὼ στρατύπεδα, καὶ προσετίϑει αὐκοῖς xóa» στρατείαν. τού- 
τοὺς δὲ γυμνάζειν ἤρξατο, καὶ τὰ πολεμικὰ ἔργα ἐξεπαίδευ- 
σεν. διχῇ γὰρ διελὼν τὸν ατρατόν, παρατάξεις τε xai. συμ- 20 
βολὰς πρὸς ἀλλήλους ἀναιμωτὲ ποιήσασϑαι ἐχέόλευσεν, χραυ- 


18. ᾿Αράβων e. 


composita, exercitus suos ab Europa in Asiam transtulit, invadendae- 
que Persidis deo opitulante consilium cepit. 

A. C.613 Hoc anno mensis Aprilis die quarto, indictione decima, Heraclius 
solemnitate paschali peracta, feria secunda sub vesperam confestim 
arma moturus ip Persidem perrexit. tum vero ubi pecuniam inutuo 
vel cum foenore acciperet dubius, sanctarum aedium facultates tulit, 
cudendisque numismatibus, et minutis milisiariis conflandis, multifida 
magnae ecclesiae candelabra aliaque eiusmodi sacri ministerii vasa 
usurpavit. proprium autem filium Sergii patriarchae Cpoleos Bonosi- 
que patricii, viri praestantis ingenii magnaeque prudentiae et expe-, 
rientiae multiplicis, consilio rem communem administraturum in urbe 
reliquit. ad Chaganum quoque Abarum principem, cui procuratoris 
in filium nomen et dignitatem indidit, quique secum  amicitiama ex 
pactis firmaverat, ut afflictis rebus Romanis opem ferret, litteras cum 
precibue waisit. urbium regina subinde profectus, itinere navigiis sus- 
cepto, loco, cui Pylae nomen, solvit inde ad thematum provincias 
delatus, legiones collegit varias, quibus novam militiam idit. tum 
eos bello exercere, Martisque disciplina instruere. divisum siquidem 
in aequas partes duas exercitum ordines componere, incruentis irru- 
ptionibus ad invicem congredl, clamorem bellicum, paesnas, milita- 


᾿ CHRONOGRAPHIA. ᾿ 467 


γήν τῷ πολεμικὴν καὶ πομιάνους καὶ αλλαλαγμὸν καὶ διέγεοσιν 
ἔχειν τούτους ἐδίδαξον, iva xay ἐν πολέμοις εὑρέσχωνται, μὴ 
Ἐενίζωνται, οἰλλὰ ϑαρροῦντος ὡς παίγνιον κατὼ τῶν ἐχϑρῶν 
χωρήσωσι.  Aeffy" δὲ ὃ βασιλεὺς ἐν χερσὲν τὴν ϑεανδρεκὴν 

5 μορφήν, ἣν χεῖρες οὐκ ἔγραψαν, ἀλλ᾽ οἵαν ἐν εἰχόνε  πάγια C 
μορφῶν xa) διακπλάττων λόγος ἄνευ γρωφῆς μόρφωσιν, ὡς 
ὥνευ σπορᾶς κύησιν ἤνεγχεν, xai τούτῳ πεποιϑῶς τῷ ϑεο- 
γράφῳ τύπῳ ἐπήρξατο τῶν ἀγώνων, πιστὰ δοὺς τῷ λαῷ, ὡς 
σὺν αὐτοῖς μόέχρε Juvarov ἀγωνέσηται, καὶ ὡς τέχνοις oixei- 
ποοις τούτοις συγαρμόσηται. ἐβούλετο γὰρ τὴν ἐξουσίων od 
φύβιῳ τοσοῦτον, ὅσον ἐν no9w ὄχειν. φοὐρὼν δὲ τὸν στρατὸν 
εἰς ῥαϑυμίαν πολλὴν zai δειλίαν, ἀταξίαν τε χαὲ ἀκοσμίαν xai 
εἰς πολλὰ τῆς γῆς μέρη ὀσπαυμένους, συντόμως πάντας εἰς ὃν 
συνήγαγεν. καὶ πώντες e ix μιᾶς συμφωνίας ὕμνησαν τὸ 
κὐ κράτος καὲ τὴν ἀνδρείωαμ τοῦ βασιλέως. αὐτὸς δὲ τοῖς λόγοις 

κούτοις ἐπερρωννύων ἔλεγεν. ὁρᾶτε, ἀδελφοὶ καὶ τέκνα, cp 
ei ἐχϑροὲ τοῦ ϑεοῦ χατεπάτησαν ἡμῶν τὴν χώραν καὶ τὰς 
. πόλεις ἠρήμωσαν. καὶ τὰ ϑυσιαστήρωκ κατέκαυσαν xai τὰς 
τραπέζας τῶν ἀναιμακεῶν ϑυσιῶν αἱμάτων μιαιφόνων &nÀg- 
πορῶώσαν, καὶ τὰς ἀδέχτους τῶν mado» ἐκκλησίας ἐν ἡδοναῖς 


2. εὑρίσχονταε vulg. ἡ. τοῦτο πεπ. τῷ ϑεῷ γράφω. — 9. 
ὡς τέχγοες oix. τ. συν. om. a. 41. τοσοῦτον add. ex coni, 
13, ἐσπαρμέψον a, εὐπαραμένων f. 


resque strepitus edere, fortes in invicem animos excitare doeuit: ut 
iam non ficto, sed vero .Marte implicati, rei movae wsu non. terreren- 
tur, sed velut. ad ludum, ita in hostes, de sua virtute bene confisi 
irruerent. mox leta manibus Christi. dei et hominis effigie, hominis 
zaanu vel penicillo non efficta, sed quam ín imagine, quod cuncta 
formavit et econfiguravit divinum verbum, absque colorum delinea- 
tione, ut absque semine foetum , in Incem eduxit; huiusmodi, dico, 
figura divinitus exarata plane fidens, et oppignorata ezercitui fide, 
cum eis ad mórtem usque decertaturum, et ut propriis filiis semper 
eis se devinciendum et copulandum pollicitus, ad bellicos conflictus 
descendit. studebat enim exetcendam in milites auctoritatem potius 
affectu, quam timore comparare. com vero exercitum desidia disso- 
Intum, animorum deiectione, ordinis defectu et confusione pene la- 
cerum, et in varias provinciarum partes dissipatum reperisset : quan- 
tocius et expedite cunctos in unum collegit. hinc singuli velut una 
voce robur et animwm imperatoris landavere: ipse etiam robur pecto- 
ribus inspiraturus his verbis utebatur: videtis, frates et filfi, ut ho- 
stes ditionem nostram universam depopulati , urbes civibus desertas 


468 . THEOPHANIS 


χραΐίγουσιν ἐμπαϑεσεάταις. πάλιν δὲ τὸν λαὸν πρὸς γυμνὰ“ 
σίαν πολεμικὴν ὁπλίζων, τάξεις δύο ἐνόπλους ποιησάμενος, σαλ- 
πιγγές τὸ καὶ φάλαγγες ἀσπίδων, καὶ λαὸς τεϑωρακισμένος 
ἕστατο. ἐπεὶ dà ἀσφαλῶς συνέστησαν τᾶν τάγματα, συμβαλ- 

P. αδήλειν ἄλληλοις ἐκέλευσεν, ὠϑισμοί τὸ βίαιοι καὶ συγχρούσματα 5 
πρὸς ἀλλήλους ἐγίνοντο, καὶ σχηματισμὸς τοῦ πολέμου ἐδεέ- 
κνυτο. καὶ ἦν. ἰδεῖν φρικτὸν ϑέαμα φόγου χωρὶς κινδύνου, 
καὶ πρὸς φόνους συννεύσεις αἱμάξων δίχα, καὶ πρὸ τῆς ἀναγ- 
e κῆς τοὺς τρόπους, ὕπως ἕχαστος ἐκ τῆς ἀκινδύνου σφαγῆς 

λαβὼν ἀφορμὰς ἀσφαλέστερος μένη. οὕτω δὲ καϑοπλίσας το 
πάντας παρήγγειλεν ἀδικίας ἀπέχεσϑαι καὲ εὐσεβείας αἀντέχε- 
σϑαι. γενόμενος δὲ ἐπὶ τὰ μέρη ᾿“Δρμενίας, προτρόχειν πλῆ- 
. ϑὸς ἱππέων λάϑρα ἐπιπεσεῖν τῷ βασιλεῖ διενοεῖτο. οἱ δὲ noo- 
γ. οϑ τρέχοντες τοῦ βασιλέως τούτοις συναγτήσωντες, τὸν τε στρα- 

τηγὸν αὐτῶν δεσμώτην ἤγαγον πρὸς τὰν Ἥρακχλειον, καὶ 109- 15 
τους τρεψάμενοι πολλοὺς ἀνεῖλον. ἐπεὶ δὲ χειμὼν κατέλαβεν, 
ἀποκλείσας ὃ βασιλεὺς τὸ Πόντιον χλίμα, ἔδοξε τοῖς faofla- 

Qo«c ἐν τούτῳ αὐτὸν παραχειμάζειν. λαϑὼν δὲ τοὺς Πέρσας . 


1. ἐμπαϑεστάτοις vulg. 7. χωρὶς x«l xiwó. vulg. 11. καὶ εὐ- 
σεβείας ἀντέχεσϑαε add. ex ὁ ἢ, 13. post ἑππέων aliquid exci- 
disse videtur, fort, κελεύσας. 17. κλῆμα a f. 


reddiderint, succenderint altaria, et 'incruentarum victimarum mensas 
caedibus et sanguine inundarint, et ecclesias etiamnum labis omnis 
immunes voluptatibus foedissimis conspurcant. tum vero milites bel. 
licis exercitamentis instructurus , armatos et pugnae jam paratos in 
duas acies dividere, et tubas, clypeorumque phalanges in invicem 
committere secundo iussit. interim. exercitus thoracibus et armis omni- 
bus munitus stationem observabat. ut itaque inm tuto constiterunt 
ordines, manus ad invicem conserere hortatus est, et qua violentis 
in invicem impulsibus, qua mutuis impressionibus immanis belli spe- 
ciem horrendam exhibebat. tremendum sane absque caede et peri- 
culo cernere licebat spectaculum , ad stragem citra sanguinem impe- 
tus, et absque necessitate belli specimina, ut ex caede quam nullum 
comitaretur periculum .sumpto documento securior unusquisque per- 
maneret, cumque éxercitum ita instruxisset, ut iniustitia abstinerent, 
hortatus est. porro ubi ad Armeniae fines intravit, praecurrens ho- 
stilium equitum turma imperatorem ex improviso adoriri consilium 
ceperat: imperatoris autem praecursores illis obviam facti, adversario- 
rum duce vinculis mancipato, et ad Heraclium ducto, necnon comiti- 
bus eius fusis, reliquos armis deleverunt. ingruente vero hieme, cum 
Ponticum clima imperator undique circuminunivisset, hibernam in eo 
tempestatem moraturus barbaris visus est: at clam ipsis reversus in 


CHRONOGRAPHIA. —— 469 


xai ἐπιστραφείς, εἷς τὴν Περσίδα εἰσβάλλει. τοῦτο μαϑόντες οὗ 
βάρβαροι εἰς ῥᾳϑυμέίαν ἦλϑον τῷ ἀπροσδοκήτῳ τῆς τούτου εἰσό-- 
δου. ó dà Σάρβαρὸς ὃ τῶν Περσῶν σερατηγὸς λαβὼν τὴν £av- 
τοῦ ϑύναμιν ἦλθεν ἐν Judo, ὅπως εἰς Ρωμανίαν ἐξελϑὼν 
5 τοῦτον περιτρέψη. φοβηϑεὶς δὲ μὴ διὰ τῆς ᾿Αρμενίας εἰς 
vj» Περσίδα ὃ βασιλεὺς εἰσβαλὰν. τωύτην ταράξη, οὐκ εἶχεν C 
τὸν ξαυτοῦ λογισμὸν βεβηκότα, ὅτε δράσοι, ὅμως ἠναγκχάσϑη 
ἐπολουϑεῖν᾽ ὀπίσω. τοῦ Ῥωμαίου στρατοῦ, κλέψαι μεριμνῶν 
τὸν πόλεμον͵, καὶ δεὰ νυκτὸς ἀφεγγοῦς τούτοις προσβαλεῖν. 
fO πανσελήνου δὲ οὔσης τῆς νυκτός, ἀπεκρούσϑη τοῦ σχέμματος, 
καὶ τὴν πρὶν αὐτῶν σεβασμίαν [αὐτῶν] ἐδυσφήμει σελήνην. 
ἡ δὸ σελήνῃ ὑπέστη κατ᾽ αὐτὴν τὴν νύκτα ἐκ τοῦ συμβεβη- 
κότος. ἐκ τούτον δειλία ὁ Σάρβαρος προσβαλεῖν τῷ βασι- 
Asi, καὶ τὰ ὅρη κατέλαβεν, ὡς δορκώδες, δρῶν τὴν καλλίτεο- 
15 χνον καὶ σοφὴν" στρατηγίαν dq' ὕψους τῶν Ῥωμαίων. γνοὺς Ὁ 
δὲ ὃ βασιλεὺς τὴν τούτου δειλίαν, ϑαρρῶν ἐν τόποις ηὐλίζε- ὦ 
το, ἀναπαύσεως πλήρης, ἐρεϑίζων τοῦτον πρὸς πόλεμον. κα- 
. τερχόμενοι δὲ λάϑρα. τοῦ Opovg πολλάκις συμπλοκὰς μερικὰς 


M 


3. ὁ δὲ Σέρβαρος c, ὃ δὲ βάρβαρος vulg., vera nominis forma in- 
fra pag. 426, το. legi videtur: Σαρβαραζᾶς. 7. βεβηχότε a. 
.1*. alterum αὐτῶ» delendum videtur, nisi forte participium ali- 
| "quod im éo latet. 13. ὁ σοβαρὸς vulg. 1f. καλλίτεχνον 
, χαλῆτεχναν a; καλλίστεχον vwulg.. — 16. ηὐλίζετο] ὑηλέζετο vulg. 
18. μερικὰς om. a f, 


Persidem irruit. nuncio accepto, expeditione adeo inexpectata per- 
territi sunt barbari. barbarus itaque Persarum dux eductis secum 
copiis in Ciliciam proficiscitur, sperans se ita irruptione in Romano- 
rum ditionem facta Heraclium a Perside revocaturum. nme vero Per- 
sia ulterius penetrata ex Ármeniae partibus imperator damnum in- 
ferret, veritus, de quovis opere aggrediendo nullum certum consilium 
inire poterat. attamen Romanum exercitum a tergo subsequi tandem 
coactus est: hostem dolo circumvenire, eumque per noctem obscuram 
" adoriri meditatus. sed cum pleno lumine luna irradiaret, commento 
frustratus est, et colendum sibi prius astrum «iris omnibus execraba- 
tur. contigit enim illa nocte ut luna defectum pateretur, ac ideo 
subsistere videretar, ex quo arrogans ille, ne impressionem faceret 
in imperatorem sibi cavit; quare dorcadum more montium cacumina 
occupavit, indeque praeclarum et ad militaris disciplinae praecepta 
.compositum ordinem sublimis despiciebat. imperator animi eius vi- 
litate cognita loca illa securior et confidentior tenebat, et bene re- 
fecto exercitu, adversarium ad certamen provocabat. Persae vero clam 
ex monte descendentes levia saepius iniere praelia, in quibus omni- 


470  THEOPHANIS 


ἐποιοῦντο, καὶ ἐν παντὲ oi Ῥωμαῖοι énoesevor, xai θάρσος 
ὁπὶ πλεῖον ὃ στρατὸς ἐλάμβανεν, δρῶντες τὸν βασιλέα παντὲ 
προπηδῶντα, καὶ εὐτόλμως πολεμοῦντα. Πέρσης δέ τις πρὸ 
ὀλίγου χρόνου πρόσφυξ γενόμενος ὃν τῷ στρατῷ τοῦ βασιλέως 
ἐγένετο. οὗτος ἀποδρὰς πρὸς τοὺς Πέρσας ἐπῆλϑεν ἐλπίζων 5 
αὐτοὺς τὴν Ῥωμαίων σερατείαν ὀλέσαι. ἰδὼν δὲ αὐτοῦν τὴν 
P. 356 δειλίαν μετὰ δεκάτην ἡμέραν πρὸς τὸν βασιλέα ἐνῆλϑεν, καὶ 
πᾶσαν ἀχριβῶς τὴν τῶν βαρβάρων ἐξεῖπεν ἀτολμίαν, ὁ δὲ 
Σάρβαρος μηκέτι ὑποφέρων τὴν ἐν τῷ ὄρει διατριβήν, ἤναγο " 
χάσϑη πρὸς πῤλεμὴὸν ὁρμῆσαι, εἰς τρία δὲ μέρη διδλὼν «τὸ τὸ 
σεράτευμα κατῆλθεν, ἄφνω ἐπιφωσκούσης ἡμέρας πρὸ τῆς 
τοῦ ἡλίου ἀναβάσεως εὐτρεπισάμενος πρὸς πόλερμιον. ὅ δὲ 
βασιλεὺς προγνούρ, καὶ συντάξας τὸν σεφατὸν ὅμοίωος εἰς τρεῖς 
φάλαγγας, εἰς τὴν μάχην προήγαγεν. τοῦ δὲ ἡλίνῃ ὠνατεί. 
λαντος καὶ τοῦ βασιλόως κατὰ dyarolég εὑρεϑόνεος, τοὺς 15 
B Πέρσας ἐσκότιζεν 7 τούτου ὠκτίς " ὃν cg Jud» προσεκύνουν. 
ὃ δὲ βααιλεὺς ἐσχημάτισε τὸν λαὸν αὐτοῦ εἰς φυγὴν sot 
πέντας, καὶ λύσαντες ἐκεῖνοι τὰς φάλαγγας ἀκρατῶς διώκειν — 
τούτους ἐνόμιζον. ἐπιστραφέντες οὖν οἱ Ῥωμαῖοι εὐψύχως 
τούτους ἐστρέψαντο καὶ πολλοὺς ἀνεῖλον, ἐλάσαντξς αὐτοὺς χ0 


1, ἐπρώτευον f, ἐπρωτέρενον vülg. . CB ἐξειπεῖν f. . ὃ di 
σοβαρὸς vulg. .10. ὁρμέααφ vulg. (6. ὃν] ἣν a B 


bus semper superiores evasere Romani, et robore animisque eorum 
exercitus in dies augebatur, quod imperatorem in primam aciem pro- 
silientem, ac fortiter dimicantem ubique viderent. porro quidam Persica 
militiae desertor ad imperatoris partesPersa transierat. is ad suos re- 
fuga Romanas acies ab eis dissipandas ac perdendas sperabat. at ubi 
viles eorum animos gt metum expertus est, post diem decimum ad 
imperatorem reversus, afflictum et meticulosum barbarorum statum 
omnem enucleatius exposuit. caeterum insolens ille Persarum dux 
morae tamdiu per. montana productae impatiens, et in certamen de- 
scendere necessitate compulsus, diviso in tria agmina exercitu, sub 
primum aurorae crepusculum et nondum manifesto terris sole, para- 
tus ad pugnam ex improviso apparuit. imperator praecoguitis eius 
consiliis, dispositum pariter ac distributum in acies tres exercitum, 
ad pugnam eduxit. imperatore vero ad orientem constituto, exorien- 
tis quoque solis radii, quem Persae tanquam deum venerantur, eorum 
oculos acrius perstringebat. imperator itaque fugam simulare iussit 
exercitum: quare Persae phalangum suarum solutis ordinibus eos in- 
temperantius insequendos decernunt. at Romani versa in eos facie 
impressionem eorum fortiter sustinent, et terga dare compellunt: et. 


"CHRONOGRAPHIA. . 4n 


$ec τοῦ ὅρους, εἰς χρημνοὺς αὐξοὺς ἐνέβαλλον καὶ τόπους 
δυσβίίξκεους, καὶ πάντας αὐτοῦ. συνέτριψαν" ἂν δὲ τοῖς xQn- 
protc αἰγῶν dygétor δίχην ὀσχηνοβάτουν. πολλοὺς δὲ καὶ ζῶν- 
τας ἐζώγρησαν. παρέλαβον δὲ xui τὸ τούτων σεφατόπεδον, V. 304 
5$xei πᾶσαν τὴν ἀποσκευὴν αὐτῶν. οἱ δὲ Ῥωμαῖοι πρὸς ὕψος C 
τὰς χεῖράς ἐκτείναντες τῷ ϑεῷ ηὐχαρίσεσυν, καὶ τῷ στρατη- 
γήσαντι καλῶς βασιλεῖ συνεόνως προσηύζονεο. οἱ γὰρ πρὲν 
μηδὲ Περσικὴν κόνιν τολμήσαντες ἐδοῖν, νῦν τὰς σκηνὰς τού- 
ve» ἀσαλεύτους εὑρόντες ἐλωφυρολόγησων. τίς y&Q ἤλπιζεν. 
1070 τῶν Περσῶν δυσμαᾳχώτατον γένος sra δοῦναί nore Pw. 
βιαίοις. ὁ δὸ βασιλεὺς τὸν στυατὸν᾽ σὺν τῷ στρατηγῷ κατῶ- 
λιπὼν οἷς ᾿ἐρμεγέαν παραχειμάσαι, αὐτὸς εἰς Βυζαντιον $né- 
ὄερεψεν. n ! 
᾿ς Testo τῷ ἔτοι Máped dgéon dones ἔτη e, e ἔτος 
15 Heunácseg. ἐξουσέα, ZEE D 
Totg τῷ vet: μηνὲ eerie ἱνδικειῶνο eu; ünágueA.M.6114 
à βασιλεὺς Tigauketog:dnó τῆς βασιλίδος κατὰ telyoc ἀφώιετο. 
À si "dona. -Xowoégc δὲ ὃ τῶν Περσῶν βασιλεὺς ἀπέ- 
eria νεῶν δαρβαναξᾶν σὺ» "v ξωσφοῦ vroeré εἰνβαλεῖν εἰς P. 255 


LY ! 'N 3 mm E M 
. ^ 1 LI 


ἵν Daher ἢ ζωβαλλοντεὶ sug. '2. 20 αὐτοὺς ψαϊά. 3. 
ἐσχηροβάτουν a, ἐσηροβ. f, fort. σκληρὸ άτουν. 5. αὐτῶ» 
αὐτοῦ a f. |j. τούτῳ --- — ἐξουσία] haec nota non legitur 
im a ej sed. otoniho scribendum : "Houzkios: Hovolac. 


ὃ 4. 


multis eorufa caesis, reliquos ad montis adigunt angustias, et in prae- 
rupta loca praecipitiaque compulsos, prosternunt, etin extremum pe- 
riculum adducunt. pee aspetes etiam illas et. salebrosas rapes capra- 
rum sylvestrium more: desilientes Persas veuantur et capiunt vivos, 
occopatisque eorum castris, bellicum apparatum omnem diripiunt.: ita 

. demum Romani manibus in caelum elatis debitas deo grates referunt, 
et ad eum pro imperatore suo rei militaria adeo perito veta insupec 
coucipiunt. - qui prius enim vel motum a Persis pulverem intueti ve- 
rebantur, iurpraesenliarum defixa et immota eorum tentoría  deprae- 
dati sunt. quis, amabó, Persas gentem armis invictam verga Romanis 
dare unquam asperasset. - imperator astem relicto exercitu, duceque 
ei praeposito, sub cuius cura hiberna in Armenia transigeret, Byzan- 
tium reversus est. 

Hoc anno Mamed ameras primo conspici cepit: annis novem re« 
gaavit, a collatae Heraclio imperii potestatis anno deéimo tertio. 

Hoc aano mensis Martii die decimo quinto indictiome undecima A. C. 614 
solvens ab urbe regina imperator magnis itineribus in Ármeniam con. 
tendit. Persarum vero rex Chosroés Satbanasam ad fines Romanorum 
invadendos summisit. . Heraclius autem litteris Chosroém monuit, aet 


472 - 'THEOPHANIS 


τὴν τῶν. Ῥωμαίων γῆν. "HoaxAttoc dà ὄγραψεν πρὸς Xoo- 
οὐην, ἢ. τὴν εἰρήνην ἀσπάσασϑαι, 7 ἑαυτὸν εἰς τὴν Περ-- 
cióu σὺν τῷ ἑαυϊοῦ σερατῷ εἰσβαλεῖν. ὃ δὲ Χοσρόης ovss 
, — τὴν εἰρήνην ἠσπάζετο, οὔτο τι. τῶν λόγων ἡγεῖτο,,. ὅτε Ἥρα-. 
πλειος τολμᾷ τῇ Περσίδι πλησιάσαι. ὃ δὲ βασιλεὺς τῇ εἰ- 5 
κοστῇ τοῦ ἀπριλλίου μηνὸς εἰσέβαλεν. εἰς τὴν Περσίδα, 
καὶ μαϑὼν τοῦτο Χοσρόης τὸν Σαρβαραζᾶν ὑποστρέψαι ἐκέ- 
λέυσεν" καὶ ἐπισυνάξας ἐκ πάσης τῆς Περσίδος. τὰξ δαυ- 
τοῦ στρατεύματα, καὶ παραδοὺς αὐτὰ τῷ. Σάην κατὰ τώ- 
B xoc: ἑνωθῆναι αὐτῷ. τῷ Σαρβαραζὰν προσέταξεν. καὶ. οὗ-τὸ 
τῷ χωρῆσαι κατὰ TOU βασιλέως ἩἩράκλειος δὲ προσκαλε- 
σώμενος. τὸ ξαντοῦ στράτενμα,, λόγοις παραινετικοῖς dag- 
γειρεν αὐτούς, λέγων. ἄνδρες, ἀδελφοί μον, λάβωμεν "εἰς 
γοῦλ τὸν τοῦ J&o) φόβον, κκἀὶ ἀγωνισώμεθα τὴν τοῦ ϑεοῦ 
evo ἐκδικῆσαι. στῶμεν γεννωίως xav ἐχϑρῶν τῶν πολλὰ 15 
oae C ἡ δεινὰ «(Χριστιαροῖς ἐργασαμένωκ, αἐδεσϑεῦμεν τὸ τῶν Ῥω- 
paco» ἀδέσπφεον xgdtOc, καὶ στῶμεν κατ' ἐχϑρῶν δυσσεβῶς 
ὡπλισμένων. λάβωμεν᾽ πέστεν τῶ» φόνων. φογεύτριαν.. dva- 
λοχιαώμεϑα, ὅτε ἐνδαν ἐσμὲν τῆς τῶν Περσῶν γῆς, καὶ usya- 
Ao» κίνδυνον ἥ φυγὴ φέρει. ἐχδικήσωμεν τὰς φϑορὰς τῶν 30 
απαρϑένων, τὰ τετμημένα μέλη τῶν στρατιωτῷν ὁρῶντες, πο- 


Li 
à 


4. οὔτε ἐπὶ τὸν λόγον $ytiro f. 6. μηνὸς om. ἃ. 7. ὑπο- 
σιρέψας vulg. 9. Σαϊν a, Σάχῳ e. 15. ἐχδιχῆσαι a f, 
ἐχζητῆσαε vulg. 18. φόγων a f, φόβων vulg. 


pacem amplecteretur, aut certe quam. citius in Persidem irruptarum 
se praestolaretur. at Chosroés neque. pacis sermones admisit, et He- 
raclii ininas pro nihilo. habendas duxit, qui eum im Persiam propius 
accedere non ausurum speraret. . imperator itaque mensis Aprilis die 
vigesimo in Persiam irruptionem fecit: quod ubi rescivit Chosroés, 
Sarbarazam revocat, et collectis ex universa Perside copiis, iisque 
Sai duci .commissis , quam. citius Sarbarazae adiungeret se, ut viri- 
bus unitis in imperatorem, progrederentur, edixit. Heraclius autem 
Y vocato ad allocutioneim exercitu, verbis ad suadendum aptis animos 
eorum excilaturus: viri, fratres, inquit, dei timorem in animum indu- 
camus, et eius iniurias ulcisci contendamus. stemnus animo forti in 
hostes, ἃ quibus hucasque Christiani tot adversa perpessi. Romani 
imperii maiestatem hucusque indomitam barbaris succumbere pudeat 
n0s, et hostibus arma impia tractantibus invictum pectus opponamus. 
fide mortis ac metus: omnis triumphatrice accingamur. ἐπ Persicae 
ditionis meditullio consistere nos contemplemur, et quantum pericu- 
lum fuga secum vehat. corruptas virgines nostras ulciscamur: visis 





CHAONOGRAPHIA. |. — 473 


νήσώμεν τὰς καρδίας. οὐκ ἔστιν ὃ κίνδυνος ἄμισϑος, ἀλλὰ 
τῆς αἰωνέου δόξης πρόξενος. στῶμεν ἀνδρείως, καὶ χύριος 
ó ϑεὸς συγεργῆσεε ἡμᾶς, wer ὀλέσει τοὺς ἐχϑροὺς ἡμῶν. 
ταῦτα δὲ καὶ ἄλλα τοῦ βασιλέως παραινέσαντος τῷ λαῷ, 

5 ἀπεχρίϑη αὐτῷ εἷς ὑπὲρ πάντων"  ἥπλωσας ἡμῶν τὼς καρ- 
δίας, δέσποτα, τὸ σὸν πλατύνας ἐν παραινέσει στόμα. ὠξυαν. 215 
vay. οἱ λόγοι σου τὼ ξίφη ἡμῶν, καὶ, ἔμψυχα ταῦτα εἰργώ- 
σαντο. ἀνεπκέρασας ἡμᾶς διά, t&v. λάγων. ἐρυϑριῶμεν ἐν ταῖς Ὁ 
μάχαις. πρηώγοντα ἡμῶν σε ἁρῶντεες, καὶ ἐπόμεϑα ἂν nügi 

10 τρῖς σοῖς κελεύμασι. ὃ δὲ βασιλεὺς ἀναλαβὼν τὸ στράτευμα, 
εὐϑὺς ἐν τῇ ἐνδοτέρᾳ Περσίδι διεχώῤησεν, πυρὲ κωταφλέγωμ 
τὰς χώρας καὶ τὰς κώμας" καὶ yivero) τὲ ϑαῦμα φοβερύν, 
ὃν. γὰρ τῇ ϑερενῇ τροπῇ ἀὴρ «γέγονε. δροσώδης, ψυχαχῳωγῶν 
τὸν τῶν “Ῥωμαίων στρᾳτεόν, στε -ἀγαϑὰς ἐλπίδας. ἀναλαβεῖν 

τῇ αὐτούς. ἐχούσας δὲ HodxAriec, ὅτι Χοσρόης ἐν Γαζακῷ τῇ 
πόλει ἐστὲν σὺν. τεσσαράχοντα. χιλιάσιν ἀνδρῶν πολεμιστῶν, 
ὥρμησεν πατ’ αὐτοῦ καὶ πρύπέμψας τινὰς τῶν ὑπ᾽ αὐτοῦ. 158 
Σαραχηκῶν συναντῶσι τῇ τοῦ. Χοσρόου βίγλᾳ, καὶ τούτων 
τοὺς. μὲν ἀχεῖλον, τοὺς δὲ πεδήσανεος σὰν τῷ στρατηγῷ αὐ- 

δοτῶν τῷ βασιλεῖ προσήνεγκαν... τοῦτο μωϑὼν Χοσρύης. καταλι- 


|. &. fort. ἀνεπτέρωσας. ὁ. προάγοντα προήγοντα vulg. — 18. 
Σαρακηνοὺς vulg. σὺν αὐτῷ τῇ τοῦ Χοσρ. fÍ. ^ ^ 19. ἀγεῖ- 
λὲν vulg. 


commilitonum nostrorum: membris foede truncatis, qua decet, cordis 
compassione eos prosequamur. periculum mercede haud vacat, quim 
immo perpetuae gloriae coronam promeretur. fortiter itaque geramus 
nos, suppetias dabit deus, nostrosque delebit inimicos. his et aliis 
similibus imperatori exercitus animos: provocanti, unus e turba omni- 
um vice respondit: dilaiasti/ gaudio corda nostra, domine, ubi os 
ad orandum et suadendum reclusisti. acuerunt gladios sermones tui, 
animum etiam armis nostris loquela tua fecit. alas certe verbis ad- 
didisti. erubescimus tantum te exercitum praecedere, et periculis 
obiici: et ob id maxime iussis tuis omnibus semper parebimus. ita 
imperator exercitu educto, in mediam ipsam Persidem velocissime 
penetravit, et obvias quasque urbes et vicos igne devastavit. tum 
vero insuetum omnino et horrore dignum miraculum fieri contigit. 
circa aestivam quippe solis conversionem roridus ac temperatus aer 
redditus adeo Romanum recreavit. exercitum, ut.ex eo felicis eventus 
sequuturi faustam spem conciperent. atque ita audiens Heraclius, ad 
Gazacum civitatem cum armatorum 4o? millibus Chosroem adesse, re- 
cta ad eum contendit. Saraceni vero quidam sub eo militantes ad 


- 


474 τς NHEOPHANIS ' 


πῶν τὴν πόλιν zai τὸ στράτευμει, φυγῇ ἐχρήσατο. ó δὲ "Hpo- 
πλεῖος ἐκιδιώξας, τοὺς μὲν φϑάσας ἀνεῖλεν, οἱ δὲ λοιποὲ φυ- 
γύγτες διεσχεδαάσϑησαν" καὶ καταλαβὼν ὃ βασιλεὺς τὴν Γαζακῶ 
πόλιν ἐν τῇ ἀνατολῇ, ἐν 5j ὑπῆρχεν ὃ ναὸς τοῦ Πυρὸς καὶ τὰ 
χρήματα Κροίσου τοῦ “υδῶν βασιλέως, καὶ ἢ πλάνη τῶν 5 
d»9odxo», ταῦτα λαβὼν ἐπὶ Ζασταγέρδε χωρεῖ. ὃ dà βα- 
σιλεὺς ἀπάρας ἀπὸ Γαζακῶ καταλαμβάνει τὴν Θηβαρμαῖς" 

B καὶ. εἰσελϑὼν ἐν αὐτῇ πυρὲ ἀνήλωσεν τὸν τοῦ Πυρὸς ναύν, 
καὶ πᾶσαν τὴν πόλιν πυρὲ ἀναλώσας κατεδίωκεν ὑπίσω Χοσ- 
qo0v ἐν τοῖς στενοῖς τῶν Mydo» χωρίοις, xai y ταύταις ταῖς 10 
δυσχωρίαις τόπον ἐκ τύπου ὃ Χοσρύης ἤμειβεν" καὶ 6 "Hoa. 
xAttoc τοῦτον διώχων πολλὰς πόλεις ἐκόρϑησεν καὲ yepac. 
χειμῶνος δὲ καταλαβύντος, βουλὴν ἐποιήσατο τοῦ παραχειμά- 
cut μετὰ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ" wai οἱ μὲν ἔφασνον dy fiflavía, 
ob δὲ κατ᾽ αὐτὸν εἰσβαλεῖν τὸν Χοσρύην. ὃ δὲ βασιλεὺς éxé. 15 
λευὸϑ τὸν λαὸν ἀγνέζεσθαι τρεῖς ἡμέρας, καὶ ἀνοίξας τὰ τοῦ 
ϑεοῦ εὐαγγόλεα, εὗρεν ἐπιτρέποντα αὐτῷ ὃν ᾿Αλβανίᾳ nu. 
ραχειμάσαι. εὐθέως οὖν ἐπιτρέψας, ὅρμησεν ἐν ᾿ΑἌβω- 
νίᾳ. ἐν δὲ τῷ μεταξὺ τῆς 0doU ὄγων πολλὴν αἰχμαλωσίαν 

Ci» Περαὼν σὺν wósa, οὐκ ὀλίγως" ἐπιδρομὰς ὑκὸ τῶν I1eo- 20 


10. χώρας b f. ἐν vulgo deest. 40. τῶψ add. ex a f, ὑπὸ 
τῶν Περσῶν f. — EE ΝΞ B 


praecurrendum  praemissi , Chosrois excubitoribus obviam facti, eos 
partim trucidant, partim vinculis mancipatos cum duce ad imperato- 
ris censpectum adducunt. audiens hoc Chosroés, deserta urbe et 
exereitu, celéri fuga salutem quaerit. .insequitur Heraclius, et fugi- 
tivorum quosdam assequutus, interficit, alios pedum celeritate sibi 
ereptos passim dissipat. Gazacum swbinde orientis civitatem, in qua 
lgnis erectum templum, divitiae Croesi Lydorum regis repositae, et 
carbonum impostura recondita, occupat: quibus sublatis Dastagerdem 
perrexit. porro imperator Gazaco relicta, Thebarmaes accedit, et in 
urbem ingressus Ignis templum cum uhivetsa civitate igne consum- 
psit: inde vero Chosroém ἃ tergo per angusta Medorum loca inse- 
quutus est, qui per has oberrans angustias ex umo loco. subinde ad 
alium transmigrabat. Heraclius autem hunc persequens malta oppida 
camposque diripuit. sed eum hieme ingruente de hibernis cum exer- 
citu deliberaret/, alii in Albania hiemandum, alii vero contra ipsum 
Chosroém pergendum 6886 censebant. imperator autem cum expia- 
tionem ac sanctimoniam universo exercitui per dies tres continuos in- 
dixisset, apertis dei evangeliis, invenit sibi significari, ut ia Albania 
hiemaret. quamobrem continno iter convertens in Albaniam conten- 
dit. in itinere porro cum ingentem Persarum, tam divitiarum, quam 


CHRONOGRAPHIA. 475 


eue» στρατευμάτων ἐξέχετο" αὐτὸς dé τῇ «τοῦ ϑεοῦ συνερ- 
γείᾳ νίκην κατὰ πάντων ἤρατο. χειμῶνος δὲ σφοδροῦ ἐπιπο- 
σόντος αὐτῷ ἐν τῇ ὁδῷ χαὶ κρύους, φϑάσας αὐτὸς ἐν ᾿Αλβα- 
γίᾳ περτήχοντα χιλιάδας δεσμέους ἔχων, τούτους τῇ εὐσνιιπαν 
5 ϑήτῳ αἰτοῦ καρδίᾳ ἐλεῆσας τῶν δεσμῶν. ἔλυσεν, καὶ ὀπεριδν 
λεέᾳς καὶ ἀναπαύσεως μεξεδίδοφ" ὥσες πάντας μετὰ δακρύων 
τούτῳ ηὔχοντο Quos γενέσϑαι καὶ τῆς Tiegaídos τὰν κοσμόν 
λεϑοουν ἀνελόντι Χοσρόὴην.. 
Ζενκερον ὅτας wins. -. | D 

30 — ToviQ τῷ ἐξρὰ Χοσρόης. ὃ τῶν ᾿ς Περσῶν βασιλεὺς Σ᾿. M.6115 
φαβλαγὰν προεβάλετο στρατηγὸν ἄνδρα ἰσερατηγόν, xoi] τύφῳ 
πολλῷ ἐπηρμένον" x«i παραδοὺς αὐτῷ σερατὸν τοὺς λεγομένους . 
“Χοσρθηγένας καὶ. “Περοζέτας ἐν ᾿Αλβανίᾳ, ὄσεειλεν κατὰ Houo- 
κλείϑυ, εἰσβωλόγτες dà εἰς τὰ ἄκρα τῆς. ᾿Αλβανέας, οὐκ ἐϑάρε 

25 ρῆσαν κατὰ πρύσωπο» τοῦ βασιλέως πρὸς πόλεμον στῆμαξ"ν. χοῦ 
ἀλλὰ τὰς εἰς Περσίδα ἀγούσας κλεισούρὰς ἐκράξτησαν, νομές 
ζονεες τοῦτον λοχῆσαι. ὁ. δὲ Ἡράκλειος ἅμα δαρι ἀπάρεις 
τῆς λβανέας δι’ ὑπτίων πεδίων, καὶ τὸς τροφας δαψιλῶς P. 259 
εὐπορούντων rg» πάροδον ὀποιεῖτο εἰς Περσέδα, εἰ καὲ μή: 

20x0vc: διάστημα πολλῇ. ὁδῷ ἤνυεν. 9 dà Σαραβλαγᾶς διὰ στὰ.» 


7. δύστην vulg., qom b. 10. Σαραβλάγγαν ἔ. 15 ἄν- 
ΑΝ στρατηγὸν: ud dubie corruptum ; sed incertum quid. repo- 
nendum sit. 13. Χοσροηγέτως alii codd. Jtoot(tgy vulg. 


caplivorum praedam secum abduceret, multas ineursiones a Persicis 
copiis passus est: sed deo opitulante victor ubique evasit. cum αὐ» 
tem hiems rigidior ac gelu eos in itinere vexasset : ipse ubi in Al- 
baniam devenit, Persas quos ad quinquaginta millia captivos secum 
ducebat, pro innata sibi Lisericordia a vinculis solvit, ipsosque, qua 
potuit, corporis eura et medela refecit, ita ut. omnes in lacrimas ef- 
fusi, votis pro eo conceptis exoptaverint, ut perniciosa illa totius orbis 
peste Chosroé occiso, ipse universae demum Persiae liberator eve- 
deret. 

Amed annus cecundus. 

Hoc »nno Persarum rex Chosroés Sarablagam vitum strenuum et A. C. 615 
Maetio, fasta. tumentem ducem inmstitoit, et exercitu Chosroégenarum 
sic vocato ei commiaso, simul cum Perozite adversus Heraclium in 
Albaniam misit. Albaniae vero fines ingressi ad imperatorem comi- 
nus accedere, vel ad eius conspectum sub armis stare nusquam ausi 
sunt: verum insidias ei praestruere consiliati, montium angustias, qui- 
bus ad Persiam iter, occupare sibi satis esse putaverunt. Heraclius 
autem per amplas eupipasque camporum planities, ex quibus uberem 


426 ''THEOPHANIS : ᾿ 


vac ὁδοῦ, ὡς διὰ συντόμου ἤλαυνεν, τοῦ προλαβεῖν αὐτὸν ἐν 
τῇ χώρᾳ Περσίδος. ὃ Ἡράκλειος δὲ παρῆνει τῷ λαῷ λέγων" 
ἔγνωμεν, ἀδελφοί, ὡς ἡ στρατιὰ τῶν Περσῶν ἐν τοῖς δυσβά.- 
τοις τύποις πλαγωμένη τοὺς τὸ ἕππους αὐτῆς παραλύεε καὶ 
αὐτοὺς  ὀχνευροῖ. . ἡμεῖς δὲ σπεύσωμεν κατὰ Χοσρύου. χωρῆ- 5 
cat ἐν πολλῷᾷ τάχει, ὥστο ἐκ τοῦ ἀπροσδοκήτου ἐπιπεσόντες 
αὐτὸν ϑορυβήσωμεν. ὃ δὲ λαὸς οὐ συνεβουλούετο τοῦτο ποιῇ» 
σαι, μάλιστα οὗ τῶν “αζῶν xai τῶν ᾿Αβασγῶν xai τῶν Ἰβή» 
Qo» σύμμαχοι. ἐντεῦϑεν ἐν συμφοραῖς περιπίπτουσι. -- κατέ- 
κα Βλαβὲ γὰρ Σαρβαραζᾶς μετὰ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ οὖς ἐξώκλεζεν τὸ 
Χοσρύης πάσῃ δυνάμει, καὶ ἀπέστειλεν κατὰ Ἡρακλείου διὰ 
τῆς Δρμενίας.. "Σαραβλαγᾶς dà ἠκολούϑει ἐκ τῶν ὄπισϑεν 
αὐτοῦ, καὶ οὐ συνέβαλεν. αὐτῷ ἐκδεχόμενος ξνωϑῆναι vw Zap- 
βαραϊᾷ, καὶ οὕτω τὸν πόλεμον συστήσασθαι. γνόντες δὲ oi 
᾿ς Ῥωμαῖοι τὴν ὄφοδον' τοῦ Σαρβαραζὰ sic “δειλίαν ἐτράπησαν, 15 
καὶ τοῖς ποσὶ τοῦ βασιλέως προσέπεσον δάκρυσι ρμιεταγθοῦντες 
διὰ τὴν κακῶς γενομένην αὐτῶν παρακοῆν, γνόντες οἷον κακὸν 
, ὥστε δυῶλον pen. εἰκεῖν τοῖς τοῦ ι'δεσπότου βουλεύμασι" καὶὲ 
ὄλογον" τὴν χεῖρά cov, δέσποτα, σερὲν ἀπολέσαι' ἡμᾶς τοὺς 
οαὐϑλίους" εἴκομεν yag σοι, ἐν οἷς ἄν κελεύῃς. τότϑ ὁ 'βωσι- λο 


. 6.: ἀπροσδοκήτους vulg. 9. περιπεπτώχασι Í. - “20. χελεύ- 
. δός vulg. | | S 


colligebat commeatum, ex Albania simul cum ineunte vere solvens 
iter in Persiam agebat, licet ob locorum distantiam longiori mora per- 
ficere cogeretur. at Sarablagas, quo imperatorem praeverteret, per 
viam angustam velut magis compendiariam in Persiam procedere sia- 
tit. Heraclius proinde verbis istiusmodi: exercitum animabat:  Per- 
sarum exercitum imperviis locis nunc errantem equos penitus defati- 
gare ac viribus exhaurire. novimus, "fratres: quamobrem Chostoém 
aggredi cum multa celeritate festinemus, ut ex improviso irruentes, 
eum in metum et fugam coniiciamus. exercitus porro, ex Lazis ma- 
xime, Abasgis et Iberis socii consilium huiusmodi exequi aversaban- 
tur, ex quo demum ingens suborta calamitas.  Sarbarazas enim iis 
quas instruxerat Chosroés copiis adiunctus, simul cum reliquis suis 
agminibus per Armeniam adversus Heraclium incessit. Sarablagas por- 
ro imperatorem pone sequutus, ad congressum non descendit: Sarba- 
razae quippe adiungere se studebat, atque ita bellum, committere. 
Romani cognito Sarbarazae advéntu metu percelluntur, et malae ad- 
' — missae contumaciae poenitentes , quantum malum sit servum domini 
consiliis non parere fassi, ad imperatoris pedes cum lacrimis proci- 
dunt: et, dexteram tuam, inquiunt, domine porrige osculaudam pri- 





CHRONOGRAPHIA. | 473 


λεὺς ἔσπευσεν συμβαλεῖν τῷ Σαραβλαγᾷ, πρὲν ἑνωθῆναι τῷ 
λαῷ τοῦ Σαρβαραζᾶ- καὶ πολλὰς ἐκδρομὰς κατ᾽ αὐτοῦ ποιη- 
σάμενος ἐν νυχτί τὸ καὶ ἡμέρᾳ, εἰς δειλίαν αὐτὸν κατέστη- 
ct»: καὶ ὕπισϑεν ἐάσας τοὺς ἀμφοτέρους κατὰ Xoogoov 
δ, μεεὰ σπουδῆς ἤλαυνεν. αὐτομολοῦσε δὲ δύο τῶν Ῥωμαίων 
πρὸς τοὺς Πέρσας, καὶ πείϑουσιν αὐτοὺς ἐκ δειλανδρείας 
φεύγειν τοὺς Ῥωμαίους. ἦλϑεν dà αὐτοῖς καὶ φήμη ἑτέρα, τὸν 
Jag». στρατηγὸν Περσῶν καταλαμβάνειν μεϑ᾽ ἑτέρου στρα. 
τεύματος εἰς βοήϑειαν" καὶ ταῦτο μαϑόντες Σαρβαραζᾶς καὶ 
10 Σαραβλαγᾶς ἠγωνίσαντο προσβαλεῖν τῷ Ἡρακλείῳ. πρὸς πό. Ὁ 
Aeuoy, πρὲν ἢ φϑάσαι τὸν Σάην, καὶ τῆς νίκης ξαυτῷ μετε- 
ψεγχεῖν τὸ κλέος. πιστεύσαντες δὲ καὶ τοῖς αὐτομόλοις, ἐχώ- 
θησαν κατὰ Ἡρακλείου" xai πλησιάσαντες αὐτῷ ἡπλίκευσαν, 
! βουλόμενοι ἅμα τῷ πρωΐ συμβαλεῖν. ὃ δὲ "Hodxisiog ἀπά- 
τῆρας ἀπὸ ἑσπέρας, ὥδευσεν δι᾽ ὅλης τῆς νυκτός" καὶ μαχρὰν 
γενόμενος ἐπ᾿ αὐτῶν soo» τὸ πεδίον χλοῃηφόρον ἡπλίκευσεν 
ἐν αὐτῷ. οἱ δὲ βάρβαροι νομίσαντες ἐκ δειλίας φεύγειν, 
ἀκόσμως ἤλαυνον τοῦ καταλαβεῖν αὐτούς. αὐτὸς dà ὑπαντή- 
σας αὐτοῖς ἐχρότησε πόλεμον κατ᾽ αὐτῶν. καταλαβὼν δὲ 
30 βουνόν τινα ἀλσώδη καὶ ἐπισωρεύσας τὸν λαὸν αὐτοῦ, τῇ 


12. πιστεύσαντες ὅδ: ἢ. L A in ordinem redit. 15. xal uu- 
xo&» γενόμενος ἀπ' αὐτῶν add. ex Δ. 16. εὑρόντες f. 9. 
αὐτοὺς Δ, αὐτὸν vulg. 


usquam miseri pereamus: tibi etenim ad placitum obsequi parati su- 
mus. tunc imperator Sarablagae, antequam Sarbarazae exercitui ad- 
iungeretur , inita pugna vires. experiri tentat, crebrisque tum noctu 
£um interdiu factis in eum excursionibus, in metum et animi mole- 
stiam coniicit. tum utroque post se relicto celeri gressu adversus 
Chosroéàm contendit, duo vero milites Romanis partibus .desertis ad 
Persas transfugientes, eos ex metu. fugae se dedisse persuadent. sed 
et alius rumor ad Persas delatus, Saem nimirum ducem cum altero 
exercitu suppetias venire. audito nuncio Sarbarazas et: Sarablagas 
cum Heraclio ad pugnam descendere properabant, priusquam nimirum 
Saés adveniret, et victoriae gloriam omnem ad se transferret. quare 
data desertoribus fide, adversus Heraclium progressi sunt: etiam pro- 
ximi castra metati sunt, simul cum sequenti luce manus committere 
decementes. Heraclius sub vesperam inde solvens, tota nocte itinere 
cGnfecto, mox campo virenti invento, in eo castra applicuit. barbari 
fuga salutem quaerere rati, nullo servato ordine, ut eum assequeren- 
iur, procurrebant: tum ipse facie in eos versa, acre cum iis iniit 
'praelium. cum enim collem quendam nemorosum occupasset, exer- 


4718 ᾿ς 'THEOPHANIS 


P.a6ov00 ϑεοῦ συνεργείᾳ τρέπει τοὺς Πέρσως, καὶ τούτους did 
φωράγγων διώξας, πλῆϑος πολὺ ὠνεῖλεν. xai τούτων μεταξὺ 
τῶν ὠγώνων. ὄντων, ἔφϑασεν καὶ ὃ Σάην σὺν τῷ ἑαυτοῦ 
στοατῷ, xal τοῦτον τρεψάμεγος ὁ βασιλεύς, καὶ πολλοὺς ἐξ 
αὐτῶν ἀνελών, τοὺς λοιποὺς διόσποιρε φεύγοντας" πωρέλαβε 5 
δὲ καὶ τὸ τοῦλδον αὐτῶν. ὁ δὲ Σαρβαρωζᾶς ξἑνωϑεὶς τῷ 
Σάην ἐπεσύναξεν τοὺς σωϑένεας βωρβαρους" καὶ πάλιν διε. 
νοοῦντο ποτὰ Ἢρωχλείου χωρεῖν. 0 δὸ βασιλεὺς ἐπὶ τὴν τῶν 

V.102 Οὔννων χώρων καὲ τὼς τούτων δυσγωρίως ἤλαυνεν, ἔν τε 
τραχέσι τόποις καὶ δυσβάτοις. οἱ δὲ βάρβωροι ὀπίσω αὐτῶν τὸ 

Β ἠκολούϑονν. oi dà “παζοὲ ἅμω τοῖς ᾿βασγοῖς δειλιάσαντες, 
ἀπέσπασαν ξανυτοὺς τῆς τῶν Ῥωμαίων συμμωχίας, καὶ πρὸς 
τὴν ἰδίαν χώραν ἀνεχώρησαν. ὃ δὲ Suy» ἡσϑεὶς dni τούτῳ, 
ϑυμῷ πολλῷ σὺν τοῖς βαρβώροις ἐχώρει κατὰ ραχλείου. ὁ 
δὲ βασιλεὺς ἐπισυνώξας τὸν στρατὸν λόγοις ἀγεπτέρωσεν, xai 15 
παραινέσει τούτους εἴληφε, λέγων" τὸ πλῆϑος ὑμᾶς, ἀδελφοί, 
μὴ ταραττέτω. ϑεοῦ yàp ϑέλοντος, εἷς διώξει χιλίους. ϑύσω- 
psv. οὖν τῷ ϑεῷ ἑαυτοὺς ὑπὸρ τῆς τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν σωτη- 
Qí«c. λάβωμεν orópog μαρεύρων, ἕνα καὶ ὃ μέλλων ἡμᾶς 


1. τοὺς βαρβάρους A. — 3. φαράγγων À, φάραγγας vulg. 8. 


σὺν τῷ ξαυτοῦ Gto. À, guy τῷ σιρ. αὐτοῦ vulg. 4. τρεψά- 
μένος ἃ, τρέψας vulg. 9. τας τούτων δυσχωρίας À, ταὶς αὐ- 
τῶν δυσχωρίαες vulg. i2. τῶν add. ex A. 15. ἀγεπτέ- 


θοωσεν À, ἀνεπέρρωσεν vulg. 16. πωραιγέσεε À, παραιγέσεσε 
vulg. — 19. ἴγα xai ὃ A, Iya ὁ vulg. 


citu in eum agglomerato, dei nutu Persas in fugam adigit, ipsosque 
per comvalles insequutus, magnam stragem edidit. porro durante hoc 
certamine , cum Saés cum ezercitu supervenisset, eo in fugam verso, 
magnaque illius exercitus parte caesa, reliquos palantes dissipavit, et 
eorum omnia cepit impedimenta. $Sarbarazas subinde Sai adiunctus 
barbaros e praelio superstites colligebat, ac uterque de Heraclio- com- 
positis viribus aggrediendo commune consilium iniit. verum impera- 
tor per Unnorum provinciam, viarumque molestias, et aspera inacces- 
saque eorum loca iter agere: et barbari eum a tergo insequi. hie 
Lasi una cum Abasgis periculo deterriti, violata societate, et ἃ Ro- 
mano exercitu divulsi, in propriam regionem secessere. Saés Romana 
calamitate laetior redditus, animis resumptis in Heraclium cum bar- 
baris erumpit. imperator ex adverso collectum exercitum verbis cor- 
roborare , et militum animos monitis istiusmodi delinire: hostium 
numerus plane ingens nusquam vos, fratres, terreat : deo enim ita 
volente, Romanus vel unicus mille adversarios fugabit. pro fratrum 
mostorum salute nosmetipsos deo immolemus. coronas martyrum ae- 


ς 


CHRONOGRAPHIA. 479 


χαῦνος ἐπαενέαῃ, καὶ ὁ ϑεὸς τοὺς μισϑοὺς ἀποδώσῃ. ταύτοις 
x«i ἄλλοις πλείοσι λύγοις παρωϑαρσύνας τὸν στρατόν, φαι--Ε 
ϑρῷ τῷ προσώπῳ παρατάττει τὸν πόλεμον, καὶ σεάντες ἀπ’ 
ἀλλήλων ἀπὸ μικροῦ διαστήματος, ἀπὸ πρωΐ ἕως ἑσπέρας 
Κ ἀλλήλοις συνέβαλλον. δαπόρως dà καταλαβούσης ὃ βασιλεὺς 
τῆς ὅδαπορίας siyeso. αἱ δὲ βάρβαροι πῶλιν ὀπίσω αὐτοῦ 
ἤλαυνον. ἐνωλλάξαντες δὲ τὴν ὁδόν, καὶ τοῦπον προλαβεῖν 
ϑελήσαντος, ὀμπέπεουσιεν εἰς τόπους. τελματιάδεις, καὶ πλα- 
γῶνται καὶ εἰς μεγώλον κένδυνον ἦλθον. ὃ δὲ βασιλεὺς δια.. 
20 βὼς τὰ μέρη Περσαρμονέας nagézosyev. τῆς δὲ γῆς ἐκείνης 
ὑπὸ Περσῶν κρατουμόνης, πολλοὲ cuvézQtyer τῷ Σαρβαραζᾷ, 
xai ὁπηῦξεν» τὸν ἑωυτοῦ λαόν. χειμῶνος δὲ γεγονότος, ἐσχορ- 
πίσϑη τὸ πλῆϑος ἐν volg ἐδίοις τάπϑις. τοῦτο δὲ ὁ “Ἱράλνλειος ἢ 
ἐαϑών, διανοεῖται ἐν voxri κλέψαι τὸν πόλεμον" καὶ τοῦ 
15 χειμῶνος ἐπικειμένου, καὶ ὑποψίας μηδεμιᾶς οὕσης τῷ βαρ- 
βάρῳ, διαλεξάμενος ἵππους εὐσϑενεῖς, καὶ τοῦ σερατοῦ τοὺς 
ἀνδρειοτέρους διχῆ ὁπλίσας, τοὺς. μὲν προάγειν ἐκέλενσεν 
κατὰ τοῦ βαρβάρου" αὐτὸς δὲ σὺν τοῖς ἑτέροις ὀπέσω τού» 
τῶν εἵπετο. σπεύσαντες dà διὰ τῆς νυκτός, κατέλαβον τὸ 


1. ἀποδώσῃ. τούτοις À, ἀποδώσει τούτοις. vulg. , 4. ξωςἾ μέ- 
χοις ^. 9. εἰς μέγαν x. Α, v. p. 472; 19. 80. τὰ μέβη 
τὴς "dou. e. 12. ἐπηύξειε vulg. 13. τόποις] πρὸς 10 éra- 
παύεσϑαι À. 15. τῷ Σαρβάρῳ À, τῶν βαρβάρων e. 19. 
κατέλαβον À, καὶ καταλαβόντες vulg. 


sequamor: ita nos laudibus complebunt posteri, et factis moetsis mer- 
cedem deus rependet. pluribus etiam aliis exercitu amimato, impe- 
rator alacri jam facie agmina componit pugmae. censtüterunt advec- 
sariae acies exiguo seiunetae spatio, a mane usque ad vesperam, nec 
signa contulerunt. vespera autem ingrueste, imperator iter imiit, bar- 
baris rursum a tergo eum insequentibus. eum vero immutata via 
praevertere meditati, in palustria loca prolapsi palantesque in magno 
discrimime versati sunt. imperator inde digressus, Persarmeniae par- 
tes obibat: e regione autem illa, quae nimirum Persarum ditioni 
subieeta est, plures ad Sarbarazam confluxerunt, ex quibus ipse co- 
pias et exercitum auxit: sed cum hiems appeteret, huiusmodi mul- 
titudo in proprias sedes et domos dispersa est. ea re cognita, bello 
mocturno inimicos furtim lacessere meditatur Heraclius. itaque cuim 
saeva hiemis tempestas incumberet, nulle de se barbaro suspicione 
iniecta, robustiores equos et milites viribus praestantiores selectos et 
amnis instructos im duas acies dividit, et hanc quidem barbarum im- 
petituram iussit praecedere: ipse cum altera pone sequi instituit. iti- 
nere celeri gressu per noctem confecto, hora noctis eiusdem mona 


490 ᾿ ᾿ THEOPHANIS 


. ᾿χωρέον Σαλβανῶν, coa τῇ 9 τῆς νυκεύς, Περσῶν ἐν αὐτῷ 
ὄνσων καὶ γνόντων τὴν ἔφοδον, οὗ καὶ διαναστάντες ὥρμησαν 
κατ᾿ αὐτῶν: οἱ δὸ Ῥωμαῖοι τούτους πάντας ἀνεῖλον πορὸξ 

Ἀθιένός, ὅστις τῷ βαρβάρῳ ἐμήνυσεν. ὃ δὲ βάρβαρος ἀναστάς, 
καὶ ἐπιβὰς ἵππῳ, γυμνός τὸ καὶ ἀνυπόδητος, φυγῇ τὴν σωτη- 5 
ρίαν ἐποιήσατο. τοῦτον δὲ τὰς γυναῖκας, καὶ πᾶν τὸ Περσιχὸν 
ἄνϑος ἀρχοντάς τὸ καὶ. σατράπας xai στρατιώτας ἐπιλέχεους 
καταλαβὼν ἀνελθόντας ἐν ταῖς τῶν οἴκων στέγαις καὲ πόλεμον 
κροτοὕὔνεας διὰ τοῦ πυρὸς καϑεῖλεν" καὶ οὖς μὲν. ἔκτεινεν, 
οὺς δὲ πυρὲ ἀνήλωσεν, ἄλλοι δὲ χειροπέδαις ἐδεσμήϑησαν καὶ to 
μικροῦ δεῖν οὐδεὶς ἐκτὸς Σαρβωραζοῦ ἐσώϑη. ἔλαβον δὲ xoi 
τὰ ὅπλα τοῦ Σαρβαραζοῦ χρυσῆν ἀσπίδα τὸ καὶ μάχαιραν 
καὶ δόρυ καὶ τὴν διάλιϑον καὶ χρυσῆν ζώνην καὶ τὰ ὑποδήη- 
ματα αὐτοῦ. καὶ ταῦτα πάντα λαβὼν χωρεῖ κατὰ τῶν διε- 

Βσπαρμένων αὐτοῖς χωρίοις, οἵτινες μαθόντες τὴν τοῦ Σαρ- τῇ 
βαραζοῦ φυγήν, ἀκρατῶς ἔφυγον. αὐτὸς δὸ. διώξας πολλοὺς 
αὐτῶν ἔκτεινεν, καὶ δεσμίους ἔλαβεν καὶ οἱ λοιποὲ μετ᾽ ai- 
σχύνης ἐν Περσίδε ὑπέστρεψαν. ὃ δὲ βασιλεὺς ἐπισυνάξας 
τὸ δαυτοῦ στρατύπεδον, μετὰ χαρᾶς ἐν ἐκείνοις τοῖς τόποις 


παρεχείμασεν. 
^ 
1. Σαλβανῶν À, Σαλβανὸν vulg. — ^ 6. ἐποιήσατο À b, ἐπορί- 
σατο vulg. 8. χαταλαβὼν À, ἀναλαβὼν vulg. — 10. καὶ με- 
κροῦ — —- ἐσώϑη add. ex A. 1j. ταῦτα add. ex A. 15. 


αὐτοῖς] ἀὐτῶν A, ἐν τοῖς vulg. 


Salbanum oppidum perveniunt. una Persae loco eodem reperti, Ro. 
manorum adventu cognito, stratis exurgentes in Romanos incurrunt. 
Romani vero eos omnes occiderunt praeter. unum, qui cladis nuncius 
ad barbarum venit. quare barbarus loco celerius relicto, nudus et 
discalceatis etiamnum pedibus, equum conscendens fuga salutem sibi 
comparavit. huius uxores et Persicum omnem florem, principesque 
et satrapas, et delectos milites, cum super tecta domorum ascendisse 
ac defensionem inde moliri conspiceret, igne coniecto disturbavit: et 
quosdam quidem occidit, alios cremavit, alios denique manicis et com- 
pedibus vinctos in captivitatem abduxit. cepit etiam arma Sarbara- 
zae, clypeum aureum, machaeram, hastam, et zonam auro gemmisque 
ornatam, nec non eius calceamenta. iis omnibus sublatis, adversus 
caeteros, T huc et illuc palantes vagabantur et dispersi erant, con- 
tendit. illi fuga Sarbarazae cognita, pari impetu in eam se conie- 
cere. imperator diutius eos insequutus plures eorum delevit , capti- 
vos alios abduxit, reliquos cum dedecore in Persiam coegit redire: 
ac demum proprio exercitu in unum collecto, in iis ipsis locis hilari- 
ter hiemavit. - 


᾿ΟΒΒΟΝΟΟΘΒΑΡΒΗΙΑ. 481 


Τούτῳ τῷ &r& μηνὲ MaQrp & ἐπισυνάξας ὃ βασι- A.M.6G1:6 

λεὺς Ἡράκλειος τὸ ξανυτοῦ στράτευμα βουλὴν ἐποιεῖτο, ποίᾳ V.208 
ὁδῷ πορευθῇ, dvo γὰρ ὅδοὲ αὐτῷ προόχϑιντο στεναὲ καὶ δύσ- 
βατοι" ἢ μὲν ἐπὲ Τάραντον φέρουσα, ἥ δὲ ἐπὲ τὴν τῶν 
5 Σύρων γῆν. καὶ ἢ μὲν ἐπὲ Τάραντον διαφορωτέρα. μὲν 
ἦν, ἀλλ᾽ ἀπορίαν εἶχεν τῶν τροφῶν πασῶν: ἣ δὲ ἐπὲ τὴν 
τῶν Σύρων τὸν Ταῦρον ὑπερβαίνουσα τὴν εὐπορέαν τὸ καὶ 
δαψίλειαν τῶν τροφῶν παρεῖχεν. ταύτην συγχρίνουσι πάντες, 

εἰ καὶ ἀποτομωτέρα xaé χιόνι πολλῷ κατεχομένη ὑπῆρχεν. D 

Ἰοταύτην δὲ κύπῳ πολλῷ. ὑπερβάντες, ἑπτὰ ἡμέραις καταλαμ- 
βάνουσε τὸν Τίγριν ποταμόν" καὶ τοῦτον περάσαντες κατα- 
λαμβάνουσι τὴν αρτυρόπολιν, καὶ τὴν 4duidaw καὶ ἀνα- 
πανονται ὅ τὸ στρατὸς καὶ 7j αἰχμαλωσία. ἐντεῦϑεν καὶ γρώμ- 
ματα ὃ βασιλεὺς πρὸς τὸ Βυζάντιον ἠδυνήϑη ἀποστεῖλαι, καὶ 
«τΆ τὰ xaJ ἑαυτὸν πάντα δηλῶσαι, καὶ χαρὰν πολλὴν ἐμποιῆσᾳε 
τῇ πόλει. ὃ δὲ βάρβαρος ἐπισυνάξας τὸν ξαυτοῦ διασπαρέντα 
λαόν, ἐπῆλθον κατ’ αὐτοῦ. ὁ δὲ βασιλεὺς ἐπιλεξάμενος ἐπι- 
λογὴν στρατιωτῶν, ὠπέλυσε φυλάττειν τὰς πρὸς αὐτὸν dyov- 

σας κλεισούρας" καὶ τὰς πρὸς ἀνατολὴν αὐτὸς ἐχδραμὼνῬ. 16. 

20 διεξόδους, ἀντιπρόσωπος ἧει τῷ βαρβάρῳ, καὶ περάσας τὸν 

2. ἐποιεῖτο, ποίᾳ À , ἐπ., τὸ ποίᾳ vulg. 3. στεναὶ χαὶ A, 
στεναῖ τε xal vulg. ή. x«i ἐπὲ Tag. διαφορ. ἐστὶν A f. 
5. ἀπορίαν — — --- ὕπερβ. τὴν om. Α. ἠ7γ. εὐπορείαν vulg. 
10. ἑπτὰ ἡμέραις Α, διὰ ἑπτὰ ἡμερῶν vulg. t1. τὸν Τίγριν 
— — ---, χαταλαμβ. om. Α f. 12. διαγαπ. À. 13. xai 


γράμματα ὃ Bac. À, δὲ ὃ fac. γράώμμ- vulg. 16. ὁ dà Σαρ- 
βαραζᾶς a, ὃ dà Σάρβαρος f. yenper 


Hoc anno mensis Martii die primo imperator Heraclius collecto A. C. 616 
exercitu universo, qua sibi procedendum via, consilium inivit. geminae ᾿ 
namque obiiciebapntur oculis angustae sane et difficiles: haec quidem 
Tarantum, alia in Syrorum regionem ducens. et quae Tarantum quidem, 
brevior, at ciborum omnium penuria laborabat; quae ferebat in Sy- 
riam, ubi Tauri montis culmina superasset, annonae copiam, generisque 
oinnis victum largissime suppeditabat. hanc quamvis asperiorem et 
nivibus obsitam cuncti decernunt capessendam. eam itaque summo 
labore dierum septem spatio emensi, ad Tigrim fluvium devenere; 
quo demum traiecto Martyropolim, et inde Amidam devenere: ibi 
exercitus omnis et captivorum turba substitit. quin etiam inde litte- 
ras Byzantium mittendas οἱ quae gessisset cuncta significanda impe- 
rator occasionem nactus decrevit: ex quo Byzantina civitas ingenti 
gaudio perfusa. barbarus autem dux collecto suo omni exercitu, im- 
pressionem in eum fecit. imperator selectos militum manipulos, qui 
montium angustias et vias ad se ducentes defenderent, misit, ipse 
per exitus, quibus in orientem itur, egressus barbaro in adversum 


Theophanes. 31 


482 |». "'IHEOPHANIS 


Νυμφίον ποταμὸν κατέλαβεν τὸν Εὐφρᾶτην, ἂν oig τὴν 
πλεχτὴν γέφυραν ἐκ σχοινέων TS καὶ ἡνίων. ὃ δὲ Σαρβαρα- 
ζᾶς τῆς γεφύρας τὰ σχοινία λύσας μιᾶς ὄχϑης dni τὴν éxé- 
ραν πᾶσαν τὴν γέφυραν μετήγαγεν. ἐλθὼν δὲ ὃ βασιλεὺς 
καὶ μὴ εὑρὼν περᾶσαι διὰ τῆς γεφύρας, παραδραμὼν εὗρε 5 
πόρον" καὶ αχινδύνως τοῦτον ἐπέρασεν παραδόξως τῷ Mago- 
τίῳ μηνί" καὶ καταλαμβάνει τὰ Σαμόσατα" καὶ πάλιν τὸν 
Ταῦρον ὑπερβάς, εἰς Γερμανίκειαν ἀφέκετο" — xai περάσας 
τὴν “ἄδανα, ἦλθεν πρὸς τὸν Σάρον ποταμόν. ὃ δὲ Σάρβαρος 
πάλιν τὴν γέφυραν εἰς τὸν ἴδιον τόπον ὀκτείγνας, τὸν Εὐφρά- 10 
Βτην ἐπέρασεν ἀνεμποδίστως" καὶ ἠκολούϑει ὀπίσω αὐτοῦ. ὁ 
δὲ βασιλεὺς περάσας τὴν γέφυραν τοῦ Σάρου, καὶ εὑρὼν 
ἀνάπαυσιν τοῦ τὸ στρατοῦ καὶ τῶν ἀλόγων, ἐν αὐτῷ ἀπλε.. 
κεύσας διανέπαυσεν αὐτούς. καταλαμβάνει δὲ καὶ ὃ Σάρβα- 
ρος εἰς τὸ ὠντίπερα μέρος. εὑρὼν δὲ τὴν γέφυραν χαὲ τὰ 15 
ἐν αὐτῇ προπύργια ὑπὸ Ῥωμαίων κρατηϑέντα, ἡπλίκευσεν. 
ἐχερέχοντες δὲ διὰ τῆς γεφύρας πολλοὶ τῶν Ῥωμαίων era. 
xrog τοῖς Πέρσαις προσέβαλον. καὶ πολλὴν συγχοπὴν av- 
τοῖς ἐποίησαν' ὃ δὲ βασιλεὺς τούτους διεκώλυσεν ἀτάχτως 
ἐκϑέειν, μήπως ὅδὸς γένηται τοῖς ἐναντίοις συνελθεῖν εἰς τὴν λο 


1. Nvugtor A, Νυμφίων vulg. 2. σχοιγῶν vulg. ó dà 
“Σάρβαρος Α a f. 6. παραδόξως add. ex A. 8. l'eQuavt- 


αν AÀ f. 9. ἔδαγναν f. τὸν Ταῦρον ποτ. ἃ. 10. τό- 
πον] ποταμὸν Α. 14. χαὶ add. ex A. 17. ἐχιρέχοντες À, 

. ἐντρ. vulg. — 18. προσέβαλον À, προσέβαλλον vulg. πολλὴν» 
πάλιν À b f. 19. διεχώλυσεν À, ἐκώλυσεν vulg. 


ibat, et Nymphio amne superato , ad Euphratem pervenit, ubi pons 
ex funibus et loris stratus fuerat. —Sarbarazas autem pontis funibus 
solutis, ex una ripa ad alteram pontem omnem adduzit. adveniens 
imperator, nec quo fluvium superaret reperiens pontem, ripam decur- 
rens eamque perscrutatus, vadum, quo transiret, invenit. absque pe- 
riculo itaque mense Martio flumen traiicit, et Samosata contendit : 
Tauroque iterum superato, Germaniciam appulit, Adanamque transiens, 
Sarum flumen attigit. Sarbarus autem ponte proprium in locam re- 
stituto Euphratem nullo obiecto impedimento pertransiit, et impera- 
toris vestigia sequebatur. ipse imperator Sari pontem transgressus, 
cum exercitui equisque reparandis locum idoneum reperisset, in eo 
fixis castris quiescere iussit: oppositam fluminis partem Sarbarus oc- 
cupavit. ponte vero et turribus ad eum propugnandum obiectis a 
Romano milite detineri visis, ibi castra applicuit. multi porro ex 
Romanis incomposito agmine per pontem in Persas incurrentes, ma— 
Bnam eorum stragem edidere. — imperator contra, ne tumultuario et 
absque ordine procederent, vetabat, ne adversariis per pontem secum 


CHRONOGRAPHIA. 483 


γέφυραν, καὶ συμπερᾶσαι. ὃ δὲ λαὸς οὐκ ἐπείϑετο τῷ βασι- 
Ac, à δὲ Σάρβαρος ποιήσας ἐἔγκρυμμα, καὶ δείξας ξαυτὸν C 
ec φεύγοντα, εἵλκυσεν πολλοὺς Ῥωμαίους παρὰ γνώμην τοῦ 
βασιλέως εἰς δίωξιν αὐτοῦ περᾶσαι" ὑποστρέψας dà xai vov- 
5rovc τρεψάμενος, ὅσους ἔξω τῆς γεφύρας ἔφϑασεν, ἀνεῖλεν 
déxgy ὑποσχόντας τῆς παρακοῆς. ὁ δὲ βασιλεὺς ἑωρακὼς 
τοὺς βαρβάρους τῇ διώξει τὴν τάξιν λύσαντας, καὶ ἐκ τῶν 
ἐφεστώτων Ῥωμαίων τοῖς προπυργίοις ὕπ᾽ αὐτῶν πολλοὺς Υ, 200 
ἀναιρουμένους, κατ᾿ αὐτῶν ἐχώρησεν. αἰνὴρ δέ τις γιγαντι- 
τοαῖος τῷ βασιλεῖ συναντήσας, μέσον τῆς γεφύρας. προσέβαλεν. 
ó δὲ βασιλεὺς τοῦτον πατάξας, ὃν τῷ ῥείϑρῳ τοῦ ποταμοῦ 
ἔρριψεν. τούτου δὲ πεσώντος, εἰς φυγὴν ἐτράπησαν οἱ βαρ- 
βαροι, καὶ τῇ στενώσεε τῆς γεφύρας oi βάρβαροι εἰς τὸν no- Ὁ 
ταμὺὸν ἑαυτοὺς ἔρριπτον" ἄλλοι δὲ καὶ τοῖς ξίφεσιν ἀνῃ- 
τὸ ροῦντο" τὸ δὲ πλῆϑος τῶν βαρβάρων πρὸς τὰ χείλη τοῦ no- 
ταμοῦ χυϑέν, ἐτόξευον καὶ ἀνθίσταντο μὴ ἐῶντες τοὺς Ῥω- 
μαίους περᾶσαι. ὃ δὲ βασιλεὺς περάσας γενναίως τοῖς βαρ- 
βάροις ἀνϑίστατο μετὰ ὀλίγων τινῶν τῆς αὐτοῦ éraigrac ἀγω- 
γιζόμενος ὑπὲρ ἀνϑρωπον, ὥστε τὸν Σάρβαρον ἐκπλαγῆναι, 


2. ἔγχρυμμα À, ἐγχρύμματα vulg. Ἐοή. xal add. ex A. 9. 
τὴν add. ex À. 8. ὑπ’ αὐτῶν om. Α. 9. ἀναιρουμένους À, 

. ἀγαιρομένους vulg. 10. προσέβαλεν À , προέβαλεν b f, προσ- 
ἔβαλλεν vulg. 15. χείλη] τείχη A. 16. τοὺς Ῥωμαίους A, 
τοῖς Ῥωμαίοις vulg. . 17. γενναίως À, γενναῖος vulg. 


irrumpendi viam facerent, et in adversam ripam deducerent. impe- 
ratori exercitus minime obsequutus est. interea Sarbarus, positis im 
occulto insidiis, ipse simulata inter pugnandum figa, Romaporum non 
paucos, etiam imperatore prohibente, ad se persequendum provoca- 
vit, et ex improviso conversus insectatos 3e in fugam egit, et quan- 
tos ultra pontem sibi obiectos attigit, universos contumaciae suae poe- 
nam passos e medio sustulit. attamen imperator cum barbaros, dum 
alios persequuntur, ordinem deserere, et eos qui pontis propugnacula 
et turres defendebant, a Persis occidi videret , adversus Persas irruit. 
tum vero quidam Gigantaeae staturae imperatori obviam factus, eum 
in medio ponte aggressus est: quem imperator gravi vulnere percus- 
sum in amnis fluentum deturbavit, eoque cadente reliqui fugere bar- 
bari, et prae pontis angustia se ipsos partim in flumen proiecere, alii 
gladiis caesi: cum interim reliquus exercitus barbarus ex fluminis 
sponda sagittas confertim mitterent, fortiterque obsisterent, ne Romani 
pontem transgrederentur. ast imperator velut strenuus et Marte ple- 
nus flumine traiecto validum pectus hostibus opposuit, et cum pau- 
cis ex sodalitio facinus vel supra vires humanas edidit, adeo ut ipse 
Sarbarus, admiratione perculsus, Cosmae cuidam, qui fidem foeda ad 


484 THEOPHANIS 


καὶ Κοσμᾶν τινὰ πλησίον αὐτοῦ ἑστῶτα πρόσφυγα Ῥωμαίων 
Ρ. 165 μαγαρίτην εἰπεῖν" ὁρᾷς τὸν καίσαρα, ὦ Κοσμᾶ, πῶς ϑρα- 
σὺς πρὸς τὴν μάχην ἵσταται, καὶ πρὸς τοσοῦτο πλῆϑος μόνος 
ἀγωνίζεται, καὶ ὡς ἄκμων τὰς βολὰς ἀποπτύει. ἐκ γὰρ τῶν 

ἀληϑινῶν τζαγγίων ἐγνωρίζετο, καὶ πολλὰς πληγὰς ἐδέχετο, εἰ 5 
καὶ οὐδεμίαν. ἐν τούτῳ τῷ πολέμῳ μαχησάμενοι, τῆς ἑσπέρας 
καταλαβούσης, dm ἀλλήλων διέστησαν' καὶ ὃ Zagflapoc φο- 
βηϑεὶς διὰ τῆς νυχτὸς εἰς τὰ ὀπίσω ὑπέστρεψεν. ὃ δὲ βα- 
σιλεὺς ἐπισυνάξας τὸν. ξαυτοῦ λαὸν εἰς τὴν “Σεβαστείαν πό- 

.. Mw» ὥρμησεν, καὶ περάσας τὸν “Ἅλυν ποταμὸν ἐν ταύτῃ τῇ τὸ 
χώρᾳ διέτριβεν ὅλον τὸν χειμῶνα. ὃ dà Χοσρόης μανεὶς καὶ 
ἀποστείλας ἔλαβεν ὅλα τὰ κειμήλια τῶν ἐν πάσαις ὑπὸ Πέρ- 
σαις ἐκκλησιῶν. καὶ ἠναγκαζε τοὺς Χριστιανοὺς γενέσϑαι 
εἰς τὴν τοῦ Νεστορίου ϑρησχείαν πρὸς τὸ πλῆξαι τὸν βα- 

σιλέα. | 15 

᾿ράβων ἀρχηγὸς ᾿“μὲδ ἔτη ἐννέα. 

A.M.6117 Τούτῳ τῷ ἔτει Χοσρόης τῶν Περσῶν βασιλεὺς véav ἐποιή- 
σατο στραϊείαν, σερατεύσας ξένους T& xai πολίτας καὲ οἰκέ- 
τας, ἐκ παντὸς γένους ἐκλογὴν ποιησάμενος" καὶ ταύτην 
τὴν ἐχλογὴν τῷ Σάην παραδοὺς στρατηγῷ, ἄλλας t6 Y χιλιά- 0 


ἡ. ἄχμων À, ἄμμον vulg.: proverbium notum ex Aeschyl. Pers. 

84. λόγχης ἄχμογες. 5. εἰ καὶ Α, ἢ xal vulg. εἰ καὶ μηδεμίᾳ 
αὐτῷ χαϑίπτατο e. 10. ἐν αὐτῇ τῇ χ. Α. ι1. xa) ante 
εἰποστ. add. ex A. 12. τῶν ἐν πᾶσι À, fort. πασῶν voy. 
19. ποιούμενος À. 


idola desertione conspurcaverat, et ad Persas relicto Romano exer- 
citu defecerat, dixérit: vides caesarem, o Cosma, quanta audacia pnu- 
gnam conserat, solusque adversus tantam multitudinem decertet, et 
velut incus tela sagittasque despuat? imperator siquidem ex veris 
et propriis eius ocreis dignosci poterat , et iam certe plurima, nullum 
tamen cum vitae discrimine, vulnera acceperat. porro pugua diutius 
protracta, sole iam ad occasum inclinato, exercitibus ab invicem sponte 
divisis dirempta est. et Sarbarus periculum metuens retro cessit. 
imperator collecto universo exercitu in urbem Sebasteam se recepit, 
traiectoque Aly fluvio in ea regione per totam hiemem substitit. 
Chosroés exinde furore percitus misit qui donaria supellectilemque 
omnem ἃ cunctis per universam Persiam erectis ecclesiis auferrent ; et 
ut imperatori aegre faceret, Christianos ad amplexandam Nestorii su- 
perstitionem adegit. ) 
Arabum princeps Ámed annis novem. 

A. C. 617 Hoc anno Persarum rex Chosroés novo exercitui reparando ad- 

venas, cives et famulos, ex omni nimirum hominum genere adlectos 

aggregavit; ea vero selecta multitudine Sai daci tradita, alios quin- 


CHRONOGRAPHIA. 485 


δας ἐκ τῆς φάλαγγος τοῦ Σαρβάρου ἐπιλογὴν λαβών, τούτῳ C 
συνῆψε, καὶ ὠνόμασε χρυσολόγχεις, καὶ τούτους ἀπέστειλε. 
κατὰ τοῦ βασιλέως. τὸν δὲ Σάρβαρον σὺν τῷ λοιπῷ αὐτοῦ 
στρατῷ κατὰ Κωνσταντινούπολιν ἀπέστειλεν, ὅπως τοὺς ἐκ δύ- 
ὅσεως Οὔννους, οὕς ᾿Αβάρους καλοῦσιν, ᾿Αβάρεις τε καὶ Σκχλά- 
βους καὶ Γήπαιδας συμφωνήσας κατὰ τῆς πόλεως χωρήσωσι καὲ 
ταύτην πολιορκήσωσι. γνοὺς δὲ τοῦτο O βασιλεὺς τὸν ξαυτοῦ 
στρατὸν εἰς τρεῖς διαιρέσεις ἐχώρισεν, καὶ τοὺς μὲν ἐξέπεμ- 
Ws» εἰς τὸ φυλάξαι τὴν πόλιν, τοὺς δὲ παραδοὺς Θεοδώρῳ 
τοτῷ ἰδίῳ ἀδελφῷ κατὰ τοῦ Σάην πολεμεῖν ἐκέλευσεν" τὸ δὲ 
τρίτον μέρος αὐτὸς λαβὼν ἐπὶ “αζιχὴν ἐχώρει" καὶ ἐν ταύτῃ 
διατρίβων τοὺς Τούρκους ἀπὸ τῆς ἑῴας, οὗς Χαζάρους ὀνο-- 
μαάζουσιν, εἰς συμμαχίαν προσεκαλέσατο. ὃ δὲ Σάην ἅμα τῷ Ὁ 
γνεοσυλλέχτῳ λαῷ καταλαβὼν τὸν τοῦ βασιλέως ἀδελφὸν Θεό- 
τι δωρον πρὸς πόλεμον ὡπλίσατο. τοῦ ὁὲ ϑεοῦ διὰ τῶν πρε- 
σβειῶν τῆς πανυμνήτου Osor0xov συνεργήσαντος, καὶ πολέμον 
κροτηϑέντος, χάλαζα παραδύξως κατὰ τῶν βαρβάρων κατηνέ- 
A95, καὲ πολλοὺς αὐτῶν ἐπάταξεν. ἡ δὲ τῶν Ῥωμαίων πα- 
ράταξις γαλήνης ἀπήλαυνεν. τρόπουσε δὲ oi Ῥωμαῖοι τοὺς 
20 Πέρσας, καὶ ἀναιροῦσε πλῆϑος πολύ. τοῦτο μαϑὼν Χοσρύης Υ, λιο 
ὠργίζετο κατὰ τοῦ Σάην. ὃ δὲ Σώην ἐκ πολλῆς ἀϑυμίας εἰς 


2. χρυσοῦς λόγχεις Α f. 12. ἐχ τῆς É. ἃ. Χαζάρεις Α. 
16. πανυμγνήτου Α f, πολυμνήτον vulg. 18. αὐτών add. ex A. 
21. ῥαϑυμίας a f. 


quagies mille ex Sarbari phalange excerptos ex animi consilio mili- 
tes aurihastatos ab ipso dictos eisdein adiunxit, et adversus unpera- 
torem misit: Sarbarum vero cum reliquo exercitu Cpolim versus mi- 
sit, ut initis pactis cum Unnis (Abaros quidaim vocant) Bulgaris, Scla- 
vis et Gepedibus, una cum eo urbem impressione facta obsiderent. 
eo consilio cognito in tres acies exercitum universum imperator dis- 
tribuit: et primam quidem ad urbis defensionem, aliam "Theodoro 
proprio fratri traditam Saém aggredi iussit, cum tertia secum educta 
ipse in Lazicam regionem secessit, ibique morá aliquandiu protracta, 
Turcos orientales, quos Clhazaros vocant, ad belli societatem allezit. 
tum vero Saés cuim novitio isto exercitu fratrem imperatoris Tbeodo- 
rum offendens, bello eum adoritur. consertis autem ad invicem ma- 
nibus, deo laudatissimae dei genitricis precibus manifeste opitulante, 
grando veheinens ex inopinato in barbaros delata plures eorum vul- 
neravit. interim Romana acies tranquilla aeris serenitate fruebatur. 
Persas igitur in fugam Romani vectunt, et ex eis copiosum numerum 
prosternunt. eo audito Chosroés ira vehementi in Saém exarsit. Saés 
ipse prae moerore atque desperatione in languorem incideus misere 


486 '  — THEOPHANIS 


γύσον ἐμπεσὼν ἐτελεύτησεν. τούτου δὲ τὸ σῶμα κελεύει Xoo- 
οὐης ὅλατε ταριχευϑὲν πρὸς αὐτὸν κομισθῆναι, καὶ τοῦτον 
P.264x&xgo» πολλαῖς αἰκίαις ἐπέβαλλεν. οἱ δὲ Χαζάρεις διαρρή.- 
ξαντες τὰς Κασπίας πύλας τῇ Περσίδι εἰσβάλλουσιν εἰς τὴν 
χώραν τοῦ ᾿Αδροηγὰν σὺν τῷ ξαυτῶν στρατηγῷ Ζιεβήλ, δευ- ὅ 
τέρῳ ὄντι τοῦ Χαγάνου τῇ ἀξίᾳ " καὶ ἐν οἷς ἂν τόποις διέ- 
βαινον, τούς vs Πέρσας ἠχμαλώτευον, καὶ τὰς πόλεις καὶ χώ- 
μας τῷ πυρὲ παρεδίδουν. ἀπάρας δὲ ὃ βασιλεὺς ἀπὸ “αζι- 
κῆς, τούτοις συνήντησεν. ὃ δὲ Ζιεβὴλ τοῦτον ἰδὼν καὶ προ- 
δραμών, κατασπάζεται αὐτοῦ τὸν τράχηλον, xat προσεκύνη- τὸ 
σεν αὐτόν, δρώντων τῶν Περσῶν ἐκ τῆς πόλεως τοῦ Τιφέ- 
Βλεως. πᾶς δὲ ὃ λαὸς τῶν Τούρκων εἰς γῆν πεσόντες πρηνεῖς 
ὡς ἐχσταϑέντες ἐπὶ στόμα τὸν βασιλέα ἐτίμων τιμὴν τὴν παρ᾽ 
ἔϑνεσι ξένην. ὁμοίως καὶ οὗ ἄρχοντες αὐτῶν ἐπὲ πετρῶν ἄνα- 
βάντες τῷ αὐτῷ σχήματι ἔπεσον. προσήνεγχεν δὲ ὃ Ζιεβὴλ καὶ κι 
τὸν ἑαντοῦ υἱὸν ἀρχιγένειον τῷ βασιλεῖ, ἡδυνόμενος τοῖς τούτου 
λύγοις, καὶ ἐκπληττόμενος τῇ τε ϑέᾳ καὶ τῇ φρονήσει αὐτοῦ. 
ἐπιλεξάμενος δὲ ὃ Ζιεβὴλ χιμιάϑας μή ἀνδρῶν γενναίων 
ἐδωχεν τῷ βασιλεῖ πρὸς συμμαχίαν, καὶ αὐτὸς ὑπέστρεψεν 
εἰς τὴν ἐδίαν χώραν. τούτους δὲ λαβὼν Ó βασιλεύς, κατὰ 20 


13. ἐμπεσὼν ἐκ. Α, ἔπεσεν χαὶ ἔτ. vulg. τὸ add. ex ἃ. — 3. 
ὑπέβαλεν A. 4. τὰς add. ex A. 9. προδραμων  À, προσ- 
do. vulg. 13. àxraOéyreg om. ὡς À. 15. xai add. ex A. 


17. τὴν τεϑέαν xal φρόγησιν Α. 


interiit. cadaver eius sale multo conditum ad se advehi Chosroés 
iussit, et mortuum licet ac sensu privatum verberibus et iniuriis la- 
cerari imperavit. porro Chazari Caspiis portis diruptis in Persidem 
irrumpunt, et Ziebelo duce, cui a Chagano secunda dignitas inerat, 
Adroégam provinciam penetrant. quocumque vero progrederentur 
Persas abducebant captivos, et urbes pagosque igne devastabant. in- 
terea imperator a Lazica solvens, illis se adiungere et occurrere stu- 
duit. cum Ziebelus imperatorem conspexit, obviam progressus, eius 
collum exosculatus est, ipsumque adoravit, Persis ex urbe Tiphili spe- 
ctatoribus. Turcorum autem exercitus omnis in terram procidens et 
in faciein pronus, quasi maiestatis horrore concepto, insolito honoris 
genere, gentilibus tamen solemni, imperatorem prosequutus esL, ac 
pariter exercitus praefecti super saxa ascendentes eodem corporis ha- 
bitu procabuerunt. ad haec Ziebelus imperatori, eius quippe verbis 
delectabatur, et eius prospectu ac prudentia plane stupefactus hae- 
rebat, filium suum, cui lanugo primum e malis tunc oriebatur, obtu- 
lit. selectos tandem viros strenuos ad quadraginta millia Ziebelus 
belli socios imperatori assignavit, et in propriam postmodum regio- 


CHRONOGRAPHIA. 487 


ἡΧοσρύου ἐχώρει. ὃ δὲ Σάρβαρος τῇ “ΧΧαλχηδόνι προσβαλών, 
xai οἱ ᾿Αβάρεις ἐκ τῆς Θρᾷκης τῇ πόλει πλησιάσαντες, ταύ-Ο 
τὴν ἑλεῖν ἐβούλοντο, καὶ πολλὰς μηχανὰς κατ᾽ αὐτῆς κινή- 
σαντες, καὶ εἰς σκάφη γλυπτὰ ἐκ τοῦ Ἴστρου πλῆϑος ἄπει- 
5oo» καὶ ἀριϑμοῦ κρεῖττον ἐνέγκαντες, τὸν κόλπον vov Ké. 
paroc ἐπλήρωσαν. δέκα δὲ ἡμέρας τῇ πόλει παρακαϑίσαντες 
did τε γῆς καὶ ϑαλάσσης τῇ τοῦ ϑεοῦ δυνάμει καὶ συνερ- 
γείᾳ καὶ ταῖς πρεσβείαις τῆς ἀχράντου καὶ ϑεομήτορος παρ- 
ϑένου ἡττήϑησαν" καὶ πλήϑη πολλὰ ἀποβαλόντες ἔν τὰ γῇ 
1ο καὲ ϑαλάττῃ, “μετὰ μεγάλης αἰσχύνης ὑπέστρεψαν. ὃ δὲ Zao- 
βαρος τῇ Χαλκηδόνι παρακαϑεζόμονος oU μετέστη, ἐλλ᾽ αὐτόϑι Ὁ 
ὀχείμασεν, κουρσεύων καὶ πραιδεύων τὰ περατικὰ μέρη καὶ 
τὰς πόλεις αὐτῶν. 
Τούτῳ τῷ ὄτει ἀπὸ μηνὸς Σεπτεμβρίου εἰσβαλὼν ἐν Hso- A.M.6118 
τι σίδε Ἣρακλειος σὺν τοῖς Τούρχοις ἀπροσδοκήτως διὰ τὸν Ῥ. “65 
χειμῶνα εἰς ἔχστασειν ἐνέβαλεν τὸν Χυσρόην τοῦτο μαϑόντεα. 
oí δὲ Τοῦρκοι τὸν χειμῶνα ὁρῶντες xai τὰς συνεχεῖς ἐπιδρομὰς 
τῶν Περσῶν, μὴ ὑποφέροντες συγκοπιῷν τῷ βασιλεῖ, ἤρξαντο 
κατ᾿ ὀλίγον ὑπορρέειν, καὶ πάντες ἀφέντες αὐτόν, ὑπέσερε. 
20 Var. 0 δὲ βασιλεὺς διελάλησεν τῷ αὐτοῦ λαῷ, λέγων" γνῶτε, 


ι. προσλαβὼν f. 6. παρακαϑίσαγτες À, παραχαϑήσαντερ vulg. 
12. ἐχείμασεν À, χειμάσας vulg. τὰ περσιχὰ μέρη Α." ιό. 
εἰσβαλὼν À, εἰσβάλλων vulg. — 15. διὰ τοῦ χειμῶνος ΔΑ. — 18. 
τῶν II. À, τὸν 11. vulg. 


nem secessit. imperator illis sibi adiunctis, adversus Chosroém per- 
rexit. interim Sarbarus Chalcedonem adoritur, Abares etiam e 
Thracia profecti ad urbem applicantes eam vi obtinere nitebantur: 
multis itaque machinis ad eam admotis, et copiarum multitudine in- 
numera, ut quae numerum omnem vere superaret, per Istrum flumen 
scaphis uno trunco excavatis advecta, Cornu sinum omnem, quaqua late 
patet, oppleverunt. dies demum decem urbem obsidentes terra et mari, 
dei tandem virtute et ope, "οἱ immaculatae deique matris virginis pre- 
cibus profligati sunt: multisque suorum copiis terra et mari amissis, 
cum magno rubore et dedecore domos repetierunt. Sarbarus autem 
obsidione ad Chalcedouein posita non destitit: quin immo mari pirati- 
cam, terra praedatoriam exercens partes trans fretum positas et earum 
urbes devastavit, et hibernam eisdem in locis egit tempestatem. 

Hoc anno iam a mense Septembri Heraclius una cum Turcis in- A. C.618 
opinato propter imminentem hiemis rigorem in Persiam irrumpens, 
Chosroém, ubi rescivit expeditionem, in animi anzietatem et stuporem 
coniecit. Turci vero incumbentem hiemem prospicientes, crebrarum ἃ 
Persis excursionum impatientes, nec imperatori collaborare gnari, 
paulatim elabi vel se surripere ceperunt, ac tandem omyes societate 


488 THEOPHANIS 


ἀδελφοί, ὅτι οὐδεὶς ἡμῖν συμμαχῆσαι ϑέλει, ἀλλ᾽ ἡ μόνος ὁ 
V.ari ϑεός, καὶ ἡ τοῦτον τεκοῦσα donopgoc μήτηρ, ἵνα δείξη τὴν 
ἑαυτοῦ δυναστείαν, καὶ χαταπέμψῃ τὴν βοήϑειαν αὐτοῦ. ὃ 
δὲ ΣΧοσρόης ἐπισυνάξας πάντα τὰ στρατεύματα αὐτοῦ, προ- 
Β βάλλεται στρατηγὸν ἐν αὐτοῖς Ῥαζάτην, ἄνδρα πολεμικώξτα- 5 
τον καὶ ἀνδρεῖον, xai κατὰ Ἡρακλείου τοῦτον ἀπέστειλεν. ὃ 
δὲ βασιλεὺς τάς ve. πόλεις Περσίδος ἐπυρπόλεε καὶ τὰς κώ- 
μας, καὶ τοὺς καταλαμβανομένους Πέρσας ἀνήλισκεν ῥωμ- 
φαίᾳ. τῇ dà ἐννάτη τοῦ Ὀχτωβρίου μηνὸς τῆς (6 ἐνδικτεῶ- 
γος κατέλαβεν εἰς τὴν χώραν Χαμαηϑὰ - καὶ διανέπαυσεν τὸ 
τὸν λαὺν ἑβδομάδα μέαν. ὃ δὲ Ῥαζάτης ἐλθὼν εἰς τὸ Γαυ- 
ζάκων, ἐγενήϑη ὀπίσω αὐτοῦ, καὶ ἠκολούϑει τῶν Ρωμαίων — 
δαπανώντων ἔμπροσθεν τὰς τροφᾶς. αὐτὸς δὲ ὀπίσω ὡς 
κύων πεινῶν μόλις ἐκ τῶν ψιχίων αὐτῶν ἐτρέφετο" καὶ ἐκ 
τοῦ μὴ εὑρίσκειν αὐτὸν δαπάνας πολλὰ τῶν ἀλόγων αὐτοῦ κι5 
Ο διεφϑάρησαν. τῇ δὲ πρώτῃ τοῦ “εκεμβρίου μηνὸς κατέλα- 
βὲεν 9 βασιλεὺς ποταμὸν μέγαν Ζαβᾶν λεγόμενον, καὲ τοῦτον 
περάσας ἡπλήκευσεν πλησίον Νινευὶ τῆς πόλεως. κατέλαβεν 
δὲ καὶ ὁ Ῥαζάτης εἰς τὸ πέραμα ἐπακολουϑῶν αὐτῷ, καὶ κα- 
τελϑὼν ἀπὸ τριῶν μιλίων εὗρεν ἄλλο πέραμα καὶ ἐπέρασεν. 20 


^ ἡμῖν add. ex Α. 3. χαταπέμπει A. 4. ἐπισυνάξας πάν- 


τα τὰ À, ἐπιστρατεύσας τὰ vulg. 10. Χαμαιϑᾶ a. 11. 
Γαυζαχὸν A, Γαυζαχώ a. 14. αὐτῶν Δ, αὐτοῦ vulg. 16. 
μηνὸς add. ex A. 17. λεγόμενον om. À. 19. πέραμα ἃ 


a f, πέραν vulg. 


belli deserta redierunt. imperator autem exercitui suo ad colloquium 
vocato : videte, fratres, ut nullus belli societatem init nobiscum, quam 
deus solus, et quae illum sine semine concepit mater, ut potentiam 
' / nimirum suam exerat, et auxilium nobis suum manifesto mittat. porro 
Chosroés compositis et eductis suis copiis, ducem eis praefecit Rha- 
zatem virum bellicosissimum et strenuum, et in Heraclium misit. im- 
perator vero Persidis urbes et vicos ferro et igne devastabat, Persas- 
que in potestatem venientes cunctos romphaea «delebat. nono vero 
mensis Octobris die, iudictione decima quinta, in provinciam Chama- 
etham pervenit, et dierum septem quiete exercitum refecit. Rhaza- 
tes autem Gauzacum profectus, pone sequebatur imperatorem, et Ro- 
manorum comtmeatum omnem per vias occupantium et consumentium 
vestigia, a tergo legebat. ipse vero canis more pedissequus ac fame- 
licus micis vix decidentibus annonám suffurabatur, eqoi etiam pabu- 
lis non inventis perierunt innumeri. prima deinde Decembris die im- 
perator ad magnum fluvium, cui nomen Zabas, pervenit, eoque traie- 
cto iuxta Ninivem civitatem castra applicuit. citca fluvium pariter 
Homanos insequutus Rhazates appulit, et ad millia tría iuxta fluvii 


CHRONOGRAPHIA. 489 


ὃ dà βασιλεὺς ὠποστείλας Βαάνην τὸν στρατηλάτην μετὰ ἐπι- 
λέκτων στρατιωτῶν ὀλίγων, εὗρεν favóov Περσῶν, καὶ qo- 
νεύσας αὐτοῦ τὸν κύμητα, ἤνεγκεν αὐτοῦ τὴν κεφαλὴν καὶ 
τὸ σπαϑὲν ὁλόχρυσον. καὶ πολλοὺς φονεύσας, ἤνεγκεν ζῶν- 
δτας xg, ἐν οἷς ἣν καὶ 0 σπαϑάριος τοῦ Ῥαζάτου" ὅστις καὶ Ὁ 
εἰνήγγειλεν τῷ βασιλεῖ, ὅτε πολεμῆσαι βούλεται αὐτὸν ὃ 'Pa- 
ζάτης, οὕτω κελευσϑεὶς παρὰ Χοσρόου, καὶ τρισχιλίους ὦὧπλι.-- 
σμένους ἀπέστειλεν αὐτῷ. ἀλλ᾽ ἀχμὴν οὐκ ὄφϑασαν. ταῦτα 
δὲ μαϑὼν ὃ βασιλεὺς προαπέλυσε τὸ τοῦλδον ἔμπροσϑεν " 
10 καὶ αὐτὸς ἐπηκολούϑει σκεπτόμενος εὑρεῖν τόπον dv ᾧ ὠφει- 
λεν πολεμῆσαι, πρὸ τοῦ ἐνωθῶσιν αὐτοῖς οἱ τρισχίλιοι. εὕ- 
ρῶν δὲ πεδίον ἐπιδέξιον πρὸς πόλεμον, xai διαλαλήσας τῷ 
λαῷ παρετάξατο. ὃ δὲ “Ῥαζατὴς καταλαβὼν καὶ αὐτὸς πα- 
ρετάξατο τρισὲ φούλχοις, καὶ κατὰ τοῦ βασιλέως ἐχώρη- 
τῦσεν. τῇ δὲ δωδεκάτῃ τοῦ Ζεκεμβρίου μηνὸς ἡμέρᾳ σαββάτου. 268 
ὀχροτήϑη ὃ πόλεμος: καὶ προπηδήσας πάντων 0 βασιλεὺς 
ἄρχοντε τῶν Περσῶν συνήντησεν. καὶ τῇ τοῦ ϑεοῦ δυνάμει 
καὶ τῇ βοηϑείᾳ τῆς ϑεοτόχου τοῦτον κατέβαλεν’ καὶ οἱ σὺν 
αὐτῷ προπηδήσαντες ἐτράπησαν" καὶ ὃ βασιλεὺς αὖϑις ἀλλῳ 
λοσυναντῆσας, καὶ τοῦτον κατέβαλεν. προσέβαλεν δὲ αὐτῷ καὶ 


2. βάνδον IT. Δ, Bávdor τὸν IT. valg. 5. xai post ὅστις add. ex A. 


13. ὁ δὲ Pel. — — παρετάξατο om. b. 15. σαββάτῳ Α. 
19. ἐτράπησαν) ἐῤῥάπισαν A. 20. προσέβαλεν À, προέβα- 
λὲν vulg. 


cursum descendens, vadum invenit, et in ulteriorem ripam transiit. 
tum vero Baanes militiae magister cum selectis militibus paucis Per- 
sarum cohortem suo vexillo insignem offendit, et eius comite occiso, 
comitis eiusdem caput tulit, et ex auro solido ensem: multis prae- 
terea deletis, vivos viginti sex abduxit, inter quos Rhazatis spatharius 
repertus, qui etiam imperatori renunciavit Rhazatem cum eo congredi 
velle, sic enim a Chosroé iussum affirmabat, et virorum tria millia ad eum 
missa, quae nondum tamen advenissent. his cognitis, imperator impedi- 
menta praecedere iubet: ipse planitiem pugnae conserendae idoneam, 
priusquam ter mille viri nominati advenirent et reliquis adiungeren- 
tur, mente sollicita investigans sequebatur. campo ad pugnam apto 
reperto, exercitum ad allocutionem vocat, et ordines componit. Rhaza- 
tes pariter cum eundem locum tenuisset, in tres cuneos totum exer- 
citum distribuit et in imperatorem praeliaturus se confert. mensis 
itaque Decembris die duodecimo, qui sabbati fuit, certamen com- 
missum, in quo imperator ante omnes prosiliens , Persarum ducto- 
rem offendit, eumque dei virtute et dei genitricis auxilio pro. 
stravit: unde qui prius etiam cum eo pugnam inierant in fugam versi 
sunt. imperator iterum in alium sibi occurrentem insilit , et hunc 


490 . THEOPHANIS 


τρίτος, ὃς καὶ ἔδωκεν αὐτῷ μετὰ δόρατος εἰς τὸ χεῖλος, xai 
κοῦτον ἔπληξεν. ὃ δὲ βασιλεὺς καὶ τοῦτον ἀγεῖλεν. καὶ τῶν 
σαλπίγγων ἡχησασῶν συνέβαλον ἀλλήλοις ἀμφότερα τὰ μέρη, 
καὶ μάχης κρατησάσης σφύδρα, ἐπληγώϑη ὑπὸ τῶν πεζῶν ὃ 
Βεοῦ βασιλέως ἵππος, λεγόμενος Φάλβας, ὃ καὶ δόρκων, sig5 ' 
. 40» μηρὸν αὐτοῦ λαβὼν κονταρέαν" πολλὰς δὲ καὶ σπαϑέας 
ἐν τῇ ὄψει αὐτοῦ ἔλαβεν" ἀλλὰ φορῶν κατάφρακτα νευρικα, 
οὐκ ἐβλώπτετο, οὐδὲ αὐταὶ ἐνήργουν. πίπτει δὲ ἐν τῷ no- 
λέμῳ ὁ Ῥαζάτης, καὶ οἱ τρεῖς τουρμάρχαι τῶν Περσῶν, καὲ 
oí ἄρχοντες σχεδὸν πάντες, καὶ τὸ πλεῖον τοῦ στρατοῦ αὖ- τὸ 
τῶν. ἐσφάγησαν δὲ καὶ “Ρωμαῖοι πεντήκοντα, καὶ ἐπληγώϑη- 
σαν ἱκανοί, ἀλλ᾽ οὐκ ἀπέθανον, εἰ μὴ δέκα" ἐκροτήϑη dà 6 
πόλεμος ἀπὸ πρωΐ ἕως ὧρας ἐνδεκάτης. ἀπῆραν δὲ οἱ Po- 
μαῖοι τῶν Περσῶν ᾿βάνδα xg χωρὲς τῶν κλασϑέντων, xat 
ν."ἱλσχυλεύσαντες τοὺς νεχρούς, ἔλαβον τὰ λωρέκια αὐτῶν καὲ τὰς 15 
Cxaccida; καὶ πάντα τὰ ἄρματα" καὶ ἔμειναν ἀπ᾽’ ἀλλήλων 
ἀπὸ δυο σαγιττοβολῶν. τροπὴ γὰρ. οὐ γέγονεν. οἱ δὲ τῶν 
“Ῥωμαίων λαοὲ τῇ νυχτὲ ἐπότισαν καὶ ἐτάγισαν τὰ ἄλογα 


ἡ. χρατησάσης σφόδρα Α ὁ f, χροτηϑείσης σφοδρᾶς νὰ]. 5. 
«τοῦ add. ex A. Innoc Φαλβας, ὃ λεγόμενος “ορχῶν À a f. 
7. χατάφραχτα νευριχὰ Α & f, καταφραχταρικὰ vulg. δ. οὐδὲ 
αὐταὶ Àb, οὐδὲν αὐταὶ f, οὐδὲ αὐτοῦ ἃ, οὐδὲ αὐτοὶ vulg. zí- 
z16 dà À, πέπτει οὖν vulg. 10. τὸ πλεῖον À, τὸ πλεῖστον 
vulg. 11. xài Pou. À, xal of "Pop. vulg. 12. εἰ μὴ ἄλλοι 
δέχα A. 13. ἀπῆραν À, ἐπῆραν vulg. 15. τὰ λωρ. αὐτῶν 
καὶ τὰς κασσίδας À, τὰ λ. x. τὰς κασίϑας αὐτῶν vulg. 17- 
σαγειτῶν À b f. 18. χαὶ ἐτάγισαν om. A a f. 


peter expugnat et morti tradit. tertius tandem eum aggreditur, qui 
asta eum ad labrum ferit, et vulnus infligit: eum tamen imperator 
ut et reliquos edomitum necat. tubis itaque concinentibus pars utra- 
que manus conseruit, et cruento certamine excitato, infperatoris equus, 
cui Phalbas vel Dorcon cognomentum, accepto hastae ictu in femore 
a peditibus vulneratus est: sed tutamine ex nervis facto circumvalla- 
tus, inflictis etiam ad caput crebrioribus ensium plagis, nullatenus lae- 
sus est, neque eae ipsae damnum intulerunt. cadit igitur bello Rha- 
zates, et una Persicorum agminum ductores tres, et praecipua capita 
exercitus, qui ipse totus pene deletus est. Romanorum ad quinquaginta 
delet, plurimi vulnerati, quorum nonnisi decem ebierumi. praelium 
ab aurora ad horam usque undecimam commissum. Persarum vexilla 
viginti octo, praeter ea quae feruntur fracta δὲ contrita, Romani sustu- 
lerunt, et interfectis subinde spoliatis, loricas, cassides et armorum ge- 
nus quodvis sibi sumpserunt: uterque vero exercitus duobus tantum 
sagittarum iaclibus a se invicema substitit: prostrala namque, non in 


- 


CHRONOGRAPHIA. á91 


αὐτῶν. οἱ δὲ καβαλλάριοε Πέρσαι ἵσταντο ἕως ἑβδόμης ὥρας 
τῆς »vxtoc ἐπάνω τῶν σκηνωμάτων τῶν τεϑγεώτων Περ- 
σῶν" καὶ τῇ ὀγδόη ὥρᾳ τῆς νυκτὸς κινήσαντες ΄ ὑπέσερε.. 
va» εἰς τὸ φοσσάτον αὐτῶν, καὶ τοῦτο λαβόντες ἀπῆλ.- 
ὅϑον, καὶ ἡπλέίκευσαν εἰς πρύποδα ὄρους τραχϑεινοῦ πεφοβη- 
μένοι. | πολλὰ δὲ σπαϑία ὁλόχρυσα xai ζώνας διαχρύσους 
καὶ μαργαρίτας καὶ τὸ σκουτάριν τοῦ Ῥαζάτου ὁλόχρυσον D 
ἔλαβον ἔχον πέταλα ox , καὶ τὸ λωρίκιο» αὐτοῦ Olóyovooy 
ἔλαβον, καὶ τὸ σκαραμάγγιν αὐτοῦ ἤνεγκαν σὺν τῇ κεφαλῇ 
τοαὐτοῦ καὶ τὰ βραχιύλια αὐτοῦ, καὶ τὴν σέλλαν αὐτοῦ 0À0- 
χρυσον" ἐκρατήϑη δὲ ζῶν Βαρσαμοίσης ὃ ἄρχων τῶν Ἰβήρων 
τῶν ὑπὸ Πέρσας καὶ Ῥωμαίους γεγονότων. οὐχ ὅτι ἐν ὅλη 
τῇ ἡμέρᾳ ἔσχεν oria ὃ πόλεμος. ἐνίκησαν οὖν οἱ “ Ρωμαῖοι" 
ἀλλὰ τοῦτο γέγονεν μόνῃ τὴ τοῦ ϑεοῦ βοηϑείᾳ. ὃ δὲ βασε- 
15 λεὺς ϑαρσοποιήῆσας τὸν στρατόν, κατὰ Χοσρόου ἤλαυνεν, ὅπως 
τοῦτον ἐκφοβήσῃ, καὶ ἀποστείλας προσκαλέσηται τὸν Σάρβα- 
po» ἐκ τοῦ Βυζαντίου τῆς Χαλκηδόνος. τῇ δὲ εἰχοστῇ πρώτῃ 
“Ζεκεμβρίου μηνὸς ἔμαϑεν ὃ βασιλεύς, ὅτε Ó λαὸς τοῦ “Ραζα- P. 36) 
του Ó ἐκ τοῦ πολέμου ἐξαλύσας ἡνώϑη τοῖς ὑπὸ ΣΧοσρύου 


1. αὐτῶν xal παρέβαλον Α. 2. τῆς add. ex A. 3. χιγή- 
σαντες add. ex Α. — 10. τὴν σέλλαν — ὁλόχρυσον À, ἡ σέλα — 
ὁλόχρυσος vulg. 11. Βαρσαμούσης À. 12. ὑπὸ Πέρσας 
καὶ Ῥωμαίους À a f, ὑπὸ Περσῶν χαὶ Ῥωμαίων vulg. γε- 
γονγότων om. Α a f. 13. οὖν om. A. 14. Bon9tía] συνερ- 
γείᾳ Ὁ f. 15. ϑάρσος ποιήσας f. 16. ἐχκφοβήσῃ À, φο- 
βήσῃ vulg. 19. Ó éx τοῦ zt. Α, ἐκ τοῦ zr. vulg. ἐξαλύσας A, 
ἐξελήσας vulg. 


fugam acta, Pérsarum pars fuit. Romanus porro exercitus alimenta, po- . 
tumque equis illa nocte subministravit, Persae autem equites ad eius- 
dem noctis horam septimam penes interfectorum cadavera stantes, 
octava tandem ad castra et impedimenta redierunt: quibus seeum 
sublatis, secessu dilapsi, ad asperi salebrosique montis radices tre- 
mentes ac perterriti applicuerunt. enses subinde plurimos, zonas 
auro distinctas, lapides pretiosos, clipeum Rhazatis ex auro solido 
laminis centum et viginti obductum, thoracem quoque auro confla- 
tum, et Scaramangium, et una caput extulerunt.  brachialia eius et 
equilis sella auri purissimo metalio fabrefacta in victorum potestatem 
venit. ad haec Barsamoeses, Iberorum, qui Persis Romanisque sub- 
sunt, princeps, vivus captus. ipso toto die nusquam substitit aut 
cessavit conflictus. superiores quidem Romani evaserunt, a deo ta- 
men solo suppetiae datae, et victoria concessa. porro imperator ani- 
mis militum rursus confirmatis, iter Chosroém versus direxit, ut metu 
ipsi incusso, Sarbarum e Byzantio Chalcedonensi suo mandato fevo- 
caret. die vero Decembris primo supra vicesimum Rhazatem belli 


491 . .THEOPHANIS 


ἀποσταλεῖσε τρισχιλέοις, καὶ ἀκολουϑεῖ ὀπίσω αὐτοῦ. καὶ xa- 
ταλαβὼν τὴν Nivew , xad περάσας ὃ βασιλεὺς τὸν μέγαν no- 
ταμὸν Ζαβᾶν πρὸ τοῦ γνῶναι τὸν Χοσρόην. ἐλάσας δὲ Γεώρ- 
γιος μίλια μὴ διὰ τῆς νυχτὸς ἐκρατησεν τὰς τέσσαρας γε- 
φύρας τοῦ μικροῦ Ζαβὰ" καὶ εὑρὼν ἐν τοῖς καστελλίοες 5 
Πέρσας, τούτους ἐζώγρησεν. τῇ δὲ xy τοῦ “Δεκεμβρίου μη- 
νὸς φϑάσας ὃ βασιλεὺς εἰς τὰς γεφύρας ἐπέρασεν, καὶ ἡπλί- 
πευσεν εἰς τοὺς οἴχους τοῦ Ἰεσδέμ" καὶ a»énavas τὸν τε 
Βστρατὸν καὶ τὰ ἄλογα, καὶ ἐποίησε τὴν ξορτὴν τῆς Χριστοῦ 
γεννήσεως ἐν ἐκείγῳ τῷ τόπῳ. γνοὺς δὲ ὃ Χοσρόης ὅτι ἐχρά- τὸ 
170a» οἱ “Ῥωμαῖοι τὰς γεφύρας τοῦ μικροῦ Ζαβᾶ, ὠπέστειλεν 
πρὸς τὸν Περσικὸν λαὸν τὸν μετὰ τοῦ “Ῥαζατου, ἵνα πολὺ 
σπουδάσωσι καὶ προλάβωσι tov βασιλέα, καὶ ἀπέλθωσε πρὸς 
αὐτόν. σπεύσαντες δὲ αὐτοὶ καὲ περάσαντες τὸν μιχρὸν Ζα- 
Bá» ἐν ἄλλοις τόποις προεποίησαν τὸν βασιλέα, καὶ ἔμπρο- 15 
09s» ἐπορδύονεο. καταλαβὼν dà ὃ βασιλεὺς ἕτερον. παλάτεον 
τοῦ Χοσρόου, τὸ ἐπιλεγόμενον “Ρουσᾶ, καὶ τοῦτο κατέστρεψεν. 
ὑφωρᾶτο δὲ Ori ἐν τῇ γεφύρᾳ τοῦ Toovü ποταμοῦ οἱ ἐχϑροὲ 
(πολεμεῖν αὐτὸν μέλλουσιν. ἀλλὰ τοῦτο ἰδόντες, καταλιπόντες 
τὴν γέφυραν ἔφυγον. ὅ δὲ βασιλεὺς περάσας ἀκωλύτως xa- 2o 


|. ἀποσταλεῖσε À, σταλεῖσε vulg. — 2. ποταμὸν om. A f. ή. 
διὰ τῆς νυχτὸς add. ex A. 5. χελλίοις À. (2. χατὰ toU 
P. b e. 15. προσεποίησαγν ΔΑ. — 12. xai τοῦτο Δ, τοῦτο vulg. 


periculo elapsum, tribus hominum millibus a Chosroé se adiunzisse, 
et eum e vestigio sequi imperator intellexit: quare Ninivem occupat, 
et prius magnum fluvium Zabam traiicit, quam Chosroés de eius con- 
siliis percipiat quicquam. Georgius, emensis per noctem unicam pas- 
enum millibus quadraginta octo, quatuor minoris Zabae pontes occu- 
pavit, repertosque per varia propugnacula Persas cunctos custodiae 
militari mancipavit. igitur Decembris die vigesimo tertio imperator 
ad pontes adveniens aquam traiecit, et ad Iesdem domos castra fixit, 
exercitui a labore dedit inducias, equos itinere defatigatos reficere 
permisit, et in eodem demum loco Christi natalitiorum Yelebravit 
solemnitatem. — Chosroés minoris Zabae pontes a Romanis 'octupatos 
ubi intellexit, ad Persicum exercitum, qui Rhazate duce merebatur, 
ut quam citissimo cursu contenderent, et imperatoris trans fluvium 
itinere praepedito cum eo congrederentur, scribit. illi festino pede 
lati minorem Zabam traiecerunt, et per alia deinceps loca imperato- 
rem praevertentes, eum in metationibus habendis praecedebant. im- 
perator ad aliud Chosrois palatium, cui nomen Ruta, digressus, illud 
funditus evertit. ne vero ad Tornae fluminis pontem eum invade- 
rent hostes , verebatur: verum 60 praesente conspecto, relicto mox 
ponte, in fugam se dedere. imperator nullo obsistente flumen trans- 


CHRONOGRAPHIA. 493 


τέλαβεν εἰς ἕτερον παλάτιον, τὸ ἐπιλεγόμενον Βεχλαλί. d» 
ταύτῃ καὶ ἱπποδρύμιον ἔκτισεν, καὶ τοῦτο χατέστρεψεν. τι-- 
νὲς δὲ τῶν ᾿Αρμενίων τῶν συνόντων τοῖς Πέρσαις ἦλϑον πρὸς 
τὸν βασιλέα, λέγοντες, ὅτε Χοσρόης μετὼ τῶν ἐλεφάντων xad 
5τοῦ ἰδίου σερατοῦ dno πόντε μιλίων, ὄνϑεν τοῦ παλατίου τοῦ 
ἐπιλεγομένου Ζασταγέρδ, εἰς τόπον ἐπιλεγόμενον Βαρασρώϑ, 
ἀπλικευμόένος ἐστίν, καὶ ὅτε ἐδήλωσεν τὸν στρατὸν ἐκεῖ σω- V.215 
ρευϑῆναι, ἵνα πολεμήσωσέ σε. ἔστε γὰρ xs καὶ ποταμὸς 
δύσβατος, στενὴν γέφυραν ἔγων καὶ στενώματα. πολλὰ απὸ 
τοοἐκημάτων, καὶ ῥύαχες σαπροί. ὃ δὲ βασιλεὺς βουλευσάμε- D 
vog μετὰ τῶν ἀρχόνεων καὶ τοῦ στρατοῦ ἐχάϑισεν ἐν τῷ πα- 
λατίῳ Βεκλαλί. εὗρεν γὰρ ἐν αὐτῷ d» &»i περιβόλῳ στρου- 
ϑεώνας τρεῖς σιτουτούς, καὶ ἐν ἄλλῳ περὲ πενταχοσίας δορ-- 
κάδας σιτευτάς, καὶ ἐν ἄλλῳ ὀνάγρους ἑχατὸν σιϊευτούς" xai 
τὐπάντα ἐδωρήσατο τῷ λαῷ. καὶ τῇ πρώτῃ τοῦ JavovaQíoo 
ἐποίησαν ἐκεῖσε. εὗρον γὰρ καὲὶ πρόβατα καὶ χοίρους καὲ 
βόας, ὧν οὐκ ἦν ἀριϑμός. -xai ἀνεπαύσατο πᾶς ὁ λαὸς εἰπο- 
λαύοντες καὶ δοξάζοντες τὸν ϑεῦν. πιᾶάσαντες δὲ τοὺς νέμο»- 
τας ταῦτα, ἐγνωσαν παρ᾽ αὐτῶν ἀκριβῶς, ὡς Xocpónc ἀπὸ 
20xy τοῦ Δεκεμβρίου μηνὸς μαϑών, ὅτι ὃ βασιλεὺς ἐπέρασεν P. 268 


i. τὸ add. ex A. Βεχλαλὶ A a, Βεχλὰλ e f, Beylali vulg. 
2. ἑπποδρόμιον A, Érnzodoouíay vulg. 5. τῶν ante συνόν- 
των add. ex Α. 6. Taxeodi A, Tauftod f. η. ὅτι add. ex A. 
"1. xal τοῦ στρατοῦ add. ex Α. — 13. τρεῖς add. ex A. 14. 
ὀγάγρους À, συάγρους vulg. 19. ταῦτα À, τούτους vulg. 


gressus, aliud palatium, Beglali dicebant, reperit. in eo circum ex- 
truxit, et ad solum deiecit. Armeniorum autem Persis cohabitantium 
nonnulli imperatorem adeuntes, Chosroém cam elephantis et proprio 
exercitu ad passuum quinque inillia, ubi palatium Dastagerd voca- 
tum, vulgus locum dicit Barasroth, castra metatum denunciaverunt : 
illuc eius copiae confluunt omnes, ut te quantocius opprimant. illic 

uippe fluvius profundus et trausitu difficilis stricto ponte superan- 

us, aedificatorum aggerum ruinis angustum per loca babens alveum, 
et, inaequales et incertos plerumque rivos ducens praeterfluit. impe- 
rator consultis exercitus optimatibus in palatio Beclal consedit. in 
uno siquidem eius septo structiones saginatas, et altiles pariter, capras 
silvestres, ad quingentas in alio, in tertio demum onagros etiam altiles 
centum reperit, quae cuncta in exercitum sparsit. primam itaque 
lanuarii diem ibi castra morata sunt: oves etenim, porcos et boves 
non facile numerandos invenerunt, quibus fruens exercitus babitis deo 
gratiis istic quievit. captis autem gregum istorum pastoribus, Chos- 
roàm iam ἃ mensis Decembris die vigesimo tertio, ubi imperatorem 
Tornae amnis pontem praetergressum agnovit, a palatio ad Dastagerd 


494 THEOPHANIS 


τὴν γέφυραν vov Toora, παραχρῆμα ἐκίνησεν ἀπὸ τοῦ nala- 
τίου τοῦ ἐν 4ασταγέρδ. αὐτὸς δὲ δι’ ἀλλης ὅδοῦ ἀπῆλϑεν 
εἰς ἀλλο παλάτιον τὸ ἐπιλεγόμενον Βεβδάρχ. καὶ τοῦτο κατα- 
στρέψαντες, καὶ πυρὲ παραδόντες ηὐχαρίστουν τῷ ϑεῷ τῷ διὰ 
τῶν πρεσβειῶν τῆς ϑεοτόκου τοιαῦτα ϑαυμάσια ποιήσαντι. 5 
τίς γὰρ ἤλπιζε Χοσρόην φυγεῖν ἀπὸ προσώπου τοῦ βασιλέως 

. τῶν Ῥωμαίων ἐκ τῶν ἐν Ζασταγὲρδὃ παλατίων καὶ εἰς Κτησι- 
φῶντα ἐπελϑεῖν, ὅπου ἀπὸ εἴκοσε τεσσάρων ἐτῶν οὐκ ἠνέσχετο 
ἰδεῖν Κιησιφῶντα, ἀλλὰ καὶ ἐν Δασταγὲρδ ἦν τὰ βασίλεια 

Βαυτοῦ; εὗρον dà ei λαοὲ τῶν Ῥωμαίων αὐτοῦ ἐν τῷ παλατίῳ τὸ 
“Ζασταγὲρδ τριαχύσια βάνδα Ῥωμαίων, ἅπερ ἐν διαφόροις χρό- 
voc ἔλαβον" εὗρον δὲ καὶ εἴδη ἀπομείναντα, ἀλόην πολλὴν καὶ 
ξύλα μεγάλα ἀλόης ἀπὸ δόχα καὶ ὀχτὼ λιτρῶν, καὶ μέταξαν 
πολλὴν, καὶ πίπερ, καὶ καρβάσια καμίσια πολλὰ ὑπὲρ τὸ μέ- 
rgo», ζάχαρ τε καὶ ζιγγίβερ, καὶ ἄλλα εἴδη πολλά. τινὲς δὲ τ5 
καὶ ἄσημον, καὶ ὅὁλοσήρεκα ἱμάτια, vaxoranyra τὸ καὶ ταπή- 
τια ἀπὸ βελόνης καὶ πλῆϑος πολὺ καὶ καλὰ πάνυ, ἅπερ διὰ 
τὸ βάρος πάντα κατέκαυσαν" καὶ τοὺς παπυλεῶνγας τοῦ Xoc- 
ρόου, καὶ τοὺς ἐμβόλους, oUVg ἔστενεν Ore ἐν κάμπῳ ἡπλίκευ- 


τι. ἐχ τοῦ À.. «4. ἀπῆλθεν Δ, ἐπῆλϑεν vulg. 3. Βεβὰρχ A. 
5. τῶν add, ex A. 6. toU add. ex Α. "10. εὖρον Α, ti- 
οόντες vulg. αὐτοῦ add. ex A. 13. μεγάλα Δ, μεγάλης 
vulg. 13. καὶ óydojxoyta Α f- 14. xai ante πέπερ add. 
ex Α. 16. γαχοτάπητα À, ναχόπητα vulg. ταπήτια À f, 
τάπσεα vulg. 19. éuttyyt»- À Í, ἐστρώγγνυεν vulg. 


sito movisse, didicerunt. ipse imperator ad palatium Bebdarch mo- 
mine pervenit, eoque everso et igne devastato, deo per dei genitricis 
preces talia miracula operanti gratias milites referebant. quis nam- 
que Chosroém ab imperatoris conspectu fugiturum, et relictis palatiis 
ad Dastagerd extructis, Ctesiphontem se receptprum sperasset, qui a 
quatuor et viginti annis Ctesiphontem videre dedignatus in Dastagerd 
regiis moram trahere consueverat? porro in palatio Dastagerd tre- 
centa signa sive vexilla variis bellis sibi erepta Romanus exercitus 
offendit. reperit etiam divitiarum et aromatum species iusolitas eo - 
loci derelictas, plurimam nimirum aloén, magnae aloés ligna decem 
et octo librarum pondo, et immensam sericorum filorum copiam, pi- 
per, carbasinas camisias supra numerum omnem, zaccharum et zingi- 
ber, et aromatum plures species, argentum quoque infectum, holose- 
ricas vestes, lectisternia, et acu pictos tapetes, et aliorum huiusmodi 
congeriem immensam eamque praestantissimam , quam propter pondus, 
cum secum non' valerent distrahere, flammis cunctam absumpserunt. 
ad Chosrois tentoria et cortinas porticuum in morem, quas, castris per 
agros fixis, erigebat , statuasque eius plurimas cremaverunt. invenit 





CHRONOGRAPHIA. |... 495 


σὸν, πάντα xaGilxavoav, xai στήλας αὐτοῦ πολλάς" δεὗρὲν 
δὲ ἐν τούτοις τοῖς παλατίοις στρουϑεῶνας καὲ δορχάδας xoi C 
ὀνάγρους καὶ ταῶνας καὶ φασιανοὺς πλῆϑος ἄπειρον" καὶ 
εἰς τὸ κυνήγιον αὐτοῦ λέοντας καὲ τίγρεις παμμεγέϑεις ζῶν- 
ὅτας. προσέφυγον δὲ τῷ βασιλεῖ πολλοὲ ἐκ τῶν αἰχμαλώτων 
Ἐδεσσηνοὶὲ καὶ ᾿Ηλεξανδρεῖς, καὶ ἐξ ἄλλων πόλεων πλῆϑος 
᾿ πολύ. ἐποίησεν δὰ Ó βασιλεὺς καὶ τὴν ἑορτὴν τῶν φώ- 
. τῶν ἐν Δασταχέρδ, εὐφραίνων καὶ ἀναχεώμενος τὸν τὰ 
λαὸν καὶ τὰ ἄλογα, καὶ κατασερέφων τὰ τοῦ Xoogóoo 
τοπαλάτια χτίσματα ὑπέρτιμα ὄντα καὶ ϑαυμαστὼ xai κατα- 
πληκτικά, ἅπερ ἕως ἐδάφους καϑεῖλεν" iva μάϑη Χοσρόης 
οἷον πόνον εἶχον Ρωμαῖοι τῶν πόλεων ἐρημωμένων παρ᾽ αὐὖ- D 
τοῦ καὶ πυρπολημένων. ἐκρατήϑησαν dà καὶ ἐκ τῶν διαιτα- 
ρίων τοῦ παλατίου πολλοί. ἐρωτώμενοι δὲ καὶ αὐτοί: nose 
ισανεχώρησεν ἐκ τοῦ Ζασταγέρδ; ἔφασκον" ὅτε πρὸ ἐννέα 
ἡμερῶν τοῦ καταλαβεῖν ὑμᾶς, ἀκούσας τὴν παρουσίαν ὑμῶν, 
κρυπτῶς ἐτρύπησεν τὸ τεῖχος τῆς πόλεως τὸ πλησίον τοῦ πα- 
λατίου" καὶ οὕτως παραχρατητὰ διὰ τῶν κήπων ἐξῆλϑεν 
αὐτὸς καὶ 7 γυνὴ καὶ τὰ τέκνα αὐτοῦ διὰ τὸ μὴ γενέσϑαι 
αοϑύρυβον ἐν τῇ πόλει. καὶ οὔτε τὰ στρατεύματα αὐτὸν ἐγνω- 
σαν, ovz8 οἱ ἄρχοντες, ἕως ἀπῆλθεν πέντε μᾶια" καὶ τότϑ 


T. κατέχαυσαν À, ἔχαυσαν vulg. 2. τοῖς add. ex À. 3. 
ὀνάγρους À'a, συάγρους vulg. 6. πόλεων Α, πολλῶν f, 
é9vor volg. 10. χτήματα À δὀ 12. ἐρημουμένων — πυρπο- 
λουμένων A. αὐτοὶ ποτὲ vulg. 17. τὸ πλησέον À, πλη- 
σίον vulg. 18. παραχρατητὰ Α a, παραχρατεῖ 1a ἔ, παρ᾽ 


εἐχρατητὰ vulg. 


in palatiis istis structiones, dorcadas, onagros, pavones, et phasianos 
δά numerum plane non explicandum, et venatus exercendi gratia 
leones, et tigrides insolitae magnitudinis vivos. confugerunt etiam ad 
imperatorem multi captivi Edesseni, Alexandrini, aliorumque oppido- 
rum ingens multitudo. porro Heraclius festo luminum in Dastagerd 
celebrato, exercitum omnem recreavit, et militum equos refecit, di- 
ruitque Chosrois palatia, aedificia sane sumptuosa, admiratione digna, 
et stupendae prorsus structurae, cuncta solo tenus adaequavit, ut 
quam desolatis, et ferro flammisque devastatis Roinanorum urbibus 
tristitam incolis. ingessisset, Chosroés coniectaretur. sed et plerique 
eius diaetarii capti, qui et ipsi quandonam Dastagerd Chosroés se- 
cessisset, interrogati: ante novem dies, responderunt, percepta prius 
itineris vestri fama, quam ipsi appelleretis, civitatis muro, haud ita 
regia seposito, latenter perforato, in hunc modum per hortos una cum 
uxore et liberis, ne tumultus in civitate oriretur, se subduxit. sed 
neque illius exercitus, donec passuum millibus quinque abfuit, ne- 


496 ' THEOPHANIS.. ; 


P. 269 δδϑηλωσεν, ἵνα ἐπαχολουϑήσωσιν αὐτῷ ἐπὲ Κτησιφῶντα" χαὲ 
V.a1460 μὴ δυνάμδνος πόνεδε μίλεα ποιῆσαι τὴν ἡμέραν, φεύγων 
ἐποίησεν κε. καὶ oi γυναῖκες xai τὰ τέκνα αὐτοῦ τὰ μὴ 
ϑεωροῦντα ἀλλήλους, τότε φύρδην ἔφυγον ἀλληλους παρω.- 
ϑούμενοι. τῆς δὲ »vxróg καταλαβούσης εἰσῆλθεν Xoopo0nc5 
εἷς οἶχον γεωργοῦ μηδαμινοῦ μεῖναι, μόλις χωρηϑεὲὶς ἐν τῇ 
τούτου ϑύρᾳ, ἣν ἰδὼν ἔσχατον "Hodxisiog, ἐθαύμασεν. διὰ 
δὲ τριῶν ἡμερῶν κατέλαβεν. Κτησιφῶντα" καὶ ὃ χρησμοδο- 
τηϑεὶς ὑπὸ τῶν γοήτων xai dorQoÀoyc» πρὸ xd' ἐτῶν, ὅτε 
τὸ Ζίαρᾶς ἐπολιόρκησεν ἐπὶ τῶν χρόνων Φωκῶ τοῦ βασιλέως 10 
Ῥωμαίων, ὅτε ἐν οἵῳ “καιρῷ ἀπέλϑοι ὃν Κτησιφῶνει, ἀπολεῖ- 
Brai* καὶ μὴ ἀγασχόμενος ἀπὸ τοῦ “ασταγὲρδ ἐπὲ τὸ μέρος 
ἐκεῖνο μίλιον ὃν πορευϑῆναι, τότε φεύγων ἐν ταύτῃ ἀπῆλϑεν, 
xai οὐδὲ ἐν ταύτῃ ἐθάρρησεν στῆναι, ἀλλὰ περάσας τὴν πο»- 
τογέφυραν τοῦ Τίγριδος ποταμοῦ εἰς τὴν ἐκεῖθεν πόλιν, τὴν τῦ 
λεγομένην Σελεύχειαν παρ’ ἡμῖν, παρὰ δὲ Πέρσαις Γονεδε- 
050, πάντα τὰ χρήματα ὃν ταύτῃ ἀπέϑετο, καὶ ἐκάϑισεν ἐκεῖ 
μετὰ Σειρὲμ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, καὶ μετὰ τριῶν ἑτέρων γυ- 
γαιχῶν, τῶν καὶ ϑυγατέρων αὐτοῦ" τὰς dà λοιπὰς αὐτοῦ 


8. αὐτοῦ add. ex Α. ὠηπη. διὰ δὲ A, did τε vulg. 8. χρη- 


σμοϑετηϑεὶς ἃ. 9. χαὶ ante doro. add. ex Α. 11. ἀπέλ- 
ϑειεν, Κτησιφὼν Α, ἀπέλθῃ, ὁ Κτησιφῶν f. 15. τοῦ add. ex 


A. 17. ταύτῃ Α, αὐτῇ vulg. ἀνέϑετο Α 9. ι8. «Σειρὲμ 
A a f, Σιρὲμε vulg. Ἀι9. τῶν xaà ϑυγ. Α, xal τῶν Suy. vulg. 


que optimates ipsi, eius adverterunt exitum: tunc enim, ut se Cte- 
siphontem profectum sequerentur, edixit. tunc qui millium quinque 
iter uno die conficere non valebat, fugiens ad viginti quinque spa- 
tium emensus est (mulieres vero et liberi, qui se prius nusquam con- 
spexerant, tum miztim seque invicem obtrudentes in fugam agebantur. 
ingruente autem nocte ad domum vilis cuiusdam agricolae divertit, 
cuius janua vix ipsum capere potuit: quam cum postea vidisset Hera- 
clius, satis miratus est) et trium dierum spatio Ctesiphontem attigit. 
is igitur Chosroés, qui ante viginti quatuor annos, cum sub Phoca 
imperatore Daras expuguaret, a praestigiatoribus astrologis vaticinium 
audierat, se, quo tempore Ctesiphontem secederet, perditum iri: qui- 
que ob id nec unicum quidem milliare.a Dastagerd Ctesiphontem 
versus progredi ausus fuerat, tum demum fuga arrepta in eam urbem 
se recepit, nec in ea tamen subsistere confidit, sed traiecto Tigridis 
amnis ponte, in urbem longius positam contendit, quae quidem Se- 
leucia a nobis, a Persis Guedeser appellatur: repositisque in ea omni- 
bus opibus suis, illic demum consedit cum Sirem, uxore sua, et tri« 
bus aliis pellicibus, quae et ipsae filiae eius erant: reliquas vero 


& 


CHRONOGRAPHIA. - 497 


γυναῖκας καὶ τὰ πολλὰ αὐτοῦ τέκνα παρέπεμψεν ἀπὸ μή ute 
λίων εἰς τὸ ἀνατολικώτερον μέρος εἰς τόπον ὄχυρόν. τινὲς 
δὲ Περσῶν διέβαλλον. τὸν Σάρβαρον πρὸς Χοσρόην, ὡς τὰ 
τῶν Ῥωμαίων φρονοῦντα, καὲ καταλαλοῦντα αὐτοῦ: καὶ 
5 ἀποστέλλει σπαϑάριον αὐτοῦ μετὰ κελεύσεως αὐτοῦ πρὸς 
Καρδαρίγαν τὸν συστράτηγον Σαρβαραζὰ εἰς Χαλκηδόνα γρά- 
ψας αὐτῷ, ἵνᾳ- τὸν Σαρβαραζᾶν ἀποχτείνῃ, καὶ οὕτως τὸν 
λαὸν τῶν Περσῶν ἀναλαβὼν σπεύσῃ ἐπὶ Περσίδα εἰς συμ- 
μαχίαν αὐτοῦ. ὁ δὲ τὰ γράμματα κομίζων περὲ τὴν ΓᾺαλα.. 
τοτίαν συλλαμβάνεται παρὰ τῶν “Ρωμαίων. οἱ δὲ συλλαβόντες 
αὐτὸν διαλαϑόντες τοὺς Πέρσας εἰς τὸ Βυζάντιον τοῦτον 
ἀπήγαγον, καὶ τῷ υἱῷ τοῦ βασιλέως τοῦτον παρέδωκαν. ὃ δὲ 
βασιλεὺς μαϑὼν παρὰ τοῦ ἀποστολιμαίου τὴν ἀλήϑειαν Σαρ- 
βαραζᾶν παραχρῆμα μεταπέμπεται. ἐλθὼν οὖν παρέστη τῷ 
15 βασιλεῖ. ὃ δὲ βασιλεὺς τὴν πρὸς τὸν Ϊαρδαρίγαν ἐπιστολὴν 
τούτῳ ἐπιδούς, καὶ τὸν ἀποσταλέντα ὑπέδειξεν, xai ἀνέγνω Ὁ 
τὴν ἐπιστολήν, καὶ πληροφορηϑεὶς τὸ ἀληϑές, παραχρῆμα 
ἐτράπη, καὶ συνθήκας μετὰ τοῦ υἱοῦ τοῦ βασιλέως καὶ τοῦ 
πατριάρχου ποιεῖ, καὶ φαλσώσας τὴν τοῦ Χοσρύου ἐπιστο- 
αολὴν σὺν αὑτῷ ἐντίϑησιν ἐν αὐτῇ ἄλλους τεσσαράκοντα σα- 
τράπας καὶ ἄρχοντας καὶ χιλιάρχας καὶ ἑκατοτάρχας dmo- 


1. ἐπὸ μ PY add. ex À a f. 3. τὸν Σαράβαρον Α a f. 
4. αὐτοὺ À, αὐτὸν vulg. — 5. αὐτοῦ ante μετὰ add. ex A. 6. 
τὸν add. ex A. 8. σπεύσῃ ἐπὶ Περσίδα À, σπεύσηταιε vulg. 
14. ἐλϑὼν "οὖγν] εἰσελϑόντε οὖν αὐτῷ À. 19. φαλχεύσας Α, 
φαλεύσας a f. τὴν add. ex A. 20. τεσσαράχοντα À, v' vulg. 
21. ἀποχιαγϑῆγαι À, ἐπιεχτ. vulg. 


uxores atque liberos quam plurimos quadraginta passuum millibus pro- 
cul orientem versus in locum munitissimum transmisit. porro Sarba- 
rum, quasi Romanorum partibus propensum, et Chosrois famae de- 
trahentem, apud ipsum Persarum nonnulli criminati sunt. quare mis- 
sis per spatharium ad Cardaregam Sarbarazae collegam ad Chalce- 
donem expugnandam castra metatum jussis, ut e medio tollat Sarba- 
razam, ac mox educto exercitu ad suppetias sibi ferendas advolet, 
significat. is autem , qui litteras ferebat, a Romanis circa Galatiam 
insciis Persis. comprehenditur, et Cpoli imperatoris filio coram sisti- 
tur. imperator veritate a misso ex ordine cognita, Sarbarazam ad se 
confestim vocat. veniens ille coram imperatore stetit. imperator tra- 
dita illi, quae ad Cardaregam epistola, missum palam ostendit: legit 
ille epistolam, et de re circa se gerenda certior factus, vertit ani- 
mum, et cum imperatoris filio et Jriarcha pactum init. adulteratis 
deinde Chosrois litteris, sibi occidi iusso quadraginta alios adiunxit 


- 


Theophanes. 1. ID 


498 THEOPHANIS 


κτανϑῆναι, καὶ ἐπιϑεὶς εὐφυῶς τὴν σφραγῖδα, συναϑροίζει 
τοὺς ἡγεμόνας, καὶ αὐτὸν τὸν Καρδαρίγαν, καὶ ἀναγνοὺς τὴν 
ἐπιστολὴν ἔφη πρὸς τὸν Καρδαρίγαν" συγορᾷᾶς τοῦτο ποι- 
εἶν; οἱ dà ἄρχοντες ϑυμοῦ πλησϑέντες, τὸν Χοσρύην ἀπεκχή- 
ρύττον, καὶ πρὸς τὸν βασιλέα συνθϑῆχας εἰρηνικὰς ἐποίησαν, καὶ 5 
Ρ. 270 κοινῇ βουλευσάμενοι ἔδοξεν, ἕνα ἐκ Χαλκηδόνος ἀναχωρήσωσι, 
καὶ éni τὰ ἴδια ἀπέλϑωσι μηδὲν λυμαινόμενοι. ὃ δὲ "Hoa- 
xÀ&tog ἔγραψεν τῷ Χοσρόῃ" ἐγὼ διώχω, καὶ πρὸς εἰρήνην 
τρέχω. οὐ γὰρ ἑκὼν πυρπολὼῶ τὴν Περσίδα, ἀλλὰ βιασϑεὶς 
ὑπὸ σοῦ. ῥίψωμεν οὖν καὶ νῦν τὰ ὅπλα, καὶ εἰρήνην ἄσπα- τὸ 
σωμεϑα" σβέσωμεν τὸ πῦρ, πρὶν τὸ πᾶν καταφλέξῃ. ov- 
του δὲ μὴ καταδεξαμένου, μεγάλως τὸ μῖσος τοῦ λαοῦ τῆς 
Περσίδος ηὐξήϑη κατ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἐστράτευσεν Χοσρόης 
πάντας τοὺς ἀνθρώπους τῶν ὠρχόντων αὐτοῦ καὶ πᾶσαν τὴν 
ὑπουργίαν αὐτοῦ T6 καὶ TOY γυναιχῶν αὐτοῦ, καὶ τούτους τῦ 
ν.χ15 ὁπλίσας πάντας ἀπέλυσεν ἑνωθῆναι τῷ στρατῷ τοῦ ῬῬαζατᾶ͵ 
καὶ στῆναι εἰς τὸν ᾿Αρβᾶ ποταμὸν ἀπὸ ιβ΄ μιλίων Κτησι- 
Βφῶντος: καὶ ἐκέλευσεν αὐτούς, ἵνα ὅταν περάσῃ τὸν ποτα- 
μὸν ὃ βασιλεύς, κόψωσι τὴν γέφυραν [καὶ τὴν ποντογέφυ- 


1 εὐφυῇ À, εὐφυεῖ [. 4. ϑυμοῦ Α, ϑυμῷ vulg. τὸν add. 
ex A. 2. μηδὲν λυμ. add. ex A e f. 10. καὶ yUy add. ex 
A. 13. χατ' αὐτοῦ Α, κατὰ Χοσρόου vulg. ἐχράτευσεν 
vulg. — 18. ὅτα»] ἡνίχα A. — 19. ὁ βασιλεὺς add. ex Α. καὶ 
τὴν ποντ. om. À f. 


satrapas, optimates, tribunos et centuriones quasi certissimae morti 
devotos, sigilloque belle adaptato, duces et ipsum Cardaregam con- 
vocat, lectaque in omnium auditu epistola, compellans Cardaregam: 
istuc, inquit, facturum te polliceris? optimates itaque iam ira exae- 
stuantes, Chosroém regia dignitate excidisse publicant, compositisque 
cum imperatore pacis foederibus, communi omnium consilio decre- 
tum, Chalcedone abscederent, et in patriam reverterentur. scripsit au- 
tem Heraclius Chosroi: insequor te, et ad ineundam pacem conten- 
do , non enim lubens Persidem devasto, verum a te coactus. armis 
proiectis, pacem amplexemur, et incendium extinguamus, priusquam 
tota moles conflagret. respuit Chosroés pacis conditiones , ex quo in 
eum Persici totius populi odium incensum. novo subinde exercitui 
conflando studium adhibet: quare optimatum suorum domesticos, vi- 
lemque etiam ministrorum suorum et pellicum gregem armis instruit, 
et ut Rhazatis exercitui se adiungerent, imperat; locum etiam, quo 
conveniant, ad Arbam vídelicet fluvium lapide duodecimo Ctesiphonte 
dissitum praefigit, simulque iubet, ut flumine ab eis traiecto, pontem 
e lapide vel ligno quemlibet solvant et disrumpant. imperator au- 
tem mensis Januarii die septimo e Dastagerd gressu moto, et trium 


CHRONOGRAPHIA. 499 


gav]. ὃ δὲ βασιλεὺς τῇ ἑβδύμῃ τοῦ Ἰανουαρίου μηνὸς xivz- 
σας éx τοῦ “ΖΙασταγέρδ, καὶ περιπατησας τρεῖς ἡμέρας, ἡπλί.. 
κευσεν ἀπὸ ιβ' μιλέων τοῦ "of ποταμοῦ, ὅπου ἣν τὸ φοσ- 
σάτον τῶν Περσῶν, ἐν οἷς εἶχον καὶ διακοσίους ἐλέφαντας " 
5 χαὲ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς Γεώργιον τὸν τουρμάρχην τῶν 
᾿Αρμενιαχῶν, ἵνα ἀπέλθῃ μέχρι τοῦ ποταμοῦ, xai καταμάϑῃ, 
εἰ ἔχει πέραμα ὃ ᾿Αρβᾶς. καὶ εὐρών, ὅτε ἔκοψαν τὰς γεφύ- 
ρας, καὶ οὐκ ἔχει πέραμα ὃ ᾿Αρβᾶς, ὑπέστρεψεν πρὸς τὸν 
βασιλέα. καὶ ἀποχινήσας ὃ βασιλεύς, ἦλϑεν πρὸς τὸν Σιά.ς 
τοζουρον. καὶ περιήρχετο πυρπολῶν τὰς χώρας καὶ τὰς πόλεις 
ὅλον τὸν Φεβρουάριον μῆνα. τῷ δὲ Magríp μηνὲ ἐλϑὼν εἰς 
χωρίον λεγόμενον Βαρζῶν, ἐποίησεν ἑπτὰ ἡμέρας. καὶ ἀπέ- 
στειλεν ἤεζέζιον τὸν στρατηγὸν εἰς κοῦρσον" καὶ προσερρύη 
αὐτῷ Γουνδαβούνας, ὅς τις χιλίαρχος ἦν τῆς στρατείας Σαρ- 
r5fapov μετὰ ἄλλων πέντε, τριῶν μὲν κομήτων, δύο δὲ ἀξιω- 
ματικῶν" καὶ ἤγαγεν αὐτοὺς πρὸς τὸν βασιλέα. ὃς τις Tovy- 
δαβούνας ávayxala πράγματα τῷ βασιλεῖ ἀπήγγειλε, λέγων " 
ὅτι ὅταν ἔφυγεν 0 Χοσρύης ἀπὸ ΖΔασταγέρδ, xoi ἀπῆλϑεν ἐν 
Κτησιφῶντε καὶ Σελευκείᾳ, ἠσϑενήσεσεν δυσεντερίᾳ, καὶ ἠ9ἐ- 
αολησεν τὸν υἱὸν ερδασὰν τὸν τεχϑέντα ἐκ τῆς Σειρὲμ oré- 
ψαι" καὶ ὅτι ἀντεπέρασεν τὸν ποταμὸν πάλιν, καὶ ἤνεγκεν Ὁ 


3. φοσσάτον À, φωσάτον vulg. ή. εἶχον Α, εἶχεν vulg. — 9. 
πρὸς τὸν A, εἰς τὸν vulg. — — 10. πυρπολῶν add. ex A. 18. 
ὅταν add. ex A. 20. τὸν υἱὸν À, τὸν idioy vulg., om. f. 


dierum itinere confecto, ad duodecimum ab amne Arba milliarium, 
quo loci Persarum confluxerat exercitus, in quo elephanti ducenti, 
castra applicuit. inde Armenicorum agminum ductorem Georgium, 
qui fluvium Arbam . experiatur, et num vadi commoditatem offerat, 
exploret, secreto summittit. is ubi pontes intercisos et ruptos, nul- 
Iumque in Árba flumine vadum reperit, ad imperatorem revertitur. 
motis inde castris Siazurum imperator divertit, provincias et urbes 
toto mense Februario circumire contentus. mense vero Martio ad 
oppidum, cognomento Barzam , deflectens, dieram septem moram in 
eo figit. mox Mezezium ducem ad praedam e vicinis agris agendam 
mittit. ibi Gundabunam, qui in Sarbari exercitu tribuni munus ob- 
tinuerat, cum viae sociis quinque, comitibus quidem tribus, aliisque 
praecipua dignitate insignitis duobus offendit, quos omnes ad impe- 
ratorem duxit. is Gundabunas, res omnino necessarias ad imperato- 
rem retulit: 6 Dastagerd, inquit, Chosroés fugitivus erupit, et Cte- 
siphontem, mox inde Seleuciam petiit. aeger viscerum morbo filium 
Merdasam e Sirem uxore susceptum regia corona redimire meditatus, 
fluvium retro traiecit, et Merdasam filium, Sirem uxorem, Saliarumque 


500 THEOPHANIS 


us9' ἑαυτοῦ τὸν ερδασᾶν καὶ τὴν Σειρέμ, xoi τὸν ἄλλον 
αὐτῆς Σαλιαρόν" τὸν δὲ πρωτότοκον αὐτοῦ υἱὸν Σιρόην xai 
«ovg ἀδελφοὺς αὐτοῦ καὶ τὰς γυναῖκας αὐτοῦ εἴασεν πέραν 
τοῦ ποταμοῦ. καὶ γνοὺς Σιρόης, ὅτι τὸν ερδασὰᾶν ϑέλει 
στέψαι, ἐταράχϑη" καὶ ἔπεμψεν τὸν ovyyalaxroy αὐτοῦ πρὸς 5 
Γουνδαβούναν, δηλώσας αὐτῷ, ὅτι" ἐλϑὲ πέραν τοῦ nora. 
μοῦ, ἵνα συντύχω σοι. 6 δὲ Γουνδαβούνας ἐφοβήϑη διὰ τὸν 
ΣΧοσρόην περᾶσαι. καὶ δηλοῖ αὐτῷ, ὅτι" γράψον μοι ϑιὰ 
P.22110U συγγαλάκτου σου, εἴ τι ϑέλεις. καὶ ἔγραψεν αὐτῷ Zu 
ούης, ὅτε" γινώσκεις, πῶς ἡ πολιτεία τῶν Περσῶν ἀπώλετο τὸ 
ἐκ τοῦ κακοῦ ἀνθρώπου Χοσρόου, καὶ ϑέλει στέψαι τὸν IMeo- 
δασᾶν, καὶ ἐμὲ τὸν πρωτότοκον αὐτοῦ υἱὸν περιεφρόνησε" καὶ 
ἐὰν λαλήσῃς τῷ στρατῷ, ἵνα δέξωνται με, καὶ τὰς ῥόγας av- 
τῶν ἐπαυξῆσαι ἔχω, καὶ εἰρήνην ποιῶ μετὰ τοῦ βασιλέως τῶν 
Ῥωμαίων" καὶ καλῶς ἔχομεν ζῆσαι. καὶ σπούδασον μετὰ 15 
τοῦ λαοῦ σου, ἵνα ἐγὼ βασιλεύσω" καὶ πάντας ὑμᾶς προβι- 
βάσαι ἔχω καὶ συγκροτῆσαε, καὶ κατεξαίρετον σέ. καὶ ὅτι 
Βέδηλωσα αὐτῷ διὰ τοῦ συγγαλάκτου αὐτοῦ, ὅτι, εἴ τε δύνα- 
μαι, λαλῆσαι ἔχω τὸν στρατὸν καὶ μοχϑῆσαι. καὶ ὅτι ἐλά- 
λησα εἴκοσι δύο κόμητας, καὶ ἐποίησα αὐτοὺς τῆς γνώμης μου, 20 
i 


2. αὐτῆς] αὐτοῦ f. 3. εἴασεν À, ἐάσας vulg. 8. αὐτῷ À f, 
αὐτὸν vulg. 9. εἴ vi]. ὅτι f. 10. πῶς add. ex A e. 13. 
τῷ σιραιῷ À, τὸν σιρατὸν vulg. 16. προβιβάσαε Δ, ἀἄγαβ. 
vulg. 17. fort. χατ' ἐξαέρετον. 


alium ex ea natum, primogenito Siroé, et eius fratribus, nec non aliis 
coniugibus trans flumen relictis, secum tulit. porro Siroés, ubi de 
fratre in regem coronando patris consilium comperit, animo commo- 
tus, collactaneum suum ad Gundabusam misit, scripsitque in hanc 
sententiam. veni trans fluvium, et te alloquar. Gundabusas Chos- 
rois metu transire detrectavit. solum significat: scribe per collacta- 
neum tuum, si quid a me exposcis. rescripsit Siroés: Persarum rem 
prb rdcam nefarii istius bominis Chosrois opera periisse novisti; nunc 

erdasam regni corona insignire, me primogenitum omnino contem- 
ptui habendum velle, certo scias. exercitum alloqnutus, regeia me 
suscipiat, si volueris, eflicies. ego, si regnum adipiscar, militum sti- 
pendia confestim augebo, et cum Romanorum imperatore mibi pacis 
foedus erit, et prospere cuncta succedent. ut igitur regnum nanci- 
scar, exercitus opera efílice: et ut vos teque velut inter reliquos prae- 
cipuum honoribus et opibus augeam, et penes me retineam, nusquam 
deero. haec ille. ego vero collactanei eiusdem voce usus, retuli: 
quod potestas suggerit, ut exercitum in colloquio sollicitem, et tui 
gratia laborem, polliceor. iam comites duos ac viginti alloquutus, ac 


, 


- 


CHRONOGRAPHIA. 501 


xai ἄλλους ἄρχοντας καὶ στρατιώτας πολλοὺς. καὶ ταῦτα 
δδήλωσα τῷ Σιρόῃ, καὶ ἐδηλωσέν μοι" ἵνα τῇ xy τοῦ DMap- 
τίου μηνὸς λάβω ταξάτους νεωτέρους, καὶ εἰς τὴν ποντογέφυ- 
ραν τοῦ Τίγριδος ποταμοῦ ὑπαντήσω αὐτῷ, καὶ λάβωμεν αὖ- 
τὸν εἰς τὸν στρατύν, καὶ κινήσωμεν κατὰ Χοσρόου. καὶ ὅτε 
μετὰ Σιρύόου εἰσὶν καὶ οἱ δύο υἱοὶ τοῦ Σαρβαραζᾶ, καὶ ὃ 
υἱὸς τοῦ Ἐσδίμ, καὶ ἄλλα πολλὰ ἀρχόντων τέκνα, xa( ὃ υἱὸς α 
τοῦ ᾿ράμ, πάντες ἐπίλεχτοι" καὶ εἰ μὲν δυνηϑῶσιν ἀνελεῖν 
τὸν Χοσρύην, εὖ καὶ καλῶς" εἰ δὲ ἀστοχήσωσι, πάντες σὺν 
10 Σιρόῃ προσρύονται τῷ. βασιλεῖ" καὶ ἀπέστειλέ με πρὸς σέ, ν.χι6 
δέσποτα: αἰδεῖται γὰρ τὸν βασιλέα τῶν “Ρωμαίων. ὅτι Xog- 
ρόην ἔσωσέν ποτε, νῦν δὲ πολλὰ xaxa ἔπαϑεν ἐξ αὐτοῦ, καὶ 
ὅτε διὰ τὴν ἐκείνου ἀγνωμοσύνην οὐδὲ ἐμοὲ ἔχεε ὃ βασιλεὺς 
πιστεῦσαι. ὃ δὲ βασιλεὺς Ἡρώκλειος τοῦτον πάλιν πρὸς Σι- 
15 ρόην ἀποστείλας, ἐδήλωσεν ἀνοῖξαι τὰς φυλακάς, καὶ τοὺς xa- 
τεχομένους ἐν αὐταῖς Ρωμαίους ἐκβαλεῖν, καὶ δοῦναι αὐτοῖς 
ὅπλα, καὶ οὕτω κινῆσαι κατὰ Χοσρόου. ὃ δὲ Σιρόης ὕπα-Ὁ 
κούσας τῷ βασιλεῖ, καὶ ἐχβαλὼν τοὺς χαταχλείστους, ἐπῆλϑεν 


1. ἄρχοντας add. ex Α. 2. ἐδήλωσα τ. X. xal ἐδ. A, δηλώ- 
σας τ. 2. éd. vulg. xy.] x. A f. 3. ταξάτους ἃ e, ταξά- 
τάς vulg. 7- 'Itadiu f. 9. d? adi. ex A. 1t. ἤδεε 8. 
ἔδεε γὰρ τὴν βασιλείαν Ae f. 12. ὅτε ἕως πότε χαὶ πολλὰ 
e f. πολλὰ χαχὰ ἔπαϑεν ἐξ αὐτοῦ Α e f, μᾶλλον xaxa παρ᾽ 
αὐτοῦ πέπονθεν vulg. 14. Ἡράχλ. τοῦτον om. À e f. 16. 
ἐχβαλεῖν Δ, ἐκβώλοι vulg. 17. οὕτως ἀποχιγῆσαι Α. 


plures alios milites in meam traxi sententiam. his a me Siroi nun- 
ciatis, in adversum ille rescribit: ut mensis Martii die tertio supra 
vicesimum, eductis mecum militarium ordinum iunioribus, ad 'Tigri- 
dis fluminis ligneum pontem occurram, ut ita mecum in exercitum 
eum assumam, et in Chosroém moveamus, edixit. sunt, imperator, 
cum Siroé duo Sarbarazae filii, adest Esdim patre natus, et numerosa 
multorum nobilium proles, nec non et Aram filius, cuncti armis et 
sanguine selecti. et quidem si Chosroém e medio tollere valuerint, 
prospere et feliciter: sin a proposito aberrarint, cuncti cum Siroé 
ipso in acies tuas se recipient, imperator. in hunc finem Siroés mi- 
sit me ad te, domine. pudet enim illum coram Romanorum impera- 
tore, qui quondam Chosroi salutis fuit auctor, apparere: impraesen- 
tiarum enim ab eo non nisi mala retulit, adeo wt propter foedum 
ingrati hominis facinus, neque ego ipse, qui fidem ab imperatore 
reportem, inerear. imperator autem Heraclius legatum eundem ad 
Siroém remittens, custodias reseraret, et vinctos in eis Romanos libe- 
raret, instrueret. armis, et cum eis moveret adversus Chosroém, litte- 
ris significavit. imperatoris placito Siroés paret, et captivis custodia 


502 THEOPHANIS 


τῷ πατροχτόνῳ πατρὲ Χοσρόῃς αὐτὸς δὲ φυγεῖν δοκιμάσας 
xai μὴ ἰσχύσας, ἐκρατήϑη. τοῦτον δὲ δεσμήσαντες σφοδρῶς 
σιδηροπέδαις ὀπισϑάγκωνα, τοῖς τε ποσὲ καὶ τῷ τραχήλῳ βάρη 
σιδηρᾶ περιέϑηκαν, καὲ εἰσάγουσιν αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον τοῦ 
σκότους, ὃν αὐτὸς αἰχύρωσεν 6&x νέου κείσας εἰς ἀπόϑεσιν 5 
χρημάτων, καὶ ἄρτον πενιχρὸν τούτῳ διδόντες καὶ ὕδωρ, 
ἐλιμαγχόνουν" ἔφη γὰρ ὃ Σιρόης" ὅτι τὸν χρυσὸν φάγῃ, ὃν 
Ρ. 7) συνήγαγεν μάτην, δι’ ὃν πολλοὺς ἐλιμαγχόνησεν, καὲ τὸν xó- 
Guo» ἠρήμωσεν. ἀπέστειλε δὲ πρὸς αὐτὸν τοὺς σατράπας 
ὑβρίζειν καὶ ἐμπτύειν αὐτῷ. καὶ ἀγαγὼν ἹΠερδασᾶν τὸν υἱὸν τὸ 
αὐτοῦ, ὃν ἐβούλετο στέψαι, ἐνώπιον αὐτοῦ ἔσφαξεν" καὶ 


πάντα τὼ λοιπὰ τέχνα αὐτοῦ ἐνώπιον αὐτοῦ ἀνεῖλεν’ καὶ 
ἀπέστειλεν πάντα ἐχϑρὸν αὐτοῦ ὑβρίζειν [καὲ τύπτει») xoi 
ἐμπτύειν αὐτῷ. πέντε δὲ ἡμέρας τοῦτο ποιήσαντες ἐκέλευσεν 
ὃ Σιρόης τοῦτον τόξοις ἀνελεῖν, καὶ οὕτως κατὰ μικρὸν ἐν 15 
δεινοῖς zagédoxs τὴν πονηρὰν αὐτοῦ ψυχήν. τότε ὃ Σιρόης 
γράφει πρὸς Ἣράκχλειον, εὐαγγελιζόμενος αὐτῷ τὴν τοῦ μεα- 
Βροῦ Χοσρόου ἀναίρεσιν - καὶ εἰρήνην ἀειπαγῆῇ πρὸς αὐτὸν 
ποιησάμενος, πώντας τοὺς ἐν φρουραῖς Χριστιανούς, καὶ τοὺς 


1. φυγεῖν Α, φυγὴ» vulg. 3. ὀπισϑ. Α, x«l ὁπ. vulg. 5. 
ὠχύρωσεν ἐκ γέου À, ὀχυρώσας ἐχ γέας vulg. 72. ὃν A, ὃ 
vulg. 8. dé ὃν A, d? ὃ vulg. 10. αὐτῷ À, αὐτὸν vulg. 
13. ἐπέστειλεν add. ex A. καὶ τύπτειν om. Α. ιή. αὐτῷ 
Α a, αὐτὸν vulg. πέντε δὲ ἡμέρας À, ἐν πέντε δὲ ἡμέραις 
vulg. ποιήσας Α. 18. ἀειπηγῇ b. 


expeditis, in Chosroém patrem parricidam arma movet. Chosroés fu- 
gere molitus, nec fugae compos, deprehenditur. illum brachiis retro 
actis pedes et collum gravibus catenis onustum, compedibusque. toto 
corpore circumligatum, in tenebrarum aedem, quam ipse iuvenis con- 
siruxerat, et reponendis in ea divitiis firmiter muniverat, includunt , 
ibique stricto pane et aqua parce eífusa sustentatum fame misere 
perire parant. fuit enim istud Sirois in eum pronunciatum: aurum, 
quod frustra collegit, propter quod etiam plurimos fame necavit, et 
orbem ipsum effecit desertum, manducet. satrapas insuper eum iniu- 
riis respersuros et sputis conspurcaturos misit. adductum etiam ob 
eius oculos Merdasam eius filium , quem nuper regem coronare con- 
siliabatur, interfecit, et reliquos omnes eius liberos sub eius conspe- 
ctum e medio sustulit, omnein. deuique eius inimicum, qui modo 
iniuriis, verberibus et sputis eum lacesseret, ad eum destinavit. bis 
per dies quinque in hunc modum perpetratis, iussit Siroés sagittis 
confodi: atque ita sensim per lenta et morosa torménta nefandam 
aninam exhalavit. tum vero Siroés datis ad Heraclium litteris, exe- 
crabilia Chosrois necem annunciat: paceque aere et ferro diuturniore 


CHRONOGBRAPHIA. 503 


ἂν Περσίδι πάσῃ αἰχμαλώτους ἀπέδωκεν αὐτῷ, σὺ» τῷ πα- 
τριάρχῃ Ζαχαρίᾳ καὶ τοῖς τιμίοις καὶ ζωοποιοῖς ξύλοις τοῖς 
&E Ἱερουσαλὴμ ληφϑεῖσε ὑπὸ Σαρβαραζᾶ, ὅταν τὴν Itgovaa- 
λὴμ παρέλαβεν. 

5 ᾿Αράβων ἀρχηγὺς Movauid ἔτη 9. 

Περσῶν βασιλεὺς Σιρόης ἔτος a. | A.M.6119 
Τούτῳ τῷ ὄτει εἰρήνης γενομένης μεταξὺ Περσῶν xai C 

“Ρωμαίων, ἀπέστειλεν ὃ βασιλεὺς Θεόδωρον τὸν ξαυτοῦ ἀδελ- 
φὸν μετὰ γραμμάτων καὶ ἀνθρώπων Σιρύου τοῦ βασιλέως 

10 Περσῶν, ὅπως τοὺς ἐν "Edécon xai Παλαιστίνῃ xoi "Itgoco- 
λύμοις καὶ ταῖς λοιπαῖς πόλεσι τῶν “Ρωμαίων Πέρσας μετὰ 
εἰρήνης ἀποστρέψωσιν ἂν Περσίδι, καὶ ἀβλαβῶς παρέλθωσιε 
τὴν τῶν Ῥωμαίων γῆν. ὁ δὲ βασιλεὺς ἐν ἕξ ὅτεσι χαταπο.. 
λεμῆσας τὴν Περσίδα, ἐν τῷ ἑβδόμῳ εἰρηνεύσας μετὰ χαρῶς 

15 μεγάλης ἐπὶ ωνστανεινουπόλεως ὑπέσερεψεν, μυστικήν viva 
ϑεωρίαν ἐν τούτῳ πληρώσας. ἐν γὰρ 55 ἡμέραις πᾶσαν τὴν Ὁ 
κείσιν δημιουργῆσας ὃ ϑεὸς τὴν ἑβδόμην ἀναπαύσεως ἡμέραν 
ὀχάλεσεν" οὕτω δὲ αὐτὸς ἐν τοῖς SE χρόνοις πολλοὺς πόνους Υ. 17 
διωνύσας, τῷ ἑβδόμῳ ἔτει μετ᾽ εἰρήνης καὶ χαρᾶς ἐν τῇ πό- 

Δολει ὑποστρέψας d»enavcato. ὃ δὲ λαὸς τῆς πόλεως τὴν 


t ἀπέδωχεν A, παρέδ. vulg. 2. x«l τοῖς À, σὺν τοῖς vulg. 
3. ἐξ Ἱεροσολύμων A f. 5. Μουαμὲϑδ Α a f, Moaguid vulg. 
11. τῶν add. ex À. i4. τῷ add. ex A. 30. ἀνεπαύσατο 


A, ἐπαύσ. vulg. . 


cum eo composita, detentos custodiis Christianos, et per universam 
Persiam captivos, cum patriarcha Zacharia, et venerandis ac vivificis 
lignis Hierosolymis, cum olim a Sarbaraza caperentur, sublatis, re- 
stituit. 

Arabum princeps Muamed annis novem. 

Persarum , regis Sirois annus unicus. A. C. 61g 

Hoc anno pacis foedere Romanos. inter ac Persas firmato, impe- 
rator Theodorum proprium fratrem cum litteris et a rege Persarum 
Siroé viris delegatis misit, qui Persas Edessae, in Palaestina, Hiero- 
solymis, et in caeteris Romanorum civitatibus repertos cum pace in 
Persiam reducerent, et eos absque impedimento vel incommodo per 
Romanam ditionem pertransire fidam adhiberent operam. imperator 
itaque continuos sex annos Persiam bello fatigans, septimo tandem 
pace parta (velut mystico quodam spectaculo in sese probato) cum 
iugenti gaudio Cpolim reversus est. per sex etenim ex ordine dies 
cum creaturam omuem deus absolvisset, septimum quieti consecravit 
diem: sic isle annis sex perpetuis laboribus exantlatis, septimo de- 
mum cuim pace et laetitia urbem repetens quiete potitus est. popu- 


.5o4 ^ 'THEOPHANIS 


ἔλευσικ αὐτοῦ μαϑόντες, ἀκατασχέτῳ πόϑῳ πάντες εἰς τὴν 
Ἰέρειαν ἐξῆλθον εἰς συνάντησιν αὐτοῦ, σὺν τῷ πατριάρχῃ, 
καὶ Κωνσταντίνῳ βασιλεῖ καὲ υἱῷ αὐτοῦ, βαστάζοντες κλά- 
δους ἐλαιῶν καὶ λαμπάδας, εὐφημοῦντες αὐτὸν μετὰ χα- 
ρᾶς καὶ δαχρύων. προσελϑὼν δὲ ὃ υἱὸς αὐτοῦ ἔπεσεν εἰς ὅ 

P.273rovg πόδας αὐτοῦ, καὶ περιπλακέντες ἀλλήλοις, ἔβρεξαν ἀμ- 
φότεροι τὴν γῆν [τοῖς 'δάχρυσιν. τοῦτο ϑεασάμενος 0 λαύῦς, 
πάντες εὐχαριστηρίους ὕμνους τῷ ϑεῷ ἀνέπεμπον" καὶ 
οὕτω λαβόντες τὸν βασιλέα σκιρτῶντος εἰσῆλθον ἐν τῇ 
πόλει. 10 

"douflov ἀρχηγὸς Movauàd ἔτη 9'. 
A.M.6120 Περσῶν βασιλεὺς ᾿Αδεσὴρ μῆνας ἑπτά. 

Β Τούτῳ τῷ ἔτει ἀπάρας ὃ βασιλεὺς ἅμα τῷ ἔαρι ἀπὸ τῆς 
βασιλευούσης πόλεως ἐπὲ τὰ ᾿ἱἱεροσόλυμα ἐπορεύετο, ἀπαγα- 
γὼν τὰ τίμια καὶ ζωοποιὰ ξύλα τοῦ ἀποδοῦναι τῷ ϑεῷ τὴν κι 
εὐχαριστίαν. ἐλθόντι δὲ αὐτῷ ἐν Τιβεριαδι κατηγόρησαν oi 
“Χριστιανοὶ Βενιαμίν τινα ὀνόματι, ὡς κακοποιοῦντα αὐτούς. 
ἣν γὰρ ἐνούσιος aqódga. καὶ ὑπεδέξατο τὸν βασιλέα, xai 
τὸν στρατὸν αὐτοῦ. ὃ δὲ βασιλεὺς κατέχρινεν αὐτόν, λέγων" 
διὰ ποίαν αἰτίαν κχακχοποιεῖς τοὺς Χριστιανούς; ὃ δὲ εἶπεν" λο 


2. Ἱέφειαν À, [Ιερίαν vulg. 6. περεπλαχέντες ἀλλήλοις À, πε- 
ρεπλαχεὶς αὐτῷ vulg. 8. ὕμγους τῷ ϑεῷ Α, τ. 9. Uuroug vulg. 
)13. ἅμα τῷ ἔαρι] ἅμα ἑερεῦσιν À;, ἅμα ξερεία f. 290. ὁ δὲ 
ἀπεχρίϑη Δ, om. f. 


lus autem urbis adventu imperatoris cognito, impotenti eius deside- 
rio motus ad Hieriem cum patriarcha et Constantino imperatore 
.eius filio effusus, praelatis olivarum ramis et lampadibus, laetitiae 
vocibus, et una simul lacrimis venientem prosequutus excepit. ac- 
cedens autem filius ad pedes eius procidit, mutuoque sese comple- 
xati, lerram lacrimarum imbre rigaverunt. quo viso universos po- 
pulus hymnos gratiae deo cecinerunt, exceptoque demum imperatore 
cum gaudio et tripudiis urbem ingressi sunt. 

Arabum princeps Muamed annis novem. 

À. C. ὅλο Persarum rex Ádeser menses septem regnat. 

Hoc anno ineunte vere Heraclius imperator, venerandis et vivi- 
ficis lignis secuin latis, regina civitate solvens Hierosolymam deo gra- 
tes persoluturus perrexit. ubi Tiberiadem advenit, Christiani Benia- 
min quendam nomine, ceu gravia ipsis damna inferre solitum , apud 
eum criminati sunt. erat enim vir supra modum divitiis potems; 
quare imperatoris totiusque exercitus sumptibus pendendis solus ipse 
satis extitit, imperator itaque criminis eum damnmaturus: quam ob 
causam, inquit, iniuria Christianos prosequeris? respondet ile: q«eod 





/ 


CHRONOGRAPHIA. 505 


ὡς ἐχϑροὺς τῆς πίστεώς μον. ἦν γὰρ Ἰουδαῖος. ὃ δὲ fa. 
σιλεὺς νουϑετήσας αὐτὸν καὲ πείσας ἐβάπτισεν εἰς τὸν οἶκον C 
τοῦ Εὐσταϑίου τοῦ Νεαπολίτου͵ Χριστιανοῦ ὄντος, καὶ αὖ- 
τοῦ ὑποδεξαμέγου τὸν βασιλέα. εἰσελθὼν δὲ ὁ βασιλεὺς ἐν 
δ'εροσολύμοις, καὶ ἀποκαταστήσας Ζαχαρίαν τὸν πατριαρμχῆν, 
καὶ τὰ τίμια καὶ ζωοποιὰ ξύλα εἰς τὸν ἴδιον τόπον, xai noA. 
Ad εὐχαριστήσας τῷ ϑεῷ, ἀπήλασεν τοὺς Ἑβραίους ἀπὸ τὴς 
ἁγίας πόλεως, κελεύσας μὴ ἔχειν αὐτοὺς ἐξουσίαν ἀπὸ τριῶν 
μιλίων τῆς ἁγίας πόλεως πλησιάζειν. καταλαβὼν δὲ τὴν 
10 Ἔδεσσαν ἀπέδωχεν τὴν ἐκκλησίαν τοῖς ὀρϑοδόξοις, ὑπὸ Νεστο- 
οιανῶν κατεχομένην ἀπὸ Xocoóov. καὶ ἐλϑὼν εἰς τὴν lega 
πολιν, ἤχουσεν ὅτε Σιρόης τέϑνηκεν ὃ τῶν Περσὼν βασιλεύς, 
᾿Αδεσὴρ δὲ ὃ τούτον υἱὸς τὴν βασιλείαν τῶν Περσῶν παρέ- Ὁ 
λαβεν. τούτου δὲ μῆνας ἑπτὰ κρατήσαντος τῆς ἀρχῆς ἐπανέ- 
15015 αὐτῷ Σαρβαραζᾶς, καὶ τοῦτον πατάξας, ἐβασίλευσεν τῶν 
Περσῶν μῆνας δύο. τοῦτον δὲ ἀνελόντες οἱ Πέρσαι Βορώνην 
κατεστήσαντο εἰς βασιλέα, τὴν ϑυγατέρα Xoogóov, ἥτις ἐχρώ- 
r506» τῆς βασιλείας τῶν Περσῶν μῆνας ἑπτώ. ταύτην δὲ 
διεδέξατο Ὃρμίσδας ὑπὸ τῶν Σαρακηνῶν διωχϑείς, καὶ γέγο- 
20 γεν ἡ βασιλεία τῶν Περσῶν ὑπὸ τοὺς ᾿ραβας μέχρε τῆς σή- 
peo. 
2. αὐτὸν add. ex A. 3. τοῦ add. ex A. 9). τοὺς add. ex 
Α. 128. 5xovGty À, dxovoag vulg. 19. κατεστήσαντο À, 


κατεστήσαν vulg. 18. τῆς βασιλείας τῶν II. À, τὴν βασιλείαν 
Περσῶν vulg. δὲ add. ex A. 


fidei meae hostes existunt. Judaica quippe superstitione tenebatur. 
imperator autem admonitum, et de religione Christiana instructum in 
Eustathii Neapolitae domo (Christianum se hic profitebatur, et impe- 
ratorem pariter susceperat) eum baptismo tingi providit. imperator 
deinde Hierosolymam ingressus, patriarcha Zacharia sedi suae restitu- 
to, et venerandis vivificisque lignis loco suo redditis, debitas grates 
deo persolvit, Hebraeosque a sancta civitate iussit exulare, nec nisi 
supra tertium ab ea lapidem ad eandem accedendi fecit ipsis potesta- 
tem. Edessam profectus, ecclesiam sub Chosrois temporibus a Ne- 
Siorianis occupatam orthodoxis restituit, cum Hierapolim venisset, 
Siroém Persarum regem obiisse, et Adeser eius filium Persarum re- 
gnum consequutum intellexit. in eum post imperii mensem septi- 
mum Sarbarazas rebellavit, et principe deleto Persis imperavit menses 
duos. eo sublato Boranem Chosrois filiam in regem sibi Persae prae- 
fecere, quae regnum administravit menses septem. huic successit 
Hormisdas, qui demum a Saracenis solio depulsus est, ac tandem 
Persicum regnum Arabibus subiectum est, et in hanc usque diem sub 
ipsis remansit. 


506 THEOPHANIS 


᾿Αράβων ἀρχηγὸς ουαμὲδ ἔτη 9. 
A.M.6131. Jsgoc» βασιλέως Ὁρμίσδα ἔτος a. 
P. 254 Τούτῳ τῷ ἔτει τοῦ βασιλέως Ἣ ρακλείονυ ὕντος ἐν τῇ 
Ve φιδε εραπόλεε, ἦλθεν πρὸς αὐτὸν ᾿Αϑανάσιος ὃ πατριάρχης τῶν 
Ἰακωβιτῶν, δεινὸς ἀνὴρ xaé κακοῦργος τῇ τῶν Σύρων ἐμφύτῳ5 
καχουργίᾳ, καὶ κινήσας πρὸς τὸν βασιλέα περὲ πίστεως λύγους, 

B ὑπισχνεῖτο αὐτῷ “Πράκλειος, εἰ τὴν ἐν Χαλκηδόνι σύνοδον πο- 
δέξεται, πατριώρχην αὐτὸν ποιεῖν ᾿Αντιοχείας. 0 δὲ ὕποκρι. 
ϑεὶς ὑπεδέξατο τὴν σύνοδον, ὁμολογήσας τὰς dvo ἐν Χριστῷ 
ἡνωμένας φύσεις ἠρωτησέν τὸ τὸν βασιλέα περὲ τῆς ἐνερ- 10 
γείας καὶ τῶν ϑελημάτων, τὸ πὼς δεῖ ταῦτα λέγειν ἂν Χρι- 
στῷ, διπλᾶ ἢ μοναδικά; ὃ δὲ βασιλεὺς ξενοφωνηϑείς, γράφει 
πρὸς Σέργιον τὸν margiagynv Κωνσταντινουπόύλεως. προσκαλεῖ. 
ται δὲ xai Κῦρον τὸν τοῦ Φασιδος ἐπίσκοπον, καὲ τοῦτον ἐρω- 
τήσας, εὗρεν αὐτὸν συμφωνοῦντα τῷ Σεργίῳ εἰς τὸ ὃν ϑέ- κιὖ 
Agua καὶ τὴν μίαν ἐνέργειαν. Σέργιος yao, ἅτε Συρογενὴς xai 
γονέων αχωβιεῶν ὑπάρχων, μίαν φυσικὴν ϑέλησιν καὶ μέαν 

ἐνέργειαν ἐν Χριστῷ ὡμολόγησεν καὶ ἔγραψεν. ὃ δὲ βασι- 
λεὺς ὠμφοτέρων στοιχήσας τὴν βουλήν, εὗρεν καὶ τὸν ᾿,Αϑα- 
νώσιον συμφωνοῦντα αὐτοῖς. ἐγίνωσκεν γὰρ ὅτε ἔνϑα μία 10 


1. “Τράβων ---- — ἔτη 8ϑ' om. ef. — 94. ὑποδέξεται Δ, ὑποϑέξηται 
vulg. 9. ἐδέξατο Α. 10. ἡνωμένας add. ex Α. 13. τὸν 
πατριάρχην add. ex A. 15. συμφωγοῦντα τῷ Ztoyío εἰς 
τὸ ὃν Α, ὁμοφωγοῦντα εἷς ἕν vulg. 18. χαὶ ἔγραψεν om. a. 
19. τῇ βουλῆ À. 20. uía add. ex A. 


Arabum princeps Muamed: annis novem. 

À. C. 621 Persarum regis Hormisdae annus primus. 

Hoc anno, cum imperator adhuc Hierapoli moraretur, Áthanasius 
Jacobitarum patriarcha, vir. vafer et permiciosus, ut ex innata sibi va- 
írtie sunt Syri omnes, ad eum accessit, motisque cum imperatore 
de fide sermonibus, si modo synodum Chalcedonensem vellet admit- 
tere, patriarcham Antiochiae se constituturum Heraclius promisit. is 
enunciatis in Christo naturis duabus, haeresim ad tempus simulans, 
propositam synodum probavit et recepit. tum vero de operatione 
et voluntatibus imperatorem interrogavit , quales asserere deceat, ge- 
ininas an unicam? imperator inusitata sibi vocum movitate implica- 
tus, Sergio Cpoleos episcopo scribit. is Cyrum Phasidos episcopum 
ad se accersitum interrogat, et in unicam voluntatem et actionem 
pariter unicam consentire reperit. Sergius etenim, ceu patria Syrus, 
et lacobitis parentibus ortus, unam physicam volendi actionem, unam- 
que operationem in Christo confessus, et scripto testatus est. im- 
perator utriusque ad invicem comparata sententia , concordem eis 
postmodum iuvenit Athanasium. ibi namque unam ponendam natu- 





ΟΗΒΟΝΟΘΒΑΡΗ͂ΙΑ. 507 


ἐνέργεια εἴρηται, ἐκεῖ καὶ μία φύσις yvopiGezat, βεβαιωϑεὶς 
δὲ ὃ βασιλεὺς ἐν τούτῳ γράφει πρὸς Ιωαννην τὸν πάπαν 
“Ῥώμης ἀμφοτέρων τὴν γνῶσιν. ὁ δὲ oV κατεδέξατο αὐτῶν 
τὴν αἵρεσιν. ΓΕεωργίον δὲ τοῦ ᾿“λεξανδρείας τελευτήσαντος, 
5 ἀποστέλλεταε Κῦρος ἐπίσκοπος ᾿“λεξανδρείας, xaé ἐνωϑεὶς 
Θεοδώρῳ τῷ ἐπισκύπῳ τῆς Φαρᾶν, ἐποίησεν τὴν 90ooflag7 
ἐχείγην ἕνωσιν, μίαν. καὶ αὐτὴν γράψαντες ἐν Χριστῷ φυσικὴν 
ἐνέργειαν. τούτων δὲ οὕτω παρακολουϑησάντων, εἰς μέγα ὄνειδος D 
7 σύνοδος Χαλκηδόνος καὶ ἢ καϑολικὴ ἐκκλησία. περιέπεσεν. 
10 χαξεχαυχῶντο γὰρ οἱ Taxofitas καὶ οἱ Θεοδοσιανοὲ qaoxov- 
τες, ὅτι οὐχ ἡμεῖς τῇ “Χαλκηδόνε, dÀX ἡ “Χαλκηδὼν μᾶλλον 
ἡμῖν ἐκοινώνησεν, διὰ τῆς μιᾶς ἐνεργείας μίαν ὁμολογήσασα 
φύσιν Χριστοῦ. ἐν τούτοις Σωφρόνιος χειροτονεῖται ἐπίσχο- 
πος ᾿Ιεροσολύμων, καὶ συναϑροίσας τοὺς ὑπ᾽ αὐτῷ ἐπισκόπους 
τοτὸ ἸΠονοθόλητον δόγμα ἀνεθεμάτισεν, καὶ συνοδικὰ Σεργίῳ 
τῷ Κωνσταντινουπόλεως καὶ Ἰωάννῃ τῷ Ῥώμης ἀπέστειλεν. 
ἀχούσας δὲ ταῖτα "HoaxAstog 'ἠσχύνϑη, καὶ καταλύσαι μὲν 
τὼ οἰκεῖα ovx ἡϑέλησεν, καὶ πώλιν τὸν ὀγειδισμὸν οὐχ jné-P.275 
φέθεν. τότε δή, ὡς μέγα τι νομίζων ποιεῖν, ἐχτίϑεται τὸ 
αολεγόμενον ὄδικτον, περιέχον, μήτε μίαν, μήτε δύο ἐνεργείας 
ὁμολογεῖν ἂν Χριστῷ, ὅπερ ἀγαγνόντες οἱ τὰ τοῦ Σευήρου 


3. τὴν γνώμην Α. ή. τοῦ add. ex A. 2. zal αὐτοὶ A a. 
9. xai y χαϑ. À, xal xaO. vulg. 14. ὕπ᾽ αὐτὸν À. 20. 


ldixioy vulg. ἐγεργ. ὄμ. ἐν XQ. om, ἃ f. 


ram, ubi una operatio asseritur, illi probe notum. interim imperator 
opiuionibus istiusmodi instructus, utriusque mentem loanni papae 
Romano scriptis significat. ille eorum haeresim proscribit. Georgio 
vero Alexandriae antistite vivis erepto, Cyrus in episcopatu sufficitur, 
qui Theodoro Pharan episcopo adiunctus, aqua male tinctam unionem 
illam, unam nimirum et eandem in Christo operationem commentus 
est, et tradidit scripto. 1.195 ita ordine gestis, in probrum et dede- 
cus maximum Chalcedonensis synodus, qw«in immo universa ecclesia 
prolabitur. gloriabantur siquidem inde lacobitae et Theodosiani pa- 

iactantes , se non quidem cum Chbhalcedone, at Chalcedonem se- 
cum doctrina communicare, et una operatione admissa, unicun quo- 
que Christi naturam docere. ea tempestate Sophronius Hierosoly- 
morum episcopus instituitar, qui congregatis , quibus praeerat, epi- 
scopis, Monotheliticum dogma condemnavit, synodicaque acta Sergio 
Cpoleos et Ioanni Romae episcopo per epistolas transmisit. his auditis, 
Heraclius pudore afficitur, et, quae admiserat quidem noluit rescindere, 
nec quo probro onerabatur, pati. tum igitur praeclarum aliquod inve- 
nisse ratus, edictum ita vocatum, quo ncque unica, neque geminae 





508 THEOPHANIS 


φρονοῦντες ἐπὶ χαπηλείων καὶ βαλανείων διέσυραν τὴν xaSo- 
λικὴν ἐκκλησίαν, λέγοντες" πρώην μετὰ Νεστορίου φρογνοῦν- 
τες οἱ Χαλκηδονῖται, ἀνένηψαν, ἐπιστρέψαντες εἰς τὴν ἀλή- 
ϑειαν, ἑνωθέντες ἡμῖν διὰ τῆς μιᾶς ἐνεργείας εἰς τὴν μίαν 
τοῦ Χριστοῦ φύσιν. νῦν δὲ καταγνόντες τοῦ καλῶς ἔχοντος, ἢ 
Βἀπώλεσαν ἀμφότερα, μήτε μίαν, μήτε δύο ἐν Χριστῷ ὁμολο- 
γοῦντες. μετὰ δὲ τὴν τελευτὴν τοῦ Σεργίου, Πύρρος τὸν 
ϑοῦνον Κωγσταντινουπόλεως διεδέξατο, Og τις τὰ δογματι- 
V.21909éyra. ὑπὸ Σεργίου καὶ Κύρου ἀσεβῶς ἐκράτυνεν. τοῦ δὲ 
Ἡρακλείου τελευτήσαντος, καὶ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Κωνσταντίνου τὸ 
βασιλεύσαντος, Πύρρος σὺν τῇ Παρτίνῃ φαρμάχῳ τοῦτον 
ἀνεῖλεν, καὶ βασιλεύει Ἡρακλεωνᾶς ὃ τῆς αρτίνης υἱός. ἡ 
δὲ σύγκλητος καὶ ἣ- πόλις Πύρρον, ὡς ἀσεβῆ, σὺν τῇ δῖαρ- 
τίνῃ καὶ τῷ υἱῷ αὐτῆς ἐξέωσαν" xai βασιλεύει Κώνστας, ὁ 
Κωνσταντίνου υἱός, καὶ χειροτονεῖται Παῦλος Κωνσταντίνου. 15 
πόλεως ἐπίσκοπος, καὶ αὐτὸς αἱρετικός. Ἰωάννης δὲ ὃ 'Po- 
Cac ἐπίσκοπος συναϑροίσας σύνοδον ἐπισκόπων, τὴν τῶν DHo- 
νοϑελητῶν αἵρεσιν ἀνεϑεμάτισεν. ὁμοίως καὶ ὃν ᾿ἀφροικῇ καὶ 
Βυζακίῳ καὶ Νουμιδίᾳ καὶ αυριτανίᾳ, διάφοροι ἐπίσκοποι 
συναϑροισϑέντες τοὺς ΠΒονοφυσίτας ἀγεϑεμάτισαν. Ἰωάννου 20 


2. pus N. ἃ, μὲν τὰ N. vulg. — 4. τῆς add. ex A. 7. τὴν 
add. ex A. ΖΠύροςἃ. 9. «Σεργέου) Σευήρου Δ. 18. ὁμοέως 
xai À, ὁμ. δὲ xai vulg. a 


Christi operationes assererentur, promulgavit: quod ubi Severi secta- 
tores legere, ecclesiam catholicam per popinas et balnea impiis ser- 
monibus traducebant: qui hucusque Nestorii sensum sequuti Chalce- 
donitae, nuper resipuerunt, et veritatem amplexati, per unius operatio- 
nis positionem, in unam nobiseum Christi naturam asserendam conve- 
nere, at nunc demum 60, quem recte tenebant, sensu damnato, 
utrumque amiserunt, dum neque unam, neque duas in Christo confi- 
tentur naturas. post Sergii vero obitum Pyrrhus Cpoleos sedem ex- 
cepit, qui Sergio et Cyro temere asserta mordicus et impie retinuit. 
Heraclio tandem fatis functo, Constantinum eius filium imperii suc- 
cessorem Pyrrhus et Martina, quo ad Heracleonam Marttinae filium im- 
perii dignitas devolveretur, veneno sustulerunt: senatusque subinde 
et urbis plebs Pyrrhum , ceu sacrilegum et impium, cum Martina et 
eius filio abrogavit et expulit. Constans autem Constantini filius im- 
perium adipiscitur, et Paulus etiam ipse haereticus in Cpoleos thro- 
num subvehitur. loannes autem Romae episcopus, convocata episco- 
porum synodo, Monothelitarum sectam inflicto anathemate damnavit : 
similiter in Africa et Byzacio, per Numidiam et Mauritaniam varii 
episcopi in unum collecti, Monophysitas, unam nimirum Christi natu- 


CHRONOGRAPHIA. — 509 


δὲ τοῦ Ῥώμης κοιμηϑέντος, Θεύδωρος χειροτογεῖταε πάπας 
d»r' αὐτοῦ. Πύρρος δὲ τὴν ᾿ἀφρικὴν καταλαβών, συνοψίζε- 
ται τὸν ἁγιώτατον ἀββᾶν Ἰάξιμον, τὸν αἰδέσιμον ὃν μονα- 
χικοῖς κατορϑώμασιν καὶ τοῖς ἐκεῖσε ἐνθϑέοις ἱερώρχαις, οἵ τι- 
5 γες αὐτὸν ἐλέγξαντες καὶ πείσαντες πρὸς τὸν πάπαν Θεόδω- 
Qov ἀπέστειλαν ἐν τῇ Ῥώμῃ. καὶ λίβελλον ὀρϑοδοξίας ἐπι- 
δεδωχὼς τῷ πάπᾳ, ἐδέχϑη ὑπ᾽ αὐτοῦ. τῆς δὲ Ῥώμης ὕπο- Ὁ 
χωρῆσας, xai ἐν Ῥαβέννῃ ἐλϑών, ὡς κύων éni τὸ ἴδιον ἐξέ- 
ραμα ἐπέστρεψεν. τοῦτο δὲ μαϑὼν ὃ πάπας Θεόδωρος, 10 
1ο πλήρωμα τῆς ἐκκλησίας συγκαλέσας, καὶ τὸν τάφον τοῦ κο.. 
ρυφαίου ἀποστόλου Πέτρου xatoAaffov, αἰτήσας τὸ ϑεῖον no- 
τήριον ἐκ τοῦ ζωοποιοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ τῷ μέλανι &ni- 
στάξας, τῇ ἰδίᾳ χειρὶ τὴν καϑαίρεσιν Πύρρου καὶ τῶν κοινω- 
vovrro» αὐτῷ ποιεῖται. Πύρρου δὲ τὴν Κωνσταντινούπολιν 
15 καταλαβόντος, καὶ Παύλου ἀποθανόντος, οἱ τολμηροὲ ἑἕτερόδο- 
ξοι τὸν Πύρρον πάλιν τῷ ϑρόνῳ ωνσταντινουπόλεως ἐγκα- 
τέστησαν. Θεοδώρου δὲ τοῦ πάπα τελευτήσαντος, Ἰαρτῖνος p.476 
ὃ ἁγιώτατος χειροτονεῖται ἐν "Pop. καταλαβόντος δὲ καὶ 


Μαξίμου ἀπὸ ᾿Αφρικῆς ἐν “Ῥώμῃ καὶ τὸν πάπαν Παρτῖνον 
207906 ζῆλον ἐξώψαντος, σύγοδον ov ἐπισκόπων συναϑροίσαν- 


3. μοναχοῖς À a f. 7. τῆς dà Ῥώμης À, τῆς "P. dà vulg. — 8. 
ἐπὲ τὸ À, ἐπὲ τὸν vulg. ἐξέραμα Α ἴ, ἐξέρυμα ἃ, ἐξέρευμα 
vulg. 9. ἐπέστρ. À f, ὑπέστρ. vulg. 11. ἀποστόλου Πέ- 
vQov add. ex A a b f. χαταλαβὼν À, χαταλαμβάνων vulg. 
13. τῷ μέλμγε add. ex Α e f. 13. τὴν add. ex À. 


ram docentes, diris perstrinxerunt. defuncto vero Ioanne Romae epi- 
scopo, Theodorus in eius locum papa sufficitur. Pyrrhus autem in 
Africam profectus, mutuis sanctissimi abbatis Maximi monasticorum 
institutorum observantia conspicui familiaritate et conspectibus usus, 
et in pontificum divinam religionem spirantium consessum admissus, 
ab eis acerrime reprehensus, ut ad papam "Theodorum se conferat, 
eorum hortatibus impellitur. is ita Romam transmissus, tradito sanae 
rectaeque doctrinae libello, a pontifice suscipitur. at Roma digressus, 
cum Ravennam appulisset, ad vomitum, canis instar, reversus est. id ubi 
Theodorus papa rescivit, universo ecclesiae conventu convocato, ad Cory- 
phaei apostolorum sepulchrum astans, calice afferri iusso, ex vivifico 
Christi sanguine stillam in atramentum immiscens, Pyrrhi caeterorum- 
que, qui cum eo communicarent , abrogationem et condemnationem 
propria manu exaravit. Pyrrhus subinde Cpolim delatus, Paulo de- 
functo, ab audacioribus variae vanaeque fidei propugnatoribns in. Cpe- 
leos thronum restituitur. Theodoro papa mortem sublato, Martius 
sanctissimus pontifex Romanus eligitur. tuni vero Maximus ex Africa 


510  THEOPHANIS 


τες, Σέργιον καὶ Πύρρον, Κῦρον καὶ Παῦλον ὠνεϑεμάτισαν * 
τὰς δὲ δύο ϑελήσεις καὶ ἐνεργείας Χριστοῦ τοῦ ϑεοῦ ἡμῶν 
ἐτράνωσαν, καὶ ἐχήρυξαν τῷ ἐννάτῳ ἔτει τῆς βασιλείας τοῦ 
Ϊώνσταντος τοῦ ἐγγόνου ᾿Ηρακλείου ἐνδικτιῶνι ἡ, ὅς τις μα.- 
ϑών, καὶ ϑυμοῦ πλησϑείς, τόν τὸ ἅγιον ]αρτῖνον καὶ αξι- 5 
pov ἐνέγκας ἐν Κωνσταντινουπόλει καὶ βασανίσας, ἐν ἔξορέᾳ 
Βπαρέπεμψεν ἐν Χερσωνικοῖς κλίμασιν" πολλοὺς δὲ καὲ τῶν 
ἑσπερίων ἐπισκόπους ἐτιμωρήσατο. μετὰ δὲ τὴν δξορέαν 
ΙΙαρτίνου ᾿γάϑων χειροτονεῖται πάπας Ῥώμης, ὅς τις κενη- 
ϑεὶς ζήλῳ ϑεοῦ, σύνοδον ἱερὰν καὶ αὐτὸς συναϑροίσας, τὴν 10 
τῶν ονοθελητῶν αἵρεσιν ἀπεχήρυξε, τὰς dà δύο ϑελήσεις 
καὶ ἐνεργείας ἐτράνωσεν. οὕτω δὲ τῆς ἐχκλησίας τότε ὑπό T5 
τῶν βασιλέων καὶ τῶν δυσσεβῶν ἱερέων ταραττομένης, ἀνέστη 
ὃ ἐρημικώτατος ᾿Α“μαλὴκ τύπτων ἡμᾶς τὸν Àa0» τοῦ Χριστοῦ, 
καὶ γίνεται πρώτῃ φορᾷ πτῶσις τοῦ Ῥωμαϊκοῦ στρατοῦ, 515 
κατὰ τὸ Γαβιϑὰ λέγω καὶ Ἰερμουχὰν καὶ τὴν ἄϑεσμον αἷ- 
CHaroyvoíiay* μεϑ' ἣν αἱ Παλαιστιγῶν καὶ Καισαρέων xai 
V.a2o ἱεροσολύμων ἁλώσεις, εἶτα ὃ Αἰγύπτιος ὕλεϑρος, xai καϑε- 
ξῆς ἢ τῶν μεσογείων xai νήσων, καὶ πάσης ἹΡωμανίας αἰχμα- 


3. τῷ δὲ ἐννάτῳ vulg. τῆς add. ex A. 4. &yyoroc vulg. 
5. 9uuoU À, ϑυμῷ vulg. ἁγιώτατον a. 6. ἐν ἐξ. Α, ἔξορ. 
vulg. 1:. τὰς δὲ δύο ἃ, τὰς duo: vulg. 12. ἐτράνωσεν Α, 
τρανώσας vulg. δὲ τῆς Α, δὲ xci τῆς vulg. 14. ἐρημειχώ- 
ταῖος À e f, ἐρημικὸς νὰ]. 16. Γαβιϑᾶ Α e f, Γαβιϑὰν vulg. 
"Eouovy9a» A, ἸἹερμουϑὰν a. ^ — afuoyvoíay A. 19. ἡ add. 
ex À. τῶν μεσογεέων ποταμῶν 8. 


Romam transfretatus, Martini papae sanctum in deum ardorem accen- 
dit, qui centum et quinquaginta episcoporum synodo celebrata, Ser- 
gium et Pyrrhum, Cyrum et Paulum anathemate perculerunt. gemi- 
nas vero Christi dei nostri voluntates et operationes clarius expositas 
promulgaverunt nono Constantis imperantis anno, indictione octava. 
Constans Heraclii nepos, his auditis, furore percitus, sanctissimum Marti- 
num et Maximum Cpolim adduci iussit, eosque tormentis excruciatos 
in exilium deportari ad'Chersonesi plagas, οἱ multos insuper occiden- 
talium episcoporum suppliciis affici. Martino demum in exilium pulso, 
Agatho Romanus papa instituitur, qui et ipse sincero in deum fer- 
vore motus, sacram synodum convocat, et duabus voluntatibus et ope- 
rationibus assertis, Monothelitarum haeresim condemnat. ecclesia sub 
id tempus ab imperatoribus et impiis sacerdotibus agitata, deserti 
incola Amalec, commune plebis Christianae flagellum emersit, et au- 
ditur prima vice Romani exercitus clades, ea dico, quae ad Gabitham 
et Iermucham contigit, nefanda omnino Christiani sanguinis effusio, 
quam Palaestinarum, Caesariensium et Hierosolymorum devastationes 


CHRONOGRAPHIA. 5I 


λωσία, καὶ ἢ ὃν Φοινικῇ παντελὴς τοῦ Ῥωμαϊκοῦ στβατοῦ τε 
καὶ στόλον ὠπώλεια, καὶ πάντων τῶν Χριστιανικῶν λαῶν καὲ 
τύπων ἐρήμωσις, ἥτις οὐκ ἐπαύσατο, ἄχρις ἂν ὃ τῆς ἐκκλησίας 
διώκτης ἐν Σικελίᾳ κακῶς ἀνῃρέϑη ἐν βαλανείῳ τῆς “άφνης. Ὁ 
5 Τούτῳ τῷ ἔτει ἀπεβίῳ Πουαμὲδ ὁ τῶν Σαρακηνῶν ag- ΑΝ. δι. 
χηγὸς καὶ ψευδοπροφήτης, προχειρισάμενος ᾿Αβουβάχαρ συγ- 
γενῇ αὐτοῦ: xai πάντες ἐφοβήϑησαν. οἱ δὲ πεπλανημένοι 
Ἑβραῖοι ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς παρουσίας αὐτοῦ ἐνόμισαν αὐτὸν 
εἶναι τὸν παρ᾽ αὐτοῖς προσδοκώμενον Χριστόν’ ὡς καί τι- 
τογας τῶν προυχόντων αὐτῶν προσελϑεῖν αὐτῷ, καὶ δέξασϑαι 
τὴν αὐτοῦ ϑρησχείαν, καὶ ἀφῆσαι τὴν τοῦ ϑεύπτου ωῦ- 
σέως. ἦσαν δὲ τῷ ἀριϑμῷ δέκα οἱ τοῦτο πεποιηκότες, καὶ σὺν 
αὐτῷ διῆγον ἄχρι τῆς σφαγὴς αὐτοῦ. ϑεωρήσαντες δὲ αὐτὸν P. 257 
ἀσθίοντα ἀπὸ καμήλου, ἔγνωσαν, ὅτι οὐχ ἔστιν αὐτός, ὃν ἐνό- 

15 μισαν, καὶ διηπόρουν τί πρᾶξαι, καὶ ἀφῆσαι αὐτοῦ τὴν ϑρη- 
σκείαν δειλιῶντες οἱ τάλανες, ἐδίδασκον αὐτὸν ἀϑέμιτα καϑ' 
ἡμῶν Χριστιανῶν" καὶ διῆγον σὺν αὐτῷ. ἀναγκαῖον δὲ 
ἡγοῦμαι διηγήσασϑαε περὲ τῆς τούτου γενεᾶς" οὗτος μιᾶς 


ι. ἡ add. ex A. παντελὴς om. A. — 3. ἐρήμωσις À, ἐρημώ- 
σεις vulg. ἤ. ἐν f. τῆς .1. om. A a f. 6. "4BovBuyapor 
A, Bovftyto b, Bovféxto f. 7. αὐτοῦ] ἀντ' αὐτοῦ e. 9. 
τινας À b, τινὲς vulg. 11. ἐφεῖναι a. Moiotuog A, Moi- 
o; vulg. 14. αὐτὸς om. A. 15. διηπόρουν A, ἡπόρουν vulg. 
16. ἐδίϑασχονί ἐχδιϑάσχων Α, διδϑάσχοντειε vulg. 18. διηγή-- 
σασϑαι om. Α f, εἰπεῖν a, quod idem A add. post γενεὰς. 


sequutae sunt, tum vero Áegyptiaci dominii iactura, et mediterranea- 
rum regionum insularumque, et universae Romanae ditionis captivi- 
tas, ac insuper in Phoenicia integra et communis exercitus classisque 
Romanae strages, et omnis Christiani populi Cbristianaeque provin- 
ciae vastitas: quorum finis nullus fuit, donec ecclesiae persecutor in 
Daphnes balneo in Sicilia infeliciter occisus fuit. 

Hoc anno Muamed Saracenorum dux et pseudopropheta, Abuba- A. C. 612 
char cognato suo successore designato, mortuus est, ex quo omnes 
extimuere. Hebraei vero iam diu in seductionem inducti, sub ad. 
ventum eius expectatum ab ipsis eum esse Christum arbitrabantur: 
adeo ut nonnulli inter eos spectatissimi, Moysis dei inspectoris legi- 
bus relictis, ad eum se conferentes, quam praedicavit religionem ac- 
ceptarent. erant numero decem, qui facinus huiusmodi perpetrave- 
runt, qui ad caedis eius diem ipsi adbaeserunt. cameli vero carnes 
eo degustare conspecto, quem arbitrabantur eum non esse decreve- 
runt: quid autem agerent, haerebant dubii: at cum eius' superstitio- 
nem deserere miselli vererentur, nefanda in Christianos moliri edo. 
centur: interim societatem cum eo tenuere. caeterum nécesse omnino 


512 THEOPHANIS 


γενικωτάτης φυλῆς κατήγετο ἐξ Ἰσμαήλ, υἱοῦ ᾿βοαάμ. Νά. 
ζαρος γὰρ ὃ τοῦ Ἰσμαὴλ ἀπόγονος πατὴρ πάντων αὐτῶν ἀνα- 
Βγορεύεται. οὗτος γεννᾷ υἱοὺς dvo, ΠΠούνδαρον xai ᾿Αραβίαν. 
Ἰπούνδαρος γεννᾷ Κούρασον καὶ Ἴσον καὶ Θεμίμην xai ᾿Ασα- 
δον, καὶ ἄλλους ἀγνώστους. οὗτοι πάντες ᾧχουν τὴν Maóta- 5 
γῖτεν ἔρημον, καὶ ἐν αὐτῇ ἐκτηνοτρύφουν, ἐν σκηναῖς κατοι- 
κοῦντες. εἰσὶ δὲ καὶ ἐνδότεροι αὐτῶν, μὴ ὄντες τῆς φυλῆς 
αὐτῶν, ἀλλὰ τοῦ Ἰϊεχτάν, οἱ λεγόμενοι «Ἅμανῖται, τοῦτ᾽ ἔστιν 
Ὁμηρῖται. ἐπραγματεύονξο dé τινες αὐτῶν ἐν ταῖς καμήλοις 
αὐτῶν. ἀπόρου δὲ καὶ ὀρφανοῦ ὄντος τοῦ προειρημένου 10 
ἸΜουαμέδ, ἔδοξεν αὐτῷ εἰσελθεῖν πρὸς τινα γυναῖκα πλουσίαν, 
συγγενῆ αὐτοῦ οὖσαν, ὀνόματι Χαδίγα, μισϑωτὸν ἐπὲ τὸ xa- 
μηλεύειν καὶ πραγματεύεσθαι ἐν “Ἰἰγύπτῳ καὶ Παλαιστίνῃ. 
κατ᾽ ὀλίγον δὲ παρρησιασάμενος ὑπεισῆλϑε τῇ γυναικὶ χήρᾳ 
οὔσῃ, καὶ ἔλαβεν αὐτὴν γυναῖκα" καὶ ἔσχε τὰς καμήλους τῦ 
αὐτῆς καὶ τὴν ὕπαρξιν. ἐρχόμενος dà ἐν Παλαιστίνῃ συνα- 
νεατρέφετο Ἰουδαίοις τα καὶ Χριστιανοῖς. ἐθηρᾶτο δὲ παρ᾽ 
αὐτῶν τινὰ γραφικά, καὶ ἔσχε τὸ πάϑος τῆς ἐπιληψίας. xai 


4. Τεμήμην 5. 5. Μανδιανῖτεν À, Μανδιανίτην vulg. "E 
καὶ add. ex Α. 11. εἰσιέναι Α. 12. συγγενῆ αὐτοῦ οὐ- 
σαν À, συγγενεῖ αὐτοῦ οὔσῃ vulg. Χαδιγᾶ A, Χαδίχα a, 
Χαλίδα f. μίσϑιον À f. 14. παρρησιασάμεγος ὑπεεσῆλϑε 
Α, παρρησιασαμέγου εἰσῆλθε vulg. 16 συγαγνεστρέφετο À, 
συναγετρ. vulg. t8. xai ἔσχε τὸ πάϑος τῆς ἐπιλ. Δ, ἔσχε δὲ 
πάϑ. ἐπελ. vulg. . 


vidétur hic de eius origine aliquid attexere.^ is ex praeclarissima 
tribu duxit originem, ex lsmaéle nimirum filio Abraham.  Nizarus 
quippe Ismaélis pronepos pater istorum omnium praedicatur. hic filios 
duos suscepit, Mundarum et Arabiam. e Mundaro Curasus, 1sus, 
Themimes et Asadus, et incogniti alii processerunt. i&ti omnes Ma- 
dianitarum deserti incolae extiterunt, et in tentoriis habitantes, per 
eam regionem armenta pascebant. sunt etiam iis interiores ab eorum 
tribu omnino alieui, lectan nimirum posteri, dicti Amanitae, qui etiam 
Homeritae vocantur. quidam vero ex eis cum camelis mercaturam 
exercent. at cum memoratus Muamed orphanus et rei familiaris ege- 
statem sustineret, ei visum est, ad mulierem quandam oppido divi- 
tem gentilem suam cognomento Chadigam se conferre, ut operam suam 
illi locaret, ad camelos pascendos, mercaturamque ex iis in Aegyptum et 
Palaestinam exerceret. paulatim vero liberiore eius utens consuetudine, ut 
erat vidua, se in gratiam eius insinuavit, adeo ut uxorem ipsam duxerit, 
eiusque camelos universamque substantiam fecerit suam. profectus autem 
in Palaestinam, cum Iudaeis et Christianis versabatur, et quaedam de 
sacris eorum scriptis venatus est. porro cum morbo eomitali laboraret; 


CHRONOGRAPHIA. — 513 


νοήσαπα ἡ τούτου γυνή, σφύδρα ἐλυπεῖτο, ὡς εὐγενὴς οὖσα 
καὶ τῷ τοιούτῳ συναφϑεῖσα, oy μόνον ἀπόρῳ ὄντι, ἀλλὰ καὶ 
ἐπιληπεικῷ. τροποῦται δὲ αὐτὸς. ϑεραπεῦσαι αὐτήν, οὕτω 
λέγων * ὅτι ὀπτασίαν τινὰ ἀγγέλου. λεγομένου Γαβριὴλ ϑεω..Ὁ 
5 Q0, καὶ μὴ ὑποφέρων τὴν τούτου ϑέαν, ὀλιγωρῶ καὶ πίπτω. V. 221 
αὕτη dà ἔχουσα μοναχόν τινα καχοπιστίαν ἐξόριστον ἐκεῖσδ 
οἰχοῦντα, ἀνήγγειλεψ αὐτῷ πάντα, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ ἀγγέλου. 
κιἰκεῖνος ϑέλων πληροφορῆσαι αὐτήν, εἶπεν αὐτῇ ὅτε" ἀλή- 
Sea» εἴρηκεν" καὶ γὰρ ᾿οὗτος ὃ ἄγγελος ἐχπέμπεται πρὸς 
ἑοπᾶντας προφῆητας. αὕτη δὲ πρώτη δεξαμέγη τὸν λόγον τοῦ 
ψευδαββᾶ, ἐπίστευσεν αὐτῷ, καὶ ἐκήρυξεν ἄλλαις γυναιξὶν 
ὅμοφυλοις αὐτῆς ποοφήτην αὐτὸν εἶναι. οὕτως καὶ ἐκ γυ- 
γωιχῶν ἦλϑεν εἰς ἄνδρας, πρῶτον εἰς ᾿Αβουβάχαρ, ὃν καὶ διά- 
δοχον κατέλιπε. καὶ ἐκράτησεν 7 αἵρεσις αὐτοῦ τὰ μέρη τῆς Ρ. χ᾽8 
:5 “ἰϑρίβου διὰ πολέμου τὸ ἔσχατον" ngon» μὲν κρυπτῶς 
ἐτὴ δέχα, καὶ διὰ πολέμου ὁμοίως δέκα, καὶ φανερῶς ἐννέα. 
ἐδίδαξεν δὲ τοὺς ξαυτοῦ ὑπηχόους, ὅτε" ὁ ἀποχτείνων ἐχϑρόν, 
ἢ ἀπὸ ἐχϑροῦ ἀποκχτεινόμενος, εἰς παράδεισον εἰσέρχεται. τὸν 


6. αὕτη Α, αὐτὴ vulg. σμοιχόν τινὰ À. 4. οἰχοῦντα φί- 
λον αὐτής Á. 10. αὕτη Α, αὐτὴ vulg. 11. ὀνόματε Zíp- 
γιον χαχόδοξον add. b.e f post ψευδαββᾶ. 12. οὕτως xai À 
a, xai οὗτος καὶ vulg. 13. ἦλθεν εἰς À, ἦλθεν, xai sig vulg. 


"fBovBáyao À, LBovBayapor vulg. 14. τῆς ἐνθρίβου A. 16. 
τὸ χοῦρα toU Maxyouuizr add. a post φανερῶς. — 17. δὲ add. ex 
A. ó add. ex A. 


uxor virum eo aliquando correptum animadvertens, gravem inde con- 
cepit dolorem , quod nobilis ipsa, tali viro, non solum pauperi, sed 
etiam comitiali infirmitate affecto, coniuncta esset. is autem eam de- 
linire comminiscitur huiusmodi verbis: angeli cognomento Gabrielis 
visio mihi manifestatur, cuius aspectum ipse ferre non valens, men- 
tis deliquium patior, et concido. illa cam ad manum monachum 
quendam haberet, ob pravos in fidem sensus relegatum, et istic mo- 
Fari consuetum, bominem consulit, cuncta viri secreta denunciat, ac 
ipsius angeli nomen. is cum mulieri rem plane persuasum vellet , 
«ixit ei: verum enunciavit: iste quippe angelus ad omnes prophetas 
destinatur. ipsa itaque caeteris prior pseudabbatis verbis credula viro 
deinceps adhibuit fidem, ac inter alias foeminas contribules eum pro- 
phetam esse disseminavit: et hoc pactd a foeminis in viros res pro- 
pagata est, ante alios vero ad Abubacharum, quem ille postea suc- 
cessorem reliquit.  obtinuitque ea haeresis in partibus Aethribi po- 
stremo tendem bello, primum quidem occulte, annos decem disseimi- 
mata, tum vero armorum vi annos pariter decem, ac tandem aperta 
concione annos novem. porro subditos ita edocuit: qui interfecerit 
inimicum, vel ab inimico interfectus fuerit, in paradisum admittetur. 


Theophanes. 33 


διά THEOPHANIS 


dà παράδεισον σαρκικῆς βρώσεως καὶ πόσεως xai μίξεως yo- 
γναικῶν ἔλεγεν" ποταμόν τε Oivov καὶ μέλιτος καὶ γάλακτος, 
καὶ γυναικῶν o) τῶν παρουσῶν ἀλλ᾽ ἄλλων, καὶ τὴν μέξιν 
πολυχρύνιον εἶναι, xai διαρκῇ τὴν ἥδονήν" καὶ ἄλλα τινὰ 

^ Βάσωτίας χαὶ μωρέας μεστά" συμπαϑεῖν δὲ ἀλλήλοις, καὶ ϑ5 
βοηϑεῖν ἀδικουμένοις. 

Ἐν αὐτῷ δὲ τῷ ἔτει, ἰνδικτιῶνε τετάρτη, μηνὲ Νοεμβρίῳ 
ἑβδόμῃ, ἐγεννηϑὴ ἩἭἩ ραλκείῳ ἐν τῇ εἰνατολῇ 4αβὲὶδ ὃ υἱὸς 
αὐτοῦ" τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ καὶ Ἣ ράκλειος ἐτέχϑη υἱὸς Ἧρα- 
κλείου τοῦ μιχροῦ τοῦ καὶ Κωνσταντίνου υἱοῦ Ἡρακλείου τὸ 
τοῦ μεγάλου. καὲ ἐβαπτίσοϑη ἐν Βλαχέρναις ὑπὸ ΣΣεργίου 
πατριάρχου τῇ εἰ ἰνδικτιῶνι μηνὲ Νοεμβρίῳ τρίτῃ. 

A.M. 6123 Ἀράβων ἀρχηγοῦ ᾿βουβάχαρ, Ἱεροσολύμων ἐπισχύπου 
C ῆοδέστου ἔτος α΄. | 


Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπανέστησαν Πέρσαι κατ᾽ ἀλλήλων, xai 15 
ἐπολέμησαν ἑαυτούς. ἐν αὐτῷ δὲ τῷ καιρῷ ὁ βασιλεὺς τῶν 
Ἰνδῶν πέμπει συγχαρίκεια τῷ Ἡ ρακλείῳ ἐπὶ τῇ τῶν Περσῶν 
γίχῃ μαργαρίτας καὶ λίϑους τιμίους ἱκανούς. ἦν δὲ προτε- 
λευτήσας ὃ lMovauéd, ὃς ἦν στήσας τέσσαρας ἀμηραίους 


τοῦ πολεμεῖν τοὺς ἐξ ouf» γένους Χριστιανούς: xai ἦλ- λο 


8. παρουσῶν ἃ, παρόντων vulg. 4. εἶναι add. ex Α. 8. 4α- 
Bid om. A e f. 17. συγχαρέχεια À, avyyagíxis vulg. ἐπὶ 
τῇ τῶν JI. Α, ἐν τῇ Π. vulg. 19. Ὁμηρέους ἃ, ᾿Αμηρέους f. 


paradisum vero quo corporalis cibi, et potus, et foeminarum commix- 
tionis sit usus, ipse asseruit: fluvium item mellis fore, vini, et lactis, 
foeminarumque usum, non quales fluxum exhibet saeculum, sed prae- 
stantiorum, diuturnam commixtionem, et permanentem stantemque 
voluptatem, aliaque id genus luxus et dementiae plena. praeterea 
ut sui invicem misericordia moverentur, et iniuriam passis opem fer- 
rent edixit. 

. Eodem quoque auno, indictione quarta, mensis Nevembris die 
septimo, Heraclio in oriente degenti David filius natus est. eodem 
quoque die Heraclius Heraclii iunioris Constantini dicti filius, magni 
Heraclii nepos in lucem venit, et a patriarcha Sergio mensis Novem. 
bris die tertio, quinta indictione, lustrali unda initiatus fuit in Bla- 
chernis. 

A. C. 623 Arabum ducis Abubachar annus primus, Hierosolymorum episcopi 
Modesti annus primus. 

Hoc anno Persae in invicem tumultuati intestinis bellis mutuo 
sese confecere. sub id vero tempus munera gratulantis animi testi- 
monia, ob partam ab Heraclio de Persis victoriam, Indorum rex mi- 
sit: unionum videlicet ac lapidis pretiosi copiam non contemnendam. 
iam aute Muamed fato extinctus fuerat, qui debellandis ex Arabum 


CHRONOGRAPHIA. 515 


Sov κατέναντι Movyéov κώμῃ λεγομένῃ, dv ἦ ὑπῆρχεν Oco- 
δωρος ὃ Bixagtoc, ϑέλοντες ἐπιρρίψωι κατὰ τῶν ᾿Αράβων τῇ 
ἡμέρᾳ τῆς εἰδωλοϑυσίας αὐτῶν. μαϑὼν δὲ τοῦτο ὃ Βιχάριος 
παρά τινος Κόρασινοῦ, Kovrafl& λεγομένου, συνάγει πάντας 
5vovc στρατιώτας τῶν φυλακῶν τῆς ἐρήμου, καὶ ἀκριβωσάμε- Ὁ 
νος παρὰ τοῦ Σαρακηνοῦ τὴν ἡμέραν xci τὴν ὥραν, ἐν ἦ 
ἔμελλον ἐπιρρίπτειν αὐτοῖς, αὐτὸς ἐπιρρίψας αὐτοῖς ἐν τῷ 
χωρίῳ ἐπιλεγομένῳ Ποϑοὺς ἀκοχτείνεε τρεῖς ἀμηραίους, καὶ 
τὸ πλῆϑος τοῦ λαοῦ. ἐξῆλϑεν δὲ εἷς ἀμηρᾶς ὃ Χαλεδος, ὃν 
τολέγουσε μάχαιραν τοῦ ϑεοῦ. ἦσαν δέ τινες τῶν πλησίον 
ράβων λαμβάνοντες παρὰ τῶν βασιλέων Qoyac μικρὰς πρὸς 
τὸ φυλάξαι τὰ στόμια τῆς ἐρήμου. ἐν αὐτῷ δὲ τῷ καιρῷ P.279 
ἢλϑέν τις εὐνοῦχος διδόναι τὰς δόγας τῶν στρατιωτῶν, καὶ 
ἐλθόντες οἱ “ραβες κατὰ τὸ ἔϑος λαβεῖν τὴν δόγαν αὐτῶν, 

156 εὐνοῦχος ἀπεδίωξεν αὐτούς, λέγων" ὅτε Ó δεσπότης μόγις Y. aaa 
τοῖς στρατιώταις δίδωσιν δόγας, πόσῳ μᾶλλον τοῖς κυσὲ rov- 
τοις; ϑλιβέντες οὖν οἱ “ἄραβες ἀπῆλϑον πρὸς τοὺς ὁμοφύλους, 
καὶ αὐτοὶ ὠδήγησαν αὐτοὺς ἐπὶ τὴν χώραν Γάζης στύμιον 
οὔσης τῆς ἐρήμου κατὰ τὸ Σιναῖον ὅρος πλουσίαν σφόδρα. 

20 Περσῶν βασιλεὺς 'Oputodag ἔτη ια΄. A.M.6124 

B 


4. Κουρασίου, Kovrafa λεγομέγου x«i Μαρϑίου αὐτοῦ γενομέ.. 
you À. 5. παραφυλάχων Α. 8. ἐπιλεγομένῳ A, ἐπὲ λεγ. 
vulg. 10. τὴν μάχαεραν Α. πλησίον À, πλησίων vulg. 
ι3. didóyes A, δίδων vulg. 20. JItocuy --- — i«' om. a. 


genere Christianis ameraeos quatuor instituit. illi ad vicum, cui 
Mucheorum nomen, in quo 'lheodorus Vicarius sedem fixerat, ac- 
cedunt; qua die profanos suos ritus exequerentur in Árabes im- 
pressionem facere consiliati, at Vicarius ea de re per Corasinum, 
cognomento Cutabam certior factus, cunctis militibus deserti custo- 
diae ac praesidiis deputatis in unum collectis, nec non de die et 
hora qua irrumpere meditabantur diligentius a Saraceno edoctus, ipse 
ad pagum vulgo Mothus dictum ex ameraeis tres et exercitum co- 
piosum delet. unus autem ameraeus Chaledus nomine, quem etiam 
dei gladium vocabant, evasit. caeterum cum ex Arabibus iuxta po- 
sitis nonnullí defendendis Eremi faucibus exigua stipendia referre 
solerent, venit ea tempestate eunuchus non nemo stipendia militi- 
bus erogaturus, et ut Arabes pro more sibi consueto stipendium ac- ἢ 
cepturi venissent, asperis verbis adegit, dominus noster, inquiens, 
militibus stipendia vix solvit, quanto minus canibus istis distribuet? 
Arabes ita male accepti ad contribules suos se recepere, eosque inde 
adduxerunt ad agrum Gazae, quae ad ipsas deserti fauces contra 
Sinaeum montem sita opibus quam plurimis abundat. 

Persarum rex Hormisdas annis undecim. A. C. 624 


516 THEOPHANIS 


Τούτῳ τῷ ἔτει ἔπεμψεν ᾿Αβουβάχᾳρος στρατηγοὺς τέσ- 
σαρας, οἵ καὶ ὁδηγηθέντες, ὡς προέφην, ὑπὸ τῶν «oaov 
ἦλϑον, καὶ ἔλαβον τὴν Ἥραν, καὶ πᾶσαν χώραν Γάζης, στό- 
μιον οὔσης τῆς ἐρήμου κατὰ τὸ Σιναῖον ὅρος" μύγις δέ ποτε 


ἐλθὼν ἀπὸ Καισαρείας Παλαιστίνης Σέργιος σὺν στρατιώταις 5 


ὀλίγοις, καὶ συμβαλὼν πόλεμον, κτείνεται πρῶτος σὺν τοῖς 


αστρατιώταις τριακοσίοις οὖσι. καὶ πολλοὺς αἰχμαλώτους λα- 


A.M. 6125 
D 


βόντες καὶ λάφυρα πολλὰ ὑπέστρεψαν μετὰ λαμπρᾶς νίκης. 
«Αὐτῷ δὲ τῷ χρόνῳ σεισμὸς ἐγένετο κατὰ τὴν Παλαι- 

στίνην" καὶ ἐφανὴ σημεῖον ἐν τῷ οὐρανῷ κατὰ μεσημβρέαν, 

ὃ λεγόμενος δοχκίτης, προμηνύων τὴν τῶν ᾿ρώβων ἐπικράτη- 


σιν" ἔμεινε δὲ ἐπὲ ἡμέρας τριάκοντα διατείνων ἀπὸ μεσημ- 


βρίας ἕως ἄρκτου. ἦν dà ξιφοειδής. 

Ἱεροσολύμων ὃπισχύπου Σωφρονίου, ᾿“λεξανδρείας ἐπι- 
σκύπου Κύρου ἔτος α΄. 

Τούτῳ τῷ ὅτεει ᾿Δβουβάχαρος τελευτᾷ ἀμηρεύσας δύο 
ἔτη καὶ ἥμισυ" καὶ παραλαμβάνει τὴν ἀρχὴν Οὕμαρος, 


15 


ὃς παρέλαβε Βύστραν τὴν πόλιν μετὰ καὶ ἄλλων πύλεων. 


|. ἔπεμψεν Δ, πέμψας vulg. στρατηγοὺς τέσσαρας, oT xai 
ὁδηγηθέντες, ὡς προέφην, ὑπὸ τῶν LodBuyr ἦλθον À, τέσσαρας 
δδηγηθέντας, ὡς προέφην, ἦλθον vulg. 3, στόμιον --- --- ὅρος 
om. À a f. 5. σὺν ,Groatuc touc ὀλίγοις A, σὺν στρατιωτῶν 
ὀλίγων vulg. 6. σὺν toig στρατιώταις τριαχοσίοις οὖσε Α, 
σὺν τῶν σιρατιωτῶν τριαχοσίων ὄντων vulg. 8. μετὰ πολλῆς 
γίχης À f, μετὰ λαμπρᾶς νίχης vulg. 12. ἐπὶ .om. A. 18. 
παρέλαβε A, παραλαμβάγεε vulg. 


Hoc anno Ábubacharus duces quatuor, ut praefatus sum, misit , qui 


' ab Arabibus deducti, Heram et universam Gazae regionem cepere, quae 


A. C. 625 


versus montem Sinaeum deserti fauces occupat. quibus cum Sergius 
tandem aliquando Caesarea urbe Palaestinae cum paucis adeo militi- 
bus obviam procurrisset, certamine inito, ipse primus cum caeteris 
militibus, qui trecenti omnino erant, caesus est. quare ipsi ingenti 
praeda parta, pluribusque captivis abactis, insigni victoria potiti, do- 
mun reversi sunt. | 

Eodem etiam anno terrae motus in Palaestina contigit, signum- 
que in caelo meridiem versus visum est, docitem a trabis forma vo- 
cant, quod Arabum imperium portendebat, duravitque dies triginta, 
a meridie ad septentrionem usque exporrectum, et gladii formam prae 
se ferebat. | 

Hierosolymorum episcopi Sophronii, Alexandriae Cyri episcopi 
annus primus. 

Hoc anno Ábubacharus duobus anniset dimidio principatu occu- 
pato extinctus est, tum vero tyrannidem Umarus obtinet, qui Bostram 


CHRONOGRAPHIA. 517 


εἰπεδήμησεν δὲ μέχρι τοῦ Γαβηϑᾶ. τούτοις συμβαλὼν Ocodo- 
ρος ὃ τοῦ βασιλέως Ἡρακλείου ἀδελφὸς ἥττηϑη, καὶ πρὸς 
τὸν βασιλέα ἐν Ἐδέσσῃ ἔρχεται. ὃ δὲ βασιλεὺς προχειρίζεται 
ἕτερον στρατηγὸν ὀνόματι Βαάνην καὶ Θεύδωρον σακελλάριον 


5 μετὰ μεγάλης δυνάμεως πέμπει κατὰ ᾿Αραβων" παραγενόμε-Ῥ. λ8ο 


voc δὲ εἰς τὴν Ἔδεσσαν συναντᾷ πλῆϑος Σαρακηνῶν, καὶ 
ἀποκτείνας αὐτούς, καὶ τὸν ἀμηρεύοντα αὐτῶν καὶ τοὺς λοι- 
ποὺς ἀπελαύνεε ἕως Ζίαμασκοῦ. κἀκεῖσε παρὰ τὸν Βαρδα- 
νήσιον ποταμὸν παραφωσεύει. Ἡράκλειος δὲ τὴν Συρίαν 


τοκαταλιπών, ὡς ἀπελπίσας, ἄρας xai τὰ τίμια ξύλα dno “[6- 


15 


ρουσαλὴμ áni τὴν Κωνσταντινούπολιν ἀπήει. Βαάνην “δὲ 
ἀπὸ Ζαμασκοῦ εἰς Ἔδεσσαν κελεύει στρέφεσϑαι, καὶ Gsódc- 
Qo» σακελλάριον ἔχοντα στρατὸν χιλιάδας μ᾽, καὶ διώκουσιν 
τοὺς ᾿Αραβας ἀπὸ Ἐδέσσης ἕως Zauaoxov. 

Περσῶν βασιλεὺς Ὁρμίσδας ἔτη ια΄. 

᾿ράβων ἀρχηγοῦ Οὐμάρον ὅτος α΄. 

Τούτῳ τῷ ἔτει ἐστράτευσαν οἱ Σαραχηνοὲ τὴν ᾿Αραβίαν 
ἐπὶ τὰ μέρη Ζαμασκοῦ πλῆϑος ὄντες ἄπειρον. Βαάνης δὲ 
μαϑὼν πρὸς τὸν βασιλικὸν σακελλάριον ἀποστέλλει, ἵνα κα- 


1. ἀπεδήμησεν À f, ἐπεδήμησαν vulg. ἈΦὅδ. μετὰ Ῥωμαϊκῆς 
ϑδυν. À. 6. Ἔδεσσαν Α, Ἔμεσαν vulg. Q. παραφοσσεύει) 
παρὼν καλοῦσιν οἱ Σ'αραχηνοὶ Βαραδὲν f, in À lacuna unius fere 
lineae apparet; παραφωσεύεε vulg. 12. Ἔδεσσαν A, "Eutaav 
vulg. χελεύεε στρέφεσϑαι}] σιρέφει À ἃ f. ἴ4. τοὺς add. 
ex Α. ι5. Περσῶν --- — ἔτη κα΄ om. ἃ. 


et plures alias civitates expugnavit, et ad Gabetha usque penetravit. 
Theodorus autem imperatoris Heraclii frater cum iis conserta pugna 
victus est, et ad imperatorem Edessam rediit. iinperator ducem alium 
Baanem nomine praeficit, et "Theodorum sacellarium , et ambos cum 
armata multitudine adversus Arabes instruit. is Edessam profectus, 
obvium Saracenorum agmen habuit, quibus deletis, amerae principatu 
fungentem, et reliquos universos Damascum usque fugat, ibique ad 
Bardanesium amnem castra fixit. Heraclius porro quasi rebus in despe- 
ratis Syria relicta, et venerandis lignis Hierosolyma asportatis, Cpo- 
lim recessit. Baanem vero Damasco Edessam reverti iubet, atque 
etiam "Theodorum sacellarium qui quadraginta millium militum aciem 
ducebat. isti Edessa Damascum usque prosequuntur Arabes. 

Persarum rex Hormisdas annis undecim regnat. 

Arabum ducis Umari annus primus. 

Hoc anno Saraceni copiarum pene immensarum exercitu collecto 
irruptionem in Arabiam iuxzta.Damasci agrum fecere. eo cognito, 


*» 


B 
A.M. 6126 
V. 223 


A. C. 626 


Baanes imperialem .sacellarium , ut. cum universis copiis iu auxilium 


suum acceleret, per litteras monet; erat quippe Arabum innuimerus 


518 THEOPHANIS 


ταλάβῃ ἂν τάχει μετὰ τοῦ ἑαυτοῦ στρατοῦ εἰς βοήϑειαν αὖ- 

στοῦ, διὰ τὸ πλῆϑος εἶναι τοὺς Ἄραβας. κατέλαβεν δὲ ó 
σακελλάριος πρὸς Badyg»* καὶ ἀπάραντες dno Ἔδέσσης 
συναντῷῶσι τοῖς “ραψι, καὶ συμβολῆς γενομένης τῇ nQog 
ἡμέρᾳ, ἥτις ἥν τρίτη τῆς ἑβδομάδος, xy τοῦ Ἰουλίου μηνός, 5 
ἡετώνται οἱ περὲ τὸν σαχελλάρεον. στασιάσαντες δὲ οἱ τοῦ 

- Βαάνους, Βαάνην προχειρίζονται βασιλέα, καὶ “Ηράκλειον 
ἀπεχήρυξαν, τότε οἱ περὲ τὸν σωκελλάριον ὑπεχώρησαν, καὶ 
οἱ Σαρακηνοὶ εὑρόγτες ἀδειαν, συμβάλλουσι πόλεμον. dvé- 
μου δὲ πγεύσαντος κατὰ Ῥωμαίων νότου, μὴ δυνηϑέντες ἀν- τὸ 
τωπῆσαι ἐχϑροῖς διὰ τὸν κονιορτὸν ἡττῶνται. καὶ ξαυτοὺς 
βάλλοντες εἰς τὰς στενόδους τοῦ Ἰερμοχϑοῦ ποταμοῦ ἐκεῖ 

Ὦ ἀπώλοντο ἄρδην. ἦσαν δὲ ἀμφοτέρων στρατηγῶν χιλιάδες 
τεσσαράχοντα. τότε οἱ Σαρακηνοὲ λαμπρῶς νικήσαντες ἐπὲ 
τὴν “αμασκὸν ἔρχονται καὶ ταύτην παραλαμβάγουσι, xai τὰς κι 
χώρας τῆς Φοινίκης, xai οἰκίζονται ἐκεῖ " καὶ στρατεύουσι 
κατ᾽ Αἰγύπτου. κατηγορεῖται δὲ ὃ Κῦρος ἐπὲ τοῦ βασιλέως, 
ὡς τὸ χρυσίον τῆς «Αἰγύπτου τοῖς Σαρακηνοῖς δούς. καὶ ἀπο- 
στείλας μετ᾽ ὀργῆς τοῦτον μετεπέμψατο. ἤανουὴλ δέ τινα 


1. ἐν τάχει om. A. ξαυτοῦ add. ex Á. 6. dà add. ex A. 
10. ἀντωπῆσαι À a f, ἀντειπροσωπήσεε vulg. 12, Ἑρμουχϑᾶ 
A ἢ, ᾿Ερμουϑὰ a. 14. λαμπρῶς νικήσαντες À, κινήσαντες, λαμ- 
πρῶς vulg. 17. «Αἴγυπτον À f. ιδ. δους ἃ a f, * diadór- 
τος vulg. 19. μετ᾽ ὀργῆς om. Α. | 


exercitus. ambo Edessa solventes, Arabibus occurrunt, praeliumque 
commissum est ipso primo die, qui fuit hebdomadis tertius, Iulii vero 
mensis tertius ac vicesimus, quo sacellarii acies omnino profligata. 
Baanis vero milites, Baane in imperatorem subvecto, Heraclium re- 
spuunt. sub id tempus sacellarii copiae castris discessere, qua occa- 
sione Saracenis oblata, praelium ab eis conseritur. validis autem fla- 
tibus in Romanorum faciem vento noto spirante, motoque et elato 
per aérem pulvere, ipsam hostibus in praelio dare non valebant, suc- 
cuinbunt eam ob rem, et praelio cedunt, tum vero seipsos in Ier- 
mochthae fluminis angustias praecipitantes, illic omnes fere periere. 
aderant utrique duci copiae hominam quadraginta millium numerum 
conflantes. Saraceni motis inde castris, Damascum bene composito ex- 
ercitu aggrediuntur, et capiunt, nec non Phoeniciae provincias, in quibus 
proprias sibi sedes constituunt, et mox in Áegyptum expeditionem 
moliuntur. interim Cyrus apud imperatorem accusatur, quod Aegypti 
opes Saracenis dedisset. imperator ira inceneus, misit qui ipsum ac- 
cerseret, et Manuelem quendam Armenium genere delegavit augusta- 
lem. evoluto temporis spatio, Saracenorum exactores colligendo auri 
stipendio adíuere, quos Manuel re infecta cum huiusmodi verbis ἃ 





5 


. CHRONOGRAPHIA. 519 


"Monévioy τῷ γένει ἐχπέμπει αὐγουστάλιον. πληρωϑέντος δὲ 
τοῦ χρόγου, οἱ τῶν Σαρακηνῶν πράκτορες παρεγένοντο τοῦ 
λαβεῖν, τὸ χρυσίον. ὃ dà ἸἤΠανουὴλ ἀπράκτους αὐτοὺς ἐξε- 


λαύνει λέγων, ὅτι οὐκ siui. ἐγὼ Κῦρος ὃ ἄοπλος, ἕνα τέλη P. a8 


ὑμῖν παρώσχω" ἀλλ᾽ ἐγὼ ἔνοπλος εἰμί. τούτων δὲ ἀπελϑόν- 
των εὐϑέως, ὅπλίζονται οἱ Σαρακηνοὶ κατ᾽ “ἰγύπτου - καὶ 
συνάψαντες κατὰ ἤανουὴλ πόλεμον, ἀπελαύγουσι τοῦτον. 
αὐτὸς δὲ μετ᾽ ὀλίγων τινῶν εἰς ᾿Αλεξάνδρειαν διασώζεται. 
τότε οἱ Σαρακηνοὶ ἐφορολόγησαν. ἀκούσας δὲ Ἣ ραχλειος τὰ 


τοπραχϑέντα ἀποστέλλει ΙΚῦρον πρὸς τὸ πεῖσαι αὐτοὺς ἀναχω- 


ρῆσαι τῆς «Αἰγύπτου τῷ πρώτῳ στοιχήματι" καὶ ἀπελϑὼν ὃ 
Κῦρος εἰς τὴν παρεμβολὴν τῶν Σαρακηνῶν ὑπεραπελογεῖτο, 


. dg ἀναίτιος ὧν τὴς παραβάσεως, καὶ εἰ βούλοιντο τὴν προ- 


15 


τέραν συμφωνίαν ὅρκοις βεβαιῶσαι. πρὸς τούτοις οἱ Σαρα- 
κηνοὶ οὐκ ἐπείσθησαν λέγοντες τῷ ἐπισκύπῳ δύνῃ τοῦτον 
τὸν παμμεγέϑη στύλον καταπιεῖν; ὃ δὲ εἶπεν" οὐκ ἐνδέχε- 
ται. οἱ δὲ εἶπον * οὐδὲ ἡμῖν ἐνδέχεται ἀναχωρῆσαι τῆς i- 
γύπτου ἔτι. | 

[Περσῶν βασιλεὺς Ὃρμίσδας ἔτη ια΄ .] 


Α.Μ.6127 


Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπεστράτευσεν Οὔμαρος κατὰ Παλαιστί- V 351 
γης, καὶ παρακαϑίσας τὴν ἁγίαν πόλιν διετῇ χρόνον, παρέλα- 


2. ToU om. À. 3. ὁ add. ex A. 4. τέλη À, τέλος vulg. 
5. ἀλλ᾽ ἐγω ἔνοπλος Δ, ἀλλ' ἔνοπλος ἐγὼ vulg. ᾿ 9. χατὰ À, 
μετὰ vulg. 8. μετ᾽ ὀλίγων τινῶν À, uer ὀλίγους τινὰς vulg. 
9. τὰ προσταχϑέντα Α. 10. τὸ add. ex A. 19. Ζερσών 
— — α΄ om. Α. 


se abegit: non sum ego Cyrus ille inermis, qui tributam vobis pen- 
dam; adsum armis haud leviter instructus.  reversis exactoribus, Sa- 
raceni in Aegyptum armantur, et praelio cum Manuele conserto, fu- 
gae eum se dedere cogunt. ipse paucis comitibus Alexandriam se re- 
cipit. exinde Saraceni tributum Aegypto imposuerunt. Heraclius 
accepto rerum gestarum nuncio Cyrum mittit, ut relicta Aegypto ini- 
tis prioribus conditionibus starent, Saracenis suadeat. (Cyrus ad Sa- 
racenorum castra profectus primae a se huius infractionis crimen de- 
precatur, deinde priora pacta de novo iureiurando obfirmaturum, si 
ita ipsis videatur, promittit. his episcopi verbis Saraceni se sua- 
deri non permiserunt: idcirco, potes, inquiunt, ingentem hanc colu- 
mnam devorare? qui cum id fieri minime posse dixisset , responde- 
runt, neque ullo modo fieri, ut Aegypto excedamus. 

Persarum rex Hormisdas annis undecim reguat. 

Hoc anno Umarus in Palaestinam suscepit expeditionem , et ob- 
sidione per annos duos ad sanctam civitatem) continuata, tandem fide 
data eain in potestate accepit. Sophronius autem Hierosolymorum 


Α. C. 62; 


520 THEOPHANIS 


βεν αὐτὴν λύγῳ. Σωφρόνιος δὲ ὃ “ἱεροσολύμων ἀρχιερεύς 
λύγον ἔλαβεν πάσης Παλαιστίνης ἀσφαλέστατον. εἰσελθὼν δὲ 
Οὐμαρος εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν τριχίνοις ἐκ καμήλων ἐνδύμα- 
σιν ἠμφιεσμένος ἐρρυπωμένοις, ὑπόγρισίν 16 σατανικὴν ἐνδει- 
κγύμενος, τὸν ναὸν ἐζήτησεν τῶν Ἰουδαίων ἰδεῖν, ὃν qxodo. 5 
μηῆσε Σολομών, προσχυγητήριον αὐτὸν ποιῆσαι τῆς αὐτοῦ βλα- 
Dógrzuíac. τοῦτον δὲ ἰδὼν Σωφρόνεος ἔφη" τοῦτό ἔστιν ἐπ᾽ 
ἀληϑείας τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως τὸ δηϑὲν διὰ “Ζανιὴλ 
τοῦ προφήτου ἑστὼς ἐν τόπῳ ἁγίῳ" πολλοῖς τὸ δάκρυσι τὸ 
Χριστιανῶν φῦλον ἀπωδύρετο τῆς εὐσεβείας ὃ πρόμαχος. 0»- 10 
τὸς δὲ αὐτοῦ ἐν τοῖς ἐκεῖσε, παρεχάλεσεν αὐτὸν ὃ πατριάρ-. 
χης δέξασϑαι παρ᾽ αὐτοῦ σινδόνιον σὺν ἐνδύματι ἐνδύσασϑαι. 
ὁ δὲ οὐκ ἠνέσχετο ἐνδύσασϑαι αὐτά, μόγις οὖν ἔπεισε“ φο- 
ρέσαι, ἕως οὗ ἐπλύϑησαν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ. καὶ πάλιν ἀπέ. 
στρεψεν αὐτὰ τῷ Σωφρονίῳ: καὶ ἐφόρεσε τὰ ἴδια. ἐν τού. 15 
τοις ἀπεβίω ὃ Σωφρόνιος, ὃ λόγῳ καὶ πράξει τὴν "Isgoaolv- 
P. 382 μων κατακοσμήσας ἐκκλησίαν, καὶ κατὰ τῆς Ἡρακλείου καὶ 
κῶν σὺν αὐτῷ μονοϑελητῶν κακοδοξίας ὠγωνισάμενος Σεργίον 
καὶ Πυρρου. | ᾿ | 
Τῷ αὐτῷ ἔτει ἀπολύει Ovuapec τὸν Ἴαδαν εἰς τὴν Sv-a0 
Qía», καὶ ὑπέταξεν πᾶσαν τὴν Συρίαν Σαρακηνοῖς. 


ή. δερυπωμένοις À. 5. ἐδεῖν om. A. 7. δὲ add. ex A. 
10. Χριστιανῶν À, Χριστιανὸν» vulg. He οὗ add. ex A. 
17. τῆς Om. À. 20. Jadoy Α a f, Ἰασδὸν vnlg. ubique. 


antistes fidem ab eo pro totius Palaestinae incolumitate acceperat. 
Umarus itaque cilicinis cainelorum vestibus iisque laceris et sordidis 
opertus, et hypocrisim plane diabolicam pietatis velamine ostentans 
sanctam civitatem ingreditur, et mox templum a Salomone constru- 
ctum, in impietatis et blasphemiae oratorium illud conversuzus, sibi 
ostendi postelavit. hunc cum Sophronius vidisset: haec est vere, 
inquit, abominatio desolationis a propheta Daniele praenuneiata, quae 
modo st«t in loco sancto, multaque simul lacrimarum copia insi- 
gnis ille pietatis propugnator Christianam gentem deflebat. intra templi 
igitur septa dum ille moraretur, precibus apud eum agebat patriarcha, 
ut acceptam a se sindonem ac vestem indueret. quam eum assumere 
detrectasset , episcopus vix exoravit, ut ista gestaret donec solita im- 
dumenta lavarentur, et propriis resumptis, statim ista Sophronio re- 
stituit. in ea rerum calamitate Sophronius praeclaris verbis οἱ gestis 
Hierosolymorum ecclesiam olim amplificans, de Heraclio, et mono- 
thelitaruin. ipsi addictorum pravitatibus et. commentis, deque Sergio 
et Pyrrho cunfutatis, clarissima tropaea referens, defunctus est. 

Eodem anno Umarus fadum in Syriam misit, qui totam eam pro- 
vinciam im Saracenorum potestatem redegit. 





τ 


CHRONOGRAPHIA. | 521 


Τούτῳ τῷ ἔτει ἦλϑεν Ἰωάννης, 6 ἐπίκλην ΚΚατέας, ὃ £ní- A.M.6:128 
τροπος Ὀσροηνῆς πρὺς lado» εἰς Χαλκηδόνα, καὶ ξστοίχησε 
δοῦναι αὐτῷ κατ᾽ ἐνιαυτὸν δέκα μυριάδας νομισμάτων, τοῦ 
μὴ περᾶσαι τὸν Εὐφράτην, μήτε εἰρηνικῶς, μήτε πολεμιχῶς, Β 
ὅξως οὗ τὴν ποσότητα τοῦ χρυσίου ὠποδίδωσιν. ἐπὲ τούτοις 
ὃ Ἰωώννης εἰς Ἔδεσσαν ἀνέστρεψεν,, καὶ τὸν ἐνιαύσιον φόρον 
ἀνύαας πρὸς Ἴαδον ἐχπέμπει. Ἡράκλειος δὲ τοῦτο ἀκούσας 
ὑπαίτιον ἔχρινεν τὸν Ἰωώννην, ὡς ἄνευ τῆς βασιλικῆς εἰδη-. 
σεως τοῦτο πεποιηχότα. καὶ τοῦτον μεταπεμψάμενος, ἐξορίᾳ 
τοκχατέχρινεν. ἀντ᾽ αὐτοῦ δὲ ἐχπέμπει Πτολεμαῖόν τινα στρα- 
τηλάτην. ᾿ 
Τούτῳ τῷ ἔτει παρέλαβον οἱ '"oafleg τὴν ᾿Αντιόχειαν. A.M.6129 
καὶ ἐπέμφϑη lMaviag ὑπὸ Οὐμάρου στρατηγὸς καὶ ἀμηρᾶς 
πάσης τῆς ὑπὸ τῶν Σαρακηνῶν χώρας ἀπὸ .iyvnrov ἕως 
1353100 Εὐφράτου. 
Περσῶν βασιλεὺς Ὃρμέσδας ἔτη ια΄. 
Κωνσταντινουπόλεως ἐπισκόπου Πύρρου ἔτος α΄. A.M.613o 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπεστράτευσεν Ἴαδος πᾶσαν στρατιὰν roy V. 225 
Εὐφράτην, καὶ καταλαμβάνει τὴν Ἔδεσσαν. οἱ δὲ Ἐδεσσηνοὶ D 
20 ἀνοίξαντες ἔλαβον λύγον σὺν τῇ χώρᾳ καὶ τῷ στρατηλάτῃ 
καὶ τοῖς σὺν αὐτῷ Ῥωμαίοις. καὶ ἀπέρχονται ἐπὲ Κωνσταν- 


4. μήτε πολεμιχῶς om. a f, lacuna. apparet in A. 8. τῆς add. 
ex À. 14. τῶν add. ex A. 18. σερατείαν À. 21. ἐπὶ 


Κωνστ, À, πρὸς τὴν K. vulg. 


Hoc anno loannes, cognomento Cateas, Osrhoénae provinciae pro- À. C. 628 
curator Chalcedonem Iadum alloquuturus profectus est: et singulos in 
annos nummorum centam millia ei se pensurum pactus est, si modo, 
quamdiu promissum auri pontus ipse exsolveret, ille nec pacis, nec 
belli gratia traiiceret Euphratem. his ita stipulatis Joannes Edessam » 
regreditur, et annuum tributum congruo tempore ad Iadum transmit. 
tit. quo comperto loannem crimini obnoxium, Heraclius iudicavit , 
«quod nimirum id inscio imperatore attentasset. ai se itaque revo- 
catum exilio damnat, et Ptolemaeum quendam militiae magistrum in 
eius locum suffecit. 
Hoc sanno Arabes Antiochiam armis expugnarunt, Mavias vero A. C.629 
ab Umaro dux et amerae Saracenorum ditionis universae ab Aegy- 
pto usque ad Euphratem protensae institutus est. 
Persarum rex Hormisdas annis undecim regnavit. 
Cpoleos episcopi Pyrrhi annus primus. A. C. 630 
Hoc anno ladus educto trans Euphratem exercitu universo Edes- 
sam occupat.  Edesseni accepta securitatis fide pro se agrisque suis, 
militiae magistro et qui cum eo erant Romanis militibus civitatis 
portas aperiunt. hostes subinde Constantiam tendunt, et posita ad 


- 


522 "THEOPHANIS 


tía», xai πολιορχήσαντος αὐτὴν αἱροῦσιν αὐτὴν πολέμῳ, xai 
τριακοσίους Ῥωμαίους ἀνήλωσωαν. xat ἐκεῖϑεν ἀνῆλθον εἰς 
Zapüg καὶ ταύτην λαμβάνουσι πολέμῳ" καὶ πολλοὺς ἐν αὐτῇ 
ἀπώλεσαν" καὶ οὕτω πᾶσαν τὴν Μεσοποταμίαν παρέλαβεν 
"[udog. 5 

A.M.6131 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπεστράτευσαν οἱ Σαρακηκοὶ κατὰ Περ- 

P.38565/oc, καὶ συνάπτουσι πόλεμον μετ᾽ αὐτῶν, καὶ νικήσαντες 

κατὰ κράτος πάντας τοὺς Πέρσας ὑπέταξαν. Ὁρμίσδας. δὲ 0 

τῶν Περσῶν βασιλεὺς φυγῇ χρησάμενος, ἐπὲ τοὺς ἐνδοτέρους 
Πέρσας εἰς τὰ βασίλεια ἐχώρει. οἱ δὲ Σαρακχηνοὲ ἠχμαλω- 10 

τευσαν τὰς τοῦ Ὁρμίσδου ϑυγατέρας μετὰ πάσης τῆς βασιλι- 

κῆς ἀποσκευῆς" καὶ ἤχϑησαν πρὸς Ovuagov. αὐτῷ δὲ τῷ 

χρόνῳ ἐκέλευσεν Οὕμαρος ἀναγραφῆναι πᾶσαν τὴν ὑπ’ αὐτὸν 

οἰχουμένην. ἐγένετο δὲ 7 ἀναγραφὴ ἀγϑρώπων καὶ κτηνῶν 

' καὶ φυτῶν. | 15 

A.M. 6132 Τούτῳ τῷ ἔτει τελευτᾷ “Ηράχλειος ὃ βασιλεὺς μηνὲ Mag- 

Βτίῳ ἰἐγδικτιῶνε 10. ὑδεριάσας, βασιλεύσας xg X, μῆνας t. 

. βασιλεύει δὲ μετ’ αὐτὸν αωνσταντεῖνος ὃ υἱὸς αὐτοῦ μῆνας 
τέσσαρας, xai 'φαρμαχευϑεὶς ὑπὸ Παρτῴης τῆς αὐτοῦ μη- 
τρυιᾶς καὶ Πύρρου πατριάρχου τελευτῷ. καὶ ᾿ βασιλεύει 020 
Ἡρακλεωνᾶς ὃ Παρτίνης υἱὸς σὺν τῇ μητρὲ Ἰαρτίνῃ. 


1. αἴρουσιν vulp. 2. ἀνῆλθον Α, ἦλθον vulg. 10. εἰς τὰ 
βασίλεια ἐχώρει) χατέλαβεν Α a f. r1. ἅμα τῇ βασιλεχῇ ἀπο- 
σκευῇ À. 17. ὑδερεάσας Α a, ὑδριάσας vulg. 19. μητρυιᾶς 


καὶ Πύρρου πατριάρχου Α, μητρυίας" xai Πύρρος πατριάρχης 
vulg. | — 21. ᾿ραχλωγᾶς Α ubique. 


eam obsidione, eaque armorum vi subacta, (recentes Romanos ferro 
trucidant. inde ad Daras profecti, urbem bello invadunt, et populum 
eius omnem delent, atque ita Mesopotamiam universam Iadus subegit. 
A. C. 631 Hoc auno Saraceni in Persiam arma et expeditionem movent , 
manibusque cum Persurum acie collatis superiores evadunt, et Persas 
universos armorum vi sibi subiiciunt. Persarum vero rex Hormisdas 
fuga. salutein quaerens in interiorem Persiam et in occultiorem regiam 
secedit. Saraceni captivas Hormisdae filias, et regium omnem eius 
apparatum Umaro obtulerunt. eo quoque anno Umarus ditionem 
omnem ac terras sibi subditas describi iussit. descriptio ista non ho- 
minum modo, sed et iumentorum et plantarum numerum recensuit. 
À. C. 632 Hoc anno, mense Martio, indictione decima quarta , imperator 
Heraclius post imperii annos triginta et menses decem hydropis morbo 
affectus obiit. Constantinus eius filius menses quatuor post eum tenet 
imperium , et Martinae novercae, Pyrrhique patriarchae opera veneno 


propinato interiit, et Heracleonas Martinae filius cum matre potesta- 
tem obtinet. 


CIIRONOGRAPHIA. 523. 


“Ῥωμαίων βασιλέως "HoaxAscvà μῆνες ἕξ, Κωνσταντινου- A.M. 6133- 
σιύλεως ἐπισχόπου Παύλου ἔτος α΄. C 
Τούτῳ τῷ ἔτει παραλαμβάνει Maviag Καισάφειαν Πα- 
λαιστίνης μετὰ ἑπταετίαν τῆς πολιορχίας αὐτῆς" καὶ κτείνει 
5. ὃν αὐτῇ “Ῥωμαίους χιλιάδας ἑπτά. τῷ δὲ αὐτῷ χρόνῳ ἀπώ- 
σατο 5 σύγκλητος Ἡραχλεωνᾶν ἅμα Ιαρτίγη τῇ μητρὲ αὖ- 
τοῦ καὶ Βαλεντίνρ" καὲ óyloocoxongoa» αρτίναν, xoi 
δρρινοκόπησαν ἫἩρακλεωνῶᾶν, καὶ ἐξορίσαντες αὐτούς, ἀνεβί- 
βασαν Κώνσταν υἱὸν Κωνσταντίνου, ἔγγονον ἩἭ ρακλείον dni 
10176 ἀρχῆς" καὶ ἐχράτησεν ὅτη κζ΄. Πύρρου δὲ ἐχβληϑέντος V.2326 
τῆς ἐπισχοπῆς, ἐχειροτονήθη πατριάρχης Καωνσταντινουπόλεως P 
Παῦλος πρεσβύτερος καὶ οἰκονόμος μηνὲ Ὀχτωβρίῳ ἐνδικτιῶνε 
t£," ἐπισχοπήσας ἔτη ιβ΄. 
“Ρωμαίων βασιλέως ώνσταντος ἔτος a. A.M.6134 
15 Τούτῳ τῷ ἔτει βασιλεύσας Kovorac πρὸς τὴν σύγχλητον 
ἔλεγεν" τοῦ ἐμὲ γεγεννηκότος πατρὸς Κωνσταντίνου, ὃς ἐπὶ. 284 
ζωῆς 1o) ἰδίου πατρός, ἐμοῦ δὲ πάππου, HoaxAsíov ἱκανὸν 
σὺν αὐτῷ ἐβασίλευσεν χρόνον, μετὰ τοῦτον δὲ καὶ λίων βρα- 
Xv»' τὰς γὰρ χρηστοτάτας ἐλπίδας ὁ Παρτίγης τῆς αὐτοῦ 
20 μητρυιᾶς φϑόνος συνδιατμήξας, τοῦ ζῆν ἀπήλλαξεν. xai τοῦτο 
δι’ Ἡραχλεωνᾶν τὸν ἐξ αὐτῆς καὶ Ηρωκλείου ἀϑεμέτως γεγεν- 


5. ἐν αὐτῇ om. A b. 9. ἔγγονον À, ἔγγονα vulg. 16. ὃς 
Α a f, ὡς vulg. 18. μετὰ τοῦτον δὲ] τούτῳ γὰρ δὲ f. — a0. 
συνδιατήξας mg. Par. 


Romanorum imperatoris Heracleonae sex menses, Cpoleos episcopi A. C. 633 
Pauli annus primus. 
Hoc anno Mavias Caesaream Palaestinae post obsidionis septimum 
annum in potestatem recipit, et ad Romanorum millia septem in ea 
interficit hoc eodem anno Heracleonam, matrem eius Martinam et 
Valentinum ab administrando imperio senatus repulit. lingua vero 
Martinae abscissa , amputatisque Heracleonae naribus, iisdemque in 
exilium actis, Constantem Constantini filium et Heraclii nepotem ad 
imperii thronum subvehit. imperavit autem annos viginti septem. 
Pyrrho vero episcopi dignitate abdicato, Paulus presbyter et oecono- 
mus ordinatus est mense Octobri, indictione decima quinta. gessit 
episcopatum annos duodecim. | 
Romanorum imperatoris Constantis annus primus. A. C. 634 
Hoc anuo Constans imperator declaratus hanc orationem ad se- 
natum habuit: Constantinus genitor meus, qui vivente eius patre, avo 
nimirum meo Heraclio, satis diuturnum una cum ipso imperium ad. 
ministravit, sed post mortem breve nimiuin quantum obtinuit, Marti- 
nae novercae invidia, optima spe praecisa, ex vivis exemit, idquo 


524 THEOPHANIS 


γημένον, ἣν μάλιστα μετὰ τοῦ τέχνρυ 7 ὑμετέρα σὺν ϑεῷ ψῆ- 
qoc τῆς βασιλείας δικαίως ἐξέβαλεν, πρὸς τὸ μὴ ἰδεῖν ἐκνο- 
poraroy τὴν βασιλείαν Ρωμαίων. τοῦτο μάλα ἐγνωκυῖα ἡ 
ὑμετέρα ὑπερφυὴς σεμνοπρέπεια, διὸ παραχαλῶ ὑμᾶς ἔχειν 


Βσυμβούλους καὶ γνώμονας τῆς κοινῆς τῶν ὑπηχύων σωτηρίας. 5 


A.M.6135 


€ 


À.M.6136 


À. C. 635 


À. C. 636 


ταῦτα εἰπὼν ἀπέλυσεν τὴν σύγχλητον δωρεαῖς φιλοτιμη- 
σάμενος. 

Τούτῳ τῷ ἔτει ἤρξατο Οὕμαρος οἰκοδομεῖν τὸν ναὸν ἐν 
Ἱερουσαλήμ, xai οὐχ ἵστατο τὸ κτίσμα ἀλλὰ ' κατέπιπτεν" 
πυϑομένῳ δὲ τὴν αἰτίαν εἶπον οἱ Ιουδαῖοι" ὅτι ἐὰν τὸν σταυ- 
Qóv τὸν ὄντα ἐπάνω τοῦ ὕρους τῶν ἐλαιῶν οὐκ ἐπάρητε, οὐ 
στήκει τὸ κτίσμα. ἕνεκεν ταύτης τῆς ὑποθέσεως ἐπήρϑη ὃ 
σταυρὸς ἐκεῖϑεν, καὶ οὕτω συνεστάϑη αὐτῶν ἡ οἰκοδομῆ. 
διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν πολλοὺς σταυροὺς κατήγαγον οἱ μισό- 
χοίστοι. 


᾿“λεξανδρείας ἐπισχόπου Πέτρου ἔτος α΄. 

Τούτῳ τῷ ὅτει ἐστασίασεν Βαλεντινιαγὸς ὅ πατρίκιος 
κατὰ Kovorayrog, καὶ πέμψας ὃ βασιλεὺς τοῦτον ἀνεῖλεν, 
καὶ τὸν λαὺν sig τὴν ἑαυτοῦ εὔγοιαν μετήγαγεν. καὲ &x- 


2.. δϑιχαίως om. a. 3. udle] μέγα À f. — 5. σωτηρίας om. 
Aaf. δ. τὸ μαγίσδιον τὸ Σαρακηνῶν, ἐν ἢ πρώην ὑπῆρχεν 
ὃ Zolouwviexog γαος f. 11. ὄρους͵ ναοῦ τοῦ Α. ἐπάρετε, 
οὐχ ἔστε ἃ. 13. οὗ oix. vulg. 19. εὔνοιαν om. Α. 


suum scelus ipsa per Heracleonam suum ex Heraclio filium perpetra- 
vit. quamobrem vos, deo ita consulente , senatusconsulto eam eius- 
que filium imperio [eiecistis, ne Romana dominatio illegitima atque 
nefaria videri posset, cum id prae caeteris manifeste procuret am- 
plissima vestra dignitas. quapropter vos deprecor, nut consiliarios ac 
iudices pro communi civium salute vosmet ipsos mihi praebeatis. his- 
que demum dictis senatum maximis muneribus fuse cumulatumm di- 
misit. 

Hoc anno Umarus templum Hierosolymis restaurare aggressus est, 
aedificium vero firmo fundamento stare non valuit, sed in terram 
concidit. causam sciscitanti responderunt Judaei: nisi érucem iu 
monje olivarum elatam sustuleritis, nusquam aedificium consistet. 
huius gratia crux inde deiecta est, atque ita eorum aedificatio firma 
stetit, et ob causam eandem innumeras cruces suis locis Christi ho- 
stes deturbarunt. 

Alexandriae episcopi Petri annus primus. 

Hoc anno Valentinianus patricius in Constantem movet seditio- 
nem: imperator vero misso qui hominem e medio tolleret, in pri- 
stinam fidem et amicitiam revocavit exercitum. — porro mensis Dii 


10 


15 


: CHRONOGRAPHIA. 525 


λειψις τοῦ ἡλίου γέγονεν μηνὲ Ζίῳ πέμπτη, ἡμέρᾳ Exrp, ὥρᾳ 
ἐννατῃ. D 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἐδολοφονήϑη Οὐμαρος ὃ τῶν Σαρακηνῶν A.M.613j 

εἰρχηγὸς μηνὲ dio ἡμέρᾳ ε΄ ὑπό τινος Πέρσον μαγαρέτου. 

5 προσκυνοῦντα γὰρ αὐτὸν εὑρηκώς, ἐχέντησεν κατὰ γαστρὸς 
διελάσας τὸ ξίφος, καὶ οὕτω τοῦ ζῆν ἀπήλλαξεν ἀμηρεύσαντα 
ἔτη εβ΄, καὶ μετὰ τοῦτον ἵσταται Οὐϑμάν, ὃ τούτου συγγενής, 
ὃ υἱὸς τοῦ Qa». 


“ραβων ἀρχηγοῦ Οὐϑμὰν ἔτος α΄. A.M. 6138 
10 Ζ7ούτῳ τῷ ἔτει ἐστασίασεν Γρηγόριος ὃ πατρίκιος “φρε- i 227 
κῆς σὺν τοῖς 41gQoic. Β 


Τούτῳ τῷ ἔτει γέγονεν κατὰ τῆς γῆς ἄνεμος βίαιος, xai A.M.6139 
πολλὰ φυτὰ ἐξερρίζωσεν, καὶ παμμεγέθη δένδρα ἀνέσπασεν 
πρόρριζα, xai πολλοὺς στύλους κιόνων κατέβαλεν. τῷ δ᾽ αὐτῷ 

15 ἔτει ἐπεστράτευσαν Σαρακηνοὶ τὴν ᾿ἀφρικήν. καὶ συμβαλὸν- 
τες τῷ τυράννῳ ΓΓρηγορίῳ, τοῦτον τρέπουσι, xai τοὺς σὺν 
αὐτῷ κτείνουσι" καὶ στοιχήσαντες φόρους μετὰ τῶν “Δφρων 
ὑπέστρεψαν. — ᾿ α΄ 

Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπεστράτευσεν αυΐας διὰ ϑαλάσσης τῇ Α.Μ.Θιτήο 

Ao Κύπρῳ" εἶχεν δὲ σκάφη ay, καὶ παρέλαβεν Κωνσταντίαν 


: Δίῳ] “εχεμβρίῳ A. 6. ἀπήλλαξεν ἀμηρεύσαγτα A, διήλλα- 
ξεν ἀμηρεύσας vulg. 8. τοῦ "Moy t. 10. Γρηγόριος A, 
ὁ Γρηγ. vulg. 13. ἐξερρίζωσεν Α,, ἐξερέζ. vulg. 20. δὲ 
σχάφη À, δὲ xai ox. vulg. 


quinto die, feria hebdomadis sexta, hora nona aolis defectus 
contigit. 
Hoc anno mense Dio, feria hebdomadis quinta, Umarus suorum A.C. 634 
dolis occisus fuit, caedis auctor fidei desertor Persa quidam extitit. 
is precibus vacantem offendens, gladium in ventrem adactum impulit, 
alque ita ille vitam morte commutavit, anno ameratus sive principatus 
duodecimo. eo sublato Uthmanus eius consanguineus Phani filius 
Saracenorum dux constituitur. 
Arabum ducis Uthman annus primus. A. C. 638 
Hoc anno Gregorius patricius, Afris sibi adiunctis, seditionem in 
Africa movit. | 
Hoc anno ingens ventus in terram incumbens tultas stírpes prae- A. C. 63g 
grandesque arbores radicitus evulsit, multasque statuas e columnis 
excussit. «eodem anuo Saraceni expeditionem in Africam moverunt, 
et pugna cum tyrauno Gregorio commissa, in fugam eum vertunt, et 
eius exercitum delent, et vectigalibus ex pacto Africae impositis re- 
versi sunt. 
Hoc anno armata classe expeditionem in Cyprum Mavias susce- A. C. 640 
pit. eius navigia ad mille et septingenta numerata sunt. Constan- 


526 THEOPHANIS. 


σὺν τῇ νήσῳ πάσῃ, καὶ ταύτην ἐλυμήνατο. ἀκούσας δὲ Ka. 
κύριζον κουβικουλάριον κατ᾽ αὐτοῦ μετὰ πλείστης δυνάμεως 
“Ῥωμαϊκῆς ἐρχόμενον, ἀνέπλευσεν κατέναντε ράδου, καὶ xa- 
ϑορμίσας τὴν ἑαυτοῦ ναυστολίαν τὴν πολίχνην τῆς νήσου τὸ 
Καάστελλον ἐπειρᾶτο παραλαβεῖν, παντοίαις μηχαναῖς χρώμε- 5 
yog. μηδὲν dà ἐξισχύσας, πέμπει πρὸς αὐτοὺς éníoxonor τι- 

D»a, Θωμάριχον τοὔνομα, ἐκφοβῶν αὐτοὺς ἀφιέναι τὴν πόλιν 

καὶ ὑποσπόνδους εἶναι, ἐξιέναι δὲ τῆς νήσου. ὡς οὖν πρὸς 
αὐτοὺς εἰσήεε ὃ ἐπίσχοπος, τοῦτον ἐκράτησαν ἔνδον, ἥαυΐᾳ 
δὲ οὐκ εἶξαν. xai δὴ ἀνονήτου γενομένης τῆς κατὰ "dado te 
πολιορχίας, ἀνέστρεψεν εἰς Ζαμασκχόν, ἐπεὲ ὃ χειμὼν κατέ- 
λαβεν. 

A.M. 6141 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπεστράτευσεν ὃ αυΐας κατὰ τῆς foa- 
δου σφοδρῶς παραταξώμενος, καὶ ταὐτὴν λόγῳ παρέλαβεν εἰς 
τὸ κατοιχεῖν αὐτοὺς ἔνϑα βουλονται" τὴν δὲ πόλιν événgg-15 

P.2860£», καὶ ἀπετείχισεν, καὶ τὴν νῆσον ἀοίκητον κατέστησεν, ἕως 
τοῦ νῦν. | 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει γέγονεν ἐν Ῥωμῃ σύνοδος ὑπὸ IMagttvov 

τοῦ πάπα κατὰ τῶν μονοϑελητῶν. 

A.M. 6142 Τούτῳ τῷ ἔτει στρατοπεδάρχης σὺν τοῖς ““ραψιν ἐπε- 55 


1. καὶ Κόριζον A. 3. κατὰ ἐναντία Ῥόδου ἃ a f. ά(. τὸν 
K. vulg. 10. γενομένης À, γενομένου vulg. rj. ἐν Δαμά- 
| Oxq A. 13. τῆς add. ex A. 16. ὡς τοῦ yv» vulg. 


tiam civitatem cepit, universam subegit insulam, et magnum in eam 
detrimentum intulit. cum vero Cacorizum cubicularium adversum se cum 
maximis Romanorum copiis advenire audiret, classem Aradum versus 
divertit, ubi classis bellicum omnem apparatum ad insulae oppidum 
exonerans, machinis omnibus adhibitis castellum occupare tentabat. 
conatibus licet strenuis parum aut nihil succedentibus, episcopum no- 
γῆ Thomarichum, ut urbem eius potestati permitterent, vectigales 
agerent, ac tandem insula omnino decederent, minis et terroribus sua- 
surum misit. ut urbem ingressus est episcopus, cives intra moenia 
secum detinuere, et Maviae imperium detrectavere. quamobrem irrita 
Aradi obsidione, cum hiems appeteret, Damascum se recepit. 

À. C: 641 Hoc anno Mavias educto et composito exercitu adversus Aradum 
arma convertit. illam vero ea conditione cepit, ut oppidani, ubi li- 
buisset, habitare possent , urbem vero igne succendit, moenia evertit, 
et usque in hodiernum diem effecit insulam incolis oinnibus de- 
sertam. 

Eodem anno concilium Romae a Martino papa damnandis mono- 
theletis celebratum est. 

A. C. 64a Hoc auno Arabicorum castrorum praefectus ín [sauriam impres. 


CHRONOGRAPHIA. 523 


στράτευσεν κατὰ Ἰσαυρίας’ καὶ κτείνας, πολλοὺς ἠχμαλώ- 
v6v0t* καὶ μετὰ πεντακισχιλίων δεσμίων ὑπέστρεψεν. πέμ- 
zt& δὲ ὃ βασιλεὺς Κώνστας Προχόπιόν τινα πρὸς lMavíav 
ζητῶν εἰρήνην. ὃ καὶ γέγονεν ἔτη f. Γρηγόριον υἱὸν Θεοδώ-᾿ 
5 oov λαβὼν αυΐας ἐνέχυρον ἐν Ζαμασχῷ, Β 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἐστασίασεν Πασαγναϑης ὃ τῶν ᾿Αρμενίων A.M. 6143 
πατρίκιος τῷ βασιλεῖ: καὶ σπονδὰς μετὰ αυΐου πεποίηκεν, V. 238 
δεδωκὼς αὐτῷ καὶ τὸν ἴδιον υἱόν. ἀκούσας δὲ ὃ βασιλεὺς 
ἦλϑεν ἕως Καισαρείας Καππαδοκίας, καὶ ἀπελπίσας τῆς «do- 
IO μενίας ὑπέστρεψεν. 

Τούτῳ τῷ ret Γρηγόριος ὃ ἀδελφὸς ᾿Ηρακλείου ἐν A.M.6144 
“Ἡλιουπόλει ἀπέϑαγνεν, καὶ σμυρνισϑεὶς εἰσήχϑη ἐν Κωνσταν- C 
τινουπόλει. TQ δ᾽ αὐτῷ ἔτει κόνις δξ οὐρανοῦ κατηνέχϑη, καὲ 
φόβος μέγας ἐπέπεσεν τοῖς ἀνθρώποις. 

15 Ἀωνσταντινουπόλεως ἐπίσχοπος Παῦλος ἐτὴ ιβ΄. 
- Παύλος τελευτᾷ" καὶ Πύρρος πάλιν ἀποκατεστάϑη μῆ-- 
γας δ΄ καὶ ἡμέρας xy. — | 

Τούτῳ τῷ ἔτει Mavéac τὴν Ῥόδον καταλαβὼν καϑεῖλεν A.M.6:45 
τὸν κολοσσὸν Ῥύδου μετὰ ατξ' ἔτη τῆς αὐτοῦ ἱδρύσεως, ὃν 

20 Ἰουϑαῖός τις οὐνησάμενος ἔμπορος Ἐδεσσηνὸς ἐνναχοσίας xa- 


6. hic annus omittitur in Α a e f. 11. ἀδελφιϑὸς a..—— 12. 
σμυριγϑεὶς f. εἰσήχϑη iy Κων. À, ἠνέχϑη Kn. vulg. 15. 
Παῦλος À a f, Πέτρος vulg. 16. ἀπεχαιέστη À a f. μἢ- 
yug À, xai μῆνας vulg. | 


sionem fecit, et magna strage edita, plures in captivitatem misit, et 
cum vinctorum millibus quinque ad suos regréssus est. imperator 
autem Constans Procopio quodam ad Maviam misso, pacem exposce- 
bat: quod anno secundo postmodum Mavias praestitit, Gregorio 'Theo- 
dori filio pactorum initorum obside Damasci retento. , 

Hoc anno Pasagnathes Ármeniorum patricius in imperatorem per- A. C. 643 
duellis arma suscepit, et filio Maviae in obsidem dato, belli cum eo 
societatem iniit. nuncio perdüellionis audito, imperator Caesaream 
usque Cappadociae se contulit, et rebus Armeniae desperatis in ur- 
bem reversus est. 

Hoc anno imperatoris Heraclii frater Gregorius Heriopoli diem A. C. 644 
extremum obiit, et myrrha conditus Cpolim relatus est. hoc etiam 
anno pulvis e caelo imbris instar depluit, et metus ingens bominum 
animis incubuit. 

. Cpoleos episcopatum annos duodecim Paulus obtinuit. 

Paulus fato fungitur, et Pyrrhus rursum per menses quatuor et 
dies viginti tres restituitur. 

lloc anno Rhodo a Saracenis occupata, Μανίας Rhodium colos- A. C. 645 
sum mille trecentis et sexaginta annis postquam positus fuerat deie- 


1 


528 THEOPHANIS * 


Ὦ μήλους ἐφόρτωσεν αὐτοῦ τὸν χαλκόν. τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει 44βι- 
Boc ὃ τῶν "oaflov στρατηγὸς τὴν ᾿ἀῤμενέίων ἐπεστράτευσεν. 
καὶ περιτυχὼν Ἰϊαυριανὸν τὸν τῶν Ρωμαίων στρατηγὸν xa- 
τεδίωξεν αὐτὸν ἕως τῶν Καυκασίων ορέων, καὶ τὴν χώραν 
ἐληΐσατο. 5 

Α.Μ.6ι 16 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπεστράτευσεν ὃ ἥαυΐας, καὶ ὡρίσατο 
P. 382 γενέσϑαι ἐξόπλισιν μεγάλην τῶν πλοίων πρὸς τὸ ἀνελθεῖν τὸν 
στόλον αὐτοῦ κατὰ Κωνσοσταντινούπολιν. 5 δὲ πᾶσα ἑτοιμα- 
σία ἐν Τριπόλει ἣν τῇ: κατὰ Φοινέχην. τοῦτο δὲ ϑεασάώμενοι 
δύο ἀδελφοί τινες φιλόχριστοι ἐν Τριπόλει καταμένοντες υἱοὶ τὸ 
Πουκινάτωρος, ζήλῳ ϑεοῦ τρωϑέντες, éni τὸ δεσμωτήριον τῆς 
πόλεως ὥρμησαν. εἶχε δὲ πλῆϑος δεσμίων Ῥωμαίων, καὶ 
διαρρήξαντες τὰς πύλας καὶ τοὺς δεσμίους λύσαντες, ἐπὲ τὸν 
ἀμηρῶν τῆς πόλεως ὥρμησαν, καὲ κτείγαντες αὐτόν τε καὶ 
τοὺς σὺν αὐτῷ, καὶ τὴν ἀποσκευὴν ἅπασαν πυρὲ καταναλώ- 15 
σαντες, ἐπὶ τὴν Ῥωμανίαν ὠπέπλευσαν. πλὴν οὐδ᾽ οὕτως τῆς 

Βαυτῆς ἐπαύσατο ἐξαρτύσεως: ἀλλ᾽ ὃ μὲν παυΐας στρατεύει 

᾿ἐπὲ Καισάρειαν Καππαδοκίας, “Αἡβουλαβὰρ δὲ στρατηγὸν κα- 
τέστησεν τῆς γαυπλοίας" ὃς παραγενόμενος εἰς τὸν λεγόμε- 
vov Φοίγιχα τῆς «Ἰυχίας, ἔνϑα ἦν ὃ βασιλεὺς Κώνστας μετὰ 30 


1. Ἰάββιβος f. 4. τὴν add. ex A. 3. χαταδιώχεε A. 6. 
x«i ὡρίσατο om. À f. — 7. πρὸς τὸ] τοῦ Α. 12. δεσμ. "Pop. 


A, Ῥωμ. δεσμ. vulg. 14. xal τοὺς σὺν αὐτῷ add. ex A. 
17. ἐξαρτύσεως À, ἐξαρτήσεως vulg. . 18. 44Bovlaovg A f, 
"govi«orap a. 19. τῆς αὐτῆς πλοιοποιΐας Α ἃ, τῆς ὅπλο- 
ποΐας f. 


cit. Iudaeus quidam Edessenus eum mercatus nongentos ex eius 
metallo camelos oneravit. eodem anno Abibus Arabum dux in Ar- 
meniam manu armata ingressus est, Maurianumque Romanorum du- 
cem cum copils obviam factum, ad Caucasios usque montes fugavit, 
et regionem quaqua patet depraedatus est. . 

A. C. 646 Hoc anno Mavias exercitum instauravit, ingentem vero classem 
armis virisque munitam , ut bellum et caedem Cpoli inferret, parari 
iussit. omnem porro bellicum apparatum ad Tripolim, quae Phoeni- 
ciae civitas est, colligi curavit. eo conspecto fratres duo christico- 
lae, qui Tripoli sedem fixerant, filii Buccinatoris, divino animi ardore 
exagitati, ad publicos civitatis carceres irruunt (erat certe BRomano- 
rum numerus haud contemnendus in vinculis) effractisque vi foribus 
vinctisque liberatis, in civitatis ameram impetum faciunt, eoque cum 
toto comitatu occiso, supellectilem eius omnem flamniis absumunt, et 
in Romanam ditionem transfretantur. arrepto vero bellum movendi 
proposito non abscessit Mavias, quin immo exercitum Caesaream Cap- 
padociae ipse transfert, Abulabarum autem classis praefectum conati- 


CHRONOGRAPHIA. |. 529 


τοῦ Ῥωμαϊκοῦ στόλου, ναυμαχεῖ μετ᾽ αὐτοῦ, μέλλοντος dà 
τοῦ βασιλέως ναυμαχεῖν, ϑεωρεῖ κατ᾽’ ὄναρ τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ 
εἶναι αὐτὸν ἐν Θεσσαλονέκῃ. διϑπνισϑεὶς dà διηγήσατό τινε 
ὀνειροχρίτῃ τὸ ὅραμα. ὃ δὲ ἔφη" ὦ βασιλεῦ, εἶϑε μὴ ἐκοι- 

ἢ μήϑης, μὴτο τὸ ὄνειρον εἶδες, τὸ γὰρ εἶναί σε ἐν Θεσσαλο- 
ψγίκῃ [OcacaAovíxz] ἐγκρένεται" πρὸς τὸν &y9oov aov 7j νίχη V. asg 
τρέπεται. τοῦ δὲ βασιλέως μηδένα ποιησαμένου λόγον περὲ 
τούτον, πρὸς παράταξιν ναυμαχίας τὸν Ῥωμαϊκὸν στόλον α 
προῃτήσατο καὲ πόλεμον" καὲ δὴ συμβαλόντες ἀλλήλοις ἥτ- 

τοτῶνται Ῥωμαῖοι" καὶ συγκιρνᾶται ἢ ϑάλασσα τοῖς αἵμασε 
τῶν Ῥωμαίων. ἐνέδυσε δὲ ὃ βασιλεὺς ἄλλον τινὰ τὴν ξαυ- 
τοῦ ἐσθῆτα" καὶ εἰσπηδήσας ὃ υἱὸς τοῦ Βουχινάτωρος ὃ 
προλεχϑεὶς εἰς τὸ βασιλικὸν σκάφος τὸν βασιλέα ἀφαρπάσας, 
καὶ εἰς ἕτερον σκώφος τοῦτον μεταβαλὼν παραδύξως διέσω- 

τῆσεν. αὐτὸς δὲ ἀνδρείως ἐπιστὰς τῇ βασιλικῇ νηὶ πολλοὺς 
ἀνεῖλεν ὃ γενναιότατος, ϑανάτῳ ξαυτὸν παραδοὺς ὑπὲρ τοῦ 
βασιλέως. τοῦτον δὲ κυκλώσαντες oi πολέμιοι καὶ ἐν μέσῳ 
κατασχόντες ἐδόχουν αὐτὸν εἶναε τὸν βασίλέα. μετὼ δὲ τὸ Ὁ 
πολλοὺς ἀνελεῖν κτείνεται καὶ αὐτὸς ὑπὸ τῶν πολεμίων, σὺν 

20 16 φοροῦντι τὴν βασιλικὴν ἐσθῆτα. ὃ δὲ βασιλεὺς οὕτω τρο- 


3. δὲ add. ex A. 6. Θεσσαλογνέκη omittendum videtur. 9. 


προῃτήσατο ἃ, προεστήσατο vulg. συμβαλόντες À , συμβαλ- 
λοντες vulg. 14. μετέβαλεν καὶ À. 15. ἀγδρείως À, dv- 
δρεῖος vulg. 18. τὸν βασιλέα om. Α a f. 19. ἔχτειγαν 


αὐτὸν ol πολέμιοι ἃ. 


tuit. is Phoenicem (Lyciae locum quendam sic dicunt), ubi impera- 
tor Constans castra classemque tenebat, appelleus, cum eo navali 
praelio decertat. inter primos autem parandae maritimae pugnae 
£umultus nocturnae quietis somnio "Thessalonicae reperiri 86 imagi- 
nabatur. excitatus somniorum coniectori visionem enarrat, dicit ille: 
utinam neque dormiisses, neque vidisses somnium. etenim Thessalo- 
nicae te reperiri mali ominis argumentum est. Thessalonica quippe 
victoriae ad hostem transitus iudicatur. imperator nulla iudicii istius- - 
modi ratione habita, in navalis certaminis ordinem Romanas copias 
componit, et ad bellum provocat. pugna itaque ad invicem commissa 
superantur R&mani, totumque mare illorum sanguine inficitur. impe- 
rator cum altero quopiam habitum mutavit. tum vero memoratus 
Buccinatoris filius in regiam ratem insiliens rapuit imperatorem, eum- 
que ex hac in alteram traductum praeter universorum expectationem 
periculo praesenti eripuit. ipse vero quasi regiae navis praefectus 
eidem impositus plenus Marte dimicabat, ac tandem imperatoris gra- 
tia mortem strenue oppetiit.. quamobrem hostes eum quem impera- 
torem esse rebantur undequaque intercludentes, mullis prius ad ne- 


Theophanes. 34 


530 THEOPHANIS 


πωσάμενος σώζεται, xat καταλιπὼν πάντας ἀπέπλευσεν ἐν 
Μωνσταντινουπόλει. 

A.M. 6147 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐδολοφονήϑη Οὐϑμᾶν ὃ τῶν Σαρακηνῶν 
στρατηγὸς ὑπὸ τῶν ἐν Ἐϑρέίβαις, ἀμηρεύσας ἔτη v. γέγονεν δὲ 
ἀνασοβὴ μέσον. αὐτῶν. ὅσοι γὰρ κατὰ τὴν ἔρημον ὑπῆρχον, 5 

Ρ, λϑϑτὸν ᾿4λὴ ἤϑελον, ἀνεψιὸν τοῦ "Ag, γαμβρὸν ὄντα τοῦ IMova- 
μέδ' οἱ δὲ κατὰ Συρίαν καὶ “Ἔἶἴγυπτον, τὸν αυΐαν ἤϑελον' 
ὃς xoi ἐνίκησεν καὶ ἐχράτησεν ἔτη xà. 

- ἡἄραάβων ἀρχηγὸς Maviag ἔτη x9. 

A.M.G:(8 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπεστράτευσεν αυΐας κατὰ ᾿4λή-: xaiio 
συναϑροίζονται ἀμφότεροι ἀναμέσον Βαρβαλίσσου, εἰς τὸ Kou- 
σάώριον πλησίον τοῦ Εὐφράτου. οἱ dà τοῦ αυΐον ἐπικρατέ- 

Βστεροι γεγονότες τὸ ὕδωρ ἔλαβον" εἰς δίψαν δὲ ἐλθόντες oi 
τοῦ ᾿Αλὴ ἐλειποτάκτουν. Ἰἤαυΐας δὲ οὐκ ἤϑελεν πολεμῆσαι " 
ἀλλ᾽ ἀπονητὶ τὴν νίκην ἤρατο. 15 

A.M. 6149 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπεστράτευσεν ὃ βασιλεὺς κατὰ Σκλαβι- 
γίας, καὶ ἠχμιαλώτευσεν πολλούς, καὶ ὑπέταξεν. τῷ δ᾽ αὐτῷ 
ἔτει καὶ τὰ κατὰ τὸν ἅγιον Ἰἤαξιμον καὲὶ τοὺς μαϑητὰς αὐὖ- 
τοῦ ἐπράχϑη, ὑπὲρ τῆς ὀρϑῆς πίστεως ἀγωνισαμένων κατὰ τῶν 


3. τῶν "Ἀράβων A. ή. ᾿Ενεϑρίβοις À a f mg. Par. 5. u£- 
go» αὐτῶν À. 9. -doáBuv — x9' om. A a f. 11. Βαρ- 


καλίσσου À. 13. dà A, τε vulg. 18. xai add. ex A. 19. 
ὑπὲρ A, περὲ vulg. 


cem datis, ipsum etiam interfecere una cum eo, qui vestes imperato- 
rias induerat. imperator igitur in fugam versus, incolumis evasit, re- 
lictisque omnibus Cpolim solvit. 

Α. C. 645 Hoc anno Uthmanus Saracenorum dux amerae provincia decem 
annos functus ab Ethribensibus dolo appetitus interiit. dissidium au- 
tem inter Arabes exortum est. qui enim deserti loca tenuere Alim, 
alterius Alis nepotem, Muamed generum, desiderabant principem, 
qui vero Syriam et Aegyptum incoluere Maviam promovebant, cuius 
pars superior extitit, et imperium obtinuit annos viginti quatuor. 

Arabum dux Mavias annos 29 regnat. 

Α. C. 648 Hoc anno Mavias bellum adversus Alim movit, et in media Bar- 
balissi planitie ad Caesarium iuxta Euphratem uterque exercitum 
eduxit. Maviae acies victoria superior effecta amnis fluenta occupat, 
siti vero aciem Alis invadente, milites aquarum penuria virium et 
animi deliquium patiebantur. Mavias itaque praelium detrectans abs- 
que ullo labore victoriam tulit. 

: &.C. δή Hoc anno imperator in Sclaviniam expeditionem suscepit, pluri- 
busque barbaris in captivitatem actis, provinciam subegit. boc quo- - 
que anno quae sanctum Maximum δὲ eius discipulos spectant, gesta, 
iis nimirum pro recta fidei sententia sustinenda adversus monothele- 


CHRONOGRAPHIA. 531 


“μογοϑελητῶν, οὖς Kovorac εἰς τὴν ἑαυτοῦ xaxodoS(a» μὴ 
ἐσχύσας μετενέγκαι, τὴν ϑεόσοφον καὲ πολυμαϑεστάτην γλῶσ-- 
σαν τοῦ ἁγίου ἀπέτεμεν μετὰ τῆς δεξιῶς χειρὸς αὐτοῦ, ὡς 
πλεῖστα κατὰ τῆς αὐτοῦ δυσσεβείας σὺν τοῖς μαϑηταῖς αὐτοῦ 
5'4vacracíot; συγγραψαμένοις, ἃ xot κατ᾽ ἔπος ουτοι γεγρά- 
φασιν, óc o£ φιλομαϑεῖς γινώσκουσιν. ΝΣ 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἐστοιχήϑη μεταξὺ “Ῥωμαίων xai ᾿Αρα- Α.Μ.δι5ο 
Be» τοῦ Mavíov πρεσβεύσαντος διὰ τὴν ἀνταρσίαν, ἵνα 1&- V.a30o 
Adoi» “Ῥωμαίοις οἱ ᾿άραβες xa9' ἡμέραν νομίσματα χίλια 
τοχαὲ ἵππον καὶ δοῦλον" γέγονδ δὲ καὶ σεισμὸς μέγας ἐν vov-p 
TQ τῷ χρόνῳ καὶ πτῶσις ἔν τε τῇ Παλαιστίνῃ καὶ Συρίᾳ 
μηνὲ Δαισίῳ ἰνδιχτιῶνε β΄. τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτεε ἐξωρίσϑη ἹΠαρτῖ-" 
γος 0 ἁγιώτατος πάπας Ῥώμης ὑπὲρ τῆς ἀληϑείας γενναίως 
ἀγωνισάμενος, καὲ ὁμολογητὴς γενόμενος ἐν τοῖς κλίμασι τῆς 
15 ἀνατολῆς τελευτήσας. 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἀνεῖλεν Κώνστας Θεοδύσιον τὸν ἴδιον .Μ.615ι 
ἀδελφόν. τῶν δὲ ᾿Αράβων ὄντων» εἰς τὸ Σαπφίν, ἐδολοφονηήϑη 
ó di», ὃ τῆς Περσίδος" καὶ μογοχρατορεῖ ὃ lMaviag βασι- 
λικῶς κατοικήσας ἐν Δαμασκῷ, καὶ τοὺς ϑησαυροὺς ἐκεῖ dno- p.289 
40 ϑέμενος τῶν χρημάτων». 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἀνεφάνη αἵρεσις ᾿Αράβων, οἱ λεγόμενοι A.M.615a 


3, ἀπέτεμεν om. ἃ f. 9. κατ' ἔπος] χαϑέσεως À. — 8. τε- 
λῶσιν Α, τελέσωσιν vulg. 12. Δεσίῳ A. 


tas decertantibus. eos cum Constans in perversum sensum abducere 
nom valeret, divina sapientia fluentem et varia eruditione florentem 
illam sancti linguam una cum illius dextera abscidit, utpote quae 
multa adversus eius impietatem una cum discipulis (erant illi uter- 
que Anastasius) conscripsisset , quae et ipsi ad verbum exscripserunt, 
ut omnibus scientiarum studiosis notum est. 
Hoc anno Maviae legatione ab imperatore suscepta, Arabes, se- À. C. 650 
ditionibus et tumultibus jactati, cum Romanis pacti sunt, ut nimi- 
rum per singulos dies nummos mille, equum et servum Romanis pen- 
derent. inter haec magnus terrae motus mense Daesio indictione se- 
cunda per Palaestinam et Syriam exortus magnis ruinis causam de- 
dit. hoc etiam anno sanctissimus Martinus papa Romanus pro veri- 
tate fortiter propugnanda hucusque praeliatus et iam confessor fa- 
ctus, in orientis partibus vitam finivit. 
Hoc anno Constans Theodosium fratrem germanum occidit. Ara- À. C. G5t 
bibus porro ad Sapphim considentibus, Ali Persidis princeps sublatus 
est, ex quo Mavias imperium Arabum solus adipiscitur. hio Da- 
masci regiam firmat, et pecuniarum thesauros illic reponit. 
Hoc anno Arabum haeresis, cui Charurgitarum inditum nomen, Α. C. 653 


53a THEOPHANIS 


Xapovoyírat. αυΐας δὲ τούτους χειρωσάμενος, τοὺς d» 
Περσίδι ἐταπείνωσεν. τοὺς dà ἐν Συρίᾳ ὕψωσεν" xaé τοὺς 
μὲν ἐχάλεσεν ᾿Ισαμίτας, τοὺς δὲ Ἣ ρακίτας. καὶ τῶν μὲν 
Ἰσαμιτῶν τὰς δόγας ἀνήνεγκεν ἕως διακοσίων νομισμάτων" 
Bro» δὲ Ἡρακιτῶν κατήνεγκεν ἕως À νομισμάτων. 5 
A.M. 6153 Τούτῳ τῷ ἔτει καταλιπὼν ὃ βασιλεὺς Κωνοταντινουπό- 
λεως μετέστη ἐν Συρακούσῃ τῆς Σικελίας, βουληθεὶς ἐν Ῥώ- 
pg τὴν βασιλείαν μεταστῆσαι. καὶ πέμπει ἀγαγεῖν τὴν γυ- 
γαῖχα αὐτοῦ, καὶ τοὺς τρεῖς υἱοὺς αὐτοῦ Κωνστανεῖνον, 
Ἡράκλειον καὶ Τιβέριον’ οἱ δὲ Βυζάντιοε οὐκ ἀπέλυσαν τὸ 


αὐτους. 
A.M.6:54 — Tovro τῷ ἔτει ἐπεστράτευσαν oi "᾿Αραβες κατὰ “Ῥωμα- 
νίας, καὶ πολλοὺς ἠχμαλώτευσαν" καὶ πολλοὺς τόπους ἡρη- 

C uoocar. 


A.M.6155 Τούτῳ τῷ ἔτει ἠχμαλωτίσϑη μέρος τῆς Σικελίας, xaii 
ῳχίσϑησαν ἐν “αμασχῷ ϑελήσει αὐτῶν. | 

A.M. 6156 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐγένετο πλάνη τῶν νηστειῶν. καὶ ἐπε- 
στράτευσεν ὃ ᾿Αβδεραχμάν, ὃ τοῦ Xalédov, τὴν “Ῥωμανίαν, 
καὶ ἐν αὐτῇ ἐχείμασεν, καὶ πολλὰς ἐλυμήνατο χώρας. οἱ δὲ 
ZxÀafivoi τούτῳ προσρυόντες, σὺν αὐτῷ ἐν Συρίᾳ κατῆλϑον "0 


4. διαχοσίων --- — --- ἕως om. A f. ἡ. τῆς add. ex À. 8. 
τοῦ ἀγαγεῖν À, ἀγαγεῖν — — υἱοὺς αὐτοῦ om. Α. 10. οὐκ 
ἀπέλυσαν À, οὐ χατέλυσαν vulg. 13. πλεέους τόπους ἃ a. 


16. ἐν “αμασχῷ om. f. 


emersit. quos cum Mavias edomasset, iis, qui Persiam incolebant, 
afflictis, alios in Syria positos opibus et honoribus evexit, et illos 
quidem Isamitas, istos vero Heracitas appellavit, ac insuper Isamita- 
rum stipendiis ad ducentos nummos auctis, Heracitarum pretium ad 
triginta imminui decrevit. 

A. C. 653 Hoc anno de transferenda Romam imperii sede imperator consi- 
liatus, Gpoli relicta Syracusas Siciliae urbem migravit. quamobrem 
misit qui uxorem suam tresque liberos, Constantinum , Heraclium at- 
que Tiberium, ad se adducerent, sed Byzantii cives eos abire minime 
passi sunt. 

A. C. 654 Hoc anno Arabes eductis per Romanam ditionem copiis, capti- 


vorum multitudinem immensam abegerunt, et in plures provincias 
vastitatem induxerunt. 


A. C. 655 Hoc anno Siciliae bona pars captivitate oppressa , cives abducti 
sponte sua Damasci sedem fixerunt. 
A. C. 656 Hoc anno error in ieiuniorum tempus invaluit. porro Abderach- 


man Chaledi filius exercitu in Romanam ditionem deportato, illic 
biberma duxit, et multas provincias depopulatus est. Sclavini vero 


CHRONOGRAPHIA. 533 


χιλιάδες πέντε, καὶ ᾧκησαν elg τὴν ᾿Απώμειαν χώραν ἐν χώμῃ D. 
ΣΣκευοχοβύλῳ. 
ωνσταντινουπόλεως ἐπισχόπου Θωμᾶ ἔτος αἰ. A.M. 6155 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπεστράτευσεν Bovoovo κατὰ ' Pouavíac: 

5 καὶ ἀπέϑανεν Θωμάριχος ὃ ἐπίσκοπος ᾿“πωμείας" καὶ ἐκάη 
ὃ ἐπίσκοπος Ἐμέσης. . 

Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπεστράτευσεν πάλιν Βουσοὺρ τῇ “Ῥωμα- A.M.6158 
γέᾳ, καὶ ἐλυμήνατο τὰ μέρη "ESanóAsog, καὶ Φαδαλᾶς ἐκεῖσε t 250 
ἐχείμασε. ἷ 

10 Τούτῳ τῷ ἔτει ὃ τῶν ᾿Αρμενιαχῶν στρατηγὸς Σαβώριος A.M. 6159 
Περσογενὴς ἐστασίασεν κατὰ Κώνστα τοῦ βασιλέως: xai 
πέμπει πρὸς lMavía» Σέργιον τὸν στρατηλάτην ὑποσχόμενος 
τῷ ldavim ὑποτάξαι τὴν “Ῥωμανίαν, εἰ αὐτῷ συμμαχήσει B 
κατὰ τοῦ βασιλέως. γνοὺς δὲ Κωνσταντῖνος ὃ υἱὸς τοῦ βα- 

15 σιλέως, ἀποστέλλει καὶ αὐτὸς πρὸς δῆαυΐαν ᾿Ανδρέαν τὸν xov- 
βικουλάριον μετὰ δώρων, ὅπως μὴ συνδώσῃ, τῷ ἀντάρτηῃ. κα- 
ταλαβὼν δὲ ᾿Αἀνδρέας τὴν Δαμασκόν, εὗρεν Σέργιον προλα- 
βόντα, ὃ δὲ αυΐας ὑπεχρίνατο συμπαϑεῖν τῷ βασιλεῖ, ἣν 
δὲ Σέργιος καϑήμενος πρὸς Ἰαυΐαν, καὶ εἰσελϑόντος ᾿Ανδρέου, 

λοἰδὼν αὐτὸν ὃ Σέργιος ἐπηγέρϑη. ὃ δὲ ῆιυΐας ἐμέμψατο τὸν 


ι, φχίσϑησαν Α. & Σελευχοβόλῳ A. 5. ἐχάϑη A. 8. 
“Ἐξαπόλεως x«i om. Af. Κεφαλάδας A, Φαιϑαλᾶς a, «Ῥαλά- 
dag f, Σφῳφαϑδαλᾶς vulg. 10. ᾿ρμενίων a. “Σαβούριος ἃ f. 
13. συμμαχήσεε Α, συμμαχήσῃη vulg. 16. συνδώσει À. 18. 
ὑπεχρίνατο À, ὑπεχρίψετο vulg. 20. ὃ dà Mavíug — — ὃ δὲ 
“Σέργιος om. A f. 


ad quinque millia ipsi adiuncti, per Syriam effusi sunt, et in Apa- 
maeorum agro ad Sceuocobolum oppidum habitavere. 

Cpoleos episcopi Thomae annus primus. À. C. 657 

Hoc anno Busur Romanorum fines armata manu penetravit. 
Thomaricbus autem Apaineae episcopus defunctus est, et Emesenus 
igne periit. 

Hoc anno Busur renovato exercitu Romanas provincias fatigavit, A. C. 658 
et Exapoleos partes devastavit, Phadalas autem illic cum copiis hie- 
mem egit. 

Hoc anno Saborius e Persia originem trahens Armenicae militiae dux A, C. 659 
in imperatorem Constantem perduellis arma movit. hic, Sergio militiae 
magistro ad Maviam delegato, imperium Romanum ei se subiecturum, si 
modo ín imperatorem suggerat auxilium, pollicetur. eo cognito Constan- 
tinus imperatoris filius Andream cum muneribus ad Maviam, ne rebelli 
ferat opem, pariter misit. Andreas Damascum adveniens, Sergium com- 
perit et locum et principis animum praeoccupasse. Mavias igitur in'im- 
peratorem pietatem et compassionis affectum simulabat. Maviae Sergius 


534 THEOPHANIS 


Σέργιον, λέγων" ἐδειλίασας. ὃ dà Σέργιος ἀπελογήσατο κατὰ 
σσυνήϑειαν τοῦτο πεποιηκέναι. στραφεὶς δὲ Mavíag λέγει τῷ 
᾿Ανδρέᾳ" τέ ζητεῖς ; ὃ δὲ λέγει" ἵνα δώσῃς βοήϑειαν κατὰ 
τοῦ ἀντάρτου. ὃ δὲ λέγει. ἀμφότεροι ἐχϑροί ἔστε" καὶ τῷ 
πλείω παρασχόντι μοι δίδωμι. καὶ ὃ ᾿Ανδρέας ἔφη πρὸς av- 5 
τόν" μὴ ἀμφιβάλῃς, ἀμηρᾶ, ὅτε ὀλίγα παρὰ βασιλέως κρεῖτ-.. 
τὸν σοι͵, 7 πλεῖστα παρὰ ἀντάρτου. ὅμως, ὡς ἐρασμίως 
ἔχεις, ποίει. καὶ ταῦτα εἰπὼν ᾿Ανδρέας ἐσιώπησεν. ὃ δὲ 
JMavíag λέγει" σχέπτομαι περὶ τούτου" καὶ κελεύει augo- 
τέρους δξελθεῖν. προσκαλεσάμενος δὲ IMavíac κατ᾽ ἰδέαν τὸν τὸ 
Σέργιον, λέγει αὐτῷ" μηκέτι προσκυνήσῃς τῷ ᾿Ανδρέᾳ, ἐπεὶ 
οὐδὲν αγύσεις. καὶ τῇ ἐπαύριον προλαβὼν ὃ Σέργιος τὸν 
D ΑἸνδρέαν, πρὸς Javiay ἐκάϑητος. καὶ εἰσελθόντος τοῦ v- 
δρέου, οὐκ ἐπηγέρϑη ὡς ὄχϑές. ὃ δὲ ᾿Ανδρέας περιβλεψάμε- 
γος δεινῶς τῷ Σεργίῳ, ὕβρισε, καὶ ἠπείλησθ λέγων" ὅτε εἰ 15 
ζῶ, δεῖξαί σοι ἔχω, τίς εἰμί. ὃ δὲ Σέργιος ἔφη" οὐχ ἐπε- 
γείρομαί σοι, ὅτι οὐκ εἰ ἀνήρ, οὐδὲ πάλιν γυνή. ἀμφοτέρους 
δὲ παύσας ὃ lMavíacg, τῷ ᾿Ανδρέᾳ ἔφη" στοίχησον δοῦναι 
καϑὼς ó Σέργιος δίδωσι. καὶ πόσον ἐστίν ; ἔφη ὃ “Ανδρέας. 
ὁ δὲ Mawiag ἔφη" τὴν εἰσφορὰν τῶν δημοσίων παρέχειν λ0 


5. πλεῖον παρέχοντι À. 10. τὸν add. ex A. — 12. ὠγοίσεις f. 
13. ἐχάϑητο À, ἐχάϑετο vulg... — 14. χαϑως χϑὲς A. 16. τίς 
εἰμὶ A, τὸ, τίς eiui vulg. — 19. πάλιν om. Α. 


forte assidebat, qui ut Àndream ingredientem prospexit, festinus esur- 
rexit. obiurgavit Sergium Μανίας, et, extimuisti, ait. factum excusavit 
Sergius, et iuxta patriam consuetudinem gessisse se protestatus est. ad 
Andream itaque Mavias conversus: quid postulas? inquit. subinfert 
ille: ut rebelli edomando opem tuam conferas, respondet Μανίας: 
ambo inimicitias agitis, quare plura mihi pollicituro suppetias exhi- 
beo. ad quem Andreas: nme dubites, amera, honestius tibi ab im- 
peratore modica, quam a perduelli plura accipere. verumtamen 
quod magis arridet, exequere. bis dictis Andreas siluit. Mavias 
itaque: de istis, inquit, aequi bonique mihi cum meis erit consili- 
wm, ac simul utrumque foras e conspectu iussit abire. tum vero 
Sergium privatim ad se vocatum alloquutus, ut quid amplius, ait, 
. Andream veneraris? nil proficis. sequenti itaque luce Sergius Án- 
dream praeveniens ad Maviae latus sedebat, nec ut pridie venienti 
Andreae assurrexit. eapropter Andreas torvo diroque conspectu Ser- 
gium iniuriis et minis impetiit, dicens: si modo vita superstes fue- 
rit, quis sim, tibi demonstrabo. Sergius contra: tibi minime assurgo, 
eo quod nec vir, nec foemina sis. Mavias compescuit utrumque, di- 
xit vero Ándreae: quantum Sergius offert, paciscere te daturum. 
quid istuc est? ait Andreas. cui Mavias: publicum censuum in Ara- 


7 


" CHRONOGRAPHIA. 535 


τοῖς “ἄραψιν. καὶ ὃ ᾿Ανδρέας ἔφη" βαβαί σοι, Mavía, συμ- 
βουλεύεις τὸ σῶμα δοῦναι, τὴν δὲ σκιὰν κατέχειν. οὃς 9é- 
λεις, μετὰ Σεργίου στοίχει" ἐγὼ γὰρ τοῦτο οὐ ποιῷ. πλὴν. .9ι 
σὲ παρεῶντες, πρὸς τὸν eO», ὡς δυνατώτερόν σου ὄντα ὕπερ-- 
5 ασπίζειν “Ῥωμαίοις, καταφεύγομεν, xai ἐπ᾽ αὐτῷ τὰς ἐλπί- 
δας τιϑέμεϑα. ταῦτα εἰπών, λέγει τῷ Mavia- σώζου" xai 
ἐξῆλθεν ἀπὸ Ζαμασκοῦ ἐπὲ τὴν ΠΠελιτιγήν, διὰ τὸ τὸν τύραν- 
vov εἶναι à» τοῖς μέρεσιν ἐκείνοις, ἐν οἷς καὶ Σέργιος εἶχεν 
πορεύεσθαι. ὡς δὲ κατέλαβεν τὴν ᾿Αραβισσόν, περιτυγχάνει 
τοτῷ κλεισουροφύλακι. οὐ γὰρ συναπήχϑη τῷ τυράννῳ. τούτῳ 
δὲ προστάττει παρατηρεῖν τὸν Σέργιον ὀπανερχόμενον, ἕνα 
αὐτὸν ἀγάγῃ πρὸς αὐτόν. αὐτὸς δὲ ἐπορεύϑη εἰς ᾿Αμνησίαν, 
τὸν Σέργιον ἐκδεχόμενος. τὰ δὲ πεπραγμένα τῷ βασιλεῖ ἐδήλω- 
σεν. Σέργιος δὲ στοιχήσας μετὰ αυϊΐου τὰ δοκοῦντα, παρέλα--Β 
15 βεν Φαδαλᾶν στρατηγὸν ᾿ράβων μετὰ βοηϑείας βαρβαρικῆς V.a3a 
συμμαχεῖν τῷ Σαβωρίῳ. προπορευόμεγος δὲ ὃ Σέργιος τῷ Φα- 
δαλᾷ,, καὶ περιχαρῶς πρὸς Σαβώριον ἀπερχόμενος, περιπί. 
"rtt ἐν ταῖς κλεισούρναις τοῖς τοῦ ᾿Αἰνδρέου λόχοις. καὶ τοῦ- 
τὸν χρατήσαντες, πρὸς ᾿Ανδρέαν φέρουσι δέσμιον. ὃ δὲ Σέρ- 
λογιος ἰδὼν τὸν ᾿Ανδρέαν, ῥίπτει ξαντὸν εἰς τοὺς πόδας αὐτοῦ, 


4. παριοῦντες À. ϑυνατωτέρῳ σον ὄντε a f. 7. τὴν add. 
ex A. τὸν add. ex A. 9. περιτυγχάνεε À, nagar. vulg. 
10. συναπίει À. 12. ἄγῃ À. 15. φΦαλάδην f. 16. Σα- 
βώρῳ A f. 17. Φαδαλῷ A f. περιπίπτεε ἐν À, naQa. 
εἰς vulg. 


bes collationem. miror te, Mavia, respondet Andreas, qui solidum 
corpus dare, umbram solummodo retinere consulis: paciscere prout 
fert voluntas cum Sergio, quod petis nusquam exequar. quamobrem 
te deinceps relicto, ad deum, qui potentia te superat, quique Roma- 
nos, quo vult modo, potest protegere, confugiamus: in eo spes omnis 
nostra sita est. his dictis, Maviae, vale, infit, et Damasco egressus 
venit Melitinem, quod tyrannus in iis partibus diversaretur, per quas 
Sergius esset transiturus. ut Arabissum appulit, de rebus gerendis 
cum angustiarum custode tractat; haud enim ille tyranni signa fuerat 
sequutus. huic redeuntem Sergium observare praecipit, eumque ad se 
adducere. ipse Amnuesiam progressus est, ubi retinendum Sergium 
expectaret: interim de rebus a se gestis imperatorem reddit certiorem. 
Sergius quae sibi libuissent cum Mavia pactus, Phadalam Arabum du- 
cem cum auxiliaribus barbarorum copiis Saborio militaturis secum 
accepit, et Phadalam praecurrens, dum laetus admodum ad Saborium 
contendit, in insidias ad fauces montium ab Andrea sibi paratas in- 
cidit: quare comprehensum, et vinculis alligatum ad Andream defe- 
runt. Sergius Andream primo conspicatus, ad eius pedes veniam 


536  THEOPHANIS 


δεόμενος φείσασθαι αὐτοῦ. ὃ δὲ πρὸς αὐτόν" σὺ εἶ Σέρ- 
γιος ὅ καυχώμενος ἐν τοῖς αἰδοίοις ἐπὲ αυϊου, κὠμὲ ϑηλυ- 
δρίαν ἀποκαλῶν. ἰδού" ἀπὸ τοῦ νῦν τὰ αἰδοῖα σου οὐδέν 
ασε ὠφελήσουσιν, ἀλλὰ ϑανατώσουσιν. ταῦτα εἰπών, ἐπιτρέ- 
nt, ἐκιμηϑῆναι αὐτοῦ τὰ αἰδοῖα" xoi ἐκρέμασεν αὐτὸν óni5 
ξύλου. ὃ δὲ Κωνσταντῖνος ἀκούσας τὴν τοῦ Φαδαλᾶ ἄφιξιν 
εἰς τὴν Σαβωρίου βοήϑειαν, ἀποστέλλει Νικηφόρον τὸν πα- 
τρίκιον μετὰ “Ρωμαϊχης δυνάμεως ἀντιτάξασϑαι τῷ Σαβωρίῳ. 
ἦν dà Σαβώριος εἰς ᾿Αδριανούπολιν, καὶ ὡς ἐπύϑετο Νικηφό- 
ρον ἔρχεσθαι πρὸς αὐτόν, ἐγύμναζεν ξαυτὸν τιρὸς πόλεμον. 1o 
συνέβη δὲ ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν, κατὰ τὸ εἰωϑὸς τοῦτον τῆς 
πόλεως ἐφ᾽ ἵππου ἐξελαύνειν" ὡς δὲ γέγονεν πλησίον τῆς 
πύλης τῆς πόλεως, δίδωσι τῷ ἵππῷ τῇ μάστιγι. ὃ δὲ ἀφη- 
Ὡγιάσας, καὶ τούτου τὴν χεφαλὴν τῇ πύλῃ προσρήξας, κακῶς 
τοῦ ζῇν ἀπήλλαξεν. καὶ οὕτως ὃ ϑεὸς τὴν νίκην ἐδωρήσατο ι5 
τῷ βασιλεῖ. Φαδαλᾶς οὖν ἐλθὼν εἰς τὴν "ESanolw, καὶ μα- 
ϑὼν πάντα ἠπόρησεν. καὶ ἀποστέλλει πρὸς αυΐαν αἰτῶν 
βοήϑειαν, διὰ τὸ τοὺς Ρωμαίους εἰς ὁμόνοιαν ἐλϑεῖν. πέμ- 
nt. δὲ αὐτῷ ὃ ἸΠαυΐας τὸν υἱὸν αὐτοῦ Ἰζχίδ, καϑοπλίσας αὖ- 
τὸν πλήϑει βαρβάρων. παρεγένοντο δὲ ἀμφότεροι εἰς Χαλ- 0 


2. ἔγκαυχ. Α. ϑηλυδοίαν a, ϑηλύδριον vulg. 3. ἀπὸ τοῦ 


νῦν add.ex Α. οὐδέν σε À, οὐδὲν vulg. 6. Χωνσταντῖνος 
A, Κωνστώντιος vulg. 12. ἔφιππον K. 13. τῆς πύλης add. 
ex Α. fort. τὴν μάστιγα. 14. τούτου τὴν Xtq. À, τούτῳ 


xtq. vulg. 18. εἰς óu. 9. À, ἐλϑ. 6. Óp. vulg. 


precaturus prolabitur. ad eum ille, tune, inquit, Sergius ille existis, 
qui, me mulierculae nomine excepto, de tuis virilibus gloriabaris? 
virilia deinceps nil tibi profutura, quin immo mortem allatura, certo 
scias. his prolatis, partes quae virum efficiunt, ei resecari iussit, et 
ad lignum suspendi. Constantinus autem ubi Phadalam Saborio sup- 
petias venire audivit, Nicephorum patricium cum Romano exercitu, 
qui se Saborio opponeret, misit. Saborius Adrianopolim forte occu- 
paverat, qui cum Nicephori adventus et nuncium accepit, se ipsum 
ad pugnam exercebat. eum itaque pro more sibi consueto extra ur- 
bis muros quadam die equum agitare contigit, urbis vero portae iam 
proxiünus equum inf(licto flagello incitat. equus ob inflictum dolorem 
in sessorem rebellis, desultorio impetu caput ei ad portam allidit, ex 
quo infelici leto perire coactus est, sicque deus victoriam in impera- 
ris manus transtulit. Phadalas Exapolim adveniens, ubi quae gesta 
erant rescivit, ad magnas adductus est angustias, adeo ut auxilium a 
Μανία petitum miserit, quod iam Romani concordiam inire statuis - 
sent. Μανίας filium suum [χὰ copioso barbarorum exercitu instru- 
tum auxilio misit. quare ambo coniunctis armis Chalcedonein con- 


i 


CHRONOGRAPHIA. 537 


κηδόνα, καὶ ἡχμαλώτευσαν πολλους. παρέλαβον δὲ καὶ τὸ 
᾿Αμώριον τῆς Φρυγίας πέντε χιλιάδας ἀγδρῶν ἐνόπλων 
αἰφέντες εἰς φυλακὴν αὐτοῦ" καὲ ἀνέκαμψαν εἰς Συρίαν. 
χειμῶνος δὲ γενομένου πέμπει ὃ βασιλεὺς τὸν αὐτὸν ᾿ἀνδρέαν P. 292 
5zo» xovfixoviagio»* καὶ χιόνος πολλῆς οὔσης, ἐν νυκτὲ κα- 
ταλαμβώνει, καὶ διὰ ξύλου ἀνέρχεται ἐπὶ τὸ τεῖχος" xal 
εἰσέρχονται εἰς τὸ ᾿Αμώριον" καὶ πάντας κτείνουσι τοὺς 7foa- 
Bac τὰς πέντε χιλιαδας" καὶ οὐχ ὑπελείφϑη ἐξ αὐτῶν ovdà 
— εἷς. ἐν αὐτῷ δὲ χειμῶνι πλήμμυρα ὕδάτων γέγονεν εἰς 
ΜἩΟΈδεσσαν, καὶ πολλοὲ ἀπώλοντο: ἐφάνη δὲ καὶ σημεῖον ἐν 
τῷ οὐρανῷ. 
ἸΚωνοταντινουπόλεως ἐπισχύπου Ἰωάννου ἔτος α΄. Α.Μ.Θιθο 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἐδολοφονήϑη ὃ βασιλεὺς Κώνστας εἰς Σικε- Ὁ 
λίαν dy Συρακούσῃ ἐν βαλανείῳ, ᾧ ὄνομα Ζάφνη. ἦν δὲ ἡ αἰτία 
τϑαύτη. μετὰ τὴν ἀναέρεσιν Θεοδοσίου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ 
ἐμισήϑη ὑπὸ τῶν Βυζαντίων" καὶ μάλιστα ὅτι τὸν Παρτῖνον 
τὸν ἁγιώτατον πάπαν Ρώμης ἀτίμως ἤγαγεν ἐν Κωνσταντι- 
ψουπόύλει, καὶ ἐξώρισεν εἰς τὰ τῆς Χερσῶνος κλίματα, καὶ 
Μάξιμον τὸν σοφώτατον ὁμολογητὴν ἐγλωσσοκόπησεν καὶ ἐχει- 
20 ροχύπησεν, καὶ πολλοὺς τῶν ὀρϑοδόξων αἰκίαις καὸ ἐξορίαις xad 
δημεύσεσει κατεδίκασεν, διὰ τὸ μὴ πείϑεσθϑαι τῇ αἱρέσει av- C 


2. χιλιώδας À, χιλιδες vulg. 4. dà add. ex A. 6. ξύλων À. 
14. ἐν βαλανείῳ om. a f. ἢ add. ex À. ^ 18. τῆς add, 
ex A. 19. ἐγλωσσοχόπησεν ἃ f, ἐγλωσσοτόμησεν vulg. 


veniunt, et captivorum numerum non contemnendum abducunt. tum 
vero Amorio Phrygiae urbe capta, et armatorum millibus quinque ad 
eius custodiam relictis, in Syriam regressi sunt.  incumbente vero 
hieme, et nive plurima terrae faciem operiente imperator ipsum Àn- 
dream cubicularium cum valida armatorum manu Amorium destinat, 
qui noctu conscenso per ligna quaedam muro civitatem ingrediuntur, 
omnesque Arabes ad millia quinque, ne uno quidem superstite reli- 
cto, trucidant. porro illa hieme tanta aquarum exundatio Edessae 
fuit, ut multi suffocati sint. praeterea signum in caelo apparuit. 
Cpoleos episcopi Ioannis annus primus. mE 
Hoc anno imperator Constaus Syracusis Siciliae in balneo, cui A. C. 660 
nomen Daphne, dolis in eum paratis occisus est. necis autem causa 
fuit huiusmodi. morte Theodosio fratri eius opera illata, Byzantino- 
rum odium in eum vehemens exarsit, ubi maxime Martinum sanctis- 
simum papam Romanum cum dedecore Cpolim transvexit; et in Cher- 
sonae regionem relegavit et Maximum insuper eruditissimum confes- 
sorem lingua mutilavit et eius abscidit manus, multosque praeterea 
orthodoxos, suam nümirum haeresim approbare recusantes, verberibus, 


538 THEOPHANIS 


V.233 τοῦ, καὶ τοὺς δύο ᾿Αναστασίους μαϑητὰς ὑπάρχοντας τοῦ ὅμο- 
λογητοῦ καὶ μάρτυρος Μαξίμου ἐξορίαις καὶ βασάνοις éné- 
δωκεν. δι τοι ταῦτα ἐμισηϑηὴ σφοδρῶς παρὰ πάντων. δει- 
λιάσας δὲ ἠβουληήϑὴηὴ μετενέγκαε τὸ βασίλειον εἰς Ῥώμην. 
ὅϑεν καὶ τὴν βασίλισσαν καὶ τοὺς τρεῖς υἱοὺς αὐτοῦ ἐπᾶραι ὅ 

- ἠθέλησεν, εἰ μὴ ᾿Ανδρέας ὃ κουβικουλάριος καὶ Θεύδωρος ὃ 
κολωνείας τὴν τούτου βουλὴν διεκώλυσαν. ἐποίησεν δὲ ἂν Σι- 
κελέᾳ ἔτη ς΄. εἰσελθόντι δὲ αὐτῷ ἐν τῷ εἰρημένῳ βαλανείῳ 
συνεισῆλθεν αὐτῷ τις «Ανδρέας υἱὸς Ἰρωΐλον ὑπουργῶν av- 

τῷ. ὡς δὲ ἤρξατο γαλλικῷ σμήχεσϑαι, λαβὼν ᾿Ανδρέας τὸ τὸ 
κάδιον δίδωσε κατὰ κορυφῆς τοῦ βασιλέως, καὶ εὐϑέως ἀπέ- 
δρα. τοῦ δὲ βασιλέως χρονήσαντος ἐν τῷ βαλανείῳ, εἰσπη- 
δῶσιν οἱ ἔξω, καὶ εὐὑρίσχουσε τὸν βασιλέα τεϑνηκότα, καὶ 
τοῦτον θάψαντες, ἸΠιζίζιον τινα ᾿Αρμένιον βασιλέα πεποιη- 
xa» βιασάμενοι τοῦτον. ἦν γὰρ λίαν εὐπρεπὴς xai ὡραιότα- αὶ 
τὸοςς ἀκούσας δὲ Κωνσταντῖνος τὴν τοῦ πατρὸς ἀποβίωσιν 
μετὰ πλείστης ναυστολίας τὴν Σικελίαν καταλαμβάνει, καὶ 
χειρωσάμενος ιζίζιον τοῦτον ἀναιρεῖ σὺν τῷ φονεῖ τοῦ ἐδίον 
πατρός. καὶ καταστήσας τὰ ἑσπέρια ἐπὲ τὴν ᾿Κωνσταντενού- 

P.293z:01:» ὥρμησεν, καὶ βασιλεύει τῶν “Ῥωμαίων μετὰ Τιβερίου 0 


* « 6, ᾿Αγϑδρέας Α, ὃ ᾿ἄνδο. vulg. 9. Ῥωΐλου ἃ b. 10. γα- 
λίχῳ Δ. 15. λίαν add. ex A. 12. χατέλαβεν Δ a f. 18. 
τῷ φογεῖ À, τῶν φονέων vulg. 


exiliis atque proscriptionibus insectatus est, geminosque tandem Απᾶ- 
stasios confessoris et martyris Maximi probatos discipulos exilio et 
cruciatibus subiecit. propter haec, inquam, cuncta odium omnium 
in se concitavit flagrantissimum , quo deterritus, imperium Romam 
transferre decrevit, ac nisi Andreas cubicularius et Theodorus colo- 
niensis eius consiliis obstitissent, imperatricem ac tres filios ad 
se transfretari. iussos Cpoli abduxisset. per anuos sex deinde in 
Sicilia moram traxit. eo igitur in memoratum balneum ingresso, Àn- 
dreas quidam T'roili filius, ut officium ipsi praestaret, una ingreditur. 
cum vero sapone Gallico se detergere coepisset, elatum in aera cadum 
in caput imperatoris Andreas impegit, et fugam confestim) arripit. 
imperatore demum in balneo demorante, qui foris astabant, intus se 
mittentes, trucidatum inveniunt, iustisque ei parentatis, Ármenium 
quendam Mizizium ad capessenda sceptra vi compulsum imperatorem 
creant. erat enim liberali facie ac supra modum formosus. caeterum 
Constantinus audita patris sui morte cum ingenti classe ad Siciliam 
appellens, comprehensum Mizizium una cum patris interfectoribus ul- 
ciscitur. tum vero rebus in occidente compositis festinus Cpolim repe- 
tit, et fratribus Tiberio et Heraclio imperii collegis ascitis Romanam 


5 


10 


x 


- CHRONOGRAPHIA. 539 


xai Ἡρακλείου τῶν ἐδίων ἀδελφῶν... [* vov δὲ βασιλέως 
Kovosavrog ἐν Σικελίᾳ ὄντος ἐπανέστη αὐτῷ ἹΜιζίζιος μετὰ 
ἑτέρων ὃν τῷ λουτρῷ, καὶ ἐθανάτωσαν αὐτόν. οἰμύγνατο δὲ ὃ 
βασιλεὺς τὸν ΜΠιζίζιον καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ τοὺς τοῦτο τετολ.- 
ppxorag, καὶ ἀπεκεφάλισεν αὐτούς. ὡσαύτως δὲ καὶ Ἰουστι- 
γνιανὸν τὸν πατρίκιον τὸν πατέρα Γερμανοῦ τοῦ γενομένου 
πατριάρχου" τὸν δὲ Γερμανὸν τραχύτερον. ὕγτα εὐνού- 
χησεν.] 

“Ῥωμαίων βασιλέως Κωνσταντίνου ἔτος a. 

Τούτῳ τῷ ἔτει ἐβασίλευσεν Κωνσταντῖνος σὺν τοῖς ἀδελ- 
goi; αὐτοῦ. καὶ ἐπεστράτευσαν Σαρακηνοὲ τὴν ““φρικήν" 
καὶ ἠχμαλώτευσαν χιλιάδας ὀγδοήχοντα, ὡς φασιν. οἱ δὲ 
τοῦ ϑέματος τῶν ἀνατολικῶν ἦλθον ἐν Χρυσοπόλει, λέγοντες 
ὅτι, εἰς τὴν τριάδα πιστεύομεν" τοὺς τρεῖς στέψωμεν. ἐτα- 


A.M. 6161 


159a y9g ὃ Κωνσταντῖνος, ὅτι μόνος ἣν ἐστεμμένος, οἱ δὲ ddtA- C 
qoi αὐτοῦ οὐδεμίαν ἀξίαν εἶχον. καὶ ἀποστείλας Θεύδωρον. 


πατρίκιον τὸν κολωνείας ἐτροπώσατο αὐτούς, ἐπαινέσας αὖ- 
τούς. καὶ ἔλαβεν τὰ πρωτεῖα αὐτῶν τοῦ ἀνελθεῖν ἐν τῇ πό- 
Ast xai μετὰ τῆς συγκλήτου βουλεύσασθαι καὲὶ ποιῆσαι τὸ 


Δοϑέλημα αὐτῶν. εὐθέως δὲ ὁ βασιλεὺς αὐτοὺς ἐφούρκισεν 


1. τοῦ dà — — --- εὐνούχησεν: haec omnia aliunde aperte in- 
trusa om. a. 2. Μιζίζιος A, Μ1ιζίζιγος vulg. 17. ἐτροπεύ- 
σατο Α, ἃ manu correctoris. 18. εἰσελθεῖν À. 


rempublicam administrat. cum imperator Constans in Sicilia morare- 
tur, ac lotum ivisset, Mizizius adiunctis parricidii sociis eum aggre- 
ditur, et letum infert. successor imperii Mizizium ac reliquos sce- 
leris auctores poenis subiicit, et capitis damnat. similiter et Iustinia- 
num patricium, Germani, qui deinde patriarchae 'dignitatem sustinuit, 
patrem, occidit, ipsum vero Germanum ferocius se gerentem virilibus 
resectis castigavit. 

Romanorum imperatoris Constantini annus primus. 

Hoc anno Constantinus cum fratribus imperium administravit. 
Saraceni vero comparato exercitu in Africam excurrerunt, et octoginta 
hominum millia, ut ferunt, in captivitatem miserunt. thematis porro 
orientalium milites Chrysopolim accesserunt, dicentes: in trinitatem 
credimus , imperatores tres coronemus. Constantinus, qui solus im- 
perii coronam susceperat, his auditis turbatus est, quamvis eius fra- 
tres nulla imperii dignitate penes populum essent conspicui. misso 
itaque Theodoro coloniae patricio, propositaque laudis et consilii eo- 
rum alibi probandi specie, sententiam eorum devertit et elusit. pri- 
mores enim eorum et clamoris auctores in urbem transire iussos, et 
ut postulatis fieret satis, senatus consultum expetere persuasos, trans 
portum in Sycaena regione patibulis affixos sceleris poenam ferre im- 


ὃ 


À.C. 661 


báo X THEOPHANIS 


ἀγτίπεραν ἐν Συκαῖς. xai τοῦτο ἐδόντες καὶ καταισχυνϑέν» 
τες εἰσῆλθον ὃν ὀδύνῃ εἰς τὰ ἴδια. ὁ δὲ βασιλεὺς τοὺς ἀδελ- 

D φοὺς αὑτοῦ ἐρινοκύπησεν. 
A.M.6162 Τούτῳ τῷ ἔτει χειμὼν μέγας ἐγένετο, καὶ πολλοὲ ἐκινδύ-- 


V.33 yevoay ἄνθρωποι καὶ ϑηρία. καὶ ἐχείμασεν Φαδαλᾶς εἷς 5 
Κυζικον. 
A.M.6163 Tovrq τῷ ἔτει ἐπεστράτευσεν Bovoovo, καὶ ἠχμαλώτευ- 


Ρ. λγή σεν πολλούς, καὶ ὑπέστρεψεν. 

A.M.6:64 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐφάνη ἴρις ἐν τῷ οὐρανῷ, xoé ἔφριξεν 
πᾶσα σάρξ, ἐν μηνὶ Παρτίῳ Φίύυστρῳ, coss λέγειν πάντας ἰο 
ὅτι, συντέλεια ἐστίν. τούτῳ τῷ χρόνῳ στόλον μέγαν ἐξαρτύ- 
σαντες οἱ ἀρνηταὲὶ τοῦ Χριστοῦ, καὶ παραπλεύσαντες Κιλι- 
xia», παρεχείμασαν, εἰς Σμύρνην ἸΠουαμὲδ ὃ τοῦ ᾿Αβδελᾶ, 
Kaicoc δὲ εἰς Κιλικίαν καὶ “υκίαν. καὶ ἐγένετο ϑανατικὸν 
ὃν «“Δἰγύπτῳ. ἀπέστειλε δὲ καὶ Χάλε τὸν ἀμηραῖον μετὰ κἱ 

Βχαὲ ἑτέρου στύλου πρὸς βοήϑειαν αὐτῶν, ὡς ἱκανώτατον καὶ 
τολμηρὸν εἰς μάχην. ὃ δὲ προλεχϑεὶς Κωνσταντῖνος τὴν του- 
αὐτὴν τῶν ϑεομάχων κατὰ Ζίωνσταντινουπόλει κίνησιν ἐγνω- 
κώς, κατεσχεύασεν καὶ αὐτὸς διήρεις εὐμεγέϑεις χαχκαβοπυρ-- 


10. μηνὲ Maio Ἀ. tt. χρόνῳ] ἔτεε A. 13. τοῦ Χριστοῦ 
om. À f. 13. Σμύρϑην om. A a f. — Movad a f. 15. xai 
XaÀlà A, XdÀls vulg. 16. αὐτῶν] αὐτῷ a. — 18. κίνησιν add. 
ex À. 19. χαχχαβοπυρφόρους ἃ ἃ mg. Par., xaxxoxonugqu- 
ρους f, καχκαζοπορφύρους vulg. 


perator decrevit. reliqui viso huiusmodi spectaculo, pudore suffusi 
domum redierunt. post haec fratres naribus mutilari imperator 


edixit. 

A. C. 662 Hoc anno hiems adeo vehemens terris incubuit, ut multi bormi- 
nes atque' animalia periclitata sint. porro Phadalas ad Cyzicum 
hiemavit. 

A.C. 663 Hoc anno Busur expeditione suscepta, captivorum multitudinem 
abegit, et ad suos se recepit. 

A. C. 664 Hoc anno iris in caelo conspecta carni omni tremorem incussit 


mense Martio Dystro, adeo ut omnes rerum universarum consumma- 
tionem advenisse praedicarent. | eodem anno qui Christi fide negata 
Saracenorum acies ducebant Muamed et Caisus classe maxima prae- 
parata, cum ea Ciliciam praeternavigaverunt, egeruntque hiberna, 
Muamed quidem filius Abdelae Smyrnae, Caisus, vero in Cilicia et 
Lycia. horrenda quoque mortalitas universam Aegyptum incessit. 
porro ameram alium Chale nomine cum classe ad ferendum auxilium, 
quod et pugnare et aliquid audere valeret, summisit. memoratus au- 
tem Constantinus comperto dei adyersariorum in Cpoli proposito, 
biremes etiam cacabos igne oppletos ferentes, et droimones siphoni- 





CHRONOGRAPHIA. δάι 


φύρους καὶ δρύμωνας σιφωνοφόρους" καὶ τούτους προσορ-- 
μίσαι ἐχέλευσεν ἐν τῷ Προκλιανισίῳ τῷ Καισαρίου λιμένι. 
Τούτῳ τῷ ἔτει ὃ προλεχϑεὶς τῶν ϑεομάχων στόλος dya- A.M. 6165 
βάλας προσώρμισεν ἐν τοῖς Θρακῴοις μέρεσιν ἀπὸ τῆς πρὸς 
5 δύσιν ἀχρύτητος τοῦ Ἑβδόμου, ἦτοι τῆς λεγομένης Ἰαγναύ- C 
ρας μέχρις πάλιν τοῦ πρὸς ἀνατολὴν ἀχρωτηρίου τοῦ λεγο-- 
μένου Κυκλοβίου. κατὰ πᾶσαν οὖν ἡμέραν συμβολὴ πολέμου 
ἐχροτεῖτο ἀπὸ πρωΐ ἕως ἑσπέρας, ἀπὸ τοῦ βραχιολίου τῆς 
Χρυσῆς πύρτης μέχρι τοῦ Κυκχλοβίου ξαυτοὺς ὠϑοῦντες xad 
το ἀντωϑούμενοι. ἐν τούτοις οὖν διετέλεσαν ἀπὸ τοῦ ᾿“Ζπριλλίου 
μηνὸς μέχρι τοῦ Σεπτεμβρίου. καὶ ὑποστρέψαντες ἀπέρχονται 
ἔν Κυζίχῳ, καὶ ταύτην παραλαβόντες, ἐκεῖσε παρεχείμαζον. 
κατὰ τὸ ἔαρ ἀναβάλλων ὁμοίως πόλεμον διὰ ϑαλάσσης συνῆ-- 
πτὲν μετὰ τῶν Χριστιανῶν. ἐπὶ ἑπτὰ ἔτη δὲ τοῦτο τελέσαν- 
εὔτες, καὶ αἰσχυνθέντες τῇ τοῦ ϑεοῦ βοηϑείᾳ καὶ τῆς Θεομήτο.-. 
ρος, πλῆϑὸς τε ἀποβαλόντες ἀνδρῶν μαχίμων, xoi τραυματίας D 
μειἐγίστης εἰς αὐτοὺς γεγενημένης, ἀνθυπέστρεψαν μετὰ μεγά- 
Anc λύπης. ἐκπορίζων δὲ ὃ αὐτὸς ϑεοβύϑιστος στόλος, κατε- 
λήφϑη ὑπὸ χειμερίου ζάλης καὶ πνεύματος καταιγίδος ἐπὶ τὰ 


1. τούτους À, τούτοις vulg. 2. τῷ ante Keig.] τῶν vulg. 3. 
ἀγναμέλας a, ἀναβάσλας ο, ἀναβάσιλας . 7. χαὶ xata πᾶσαν cp. À. 
8. τοῦ add. ex A. βραχιαλίου A. 10. οὖν À, δὲ vulg. 
13. ἔβαλλον A, ὠνέβαλλον e f. — 14. τοῦτο] τὰ αὐτὰ A. 15. 
xal αἰσχυνϑέντες add. ex A. 18. ἐχπροορίζων f. 


bus eundem ignem spirantes, ad Proclianisium Caesarii portum in ho- 
stes impressionem facturos praeparari iussit. 
Hoc anno belli maritimi renovatrix illa dei adversariorum classis A. C. 665 
ad Thraciae fiues appulit, ab occidentali nimirum promontorio, cui 
. alias Magnaurae cognomentum, ad usque rursus orientis promontorium, 
quod vulgus Cyclobium vocat. singulis itaque diebus a diluculo ad 
vesperam ab Aureae portae armilla ad praenominatum Cyclobium 
armis sese impellentium ac vicissim bellica vi repulsorum creber, iino 
quotidianus, excitabatur et reparabatur conflictus. liuiusmodi vero coe- 
ptis insistebant, et in singulos annos priores remnovabant conatus a 
mense Aprili ad Septembrem usque. reversi vero Cyzicum aggrediun- 
tur, et ea capta , illic hiberna ducunt. porro vere redeunte appli- 
cata rursum classe novum pariter bellum cum Christianis mari restau- 
rabant. bello tandem per annos septem in hunc modum protracto, 
et amissa virorum bellicorum innumera multitudine, vulneribus insu- 
per et lue maxima ipsis inflicta, deo deique genitrice auxiliarem ma- 
num conferentibus, cum dedecore et animi dolore recessere. ea igi- 
tur classis dei manu submergenda vela faciens, ad Sylaei plagam ad- 
verso flucta iactata et procella vehementi appetita, fractis ad saxa 


542 THEOPHANIS 


μέρη τοῦ Συλαίου" καὶ συντριβεὶς ὅὁλοχλήρως citro. Σου- 
φιῶν δὲ ὃ υἱός, τοῦ "dug ὃ δεύτερος ἀδελφός, συνέβαλεν no- 
λεμὸν μετὰ Φλωρου καὶ Πετερωνᾶ καὶ Κυπριανοῦ ἐχόντων 
Ρ. λο" Ῥωμαϊκὴν δύναμιν" καὶ κτείνονται “ἥραβες χιλιάδες λ΄. sore 
V. 585 Καλλίνικος ἀρχιτέχτων ἀπὸ Ἡλιουπόλεως Συρίας προσφυγὼνδ 
τοῖς Ρωμαίοις πῦρ ϑαλάσσιον κατασκευάσας τὰ τῶν ᾿ράβων 
σκάφη ἐνέπρησεν, καὶ σύμψυχα κατέκαυσεν. καὲ οὕτως oi 
“Ρωμαῖοι μετὰ νίκης ὑπέστρεψαν, καὶ τὸ ϑαλάσσιον πῦρ 
εὗρον. 
A.M.6:66 Αωνσταντινουπύλεως ἐπισκόπου Κωνσταντίνου ἔτος α΄. ιὸ 
Β Τούτῳ τῷ ἔτει ἐχείμασεν ᾿Αβδελᾶς υἱὸς Καῖς xai Φαδα- 
λᾶς εἰς. Κρήτην. 
A.M. 6167 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐφάνη σημεῖον ἐν οὐρανῷ ἐν ἡμέρᾳ caf 


C βάτου. 
A.M. 6168 Κωνσταντινουπόλεως ἐπισχόπου Θεοδώρου ἔτος α΄. ι 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἐγένετο εχρὶς μεγάλη κατὰ Συρίαν καὶ 
IMsaonotauia». 


A.M. 6169 Τούτῳ τῷ ἔτει εἰσῆλθον ἸΠαρδαΐται εἰς τὸν difavor: 
καὶ ἐκράτησαν ἀπὸ τοῦ αύρου ὄρους ἕως τῆς ἁγίας πό- 
λεως" καὶ ἐχειρώσαντο τὰς τοῦ “ιβάνου περιωπᾶς" xai10 

Ὁ πολλοὲ δοῦλοι καὶ αὐτόχϑονες πρὸς αὐτοὺς κατέφυγον" ὥστε 


1. Σιλλαίου A. 5. Ἡλιουπόλεως À ἃ f, Ἰλίου πόλεως vulg. 
7. κατέπρησεν Δ. 16. xat& Συρίαν Α, κατά τε uo. vulg. 
21. δοῦλοι x«i αὖτ. À, δοῦλοι καὶ αἰχμάλωτοι καὶ αὐτ. vulg. 


vel in profundum absorptis ratibus, tota disperiit. Suphian autem 
filius, Ayph minor frater cum Floro, Petrona et Cypriano, Romano- 
rum militum armatam manum secum ducentibus manus conseruit, 
eaque pugna Arabum triginta millia caesa fuere. tum vero Callini- 
cus Heliopolensis in rebus arte parandis strenuus, Syria ad Romanos 
deficiens, igne marino excogitato , Arabum navigia, ipsis hominibus 
vivis consumptis, succendit. sicque Romani victores reversi sunt, 
ignemque marinum invenere. | 

A. C. 666 Cpoleos episcopi Constantini annus primus. 

j Hoc anno Abdelas filius Caisi et Phadalas Cretae hiemaverunt. 
A. C. 667 Hoc anno quodam sabbati die signum in.coelo apparuit. 
A. C. 668 Cpoleos episcopi Theodori annus primus. 
Hoc anno magna locustarum vis Syriam et Mesopotamiam in- 

festavit. 

Hoc anno Mardaitae Libanum aggressi tenuerunt quicquid a Mauro 

monte est. usque ad sanctam urbem, et Libani cacumina quaeque 

occupavere, multique tam servi et captivi quam indigenae ad eos se 

adiunxerunt, ita ut intra breve admodum temporis spatium ad multa 


A. C. 669 


CHRONOGRAPHIA. 543 


δε ὀλίγου yoovov tig πολλὰς χιλιάδας γενέσθαι. καὶ ταῦτα 
μαϑὼν αυΐας xai οἱ σύμβουλοι αὐτοῦ ἐφοβήϑησαν σφόδρα, 
συλλογισάμενοι ὅτι τὸ βασίλειον τῶν “Ῥωμαίων ὑπὸ ϑεοῦ 
φρουρεῖται. καὲὶ ὠποσεέλλει πρέσβεις πρὸς τὸν αὐτοχράτορα 
5 Κωνσταντῖνον ζητῶν εἰρήνην, ὑποσχόμενος καὶ ἐτήσια τῷ 
βασιλεῖ παρέχειν  naxra. ὃ δὲ βασιλεὺς τοὺς τοιούτους 
πρέσβεις δεξάμενος, καὶ τὴν αἴτησιν αὐτῶν ἀκηκοώς, dné- 
στειλὲ σὺν αὐτοῖς ἐν Συρίᾳ Ἰωάννην τὸν πατρίκιον, τὸν 
ἐπίκλην Πιεζιγαύδην, ὡς ἀρχαιογενῇ τῆς πολιτείας καὶ 
τοπολύπειρον ὄντα καὶ μεγάλης ἀντεχόμενον φρονήσεως, ὀπὲ 
τὸ ἁρμοδίως διαλεχϑῆναι τοῖς “ἄραψι καὶ τὰ τῆς εἰρήνης 
συμφωνῆσαι. τούτου δὲ καταλαβόντος ἐν Συρίᾳ, ὃ IMaviac 
σώρευμα πεποιηκὼς τῶν τὸ ἀμηραίων καὶ Κορασσηνῶν, ἐδέ- p.296 
faro αὐτὸν μετὰ μεγάλης τιμῆς. πολλῶν οὖν λεχϑέντων 
τῷ ἀναμεταξὺ αὐτῶν εἰρηνικῶν λύγων, συνεφωνηϑη πρὸς ἑκατέ- 
ρους ἔγγραφον εἰρήνης γενέσθαι us9' ὅρχου λόγον éni συμ- 
φώνου ἐτησίου πάκτου παρασχέσθαι τῇ “Ῥωμαϊκῇ πολιτείᾳ . 
παρὰ τῶν 4dyaggvov χρυσοῦ χιλιάδας τρεῖς καὶ ἄνδρας aiy- 
μαλώτους ὀχτὼ χιλιάδας καὲ ἵππους εὐγενεῖς ν΄. ταῦτα στοι.-. 
20479év:a μεταξὺ τῶν δύο μερῶν ἐπὶ χρόνους À φυλάττεσϑαε 
πλατεῖαν εἰρήνην ἀνὰ μέσον Ῥωμαίων καὶ ᾿ραβων" xai 


3. τῶν add. ex A. 5. ὑποσχόμενος — — πάχτα add. ex A. 

9. Πιττηγαύδην A. 13. τούτου δὲ A, τοῦ δὲ vulg. ι5. ὅτέ- 
ovg ἃ f. 17. παρέχεσϑαι Α. 18. τρεῖς] τξε f. αἰχμ.- 
x1 χιλιάδας À a f, αἰχμ. ν΄. vulg. 


millia excreverint. quo audito, Mavias eiusque consiliarii valde exti- 
muere, adeo ut imperium Romanum sub dei tutela consistere repu- 
tantes, legatos de pace habenda ad imperatorem Constantinum sum- 
miserint, qui annua quoque tributa pollicerentur. imperator hos be- 
nigne excipiens, precibus illorum admissis, delegavit cum ipsis in 
Syriam foannem patricium cognomento Pitsigaudem, ut seniorem in 
re publica multaeque experientiae et prudentiae virum, qui videlicet 
apte et. commode cum Arabibus colloqueretur, pacisque conditiones 
componeret. is ubi venit in Syriam, Mavias collecto ameraeorum et 
Corasenorum concilio ipsum perhonorifice excepit. posteaquam vero 
multa super pace agitata et hinc inde disceptata fuissent, tandem in- 
ter utrosque convenit, ut pacis conditiones interposito iureiurando 
' scriberentur, nimirum ut pro vectigali annuo auri pondo tria millia, 
hominum item captivorum octo millia, et equos generosos quinqua- 
ginta Agareni Romanae rei publicae penderent. quibus demum utrin- 
que pactis, pace firma inter Romanos atque Arabes ad annos triginta 
constituta, publicisque duobus instrumentis ad utramque partem invi- 


544 |J "IHEOPHANIS.- 


Bro» τοιούτων καϑολιχῶν δύο ἐγγράφων λόγων πρὸς ἀλλήλους 
μεθ᾽ ὅρχων γεγονότων καὶ ἀλλήλοις ἐπιδοϑέντων, ὃ πολλα- 
V.236 χῶς λεχϑεὶς παγεύφημος ἀνὴρ πρὸς τὸν βασιλέα ἀνέσερεψεν 
μετὰ καὶ δώρων πολλῶν. ταῦτα μαϑόύντες 0$ τὰ ἑσπέρια οἱ. 
κοῦντες μέρη, ὃ τὲ Xayavog τῶν ᾿Αβάρων καὶ οἱ ἐπέκεινα 5 
ῥῆγες ἔξαρχοί' τὸ καὶ κάσταλδοι καὶ οἱ ἐξοχώτατοι τῶν πρὸς 
τὴν δύσιν ἐθνῶν, διὰ πρεσβευτῶν δῶρα τῷ βασιλεῖ στείλαν- 
τες, εἰρηνικὴν πρὸς αὐτοὺς ἀγάπην κυρωϑῆναι ἠἡτήσαντο. εἴ- 
ξας οὖν ὃ βασιλεὺς ταῖς αὐτῶν αἰτήσεσι, ἐκύρωσεν xai πρὸς 
αὐτοὺς δεσποτικὴν εἰρήνην. καὶ ἐγένετο ἀμεριμνέα μεγάλη το 
Cé» τὸ τῇ ἀνατολῇ καὶ ἐν τῇ δύσει. 
A.M.6170 Κωνσταντινουπόλεως ἐπισκόπου Γεωργίου ἔτος α΄. 

* Τούτῳ τῷ ἔτει γέγονδ σεισμὸς μέγας κατὰ τὴν Πἥεσοπο.- 
ταμίαν, ἐν ᾧ πίπτει τὸ Bara», καὶ ὃ τροῦλλος τῆς ἐκκλη- 
σίας Ἐδέσσης" καὶ κτίζεε αὐτὸν αυΐας σπουδῇ τῶν Xp 
στιανῶν. 

À.M.6i71 Τούτῳ τῷ ἔτεε ἀπεβίω IMaviac ὃ τῶν Σαρακηνῶν πρῶ- 
D τος βασιλεὺς μηνὲ ᾿Αρτεμισίῳ c. ἰνδικειῶνε α΄. γέγονε δὲ στρα- 
τηγὸς ἐτὴ xS, καὶ ἡμήρευσεν ἔτη κδ΄, καὶ ἤρξεν Ἴζιδ ὃ υἱὸς 
αὐτοῦ καὶ τούτῳ τῷ χρόνῳ τὸ τῶν Βουλγάρων ἔϑνος inzi-»0 
ϑὲν τῇ Opaxg. ἀγναγχαῖον δὲ εἰπεῖν καὶ περὲ τῆς ἀρχαιότη- 


. 3..ytyovotey add. ex f, μεϑ᾽ ὄρχων yey. καὶ dÀÀ. om. Α. ή. 
, μετὰ δώρων e. 8. εἶξεν — xai ἐχυρ. A. 14. Bótay 1. 
17. ὁ add. ex Α. πρωτοσύμβουλος Α. 19. ἔτη χς Δ f, 
ἔτη x vulg. 20. xai τούτῳ Α, ἐν τούτῳ vulg. 
, 


cem datis, celebris ille ac saepius laudatus vit cum muneribus maxi- 

mis ad Jmperatorem reversus est. hoc ubi percepere qui occasum 

incolebant, Chaganus Abarum princeps, caeterique illarum provincia- 

rum reges , duces et. castaldi, virique occidentalium nationum primo- 

res, legatos una cum muneribus ad imperatorem pacis concordiaeque 

cum ipso ineundae firmandaeque gratia misere. imperator eorum 

precibus concedens , pacem, qua se testaretur dominum, cum ipsis 

firmavit. 'atque ita quies et tranquillitas maxima tam in oriente, 
quai in occidente obtinuit. i 

À. C. 670 Cpoleos episcopi Georgii annus primus. 

Hoc anno magnus terrae motus per Mesopotamlam extitit, quo 

ambo et ecclesiae Edessenae trullus corruit: eum vero Mavias suasa 

atque precibus Christianorum restaurat. 

A. C. 67: Hoc anno mensis Aprilis die sexto, indictione prima, Mavias pri- 

mus Saracenorum rex leto extinctus est. gentis suae ducem se gessit 

annos viginti, ameram se renunciavit annos viginti quatuor. lzid vero 

eius filius post eum principatum obtinuit. sub id vero tempus Bul- 


" CHRONOGRAPHIA, 545 


voc τῶν Ὀνογουνδούρων, Βουλγώρων καὶ Kotodyoy. ἐν rolg 
ἀρκτῴοις περατικοῖς μέρεσι τοῦ Εὐξείνου πόντου, ἐν τῇ λε.- 
γομένῃ ἴιιωτιδε λίμνῃ, εἰς ἣν εἰσάγεται ποταμὸς μέγιστος 
ἀπὸ τοῦ αἰκεανοῦ καταφερόμενος διὰ τῆς τῶν Σαρματῶν γῆς, ". 297 
5 λεγόμενος ᾿αἰτάλ, εἰς ὃν εἰσάγαεαι ὃ λεγόμενος Ταναΐς nota- 
óc καὶ αὐτὸς ἀπὸ τῶν ᾿βηρίων πυλῶν ἐξερχόμενος τῶν ἐν 
τοῖς Καυχασίοις ὕρεσιν, ἀπὸ δὲ τῆς μίξεως τοῦ Ταάναϊ καὶ 
τοῦ .Α(τάλ, (ἄνωϑεν τῆς προλεχϑείσης Ἰαιώτιδος λίμνης σχι- 
ζομένου τοῦ ᾿Ατὰλ) ἔρχεταε ὁ λεγόμενος Κοῦφις ποταμός, καὲ 
σο ἀποδέδει εἰς τὸ τέλος τῆς Ποντικῆς ϑαλαάσσης πλησίον τῶν 
Nexgonvio» εἰς τὸ ἄκρωμα τὸ λεγόμενον Κριοῦ πρόσωπον. 
ἀπὸ δὲ τῆς προσημανϑείσης λίμνης ἴσα ποταμῷ ϑάλασσα, καὶ 
εἰσάγεται εἰς τὴν τοῦ Εὐξείνου πόντου ϑάλασσαν διὰ τῆς γῆς 
Βοσπόρου καὶ Κιμμερέου, ἐξ οὗ ποταμοῦ ἀγρεύεται τὸ λεγό- Β 
τ μενον ᾿Πουρζοῦλιν καὶ τὰ τούτου ὅμοια, καὲὶ εἰς μὲν τὰ πρὸς 
ὠνατολὴν μέρη τῆς προχειμένης λίμνης ἐπὲ Φαναγουρίαν καὶ 
τοὺς ἐκεῖσε οἰκοῦντας Ἑβραίους παράχεενται ἔϑνη πλεῖστα" 
ἀπὸ δὲ τῆς αὐτῆς λίμνης ἐπὲ τὸν λεγόμενον Κοῦφιν ποταμόν, 
ἔνϑα τὸ ξυστὸν ἀγρεύεται Βουλγαρικὸν ὀψάριν, 7j παλαιὰ Βουλ- 
αογαρία ἐστὶν 7 μεγάλη, καὶ οἱ λεγόμενοι Κότραγοι ὑμόφυλοε 
i. Ὀνογουνδούρων Βουλγάρων Α ἃ f, Οὑννοβουν δοβουλγάρων 
vulg. ΔΧοτιράγων ἃ f, Κοντράγων vulg. 5. iul ἃ, ᾿Ἅτε- 
λῆς À, "fii f, “Ἄταλις vulg. Ai. Νεχρωπηλῶν Δ. 12. ἐσᾶ 


Α, fort. ἴση. 13. γῆς add. ex A. 15. ουρζούλιον b. 
18. ἐπὶ τὸν Α, εἰς τὸν vulg. 


garorum gens in Thraciam irrupit. sane de Onogundarensium, Βυϊβαν 
rorum et Cotragorum antiquitate nonnihil bic delibsre operae pre- 
tium duco. ad Euxini ponti partes trans mare positas et. septentrioni 
subiectas, ad Maeotidem nimirum paludem, in quam fluvius ingens 
ex Oceano per Sarmatarum terram procurrens Atelis nomine exonera- 
tur, in quem etiam fluvius alter 'lTanais dictus, ipse pariter ab Ibe- 
riis portis ad Caucasios montes fixis profluens; ex concursu vero Ta- 
nais et Atalis (hic enim Atalis supra memoratam Maeotidem paludem 
ab altero diffinditur) emergit amnis, cui Cuphis nomen impositum, 
qui in maris Pontici finem iuxta Necropylas ad promontorium, quod 
Arietis facies vocatur, prorumpit. a designata vero palude mare flu- 
minis instar latum in ipsius Euxini ponti sinum per Bosporum et 
Cimmerii regionem exundat. in eo flumine Murzulium , et huic simi- 
les expiscantur. et ad orientalem quidem praeiacentis paludis pla- 
gam, Phanaguriam nuncupant, et Hebraeos istic degentes, hominum 
nationes pleraeque numerantur, ab ipsa vero palude ad fluminis 
Cuphis limites, in quibus xystus Bulgaricus piscis capitur, ipsa anti- 


Theophanes. | 35 


546 THEOPHANIS 


αὐτῶν xai οὗτοι τυγχάνοντες. ἐπὶ dà τῶν χρύνων Κωνσταντίνου 
τοῦ εἰς τὴν δύσιν * Κροβάτου τοῦ χύρου τῆς λεχϑείσης 
Βουλγαρίας καὶ τῶν Κοιράγων τὸν βίον μεταλλάξαντος, καὶ 
πέντε καταλιπόντος υἱούς, καὶ διατυπώσαντος μηδαμῶς τού- 
τους ἀποχωρισϑῆναι ἐκ τῆς πρὸς ἀλλήλους διαίτης, διὰ τὸ 5 
γ..3) πάντη κυριεύειν αὐτοὺς καὶ ἑτέρῳ μὴ δουλωθῆναι ἔϑνει. μετ᾽ 
ὀλίγον δὲ γρόνον τῆς ἐκείνου τελευτῆς εἰς διαίρεσιν ἐληλυϑύότες 
οἱ πέντε αὐτοῦ υἱοί, διέστησαν ἀπ’ ἀλλήλων μετὰ τοῦ ἐν, 
ὑπεξουσιότητε ἑκάστου αὐτῶν ὑποκειμένου λαοῦ. καὶ ὃ μὲν 
πρῶτος υἱὸς ὃ λεγόμενος Βαιβαιᾶν τὴν ἐντολὴν τοῦ οἰκείου τὸ 
φυλάξας πατρός, διέμεινεν ἐν τῇ προγονικῆ αὐτοῦ γῇ μέχρι 
τῆς δεῦρο. ὃ δὲ δεύτερος τούτου ἀδελφὸς, ὃ λεγόμενος Ko- 
τραγος, τὸν Ταναῖν διαβὰς ποταμὸν ἀπέναντε τοῦ πρώτου 
ᾧχησεν ἀδελφοῦ. ὁ δὲ τέταρτος καὶ ὁ πέμπτος τὸν Ἴστρον 
Πῆτοι Ζάνουβιν λεγόμενον περαιωθέντες ποταμόν, ὃ μὲν εἰς κιὖ 
Παννονίαν τῆς ᾿Αβαρίας ὑποταγεὶς τῷ Χαγάνῳ τῶν ᾿Αβαάρων, 
ἔμεινεν ἐκεῖ μετὰ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ, ὃ δὲ τὴν πρὸς τῇ 
“Ῥαβέννῃ Πεντάπολιν καταλαβών, ὑπὸ τὴν βασιλείαν τῶν Χρι- 
σειανῶν γέγονεν. ὄπειτα τούτων Ó τρίτος͵ ᾿“σπαροὺχ λεγόμε- 


' 3. ΟΣ add. ex A. ἃ. post δύσιν fort, add. τελευτήσαντος. 
3. μετολλάξαντα -— χαταμπόντα a. , 9. éxáOrov add. ex A. 
10. Βατβεῖὰν À, Βατβαιεγὼν a, Βαιζαιὰν f, Βατβαιαγᾶν mg. Par. 


15. λεγόμενον add. ex A. 16. βαρίας A, “Ἀραβίας vulg. 
17. τῇ Pegévyg] τὴν ᾿Ἵβέννῃ À, τὴν ᾿Αβέννησιν f. 19. 4fna- 
ρουχ À f. 


qua magmaque Bulgaria sita est, et quae Cotragorum Bulgaris contri- 
bulium vocatur regio. caeterum Constantini temporibus, qui in oc- 
cidente * Crobatus quidam praefatae Bulgariae Cotragorumque do- 
minus leto vicinus filios quinque post se relinquens, iis condito testa- 
Jmento' praecepit, uniuscuiusque dominio firmo ac stabili retinendo 
et ab exterarum gentium servitute vindicando, ne seorsim a se invi- 
cem habitarent: at cum post breve tempus a patris obitu quinque 
liberi ili ad distribuendas ad invicem dominii portiones singulas pro- 
cessissent, ad invicem rursus cum subiecto suae potestati populo se- 
gregandos se decreverunt. et primogenitus quidem filius nomine Bat- 
baias, paterni mandati tenax in avito solo ad hunc usque diem con- 
stitit. secundus natu frater, Cotragum dixerunt, Tanai flumine traie- 
cto, ex a&dverso fratris primogeniti sedes posuit, quartus autem et 
quintus, flumen Istrum, intellige Danubium, praetervecti, ille quidem 
in Pannoniam Abaricam Chagano Aberum principi postmodum subden- 
dus cum omnibus suis copiis transit, hic vero Pentapolim ad Raven- 
nam perveniens, Christianorum imperio pariter subiectus remansit. 
fratrum deinde istorum tertius Asparuch vocatus Danapri et Danastri 


CHRONOGRAPHIA. 547 


voc, τὸν Ζάναπριν xai Ζάναστρεν περάσας καὶ τὸν Ὄλγον xa- 
ταλαβὼν βορειοτέρους τοῦ “Ζανουβίου ποταμούς, μεταξὺ τού- 
τῶν κὠἀκείγου ᾧχησεν, ἀσφαλῆ καὶ δυσμάχητον εἶναι τὸν τόν 
mov στοχασάμενος ἐξ δκάστου μέρους" τελματώδης γὰρ &ungo- 
S σϑεν, καὶ ἄλλοϑεν τοῖς ποταμοῖς στεφανούμενος, πολλὴν τῷ 
ὄϑνει τεταπεινωμένῳ διὰ τὸν μερισμὸν τὴν ἐκ τῶν πολεμίων 
παρεῖχεν ἄνεσιν. τούτων δὲ οὕτως εἰς πέντε μέρη διαιρεϑέν- P. 298 
τῶν, καὶ ἐν βραχύτητι καταντησάντων, ἐξῆλθεν τὸ μέγα ἔϑνος 
τῶν Χαζάρων ἀπὸ τοῦ ἐνδοτέρου βάϑους Βερζιλίας τῆς πρώτης 
10 Σαρματίας, καὶ ἐδέσποσε πασῆς τῆς περατικῆς γῆς μέχρι τῆς 
Ποντικῆς ϑαλασσης" καὶ τὸν πρῶτον ἀδελφὸν Βατβαΐαν τῆς 
πρώτης Βουλγαρίας ἄρχοντα ὑποτελὴ καταστήσας, φύρους παρ’ 
αὐτοῦ κομίζεται μέχρι τοῦ νῦν. ὃ δὲ βασιλεὺς Κωνστανεῖνος 
μεμαϑηκώς, ὅτι ἐξάπινα ἔϑνος δυπαρὸν καὶ ἀκάϑαρτον ἐκεῖϑεν 
15 τοῦ Ζανουβίον εἰς τὸν Ὄλγον ἐσκήνωσεν, καὶ τὰ πλησιάζοντα 
τῷ 4Δανουβίῳ ἐκτρέχει καὶ λυμαίνεται, τοῦτ᾽ ἔστιν τὴν νῦν. 
ὑπ’ αὐτῶν κρατουμένην χώραν, ὑπὸ Χριστιανῶν τότε χρατου..Β 
μένην, ἡνιάϑη σφόδρα" καὶ κελεύει περᾶσαι πάντα τὰ ϑέ- 
pura ἐν τῇ Opaxg. καὶ ἐξοπλίσας στόλον διά τε γῆς καὶ 


νι. "Olyor] Ὄγχον Α, Ὀγχλὸν vulg. 2. βορειοτέρου — ποτα- 
μοῦ, obe Α. 6. ix τῶν πολεμίων Α f, ix πολεμίων a, ἐχ no- 
λεμίου vulg. 9. Βερζιλίας À f, Βεοζίλιος vulg. 15. Ὄλ- 
yov À, Ὄγχλον vulg. 16. τῷ “ανουβίῳ Δ, τοῦ zfavovf(ov vulg. 
172. ὑπ᾽ αὐτῶν Α, παρ᾽ αὐτῶν vulg. 18. περ. πάντα Α. ztdy- 
τα περ. vulg. 


fluminibus praeternavigatis, et δὰ Olgum aliam amnem iam profe- 
ctus (hi sunt fluvii Danubio magis boreales), inter hunc et illos, tu- 
tum et inexpugnabilem ex mtraque parte locum coniectatus, sedem et 
habitationem inediam habere constituit. cum sit enim in anteriore 
parte paludibus munitus locus, et hinc et inde fuminibus circumcin- 
gatur, maximam genti, quae alioqui propter hanc divisionem immi- 
nuta fuerat, ab hostibus securitatem praestitit. bis ita in quinque 
partes divisis, et ad parvum et infirmum quidpiam redactis, numerosa 
Chazarorum gens ex interiori Berzeliae, quae est primae Sarmatiae, 
recessu, prorupit, omnibusque usque ad mare Ponticum sub ditionem 
suam redactis trans flumen positis provinciis, a Batbaia primae Bul- 
gariae principe (is erat quinque fratrum primus) vectigali sibi reddi- 
to, tributum ab eo in hanc usque diem exigit. imperalor Constanti- 
nus ubi gentem sordidam et immundam Danubio superato ad Olgum 
tentoria ex improviso fixisse, et per regionem Danubio adiacentem 
grassari et stragem inferre (eam nimirum nunc ipsi occupant terram, 
quae tum Christianorum ditionis erat), maximum inde concepit dolo- 
rem. iubet itaque legiones omnes in partes ''hraciae migrare, arma- 


- 


548 THEOPHANIS 


᾿ϑαλάσσης κατ᾿ αὐτῶν ὠπεκέγησεν, πολέμῳ τούτους ἐκδιῶξαι 
πειρώμενος, καὶ διὰ μὲν τῆς πρὸς τῷ Ὄλγῳ καλουμένῳ καὶ 
Δανουβίῳ ἠπείρου τὰ πεζικὰ παρατάξας, διὰ δὲ τῆς πλησια- 
ζούσης ἀχτῆς τὰς ναῦς προσορμίσας. τοῦτο δὲ τὸ ἀϑρόον 
καὶ παμπληϑὲς τῆς παρατάξεως οἱ Βούλγαροι ϑεασάμενοι τῆς 5 
ἑαυτῶν ἀπεγνωκότες σωτηρίας, εἰς τὸ προλεχϑὲν ὀχύρωμα 
καταφεύγουσιν, καὶ ξαυτοὺς ἀσφαλίζονται. ἐν τρισὲ δὲ καὶ 
Crérgaciy ἡμέραις ἐκ τοῦ τοιούτου ὀχυρώματος αὐτῶν μὲν 
ἐξελθεῖν μὴ τολμησάντων, τῶν δὲ Ῥωμαίων πόλεμον μὴ συν- 
αψάντων διὰ τὴν προχειμέγην τῶν τελμάτων πρόφασιν, στο- 10 
χασάμεγον τὸ μιαρὸν ἔϑνος τὴν χαννότητα τῶν Ῥωμαίων 
ἀνελάβετο, καὶ προθυμότερον γέγονεν. τοῦ ὁὲ βασιλέως ἐν 
ποδαλγίᾳ ὀξυπαϑήσαντος, καὶ ἐπὲ Ἰἤεσημβοίαν βιασϑέντος 
ὑποστρέψαι διὰ συνήϑειαν λουτροῦ, ἅμα πέντε δρομώνων xat 
τῶν οἰκείων αὐτοῦ ἀνθρώπων, κατέλιπε τοὺς στρατηγοὺς καὶ κι 
T0» λαῦν, κελεύσας παρακονδακίζειν καὶ ὑποσῦραι αὐτοὺς 6X 
τοῦ ὀχυρώματος, καὶ πόλεμον πρὸς αὐτοὺς xgorjcat, εἰ vv- 
χοι αὐτοὺς ἐξελϑεῖν" εἰ δὲ μή, παρακαϑίσαι αὐτοῖς, καὶ φυ- 
Ὡλάττειν ἐν τοῖς ἐούμασιν. οἱ δὲ τοῦ καβαλλαριχκοῦ τὸν fla- 
σιλέα φεύγειν διαφημίσαντες, καὶ φόβῳ συσχεϑέντες, τῇ αὐτῇ 20 


t1. κατ' αὐτῶν add. ex Α. 8. Δανουβίῳ A, Δανουβίου vulg. 
zagaiciag A, διατάξας vulg. 10. τελμάτων ἃ b, παλμάτων 
vulg. 19- ῥεύμασιν f. 20. συσχεϑέντες τῇ αὐτῇ À, Guy- 


αχϑέντες τοιχύτῃ vulg. 


taque tum mari tum terra militum manu expeditionem suscepit, ar- 
morum vi hostes locis occupatis deturbare meditatus, et per conti- 
nentem quidem, et Olgo sic vocato Danubioque vicinas terras pede- 
stres copias composuit, et ad vicinas fluminis oras naves applicuit. 
porro Bulgari tam repentinum atque numerosum belli ordinem con- 
spicati, in salutis desperationem coniecti, in memoratum praesidium 
se recipientes, in tuto sese composuere. tres itaque vel etiam dies 
quatuor ex huiusmodi praesidio pedem efferre non ausi, sed nec Ro- 
manui propter adiacentium paludum occasionem. ad contlictum descen- 
dere confisi, haerent ex parte utraque; tum certe impura gens, Roma- 
norum ünbecillitate et mollitie conspecta, animos recepit, et ad bel- 
lum committendum alacrior effecta est. interim imperator acri pedum 
. dolore vexatus balnei facilius et commodius habendi gratia cum solis 
dromonibus quinque nonnullisque palatii domesticis Mesembriam re- 
dire coactus, exercitu ducibusque velitari iussis, et hostes 6 praesidio 
pellicere, et tandem cum eis rigido Marte, si tamen foras auderent 
prorumpere, sin minus, obsidione circumcingere, etin suis munimen- 
tis occlusos observare, castris abscessit. equites imperatorem fugere 


CHRONOGRAPHIA. 549 


φυγὴ ἐχρήσαντο μηδενὸς διώκοντος. οἱ δὲ Βούλγαροι rovro V.238 
ϑεασάμενοι ἐπεδίωχον ὀπίσω αὐτῶν, καὶ τοὺς πλείστους ξίφεε 
ἀνεῖλον, πολλοὺς δὲ καὶ ἐτραυμάτισαν, καὲ καταδιώξαντες 
αὐτοὺς μέχρι τοῦ Φανουβίου, καὶ τοῦτον περάσαντες, καὶ ἐλ- 

5 Sóvreg εἰς τὴν λεγομένην Βάρναν, πλησίον Ὀδύσσου καὶ τοῦ 
ἐκεῖσε μεσογείου, καὶ τὸν τόπον ξωρακχότες ἐν πολλῇ ἀσφαλείᾳ 
διακείμενον, ἐκ μὲν τῶν ὄπισϑεν διὰ τοῦ ΖΔανουβίου ποταμοῦ, 
&nnpocOs» δὲ καὶ ἐκ πλαγίων διὰ κλεισουρῶν καὶ τῆς Ποὸν- 
τικῆς ϑαλάσσης, χυριευσώντων δὲ αὐτῶν καὶ τῶν nagaxtiué- P. agg 

10»o» Σχλαβινῶν ἐθνῶν τὰς λεγομένας ἑπτὰ γενεάς, τοὺς μὲν 
Σεβέρεις κατῴχισαν ἀπὸ τῆς ἔμπροσϑεν κλεισούρας Βερεγώ- 
βων ἐπὶ τὰ πρὸς ἀνατολὴν μέρη, εἰς δὲ τὰ πρὸς μεσημ- 
βοίαν καὶ δύσιν μέχρι ᾿Αβαρίας τὰς ὑπολοίπους ἑπτὰ γενεῶς 
ὑπὸ πάχτων ὄντας " ἐν τούτοις οὖν πλατυνϑέντων αὐτῶν 

15éyavgíacav, καὶ ἤρξαντο τὰ ὑπὸ τὴν Ῥρμαϊκὴν πολιτείαν 
ὄντα κάστρα T& καὶ χωρία ἐπιρρίπτειν καὶ αἰχμαλωτίζειν. 
ὅϑεν ἀναγχασϑεὶς ὃ βασιλεὺς εἰρήνευσε μετ᾽ αὐτῶν, ἐτήσια 
αὐτοῖς συμφωνήσας παρέχειν πάχκτα ἐπ᾿ αἰσχύνῃ Ῥωμαίων Β 
διὰ πλῆϑος πταισμάτων" ϑαυμαστὸν γὰρ ἣν ἀκοῦσαι τοῖς 

δλο μαχρὼν καὶ τοῖς ἐγγύς, ὅτε ὃ πάντας ἑαυτῷ ὑποτελεῖς κατα- 


3. xal ante ἐτρ. add. ex À. η. τοῦ add. ex ἃ. 8. xai ante 
τῆς om. À f. M. κατῴχησαν vulg. 13. ὑπολοίπους Α, ὑπο- 
λοιπὰς vulg. 14. παχτων À, πάχτου vulg. 19. ἀχουόμε- 
vov À a, ἀχούομεν f. . 


vati, timore animis concepto in unum globum collecti, pari quoque 
fuga nullo persequente aut excitante usi sunt. Bulgari eo spectaculo 
exciti, fugientes retro insequuntur, et his quidem necem, aliis vulnera 
gladiis inferunt, reliquos ad Danubium usque coram se fugant. tum 
vero flumine traiecto, Barnam ita dictam, urbem Odysso vicinam, et 
mediterraneos agros perveniunt. cumque locum ommem retrorsum ab 
amne Danubio, ante vero et ab utroque latere clusuris sive montium 
angustiis et mari Pontico probe munitum conspexissent, et Sclavino- 
rum illic degentium septem generationes, quae dicuntur, in potesta- 
tem redegissent, Seberenses quidem ab anteriore Beregaborum clusura 
ad orientales plagas, meridiem vero et occidentem versus ad Ábarum 
usque reliquas gentes septem sibi vectigales factas, illuc transtulit ac 
collocavit. in hunc itaque modum dilatatis et expansis ditionis eorum 
terminis , Romanae rei publicae urbes et oppida animis in superbiam 
elati diruere ac depraedari coeperunt. ex quo imperator coactus pacem 
cum eis agere, et exigente delictorum nostrorum numero, non sine magno 
Romani nominis dedecore, pactam annuatim pecuniam eisdem persol- 
vere. et sane'res auditu mirabilis. tum nostratibus extitit, tum exte- 
ris, €05, qui universas gentes, qua ab ortu ad occasum, rursusque a 


550 THEOPHANIS 


στησάμενος, τούς τε κατὰ τὴν ἑῴαν καὶ δύσιν καὶ ἄρκτον καὶ 
μεσημβοίαν, ὑπὸ τοῦ μυσαροῦ xai νεοφανοῦς ἔϑνους ἥττήϑη. 
ἀλλ᾽ οὗτος μὲν ἐκ προνοίας ϑεοῦ τοῦτο συμβεβηκέναι Xor- 
στιανοῖς πιστεύσας, εὐαγγελικῶς διανοησάμενος, εἰρηνευσεν" 
καὶ ἦν ἕως τελευτῆς αὐτοῦ ἠρεμῶν ἐκ πάντων πολέμων, onov. 5 
δὴν ἔχων ἐξαίρετον ἐνῶσαι τὰς ἁπανταχῆ διηρημένας ἁγίας 
Cro) ϑεοῦ ἐκχλησίας ἀπὸ τῶν χρόνων Ἡρακλείου τοῦ βασι- 
λέως καὶ προπάππου αὐτοῦ, καὶ Σεργίου τοῦ κακόφρονος xai 
Πύρρου, τῶν ἀναξίως ἡγησαμένων τοῦ ϑρόγου Κωνσταντι- 
γουπόλεως, μίαν τὸ ϑέλησιν xai μίαν ἐνέργειαν ἐπὲ τοῦ τὸ 
κυρίου καὶ ϑεοῦ xoi σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ δο- 
γματισώντων, ὧν τὰς κακοδοξίας ἀνατρέψαε σπουδάζων ὃ 
Χροιστιανικώτατος βασιλεὺς συνοδον οἰκουμενικὴν συναϑροί. 
σας ἐπισκόπων σπϑ' ἐν Κωνσταντινουπόλει, τὰ τὸ προχεκχυ- 
ρωμένα ἐν ταῖς προλαβούσαις ἁγίαις καὶ οἰκουμενικαῖς πέντε 15 
συνόδοις ἐπεβεβαίωσε δόγματα, καὶ τὸ τῶν δύο ϑελημάτων 
καὶ ἐνεργειῶν εὐσεβὲς ϑεσπισϑῆναιε δόγμα συνεψηφίσατο κατὰ 
Ὠτὴν αὐτὴν ἁγίαν καὶ ἀχριβεστατὴν ἔχτην οἰκουμενικὴν σύνο-. 
do», ἧς ἐξῆρχον ὃ αὐτὸς πανευσεβὴς βασιλεὺς Κωνσταντῖνος 
καὶ οἱ εὐσεβεῖς ἱεράρχαι. 20 
3. οὗτος À, οὕτως vulg. 5. πολεμίων À. 10. μέαν τε ἃ, 
μίαν δὲ vulg. μίαν οὐσίαν ἐνεργείας f. 12. σπουϑαζων) 
δοξάζων f. 14. χατὰ τε τὰ Α. 15. προλαβούσαες add. ex 


A. πέντε add. ex A. 16. δύο add. ex A. 17. πεισϑὴ- 
yat f. 19. ἐξζοχον Α, ἐξῆρχεν vulg. πανεύφημος f. 


meridie ad. septentrionem longe lateque excurrit orbis, vectigales olim 
sibi fecere, nune ab ista abominanda et nuper enata gente esse δι- 
peratos. verumtamen imperator istud ex dei providentia contingere 
arbitratus, ceu evaugelii sensu inente probe percepto, pacem fecit, 
atque ita demum reliquum vitae suae spatium sine ullis bellorum tu- 
multibus tranquillum exegit, id prae caeteris summo studio procu- 
rans, ut sanctae dei ecclesiae dissidium ubique passae a temporibus 
Heraclii imperatoris proavi sui, et vesani Sergii et Pyrrhi, qui Cpo-- 
leos throno indigne praefecti unam voluntatem unamque item actio- 
nem in domino et deo et salvatore nostro lesu Christo docebant, in 
unionem atque concordiam revocaret. istorum insanas atque impias 
opiniones christianissimus imperator omnino subvertere cum maxime 
studeret , universale "concilium episcoporum ducentorum οἱ octoginta 
novem congregans, decreta a prioribus quinque sanctis et oecumeni- 
cis conciliis antea sancita confirmavit, piumque ac rectum de duabus 
voluntatibus atque actionibus dogina per istud sanctam atque accu- 
ratissimum sextum oecumenicum concilium promulgari atque statui 
decrevit. concilio praefuere piissimus imperator Constantinus, piique 
sacrorum anlislites. 


CHRONOGRAPHIA. 551 


"doaflo» ἀρχηγοῦ [Gd ἔτος α΄. ͵ A.M.6172 
Τούτῳ τῷ ἔτει συνηϑροίσϑὴ ἢ ἁγία καὶ οἰκουμενιχὴ 
ἔχτη σύνοδος ἐν Κωνσταντινουπόλει τῶν σπϑ' ἐπισχύπων καὶ 
πατέρων xar ἐπιτροπὴν τοῦ εὐσεβοῦς βασιλέως  Kwv»-P.30o 
5 στωγντέγνου. . 
Τούτῳ τῷ ἔτεε ἀπώσατο Κωνσταντῖνος τοὺς ἀδελφοὺς Α.Μ.61;3 
αὐτοῦ τῆς βασιλείας Ηράκλειον καὶ Τιβέριον, καὶ μόνος ἐβα-. 239 
σίλευσε σὺν Ἰουστινιανιῷ τῷ υἱῷ αὐτοῦ. Β 
Τούτῳ τῷ ἔτει IMovyrág ὃ ψεύστης τυραννήσας ἐπικρα- A.M. 6174 
10 176 γέγονε τῆς Περσίδος, ἀπεκάλεε dà ξαυτὸν προφήτην. xai 
ἐταράχϑησαν οἱ Ἄραβες. | 
“ἀράβων ἀρχηγοῦ αρουὰμ ἔτος a. A.M. 6155 
Tovro τῷ χρόνῳ ἀπεβίω 'IG0, καὶ ταραχϑέντες οἱ '/tpa- C 
Bec τοῦ Ἐϑρίβου διηγέρϑησαν, καταστήσαντες ἀρχηγὸν ξαυ- 
15 τοῖς ᾿Αβδελῶν τινὰ υἱὸν Ζουβέρ. καὶ συναχϑέντες οἱ Φοινι- 
κες καὶ οἱ Παλαιστινοὲ ἔρχονται ἐπὲ τὴν Δαμασκόν, καὶ ἕως 
τοῦ Γαβηϑὰ πρὸς ἴσαν ἀμηρᾶν Παλαιστίνης" καὶ δίδωσι 
χεῖρας δεξιὰς τῷ Ἰαρουώμ' καὶ ἱστῶσιν αὐτὸν ἀρχηγόν, 
καὶ ἀμηρεύει μῆνας ἐννέα, καὶ τελευτήσαντος αὐτοῦ, ᾽Αβι- 
20 μέλεχ ὃ υἱὸς αὐτοῦ διαδέχεται τὴν ἀρχήν, ἀμηρεύσας àv 


'3. ἁγίων ἐπ. Α. 9. Μουχτὰρ Α, Movy«Q vulg. 10. ἀπε- 
κάλει Δ, ἐπεχάλεε vulg. 3. χρόνῳ] ἔτει A. 14. ᾿Εϑρίβου 
ἃ, ᾿Εϑρίου A, di9otgov vulg. cfr. pag. 530, ή. 15. Σουβὲρ A. 
of Φοίνεχες xai οἱ 771αλαιστενοὲ ἃ, οὗ «Ῥοινίχης xai ol Παλαιστί- 
γης vulg. 17. πρὸς Σαάσαν A. 19. τελευτήσας ᾿Αβιμέλεχ b. 


Arabum ducis Izid annus primus. A. C. 67a 
Hoc anno sanctum et universale concilium sextum ducentorum 
ectoginta novem episcoporum et patrum pii imperatoris Constantini 
nutu Cpoli congregatum est. | | : 
Hoc auno Coustantinus fratres suos Heraclum et Tiberium ab A. C. 673 
imperii dignitate removit, solusque cuin Iustiniano filio imperavit. 
Hec anmo Muchar impostor tyrannide excitata, Persidem in po- A. C. 674 
testatem accepit. is prophetam se praedicabat, ex quo tumultus in- 
ter Árabes emerserunt. 
Arabum dueis Marvam annws primus. A. C. 675 
Hoc anno Izid fato extinctus est. ex quo Árabes ad Ethribum 
positi tumultuati sunt: tandem uno impetu moti Abdelam quendain 
filium Zuber ducem sibi praefecerunt. qui vero Phoenicem et Palae- 
stinam incolunt, in unum convenientes, Damascum, deinde Gabetham 
ad Asan Palaestinae ameraim proficiscuntur, manusque dexteras Mar- 
vam dantes ducem constituerunt, qui etiam armerae dignitatem men- 
ses novem sustinuit, eoque mortuo Abimelech eius filius principatum 


552 THEOPHANIS 


κα᾽, xai χειροῦται τοὺς τυράννους, καὶ ἀποχτείνει τὸν ᾿,4βδε- 
Ὁλᾶν υἱὸν. Ζουβὲρ xat διάδοχον. 
A.M. 6176 ᾿ἥράβων ἀρχηγοῦ ᾿Αβιμέλεχ, Κωνσταντινουπόλεως ἐπισχό- 
| nov Θεοδώρου ἔτος a. B 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἐγένετο λοιμὸς καὶ ϑανατικὸν μέγα &v5 
Συρίᾳ καὶ ᾿Αβιμέλεχ ἐκράτησε τοῦ ἔϑνους. τῶν δὲ Maga. 
τῶν ἐπιτιϑεμένων τοῖς μέρεσι τοῦ «“Τιβάνου, καὶ λοιμοῦ ἐπι- 
κρατοῦντος, 6 αὐτὸς ᾿Αβιμέλεχ τὴν ἐπὶ Maviov ζητηϑεῖσαν 
εἰρήνην αἰτεῖται, ἀποστείλας πρέσβεις πρὸς τὸν βασιλέα, τὰς 
Ρ.3ο1 αὐτὰς rb6 χιλιάδας τοῦ χρυσοῦ νομισμάτων συνϑέμενος τε- 10 
| λεῖν, καὶ τοὺς τξε δούλους, καὶ ὁμοίως εὐγενεῖς ἵππους τξε. 
A.M. 6177 Τούτῳ τῷ ἔτει ἀνεπαυϑὴ ὃ εὐσεβὴς βασιλεὺς Κωνσταν- 
τῖνος κρατήσας ἔτη i5, καὶ ἐβασίλευσεν [ovoriviavóg Ó υἱὺς 
αὐτοῦ. . 
Ἰστέον ὅτε μάτην ληρωδῶς φλνυαροῦσί τινες λέγοντες, τ 
μετὰ τέσσαρα ἔτη γεγονέναι τοὺς παρ᾽ αὐτοῖς φημιζομένγους 
Βτῆς ἕχτης συνόδου χεφαλαιώδεις τύπους. ὡς γὰρ ἐν πᾶσι 
V.a4o ψευδηγοροῦντες ἐὀλέγχονταε, ἀποδείχνυνται καὶ ἐν τούτοις μη- 
δὲν ἀληθὲς λέγοντες, ἡ γὰρ ἀκριβὴς χρονικὴ ἀποσημείωσις 
τὴν κατὰ τῶν μονοθελητῶν ἁγίαν οἰκουμενικὴν ἔχτην συνγο-λ0 


10. αὐτὰς add. ex A. νομίσματα À f. 12. ἀνεπαύϑη À, 
ἀνεπάη vulg. 15. μάτην om. f. 19. ἀληϑὼς A. χρο- 
γιχὴ add. ex A. 


assequitur declaratus ameras, annos viginti et unum, tyrannosque 
subegit, et Abdelam Zuber filium et successorem potestatis occidit. 

A.C.626 Arabum ducis Abimelech, Cpoleos episcopi Theodori annus 

rimus. 

Ρ Hoc anno fames et pestilentia magna Syriae incubuit, et gentis 
imperium Abimelech obtinuit.  Mardaitis autem circa Libani regio- 
nem excurrentibus, et invalescente pestilentia, pacem prius sub Ma- 
via expetitam ipse denuo requirit per legatos id imperatorem tmissos, 
et trecentas sexaginta quinque chiliades nummorum aureorum, servos 
totidem et generosorum equorum gregem numero non imparem datu- 
rum se annuatim paciscitur. 

À. C. 677 Hoc anno pius imperator Constantinus, cum annos septemdecim 
imperasset, in pace obdormivit. filius autem eius lustinianus impe- 
rium collegit. 

Observandum hominum delirium mentis passorum instar in va- 
num eos nugari, qui scriptis suis celebratos sexti concilii capitulares 
typos exactis postmodum annis quatuor editos affürmant. ut enim 
in plerisque mendacia effutire deprebenduntur, ita et in istis nihil 
sani verique asserere. accurata quippe temporum ratio et designatio 
sanctum uniyersale sextum concilium verum monotheletarum excidium 





CHRONOGRAPHIA.- 553 


δον ἐν τῷ δωδεκάτῳ ἔτει' τῆς βασιλείας Κωνσταντίνου ixyo- 
vov Ἡρακλείου γενέσθαι λέγει, ἐν ἔτει ἀπὸ χτίσεως κόσμου 
φροβ΄. καὶ ὅτε μετὰ τοῦτο ἐβασίλευσεν ὃ αὐτὸς Κωνσταντῖ-- 
yog ὅτη πέντε, καὶ τελευτήσαντος αὐτοῦ, ἐμονάρχῳᾳσεν Ἰουστι- 
δνιανὺὸς ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἔτη δέκα. ἐκβληϑέντος dà "ovcrvi- 
γιανοῦ ἐκράτησεν “εόντιος ἔτη y, καὶ μετὰ “εόντιον Τιβέ- 
Quoc ὃ καὶ ᾿Ἀψέμαρος ἔτη C, καὶ πάλιν Ἰουστινιανὸς ὃ ἐκβλη- C 
Sec ἔτη c. ὡς εὑρίσκεσϑαι ἐξ αὐτῶν τῶν δεδομένων τύπων 
τῷ β΄ ἔτεε τῆς ἐσχώτης βασιλείας τοῦ αὐτοῦ δινοχοπημένου 
10 Ἰουστινιανοῦ ἐκτεϑεῖσϑαι αὐτοὺς περιέχοντας ἐν τῷ y τύπῳ 
ταῖς λέξεσιν οὕτως" συνορῶμεν ὅτι τοὺς μὲν δυσὲ γάμοις 
περιπαρέντας, καὶ μέχρι τῆς ιε΄ τοῦ παρελθόντος Ἰανουαρίου 
μηνὸς τῆς παρελθούσης À ἰνδιχτιῶνος ἔτους ςρϑ δουλω- 
ϑέντας τῇ ἁμαρτίᾳ, καὶ μὴ ἐκνήψαντας, προελόμεϑα καϑαι- 
1" θέσει κανονικῇ ὑποβαλεῖν. καὶ μεϑ' ἕτερα" τοὺς δὲ μετὰ 
τὴν χειροτονίαν γάμῳ ἑνὲ παρανόμως προσομιλήσαντας, τοῦτ᾽ 
ἔστι πρεσβυτέρους καὶ διακόνους καὶ ὑποδιακόνους, ἤδη ἐπὶ Ὁ 
βαρχύν τινα χρόνον εἰρχϑέντας τῆς ἱερᾶς λειτουργίας καὶ ἐπι- 
τιμηϑέντας, αὖϑις αὐτοὺς ἐν τοῖς οἰκείοις ὠποκαταστῆναι 
0 βαϑμοῖς, μηδαμῶς ἑτέρῳ μείζονε προχόπτοντας βαϑμῷ, npo- 
ógÀog διαλυϑέντος αὐτοῖς τοῦ ἀϑέσμου. συνοικεσίου. ὥστε 


2. λέγεται À f. 7. πάλεν "Tovot. Δ, πάλιν ὃ 7T. vulg. 8. 
ἐχδεδομ. À. — 12. τοῦ add. ex ἃ. i4. ἐχνῆψαι αὐτοὺς προε- 
λομέγους Α f. 15. ὑποβάλαε f. 19. ἐν add. ex A. 


imperatoris Constantini Heraclii pronepotis anno duodecimo celebra- 
tum aífirmat, anno ἃ mundi conditu sexies millesimo centesimo se- 
ptuagesiino secundo, ipsumque Constantinum anmos posthac quinque 
imperasse, eoque vivis erepto, lustinianum eius filium monarchiam 
tenuisse annos decem, eiecto lIustiniano, Leontium tyrannide pofitum 
annos tres, post hunc Tiberium, qui etiam Apsimarus, annos septem 
regnasse, eiectumque prius Iustinianum denuo restitutum imperio annos 
sex, adeo ut ex ipsis editis concilii typis sive canonibus anno secundo 
imperii Iustiniano naribus mutilato restituti eos primum promuigatos 
aperte comperiamus. tertio siquidem canone in haec verba legimus: 
matura consilii discussione praehabita, eos, qui duobus coniugiis im- 
plicati fuere, et ad praeteriti mensis Ianuarii diem decimum quintum, 
praeteritae quartae indictionis, anni sexies millesimi centesimi no- 
nagesimi noni peccati servituti obnoxios se voluere, nec ullo pacto 
resipiscere, canonicae depositioni subiicere decrevimus. et quibusdam 
interpositis: eos vero qui post ordines susceptos uno licet coniugio 
se devinxerint, id est presbyteros, diaconos et subdiaconos, brevi tem- 
poris spatio sacris ministeriis prohibitos et poenis castigatos propriis 


554 THEOPHANIS 


ὃ: αὐτῆς τῆς χρονικῆς ὠποσημειώσεως ἀρεδήλως φαίνεσϑαει 
συναγόμενα ἀπὸ τῆς ἁγίας οἰκουμενικῆς ἕκτης συνόδου ἕως 
τῶν ἐκδεδομένων τύπων ἔτη κζ΄, πατριαρχοῦντος ἐν τῇ ἁγίᾳ 
οἰκουμενικῇ συνόδῳ Κωνσταντινουπύλεως Γεωργίου, ἔτος &yor- 
P.3o2106 τῆς πατριαρχίας y, καὶ μετὰ τὴν σύνοδον πατριαρχῆσαν- 5 
voc ἄλλα ἔτη y, μετὰ δὲ τοῦτον Θεοδώρου ἔτη y, xai Παύλον 
ἔτη ζ΄, καὶ Καλλινίκου δτη ιβ΄, καὶ Κύρου ἔτη β΄, oc συνάγε.. 
σϑαι xai δξ αὐτῶν τῶν πατριαρχῶν ἔτη χζ΄' ἀπὸ δὲ τῶν ἐκ- 
δεδομένων τύπων ἕως τοῦ τετάρτου ὅτους (Φιλιππικοῦ ἔτη 
névr8* καὶ ὃν τῷ αὐτῷ πρώτῳ ἔτει τῆς βασιλείας Gunn. te 
κοῦ γενέσϑαε ἐμμανῆ σύνοδον κατὰ τῆς ἁγίας οἰκουμενικῆς 
ἕχτης συνόδου" καὶ ἐξωσθέντος Κύρου τῷ ς ἔτει τῆς πα- 
τριαρχέας αὐτοῦ, γενέσϑαι Ιωαννην πατριάρχην «ἧς Κω»- 
σταντινουπόλεως, ᾿Ανδρέαν δὲ μητροπολίτην τῆς Κρήτης καὶ 
ΒΓερμανὸν μητροπολίτην Κυζίκου, ὑπογράψαντας προδήλως, 15 
καὶ ἀναϑεματίσαντας μετὰ πάντων τῶν κατὰ τοὺς αὐτοὺς 
χρόνους τὴν προρρηϑεῖσαν κατὰ τῶν μονοϑελητῶν ἁγίαν oi- 
κουμενικὴν ς᾽ συγοδὺν" μιετὰ δὲ ἐτὴ y τελευτήσαντος Ἰωών- 
vov, μετατεθῆναι Γερμανὸν ἀπὸ Kwlixov, καὶ πατρεαρχῆσαε 
ωνσταντινουπόλεως 6:5 δεκαπέντε, καὶ τῷ iy ἔτει τῆς βα- 9 


6. μετὰ dà — — ἔτη y om. b. 6. χαὶ Παύλου — — ἔτη 


iB oin. À. 9. ἔτους add. ex A. 10. τῆς βασιλείας add. 
ex Α. 11. οἰχουμενιχῆς add. ex A. 14. τῆς Κρήτης Α, Ko. 
vulg. 16. αὐτοὺς om. Α. 20. ἔτει add. ex A. 


demum gradibus denuo restitui, alio superiore nusquam promovendos, 
nimirum illegitimo contubernio palam prius dissoluto. ex ipsa itaqne 
temporum designatione a celebrata sancta universali sexta synodo usque 
ad editos canones eius nomine promulgatos aperte colliguntur anni vi- 
ginti septem, patriarcham nimirum agente in sancta oecumenica synodo 
Georgio, cuius patriarchatus annus tertius numerabatur, cuique post 
synodum alii tres in dignitate exacti sunt. post bunc vero Theodorus 
annos tres, Paulus annos septem, Callinicus annos duodecim, Cyrus deni- 
que annos duos sedit, adeo ut ex ipsis patriarcharum aetatibus anni vi- 
ginti septem dilucide computentur, a canonum vero promulgatione usque 
ad annum quartum Philippici anni quinque intercedant , primo autem 
imperii ipsius Philippici anno insanum conciliabulum adversus sanctum 
oecumenicum concilium celebratum sit, Cyroque expulso sub sextum pa- 
triarchatus sui annum Ioannes Cpoleos patriarcha factus fuerit; Andreas 
autein Cretae metropolita et Germanus Cyzici pariter metropolita in- 
sano illi concilio manifesto subscripserint , et cum omnibus eiusdem 
aetatis episcopis celebratum adversus monotheletas praefato more san- 
ctum sextum concilium anathemate proscripserint; post annos tres 
vero mortuo Ioanne, Germanus Cyzico translatus sit Cpolun et pa- 





CHRONOGRAPHIA. 555 


σιλείας “έοντος ἐξορισϑῆναι, xai ysvéc9ai ᾿Αναστάσιον, καὶ 
πατριαρχῆσαι ἔτη κὅ΄- καὶ μετ᾽ αὐτὸν Κωνσταντῖνον ὅτη δώ- 
δεκα, καὶ Νικήταν τεσσαρεσκαΐδεκα, καὶ Παῦλον πέντε, 
καὶ Ταράσιον xa, καὶ Νικηφόρον ἡ, καὶ Θεόδοτον ς᾽, 
5 καὶ ᾿Αγτόγιον tg, καὶ Ἰωάννην τὸν λεκανόμαντιν ἔτη ς καὶ 
μῆνα α΄. | | C 
"Iovorivtayov βασιλέως Ῥωμαίων ἔτος α΄. A.M. 6158 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἀποστέλλει LdfiuéAey πρὸς Ἰουστινιανὸν. adi 
βεβαιῶσαι τὴν εἰρήνην" καὶ ἐστοιχήϑη ἡ εἰρήνη οὕτως" ἕνα 
10 0 βασιλεὺς παύσῃ τὸ τῶν αρδαϊτῶν τάγμα ἐκ τοῦ “ιβαάνου, D 
καὶ διακωλύσῃ τὰς ἐπιδρομὰς αὐτῶν" καὶ ᾿Αβιμέλεχ δώσῃ 
τοῖς Ῥωμαίοις καϑ᾽ ἑκάστην ἡμέραν νομίσματα χίλια καὶ in- 
zov xai δοῦλον: καὶ ἵνα ἔχωσιν κοινῶς κατὰ τὸ ἴσον τοὺς 
φύρους τῆς Κύπρου xai ᾿ ρμενίας καὶ Ἰβηρίας. καὶ ἔπεμψεν 
156 βασιλεὺς Παῦλον τὸν μαγιστρεανὸν πρὸς ᾿βιμέλεχ ἀσφα- 
λίσασϑαε τὰ στοιχηϑέντα" καὶ γέγονεν ἔγγραφος ἀσφάλεια 
μετὰ μαρτύρων. καὲ φιλοτιμηϑεὶς ὅ μαγιστριανὸς ὕὑπέστρε- 
ψεν. καὶ πέμψας ὃ βασιλεὺς προσελάβετο τοὺς Ἰαρδαΐτας 
χιλιάδας ιβ΄, τὴν Ῥωμαϊκὴν δυναστείαν ἀκρωτηριάσας. πᾶ- 


1, ἐξορισϑῆναε, καὶ À, ἐξωσϑέντος vulg. 5. λεχανγόμαντιν Α, 
— μάγντην vulg. 6. μῆνα a] μῆνας Α f. 9. ἦ add. ex A. 
10. παύσῃ τὸ À, παύσῃ dia τὸ vulg. 11: ϑώσει A. 13. 
κοιγῶς À, xowd vulg. 15. τὸν add. ex. A. - 2 


triarchatum tenuerit annos quindecim, eodemque sub imperatoris Leo- 
nis annum decimum tertium sede pulso, Anastasius fuerit institutus, 
et annos viginti quatuor in patriarchatu numeraverit : hunc Constanti- 
nus exceperit annos duodecim, deinde Nicetas quatuordecim, mox Pau- 
lus quinque, tum Tarasius uno et viginti, Nicephorus octo, Theodo- 
tus sex , Antonius sexdecim, denique Ioannes lecanomantes annos 
sex el mensem unum. 

Romanorum imperatoris Iustiniani annus primus. 

Hoc anno Abimelech firmandae pacis ergo ad Iustinianum lega- À. C. 678 
tos misit. his autem conditionibus pax inita, ut imperator Mardai- 
tarum agmen e Libano prorumpens comprimeret et impediret eorum 
excursiones , Abimelech vero in singulos dies mille nummos aureos, 
et equum, et servum imperatori penderet; et uterque princeps iusta 
et aequali portione Cypri, Armeniae et Iberiae vectigalia inter se di- 
viderent. imperator Paulum .magistrianum confirmandae pacis causa 
ad Abimelech delegavit, cautioque in scriptis coram testibus facta 
est. et magistrianus honorifice exceptus ad imperatorem revertit. et 
misso edicto Mardaitas ad duodecim millia imperator, Romanam po- 
tentiam eo facto mutilaturus, e loco priore sustulit. quae enim ci- 
vitales in montium cacuminibus sitae incoluntur ab Arabibus a Mo- 


556 THEOPHANIS 


P.3o03gat γὰρ νῦν οἰχούμεναι παρὰ τῶν ᾿ραβων εἰς τὰ ἄχρα no- 
λεις ἀπὸ Ἰοψουεστίας καὲ ἕως τετάρτης ᾿“ρμενέας ἀνίσχυροι 
καὶ ἀοίκητοι ἐτύγχανον διὰ τὴν ἔφοδον τῶν ωχρδαϊτῶν, ὧν 
παρασταλέντων, πάνδεινα κακὰ πέπονθεν ἢ Ῥωμανία ὑπὸ τῶν 
᾿Αράβων μέχρι τοῦ νῦν. — 5 

Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει πέμπει ᾿4βιμέλεχ Ζίανδον τὸν ἀδελφὸν 
Ἰαυΐου εἰς Περσίδα κατὰ DMovyrag τοῦ ψεύστου καὶ τυραᾶν- 
yov. καὶ ἀνῃρέθη Ζίανδος ὑπὸ ἤουχτάρ. καὲ ἄκουσας 
᾿Αβιμέλεχ ἔρχεται εἰς εσοποταμίαν, xai τυραννεῖται ὑπὸ 

Β.Σαΐδους ὃν ἐπανελθὼν διὰ λόγον τὴν Ζίαμασκὸν πέπεικεν io 
ἀνοῖξαι τὴν προκαταληφϑεῖσαν ὑπ᾽ αὐτοῖ, καὶ μετὰ TOUIO 
δολοφονεῖ αὐτόν. Ἰουστινιανὸς δὲ νεώτερος ὧν, ὡς tg χρό- 
vov, καὶ ἀβούλως τὼ κατ᾽ αὐτὸν διοικῶν, ἀποστέλλει “εύντιον 
τὸν στρατηγὸν ἐπὲ τὴν ᾿Αομενέαν μετὰ Ῥωμαϊχῆς δυνάμεως, 
καὶ τοὺς ἐκεῖσε Σαραχηνοὺς κτείνας, ὑποτάσσει ἹῬωμαίιόις 15 
ὡσαύτως xai ᾿Ιβηρίαν καὶ ᾿Αλβανίαν, Βουλκακίαν τὸ καὶ DMy- 
dia». καὶ φορολογῆσας τὰς χώρας, πάμπολλα χρήματα τῷ 

Οβασιλεῖ ἀπέστειλεν. ᾿Αβιμέλεχ δὲ ταῦτα μεμαϑηχώς, xata- 
λαμβάνει τὸ Κερκίσιον, καὶ τὴν Θεούπολιν ὑπέταξεν. 


2. τετάρτης Α, δὲ τῆς δ' vulg. 3. ὧν A, τῶν vulg. 6. 
Zíadoy À. 7. Μουχτὰρ À ubique, Movyago vulg. 14. ἐπὶ 
τὴν Α, χατὰ τὴν vulg. — 16. Βουλχανίαν f, Βουχανίαν mg.Par. 
ex Anastasii Bucaniam. 19. Κερχήσιον a, Κέρσιον À f. 


psuestiae termino ad quartam usque Armeniam, cunctae oh Mardaita- 
rum, qui deinceps repressi sunt, excursiones munimentis infirmae et 
habitatoribus vacuae existebant. generum sane omnium calamitates 
οἱ adversa quaevis in Romanam ditionem ab ea die in hanc usque 
horam Arabum opera inundaverunt. 

Hoc etiam anno Abimelech Ziandum fratrem Maviae adversus 
impostorem et tyrannum Muchtar in Persidem misit, Muchtar vero Zi- 
andum interfecit. accepto nuncio Abimelech in Mesopotamiam pro- 
greditur. interea Saidus adversus eum rebeliavit, Abimelech festine 
regressus Damascum, quam Saidus sibi praeoccupaverat, data securi- 
tatis fide aperiri suadet, cuius ille oblitus perduelli dolo mortem in- 
tulit. lustinianus porro cum iunior adhuc, annorum videlicet sexde- 
cim, existeret, et suis inconsultis rei publicae negotia quaevis admini- 
straret, Leontium ducem cum Romanis copiia in Armeniam misit. hic 
Saracenis, qui illic aderant, occisis, Armeniam Romanae ditioni sub- 
iicit, quemadmodum et Iberiam et Albaniam et Bulcaciam et Mediam, 
et vectigalibus per singulas quasque provincias collectis, ingentem 
divitiarum acervum ad imperatorem transmisit. his auditis Abimelech 
Cercisium profectus, Theopolim subegit. | 


CHRONOGRAPHIA. «554 


E a 


ἸΚωνσταντινουπόλεως ἐπισκύπου Παύλου ἔτος α΄. A.M.6159 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἐγένετο λιμὸς dy Συρίᾳ" καὶ πολλοὶ εἰσ- 

ἤλϑον εἰς Ῥωμανίαν. καὶ ἐλθὼν ὃ βασιλεὺς εἰς ᾿Αρμενίαν 

ἐκεῖ ἐδέξατο τοὺς ἐν τῷ “ιβάνῳ αρδαΐτας, χάλκεον τεῖχος Ὁ 

Κα διαλύσᾳς. παρέλυσε δὲ καὶ τὴν μετὰ τῶν Ἠουλγάρων noyio- 

ϑεῖσαν εἰρήνην, διαταραάξας τοὺς ὑπὸ τοῦ οἰκείου πατρὸς ἐνορ- 

δίνους γεγονότας τύπους. καὶ κελεύει περᾶσαι dni τὴν Θρά- V. aia 

xg» τὰ καβαλλαρικὰ Séuara, βουλόμενος τούς τὸ Βουλγάρους 

καὶ τὰς Σχλαβινίας αἰχμαλωτίσαι. 

10 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπεστράτευσεν Ἰουστινιανὸς κατὰ Σκλα- A.M. 6180 
θινίας καὶ Βουλγαρίας. καὶ τοὺς μὲν Boviyagovg ngog τὸ 
παρὸν ὑπηντηκότας ὠϑησεν. μέχρι δὲ Θεσσαλονίκης ἐκδρα-. 3οή 
μών, πολλὰ πλήϑη τῶν Σχλάβων τὼ μὲν πολέμῳ, τὰ δὲ προσ- 
ρυέντα παραλαβών, εἰς τὰ τοῦ Ὀψικίου διὰ τῆς ᾿Αβύδου ns- 

τι ράσας κατέστησε μέρη. ἐν δὲ τῷ ὑποστρέφειν ὅὁδοστατηϑεὶς 
ὑπὸ τῶν Βουλγάρων ἐν τῷ στενῷ τῆς κλεισούρας μετὰ σφα- 
γῆς τοῦ οἰκείου λαοῦ xai τραυματίας πολλῆς μόλις ἀντιπα- 
ρελϑεῖν ἡδυνηϑη. 

Τῷ δ᾽ αὐτῷ ὅτει καὶ ᾽Μβδελᾶς ὃ Ζουβὲρ Ἰῆούσαβον τὸν 
λοΐδιον ὠδελφὸν πέμπει κατὰ ἸΠουχτάρ" καὶ συμβαλὼν μετ’ αὖ-' 
τοῦ τρέπεται ὃ ουχτάρ, xai φεύγει óni Συρίαν" καὶ φϑά-- B 


5. xal add. ex A. 12. ὕπηντηχ. À, ὕπαγτ. vulg. 21. ἐπὶ 
Συρ. À, εἰς Z. vulg. | 


Cpoleos episcopi Pauli annus primus. À. C. 629 
Hoc anno fames Syriae incubuit, eiusque plurimi incolae in Ro- 
manam ditionem migraverunt. imperator autem in Armeniam profe- 
ctus Mardaitarum agmen, aereum illum imperii Romani murum in Li- 
bano prius consistentem et a se eversum, illic suacepit. pacem quo- 
que cum Bulgaris firmatam solvit, foederum conditiones a patre con- 
cessas ipse perturbans ac omnino violans. εἰ Bulgaros et Sclaviniae 
provincias in servitotem mittere meditatus, equestres legiones in 
Thraciam transire iussit. | 
Hoc anno [lustinianus in Bulgariam et Thraciam eduxit exerci- A, C, 680 
tum. Bulgarosque sibi obviam cum armis factos tum primum repulit. 
et excursionibus subinde Thessalonicam usque habitis, immensum 
Sclavorum numerum, qua belli virtute domitum, qua sponte ad se trans- 
euntem et deditum, e patria educens, ad Opsicii partes, traiecto Abydi 
freto, habitare decrevit. at in reditu intra compressos montes et clu- 
surae angustias a Bulgaris ínterceptus, multis ex exercitu quum cae- 
sis, tum vulneratis, vix periculum superare et in oppositam partem 
transire valuit. 
Eodem anno Abdelas Zuber filius Musabum fratrem germanum 
adversus Muchtarum mittit, qui cum eo pugna congressus, Muchtacum 


558 THEOPHANIS 


“σας αὐτόν, κτείνει αὐτόν. ᾿Αβιμέλεχ dà στρατεύεε κατὰ Mov- 
σάρου, καὶ νικήσας κτείνει αὐτόν" καὶ ὑπέταξε πᾶσαν τὴν 
Περσίδα. 
AM.6:8:1.— Τούτῳ τῷ ἔτει ἀπέστειλεν ᾿Αβιμέλεχ κατὰ τοῦ Zovueio 
C Χαγὰν εἰς τὸ Ἰάκκα, καὶ κτείνει αὐτὸν ἐκεῖ ὃ Χαγάν. καὶ 5 
ὑποτάξας τῷ ᾿Αβιμέλεχ τὴν χώραν τοῦ Χαγὰν ἐναντιουμένην 
αὐτῷ, ἐνέπρησε τὸν οἶκον τοῦ εἰδώλου αὐτοῦ σὺν τῷ εἰδώλῳ 
τῆς σεβασμιότητος αὐτῶν" dv ἣν αἰτίαν τὸν Χαγὰν σερατη- 
γὸν τῆς Περσίδος προεβάλετο. καὶ ὑπεταγῃ τῷ ᾿Αβιμέλεχ ἡ 
Περσὶς καὶ ἡ Ἱπεσοποταμία καὶ 5 μεγάλη ᾿Αραβία τοῦ Ἐϑρί- το 
βου" καὶ o& ἐμφύλιοι πόλεμοι αὐτῶν ἔπαυσαν. 
A.M. 6182 Τούτῳ τῷ ἔτει τέλος ἔσχεν καὶ ἀπαλλαγὴν παντὸς noA: 
Ὥμου ἡ τῶν ᾿Αράβων ἀρχῇ" καὶ εἰρήνευσεν ᾿Αβιμέλεχ, ὑπο- 
τάξας πάντας. | 
Τούτῳ τῷ ἔτει τὴν πρὸς ᾿Αβιμέλεχ εἰρήνην ᾿Ιουστινιανὸς t5 
ἐξ ἀνοίας ἔλυσεν: καὶ γὰρ τὴν Κυπρίων νῆσον ἀλόγως με- 
τοιχῆσαι ἐσπούδασεν, καὶ τὸ σταλὲν χάραγμα παρὰ ᾿Αβιμέ- 
λεχ νεοφανὲς ὃν καὶ μηδέποτε γεγονὸς οὐ προσεδέξατο. πλῆ- 
9o; δὲ Κυπρίων περώντων κατεπογντέσϑη, καὶ ἀπὸ ἀρρωστίας 


5. τὸ Máxxa Α, τὸν Ἰάχχα vulg. 13. τῶν add. ex A. ὕὑπο- 
τάξας πάγτας Α, ὑπ. καὶ εἰρηνεύσας πάντας vulg. 


fugam arripere, et in Syriam se recipere coegit, eumque tandem in 
itinere praeverlens, e medio sustulit. Abimelech vero adversus Mu- 
sarum expeditione suscepta et victoria potitus, hostem neci dat, et 
uniWwersam Persidem suo subiugat imperio. 

A. C. 681: Hoc anno Abimelech misit Chagan in Macca adversus Zumir arma 
moturum. Chagan autem Zumir deleto, provinciam Chagan ipsi ini- 
micam sub Abimelech potestatem redegit, et idoli eius aedem igne 
succendit, sed et idolum summa religione ab eis cultum extinxit. eam: 
ob rem Abimelech Chagan Persiae ducem instituit, atque ita Persia, 

, . Mesopotamia, magna Arabia, quae Ethribi, Abimelech imperio sub- 
sternuntur, omniaque inter Arabes variis aetatibus agitata bella civilia 
cessavere. 

À. C. 682 Hoc anno dissidiorum finem et praeliorum omnium exitum Ara- 
bum principatus obtinuit. et cum reliquos principes suo subiecisset 
imperio et populos in pace continuisset, ipse Abinelech pacem pro- 
sequi studuit. 

Hoc anno compositam cum Abimelech pacem ex animi dementia 
Iustinianus solvit. Cypri quippe incolas in aliam regionem transpor- 
tare stolide nulloque. sano- consilio meditatus est, nummosque figura 
recenter excogitata et hactenus omnino non visa ab Abimelech con- 
flatos εἴ in vectigal missos admittere recusavit. Cypriorum subinde 
multitudo ingens, cum mare traiiceret, submersa est, pars etiam in- 





CHRONOGRAPHIA. . b5g 


eovro: καὶ oi λοιποὶ ἐστράφησαν tig ζύπρον. καὶ dxov- P.3o5 

σας ταῦτα ᾿Αβιμέλεχ, ὑποχριϑεὲς σατανιχῶς, παρεχάλειε μὴ 

λυϑῆναι τὴν εἰρήνην, ἀλλὰ δεχϑῆναι τὴν αὐτοῦ μονῆταν, ὡς 

τῶν “ράβων μὴ καταδεχομένων τὴν τῶν Ῥωμαίων χαραγὴν V.243 
5 ἐν τοῖς ἰδίοις νομίσμασειν, τῆς ὅλκῆς τοῦ χρυσοῦ διδομένης 

καὶ μιᾶς ζημίας τοῖς Ῥωμαίοις γινομένης ἐκ τοῦ νέα χαρασ- 

σειν “ραβας. ὃ δὲ τὴν παράκλησιν εἰς φόβον νομίσας, οὐκ 

ἐννοήσας, ὅτε τὸ σπουδαζόμενον αὐτοῖς ἦν παῦσαι τὴν τῶν 

Παρδαϊτῶν ἐπαγωγὴν, xai οὕτω διὰ δοκουμένης εὐλόγουν ngo- 
τΙοφάσεως λῦσαι τὴν εἰρήνην" ὃ καὶ ἐγένετο. καὶ ἐπέστελλεν 

᾿Αβιμέλεχ οἰκοδομῆσαι τὸν τοῦ lMaxxá ναῦν. καὶ ἠθέλησεν B 

ἐπᾶραι τοὺς κίονας τῆς ἁγίας Γεθσημανῆς. xai παρεκάλεσεν 

αὐτὸν Σέργιός τις ἀνὴρ χρεστιανικώτατος ὃ τοῦ Πϊανσοῦρ 

γενικὸς λογοϑέτης, καὶ λίαν ὠκειωμένος τῷ αὐτῷ ᾿Αβιμέλεχ 
15xaí πατρίκιος ὃ τούτου ἐφάμιλλος τῶν κατὰ τὴν Παλαιστίνην» 

Χριστιανῶν προύχων, ὃ ἐπίκλην Κλαισός, αἰτούμενοι μὴ γε- 

ψέσϑαι τοῦτο, ἀλλὰ δι᾽ ἱκεσίας αὐτῶν πεῖσαε Ἰϊουστινιανὸν 

ἄλλους ἀποστεῖλαι ἀντ᾽ αὐτῶν" ὅπερ καὶ γέγονεν. 

Τούτῳ τῷ ἔτει Ἰουστινιανὸς ὠπελέξατο ἐκ τῶν μετοικι- A. C. 6183 
λοσϑέντων ὑπ᾽ αὐτοῦ Σκλάβων, καὶ ἐστράτευσε χιλιάδας λ΄ xac C 
6. xai μεᾶς ζημίας τοῖς Ῥωμαίοις γινομένης add. εχ A. 11. 


Max& À, Μαχὰ e, Μαῖχα f, Mayo vulg. 14. ὠχεεωμέγος ^, 
oix. vulg. — 1G. Klavong Δ, ΚἈλαῦσις a. 18. ὅπερ Α, ὃ vulg. 


gruentibus morbis iactata interiit, reliqui Cyprum redierunt. horum 
accepto nuncio satanica vafritie Abimelech instructus, ac dolos parans, 

pacem a lustiniano nusquam solvi precabatur: Arabibus insuper scul- 

ptam a Romanis figuram in consueto nummorum suorum usu vel cou- 
flatione approbantibus, monctam a se cusam admitti rogabat, maxime 

cum ex nova apud Árabes signata debitum in vectigal auri pondus Ro- 

mani acciperent. ille Arabum preces metum existimans, nec id eis esse 
consilio, ut Mardaitarum cohibitis impressionibus ipsi verisimilis cau- 

sae obtentu pacem solverent, non animadvertit: quod demum factum 

est. misitque Abimelech qui templum Maccae construerent , iamque 
sanctae Gethsemanes columnas tollere paratum Sergius, vir Christiana 

pietate conspicuus, Mansur logotheta generalis et ipsi Abimelech 
summa necessitudine coniunctus, et patriciüs quidam eius collega, 
cognomento Claesus, Christianorum in Palaestina degentium prae- 
stantissimus , ambo ne id faceret deprecati sunt, polliciti se potius , 
precibus suis cum Iustiniano acturos, ut alias in earum locum trans- 
mitteret, quod ita postmodum actum est. 

Hoc anno ex deportatis in Asiant' Sclavis viros bello idoneos ele- A, C. 683 

git Iustinianus, et in exercitum ad triginta millia adlectos armis in- 


560 . THEOPHANIS : 


. ὅπλίσας αὐτοὺς ἐπωνόμασεν avrovg λαὺν περιούσιον, dp- 
χοντά τὸ αὐτῶν Νέβουλον royvoua, ϑαρφήσας δὲ εἰς αὐτοὺς 
γεγράφηχε τοῖς doas μὴ ἐμμένειν αὐτὸν τῇ ἐγγράφως ovp- 

^^ φωνῃηϑείσῃ εἰρήνῃ. καὶ παραλαβὼν rà» περιούσιον λαὸν καὶ 
πάντα τὼ καβαλλαρικὰ ϑέματα, ἐπορεύϑη à» Σεβαστοπόλει τῇ ὃ 

“παρὰ ϑάλασσᾳαν. τῶν δὲ ᾿ἀράβων ἀπὺὑκρινομένων καὶ μὴ ai- 

φουμένων λῦσαι τὴν εἰρήνην, ἀλλὰ τῇ βασιλικῇ αἰτίᾳ καὶ 

N | — προπετείᾳ τοῦτο πρᾶξαι ἀναγκαζομένων, ὁπλισϑέντες xa. av- 

Ὡτοὶ παρεγένοντο ἂν Σεβαστοπόλει, προσμαρτυρόμενοι τῷ βω- 
σιλεῖ τὰ μεϑ᾽ Üpxo» ἀναμεταξὺ αὐτῶν στοιχηϑέντα μὴ δια- το 

στραφῆναι" ἐπεί τοί γε ἔχδικος καὶ χριτὴς ὁ ϑεὸς τῶν αἰ- 

τιῶν γενήσεται. τοῦ δὲ βασιλέως μηδὲ δι᾽ ἀχοῆς ταῦτα ἐνα- 

σχομένου, ἀλλὰ πρὸς μάχην μᾶλλον κατεπείγοντος, τὸν τῆς 

εἰρήνης ἔγγραφον λόγον λύσαντες, καὶ ἐπὶ ὕψηλῆς Gorag ἀντὶ 
φλαμούλου προάγειν κρεμάσαντες, κατὰ τῶν “Ρωμαίων ὥομη- 1) 

cav, Ιουαμὸδ στρατηγὸν ἔχοντες, χαὶ συνέβαλον πόλεμον. 

καὶ τὸ μὲν πρῶτον ἡττήϑησαν oi ᾿ραβεςς ὑποβαλὼν δὲ 

ἸΠοναμὲδ τῷ συμμαχοῦντι “Ρωμαίοις στρατηγῷ τῶν Σκλάβων, 

P.3o6 πέμπει αὐτῷ κουρκουρὸν γέμον νομισμάτων, καὶ πολλαῖς ὑπο- 
σχέσεσι τοῦτον ἀπατήσας πείθει προσφυγεῖν πρὸς αὐτοὺς μετὰ το 

7. λῦσαι add. ex À. 9. προσμαρτ. À, προμ. vulg. 10. στοι- 

χηϑέντα] συμφωνηϑῶτα A. διασιραφῆναι ἃ, στραφῆναι vulg. 


ta. μηδὲ di ἀχοῆς Α, uer! ἀχοῆς vulg. 14. λύσας Α f. 19. 
κουχουρὸν Α Í, χουρχουρὸν vulg. 


struxit, quos aciem superabundantem nuncupavit, et eorum ductorem 
Nebulum. eorum robori confidens Arabibus scripsit, se pacis a se 
scriptae couditionibus non amplius stare posse. et superabundanti 
illa acie equestribusque legionibus eductis, Sebastopolim, quae ad 
mare est, contendit. Arabes ex adverso pacis se studiosos simulare, 
nec eam velle infringere, illius violandae causam ex imperatore stare, 
et ex eius praecipiti animo ad bellum renovandum cogi: deinde et 
ipsi arma induentes, Sebastopolim accedunt , :bique imperatorem ob. 
testantur, ne pacta quae inter se invicem interposito iusiurando fic- 
maverant, solveret, deum alioquin ultorem atque iudicem iniuriarum 
futurum. imperatore ne auditu quidem haec ferre passo, quin immo ad 
praelium quantocius procurrente, Arabes, scriptas de pace tabulas in 
aerem expansas εἰ ex longa hasta flamuli vice suspensas praecedere 
iubentes, ipsi, Muamed duce, in Romanos irruunt, et bellum commit- 
tunt. et primo quidem conflictu vincuntur Arabes. at Muamed , Scla- 
vorum, qui cum Romanis auxiliares militabant, ducem clam tentans, 
transmissa ad eum pharetra nummis aureis plena, pluribus etiam pol- 
licitis delinitum, cuim sociorum viginti millibus d δυᾷς partes trans- 





CHRONOGRAPHA. δὺς) 56r 


καὶ x χιλιάδων, καὶ οὕτω “Ρωμαίοις τὴν φυγὴν msgtemou]- - 
σατο. τότε Ἰϊουστινιανὸς ἀνεῖλεν. τὸ τούτων ἐγχατάλειμμα σὺν 
γυναιξὲ καὶ τέχνοις παρὰ. τῷ λεγομένῳ adevxurm τόπῳ -χρη- 
μνώδει καὶ παραϑαλασσέῳ κατὰ τὸν Νιχομηδειάσιον | xÓÀnop . 
5 κειμένῳ. | 2 MEM 
Τούτῳ τῷ ἔτει Συμβάτιος ὃ πατρίκιος "douevíag uadoy. A.M. 6:85 
τὴν τῶν Ρωμαίων ἧτταν τὴν ᾿ἐρμενίαν παρέδωκε τοῖς “ραψι, 
καὶ ὑπετάγη αὐτοῖς καὶ 5 ἔσω Περσὶς ἡ λεγομένη Χωρασαν, 
καὶ φύεται ἐκεῖσε παράβουλος ὀνόματι Σαβῖνος, καὶ πολλοὺς Β 
τοτῶν ᾿ἄραβων ἀπέχτειγεν, καὶ αὐτὸν τὸν Χαγάνον παρ᾽ dA(yoy V.aá4. 
τελείως ποταμόπνικτον ἐποίει. ὃκ τοτε ἐπὶ πλεῖον ϑρασυνϑὲν- 
τες οἱ ᾿Αγαρηνοί, τὴν ᾿Ρωμανέίαν ἐλυμήναντο. 


Ἀαωνσταντινουπύλεως ἐπισκόπου KaAAwikov ἔτος α΄. A.M.6186 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἔκλειψις ἡλίου γέγονεν ugri'YnegfeQt-C —— 
15ra/ πέμπτῃ, ἡμέρᾳ πρώτῃ, ὥρᾳ τρίτη, ὥστε φανῆναί τινας | 


λαμπροὺς ἀστέρας... καὶ ἐπεστράτευσε lMovauid τῇ “Ῥωμα-. 
νέᾳ, ἔχων μεϑ’ ξαυτοῦ τοὺς πρύόσφυγας Σκλάβους ὡς ἐμπεί- 
ρους τῆς “Ῥωμανίας, καὶ πολλοὺς ἠχμαλώτευσεν. ἐγένετο δὲ 
καὶ ἀναίρεσις τῶν χοίρων ἂν Συρίᾳ. ᾿Ιουστιγιανὸς δὲ εἰς τὰ 
«οτοῦ παλατίου κτίσματα ἐπεμελεῖτο. καὶ ἔστησε τὸ ᾿Ιουστινια- 


1. χιλιάδων») Σχλαβὼν Α. 3. “Ὠευχήτη Α. 4. Νιχομηδείσιον À e. 

6. Σαββάτιος Α. 7. Ῥωμαίων Α, “Μρμενίων vulg. 10, τὸν . 
. om. À. 17. τοὺς add. ex Α. 19. χοίρων] οίρων A. — a0. 

κτίσματα] περιτειχίσματα À. ἔστησε] ἔχεισε Α e f. τὸν 

— τρέκλιγον Α. . 


sire suadet. if? fugam, quam Romani tulerunt, ille mercatus est. sub 
id tempus Sclgorum reliquias, etiam mulieres et pueros, Iustinianus 
e medio sustulit ad Leucatam, locum praeruptum atque maritimum et 
ad Nicomediae situm littora. : 
Hoc anno Symbatius Armeniae patricius cognita Romanorum clade A. C. 685 
Armeniam 'Árabibus tradidit, quibus etiam interior ad orientem Per- 
sia, Chorasan dicta, subiugata est: porro istic emersit novator nomine . 
Sabinus, qui multos Arabes ad necem deduzit, ipsumque etiam Cha- 
ganum in amnem deiectum tantum non suffocavit. ex eo tempore 
Agareni ferociores et audentiores effecti per ditionem omnem Roma- 
nam grassati sunt. 
Cpgleos episcopi Callinici annus primus. A. C. 686 
Hoc anno mensis Hyperberetaei die quinto, prima hebdomadis 
feria, hora diei tertia defectus solis contigit, adeo ut astra nonnulla 
manifeste apparerent. Muamed etiam in Romanum imperium expe- 
ditionem suscepit, et profugis Sclavis, ceu Romanorum locorum probe 
expertis, sibi adiuncti£, magnam hominum copiam abduxit captivam. 
in porcos magna caede desaevitum est iu Syria. porro Iustinianus 


Theophanes. . 36 





562 THEOPHANIS 


γοῦ τρικλίψιον λεγόμενον, καὶ τὰ TOU παλατίου περιτειχίσμα..- 
τα καὶ ἐπέστησεν ἐπείκτην Στέφανον τὸν Πέρσην, σακελ- 
λάριον αὐτοῦ καὶ πρωτοευνοῦχον, κύριον καὶ ἐξουσιαστὴν λίαν 
ὄντα αἱμοβόρον καὶ ἀπηνῆ" ὕστις ἀνηλεῶς τοὺς μὲν Ontgag 
D αἰκίζειν οὐκ ἠρκεῖτο, ἀλλὰ καὶ λιϑοβολεῖν αὐτούς τε χαὲ τοὺς 5 
τούτων ἐπιστάτας. τοῦ δὲ βασιλέως ἀποδημήσαντος, κατε- 
τόλμησεν ὅ ἄγριος ϑὴρ ἐκεῖνος καὶ τὴν αὐτοῦ μητέρα fracta. 
σίαν τὴν αὐγοῦσταν παιδικὼς δι’ ἀβένων μαστιγῶσαι. ἂν τούτοις 
δὲ καὶ εἰς ἅπαν τὸ πολιτικὸν πλῆϑος πολλὰ xaxa ἐνδειξάμενος, 
μισητὸν τὸν βασιλέα πεποίηκεν. ὁμοίως καὶ εἰς τὰ τοῦ γενι- 10 
κοῦ λογοϑεσίου πράγματα κατέστησεν ἀββᾶν τινὰ ὀγόματι 
Θεόδοτον ἔγκλειστον τὸ πρότερον ὄντα ἐν τοῖς Θρᾳκῷῴοις τοῦ 
Ρ.30) στενοῦ μέρεσιν, καὶ αὐτὸν δεινότατον καὶ ἀτίϑασσον λίαν 
ὑπάρχοντα, ὅστις πλείστους τῆς πολιτείας ἄρχοντας καὶ ἐμφα- 
vei; ἀνδρας οὐχ ἐκ τῶν διοικητῶν μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν 1) 
τῆς πόλεως οἰκητόρων, tix] καὶ μάτην ἀπροφασίστως, ἐπαι- 
τήσεις καὶ ἐχκταγὰς καὶ δημεύσεις ποιούμενος, σχοίγοις τε τού- 
τους κρεμῶν καὶ ὠχύροις ὑποκαπνίζων. ἔτι δὲ κἀὲ Ó ἔπαρ- 
χος βασιλικῇ κελεύσει πλείστους ἄνδρας ἐν εἱρκταῖς κατα- 


t. περιτειχίσματα) χτίσματα À. 4. τοὺς μενσόπερας ΔΑ. — 5. 
τοὺς Pad. ex A. i 6. "nodu. Α, ἐπιδημ. ταῖς. e 8. δι᾽ ἀβη- 
γῶν À, διὰ ἀβινῶν a, διὰ βινῶν e, δια βενὼν f. 9. δὲ χαὶ 
εἰς A, δὲ εἰς vulg. ι1. χατέστησεν add. ex Α. 15. εἶλλα 
xai ix A, ἀλλὰ ἐκ vulg. 18. χρεμών Α, χρεμνῶν vulg. ὕπο- 
καπν. À, ἀποκχ. vulg. ἔπαρχος Α e, ὕπαρχος vulg. 


erigendis palatii aedificiis studium adhibuit: triclinium Tustiniani no- 
mine deinceps vocatum, et palatii moenia condidit. huic operi prae- 
positum et cum plena potestate dominantem Stephanum Persam, sa- 
cellarium suum et eunuchorum antesignanum, praefecit. is vir san- 
guinarius δὲ summe crudelis erat, cui non satis fuit ipsos operas sive 
manuarios iniuriis ac verberibus afficere, sed ipsos et qui operarum 
duces lapidabat. quin etiam cum aliquando imperator peregre pro- 
fectus esset, agrestis illa fera Anastasiam imperatricem augustam ma- 
trem loris puerorum more flagellare ausa est. idem cum multa maio- 
raque mala in universam rempublicam admisisset, civium odia in im- 
peratorem suscitavit. similiter et generalis logothetae muneri prae- 
fecit monachum quendam cognomento Theodotum, qui prius in Thra- 
ciae finibus ad freti angustias inclusus vixerat, homo pariter ferox 
et immitis, qui in multos imperii Romani primores virosque spectatis- 
simos, non qui aerarium modo administrarent, sed urbis incolas insolens, 
tributa, impositiones atque proscriptiones, temere, sine ulla iusta causa, 
vel saltem praetextu exigebat, adeo ut etiam funibus suspensos palea- 
vum inferius accensarum fumo vexare auderet. praeterea urbis prae- 


CHRONOGRAPHIA. 563 


κλείσας, ἐπὲ χρόνους τηρεῖσϑαι πεποίηκε, ταῦτα πάντα ἐπηυ- 
ξησε τὸ μῖσος τοῦ λαοῦ πρὸς τὸν βασιλέα. ὃ δὲ βασιλεὺς 
ἐπῇτει Καλλένικον πατρεάρχην ποιῆσαι εὐχήν, ἵνα καταλύσῃ 
τὴν ἐχκλησίαν τῆς ἁγίας ϑεοτόχου τῶν μητροπολίτου τὴν οὗ. B 

5 ouv πλησίον τοῦ παλατίου, ϑέλων ἐν τῷ τόπῳ στῆσαι φιάλην 
xai βάϑρα κείσαι τοῦ δήμου τῶν Βενέτων, ὕπως ἐκεῖ δέχων- 
ται τὸν βασιλέα. ὃ δὲ πατριάρχης ἔλεγεν" ὅτι εὐχὴν ini 
συστάσει ἐχχλησίας ἔχομεν, ἐπὶ δὲ καταλύσει ἐχκλησέας οὐ 
παρελάβομεν. βιαζομένου δὲ αὐτὸν τοῦ βασιλέως xai nav- 

JOTOC ἀπαιτοῦντος τὴν εὐχήν, ἔφη ὃ πατριάρχης" δύξα τῷ 
ϑεῷ ἀνεχομένῳ πάντοτε, νῦν καὶ ἀεὲ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν 
αἰώνων. ἀμήν. καὶ τοῦτο ἀκούσαντες κατέλυσαν τὴν ἐκκλη- 
σίαν, καὶ ἐποίησαν τὴν φιάλην. καὲ ἐποίησαν τὴν ἐκκλησίαν - 
τῶν μητροπολίτου εἰς τὸ Πετρίν. C 

15 Τούτῳ τῷ ἔτεε ἐπεστράτευσεν ἸΠουαμὸδ τῇ τετάρτῃ "/fo- A M.6:87 
μενέίᾳ" καὶ αἰχμαλωτεύσας πολλοὺς ἀνέστρεψεν. ἐν αὐτῷ “3 
δὲ τῷ ἔτει Ἰουστινιανὸς ἐξεβλήϑη τῆς βασιλείας τρόπῳ τοιῷδε. 
ἐκέλευσε Στεφάνῳ τῷ πατρικίῳ καὶ στρατηγῷ, τῷ ἐπίκλην 
Ῥουσίῳ, νυκτὸς ἀποχτεῖναε τὸν δῆμον Κωγσταντινουπόλεως, 


e 
1. ἐπηύξησε Δ, ηὔξησε vulg. 3, ἡπήτει e, ἡπαίτει f. 5. 
στῆσαι À f, ποιῆσαι vulg. 8. ἐχχλησίέας om. A. 9. παρε- 
λάβομεν À, παρέλαβον vulg. 11. εἰς τοὺς Α,, εἷς τῆς vulg. 


1á. τῶν μητρ. À, τὴν μητρ. vulg. εἰς τὸ πραιτώριον ὦ. 15. 
τῇ τετάρτῃ “Ἀρμενίς.Α, τὴν τετάρτην ««ρμενίαγ vulg. 17. τοιῷ- 
8. À, τοιούτῳ vulg. 


fectus plurimos imperatoris mandato in carceres compulsos etíam per 
multos annos vinculis detinuit. quibus omnibus populi odia in im- 
peratorem excrevere. ad haec imperator a Callinico patriarcha con- 
tendebat, ut preces conciperet, ad ecclesium sanctae dei genitricis, cul 
metropolitae nomen, iuxta palatium sitam, destruendam; in eius quip- 
pe solo fontis machinam, et Venetae factionis imperatorem illic ex- 
cepturae sedilia extruere aunitebatur. respondit patriarcha : preces 
in templi conditum conceptas habemus, subruendo templo nullas a 
maioribus accepi. imperatore ardentius instante, et preces fieri etiam 
vi ezpetente, dixit patriarcha: gloria deo, qui etiam haec patitur, iu- 
giter, nunc et. semper et in saecula saeculorum. amem. eo audito 
subverterunt ecclesiam, et fontem excitaverunt, istamque metropolitae 
ecclesiam ad Petrium transtulerunt. 

Hoc anno Muamed in quartam Armeniam exercitum eduxit, et Α. C. 684 
captivis pluribus collectis domum regressus est. hoc etiam anno Iu- ' 
stinianus imperio ex huiusmodi causa deiectus est. Stephano patri- 
cio et exercitus duci, illi Rusius cognomentum, praeceperat ut in ur- 
bis plebem multa caede per noctem gràesaretur, stragis vero impres- 


564 THEOPHANIS 


ἄρξασϑαι δὲ ἀπὸ τοῦ πατριάρχου. “εόντιος dà ὃ πατρίκιος 
καὶ στρατηγὸς τῶν ᾿Δνατολικῶν γενόμενος καὶ ἔν πολέμοις sv- 
δοκιμήσας, ἐν φρουρᾷ τε χρόνους τρεῖς. ποιήσας, κατηγορη- 
Ὁ ϑεὶς ἐξάπινα ἀνεκλήϑη, καὶ στρατηγὸς Ἑλλάδος προεβλήϑη.- 
ἐκελεύσθη δὲ εἰς τρεῖς ἐμβληϑῆναι δρόμωνας, xad αὐϑημερὸν 5 
ἀποκινῆσαει τῆς πόλεως. τῇ δὲ αὐτῇ νυχτὲ ἐν τῷ ἸἸουλιανισίῳ 
λιμένε τῆς Σοφίας πλησίον τῶν Ἰαύρου πρὸς τὸ ἐκπλοῆσαε - 
τῆς πόλεως μεϑορμίσαντες, συνετάσσετο τοῖς πρὸς αὐτὸν ἀπερ- 
χομένοις φίλοις, ἐν οἷς πρὸς αὐτὸν παρεγένοντο καὶ οὗ γνή- 
gio, αὐτοῦ φίλοι, Παῦλος μοναχὸς τοῦ Καλλιστράτου, ὃ καὶ τὸ 
ἀστρονόμος, Γρηγόριος ὃ Καππαδὸξ ὃ καὶ κλεισουράρχης γε- 
ψόμενος, ἔπειτα δὲ μοναχὸς καὶ ἡγούμενος τῶν Φλώρου" οἵ 
τινες ἐν τῇ φυλακῇ πυκνότερον αὐτὸν ἐὀπισχεπτόμενοι, διδ- 

— P.3o8fsfaio?vro αὐτὸν βασιλεύειν τῶν Ῥωμαίων. ὃ dà “Τεόντιος 
λέγει πρὸς αὐτούς. ὑμεῖς διεβεβαιωσασϑέ μὲ ἐν τῇ φυλακῇ ιὖ 
περὲ βασιλείας" καὶ νῦν ἢ ζωή μου ἐν κακοῖς τελειοῦται. 
ὄπισϑεν γάρ μου ἔσομαι κατὰ πᾶσαν ὥραν ἐχδεχύμενος τὸν 
ϑάνατον. οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ" μὴ ὀκνήσῃς, καὶ τοῦτο εὐθέως 
πληροῦται. ἐπάχουσον ἡμῖν μόνον, καὶ ἀχολούϑησον ἡμῖν. καὶ 


2. xai ante ἐν add. ex À. 5. ἐχελ. dà À, xai ?x. dà vulg. 
2. ἐχπορϑῆσαι À, ἐχπορίσαι .Ξ 8. μεϑορμήσαντος Α, μεϑορμί- 
σαντα ἃ. 11. χλεισουράρχης ἃ, χλευσουριάρχης vulg. 13. πυ- 
χνότερον À, πυχγνοτέρως vulg. ἐπισχεπτόμενοε À, σχεπε. vulg. 
14. βασιλεύειν À, βασιλεύσειν vulg. 17: τὸν add. ex A. ι8. 
ὀχνήσης À, ὀχνεύσῃς vulg. t 


- 


sio ab ipso patriarcha duceret exordium. porro Leontius patricius et 
orientalium copiarum quondam dux, vir belli gloria conspicuus, qui 
annos iam tres custodía detentus exegerat, ex improviso vinculis edu- 
ctus fuit, et per Graeciam militiae dux institutus. in tres autem ce- 
Joces cum comitatu deportatus, eodem die urbe solvere iussus est. 
insequenti igitur nocte ad Iulianisium Sophiae portum, ad eam, cui 
Mauri nomen, plagam, navigationis ab urbe suscipiendae causa, traii- 
ciens, ultimam salutem amicis ad se confluentibus precabatur, et vale 
dicebat: inter eos praecipui accesserunt amici Paulus Callistrati. mo- 
nàsterii coenobita, astrologiae peritus, Gregorius Cappadox, olim 
clusurae custos, nunc vero monachus, et Flori coenobii praepositus, 
qui eum adhuc carcere detentum  invisentes solito crebrius Romano- 
rum imperatorem brevi futurum praenunciaverant, ad eos Leontius, 
vos, inquit, in carcere adhuc positum de imperio consequendo certio- 
. rem me semper fecistis, nunc autem inter aerumnarum angustias vita 
mibi transigitur: retro quippe insequentem me mortem propediem 
expecto. cui illi: ne despondeas animo, aiunt, brevi post promissa 
succedent. dictis tantum attende, et sequere nos.  eductis itaque 





CHRONOGRAPBIA. 565 


λαβὼν ὃ “εόντιος τοὺς ἀνθρώπους αὐτοῦ, καὶ ἅρματα ὅσα 
εἶχεν, ἀνῆλθεν εἰς τὸ πραιτώριον σιγῇ πολλῇ, καὶ xpgovaav- 
τὸς τὴν πύλην, προεφασίαντο τὸν βασιλέα παραγεγονέναι ἐπὲ 
τὸ διοικῆσαί τενὰας τῶν ἐκεῖσε ὄντων. μηνυϑέντος δὲ τοῦ τη- 8 
δινικαῦτα ὑπάρχου, καὶ συντύμως ἐλθόντος, καὶ τὰς πύλας 
ἀνοίξαντος, χειροῦται ὑπὸ “εοντίου καὶ ῥαπισϑεὶς ἐπεδήϑη 
χεῖρας xai πόδας. καὶ εἰσελϑὼν ἃ “Ἰεόντεος καὶ τὰς φυλακὰς 
ἀνοίξας λύσας τὸ τοὺς καϑειργμένους ἀνδρας πολλοὺς καὶ γεν- 
ναίους, ἀπὸ 8E καὶ ὀχτὼ χρόνων ἐγκεκλεισμένους, στρατιώτας 
τοτοὺς πλείονας τυγχάνοντας, καὶ τούτους ὅπλίσας, εἰς τὸν φόρον 
ἐξῆλθεν σὺν αὐτοῖς χράζων" ὅλοι Χριστεωνοὶ εἰς τὴν ἁγίαν 
“Σοφίαν. xai πέμψας xa9^ ἕκαστον ῥεγεῶνα, τὴν αὐτὴν φω- 
wj» αἀναχράζειν προσέταξεν. τὸ δὲ πλῆϑος τῆς πύλεως ϑυρυ- 
βηϑέν, σπουδῇ εἰς τὸν λουτῆρα τῆς ἐκκλησίας ἠϑροίσϑη. av- 
1570; δὲ ἅμα τοῖς δυσὲ μοναχοῖς καὶ φίλοις αὐτοῦ μετὰ xai 11- C 
γῶν τῶν ἐκ τῆς φυλακῆς ἐξελθόντων ἐμφανεστέρων ἀνδρῶν 
εἰς τὸ πατριαρχεῖον ἀνῆλϑε πρὸς τὸν πατριάρχην. εὑρὼν δὲ 
xai αὐτὸν τεταραγμένον διὰ τὰ κελευσϑέντα τῷ πατρικίῳ 
Στιεφάνῳ τῷ Ῥουσίῳ, πείϑει αὐτὸν κατελϑεῖν εἰς τὸν lov. 


7. καὶ εἰσελθὼν A, εἰσ. dà vulg. — 9. ἐγχεχδ. Α, κεχλεισμ. vulg. 
10. ὁπλίσας À, ὁπλίζων vulg. 11. αὐτοῖς À, αὐτῷ vulg. - 
ὅλοι sic scripsi pro vulg. ὅσοι. cfr. supra p. 365, 5. 383, 8. 
437, 15. 484, 12. 13. προσέτ.] ἐκέλευσεν A. t4. συνηϑροί- 
095 A. — 15. μετὰ Α, σὺν vulg. ι6. τῶν add. ex A. ép- 
φανεστέρων ἃ, ἐχφαγ. vulg. 


domesticis et armis, quae prae manibus habuit, sumptis, in praeto- 
rium silentio Leontius perrexit, pulsatisque foribus, fimulat eo impe- 
ratorem accedere, ut de quibusdam in carcere detentis sententiam ferat. 
re ad praefectum delata, ipse festinus accedit, ac ubi fores reserat, mox 
ἃ Leontio comprehenditur, ac deinde frequentibus alapis caesus ma- 
nus ac pedes devineitur. Leontius íntus penetrans, carceribus reclu- 
sjs, praeclaros sane ac fortunae non contemneudae viros plerosque 
vinculis compeditos et carceris horrore a sex vel etiam ab annis 
octo conclusos, quorum plerique militiam sequebantur, liberat. ubi 
armorum facta copia, cum illis in forum excurrit ac vociferatur: cun- 
cti Christiani .ad sanctam Sophiam convenite. ac simul summisit, qui 
per urbis singulas regiones voces easdem cum clamore spargerent. 
conferta plebs hoc tumultu excita ad ecclesiae lavacrum accelerans 
congregatur. Leontius cum monachis duobus et amicis suis, nec non 
aliis quibusdam ex illustrioribus viris, qui ex carceribus prodierant, 
pontificem ad patriarchalem suam aedem convenit. cumque 1psum 
etiam patriarcham conturbatum, ob ea nimirum, quae ipsi a patricio 
Stephano Rusio iussa fuerant, comperisset, hortatur, ut. ad baptisterii 


566 THEOPHANIS 


. τῇρα, καὶ φωνῆσαι οὕτως" αὕτη ἡ ἡμέρα, ἣν ἐποιησεν ὃ 
κύριος. ἅπαν δὲ τὸ πλῆϑος ἦραν φωνήν’ ἀνασκαφείη τὰ 
ὀστέα Ἰουστινιανοῦ. καὶ οὕτως ἐν τῷ ἱἑπποδρομείῳ ἐξέδραμϑ 
πῶς 0 λαός. ἡμέρας δὲ γενομένης ἐξαάγουσι τὸν Ἰουστενεωνὸν 
εἰς τὸ ἱπποδρομεῖον διὰ τῆς σφενδόνης. καὶ ῥινοχοπήσαντες ἡ 

Ὁ ἅμα xai γλωσσοκοπήσαντες ἐξώρισαν ἐν Χερσῶνι" ὁ δὲ ὄχλος 

γ. λἠδσυλλαβόμενοι τὸν vs Θεόδοτον τὸν μοναχὸν xai γενικὸν λο- 
γοθϑέτην xai Σεόφανον τὸν σακελλάριον τὸν Πέρσην, σχοίνοις 
16 ἐκ ποδῶν τούτους δήσαντες, σύρουσι διὰ τῆς μέσης λεω- 
φόρου, καὶ εἰς τὸν Bo?» ἀπαγαγόντες κατέκαυσαν" καὲ οὕτω το 
“Πεόντιον βασιλέα εὐφήμησαν. 
Α.Μ.6188 Ῥωμαίων βασιλέως “Ἱεοντίου ἔτος α΄. 


Ρ.309 Τούτῳ τῷ ἔτει “Ἴεόντιος ἐβασίλευσε xai πάντοϑεν εἰρη- 
γικὸς διέμξεινεν. 
A.M.6:89 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπεστράτευσεν "Αλιδος τῇ Ῥωμανίᾳ" καὶ κ5 


Βπολλοὺς αἰχμαλωτεύσας ὑπέσερεψεν. καὶ ἐστασίασε “Σέργιος 
ὃ πατρίκιος τῆς Δαζικῆς καὶ τοῦ Βαρνουκίου, καὶ ταύτην τοῖς 
Ἄραψιν ὑπέταξεν. | 
A.M.6190 Τούτῳ τῷ ὄτει ἐπεστράτευσαν oi “ἥραβες τῇ ᾿Αφρικῇ, 
καὶ ταύτην παρέλαβον, καὶ ἐκ τοῦ οἰκείου στρατοῦ ταξατιῶνα 39 
ἐν αὐτῇ κατέστησαν. 0 δὲ “εόντιος ταῦτα μαϑὼν ἀποστὲλ- 


2. ἀνασχαφείη À, ἀγασχκαφῇ vulg. 7. συλλαβόμενος A. 15. 
τῇ Ῥωμανίᾳ ἃ, τὴν Ῥωμαγέων vulg. 16. Σέργιος] Γεώργιος Δ. 
17. ὁ τοῦ Βαρνοχίου Α. 21. αὐτῇ Α, ταύτῃ vulg. - 


lavacrum descendat, ei voce magna exclamet: haec dies, quam fecit 
deminus. tum populus clamore sublato vociferatur:  effodiantur lu- 
stiniani ossa. his vocibus auditis, in circum plebs universa tumul- 
tuans concurrit, mox adventante die Iustinianum per metam in cir- 
cum producunt, et naso linguaque truncatum Chersonam relegari de- 
cernunt. post haec plebs Theodotum monachum generalemque lo- 
gothetam δὲ Stephanum sacellarium origime Persam comprehendit, 
eosque funibus ad pedes alligatis per viam publicam ad Bovem locum 
ita dictum pertractos igne damnavit, atque ita demum Leontius po- 
puli felicitatem precantis vocibus imperator est salutatus. 


A. C. 688 Romanorum imperatoris Leontii annus primus. | 
Hoc anno Leontius imperavit, et pacem undequaque habuit. 
A. C. 689 Hoc anno Alidus armata manu Romanum imperium invasit, et 


collecta captivorum multitudine recessit, Sergius quoque Lazicae e&t 
Barnucii patricius perduéllis in imperatorem extitit, et ea loca Arabi- 
bus prodidit. | 

A. C. 690 Hoc anno Árabes ünpressione in Africam facta, armorum vi eam 
ceperunt, et ex proprio sibi exercitu praesidiarios milites in ea con- 


CHRONOGRAPHIA. :563 


Ass τὸν πατρίκιον Ἰωάννην, &vóga ἱκανόν, μετὰ πάντων τῶν 
“Ῥωμαϊκῶν πλωϊμάτων. τούτου δὲ ἐν Καρϑαγένῃ φϑάσαντιος, C 
καὶ πολέμῳ τὴν τοῦ ἐκεῖσε λιμένος ἅλυσιν ἀνοίξαντος, καὶ 
τοὺς ἐχϑροὺς τρέψαγτος καὶ ἐχδιώξαντος, ἅπαντα τὼ τῆς 
5. Ἀφρικῆς κάστρα ἠλευϑέρωσεν' καὶ καταλιπὼν ταξατιῶνα 
ἔδιον, τῷ βασιλεῖ ταῦτα ἀνήγαγεν, καὶ ἐκεῖσε ἐχείμασε x&- 
λευσιν παρ᾽ αὐτοῦ ἐκδεχόμενος. ὃ δὲ πρωτοσύμβουλος ταῦ- - 
τα μαϑὼν δυνατώτερον καὶ πολὺν στόλον xar! αὐτῶν ἀπο- 
στέλλει" καὶ τὸν προλεχϑόντα ᾿Ιωώννην σὺν τῷ αὐτοῦ στόλῳ 
ἴο πολέμῳ τοῦ λιμένος διωχει" καὶ εἰς περίδρομον λιτὸν ἔνδον 
παραλαβών, ἔξωϑεν φοσσατικῶς ἡπλίκευσεν. ὁ δὲ προλεχϑεὶς 
ἐπὶ Ρωμανίαν ἀνέχαμψε, πλειοτέραν δύναμιν παρὰ τοῦ (ja-D 
σιλέως βουλόμενος κομίσασϑαι. καὶ ἦλθεν ἕως Κρήτης ἐπὲ 
τὸν βασιλέα πορευόμενος. ὃ δὲ στρατὸς ὑπὸ τῶν ἰδίων ἀρ- 
15 χόντων δλκόμενος xai εἰς τὸν βασιλέα ἀναβαλεῖν μὴ βουλό- 
μενος (siye γὰρ αὐτοὺς φόβος καὶ αἰσχύνη) εἰς βουλὴν πο- 
νηρᾶν ἐξετράπη. καὶ τοῦτον ἀνέσκαψαν, ψηφισάμενοι βασι- 
λέα ᾿Ἵψέμαρον δρονγγάριον τῶν Κιβυραιωτῶν εἰς Κουρικιώ- 
τας ὑπάρχοντα, Τιβέριον αὐτὸν μετονομάσαντες. τοῦ δὲ 


2. πλοϊμάτων Α. 3. ἀνοίξαντες ---- τρέψαντες — ἐχϑιώξαν- 
τες ἃ f. 7. πρωτοσύμβουλος À , πρωτοσύμβολος vulg. 10. 
fort. ex τοῦ 4. Aitor] ληστὸν Δ. ι1. φοσσατιχῶς Α, φωσσ. 
vulg. 15. ἑλχόμεγος xai add. ex e. πρὸς τὸν À. — 18. 
Κιβερεωτὼν A. 


stituerunt. eo comperto patricium Ioannem virum rebus agendis ido- 
neum cum Romana classe omni Leontius in auxilium misit. is cum 
Carthaginem appulisset, et bellica virtute catenam portum occludeg- 
tem perrupisset, hostibus demum in fugam versis et eiectis, omnes 
Africae munitas urbes in libertatem restituit, et praesidio ex suis 
militibus relicto, imperatorem de iis quae acciderant certiorem facit, 
ibique hiemavit mandata imperatoris expectans. protosymbulus veto 
(qui Arabici consilii princeps) ubi haec gesta rescivit, potentiorem et 
numerosiorem classem adversus Romanos instruxit, et memoratum Jo- 
annem eiusque classem e portu mutata belli fortuna eiecit , eumque 
levi et humili terrae vallo circumcinctum reperiens, exercitu applicato 
eum undequaque obsidere decrevit. praefatus tamen Ioannes peri- 
culo expeditus in Romaniam reversus est, maiores et robustiores copias 
ab imperatore quaesiturus, — Cretam igitnr. appulit, ad imperatorem 
dirigens iter. exercitus autem ex ducum consilio ad imperatorem 
reverti recusans: metu enim non minus quam pudore retinebantur: in 
damnosum omnino propositum deflexit. Leontii siquidem nomine re- 
pudiato , Apsiinarum Cibyraeotarum drungarium apud Curiciotas tunc 
agentem , 'l'iberii nomine eidem imposito, imperatorem renunciant. 


568  "THEOPHANIS 


ΔΕεοντίου ἐν Κωνσταντινουπόλει τὸν Νεωρήσιον λεμένα ádxxa- 
ϑαίροντος, ἢ τοῦ βουβῶνος λύμη ἐνέσκηψε τῇ πόλει, καὶ πλῆ- 
P.31o ϑὸς λαοῦ ἐν τέσσαρσι μηδὲ διέφϑειρε. καταλαμβάνει δὲ «{ψι- 
Magog ἅμα τῷ συνόντι αὐτῷ στόλῳ, xgi προσώρμησεν ἄντι- 
xo) τῆς πόλεως ἐν Συχαῖς. ἐπὲ χρόνον dé τινα τῆς πόλεως ὅ 
παραδοῦναι “εόντιον μὴ βουλομένης, προδοσία γέγονε διὰ τοῦ 
μονοτείχους Βλαχερνῶν καὶ ὑπὸ ἐξωτικῶν ἀρχόντων τῶν τὰς 
κλεῖς τοῦ yegoa(ov τείχους μεϑ' ὅρκου φρικτοῦ ἐκ τῆς ἀγίας 
Υ. λ4η τραπέζης ἐμπιστευϑέντων" οὗτοι d) ἐπιβουλῆς παρέδωχαν 
τὴν πόλιν. εἰσελθόντες δὲ οὗ: τῶν πλωϊμάτων στρατιῶται εἰς τὸ 
τοὺς οἴκους τῶν πολιτῶν ἐγύμνωσαν τοὺς οἰκήτορας αὐτῶν. ὃ 
Β δὲ ᾿“ψίμαρος τὸν μὲν “εόντιον ἐριγοχόπήσεν, καὶ ὃν τῇ uo- 
»j τοῦ Δαλμάτου ὑπὸ φυλακὴν εἶναι κατέστησεν" τοὺς δὲ 
ἄρχοντας καὶ φίλους αὐτοῦ ὡς συναποϑανόντας αὐτῷ τύψας 
xai δημεύσας ἐξώρισεν’ Ἡράκλειόν τε τὸν γνήσιον αὐτοῦ τϑ 
ἀδελφὸν ὡς λέαν ἱκανώτατον μονοστράτηγον πάντων» τῶν ἔξω 
καβαλλαρικῶν ϑεμάτων προβαλόμενος ἐπὶ τὰ μέρη Kannado- 
κίας καὶ τῶν κχεισουρῶν διατρέχειν, καὶ τὴν xav ἐχϑρῶν 
ποιεῖσϑαι φροντίδα τὸ καὶ διοίκησιν ἀπέστειλεν. 


ιν 


LU 


3. ἐνέαχ. À, ἐπέσκχ. vulg. 4. καὶ add. ex À. 10. ztÀoiuád- 
των À f, zÀotuwr vulg. 13. χατέστησεν À, προσέταξεν vulg. 
om. f. 12. καβαλλαρ. À, χαβαλαρ. vulg. 


Leontio vero Neoresii portum Cpoleos expurgante, bubonum lues in 
urbem grassata quatuor mensium spatio magnum hominum numerum 
sustulit. porro Apsimarus comitante secum classe advectus ex adverso 
urbis ad portum Sycaenum appulit. cum vero longo satis intervallo 
temporis aciei adversae Leontium prodere cives urbis recusarent, in- 
tercessit proditio composita a principibus extraneorum in unico eo- 
que levi Blachernarum muro collocatis, quibus claves muri terrestris 
horrendo prorsus iureiurando ex sacra mensa interposito commissae 
fuerant. ii sane deditionis auctores et structarum Leontio insidia- 
rum fuerunt opifices. milites porro Apsimari classe advecti, civium 
domos penetrantes, bona eorum cuncta diripuerunt. Ápsimarus autem 
Leontium naribus mutilatum in Dalmatae monasterio sub custodia 
servandum mandavit: eius vero optimates velut commortuos et sortis 
eiusdem participes, partim verberibus, partim proscriptionibus multa- 
tos in exilium agi imperavit, tum germanum fratrem suum Heraclium 
tanquam bello gerendo idoneum omnibus exteris equestribus copiis 
singularem ac supremum ducem instituit, misitque ut partes Cappa- 
dociae, et clusuras sive montium angustias percurreret, et hostium 


molimina observaret, et quod in adversum foret agendum, de- 
ceraeret. 


5 


io 


15 


CHRONOGRAPHIA. - ^. 569 


Ῥωμαίων βασιλέως ᾿Αψιμάρου ἔτος a. — A.M. 6191 

Τούτῳ τῷ ἔτει "Αψίμαρος τῆς βασιλείας ἐκράτησεν, καὶ C 
ἐστασίασεν ᾿Αβδεραχμὰν ἐν Περσίδι, καὶ ἐκυρίευσεν αὐτῆς, 
καὶ ἐδίωξε τὸν Χαγᾶνον ἀπ᾽ αὐτῆς. 

Τούτῳ τῷ ἔτει γέγονε ϑανατιχὸν μέγα, καὶ ἐπεστράξευσε A.M. Giga 
Movauió σὺν τῷ πλήϑει τῶν ᾿Αράβων κατὰ τοῦ ᾿“βδερα- 
χμάν, καὶ καταλαβὼν τὴν Ilegoióa ξνοῦται τῷ Χαγάνῳ, χαὶὉ 
πολεμήσαντες τῷ "dfüósqayuav, κτείνουσιν αὐτόν, καὶ πάλιν 
τῷ Χαγανῳῷ τὴν Περσικὴν ἐνεχείρισαν. οἱ δὲ Ῥωμαῖοι κα- - 
τέδοαμον Συρίαν, καὶ ἔρχονται ἕως τῶν Σαμοσάτων, xai προ- 
γομεύσαντες τὴν πέριξ χώραν πολλοὺς ἀπέκτειναν, ὧς φασι, 
χιλιάδας σ᾽ ᾿Αράβων' καὶ σκύλα πλεῖστα λαβόντες καὶ ai- 
χμαλωσίαν πολλὴν ᾿“ραβων, ὑπέστρεψαν φάβον μέγαν ἐμποιή- 
σαντες εἰς αὐτους. . 

Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπεστράτευσεν ᾿“βδελᾶς εἰς "Pouay(av, A.M. 6193 
καὶ πολιορκήσας Τάραντον καὶ μηδὲν ἀγύσας, ὑπέστρεψεν τὴν .3ι:: 
Μόψου Ἑστίαν, καὶ ἔϑετο ἐν αὐτῇ φύλακας. 

Τούτῳ τῷ ἔτει Βαάγης, 0. ἐπίκλην “Επταδαίμων, τὴν τε- A.M. διοί 
τάρτην ᾿Δρμενίαν τοῖς doo» ὑπέταξεν. "Αἰψίμαρος δὲ Φι- 


3. ᾿βδεραγμὰν A, '᾿Αβερ. vulg. 8. πολεμήσαντες TQ À, πο- 

- λεμήσας τὸν vulg. 9. Χαγάνῳ Α, Xaya» vulg. ἐγνεχεί- 
οἐσαν Α f, ἐνεχείρισεν vulg. 10. Συρέαν À, Συρίας vulg. 
τῶν Σαμοσάτων Α, τὸ Σαμόσατον vulg. 11. τὴν πέριξ χώ- 
ga» Α, τὴν περιχώῤραν vulg. 16. πολιορχήσαντες --- ἀγύσα»- 
τες --- ὑπέστρεψαν Α. 17. καὶ ὠχοδόμησεν add. À ante 
τὴν M. 'E. 


. ] * 

Komanorum imperatoris Apsimari annus primus. | 

Hoc anno .Apsimarus imperium obtinuit, Abderachman vero in 
Persia rebellionem excitavit, et ea potitus Chaganum illinc elimi- 
navit. 

Hoc anno lues maxima extitit. Muamed vero cum Arabum co- A. C. 69a 
piis bello Abderachman aggressus est, ac in Persidem ingressus Cha- 
gano adiungitur, et communi Marte Abderachman adorti eum inter- 
ficiunt, et Chagan rursum Persidis recipit principatum. Romani autem 
impressione in Syriam facta, Samosatum usque penetrant, vicinasque 
regiones populati, Arabum ad ducenta, ut narraut, millia trucidant , 
spoliaque opima innumerosque captivos abducentes, valido metu Ara- 
bum animis incusso, domum reversi sunt. 

Hoc anno Abdelas copias in Romaniam eduxit. et obsessa Ta- A. C. 693 
ranto non valens potiri, Mopsuestiam rediit, et praesidium in ea con- 
stituit. : 

Hoc anno Baanes, cognomento Eptadaemon, quartam Armeniam A. C. 694 
Arabibus fecit subiectam. Apsimarus autem Philippicum Nicephori pa- 


À. C. 691 


550 THEOPHANIS 


λιππικὸν τὸν υἱὸν Νικηφόρου τοῦ πατρικίου εἰς Κεφαληνίαν 
ἐξώρισεν, ὡς ὀνειροπολούμενον βασιλεύειν" ἔφασχε γὰρ ξω- 
ρακέναι κατ᾽ ὄναρ, ὅτι 7 χεφαλὴ αὐτοῦ ἐσκιάζετο ὑπὸ de- 
Βτοῦ. ἀχούσας δὲ ταῦτα ὃ βασιλεύς, παραχρῆμα αὐτὸν 
δεώρισεν. j 

A.M. 6195 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐστασίασαν oi ἄρχοντες Vfouevíag κατὰ 
τῶν Σαρακηνῶν, καὶ τοὺς ἐν ᾿“ρμενίᾳ Σαρακηνοὺς ἀπέκτει- 
ya». καὶ αὖϑις πρὸς τὸν ᾿Αψίμαρον πέμπουσιν, καὶ Ῥωμαί- 
ους εἰς τὴν αὐτῶν χώρων φέρουσιν. ὃ δὲ lMovauàd ἐπιστρα- 

V.a48r6Ugag κατ᾽ αὐτῶν, πολλοὺς χτιείνει" καὶ τὴν μὲν "AJ foueviay 10 
Σαρακηνοῖς ὑποτάσσδι, τοὺς δὲ μεγιστάνας ᾿Αἱρμενίας ae- 
ρεύσας ἐν τόπῳ δνὶ ζωοκαύστους ἐποίησεν. κατ᾽ αὐτὸν δὲ 
τὸν χρόγον ἐπεστράτευσεν ᾿“ζὰρ τῇ Κιλικίᾳ μετὰ χιλιάδων 

CÓéxa* καὶ περιτυχὼν αὐτῷ ὁ Ἣ ράκλειος ὃ ἀδελφὸς τοῦ βα- 
σιλέως τοὺς πλείστους ἀπέκτεινεν, καὶ τοὺς λοιποὺς δεσμίους 15 
τῷ βασιλεῖ ἀπέστειλεν. 

A.M. 6196 Τούτῳ τῷ ὄτει ᾿κζιβος ὃ τοῦ ΧΧουνεῖ ἐπεστράτευσεν τῇ 
Κιλικίᾳ, καὶ πολιορκήσας τὸ Σίσιον κάστρον κατέβαλεν" ὃν 
κατέλαβεν ὃ τοῦ βασιλέως ἀδελφὺς Ἥ ρακλειος, καὶ πολεμή- 
σας αὐτὸν κτείνεε δώδεχα χιλιάδας ᾿Αράβων. τοῦ δὲ "ov-20 
στινιανοῦ ἐν Χερσῶνι διάγοντος, καὶ δημηγοροῦντος ξαυτὸν ᾿ 

Ὠπαάλιν βασιλεύειν μέλλοντα, οἱ τῶν ἐκεῖσε οἰκήτορες τὸν ἐκ 


11. μεγιστάγους f. ENT ζωχαύστους À. 17. Χουνεῖ À, 
Xov»ég vulg. — 18. χατέβαλεν" ὃν om. A. 


tricii lium in Cephaloniam relegavit, quod imperio se quandoque poti- 
Lurum somniasset. caput enim suum aquilae pennis obumbratum per 
somnum se vidisse asserebat. his auditis imperator eum confestim in 
exilium deportari sanxit. 

À. C. 695 Hoc anno Armeniae primores, tumultu in Saracenos excitato, Sa- 
racenos per Armeniam universos occiderunt, et legatione rursus ad 
Apsimarum destinata, Romanos in suam provinciam inducunt. Mua- 
med autem expeditione in eos suscepta plurimos ex eis delet, et Ár- 
meniam iterum Saracenis subiicit, Armeniosque proceres unum in lo- 
cum collectos omnes vivos combussit. sub id tempus Ázar armato- 
rum millibus decem secum ductis Ciliciae bellum intulit: cui cum 
Heraclius imperatoris frater obviam factus fuisset, plurimos ex eius 
copiis prostravit, reliquos vero vinctos ad imperatorem transmisit. 

A. C. 696 Hoc anno Azibus Chunei filius in Ciliciam arma movit , Sisium- . 
que castrum obsidione expugnatum subvertit. eum Heraclius impera- 
toris frater paribus armis aggreditur, pugnaque conserta, Arabum duo- 
decim millia profligat. interim lustinianus Chersonae degens imperii 
sceptra denuo sibi cum potestate committenda enunmcians, eius loci 


CHRONOGRAPHIA., 571 


τῆς βασιλείας κίνδυνον φοβηϑέντες, ἐβουλεύσαντο τοῦτον 
ἀνελεῖν ἡ τῷ βασιλεῖ παραπέμψαι. αὐτὸς δὲ διεγνωκὼς ἡδύ- 
ψήϑη ἐκφυγεῖν, καὶ εἷς τὸ Δαρᾶς καταδραμών, ἡτήσατο τῷ 
τῶν Χαζάρων Χαγανῳῷ συνοψισϑῆναι. αὐτὸς dà μαϑὼν ἐδέ- 
βξατο αὐτὸν μετὰ τιμῆς μεγάλης, καὶ ἐξέδοτο αὐτῷ εἰς γυναῖκα 
: Θεοδώραν τὴν γνησίαν αὐτοῦ ἀδελφήν. μετ᾽ ὀλίγον δὲ χρό- 
vov αἰτησάμενος τῷ Χαγάνῳ χατῆλϑεν εἰς Φαναγουρίωαν, κἀ- 
κεῖσε διέτριβε μετὰ Θεοδώρας. οἰκούσας ταῦτα ᾿“ψίμαρος, 
πέμπει πρὸς τὸν Χαγᾶνον ὑποσχόμενος αὐτῷ παρέχειν πολλὰ 
το δῶρα, δὲ τὸν Ἰουστινιανὸν ζῶντα αὐτῷ παραπέμψει" εἰ δὲ Ρ. 31 
μή, κἂν τὴν αὐτοῦ κεφαλήν. εἴξαντος δὲ τοῦ Χαγάνου, τῇ 
τοιαύτη αἰτήσει, παραφυλακὴν αὐτῷ ἔπεριψεν, ὡς δῆϑεν διὰ 
τὸ μὴ ὑπὸ τῶν ἰδίων ὁμοφύλων ἐπιβουλευϑῆναι, ἐντειλάμε- 
νος τὸν Παπατζην τὸν ἐκ τοῦ προσώπου αὐτοῦ ἐκεῖσε ὄντα, 
15 καὶ Βαλγίτζην τὸν ἄρχοντα Βοσφόρου, ἵνα ὅταν δηλωϑῇ av- 
τοῖς ἀγέλωσι Ἰουστινιανόν, τούτων δὲ dv οἰκέτου Χαγάνου 
τῇ Θεοδώρᾳ μηνυϑένεων καὶ τῷ Ἰουστινιανῷ γνωσθέντων, 
προσκαλεσάμενος τὸν λεχϑέντα Παπάτζην κατ᾽ ἰδίαν ὁμιλὴ- 
- gei, κύρδῃ τοῦτον ἀπῆγξον" ὁμοίως δὲ καὶ Βαλγίτζην τὸν 


3, διεχφυγεῖν Ἀ. 10. παραπέμψαι À, παραπέμψῃ vulg. τή. 
τὸν £x Α, ὡς ἐχ vulg. 19. χόρϑῃ Δ, κόρϑᾳ vulg. 


incolas dictis huiusmodi terret. quare periculum ab imperatore sibi 
metuentes, de inferenda illi nece, vel eo ad imperatorem deportando 
consilium ineunt. ílle machinas praesentiens, fugam solerter capes- 
sit, et festino gressu Daras profectus, Chagani Chazarorum congressum 
et colloquium sibi concedi expostulat. eo nuncio accepto, Chaganus 
virum honore cumulatum excipit, et germanam sororem "Theodoram 
ei coniugem locat. brevi tempore interiecto venia a Chagano expe- 
tita Phanaggriam se confert, et. ibi com coniuge Theodora moratur. 
bis auditis Apsimarus Chaganum per legatos maxima munera pollici- 
tos hortatur, ut [ustinianum vivum vel saltem ipsius caput ad se 
mittendum curet. Chaganus promissorum spe illectus postulatis mo- 
rem gerit, et satellitii custodia ad Iustinianum deputata, insidias a 
gentilibus suis ipsi struendas se vereri simulat, simul autem Papatzem, 
qui illic vices eius gerebat, et Balgitzem Bosphori praefectum mandatis 
instruit, ut, cum ipsis significaretur, TIustinianum e medio tollerent. 
istis a Chagani famulo Theodorae denunciatis, ac subinde Iustiniano 
revelatis, ipse praedictum Papatzem ut remotis arbitris colloqueretur, 
ad se vocavit, eumque chorda confestim strangulavit, quemadmodum 
et Balgitzem Bosphori praefectum. quo simul facto , et Theodora in 
Chazariam remissa, ipse, fuga Phanaguriam versus clanculum arrepta, 
Ad freti fauces pervenit. ibi piscatoriam scapham forte nactus, eam con- 


572 THEOPHANIS 


ἄρχοντα Βοσφόρον. εὐϑέως Jà ἀποστέλλεε Θεοδϑώραν àv Xa- 
Βζαρίᾳ, αὐτὸς δὲ ἐπὲ Φαναγουρίαν λάϑρα δραπετεύσας εἰς 
στόμιν κατῆλθεν. καὶ εὑρηκὼς aMaóa ἐξηρτισμένην ἐπέβη 
ἐπ᾿ αὐτήν. καὶ παραπλεύσας τὴν ᾿«ἴσαδα, ἦλϑε μέχρε Συμ- 
βόλου πλησίον τῆς Χερσῶνος. καὶ ἀποστείλας χρυπτῶς ἐνϑ 
Χερσῶνε ἐπῆρε Βασβακούριον καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, τὸν 
τε Σαλβανὸν καὶ τὸν Στέφανον, καὶ τὸν ωρόπαυλον cv» 
Θεοφίλῳ: καὶ σὺν αὐτοῖς ἀποπλεῦσας διέβη τὸν φάρον Xto- 
σῶνος. εἰἶϑ᾽ οὕτως παραπλεύσας τὰ Nexgónvia τὸ στόμιν 
v6 τοῦ Ζ]ἄναπρι καὶ Ζάναστρι, κλύδωνος γεγονύτος, ὠπέγνωσαν 10 
πάντες τὴν ξαυτῶν σωτηρίαν. Ιἤνάχης δὲ ὃ οἰκειακὸς αὐτοῦ 
ἄνϑρωπος ἔφη αὐτῷ ἰδοὺ ἀποθνήσκομεν, δέσποτα, τάξαε τῷ 
CJe περὲ τῆς σωτηρίας aov, [ἵνα ó ϑεὸς] ἐὰν ἀποδώσῃ σοι 
τὴν βασιλείαν σου, μηδένα ἀμύνεσθαι τῶν ἐχϑρῶν σου. ὃ δὲ 
ἀποχριϑεὶς ἐν ϑυμῷ λέγει αὐτῷ» ἐὰν φείσωμαΐέ τινε ἐξ αὐτῶν, ιὖ 
ὃ ϑεὸς ἐνταῦϑα us χαταποντέσῃ. καὶ ἀκινδύνως ἐκ τοῦ κλύδω- 
ψος ἐχείγου ἐξῆλϑεν, καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν Ζαγουβὲν, ποταμόν. 
ἀποστείλαντος δὲ αὐτοῦ Στέφανον πρὸς Τερβέλην τὸν κύριον 
V. 2419 Βουλγαρίας ἐπιδοῦναι αὐτῷ σύναρσιν, ὅπως κρατήσῃ τὴν προ- 
γονικὴν αὐτοῦ βασιλείαν, ὑπέσχετο αὐτῷ πλεῖστα παρέχειν το 
δῶρα, καὶ τὴν ξαυτοῦ ϑυγατέρα εἰς γυναῖκα. αὐτοῦ δὲ πάν»- 
τα ὑπακούειν καὶ συντρέχειν ἐνομότως ὑποσχομέγου, καὲ με- 


1. post vv. εὐθέως lacuna intercedit in cod. Α usque ad p. 574, 


32. ἐν τῇ Ῥώμῃ. 2. στόμι»] στόμιον b, στόμην vulg. ι1- 
ἵγα ὃ Sec: haec verba delenda esse videntur. 13. αὐτῷ 
om. a. φείσομαι vulg. 


scendit, et Asadem praetervectus, ad Symbolum iuxta Chersonam appulit. 
nunciis vero Chersonam latenter missis, Basbacurium, et eius fratrem, Sal- 
banum, Stephanum, Moropaulum et Theophilum secum tollit, et Cher- 
sonae pharum praetergressus cum eis enavigat. inde Necropyla prae- 
terlapsi, et Danapris Damastrisque fluminum ostia emensi , procella 
de repente exorta, cuncti dé salute desperant. tum Myaces eius do- 
mesticus homo ita eum alloquitur: viden', domine, periculo mortique 
nos proximos. voto itaque pro salute tua concepto, si deus imperium 
reddiderit, in nullum hostium tuorum te desaeviturum pollicere. ille 
etiamnum ira percitus, si veniam, respondet, ulli concessero, hic iam 
deus me mittat in maris profundum. tempestatis postmodum peri- 
culo ereptus in Danubii ostia penetrat. tum vero Stephanum ad Ter- 
belem Bulgariae dominum delegat, ut avitum recuperet imperium, 
auxiliarem manum ab eo postulat, plurimis muneribus beneficium, 
aiebat, compensaturus, etiam propria filia in uxorem data. Terbeles 
ei se in omnibus obediturum auxiliumque daturum adhibito iureia- 


CHRONOGRAPHIA. 523 


τὰ τιμῆς δεξαμένου, συγκινεῖ τὸν ὑποκείμενον αὐτῷ πάντα 
λαὸν τῶν Βουλγάρων xai Σχλάβων: xai τῷ ἐρχομένῳ χρό- Ὁ 
vp ὁπλισθέντες ἐπὶ τὴν βασιλεύουσαν πόλιν παρεγένοντο. 

Τούτῳ τῷ ἔτει τέϑνηκεν ᾿Αβιμέλεχ ὃ τῶν ᾿ραβων dg- A.M.6197 

5χηγός, καὶ ἐκράτησεν Οὐαλὶδ ὃ υἱὸς αὐτοῦ, τῷ δ᾽ αὐτῷ. 313 
ἔτει Ἰουστινιανὸς τὴν βασελίδα πόλιν καταλαβὼν ἅμα Teofé- 
λῃ, καὶ τῶν σὺν αὐτῷ Βουλγάρων ἡπλίκευσεν εἰς τὴν Χαρ- 
σίου πόρταν καὶ ἕως Βλαχερνῶν. καὲ ἐπὶ τρεῖς ἡμέραις 
προσλαλοῦντες τοῖς ἐν τῇ πῦλει ὑβρίζοντο παρ᾽ αὐτῶν, καὶ 
100908 λόγον κατεδέχοντο. ὃ δὲ ᾿Ιουστινιανὸς μετ᾽ ὀλίγων ὅμο- 
φύλων πολέμου χωρὶς διὰ τοῦ ἀγωγοῦ εἰσελθών, καὶ ϑύόρυ- 
βον ἀνασκαφῆς βαλών, τὴν πῦλεν παρέλαβεν, καὶ πρὸς βραχὺ 
ἐσκηνωσον ὃν τῷ παλατίῳ Βλαχερνῶν. | B 
“Ῥωμαίων βασιλέως πάλιν Ἰουστινιανοῦ, ᾿ραβων &oyrn- A.M.6198 
ταγοῦ Οὐαλίδ, Κωνσταντινουπόλεως ἐπισκόπου Κύρου, "Itpooo-- 
λύμων ἐπισχόπου ᾿ωάννους ἔτος a, 

Τούτῳ τῷ ἔτει ᾿Ιουστινιανὸς πάλιν τὴν βασιλείαν παρα- 
λαμβάνει, καὶ πολλὰ δῶρα δοὺς τῷ Τερβέλῃ xai βασιλικὰ 
σχεύη, ἀπέλυσεν αὐτὸν ἐν εἰρήνῃ. α“Ἀψίμαρος δὲ καταλιτιὼν 

λοτὴν πόλιν εἰς ᾿Απολλωνιαδα φεύγει. καταδιωχϑεὲς δὲ συλ- C 
λαμβάνεται, καὶ εἰς Ἰουστινιανὸν ἄγεται. καὶ Ἣ ράκλειος δὲ 


3. ἐχομένῳ ἃ. 


rando pollicitus, Iustinianumque perhonorifice suscipiens, omnes Bul- 
garorum et Sclavorum copias collegit, qui demum omnes anno inse- 
quenti arreptis armis ad imperatoriam urbem profecti sunt. 

Hoc anno Arabum dux Abimelech mortuus est, et Valid eius A. C. 697 
filius principatum obtinuit. eodem etiam anno Iustinianus Terbelis 
et Bulgarorum ipsi adiunctorum auxilio fretus urbium reginam armis 
impetit, et ad Charsii portam castris locatis totum spatium ad Blachernas 
usque occupat. per dies auteg tres colloquio cum civibus habito, 
nonnisi contumelias et dicteria ab ipsis retulerunt, quibus etiam in- 
cassum pacis conditiones obtulerunt. porro Iustinianus cum paucis 
admodum gentilibus suis citra pugnam per cuneum in urbem subiens, 
sparso caedis et stragis tumultu, eius compos effectus, paulo post in 
Blachernarum palatio sedem ac simul castra posuit. 

Romanorum imperatoris Iustiniani iterum, Arabum ducis Valid, A. C. 698 
Cpoleos episcopi Cyri, Hierosolymorum episcopi Ioannis annus 
primus. ἢ , 
Hoc annus lustinianus in imperium restitutus, praeclaris muneri- 
bus et regia supellectile Terbeli oblata, inito cum eo foedere, pacifice 
dimisit. Apsimarus urbe relicta, Apolloniadem fuga se recipit, et in 
ipsa fuga comprehensus ad Iustinianum adducitur. Heraclius quoque 


δηά THEOPHANIS 


ἀπὸ Opdxgg δεδεμένος 7795 avv πᾶσι τοῖς συνασπιζομιίένοις 

αὐτῷ ἄρχουσιν, οὕς ἐν τῷ τείχει πάντας ἐφούρκισεν. dmo- 

στείλας δὲ εἰς τὰ μεσόγεια ἅπαντα, πλείους ἐξ αὐτῶν εὑρὼν 

éungaxrovg τὸ καὶ ἀπράκτους πάντας dnéxrsupe». τὸν δὲ 
᾿Μψίμαρον καὶ “δόντιον ἁλύσεσι δεδεμένους εἰς πᾶσαν n0.5 

λιν πομπεῦσαι πεποίηκεν" καὶ τοῦ ἱππικοῦ ἀγομένου καὶ ἐν 

τῷ σένζῳ καϑεζομένου, ἤχϑησαν συρόμεδνοι δημοσίᾳ, καὶ ἐρρέ- 

φησαν ὑποταγάδην αὐτῷ καὶ ἐπάτησε τὸν τράχηλον αὐτῶν 

Ὦ ἄχρις ἀπολύσεως, τοῦ πρώτου βαΐου τοῦ δήμου βοήσαντος 
ὅτι, ἐπὶ ἀσπίδα καὶ βασιλίσχον ἐπέβης, καὶ ἐπάτησας λέοντα to 

καὶ δράκοντα. καὶ τούτους ἀποστείλας ἐν τῷ κυνηγείῳ ἐπε- 

κεφάλισεν" Καλλίνικον dé πατριάρχην τυφλῶσας ἐν τῇ Ῥώ- 

un ἐξώρισεν" καὶ ἀντ᾽ αὐτοῦ Κῦρον d» τῇ νήσῳ" “«μαστρις 

Ὑ. λδοόγκλειστον ὄντα, ὡς προσημάναντα αὐτῷ τὴν τῆς δευτέρας 
βασιλείας ἀποκατάστασιν προεβάλετο, ἀναρίϑμητον δὲ πλῆ- τι 

Sog ἔκ τε τοῦ πολιτικοῦ xai τοῦ σερατιωτικοῦ καταλόγου ἀπώ- 

λεσεν. πολλοὺς δὲ καὶ ἐν σάχκοις ἐμβαλὼν ἐν τῇ 9olacog 

πικροϑανάτους ἐποίει. ἄλλους δὲ πρὸς ἀριστόδειπνον κλητο- 

Ρ. 31:4 ρεύων, ἅμα τῷ ἀναστῆναι, ovo μὲν ἐφούρκιζεν, οὖς δὲ ἀπέ- 
τέμγεν. καἀντεῦϑεν μέγας φόβος συνεῖχε πάντας. ἀπέστειλε 20 


2. αὐτῷ} αὐτοῖς vulg. 4. ἐμπράχτους] εὖπρ. f. 16. τε et 
alterum τοῦ add. ex A. — 17. ἐμβαλὼν À, ἐμβάλλων vulg. 18. 
ἀρίστου δεῖπγον A. 


vinculis compeditus Thracia extractus, cum caeteris, qui sub eo me- 
rebantur, proceribus eidem praesentatur, quos omnes laqueis e muro 
suspendit. dimissis etiam per mediterranea ministris, multos ex Apsi- 
mari militibus repertos, tam eos, qui pro ipso aliquid moliebantur, 
quam qui quietem - agerent, omnes interfecit.  Apsimarum autem et 
Leontium catenis vinctos per universas urbis regiones ignominiose 
traduci mandavit, et circensibus ludis celebratis, ipso propria sibi 
sede composito, illi publice cum dedecore tracti, ad pedes eius pro- 
steenendi humili more proiecti sunt.  inclinatorum et pronorum in 
terram cervices pedibus terebat et calcabat Justinianus, donec circi 
munus primum exhiberetur, populo vociferante: super aspidem et ba- 
siliscum ambulastií, et conculcasti leonem et draconem. demum in 
cynegium missis caput amputari praecepit, Callinicum patriarcham 
oculis orbatum Romam relegavit, et in eius locum Cyrum quendam 
in Amastris insula monachum inclusum, quod imperii secundo gerendi 
vaticinium edidisset, suffecit. ex civium posthac militumque ordine 
numerum propemodum infinitam coegit perire, plurimos quoque sac- 
cis inclusos amara morte interemit, nonnullos etiam ad prandii coe- 
naeve epulum invítatos, si quando surgerent e mensa, hos patibulo, 
alios gladio damnabat. ex bis horror metusque cunctorum animo: 


CHRONOGRAPHIA. 545 


dà στόλον πρὸς τὸ ἀγαγεῖν ἐκ Χαζαρίας τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα, 
καὶ πολλὰ σκάφη ἐβυϑίσϑησαν σύμψυχα. ἀκούσας δὲ ὁ Xa- 
γώνος δηλοῖ αὐτῷ" αὐ ἀνόητε, οὐκ ἔδει σε διὰ δύο ἢ τριῶν 
σχαφῶν λαβεῖν σοῦ τὴν yvvaixa, καὶ μὴ ἀποχτεῖναι τοσοῦτον 

5 πλῆϑος ; ἢ δοκεῖς καὶ ταύτην πολέμῳ λαμβάνειν; ἰδοὺ ἐτέχϑη 
σοι καὶ υἱὸς, xai ἀπόστειλον, λαβὲ αὐτούς, ὃ δὲ ἀποστείλας 
Θεοφύλακτον κουβικουλάριον ἔλαβε τὴν Θεοδώραν καὶ Τιβέ- 
ριον τὸν υἱὸν αὐτῆς, xal ἔστεψεν αὐτούς" καὲ συνεβασίλευ- p 
σαν αὐτῷ. 

10 Τούτῳ τῷ ἔτει OvVaMO ἥρπασεν τὴν κωϑολικὴν daua-AM.6199 
σκοῦ ἀγιωτάτην ἐκκλησίαν φϑόνῳ πρὸς τοὺς Χριστιανοὺς ὃ 
ἀλιτήριος διὰ τὸ ὑπερβάλλον κάλλος τοῦ τοιούτου ναοῦ" καὶ 
ἐχώλυσε γράφεσθαι ἙἙλληνιστὲ τοὺς δημοσέους τῶν λογοϑε- C 
σίων κώδικας, ἀλλ᾽ ᾿“ραβίοις αὐτὰ παρασημαίνεσϑαι, χωρὶς 

αϑτῶν ψήφων, ἐπειδὴ ἀδύνατον τῇ ἐκείνων γλώσσῃ μονάδα ἢ 
δυάδα ἢ τριάδα ἢ ὀκτὼ ἥμισυ ἢ τρία γράφεσϑαι" διὸ καὶ 
ξως σήμερόν εἰσιν σὺν αὐτοῖς νοτάριοι Χριστιανοί. 

Τούτῳ τῷ ἔτει Ἰουστινιωνὸς τὴν ἀναμεταξὺ Ῥωμαίων xai A.M. δ2οο 
Βουλγάρων εἰρήνην διέστρεψεν, καὶ περάσας τὰ καβαλλαρικὰ D 


2. ἐβυϑίσϑησαν σύμψυχα À f, ἐποντίσϑησαν σύμψυκα vulg. 7: 
ἔλαβε] ἤγαγε A. 8. συνεβασίλευσεν αὐτοῖς ἃ. 10. ἥρπα- 
σεν À, ἁρπάσας vulg. 12. ἀλιτήριος A, dàgr. νὰ]. 14 
"Αραβίοιςρ] ἐν ᾿Αράβοις A, fort. ᾿ἡραβιστι — 17. σήμερόν εἰσιν 
À, σήμερον εἶναι vulg. 


invasit. classem porro quae e Chazaria coniugem deveheret, misit, 
cuius navigia quam plurima una cum iis, qui conscenderant, hominibus 
submersa sunt. his Chaganus motus, significat: fatue, nonne duabus 
vel tribus navibus coningem tnam repetere oportuit, tantaeque mul- 
titudinis vitae parcere? | num eam bello recipere parabas? vide, 
etiam filius natus est tibi, mitte ergo qui eos ad te adducant ilie 
misso Theophylacto cubiculario Theodoram coniugem recepit, et eius 
filium Tiberium, utrumque vero imperii corona ornavit, unaque cum 
eo imperii dignitate potiti sunt. 
Hoc anno Valid, qua ferebatur in Christianos invidia, publicam A, C. 699 
et communem sanctissimam Damasci ecclesiam, ob apparatum et illius 
aedis amplitudinem, Christianis eripuit. publicos etiam logothesio- 
rum sive publici aerarii codices Graece describi vetnit, sed Arabice 
exarari iussit, exceptis numeris, quandoquidem unitatem, vel binarium, 
aut ternarium, vel octo cum medio ternariumve ea lingua describi — 
non sit possibile : quamobrem notarii Christiani usque in hunc diem 
apud eos remanserunt. À. C. 700 
Hoc anno lustinianus pacem Romanos inter et Bulgaros compo- 
sitam violavit, et equitum legionibus in Thraciam transire iussis, etiam 


546 THEOPHANIS 


ϑέματα εἰς τὴν Θράκην, καὶ ἐξοπλίσας πλωϊμον κατὰ Bovi- 
γάρων καὶ Τερβέλη ὥρμησεν. καταλαβὼν δὲ τὴν ' "dy ylalor 
τὸ μὲν πλωῖμον ἔμπροσθεν τοῦ κάστρου προσώρμισεν, τὰ δὲ 
καβαλλαρικὰ εἰς τοὺς &mmJtv κάμπους ἀπαραφυλάχτως καὶ 
πάσης ὑποψίας ἐκτὸς ἀπλιχεῦσαι προσέταξεν. τοῦ δὲ λαοῦ 5 
σχορπισϑέντος ὡς πρόβατα ἐπὲ τοὺς κάμπους πρὸς τὸ συλλέ. 
Eat χόρτον, εἶδον ἐκ τῶν ὀρέων οἱ κατάσκοποι τῶν Βουλγάρων 
p.315 τὴν τῶν Ρωμαίων ματαίαν διοίκησιν * καὶ σωρευϑέντες ὡς ϑὴ- 
ρες ἐξάπινα ἐπιρρίψαντες μεγάλως διέφϑειραν τὸ Ῥωμαϊκὸν 
ποίμνιον, πολλὴν αἰχμαλωσίαν τε καὶ ἵππους xaé ἄρματα δίχα το 
τῶν ἀναιρεθέντων λαβόντες. 0 δὲ Ἰουστινιανὸς ἂν τῷ κάστρῳ 
καταφυγὼν σὺν τοῖς περισωθϑεῖσιν ἐπὲ τρισὶν ἡμέραις ἀπέ- 
χκλειίσε τὰς πύλας. ϑεασάμενος δὲ τὴν τῶν Βουλγάρων πα- 
ραμονήν, αὐτὸς πρῶτος τὸν ξαυτοῦ ἵππον νευροκοπήσας na»- 

» τας τὸ αὐτὸ ποιῆσαι παρεκαλέσατο. τρόπαια δὲ ἐπὲ τῶν ιτ5 
γι αδιτειχῶν ϑέμενος διὰ νυχτὸς εἰς τὰ σκαφὴ ἐπιβὰς λαϑραίως 
| Βαπέπλευσεν, καὶ μετ᾽ αἰσχύνης τὴ πόλει παραγέγονγε. 

A.M. 6201 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπεστράτευσεν ασαλμᾶς καὶ "fac τῇ 
Τυάνων διὰ τὴν μανίαν τοῦ ἀποχτανϑέντος στρατοῦ σὺν τῷ 


1. ἐξοπλίσας Α, ἐξώπλισεν vulg. 6. ἐπὶ A, εἰς vulg. 7. εἶδον 


ἐχ A, εἶδον αὐτοὺς ἐκ vulg. 13. δὲ A, γὰρ vulg. z«oa- 
μονὴν À, ἐπιμονὴν vulg. 16. ϑέμενος] ϑεασάμενος ἃ f, for- 
tasse recte. λαϑραίως ἃ, εὐθέως vulg. ι8. ἐπεστράτευσεν 


. Α, ἐπιστρατεύσας vulg. Μέσελμᾶς f. "Αββᾶς τῇ T.] δια- 
βὰς τὴν T. Α f. 


classem adversus Bulgaros instruxit, et in Terbelem irrupit. Ancbia- 
lum vero profectus, classem quidem ad urbem applicuit, equestres 
vero copias ad campos urbi imminentes, omni custodia remota, et ci- 
tra peliculi suspicionem castra metari praecepit. exercitu itaque pe- 
cudum instar per campos errante et ad pabula equis colligenda dis- 
perso, e montium culminibus inanem et levem rei militaris apud Ro- 
manos disciplinam Bulgarorum exploratores conspicati, ipsi ferarum 
more jn agmen unum collecti, Romanum gregem uno impetu disie- 
cerunt, et. captivorum multitudinem non contemnendam, equos et 
currus plurimos, postposito caesorum numero, ceperunt. Iustinianus 
cum residuis ex exercitu in arcem fuga se recipiens, occlusis dies 
tres portis in ea remansit. sed cum Bulgaros illic pertinacius instantes 
cerneret, ipse primus equi sui nervos incidit, caeterosque idem fa- 
cere jussit, armisque bellicis quasi tropaeis rzmuris impositis, noctu 
navigia conscendens, Cpolim cum dececore reversus est. 

À. C. 701 Hoc anno Masalmas et Abbas ob caesum a Mariano cum Maiuma 
duce exercitum insania perciti Tyanam urbem bello vexaverunt, et 
ad eam stricta obsidione cinctam hiberna sustinuerunt. Iustinianus 





CHRONOGRAPHIA. | 577 


JMeiovuad ὑπὸ ῆιριᾳνοῦ, καὶ ταύτην πολιορκοῦντες nogt- 
χείμασαν ἐκεῖ. καὶ ἀποστέλλει πρὸς αὐτοὺς ὃ βασιλεὺς δύο 
στρατηγοὺς Θεύδωρον τὰν KagregoUxa» καὶ Θεοφύλακτον τὸν 
Σαλιβὰν μετὰ στρατιωτικοῦ καὶ γεωργιχοῦ λαοῦ χάριν βοη- 
 δϑείας πρὸς τὸ πολεμῆσαι καὶ ἐκδιῶξαι αὐτούς. αὐτοὶ δὲ εἰς 
ἐρεν ἀλλήλων ἐλθόντες, καὶ ἀτάχτως συμβαλόντες αὐτοῖς, 
τρέπονται, καὶ πολλαὶ χιλιάδες ἀπώλοντο, xai ἠχμαλωτεύϑη.- C 
σαν πολλοί. λαβόντες δὲ τὸ τοῦλδον xai τὰ τούτων βρώμα- 
τα, παρεχάϑισαν ἕως οὗ παρέλαβον τὴν πόλιν. λειφϑέντες 
τογὰρ ἦσαν τὰ βρώματα, καὶ ἤμελλον ἀναχωρεῖν. οἱ δὲ τῆς 
πόλεως Τυάψων ταῦτα ἰδόντες καὶ ἀπογνόντες, ἔλαβον λόγον 
τῆς ἑαυτῶν ἀπαϑείας" καὶ ἐξῆλθον πρὸς αὐτούς, καταλιπόν. 
τες τὴν πόλιν ἔρημον ἕως τοῦ νῦν. οἱ δὲ τὸν λόγον μὴ φυ- 
λάξαντες, εἰς τὴν ἔρημον τούτους ἐξώρισαν, καὶ πολλοὺς δού- 
εϑ λους ἐκράτησαν. D: 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπεστράτευσεν ᾿Αββᾶς τὴν Ρωμανίαν, xui A.M 6202 
πολλοὺς αἰχμαλωτεύσας ὑπέστρεψεν. καὶ ἤρξατο κείζειν τὸ 
Γαρὲς εἰς τὴν χώρων Ἡλιουπόλεως. 
Toviip τῷ ἔτει ἐπεστράτευσεν Οὐϑμὰν τὴν Κιλικίαν, xai A.M. 6103 
λοπολλὰ κάστρα ὑπὸ λόγον παρέλαβεν. προεδόϑη αὐτοῖς xaiP.316 


t. ὑπὸ M. À, dno M. vulg. ^ a3. ὃ βασιλεὺς add. ex A, ή. 
στρατιωτιχοῦ À, στρατοῦ vulg. χάριν βοηϑείας Δ, χωρεκο- 
βοηϑείας vulg. 6. συμβαλόντες ^, συμβάλλοντες vulg. 


autem duces duos Theodorum Carterucam et Theophylactum Salibam 
hostibus expugnandis et ab instaurata obsidione repellendis cum in- 
structo exercitu et ex agricolarum grege rusticis auxiliariis summit- 
tit. isti primum divisis animis dissidentes, tum vero nullo militari 
servato ordine in hostem irruentes, vertuntur in fugam, et ex iis 
pluribus desideratis millibus, reliqui non pauci in manus adversario- 
rum captivi devenere. hostes itaque eorum castris et commeatu po- 
titi, donec urbem caperent, constanter in ea circumvallanda perstite- 
runt. iam enim ciborum patiebantur defectum, et de obsidione sol- 
venda et recessu ipsos incesserat cogitatio. his visis Tyanenses in 
desperationem acti, accepta salutis fide, in hostium partes transierunt, 
urbe, prout etiamnum visitur, habitatoribus vacua relicta. illi violata 
protinus fide Tyanenses in deserta loca relegaverunt, et ex eis plu- 
rimos sibi retinuerunt captivos. . 

(Hoc anno Abbas educto in Romanoruin ditionem exercitu pluri- A. C. 202 
mos captivos abegit, et ad suos reversus, in Heliopoleos regione Ga- 
ris urbem aedificare coepit. 

Hoc anno Uthman in mediam Ciliciam exercitum induxit, mul- A. C. ^93 
tasque urbes data securitatis fide subiectas sibi fecit, quin etiam Ca- ' 


Theophanes. | 33 


578 THEOPHANIS 


τὸ Κάμαγον σὺν τοῖς παρακειμένοις τύποις. Ἶουστινιανὸς dà 
ἀπέλυσεν αῦρον τὸν πατρίκιον εἰς Χερσῶνα δεὰ μνησικα- 
xíav σὺν Στεφάνῳ nargixit, τὸ ἐπίκλην ᾿ΑΙσμίκετῳ, ἐξοπλίσας 
στόλον πολύν, μνησϑεὶς τῆς κατ᾽ αὐτοῦ γενομένης ἐπιβουλῆς 
ὑπό τε Χερσωνιτῶν καὶ Βοσφοριανῶν xai τῶν λοιπῶν κλιμά- 5 
τῶν, πᾶσαν ναῦν δρομώνων τε καὶ τριηρῶν καὶ σκαφῶν μυ- 
ρεοβύόλων καὶ ἁλιάδων, καὶ ἕως χελανδίων; ἀπὸ διανομῆς τῶν 
οἰκούντων τὴν πόλιν, συγκλητικῶν T6 καὲ ἐρνγαστηριακῶν xoi 
Βδημοτῶν καὶ παντὸς ὀφφικίου. καὶ τούτους ἀποστείλας πα- 
θἤγγειλεν πάντας τοὺς οἰκοῦντας ἐν ἐκείνοις τοῖς κάστροις τῷ 10 
ξίφει ὀλοϑρεῦσαι, καὶ μηδένα ζωογονῆσαι, παραδεδωχὼς αὐτοῖς 
τὸν Ἤλιαν τὸν σπαϑάριον ὀφείλοντα ἄρχοντα Χερσῶνος xa- 
ταστῆσαι. οἱ δὲ τὴν Χερσῶνα καταλαβόντες, μηδενὸς αὐτοῖς 
ἀντιστάντος, τὰ κάστρα παρέλαβον, καὶ πάντας τῷ ξίφει ἀνεῖς. 
λον, χωρὶς τῶν μειρακίων, ὡς νηπίων τούτων φεισάμενοι, i5 
V.25axaé πρὸς δουλείαν περιποιηϑέντων. — Tovdovvoy dà ἄρχοντα 
Χερσῶνος͵ ὡς ἐκ προσώπου Χαγάνου ὄντα, χαὶ Ζωξλον τὸν 
ἐκ σειρᾶς καὶ γένυυς ὄντα πρωτοπολίτην, καὶ ἑτέρους τεσσα- 
Coaxovra ἐμφανεῖς καὶ πρωτεύοντας τῆς Χερσῶνος eig σούβλας 


i. Κάμαχον À, Καμάχων vulg. 6. uvotoBólov] μυριαγώγων 
Α f, πυριοβόλων vulg. 9. ὀφφικέου A, ὀμφεχίου vulg. n. 
fort. ζωγρῆσαι. 12. χαταστῆσαε ἃ f, χαταστῆναε vulg. 13. 
τὴν add. ex A. 16. τοῦ doüpas δὲ ἃ a f. 19. post verba 
τῆς Χερσώνος haec inserta leguntur in À: eic συμφαμίλους (sit) 
δεσμίους πρὸς τὸν βασιλέα ἀπέστειλαν, ἑτέρους δὲ ζ τῶν πρω- 
τευύντων. 


machum cum locis adiacentibus ipsi proditum fuit. Iustinianus au- 
tem acceplarum quondam iniuriarum memor, Maurum cum Stephano, 
cui cognomen Asmictus, ambos patricios, valida et apprime apparata 
classe illis commissa, in Chersonam delegavit. insidiae quippe a Cher- 
sonitis, Bosphorianis et aliis regionum illarum incolis ipsi structae eius 
animo remanserant profundius repositae. quare bello iis inferendo 
universi generis navigia, dromones, triremes, scaplias, onerarias, pis- 
catorias naves, ipsosque etjam lintres, omnium urbis incolarum, or- 
dinis senatorii, officinariorum, plebeiorum et officii cuiuscumque col- 
latis expensis paravit. iis itaque dimitti et e portu solvere disposi- 
tis, ut cunctos urbium illarum incolas, nullo in vivis relicto, gladio 
delerent iniunxit, Heliamque spatharium, qui gubernatorem apud 
Chersonam institueret, aggregavit. isti porro Chersonam appellentes, 
urbes nullo resistente invaserunt omnes, et caedibus et sanguine 
cuncta repleverunt, et exceptis adolescentioribus , quibus, ut et in- 
fantibus, parcendum putaverunt, velut ad servitutem reservatis, uni- 
versos occiderunt. "Tudunum autem Chersonae praefectum, ceu qui 


CHRONOGARAPIIIA, 579 


ξυλίνας προσαναρτήσαντες, ἐπὶ πυρὸς ὦπτησαν. ἄλλους δὲ 
εἴκοσιν δξάγκωνα δήσαντες, καὶ εἰς χελανδούρους προσδῆσα»- 
τες καὶ λίϑοις τοῦτο γεμίσαγτες, εἰς βυϑὸν κατεπόντισαν. τοῦ 
δὲ Ἰουστινιωνοῦ τοῦτο μαϑόντος καὶ éni τῇ σωτηρίᾳ τῶν μει- 
5 ρακίων μανέντος, ἐκέλευσε σπουδαίως αὐτοὺς πρὸς αὐτὸν πα- 
θαγενέσϑαι. ἀποκινήσαντος δὲ τοῦ στόλου τῷ Ὀκχτωβρίῳ 
μηνί, καὶ ἐν τῷ πελάγει φϑάσαντος ἐν τῇ τοῦ ἄστρου éntro- 
Ag τοῦ λεγομένον Ταυρουρῶ, μικροῦ δεῖν ἅπας ὃ στόλος xa- 
τεποντίσϑη" καὶ ἠριϑμήϑησαν οἱ ἐν τῷ ναυαγίῳ ἀποϑανὸν- 
τοτες χιλιάδες͵ Oy. τοῦ δὲ Ἰουστινιανοῦ τοῦτο μαϑόντος, καὶ Ὁ 
quj λυπηϑέντος, μᾶλλον μὲν οὖν χαρᾶς πλησϑέντος, καὶ τῆς 
τοιαύτης μανίας ἀχμὴν ἐχομένου καὶ χραυγικῶς ἐπαπειλοῦν.- 
τος, πάλιν ἕτερον ἐχπέμπει στόλον, καὶ ἀροτριᾷν ἅπαντα καὲ 
ἐξεδαφίζειν ἕως οὐροῦντα πρὸς τοῖχον. ἤκουσαν ταῦτα oi 
15:0» χάστρων ἐκείνων, καὶ ξαυτοὺς ἡσφαλίσαντο, καὶ dvayxa- 
σϑέντες κατὰ τοῦ βασιλέως φρονῆσαι, ἀπέστειλαν πρὸς τὸν 
ΣΧαγάνον εἰς Χαζαρίαν αἰτούμενοι λαὸν πρὸς φυλακὴν αὐὖ-. 
τῶν. ἐπὲ τούτοις οὖν διαγείρείαι καὶ Ἠλίας ὃ -σπαϑάριος 
καὶ Βαρδάνης ὃ ἐξόριστος, τὸ τηνικαῦτα ἀνακληϑεὶς ἀπὸ Κε- 


4. τοῦ δὲ "Tovar. À, τοῦ T. δὲ vulg. 7. φϑάσαντος À, φϑα- 
σϑέντος vulg. ἐπετολῇ) ἐπὶ τῷ λιμένε Α. 10. καὶ μὴ λυπ. 
om. f. 12. ἀπειλοῦντος À. 13. ἅπαντας vulg. 14. 
ante ἕως in e haec addita leguntur: xai χατασφράττειν ἅπαν- 
τας" fortasse recie. 16. 160 add. ex ΔΑ. 18. διαγείρεταε A, 
diaylyeras vulg. 


Chaganum referret, et Zoilum, qui a stemmate et origine civium pri- 
nmjarius erat, et alios quadraginta illustres et spectatos viros ligneis 
verubus confixos vivo igne assaverunt.., alios viginti vinctis retro ma- 
nibus ad lembum lapidibus oppletum alligatos, in mare demerserunt. 
accepto rerum gestarum nuncio Iustinianus servatos iuvenes aegre fe- 
rens, et in insaniam versus, eos ad se sollicite advehi curavit. cum 
vero classis mense Octobri solvisset, procellarum turbinibus in pelago 
iactata, sub ortum astri, cui "Taurus nomen, tota ferme in mari per- 
iit, adeo ut qui naufragio immersi fuerint, ad septuaginta tria mil- 
lia numerentur. illa calamitate cognita, tantum abfuit, ut condole- 
ret, quin potius laetitia perfusus eo insaniae processit, ut elatis in 
altum clamoribus novas etiam adiecerit comminationes, et alteram 
illuc iterum classem transmiserit, cum mandatis ut omnia solo aequa- 
ret, solumque aratro proscinderet, atque universos usque ad mingen- 
tem ad parietem interficeret. istorum rumore divulgato, qui castra 
illa obtinebant, communierunt et concluserunt se, et ad res novandas 
contra imperatorem coacti, ad Chaganum in Chazariam delegaverunt, 
qui praesidium ad sui defensionem exposcerent. interim suscepti 


58ο THEOPHANIS 


P.31; φαληνίας καὶ σὺν τῷ στόλῳ εἰς Χερσῶνα im». ὃ dà "ov- 
στινιανὸς ταῦτα μαϑών, ἀπέστειλεν μετ᾽ ὀλίγων δρομώνων 
Γεώργιον τὸν πατρέχιον, τὸν ἐπίχλην Σύρον καὶ γενικὸν λο- 
γοθϑέτην, καὶ Ἰωάννην τὸν ἔπαρχον, καὶ Χριστοφόρον τουρ- 
μάρχην τῶν Θρᾳκησίων μετὰ τριακοσίων ἐξωπλισμένων, na-5 
ραδεδωχὼς αὐτοῖς Τουδοῦνόν τε καὶ Ζωΐλον ὀφείλοντας ἀπο- 
κατασταϑῆναι κατὰ τὸ πρότερον ἐν Χερσῶνε, δι᾽ ἀποχρισια- 
piov δὲ ἀπολογήσασϑαε τῷ “Χαγάνῳ, ἀγαγεῖν δὲ πρὸς αὐτὸν 

ι Ἠλίαν καὶ Βαρδάνην. τῶν δὲ περασάντων ἐν Χερσῶνι, oi 
Βτῆς πύλεως Χερσῶνος τούτοις περιλογὴν οὐκ ἐποίησαν. τῇ το 
δὲ ἐπαύριον τούτους μόνους εἰσελθεῖν οἱ τῆς πόλεως προτρε- 
ψάμενοι, τὰς πύλας ἀπέχλεισαν. καὶ τὸν μὲν γενικὸν λογο- 
ϑέτην ἅμα τῷ ἐπάρχῳ ξίφει ἀνεῖλον, τὸν δὲ Τουδοῦνον ἅμα 
Ζωΐλῳ, καὶ τὸν λεχϑέντα τουρμάρχην σὺν τοῖς τριακοσίοις 
στρατιώταις τοῖς Χαζάροις παρέδωκαν, καὶ πρὸς τὸν Xayavori5 
ἀπέστειλαν. τοῦ δὲ Tovdovyov κατὰ τὴν ὁδὸν τεθνηκότος, οἱ 
Χάζαροι εἰς δοχὴν αὐτοῦ ἀπέκτειναν τὸν τουρμάρχην σὺν τοῖς 
τριακοσίοις στρατιώταις. τότε οἱ Χευσῶνος καὶ τῶν λοιπῶν 
κάστρων τὸν μὲν Ἰἰουστινιανὸν ἀνέσκαψαν, τὸν δὲ ἐξόρεστον 
C ἐκεῖσε Βαρδάνην καὶ Φιλιππικὸν βασιλέα εὐφήμησαν. ταῦτα"ο 


1. ἐὼν Α, ὧν vulg. 4. ἔπαρχον À, ὕπαρχον vulg.: sic et in- 
fra. 6. τὸν “Ιοῦνόν τε Α. 13. τὸν δὲ Δοῦνον καὶ Zwq- 
λον ἃ. 14. τὸν λεχϑέντα τουρμάρχην À, τοῦ λεχϑέντος τουρ- 


μάρχου vulg. 17. εἰς δοχὴν À, δογὴν vulg. 20. «βελεγιπι- 
xov Bac. À, Φιλ. xal Bac. vulg. 


propositi conscius excitatur Elias spatharius et Bardanes prius exul, 
nunc:vero postliminio revocatus e Cephalonia et cum classe Cherso- 
nam delatus. ubi res huiusmodi tractari percepit Iustinianus, Geor- 
gium patricium cognomento Syrum, generalem logothetam, Ioannem 
praefectum et Christophorum Thracicorum agminum ductorem cum mi- 
litibus ad ter centum armatis mittit, Tudunumque et Zoilum re: 
Chersonae in priorem statum reposituros, et per apocrisiarium apud 
Chaganum rem gestam excusaturos, ac tandem Eliam et Bardanem ad 
se Cpolim transmissuros adiungit. cum Chersonam migrassent, Cher- 
sonitae cives cum iis tractatum habere dedignati sunt. postera die 
solis iisdem in consilii locum ingredi permissis, confestim portas ci- - 
ves occluserunt. εἰ generalem quidem ]logothetam cum praefecto 
peremerunt, Tudunum vero una cum Zoilo et memorato turmarcha 
et inilitibus trecentis traditum Chazaris ad Chaganum miserunt. Tu- 
duno in itinere defuncto, funereum epulum litaverunt Chazari, nimi- 
rum turmarchae et trecentorum militum caedem. tum vero Cherso- 
nae reliquorumque oppidoruin cives Iustiniani nomine abrogato, exu- 
lem illum Bardanem, qui et Philippicus nominabatur, imperatorem fe- 


CHRONOGRAPHIA. 581i 


 μαϑὼν Ἰουστινιανός, ἐπὲ πλέον ἐκμανεὶς τὰ μὲν τέχνα τοῦ 
σπαϑαρίου "HAía εἰς τὸν τῆς μητρὸς ἀπέσφαξε κόλπον" rav- 
τὴν dà ἠνάγχασεν τῷ οἰκείῳ αὐτῆς ζευχϑῆναι μαγείρῳ Ἰνδῷ 
ὄντε" εἶϑ᾽ οὕτω τε πλωΐμον ἕτερον κατασκευάσας, ἀποστέλ.. 
ὅλει ἤαῦρον τὸν πατρίκιον, τὸν ἐπίκλην Βαῖσον, παραδεδω- 
κὼς αὐτῷ πρὸς καστρομαχίαν κριόν, μαγγανικά T6 καὶ πᾶσαν 
ἐλέπολιν, ἐντειλάμενος αὐτῷ, τὰ μὲν τῆς Χερσῶνος τείχη 
ὀξεδαφίσαι καὶ πᾶσαν τὴν πόλιν, μηδεμίαν δὲ ψυχὴν ἐξ 
αὐτῆς ζωογονῆσαι, πυχνοτέρως δὲ dv ἀναφορῶν τὰ αὐτῷ πε- V. 253 
10zgayuéva δηλοῦν. τούτου δὲ περάσαντος, καὶ διὰ τοῦ χριοῦ 
τὸν λεγόμενον Κεντηναρήσιον πύργον καταβαλόντος, ἅμα δὲ Ὦ 
καὶ τὸν πλησίον αὐτοῦ Σύαγρον καλούμενον, Χαζάρων δὲ κα- 
ταλαβόντων, ἐγένετο ἀνοχὴ τοῦ πολέμου, Βαρδάνιος δὲ ἐχφυ- 
γὼν πρὸς τὸν Χαγᾶνον qyero. ἀπράκτου δὲ τοῦ στόλου γε- 
15 yovoroc, καὶ πρὸς τὸν βασιλέα ἐπιστρέψαι μὴ τολμῶντος, τὸν 
μὲν ἸΙουστινιανὸν ἀνέσκαψαν, τὸν δὲ Βαρδάνην ὡς βασιλέα 
καὶ αὐτοὶ εὐφήμησαν. ἤτήσαντο δὲ τὸν Χαγάνον δοθῆναι 
αὐτοῖς τὸν (Φιλιππικόν. τοῦ δὲ Χαγάνου λόγον αὐτοὺς ἀπαι- 
τήσαντος, τοῦ μὴ προδοϑῆναι αὐτὸν ὑπ᾽’ αὐτῶν, xai τοῦ χο- 
Δομίσασϑαι αὐτὸν κατὰ ἄνδρα ἀνὰ vouícuarog ἑνός, οἱ δὲ 


1. ἐχμανεὶς A, ἐμμ. vulg. 5. Βέσσον ἃ f. — 6. χριὸν Α, χρί-. 


ονας vulg. «ἐχδαφίσαε ἃ e, ἐδαφίσαε vulg. 8. ἐξ αὐτῆς 
A e, ἐξ αὐτῶν vulg. 12. Σύαγρον À, Σύναγρον vulg. 15. 
ἐπισιρέψαι Δ, ὕποστρ. vulg. — 17. αὐτοὶ À, αὐτὸν vulg. — 2v. 


αὐτὸν. add. ex Α. 


licibus acclamationum votis exceperunt. his auditis Iustinianus ma- 
iori furore insaniens, spatharii quidem Eliae liberos in matris ipsius 
sinu trucidavit, eandemque ipsam proprio coquo in India nato suba- 
ctam constuprari iussit. mox classe denuo reparata, Maurum patri- 
cium, is etiam Baesus dicebatur, mittit, unaque simul apparatu omni 
bellico, et ad castra diruenda machinis, arietibus, et omnimodis va- 
statoriis instruit, eo maxime iniuncto, ut Chersonae moenibus ad so- 
l]um usque destructis, et universa civitate diruta, nemini civium vi- 
tam condonaret. ante omnia de rerum successu per frequentiores 
litteras eum certiorem redderet. is mari traiecto, cum iam admoto 
ariete turrim Centenaresium dictam , aliamque non adeo remotam, 
quae Synagrus nuncupatur, evertisset, Chazarorum adventu a bello 
utrinque cessatum est.  Bardanius ad Chaganum fuga se proripit. 
classis vero conatu inutili reddito, cum re infecta ad imperatorem redire 
milites vererentur, Iustiniani nomine abdicato, et eius dominatu repu- 
diato, Bardanem imperatorum more faustis vocibus principem saluta- 
verunt, miseruntque ad Chaganum Philippicum donari sibi postula- 
tum. Chagano, ne virum proderent, iureiurando interposito fidem fieri 


- 


582 THEOPHANIS 


παραχρῆμα ταῦτα δύντες, παρέλαβον τὸν Φιλιππεκὸν βασιλέα. 
Ρ.3ι:8ὲν δὲ τῷ χρονίζειν τὸν στόλον, ἀναφορᾶς τε μὴ ἐλϑούσης, 
ἐστοχάσατο Ἰουστινιανὸς τὴν αἰτίαν, καὶ ἐπάρας σὺν αὐτῷ 
τοὺς τοῦ Ὀψικίου, καὶ μέρος Θρᾳκησίων, αἀνῆλϑεν ἕως Σινώ- 
n5c πρὸς τὸ διαγνῶναι τὰ ἐν Χερσῶνι. ἐν δὲ τῷ σκοπεύειν 5 
αὐτὸν τὰ περατιχὰ μέρη, ὁρᾷ τὸν στόλον ἐπὶ τὴν πόλιν ἀρ- 
μενίζοντα, καὶ βρύξας ὡς λέων, καὶ αὐτὸς dni τὴν πόλιν ὧρ- 
μησεν. τοῦ δὲ Φιλιππικοῦ προλαβόντος, καὶ τὴν πόλιν κρω- 
τήσαντος, αὐτὸς ἐπὶ τὸν Ζαματρὺν ἐλϑὼν ἐν αὐτῷ σὺν τοῖς 
αὐτοῦ ἡπλίκευσεν. ὃ δὲ Φιλιππικὸς ἀποστέλλει εὐϑέως κατὰ to 
Bui» τοῦ Τιβερίου Ἰαῦρον τὸν πατρίκιον σὺν ᾿Ιωάννῃ σπα- 
ϑαρίῳ, τῷ ἐπίκλην Στρούϑῳ, τὸν dà ᾿Ἤλίαν ὁμοίως μετὰ κούρ- 
cov κατὰ Ἰουστινιανοῦ εἰς τὸν “αματρύν, καὶ ἕτερον παλιν 
κατὰ τοῦ Βασβακουρίου φυγῇ χρησαμένου. xai ὃ μὲν IMav- 
οος ἅμα τοῦ ῥηθέντος Στρούϑου ἐν Βλαχερναῖς πορευϑείς, i5 
' φῷρεν τὸν Τιβέριον κρατοῦντα τῇ μιᾷ χειρὶ τὸ πιονάκιον τῆς 
ἁγίας τραπέζης τοῦ ϑυσιαστηρίον τῆς ἁγίας ϑεομήτορος, xai 
τῇ ἑτέρᾳ τίμια ξύλα καὶ ἐν τῷ τραχήλῳ φυλακτα, ἔξωϑεν δὲ 
τοῦ βήματος παρακαϑεζομένην ᾿Αναστασίαν τὴν τοῦ πατρὺς 
αὐτοῦ μητέρα, ἥτις τοῖς ποσὲ τοῦ lMavgov κυλινδουμένη 20 
ἢτεῖτο μὴ ἀποχτανϑῆναι τὸν αὐτῆς ἔγγονα Τιβέριον, ὃς μη- 
δὲν ἄτοπον πράξαντα. αὐτῆς δὲ τοὺς πόδας τούτου κατεχού- 


τι. σπαϑαρίῳ Ἀ, πατρικέῳ vulg. | 14- χρησαμένον À, χρησομ. 
vulg. 18. τήμια À, τὰ τίμια vulg. 


sibi, et pro singulorum capitibus nummum unum concedi expetente, 
illi summa pecuniae confestim numerata Philippicum imperatorem si- 
mul acceperunt. interim classe moram, ut videbatur, diuturniorem 
agente, nullisque de suscepta expeditione a ducibus acceptis litteris, 
lustinianus causam coniectatus est. eductis itaque secum Opsiciorum 
manu et Thracensium aliquot manipulis de rerum Chersonae gesta- 
rum successu exploraturus Sinopen contendit. igitur dum superio- 
res maris regiones speculatur, classem recta in urbem apertis secun- 
disque velis delatam conspicatur, rugituque leonis instar ingenti edito, 
ipse pariter in urbem iter et impetum dirigit. conatus eius Philip- 
pico sua diligentia praevertente et urbem praeoccupante, ipse Dama- 
trym accessit, et ad eani cum suis castra applicuit. Philippicus mora 
omni penitus abiecta, Maurum patricium et Ioannem, cognomento 
Struthum, paris dignitatis virum , adversus Tiberium Eliamque cum 
expeditorum et velut ad praedam paratorum militum manu in lusti- 
nianum Damatry receptum , et alium tandem adversus Basbacuriuin, 
qui iam sibi fuga consuluerat, mittit. — porro Maurus cum praedicto 
Strutho Blachernas appellens, Tiberium una quidem manu sanctae 


CIIRONOGRAPHIA. 583 


σης, xai μετὰ δαχρύων ἱκετευούσης, εἰσελϑὼν ὅ Στεροῦϑος 
ἔνδον τοῦ βήματος, βίᾳ ὠφήρπασεν αὐτὸν" καὶ τὰ μὲν τίμια 
ξύλα ἐξ αὐτοῦ ἄρας, ἐπάνω τῆς ἁγίας. τραπέζης ἐπέϑηκεν, 
τὰ δὲ φυλακτὼ εἰς τὸν ἴδιον ἐξήρτησεν τράχηλον, καὶ λαβόν- 
δτες τὸν παῖδα ἐπὲ τῷ avo. Καλλινίκης παραπορτίῳ, καὶ τοῦ- 
zov ὀχδυσαντες καὶ ἐπὶ τῆς φλοιῶς ἁπλώσαντες, δίκην προ. 
βάτον αὐτὸν ἐλαρυγγοτύμησαν, καὶ τοῦτον ἐν τῷ ναῷ τῶν 
ἁγίων ἀναργύρων, τῷ λεγομένῳ Παυλίνης, ταφῆναι προσέτα- Ὁ 
Sa». χειρωθϑεὶς δὲ καὶ Βασβαχούριος ὁ πρωτοπατρίκιος xai 
τοχόμης τοῦ Ὀψικέου, xai αὐτὸς ἀνῃρέϑη. ὃ δὲ Ἠλίας ἅμα τῷ 
συνόνει αὐτῷ λαῷ ἀνελθὼν ἐν τῷ ΖΦαματρῦ, καὶ εἰς λόγους 
μετὰ τοῦ ἐκεῖσε ὄντος στρατοῦ ἐλϑὼν, λόγον τε ἀπαϑείας τῷ 
συνόντε τῷ ουστινιανιῷ λαῷ δεδωχώς, διῃρέϑησαν ἅπαντες, 
καὶ ἀπέδρασαν τοῦ ᾿Ιουστινιαγοῦ, μόνον αὐτὸν καταλιπῦνγτες, 
15 καὶ τῷ μέρει τοῦ Φιλιππικοῦ προσρυέντες. τότε ὃ προλεχϑεὲς 
"Hi(íag σπαϑάριος ϑυμῷ ἐπιδραμῶών, καὶ τὸν τούτου τράχη- 
λον δραξάμενος, τῷ παραμηρίῳ, ᾧ ἣν διεζωσμένος, ἀπέτεμεν V. 254 
τὴν αὐτοῦ κάραν, καὶ διὰ Ῥωμανοῦ onaJagíov πρὸς Φιλιπ- 


2. βίᾳ om. A. 4. τὰ δὲ quA. A, χαὶ τὰ qv. vulg. 5. τῷ 


— παραπορτίῳ ἃ, τῶν παρκαχπορτέων vulg. 7. ἐλαρυγγοτό- 
μησαν À, ἐλαριγγοτόμησεν vulg. 8. προσέταξαν Α, προσέξτα- 
ξεν vulg. 9. x«i add. ex Α a. 12. ὄντος add. ex ἃ. 14. 


ἐχ τοῦ 4. À. 


mensae altaris in sancta dei matris aede positi columellam, alia vero 
pretiosa crucis ligna complexum, et ex collo reliquiarum tliecas «6- 
rentem appensas, extra tribunalis autem, id est sacrarii, septa patris 
eius matrem Ánastasiam sedentem offendit, quae ad Mauri pedes pro- 
voluta nepotem Tiberium , ut pote qui nil tetri flagitii adimisisset, a 
inorte vindicandum rogabat. inter aviae velulae preces sibi detiuen- 
tis pedes, et eos lacrímarum imbre perfundentis, Struthus in sacra- 
rium insiliens, virum illuc ad immunitatem receptum summna violentia 
eripuit, tum vero veneranda quidem ligna ab eo sublata in sancta 
1nensa reposuit, reliquiis autem ad proprium collum appensis, adoles- 
centem ad superiores Callinicae fores abductum, suisque vestibus nudum, 
totoque corpore ad limen extensum ovis instar iugulo mactari, et ad 
aedem sanctorum mercede non conductorum Cosinae et Damiani Paulinae 
dictam sepeliri mandavit. Basbacurius autem patriciorum antesignanus 
et comes Opsicii comprehensus, caede illata mortem subiit. porro Elias 
cum adiunctis sibi copiis Damatrym profectus, colloquio cum exercitu, qui 
ibi consederat, conserto, militibusque Iustinianum sequutis salutis data 
securitate, eos a sese invicem dividi, Iustinianum deserere, solum sibi 
permittere, ac tandem in Philippici partes transire persuasit. his ita 
peractis praefatus Elias furore accensus in lustinianum insilit, et ap- 


* 


584 THEOPHANIS 


Ῥ.3ιοπικὸν ἀπέστειλεν. ὅ δὲ Quunnixóg διὰ τοῦ αὐτοῦ σπαϑα- 
οου ταύτην ἐπὲ τὰ δυτικὰ μέρη Soc Ῥώμης ἐξέπεμεψεν" noo 
δὲ τοῦ βασιλεῦσαι αὐτὸν ἐν τῇ μυνῇ τῶν Καλλιστράτου ἐγ- 
κλειστος ἣν προορατικὴς καὶ αἱρετικός, ὅστις ἀνελϑόντε τῷ 
Φιλιππικῷ εἶπεν αὐτῷ, ὅτι ἡ βασιλεία aoc κεῖται. ὃ δὲ ἐτα-5 
ράχϑη, καὶ λέγει ὃ ἔγκλειστος" εἰ ὃ ϑεὺς κελεύει, σὺ τί 
ἀντιλέγεις; τοῦτο δὲ σοι λέγω" ὅτε. ἡ Ext σύνοδος κακῶς 
ἐγένετο. ἐὰν οὖν βασιλεύσῃς, ταύτην δίψον, καὶ γενέσϑαι 
σοι ἔχει ἡ βασιλεία κραταιὰ καὶ πολυχρόνιος. 0 δὲ συνέϑετο 
αὐτῷ μεϑ᾽ ὅρκων τοῦτο ποιεῖν. τοῦ δὲ “εοντίου διαδεξαμέ- 10 

B»ov τὸν Ἰουστιγιανόν, ἀνέρχεται ὃ Φιλιππικὸς πρὸς τὸν ἐγ- 
κλειστον. ὃ δὲ λέγει αὐτῷ" μὴ σπουδάσης, γενέσϑαι ἔχεις 
βασιλέα. βασιλεύσαντος δὲ καὶ ᾿Ἀψιμάρον͵, πάλιν ἀνῆλϑεν 
ngóg αὐτόν, καὶ πάλιν εἶπεν αὐτῷ" ὅτι μὴ σπουδάσῃς, ἐκεῖνο 
περιμένει 08. ϑαρρήσαντος δὲ (Φιλιππικοῦ τινὸς τῶν φίλων ιὖ 
αὐτοῦ, ἐμήνυσε τῷ ᾿Αψιμάρῳ. ὁ δὲ δείρας καὶ κουρεύσας 
αὐτὸν καὶ σιδηρώσας, ἐξώρισεν εἰς Κεφαληνίαν. βασιλεύσαν- 
vog δὲ Ἰουστινιανοῦ, πάλιν ἀνεκαλέσατο αὐτόν. καὲ βασιλεύ- 
σαντος ἐποίησεν ψευδοσύνοδον ἐπισκόπων κατὰ τὸν λύγον τοῦ 


2. ἕως Ῥώμης add. ex Δ. 6. τί add. ex A. (0. αὐτῷ add. 
ex À. 12. ἔχεε a, fort. ἔχεε σὲ βασι. 13. βασιλέα om. A. — 
x«l add. ex A. 15. ϑαρρήσας dà dulinmixog A f. Twó;) 
τενα À, fort. τενέ. 


prehensa eius cervice, sica, qua 'erat accinctus, caput eius amputatum 
per Romanum spatharium ad Philippicum transmisit, eiusdemque spa- 
tharii- opeca. in occiduas imperii provincias illud coaspiciendum Phi- 
lippicus traduxit. caeterum prius longe, quam imperio potiretur, ad 
Callistrati coenobium inclusus nonnemo vaticinandi arte praeditus et 
haeresi infectus morabatur, qui Philippico ad se nonnunquam acce- 
denti praenunciavit: imperium tibi repositum est. sermonibus istius- 
modi perculso subinfert inclusus: δὲ deus ita iubeat, adversaberis 
tu? illud unum enuncio: pessime rerum synodus sexta peracta est. 
si usquam imperaveris, proscribe, et irritam redde, et felix diu- 
turnaque imperii aetas succedet. is data iursiiurandi fide, rem exe- 
quendam in se recepit. Leontio postmodum post Iustinianum tyran- 
nidem adepto, inclusum de vaticinio Philippicus convenit. renunciat 
ille: ne festinaveris, imperium assequeris. Apsimaro deinde in eam 
dignitatem evecto, virum rursus adit Philippicus. cui inclusus vates: 
ne rem acceleres, imperium te manet. caeterum Philippico amicorum 
cuidam vaticinium eloquuto, ille rem totam ad Apsimarum detulit, 
qui virum verberibus exceptum, capillis detonsum εἰ onustum cate- 
nis in Cephaloniam relegavit. hunc Iustinianus sceptris secundo po- 
ttus postliminio revocavit. ipse deinde imperii potestate auctus, 


CHRONOGRAPHIA. 585 


ψευδαϑβὰ τοῦ καὶ ἐγκλείστου" καὶ ἔοριψεν τὴν ἁγίαν xot C 
οἰκουμενικὴν ἕχτην σύνοδον. χαὶ τῷ αὐτῷ χγρύνῳ ἐτυφλωϑὴ 
ὃ μάταιος. ἐν πολλῇ δὲ ὠμεριμνέᾳ εἰς τὰ βασίλεια διατελῶν, 
πληϑὴ τὸ χρημάτων καὶ λαμπροτάτων οὐσιῶν ἐκεῖσε εὑρὼν 
5 ἐκ πλειύνων γρύόνων ὑπὸ τῶν προβεβασιλευκότων συναχϑέν»- 
των ἐκ δημεύσεων καὶ διαφόρων προφάσεων, καὶ μάλιστα 
ὑπὸ τοῦ εἰρημένου "ovartvtayoU , ταῦτα εἰκῇ καὶ μάτην ἀπό- 
»cg διεσχύρπισεν. xai ἐν μὲν ταῖς διαλαλιαῖς αὐτοῦ λόγιος 
καὶ ἐχέφρων ἐλογίζετο, ἐν δὲ ταῖς πραξεσιν αὐτοῦ ἀσέμνως 
10 καὶ ἀνικάνως τὸν βίον διατελῶν, παντὲ ἀδόχιμος ἐδείκυτο. ἦν Ὁ 
δὲ καὶ αἱρετικὸς καὶ μοιχός, Κῦρον δὲ τὸν πατριάρχην ἐξω- 
ϑήσας τῆς ἐκκλησίας, Ἰωώννην τὸν αὐτοῦ συμμύστην καὶ συν»- 
αἱρετικὸν προεβάλετο. | 
Ῥωμαίων βασιλέως Φιλιππικοῦ, KovoravrivovnoAtoc A.M.6204 
15 ἐπισχύπου Ἰωάννους ἔτος a. P. 320 
Τούτῳ τῷ ὅτει Φιλιππικὸς τοὺς VMousvíovg τῆς ξαυτοῦ 
γῆς ἐξελάσας ΙΠελιτινὴν καὶ τὴν τετάρτην ᾿Δρμένιαν οἰκῆσαι 
ἠνάγκασεν. ασαλμῶς δὲ τὴν ᾿μάσειαν παρέλαβεν σὺν ἀλ.- 
λοις καστελλίοις καὶ πολλῇ αἰχμαλωσίᾳ" Γεώργιός τε ὃ ᾿4πα- 


|. τοῦ καὶ ἐγχλ. À, xal ἐγχλ. vulg. — 5. πλειόνων χρόνων ὑπὸ 


τῶν À, πλ. τῶν χρ. τῶν vulg. 6. ἐκ δημ. ἃ, ἐχδημ. vulg. 
1i. ἐξωϑήσας — Ἴω. À, ἐξώϑησεν — xal Jo. vulg. , 12. μύ- 
στην À f. 17. ἐξελάσας Δ, ἀπελάσας vulg. 18. “Πεσελ- 


μᾶς f. 19. ᾿Δμασείας À. 


pseudosynodum episcoporum ex pseudabbatis atque inclusi sententia 
celebravit, et sanctam atque universalem sextam synodum abrogavit. 
eo vero anno insanus ille oculis orbatus est. qui cum in palatio 
tranquillam ac plane otiosam vitam ageret, ibique immensam prorsus 
pecuniarum summam, splendidissimaeque supellectilis congeriem iam 
a multis retro saeculis sub imperatoribus, qui ipsum praecesserant, 
ex publicationibus, variisque aliis praetextibus, maxime vero ab eius 
decessore Iustiniano coacervatam offendisset, frustra atque incassum, 
nulla necessitate, dementer dilapidavit. caeterum in colloquiis facun- 
dus ac prudens habebatur, at rebus agendis inhonestam ac tantae di- 
gnitati imparem vitam vivens, ab omnibus reprobatus est. quin etiam 
haeresi et adulterio dignitatem conspurcavit. Cyro vero patriarchae 
sede ab eo deiecto, Ioannem quendam improbitatis et pravae opinio- 
nis consortem in eius locum promovit. 
Romanorum imperatoris Philippici, Cpoleos episcopi Ioannis an- A. C. 504 

nus primus. 

, X Hoe anno Philippicus Armenios propriis sedibus expulsos Meliti- 
nem et quartam Armeniam incolere coepit. Amaseam vero cum ple- 
risque castellis et multa captivorum praeda Masalmas occupavit. Geor- 


596 THEOPHANIS 


Byut/ag ἐπίσκοπος μετῳκίσϑη à» αρευροπόλει. ιλιππικὸς δὲ 
οὐκ ἠἡσχύνϑη ἐχμανῶς κινηϑῆναι κατὰ τῆς ἁγίας xat οἰκουμε- 
Ν. υδονγικῆς Sxtgc συνόδου, ἀνατρέπειν σπεύδων τὼ vn αὐτῆς βε- 
βαιωθέντα ϑεῖα δόγματα. δὗρεν οὖν δμόφρονας αὐτοῦ Ἶω- 
ἄννην τὸν ἐπίσκοπον Κωνσταντινουπόλεως, ὅν πεποίηκεν xa-5 
“ϑελὼν Κῦρον τὸν ταύτης πρύεδρον, ὃν χαὲ πδριώρισεν ἐν τῷ 
τῆς Χώρας μοναστηρίῳ Γερμανόν τε τὸν μετὰ ταῦτα Ke»- 
σταντινουπόλεως ϑρῦνον κατασχόντα ἐπίσκοπον, τὸν τηνικαῦτα 
ὑπάρχοντα Κυζίκου, καὶ ᾿Ανδρέαν καὶ αὐτὸν ἐπέσκοπον Κρή- 
ατης ὥντα, Νικόλαόν τε τὸν ἀπὸ χκαυκοδιακόνων σοφιστὴν γε- τὸ 
γονότᾳ τῆς ἑατρικῆς ἐπιστήμης κοαίστωρά τὸ τύτε ὑπάρχον- 
τα, Ἐλπιδιὸν τὸ διάκονον τῆς μεγάλης ἐκχλησίας, ᾿Αντέοχόν τε 
τὸν χαρτοφύλακα καὶ ἑτέρους τούτων ὁὅμοιοτρόπους" οἵτι- 
γες καὶ ἐγγράφως ἀνεθεμάτισαν τὴν ἁγίαν ἕκτην σύνοδον. τῶν 
δὲ Βουλγάρων διὰ τοῦ Φιλέα λάϑρα ἐπὲ τὸ στενὸν χαταρριειδ 
ψάντων, καὶ μεγάλην σφαγὴν πεποιηκότων, καὶ μέχρι τῆς nó- 
λεως ἐκδραμόντων, καὶ πολλοὺς περαματέζοντας, γάμους τε 
ἐνοσίους καὶ δαψιλεστάτους ἀρίστους μετὰ ποικίλου ἀργύρου 
x«i λοιπῆς ἀποσκευῆς εὑρηκότων, καὶ ἕως τῆς 'Χρυσῆς πόρτης 
Ὁ διαδραμόντων, καὶ τὴν ἅπασαν Θρᾷκην αἰχμαλωτισάντων, 10 


4. εὗρεν οὖν Α, εὗρε δὲ vulg. 5. ὃν ἐπίσχ. K. nen. f. ὃν 
76. — — — — τηνιχαῦτα om. À. 9. ὑπάρχοντα] x«ta- 
σχόντα Á. 11. Ἀοιαίστωρα À, Κυέστορα vulg. 18. ἐγου- 
σίους À. ἀργύρον ἃ c f, ἀρίστου vulg. 


gius autem Ápameae episcopus Martyropolim translatus est. porro 
Philippicus adversus sanctam et universalem sextam synodum invehi 
nou erubuit, sacra dogmata ab ea sancita studens evertere. caeterum 
qui in hanc sententiam irent, loannem Cpoleos episcopum, Cyro eius 
praecessore dignitate moto et in monasterium Chorae relegato, ab eo 
iustitatum , Germanumque Cpoleos etiam sede postmodum potitum, 
cum eo tempore Cyzicenam administraret, Andream item Cretensem 
episcopum , Nicolaum etiam a calicibus olim ministrum in arte me- 
dica sophistam egregium, et sub eam tempestatem quaesturae munus 
obeuntem , Elpidium magnae ecclesiae diaconum, AÁntiochium quoque 
chartophylacem , et alios istis non absimiles instituto offendit, qui 
sententia scriptis promulgata in sanctam sextam synodum anathema 
pronunciaverunt. caeterum Bulgari per Phileam ad freti Byzantini 
angustias irrumpentes, ingenti strage edita, ad urbem usque impres- 
sionem fecerunt, plurimosque, qui portus fretum traiicerent, quique 
nuptias opulentissimas et sumptuosissima convivia varia supellectile 
argentea et reliquo vasorum apparatu comportato celebrarent, depre- 
hendunt, et in reliquos ad Chrysen usque portam excurrunt; tandem 
vastitate "Thraciae illata, eL ex ea collecto captivorum ingenti nuine- 


CHRONOGRAPHIA. 587 


ὑπέστρεψαν ἀβλαβεῖς εἰς τὰ ἴδια μετὰ κτηνῶν ἀἀμέτρων. 
ὁμοίως καὶ οἱ ραβες τὴν ἸΠισϑίαν παρέλαβον καὶ ἕτερα 
κάστρα, πλείστων $6 φαμιλιῶν xai χτηρῶν ἀναριϑμήτων ἁλω- 
σιν ποιησάμενοι. | 
5 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπεστράτευσεν ᾿Αββᾶς τὴν Ῥωμανίαν, xai 4.M.6205 
παρέλαβεν ᾿Ανειόχειαν Πισιδίας μετὰ πολλῆς αἰχμαλωσίας, xai 
ὑπέστρεψεν. ἐγένετο δὲ σεισμὸς μέγας κατὰ τὴν Συρίαν μηνὲ 
Περιτίῳ κη΄. διετοῦς δὲ χρόνου τῆς βασιλείας Φιλιππικοῦ ἐν 
τούτοις παραδραμόντος, καὶ τοῦ γενεϑλίου ἱππικοῦ ὀπιτελου.- P. 321 
το μένου, Πρασίνων νικησάντων, ἔδοξε τῷ βασιλεῖ τῷ σαββάτῳ 
τῆς πεντηκοστῆς καβαλλάριον μετὰ δοχῆς καὶ ὀργάνων εἰσελ.. 
ϑεῖν, καὶ λούσασϑαι εἰς τὸ δημόσιον λουτρὸν τοῦ Ζευξίππου, 
καὶ μετὰ πολιτῶν ἀρχαιογενῶν ἀριστῆσαι. ἐν δὲ τῷ μεσημ- 
βρίζειν αὐτόν, ἐξάπινα διὰ τῆς Χρυσῆς πόρτης εἰσῆλϑε Pov- 
15goc ó πρωτοστράτωρ τοῦ Ὀψικίου ὑποβουλῇ τοῦ Γεωργίου 
πατρίκιου καὶ κόμητος τοῦ Ὀψικίου, τοῦ ἐπίκλην Βοράφου, καὶ 
Θεοδώρου τοῦ πατρικίου τοῦ ἴυνακίου μετὰ τῶν ταξατῶν, 
ὧν εἶχεν. ἐν τῇ Θοάκῃ τοῦ αὐτοῦ ϑέματος, καὶ εἰσδραμὼν εἰς B 
τὸ παλάτιον, εὗρεν τὸν Φιλιππικὸν μεσημβρίζοντα, καὶ ágna- 


. 3. πλείστων τε add. ex Α a. ἀναριϑμήτων Α f, ἀμέτρων 
vulg. 9. παραδραμ. À a, diadQ. vulg. 12. λούσασϑαι À, 
λούσας vulg. 14. Ῥουφῖνος ἃ f. 15. ὑποβουλῇ ἃ, ὑπὸ 
βουλὴν vulg. 17. Mvaxíov] ᾿Αμυαχίου À. 19. τὸν add. 
ex À. 


ro, animantibusque pene infinitis secum abactis, salvi et a periculo 

immunes domos repetierunt. Arabes pariter Misthiam sibi subege- 
rupt, tum vero castris aliis direptis innumerarum familiarum necnon 

animantium praedam omni pretio et aestimatione superiorem colle- 
gerunt. 

Hoc anno Abbas Romaniam arrnis invasit, et Antiochia Pisidiae sub- A. C. 705 
jugata, praedae dives recessit. validus autem terrae motus mensis Pe- 
ritii die octavo supra vigesimum Syriam concussit. biennio vero ím- 
pe Philippici inter superius memorata transacto, circensibus demum 
udis ob festivam imperatorum natalitiorum memoriam celebratis, cum 

,€X Prasmorum parte stetisset victorig, vario apparatus comitatu εἴ 
musicorum instrumentorum sono, ipso pentecostes sabbato, grandi 
equo vectum procedere imperatori placuit. publico itaque Zeuxippi 
balueo lotus cum civibus urbis antiqua nobilitate apectatis pransus 
est. cum vero quieti sub meridiem indulgeret, Rufus Opsicii proto- 
strator, ex Georgii patricii et comitis Opsicii , cognomento Boraphi, 
consilio, "Theodori quoque Myacii, qui patricius erat, hortatu, cum 
militibus praesidiariis, quos in Thracia ex eodem themate regebant, 
irrumpentes, Philippicum meridiana relaxatione solutum reperientes, 


588 THEOPHANIS 


σας αὐτὸν ἀνήνεγχεν εἰς τὸ Oovarovgiov τῶν Πρασένων, κά- 
κεῖ αὐτὸν ἐτύφλωσεν μηδενὸς διεγνωκότος. τῇ δὲ ἐπαύριον, 
ἤγουν τῇ πεντηκοστῇ, σωρευϑέντος τοῦ λαοῦ εἰς τὴν μεγάλην 
ἐκκλησίαν, ἐστέφϑη ᾿Αρτέμιος ὃ πρωτοασηκρῆτις, μετονομα- 
σϑεὶς ᾿ναστάσιος. τῷ δὲ σαββάτῳ ἐτυφλώϑη Γεώργιος xai5 
Θεόδωρος ὃ lMváxtog, καὶ τῷ δευτέρῳ σαββάτῳ ἐτυφλωϑὴ 
CItooyvo; ὃ Βούραφος, καὶ ἐξωρίσϑησαν ἐν Θεσσαλονίκῃ. 
A.M. 6206 “Ρωμαίων βασιλέως ᾿Αρτεμίου ἔτος a. 

V. 256 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐκούρσευσεν MaooAuág τὴν Ῥωμανίαν, 
καὶ σκυλεύσας τὴν Γαλατίαν, ὑπέστρεψεν μετὰ αἰχμαλωσίας τὸ 
καὶ σκύλων πολλῶν. ὃ δὲ ᾿Αρτέμιος στρατηγοὺς ἑκανωτάτους 
προβαλόμενος εἰς τὰ καβαλλαρικὰ ϑέματα, καὶ λογιωτάτους 
εἰς τὰ πολιτικά, ἐν ἀδείᾳ διετέλει. τῶν ᾿Αράβων δὲ ὅπλιζο. 

Ὀ μένων κατὰ Ῥωμανίας διά τε γῆς καὲ ϑαλάσσης, ἀπέστειλεν 
ὃ βασιλεὺς ἄρχοντας ἐν Συρίᾳ πρὸς Οὐαλίδ, ὡς δῆϑεν τὰ 15 
τῆς εἰρήνης ποοσλαλῆσαι, 4αγιὴλ τὸν Σινωπίτην, πατρέκιον 
καὶ ὕπαρχον τῆς πόλεως, ἐντειλάμενος αὐτῷ ἐν ἀκριβείᾳ διε- 
Qevvzaot διὰ τῆς κατὰ Ῥωμανίας κινήσεως καὶ δυνάμεως av- 
τῶν. τοῦ δὲ ἀπελθόντος καὶ ὑποστρέψαντος, ἀπήγγειλε τῷ 
βασιλεῖ τὴν μεγάλην κατὰ τῆς βασιλίδος πόλεως διά v6 γῆς 0 


i. xdxel Α, χἀχεῖσε vulg. 2. ἐγνωχότος À. 7. εἰς Θεσσα- 
Aovixzv. 18. Ῥωμανίας À, Ῥωμανέαν vulg. 19. ὁ δὲ ἀπεὶ- 
ϑὼν xal ὑποστρέψας A. 


raptum e lecto in Prasinorum ornatorium abduxerunt, ibique nullo 
pene propositi eorum conscio oculos effoderunt. postera die, quae 
fuit pentecostes, populo in magnam ecclesiam confertim coacervato, 
Artemius protoasecretis, Ánastasius cognominatus, imperii taenia redi- 
mitus est. sabbato sequenti Georgius et Theodorus Myacius oculo- 
rum lumine privati sunt, secundo vero sabbato Georgius Bura- 
phus eadem poena mulctatus, qui Thessalonicam in exilium dopor- 
tati sunt. 
À. C. 206 Romanorum imperatoris Ártemii annus primus. 

Hoc anno Masalmas Romaniam excursionibus infestavit, et per 
Galatiam grassatus, promiscua multitudine in captivitatem acta, plu- 
ribusque ablatis spoliis, domum repetiit. Artemius autem ducibus 
probatissimis, qui equestres regerent ordines, aliisque eruditissimis, 
qui res politicas administrarent, institutis, ipse a tumultu vivebat 
immunis et alienus. Arabibus porro in Romanum imperium terra 
marique arma parantibus, imperator ex suis optimatibus nonnullos, 
qui de pace habenda tractatum haberent, ad Valid delegavit, mazi- 
me Danielem Sinopensem patricium et urbis praefectum, hoc prae 
cunctis iniuncto, ut de Saracenorum in Romaniam expeditione et eo- 
rum viribus notitiam accuratam referret, eo igitur iter aggresso ac 


CHRONOGRAPHIA. 589 


καὶ ϑαλώσσης ἐξόπλισιν αὐτῶν" ὅτι ἕκαστος φροντιζέτω τὰς 
ἑαυτοῦ δαπάνας Sec τοῦ τριετοῦς χρόνου, Ó δὸ τούτου ἀπο- 
υὧῶν ἀποτρεχέτω τῆς πόλεως, ἐπέστησε δὲ ἐπείχτας, καὶ ἢρ- Ρ. 3.1 
ξατο κτίζειν δρύμωνας r5 καὶ διήρεις". καὶ τὰ παράλια δὲ 
5 ἀνεκαίγισε τείχη" ὡσαύτως καὶ τὰ χερσαῖα στήσας τοξοβο- 
λίστρας καὶ τετραρέας εἰς τοὺς πύργους καὶ μαγγαγικά * καὶ 
κατὰ τὸ δυνατὸν αὐτῷ τὴν πόλιν ὀχυρῶώσας, γεννήματά T6 
πλεῖστα εἰς τὰ βασιλικὰ ὡραῖα ἀπέθετο, καὶ xaJ' ξαυτὸν 
ἠσφαλίσατο. 
10 ραβων ἀρχηγοῦ Σουλειμᾶ, Κωνσταντινουπόλεως éni- A Μ. 6207 
σχόπου Γερμανοῦ ἔτος α΄. 
Τούτῳ τῷ ἔτεε ἀπεβίω Οὐαλίδ, καὶ Σουλεμὰν διαδέχε-Β 
ται αὐτοῦ τὴν ἀρχήν. τῷ δ᾽ αὐτῷ δευτέρῳ ἔτει τῆς fjaci- 
λείας ᾿“ρτεμίου, τοῦ καὶ ᾿Αναστασίου, τῆς vy. ἰγδικτεῶνος μηνὶ 
15 «ὐγούστῳ ια΄, μετετέϑη Γερμανὸς ἀπὸ τῆς μητροπόλεως Κυ- 
ζίχου εἰς Κωνσταντινουπόλιν" ἐφ’ $ καὶ κιτατόριν μεταϑε- 
σίμου τὸ ὑποτεταγμένον ἐχπεφώνηται" ψήφῳ xai δοκιμασίᾳ 
τῶν ϑεοσεβεστάτων πρεσβυτέρων καὶ διακόνων, καὶ παντὸς 
τοῦ εὐάγους κλήρου, καὶ τῆς ἱερᾶς συγχλήτου, καὶ τοῦ φιλο- 
χοχρίστου λαοῦ τῆς ϑεοφυλάκτου ταύτης xai βασιλίδος πόλεως, 


ἃ. τούτου ΑΔ, τοῦτο vulg. 3. ἔστησέν τε Α. 5. ἀνεχίγησε a. 
στήσας ἃ, χτίσας vulg. 6. τετραρέας Α, τεραρέας f, τεραραίας 
vulg. πετραραίας mg. 12. ΖΣουλ. diad. at. A, διαδ. air. 
“Σουλ. vulg. 14. τῆς add. ex A. 


mox redeunte, armorum apparatum, qui fidem omnem superaret, in 
urbem terra marique instructum renunciavit. singuli quique, ait, in 
triennium sumptus omnes providento, qui sibi non est satis, urbe 
egreditor. tum vero praefectis operarum creatis, celoces naves et bi- 
remes coepit condere, et posita ad mare urbis moenia, continentique 
obversa restaurare, et arcubalistas petrobolosque et machinas alias 
ad turres passim disponere, magnaque demum frugum et seminum vi 
in imperatoris horreis reposita, et pro viribus urbe tutissime munita, 
ipse servandis, quae recondiderat, curam omnem apposuit. 

Arabum ducis Suliman, Cpoleos episcopi Germani annus primus. A. C, 307 

Hoc anno Valid leto extinctus est, eiusque principatum Suliman 
excepit. eodem porro secundo imperii Artemii, qui etiam Anastasius, 
indictione decima tertia, mensis Augusti die undecimo, et Cyzicena me- 
tropoli Cpolim Germanus translatus est. decretum super ea transla- 
tione quod mox subiicietur, promulgatum fuit: suffragio atque con- 
sensu religiosorum presbyterorum, diaconorum, et totius sanctioris 
cleri, sacrique senatus, et huiusce a deo custodiae imperatricis civi- 
tatis universi populi Christum amantis, divina gratia, quae infirma 


590 THEOPHANIS 


ἡ ϑεία χάρις 7j πάντοτε τὰ ἀσϑενὴ ϑεραπεύουσα, xai τὰ ἐλ- 
λείποντα ἀναπληροῦσα, μετατίϑεταε Γερμανὸν τὸν ὁσιώτατον 
αμητροπολίτην καὶ πρόεδρον τῆς Κυζίχου μητραπόλεως, εἰς 
ἐπίσκοπον ταύτης τῆς ϑεοφυλάκτου καὶ βασιλίδος πόλεως. 
ἐγένετο δὲ ἡ παροῦσα μετάϑεσις κατὰ παρουσίαν Μιχαὴλ τοῦ 5 
ὅσιωτάτου πρεσβυτέρου xai ἀποκρισιαρίου τοῦ ἀποστολικοῦ 
ϑρόνου καὶ λοιπῶν ἱερέων καὶ ἐπισκόπων, ini ᾿Αρτεμίου fla. 
σιλέως. μαϑὼν δὲ ὃ ᾿Αρτέμιος, ὅτε στόλος τῶν Σαρακηνῶν 
ἀπὸ ᾿“Αλεξανδρείας ἐπὲ τὸν Φοίνικα ἀνέδραμεν πρὸς τὸ κόψαι 
ξυλὴν κυπαριόσσίνην, ἐπιλεξάμενος ἐκ τοῦ οἰκείου στόλου τὰ τὸ 
εὔδρομα σκάφη, ἔβαλε ταξάτους ἐκ τοῦ Ὀψικίου ϑέματος, καὶ 
εἰς τὴν Ῥόδον ἀθϑροισϑῆναι πάντας ἐκέλευσεν, καὶ προεβάλετο 
στρατηγὸν καὶ κεφαλὴν αὐτῶν τὸν διάχονον Ἰωάννην τῆς με- 
γάλης ἐχκλησίας τὸ τηνικαῦτα λογοθϑέτην γενικὸν ὑπάρχοντα. 
Ὁ αὐτοῦ δὲ ἐν τῇ Podq καταλαβόντος, καὶ τῶν πλωΐμων συναϑροι- 15 
σϑέντων, διελάλει τοῖς ἄρχουσι περὲ τοῦ ἀποκινῆσαι αὐτούς, καὶ 
ἀπελϑεῖν εἰς τὸν Φοίνικα, πρὸς τὸ καῦσαι τὴν ξυλὴν καὶ τὴν 
Υ. 25) εὑρισχομένην ἐξάρτισιν τῶν ᾿γαρηνῶν. πάντων δὲ προϑύμως 
ὑπαχουσάντω», οἱ τοῦ Ὀψικίου οὐ κατεδέξαντο" καὶ τὸν μὲν 


2. ἀναπληροῦσα À, συμπλ. vulg. 3. μητροπ. καὶ om. À. 
Κυζιχηνῶν À. 8. στόλος À, ὃ στόλος vulg. 9. τὸν Φοίν. 
A, τὴν «b. vulg. ἐνέδο. À f, ἐξέδρ. vulg. 11. ταξάτους À, 
ταξάτας vulg. τοῦ οἰχείου ϑέμ. Α f. 12. προεβάλ. Α, 
προσεβ. vulg. 14. τὸ add. ex A. 16. τοῖς ἄρχ. noi τ. 
ἀποκχ. αὖτ. À, περὶ τ. ἀπ. αὖτ. T. doy. vulg. 17. τὸν d». À, 


τὴν b. vulg. — 18. ἐξάρτισιν À, ἐξάρτησιν vulg. «Σαραχηγῶν À f. 


semper curat et, quae desunt, adimplet, Germanum sanctissimum me- 
tropolitam et praesidem Cyzici metropoleos, in episcopum huius a deo 
servatae urbis et reginae urbium transfert. facta est baec translatio 
coram Michaéle sanctissimo presbytero et apocrisiario apostolicae se- 
: dis, caeterisque sacerdotibus et episcopis praesentibus, Ármenio im- 
perante. porro Ártemius intelligens Saracenorum classem Alexandria 
in Phoeniciam lignorum cypressinorum secandorum causa cursum in- 
stituisse, expeditiora ex tota classe navigia deligens , militares copias 
ex Opsicii themate in eam imposuit omnesque Rhodum convenire 
iussit, quibus ducem atque caput Ioannem magpae ecclesiae diaco- 
num, qui tum generalis logothetae munere fungebatur, praefecit. 
is ubi Rhodum appulit, totaque classis illuc convenit, cum ducibus 
colloquutus est, ut inde solverent, et in Phoeniciam traiicerent , ad 
incendenda ligna, reliquumque omnem, qui illic reperiretur, Agareno- 
rum apparatum. cunctis propositum uno sensu excipientibus, soli 
Opsiciani refragati sunt, et imperatori quidem debitos honores nega- 
verunt, [oannem vero diaconum gladiis peremerunt. ex quo classis 


CHRONOGRAPHIA. 501 


βασιλέα ἀνέσκαψαν, τὸν δὲ διάχονον Ἰωάννην ῥομφαίαις 
ἀνεῖλον. ἐντεῦϑεν λοιπὸν οἱ στόλοι διαιρεθέντες εἰς τοὺς idi- 
ους ἀπέπλευσαν τύπους. οἱ δὲ κακοῦργοι κατὰ τῆς βασιλίδος 
ἀνέβαλον πόλεως. ἐλθόντων δὲ αὐτῶν ἐν τῷ ᾿Αδραμυτίῳ, Ὁ. 3.3 
5 ἀκεφάλων ὄντων, εὗρον ἐκεῖ ἄνδρα ἐντόπιον Θεοδόσιον ὀνό- 
ματι, ἐκλήπτορα τῶν δημοσίων φόρων ὕπάρχοντα, ἀπράγμονα 
τὸ xai ἰδιώτην, καὶ προετρέψαντο αὐτὸν βασιλεῦσαι. ὁ δὲ 
φυγῇ χρησάμενος εἰς τὸ ὄρος ἐκρύβη. εὑρόντες δὲ αὐτὸν εὐ... 
φήμησαν βιασάμενοι ὡς βασιλέα. 0 δὲ ᾿Αρτέμιὸς ταῦτα μα.. 
10 9o», ἐπέστησε τῇ πόλει οἰχειακοὺς αὐτοῦ ἀνθρώπους ágyov- 
τας ἅμα τοῦ κατασκευασϑέντος ὑπ᾽’ αὐτοῦ στόλου, xai ébo- 
πλίσας αὐτοὺς αὐτὸς ἐξῆλθεν ἐν Νικαίᾳ τῇ πόλει, κἀκεῖσε B 
ἑαυτὸν ἠσφαλίσατο, οἱ δὲ ἀντάρται ἀναβαλόντες xai ρυγκι- 
γήσαντες ὅλον τὸ ϑέμα τοῦ Ὀψικίου καὶ τοὺς Γοτϑογραίκους, 
γῆ συλλαμβάνονται πλείστα μικρὰ τε καὶ μεγάλα πραγματευτικὰ 
ακάφη, καὶ διά τὸ γῆς καὶ ϑαλάσσης ἐν Χρυσοπόλεε ὠνέδρα- 
pov. τοῦ δὲ τῆς πόλεως στόλου εἰς τὸν λιμένα τοῦ ἁγίου 
᾿ἹΜάμαντος ὁρμῶντος, καϑ' ἑκάστην ἡμέραν ἐπολέμουν ἀλλή- 
λους ἐπὶ μῆνας Ἐξ. τοῦ δὲ τῆς πόλεως στόλου émé τὸν τοῦ 
20 Νεωρίου τῆς πόλεως λιμένα μεϑορμίσαντος, περάσας ὁ Θεο- 


4. ἀνέβαλον πόλεως À, ἀνέβαλλον πόλεν vulg. αὐτῶν add. ex 
À. τ᾿δραμυτίῳ ἃ a f, 'doauvri(g vulg. 7. αὐτὸν À f, 
αὐτοῦ vulg. 10. ἄρχοντας om. Α f. 13. ἑαυτὸν À, αὐτὸν 
vulg. κεγήσαντες Í. 16. xai 9aÀ. À, x«i διὰ ϑαλ. vulg. 
19. τοῦ δὲ τῆς πόλ. — — — — ἐπὶ μῆνας ἐξ om. À a. 20. 
ΜΝεωρίου ἃ f, Νεωτερίου vulg. 


divisa, et singuli in patriam suam reversi sunt. rebelles autem in 
reginam urbem recta contendere. cum vero ad Ádramytium appli- 
cuissent, hominem quendam huius loci indigenam nomine Theodosium 
publicorum vectigalium exactorem, a rebus agendis alienum ac privatum, 
ibi forte repertum, ipsi nullo sub capite militantes et sine duce ad 
imperium capessendum hortati sunt. ille fuga lapsus, in monte deli- 
tuit, quem tandem invenientes, vimque inferentes, imperatorem. salu- 
tavere. eo comperto Artemius domesticos suos optimates una cum classe 
quam ipse instruxerat atque armis ornarat, urbis custodiae deputa- 
vit, ipse in urbem Nicaeam recessit, probeque se muniit. porro re- 
belles resumptis animis commoti, tota Opsicii regione et Gotthograe- 
cis in socia arma impulsis, multis magnis parvisque negotiatorum na- 
vibus convectatis, Chrysopolim terra marique fluunt. cum autem ur- 
bis classis in portu sancti Mamantis stationem ageret, per inenses sex 
continuos singulis diebus inter utrosque pugnatum est. at reginae 
urbis classe in Neoterii urbis portum tandem se subducente, Theo- 


.bgàa  . THEOPHANIS 


αδύσιος τὰ Θρᾳκῷα ἐκράτησεν μέρη. προδοσίας δὲ ysvouérzc 
διὰ τῆς πόρτης τοῦ μονοτείχους τῶν Βλαχερνῶν, τὴν πόλιν 
ἔλαβον. οἱ δὲ παράνομοι λαοὲ τοῦ Ὀψικίου ἅμα τῶν lor 
ϑογραίκων τῇ νυκτὶ εἰς τοὺς οἴκους τῶν πολιτῶν διαδραμόν- 
τες, μεγίστην εἰργάσαντο ἅλωσιν, μηδενὸς φεισάμενοι" τοὺς ὅ 
δὲ ἐν αὐτῇ ὕπαρχοντας τοῦ ᾿Αρετεμίου ἄρχοντας Γερμανῷ τῷ 
πατριάρχῃ Κωνσταντινουπόλεως συλλαβόμενοι ἐν Νικαίᾳ ang- 
γαγον πρὸς πίστωσιν ᾿Αρτεμίου καὶ τῶν σὺν αὐτῷ ὄντων. ὁ 
δὲ ᾿Αρτέμιος τούτους ϑεασάμενος ἀπέγνω ἑαυτοῦ" καὶ αὑτὸν 
παρέδωκεν, λόγον τὲ ἀπαϑείας αἰτησάμενος τὸ μοναδικὸν πε- τὸ 
ριεβάλλετο σχῆμα. ὃ. dà Θεοδόσιος ἀβλαβὴ τοῦτον διατηρή- 

Ὅσας, ἐν Θεσσαλονίκῃ ἔξώρισεν.. ἐβασίλευσεν δὲ (Ὡιλιππικὸς 
μὲν rg B καὶ μῆνας 9', ᾿Αρτέμιος δὲ ἔτος ἕν καὲὶ μῆνας y. 
“έων δὲ τῶν ἀνατολικῶν στρατηγὸς ὧν ᾿Αρτεμίου ὑπερμαχῶν 
οὐχ ὑπεταγὴ Θεοδοσίῳ" εἶχεν δὲ συμπνέοντα αὐτῷ xai συν- 15 
τρέχοντα ᾿Αρτάβασδον “Ἀρμένιον τῶν ᾿Αρμενιακῶν στρατηγόν, 
ᾧ xai συνέϑετο δοῦναι τὴν ξαυτοῦ ϑυγατέρα εἰς γυναῖκα, ὃ 
καὶ πεποίηκεν. 


Α.Ν. 6108 “Ῥωμαίων βασελέως Θεοδοσίου ἔτος a. 
P. 324 


6. &ua Ttou. τῷ πατρ. À, ἅμα τῷ Teo. vulg., 9. ξαυτοῦ A f, 
ἑαυτὸν vulg. 12. ἔβασ. δὲ du. uiv À, ἐβασ. μὲν d». vulg. 
15. αὐτῷ x«i GuptQ. À, xai συντρ. αὐτῷ vulg. 


dosius freto traiecto Thraciae partes occupatum irruit. factaque ad 
Blachernarum murum, qui unus et singularis est, proditione, urbem 
in suam potestatem recepere. sceleratae vero Opsicii cohortes sociis 
Gotthograecis adiunctae in civium «domos noctu convolantes, magnam 
vastitatem et incendium, nullius aedis data exceptione, intulere, com- 
prehensisque quos ibi reperere Artemii amicis, una cum Germano 
Cpoleos antistite, Nicaeam deportant Artemium adiunctumque et 
bene affectum ipsi exercitum de iis quae successerant certiores fa- 
cturi, et securitatis obtinendae pactum firmatur. JArtemius iis con- 
spectis de rerum suarum salute desperavit, et vitae sibi relinquendae 
servandaeque fide accepta, dedit manus, et monasticum habitum in- 
duit. Theodosius salvum eum esse iubens Thessalonicam in exilium 
egit. imperavit itaque Philippicus annos duos et menses novem, 
Artemius annum unum et menses tres. caeterum Leo orientalium co- 
piarum dux, Arteinii partibus ubique propugnatis, Theodosio minime 
paruit, et in eundem sensum conspirantem et auxiliatorem babuit 
Artabasdum Ármenia ortum et Armenicarum cohortium ducem, cui 
filiam coniugem locare fuerat pollicitus, quod postmodum execu- 
tus est. 
A. C. 208 Romaporum imperatoris Theodosii annus primus. 


) CHRONOGRAPHIA. 593 


Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπεστράτευσε IMaooluág xarà Κωνσσαν- 
τινουπόλεν, καὶ προέπεμψεν Zovisiua» uera στρατοῦ διὰ ξη- 
ρᾶς, Οὕμαρον δὲ διὰ θαλάσσης. αὐτὸς δὲ ὀπίσω αὐτῶν, 
μετὰ πολλῆς ἀποσκευῆς πολεμικῆς ἧκεν, Σουλεϊμὰν δὲ καὲν. 58 

5 Βάκχαρος ἐπὶ τὸ ᾿Ἡμώριον φϑάσαντες γράφουσι πρὸς “έοντα 
τὸν στρατηγὸν τῶν ἀνατολικῶν, ὅτε οἴδαμεν, ὅτε ἡ βασιλεία B 
εῶν Ῥωμαίων σοι ἁρμόζει, ἐλϑὲ οὖν πρὸς ἡμᾶς, καὶ dg λα- 
λησωμέν cou. τὰ πρὸς εἰρήνην. ϑεωρήσας οὖν ὃ Σουλεϊμὰν 
τὸ ᾿Ἱμώριον στρατὸν μὴ ἔχον, καὶ τὸν στρατηγὸν ἐν ἔχϑρᾳ 

10 διακείμενον διὰ τὴν πρὸς ᾿ΑΙρτέμιον συμμαχέαν, παρεκάϑισεν 
αὐτό, βουλόμενος ἐκεῖ ἐχδέξασϑαι τὸν ασαλμᾶν. ἅμα δὲ 
ἐπλησέασεν τῇ πόλει, ἤρξαντο οἱ Σαρακηνοὶ εὐφημεῖν τὸν 
στρατηγὸν «ἔοντα βασιλέα, παρακαλοῦντες καὶ τοὺς 600 τὸ 
αὐτὸ ποιεῖν. ἰδόντες δὲ οὗ τοῦ ᾿“μωρέου, ὅτε οἱ Σαρακηνοὶ 

15nó9p αὐτὸν sUgguov», εὐφήμησαν καὶ αὐτοί. γνοὺς δὲ ὃ 
σερατηγὸς ὅτε ταξάτων καὶ ἀρχόντων οὐκ ὄντων μέλλει ἀπο-. 
λέσϑαι τὸ ᾿Αμώριεον, δηλοῖ τῷ Σουλείμάν, ὅτι, ἐὰν ϑέλῃς ira C 
᾿ὄλθω πρός σε καὶ τὰ πρὸς εἰρήνην λαλήσωμεν, διὰ τί naga- 
καϑέζῃ τὴν πόλιν; ὃ δὲ πρὸς αὐτόν" ἐλϑέ, καὶ dvaycQo. 


t. Μαλσαμᾶς À, Μεσελμὲς f. 5. Βάχχαρος A. 6. τὸν 

add. ex A. 7. λαλήσωμεν À, λαλήσομεν vulg. δ. σοι om. 

A f. 9. xai πρὸς τὸν στρατ. À. 10. 4foteu(ou À f. ει. 

αὐιὸ a, αὐτῷ Α, αὐτὸν vulg. καὶ τὸν Μιαλσαμᾶν Α. 12. 

οὗ add. ex À. 13. τὸ αὐτὸ Α, τοῦτο vulg. — 16. μὴ ὄντων Α. 

ἐπολέσϑαε A, ἀπόλλυσϑαι vulg. 18. παραχαϑέζῃ Α, παρα- 
^ σχευάζῃ vulg. . 


/ 


Hoc anno Masalmas in Cpolim expeditionem suscepit, ac ideo 
Sulimanem terra, Umarum vero mari datis utrique exercitibus prae- 
misit, ipse amplo belli apparatu coacto retro sequutus est. Suliman 
autem et Baccharus Amorium profecti, litteris ad Leonem datis, Ro- 
manum, aiunt, imperium ad te pertinere noviihus: eam ob rem huc 
te confer, et de pace inter nos servanda una simul tractatum habea- 
mus. Suliman itaque Amorium praesidio vacuum, orientis vero du- 
cem inimicitias cum imperatore servandae in Artemium fidei gratia 
agentem, Masalmanem ibidem expectare consiliatus, urbem obsedit. 
cum vero urbi iam vicinus astaret, Saraceni Leonem ducem salutatum 
imperatorem faustis vocibus excipientes, cives ut idem ipsi praesta- 
rent, sollicite rogabant. ubiSaracenorum affectum in salutando Leo- 
ne notum habuerunt Amorii cives, ipsi pariter imperatorem proclama- 
runt. urbem autem praesidio ducibusque vacuam manibus hostium 
cito perdendam Leo perpendens, Sulimani scribit: si nos de pace 
colloquium "habituros cupis convenire, ut quid urbem istam occupare 
moliris? ad haec ille: veni tantum, et abscedo. duz igitur fide a 


Theophanes. 38 


^ 


594 - THEOPHANIS 


xai λαβὼν ὃ στρατηγὸς λόγον παρ᾽ αὐτοῦ μετὰ τετρακοσίων 
καβαλλαρίων παραγίνεται πρὸς αὐτὸν. ἰδόντες δὲ αὐτὸν οἱ 
"dyapzvoi φορέσαντες τὰ λωρίκια αὐτῶν καὶ τὰ xaragpaxta, 
ὑπήντησαν αὐτῷ, καὶ ἡπλίκευσαν ἀπὸ ἡμίσεως μελίου τοῦ 
φοσσάτου αὐτῶν. ἐπὶ τρισὶ δὲ ἡμέραις προσερχομένου αὐτοῦ 5 
πρὸς αὐτούς, ἐλάλουν τὰ πρὸς εἰρήνην καὶ τοῦ ἀναχωρῆσαι 
αὐτοὺς τῆς πόλεως. οὗ δὲ ὄφασκον, ὅτε στοίχησον τὴν εἰρή- 
vy», καὶ τότε ἀναχωροῦμεν. γνοὺς δὲ ὁ στρατηγὸς ὅτε βού. 
Ὠλονται αὐτὸν χρατῆσαι, ὀκάλεσεν ἐκ τῶν ἐμφανῶν Σαρακηνῶν 
πλείστους εἰς δεῖπνον, καὶ ἐσθιόγετων αὐτῶν ἀπέστειλεν Zov- τὸ 
Aetud» τρισχιλίους Σαρακηνοὺς λωρικάτους κυκλῶσαι καὶ φυ- 
λάττειν αὐτὸν πρὸς τὸ μὴ διαδρᾶσαι. ἡ δὲ βίγλα γνοῦσα 
ἐμήνυσεν αὐτῷ, ὅτι πλῆϑος Σαρακηνῶν ἵστανται κύχλῳ 
ἡμῶν καβαλλάριοι. ἐλθὼν δὲ εἷς ἐξ αὐτῶν καβαλλάριος ὀνό- 
ματι Ζοῦβερ, ἔστη ἔμπροσθεν λέγων, ὅτε δοῦλος ἔφυγεν κλέ- 15 
vag χρήματα πολλά, καὶ δι᾽ ἐκεῖνον ἐκαβαλλικεύσαμεν. ὁ δὲ 
στρατηγὸς τὴν τέχνην τῆς ἀπάτης αὐτῶν ἐγνωκώς, ἔφη πρὸς 
Ρ.3,5 αὐτούς’ μὴ περισπασϑῆτεςι ὅπου γὰρ δήποτο ἂν ἀπέλϑῃ 
ἐν τοῖς κάστροις ἡμῶν, εὐρέσκομεν αὐτόν. λυπηϑεὶς δὲ góv- 
γήϑη κρυπιῶς δι’ ἀνθρώπου αὐτοῦ δηλῶσαι τοῖς τοῦ "duo το 


1. παρ᾽ αὐτῶν À. τετραχοσ. À, τρεαχ, vulg. 3. τ. λωρ. 
αὐτῶν x. t. κατ. À, τ΄ λωρ. x. τὰ κατ. αὐτῶν vulg. 6. τοῦ 
add. ex A. ἡ. ὅτε add. ex A. 13. ἐμήνυσεν À, ἐδήλωσεν 
vulg. ἔστ. xóxÀq ἡμῶν À, x. nu. Tor. vulg. 16. χρῆμα 
πολὺ A f. ἐκεῖνον À, ἐχείγου vulg. 17. τῆς ἀπάτης add. 
ex Α. 18. dy om. A. — a0. roig À, τοὺς vulg. 


Sulimane accepta, cum equitibus trecentis ad eum profectus est. 
Agareni loricis ornati et armis probe muniti, eo conspecto, venerunt 
obviam, et spatio ad medium milliare a castris semoto in aciem com- 
positi steterunt. cum vero tribus diebus continuis ad eos itaret, de 
pace servanda et eorum ab urbe recessu frequentibus colloquiis age- 
bant. responderunt illi: compone pacem, et confestim discedemus. 
porro Saracenos de eo apud se detinendo consilium habere suispica- 
tus, Saracenorum illustres quosque ad coenam vocavit, qui dum con- 
vivantur, Suliman Saracenos loricatos ter mille summisit, qui eum, 
ne forte elaberetur, impedirent. eo explorato, qui stabat in excubiis 
illi renunciat : Saracenorum equitum manus undequaque nos circum- 
vallat. tum ex eis unus, Zuber nomine, equo insidens, et in eorum 
conspectu stans, servus, ait, magna pecuniarum vi furto sublata, fu- 
gam arripuit, eapropter equos conscendimus. eorum astu perspecto, 
respondet dux: ne vos illa cura sollicitet ; quocumque enim ille 
fugerit, in castris nostris reperietur. re ita gesta tristior effectus, ut 


* 


GHRONOGRAPHIA, 595 


σίου, ὅτι φοβηϑῆτε τὸν 95ó», μὴ προδώασητε avrov. ἰδοὺ 
γὰρ πλησιάζει καὶ ὁ Πασαλμᾶς. καὶ ἐξέρχεται ὃ ἐπίσκοπος 
πρὸς αὐτόν, καὶ τὰ αὐτὰ λαλεῖ αὐτῷ. γνοὺς δὲ ὃ Σουλεῖ- 
μάν, ὅτε ἐξῆλθε πρὸς αὐτὸν ὃ ἐπίσκοπος, πέμπουσι πρὸς τὸν 
δστρατηγόν, ὅτε δὸς ἡμῖν τὸν ἐπίσκοπον. ὃ δὲ περιστατη- 
ϑεὶς ἔκρυψεν αὐτόν, εἰπὼν ἑνὲ τῶν ἀνθρώπων αὐτοῦ, ὅτε 
ἡμῶν ὁμιλούντων, ἔνϑυσον αὐτὸν ἑτέραν στολὴν περιβαλών, 
καὶ de διὰ ξύλα ἢ ὕδωρ ἀπόλυσον αὐτὸν πορευϑῆναι εἰς τὰ 
005. ἐνισταμένων dà τῶν Σαρακηνῶν περὲ τοῦ ἐπισκόπου, λέ- B 
Σογει Ó στρατηγός“ οὐκ ἔστιν ὧδε, πλὴν ἀπέλθατε πρὸς τὸν 
ἀμηρᾶν, καὶ ἔρχομαε κἀγώ, καὶ περὶ πάνεων λαλοῦμεν. 
αὐτοὶ δὲ λογισάμενοι ὅτι ἐρχομένου αὐτοῦ εἰς τὸν ἀμηρᾶν 
ἐν μέσῳ αὐτῶν κρατοῦσιν αὐτὸν, ἀφῆχαν αὐτόν, κχαβαλλι- 
κεύσας δὲ σὺν διακοσίοις ἀνϑρώποις αὐτοῦ, ὡς δῆϑεν κυνη- 
τ5 γῶν, ἔδωκεν ἐπὶ τὰ ἀριστερά. οἱ οὖν συνόντες αὐτῷ Σαρα.. 
κηνοὶ λέγουσιν αὐτῷ" ποῦ ἀπέρχῃ; ὃ δὲ εἶπεν, ὅτι εἰς τὰ 
λιβάδια ϑέλω μεταπληκεῦσαι. οἱ δὲ δἶπον, ὅτι ἡ βουλὴ σου 
οὐκ ἔστιν ἀγαθή, καὶ ovx ἐρχόμεϑα μετὰ σοῦ. τότε λέγει α 
ὁ στρατηγὸς τοῖς ἰδίοις αὐτοῦ, ὅτε λόγον ἡμῖν δόντες χρα- 


). μὴ προϑώσητε ἑαυτοὺς À f, μὴ φοβήϑητε αὐτοὺς vulg. — a. 
ἐξέρχεται Α, ἔρχεταε vulg. 3. αὐτῷ Α, αὐτὸν νι. — 4. 
ἐξῆλθε A, ἦλϑε vulg. 6. εἰπὼν --- — ἔνδυσον αὐτὸν om. A. 
7. περιβαλὼν add. ex A. 10. ἄπελϑε A. τὸν add. ex A. 
12. εἰσερχ. Α. 13. χρατοῦσιν À a Í, χρατήσωσιν vulg. — 15. 
ἐπὶ τὰ Α, εἰς τὰ vulg. 16. ὅτε add. ex Α. 


haec Amorii civibus, per hominem latenter missum nunciaret, occa- 
sionem accepit: deum timete, ne desperetis de salute vestra.  Ma- 
salmas enim huc accedit. egressus vero episcopus eum convenit, et 
haec etiam ipse dixit. ubi cognovit Suliman episcopum ad eum pro- 
fectum, Saraceni duci significant: trade nobis episcopum. ille Sara- 
éenorum vi et dolis circumventus, virum occultat, domesticorum vero 
cuipiam iniungit: interim dum colloquimur, episcopum alia veste in- 
dutnna, quasi lignis vel aquae comportandae ministrantem, in mon- 
tium desertum secedere praecipe. Saracenis autem episcopum instan- 
tius reposcentibus dux respondet: episcopus non est hic, verum ad 
ameram pergite, pone subsequor ego, simul de omnibus colloque- 
mur. isti ducem ad ameram profectum in medio ipsorum inclusum 
detenturos consiliati, liberum abire permiserunt. ille cum ducentis, 
quos secüm duxerat militibus, quasi venatus gratia equitans, ad si- 
nistram partem deflectit. quare Saraceni viae comites, quo profici- 
sceris? inquiunt. ad prata, respondet ille, castra transponere desi- 
dero. dicunt illi: inique agis, neque tecuin ulterius progredi valemus. 
tum vero comites dux allequitur: isti quamvis nobis fidem suam 


596 -. . 'THEOPHANIS 


V.a59r70at ἡμᾶς ἠθέλησαν, καὶ δι᾽ ἡμῶν τοὺς Χριστιανοὺς dzo- 
λέσαι" ἐκ τῶν ανϑρώπων ἡμῶν ἢ τῶν ἀλόγων τῶν dnoutt- 
γάντων οὐδένα κρατοῦσι. καὶ πορευϑεὶς μίλια δέκα ἡπλή- 
κευσεν. τῇ δὲ ἐπαύριον πέμιπεε τὸν δομέστικον τῶν σερατό- 
oov αὐτοῦ͵ καὶ δηλοῖ αὐτοῖς, ὅτι λόγον μοι ἐδώκατε, καὶϑ 
δόλῳ κρατῆσαί us ἠϑελήσατε" | διὰ τοῦτο ἀνεχώρησα. ὃ δὲ 
ἸΜασαλμᾶς ὑπερβὰς ἦν τὰς κλεισούρας, ὃ δὲ Σουλεϊμὰν τοῦτο 
οὐχ ἔγνω. ἐστασίασαν δὲ οἱ ἀμηραῖοι καὶ 0 λαὸς κατὰ τοῦ 

D Σουλεΐμαν, ὅτε Tí παρακαϑεζόμεϑα τὰ τείχη ταῦτα καὶ οὐ 
κουρσεύομεν; καὶ ἐχστρέψαντες τὰς τένδας ἀνεχώρησαν. ὃ 10 
δὲ στρατηγὸς Νικαίαν τὸν Τουρμάρχην μετὰ τῶν στρατιωτῶν 
εἰσήνεγκεν eig τὸ ᾿Δμώριον ἐκβαλὼν τὸν πλεῖστα γυναικό- 
παιδα. χαὶ ἀπέρχεται αὐτὸς εἰς Πισιδίαν. τοῦ δὲ ἢῖα- 
caluü ἐλϑόντος εἰς Καππαδοχίαν, ἀπογνόντες ξαυτῶν οἱ 
Καππαδόκαι ἐξῆλθον πρὸς αὐτὸν παρακαλοῦντες αὐτὸν λαβεῖν 15 
αὐτούς. ἀκούων δὲ ὃ Ἰϊασαλμᾶς τὴν ἔχϑραν ἣν εἶχεν Θεο- 
δόσιος 6 βασιλεὺς πρὸς τὸν στρατηγόν, βουλόμενος τοῦτον 
δελεάσαι, καὶ εἰρηνεῦσαι μετ᾽ αὐτοῦ, καὶ δι’ αὐτοῦ τὴν Po- 

P.326 μανίαν ὑποτάξαι, λέγει αὐτοῖς" οὔκ ἐστ τοῦ στρατηγοῦ ; οἱ 
δὲ εἶπον" ναί, ποιεῖτε εἴ τι ποιεῖ ἐκεῖνος ; ὅτε γαΐ. τότε λέ- 10 


6. διὰ τοῦτο Α, καὶ διὰ τ. vulg. 7. “Σουλεϊμὰν add. ex A. 
8. 4urnoaios Α, ᾿Αμωρραῖοε vulg. τοῦ add. ex A. 9. ταῦ.- 
τα Om. Α. 10. ἐχσερέψαντες Δ, ἐχτρέψ. vulg. 14. εἰς Καπ- 
παδοχίαν À, ἐν Kannadoxíg vulg. 15. Καππάδοχες Α. 


dedissent, nobis tamen manus iniicere in animo habuerunt, et nobis 
iniurie detentis rém Christianam affligere; ex nostris nihilo secius ho- 
minibus vel etiam animantibus, quos secum habebant, nullum deti- 
nuere. ad passuum itaque decem millia digressus, castra metatus est. 
postera vero die stratorum suorum domestico ad eos delegato haec 
denunciat: vos praeter datam nobis fidem manus nobis iniicere con- 
siliabamini: haec mei a vobis discessus causa extitit. Masalmas porro 
iam montium fauces transgressum ignorabat.  ameraei autem et mi- 
lites tumultu adversus Sulimanem excitato: ut quid moenibus istis 
circumvallandis insistimus, ac non potius in praedam colligendam ez- 
currimus?  eversis igitur tentoriis abscesserunt. interea dux Nicaseam 
turmarum ductorem Amorium expulsis inde mulieribus ac pueris quam 
plurimis introducit, ipse Pisidiam contendit. porro cum Masalma: 
Cappadociam penetrasset, Cappadoces de rebus suis desperantes ipsum 
convenerunt, in mancipia ab eo se recipi deprecati, Masalmas autem 
intellectis, quas iu imperatorem Theodosium dux habebat, inimicitiis, 
cum eum dolis inescare, et pace cum eo ficte composita, eius opera 
Romanam omnem ditionem subiugare tentaret, Cappaduoces interro- 


CHRONOGRAPHIA. 597 


γει αὐτοῖς" ἀπέλθετε ἐν τοῖς 'xaoroot; ὑμῶν, καί τινα μὴ 
φοβηϑῆτε, καὶ παρήγγειλε τῷ λαῷ αὐτοῦ μὴ πραιδεῦσαι ἐν 
πάσαις ταῖς ἐπαρχέωις τοῦ στρατηγοῦ. ταῦτα γνοὺς ὃ στρα- 
τηγός, xai ἐννοηϑεὶς ὅτε ὃ Σουλεϊμὰν δηλοῖ τῷ ἸΠασαλμᾷ, ὅτι 
δ᾽ ἀφῆκεν αὐτόν. καὶ ὠνεχώρησεν’ ἀπέστειλε γράμματα πρὸς 
τὸν Πασαλμῶν περιέχοντα, ὅτι ἐγγύς σου ἐβουλόμην ἐλϑεῖν 
ἐλλ᾽ 0 Σουλεϊμὰν ἀπελθόντος μου πρὸς αὐτόν, ἠβουλήϑη κρα- 
zzcaí us, καὶ νῦν φοβοῦμαι ἐλϑεῖν πρὸς σέ. λέγει οὖν 6B 
ἸΜασαλμᾶς τῷ ἀνθρώπῳ τοῦ στρατηγοῦ" οἶδα ὅτι ἐμπαίζει 
1040L ὃ στρατηγός διὰ τὸ ὅλως μὴ πραιδεῦσαί u& τὰς ἐπαρ- 
χίας αὐτοῦ. λέγεε αὐτῷ ὃ ἀνϑρωπος τοῦ στρατηγοῦ" οὐκ 
ὄστιν οὕτως" ἀλλ᾽ ἐν ἀληϑείᾳ cot γράφει. τότε ἐρωτᾷ" τὸ 
4duopioy πῶς ἐστὲν ἐγγὺς αὐτοῦ ; ἔφη" καλῶς, καὶ ἐν ὕπο- 
ταγῇ αὐτοῦ. ὀξυνϑεὶς δὲ ὕβρισεν αὐτόν, εἰπὼν" τί ψεύδῃ; 
15 ἐχεῖνος εἶπον, ὅτε ὡς εἶπον, οὕτως ἐστίν, καὶ ταξάτους 
ἔβαλεν μετὰ καὶ τουρμάρχου ἐν αὐτῷ" καὶ ἐξήγαγε τὰς πε- 
ρισσὰς φαμιλίας. ϑλίψιν οὖν μεγάλην δεξάμενος περὲ τούτου 
ὃ ω᾽σαλμᾶς, καὶ ϑυμωϑεὶς ἐδίωξεν αὐτόν. βουλὴν γὰρ si. 
Xt» διὰ τοῦ καλοκαιρίου λαβεῖν αὐτό, καὶ ἐκδέξασϑαι τὸν C 
λοστύλον, καὶ οὕτω ἐπὲ τὴν ᾿Ασίαν χατελϑεῖν καὶ χειμάσαι.- 


» 


2. τὸν λαὸν À f, τοῦ λαοῦ a. 6. περιέχοντα om. À. πέρ. 
ὅτε — — Σουλεϊμὰν om. a. 10. μοι]. με Α f. 11i. αὐτῷ 
' add. ex A. 20. χατελϑεῖν À a, ἐλθεῖν vulg. 


gat: an non ducis partes defenditis? — illis assentientibus, facitis, 
ait, quicquid ille molitur? facimus, inquiunt. tum ille, recipite vos, 
respondet, in castra vestra, nec quenquam timueritis. ne vero exer- 
citus ex quavis ducis provincia praedam ageret edicto prohibuit. his 
cognitis, quod se colloquioque dimisso fugerit, Sulimanem Masalmae 
litteris significasse, dux contemplatus, ipse Masalmae in hanc senten- 
tiam scripsit: ad te venire cupientem Suliman deterruit; ad eum 
quippe bona fide profecto manus iniicere tentavit; nunc itaque ad 
ie accedere vereor. ducis nuncio Masalmas respoudet: ducem mibi 
illudere ne in eius provincias excurram certus sum. ad haec ducis 
nuncius: nequaquam, sed sincero mentis proposito scribit. tunc ille: 
qui sunt in eum Amoriensium affectus? dixit nuncius: aequi boni- 
que, cuncti lubentes ei se subdunt. ille subito irae mota corre- 
ptus, contumeliis nuncium impetens, quid mentiris? — ait. ad illum 
nuncius: ita, ut dixi, se res babet.  praesidiarios milites, et eorum 
ductorem immisit in urbem, quasque reperit inutiles familias eiecit. 
Masalmas tristi eo nuncio consternatus, cum indignatione nuncium a 
se amovit. ea namque aestate urbem subiugare, classem expectare, 
et mox in Ásiam profectum in ea hiberna tempestate morari decre- 


598 THEOPHANIS 


πάλιν οὖν ζητήσας τὸν ἄνθρωπον toU. στρατηγοῦ, ἐπαναχρόει 
αὐτόν. ὃ δὲ πρὸς αὐτὸν ἐνωμότως ἔφη, ὅτε πάντα ἅπερ 
λέγω σοι ἀληϑῆ ὑπάρχει. ἀλλὰ καὶ χίλιοι ταξάτοι σὺν τῷ 
τουρμάρχη ἐκεῖ εἰσῆλθον" πᾶσαν δὲ ὕπαρξιν τῶν ἐκεῖσε xai 
τὰς ἀπόρους φαμιλίας ἐξήγαγεν τῶν ἐκεῖ. ταῦτα ἀκούσας 5 
γράφει τῷ στρατηγῷ, ὅτι ἐλϑὲ ἐγγὺς μοῦ, xaé εἰρηνεύσω 
μετὰ σοῦ, καὶ πάντα ὡς ϑέλεις ποιῶ. ϑεωρήσας δὲ ὃ στρα- 
τηγὸς ὅτε ἐπὶ ωΛσσαλαιὼν ἐπλησίασεν, καὶ ὅτε ἐν ἄλλαις 
néyr& ἡμέραις παρέρχεται τὰς ἐπαρχίας αὐτοῦ, πέμπει πρὸς 
Ὠαῦτὸν dvo ὑὕπατους, καὶ δηλοῖ αὐτῷ, ὅτι τὰ γράμματα σου 10 
ἐδεξάμην καὶ τὴν προαίρεσίν σον ἀπεδεξάμην, καὶ ἰδοὺ ἔρχο- 
μαι πρὸς σέ. ἀλλ' ὡς ἐπίστασαι, στρατηγὸς εἶμι, καὲ yon- 
ματα, καὶ ἄργυρος, καὶ λαός not ἔχει ἀχολουϑῆσαι. πέμψον 
V.»6o μοε περὲ ἑχάστου λόγον. xai εἰ μέν, καϑὼς ἐπιζητῶ ἐξ ὑμῶν, 
γένηται τὸ πρᾶγμά μου εὖ καὶ καλῶς, ἐπεὲ xay ἀζήμιος καὶ τι 
ἄϑλιπτος ἐπανελεύσομαι. τῶν οὖν ὑπάτων καταφϑασαντῶν 
αὐτὸν εἰς Θεοδοσιανά, λέγει πρὸς αὐτοὺς ὁ ασαλμᾶς" ἥδειν 
ὅτε ἐμπαίζει μοι ὁ στρατηγὸς ὑμῶν. ἐκεῖνοι δὲ ἔφησαν" μὴ 
γένοιτο. τότε πεποιηχὼς ὃν ἐπεζήτησαν λόγον, ἀπολύει ad» 
τούς. ἐν ὅσῳ οὖν οἱ ὑπάτοι μετὰ τοῦ ἐνυπογράφου λύγου 10 


3. ἐνωμότως Α, ἐνομ. vulg. 3. ὑπάρχει] εἰσὶν À. 6. εἰν 


ρηνεύω Α. 8. Μ]ασαλαίυν À, Μασσαλαῖον a. 11. xe, τὴν 
πρ. σου ἐπεδεξάμην add. ex A. (4. χαϑως À, ὡς vulg. 15. 
pov add. ex A. 40. ἄϑλιπτος A, ἄϑλειβος vulg. 18. uos] 
μεὰ f. 20. μειὰ τοῦ À a, μετ᾽ αὐτοῦ vulg. 


verat. iterum igitur ducis nuncium interrogat, et accuratius ab eo 
sciscitatur, ad quem ille iuratus ait: quae enunciavi cuncta vera 
sunt, quin etiam mille praesidarii milites sub turmarcha urbem de- 
fendunt, omnes vero oppidanorum pretiosas facultates, et familias 
ex egestate onus urbi allaturas inde eduxit. his auditis, ad ducem 
rescribit: accede ad me, pacem tecum inibo, et pro arbitratu tvo 
cuncta conficiam. dux Massalaeum eum iam pervenisse animo per- 
pendens, et intra quinque alios dies provincias omnes pertransiturum 
praesentiens, per duos consules ad eum missos significat: litteris 
tuis acceptis, ad te mox profecturus sum. verum quia ducem ese 
me novisti, impedimenta , facultates, argenteam supellectilem et ex- 
ercitum in comitatu esse simul noveris. cunctis cautum fide tua volo. 
et si quidem pro libito res successerit, bene et feliciter, sin minus, 
citra periculum et animi moerorem ad meos redibo. porro consuli- 
bus ad Theodosiana Masalmam convenientibus, ipse dixit: ducem 
vestrum mihi illudere certus sum. at illi, absit omnino, responde- 
runt. Masalmas vero cautione, quam a se petierant, tradita, eos di- 


CHRONOGRAPHIA. 599 


πρὸς τὸν στρατηγὸν ἀπήρχοντο, ὃ σαλμᾶς πλήϑη πάμπολλα P. 347 
ἔχων, καὶ μὴ δυνάμενος πώποτε στῆναι, παραγένεταε εἰς 
᾿κρωϊνόν. ἐδὼν dà ὁ στρατηγὸς ὅτε παρῆλϑε τὰς ἐπαρχίας 
avrov, 6éni τὴν Νικομήδειαν ἀπέρχεται. περιτυχὼν δὲ τὸν 
5 Θεοδοσίου υἱόν, χειροῦται αὐτὸν μετὰ πάσης τῆς βασιλικῆς 
ὑπουργίας καὶ τῶν ἐν τέλει ἀνδρῶν τοῦ παλατίου. ὃ δὲ Ma- 
σαλμᾶς χατελϑὼν εἰς ᾿Ασίαν ἐκεῖ παρεχείμασεν, καὶ Οὐμα- 
eoc ἐν Κιλικίᾳ. ὃ δὲ στρατηγὸς παραλαβὼν τὸν υἱὸν τοῦ 
βασιλέως, καὶ συμβουλευσάμενος τοῖς σὺν αὐτῷ ἔρχεται eic 
το Χρυσόπολεν. γνοὺς δὲ ὁ Θεοδύσιος τὰ πραχϑέντα, καὶ βου- 
λευσάμενος Γερμανὸν τὸν πατριάρχην καὶ τὴν σύγκλητον, ἔλα- 
Bs» λόγον διὰ τοῦ αὐτοῦ πατριάρχου παρὰ “έοντος τῆς αὐὖ- Β 
τοῦ ἀβλαβείας, καὶ οὕτως ἐγχειρέζεε αὐτῷ τὴν βασιλείων. 
Θεοδόσιος δὲ σὺν τῷ υἱῷ αὐτοῦ κληρικοὶ γεγονότες τὸν ὑπός-. 
τόλοιπον χρόνον τῆς ζωῆς αὐτῶν ἐν εἰρηνῃ διῆξαν, ἐλθὼν δὲ 
Πασαλμᾶς ἐν τῇ Περγάμῳ ταύτην παρεκάϑισεν, καὶ naga- 
χωρήσει ϑεοῦ ταύτην παρέλαβεν ἐκ διαβολικῆς ἐνεργείας. εἰσ- 
ηγήσεσι γάρ τινὰς μάγου ἐνεγκόντες οἱ τῆς πόλεως ὄγκυον 
γυναῖκα πρὸς τὸ τεκεῖν οὖσαν, ταύτην ἀνέτεμον" καὶ λαβόν- 
20 66 τὸ βρέφος, καὶ ἐπὶ xaxxaflov ἐψήσαντες, εἰς τὴν τοιαύτην 
ϑεοβδέλυκτον ϑυσίαν πάντες οἱ πολεμεῖν βουλόμενοι τὰ μανί- 


2. πώποτε Α,, ποτὲ vulg. ή. τοῦ Θεοδ. Α. 5. αὐτὸν À, 
τοῦτον vulg. 10. ὁ add. ex ἃ, 18. ἐνεγκόντες add. ex A. 
20. ἐψήσαγτες À, ὀψήσαγτες vulg. 


mittit. ipsis itaque cum scripto fidei datae teste in itinere positis, ut 
erat Masalmas copioso stipatus exercitu, nec poterat alieno invaden- 
do modum ponere, Acroinum armis aggreditur. dux autem ubi eum 
suarum provinciarum limites praetersgredi vidit, Nicomediam se con- 
tulit, ac Theodosii filium cum omni imperatorio apparatu et palatii 
optimatibus forte obviam factum in potestatem accipit. — Masalmas 
subinde declinans in Asiam, in ea hiberna duxit, οἱ Umarus pariter 
in Cilicia. dux autem imperatoris filio secum ducto, et communi- 
eato cum suis consilio, Chrysopolim accedit. Theodosius de iis, quae 
gesta erant, certior factus, requisita Germani patriarchae et senatus 
sententia, a Leone, qui hoc in tractatu patriarcham admiserat seque- 
strem , immunitatis et salutis fidem accipit, atque ita imperio se ab- 
dicat, et Leonj lit, et tum ipse tum filius quoque clericorum 
albo adscripti, Peliquum vitae tempus in pace transegere. —Masalmas 
Pergamum veniens, eam obsidione cinxit, et dei permissu, ut diaboli 
opera, urbem cepit. magi quippe nonnullius suasibus praegnantem 
mulierem ac iam partui propinquam comprehensam mediam dissecuere, 
detractumque utero puerum cacabo elixantes, quicumque arma susci- 


θοο THEOPHANIS 


κια τῆς δεξιᾶς χεῖρος αὐτῶν κατέβαψαν, xai ἐντεῦϑεν τοῖς 
CóyOooic παρεδόϑησαν. 
A.M.G2o9 Ῥωμαίων βασιλέως “Ἰέοντος τοῦ Ἰσαύρου ὅτος α΄. 

Τούτῳ τῷ ἔτει “έων ἐβασίλευσεν ἐκ τῆς Γερμανικίων 
καταγόμενος, τῇ δὲ ἀληϑείᾳ ἐκ τῆς Ἰσαυρίας. ὑπὸ δὲ Tov-5 
στινεανοῦ βασιλέως σὺν τοῖς γονεῦσι μετοικέζεταε ἐν DMeogu- 
βρίᾳ τῆς Θράκης ἐν τῇ πρώτῃ αὐτοῦ βασιλείᾳ" ἐν δὲ τῇ 

Ὦ δευτέρᾳ αὐτοῦ βασιλείᾳ ἐρχομένου αὐτοῦ μετὰ τῶν Boviya- 
Qo», ὑπήντησεν αὐτῷ μετὰ δώρων προβάτων πεντακοσίων. ϑε- 
ραπευϑεὶς δὲ ὃ Ἰουστὶνεανὸς σπαϑάριον εὐθέως αὐτὸν πεποίη- 10 
κεν, καὶ εἶχεν αὐτὸν ὡς γνήσιον φίλον. φϑόνῳ δὲ φερόμε- 
ψοί τινες πρὸς αὐτὸν διέβαλλομ αὐτόν, ὡς τῆς βασιλείας ὀρε-- 
γόμενον. ζητήσεως δὸ γενομένης περὲ τούτου, αἷς συχοφα»- 
ται κατῃσχύνϑησαν. ὁ δὲ τοιοῦτος λόγος ἔχκτοτο ἤρξατο ὑπὸ 
πολλῶν λαλεῖσϑαι. ὃ οὖν Ἰουστινιανὸς εἰ καὶ προφανῶς τοῦ- 15 
τὸν βλάψαι οὐκ ἠϑέλησεν, ἀλλ᾽ οὖν βρόμος τις αὐτῷ xar 
αὐτοῦ ἐντίϑεται, καὶ ἀποστέλλει αὐτὸν ἐν ᾿Αλανίᾳ μετὰ χρη- 
μάτων πρὸς τὸ συγκινῆσαι τοὺς ᾿Αλανοὺς κατὰ ᾿“βασγίαν 

Ρ, 318 καὶ “αζικὴν καὶ ᾿Ιβηρίαν. ὃ δὲ ἀπελθὼν ἐν τῇ “Ἰαζικῇ, τὰ 
μὲν χρήματα ἀπέϑετο ἐν τῷ Φασιδε, ὀλίγους δὲ λαβὼν τῶν 10 
ἐντοπίων ἀπῆλθεν εἰς Ζίαφίλειαν, καὶ ὑπερβὰς τὰ Kavxácia 


4. Γερμανιχαίων ΔΑ. 7. ἐν τῇ À, ἐπὶ τῇ vulg. i t.. ἔσχεν À. 
21. Δαψηλίαν Δ. 


pere proposuerant, manus dexterae manicas in sacrificium illud deo 
execrandum intinxere. eam ob rem in hostium potestatem venere. 
Α. C. 209 Romanorum imperatoris Leonis Isauri annus primus. 

Hoc anno Leo Germanicia, seu verius Isauria oriundus imperium 
obtinuit. hic una cum parentibus e natali solo in Thraciae Mesem- 
briam ab imperatore Iustiniano translatus fuit primi eius imperii tem- 
poribus, eodem vero secundo imperante, quando cum Bulgaris pimi- 
rum reversus est, ipse Leo obviam progressus quingentarum ovium ad 
eum munus misit: quo Iustinianus delioitus, spatharium mox creatum 
in sinceriorum amicorum numerum adlegit. hiuc invidia conciti non- 
null ipsum affectatae tyrannidis apud lustinianum accusaverunt, ve- 
rum instituta rei discussione, isti velut calumniatores cum rubore re- 
tro amandati sunt. is sane rumor ex eo tempore a plerisque divul- 
gari coepit. Iustinianus autem licet ei palam nocere nollet, secreta 
tamen indignatio animum eius incessit, quare ipsum cum ingenti pe- 
cunia in Alaniam dclegavit, ut Alanos in Abasgiam et Lazicen et 
Iberiam conciteret. ille Lazicam profectus pecuniam qnidem in Pha- 
side reposuit, et. paucis iudigenis secum abductis in Dapsilium se 
contulit, ac deinde Caucaseis montibus superatis, in Alaniam conten- 


CHRONOGRAPHIA. 601 


ὄρη, ἦλθον dv ᾿λανίᾳ. ὁ δὲ Ἰουστινιανὸς ϑέλων dnoAéca: V. 261 
αὐτόν, πέμψας ἐπήρε τὰ χρήματα ἐκ τοῦ Φασιδος" οἱ δὸ 
᾿Αλανοὲ τὸν σπαϑάριον μετὰ πάσης τιμῆς δεξάμενοι, xai τῶν 
λόγων αὐτοῦ ὑπακούσαντες, εἰσῆλϑον καὶ ἠχμαλώτευσαν τὴν 
5 Αβασγίαν. ὃ δὲ τῶν ᾿βασγῶν κύριος δηλοῖ τοῖς ᾿Αλανοῖς, 
ὅτε ὡς εὑρίσκω ἄλλον τοιοῦτον ψεύστην οὐκ εἶχεν Ἰουστινεα- 
vóc, ὃν ὥφειλοεν ἀπολῦσαι καὶ συγχινῆσαε ἡμᾶς καϑ' ὑμῶν Β 
τῶν γειτόνων ἡμῶν, εἰ μὴ τὸν ἄνϑρωπον τοῦτον. ἐψεύσατο 
γὰρ ἡμᾶς καὶ περὲ τὴν ὑπόσχεσιν τῶν χρημάτων " πέμψας 
τογὰρ Ἰουστινιανὸς ταῦτα ἐπῆρεν. ἀλλὰ δύτε ἡμῖν αὐτόν, xai 
παρόχομεν ὑμῖν τρισχίλια νομίσματα, καὶ 7) ἀπ’ ἀρχῆς ἡμῶν 
ἀγάπη μὴ διαλυϑῇ. οἱ δὲ ᾿Αλανοὶ εἶπον, ὅτε ἡμεῖς οὐχ ἕνε- 
κεν χρημάτων ὑπηκούσαμεν αὐτῷ, ἀλλὰ διὰ τὴν τοῦ βασι-- 
λέως ἀγάπην. πάλιν δὲ oí ᾿Αβασγοὲ πέμπουσι πρὸς αὐτοὺς 
τἈλέγοντες, ὅτι δότε ἡμῖν αὐτόν, καὶ παρέχομεν ὑμῖν ἑξακισχέ- Cá 
λεα νομίσματα. οἱ δὲ ᾿Αλανοὲ ϑέλοντες καταμαϑεῖν τὴν χώ- 
ga» τῶν ᾿ΑΙβασγῶν, συνέϑεντο λαβεῖν τὰ ξξακισχέλια νομί- 
σματα, καὶ δοῦναι τὸν σπαϑάριον. οἱ δὲ ᾿“λανοὲ ἐθάρρη- 
σαν τῷ σπαϑαρίῳ πάντα, καὶ λέγουσιν αὐτῷ, ὅτι ὡς ὁρᾷς 
207 ὁδὸς 7 ἐπὲ Ῥωμανίαν ἀγουσα κεκλεισμένη ἐστίν, καὶ πῶς 
παρελθεῖν οὐκ ἔχεις  dàÀa καὶ μᾶλλον τροπευσώμεϑα καὶ 


3. τὸν λόγον Α. 4. εἰσῆλθον À e, ἦλθον vulg. 5. τῶν 
add. ex ἃ. 6. τοιοῦτον add. ex À. 11. jj add. ex Α. 19. 
πάντα add. ex A. 21. ἀλλὰ καὶ À, ἀλλὰ vulg. 


dit. at cum perniciem ipsi inferre Iustinianus meditaretur, qui pe- 
cuniam ab ipso in Phaside repositam tolleret, misit. Alani vero spa- 
thario cum honore suscepto, verbisque eius obedientes, irruptione in 
AÁbasgiam facta, provinciam omnem in servitutem miserunt. tunc 
Abasgorum dominus Alanis in haec verba significat: virum, si bene 
coniicio, mendaciis confingendis aptiorem, praeter istum, qui mu- 
tuam inter nos loco patriaque vicinos dissensionem excitaret, quem 
mitteret, haud reperit. sane ille nobis imposuit, maxime cum pecu- 
niarum promissa nobis primum obtulit, pecunias ipsas mandato suo 
lustinianus recepit. verum tradite nobis illum et nummorum tria 
millia vobis exhibebimus, et quam ab antiquo habuimus pacem non 
violabimus. responderunt Álani: non gratia pecuniarum, sed ex eo, 
quem ad imperatorem fovemus affectu, viro parere non recusavimus. 
Abasgi iterum ad eos delegaverunt, qui dicerent: tradite nobis illum, 
et nummorum sex millia repeundemus. Alani ÁAbasgorum regiones ex- 
plorare consiliati , nummorum sex millia accipere, et spatharium 
Abasgorum manibus permittere pacti sunt. communicato subinde 
spathario consili secreto, his eum verbis compellant: via qua Ro- 


601 THEOPHANIS 


συνταξωώμεϑα αὐτοῖς, ὅτι παραδίδομέν σε, xai ἀπολύομεν ἅμα 
τοῖς ἀνϑυώποις αὐτοῖς ἡμῶν, καὶ καταμανθϑάνομεν τὰς xAsugov- 
ρας αὐτῶν, καὶ κουρσεύομεν, καὶ ὠφανίζομεν τὴν χώραν αἰτῶν, 

Ὠ ποιοῦμεν τὴν ϑεραπείαν ἡμῶν. τῶν δὲ ἀποχρισιαρέων τῶν 
lavo» ἀπελθόντων εἰς ᾿ΑΙβασγίαν καὶ συνθεμένων παρα- 
δέδειν τὸν σπαϑάριον, πλεῖστα ξένια nag! αὐτῶν εἰλήφασι" xai 
πλείονας αποχρισιαρίους πάλιν αποστέλλουσιν μετὰ καὶ τῆς 
ποσότητος τοῦ χρυσίου πρὸς τὸ παραλαβεῖν τὸν σπαϑάριον. 
οἱ dà 'iavod λέγουσι τῷ σπαϑαρίῳ, ὅτι οἱ ἄνϑρωποι οὗτοι, 
καϑὼς καὶ προείπομεν, ἐπὲ τὸ λαβεῖν cs παρεγένοντο, xailo 
? ᾿Αβασγία ἐκδέχεται σε. xai ἐπεὲ πλησράζομεν αὐτοῖς, πρα- 
γματευταὶ ἀπερχόμενοι πρὸς αὐτοὺς οὐ διαλείπουσιν. λοιπὸν 
iva μὴ διαβληθῇ ὃ σχοπὸς ἡμῶν, παραδώσομέν σε φανερῶς" 

Ρ, 3.0 καὶ ἀποκινούντων αὐτῶν, ἀπολύσομεν χρυπτῶς ἐκ τῶν ὀπίσω, 
καὶ ἐκείνους μὲν ἀποχτείνομεν, σὲ δὰ κρύπτομεν, ἕως ἄν σω- 15 
ρευϑῇ ὃ λαὸς ἡμῶν καὶ ἀσυμφώνως εἰσέλθωμεν ἐν τῇ γῇ 
αὐτῶν. 0 καὶ γέγονεν. παραλαβόντες δὲ τῶν ᾿Αβασγῶν anmo- 
χρισιάριοι τὸν σπαϑάριον σὺν τοῖς ἀνθρώποις αὐτοῦ, δήσαν. 


4. ποιοῦμεν À, ποιῶμεν vulg. 5. παραδιδόναι À. 8. πα- 
ραλαβεῖν À, λαβεῖν vulg. 10, χαϑὼς χαὶ Δ, χαϑὼς vulg. i4. 
ἀπολύσομεν À, ἀπολύομεν vulg. 15. ἀποχτένομεν À, ἀποχιέν- 
vouty af. σὲ dà À, xai σὲ vulg. 17. παραλαβόντες dà A, 
παραλαμβάνοντες γὰρ vulg. 


manam in ditionem itur undequaque, ut cernis, interclusa est, nec 
istinc digredi tibi facile conceditur. quare cum hostibus dolo nobis 
agendum. nos itaque tradituros te ipsis ficte conveniamus, tum vero 
te cum quibusdam e nostris misso, clusurarum, quae apud illos sunt, 
anfractus explorabimus, et impetu demum in eos facto per eorum 
regiones grassati , quod obvium fiet, vastabimus, atque.ita , quae e 
re nostra sunt, promovebimus. Alanorum igitur apocrisiari? in Abas- 
giam profecti , et spatharium tradituros pacti, plurima ab ipais retu- 
lerunt munera. Abasgi subinde plures e suis cura eisdem apocrisia- 
rios delegarunt, qui promissam auri summam enumerarent, et spatha- 
rium reciperent. tum vero Álani ad spatharium: homines isti, in- 
q"iunt, te sibi traditam, ut monuimus, comprebensuri venerunt, et 
iam te vinctum Abasgia tota praestolatur. ad eos vero, ceu provin- 
ciae nostrae conterminos, mercatores e nostris saepius itare et trans- 
ire noveris. quare ne consilium a nobis arreptum in crimen verta- 
tur, in manus eorum manifeste trademus te, illisque te secum rapi- 
entibus ex ultimo nostrorum agmiue quosdam occulte :summittemus, 
qti eos armis adoriantur et occidant: te vero, donec exercitus noster 
iu terram eorum pacis omni foedere 'soluto irrupturus colligatur, ab 
oculis secreto removendum noveris. consilio res successit. capto si- 


CHRONOGRAPHIA. 603 


τες αὐτοὺς ἀπήρχοντο" καταλαβόντες δὲ ἐκ τῶν ὄπισϑεν oi 
᾿Αλανοὶ σὺν τῷ Ἰτάζῃ τῷ κυρίῳ αὐτῶν anoxrérvovat τοὺς 
᾿“βασγούς. τὸν δὲ σπαϑάριον ὄκρυψαν, καὶ στρατολογῆσας 
ἐκίνησεν κατὰ ᾿ΑΙβασγίας, καὶ ἀπροσδοχήτως εἰσελϑὼν τὰς κλει- 
ὅ' σούρας πλείστην αἰγμαλωσίαν καὶ ἀφανισμὸν εἰς τοὺς ᾿Αἴβα- 
σγοὺς ἀπειργάσατο. ἀκούσας δὲ ταῦτα Ἰἰουστινιανός, ὅτι καὶ 
χωρὶς τῶν χρημάτων τὰ τῆς ἐπιτροπῆς αὐτοῦ γέγονεν, πέμ- Β 
nét γράμματα πρὸς τοὺς ᾿ΑΙβασγούς, ὅτι ἐὰν διασώσητε τὸν 
σπαϑάριον ἡμῶν, καὶ παρελθεῖν ἐάσητε δι᾽ ὑμῶν ἀβλαβῆ, 
τοπάντα τὰ πειαίσματα ὑμῶν συγχωροῦμεν ὑμῖν. οἱ δὲ μετὰ 
χαρᾶς ταῦτα δεξάμενοι, ἀπέστειλαν πάλιν εἰς ᾿“λανίαν, Aé- γι, χ62 
γοντες, ὅτε δίδομεν ὑμῖν ὄψιδας τὼ τέχνα ἡμῶν, καὶ dors 
ἡμῖν. τὸν σπαϑάριον, ἵνα ἀπολύσωμεν αὐτὸν πρὸς Ἰουστινια- 
vov. ὃ δὲ σπαϑάριος τοῦτο oV κατεδέξατο, εἰπών, ὅτε δύνα- 
1504 ὃ ϑεὸς ἀνοΐϊξαί μοι ϑύραν τοῦ ἐξελϑεῖν. ἐπεὶ δι’ Mflaa- 
γίας οὐκ ἐξέρχομαι. μετὰ δὲ χρόνον τινὰ φοσσάτον Ρωμαίων 
καὶ ᾿“Ἰρμενίων εἰσελϑόντων ἐν “αζικῇ xoi τὴν ᾿“Ιρχαιόπολιν 
πολιορκούντων, ἀκουσάντων τὸ τὴν τῶν Σαρακηνῶν ἔλευσιν, Ο 
ἀνεχώρησαν. ἀποσπασϑέντες δέ τινες ἐξ αὐτῶν ἕως τῶν δια. 
Δοχοσίων, ἀνῆλθον ἐν τοῖς μέρεσιν "diac καὶ τῶν Kavxa- 


3. ἀποχτένουσι À. ή. ᾿Ἡβασγίας A, ᾿Αβασγοὺς vulg. 5. χαὶ 
ἄφ. εἰς τ. 4B. Α, elc v. ᾿4β. xa) ἀφ. vulg. δ, xai add. ex A. 
8. διασώσητε À, σώσητε vulg. 14. ὅτε add. ex A. 18. 
τὴ» τῶν add. ex A. 19. τεγεὲς Om. À. τῶν om. À. 


quidem cum omni comitatu spathario, eoque vinculis constricto, 
Abasgorum apocrisiarii iter arripiunt, Alani vero Itaze domino suo 
duce Abasgis occisis, spatharium ad se receptum occultant. ille ex- 
ercitu collecto movit in Abasgos, et penetratis ex improviso clusura- 
rum angustiis, partaque captivorum ingenti praeda maximam cladem 
Abaspis intulit. ubi nullis expensis pecuniis vel aere soluto quae 
mandaverat feliciter successisse lustinianus rescivit, scribit Abasgis: 
si spatharium nostrum incolumem  servaveritis, et absque periculo 
per terras vestras permiseritis transire, offensas a vobis in nos ad- 
missas condonamus. illi litteris alacri animo receptis Alanis iterato 
haec nunciant: filios nostros in obsides vobis damus, tantum spa- 
tharium nobis tradite, ut Tustiniano protinus transmittamus. condi- 
tionem oblatam recusavit spatharius, dicens: felicem exitus viam 
mihi reserare potens est deus, per Ábaspgorum vero fines transire 
non fert animus. caeterum quodam tempore ab hinc elapso, cuin 
Ármeniorum Romanorumque exercitus Lazicam ingressus Archaeopolim 
obsideret, audito Saracenorum adventu, inde continuo recessit. ex. 
lpsis autém nonnulli ad ducentos distracti, finibus Apsiliae penetratis, 





|J 


6of4 |. THEOPHANIS 


σίων mocidsvoyrtc. τῶν δὲ Σαρακηνῶν καταλαβόντων τὴν 
“Ταζικήν͵ φυγῇ χρησάμενος ὃ τῶν Ῥωμαίων καὶ τῶν ᾿“ρμε- 
νίων λαὸς ἐπὶ τὸν Φᾶσιν ὑπέστρεψεν. οἱ δὲ διακόσιοι ἐπε- 
μείναντες εἰς τὰ Καυκάσια 099, ἔστησαν λῃστεύονεες, ἀπο- 
γνόγτες ἑαυτῶν. οἱ δὲ udAavol μαϑόντες τοῦτο ὑπέλαβον πλῆ- ὅ 
9oc Ῥωμαίων εἶναι ἐν τοῖς Καυκασίοις; καὶ χαρέντες λέγουσι 
τῷ σπαϑαρίῳ, ὅτε οἱ Ῥωμαῖοι ἐπλησίασαν, ἄἅπελϑε πρὸς 
αὐτούς. λαβὼν δὲ ὃ σπαϑάριος 'πεντήχοντα ᾿“λαγούς, καὶ 
D ὑπερβὰς μετὰ κυκλοπύδων αΐου μηνὸς τὰς χιόνας τῶν Kav- 
 xügiíoy, εὗρεν αὐτούς, καὶ ἐν πολλῇ χαρᾷ γεγονώς, ἠρώτα, ποῦ 10 
ἐστὲν ὃ λαύς ; οἱ δὲ εἶπον" τῶν Σαρακηνῶν ἐπιπεσόντων ἐπὶ 
"Pohavíav, ὑπέστρεψαν. ἡμεῖς δὲ μὴ δυνηϑέντες ἐπὶ Ῥωμανίαν 
ἀπελϑεῖν, ἐπὲ ᾿Αλανίαν ἡρχόμεϑα. καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς" τί 
ποιοῦμεν ἄρτι; οἱ δὲ εἶπον, ὅτι διὰ τῆς χώρας ταύτης ἀδύνατόν 
ὄστι διελθεῖν ἡμᾶς. ὃ dà σπαϑάριος ἔφη οὐχ ἔστε δυνατὸν δι᾽ i5 
ἄλλης ὅδοῦ ἐξελθεῖν; κάστρον. οὖν ὑπῆρχεν ἐκεῖσε, τὸ Asyo- 
μενον Σιδηρόν, ἐν ᾧ ἣν τοποτηρητῆς Φαρασμαάνιός τις τοῦνο- 
Ρ.3ϑομα ὑπὸ τοὺς Σαρακηνοὺς τυγχάνων, καὶ εἰρήνην ἔχων μετὰ 
τῶν ᾿Αρμενίων. πέμψας οὖν ὃ σπαϑάριος δηλοῖ αὐεῷ, ὅτι 
ἐφ᾽ ὅσον εἰρήνην ἔχεις μετὰ τῶν ᾿Αρμενέων, εἰρήνευσον καὶ "0 
μετ᾽ ἐμοῦ" καὶ γενοῦ ὑπὸ τὴν βασιλείαν Ῥωμαίων" καὶ do; 


3. ἐπιμείναντες Α, ἐπέμειγαν vulg. 5. τοῦτο add. ex A f. 9. 
τας y. À, τοὺς y. vulg. 19. αὐτῷ À, αὐτὸν vulg. 21. Ῥω- 
μαίων om. ἃ f. 


Caucasiorum regionem depraedati sunt. cum vero Saracepi in Lazicam 
venissent, Bomanorum et Ármeniorum exercitus fuga usus in Phasidem 
remeavit. porro ducenti isti ad Caucasios montes subsistentes, rebus de- 
speratis latrocinia exercebant. quo comperto Romanorum copias ingeus- 
tes ad Caucasi loca appulisse coniicientes Alani, supra modum laeti 
spathario dixere: advenere Romani, recipe te ad illos. tum igitur 
spatharius Alanis quínquaginta comitatus, et cyclopedum ope nivibus 
Caucasei iugi mense Maio superatis, Romanos offendit, et gaudio 
perfusus totus rogabat, ubi est exercitus? — responderunt illi: Sara- 
cenis ingruentibus, in Romanorum ditionem redierunt. nos vero cum 
Romanos fines attingere vetaremur, iter in Alaniam meditati sumus. 
spatharius ad eos, quid nunc rei agendum est? inquit. tum illi, 
hac, aiunt, regione transire nullo pacto conceditur. an non alia vis, 
respondet spatharius, facilis transitus? porro castrum illic erat nomine 
Siderum, cuius custos quidam nomine Pharasmanius sub Saracenorum 
potestate constitutus pacem cum Armeniis servabat. nonnullis ad 
eum delegatis spatharius significat: si pacem cum Armeniis ais 
eain mecum habe, Romanorum iugum subi, fer opem insuper, ut ad 


CHRONOGRAPHIA. 605 


ἡμῖν σύναρσιν τοῦ κατελθεῖν ἐν τῇ ϑαλασσῇ, καὶ περᾶσαι sic 
Τραπεζοῦντα. τοῦ dà μὴ δλομένου τοῦτο ποιῆσαι, πέμπει Ó 
σπαϑάριος ἐκ τῶν ἀνθρώπων αὐτοῦ καὶ ᾿“ρμενέους, παραγ. 
γείλας αὐτοῖς ποϊῆσαι ἐγκρυμμα" καὶ ὅτε. ἐξέρχονται ἐκ τοῦ 

5 κάστρου εἰς τὸν κάματον, χειρώσασϑε ἐξ αὐτῶν ὅσους δύνασϑε, 

' καὲ τὰς πύρτας κρατήσατε ἐκ τῶν ἔξω, ξως ἂν καὶ ἡμεῖς φϑα- 
σωμεν. τῶν δὲ ἀπελθόντων καὶ ποιησάντων τὸ ἔγκρυμμα, xai B 
τοῦ λαοῦ ἐξελθόντος εἰς τὸν κάματον, ἄφνω ἐπιπεσόντες τὴν v6 
πόρταν ἐκράτησαν, καὶ πολλοὺς ἐζωγρησαν. τοῦ δὲ Φαρα- 

τοσμανίου 8» τῷ κάστρῳ uer ὀλίγων μείναντος, κατέλαβεν καὶ 
ὃ σπαϑάριος, καὶ προσλαλῆσας τῷ Φαρασμανίῳ ὅπως ἀνοίξῃ 
τὰς πόρτας μετ᾽ εἰρήνης, οὐκ ἠθέλησεν, ἀλλ᾽ ἐκρότησε πόλε.. 
pov. τοῦ δὲ κάστρου ὀχυροῦ ὄντος, λαβεῖν αὐτὸ οὐκ ἠδύ.-.. 
varo. Ἰἤαρῖνος δὲ ὃ πρῶτος τῶν “Ἁψιλῶν μαϑὼν πολιορκεῖ. 

1509a. τὸ κάστρον, φόβῳ συνεσχέϑη, νομίσας πολὺν λαὸν εἶναι 
σὺν τῷ onmaJagíp: καὶ λαβὼν us)' éavtoU τριακοσίους, 
ἀπῆλθεν πρὸς τὸν σπαϑάριον, λέγων, ὅτε ἐγώ σε διασώζω α 
ἕως τῆς παραϑαλασσίας. ὃ δὲ Φαρασμάνιος ἑωρακὼς τὴν 
nspíoraci», ἔφη πρὸς τὸν σπαϑάριον. λάβε τὸ τέκνον μου 

20 ὄψιδα, καὶ ὁμολογῶ δουλεύειν τῇ βασιλείᾳ. ὃ δὲ λαβὼν τὸ 


8. ἐπιπεσόντες τήν τε πόρταν Α, ἐπιπεσόντων καὶ τὰς πόρτας 
1. μετ᾽ εἰρήνης add. ex A. 13. ὄχυροῦ A, ἰσχυροῦ 
vulg. 15. συνεσχέϑη Δ, συνεχόμεγος vulg. 


mare transeamus, et Trapezuntem traiicere possimus. eo conditiones 
baud admittente, ex suis et Armeniis nonnullos spatbarius distrahit , 
quibus insidias locare imperat, ac ubi milites, inquit, ad diurnum 
laborem et agrorum culturam prodeuntes videritis, quos poteritis, de- 
tinete, et exteriores. portas occupate, donec ipsi ddvenerimus, illi 
impositum onus capessunt, et positis insidiis in populum ad diurnum 
opus extra castrum prodeuntem irruunt ex improviso, et occupatis 
etiam portis plures ex eis ceperunt. Pharasmanius in castro cum pau- 
cis remanserat, cum repente spatbarius seipsum praesentem exhibuit, 
ac ut portas aperiret cum Pharasmanio colloquutus, haud acquievit 
ille, quin immo bellum sustinendum duxit, cumque castrum bene 
munitum foret, ipsum invadere spatharius haud valuit, interea Marinus 
Apsiliensium incolarum .spectatissimus castrum obsessum intelligens, 
magno timore percussus est, cum videlicet copiosum illic cum spathario 
exercitum considere arbitraretur. quare viris trecentis secum abdu- 
ctis, spatharium adiit, et, ego te, inquit, ad maris usque oras inco- 
lumem deduco. tum vero Pharasmanius, ubi se in has coniectum 
angustias sensit, cum spatbario colloquutus , accipe, ait, filinm meum 
obsidem , et imperio Romano me subditum fore polliceor. ille rece- 


606 THEOPHANIS 


τέκνον αὐτοῦ, λέγεε αὐτῷ" ποῖον δοῦλον ξαυτὸν τῆς βασιλείας 
καλεῖς, ὅτε ἐναπόχλειστος ὧν λαλεῖς ἡμῖν; ἀδύνατόν ἐστιν 
ἡμῖν ἀναχωρῆσαι μέχρις ἂν παραλάβωμεν τὸ κάστρον" τότε 
λέγει ὃ Φαρασμανιος" δός Mor λόγον. ὃ δὲ σπαϑάριος ἔδω»- 
xe» αὐτῷ λύγον, μηδὲν αὐτὸν ἀδικῆσαι, ἀλλὰ μετὰ τρεάκοντα 5 
Ὑ. 63 ὀνομάτων μόνον εἰσελθεῖν ἐν τῷ κάστρῳ. τοῦτον δὲ τὸν λό- 
γον μὴ φυλάξας παρήγγειλε τοῖς συνεισερχομένοις αὐτῷ τριά. 
κοντα, ὅτι ἐν τῷ εἰσολϑεῖν ἡμᾶς κρατήσατε τὰς πόρτας, 
καὶ ὡς εἰσέλθωσι πάντες. καὶ τούτου γενομένου, ἐκέλευσε 
βληϑῆναι πῦρ εἰς τὸ κάστρον. γδνομένης δὲ πυρκαϊᾶς μεγά- 10 
λης, ἐξῆλθον αἱ φαμιλίαε ἁρπάζουσαι Ó τι ἠδύναντο βαστά- 
σαι ἐκ τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῖς" καὶ ποιήσας ἄλλας τρεῖς 
ἡμέρας, κατέλυσε τὰ τείχη ξως τῆς γῆς, καὶ ἀποκινήσας xa- 
τῆλθϑεν ἐν ᾿“ψιλίᾳ μετὰ xoi αρίνου τοῦ πρώτου αὐτῶν, ὕπο. 
ὀεχϑεὶς ὑπὸ τῶν ᾿ἀψίλων μετὰ πολλῆς τιμῆς. κακεῖϑεν xa- 15 
τελϑὼν ὃν τῇ παραϑαλασσίᾳ, ἀντεπέρασεν καὶ ἦλθεν πρὸς 
Ἰουστινιανόν. τοῦ δὲ Ἰουστινιανοῦ ἀναιρεϑέντος, καὶ τοῦ 
Φιλιππικοῦ τυφλωϑέντος, βασιλεύει ὁ ᾿Αρτέμιος, καὶ προβαλ- 
P.33: λεταὶ αὐτὸν στρατηγὸν εἰς ἀνατολικούς. τοῦ δὲ Θεοδοσίου 
βασιλεύσαντος, χαὲ τοῦ ᾿Αρτεμίου ἐχδιωχϑέντος, καὶ τῆς τῶν 0 


4. ὁ add. ex Α. ó dà σπαϑ. Id. αὐτῷ λόγ. add. ex A. 5. 
μηδὲν αὐτὸν À, μηϑένα vulg.. 6. τοῦτον δὲ τὸν λόγον μὴ qv- 
λάξας Α, τούτου δὲ λόγον μὴ φυλάξαντος vulg. 6. ἐν τῷ A, 
τὸ vulg. 9. ἐχέλευσε] ἐπέτρεψε A f. 11. 6 10] εἴτε A, ὅτι 
vulg. 15. πολλῆς À a f, μεγάλης vulg. 16. τῇ add. ez A. 
20. ἐχδιωχϑέγτος À, διωχϑέντος vulg. 


pto in potestatem puero, quem te rogat, imperii subditum profiteris, 
qui etiam inclusus et obsidione cinctus, nobiscum pacisci contendis? 
certe nos hinc recedere impossibile est, nisi prius castrum in pote- 
statem nostram veniat.  Pharasmanius ad haec: da fidem, inquit, te 
nihil damni illaturum, sed cum triginta solis comitibus te castrum 
ingressurum. is lubens pollicetur, at fide postmodum violata, comi- 
tibus iniunxit : ingressi portas occupate, et reliqui demum socii sub- 
sequantur. quo, ut iusserat, praestito , etiam ignem castro submitti 
imperavit, incendioque iam excitato, familiae omnes illinc egressae, 
ex facultatibus, quod licuit, secum asportaverunt, et exactis illic die- 
bus tribus muros solo tenus aequavit, et motis inde castris cum Ma- 
rino Apsiliensium primore in Apsiliam profectus est, ubi summis ho- 
noribus ab incolis susceptus fuit, inde ad maritimam oram digressus, 
in ulteriorem ripam traiecit, et ad Iustinianum se contulit.  lusti- 
niano e vivis sublato, et Philippico oculia privato, Artemius imperat, 
qui Leonem orientalium ducem instituit. mox 'l'heodosio tyrannidem 





CHRONOGRAPHIA. 607 
“Ρωμαίων πολιτείας συγκεχυμένης οὔσης ἔχ 18 τῆς βαρβάρων 


ἐπιδρομῆς καὶ 5x τῶν τοῦ Ἰουστινιανοῦ μιαιφονεῶν καὶ τῶν 
τοῦ (ιλιππιχοῦ ἀνοσιουργιῶν, οὗτος ὅ. εἰρημένος “έων ὕπερ- 
ἐμάχεε τῷ ᾿Αρτεμίῳ, ἐναντιούμενος Θεοδοσίῳ. εἶχε dà συμ- 
αι φωνοῦντα αὐτῷ καὲὶ συντρέχοντα τὸν ᾿Αρταάβασδον τὸν τῶν 
᾿Μρμενιακῶν στρατηγὸν, ὃν καὶ γαμβρὸν μετὰ τὸ βασιλεῦσαι 
αὐτὸν εἰς ᾿ΔΑγναν τὴν θυγατέρα αὐτοῦ πεποίηκεν, προβαλλόμε- 
voc αὐτὸν καὶ κουροπαλάτην. ασαλμᾶς δὲ χειμάσας ἐν τῇ 
᾿Ασίᾳ, ἐξεδέξατο τὰς τοῦ “Πέοντος ὑποσχέσεις" μηδὲν δὲ Β 
τοπαρὰ “έοντος δεξάμενος, καὶ γνοὺς ὅτι ἐνεπαίχϑη ὑπ᾽ αὐτοῦ, 
ἐλϑὼν εἰς τὴν ᾿Αβυδον ἀντεπέρασε λαὸν ἱκανὸν εἰς τὴν God- 
κην, καὶ ἐπὲ τὴν βασιλεύουσαν πόλιν ἀπεχέρησεν. γράψας 
καὶ πρὸς Σουλεϊμὰν τὸν πρωτοσυμβουλὸον καταλαβεῖν μετὰ 
τοῦ προετοιμασϑέντος στόλου. τῇ δὲ i8 TOV “ὐγούστον μη- 
τῆ νὸς παρεκάϑισεν τῇ πόλει ὃ Ἰἤασαλμᾶς λυμηνάμενος καὶ τὰ 
Θρᾳκῷα καστρα. περιχαρακώσαντες dà τὸ χερσαῖον τεῖχος 
ὥρυξαν φόσσαν μεγάλην, καὶ ἐπάνω αὐτῆς περιτείχισμα στη- 
ϑαῖον διὰ ξηρολίϑου ἐποίησαν. τῇ δὲ α΄ τοῦ Σεπτεμβρίου C 
μηνὸς τῆς αἱ ἰνδικτιῶγος ἀγέλαβεν ὁ χριστομάχος Σουλεϊμὼν 


i. τὲ add. ex A. 2. καὶ ix τῶν τοῦ ἃ, ἔκ τὲ vulg. τῶν 
add. ex A. — 3. ὁ cip. «ΖέωνἾ ὁ εὐσεβὴς a. 4. τῷ Mortulo] 
suprascr. in Α, τοῦ ' 4ortufov. 12. γράψας πάλιν xci Α e. 
13. μετὰ τοῦ προετοιμασϑέντος À, μετὰ προετιμασϑ. νυ]. i4. 
μηνὸς add. ex A. 17. στηϑαῖον Δ, στηδέων vulg. — 18. ἐποίη- 
σαν om. Α f. | 


arripiente, cum eiectus esset Artemius, et cum barbarorum incursioni- 
bus, tum iniustis Iustiniani caedibus, tum Philippici sacrilegis impie- 
tatibus cuncta sus deque per Romanam rem publicam iactarentur, me- 
moratus iste Leo armis in Theodosium susceptis, Ármenii partes stre- 
nue propugnabat. propositi vero armorumque socium , et in eadem 
pericula conspirantem nactus est Artabasdum Armenicorum ducem, 
quem ÀÁnma filia in matrimonium locata generum imperator factus asci- 
vit, et curopalatis dignitate auxit. | caeterum Masalmas in Asia hie- 
matus, ibi Leonis promissorum solutionem expectabat, qui cum nihil 
a Leone accepisset, illusum se sentiens, Abydum profectus copiosum 
exercitum in partes Thraciae navibus transmisit, et in urbem imperii 
reginam arma movit, Sulimanem etiam consilii sui primicerium litte- 
ris monuit, ut. cum classe instructa adveniret. die autem mensis 
Augusti decima quinta urbem obsidere coepit Masalmas, expugnatis 
direptisque Thraciae castris. porro terrestri muro circumquaque vallato 
ingentem fossam aperuerunt, et ad vallum fossae impositum ex lapidibus 
nullo caemento ad invicem iunctis murum, qui castris pro lorica esset, 
circumduxerunt. die vero prima mensisSeptembris indictione prima, infen- 


608 : . THEOBHANIS 


. μετὰ τοῦ στόλου xai τῶν ἀμηραίων αὐτοῦ ἔχων παμμεγέϑεις 
καὶ πολεμικὰς κατένας καὶ δρύμωνας τὸν ἀριϑμὸν ao, xai 
προσώρμισεν ἀπὸ τῆς Ἰαγναύρας ἕως τοῦ Κυκλοβίου. μετὰ 
δὲ. δύο ἡμέρας νότου πνεύσαντος, καὶ ἀπάραντες ἐκεῖθεν na- 
ρέπλουσωαν τὴν πόλιν. καὶ οἱ μὲν ἐπέρασαν εἰς τὰ Εὐτροπίου 5 
καὶ ᾿Αἰνϑεμίον, οἱ δὲ εἰς τὰ τῆς Θράκης μέρη ἀπὸ τοῦ κα- 
στελλίου τῶν Γαλάτων καὶ ἕως τοῦ κλειδίου προσώρμισαν. 
τῶν δὲ μεγάλων πλοίων βεβαρημένων ἐκ τοῦ φάρτου καὶ 
ἀγρευομένων νωτοφύλαχκες μέχρι τῶν εἴκοσι. κατίνων ἀπέμειναν 

Déxovrov ἀνὰ ξκατὸν λωρικάτων πρὸς τὸ ταῦτα φυλάττειν. τὸ 
εὐδίας δὲ καταλαβούσης αὐτὰς à» τῷ ῥεύματι καὶ τοῦ στε- 
νοῦ μικρὸν πνεύσαντος ὥϑησεν αὐτὰς ἐπὶ τὰ ἔξω. ὃ δὲ sv- 
σεβὴς βασιλεὺς παραχρῆμα ἐμπύρους ναῦς κατ᾽ αὐτῶν ἐχπὲμ- 
ψας ἀπὸ τῆς ἀκροπόλεως, τῇ ϑείᾳ συμμαχίᾳ πυριαλώτους Gv- 
τὰς ἐποίησεν. καὶ αἱ μὲν εἰς τὰ παραλία τείχη ἐμπυρεζό- 15 

V.264 μεναι ἀπερρίφησαν, αἱ δὲ εἰς τὸν βυϑὸν αὐτανδροι κατεπον. 
τίσϑησαν. ἕτεραι δὲ μέχρε τῆς Ὀξείας καὶ Πλατείας νῆσου 
λαυρίζουσαι ἀπηνέχϑησαν. ἐντεῦϑεν οὖν οἱ μὲν τῆς πόλεως 
ϑάρσος ἔλαβον, οὐ δὲ πολέμιοι μεγάλως κατέπτηξαν τὴν τοῦ 


1. παμμεγέϑεις γαῦς ἀριϑμὸν ao À. 2. χατίνας] mg. Par. 
κατήνγας. — 3. προσώρμισεν À, προσώρμισαν vulg. — Fog τῶν 
K. A. 6. ᾿ινϑεμίου Α, ᾿Ανϑιμ. vulg. 8. ἀργευομένων Δ, 
ἀργευόντων vulg. 9. γοτοφύλαχες Δ. χατήνων À ἃ, χῖῃ- 
voy f.. 13. τὰς ἐμπύρσυς À. — 16. χκατεπόνϑησαν À e. — 18. 


οὖν add. ex A. 19. ϑράσος À. 


sus ille Christi adversarius Suliman cum classe et ameraeis suis ad urbem 
appulit, advectis insolitae magnitudinis bellicis navibus, nec non dromo- 
nibus, mille et octingentis numero, et ad spatium littoris, quod Magnau- 
ram etCyclobium interiacet, applicuit, post duos autem dies noto spi- 
rante ea statione solverunt, et ad urbem adnavigaverunt. et hi qui- 
dem Eutropii Anthemiique oras occupant, alii in Thraciae partes ἃ 
Galatae castello ad portus ipsius seras devehuntur. onerariae tandem 
naves suo pondere depressae ac tardius latae cum classis extrema te- 
nerent, ad viginti ex praecipuis numerum retro totum agmen stele- 
run, centum milites loricis instructos ad singularum defensionem fe- ' 
rentes. tranquillitate autem magna toti freto primum incumbente, , 
leni mox venti flatu ex portus angustiis in extimum spatium. delatae 
supt, easdemque pietissimus imperator incendiariis navibus ex urbis 
extrema arce emissis, igne dei iuvantis opera iniecto, cunctas absum- 
psit, et hae quidem ad maritima urbis moenia conflagrautes disie- 
ctae, aliae pelagi profundo cum impositis bominibus absorptae, reli- 
quae ad Oxeam Plateamque insulam altum mare tenentes deductae. 
hinc urbis civibus creverunt animi, hostes vero operosam potenteinque 
l 


CHRONOGRAPHIA.. 609 


ὑγροῦ πυρὸς ἐγνωκότες δρασεικωτάτην ἐνέργειαν. ἐβούλοντο. 33a 
γὰρ τῇ αὐτῇ ἑσπέρᾳ εἰς τὰ παράλια προσορμίσαι τείχη, xaé 
τοὺς αὐχένας εἰς τὰς ἐπάλξεις ἐπιϑεῖναι" αλλὰ τὴν βουλὴν 
αὐτῶν διεσκέδασεν ὃ ϑεὸς διὰ τῶν πρεσβειῶν τῆς ἁγίας ϑεο.. 
δτιόχου. τῇ dà αὐτῇ νυκτὲ τὴν ἅλυσιν ἐκ τῶν Γαλάτου ὃ εὐ- 
σεβὴς βασιλεὺς μυστικῶς συνέστειλεν. οἱ δὲ ἐχϑοοὲ νομέσαν- 
τες, ὅτι βουλόμενος αὐτοὺς δελεάσαε Ó βασιλεὺς ταύτην na- 
ρέστειλεν, οὐκ ἐτόλμησαν εἰσελϑεῖν καὶ δρμίσαι ἔνδον τῶν 
Γαλάτου: ἀλλὰ διαπλεύσαντες ἐν τῷ πόλπῳ τοῦ Σωσϑενίου 
το ἐκεῖ κατησφαλίσανεο τὸ ξαυτῶν πλώϊμον. τῇ δὲ ὀγδόῃ τοῦ B 
Ὀκτωβρίιὸν μηνὸς ϑνήσκεε ὃ Σουλεϊμὰν ὃ ἀρχηγὸς αὐτῶν, καὶ 
ἀμηρεύει Ovpag. χειμῶνος δὲ γενομένον βαρυτάτου ἐν τῇ 
Θρᾷκῃ, ὥστε τὴν γῆν ἐπὲ ἑκατὸν ἡμέρας μὴ φαίνεσθαι ἐκ τῆς 
χρυσταλλωϑείσης y(ovoc, πλῆϑος ἵππων τὸ καὶ καμήλων xai 
15 λοιπῶν ζώων τῶν ἐχϑρῶν τεϑνήκασιν. τῷ δὲ ἐαρινῷ καιρῷ 
κατέλαβεν Σουφιὰμ μεεὰ τοῦ ἐν ΑἸϊγύπτῳ κτισϑέντος στόλου, 
ἔχων κατίνας σιτοφόρους τετρακοσίας καὶ δρόμωνας. καὶ μα- 
ϑὼν τὴν τοῦ Ῥωμαϊκοῦ πυρὸς ἐνέργειαν, καὶ παραδραμὼν 
τὴν Βιϑυνίαν, καὶ ἄντικρυς περάσας, εἰς τὸν τοῦ Καλοῦ 
30 ἀγροῦ λιμένα προσωρμισεν. μετ᾽ oU πολὺ δὲ κατέλαβεν καὶ 


4. τῆς πανάγνου 9. À. 5. Ταλάτου À, Γαλάτων vulg. 8. 
ὁρμίσαι À, ὁρμῆσαι vulg. τῶν add.ex A. 9. ἀναπλεύσαν- 
ec À. 10. ἑαυτῶν Α, ἑαυτοῦ vulg. τῇ δὲ ὀγδόῃ) τῇ δὲ ε΄ A, 
13. éx τοῦ χρυσταλλωθέντος y. À f. 14. ἵππων 16 À, τε Ya- 
πων vulg. 17. κατήγας À, et sic ubique. 


avidi ignis virtutem experti summo terrore perculsi. illa quippe ipsa 
die sub vesperam ad maritimos muros militares copias applicare, te- 
miotnesque supra propugnacula imponere decreverant. sed istud eorum 
consilium sanctae dei genitricis interventu deus incassum et irritum 
declaravit. porro eadem nocte pius imperator catenam ferream Ga- 
latae portum occludentem silenter subduxit, hostes imperatorem ani- 
mo eos circumveniendi removisse rati, ulterius progredi εἰ ad Gala- 
tae portum appellere nequaguam ausi sunt, sed ad Sosthenii sinum 
- recedentes, classem suam illic tuto collocarunt. die vero mensis 
Octobris octava illorum dux Suliman extinguitur, et amerae princi- 
patum Umarus obtinet. eo tempore tam aspera vis hiemis in Thra- 
ciam ingruit, ut prae nive gelu indurata centenis diebus videri terra 
non potuerit, ex quo ingens equorum, camelorum, reliquorumque 
animalium numerus hostibus periit. insequente vere Suphiam advenit 
conflatam in Aegypto classem adducens navium frumento convehendo 
idonearum ad quadringentas, et totidem celoces. is ignis Graeci vir- 
tute percepta, praeternavigata Bithynia, cum in adversam partem traie- 
cisset, ad Boni agri portum applicuit. non diu post cum altera classe 


Theophanes. 39 


610 THEOPHANIS 


CItid μετὰ ἑτέρου στόλου κτισϑέντος ἐν ᾿Αφρικῇ ἔγων καὶ αὖ. 
τὸς κατίνας τριαχοσίας ξξήκοντα ἀρμαμέντον τε xai δαπάνας. 
ὅμοίως καὶ αὐτὸς τὰ αὐτὰ μεμαϑηκὼς περὲ τοῦ ὕγροῦ πυρὸς 
προσώῤμισεν εἰς τὸν Σάτυρον καὶ Bova» καὶ ἕως Καρταλι-. 
μένος. οἱ δὲ τῶν δύο στόλων τούτων “ἰγύπτιοι xa9' ξαυ- 5 
τοὺς βουλευσάμενοι νυχτὸς τοὺς τὼν κατένων σαγδάλους ἀρα»- 
τες ἐν τῇ πόλει προσέφυγον τὸν βασιλέα εὐφημοῦντες, cora 
ἀπὸ τῆς Ἱερείας ἕως τῆς πόλεως ὁλόξυλον φαίνεσθαι τὴν 3a- 
λασσαν. μαϑὼν δὲ δι’ αὐτῶν ὃ βασιλεὺς περὲ τῶν κρυπτο- 
μένων δύο στύλων ἐν τῷ κόλπῳ, σίφωνας πυρσοφόροτς κατα- 10 
σχευάσας, εἰς δρόμωνάς τε καὶ διήρεις τούτους ἐμβαλών, κατὰ 

τῶν δύο στύλων ἐξέπεμψεν. τοῦ δὲ ϑεοῦ συνεργήσαντος διὰ 
τῶν πρεσβειῶν τῆς παναχράντου ϑεοτύχου ἐπιτοπίως ἐβυϑί- 
σθϑησὰαν οἱ ἐχϑροί» καὶ λαβόντες τὰ σκῦλα οἱ ἡμέτεροι καὶ 
τὰς δαπάνας αὐτῶν μετὰ χαρᾶς καὲ νίκης ὑπέστρεψαν. ἔτι ιὖ 
δὲ πάλιν τοῦ Μερδασᾶν ἀπὸ Πυλῶν σὺν τῷ στρατῷ τῶν 
"Ἄράβων ἕως Νικαίας καὶ Νικομηδείας διατρέχοντος, οἱ ἐν 
τῷ if καὶ Σόφωνι δίκην ἸΠαρδαϊτῶν κρυπτόμενοι βασιλι- 
xoi ἄρχοντες, καὶ τὰ πεζικὰ ἐξάπινα τούτοις ἐπιρρέπτοντες 
καὶ κλασμαείζοντες, ἐκεῖϑεν ἀποδρᾶσαε ἐποίησαν" καὶ λοιπὸν 20 


ι. Ἰζὶ δ᾽ A f, Ἰζὶβ vulg. 8. ξωςἿ μέχρι ΔΑ. 9. ὅ βασιλεὺς 
add. ex A, item χρυπτομένων. 12. τοῦ δὲ 9. Α, τοῦ ὃ. δὲ 
vulg. 13. τῶν add. ex A. παναχράντου add. ex A. 18. 
Σίφωνε ἃ. ᾿ . 


in Africa collecta, in qua naves onerariae trecentae sexaginta, cum 
armorum et commeatus numero lzib adfuit: qui cüm eadem pariter 
de liquido igne reférri audiisset, ad Satyrum et Bryam et ad Carta- 
limenem usque appulit. tum vero Aegyptii per utramque forte clas- 
sem dispersi, consilio solerter inito, solutis onerariae cuiuslibet navis 
lintribus, profugerunt in urbem, imperatorem faustis vocibus prose- 
quuti, adeo ut ab Hieria ad urbem unico ligni fragmento totum mare 
compactum videretur. imperator de utraque classe ab eis certior fa- 
ctus, siphones eiaculandis ignibus instructos, et in dromones bire- 
mesque impositós adversus eas emisit, deoque ipsius deiparae preci- 
bus opitulante locis, quibus ancoris fixi constiterant, hostes maris pro- 
fundo absorpti sunt: quare nostri spoliis eorum commeatuque omni, 
dirépto cum laetitiae partaeque feliciter victoriae tripudiis in urbem 
redierunt. ad haec iterum Merdasan cum Arabum acie a Pylis Nicaeam 
usque et Nicomediam regionem omnem suis excursibus devastante, 
Libi Sophonisque nobiles quique et imperatorii proceres nec non 
pedestres aliae copiae Mardaitarum instar e latebris in eos irrumpen- 
tes in frusta concisos et damnis affectos fugam arripere coegerunt. ad 
ulterioris itaque freti ripam nonnulla libertate concessa, naviculae 


5 


10 


15 


20 


CHRONOGRAPHIA,  , 611 


μικρᾶς ἀδείας τῆς περατικῆς παραλίας εὑρούσης éx τῆς πό- 


λεως ἐξερχόμενα χελώνδια πλεῖστα ἐκόμιζον δαπάνας" ὡσαύ- P. 333 


τως δὲ καὶ τὰ ἁλιευτικὰ ἀγράρια εἴς τε τὰς νήσους καὶ na- 
ράλια τείχη ἄγρεύειν ἐχϑύας οὐκ ἐκωλύοντο. λιμοῦ δὲ peya- 
λου ᾿γεγονότος ἐν τοῖς ἄραψι, πάντα τὰ ἀποθνήσκοντα ζῶα 
αὐτῶν κατήσϑιον, ἵππους τε καὶ ὄνους καὶ καμήλους" φασὲ 
δέ τινες ὅτε καὶ ἀνθρώπους τεϑνεῶτας καὶ τὸν ξαυτῶν κόπρον 
εἰς τὰ κλίβανα βάλλοντες καὶ ζυμοῦντες ἤσϑιον. ἐνέσκηψεν 
δὲ εἰς αὐτοὺς καὶ λοιμικὴ νόσος καὶ ἀναρίϑμητα πλήϑη ἐξ 
αὐτῶν ὥλεσεν. συνῆψε δὲ πρὸς αὐτοὺς πόλεμον τὸ τῶν 
Μουλγάρων [ἔϑνος, καὶ ὡς φασιν οἱ ἀκριβῶς ἐπιστώμενοι, 
&ixoct δύο χιλιάδας ἐξ αὐτῶν ἔσφαξαν" καὶ πολλὰ συνέβησαν 
αὐτοῖς δεινὰ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ὥστε ἐπιγνῶναι αὐτοὺς 
τῇ πείρᾳ ὅτι ὃ ϑεὸς xai ἢ παναγία παρϑένος ϑεομήτωρ φρου- 
θοῦσε τὴν πόλιν ταύτην, καὶ τὸ τῶν χριστιανῶν βασίλειον, 


V. 265 


B 


καὶ οὐκ ἔστεν ἐχκαταλειψις ϑεοῦ τελεία ἐν τοῖς ἐπικαλουμέ- 


γοις αὐτὸν ἐν ἀληϑείᾳ, εἰ καὶ πρὸς βραχὺ παιδευύόμεϑα διὰ 
Tác ἁμαρτίας ἡμῶν. 

ἄραβων ἀρχηγοῦ Οὐμάρου ἔτος α΄. 

Τούτῳ τῷ ἔτει Σέργιος ὃ πρωτοσπαϑάριος καὶ στρατηγὸς 


s. παράλου À. — 3. ἀγριάρα Α. παραπόλια À. 4. λιμοῦ 
δὲ μεν. A, Àus- 16 vulg. 6. κατήσϑιον A, ἤσϑιον vulg. 7. 
ὅτε add. ex A. 8. ζυμοῦντες À, ζυμώντες vulg. 9. d? add. 
ex Α. 10. συγῆψε suprascr. συνῆξαγν A. πόλεμον — — 
φασιν om, À f. 14. 5 add. ex A. ϑεοτόχος x«i ϑεομή- 
τωρ À f. 20. ὅ add. ex A, item of. 


innumerae commeatum inde asportaturae confluxerunt, similiter et 
piscatoriae naves adiacentes insulas littoraque muros urbis alluentia 
peragrantes, piscibus capiendis nullo impediente vel resistente sese 
exercebant. ciborum vero penuria inter Árabes ingravescente, omnia 
sua animalia, quae morerentur, equos, asinos et camelos vorare ipsi 
coacti sunt; sunt etiam qui hominum cadavera suaque ipsorum stercora 
in clibanum missa et mola subacta deglutiisse dicant, ex quo pe- 
stilentiae lues in eos grassata numerum paene infinitum e medio su- 
stulit. bellum quoque cum ipsis Bulgarorum natio commisit, quo, 
qui rem exacte norunt, viginti duo millia ex eis caesa referunt. plu- 
rimae denique ea tempestate clades et calamitates in eos incubuerunt, 


quibus experientia dignoscerent deum et sanctissimam virginem dei 


matrem urbem istam et Christianorum imperium protegere, neque 
omnino a deo deseri, qui eum invocant iu veritate, brevi licet spatio 
pro admissis peccatis poenas sustineamus. 

Arabum ducis Umari annus primus. 

Hoc anno Sergius protospatharius et Siciliae. dux urbem impe- 


A.M.6210 
C 


A. C. 710 


6123 | THEOPHANIS 


Σικελίας dxovcag ὅτι οἱ Σαρακηνοὶ παραχαϑέζονται τὴν fa- 
σιλεύουσαν πύλιν ἔστεψεν ἐκεῖσε ἔδιον βασιλέα ἐχ τῶν ἀν- 
ϑοώπων αὐτοῦ ὀνόματι Βασίλειον Κωνσταντινουπολίξην υἱὸν 
Γρηγορίου τοῦ Ὀνομαγούλου, Τιβέριον αὐτὸν μετονομασας. 
ἐποίησεν δὲ προβολάς καὶ ἐδίους ἄρχοντας μετὰ βουλῆς rov5 
προλεχϑέντος Σεργίου. ὃ δὲ βασιλεὺς τοῦτο ἀχούσας ἀπο- 
στέλλει Παῦλον τὸν ἴδιον αὐτοῦ γαρτουλάώριον προβαλλόμενος 
αὐτὸν πατρίκιον καὶ στρατηγὸν Σικελίας, παραδεδωκὼς αὐτῷ 
D πρὸς σύναρσιν αὐτοῦ κελεύσεις πρὸς τοὺς ἄρχοντας τῶν δυτικῶν 
μερῶν καὶ σάκραν πρὸς τὸν λαῦν. καὶ διὰ νυχτὸς εἰσελϑόντες to 
εἰς ἐξελαστικὸν δρύμωνα, ἐξῆλθον ἐπὲ τὰ μέρη Κυζίκου καὶ 
ἀπὸ τόπου εἰς τόπον, διά τε γῆς καὶ ϑαλάσσης τὴν πορεέαν ποιη- 
σάμενοι, ἐξάπινα τὴν Σικελίαν καταλαμβάνουσιν. εἰσελϑόγτων 
δὲ αὐτῶν ἐν Συρακούσῃ ἤκουσεν Σέργεος καὶ ἐξέστη, καὶ τὴν 
ξαυτοῦ ἐπιγνοὺς αἰτίαν προσέφυγεν εἰς τοὺς πλησιάζοντας τῇ ιϑ 
Καλαβροίᾳ “Πγγιβάρδους. τοῦ δὲ λαοῦ αϑροισϑέντος,͵ καὲ τῆς 
σάκρας ἀναγνωσθείσης, καὶ δι’ αὐτῆς πιστωσϑέντες, ὅτι καὶ 
τὸ βασίλειον συνίσταται, καὶ 7j πόλις εὐθϑυμοτέρα ἐστὲν περὲ 
Ρ. 33τῶν ἐχϑρῶν, καὶ τὰ περὲ τῶν duo στύλων διηγησαμένου av- 


1. παραχαϑέζονται À, παραχαϑίζονται vulg. 2. àx τῶν dy- 
ϑρώπων αὐτοῦ add. ex À. 4. Ti8. αὐτὸν μετονομάσας ἃ, 
Τιβ. ὀνομάσας vulg. 6. ταῦτα ἀχηχοὼς A. ἡ. τὸν olxtior 
αὐτοῦ Α. 10. μερῶν om. Α. ι1. ἐπὶ À, εἰς vulg. χαὶ 
add. ex Α. 17. πεισϑέντες ἃ. Dre καὶ τὸ A, ὅτε τὸ vulg. 
49. διηγῃσαμέγων Α. 


rantem a Saracenis obsessam audjens, Basilium quendam Cpoli na- 
tum Gregorii Onomaguli filium Tiberiam a se vocatum illic loci pro- 
prium impetatorem corona insignivit. is memorati Sergii consiliis 
officialium promotiones et curialium praefecturas instituit. imperator 
tyrannidis excitatae rumore percepto, Paulum proprium chartularium 
in patricium et Siciliae ducem promotum, datis etiam auxilio conqui- 
rendo ad occidentalium partium proceres litteris, et sacra ad exerc- 
tum scripta, illuc misit. noctis vero silentio dromonem remigio citius 
impellendum ingressi, in Cyzici oras primum eruperunt, mox e loco 
in locum varia littora legentes, qua terra, qua mari iter peragentes, 
praeter omnium expectationem in Siciliam deveniunt. ubi eos Syra- 
cusas attigisse audiit Sergius, obstupuit, propriaeque conscientiae cri- 
mine impulsus, ad vicinos Calabriae Longobardos confugit. exercitu 
mox congregato, sacraque imperatoris perlecta, cuncti de imperii in- 
columitate et perpetuo statu certiores redditi, urbem insuper adver- 
sus hostium impetum quam prius multo magis instructam, duarum 
etiam classium cladem inauditam ducis testiinonio firmatam percipi- 
entes, Leonem quidem imperatorem felicibus votis extemplo cumul» 


CHRONOGRAPHIA. 613 


τοῖς, εὐθέως τὸν μὲν IAtovra βασιλέα εὐφήμησων, Βασίλειον 
δὲ τὸν Ὀνομάγουλον xoi τοὺς παρ᾽ αὐτοῦ προχειρισϑέντας 
ἄρχοντας δεσμίους τῷ σερατηγῷ παραδέδωχαν. αὐτὸς dà τὸν 
μὲν Βασίλειον σὺν τῷ μογοστρατήγῳ αὐτοῦ ἀπεκεφάλισεν, 
δ χαὲ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν φασχιώσας τῷ βασιλεῖ διὰ τῶν σπα- - 
ϑαρίων ἀπέστειλεν. τοὺς δὲ λοιποὺς τύψας xai χουρεύσας, 
suvüg dà καὶ δινοχοπήσας ἐξώριαδν. ἐντεῦϑεν οὖν μεγάλη 
κατάστασις ἐν τοῖς δυτιχοῖς ἐγένετο. Σέργιος δὲ ὁ προλε- 
χϑεὶς λόγον ἀπαϑείας τὸν στρατηγὸν αἰτησάμενος καὶ λαβων,Β 
80 ἐξῆλθε πρὸς αὐτόν" xal πώντα εἰρήνευσαν τὰ ἑσπέρια μέρη. 
Ovuagog δὲ κρατήσως τῶν ᾿ἄραβων, ἐπέτρεψεν ἀνακάμψαι 
τὸν MacaAuar. ἀποχινησάντων δὲ τῶν Σαρακηνῶν τῇ i 
τοῦ .dUyovorov μηνὸς μετὰ πολλῆς αἰσχύνης, ἐν γὰρ τῷ ἐκχ- 
πορίζειν τὸν στόλον αὐτῶν λαῖλαψ ἐκ ϑεοῦ διὰ τῶν πρεσβειῶν 
»5:7c θεομήτορος δνσχήψας εἰς αὐτούς, τούτους διεσχόύρπεσεν" 
καὶ τοὺς μὲν ἐν Προκονήσῳ καὶ ταῖς λοιπαῖς νήσοις, τοὺς 
δὲ ἐν τοῖς εἀποστρόφοις xai ταῖς λοιπαῖς ἀχταῖς κατεπύν»- 
3.06. οἱ δὲ περιλειφϑόντες παρήρχοντο “Αἰγαῖον πέλαγος, V. 266 


2. τοὺς παρ' αὐτοῦ moy. À, τοὺς προχ. ὑπ᾽ αὐτοῦ vulg. 5. 

ovaxíaac À, φουσχιάσας f, fort. φουρχέσας. 7. καὶ add. ex 

. ti. ante Οὕμαρος in e ἢ haec inserta leguntur: ὁ δὲ 
Ἀϊεσελμὲς ἀπάρας ἀπὸ τοῦ Βυζαντίου κατῃσχυμμένος κατέλαβε 
τὴν Δαμασκόν" εὗρε δὲ καὶ τὸν Μαροὲν τὸν αὐϑέντην αὐτοῦ 
x«l ᾿Αμεριμνὴν τελευτήσαντος. ἀντ' αὐτοῦ δὲ ἐχράτησεν OUua- 
ρος, xai πάλιν ἀπέστειλε τὸν Μεσελμὲ τοῦ πολιορχῆσαι τὸ Βυ- 
δάντιον διώ τε γῆς χαὲ ϑαλάσσης. οὗτος ὃ Οὕμαρος ἔαχατος 
υἷος τοῦ ᾿Απτελαζῆζ. 11. δ À, οὖν vulg. 13, ἐν yaQ τῷ 
À, ἐν τῷ γὰρ vulg. 14. αὐτῶν À, αὐτοῦ vulg. τῶν add. 
ex Α. 18. £iyatoy À, «Αἴγεεον vulg. 


verunt, Basilium autem Onomagulum et aulicos ab eo constitutos vin- 
culis mancipatos duci tradiderunt. ipse im Basilium et supremum sub 
, eo exercitus ducem gladio animadvertit, et eorum capita fasciis cir- 
cumvoluta spathariorum opera ad imperatorem transmisit. residuae 
rebellium turbae quosdam verberibus, alios capillorum detonsione, 
xonnullos narium amputatione muletatos in exilium eiecit, ex quo 
ingens per universas occidentis provincias tranquillitas exorta. me- 
moratus autem Sergius, petita et accepta incolumitatis fide, ad du. 
cem se contulit , ac subinde cunctis occiduis partibus alta pax red- 
dita. porro Umarus Arabum principatum adeptus Masalmam de re- 
ditu cogitare permisit. die igitur Augusti decima quinta Saraceni cum 
magno generis sui dedecore recesserunt. classe siquidem e littoribus 
nostris solveute, immissa dei nutu deique matris interventu procella 
naves hinc inde iactatas dispersit, et quasdam quidem ad Procone- 
sui, alias ad varias insulas, quasdam per ílexuosos sinus, alias de- 


614 THEOPHANIS 


Cxaj ἄφνω ἐπῆλθεν αὐτοῖς ϑεομηνία φοβερά“ χάλαζα γὰρ 
πύρινος κατελϑοῦσα ἐπ᾿ αὐτοὺς τὸ ὕδωρ τῆς ϑαλάσσης κα- 
χλάσαι πεποίηκεν, καὶ τῆς πίσσης λυϑείσης, αὕτανδροιε αἱ νῆες 
εἰς βυϑὸν κατηνέχϑησαν' δέκα δὲ μόναι καὶ αὗται προνοίᾳ 
ϑεοῦ περισωσϑεῖσαι ἐξ αὐτῶν, πρὸς τὸ ἀπαγγεῖλαι ἡμῖν 165 
καὶ τοῖς "oat τὰ μεγαλεῖα τοῦ ϑεοῦ τὰ γεγονότα εἰς αὐ-- 
τούς" ἂς καὶ περιτυχόντες οἱ τῶν ἡμετέρων τὰς μὲν πέντε 
πιάσαι ἡϑυνήϑησαν, αἱ δὲ ἄλλαι πέντε ἀπεσώϑησαν εἰς Συ- 
ρίαν τὴν τοῦ ϑεοῦ δυναστείαν ἀναγγέλλουσαι. | 

"Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει σεισμοῦ μεγάλου γενομένου ἐν Συρίᾳ, o 

Ὁ ἐκώλυσεν Οὕμαρος τὸν οἶνον ἀπὸ τῶν πόλεων, xai μαγαρίζειν 
τοὺς Χριστιανοὺς. ἠνάγκαζεν" καὶ τοὺς μὲν μαγαρίζοντας 
ἀτελεῖς ἐποίει, τοὺς δὲ μὴ καταδεχομένους ἄνήρει, καὲ mol. 
λοὺς μάρτυρας ἀπειργάσατο, καὶ μὴ παραδέχεσθαι μαρτυρέαν 
Χριστιανοῦ κατὰ Σαρακηνοῦ ἐθέσπισεν. ἐποίησε δὲ καὶ óni-,5 
στολὴν δογματικὴν πρὸς “έοντα τὸν βασιλέα, οἐόμενος πεί- 
σειν αὐτὸν τοῦ μαγαρίσαι. | 

A.M. 6211 Τούτῳ TQ ἔτει ἐτέχϑη τῷ δυσσεβεῖ βασιλεῖ “έοντε ὃ 
P.335 δυσσεβέστερος αὐτοῦ υἱὸς Κωνσταντῖνος καὶ τοῦ ᾿Αντιχρίστου 


r. φοβερὰ add. ex A. 4. αὗται À, αὐταὶ vulg. 5. περι- 
σωϑεῖσαι ἃ f, διασ. vulg. v. πέντε add. ex ἃ. 15. 
καὶ add. ex À. — - 18. ὁ add. ex A. ^ i19. Kwrgtartiyog add. 
ex À. 


nique ad diversa maris littora illisit ac submersi£. in residuas Aegaeum 
mare praeternavigantes repentina de caelis wltio incubuit. ignita 
quippe grando in eas dilapsa maris aquam ebullire fecit, ex quo pice 
liquata naves cum ipsis vectoribus pelagi profundo absorptae sunt. 
solae decem ex eis, deo ita disponente, incolumes servatae sunl, 
quae nobis pariter atque Arabibus miracula circa eos poteuti dei 
manu edita referrent. quae cum in nostrorum manus iucidissent, quiu- 
que ex eis captae, quinque residuae dei virtutem annunciaturae in 
Syriam latae. 

Hoc anno terrae motu per Syriam exorto, Umarus civitatibus vi- 
num inhibuit, Christianosque ad fidem religionemque foeda deser- 
tione conspurcandam adegit. eos vero qui negato Christi nomine ad 
ritum alienum defecissent immunes a vectigalibus declaravit, qui pia- 
culum non admitterent crudeliter necavit, ex quo plures elfecti mar- 
tyres, ne Christiani praeterea adversus Saracenum testimonium reci- 
piatur lata lege sanxit. epistolam denique fidei suae expositionem 
manifestantem ad spurcos eius sensus virum deducere arbitratus ad 
Leonem imperatorem datam transmisit. 

A.C. 711 Hoc anuo Leoni irreligioso imperatori filius impietate et irreli- 
gione superior, verus Antichristi praecursor, Constantimus natua est. 





CIRONOGRAPHIA. 615 


πρόδρομος. τῇ δὲ x$ τοῦ Ὀχτωβρίου μηνὸς Mapfa ἡ γυνὴ. 
αὐτοῦ ἐστέφϑη ἐν τῷ τρικλινίῳ τοῦ «Δὐγουστέως, καὶ προῆλ- 
ϑὲν ἐμπράκτως μόνη χωρὶς τοῦ ἀνδρὸς ἐν τῇ μεγάλῃ ἐκκλη- 
σίᾳ, καὶ εὐξαμένη moo τῆς εἰσόδου τοῦ μεγάλου ϑυσιαστη-: 
δρίου, μετῆλθεν εἰς τὸν μέγαν βαπτειστῆρα, προεισελϑόντος τοῦ 
ἀνδρὸς αὐτῆς μετ᾽ ὀλίγων οἰκειακῶν ἀνθρώπων αὐτοῦ, ἔνϑα 
βαπτίσαντος Τερμανοῦ τοῦ ἀρχιερέως τὸν τῆς κακίας τε καὶ 
βασιλείας αὐτῶν διάδοχον Κωνσταντῖνον, δεινόν τι καὶ δυσ- 
msc ἐκ νηπιότητος αὐτοῦ προσεσήμανται τεκμήριον, ἀφο- 

10 δεύσαντος αὐτοῦ ἐν τῇ ἁγίᾳ κολυμβήϑρᾳ, ὥς φασιν οἱ dxgi- B 
βεῖς αὐτόπται γεγονότες, ὥστε φάναι Γερμανὸν τὸν ἁγιώτα- 
τὸν πατριάρχην προφητικῶς, ὅτι μεγίστου κακοῦ Χριστιαγοῖς, 
καὶ τῇ ἐκχλησίᾳ δι’ αὐτοῦ μέλλοντος γίγνεσθαι τὸ σημεῖον 
τοῦτο πέφυκεν. τοῦτον οἱ προύχοντες τῶν ϑεμάτων καὶ τῆς 
ιἢ συγκλήτου βαπτισϑέντα ἀνεδέξαντο. μετὰ δὲ τὴν θείαν λει-- 
τουῤγίαν éungaxroc 7 αὐγοῦστα ωθρία ἐνέκαμψε σὺν τῷ 
υἱῷ βεβαπτισμένῳ ὑπατείαν δοῦσα ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας ἕως τῆς 

Xaàxgc πύλης τοῦ παλατίου. 

Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει Νικήτας Ó Ξυλινέίτης γράφει πρὸς ^4o- 
λοτέμιον ἂν Θεσσαλονίκῃ, ὥστε ἀπελϑεῖν αὐτὸν προς Τερβέλιον, 


1. χε À, xo' vülg. 2. τρικλίνῳ Δ. 3. ἔμπραχτος ΑΞ. — £4. 


μεγάλου om. Α. 5. προεισελϑ. À, προσελϑ. vulg. 8. ee 
Α, τε vulg. 9. προεσήμ. À, προσήμ. vulg. 10. εχριβεῖς 
A f, ἀχριβῶς vulg. 12. προφητιχώς add. ex A. 16. &u- 
7zpaxtog Δ. 17. βεβαπτισμέγῳ A, βαπτιζομ- vulg. 20. Tfo- 
pe^» A. 


Octobris vero mensis die vigesimo quinto Maria eius uxor in Augu- 
stei triclinio coronae recepit consortium , et cum solemni comitatu 
sine: viro ad magnam ecclesiam processum egit. votis ibi conceptis, 
ante ingressus ad magnum altare solemnia, ad magnum baptisterium, γ΄ 
viro eius paucis domesticis stipato eodem loci se conferente, ipsa per- 
rexit. ibique cum ἃ Germano antistite imperii malitiaeque eorum 
heres Constantinus lustrali unda expiaretur, dirum ac foedum ab in- 
fantia sui indicium edidi, alvum nimirum in sacrum lavacrum egerens, 
ut ab oculatis testibus fide dignis perhibetur, ita ut sanctissimus 
patriarcha Germanus maximum malum Christianis ipsique ecclesiae 
per istum eventurum istud signum portendere vaticinatus sit. eum 
e sacro fonte thematum et senatus spectatissimi viri susceperunt. 
sacris peractis augusta Maria totius aulae stipata comitatu, muneribus 
ab ecclesia ad Aeream usque palatii portam in populum sparsis, cum 
filio baptismate initiato revertit. 7 

Eodem etiam anno Nicetas Xylonites, litteris ad Artemiom 
Thessalonicam relegatum datis, ut ad Terbelium Bulgarorum socia 


C 


D 
V. 365 


A.M. 621a 


616. — THEOPHANIS 


ὅπως μετὰ συμμαχίας Βουλγαρικῆς ἔλθη xara “έοντος. ὁ 
δὲ ὑπακούσας ἀπῆλθεν, καὶ δίδωσιν αὐτῷ στρατὸν καὲ ntv- 
τήχκοντα κενεηγώρια γρυσοῦ. καὶ ταῦτα λαβὼν ἐπὲ Κωνσταν- 
τινούπολιν ἔρχεται. τῆς δὲ πόλεως τοῦτον μὴ δεξαριένης, 


οἱ Boviyage: τοῦτον τῷ 7fíovs, παρέδωκαν, xai φελοφρθνη- 5 


ϑέντες ὑπ᾽ αὐτοῦ ὑπέστρεψαν. 0 δὲ βασιλεὺς τοῦτον σὺν τῷ 
ἐΞυλινίτῃ ἀνεῖλεν, δημεύσας καὶ τὴν τοῦ Ἐυλινίτου οὐσίαν, 
μαγίστρου αὐτοῦ ὑπάρχοντος καὶ πολλὴν κεκτημένου " ὁμοίως 
δὲ Σισύννιον τὸν πατρίκιον, τὸ ἐπέκλην Ρενδάκην, καὶ Θεόγνω- 
στον πρωτοασηχρῆτιν, καὶ Νικήταν τὸν ἀνϑραχα καὲ ἄρχοντα 
τοῦ τείχους οἱ Βούλγαροι ἀπεκεφάλισαν, ὡς συνόντα τῷ "40- 
τεμίῳ, ὁμοίως xai Tox» πατρίκειον xai κάμητα "Owixtov, ὡς 
συνδρόμους καὶ φίλους αὐτοῦ, ἀπέκτεινον" τοὺς δὲ λοιποὺς 
δινοτομήσας καὶ δημεύσας ὀξώρισεν. 

"ράβων ἀρχηγοῦ "Itid ἔτος α΄. “ 

Τούτῳ τῷ ἔτει ἐνδικτιῶνε y, τῇ ἡμέρᾳ τοῦ πάσχα, ἐσεέ- 
φϑὴ Ἰωνσταντῖνος ὑπὸ “έοντος τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐν τῷ 


P. 336 τρεβουναλίῳ τῶν ἐννεακαίδεκα ἀκουβίτων τοῦ μακαρίου ἔὲερ- 


A. C. 71a 


μανοῦ πατριάρχου ποιήσαντος τὰς πρὸς συνήϑειοιν €Uyag. TO 


te 


5 


δ' αὐτῷ ἔτει ἀπεβίω Οὐμαρος ὃ τῶν ᾿Αράβων ἀμηρεύσως éry3o 


9. τὸ ἐπ. À, τὸν ἐπ. vulg. x«l Θεόγν. — — — τοῦ τείχους 
post 'Oyuxtov — — inserunt À f. 11. τῷ add. ex A, item 
ὁμοίως. 12. Θεόχτιστον À. ι6. ἐνδιχτιῶνος Α. 17. αὖ- 
τοῦ add. ex Α f. 18. ἀχουβήτων A. μαχαρίον ἃ, uaxa- 
eírov vulg. 19. πρὸς συνήϑειων À, προσσυνήϑεες vulg. 


arma quaesiturus, et subinde adversus Leonem militaturus proficisca- 
iur, monet. is consilium sequutus, pergit in Bulgariam , et exercitum 
aurique centenaria quinquaginta accipit. eo apparatu instructus Cpo- 
lim recta tendit. urbis civibus Artemium a se depellentibus et im- 
periure eius respuentibus, Bulgari viram Leonis potestati permiserunt, 
quare acceptis ab eo muneribus domwm redierunt. ümperetor vero 
Artemium et Xylonitem interfecit, bonaque Xylonitae, qui magister 
erat et locnples, publicavit, siniliter Sisinnium patricium cogmomento 
Rendacem et 'Theognostum protoasecretis et Nicetam anthracem et 
moenibus reparandis praefectum Artemii familiarem Bulgari capitis 
abscissione mulctarunt, ac pariter Isoem patricium et Opsicii comitem 
ut amicos adiutoresque eius Leo occidit, alios vero naribus praecisis 
bonisque publicatis in exilium eiecit. 

Arabum ducis 1zid annus primus. 

Hoe anno, indictione tertia, ipso paschatis die Constantinus a 
patre Leosge in novemdecim accubitorum tribunali imperii coronam 
accepit, consuetas orationes beatae memoriae Germano patriarcha per- 
agente. eodem anno Umarus Arabum ameras post principatus annos 


CHRONOGRAPHIA. 617 


óvo xai μηνὰς τέσσαρας, καὶ ἀμηρεύει Ἰζίδ. τούτῳ φύεται 
ὃν Περσίδε τύραννος ὀνόματι καὶ αὐτὸς Ἰζὶδ Movelagé: καὶ 
συγαπῆλθον αὐτῷ πολλοὲ ἐκ τῆς Περσίδος" πέμψας δὲ Ἰζὶδ 
τὸν ισαλμᾶν ἀγεῖλεν αὐτάν, καὶ τὴν Πέρσίδα ὑπέταξεν. 

5 Τούτῳ τῷ ὄτει ἀνεφάνη τις Σύρος ψευδόχριστος, xai A.M. 6213 
énAavgas τοὺς Ἑβραίους λέγων, ξαυτὸν εἶναι τὸν Χριατὸν sop 
υἱὸν τοῦ ϑεοῦ. | 

Τούτῳ τῷ órec ἠνάγκασεν ὃ βασιλεὺς τοῖς “Ἔβραίους xai A.M.6214 ΄ 

τοὺς lMovravovg βαπτίζεσθαι. οἱ δὲ Ἰουδαῖοε ἀπροαιρέτως 

10 βαπτιζόμενοι, ἀπελούοντο τὸ βάπτισμα, καὶ ἐσϑίοντες μετε- 

' λάμβανον τὴν ἀγέαν δωρεάν, καὶ ἔχραινον τὴν πίστιν. οἱ δὲ 
 Morravoi διεμανεεύσαντο ξαυτοῖς, καὶ ὡρέσαντο ἡμέραν, καὶ 
εἰσελθόντες εἰς τοὺς ὡρισμένους οἴκους τῆς πλάνης αὐτῶν, 
κατέκαυσαν ξαυτούς. C 

ε5 Τούτῳ τῷ ἔτει Ἰουδαῖΐός τις δρμώμενος ἀπὸ “αοδικείας A.M.6215 
τῆς παραλίου Φοινίκης, [γόης], ἐλϑὼν πρὸς Ἰζὶδ ἐπηγγείλατο 
αὐτῷ ὅτη τεσσεράκοντα κρατήσειν τῆς τῶν ᾿“Ἰράβων εἰρχῆς, εἰ 
τὰς ἐν ταῖς ἐχπλησίαις τῶν Χριστιανῶν ἐν πάση τῇ ἀρχὴ 
αὐτοῦ τιμωμένας σεπτὰς εἰμόνας καϑέλῃ. τούτῳ πεισϑεὶς ὃ 

40 ἐνόητος ἰζὶδ δόγμα καϑολικὸν ἐψηφίσατο κατὰ τῶν ἁγίων 


s». ὀνόματι add. ex Α.Ξ.Ἡ 3. τῆς add. ex ΔΑ. πέμψας δὲ A, 
καὶ n. vulg. — 4. αὐτὸν om. Af. — 5. ἀνεφάνη Α, ἐφάγη vulg. 
8. ἠνάγχασεν ἃ, ἡνάγχαζεν vulg. — 12. δϑιαμαντεύσαντες — δρέ- 
σαντες — εἰσῆλϑον --- χαὶ xatéxavGayp Α. 16. παράλου Α. 
γόης om. À f. 17. τῆς add. ex A. 19. χαϑελεῖ À. τού- 
τῳ À, τοῦτο vulg. 


duos et menses quatuor extinctus est, cui Izid successit, at in eum 
surrexit tyrannus, qui etiam dictus est Izid Mualabi, cui multi ex 
Perside se adiunxerunt. at Izid Masalmam adversus eum misit, ipso- 
que interfecto, Persidem in ditionem suam redegit. 

Hoc anno quidam Syrus emersit. pseudochristus, qui Hebraeos se- A. C. 213 
duxit, Christum dei filium se esse mentitus. 

Hoo anno imperator Hebraeos et Montanistas ad baptismum sub- A. C. 714 
eundum coegit. εἰ Iudaei quidem praeter libertatem baptizati, ba- 
ptismate tanquam contracta sorde se expiabant, et cibo communi iam 
sumpto sacri doni se consortes futuros exhibebant, atque adeo fidem 
contaminabant. Montanistae vero sibi ipsis finem vaticinati die con- 
stituta domos errori suo deputatas ingressi, vivos sese combussere. 

Hoc anno Iudaeus quidam Laodicia inaritimae Syriae ortus supre- ἃ. C. 215 
mus praestigiator habito cum Jzide colloquio annis quadraginta Ara- 
bum principatu potiturum promisit, si modo venerandas imagines toto 
eno principatu e Christianorum ecclesiis eliminaret. 18 porro El 
vere insanus in sanctas et venerandas imagines generale decretum 


618 THEOPHANIS 
καὶ σεπτῶν εἰχόνων" ἀλλὰ χάριτι τοῦ κυρέου ἡμῶν Inoo9 
Χριστοῦ καὶ ταῖς πρεσβείαις τῆς ἀφϑόρου μητρὸς αὐτοῦ, 

Dxaj πάντων τῶν ἁγίων τῷ αὐτῷ ἔτει τέϑνηχκεν ᾿ζίδ, οὐδὲ 
ἀκουσϑῆναι φϑάσαντος τοῖς πολλοῖς τοῦ σατανικοῦ αὐτοῦ δύ- 
γματος. μεταλαβὼν δὲ ταύτης τῆς ἀϑεμέτου καὶ πιχρῶς xa-5 
κοδοξίας “έων 9 βασιλεὺς πολλῶν κακῶν αἴτιος ἡμῖν γέγονεν. 
εὑρὼν δὲ ὅὄμόφρονα [τῆς ἀπαιδευσίας) ταύτης Βησὴήρ τινα 
τοὔνομα, γενόμενον μὲν ἀπὸ Χριστεανῶν ἐν Συρίᾳ, ἐἀποσΣάντα 
δὲ τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως, καὶ ποιωϑέντα τοῖς ράβων δό- 
γμασιν, 09 πρὸ πολλοῦ δὲ χρύγου ἐπελευϑερωθέντα τῆς ὀχεί- τὸ 
νῶν δουλείας, καὶ καταλαβύντα τὴν Ῥωμαίων πολιτείαν" διὰ 
ῥώμην δὲ σώματος καὶ ὁμόνοιαν τῆς κακοδοξίας ὀτιρεήϑη nu- 
ρὰ τοῦ αὐτοῦ “έοντος" ὅστες καὶ συνασπιστὴς τοῦ μεγάλου 

Ρ. 33γχακοῦ τούτου γέγονεν τῷ βασιλεῖ. συνεφρόνει δὲ κακῶς αὐτῷ 
V.268 xui ὃ πάσης ἀκαϑαρσέας ἀνάπλεως καὲ συντρόφῳ ἀπαιδευσία 15 
συζῶν ΝΥυακωλείας ὃ ἐπίσκοπος. 

A Ν.δαιβ ᾿Αραβων ἀρχηγοῦ ᾿Ισὰμ ὅτος α΄. 

Τὰ περὶ τοῦ μακαρίου Στεφάνου πάπα "Pouzc, ὅπως 

Βἔφυγεν εἰς Φραγγικὴν καὶ ξαώϑη, λέξων ἔρχομαι. 


1. χαὶ σεπτῶν om. À f. — 2. αὐτοῦ add. ex Α. ἡ. τῆς ἀπαι- 
δευσίας om. A f. Βασὴρ A. 8. αἰχμάλωτον ἐν «Συρίᾳ A. 
10. ἐχείνων Δ, αὐτῶν vulg. 14. δὲ xaxog A, dé x«i χαχὼς 
vulg. 16. Na»oltíag A. 18. ὅπως ἔφ. À f, ὅπως ys ἔφ. 
a, ὅπως τὲ ἔφ. vulg. 19. ἐν Φραγγιχῇ Δ. 


promulgavit. verum summa domini nostri Iesu Christi gratia, δὲ in- 
temeratae matris sanctorumque omnium meritis Izid extinctus est, 
nondum etiam. satanico eius sancito ad plnrium aures et notitiam pu- 
blicato.: at cum imperator Leo mefandae et insuavis huiusmodi pra- 
vitatis particeps existeret, multerum in nos malorum auctor fuit. in- 
sciliae quoque suae consortem Beser quendam nomine christianae 
quondam fidei in Syria desertorem reperit. hic certe quae Christo 
praestatur credulitate prius abiurata, mox haustis animo Arabum opi- 
nionibus integre imbutus, non longo ante haec spatio eorum servi- 
tute liberatus, et in Romanam ditionem evadens, ob corporis robuc 
et concordem in haeresibus admittendis sensum a Leone praecipuis 
honoribus acceptus fuerat, ac deinceps huius maximi mali fautor at- 
que adiutor imperatori astitit, cui etiam male assensus est. Nacoliae 
episcopus vir undequaque irpuritate foetens, et imperitia tanquam 
. perpetuae vitae socia usus. 
À.C.716 — Arabum ducis Isam annus primus. 

Beati Stephani papae Romani res gestas, ut nimirum in Franco- 
rnm ditionem  profugerit et ad eos pervenerit sequenti parratione 
exequar. 





ΟΗΒΟΝΟΟΘΒΑΡΗ͂ΙΑ. 619 


Οὗτος ὃ ἀοίδιμος Στέφανος πολλὰ κακὰ ὑπέστη ὑπὸ τοῦ 
"dorovigov τοῦ ῥηγὸς τῶν “Ἰογγιβάρδων. προσφνγὼν δὲ τοῖς 
Φράγγοις ἐπὶ Πιπίγνου προοίκου xai ἐξάρχου τῆς διοικήσεως 
τῶν ὅλων πραγμάτων καὶ τοῦ τῶν Φραγγων ἔϑνους" ἔἐϑος 

5yag ἦν αὐτοῖς τὸν κύριον αὐτῶν, ἤτοι τὸν ῥῆγα, κατὰ γένος 
ἄρχειν, καὶ μηδὲν πράττειν ἢ διοιχεῖν, πλὴν ἀλόγως ἐσϑίειγν 
.xaé πίνειν, οἶκοι τὸ διατρίβειν, καὶ κατὰ IMaior μῆνα πρώτῃ 
εοῦ μηνὸς προκαϑέζεσϑαι ἐπὶ παντὸς τοῦ ὄϑνους, [καὶ προσ- 
κυνεῖν αὐτούς], καὶ προσκυνεῖσϑαι ὑπ’ αὐτῶν, καὶ δωροφο- 

τορεῖσϑαι τὼ κατὰ συνήϑειαν, καὶ ἀντιδιδόναι αὐτοῖς, καὶ ov- C 
τως ἕως τοῦ ἄλλου αΐου καϑ' ξαυτὸν διάγειν. ἔχει δὲ τὸν 
λεγόμενον πρόοιχον γνώμῃ ξαυτοῦ καὶ τοῦ ἔϑγους διοικοῦντα 
πώντα τὰ πράγματα. ἐλέγοντο δὲ ἐκ τοῦ γένους ἐκείνου κα- 
ταγόμενοι κριστάται, ὃ ἑρμηνεύεται τριχοραχάται" τρίχας γὰρ 

15 εἶχον κατὰ τῆς Qüygc ἐκφνομένας, ὡς χοῖροι. ὃ μὲν οὖν 
Στέφανος τῇ ὠμύτητι τοῦ ᾿Αστούλφου βιασϑεὶς καὶ ἀβουλίᾳ, 
ἅμα δὲ καὶ ἐπετραπεὶς παρ᾽ αὐτοῦ ἀπελϑεῖν εἰς Φραγγικήν, 
καὶ ποιῆσαι ὃ ἂν δύνηται, ἐλθὼν χειροτονεῖ τὸν Πιπῖνον ἄν- 
ὅρα τὸ τηνικαῦτα λίαν εὐδόχιμον, προϊστάμενον ἅμα καὶ τῶν 


2. ᾿Ἰστούλφου A, ᾿Ασταλφοῦ vulg. h. 1. et infra. 3. τῆς dioi- 
κηήσεως add. ex A. — 8. xai προσχυνεῖν αὐτοὺς om. Α f. 13. 
πάγια τὰ πράγματα À, τ. πρ. m. vulg. καταγόμενοι À, λε- 
γόμενοε vulg. 15. χοῖροε À, χοέρῳ vulg. 18. ὃ ἄν δύνη- 
ται Α, ὃ doy ϑύναιαι vulg. ἐλϑὼν xao. A, ἐλϑὼν δὲ xe. 
vulg. Πιπίνιον A. 19. τὸ την. À, τὸν T5». vulg. 


Venerabilis iste Stephanus cum multa mala ab Astulpho Longo- 
bardorum rege pertulisset, apud Francos profugit ad Pipinum maio- 
rem domus et exarchum omnium rerum totiusque Francorum gen- 
tis. ea vero consuetudo apud eos obtinebat, ut eorum dominus, rex 
videlicet, haereditatis iure principatum assequeretur, nec quid age- 
ret aut moliretur, quam praeter modum et decus cibo potuique in- 
dulgeret et domi clausus moraretur, die autem prima mensis Maii 
ad totius gentis prospectum sederet in throno, et salutationes ab 
ipsis acciperet vicissim et redderet, et pro usitato more munera con- 
ferret, et alia invicem oblata referret , quibus demum peractis usque 
ad insequentem Maium domi inclusus se continebat. praefatum vero 
maiorem domus habet rex, qui arbitratu suo et. totius gentis cuncta 
administret. qui autem ea stirpe oriebantur cristati, quos tricho- 
rachatas Graeci vertunt, audiebant, quod pilos ex dorsi medio velut 
porco ipsis enascerentur. Stephanus itaque consilii apud se inops et 
Astulphi crudelitate coactus, permissum etiam teudendi in Franciam 
et quod concederetur agendi, ab eo obtinuit. in Franciam adveniens 


620 THEOPHANIS 


D πραγμάτων ἀπὸ τοῦ ῥηγός, καὶ προπολεμήσωντα τοὺς περθαιώ- 
ϑέντας ᾿ραβας ἀπὸ τῆς ᾿Αφρικῆς ἐπὶ τὴν Σπανέαν, τοὺς καὶ 
κρατήσαντας ἕως τοῦ νῦν τῆς αὐτῆς Σπανίας, δοχεμάσαντα: 
δὲ καὶ κατὰ τῶν Φράγγων παρατώξασϑαι, οἷς ἀντιταξώμενος 
σὺν τῷ πλήϑει ὃ αὐτὸς Ilinivog, κτείγεε μὲν xa αὐτὸν τὸν 
ὄἔξαρχον τοῦ ἔϑγνους ᾿Αβδεραχμάν, συναναιρεῦ δὲ καὶ πλῆϑος 
οὐκ εὐαρίϑμητον παρὰ τὸν Ἠριδανὸν ποταμόν, καὶ ϑαυμαζε- 
rat καὶ φιλεῖται παρὰ τοῦ ἔϑνους, οὐ μόνον διὰ τοῦτο, ἀλλὰ 
καὶ δι᾿ ἄλλα προτερήματα, καὶ προηγεῖται τοῦ ἔϑνους πρῶ- 
τος οὐ xarà γένος, λύσαντος αὐτὸν τῆς ἐπιορκίας τῆς πρὸς τὸ 

Ρ, 338 τὸν ῥῆγα τοῦ αὐτοῦ Στεφάνου, καὶ εἐποκείραντος τὸν πρὸ 
αὐτοῦ ῥῆγα καὶ ἐν μοναστηρίῳ μετὰ τιμῆς καὶ ἀναπαύσεως 
περιορίσαντος. οὗτος ὃ Πιπῖνος δύο υἱοὺς ἔσχεν Κάρουλον 
καὶ Καρουλύμαγνον τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ. 

Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ἀπεβίω Ἰχὶδ ὃ τῶν ᾿ρώβων ἀμηρεύ.- 
σας ἔτη τέσσαρα. καὶ ὠμηρεύει ᾿Ισὰμ ὃ τούτον ἀδελφὸς, xai 
ἤρξατο κτίζειν κατὰ χώραν καὶ πόλιν παλάτια, καὲ καξασπο- 
gag ποιεῖν καὶ παραδείσους, καὶ ὕδατα ἐχβώλλφιν. χαὲ ἐπε. 


5 


2. Ἰσπανίαν ubique ἃ. δὅ. αὐτὸν τὸν À, τὸν αὐτὸν vulg. — 6. 
“4βδεραχμὰν. A, ᾿“Αβδεραχὰμ vulg. 7. ποταριὸν add. ex A. 

« 8. ἀλλὰ χαὶ A, ἀλλὰ vulg. 13. Κάρουλον xai Καρουλόμ. A, 
Μάρουλλον x«à Καρουλλόμ. vulg. 12. παλάτια À, παλά- 
τιον vulg. | | 


Pipinum virum sui, saeculi celeberrimum , ac rebus administrandis ab 
ipso rege praefectum regem inauguravit. hic Arabes ex África in 
Hispaniam transfretatoe, ac ipsius Hispaniae ad hunc usque diem do- 
minatum assequutos, ac bellum quoque Francis inferre decernentes 
paulo ante debellaverat. instructa namque adversus 60s acie, ipsum 
gentis huius principem Abderachman interficit Pipinus, et una simul 
exercitus non facile numerandi copias ingentes internecione delet ad 
Rhodanum, ex quo admiratio totiusque gentis affectus in eum con- 
vertuntur, ac non eius solum rei gestae gratia, sed ob alias insupet 
quibus praestabat dotes, primus extitit, qui regio non oriundus san- 
guine imperium in gentem illam obtimuit. cum interim ipse Stepba- 
Bus eum a periurii in regem admissi metu absolvisset, regemque 
ipsum Pipini decessorem detonsis eius capillis in monasterium oisni 
honore et quiete cumulatum relegasset. iste Pipinus filios duos ba- 
buit Carolum et Carolum :magnum eius fratrem. 

Eodem etiam anno Izid, qui Arabum ameram gessit, post princi- 
patus annos quatuor excessit e vita. successit ameras Isam fcater 
eius, qui passim per provincias et urbes palatia construere, agros se- 
rere, hortos plantare, couquirere aquas et deducere coepit. is in Ro- 


CHRONOGR APHIA. 621 


στράτευσε * χϑῆ τὴν Ῥωμανίαν, xai πολλοὺς τῶν σὺν αὐτῷ 
ἀποβαλὼν ὑπέσερεψεν. 
Στέφανος δὲ ὃ πάπας Ῥώμης προσέφυγον εἰς τοὺς Β 

Φραγγους. 

δ Ῥωμης ἐπισχύπου Γρηγορίου ἔτος a. Α.Μ. 65,7 

Τούτῳ τῷ ἔτει ἤρξατο ὃ δυσσεβὴς βασιλεὺς “έων τῆς V.269 

κατὰ τῶν ἁγίων xai σεπτῶν εἰκόνων καϑαιρέσεως λόγον ποι- 
εἴσϑαι" καὶ μαϑὼν τοῦτο Γρηγόριος ὃ πάπας Ῥώμης τοὺς 
φύρους τῆς Ἰταλίας καὶ Ρώμης ἐκώλυσεν, γράψας πρὸς “41ἐ- 

τἸϑόντα ἐπιστολὴν δογριατικήν. μὴ δεῖν βασιλέα περὲ πίστεως C 
λόγον ποιεῖσθαι, καὶ καινοτομεῖν τὰ ἀρχαῖα δόγματα εῆς .ἐκ- 
κλησίας τὰ ὑπὸ τῶν ἁγίων πατέρων δογματεσϑέντα. τῷ ὁ᾽ 
αὐτῷ ἔτει καὶ ὃ χείμαρρος πλημμυρήσας εἰσῇλϑεν εἰς Ἔδεσ- 
σαν τὴν πόλιν, καὶ πολλοὺς ἠφάνισεν. 

15 Tovro τῷ ἔτει ἐπεστράτευσε JMacalkag τὴν Καισάρειαν M.M.62:8 
Καππαδοκίας, καὶ παρέλαβεν αὐτὴν. xai γέγονεν ϑανατικὸν 
ἐν Συρίᾳ. καὶ αἱ καμηλοῖ τοῦ πρωτοσυμβούλου ἐχάησαν εἰς 
τὸν ἅγιον Ἠλίαν. Maoviac δὲ ὃ υἱὸς Ἰσὼμ ἐπεστράτευσε τὴν 
“Ῥωμανίαν. καὶ ἐμπεριπατήσας, ὑπέσερεψεν. ἐν αὐτῷ dip 

20 τῷ ἔτει ἰνδικτιῶνι 9', go ϑέρους, deuig ὡς ἐκ «καμίνου πυ- 


y. χϑῇ codd. omnes, nescio quo sensu. πολλοὺς À, πολλῆς 
vulg. ἃ. ἀποβαλὼν A, ἀπαβάλλων vulg. . ποιεῖσϑαε Δ, 
ποιῆσαι vulg. 9. τῆς add. ex Α. 13. καὶ add. ex A. 17. 
εἰς τὸν À, εἰς τὸ vulg. 30. εἷς om. ἃ. 


maniam expeditione suscepta multis ex acie desideratis domum rever- 
sus est. 

Porro Stephanas papa Romanus ad Francos confugit. 

Romae episcopi Gregorii annus primus. | A. C. 217 

Hoc anno irreligiosus imperator Leo de proscribendis et depo- 
nendis sanctis et venerandis imaginibus primum tractatum habere 
coepit: comperto cuius proposito Gregorius papa Romanus, scripta 
prius ad ipsum Leonem decretali epistola, qua de fide quidquam 
statuere et antiqua ecclesiae sancita a sanctis patribus firmata inno- 
vare aut convellere non decere imperatorem commonet, ltaliae tandem 
ac Bomae tributa ad ipsum deferenda prohibuit. hoc etiam anno 
torrens in urbem Edessam exundaas eam aquis opplevit, et delevit 
plurimos. 

Hoc auno Masalmas Caesaream Cappadociae armis aggressus, eam A. C. 718 
occupavit. pestis per Syriam grasseta est. cameli Saracenorum pro- 
tosymbuli ad sanctum Eliam igne perierunt, .Mavias jnsuper filius 
Isam Romanam ditionem bello infestavit , δὲ exercitu per eius pro- 
vincias circumducto retro cessit. eodem autem anno, indictione nona, 


622 THEOPHANIS 


οὖς ἀνέβρασεν ἀναμέσον Θήρας καὶ Θηρασίας τῶν νήσων ἐκ 
τοῦ βυϑοῦ τῆς ϑαλάσσης ἐπὲ ἡμέρας τινάς, καὶ κατὰ βραχὺ 
παχυνομένης καὶ αἀπολιϑουμένης τῇ ἐξάψεε τῆς πυρώδους 
ἐκχαύσεως, ὅλος ὃ καπνὸς πυροφανὴς ἐδείκνυτο, τῇ δὲ πα- 
χύτητι τῆς γεώδους οὐσίας, πετροκισσήρους μεγάλους ὡς λί. 5 
ϑους τινὰς ἀναπέμψαι καϑ' ὅλης τῆς μιχρᾶς ᾿Ασίας καὶ “4ἐ- ’ 
ες σβου xai ᾿Αβύδου καὶ τῆς πρὸς ϑάλασσαν Ἰακεδονέας, ὡς 
Ρ. 330 ἅπαν τὸ ποόσωπον τῆς ϑαλάσσης ταύτης κισσήρων ἐπιπολα-. 
ζόντων γέμειν" μέσον δὲ τοῦ τηλικούτου πυρὸς νῆσος ἀπο- 
γεωϑεῖσα τῇ "egg λεγομένῃ νήσῳ συνηφϑὴη, μήπω τὸ πρὲν το 
οὖσα, ἀλλ᾽ ὡς ai προρρηϑεῖσαι νῆσοι, Θήρα καὶ Θηρασία 
ποτὲ ἐξεβράσϑησαν, οὕτω καὶ αὕτη νῦν ἐπὲ τῶν χρόνων τοῦ 
ϑεομάχου Μέοντος" ὃς τὴν xav αὐτοῦ ϑείαν ὀργὴν ὑπὲρ 
ξαυτοῦ λογισάμενος, ἀναιδέστερον κατὰ τῶν ἁγίων καὶ σε- 
πτῶν εἰχόνων ἤγειρε πόλεμον, σύμμαχον ἔχων Βησὴρ τὸν ἐρ- ιὖ 
γνησίϑεον, καὶ τῆς ἴσης ἀλογίας ἐφάμιλλον. ἄμφω γὰρ ἅπά- 
Βσης ἀπαιδευσίας ἦσαν ἔμπλεοι καὶ πάσης ἀμαϑίας, ἐξ ἧς τὰ 
πολλὰ τῶν καχῶν ἔρχεται. οἱ δὲ κατὰ τὴν βασιλίδα πόλιν 


|. δῶν νήσων ix τοῦ βυϑοῦ À, ix τοῦ βυϑοῦ τῶν νήσων vulg. 
3. παχυνομένης xai ἀπολιϑουμένγης τῇ ἐξάψει τῆς πυρώδους ix- 
καύσεως À (partim e f), παχνωμένη καὶ ἀπολιϑουμέγη τῇ ἐχ- 
καύσει τῆς πυρώδους φλογώσεως vulg. — 4. προφαγὴς b. 5. 
λίϑους] λόφους A e f. 8. χισσ. xal ἐπιπωλαζόντων À. TP 
ἀλλ ὡς Α, ἄλλως vulg. γῆσοε ont. À. Θήρα καὶ 8. À, 
6. τε xai O. vulg. 12. αὕτη] ταύτην. e f. 14. ξαυτοῦ A, 
αὐτοῦ vulg. 16. ἄμφω ^, ἀμφοῖν vulg,— 17. ἀμαϑίας A f, 
ἀλογίας vulg. 


messis colligendae tempestate, inter Theram et Therasiam insulas per 
aliquot dies vapor ex profundo maris, quasi ab ardente fornace, ebul- 
livit, quo paulatim densato et in lapidem concreto igniti incendii 
ardore totus fumus igneus apparuit, et ob terrenae materiae crassi- 
tiem magni pumices lapidum instar pe totam Asiam minorem , Les- 
bum et Abydum et maritimas Macedoniae regiones disiecti sunt, ita 
ut universa facies eius maris pumicibus innatantibus repleta fuerit, 
in medio autem ingentis illius ignis insula in terrae molem stipata 
Hierae insulae aggesta est, quae antea nusquam extiterat, sed quo- 
modo olim 'l'hera et Therasia, quas supra memoravimus, ebullierunt, 
sic tum isthaec aetate Leonis dei hostis manifesto revelati. hic accensam 
in se divinam iram sibi favere arbitratus, Beser dei desertorem ob- 
latum sibi auxiliarium et paris inscitiae aemulum nactus, in sanctas 
et venerandas imagines bellum impudentissime movit. ambo quippe 
pleni erant imperitiae atque omnis insaniae, unde maxima malorum 
pars exoritur. quare populus urbis imperatricis ob novam istam do- 


- 


CHRONOGRAPHIA, . 623 


λαοὶ σφόδρα λυπούμενοι ἐπὶ ταῖς καιναῖς διδασκαλίαις αὐτῷ 
τε ἐμελέτων ἐπελϑεῖν, καί τινας βασιλικοὺς ἀνθρώπους ἀνεῖλον 
καϑελόντας τὴν τοῦ κυρίου εἰκόνα τὴν ἐπὲ τῆς μεγάλης Χαλκῆς 
πύλης, ὡς πολλοὺς αὐτῶν ὑπὲρ τῆς εὐσεβείας τιμωρηϑῆναι 
διμελῶν ἐκχοπαῖς καὲ μάστιξι καὶ ἐξορέωις καὶ ζημίαις, μαά- 
λιστα δὲ τοὺς εὐγενείᾳ καὶ λόγῳ διαφανεῖς" ὥστε καὶ τὰ 
παιδευτήρια σβεσθῆναι καὶ τὴν εὐσεβῆ παίδευσιν ὠπὸ τοῦ ἐν 
ἁγίοις Κωνσταντίνου τοῦ μεγάλου καὶ μέχρι νῦν χρατήσασαν, C 
ἧς καὶ μετὰ ἄλλων πολλῶν καλῶν καϑαιρέτης ὃ σαρακηνόφρων 
τοοῦτος “έων γέγονεν. ἐν τούτοις οὖν Sei κινούμενοι ζήλῳ 
στασιάζουσι κατ᾿ αὐτοῦ μεγάλῃ ναυμαχίᾳ συμφωνήσαντες 
Ἑλλαδικοί τὸ καὶ οἱ τῶν Κυχλάδων νήσων Κοσμᾶν τίνα Gvvt- V.270 
πόμενον ἔχοντες εἰς τὸ στεφϑῆναι. ᾿Αγαλλιανὸς δὲ τουρ- 
μάρχης τῶν Ἑλλαδικῶν ἡγεῖτο τῆς στρατιᾶς, καὶ Στέφανος, 
15 οὗ xai προσπελάσαντες τῇ βασιλίδι πόλει (9 τοῦ ᾿ΑἸπριλλίου 
μηνὸς τῆς v ἰγδιχτιῶνος ἡττῶνταε συμβαλόντες τοῖς Βυζαν- 
τίοις, ἐμπρησθέντων αὐτῶν τῶν νεῶν τῷ σκευαστῷ πυρί. καὲ 
οἱ μὲν βυϑίζονται περὶ τὸν λάκκον, ὃν οἷς καὲ ᾿Αγαλλιανγνὸς 
ἔγοπλον ἑαυτὸν ἐπόντωσεν" οἱ δὲ ζῶντες τῷ κρατοῦντι. προσ- D 


1. λαοὶ] ὄχλοε Α. 8. μεγάλης add. ex ΔΑ. 4. τῆς add. ex A. 


6. εὐγενείᾳ Α f, εὐσεβείᾳ vulg. ?. σβεσθῆναι À, σβησϑῆναι 
vulg. 0. χαλῶν om. Α. 15. οὗ χαὶ προσπελ. τὴ Bac. À, 
οἱ καὶ προπεὶλ. βασιλ. vulg. ᾿Αἱπριλλίου Α e f, Ὀχτωβρίου 
vulg. "i 


ctrinam maximo dolore percitus, cum ipsum Leonem statuit invadere, 
tum multos ex imperatorio famulitio, qui magnae Áereae portae do- 
mini imaginem exturbaverant, neci dedit, quo factum est ut in mul- 
tos pietatis ergo membrorum mutilatione, verberibus, exiliis, damnis 
illatis animadversum fuerit, imprimis autem in eos qui genere et do- 
ctrina clarebant, adeo ut scholae una cum sacra doctrina exciderint, 
quae, a saeculo sancti Constantini magni usque ad ea tempora florue- 
rant, cuius videlicet multarumque praestantissimarum rerum Leo iste 
Saracenicae pisciplinae consors oppugnator et grassator extitit mani- 
festus. interea populi qui Graeciam et Cycladas insulas babitabant 
pio in deum moti affectu, conspiratione inter se facta, parataque ma- 
xima classe, adversus imperatorem rebellavere, Cosmam quendam, qui 
partes eorum sequebatur, imperio destinantes. aciem ducebant Agal- 
lianus Graecanieorum turmarcha et Stephanus. isti mensis Aprilis 
die decimo octavo indictione decima ad urbem imperatricem appel- 
lentes, commisso cum Byzantinis praelio, navibus arte faclo igne com- 
bustis superantur, adeo ut alii circa profundum submersi sint, inter 
quos ipse Agallianus ut erat armatus se ipsum praecipitavit: supersti- 
tibus vero ad victorem imperatorem ultro se couferentibus, Cosmas 


Ld 


634 THEOPHANIS 


οὕονται, καὶ ἀποτέμνονται τὰς κεφαλὰς Κοσμᾶς τε καὶ Zré- 
φανος" αὔξει τὸ τῇ κακίᾳ “έων ὁ δυσσεβὴς xai οἱ rovrov 
σύμφρονες, τὸν κατὰ τῆς εὐσεβείας διωγμὸν ἐπετείναντες. 
κατὰ δὲ τὴν ϑερινὴν τροπὴν ταύτης τῆς ει ἰνδικτιῶνος μετὰ 
τὴν τῶν ὁμοφύλων κακὴν νίκην, καὶ κατὰ τῆς Βιϑυνῶν Ni-5 
καίας παρατάττεται τῶν Σαρακηνῶν δύο ἀμηραίων σεῖφος 
ἄμερ ἐν χιλιάσι μονοζώνων δεκαπέντε προσδραμών, καὶ üna- 
ρασκεύαστον κυκλώσας τὴν πόλιν, καὶ αυΐϊας ἐπακολουϑῶν 
Ρ. 34ο ἐν ἄλλαις ὀκτὼ ἥμισυ μυριάσιν, οὗ μετὰ πολεορχέαν πολλὴν 
καὶ καϑαίρεσιν τῶν τειχῶν μερικὴν τῷ τῶν τιμωμένων ἁγέων i0 
πατέρων αὐτόϑι τεμένει, ταύτης μὲν οὐ περιγεγόνασε dua τῶν 
εὐπροσδέκτων εὐχῶν πρὸς τὸν ϑεόν, ἔνϑα καὶ σεβάσμιοι αὖ- 
τῶν χαραχτῆρες αἀνεστήλωντο μόέχρε τοῦ νῦν ὑπὸ τῶν ὁμο- 
φρόνων αὐτοῖς τιμώμενοι. Κωνστανεῖνος dé τις στράτωρ τοῦ 
᾿Αρταβαάσδου ἰδὼν εἰκόνα τῆς ϑεοτόχου ἑστῶσαν, λαβὼν Ai9ori 
épouye κατ᾿ αὐτῆς, καὶ συνέτριψεν αὐτήν, καὶ πεσοῦσαν xa- 
τεπάτησεν" xai ϑεωρεῖ ἐν ὄὅμράματι τὴν δέσποιναν παρεστώ- 
. σὰν αὐτῷ καὲ λέγουσαν. οἶδας ποῖον γενναῖον πρᾶγμα εἰρ- 
Βγάσω εἰς ἐμέ; ὄντως κατὰ τῆς ἑαυτοῦ κεφαλῆς τοῦτο πεποίη- 


4. μετὰ À, κατὰ vulg. — 5. τὴν ὁμόφυλον χαχὴν νίκ. Α. — xa- 
τὰ τῆς À , κατὰ τὴν vulg. 7. προσδραμὼν Α f, προδραμὼν 
vulg. 8. ἐπαχολουϑῶν Δ, παρακχ. vulg. 9- μυριάσιν ἃ, 
μυριάϑαιες vulg. ἐπεορχέαν Α e. 12. εὐχῶν πρὸς τὸν 9. 
A b, αὐτῶν Astor πρὸς 9. νυ]. — 14. αὐτοῖς) αὐτῶν Αἴ. τοῦ 
add. ex A. 17. παρέστ. αὐτῷ x. Àey. A, παρ. x. ἃ. αὐτῷ vulg. 


et Stephanus capite plexi sunt, ex quo impii Leonis sectariorumque 
eius malitia oppido crevit, adeo ut susceptum adversus pietatem bel- 
lum latius promoverint. porro circa aestivum solstitium huius indi- 
ctionis decimae post perniciosam illam de propriis civibus reportatam 
a Leone victoriam, duo ameraei Saracenicum exercitum adversus Ni- 
caeam Bithyniensium urbem deduxere, amer videlicet cum quinde- 
cim millibus expeditorum militum praecurrens , urbem ex improviso 
et impraemunitam obsedit, Mavias autem cum octoginta quinque mil- 
libus subsequutus est. verum ii post longam obsidionem, murorum- 
que ad sanctorum patrum ibidem cultorum aedem factam oppugna- 
tionem et deiectionem, urbe tamen minime potiti sunt, cum ob acce- 
ptas eorum apud deum preces, tum ob veneranda eorumdem linea- 
menta, quae ab sententiae illorum sequacibus ad hanc usque diem 
erecta et piis honoribus cumulata perseverant. porro cum quidam 
Constantinus Artabasdi strator imaginem, deiparae erectam cernens, 
arreptum lapidem in ipsam proiecisset, eamque contritam et in bu- 
mum .lapsam pedibus conculcasset, dominam sibi astautem per visum 
conspexit, quae eum ita alloquuta est: vides quam egregium facinus 


CHRONOGRAPHIA. 625 


xac. τῇ δὲ ἐπαύριον προσβαλύντων τῶν Σαρακηνῶν τῷ vti- 
χει, καὶ πολέμου χροτηϑέντος, δραμὼν εἰς τὸ τεῖχος, ὡς γεν- 
vaiog στρατιώτης, ὃ ταλαίπωρος ἐκεῖνος βάλλεται ὑπὸ λίϑου 
τοῦ ἐκ τοῦ μαγγανικοῦ πεμφϑέντος, καὶ συνέτριψεν αὐτοῦ 
515» κεφαλὴν καὶ τὸ πρόσωπον, ἄξιον τῆς ξαυτοῦ δυσσεβείας 
κομισάμενος ἀνταπόδομα. αἰχμαλωσίαν δὲ πλείστην xai λά- 
φυρα συναγαγόντες ὑπέστρεψαν, δεικνύντος καὶ τοῦτο τοῦ 
ϑεοῦ τῷ ἀσεβεῖ, ὅτι οὐ δι’ εὐσέβειαν περιγέγονε τῶν ὅμοφύ.- 
λων, ὡς ἐκεῖνος ηὔχει, ἀλλὰ διά τινα αἰτίαν ϑεέαν καὶ ἀπόρ-α 
1Ἰορητον xgícw, ἀποκρουομέγης μὲν τὴν τοιαύτην ᾿Μραβικὴν 
ἐσχὺν τῆς τῶν ἁγίων πατέρων πύλεως ταῖς αὐτῶν πρεσβείαις, 
διὰ τῶν ἐν αὐτῇ τιμωμένων ἀχριβεστάτων αὐτῶν χαρακτήρων 
εἰς ἔλεγχον δὲ καὶ ἀναπολόγητον κρίσιν τοῦ τυράννου, καὶ βε- 
. βαίωσιν τῶν εὐσεβούντων. οὐ μόνον γὰρ περὲ τὴν σχετικὴν 
15:0» σεπτῶν εἰκόνων ὃ δυσσεβὴς.. ἐσφάλλετο προσκύνησιν, 
ἀλλὰ καὶ περὲ τῶν πρεσβειῶν τῆς παγάγνου ϑεοτόχου καὲ 
πάντων τῶν ἁγίων" καὶ τὰ λεήύψανα αὐτῶν Ó παμμίαρος, 
€ οἱ διδάσκαλοι αὐτοῦ “ἄραβες, ἐβδελύττετο. ἐκ τοῦδε τοί- 
»vu» τοῦ χρόνου ἀναιδῶς τῷ μακαρίῳ Γερμανῷ πατριαρχῇ ἢ 
20 Κωνσταντινουπόλεως προσετρίβετο, μεμφόμενος πάντας τοὺς 
πρὸ αὐτοῦ βασιλεῖς xai ἀρχιερεῖς καὶ Χριστιανοὺς λαούς, ὡς 
1. προσβαλόντων τῶν Z2. Α, προσβάλλ. Σαρ. vulg. 8. περι- 


γέγονε Α, γέγονε vulg. — 19. dyaidug add. ex A. 21. Xoior. 
λαοὺς À, XQ. xai À. vulg. 


in me commisisti? id certe in caput tuum recidet. postridie Sara- 
cenis murum oppugnantibus commissaque pugna, Constantinus mili- 
tem fortem se praebens, cum ad murum accurrisset, lapide a tormento 
in eum immisso .caput faciemque contritus, dignam impietate refe. 
rens mercedem infelix interiit. Saraceni vero captivos innumeros et 
spolia diripientes, reversi sunt, in quo quidem «deus impio imperatori 
ostendit, non ob contribulium suorum pietatem ac religionem, ut 
ipse gloriabatur, sed ob divinam quandam virtutem et secretum suum 
iudicium haec contigisse, cum nimirum sanotorum precibus, propter 
accuratas verasque eorum imagines illic ab oppidanis excultas, idque 
in: tyranni confutationem et inexcusabile adversus eum iudicium, con- - 
tra vero in piorum confirmationem, Arabicum istum impetum a san- 
ctorum patrum urbe ipse depulit. enimvero impius ille non tantum in 
errore de respectiva venerandarum imaginum adoratione versatus est, 
sed etiam de sanctissimae deiparae sanctorumque omnium interces- 
sionibus, eorumque reliquias homo scelestissimus, in Arabum praece- 
ptorum suorum morem, abominatus est. ab eo itaque tempere ini- 
micitias cum beato patriarcha Cpoleos Germano imprudenter suscepit, 


Theophanes. 4o 


6236 THEOPHANIS 


εἰδωλολατρήσαντας ἐπὶ τῇ προσκυνήσει τῶν ἁγίων xai σεπτῶν 
Υ..7: εἰκόνων, μὴ χωροῦντος αὐτοῦ δι’ ἀπιστίαν καὶ πολλὴν ἰδιω- 
τείαν τὸν περὲ σχετικῆς προσκυνήσεως λόγον. 

A.M. 6219 Τούτῳ τῷ ἔτει lMavíag παρέλαβεν τὸ xacrQov “Ατεοῦς, 
καὶ ὑπέστρεψεν. 5 

A.M. 6220 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπεστράτευσεν ὃ υἱὸς Χαγάνου τοῦ δυ- 

P.341»dcrov Χαζαρίας τὴν Ἰηδίαν καὶ ᾿Αρμενίαν, καὶ εὑρὼν 
Γάραχον τὸν τῶν ᾿Αραβων στρατηγὸν κατὰ τὴν ᾿Αρμενιαν, 
ἀνεῖλεν αὐτὸν μετὼ τοῦ συνόντος αὐτῷ πληϑους" xai ληϊ- 
σάμενος τὴν τῶν “Ἀρμενίων χώραν καὶ τὴν ἴηδων, ὠνέκαμ- 10 
we», φόβον μέγαν ἐμποιήσας τοῖς “ραψιν. 

A.M.6221 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπεστράτευσεν IMacaAuüc τὴν τῶν Tovg- 
κῶν γῆν, καὶ συναφϑέντες ἀλλήλοις εἰς πόλεμον, πέπτουσιν ἐξ 
ἀμφοτέρων μερῶν" καὶ δειλανδρήσας Ἰασαλμᾶς φυγῇ xot 

Βσάμενος διὰ τῶν ὀρέων Xalagíag ὑπέστρεψεν, τῷ δ᾽ αὐτῷ κι 
ἔτει ἀπομανεὶς “έων ὃ παράνομος βασιλεὺς κατὰ τῆς ὀρϑῆς 
πίστεως, καὶ ἐνέγκας τὸν ἅγιον Γερμανόν, ἤρξατο αὐτὸν ϑὼ- 
πευτιχοῖς λόγοις δελεάζειν. δ' δὲ μακάριος ἀρχιερεὺς λέγει 
πρὸς αὐτόν" τὴν μὲν καϑαίρεσιν τῶν ἁγίων καὶ σεπτῶν εἰ» 
κόνων ἀκούομεν ἔσεσθαι, ἐλλ᾽ οὐκ ἐπὶ τῆς σῆς βασιλείας."0 


t. ἐπὶ add. ex A. 2. ἰδιωτείαν À, ἰδιωτίαν vulg. 4. 
"Αστεοὺς À. 8. χατὰ A f, εἰς vulg. — 9. ληϊσάμενος À, ληῖ- 
ζόμενος vulg. 13. συναχϑέντες ΔΑ. 13. τὸν μαχάριον Γ. À. 
ϑωπευτιχοῖς Α, ϑεοπγευστιχοῖς vulg. 


omnes decessores suos imperatores, praesules Cbristianosque populos, 
tanquam idololatras, ob sanctarum venerandarumque imaginum ado- 
rationem condemnans, cum ille prae nimia incredulitate atque rusti- 
citate de respectivo earum cultu rationem ac sermonem minime capere 


valeret. 
A.C.719 .. Hoc anno Mavias castrum Ateus expugnavit, ac reversus est. 
A. C. 720 Hoc anuo filius Chagani Chazariae principis Mediam et Arme- 


niam infestis armis vexavit, et Garachum Arabum ducem in Armenia 
obviam factum una cum adiuncto exercitu delevit, tum vero Arme- 
niorum et Medorum provincias depopulatus, magno sui nominis ter- 
rore Árabibus relicto, dominum rediit. 

A. C. 721 Hoc anno Masalmas in Turcorum terras expeditionem suscepit, 
consertoque ad invicem praelio, plures ex utraque parte cecidere: 
quare Masalmas terrore prostratus fuga saluti consulit, et per Chaza- 
riae montes ad suos revertitur. hoc eodem anno nefarius imperator 
adversus rectam fidem insaniens, sanctum Germanum ad se accersi- 
tum blandis verbis cepit inescare. beatus itaque praesul sic eum al- 
loquitur: sanctarum quidem imaginum futuram proscriptionem audi- 
mus, haud tamen te ünperante. 60 cuius aetate vel imperio res fo- 





CHRONOGRAPHIA. 624 


rovrov δὲ ἐπαναγκάσαντος εἰπεῖν ἐπὲ τίγος βασιλείας ; ἔφη. 
éni Κόνωνος. ὃ δὲ ἔφη" τὸ βαπτιστικόν μου ὄνομα ἐν ἀλη- 
ϑείᾳ Κόγων ἐστί. ὃ δὲ πατριάρχης ἔφη" μὴ γένοιτο, déano- 
τα, διὰ τῆς σῆς βασιλείας τὸ κακὸν τοῦτο τελεσϑηναι" "y- 
δετιχρίστου yap ἐστε πρόδρομος ὃ τοῦτο πληρῶν, καὶ τῆς ἐν- α 
σάρκου ϑείας οἰκονομίας ἀνατροπεύς. ἐπὲ τούτοις χαλεπήνας. 
ὃ τύραννος ἐνεῖχεν τῷ μακαρίῳ, ὡς Ἣρωδης ποτὲ τῷ προ- 
δρόμῳ. ἀνέμνησεν δὲ αὐτὸν ὃ πατριάρχης καὶ τῶν πρὸ τῆς 
αὐτοχρατορίας αὐτοῦ συνθηχῶν, ὅπως αὐτῷ ϑεὸν ἐγγυητὴν 
το δέδωκεν ἐν μηδενὲ σαλεῦσαι τὴν ἐχχλησίαν τοῦ ϑεοῦ τῶν av- 
τῆς ἀποστολικῶν καὶ ϑεοπαραδύτων ϑεσμῶν. dAX οὐδ᾽ οὕτως 
ἢσχύνθη ὃ ἀϑλιος. ἐπιτηρῶν δὲ καὶ καϑυποβάλλων τινὰς 
ἠγωνίζετο λόγους, εἴ mov τοῦτον εὕροι κατὰ τῆς βασιλείας 
αὐτοῦ ποιούμενον, ἵν᾽ ὡς φρατριαστήν, xad οὐχ ὡς δμολογη- 
1515» καϑελεῖ τοῦ ϑρόνου, ἔχων εἰς τοῦτο σύμμαχον xai συμ- Ὁ 
μέτοχον ᾿Αναστάσιον μαϑητὴν καὶ σύγκελλον αὐτοῦ, συνταξά- 
μενος αὐτῷ, ὡς τῆς ἀσεβείας ὁμόφρονι, καὶ τοῦ θρόνου μοι-- 
χὸν καὶ διάδοχον γενέσϑαι" ὃν ὃ μακάριος οὐκ ἀγνοῶν οὕτω 
στρεβλῶς διακείμενον μιμούμενος τὸν ξαυτοῦ δεσπύτην, ὡς 
λο πρὸς ἄλλον ἸΙσκαριώτην, σοφῶς καὶ πράως τὰ περὲ προδοσίας 


2. ἐπὶ Κόνωνος À, Κόν. vulg. 3. dà add. ex A. ὅδ. oixo- 
νομίας À, σαρχώσεως vulg. ἐπὶ τούτοις — — μαχαρίῳ add. 
ex A. 8. χαὶ add. ex A. 12. τινὰς Om. a. 13. λόγοις 
A f. εἴπου, e nos vulg. 14. φατριαστὴν À..—— 13. μοι- 
xov διάδοχον A. 


ret exequenda sollicitius exquirente, respondit Germanus: Cononíis 
tempore. dixit ille: atqui Cononis mihi nomen est in ipso baptismo 
vere inditum. subinfert patriarcha: absit, domine, ut te imperante 
malum istud perpetretur. Antichristi quippe praecursor est, qui sceleris 
ist ud adimplebit, et divinae incarnationis eversor et hostis. ob baec di- 
cta tyrannus illi irascebatur, ut quondam Herodes praecursori. fidei vero 
cautionem ante susceptum imperium oblatam in memoriam patriarcha 
revocavit, ut nimirum deo in fideiussorem dato, nihil apostolicorum et - 
traditorum a deo sancitorum, circa ipsam dei ecclesiam penitus se inno. 
vaturum promisisset. sed tantum abfuit ut coepti miserum Leonem pu- 
deret, ut praeterea in hoc incubuerit, patriarchae sermones captando, 
aliosque dolose miscendo, ut eum laesae maiestatis reum convinceret, 
quo eum tanquam seditiosum, non vero tanquam confessorem throno 
epulsaret. eam ad rem adiutorem atque participem nactus Anastasium 
Germani discipulum et syncellum, ut sensuum suorum aemulo ac per 
omnia conscio sedis adulterum ac successorem eum fore pollicitus 
est. hunc cum ita adversum se prave affectum beatus non ignoraret, 
dominum suum imitatus, tanquam. alterum Iscariotam, aperte quidem, 


628 THEOPHANIS 


dyveguuvgaxey. ἐπεὶ δὲ ἀνεπιστρόφως αὐτὸν ξώρα nAavoyt. 
νον, ἐπιστραφεὶς πρὸς αὐτὸν πατήσαντά nor6 τὰ ὑπίσϑεα τῆς 
στολῆς αὐτοῦ, εἰσιοντος αὐτοῦ πρὸς τὸν βασιλέα, ἔφη. μὴ 
σπεῦδε, φϑασεις γὰρ εἰσελϑεῖν εἰς τὸ διΐππιν. ὃ δὲ ἐπὲ τα- 
ραχϑεὶς τῷ λόγῳ σὺν ἄλλοις ἀκούσασιν, ἡγνόει τὴν πρόρρη-ὅ 
P.3420i», ἥτις πέρας λαβοῦσα μετὰ i8 ἔτη τῷ τρίτῳ ἔτεε Κω»- 
σταντίγνου τοῦ διώκτου ἐνδικτιῶνε ιβ΄ πάντας ἔπεισεν ἐκ ϑείας 
V.22a χάριτος προφητευϑῆναι. Κωνσταντῖνος γὰρ μετὰ τὴν τοῦ 
γαμβροῦ αὐτοῦ ᾿Αρταβάσδου ἀνασοβὴν τῆς βασιλείας ἐπικχρα.- 
τήσας, ᾿Αναστάσιον τοῦτον τύψας σὺν ἄλλοις ἐχϑροῖς ἐν ἱππικῷ τὸ 
διὰ τοῦ διϊππίου γυμνὸν μὲν ἐπ᾽ ὄνου καϑήμενον ἐξανάστροφα 
ἐπόμπευσεν, ὡς τοῖς ἐχϑροῖς συνανασχάψαντα αὐτόν, καὶ τὸν 
Vforafaadov στέψαντα, ὡς δηλωϑήσεται ἐν τῷ ἰδίῳ τόπῳ. καὶ 
dv μὲν τῷ Βυζαντίῳ πρόμαχος τῶν ὑπὲρ εὐσεβείας δογμώό- 
Βτων ὃ ἱερὸς οὗτος καὶ ϑεσπέσιος ἤκμαζε Γερμανὸς ϑηριομα- i5 
χῶν πρὸς τὸν φερώνυμον “έοντα καὶ τοὺς αὐτοῦ συνασπι- 
στάς, ἐν δὲ τῇ πρεσβυτέρᾳ Ῥώμῃ Γρηγόριος ὃ παγίερος 
ἀποστολικὸς ἀνὴρ καὶ Πέτρου τοῦ κορυφαίου αὐνϑρονος, 
λόγῳ καὲ πράξει διαλάμπων, ὃς ἀπέστησε Ῥώμην τε xai Tua. 


3. εἰσιόντος αὐτοῦ Α, εἰσ. γὰρ αὐτοῦ vulg. 4. ϑιΐππιον À. 
ἐπὶ add, ex A. 8. προφητευϑῆναι τῷ ἀγνώμονε Α. Tn 
καϑήμενο» À, καϑούμενον vulg. 12. αὐτὸν X. T. /f. στέψ. om. 
Α. 14. inter δογμάτων et ἱερὸς lacuna intercedit in A, ὧν vel 
simile quid excidisse videtur. 16. ϑηρεώνυμον À, fort. recte. 
17. Γρηγ. Α, ὃ Τρ. vulg. 19. ὃς Α, ὡς vulg. 


sed leniter ipsum de proditione commonuit. cum vero ab errore il- 
lum revocari non posse cerneret, quadam die eidem Anastasio Ger- 
mani imperatorem adeuntis posteriorem vestis oram calcanti ipse pa- 
triarcha dixit: noli festinare, in circi etenim stadium citius quam 
voles ingredieris. at ille hisce verbis turbatus, nec alii praesagium 
intellesere, quod tamen quindecim post annos, tertio videlicet per- 
secutoris Constantini, indictione duodecima, exitum tandem habuit, 
ac non sine divino impulsu prolatum fuisse constitit. etenim Con- 
stantinus Ártabasdo genero expulso, cum solus imperio potitus esset, 
Anastasium una cum aliis suis inimicis verberibus caesum, deinde 
nudum asinoque facie retro versa insidentem per circi stadium palam 
circumduci iussit, utpote qui una cum inimicis suis se imperatoris 
munere abrogatum imperio eiecerat, atque Artabasdum coronaverat, 
dnemadmodum inferius suo loco demonstrabitur. porro sacer ille ac 
ivinus Germanus decretorum verae religionis defensor Byrantii flo- 
ruit adversus Leonem ex re nomen babentem, eiusque satellites tzn- 
quam adversus feras depugnans, quemadmodum in veteri Roma vit 
undequaque sacer et apostolicus, Petri apostolorum coryphaei conses- 


CHRONOGRAPHIA. ΄ 629 


λίαν xai πάντα τὰ ἑσπέρια τῆς τὸ πολιτικῆς καὶ ἐκκλησιαστι- 
κῆς ὑπαχοῆς “έοντος καὶ τῆς ὑπ' αὐτὸν βασιλείας. ἐν δὲ τῇ 
κατὰ Συρίαν “αμασκῷ ᾿Ιωάννης ó Χρυσορρύας, πρεσβύτερος 
καὶ μοναχός, ὃ τοῦ ἸΠανσούρ, διδάσκαλος ἄριστος, βίῳ καὶ 
ἢ λόγῳ προέλαμπεν. ἀλλὰ καὶ Γερμανὸν μὲν ὡς ὑπ’ αὐτὸν 
ὄντα ἐχβάλλει τοῦ ϑρόνου" Γρηγόριος δὲ dv ἐπιστολῶν ἀρι- C 
δήλως αὐτὸν ἐλέγχει τῶν τοῖς πολλοῖς ἐγνωσμένων. καὶ Ἰω-. 
.«ἄννης σὺν τοῖς τῆς ἀνατολῆς ἐπισκόποις τοῖς ἀναϑέμασι τὸν 
, ἀσεβῆ καϑυποβάλλει. τῇ δὲ ζ΄ τοῦ Ἰανουαρίου μηνὸς τῆς ιγ' 
10 ἐγδικειῶνος ἡμέρᾳ y τῆς ἑβδομάδος “έων ὃ δυσσεβὴς σε- 
λέντιον xara τῶν ἁγίων καὶ σεπτῶν εἰκόνων ἐχρότησεν ἐν τῷ 
τριβουναλίῳ τῶν ιϑ' ἀκχουβίτων, προσχαλεσάμενος καὶ τὸν 
ἁγιώτατον πατριάρχην Γερμανόν, οἰόμενος πείϑειν αὐτὸν ὕπο-. 
γράψαι κατὰ τῶν ἁγίων εἰκόνων. ὃ δὲ γενναῖος τοῦ Χριστοῦ 
15 δοῦλος μηδ᾽ ὅλως πεισϑεῖς τῇ μυσαρᾷ καχοβουλίᾳ αὐτοῦ, τὸν 
λόγον τῆς ἀληϑείας ὀρϑοτομήσας, ἀπετάξατο τὴν ἀρχιερωσύ.. D 
γὴν ἐπιδοὺς τὸ ὠμοφόριον, καὲ εἰπὼν μετὰ πολλοὺς διδασκα.- 
λικοὺς λόγους" ἐὰν ἐγώ εἶμι Ἰωνᾶς, βάλετέ ue εἰς τὴν 9u- 
λασσαν. χωρὶς γὰρ οἰχουμενικῆς συνόδου καινοτομῆσαι πί- 
ἄοστιν ἀδυνατῶ, à βασιλεῦ. καὶ ἀπελϑὼν ἐν τῷ λεγομένῳ IlAa- 


1. τὲ add. ex À. 4. ἄρεστος, Bíp À, ἄρ. xai B. vulg. 5. 
ἀλλὰ xal À, ἀλλὰ vulg. — 9. χαϑυποβάλλει A, ὕποβ vulg. 12. 
προσχαλ. À, προχ. vulg. 20. ἀδυνατῶ À e f, ἀδύνατόν uos 
vulg. llàa|wvío Α e f, Πλατανίῳ vulg. 


[4 


sor eruditione praeclarisque facinoribus clarebat Gregorius, qui Ro- 
mam atque l|taliam totumque occidentem a Leonis obedientia, tam 
civili, quam ecclesiastica, et ab eius imperio subtraxit. tum vero 
Damasci Syriae Ioannes Chrysorrhoas, Mansur filius, doctor egregius, 
sanctitate vitae aeque ac doctrina fulgebat. porro Germanum ut suae 
potestati subditum patriarchali solio deiecit. Gregorius autem epistolis, 
«quas omnes norunt, ad eum datis, ipsi succensuit, ac denique Ioan- 
nes una cum totius orientis episcopis impium Leonem anathemate 
devinxit. caeterum die septima mensis lanuarii, indictione decima 
tertia, feria hebdomadis tertia, irreligiosus Leo silentium contra san- 
ctas venerandasque imagines in novemdecim accubitorum tribunalio 
celebravit, Germano sanctissimo patriarcha advocato, cui persuaden- 
dum arbitrabatur, ut suo de abolendis sacris imaginibus decreto tan- 
dem subscriberet. at fortis Christi servus abominando Leonis consi- 
lio. nequaquam cedens, imo veritatis verbum recto sensu distribuens, 
episcopatu sese abdicavit, quin etiam pallium ponti&cium sponte 
deponens. post satis longum merae doctrinae plenum sermouem demum 
dixit: si ego sum lonas, iu mare me proiicite; absque universalis 
etenim concilii auctoritate, imperator, circa fidem quidquam innovare 


630 THEOPHANIS 


τωνίῳ εἰς τὸν γονικὸν αὐτοῦ οἶχον ἡσύχασεν, doytsgarticac 
ἔτη ιδ', μῆνας εἰ, ἡμέρας ἑπτά. τῇ δὸ κβ' τοῦ αὐτοῦ Tarova- 
οέου μηνὸς χειροτονοῦσιν ᾿Αναστάσιον τὸν ψευδώνυμον μα- 
ϑητὴν καὶ σύγκελλον τοῦ αὐτοῦ μακαρίον Γερμανοῦ συνϑέ- 
Ρ.3η3 μένον τῇ “Ἰέοντος δυσσεβείᾳ διὰ φιλαρχίαν κοσμικὴν προχει-5 
οιαϑεὶς Κωνσταντινουπόλεως ψευδεπίσχοπος. Γρηγόριος δὲ 
ὃ ἱερὸς πρόεδρος. Ῥώμης, καϑὼς καὶ προέφην, ᾿Αἰναστάσιον 
ἅμα τοῖς λιβέλλοις ἀπεκήρυξεν, ἐλέγξας τὸν “έοντα δι᾽ ἐπι- 
σιολῶν, ὡς ἀσεβοῦντα, καὶ τὴν Ῥώμην σὺν πάσῃ τῇ Ἰἴτα- 
λίᾳ τῆς βασιλείας αὐτοῦ ἀπέστησεν." ἐκμανεὶς οὖν ὃ τύραν-1ο 
γος ἐπέτεινα τὸν κατὰ τῶν ἁγίων εἰκόνων διωγμόν, πολλοί 
τὸ κληρικοὲ xa£ μονασταὶ καὶ εὐλαβεῖς λαϊκοὶ ὑπερεκινδύνευ- 
σαν τοῦ ὀρϑοῦ τῆς πίστεως λύγου, τὸν μαρτυρικὺν ἀναδησώ- 
, Β μενοι στέφανον. 
A.M. 6222 Kovozarri»ovnOAso; ἐπισκόπου ᾿Αναστασίου ἔτος a. 1 
V. 273 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπεστράτευσεν ἸΠασαλμᾶς τῇ Ῥωμανίᾳ, 
καὶ ἐλθὼν εἰς Καππαδοκίαν παρέλαβεν δόλῳ τὸ Xagoiavo) 
αχαάστρον. 
A.M.6223 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπεστράτευσεν ὃ Πῆασαλμᾶς τὴν Tovo- 
κίαν, καὶ φϑάσας τὰς Κασπίας πύλας φοβηϑεὶς ὑπέσερεψεν. 20 


:. τὸν add. ex A. 2. Enid. τῇ δὲ xf A, y. τῇ δὲ U vulg. 
5. δυσσεβ. A, ιἄσεβ. vulg. 7. χαϑὼς καὶ À, ὡς vulg. 9. 
τῇ add. ex A. 10. ἐχμαγεὶς À, ἐμμ. vulg. 17. ΣΧαρσιαγὸν 
A f. 20. ἀγέστρ. Δ. 


non valeo. tum vero in locum, qui Platanius dicitur, in paternam 
domum se recipiens, vitae reliquum summo silentio trausegit. tenuit 
pontificatum annos quatuordecim, menses quinque, dies tres. die au- 
tem septima eiusdeni mensis Ianuarii Anastasium falsi nominis virum, 
ipsius beati Germani discipulum et comcellaneum in eius locum suf- 
fecerunt, qui videlicet dominii saecularis ambitione motus, cum Leo- 
- nis impietati assentiret, falsus Cpoleos episcopus creatus est. caete- 
rum Gregorius sacer Romae praesul, quemadmodum iam praemisi, 
Anastasium una cum libellis eius abiudicavit, Leonemque ipsum tan- 
uam irreligiosum per epistolas redarguit, ac Romam cum universa 
Italia ad defectionem ab eius imperio concitavit, ex quo tyrannus 
maiori in dies furore percitus, persecutionem adversus sanctas imagi- 
nes movit, adeo ut multi clerici et monachi et devoti laici, ob recta 
fidei decreta periclitati, martyrii corona fuerint redimiti, 
A. C. 222 Cpoleos episcopi Anastasii annus primus. 
Hoc anno Masalmas Romanam ditionem armis infestavit, et in 
Cappadociam profectus, Charsiani castrum sibi dolo subiecit. 
A. C, 733 Hoc anno Masalmas in Turciam exercitum eduxit, et cum iam 
Caspias portas attigisset, metu correptus, retro cessit. 


CHRONOGRAPHIA. 631 


Τούτῳ τῷ ἔτει flo ὃ βασιλεὺς τὴν ϑυγατέρα "Χαγάνου A.M.622f 
τοῦ τῶν Σχυϑῶν δυνάστου τῷ υἱῷ Κωνσταντίνῳ ἐνυμφεύσατο, 
ποιήσας αὐτὴν Χριστιαγήν, καὶ ὀνομάσας αὐτὴν Εἰρήνην, 
ἥτις ἐχμαϑοῦσα τὰ ἱερὰ γράμματα διέπρεψεν ἐν εὐσεβείᾳ 

5 ἐλέγχουσα τὴν τούτων δυσσέβειαν, lMavíag δὲ ὃ υἱὸς Ἰσὰμ 
ἐπεστράτευσεν τὴν Ῥωμανίαν, καὶ ἐλϑὼν ἕως Παφλαγονίας, D 
ἀνέχαμψε μετὰ αἰχμαλωσίας πολλῆς. ὃ δὲ βασιλεὺς ἐμαί΄- 
ψετὸ κατὰ τοῦ πάπα καὶ τῆς ἀποστάσεως Ῥώμης καὶ Ἶτα- 
λίας, καὶ ἐξοπλίσας στόλον' μέγαν ἀπέστειλε κατ᾽ αὐτῶν, 

10 ἤανην τὸν στρατηγὸν τῶν Κιβυρραιωτῶν κεφαλὴν ποιήσας 
εἰς αὐτούς. ἡσχύνϑη δὲ ὃ μάταιος ναυαγήσαντος τοῦ στύλου 
εἰς τὸ ᾿Αδριατικὸν πέλαγος. τότο ὃ ϑεομάχος ἐπὶ πλεῖον 
ἐχμανείς, ᾿ραβικῷ τὸ φρονήματε κρατυνόμενος, φόρους κεφα- 
λικοὺς τῷ τρίτῳ μέρει Καλαβρίας καὶ Σικελίας τοῦ λαοῦ ἐπέ- 

15 ϑηκεν. τὰ δὲ λεγόμενα πατριμόνια τῶν ἁγίων καὶ κορυφαίων 
ἀποστόλων τῶν ἐν τῇ πρεσβυτέρᾳ "Pour τιμωμένων ταῖς ix- 
κλησίαις ἔκπαλαι τελούμενα χρυσίου τάλαντα τρία ἥμισυν. 344 
τῷ δημοσίῳ λόγῳ τελεῖσϑαι προσέταξεν, ἐποπτούειν τ xai 
ἀναγράφεσϑαι τὰ τικτόμενα κελεύσας ἄρρενα βρέφη, ὡς Φα. 

20000 norte τὰ τῶν Ἑβραίων" ὅπερ οὐδ᾽ αὐτοί ποτ οἱ διδά- 


ἅ. ἐχμαϑοῦσα À, μαϑ. vulg. διέπρεψεν Α e f, διέπρεπεν vulg. 


9. ἀπέστειλε À , ἐξώπλισε vulg. 10. τὸν add. ex À. — ,xeg.a- 
λὴν Α f, στρατηγὸν vulg. 13. ἐχμ. Α, ἐμμ. vulg. κρατυ- 
γόμενος A, χρατούμεγος vulg. 17. τελούμενα À , τιμώμενα 
vulg. 


Hoc anno Leo imperator filiam Chagani Scytharum principis Con- A. C. 924 
stantino filio suo uxorem duxit, cum Christianam prius eam fecisset 
appellassetque Irenen. haec sacris litteris erudita, pietate fuit illu- 
stris, et Leonis Constantinique impietatem arguebat. porro Mavias 
filius Isam bellum Romaniae intulit, penetrataque cum armato milite 
Paphlagonia, multa captivorum praeda ditatus, in patriam rediit. im- 
perator autem contra papam Romaeque et Italiae desertores insaniens 
et plane furiis invectus, classem ingentem extructam adversus eos 
misit, et Manem Cibyrrhaeotarum ducem ei praefecit. summum ta- 
men dedecus vanus ille princeps retulit, classe in mari Adriatico 
naufragium passa. ex quo in furorem actus dei ille hostis Arabico 
sensu imbutus, auctiora Siculis ac Calabris populis parte tertia tri- 
buta in singula hominum capita imposuit. patrimonia vero quae di- 
cuntur sanctorum et coryphaeorum apostolorum, qui iu veteri Roma 
coluntur, tria nimirum cum medio auri talenta eorum ecclesiis ab an- 
tiquo assignata et pensa, in publicum aerarium conferri iussit. in- 
spici insuper atque describi masculos infantes, qui nascerentur, quem-- 


632 /  THEOPHANIS 


cxalos αὐτοῦ ᾿Αραβες ἐποίησαν εἰς τοὺς κατὰ τὴν ξῴαν Χρι- 
στιανοῦυς. 
A.M. 6235 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐγένετο ϑανατικὸν ἐν Συρίᾳ, καὶ ὠπέϑα- 
B νὸν πολλοί. 
A.M.6136 Ῥώμης ἐπισχύπου Ζαχαρία ἔτος α΄. 5 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἐξωρίσϑη Θεόδωρος ó τοῦ Marocovo εἰς 
τὰ κλίματα τῆς ἐρήμου" καὶ γέγονεν σημεῖον ἐν τῷ οὐ. 
ρανῷ πυρῶδες καταυγάζον" καὶ Maviag τὴν ᾿“σίαν ἐληΐσατο. 
ΑΝ. 6227 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπεστράτευσε Σουλεϊμὰν ὁ τοῦ. Ἰσὰμ τὴν 
MED. τῶν ᾿Αρμενέων χώραν, xai οὐδὲν ἤνυσεν. '"— qe 
A.M. 62328 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπεστράτευσε lMaviag τὴν "Poua»(ar, 
καὶ ἐπανελϑὼν οὐ μετὰ πολλὰς ἡμέρας τοῦ ἵππου πεσὼν 
ἀπέψυξεν. 
A.M. 6229 Τούτῳ τῷ ἔτει Σουλεϊμὰν υἱὸς ὃ Ἰσὰμ αἰχμαλωτεύσας 
᾿ πολλοὺς ἐξ ᾿Ασίας, συνηχμαλώτευσεν καί τινα Περγαμηνὸν͵ ,15 
ὃς ἔλεγεν ξαυτὸν Τιβέριον υἱὸν εἶναι Ἰουστινιανοῦ. τοῦτον 
Ὁ Ἰσὰμ εἰς τιμὴν τοῦ ἰδίου παιδὸς καὶ τῶν βασιλέων ἐκφόβη- 
σιν μετὰ τῆς ἁρμοζούσης βασιλιχῆς τιμῆς xoi στρατευμάτων 
καὶ σκήπτρων καὶ βάνδων εἰς ᾿Ιερουσαλὴμ ἐκπέμπει, xai ὅλην 
τὴν Συρίαν περιάγειν κελεύει μετὰ πολλῆς τιμῆς πρὸς ϑέανο 
πάντων xoi κατάπληξιν. 


9. ὅ τοῦ Ἰσὰμ om. f. — i4. ὃ add. ex Α. αἰχμαλωτεύσας À, 
αἰχμαλώτευσεν vulg. —— 16. υἱὸν εἶναε add. ex A. 


admodum olím Pharao Hebraeorum pueros, mandavit, quod tamen 
neque ipsi eius doctores Arabes in Christianos orientales admiserunt. 

À. C. 725 Hoc anno pestifera lue in Syriam grassante multi periere. 

A. C. 236 Bomae episcopi Zachariae annus primus. 

Hoc anno "l'heodorus Mansuris filius ad deserti regionem relega- 
tus est. signum quoque igneum splendidissimum in caelo visum. 
Mavias denique Asiam depraedatus est. 

A. C. 227 Hoc anno Suliman filius Isam in Armeniorum provinciam arma 
movit, at re infecta reversus est. 

À. C. 728 Hoc anno Mavias Romaniae bellum intulit, at post dies non 
multos redire coactus equo decidens animam efllavit. 

A. C. 729 Hoc anno Suliman filius Isam plurimos ex Asia captivos abduxit, 
inter concaptivos quidam extitit Pergamenus genere, qui se Tiberium 
Iustiniani filium praedicabat. hunc Isam ad proprii filii honorem et 
imperatorum terrorem omni cultu regio instructum cum exercitu si- 
pnis et vexillis Hierosolymam misit, indeque universam Syriam ma- 
ximo cum apparatu obire iussit, quod spectaculo et admirationi cun- 
ctis extitit. 


CHRONOGRAPHIA. . 633 


Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπεστρώτευσε Zovitiud» τὴν Ῥωμανέαν A.M.623o 
ὃ υἱὸς Ἰσάμ’ καὶ ἐπόρϑησε τὸ λεγόμενον σιδηροῦν κάστρον, 
xai Εὐστάϑιον τὸν υἱὸν ἸΠαρεανοῦ τοῦ πατριχίου αἰχμάλω- 
τον ἔλαβεν. 

5 Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὲ Ἰαΐῳ ἰνδικτιῶνος ἢ ἐπεστράτευσεν A.M.6331 
Σουλεϊμὰν τὴν Ῥωμανίαν ἐν μυριάσιν 9', στρατηγοῖς δ΄, ὧν Ῥ- 545 
Γάμερ ἡγεῖτο, λοχίζων ἂν μυρίοις μονοζώνοις τὰ τῆς ᾿“ἴσια.- 
τιδος γῆς μέρη, καὶ τούτου ἐχόμενοι Ἰἴελὶχ καὶ Βατὰλ ἐν 
δισμυρίοις ἱππεῦσι περὲ τὸν víxgolvov: καὶ μετὰ τούτους 

1ο Σουλεϊμὰν ἐν ξξακισμυρίοις περὲ τὴν τῶν Καππαδοκῶν Τύα- 
yay. ἀλλ᾽ οἱ μὲν κατὰ τὴν ᾿Ασίαν καὶ Καππαδοκίαν πολλὴν 

᾿ὥἅλωσιν ἀνδρῶν τὸ καὶ γυναιχῶν καὶ κτηνῶν ποιησάμενοι 
ἀβλαβῶς ἀνέστρεψαν. οἱ δὲ περὲ τὸν Μῆελὶχ καὶ Βατὰλ ἐνΒ 
τῷ ᾿Αχροϊνῷ καταπολεμηϑέντες ὑπὸ “έοντος καὶ Kovoravti- 

15xov ἡττήϑησαν. καὶ οἱ μὲν πλείονες ὅπλοις ὥλοντο σὺν 
τοῖς δυσὶν ἄρχουσιν" ὀὈκταχύσιοι δὲ που μαχηταὶ ἐξ av- 
τῶν πρὸς ἕξ χιλιάδας ἐνοτάγτες εἰς 2vvada καταφεύ.. 
γουσι' καὶ διασωϑέντες συνήφϑησαν τῷ Σουλεῖϊμάν, καὶ ὠγέ- 
καμψαν εἰς Συρίαν. τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει καὶ κατὰ τὴν zdggi- 


I. τούτῳ τῷ ἔτει --- — — ἔλαβεν: haec ex Barberino restituta 
desunt in regio. (Not. Goari.) 5. ugyà M. ivdixt. η add. 
ex ἃ. 6. orpoet. δ΄ A, στρ. τε δ' vulg. — 9. μετὰ τούτους À, 
μετὰ τούτου vulg. 12. ἀνδρῶν t€ xal yvy. χαὶ χτηνῶν Α, 

: ἀνδρῶν xai xr. xai yvy. vulg. 13. ἀβλαβῶς ἀνέστρεψαν A, 
ἀβλαβεῖς ὑπέστρ. vulg. 16, ἑξαχόσιοι ἃ, ὀχταχ. dà ὁπλομα- 
ze Α. 


Hoc anno. Suliman filius Isam Romanam ditionem armis aggres- A, C. 23o 
sus, castrum cognomento ferreum depopulatus est, ac Eustathium Ma- 

riani patricii filium captivum abduxit. ! 

Hoc anno mense Maio, indictione octava, Suliman eductis homi- A. C. 731 
num nonaginta millibus in Romaniam copias effudit sub ducibus qua- 
tuor, quorum summus fuit Gamer, qui cum mille levis armaturae mi- 
litibus ad Asiaticae provinciae varia loca in insidiis considebat, qui- 
bus socios se adiunxere Melich et Batal cum bis mille equitibus 
circa Ácroinum, atque post eos ipse Suliman cum sex myriadibus 
circa Tyanam Cappadociae. et ii quidem, qui Asiam et Cappado- 
. ciam excurrerunt, numerosa virorum iumentorum et mulierum multi- 
tudine collecta , illaesi domos repetierunt, qui vero Melich et Batal 
ad Acroinum sequuti, a Leone et Constantino oppugnati victoribus 
cessere. plures etenim cum memoratis ducibus duobus armis periere, 
octingenti vero supra sexies mille bellatores praecipui fortiter resi- 
sLenles Synada confugerunt, quo profecti et Sulimani adiuncti, in 


634 THEOPHANIS 


κὴν πολλοὶ παρ᾽ αὐτῶν ὥλονεο σὺν τῷ στρατηγοῦντι ὀνόματι 
Ζιαμασκηνῷ. 
A.M. 633a Τούτῳ τῷ ἔτει εἰχοστῷ τετάρτῳ τῆς βασιλείας “έοντος τοῦ 
στυράννου καὶ παρανομωτάτου Σύρου ἐκάησαν ἀγοραὲ ἐν efaue- 
σχῷ ὑπὸ “Ιερακιτῶν, καὶ ἐφουρκίσϑησαν, xat εἰσῆλϑεν ὃ χεί-5 
μαρρος ἐν Ἐδέσσῃ μηνὲ Περιτίῳ κη΄. καὶ τῷ αὐτῷ ἔτεε σει-- 
σμὸς γέγονεν μέγας καὶ φοβερὸς ἐν Κωνσταντενουπόλεε μηνὲ 
Ὀκτωβρίῳ εἰκοστῇ ἕκτῃ, ἰνδικτιῶννι ἐννάτη, ἡμέρᾳ τετάρτῃ, 
ὥρᾳ ὀγδόῃ, καὶ ἐπτώϑησαν ἐκκλησίαι καὶ μοναστήρια, λαός 
τὸ πολὺς τέϑνηκε. ἔπεσεν δὲ καὶ ὃ ἀνδριὰς ὃ ἑσταὶς ἐπὲ τῆς το 
Viralov πόρτης τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου ἅμα τῷ αὐτῷ 
ViraAg, καὶ ἢ στήλη “ρκαδίου z éni τοῦ Ἐηρολόφου κίονος 
V.275é0rO0g0a, καὶ ὃ ἀνδριὰς τοῦ μεγάλου Θεοδοσίου ὃ ἐπὲ τῆς 
,Χρυσῆς πόρτης, τά τε χερσαῖα τῆς πόλεως τείχη καὶ πόλεις 
Dxai χωρία ἐν τῇ Ogaxn, καὶ ἡ Νικομήδεια ἐν Βιϑυνέᾳ xaii5 
7 Πραίγετος καὶ 7j Νίχαια, ἐν ἦ μία ἐσώϑη ἐκκλησία. ἀνέ- 
φυγε δὲ καὶ 7 ϑάλασσα τῶν ἰδίων ὅρων ἐν τισι τόποις, καὶ 
ἐκράτησεν ὃ σεισμὸς μῆνας δώδεκα. ὃ οὖν βασιλεὺς ἰδὼν 
τὼ τείχη τῆς πόλεως πτωϑέντα διελάλησε τῷ λαῷ λέγων, ὅτι 
ὑμεῖς οὐκ εὐπορεῖτε τὰ τείχη κτίσαι, ἀλλ᾽ ἡμεῖς προσετάξα- 0 


1. ὄδνόματε om. f. 10. ὅ ἑστὼς ἐπὶ τῆς ᾿“τάλου — — — — 
— --- χαὶ ὁ ἀνδρίας add. ex A. 16. Πραίγεστος À. ἐσώ- 
95 Α, διεσώϑη vulg. 17. xai add. ex A. 18. ἐχράτησεν 
— — βασιλεὺς om. À. 9. τῆς πόλεως add.ex À. . 20. εὖ- 
πορεῖτε À, ἐχπογεῖτε vulg. προσετάξαμεν À , διετάξ. vulg. 


Syriam redierunt. eodem etiam anno multi per Africam ab eis caesi 
cum ipsius aciei duce, cui nomen fuit Damascenus. 

A. C. 53a Hoc anno, qui Leonis tyranni et scelestissimi Isauri fuit vicesi- 
mus quartus, ab Hieracitis igne supposito Damasci tabernae combu- 
stae, criminisque poenas illi suspendio dederunt. mensis Peritii die 
vicesimo octavo Édessam civitatem torrens inundavit. eodem etiam 
anno terrae motus ingens et tremendus mensis Octobris die vicesimo 
$exto , indictione nona, feria quarta, hora diei octava Cpoli conti- 
git, quo ecclesiae et monasteria corruerunt, et e populo plurimi 
ruinis obruti, magni quoque Constantini statua Átali portae im- 
posita cecidit una cum ipso Átalo, et Arcadii columna, tum etiam 
Theodosii statua portae nomine Chrysae imposita, murique urbis 
continentem spectantes , urbes etiam aliae et pagi per Thraciam, ad 
haec Nicomedia in Bithynia, Praenetus et Nicaea, in qua ecclesia 
unica servata est, conciderunt. nonnullis in locis proprios limites mare 
deseruit, et menses duodecim motus ille terrae perseveravit. impera- 
tor itaque visa moenium urbis ruina edictum buiusmodi promulgavit 
in populum: muros urbis reparare vos non valetis, quare nostris 
4dininistratoribus rem commisimus. ipsi collatitiam ab unoquoque 


, 


CHRONOGRAPHIA. 635 


μεν τοῖς διοιχηταῖς. καὶ ἀπαιτοῦσιν εἰς κανόνα κατὰ óAoxo- 
si»ip τὸ μιλιαρίσιον. καὶ λαμβάνει αὐτὰ 7) βασιλεία, xai 
κτίζει τὰ τείχη. ἐντεῦϑεν οὖν ἐπεχράτησεν 7) συνήϑεια δί- 
dtu τὰ δύο κέρατα τοῖς διοικηταῖς. ἔτος ἦν ἀπὸ χτίσεως κό- p.346 
δόμου κατὰ Ῥωμαίους ςσμὴ ἀπὸ ᾿δαμ, κατὰ δὲ «Αἰγυπτίους 
ἤγουν ᾿“λεξανδρεῖς ςοαλβ΄, ἀπὸ δὲ Φιλίππου τοῦ κατὰ Maxe- 
ϑόνας aty. ἐβασίλευσεν οὖν “Ζέων ἀπὸ x6 τοῦ lMagríov μη- 
γὸς τῆς ιδ ἰνδικτιῶνος ἕως μηνὸς Ἰουνίου wp τῆς 9 ἰνδι- 
κτιῶνος, βασιλεύσας ἔτη χῦ, μῆνας β΄, ἡμέρας xs. ὑμοίως 
τοκαὲ Κωνσταντῖνος, ὃ υἱὸς αὐτοῦ καὶ τῆς ἀσεβείας αὐτοῦ καὶ 
βασιλείας διάδοχος, ἀπὸ τῆς αὐτῆς tm τοῦ Ἰουνίου μηνὸς τῆς 
9' ἐνδικτιῶνος ἕως τῆς (10 τοῦ Σεπτεμβρίου μηνὸς τῆς ιδ΄ 
ἐγδικειῶνος, βασιλεύσας καὶ αὐτὸς, παραχωρήσει τοῦ ϑεοῦ, 
. ὅτη τριάχογτα τέσσαρα, μῆνας y, ἡμέρας β΄. οὕτως οὖν, ὡς Β 
τι προέφημεν, τῷ αὐτῷ "ἔτει τῆς 9 ἰνδιχτιῶνος μηνὶ ᾿Ιουνίῳ 
ὀχτωχαιδεχάτῃ τέϑνηκε “έων σὺν τῷ ψυχικῷ καὶ τὸν σωματι.- 
κὸν θάνατον, καὶ αὐτοχρατορεῖ Κωνσταντῖνος ὃ υἱὸς αὐτοῦ. 
xai ὅσα μὲν ἐπὲ “έοντος τοῦ ἀσεβοῦς κακὰ Χριστιανοῖς συν- 
ἔβη περί v6 τὴν ὀρϑόδοξον πίστιν καὶ περὲ τῶν πολιτικῶν 
20 διοικήσεων αἰσχροῦ κέρδους καὶ φιλαργυρίας ἐπινοίᾳ, κατὰ τε 


3. ὁλοχοτίνην μιλιαρήσιον Α. 4. τὰ διχέρατα À. 10. x«i 
K. A, xai ὃ K. vulg. 13. zteQeyo050t& τοῦ 9600 À, naga- 
χωρήσαντος ϑεοῦ vulg. ιή. οὕτως À, οὗτος vulg. 16. x«i 
τὸν σωμ. À, τὸν σωμ. vulg. 19. τὴν ὀρϑοδοξίαν τῆς mí- 
στεως e f. 20. χατά τε Σικελίαν A. 


collectam exigent, ex olocotino nimirum aureo milliarisium argen- 
teum. imperium vero nostrum summam illam tollet, et una simul 
moenium instaurandorum onus. inde mos invaluit, ut ceratia duo 
administratoribus per singula capita conferantur. erat is annus a 
mundi conditu et aetate Adami 6248 iuxta Romanorum computum, 
juxta Aegyptios, intellige Alexandrinos, 6232, a Philippo Macedone 
1063. igitur a mensis Martii die vigesimo quinto decima quinta in- 
dictione ad mensis Iunii diem decimum octavum nona indictione 
Leo imperavit. tenuit autem imperium annos viginti quatuor menses 
duos dies viginti quinque. Constantinus pariter eius filius impietatis 
aeque ac imperii successor a praefato mensis Iunii die decimo octavo 
nona indictione ad mensis Septembris diem decimum quartum indi- 
ctione decima quarta, deo permittente, potestatem obtinuit annos 
quatuor supra triginta menses tres dies duos. is ergo Leo, ut prae- 
misimus, eodem anno eiusdem indictionis nonae mensis Iunii die de- 
cimo octavo simul cum animae mortem obiit corporis, cui in tyran- 
nidis summa potestate occupanda filius Constantinus suffectus est. 
porro mala omnia quae sub impio Leone Christianis contigerunt, quod 
ad rectam fidei sententiam et civilium rerum administrationem spectat, 


636 THEOPHANIS 


Συρίαν xai Καλαβρίαν καὶ Κρήτην, 7 τε τῆς Ἰταλίας dno- 
στασία διὰ τὴν αὐτοῦ καχοδοξίαν, σεισμοί τὸ καὶ λιμοὲ xai 
Ολοιμοὲ καὶ ἐθνῶν ἐπαναστάσεις, ἕνα τὰ κατὰ μέρος σιγήσω, 
ἐν τοῖς προλαβοῦσι δεδήλωται κεφαλαίοις. ἄξιον δὲ λοιπὸν 
ἐφεξῆς καὶ τοῦ δυσσεβεστάτου καὶ παναϑλίου παιδὸς avrov 
τὰς ἀϑεμίτους διεξελθεῖν πράξεις, ἀνοσιουργοτέρας καὲ ϑεομι- 
σήτους οὔσας, φιλαληϑῶς δ᾽ ὅμως, ὡς ἐφορῶντος καὶ ἐπι- 
βλέποντος τοῦ παντεπόπτου ϑεοῦ, καὶ ἀπερίττως, εἰς ὠφέλειαν 
τοῖς μετέπειτα καὶ τοῖς νῦν πλανωμένοις αἀϑλίοις καὲ ἀτα- 
σϑάλοις ἀνδραρίοις εἰς τὴν τοῦ παρανομωτάτου βδελυρὰν 1o 
κακοδοξίαν, τὰ ἀπὸ τῆς δεκάτης λέγοντας ἐνδικτιῶνος ἔτους 
πρώτου τῆς αὐτοῦ βασιλείας. αὐτὸς γὰρ ὃ πανώλης xai 
Ὁ ἐμβρόντητος αἱμοβόρος τὸ καὶ ἀγριώτατος ϑὴρ, τυραννικῶς 

' χαὲὶ οὐκ ἐννόμως τῷ κράτει χρησάμενος, πρῶτον μὲν éx τοῦ 
ϑεοῦ καὶ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ τῆς ἀχράντου τ5 
καὶ παναγίας μητρὸς αὐτοῦ καὶ πάντων τῶν ἁγίων διΐσταται, 
μιαγείαις δὲ καὶ ἀσελγείαις καὶ αἱμοϑυσίαις καβαλλίαις 16 
κόπροις xaé οὔροις ἀπατώμενος, μαλακίαις τὸ μὴν καὶ δαι- 
μόνων ἐπικλήσεσε χαίρων, καὶ πᾶσιν ἁπλῶς ψυχοφϑύροις 


ἡ. dà add. ex A. 7. καὶ ἐπιβλ. om. À. 8. παντεπόπτου À, 


παντόπτου vulg. . 9. ἐϑλίοις om. Α. 12. τῆς αὐτοῦ ao. 
om. Α. 13. 95o add. ex A. 16. διΐσταται, μαγείαις δὲ xai 
A , διΐσταται μαγείαες, xai vulg. 13. αἰμοθυσίαις ἃ f, aluo- 


χυσίαες vulg. 


quae videlicet excogitata in Syriam, Calabriam et Cretam turpis lucri 
et avaritiae arte. ad haec ex prava eius opinione orta Italiae defe- 
clio, terrae motus, annonae penuria, pestilentiae, provinciarum rebel- 
liones, ut privatas quasque calamitates praeteream, superioribus capiti- 
bus enarrata sunt. nunc irreligiosissimi et infelicis undequaque filii eius 
nefaria gesta, sceleratiora multo deoque magis invisa decet recensere. 
ex veritalis tamen oraculis, ceu in dei cuncta inspicienlis ac intime 
penetrantis conspectu positi, nulla vel rei superfluae accessione facta, 
quod nimirum quum posteris, tum misellis atque improbis homun- 
cionibus secundum execrandam iniquissimi imperatoris seutentiam er- 
rantibus prodesse queat, quae ab indictione decima et primo imperii 
eius anno deinceps gesta sunt fideliter, enarrabimus. ipse siquidem 
perditissimus ac mente plane stupefactus, sive potius sanguinaria ac 
crudelissima fera, tyranni,. non legitimi imperatoris more imperium 
administrans, a deo imprimis et sefvatore nostro lesu Christo, et ab 
immaculata et sanctissima eius matre, et a sanctis omnibus, mala 
praestigiarum arte affectata, impuritatibus, effuso victimarum cruore, 
equinis stercoribus et lotiis seductus, obscoenis tactibus, et daemoni- 
bus invocandis assuetus ab infantia, studiis deinceps oiunibus, quao 





CHRONOGRAPHIA. | 633 . 


ἐπιτηδεύμασιν ἔκ νεαρᾶς ἡλικίας συζήσας" ἐπεὲ dà τὴν na- V. 356 
τριχὴν ἀρχὴν σὺν τῇ καχίᾳ παρέλαβεν, τί δεῖ λέγειν, ὅσην ἐκ 
προοιμίων ὃ παμμίαρος τὴν κακίαν ἐκίσσησεν, xai εἰς προῦ- P. 347 
πτὸον αὐτὴν καὶ ὀναέριον ἀνερρίπισε φλόγα; οὐ μικρὰ γὰρ 

5 ταύτην βλέποντας τοὺς Χριστιανοὺς κατέλαβεν ἀϑυμία, ὥστο 
πάντας éx προοιμίων εὐϑὺς δι’ ἰταμύότητα μισῆσαι αὐτὸν, καὶ 
᾿Αρταβάσδῳ κουροπαλατῃ καὶ κύμητε τοῦ Ὀψικίου προστεϑῆ.-- 
vas γαμβρῷ τὸ αὐτοῦ Ovi, ἐπ᾽ ἀδελφῇ “Ἄννῃ, καὶ τὴν faci- 
λείαν αὐτῷ ὡς ὀρϑοδύξῳ παραδοῦγαι. τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ἀνεῖ- 

10 Atv Ἰσὰμ ὃ τῶν ᾿ραβων ἀρχηγὸς τοὺς κατὰ πᾶσαν πόλιν τῆς 
ὑπ᾿ αὐτοῦ ἀργῆς αἰχμαλώτους Χριστιαγούς, ἐν οἷς καὶ Εὐ- 
στάϑιος ὃ μακάριος υἱὸς Ἰαρίνου τοῦ περιβλέπτου πατρικίου 
πολλὰ βιασϑείς, καὶ τὴν αὐτοῦ εἰληκρινὴ πίστιν μὴ ὠρνησάμε- B 
γος, μάρτυς ἀληθὴς ἀνεδείχϑη εἰς Χαρὼν πόλιν οὖσαν τῆς 

15 ἸΪΠεσοποταμίας ἐπίσημον, ἔνϑα καὶ τὰ τίμια αὐτοῦ καὶ 
ἅγια λείψανα ἰάσεις παντοίας ἐπιτελοῦσι ϑείᾳ χάριτι" καὶ 
πολλοὲ ἕτεροι διὰ μαρτυρίου καὶ αἵματος ἐν Χριστῷ ἐτελειώ- 


ϑησαν. 
“Ῥωμαίων βασιλέως Κωνσταντίνου ὅτος a. A.M. 6233 
20 Τούτῳ τῷ ἔτει ὃ διώκτης τῶν πατροπαραδότων ϑεσμῶνο 
8. γαμβρῷ τε αὐτοῦ Α, γαμβροῦ τε αὐτῷ vulg. 10. πᾶσαν 
πόλιν À, πόλ. πᾶσ. vulg. 11. xai add. ex ἃ. 12. 2]αρια- 


νοῦ Α. 14. Χαρρὰν A. 


animam perdunt et perniciem ingerunt, a primis annis innutritus 
fuit. postquam vero paternam potestatem eiusque simul impietatem 
haereditario iure adiit, quis explicare valeat, quas malitiae turbas ab 
ipsis primordiis scelestus ille ac piaculis omnibus infectus moverit, 
et quas per universum orbem, tanquam per aeris spatium, malorum 
evomuerit flammas? non levis etenim incendiorum huiusmodi specta- 
tores tristitia et animorum. consternatio incessit, adeo ut ab imperii 
statim principio propter innatam truculentiam omnes exosum habue- 
rint, et ín Artabasdum curopalatem et Opsicii comitem et ob locatam 
sororem Ánnam eius generum, ceu rectum de fide sensum iugiter re- 
tinentem, bene affecti imperium studuerint transferendum. caeterum / 
eodem anno Isam Arabum princeps Christianos captivos per singulas 
ditionis suae urbes ad unum interfecit, inter quos beatus Eustathius 
Marini spectabilis patricii filius multa passus tormenta, nec sinceram 
suam fidem ob id eiurans, in Charan celebri Mesopotamiae urbe, ve- 
rus atque illustris martyr eluxit, ubi venerandae sanctaeque eius re- 
liquiae, gratia dei opitulante, omnis generis praebent medelam. sed 
et mnlti alii per martyrium effuso sanguine consummati sunt. ἡ 
: Romanorum imperatoris Constantini anuus primus. A. C. 733 
Hoc anno dei iudicio ita ordinante, et offensarum nostrarum mul- 


638 . THEOPHANIS 


Κωνσταντῖνος ἐβασίλευσεν ϑείοις κρίμασε καὶ πλήϑεε πται- 
σμάτων ἡμῶν. τῷ οὖν Ἰουνίῳ μηνί, εἰκόστῃ δβδόμη τῆς ἐπέ. 
κεινα δεκάτης ἰνδικτιῶνος, ἐξελϑὼν ἐν τοῖς μέρεσι τοῦ Ὄψι- 
κίου xara τῶν “ράβων, ἦλθεν ἐν τῇ λεγομένῃ Κρασῷ. τοῦ 
δὲ ᾿Αρταβάσδου ἐν τῷ “ορυλαίῳ μετὰ τοῦ Ὀψικίου λαοῦ ὅ 
ὄντος, ὑπεβλέποντο ἀλλήλοις. ἀποστείλας δὲ Κωνσταντῖνος 
πρὸς αὐτόν, ἠτεῖτο τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ πεμφϑῆναι αὐτῷ, dx, 
Dàre ἀγεψιοὺς αὐτοῦ, ποϑῶν ἰδεῖν αὐτούς. σκοπὸς δὲ ἦν av- 
τῷ κατασχεῖν αὐτοὺς καὶ φρουρῆσαι. ὃ δὲ τὸν δόλον νοήσας 
καὶ ἀπογνοὺς ἑαυτοῦ γιγνώσκων T5 τὴν ἄμετρον πονηρίαν τὸ 
αὐτοῦ, διαλαλήσας τε τῷ λαῷ καὶ πείσας, ὥρμησε κατ᾽ αὐτοῦ 
σὺν παντὲ τῷ πλήϑει, καὶ τὸν μὲν πατρίχιον Βησὴρ τὸν 
σαρακηνόφρονα προὐπαντήσαντα ῥωμφαίᾳ ἀγεῖλεν. ὃ δὲ 
Κωνσταντῖνος παρίππιν εὑρὼν ἐστρωμένον xai ἐπιβὰς αὐτοῦ, 
ἔφυγεν εἰς τὸ ᾿Ἡμώριον, καὶ προσδραμὼν τῷ ϑέματε τῶνι5 
Ρ. 348 ἀνατολικῶν στρατηγουμένῳ τότε ὑπὸ τοῦ zfoyyívov περισώ- 
ζεται ὕπ᾽ αὐτῶν, δεξιοῦταί TE τούτους μεγάλαις ὕποσχέσεσιν' 
καὶ πρὸς Σισιγννάκιον ἀποστέλλει εὐθὺς στρατηγὸν ὄντα τὸ 
τηνικαῦτα τοῦ ϑέματος τῶν Θρᾳκησίων, καὶ πείϑει αὐτοὺς 
συμμαχῆσαι αὐτῷ. ἐντεῦϑεν οὖν μάχαι δεινόταται καὶ ay-20 


9. τὸν add. ex A. 13. óoug. A. 14. εἷς αὐτὸ Α e, ἐπ' 
«Uto f. 16. Jfayxíyou A. 18. τὸ trix. À, toU τὴν. vulg. 
19. τοῦ add. ex A. 


titudine poenas provocante, patriorum institutorum persecator Con- 
stantinus imperium accepit. mensis itaque Iunii die vicesimo septi- 
mo ad insequentem indictionem decimam pertinente, adversus Arabes 
circa Opsicii regionem expeditione suscepta, ad urbem, quae Crasus 
dicitur, venit. cum' vero Artabasdus Opsicii militum manu comitatus 
Dorylaei versaretur, mutuam de se sibi invicem suspicionem ingere- 
bant. Constantinus autem missis ad Artabasdum litteris, filios eius, 
ceu nepotes ex sorore, et quasi videndi eos avidus, ad se transmitti 
postulavit. id autem eius animo inerat consilium, ut pueros retine- 
ret et servaret sub custodia. ille dolum subodoratus, et de rebus suis 
desperans, ceu inexplicabilem eius nequitiam expertus, exercitum al- 
loquitur, et ad res novandas inducit, ac mox cum copiis omnibus 
adversus eum suscipit profectionem, primoque belli impetu Beser Sara- 
cenica doctrina infectum sibi obviam factum ferro obtruncavit. Constan- 
tinus autem veredarium sella instructum ac forte repertum conscendit, 
et in Ámorium se fuga surripit, tum vero ad orientalium thema, cui 
tunc Longinus praeerat, se recipiens, de salute securitatem accipit, ac 
vicissim magnis pollicitationibus eos demeretur. inde continuo ad Si- 
sinnacium , eiusdem "Thracensium thematis ducem, mittit, qui secum 
eos militare suaderet. hinc imperii in se ipsum armati saevissimae 


CHRONOGRAPHIA. 639 


ϑοπλισμοὲ γίγνονται τοῖς ὑπηκόοις, ἑκατέρων βασιλέων ἄνα- 
yopsvouérov. ᾿Αρταβασδος δὲ γράφει πρὸς Θεοφάνην τὸν 
πατρίκιον καὶ μάγιστρον ἐκ προσώπου ὄντα ἐν τῇ πόλει διὰ 
Θαλασσίου σιλεγτιαρίου. τὰ πραχϑέντα. ὃ δὲ προσκείμενος V. 277 
5᾿,ρταβάσδῳ, σωρεύσας τὸν λαὸν ἐν τοῖς κατηχουμένοις τῆς μεγά- B 
λης ἐκκλησίας, καὶ διὰ τῶν γραμμάτων καὶ τοῦ λεχϑέντος Θαλασ- 
σίου πείϑει πάντας, ὡς ὃ βασιλεὺς τέθνηκεν, ᾿ρτάβασδος δὲ 
ὑπὸ τῶν ϑεμάτων ἀνηγορεύϑη βασιλεύς. τότε πᾶς ὃ λαὸς σὺν 
᾿Δναστασίῳ τῷ Ψψευδωνύμῳ πατριάρχῃ ἀναϑέματε xad ἀνα- 
τοσχαφῇ ἔβαλλον αὐτόν, ὡς ἀλάστορα καὶ ἄϑεον, καὶ ἀστείως 
τὴν αὐτοῦ ἐδέξαντο σφαγήν, ὡς μεγίστου κακοῦ λυτρωϑθϑέντες, 
"forafagdory δὲ ἀνεκήρυττον βασιλέα, ὡς ὀρϑόδοξον καὶ ϑείων 
δογμάτων ὑπέρμαχον. εὐθέως οὖν ἀποστέλλει ὃ ἸΠονούτης 
ἐν τοῖς Θρᾳκώοις μέρεσι πρὸς Νικηφόρον τὸν ἰδιον υἱὸν στρα- 
τιϑῬτηγοῦντα τῆς Θρᾷκχης τοῦ συνελᾶσαι τὸ ἐκεῖσε στρατόπεδον C 
πρὸς φυλακὴν τῆς πόλεως. κλείσας οὖν τὰς τῶν τειχέων πύ- 
λας καὶ βίγλας ϑέμενος, τοὺς φίλους τε Κωνσταντίνου χειρω- 
σάμενος, τύψας καὶ κουρεύσας, εἰς φυλακὰς ἀπέϑετο. τοῦ δὲ 
᾿Αρταβάσδου μετὰ τοῦ Ὀψικέου λαοῦ ἐν τῇ πόλει εἰσελϑόντος, 
20 κατέλαβεν καὶ Κωνστανεῖνος ἐν τῇ Χρυσοπόλει μετὰ τῶν δύο 


1. ἑκατέρων À, τῶν ἔχ. vulg. 2. τὸν add. ex A. 6. àv 
᾿“ϑανασίου À f. — 9. τῷ add. ex A. 10. ἀγείϑεον À. 11. 
τὴν add. ex A, item paulo post dà. | 


pugnae civiumque ad invicem conflictus, imperatoribus duobus re- 
nunciatis et ex aequo de potestate contendentibus. — interim Artaba- 
sdus '"l'heopbani patricio et magistro, qui imperatoris vices in urbe 
gerebat, omnia quae gesta fuerant, per 'Thalassium silentiarium 
denunciat. is Ártabasdo bene affectus, ad magnae ecclesiae cate- 
chumena populo collecto tum litteris tum praedicti Thalassii te- 
stimonio, imperatorem fato functum et Artabasdum a thematibus im- 
peratorem salutatum suadet. confestim populus universus Anastasio 
falsi nominis patriarcha duce diris et maledictis, ceu naturae mon- 
strum et a deo alienum, Constantinum insequitur, caedem eius quasi 
ingenti malo liberati gratanter excipit, et Artabasdum, velut orthodo- 
xum et sacrorum dogmatum defensorem, imperatorem proclamat. his 
ita gestis Monutes Nicepborum filium "Thraciae ducem, ut eius pro- 
vinciae exercitum ad urbem custodiendam adduceret, misit, tum moe- 
nium portis subinde firmiter obseratis, dispositisque ad ea vigiliis, mox 
Constantini amicos comprehendens verberibus et capillorum deton- 
sione castigatos in carceres detrusit. Artabasdo vero cum Opsicii co- 
piis urbem iam ingresso, Constantinus thematibus duobus, Thracen-. 
sium, dico, et orientalium, stipatus Chrysopolim advenit cumque nil 


640 THEOPHANIS 


ϑεμάτων, Θρᾳχησέων τε, qmi, καὶ ἀνατολικῶν, καὶ μηδὲν 
ἰσχύσας ὑπέστρεψεν, καὲ ἐχείμασεν εἰς τὸ ᾿Μμώριον. ὃ δὲ 
"Aoraflagdog κατὰ πᾶσαν τὴν πόλιν τὰς ἱερὰς εἰκόνας ἀνεστή- 
λωσεν. οἱ δὲ ᾿“ἴραβες αἰσϑόμενοι τὴν τούτων κατ᾽ ἀλλήλων 

Ὦ μάχην, πολλὴν αἰχμαλωσίαν ἐποιήσαντο εἰς ῬΡωμανίαν, τοῦ 5 
Σουλεϊμὰν στρατηγοῦντος αὐτοῖς. ᾿Αναστάσιος δὲ Ó ψευδωνυ- 
uoc πατριάρχης κρατῆσας vá siia καὶ ζωοποιὰ ξύλα ὥμοσε 
τῷ λαῷ, ὅτι μὰ τὸν προσηλωθέντα ἐν αὐτοῖς, οὕτως μοι 
εἶπεν Κωνσταντῖνος ὃ βασιλεύς, ὅτε μὴ λογίσῃ υἱὸν ϑεοῦ εἰ. 
vat ὃν ἔτεχεν ἡ Ἰαρία, τὸν λεγόμενον Χριστόν, εἰ μὴ ψιλὸν το 
ἄνθρωπον. ἣ γὰρ lMagía αὐτὸν ἔτεκεν, ὡς ἔτεχεν ἐμὲ ἣ 
μήτηρ μου 5 lMagía. καὶ τοῦτο ἀχούσαντες οἱ λαοὲ ἀνέσκχα- 
va» αὐτόν. 

A.M. 6234 ᾿Αντιοχείας ἐπισκόπου Στεφάνου &toc α΄. 

P.349 Τούτῳ τῷ ἔτει τέϑνηκεν ᾿Ισὰμ ὃ τῶν ᾿Αράβων ἀρχηγός. 15 
οὗτος τὴν ἁγιωτάτην ἐχκλησέαν τῆς ᾿Αντιοχείας ἐπὲ μή χρό. 
γους χηρεύρυσαν, κωλυόντων τῶν ᾿Αραβων γενέσϑαι πατριαρ- 

Β χην ἐν αὐτῇ, ἔχων τινὰ προσφιλῆ μονάζοντα Σύρον, ὀγώματι 
Στέφανον, ἀγροικότερον μέν, εὐλαβὴ δέ, τοὺς κατὰ τὴν ξῴαν 
Χριστιανούς, εἴπερ ϑέλοιεν συγχωρηϑῆναι αὐτοῖς πατριάρχην", 10 
ψηφίσασϑαι αὐτὸν Στέφανον. οἱ δὲ ϑεόϑεν τοῦτο νομίσαν- 


4. κατάλληλον A. - 19. τὴν add. ex Α. 41. αὐτὸν Xr. — τ- — 
γεγέσϑαι om. ὁ ὦ. | 


proficeret, retro cedere coactus, ad Amortium hiberna duxit. interim 
Artabasdus sacras imagines per singulas civitates erexit. occasione 
vero duorum principum de rerum summa ad invicem conten«dentium, 
Arabes, Sulimane duce, infinitam captivorum praedam e Romanorum 
terris abduxerunt. caeterum Anastasius falso nomine patriarcha, ve- 
neranda ac vivifica crucis ligna manibus tenens, interposito iusiurando 
coram plebe disseruit: per eum, qui lignis istis suffixus est, ita mibi 
dixit imperator, ne dei filium, quem genuit Maria, quique Christus 
dicitur, uspiam reputaveris, quam simplicem ac nudum hominem. 
eum etenim in lucem Maria protulit, in eum modum, quo me mater 
mea Maria genuit. his auditis populus universus eum imperio abdi- 
catum pronunciavit. 
A.C. 234 Antiochiae episcopi Stephani annus primus. 

Hoc anno Isam Arabum dux mortuus est." is sanctam Antiochiae 
ecclesiam pastore iam annos 4o viduatam, Arabibus nimirum patriar- — : 
cham eligi prohibentibus, in priorem statum reposuit. quempiam etenim 
monastici instituti Syrum, nomine Stephanum, sibi familiarem , rusti- 
oum quidem, δὲ pietate clarum, Christianis in. oriente positis, si 
modo hunc admitterent, patriarcham eligendi liberam fecit potesta- 
tem. illi divinitus hoc fieri arbitrati! ipsum Stephanum in Antiocben- 


CHRONOGRAPHIA. | 641 


vec γενέσθαι ᾿χειροτονοῦσιν αὐτὸν ἐν τῷ ϑρόνῳ Θεουπόλεως. 
κακεῖϑεν ἕως τοῦ vU» διέδραμεν τὸ ἀκώλυτον, 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπεκράτησεν Οὐαλὲδ υἱὸς Ἰσὰμ τῆς 4o«- 
fo» ἀρχῆς" πρὸς ὃν Κωνσταντῖνος ᾿Ανδρέαν σπαϑαάριον, 
δ'Αρταβασδος δὲ Γρηγόριον λογοῚθέτην ἐξέπεμψαν, τὰ πρὸς 
συμμαχίαν ζητοῦντες ἀμφότεροι" ἀβροχίας δὲ πολλῆς ysvo-C 
μένης καὶ σεισμοῦ κατὰ τόπους, ὡς ξνωϑῆναι ὕρη πρὸς ἀλ. 
ληλα κατὰ τὴν ἔρημον Σαβᾶ, καὶ κώμας ὑπὸ γῆν καταπτω-Υ. λη8 
ϑῆναι. τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει Κοσμᾶς ὃ πατριάρχης ᾿Αλεξανδρείας 
τοωρϑοδύξησε σὺν τῇ πόλει αὐτοῦ ἐκ τῆς τῶν μογνοϑελητῶν κα- 
κοδοξίας, χρατησαρὴης ἀπὸ Κύρου τοῦ ἐπὶ Ἥ ρακλείου ἐπισκό- 
που ᾿Αλεξανδρείας. ἐπεστράτευσε δὲ Γάμερ τὴν Ῥωμανίαν 
μετὰ πλήϑους ᾿ράβων, καὶ πολλοὺς αἰχμαλωτεύσας, ὑπέστρε- 
we». ἐφάνη δὲ σημεῖον ἐν τῷ οὐρανῷ κατὰ βορρᾶν μηνὲ 
15 Ἰουνίῳ. Οὐαλὶὲὶδ δὲ Πέτρον τὸν ἁγιώτατον μητροπολίτην Ζ1α- 
μασχοῦ γλωττοτομηϑῆναι ἐχέλευσε, ὡς ἀναφανδὸν ἐλέγχοντα p 
τὴν τῶν ᾿ἡράβων xat ωανιχαίων δυσσέβειαν, ἐξώρισεν δὲ 
αὐτὸν κατὰ τὴν εὐδαίμονα "oafiíay, ἔνϑα xai τελειοῦται 
μαρτυρήσας ὑπὲρ Χριστοῦ, καὶ τρανῶς ὀκφωνήσας τὴν ϑείαν 
20 λειτουργίαν, ὡς οἱ διηγησάμενοί φασιν ἰδίαις ἀκοαῖς τοῦτο 


2. τοῦ om. Α. 8. χαταποϑῆναι Α. 10. αὐτοῦ Α e f, αὐτῇ 
vulg. 12. ἄμερ À. 14. ἐν τῷ οὐρανῷ add. ex A. 20. 
τοῦτο add. ex A. 


sium Theupoleos sede episcopum collocant, atque ita ad hodiernum 
usque diem eligendo patriarchae nullum impedimentum a Saracenis 
affertur. | 

Hoc anno Valid filius Isam Arabum principatu potitus est, ad 
quem Constantinus Andream spatharium , Artabasdus vero Gregorium 
logothetam, ambo suppetias sibi dari postulantes, miserunt. diuturna 
vero imbris penuria et terrae motus varia loca adeo concusserunt, ut 
in deserto Saba montium cacumina ad invicem colliderentur, et pagi 
terra absorberentur. eodem etiam anno Cosmas Alexandriae patriar- 
cha cum ipsa civitate, monotheletarum pravitate a Cyri, qui sub He- 
raclio vixit, temporibus eam civitatem obtinente, abiurata, et errore 
cognito ad orthodoxam ecclesiam rediit. porro Gamer Saracenorum 
copiis comitatus in Romaniam impressionem fecit, et collecta ingenti 
captivorum praeda, in patriam remeavit. mense Iunio signum ad septen- 
irionalem caeli partem apparuit. porro Valid Petro sanctissimo Da- 
masci metropolitae, ceu Arabum et Manichaeorum impietatem palam 
arguenti, linguam praescindi iussit, et in felicem Arabiam exulem de- 
portari. ibi pro Christo martyrium passus, distinctisque apertae lo- 
quelae verbis sacrum celebrans, ut qui retulerunt proprio auditu se 
percepisse confirmant, morte consummatur. eius aemulus et eiusdem 


Theophanes. át 


64a THEOPHANIS - 


πεπληροφορεῖσϑαι. τούτου ζηλωτὴς xai ὁμώνυμος Πέτρος, 
ὃ κατὰ τὸν αϊουμᾶν ἐν τοῖς αὐταῖς ἀνεδείχϑη χρόνοις, μαρ- 
τυς ὑπὲρ Χριστοῦ αὐτομόλως. νόσῳ γὰρ συσχεϑείς, προσε- 
καλέσατο τοὺς τῶν wdoafm» ἄρχοντας, ἅτε συνήϑεις αὐτῷ 
ὄντας, χαρτουλαρίῳ τελοῦντε τῶν δημοσίων φόρων, καί φησιϑ 
πρὸς αὐτούς" τὸν μὲν ὑπὲρ τῆς ἐπισκέψεως μισϑὸν παρὰ 
Ρ.35οϑεοῦ λάβοιτε, κἂν ἄπιστοι τυγχάνητε φίλοι. τῆς διαϑήκης δέ 
μου μάρτυρας ὑμᾶς εἶναι βούλομαε τοιαύτης οὔσης" πᾶς ὃ 
μὴ πιστεύων εἰς πατέρα καὶ υἱὸν καὶ πνεῦμα ἅγιον, τὴν 
ὁμοούσιον καὶ ζωαρχικχὴν ἐν μονάδι τριάδα, πεπήρωται τὴν το 
ψυχὴν, καὶ τῆς αἰωνίου κολάσεώς ἐστιν ἄξιος. τοιοῦτός ἔστιν 
καὶ ὃ ἸΠουαμὲδ ὃ ψευδοπροφήτης ὑμῶν καὶ τοῦ "ΑἸντιχρίστου 
πρόδρομος" ἀπόστητε οὖν, εἰ ἐμοὲ πείϑεσϑε μαρτυρομένῳ 
σήμερον ὕμῖν τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, τῆς ἐκείνου μυϑολο- 
γίας. εὐνοῶ γὰρ ὑμῖν σήμερον, ἕνα μὴ σὺν ἐκείνῳ κολασϑὴῆς 1 
Βτε. ταῦτα καὶ ἄλλα πλεῖστα ϑεολογοῦντος αὐτοῦ ἀκούσαντες 
ϑάμβει τε xai μανίᾳ συσχεϑέντες, μαχροϑυμεῖν ἔδοξαν, ὡς ἐκ 
τῆς νόσου παραφρονοῦντα τοῦτον οἰύμενοι" μετὰ δὲ τὸ δια- 
γενέσϑαε αὐτὸν ἐκ τῆς νύσου, ἤρξατο μεγαλοφωνότερον ára- 


ι. καὶ ὅὁμών. À, xal ὃ óu. vulg. — 23. αὐτοῖς] αὐτόϑι A f. 238. 
αὐτόμολος A. 5. χαρτουλαρίῳ ttÀ. À, χαρτουλάρεόν τε 1H. 
vulg. 7. εἰ καὶ — ευγχάνετε À. τῆς add. ex A. 12. 
καὶ prius add. ex A. 14. σήμ. ὑμῖν Δ, ou. σήμ. vulg. — 18. 
παραφρονοῦχγτα — — — γόσου om. À. 19. μεγαλοῳ. À, με- 
yaq. vulg. 


nominis consors Petrus apud Maiumam insigne po Christo martyrium 
sub haec tempora sponte tulit. morbo quippe detentus, Arabum pro- 
ceres, ceu ex chartularii publicorum vectigalium munere ipsis notus, 
sibi familiares ad privatum colloquium invitavit. tum is ad illos, 
vestrae huius, inquit, ad me visitandum profectionis mercedem a deo 
recipiatis precor; licet enim fidei luce privati, amici tamen estis cen- 
sendí. testamenti itaque mei, quod huiusmodi est, volo vos esse te- 
stes: qui non credit in patrem, filium et spiritum sanctum, consub- 
stantialem et vivificam in unitate naturae personarum trinitatem, is 
animae oculis occaecatus est, et aeterno supplicio dignus. Muamed 
falsus vester vates et Antichristi praecursor eiusmodi ezsitit. quam- 
obrem si mibi nunc caelum et terram coram vobis obtestanti aliqua- 
tenus fidem adhibetis, fabulosam et deliram eius doctrinam eiurate. 
hoc necessitudinis erga vos meae praesens argumentum benevolum 
hoc admittite consilium, ne parem cum eo cruciatum  sustineatis. 
Arabes sacros istos et pares alios sermones explicantem audientes, et 
una simul stupore et insania correpti, virum bene valere iusseront, 
tanquam in mentis delirium eum lapsum arbitrati. is ubi vires ex 


" CHRONOGRAPHIA. 643 


κράζειν" ἀνάϑεμα ἸΠουαμὲδ xal τῇ μυϑογραφίᾳ αὐτοῦ, καὶ 
πᾶσε τοῖς πιστεύουσιν αὐτῇ. τότε τὴν διὰ ξίφους τιμωρίαν 
ὑποστάς, μάρτυς ὠνεδείχϑη. τοῦτον ἐγκωμίοις λόγων τετίμη- 
κεν ὃ ὅσιος πατὴρ ἡμῶν Ἰωαννὴης ὃ καλῶς ἐπικληϑεὶς Xov- 

5 σορρύας διὰ τὴν ἐπανϑοῦσαν αὐτῷ τοῦ πνεύματος ἔν τὸ λόγῳ 
xai βίῳ χρυσαυγὴ χάριν, ὃν Κωνστανεῖγος ὃ δυσσεβὴς βασι- c 
λεὺς ἐτησίῳ καϑυπέβαλεν ἀναϑέματι δἰὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν 
ἂν αὐτῷ. ὀρϑοδοξίαν, xai ἀντὲ τοῦ 'παππιχοῦ ὀνόματος αὖ- 
τοῦ Ἰανσούρ, ὃ ξρμηνεύεται λελυτρωμένος, ἸΠανζηρὸν Tov- 

10 δαϊκῷ φρονήματε μετονομάσας τὸν. νέον τῆς ἐκκλησίας διδώ- 
σχαλον. 

Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει μηνὶ ἸΠαΐῳ ᾿Αρτάβασδος ἐπὶ τὰ μέρη. 
τοῦ Ὀψικίου ἐξελθών, τὴν Ldoíav στρατολογήσας κατέλαβεν, 
ἀδχπορϑῶν αὐτὴν. Ἀωνσοσταντῖγνος δὲ τοῦτο μαϑών, ἐκίνησεν 

15xar!' αὐτοῦ, καταλαβὼν δὲ αὐτὸν εἰς τὰ μέρη τῆς Σάρδης 
ἀπὸ τοῦ Κελβιανοῦ ἀγερχόμενον καὶ συμβαλὼν μετ᾽ αὐτοῦ 
πόλεμον, τρέπεε αὐτὸν καὲ καταδιώκει μέχρε Κυζίκου. ὃ δὲ Ὁ 
τὴν Κύζιχον καταλαβών, καὶ εἰς δρόμωνα εἰσελϑών, διασώ.- 
ζεται ἐν τῇ πόλει. μηνὲ dà “ὐγούστῳ τῆς αὐτῆς iw ἔνδι- V.279 
“οχτιῶνος Νικήτας ὃ μογνοστράτηγος υἱὸς ᾿ρταβάσδου συμβαλὼν 


1. xc) τῇ À, ἐκ τῇ vulg. 5. énaySoUcay| οὖσαν A. ToU 
πνεύματος — — -—— — ὕπερβ. ἐν αὐτῷ om. a. 10. ἐχχλησίας 
A, ἡλιχέας vulg. 15. αὐτὸν add. ex A. 16. xai cuu. A, 


συμβ. vulg. 


infirmitate recepit, valida voce publice vociferari : anathema Muamed 
et fabulosae eius doctrinae credentibusque in eum omnibus. extem- 
plo gladii poenae suppositus, martyr declaratur. eum orationum sua- 
rum encomiis sanctus pater noster Ioannes, ob eloquii sanctitatisque 
velut aureo fulgore radiantem spiritualem gratiam Chrysorrhoas recte 
cognominatus, celebravit. loannem etiam istum Constantinus impius 
imperator execrationibus annuatim renovatis ob eminentem illius in 
recta fide doctrinam subiicere. solebat, et Mansur aviti nominis, quod 
vertitur redemptus, vice, Manzerum novum ecclesiae doctorem sensu 
plane Iudaico vocitabat. 

Eiusdem etiam anni mense Maio ad Opsicii regionem profectus 
Artabasdus, Asiam, dum iter ageret, sub potestatem redegit, et pro- 
vinciam depopulatus est. eo comperto Constantinus copias in eum 
eduxit. ubi Sardium attigit fines a Celbiano redeuntem offendit, et 
manibus cum eo consertis, in fugam vertit, et ad Cyzicum usque in- 
seqnitur. ille Cyzicum ingressus, dromonem subinde conscendit, et 
in urbem salvum se recipit. mense autem Augusto eiusdem undeci- 
mae indictionis Artabasdi filius supremus copiarum eius ductor ad 
Modrinen cum Constantino bello congressus fugam arripit, Tiridates 


644 | THEOPHANIS 


Κωνσταντίνῳ εἰς πόλεμον πρὸς τῇ ΙΠοδρινῇ φεύγει τραπείς, 
καὶ τὸν μὲν πατρίκιον Τηριδάτην τὸν ᾿Αρμένιον στρατιώτην 
γενναῖον ὑπάρχοντα καὶ ἐξάδελφον Ldorafidcdov σὺν ἄλλοις 
ἐπιλέκτοις ἄρχουσιν ἀνεῖλεν. ἑκατέρων δὲ τῶν μερῶν πιτῶσις 
οὐ μικρὰ γέγονεν ᾿ρμενίων τε xat ᾿Πρμενιαχῶν μαχησαμέγωνϑ 
πρὸς ἀνατολικοὺς καὶ Θρᾳκησίους τοὺς ὑπερμάχους τοῦ Κων- 
σταντίνου. ὃ δὲ αἀρχέκακος διάβολος τοιαύτην xard τῶν 
Χριστιανῶν ἤγειρεν μανίαν κατὰ τοὺς χρόνους τούτους καὶ 
Ρ. 35: ἀλληλοσφαγίας, στε τέχνα κατὰ γονέων καὶ ἀδελφοὺς xara 
ἀδελφῶν συγκινεῖσϑαι ἀφειδῶς εἰς σφαγήν, καὶ ἀνηλεῶς ἐμο 10 
πυρίζειν τὰς ἀλλήλοις ὑπαρχούσας στάσεις τὸ καὶ οἰκίας. 
A.M.6235 οράβων ἀῤχηγοῦ Οὐαλὶδ ἔτος «. 
“Τουτῷ τῷ ἔτει κατὰ βορρᾶν ἐφάνη σημεῖον, xai κόνις 
Βκατῆλϑεν εἰς τόπους. γέγονε δὲ καὶ σεισμὸς εἰς τὰς Κασπίας 
πύλας" καὶ ἀνηρέϑη Ovalid ὑπὸ τῶν ᾿Αράβων μηνὲ ᾿Απριλ.τ5 
λίῳ ig, ἡμέρᾳ €, ἄρξας ἔτος α΄, καὶ κρατεῖ τῆς ἀρχῆς Iud 
ὃ “ειψός. οὗτος χρήματα πολλὰ σχορπίσας ἐκράτησε τὴν 
“αμασκόν, καὶ δεξιὰς ἔλαβεν τοῦ ἄρχειν ἐκ τῶν κατὰ τὴν 
“αμασκὸν καὶ Περσίδα καὶ κ“ἴγυπτον ραβων. Ἰἤαρουὼμ 
υἱὸς ἸΠουαμὲδ τὴν ᾿Αρμενίαν διέπων ἀκούσας ταῦτα, xata-20 
λαμβάνει τὴν ἸΠεσοποταμίαν, ὑπερμαχὼν τῷ δοκεῖν τῶν τέ- 


2. τῶν «Τρμενίων À.. — 4. ἀνεῖλεν Δ, ἀνεῖλον vulg. δὲ add. 
ex À. 9. ἀλληλοφαγίας a. 11. 1€ add. ex A. 18. é 
τῶν mg. Par., ἐκ τοῦ vulg. 


patricius Ármenius miles generosus, Ártabasdi consobrinus, cum selectis 
aliis proceribus cadit, Armeniorum et Ármeniacorum adversus orienta- 
les et Thracenses Constantini ius defendentes depugnantium caedes 
utrimque haud minima facta. calamitatis ommis auctor diabolus talem 
inter Christianos dementationem et caedes reciprocas sub haec tem- 
pora excitavit, uL filii adversus parentes, et fratres in fratres necem 
nullo sanguinis aut indulgentiae discrimine irruerent, suasque invicem 
ipsorum domus atque facultates citra illati damni sensum [flammis 
perderent. d 
A. C. 235 Arabum ducis Valid annus primus. 

Hoc anno in boreali caeli parte signum apparuit, pulvisque imbris 
instar in diversa loca decidit. ad Caspias etiam portas terrae motus 
contigit. — mensis Aprilis die decimo sexto, hebdomadis feria quinta, 
Valid Arabum factione sublatus post imperii annum unicum, cui filius 
Izid cognomento Leipsus, id est diminutus, successit. is maxima pe- 
€uniarum vi erogata, Damascum obtinuit, atque ab Arabibus, qui Da- 
mascum, Persidem et Aegyptum incolebant, dextras in imperii confir- 
mationem accepit.  Marvam autem filius Muamed, Armeniae rector, 
hia auditis Mesopotainiam occupat, filios Valid, ut videbatur, in tute- 


CHRONOGRAPHIA. . 645 


xvoy Οὐαλίδ, καὶ ἐναντιούμενος τῷ Ἰζίδ. καὶ μετὰ μῆνας εἰ 
ϑνήσκει ὃ Ἰζὶδ καταλεήψας ᾿Αβραὶμ τὸν ξαυτοῦ ἀδελφὸν dniC 
τῆς Δαμασκοῦ διάδοχον. τούτῳ παραταξάμενος ἸΠαρουὰμ 
ἔγων τοὺς τῆς ἹΠεσοποταμέας ἔρχεται εἰς Ἔδεσσαν, κἀκεῖθεν 
belg τὰ μέρη Φαμασχοῦ καὶ ᾿Αγτυλιβάνου, εἰς κάμπον λεγόμε- 
yov Γαρίς. κὠκεῖ συμβαλὼν τῷ Σουλεῖϊμάν, [ϑνήσκει)] παρὰ 
τῷ ποτάμῷ Zia, τοῦτ᾽ ἔστε Κακῷ, τρέπει αὐτόν, καὶ ἀναιρεῖ 
᾿ χιλιάδας x, καὶ μόνος Σουλεϊμὰν uer! ὀλίγων φυγὰς κατὰ 
τὴν Ζαμασκὸν διασώζεται. εἰσελϑὼν. δὲ ἐν αὐτῇ ἀνεῖλεν τοὺς 
κουϊοὺς Οὐαλίδ, ὧν ὑπερμαχεῖν ἐδόχει IMagovau, καὶ ἐξῆλθον 
τῆς “αμασκοῦ, χρήματα σφετερισάμενος ἱκαγά. καταλαβὼν 
δὲ xai ἹΜαρουὰμ τὴν Zapacxóy , ἀνεῖλεν πολλοὺς τῶν ὑπερ- 
ἐχόντων καὶ τοὺς συνεργήσαντας τῷ φόνῳ τοῦ Οὐαλὶδ καὶ Ὁ 
τῶν τέχνων αὐτοῦ͵ xai ἄλλους ἠκρωτηρίασεν. τὰ δὲ χρήματα 
τ5 καὲ τοὺς ϑησαυροὺς ἅπαντας μετέστησεν εἰς “Χαρρὰν τὴν n0- 
λιν εσοποταμίας. 

Τῷ δὲ Σεπτεμβρίῳ μηνὶ δεκάτῃ xac δευτέρᾳ ἰνδικτεῶνε 
κατελϑὼν Κωνσταντῖνος ἐπὲ τὰ μέρη Χαλκῃδόνος, ἀντεπέρα- 
σεν ἐν τοῖς Ooaxwoic μέρεσιν, ΣΣισινγέου τοῦ στρατηγοῦ τῶν 

20 Θρᾳκησίων διὰ τῆς ᾿Αβύδου περάσαντος, καὶ τῷ. χερσαίῳ τεί- 


4. χἀάϑεῖϑεν᾽ A, ἐχεῖϑεν vulg. . 5.- εἷς τόπον λεγ᾿ À e. 6. 
ϑνήσχει — — — Σουλεΐμαν om. Α, ϑνήσχει omnino expungen- 
dum videtur. 8. μετ᾽ ὀλίγον A. 13. τοῦ 14Aid vulg. 14. 
xui ἄλλους A, xai τοὺς dÀÀ. vulg. 20. τείχει Α, τείχη vulg. 


Jam accepturus, et Izid adversarium se oppositurus. post menses vero 
quinque moritur Izid, fratre suo Abraim Damasci successore relicto, 
adversus quem Marvam exercitum ex Mesopotamiae Arabibus instru- 
ens Edessam venit, indeque versus Damascum et Antilibanum ín 
campum, qui dicitur Garis, praelioque ibi ad fluvium Litam, id est 
Malum, inito cum Sulimane, ipsum fugat, et ex eius copiis hominum 
viginti millia delet, adeo ut Spliman cum paucis ac ferme solus Dama- 
scum fugam arripuerit. is urbem ingressus filios Valid, quorum partes 
tueri Marvam videbatur, e medio sustulit, εἰ magna pecuniarum vi 
sibi addicta loco excedit. Marvam demum Damascum perveniens, 
multos ex proceribus eosque etiamnum qui Valid et liberorum eius 
mortis se praebuerant auctores interfecit, reliquos membris mutilatos 
vivere permisit, pecuniam autem omnesque thesauros Charram Meso- 
potamiae urbem transportavit. 

Mense vero Septembri duodecima indictione Constantinus Chal- 
cedonem versus profectus, traiecto freto, in Thraciam perrexit, Sisin- 
nio 'lThracensium duce ad Abyduin transfretante, ac subinde Byzantii 
imnuros, qui continentem spectant, obsidente. ὧδ ubi Charsii portam 


646 THEOPHANIS 


χει παραχαϑίσαντος. καὶ ἐλϑὼν ἐπὶ τὴν Χαρσίου πόρταν 
διέδοαμεν ἕως τῆς Χρυσῆς πόρτης ξαυτὸν τοῖς ὄχλοις ἐπιδει- 
κνύων, καὶ πάλιν ὑπέστρεψεν, καὶ ἠπλίκευσεν εἰς τὸν ἅγιον 
P.352]Mapuayra. οἱ δὲ τῆς πόλεως ἤρξαντο στενοῦσϑαε εἰς τὰς δα- 
πάνας, καὶ ἀποστείλας ᾿Αϑανάσιον τὸν ἀσηκρήτις χκαὲ ᾿Αρτά- 5 
V.28ofjacdov τὸν δομέστικον αὐτοῦ πρὸς τὸ κομίσαι δαπάνας διὰ 
σκαφῶν εὗρεν τούτους ὃ στόλος τῶν Κιβυρραιωτῶν ἔξω τῆς 
᾿Αβύδου, καὶ τούτους κατασχὼν πρὸς τὸν βασιλέα ἀνήγαγε, 
καὶ τὸν μὲν σῖτον τοῖς ἰδίοις λαοῖς ἐδωρήσατο, “Αϑανάσιον 
δὲ καὶ ᾿Αρτάβασδον παραυτὰ ἐτύφλωσεν. μετὰ ταῦτα ἐδοχί- το 
μασεν ᾿Ἴρταβασδος ἀνοῖξαι τὰς τοῦ χερσαΐου τείχους πόρτας, 
καὶ συμβαλεῖν' πόλεμον μετὰ τοῦ Κωνσταντίνου. καὲ γενομέ- 
γης συμβολῆς, ἐτράπησαν οἱ τοῦ ᾿Αρταβάσδου, καὲ πολλοὶ 
Β ὠπέϑανον, ἐν οἷς καὶ ὃ ἸΠονούτης" κατασκευάσας δὲ "Αρτά- 
βασδος κακκαβοπυρφόρους ἀπέστειλεν εἰς τὸν ἅγιον IMapavra 15 
χατὰ τοῦ στύλου τῶν Κιβνυρραιωτῶν, καὶ ἀπήλασεν αὐτοῦυς. 
ἐγένετο δὲ λιμὸς ἰσχυρὸς é» τῇ πόλει, ὥστε πραϑῆναι τὸν 
μόδιον τῆς κριϑῆς νομισμάτων δώδεκα, τοῦ δὲ ὀσπρίου ἐν- 
γεακαίδεχα, τοῦ δὲ κέγχρου καὶ τοῦ λουπίγου vouicuaro» 
ὄχτω, τὸ dà ἔλαιον πέντε λίτρας τοῦ νομίσματος, καὲ ὅ ξέστης "0 


1. πόρταν À, πόρτην vulg. 7. Κυβερεωτὼν À. 14. ὃ add. 
ex Α. 15. χαχχαβοπορφύρους À. 16. ἀπήλασεν Α, ἀπηλα- 
σαν vulg. 13. ἐγέν. δὲ Α, xal ἐγ. δὲ vulg. — 18. νομεσμάτων 
Α. γομίσματα vulg. utrobique. τοῦ δὲ ὀσπρίου voy. ivy. 
add. ex A. 


attigit, exinde ad aliam, quae Aurea nominatur, plebi se ipsum palam 
ostendens excurrit, ac confestim reversus ad sanctum Mamantem ap- 
plicuit. cives interea annonae penuria premi coepere, quamobrem 
Athanasium a secretis et Artabasdum domesticum ad commeatum na- 
viculis in urbem advehendum Artabasdus misit, quos cum Cibyrrhaeo- 
tarum classis extra Abydi angustias obviam habuisset, detentos ad 
imperatorem conduxit, qui propriis quidem copiis comparatam ab illis 
» annonam distribuit, Athanasium vero et Artabasdum extemplo lucis 
iacturam luere iussit. postmodum Ártabasdus terrestris muri portas 
eiusque vias sibi liberas reddere, et cum Constantino manus conse- 
rere decrevit. quare inito praelio, fusus est Artabasdi exercitus, plu- 
rimique, inter quos Monutes, desiderati. tum Artabasdus biremes in 
cacabis Graecum ignem ferentes instruens, ad sanctum  Mamantem 
adversus Cibyrrhaeotarum classem summisit, quae etiamnum repulsae 
sunt, et retorsum actae. porro fames ingens urbem oppressit, adeo 
ut hordei modius nummis duodecim, leguminum novemdecim, millii 
lupinorumque octo aestimaretur, olei quinque librae nummo integro. 
vini sextarius dimidio veniret. populo itaque penuria cibi pereunte, 


CHRONOGRAPHIA. 647 


τοῦ Oivov TOU σημισσίου. τοῦ δὲ λαοῦ ϑνήσχοντος grvayxa- 
σϑη ᾿Αρτάβασδος ἀπολύειν αὐτούς, πρὸς τὸ ἐξέρχεσϑαι τῆς 
πόλεως. ἐπιτηρῶν δὲ τὰ πρόσωπα, τοὺς μὲν ἐκώλυσεν. ὅϑεν 
τινὲς τὰ tavrO» πρόσωπα ἐκάλυπτον, καὲ γυναικείαν στολὴν 
5 περιεβάλοντο, οἱ δὲ μοναδικὸν σχῆμα, καὶ οὕτως nÀvvayro C 
λαϑεῖν καὶ ἐξελθεῖν, Νικήτας δὲ ὃ μονοστράτηγος ἐπισωρεύ-- 
σας τὸν ἴδιον λαὺν, τὸν ἀπὸ ἴἥοδρινῆς σκορπισϑέντα, ἦλϑεν 
fec Χρυσοπόλεως, καὶ ὑποστρέφοντος αὐτοῦ, περάσας 0 βα-- 
σιλεὺς κατεδίωξεν ὀπίσω αὐτοῦ, καὶ καταλαβὼν αὐτὸν ἐν Νι- 
τοκομηδείᾳ, ἐχειρώσατο αὐτὸν σὺν τῷ ἀποεπισκόπῳ κουράτωρι 
Ἰαρκελλίνῳ, ὃν παραυτὰ ἀποτμηϑῆναε ἐκέλευσεν. τὸν δὲ 
μογνοστραάτηγον πεδήσας διὰ τοῦ τείχους τῷ πατρὲ ἐπεδεί- 
κγυεν. τῇ δὲ δευτέρᾳ τοῦ Νοεμβρίου μηνὸς ἄφνω παρατα- 
ξάμενος τῇ δείλῃ διὰ τοῦ χερσαίου τείχους τὴν πόλιν παρέ- Ὁ 
τὔλαβεν. ὁ δὲ ᾿Αρταβασδος ἅμα τῷ πατρικίῳ Βακταγείῳ εἰς 
χελάνδιν εἰσελϑὼν πρὸς τὸ παρὸν ἤλϑεν εἰς τὸ Ὀψίκιον, καὶ 
ἀπελϑὼν εἰς τὸ κάστρον Πουζάνης ξαυτὸν ἐγέχλεισεν. οὖς 
χειρωσάμενος ὃ βασιλεὺς τὸν μὲν ᾿“ρτάβασδον σὺν τοῖς δυ- 
ci» υἱοῖς αὐτοῦ ἐτύφλωσεν, τὸν δὲ Βακχταάγειον ἐν τῷ Κυνη- 


1. σημισσίου À, σημισείου vulg. 4. ἐχάλυπτον] ἐκώλυσαν À a f. 
5. περιεβάλοντο Α a, προσεβάλλοντο vulg. post σχῆμα vulgo 
iterum legitur: xai γυναικείαν στολήν, non item in A. 10. 
ἀπὸ ἐπισχόπων A, dno émicxónov f. τι. MugxelMyg A a f, 
MaooxeMÍo vulg. 13. μηνὸς μόνος ἄφνω Α f. 15. Βα- 
κταγγίῳ ἃ. 16. ἦλθεν Α, ἐξῆλθεν vulg. 19. τὸν δὲ B. A, 
τὸν B. dà vulg. 


coactus est Ártabasdus publicam ex urbe migrandi potestatem facere, 
verum exeuntium observatis vultibus, quosdam detinuit, unde non- 
nulli vel facie velata, vel ementita mulierum larva usi exitum sibi 
facilem meruere, illi monasticum habitum, alii foeminarum cultum sibi 
composuerunt, atque ita sub eo latere, et egressum suffurari value- 
runt. caeterum Nicetas militiae supremus dux copiis ad Modrinen 
prius dispersis iterum collectis, Chrysopolim usque venit. cumque 
inde pedem referret, traiiciens imperator ipsum a tergo insequutus 
est, eumque ad Nicomediam tandem assequutus, vivum cepit, una 
cum Marcellino, qui ex episcopo curator evaserat, quem illico capi- 
tis damnavit, at supremum militiae ducem vinculis de muro suspen- 
sum patri videndum ostentabat. demum Novembris die secundo acie- 
bus ex improviso sub vesperam instructis, urbem per terrestrem mu- 
rum invasit. Artabasdus autem una cum Bactagio patricio chelandium 
conscendens, ad Opsicium in praesens tempus recessit , exindeque 
ad Puzanae castrum digressus in. eo inclusum se communivit. quos 
cum imperator comprehendisset , Artabasdum quidein una cum eius 


648 THEOPHRANIS 


γείῳ ἀπεκεφάλισεν, xai τὴν τούτου κεφαλὴν ἐν τῷ IMike 
ἐκρέμασεν ἐπὲ τρεῖς ἡμέρας. μετὰ δὲ τριάκοντα ἔτη ὃ μνη- 
σίκακος καὶ ἄσπλαγχνος βασιλεὺς ἐπέταξεν ἀπελϑεῖν τὴν ξαυ-. 
τοῦ γυναῖχα ἐν τῇ μονῇ τῆς Χώρας, ἐκεῖσε γὰρ ἦν ταφείς, 
Ρ. 353 καὶ ἀγασχάψαι αὐτοῦ τὰ ὀστᾶ, καὶ ἐν τῷ ἰδίῳ παλλέῳ fa-5 
στάσαι, καὶ εἰς τὰ λεγόμενα Πελαγίου μνήματα μετὰ τῶν 
βιοϑανάτων ῥίψαι. ὦ τῆς ἀπανϑρωπίας ; πολλοὺς δὲ καὶ 
ἄλλους ᾿Αρταβάσδῳ συμμαχήσαντας τῶν προυχόντων ἀνεῖλεν" 
ἀναριϑμήτους δὲ ἐτύφλωσεν, καὶ ἄλλους ἐχειροκόπῃησεν καὶ 
ἐποδοκόπησεν. ἐπέτρεψεν δὲ τοῖς σὺν αὐτῷ εἰσελϑοῦσεν ἐξω- τὸ 
sixol; ἄρχουσιν εἰσελϑεῖν εἰς τοὺς οἴχους καὶ διαρπάσαι τὰς 
οὐσίας τῶν πολιτῶν: πολλὰ δὲ xai ἄλλα ἀναρίϑμητα δεινὰ 
ἐπεδείξατο τῇ πόλει, ἱππικὸν δὲ ποιήσας εἰσήγαγεν "dora. 
V.281 βασδον σὺν τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ καὶ τοῖς φίλοις δεδεμένους διὰ 
Bro) διϊππίου ἅμα ᾿Αναστασίῳ τῷ ψευδωνύμῳ πατριάρχῃ τυ- τι 
φλωϑέντιε δημοσίως xai ἐπὲ ὄνου ἐξαναύτροφα χαϑημένῳ, 0» 
εἰς τὸ ἱππικὸν εἰσαγαγὼν ἐπόμπευσεν. πάλιν δὲ ὡς ὁμόφρονα 
αὐτοῦ ἐχφοβήσας καὶ δουλώσας, ἐν τῷ ϑρόνῳ τῆς ἱερωσύνης 
ἐκαϑισεν. Σισίψνιον δὲ τὸν πατρίκιον καὶ στρατηγὸν τῶν 
Θρᾳκησίων πολλὰ συνδραμόντα αὐτῷ xai συναγωνισάμενον, 20 


3. ξαυτοῦ Α f, αὐτοῦ vulg. 12. ἄλλα add. ex A. 14. dia 
τοῦ ἱππικοῦ A. 17. εἰσαγαγὼν Δ, ἐξαγαγὼν vulg. ὁμὸ- 
φρὼν f. 


duobus filiis excaecavit, Bactagium vero ad ferarum vematum capite 
truncari, caputque per dies tres in Milio publice suspendi iussit. de- 
mum vero post annos triginta iniuriarum memor et inclemens impe- 
rator in Chorae monasterium uxorem eius se conferre, in eo siqui- 
dem sepultus iacebat Bactagius, et eius ossa tumulo eruta proprio 

allio deportata ad ea quae Pelagii vocitantur monumenta una cum 
lis qui sibi ipsis conscias manus intulerant proiicere compulit. o 
factum prorsus inhumanum! multos insuper alios ex proceribus, qui 
Artabasdi partes sequuti sunt, interfecit, innumeris oculos effodit, ma- 
nus istis, aliis pedes abscidit. δά haec extraneis quos secum in ur- 
bem introduxit nobilibus civium domos penetrare, et eorum faculta. 
tes pro arbitratu sibi abripere permisit, ac denique infinita damna 
civitati intulit. celebratis etiam in circo ludis equestribus Artaba- 
sdum una cum filiis et amicis vinculis alligatum, nec non Anastasium 
falsi nominis patriarcham oculis privatum, et asino facie ad caudam 
versa insidentem publice per medium circi stadium invexit, et de iis 
ludibrii triumphum egit. caeterum Anastasium ceu sententiae suae 
sectatorem probe subactum et renovandae poenae timore emendatum 
in sacerdotii sedem restituit. Sisinnium etiam patricium et 'Thracen- 
sium ducem (quo adiutore ac simul praeliante imperium recepit) con- 


CHRONOGRAPHIA. 6j 


ἐξάδελφόν τε αὐτοῦ ὄντα, μετὰ τεσσαράκοντα ἡμέρας Srv- 
φλωσεν τῇ τοῦ ϑεοῦ δικαίᾳ κρίσει. ὃ γὰρ βυηϑῶν τῷ ἀσεβεῖ 
δμπεσεΐται εἰς τὰς χεῖρας αὐτοῦ κατὰ τὸ γεγραμμένον. c 
“ραβων ἀρχηγοῦ lMapovau, ᾿Αντιοχείας ἐπισκόπου Θεο- A.M. 6236 
δῳυλάχτου ἔτος α΄. | 
Tovro τῷ ἔτει χομήτης μέγας κατὰ τὴν Συρίαν ἐφάνη. 
καὶ, ἐστασίασεν Θεβὲς κατὰ τοῦ Παρουὰμ καὶ Ζαχὰκ ὃ τῶν 
“ρουρητῶν. οὖὕς χειρωσάμενος ἸΠαρουὰμ ἀνεῖλεν ἐν τοῖς 
δρίοις Ἔμέσης μετὰ πλήϑους πολεμιστῶν χιλιάδων ιβ΄, τῷ δ’ 
ιοαὐτῷ ἔτει παρακλήσει τῶν Χριστιανῶν τῆς ξῴας συνεχώρη- 
σεν χειροτονηϑῆναι Θεοφύλακτον πρεσβύτερον Ἐδεσσηνῶν πα- Ὁ 
τριάρχην ᾿Αἰνειοχείάς κοιμηϑέντος Στεφάνου, καὶ τοῦτον γράμι.. 
μασι καϑολιχοῖς τιμᾶσϑαι προσέταξεν" nuga' τῶν ᾿ἄραάβων. 
χαρέσμασι γὰρ πνευματικοῖς ἐχεκόσμητο, μάλιστα δὲ τοῖς τῆς 
χτδσωφροσύνης. ἐν Ἐμέσῃ dà ox Χαλβανοὺς ἐφούρκισε, τὸν δὲ 
"fac τὰ πολλὰ τῶν Χριστιανῶν αἵματα ἐκχύσαντα, καὶ πολ-- 
λοὺς τύπους πορϑήσαντα καὶ αἰχμαλωτίσαντα' ἀναιρεῖ ἐν τῇ 
φυλακῇ. σταλέντος γὰρ πρὸς αὐτὸν τινος Αἰϑίοπος ὑπὸ Ma- 
ρουὰμ ἐπὶ τούτῳ, ϑύλακα πλήσας ἀσβέστου ζώσης εἰσῆλϑεν 
207006 αὐτόν. καὶ τοῦτον τῇ κεφαλῇ καὶ ταῖς αὐτοῦ ῥισὶν 


3. τῷ ἀσεβεῖ À, τὸν ἀσεβῆ vulg. — ^7. κατὰ ToU M. Δ, κατὰ 
τὸν M. vulg. .x«à 4dayax — — — Μαρουὰμ om. À. δ. 
ἀνεῖλεν) x«i ἀνῆλθεν Δ. — 9. χιλιάϑων BÀ, χιλιάδας vulg. 10. 
τῆς ἑῴας add. ex A. 11. Ἐδεσηνῶν Α, Ἐδεσηνὸν vulg. 14. 
τοῖς τῆς σωφροσύνης À f, σωφροσύνῃ vulg. 15. Χαλβένους À. 
τὸν δὲ LfBag τὰ om. À e f. 16. αἵματα Α, αἱμάτων vulg. 


sobrinum licet et amicum post dies quadraginta iusto dei iudicio 
oculis damnavit. qui enim impio fert suppetias, in manus eius, ut 
scriptura testatur, incidet. 
Arabum ducis Marvam, Antiochiae episcopi Theophylacti annus A. C. 236 
rimus. 

F Hoc anno cometes ingens penes Syriam in caelo visus est. TThe- 
bit et Dachac Aruritarum princeps adversus Marvam seditionem ex- 
citavit. Marvam eos comprehensos cum viris militaribus ad duodecim 
millia circa limites Emesae trucidavit. hoc etiam anno idem Marvam 
Christianis orientalibus postulantibus "Theophylactum presbyterum 
Edessenum Antiochiae patriarcham post Stephani obitum ordinari per- 
misit, eundemque publicis litteris honorifice ab Arabibus salutari san- 
xit, spiritualibus siquidem gratiis temperantiaque maxime ornatus 
erat. Chalbanos insuper centum et viginti suspendio damnavit apud 
Emesam, Abam autem effusi Christianorum sanguinis reumn, multaque 
loca passim depopulatum et 'depraedatum in carcere occidit. Aethiops 
enim quidam a Maryam missus saccum viva calce oppletum eius ca- 


88ο THEOPHANIS 


. 354 nsot9tic ὠπέπνιξεν αὐτόν, δικαίαν ἐφευρὼν τῷ γύητι τιμω- 
Qa». μαγεῖᾳ γὰρ καὶ δαιμόνων ἐπικλήσεσε πολλὰ κατὰ 
Χριστιανῶν κακὰ ἐτεχτήνατο. οὗτος καὶ τῷ αἵματε Οὐαλὲδ 
ἐχοινώνησεν. ᾿ 

A.M.623; ἈΖζἹΪΤούτῳ τῷ ἔτει Σουλεῖϊμαν συνάξας τὰ στρατεύματα αὐ-5 

τοῦ, αὖϑις τῷ Παρουὰμ συμβάλλει, καὶ ἡττᾶται ἀποβαλὼν 
τοῦ ἰδίου λαοῦ χιλιάδας ζ΄, καὶ φυγὰς εἰς Παλμύραν διασω- 
ζεται, κἀκεῖθεν εἰς Περσίδα. ἐστασίασαν δὲ οἱ Ἐμεσηνοὶ xai 
οἱ Ἡλιουπολῖταε καὶ Ζαμασκηνοὶὲ τὰς πόλεις τῷ ἤαρουὰμ 
ἀποκλείσαντες" ὃς τὸν μὲν αὐτοῦ υἱὸν κατὰ τοῦ “αχὰκιο 
Β ὠποστείλας μετὰ δυνάμεως, αὐτὸς ἐπὲ τὴν Ἔμεσαν ἦλϑεν, ἣν 
ἐν τέτρασι μησὲ παρέλαβεν. ὃ δὲ Ζ4αχὰκ μετὰ πλείστης Óv- 
γάμεως ἤρχετο. ὃ δὲ αρουὰμ συμβαλὼν αὐτῷ κατὰ τὴν 
ἹΠεσοποταμέαν μετὰ τὸ πολλοὺς ἀναιρεθῆναι τῶν σὺν αὐτῷ 
τοῦτον συλλαβὼν κτεείνγει" ἂν τούτοις Κωνσταντῖνος Γερμα- τϑ 
γίκειαν παρέλαβεν ἐπιστρατεύσας τὴν Συρίαν xai Ζουλιχίαν 
ἄδειαν εὑρὼν διὰ τὴν τῶν βαρβάρων πρὸς ἀλλήλους μαχην. 
λόγῳ δὲ τοὺς ἂν αὐταῖς “ραβας ἀποστείλας ἀόπλους προσε- 
λάβετο, xai τοὺς πρὸς πατρὸς συγγενεῖς καὶ ὃν Βυζαντίῳ με- 
ξῴκισεν, σὺν καὶ πολλοῖς Σύροις μονοφυσίταις αἱρετικοῖς, 20 


- 


?. ἐφευράμενος À. 8. μαγείαις A. 6. τῷ add. ex ἃ. 7. 


ἰδίου om. A. 8. x«i ob Ἣλ. x. eau. om. a. 15. Γεομαγι- 
xíay ^. 17. βαρβάρων ἃ a f, ᾿ράβων vulg. — 19- προς μη- 
τρὸς À. 


piti naribusque adeo commode circumposuit, ut praestigiatori digno 
malitia supplicio applicato, virum facile suffocaverit. ^ magicis enim 
artibus daemonumque invocationibus multorum Christianis malorum 
auctor fuerat, isque etiam Valid caedis particeps extiterat. 

A. C. 234 Hoc anno collectis omnibus copiis cum Marvam bello conlligit 
Suliman, militumque septem millibus ex exercitu desideratis supera- 
tur, et fugitivus Palmyram se recipit, atque inde in Persidem. Eme- 
seni quoque, ut Heliopolitae et Damasceni seditione adversus Marvam 
excitata, occlusis civitatum portis eidem ingressum negaverunt. is 
filio adversus Dachac cum copiosa militum manu misso, ipse Emesam 
versus arma dirigit, et urbem mensium quatuor spatio in potestatem 
recipit. interea Dachac ingentibus copiis stipatus accessit, cum quo 
Marvam in Mesopotamia praelio congressus, multis occisis, ipsum vi- 
vum captum neci tradidit. dum haec geruntur, Constantinus Germa- 
niciam invadit, exercitumque in Syriam et Dulichiam emittit, commo- 
dam ex barbarorum bellis vincendi occasionem nactus. Arabes etiam ex 
eis urbibus inermes eductos et in fidem suam receptos, nec non pa- 
tris consanguineos cum pluribus Syris monophysitis haereticorum 


CHRONOGRAPHIA. 651 . 


ey οἱ πλείους εἰς τὴν Θρᾷκην οἰκοῦγτες, μέχρε τοῦ vüy καὶ 
ἂν τῷ τρισαγίῳ τὴν τριάδα σταυροῦντες κατὰ Πέτρον r0v V.a82 
Γναφέα διήρχεσαν. ἀπὸ δεκάτης δὲ τοῦ «ὐγούστον ugrogC 
ξως πεγτεχαιδεκάτης σχότος ἐγένετο ὀμιχλῶδες. τότε ὃ lMa- 

δρουὰμ ἐκνικήσας, καὶ καταλαβὼν Ἔμεσαν, ἀναιρεῖ πάντας 
τοὺς συγγενεῖς καὶ ἀπελευϑέρους Ἰσάμ" κχαϑαιρεῖ δὲ καὶ τὰ 
τείχη Ἡλιουπόλεως xai ΖΙαμασκοῦ xat ᾿Ἰεροσολύμων, ἀναιρῶν 
πολλοὺς δυνατούς, καὶ ἀκρωτηριάσας τοὺς ἐν αὐταῖς ταῖς 
πόλεσι περιλειφϑέντας. | 

10 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐγένετο σεισμὸς μέγας ἐν Παλαιστίνῃ A.M.6238 
καὶ ἐν τῷ Ἰορδάνῃ καὶ ἐν πάσῃ τῇ “Συρίᾳ μηνὲ Ἰανοναρίῳ D 
49 , ὥρᾳ δ᾽, xai πολλαὲ μυριάδες καὶ ἀναρίϑμητοι τεϑνήχα- 
σιν, ἐχχλησίαε τὸ καὶ μοναστήρια πεπτώχασιν, καὶ μάλιστα 
κατὰ τὴν ἔρημον τῆς ἁγίας πόλεως. τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει λοιμὼώ- 

τῇ δης ϑάνατος ἀπὸ Σικελίας καὶ Καλαβρίας ἀρξάμενος οἷον τε 
πῦρ ἐπινεμόμενον ἐπὲ τὴν ἸΠονοβασίαν καὶ Ἑλλάδα καὶ τὰς 
παρακειμένας νήσους ἦλθεν δι’ ὅλης τῆς ιδ΄ ἐνδικεειῶνος προσ- 
μαστίζων τὸν ἀσεβῆ ΜΚωγστανεῖνον, καὶ ἀναστέλλων τῆς 
κατὰ τῶν ἁγίων ἐχχλησειῶν καὶ τῶν σεπεῶν εἰκόνων μανίας, P. 355 


8. ἀπὸ ϑεχάτης δὲ τ. M. u. A, ἀπὸ δὲ τ. A. yi. δεκάτης vulg. 
4. πεντεχαιδεχάτης Α, — χάτην vulg. 5. χαταλαβὼν A, dzo- 
λαβὼν vulg. Ἔμεσαν A, Ἔδεσσαν vulg. 7. xai Ζίαμ. x. 
Ἵεροσ. add. ex A. 15. ϑάνατος À, νόσος vulg. 16. Δογεμ- 
βασέαν A. τὰς add. ex Α. 19. ἁγίων add. ex A... 


nota inustis Byzantium transtulit, quorum reliquiae Thraciam incolen- 
tes in hodiernum usque diem trinitatem in hymno ter sancto crucifi- 
gentes Petri Fullonis mentem tenent, et in ea perseverant. porro a 
die decima usque ad decimam quintam Augusti tenebrae fuerunt ca- 
liginosae. eo tempore Marvam parta victoria, et Emesa recepta, con- 
sanguineos Isam et libertos omnes occidit. muris etiam Heliopoleos 
Damasci et Hierosolymorum eversis, viros auctoritate praestantiores e 
medio sustulit, caeteros vero, qui in his urbibus superfuere, mu- 
tilavit. 

Hoc anno mensis Januarii die decimo octavo hora quarta magnus A. C. 738 
terrae motus in Palaestina, circa Iordanem, et in omni Syria factus 
est, adeo ut multae hominum myriades ac pene infinitae perierint, 
et ecclesiae monasteriaque conciderint, et maxime circa sanctae civi- 
tatis solitudinem. hoc codem anno lues pestilentialis a Sicilia et 
Calabria primum exorta, atque velut ignis sensim depascens per Mo- 
nobasiam et Graeciam adiacentesque insulas pervagata, tota indi- 
ctione decima quarta irreligiosum Constantinum flagellavit, si modo 
potuisset ab ea qua in ecclesias et venerandas imagines ferebatur in- 
sania retrahere et compescere. ipse tamen prout quondam Pharao iu 


e 


65:1 /.' THEOPHANIS 


εἰ καὶ ἀδιόρϑωτος ἔμεινεν, ὡς Φαραὼ τὸ πάλαι. ἢ δὲ αὐτὴ 
λοιμικὴ νόσος τοῦ βουβῶνος ἀνέδραμεν τῇ πεντεκαιδεχατῃ 
ἐπινεμήσει, ἐν τῇ βασιλίδι πόλει. ἤρξατο δὲ αἴφνης ἀοράτως 
γίγνεσθαι, ἐν τὸ τοῖς τῶν ἀνθρώπων ἱματίοις xai εἰς τὰ τῶν 
ἐκκλησιῶν ἱερὰ ἐνδύματα σταυρέα ἐλαιωδὴ πλεῖστα. ἐγένετο S 
οὖν ἐντεῦϑεν τοῖς ἀνθρώποις λύπη καὶ ἀϑυμία πολλὴ τῇ τοι» 
ovrov σημείου ἀπορίᾳ" κατέλαβεν dà καὶ ϑεομηνέα ἀφειδῶς 
ὁλοϑρεύουσα οὐ μόνον τοὺς ἐν τῇ πόλει, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐν 
πάσῃ τῇ περιχώρῳ αὐτῆς. ἐγένοντο δὲ καὶ φαντασέαε εἰς 
πολλοὺς τῶν ἀνθρώπων, καὲ ἐν ἐκστάσει γενόμενοι, ἐνόμιζον ve 
B ξένοις τισίν, ὡς ἐδόκουν, καὶ βριαροῖς προσώποις συνοδεύειν, 
καὶ τοὺς ἀπαντῶντας αὐτοῖς, ὡς δῆϑεν φίλους προσαγορεύο»- 
τας καὶ διαλεγομένους. σημειούμενοι δὲ τὰ παρ᾽ αὐτῶν λε- 
γόμενα ἐξηγοῦντο. ξώρων τοὺς αὐτοὺς καὶ εἰς οἴκους εἰσερ- 
χομένους, καὶ τοὺς μὲν τοῦ οἴκου ἀναιροῦντας, τοὺς δὲ ξίφει i) 
τιτρώσχοντας. συνέβαινε δὲ τὰ πλεῖστα τῶν παρ᾽ αὐτοῖς λε- 
γομένων γενέσθαι οὕτως, καϑὼς εἶδον. τῷ δὲ ἐαρινῷ καιρῷ 
τῆς πρώτης ἐνδιχτεῶνος ἐπέτεινε μειζόνως, καὶ τῷ ϑερενῷ ἐξε- 
καύϑη εἰς ἅπαξ, ὥστε ὁλοκλήρους οἴχους κλεισϑῆναε nayrt- 


2. λοιμιχὴ νόσος À, λοίμη τῆς γόσου vulg. ^. ή. εἰς τὰ Δ, ἐν 
τοῖς vulg. ἡ. χατέλαβεν --- --- -—— ἀλλὰ καὶ τοὺς add. ex A. 
9. χαὲ φαντ. À, ef φ. vulg. 13. λεγόμενα Α a f, λαλούμενα 
vulg. 14. xai ante εἰς add. ex Α 15. ἀναιροῦντας) ἑω- 
ρώντας À a f. 


malis obduratus et inemendatus perseveravit. pestilens illud bubo- 
. nis virus ad imperatricem usque urbem propagatum est indictione 
decima quinta. ἂς primum quidem inviso quodam modo et dere- 
' pente corpora invadebat tum vero in hominüm vestibus et in eccle- 
siarum sacris indumentis cruciculae plurimae oleagiueo liquore con- 
spersae conspiciebantur. quo signo quid portenderetur cum homines 
ignorarent, in magnum moerorem animique angustias adducti sunt. 
ira deorum inexorabili exitio non solum urbanos, sed etiam vicinae 
regionis incolas oppressit. exinde plures hominum in mentis aliena- 
tionem coniecti variis sese phantasiae figuris, vel spectris δὲ sensuum 
stupore permiserunt illudi, adeo ut cum peregrinis et terriculantis faciei 
hominibus, ut sibi videbatur, societatem ac iter habere se putarent, 
quos etiam velut amicos, ubi occurrerent, compellarent, ac cum ipsis 
colloquerentur, et quae ab ipsis dicerentur, observantes, aliis enarra- 
bant. eosdem insuper in domos penetrantes quosdam ex obviis vel 
plane conficere, vel gladiis vulnerare conspiciebant. sed et pleraque 
ex iis, quae isti referebant, quemadmodum ipsi viderant, ita fieri 
contigit. insequente autem primae indictionis vere magis ac magis 
serpere δὲ grássari contagium , circa messem vero ita eius incendiuia 


& 


CHRONOGRAPHIA. 653 


Aoc, xai μὴ εἶναι τοὺς ὀφείλοντας θάπτειν τοὺς νεχρούς.  éx 

πολλῆς οὖν περιστάσεως ἐπενοήϑη διὰ ζώων σαγματουμένων C 

ὑποτετρακανϑίλους σανίδας ἐπιτίϑειν, καὶ οὕτως ἐκφέρειν τοὺς 
vexpgovc. ὅμοίως δὲ καὶ εἰς ἁμάξας ἐπάνω ἀλλήλων τούτους 

5. ἐπιτίϑειν. ἐν δὲ τῷ πληρωθῆναι πάντα τὰ τὸ ἐνάστεια xoi 
προάσεδια μνήματα, ὅτι μὴν καὶ κιστέρνας ἀνύδρους καὶ Aax- 
xovg καὶ πλείστους ἀμπελῶνας διασκαφῆναε: οὐ μὴν ἀλλὰ 
καὶ τοὺς ὄνδον τῶν παλαιῶν τειχῶν κήπους εἰς τὴν τοιαύτην 
προχωρῆσαι τῶν ἀνθρωπίγων σωμάτων ταφήν" καὶ οὕτω 

τομόλις ὑπαντῆσαι εἰς τὴν τοιαύτην χρείαν. παντὸς δὲ οἴκου Ὁ 
ἐκ τῆς τοιαύτης συμφορᾶς διαφϑαρέντος διὰ τὴν ἀσεβῶς ys- 
γενημέγην εἰς τὰς ἱερὰς εἰκόνας ὑπὸ τῶν κρατούντων κατένε--Ὑ..83 
ξιν, αὐτίκα ὃ τῶν ᾿Αγαρηνῶν στόλος κατέλαβεν ἀπὸ ᾿4λεξανγ.-- 
δρείας ἐν Κύπρῳ, ἔνϑα ἦν καὶ ὁ Ῥωμαϊκὸς στόλος. ὃ δὲ 

το στρατηγὸς τῶν Κιβυρραιωτῶν ἐπιπεσὼν αὐτοῖς αἴφνης ἐν τῷ 
λιμένι τῶν Κεραμαία, καὶ κρατήσας τὸ στόμιον τοῦ λιμένος 
χιλίων δρομώνων ὄντων τρεῖς μόνους ἐξειλῆσαί φασιν. 


2. σαγματουμ. À , σαυματ. a, σαυτουμ. f, σαχματ. vulg. 8. 
ὑποτετραχανϑίλους Gay.) ὑπὸ τετρακαγϑήλους σαν. À, ttrQaxay- 
ϑιλουσαγνίδας ἃ, ὑπὸ τετραχανϑίλου σαν. vulg. ἐπιτιϑένα Α 
utrobique. 5. τά τε ἐνάστεια xal προάστεια μγνήμ. À, τά τε 
ἐν ἄστεις xal προαστείοις ur. vulg. 8. πρὸς τὴν τ. Αὶ f. 
14. xai add. ex Α. 16. Καιραμαῖα Α. 17. ἐξειλῆσαε À, 
ἐξηλῆσαε vulg. 


exarsit, ut quam plurimae domus incolis penitus orbae clauderentur, 
ac sepeliendis mortuis amici vivi deficerent. ex necessitatis igitur in 
hunc modum urgentis angustia animantibus in quadrum ad invicem 
junctis , ac suis clitellis instructis trabeculas, quibus affixi asseres, 
superponere, ac ita mortuorum cadavera in tumulum efferre excogi- 
tatum est, et cadavera rursus cadaveribus congesta coacervabant cut- 
ribus exportanda. cum vero tam urbis quam suburbiorum monumenta 
mortuis corporibus oppleta exundarent, cisternas atque etiam piscinas 
exsiccatas, nec non vineas excavare et effodere coacti, hortos quoque 
veteribus muris cinctos ad huiusmodi humanorum cadaverum sepultu- 
rae officium destinare compulsi sunt, ac ne vix quidem eo pacto hu- 
iusmodi necessitati exhauriendae suffecerunt. porro cum omnes fami- 
liae ex ista calamitate, nimirum ob sacrarum imaginum impie iussam 
a principibus abrogationem, diminutae vel penitus deletae apparerent, 
derepente Agarenorum classis Alexandriae instructa Cyprum, ubi 
Romana classis stationem agebat, appellere visa est. cum vero Ci- 
byrrhaeotarum dux Agarenos in Ceramaea portu occupatis eius fauci- 
bus ex improviso strenue fuisset adortus, ex mille hostium dromoni- 
^bus tres solos evasisse narrant. 


654 THEOPHANIS 


A.M. 6139 Τούτῳ τῷ ἔτει χτείνεται Γρηγόριος ὑπὸ τῶν “Αρουρι- 
P.356 τῶν, καὶ ἔξενίκησθ lMopovau ὃ τῶν ᾿“Αρώβων ἀρχηγός, ὡς 
προέφην. | 
A.M. 624o Τούτῳ τῷ ἔτει ἐχίγησαν ἐκ τῶν ἀνατολικωτέρων μερῶν 
τῆς Περσίδος λαοὶ λεγόμενοι Χωρασανῖται καὶ Ἰϊαυροφύροιβ 
κατὰ τοῦ ἸΠαρουὰμ xaé nacnc τῆς συγγενείας τῶν προαρξάν- 
τῶν ἀπὸ ἸΠουαμὲδ τοῦ ψευδοπροφήτου ἕως τοῦ αὐτοῦ Dia- 
Βρουώμ, τοῦςτ᾽ ὄστι κατὰ τὸ λεγόμενον τέκνον τοῦ Οὐμαΐζα. τού- 
rov γὰρ μετὰ τὴν ἀναίρεσιν τοῦ Οὐαλὲδ ἀλλήλους πολεμοῦύν- 
τῶν καὶ ἀπασχολουμένων, οἱ λεγόμενοι viol τοὺ "᾿“χὲμ xai τὸ 
τοῦ "iiu, συγγενεῖς μὲν xa£ αὐτοὲ τοῦ ψευδοπροφήτου τυγ-. 
χάνοντες, κεχρυμμένοι δὲ καὶ φυγάδος ὄντες κατὰ τὴν μι- 
κρὰν ᾿Αραβίαν, ἀϑροισϑέντες πρωτεύοντος ἐν αὐτοῖς ᾿“βραΐμ, 
ἐχπέμπουσιν ἀπόδουλον αὐτῶν τινὰ λεγόμενον ᾿Αἰβουμουσου- 
Ais εἰς τὸ Χωρασὰν πρός τινας τῶν αὐτόϑι προυχόντων, 15 
αἰτούμενοι συμμαχῆσαι αὐτοῖς κατὰ αρουάμ. οἱ δὲ συνα- 
χϑέντες πρὸς Χατταβὰν τινὰ βουλεύονται, καὶ ἐπανιστῶσι 
Οτοὺς δούλους κατὰ τῶν ἰδίων δεσποτῶν, καὶ ἀναιροῦσε nol- 
λοὺς ἐν μιᾷ νυκτί, ὧν τοῖς ἅρμασε καὶ ἵπποις καὲ χρήμασι 
καϑοπλισθέντες, éyévoyro εἰς δυνατούς. διαιροῦνται dà εἰς το 


ἤ. ἔχίγησαν Αἴ, ἐχινήϑησαν a, ἐχινήϑη vulg. 5. Xovooca»t- 
ται, Χουσαρογνῖται ἃ. 8. O/uata A, Mala f, Οὔνοια a, Οὐ- 
»aía vulg. τούτων Δ, τοῦτον vulg. 10. ᾿Ἐχὶν x. τ. Air 
A. 11. αὐτοὶ add. ex A. 13. "Moafíay, d9p. ἃ. ᾿Ἡραβίαν 
καὶ ἄϑρ. vulg. 14. ᾿Ἰβουμουσαλὶμ Α, ᾿Ἡβουμουσλὶμ a, ᾿Αβου- 
pougayia — 17. Χατταβὰν A, Χαταβᾶν vulg. 


A.C. 239 Hoc anno Gregorius ab Aruritis occiditur, Marvam vero Arabum 
dux, quemadmodum superius retuli, victoria potitus est. 
A. C. 740 Hoc anno Chorasanitae et Maurophori, populi eo nomine noti, 


adversus Marvam et omnem praecedentium principum cognationem a 
Muamed pseudopropheta usque ad Marvam, hoc est adversus Om- 
maiae filium, ex postremis Persiae orientalis regionibus expeditionem 
moverunt. post illatam quippe Valid necem Saracenis mutuis sese 
bellis conficientibus, et circa caedes reciprocas occupatis, qui filii 
Achim et Alim vulgo audiunt, pseudoprophetae quidem genere orli, 
occulti tamen et in minorem Arabiam prius fugitivi, nunc sub Abraim, 
ex familia duce praecipuo, in unum collecti, quodam suo liberto, cui 
nomen Abumusulim, ad quosdam Chorasan regionis proceres, misso, 
sociis armis adversus Marvam convenire ab eis expetierunt. illi con- 
venientes apud Chactabam quendam consilium ineunt, servisque in 
dominos suos concitatis, plurimos eorum una nocte trucidant, et eo- 
rum curribus, equis et facultatibus ditati et instructi, potentes cepu- 


CHRONOGRAPHIA. 655 


φυλὰς δύο, Καϊσινοῦς xai Ἰμανίτας, ὧν δυνατωτέρους oxo- 
πήσας τοὺς Ἰμανίτας ὃ ᾿Αμουμιλὲμ διεγείρεε κατὰ τῶν Καὶ- 
σινῶν, καὶ ἀνελὼν αὐτούς, παραγίνεται ἐν Περσίδε σὺν τῷ 
Χατταβᾷ, καὶ πολεμήσας τὸν Βίνδδαρα, παραλαμβάνει μετὰ 

5 γίκης ἅπαντας, ὡς ἑκατὸν που χιλιάδας ἀνδρῶν. xai ἐλϑὼν 
ἐπὲ τὸν Ἰβινούβειρωα στρατοπεδεύοντα σὺν χιλιάσι διακοσίαις, 
κἀκεῖνον ἐξέλυσεν, καὶ καταλαβὼν τὸν αρουὰμ εἰς τὸν Za- 
Bá» ποταμὸν ἔχοντα τριακοσίας χιλιάδας πολεμεῖ αὐτόν, καὶ Ὁ 
πλῆϑος ἄπειρον ἀναιρεῖ ἐξ αὐτῶν. xai ἦν ἰδεῖν κατὰ τὴν γρα- 

10 φὴν τότε ἕνα διώκοντα χιλίους, xat δύο μετακινοῦντας μυριάδας. 
οὗς οὗτος κατὰ κράτος νικῶντας δρῶν ὃ lMapovapu, ἔρχεται 
εἰς Χαρράν, καὶ περάσας τὸν ποταμόν, ἔχοψε τὴν γέφυραν ' 
ἀπὸ πλοίων οὖσαν. καὶ συμπαραλαβὼν πάντα τὰ γρήματα 
καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ, μετὰ τρισχιλέων ἀγδρῶν οἰκογενῶν αὖ. 

15100 ἔφυγεν ἐπὶ τὴν ““ἰγυπτον. | 

Τούτῳ τῷ ἔτει καταδιώκεται ἸΠαρουὰμ ὑπὸ τῶν ἸΠαυροφό- A.M. 6241 

ρων, καὶ καταληφϑεὶς ὑπ᾽ αὐτῶν, κτείνεταε βαρυτάτου πολέμου P. 35) 
κροτηϑέντος. ἤρχε δὲ αὐτῶν Σαλὶχ υἱὸς ᾿Αλίμ, εἷς ὧν τῶν 
προλεχϑέντων φυγάδων τῶν καὶ ἐξαποστειλάντων τὸν lMov- 


1. δύο, Kaic. À, dóo xai Kaic.vulg. 5. 48ovullid A, ᾿“μουμ- 
λὶμ a, ᾿Αβουμελὲὶμ f. 4. τὸν Ἰβινδάρα A. 8. τρεῖς χελιά- 
δας Α. 14. ἐξαχισχιλίων a. 12. χκαταληφϑεὶς À, χατάλει.-. 
φϑεὶς vulg. 18. υἱὸς Xaliu A. 19. MovuovoAiu: idem 
qui supra "βουμουσουλὶμ et ᾿Αμουμιλὶμ audit. 


tati sunt. iidem porro in duas tribus distribuuntur, Caisinos nimi. 
rum et Imanitas, quorum fortiores Imanitas Amumilim contemplatus, 
istos movet in Caisinos, iisdemque deletis, in Persidem Chactaba so- 
cio suscipit expeditionem, praelioque cum Bindara inito, victoria po- 
titus ad centum circiter hominum millia cepit. inde profectus ad- 
versus lbinubirem exercitum hominum ducentorum millium educen- 
tem, eundem pariter fudit et prostravit, tum vero Marvam trecentis 
hominum millibus stipato ad Zabam (luvium obviam factus, eum ag- 
greditur et debellat , et innumeram hostium wnultitudinem delet. cer- 
nere erat eo in conflictu unum hominem mille sibi adversarios fu- 
gantem, ut scriptura testatur, et duos solos myriades integras inse- 
quentes. eos ubi virtute sua victoriam sibi peperisse Marvam con- 
spicit, Charran' contendit, et amne traiecto, pontem navibus compa- 
ctum disrumpit, et ablatis, quas potuit, divitiis, ac tota familia, cuin 
vernarum suorum ier millibus fuga secessit in Aegyptum. 

Hoc anno Maurophori Marvam bello insequuntur, eundemque A. C. 741 
obviam sibi factum nacti, gravi certamine inito, interficiunt. Salich 
autem Alim filius ex praefatis fugitivis, qui etiam Mumuslim mise- 
rant, Arabum imperium adeptus est. reliqui apud Samariam et Tra- 


650 J. THEOPHANIS - 
μουσλίμ. οἱ δὲ λοιποὶ ἀϑροισϑέντες κατὰ τὴν Σαμάβειαν xai 
V.284 Τραχωνίτιδα χώραν κλήρῳ τὴν ἀρχὴν ἀπένειμαν τῷ ᾿Αβου- 
λαβαν, καὶ μετ᾽ ἐκεῖνον τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ᾿«4βδελα, καὶ μετὰ 
τοῦτον τῷ Ἰσέβιν JMovos: xai τῆς μὲν Συρίας στρατηγεῖν 
ἔταξων ᾿Αβδελᾶν τὸν ἀδελφὸν τοῦ "Apu, καὶ υἱὸν τοῦ "My, 
τὸν δὲ αὐτὸν ᾽«λὶμ τῆς «Αἰγύπτου ἄρχειν, τὸν δὲ ᾿«βδελᾶν 
Βιοῦ ᾿Αβουλαβᾶς ἀδελφὸν ἐπ᾽ ἐκείγου ἔχοντα τὸν κλῆρον τῆς 
ἀρχῆς ἐπὲ τῆς Δῆεσοποταμίας ἔταξαν. ὃ δὲ αὐτὸς ᾿«βουλα- 
ác, ὃ καὶ πάντων ἐξάρχων, ἐν Περσίδι xexdOixe , μετατεϑεί- 
φῃς ὑπ᾿ αὐτοῦ καὶ τῶν συμμαχησάντων llegó» ἀπὸ Ζίαμα- το 
σκοῦ τῆς ἀρχῆς, καὶ πάντων τῶν συλληφθέντων ϑησαυρῶν, ὧν 
ὁ αρουὰμ ἐπεφέρετο. οἱ δὲ περισωθέντες υἱοί τὸ καὶ avy- 
᾿ γενεῖς τοῦ Παρουὰμ ἐλθόντες ἀπ’ «Αἰγύπτου εἰς ᾽““φρικήν, 
κἀκεῖθεν ἀντιπεράσαντες τὸ διορίζον μεταξὺ “ιβύης καὶ EV- 
Qonyc τῆς κατὰ τὸν Ὠκεανὸν στενῆς ϑαλασσῆς, τὸ λεγόμενον χῦ 
Σεπταί, τὴν τῆς Εὐρώπης Σπανικὴν ᾧχησαν μέχρε τοῦδε τοῦ 
C χρόνου, ἔχοντές τινας προκατοιχήσαντας αὐτόϑι τῶν ἀπὸ Ζαυ- 
ἕου διὰ πλοὸς ἐκριφέντων ἐκεῖσε, συγγενεῖς αὐτῶν ὄντας καὶ 
τῆς αὐτῆς ϑρησκείας. ἐκράτησεν δὲ ἡ ἐπὶ lMagovajs ἅλωσις 
ἔτη ς᾽, ἐν ἡ πᾶσαι μὲν αἱ κατὰ τὴν Συρίαν περιφανεῖς πό- λο 


4. τὸν Ἰσέβιν Μούσε Α, τὸν Ἰσεβημωυσὲ ἃ, ἸΙσεβινμοῦσε f, τῷ 
Ἴβιν ΜἭΟουσαὶὲ vulg. 5. τὸν ἀδελφὸν — — — τὸν δὲ ᾽.4β8δὲε- 
λᾶν om. A. ὃ. ᾿ΑΙβουλασβᾶς saepius vulg. 5. xai χαϑῆχε À. 
11. συλληφϑ. À, συλλειφϑ. vulg. 15. τῆς om. a. 18. die 
πλοὸς À, διὰ πλοίων vulg. ὄντας add. ex A. 


chonitidem regionem congregati, ditionem omnem sorte distribuendam 
decreverant, omnium quidem primo Abulabae, tum vero Abdelae 
eius fratri post eum, ac deinde Ibi Musi. et Syriae quidem Abdelam 
Alimi fratrem , et una Alimi filium praeesse statuerunt, ipsum vero 
Alim Aegypto praefectum dederunt, Abdelam autem Abulasbae fra- 
trem ab eo imperii partem sortitum Mesopotamiam iusserunt tenere. 
is porro Abulasbas, qui omnium praecipuus et potestate praeibat, 
solium in Perside posuit, evocatis nimirum Damasco qui sibi fuerant 
auxilio Persis, et translato in Persidem imperio, una cum omnibus 
thesauris, quos olim illuc Marvam importaverat. filii vero Marvam 
et reliqui eius affines calamitatibus istis superstites ex Aegypto mi- 
graverunt in Africam. inde maris angusti fretum Libyam ab Europa 
iuxta oceanum disterminans traiicientes (Septe loco nomen fac 

est) Hispaniam Europae partem ad hoc usque tempus tenuerunt; alli, 
licet superstitionis eiusdem, et ex eadem stirpe nati, quos nimirum 
navibus deportatos illuc exposuit Mavias, eam regionem prius inco- 
luerunt. porro clades ista sub Marvam recepta per anngs aex dura- 





CHRONOGRAPHIA. - 657 


λεις ἀπετειγίσϑησαν, ἄτερ "ΑἸντιοχείας, δεότι καταφύγιον ἔχειν 
αὐτὴν ἐμελέτα" ἀναρίϑμητοί τὸ τῶν ᾿“ράβων ὑπ᾽ αὐτοῦ 
ὥλοντο. λίαν γὰρ ὑπῆρχεν διεσχεμμένος περὲ τὰ πολεμικά. 
ἐτύγχανεν δὲ τῆς τῶν Ἐπικουρείων ἤτοι Αὐτοματιτῶν αἱἷρέ.- 

ὅσεως, ἐκ τῶν οἰκούντων τὴν Χαρρὰν “Ἑλλήνων μεταλαβὼν τὴν 
ἀσέβειαν. τῇ δὲ x€ τοῦ Ἰανουαρίου μηνὸς τῆς τρίτης ἰνδι- 
κειῶνος ἐτέχϑη τῷ βασιλεῖ Κωνσταντίνῳ υἱός, ὃν ἐπωνόμασεν D 
«“έοντα, ἐκ τῆς τοῦ Χαγάνου τῆς Χαζαρίας ϑυγατρός. ἐν δὲ 
τῷ αὐτῷ χρόνῳ γέγονε σεισμὸς ἐν Συρίᾳ καὶ μεγάλη καὶ φο--᾿ 

10feqà πτῶσις, ὅϑεν αἱ μὲν τῶν πύλεων óAoxAgoog ἠφανίσϑη..  . 
σαν, at δὲ μέσως nog, ἑτέραι dà ἀπὸ τῶν ὑρεινῶν εἴς τὰ 
ὑποκείμενα πεδία σὺν " τῶν τειχέων καὶ τῶν οἰκημάτων 
αὐτῶν ὁλοχλήρως μετέστησαν σῶαι ὡς ἀπὸ μιλίων ἕξ 7 xai 
μιχρὸν πρός. ὄφησαν δὲ ob αὐτοψὲ ϑεασάμενοε τὴν γῆν Ms- 

15 σοποταμίας εἰς μῆκος ῥαγῆναι ἐπὶ μέλια δύο, καὶ ἐκ τοῦ βυ- 
ϑοῦ αὐτῆς ἐναχϑῆναι ἑτέραν γὴν λευχοτάτην καὶ ἀμμώδη, ἧς 
ἐκ μέσου, ὥς φασιν, ἀνῆλθεν ζῶον μουλικόν, ἄσπιλον, λαλοῦν P. 358 
ἀνθρωπίνῃ φωνῇ, προμηνύον τοῦ ἔϑνους ἐπιδρομὴν ἐκ τῆς 
ἐρήμου κατὰ τῶν ᾿Αράβων, ὃ καὶ γέγονεν. τῷ δὲ ἐχομένῳ 


2. τῶν add. ex A. Á. αὐτομαγητῶν Α f. 8. Χαγάνου À, 
mg. Par., Χαρανὼ vulg. 11. dà add. ex A, —— 1a. fort. μετὰ 
τῶν, sed vid. p. 454, 9. 13. ὁλόχληροε À. ἢ καὶ À, ei 
καὶ vulg. i4. αὐτόϑι À. 16. dyay9. À, dyty9. vulg, — 18. 
τοῦ ἔϑνους À, τὲ ἔϑν. vulg. καὶ ix Α f. 


vit, qua illustriorum omnium Syriae civitatum moenia in terram de- 
iecta sunt, praeter solius Antiochiae, quod eam tutum sibi refugium 
victor destinasset. innumeri insuper Arabes eo iubente periere, ex- 
titit ením in bellicis rebus versatissimus. habitus est praeterea Epi- 
cureorum, id est Automatitarum, sectator, ea impietatis labe a Grae- 
cis sive gentilibus, qui apud Charrau sedes fixerant, contracta. ter- 
tia vero indictione mensis Ianuarii die vicesimo quinto imperatori 
Constantino ex filia Chagani Chazariae susceptus est filius nomine 
Leo. eodem quoque anno véhemens terrae motus et ingens tremen- 
daque aedificiorum ruina extitit in Syria, qua nonnullae urbes inte- 
grae funditus absorptae sunt, aliae media sui parte corruerunt, quae- 
dam denique a montibus in subiectas planities cum muris atque ae- 
dificiis citra ullum damnum ad passuum sex millia et longius etiam 
spatium ex integro transportatae sunt. narraverunt etiam, qui de visu , 
miraculi testes eititerunt, Mesopotamiae tellurem ad duo milliaria 
disruptam hiatum duxisse, εἰ hiatus profando tellurem aliam cahdi- 
dissimam etarenosam emersisse, ex cuius meditulio animal mulo non 
absimile, nulla variatum macula, humana voce praeditum emersisse et 
adversus Árabes praenunciasse gentis allerius e deserto irruptionem; 


Theophanes. . 4a 


658 THEOPHANIS 


χρόνῳ τῆς τετάρτης ἐνδικτιώγος τῆς ἑορτῆς τῆς ἁγίας πεν- 
τηκοστῆς ἔστεψε Κωνσταντῖνος 0 δυσσεβὴς βασιλεὺς τὸν ἑαυ- 
τοῦ υἱὸν “έοντα εἰς βασιλέα, δι’ ᾿Αναστασίου τοῦ ψευδωνύ- 
μου πατριάρχου καὶ σύμφρονος αὐτοῦ. 
A.M. 6242 "oafoe» ἀρχηγοῦ lMovauéó ἔτος αἰ. 5 
B Τούτῳ τῷ ἔτει ἐστασίασαν οἱ Χαλκιδεῖς τοῖς μαυροφύ.- 
V. 385 ροις Πέρσαις, καὶ ἀνηρέϑησαν ὕπ' αὐτῶν ἐν τοῖς ὁρίοις Ἐμέ- 
σης χιλιάδες δ΄. τὸ αὐτὸ δὲ γέγονεν καὶ κατὰ τὴν ᾿Αραβίαν 
εἰς τοὺς Καϊσινοὺς ὑπὸ τῶν αὐτῶν Περσῶν. ἐλϑούσης δὲ 
τῆς κεφαλῆς τοῦ αρουὰμ ἐσμυρνισμένης ἐπαύσαντο αἱ πλεί- 10 
ovg τῶν στάσεων. καὶ τῷ αὐτῷ ἔτει ἐχοιμηήϑη ὃ ἁγιώτατος 
πατριάρχης ᾿Αντιοχείας Θεοφύλακτος μηνὲ “εσίῳ x3'. 
A.M. 6243 vdyrioyé(ag ἐπισκόπου Θεοδώρου ἕτος a. 
Τούτῳ τῷ ἔτει τοὺς πλείους τῶν Χριστιανῶν, ὡς συγ- 
γενεῖς τῶν προαρξάντων, ἀνεῖλον οἱιπροσφάτως κρατήσαντες, 15 
δόλῳ τούτους χειρωσάμενοι, εἰς ᾿Αντιπατρίδα τῆς Παλαιστίο 
γης. καὶ τῷ αὐτῷ χρόνῳ Κωνσταντῖνος τὴν Θεοδοσιούπολιν 
Ὁ παρέλαβεν ἅμα τῇ Meier, καὶ ἠχμαλώτευσεν τοὺς ᾿άρμε- 
νίους. ὁ Θεόδωρος δὲ υἱὸς τοῦ Βικαρίου ἐκ τῆς μικρᾶς 
᾿Αρμενίας ὁρμώμενος ἐχειροτονηήϑη πατριάρχης ᾿Αἰντιοχείας. a0 


2. βασιλεὺς add. ex A. ἡ. ὅροις À. 8. τὸ αὐτὸ Α, τοῦτο 
vulg. . xai add. ex Α. 16. χειρωσάμενοι À, κρατησάμε- 
vos vulg. 19. ἐκ add. ex A. 20. 4fytioytíag om. À f. 


quod demum accidit. eodem autem anno, qui fuit indictionis quar- 
tae proprius, sanctae pentecostes festo die impius Constantinus Ana- 
stasii falsi nominis patriarchae et pravitatis eiusdem conscii opera 
filium suum Leonem in imperii coronaeque cons3ortium admisit. 

A. C. 74a Arabum ducis Muamed annus primus. 

Hoc anno Chalcidenses adversus Maurophoros Persas tumultuati 
in Emesae confiniis ad hominum millia quatuor ab eis deleti sunt, 
atque id ipsum in Arabia adversus Caisinos ab iisdem Persis commis- 
sum est. producto vero Marvam capite aromatibus ingeniose condito, 

, ex maxima parte tumultus deiude sedati sunt. eodem anno mensis 
Deiii die vicesimo nono santissimus Antiochiae patriarcha TTheopby- 
lactus morte obdormiit. 
A. C. 943 Antiochiae episcopi Theodori annus primus. 

Hoc anno Christianorum plurimos, ceu principibus nuper domi- 
nium adeptís sanguine iunctos, Ántipatride Palaestinae dolose compre- 
hensos, Arabes duces ad principatum recenter evecti sustulerunt e 
medio. eodem anno Constantinus, 'lheodosiopoli una cum Melitine 
capta, Ármenios in servitutem mitit. "Theodorus autem vicarii filius 
e minori Ármenia oriundus Antiochiae patriarcha consecratus est. 


CHRONOGRAPHIA. 659 


Τούτῳ τῷ ἔτει ἀοϑεὶς φρογήματε Κωνσταντῖνος ὅ δυσ- A.M.Ga44 
σεβὴς πολλὰ κατὰ τῆς ἐκκλησίας καὶ δρϑυδόξου πίστεως με- 
λετῶν σιλέντια, καϑ' ἑκάστην πόλιν τὸν λαὸν. ἔπειϑεν πρὸς τὸ 
ἴδιον αὐτοῦ φρόνημα δολίως ἔπεσϑαι, προοδοποιῶν τὴν μέλ- 

βλουσαν αὐτῷ ἔσεσϑαι τελείαν ἀσέβειαν. 

Τούτῳ τῷ ἔτει ᾿ΑΔναστάσιος ὃ ἀνίερος τοῦ ϑρόνου τῆς Α.Μ. 6.65 
ωνσταντινουπόλεως ἡγησάμενος τέϑνηκεν σὺν τῇ ψυχῇ καὶ 359 
τῷ σώματι οἰκτίστῳ πάϑει τῷ λεγομένῳ χορδαψός" Χχόπρον 
διὰ στόματος ἐμέσας, ἀξίαν ἔτισε δίκην ὑπὲρ τῆς κατὰ ϑεοῦ 

Ἰοκαὶ τοῦ διδασκάλου τόλμης. τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει Κωνσταντῖνος 
ὃ δυσσεβὴς κατὰ τῶν ἁγίων καὶ σεπτῶν εἰκόνων παράνομον 
συνέδριον τριακοσίων τεσσεράκοντα καὶ ὀκτῶ ἐπισκόπων ovy- 
ἐλεξεν ἐν τῷ τῆς ἹἹερείας παλατίῳ, ὧν ἐξῆρχεν Θεοδόσιος ὃ 
Ἐφέσου, υἱὸς ᾿“ψιμάρου, καὶ Παστιλλᾶς ὅ Πέργης" οἵ xa9* 

15éavrovg; τὰ δόξαντα δογματίσαντες, μηδενὸς παρόντος ἐκ τῶν Β 
καϑολικῶν 9góvov, Ῥώμης, φημί, καὶ ᾿Αλεξανδρείας καὶ .4»- 
τιοχείας καὶ Ἱεροσολύμων, ἀπὸ δεκάτην τοῦ Φεβρουαρίου uz- 
νὸς ἀρξάμενοι, διήρκεσαν ἕως ἡ τοῦ «ὐγούστου τῆς αὐτῆς 
U ἐνδικτιῶνος. καϑ'᾽ ἣν ἐν Βλαχέρναις ἐλθόντες οἱ τῆς ϑεο- 

“οτόχου πολέμιοι, ἀνῆλϑεν Κωνσταντῖνος ἐν τῷ ἀμβωνε κρατῶν 


^ 


3. πόλει») ποιῶν À: neutrum recte habere videtur. 4. αὐτοῦ 
add. ex A. 5., τελείως Α f. 7. σὺν τῇ Ψψ. καὶ τῷ σ. A, 
τῇ V. σὺν τῷ σ. vulg. 8. δορϑάψῳ A f, χορϑαψῷ a. — 15. 
ἐχ add. ex A. 16. xaà ante 24A. add. ex A, item τοῦ ante 
-y. . 13. δεκάτην: nolui corrigere. 


Hoc anno Constantinus impius imperator vanis superbiue flatibus A, C. ^44 
elatus plerosque per singulas civitates adversus ecclesiam et orthodo- 
xam fidem coetus et consulta agitari commentus, populum ad suam 
sententiam amplexandam dolose pertraxit, et eo pacto viam ipsis ad 
impietatem, quae summa futura erat, paravit. I . 

Hoc anno Ánastasius sacrilegus throni Cpoleos antistes anima simul et A.C. 745 
corpore mortuus est infelicissimo morbo, qui chordapsus dicitur, pro- 
prium stercus per os egerens, dignamque persolvit ultionem suarum 
in deum ac praeceptorem iniuriarum. eodem etiam anno impius Con- 
stantinus adversus sanctas et venerandas imagines illegitimum trecen- 
torum triginta et octo episcoporum in Hieriae palatio coegit concilia- 
bulum, cuius praeses extitit "Theodosius Ephesi episcopus, Apsimari 
filius, et Pastillas Pergensis antistes. isti privatas suas sententias pri- 
vata auctoritate sancientes, nullo catholicarum sedium, Romae, dico, 
Alexandriae, Anilochiae et Hierosolymorum praesente, a mensis Fe- 
bruarii die decimo facto initio, ad Augusti diem octavum coeptts insti- 
terunt eadem indictione, qua ad Blachernas convenientibus istis dei- 


660 THEOPHANIS 


Κωνστανεῖνον μοναχὸν ἐπίσκοπον γενόμενον τοῦ Συλαΐέου, καὶ 
ἐπευξάμενος ἔφη μεγάλῃ τῇ φωνῇ" ΚΚωνσταντίνον oixovus- 
νικοῦ πατριάρχου πολλὰ τα ἔτη. καὶ τῇ xL τοῦ αὐτοῦ μη- 
ε ψὸς ἀνῆλθεν ὃ βασιλεὺς ἐν τῷ φόρῳ σὺν Ἰωνσταντέίνῳ τῷ 
Ο ὠνιέρῳ προέδρῳ καὶ τοῖς λοιποῖς ἐπισκόποις, καὶ ἐξεφώνησανϑ 
τὴν ξαυτῶν κακόδοξον αἵρεσιν ἐνώπιον παντὸς τοῦ λαοῦ, ἄνα- 
V.286 ϑεματίσαντες Γερμανὸν τὸν ἁγιώτατον, καὶ Γεώργιον τὸν Κύ- 
nouo», καὶ Ιωάννην τὸν Χρυσορρόαν Ζίαμασκηνὸν τὸν ]Ma»- 
σούρ, ἄνδρας ἁγίους καὶ αἰδεσίμους διδασκάλους. 
A.M. 6246 ωναταντινουπόλεως ἐπισκόπου Κωνσταντίνου ἔτος α΄. 10 


D Τούτῳ τῷ ἔτει ουαμέδ, ὃ xai ᾿Αβουλαβᾶς, τέϑνηκεν, 
κρατήσας ἔτη ε. ἦν δὲ ᾿Αβδελλᾶς ὃ ἀδελφὸς αὐτοῦ εἰς τὸν 
τῦπον τῆς βλασφημίας αὐτῶν τὸ ἴηακχαν. γράφει οὖν πρὸς 
τὸν ᾿Αβουμουσλὲμ ὄντα κατὰ τὴν Περσίδα, φυλάξαι αὐτῷ 
τὸν τόπον τῆς ἀρχῆς, καϑὼς ἐχληρώϑη αὐτῷ. ὃ δὲ μαϑὺὼν κι 
᾿Αβδελλᾶν τὸν υἱὸν MÀ, ἀδελφὸν δὲ Σαλὶμ τοῦ μονοσερατή- 
yov Συρίας, τὴν ἀρχὴν αὐτῷ περιποιούμενον, καὲ ἐρχόμενον 
κράτῆσαι τὴν Περσίδα, ἐναντιούμενον δὲ τοῖς Πέρσαις, καὶ 

Ρ.36ο προσκείμενον τοῖς τῆς Συρίας, οἵ καὶ συνεμάχουν αὐτῷ, διε- 
γείρας τὰ τῆς Συρίας στρατόπεδα, συμβάλλει αὐτῷ xard τὴν"ο 


3. τῇ x τοῦ a. Α. 5. προέδρῳ add. ex A. 12. '4pdd- 
λᾶς Α (ubique), ᾿“βδελᾶς vulg. 13. τὸ Máxyay] τὴν M. mg. 
Par., Τιμάχη vulg., Τιμάχην a, om. A f. 14. Βουμουσλὶμ f. 
17. περιποιούμ. À, παραπ. vulg. 18. τῆς Περσίδος À. 40. 
“τῆς Συρίας) σὺν αὐτῷ A. κατὰ τὴν Τοίβην Α. 


parae adversariis, Constantinus Constantinum monachum, qui Sylaei 
episcopus fuerat, manu tenens conscendit ambonem, et clara elataque 
voce votis conceptis bene precatus, Constantino, inquit, oecumenico 
patriarchae multi anni. et vicesimo septimo mensis Augusti impera- 
tor in forum progressus cum sacrilego Constantino et reliquis episco- 
pis, qui omnes pravam suam haeresim coram universo populo promul- 
paverunt, et sanctissimum Germanum, Georgium Cyprium, Ioannem 
Chrysorrhoam Mansuris filium, viros sanctos ét venerandos doctores 
anathemate ferire ausi sunt. 
A. C. 746 Cpoleos episcopi Constantini annus primus. 

Hoc anno Muamed, qui Abulabas etiam dictus, moritur, postquam 
principatu potitus est annos quinque.  Abdellas autem frater eius in 
loco blasphemiae eorum dicato Mecha oppido morabatur. is ad Abu- 
muslim, qui in Persia degebat, scribit, ut sibi principatus partem, 
quae sorte obtigerat, servaret. hic ex adverso Abdellam filium Ali, 
Salem vero Syri supremi ducis fratrem principatum sibi procari co- 
gnoscens, ac ideo in Persiam, ut eam sibi subiiciat, accedere, Persis 
tamen adversari, et in Syriae incolas propendere, qui etiam cum eo 





CHRONOGRAPHIA. 661 


Τυάνην, xai νικήσας αὐτὸν ὃ ᾿Αβουσαλὶμ πολλοὺς ἔκχτεινεν. 
ἦσαν γὰρ οἱ πλείους Συηλάβοι καὶ ᾿Αντιοχεῖς. ὃ δὲ ᾿Αβδελλᾶς 
μόνος περισωϑείς, uev! ὀλίγας ἡμέρας ἠτήσατο λόγους λαβεῖν 
παρὰ τοῦ ἄλλου ᾿Αβδελλᾶ, τοῦ ἀδελφοῦ ἸΠουαμέδ, καταλα..- 
5Bóvrog σπουδῇ πολλῇ τὴν Περσιχὴν ἐκ τοῦ Daxya* ὃν τινα 
φρουρήσας ὃν οἰκίσχῳ σαϑρῷ, xai κατορυχϑῆναι προστά- 
fac τὰ ϑεμέλεω λάϑρα, τοῦτον ἀπέκτεινεν. τὸν δὲ ᾿“βουμουσ- 
ÀiM μηνιῶντα κατὰ τῆς Συρέας ᾿ραβων, ὡς ἐπαναστάντων B 
τοῖς ἸΠαυροφόροις, καὶ πολλοὺς κατὰ τὴν Παλαιστίνην καὶ 
10 ἔμεσαν καὶ τὴν παραλίαν ἑλόντων, ἐπελϑεῖν τε αὐτοῖς μελε- 
κτῶντα, μετὰ τῶν στρατευμάτων ὀχώλυσεν. ὃ δὲ ὀργισϑεὶς 
τῷ ᾿Αβδελλᾷ πρὸς τὴν ἐνδοτέραν Περσίδα ὥρμησεν σὺν τῷ 
nÀg9et, ὃν δειλιώσας σφόδρα μεταστέλλεται αὐτὸν ntJayolo- 
ψίαις καὶ παρακλήσεσι, καὲ αὐτοῖς δὲ τοῖς μυσωροῖς συμβό- 
ιἤλοις τῆς ἀρχῆς αὐτῶν, φημὲ δὴ τῇ βῥώβδῳ xai τοῖς σανδα- 
λέοις τοῦ ψευδοπροφήτου ἸΠουαμέδ, ἐξαιτῶν 000» ἡμέρας μιᾶς α 
ἐννλῖναι πρὸς αὐτὸν, ὅπως αὐτῷ τὴν πατρὶ πρόπουσαν εἰἶχα-- 
οιστίαν ἀπονείμῃ. ὃ δὲ ἀπατηϑείς, παραγίνεται σὺν χιλιάσιν 
ἱππέων ρ΄, ἐνωθεοίς τὸ αὐτῷ κτείγεται ὑπ᾽ αὐτοῦ χερσὲν ἐδέ- 


5. Μαχχὰ à, Méxxa e f. 10. τὴν add. ex A. μελετῶντα 
Α, μελετῶντας f, μελειώντων vulg. 12. ἐνδοτέραν Δ, δευτέ- 
ραν vulg. 14. συμβούλοις A. 16. μεᾶς om. A. 


belli societatem inierant, de his cestus, Syriae copias in eum conci- 
tat, et ad Tyanam consertis invicem manibus, ex contraria parte plu- 
ribus occisis, Abusalim vietor remansit. etenire plerique Selavi erant 
atque Antiocheni.  Abdellas solus superstes et incolumis, post dies 
aliquot fidem sibi dari petiit ab alio Abdella Muared fratre, i» e 
Mecba profectus in Persiam festine properaverat. hic illum in domo 
ruinam minante inclusum, fundamentis latentes effodi iussis, interfe- 
cit; Abusbulim vero adversus Arabes Syriae ferocientem et minas 
iactantem , utpote qui Maurophororum rebellione inita iugum excus- 
sissent, multosque eorum per Palaestinam, Emesenos agros, et mari- 
tima loca sustulissent, et iam arma in illos parantem, exercitus copiis 
in eum eductis, repressit. is Abdellae infensus, cum totis agminibus 
in secundam Persiam irruit. quare metu perculsus Abdellas ipsum 
verborum lenocinio precumque blanditiis rewocavit, ac ipsis etiam 
imperii sui symbolis execrandis, virga, inquam, atque sandaliis falsi 
prophetae sui Muamed ad eum suimrnissis, ab eo contendens, ut unius 
saltem diei itinere ad se divertere dignaretur, ut ei tanquam patri 
debitum grati animi officium persolveret. ille lenociniis huiusmodi 
inescatus, equitibus centum millibus secum eductis, ad eum venit, 
utriusque vero copiis ad invicem coniunctis, propriis eius, qui voca- 


A.M. 6243 


V.38j3 


662 THEOPHANIS 


aig. οἱ dà ὕχλοε σκεδασϑέντες αὐθημερὸν ᾧχοντο, φιλοτιμί- 
aic οὐκ εὐαριϑμήτοις ἐφοδιασϑέντες. καὶ οὕτω τὰ τῆς ἀρχῆς 
τῷ ᾿“βδελλᾷ διευϑύνεται. 
"Αράβων ἀρχηγοῦ ᾿«βδελλᾶ, Ῥώμης ἐπισκόπου Παύλου 
ἔτος α΄. 5 
Τούτῳ τῷ ἔτει Νικήτας ὃ Ἡλιουπόλεως ἀνεϑεματίσϑη 


D ὑπὸ τῆς ἐχχλησίας πάσης. ὃ δὲ βασιλεὺς Κωνσταντῖνος Zv- 


ρους τὸ καὶ ᾿Δρμενέους, οὗς ἤγαγεν ἀπὸ Θεοδοσιουπόλεως 
καὶ ἸΠελιτινῆς, εἰς τὴν Θράκην μετῴκισεν, ἐξ ὧν ἐπλατύνϑη 
ἡ αἵρεσις τῶν Παυλικιανῶν. ὁμοίως δὲ καὶ ἐν τῇ πόλει, τὸ 
ὀλιγωϑέντων τῶν οἰκητόρων αὐτῆς ἐκ τοῦ ϑανατιχοῦ, ἤνεγκεν 
συμφαμίλους ἐκ τῶν νήσων καὶ Βλλαδος καὶ τῶν κατωτικῶν 
μερῶν, καὶ ἐποίησεν κατοικῆσαι τὴν πόλιν καὶ κατεπύχνωσεν 
αὐτήν. τῷ δ' αὐτῷ χρόνῳ ἐζήτησαν οἱ Βούλγαροι naxra διὰ 
τὰ κειισϑέντα κάστρα" καὶ τοῦ βασιλέως ἀτιμάσαντος τὸν ιὖ 


Ρ.30ι ἀποχρισιάρεον αὐτῶν, ἐξῆλθον φοσσατιχῶς, καὶ ἦλϑον ἕως 


A.M. 6248 


τοῦ μαχροῦ τείχους, xarà τῆς βασιλίδος πόλεως τὴν ὁρμὴν 
ποιησάμενοι. πολλὴν οὖν ἅλωσιν ἐργασάμενοι καὲ αἰχμαλω- 
σίαν λαβόντες, ὑπέσερεψαν ἀβλαβεῖς εἰς τὰ ἴδια. 

Τούτῳ τῷ ἔτει σεισμὸς γέγονεν κατὰ τὴν Παλαιστένην᾽6 


2. οὐχ εὔαρ. Α, drag. vulg. 3. τῷ "“βδελλᾷ διευϑύνεται À, 
«oU '.48ÀsAa δεύϑυνεν vulg. 9. τὴν add, ex À. ἐπλαεύνϑη 


A, ἐπληϑύνϑη vulg. 12. συμφαμίλους À a, συμφαμέλλους 
vulg. 16. αὐτῶν add. ex A. — ao. Τούτῳ τῷ Α, τῷ δ' αὐ- 
τῷ vulg. ᾿ 


veraL, manibus interficitur. turmae autem dissipatae summis licet 
honoribus cumulatae reditum eodem die susceperunt. hic fuit Abdel- 
lae imperii ordo. 


Α. C. 247 Arabum ducis Ábdellae, Romae episcopi Pauli annus primus. 


Hoc anno Nicetas Heliopoleos episcopus ab universo ecclesiae 
coetu anathemate percussus est. imperator autem Constantinus, quos 
Theodosiopoli et Melitine Syros et Armenios eduxit, in Thraciam 
transtulit, quibus Paulicianorum haeresis aucta est. urbe pariter tota 
civibus peste sublatis destituta, ex insulis, Graecia, et inferioribus 
aliis regionibus incolas alios cum integris etiam familiis asportatos, 
ut eam habitarent, transtulit, atque ita civibus ut prius refertam ac 
populosam reddidit. eodem etiam anno Bulgari ob nova castra ex- 
tructa nova quoque pacta postulant. imperatore apocrisiarium eorum 
spernente, ipsi ignominiam ulturi, ad longum usqne murum versus 
urbem cum exercitu bene instructo irrumpunt, magnaque strage edita, 
et multitudine captivorum abducta, illaesi. et incolumes proprias do- 
mos repetunt. 


À.C.248 Hoc anno terrae motus haud levis in Palaestina et Syria contigit 


CHRONOGRAPHIA. 663 


καὶ Συρίαν οὐ μικρὸς ug» Ἰαρτίῳ ἐννάτῃ. καὶ ἐξωρίσϑη 
Θεόδωρος ὃ πατριάρχης «Ἀντιοχείας φϑόνῳ τῶν ᾿“ράβων, 
διαβληϑείς, ὅτι συχνῶς τῷ βασιλεῖ Κωνσταντίνῳ δηλοποιεῖ' B 
τὰ τῶν ᾿Αράβων διὰ γραμμάτων", xai λοιπὸν ὃ αὐτὸς Σα.- 

δλὲμ ὑπερόριον τίϑησιν εἰς τὴν ωαβίτιν χώραν πατρίδα τὰ 
αὐτοῦ. καὶ ἐπέτρεψεν ὃ αὐτὸς Σαλὶμ μὴ χτίζεσϑαι νέας &x- 
κλησίας, μηδὲ φανῆναι σταυρόν, μηδὲ δογματίσαι περὲ πί- 
στεως Χριστιανῶν μετὰ ᾿“ίραβων. ἐπεστράτευσε δὲ κατὰ 
Ῥωμανίας σὺν χιλιάσιν π᾿, xai ὀλϑὼν εἰς τὴν Καππαδοκίαν 

t0 ἤκουσεν Κωνσταντῖνον κατ’ αὐτοῦ ὁπλιζόμενον, καὶ φοβηϑεὶς 
ὑπέστρεψεν ἄπρακτος μηδὲν λυμηνάμενος" μόγον δὲ ὀλίγους 
᾿Αρμενίους προσρυέντας αὐτῷ λαβὼν ὑπέστρεψεν. C 

Tovro τῷ ἔτει ᾿“βδελλῶς τὴν φορολογίαν ἐπέτεινεν XQt- A.M.6249 

στιανοῖς, ὥστε ἅπαντας μοναχοὺς r6 καὶ ἐγκλειστοὺς xai κιο- 

ι5νίτας τῷ ϑεῷ εὐαρεστοῦντας φορολογῆσαι" ἐσφραγισᾶν δὲ τὰ 
τῶν ἐχχλησιῶν κειμηλιαρχεῖω, xai ἤνεγκεν Ἑβραίους πρὸς τὸ 
πωλῆσαι αὐτά, καὶ ἡγόρασαν avra οἱ ἀπελεύϑεροι. 

Τούτῳ τῷ ἔτει Κωνσταντῖνος τὰς κατὰ ακεδονέαν Σκλα-- A.M.6250 

βινέας ἠχμαλώτευσεν, καὶ τοὺς λοιποὺς ὑποχειρίους ἐποίησεν. D 

20à» αὐτῷ δὸ τῷ χρόνῳ τινὲς ἐκ τῶν αυροφόρων Περσῶν 


1. οὐ om. À f. 53. διαβλ. A, xai διαβλ. vulg. | 4. Σαλὶ A. 8. 
Χριστιανῶν À, Χριστιανὸν vulg. — 15. τῷ ϑεῷ Α, τοὺς τῷ 9. 
vulg. 17. πληρῶσαι e f. 


mensis Martii die nono. Theodorus Antiochiae patriarcha in exilium 
deportatus est Arabum invidia, qui frequentioribus litteris ad impe- 
ratorema Constantinum scriptis res Arabum éum manifestare criminati 
sunt. quare patriarchatus terminis extorrem in provinciam Moabiti- 
dem, quae fuit eius patria, transferendum Salem Arabum dux edixit. 
idem novas ecclesias nuspiam instaurari, crucem publice videndam 
non exponi, cam Arabibus de Christianorum fidei dogmatibus nemi- 
nem.disserere lata lege sanzit. armatis hominum octoginta millibus 
in Romaniam expeditionem suscepit. iin Cappadociam autem profe- 
ctus, ubi Constantinum arma in adversum parare audivit, metu pul- 
$us, re penitus infecta, nullaque illata noxa domum rediit, tantum 
paucos Ármenios sponte ad eius castra transeuntes secum abduxit. 
Hoc anno Abdellas imposita Christianis tributa auxit, adeo ut A. C. 249 
omnes sive monachi sive inclusi sive columnicolae deo sua vita pla- 
citi vectigales describerentur. ecclesiarum quoque sacras penus sigillo 
suo obseravit, et ad sacra vasa distrahenda emptores Hebraeos indu- 
xit; emerunt autem ea liberti. . 
Hoc anno Constantiuus Sclaviniae provincias ad Macedoniam sitas ἃ. C. 750 
in servitutem redegit, reliquos vero imperio Homano plane subiici coe- 
git. eodein quoque anno ex Maurophoris Persis nonnulli facultatibus 


* 


664 THEOPHANIS 


τῆς μαγικῆς ὄντες ϑρησκείας, ἀπάτῃ τοῦ διαβόλου κρατούμε- 

γοι, πωλήσαντες τὴν ὕπαρξιν αὐτῶν, καὶ γυμνοὶ ἀνελϑόντες 

εἰς τὰ τείχη, ἔρριπτον ξαυτούς, ὥστε πετασϑῆναιε εἰς τὸν 

οὐρανόν, ὡς ἐνόμιζον. οἱ δὲ μηδὲν ἀξεύλογον τῆς ἐκεῖσε κλη- 
ρουχίας ἔχοντες, εἰς γῆν ἀνθυπέστρεφον τὰ μέλη συντριβέν- 5 

τες, ὧν τοὺς ἐξάρχοντας τῆς πλάνης ᾿Αβδελλᾶς ἀνεῖλεν διὰ 

τοῦ Σαλὶμ κατὰ τὴν Βέρροιαν καὶ Χαλκίδα ὄντας dgi- 

ϑμὸν ξξ. | 

A.M. 6251 Τούτῳ τῷ ἔτει φϑόνῳ τοὺς Χριστιανοὺς ἐκώλυσαν ' fga- 
P.362 is; ἐκ τῶν δημοσίων χαρτοϑεσίων πρὸς ὀλίγον χρόνον, αὖϑις τὸ 

δὲ ἀναγκασϑέντες ἐγχειροῦσιν αὐτοῖς τὰ αὐτά, διὰ τὸ μὴ δύ- 

γασϑαι αὐτοὺς γράφειν τὰς ψήφους, καὶ ἐπεστράτευσαν τὴν 

ἹῬωμανίαν, καὶ ἤχμαλώτευσαν πολλούς, καὶ Παῦλον τὸν 

Ὑ. ,λ88 στρατηγὸν τῶν '"dousvio» πολεμήσαντες εἰς τὸν Ἰέλαν ἀνεῖ- 
λον μετὰ πλήϑους στρατοῦ καὶ τεσσεράκοντα δύο ἄνδρας éxi-15 

Βσήμους δεσμίους ἤγαγον, καὶ κεφαλὰς πολλάς. ὁ δὲ βασι- 

λεὺς ἐπεστράτευσεν τὴν ἘΒουλγαρίαν, καὶ ἐλϑὼν εἰς Βερέγα- 

Bav εἰς τὴν κλεισοῦραν, ὑπήντησαν αὐτῷ οἱ Βούλγαροι, καὶ 

πολλοὺς τῶν αὐτοῦ ἀνεῖλον, ἐν οἷς καὶ “έοντα παερίκιον καὶ 
στρατηγὸν τῶν Θρῳκησίων», καὶ “έοντα ἕτερον λογοθέτην τοῦ λο 


5- συντριβέντες À, συγντρίβοντες vulg.— 11. dbadd.ex A. i4. 
"Μρμενιακῶν Α. 


distractis, depositisque vestibus nudi, conscensis aedificiorum moe- 
nibus, in capita praecipites se agebant, quo, ut magicae superstitio- 
nis falacia decepti, et & diabobo potentius occupati rebantur, in 
caelum promptius evolarent. illic porro bhaereditatis et sortis sibi 
propositae nil aestimabile dignum reportantes, membris omnibus con- 
terendi in terram gravius dilabebantur. huius erroris antesignanos 
sex numero repertos, quum Berrhoeae, tum in Chalcide, opera Salem 
Abdellas e medio sustulit. 

A.G. 751 Hoc anno a publicis vectigalium actis conficiendis ad breve tem- 
poris spatium Saraceni invidia moti Christianos prohibuerunt, rursus 
autem necessitate compulsi, quod ipsi numeros et summas scribere 
non possent, eadem eis reposuerunt in manus, et irruptione in Ho- 
maniam facta plures abduxerunt captivos, Paulumque Armeniorum du- 
cem, inito ad Melam cum eo certamine, exercitusque partem non con- 
temnendam , quadraginta duobus viris e Romana ditione spectatissi- 
mis, pluribusque aliis compedibus astrictis in captivitatem secum ab- 
actis, prostraverunt. imperator autem armis in Bulgariam motis, ve- 
nit Beregabam, at Bulgari ad clusuram obviam facti plurimos ex eius 
militibus deleverunt , inter quos Leo patricius et Thracensium dux, 
alter Leo cursus publici logotheta , et ex confusa plebe mon pauci 


ΟΗΚΟΝΟΘΒΑΡΗΙΑ. 665 


δρόμου, καὶ λαὺν πολύν" xai ἔλαβον τὰ ἄρματα αὐτῶν. xai 
οὕτως ἀδόξως ὑπέστρεψαν. 

Τούτῳ τῷ ἔτει γέγονε πλάνη τῆς πασχαλίας, καὶ οἱ A.M.6252 
μὲν ὀρθόδοξοι κατὰ τὴν ξῴαν Éxrm τοῦ ᾿ΑἸπριλλίου μηνὸς C 

5 ἐπάσχασαν, οἱ δὲ πεπλανημένοι αἱρετικοὶ τῇ ιγ΄. 

Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει μετετέϑη ἢ κάρα τοῦ ἁγίου Ἰωάννου 
τοῦ προδρόμου xai βαπτιστοῦ ἐκ τῆς μονῆς τοῦ Σπηλαίου εἰς 
τὸν ναὸν αὐτοῦ κατὰ τὴν Ἐμεσηνῶν nóhw περιφανῆ ὄντα, 
xai ἡ κατάβασις ἐχτίσϑη ἔνϑα μέχρι τῆς σήμερον ὑπὸ τῶν 

10 πιστῶν προσκυνουμένη εὐωδίᾳ σωματικῇ τε καὶ πνευματικῇ 
τιμᾶται, βλύζουσα πᾶσι τοῖς πίστει προστρέχουσι τὰ ἐάματα. 
xai τῷ αὐτῷ ἔτει δοκίτης ἐδείχϑη λαμπρότατος κατὰ τὴν ἑῴαν 
ὀπὶ δέκα ἡμέρας, καὶ αὖϑις πρὸς δύσιν ἡμέρας κα΄. Θεόδωρος D 
δέ τις ὀνόματι “ιβανίτης Σύρος κατὰ τὴν περίχωρον Ἡλιουπό- 

15àsog τῆς πρὸς Zfifavoy ἐπανέστη τοῖς ^ /foaya, καὶ πρλεμήσας 
αὐτοῖς, ἔπεσον ἐξ ἀμφοτέρων πολλοί, ἔσχατον δὲ τραπεὶς 
ἔφυγεν, καὶ οἱ συνόντες αὐτῷ “Τιβανῖται πάντες ὠνγῃρέϑησαν. 
ἐγένοντο δὲ xai. ἐν ᾿“φρικῇ ἀκαταστασίαι καὶ πόλεμοι, ἥλια.- 
κῆς γεγογυίας ἐκλείψεως μηνὲ «Αὐγούστῳ πεντεκαιδεχάτῃ, ἡμέρᾳ 


11. βλύζουσα --- — ἰάματα om. f. τὰ add. ex Α. 14. ἀνό- 
pets add. ex A. 15. τῆς πρὸς À, ez» éni vulg. 18. xaà 
ante ἐν add. ex À. | 


desiderati. eorum arma acceperunt Bulgari, atque ita Romani cum 
dedecore redierunt. 

Hoc anno error in celebrando paschatis festo admissus est, or- A. C. 95a 
thodoxis per orientales tractus mensis Aprilis die sexto, baereticis 
autem, quorum id fuit, erratum tertio decimo solemnitatem illam 
agentibus. 

Eodem anno sancti loannis praecursoris et baptistae caput ex 
Antri monasterio in proprium templum sumptuose constructum ad 
Emesenorum urbem translatum est. confessio quoque sacrae reliquiae 
reponendae aedificata est, in qua in hunc usque diem a fidelibus 
adoratum, tam corporea, quam spirituali odoris fragrantia honoratur, 
et ab illo morborum omnium medela, velut e perenni fonte, in eos, 
qui cum fide accedunt, scaturit. hoc insuper anno cometa trabis in - 
morem fulgidissimus ad orientalem caeli plagam dies continuos decem, 
et ad occidentalem rursum dies viginti et unum visus est. Theodo- 
rus autem quidam e monte Libano Syrus in Heliopoleos regione, 
quae Libano adiacet, in Arabes rebellavit, et manibus cum eo con- 
sertis multi ex utraque parte desiderati, tandem eius acie fusa in fu- 
gam versus est, quique illum sequebantur Libanitae omnes occisi. tu- 
multus 75. ue per Africam exorti apparente solis defectu mensis 
Augusti die decimo quinto, feria sexta, hora diei decima. porro qui- 


A 


666 THEOPHANIS 


ἕκτῃ, ὥρᾳ δεκάτῃ. ἀνέστησαν δὲ τινες τῶν Ἰαυροφόρων i» 
τῷ Ζιαβεκῷ λέγοντες τὸν υἱὸν τοῦ πρωτοσυμβούλου ϑεόν͵ ὡς 


Ρ, 363 τροφέα αὐτῶν, καὶ ἐξήνεγκαν δόγμα τοιοῦτον. καὶ εἰσῆλθον 


A.M. 6253 


οἱ Mavgogópot εἰς τὸν οἶχον τῆς πλάνης αὐτῶν, καὶ ἀπέ- 


χτειναν τοὺς κλειδούχους ὀνόματα E. καὶ ἐξῆλθον τινες ἐπὶ 5 


τὸν Βάσρασον͵ καὶ ἠχμαλώτευσαν πολλούς, καὶ χρήματα ἔλα- 

βον πολλά. 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἐστασίασαν οἱ Κασιῶται κατὰ τῶν Mav- 

θοφόρων διὰ γυναῖκας. ὄμειναν γὰρ ἐξ αὐτῶν εἰς οἶκον, ἐν 


Bu ἔμενον ἀδελφοὶ τρεῖς, καὶ ἠϑέλησαν τὰς γυναῖκας αὐτῶν το 


V. 389 


À. C. 553 


ποντίσαι" ἐγερϑέντες δὲ οἱ τρεῖς ἀδελφοί, ἀπέκτειναν xai 
ἔχωσαν αὐτούς, οἱ δὲ συναχϑέντες, ἀπέχτειναν καὶ τοὺς λοι- 
πούς, καὶ πέμψας ὅ Σαλὴμ τὰ στρατεύματα διὰ δόλου, ἦλϑον 
ἄνωθεν αὐτῶν. καὶ πιάσαντες αὐτοὺς ἐφούρκισωαν τοὺς τρεῖς 


ἀδελφούς, καὶ πολλοὺς ἀπέχτειναν. καὶ τῇ ξορτῇ τοῦ πάσχα κι 


εἰσῆλθεν ἐν τῇ ἁγίᾳ συνάξει εἰς τὴν καϑολικὴν ἐκκλησίαν, καὶ 
-- , » , 8 

τοῦ μητροπολίτου παρισταμένου καὶ ἐκφωνήσαντος τὸ" ὁ 

γὰρ λαός σου δυσωπεῖ σε, καὶ ἱκετεύεε σε, ἐξήνεγκαν αὐτόν͵ 

καὶ ὠπέχλεισαν ἐν φυλακῇ, καὶ ἄλλος ἐπλήρωσε τὴν ἁγίαν 


2. πρωτοαυμβούλου À, πρωτοσυμιβόλου vulg. 8. post. Kacie- 
ται ὁ f haec. inserunt: xa9^ ὃ φασιν "άραβες χαλοῦσιν vioi τοῦ 
Χαῆς ὡς γενεαλογοῦνται. ι3. ὁ Zaliu] ὃ Ἔλιχος A. 16. 
εἰσῆλθον A. 18. xai'g ἐχχλησία gos add. A f post λαός Gov. 
ϑυσωπεῖ σε om. ἃ f. 


dam ex Maurophoris Dabeci emersere, qui protosymbuli fiBum, quod 
eorum nutritium ageret, deum esse praedicarent. in hanc quoque 
mentem premulgavere dogma.  Maurophori subinde in fanum errori 
suo dicatum ingressi aedituos numero sexaginta mactaverunt. quidam 
autem Basrasum profecti, plerisque in captivitatem abactis, ipsi opes 
innumeras abstulerunt. 

Hoc anno Casiotae in Maurophoros tumultuati sunt feeminaram 
causa. in domo etenim, in qua tres fratres habitabant, ex illis non- 
nulli mansionem habentes coniuges eorum in illiciti concubitus coe- 
num voluerunt demergere. exciti vero fratres illi tres morte eis illata 
iniuriam ulti sunt, et terra caesa corpora occultaverunt, et in unum 
collecti reliquos pariter dederunt neci. Salem vero missis insidiose 
militibus, impetuque in eos facto, cunctos in potestatem accepit, εἰ 
fratres quidem illos tres laqueo, plurimos alios ferro confecit. porro 
die solemnitati paschali dicato.Christiana plebe in coetum collecta, Salem 
ille communem et praecipuam ecclesiam ingressus est, metropolitam vero 
sacris altaribus astantem, et elata voce exclamantem: populus tuus te 
precatur, et te rogat, corripi iussit, et in carcerem detrudi, alio inte- 
rim sacerdote ad sanctam synaxim complendam suffecto, ex quo timor 


CHRONOGRAPHIA. 667 


σύναξιν" xai ἐγένετο φόβος μέγας, καὶ εἶ μὴ ὃ μητροπολέ- C 
τῆς κατεπράῦνεν αὐτὸν ηϑικότητι καὶ ταπεινοῖς λόγοις, κακὸν 
μέγα ἂν ἐπετελέσθη τῇ ὥρᾳ ἐκείνῃ. ἦν δὲ ὃ μακάριος ᾿Ανα- 
στάώσιος. 

5 Τῷ δ᾽ αὐτῷ ὄτει Κωνσταντῖνος ὃ διώκτης 'dydodav τὸν 
ἀοίδιμον μοναχόν, τὸν λεγόμενον Καλυβίτην, ἐν Βλαχέρναις 
διὰ μαστίγων ἐν τῷ ἱππιχῷ τοῦ ἁγίου ἸΠάμαντος ἀπέκτεινεν 
ἐλέγχοντα αὐτοῦ τὴν ὠσέβειαν, Οὐάλεντα νέον xai "Iovjaavor 
ἀποκαλοῦντα αὐτὸν. ὃν καὶ ἐν τῷ ῥεύματι ῥιφῆναι προσέ- 

IO ταξεν, εἰ μὴ αἱ ἀδελφαὶ αὐτοῦ τοῦτον ἁρπάσασαε ἐν τῷ ἐμ-- 


nooíp τῶν “ευκαδίου ἔϑαψαν. D 
Ῥώμης ἐπισκόπου Κωνσταντίνου ἔτος a. A.M.6254 


Τούτῳ τῷ ἔτει ἐφώνη δοκίτης κατὰ τὴν égay* καὶ dyg- 
ρέϑη ὃ υἱὸς τῆς Φωαείμας. οἱ δὲ Βούλγαροι ἐπαναστάντες | 
15 ἐφύνευσαν τοὺς κυρίους αὐτῶν τοὺς ἀπὸ σειρᾶς καταγομέ- 
γους, καὶ ἔστησαν ἀνῦρα κακόφρονα, ὀνόματι Τελέτζην, ἐτῶν P.364 7 
ὑπάρχοντα à. Σκλάβων δὲ πολλῶν ἐκφυγόντων, προσερρύησαν 
τιῦ βασιλεῖ, οὖς κατέστησεν ἐπὲ τὸν ᾿Ἄρταναν. τῇ δὲ ιζ΄ τοῦ 
Ἰουνίου μηνὸς ἐξῆλθεν ὃ βασιλεὺς ἐπὲ τὴν Θρᾷκην ἐποστεί- 
20Àag xai πλωΐμον πὲ τοῦ Εὐξείνου Πόντου ἕως δισχιλίων χε- 


3. ó μαχαριώτατος Α. 8. Οὐάλ. A, καὶ Οὐάλ. vulg. 11. 
-davuxadíou f. 16. Τελετζήν A, Τελέτζιν vulg. 17. Σχλά- 
Bo» dà] hinc usque ad. p. 620, 12. xara ϑεοῦ lacuna intercedit 
in A. 20. ἕως ὀχταχοσίων vtl. a. 


ingens in omnium animis excitatué. ac nisi innata morum urbanitate 
et humili oratione ferocientem principem metropolita demulsisset, 
magnum prorsus malum ea occasione committebatur. is porro erat 
beatus Ánastasius. 

Eodem etiam anno Constantinus persecutor Ándream venerabilem 
monachum, Calybitem dictum, ad Blachernas habitantem verberibus 
contusum, quod eius impietatem, eo Valente iuniore et Iuliano voci- 
tato, arguisset, in sancti Mamantis circo ad Blachernas interfecit, eius 
autem corpus in maris fluentum proiici iusserat, sed Andreae sorores 
ipsum efferentes in Leucadii emporio sepulturae mandarunt. 

Romae episcopi Constantini annus primus. A. C. 754 

Hoc anno cometa trabis instar ad orientem visus. Fatimae filius 
e vivis sublatus. Bulgari seditione mota propriis dominis continuata 
unius stirpis: serie potestatem hucusque adeptis illata caede reiectis, 
malignae mentis hominem nomine T'eletsin annos triginta natum sibi 
ducem praefecerunt. multi propterea Sclavi patria excedentes, ad 
imperatorem ultro se contulere, quos ille Ártanam incolere conati- 
tuit. mensis autem Iunii die decimo septimo bis millium chelandio- 
rum equos duodecim per singula vehentium classe per Euxinum Pon- 


668 THEOPHANIS 


᾿λανδίων ἐπιφερομένων ἀνὰ if ἵππων. ὃ δὲ Τελέτζης dxov- 
σας τὴν διὰ γῆς καὶ ϑαλασσὴῆς xar! αὐτοῦ κίνησιν, λαβὼν εἰς 
συμμαχίαν ἐκ τῶν προσπαρακειμένων ἐθνῶν χιλιάδας x, καὶ 
τούτους εἰς τὰ ὀχυρώματα στήσας, ἠσφαλίσατο ξαυτόν. ὃ δὲ 
Ββασιλεὺς ἐλθὼν ἡπλίκευσεν εἰς τὸν κάμπον "fyyialov* καὶ Κ 
τῇ À τοῦ Ἰουνίου μηνὸς τῆς « ἰνδικτιῶνος, ἡμέρῳ εἰ, àgarn 
Τελέτζης μετὰ πλήϑους ἐθνῶν ἐρχόμενος, καὶ συμβαλόντες 
πόλεμον κύπτουσιν ἀλλήλους ἐπὶ πολύ, καὶ τραπεὶς Τελέ- 
τζης ἔφυγεν. ἐκρώτησθ δὲ ἡ μώχη ἀπὸ ὥρας & ἕως ὀψέ, 
καὶ πολλὰ πλήϑη Βουλγάρων ἀνηλώϑησαν, πολλοὲ δὲ ἐχει- το 
ρώϑησαν, ἄλλοι δὲ καὶ προσερρύησαν. ὃ δὲ βασελεὺς ἀρϑεὶς 
ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ νίχῃ, ἐϑριάμβευσεν ταύτην ἐπὲ τῆς πόλεως, 
ὡρματωμένος σὺν τῷ στρατῷ εἰσελϑὼν, εὐφημούμενος ὑπὸ 
τῶν δήμων καὶ ξυλοπανδούροις σύρων τοὺς χειρωϑέντας Bovi- 
Cy4povc, οὖς ἔξωϑεν τῆς Χρυσῆς πύρτης ὠποτμηϑῆναι ἐκέλευ- ιὖ 
σεν ὑπὸ τῶν πολιτῶν. τὸν δὲ Τελέτζην στασιάσωντες ei Βούλ» 
γαροι ἀπέχτειναν σὺν τοῖς ἄρχουσιν αὐτοῦ, καὶ ἔστησαν Σα- 
βῖνον γαμβρὸν ὄντα Κορμεσίου τοῦ πάλαι xvpíov αὐτῶν. 
τοῦ δὲ Σαβίνου εὐθέως ἀποστείλαντος πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ 
ζητοῦντος ποιῆσαι εἰρήνην, κομμένδον ποιήσαντες οἱ Boviya-20 
qo. ἀντέστησαν τῷ Σαβίνῳ στερρῶς, λέγοντες " ὅτι διὰ σοῦ 


3. x] x9' a, S' f. — ao. fort. χομβέντα»ν cfr. p. 262, 5. 


tum missa, imperator Thraciam versus perrexit. "CTeletses terra ma- 
rique adversum se paratam audiens, vicinarum nationum viginti mil- 
libus in auxilium accitis et per munita loca distributis, ipse praesi- 
dio se inclusit. imperator vero in Anchiali agris castra metatus est. 
porro Iunii die trigesimo, indictione prima, feria hebdornadis quinta, 
'l'eletses cum numerosa auxiliariorum multitudine progredi tandem 
visus est, consertaque pugna, mutua utriusque partis caedes ingens 
edita, fusisque demum Teletsis copiis ipse fugam arripuit. duravitque 
pugna ab hora quinta usque ad vesperam, et maximus Bulgarorum 
numerus certamine illo deletus, muMKi capti, alii ultro ad Romanos 
defecerunt. imperator prospero victoriae successu elatus, armis omni- 
bus cum toto exercitu instructus, urbem triumphum ducens ingressu: 
est, laetisque totius civitatis vocibus exceptus, Bulgaros bello captos 
xylopanduris vinctes im eam invexit, eosque demum extra Chrysen 
portam a civibus capite truncari iussit. Bulgari autem seditione in 
'Teletsem mota ipsum ac cunctos eius preceres dederunt neci, Sabi- 
num vero Cormesii quondam principis generum constituerunt ducem. 
cum vero Sabinus legatos de pace ad imperatorem confestim desti- 
nasset, Bulgari comitiis habitis Sabino pertinaciter se opposuerunt, 
clamantes: Bulgaria tui causa Romanorum potestati subiicienda est 


CHRONOGRAPHIA. 669 


Βουλγαρία μέλλει δουλοῦσϑαι τοῖς Ῥωμαίοις. στάσεως δὲ 
γενομένης, φεύγει Σαβῖνος ἐν τῷ κάστρῳ ἸΠεσημβρίας, καὶ 
προσερρυὴ τῷ βασιλεῖ. ἔστησαν δὲ οἱ Βούλγαροι ἕτερον xv- Ν. 200 


ρέον ὀνόματι Παγανόν. D 
5 Τούτῳ τῷ ἔτει ἀντήραν οἱ τῆς ἐρήμου xai τοῦ Βαραϑὼν τῷ A.M.6255 


᾿Αβδελλᾷ δύο ἀδελφοί, οὖς ἀποστείλας ἀντεῖλεν σὺν χιλιώσιν 
ὀγδοήκοντα στραϊοῦ. τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ἐξῆλϑον Τοῦρκοι ἐκ τῶν 
Κασπίων πυλῶν, καὶ ἀνεῖλον πολλοὺς εἰς ᾿Αρμενίαν, καὶ &Aa- 
Bo» αἰχμαλωσίαν πολλήν, καὶ ὑπέστρεψαν. Κοσμᾶς dé τις 
το ἐπίσκοπος Ἐπιφανείας τῆς κατὰ ᾿“πάμειαν τῆς Συρίας, Κω- 
μανίτης ἐπιλεγόμενος, τῶν πολιτῶν Ἐπιφανείας πρὸς Θεόδω- 
Qo» πατριάρχην ᾿Αἰντιοχείας ὄγκλησιν ποιησαμένων κατὰ τοῦ. 365 
αὐτοῦ Κοσμᾶ περὲ μειώσεως ἱερῶν, καὶ αὐτοῦ μὴ δυναμέ- 
yov ταῦτα συστῆσαι, ἀπέστη τῆς ὀρθοδόξου πίστεως, καὲ ὅμό- 
τὔφρων τῆς αἱρέσεως Κωνσταντίνου κατὰ τῶν ἁγίων εἰκόνων 
γέγονεν. ὃν κοινῇ γνώμῃ Θεόδωρος ὃ πατριώρχης ᾿Αντιοχείας, 
xai Θεόδωρος ὃ ἱΙεροσολύμων, καὶ Κοσμᾶς ὃ ᾿Αλεξανδρείας 
σὺν τοῖς ὑπ᾽ αὐτοὺς ἐπισκόποις τῇ ἡμέρᾳ τῆς ἁγίας πεντηκο- 
στῆς μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ ἁγίου εὐαγγελίου ὁμοφρύνως 
λὸ ἀγεϑεμάτισαν ἕχαστος κατὰ τὴν ξαυτοῦ πόλεν. 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ἀπ’ ἀρχῆς τοῦ Ὀχτωβρίου μην 
ψὸς γέγονεν χρύος μέγα καὶ πικρότατον, οὐ κατὰ τὴν ἥμε.-Β 
τέραν γῆν μόνον, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν ἀνατολὴν καὶ ἀρ- 


5. Βασραϑὼν f. 


aucto demum tumulta, Sabinus in Mesembriae praesidium fuga se 
subducit, et inde ad imperatorem se confert. alium vero dominum 
nomine Paganum Bulgari creaverunt. 

Hoc anno habitatores deserti Barathonisque incolae fratres duo A. C. 755 
in Abdellam rebellionem excitaverunt, quos ille misso exercitu cum 
copiarum octoginta millibus extinxit. hoc eodem anno Turci Caspiis 
portis egressi, plurimis per Ármeniam occisis, captivorum collegerunt 
turmas, et domos repetierunt. . porro quidam Epiphaniae, quae ad 
Apameam Syriae posita est, episcopus, cognomento Comanites, Epipha- 
niae civibus, quod sacra vasa distraxisset, apud Theodorum Antiochiae 
patriarcham accusationem passus, pretium eorum restituendi impotens, 
rectae fidei desertor factus, in Constantini sententiam adversus sanctas 
imagines excitatam ipse contrariae couscius transiit. eum communibus 
calculis Theodorus Antiochiae, Theodorus alter Hierosolymorum, Cosmas 
Alexandriae patriarchae cum suffraganeis episcopis die sanctae penteco- 
stes sacrosancti evangelii lectione peracta, in propria sede singuli 
concordibus animis ac vocibus anathemati subiecere. 

Eodem pariter anno a mensis Octobris exordio frigus ingens et 
asperrimum non in hac modo regione, sed et per orientem, septen- 


5. 


670 THEOPHANIS 


xro» xai δύσιν, core τὴν ἀρκτῴαν τοῦ πόντου παραλίαν ἐπὶ 
ἑκατὸν μίλια τὸ πέλαγος ἀπολιϑωϑῆναι ἐκ τοῦ κρύους ἐπὶ 
τριάκοντα πήχεις τὸ βάϑος, καὶ ἀπὸ Ζηκχίας μέχρε τοῦ 
«avovfíov καὶ τοῦ Κούφη ποταμοῦ καὶ τοῦ “ἰἀμαστρί τε 
καὶ Ζάναπρε καὶ τῶν Νεκροπύλων καὶ τῆς λοιπῆς ἀκτῆς 
μέχρι" ἹΠεσημβρίας καὶ Μηδείας ὅμοια πεπονθύτων. τοῦ δὲ 
τοιούτου πάγους ἐπιχιονηϑέντος ηὐξήϑη ἐπ᾿ ἄλλας εἴκοδι πή- 
χεις, ὥστε συμμορφωϑῆναι τὴν ϑάλασσαν τῇ ξηρᾷ, καὶ πε- 
Οζοβατεῖσϑαι ὕπερϑεν τοῦ κρύους dno τὸ Χαζαρίας, Βουλγα- 
ρίας καὶ τῶν λοιπῶν παρακειμένων ἐθνῶν, naga τε ἀνθρώ- τὸ 
nov» ἀγρίων τὲ καὶ ἡμέρων ζώων. τῷ δὲ Φεβρουαρέῳ μηνὶ 
τῆς δ΄ ἰνδικειῶνος τοῦ τοιούτου πάγους κατὰ ϑεοῦ κέλευσιν 
εἰς πλεῖστα καὶ διάφορα ὀροφανῇ τμήματα διαιρεϑέντος, καὶ 
τὴ τῶν ἀνέμων βίᾳ. ἐπὲ “ἰἀφνουσίαν καὶ τὸ "Iegóv κατενεχϑέν- 
τος, οὕτω διὰ τοῦ στενοῦ ἐπὶ τὴν πόλιν ἔφϑασαν μέχρε trii 
Προποντίδος καὶ τῶν νήσων καὶ ᾿Αβύδου πᾶσαν τὴν παρα- 
ον Aa» ἀκτὴν ἐπλήρωσαν, ὧν αὐτόπται καὶ ἡμεῖς γεγόναμεν ἐπι- 
βάντες ἐπὲ ἑνὸς αὐτῶν σὺν καί τισιν ὁμηλίχοις λ΄, καὶ παί- 
ζοντες ἐπάνω αὐτοῦ. εἶχον δὲ καὶ ζῶα àygià τε xai ἥμερα 
Ὀτεϑνεῶτα. πᾶς δὲ ὃ βουλόμενος ἀπὸ Σοφιανῶν ἕως τῆς πὸ. 30 
λεως, καὶ ἀπὸ τῆς Χρυσοπόλεως ἕως τοῦ ἁγίου Ἰἤάμαντος, 


14. χατεγεχϑέντος Α, διενεχϑ. vulg. 17. xai add. ex A. 18. 
ὁμηλίχοις À f, ὁμήλεξιν vulg. 


trionem et occidentis plagam incubuit, adeo ut in borealibus ponti 
maritimis mare ad centum millia in longum, in profundum vero cu- 
bitus triginta prae frigore in lapidis duritiem concreverit, quod etiam 
in toto illo terrarum tractu, qui a Zecchia usque ad Danubium et 
Cuphem fluvium et Damastrim et Danaprim et Necropylas reliquum- 
que littus usque ad Mesembriam et Mediam interiacet, obtinuit. hu- 
jusmodi vero glacies copiosa deinde nive cooperta ad alios viginti 
cubitos excrevit, adeo ut mare solidae continenti quam simillimum, 
ad Chazariae, Bulgariae, caeterarumque nationum adiacentium fines 
tutum iter hominum animaliumque quum silvestrium tum domestico- 
rum pedibus praebuerit. indictionis autem secundae mense Februa- 
rio, 'glacies huiusmodi dei iussu in multa ac varia frusta montium 
speciem referentia disrupta est, quae ventorum vi ad Dapbnusiam et 
Hierum delata, inde per ponti fauces in urbem delata et ad Propon- 
tidis terminos, insularum et Abydi maritimas omnes oras, cuius de: 
visu testes extitimus, implevit. in unum quippe illius fragmentum 
quasi triginta aetatis eiusdem iuvenes ludibundi ascendimus. erant 
autem in fragmentis istis congesta ferarum domesticorumque anima- 
. lium cadavera. ἃ Sophianorum sane portu ad urbem usque, et ἃ 


CHRONOGRAPHIA. ΄ 671 


καὶ τῶν Γαλάτον ἀκωλύτως διὰ ξηρᾶς ἐβάδιζον. ἕν δὲ ἐξ 

αὐτῶν προσραγὲν τῇ τῆς ἀχροπόλεως σκάλᾳ συνέτριψεν αὖ- 

v5». ἕτερον δὲ παμμέγεθες τῷ τείχει προσραγέν, τοῦτο uE- 

γάλως ἐδόνησεν, ὡς καὶ τοὺς ἔνδοϑεν οἴχους συμμετασχεῖν τοῦ. 
σάλου. εἰς τρία δὲ διαρραγὲν διέζωσεν τὴν πόλιν ἀπὸ τῶν 

Mayyavoy ἕως τοῦ Βοσφόρου, οὗ τινος τὸ ὕψος ὑπερεῖχεν 

τῆς πόλεως τὰ τείχη" πάντες δὲ οἱ τῆς πύλεως ἀνὸρες t6 

καὶ γυναῖκες. καὶ παῖδες ἀδιαλείπτως τῇ ϑέᾳ τούτων προσε-ν. 291 

xagrégov» καὶ μετὰ ϑρήνων καὶ δακρύων οἴκοι ἀνέκαμπτον, P. 366 
I0 ἀποροῦντες “τί εἰπεῖν πρὸς τοῦτο. τῷ δ' αὐτῷ ἔτει μηνὲ αρ- 

τίῳ ἀστέρες ἀϑρύως ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πίπτοντες ὥφϑησαν, ὡς 

πάντας τοὺς ὁρῶντας τὴν τοῦ παρόντος αἰῶνος ὑπολαμβάνειν 

εἶναι συντέλειαν" αὐχμός τε πολὺς γέγονεν, ὡς ξηρανϑῆναε 

καὶ πηγάς. ἀγαγὼν δὲ ὃ βασιλεὺς τὸν πατριάρχην λέγει 
ταὐτῷ" ἄρτι τί ἡμᾶς βλάπτει, ἐὰν λέγωμεν τὴν ϑεοτόκον 

χριστοτόχον; ὃ “δὲ περιπτυξάμενος αὐτὸν λέγει" ἐλέησον δέν 

σποτα, μηδὲ εἰς ἔννοιών σου ἔλθῃ οὗτος ὃ λόγος" οὐχ ὁρᾷς 

ὅσα στηλιτεύεταε καὶ ἀναϑεματίζεταε ΝΝεστόριος ὑπὸ πώσης Β 


t. ἀχωλύτως Α, ἀκώλυτος vulg. 4. οἴχους À, οἰχοὔντας vulg. 
5. διέξζωσεν À, xai ἔζωσεν f, ἔζωσεν vulg. g..prius τῆς πό- 
λεως om. Α f. 8. xai παῖδες add. ex A. 11. ἀϑρόως add. 
ex A. 15. λέγωμεν À, λέγομεν vulg. 17. οὗτος À, οὕτως 
vulg. 


Chrysopoli usque ad sancti Mamantis et Galatae littus qui voluisset 
sicco pede et absque difficultate velut per solidam terram gradieba- 
tur. unum porro ex istis ad acropoleos scalam allisum eam confre- 
git. aliud horrendum certe ac ingens ad murum cum impetu appel- - 
lens, adeo valide concussit, ut commotionis tremorem, qui interius 
babitabant, experirentur. illud demum in tres discissum partes ἃ 
Manganis ad Bosphorum urbem circumcinxit, cum alioquin eius esset 
magnitudinis quae urbis muros superaret. cuncti autem urbis inco- 
lae quum viri tum mulieres tum infantes spectaculis istiusmodi diu- 
tissime detenti, mox in gemitus et lachritas soluti domos repete- 
bant, quid vero de istis sentirent, prorsus ambigebant. eiusdem quo- 
tue anni mense Martio stellae crebro quasi e caelo decidere visae 
sunt, adeo ut cuncti portentorum huiusmodi spectatores effecti saeculi 
praesentis. consummationem advenisse coniectarent. siccitas subinde 
et ventorüm ariditas talis incubuit, ut fontes ipsi exaruerint. caete- 
rum imperator patriarcham ad se accersitum ita alloquitur: si dei 
genitricem Christi matrem asseruerimus, quid iude mali poetendetur? 
ille imperatorem complexus: miserere domine, inquit, nec mentem 
tuam cogitatus huiusmodi unquam subeat. an non vides quam diffa- 
matus et execrandus per universam ecclesiam habetur Nestorius? ad 


67a THEOPHANIS 


τῆς ἐκκλησίας; xai ἀποκριϑεὶς ὃ βασιλεὺς eine» - ἐγὼ ua. 
ϑεῖν ϑέλων ἠρώτησα" ἕως dé σου ὃ λόγος. 
A.M. 625G Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπῆλθον πάλιν οἱ Τοῦρκοι ἐπὲ τὰς Ka- 
Coníag πύλας καὶ εἰς Ἰβηρίαν, καὶ πολεμήσαντες μετὰ τῶν 
"4oafo», καὶ ἐξ ἀμφοτέρων ἀπώλοντο πολλοί. ὁ δὲ ᾿Αβδελ- 5" 
λῶς πανουργίᾳ τοιαύτῃ καϑεῖλε τῆς ἀρχῆς τὸν ἸΙσέ, εἰς ὃν, 
ὡς ἀνωτέρω εἴρηται, ὃ τρίτος κλῆρος τοῦ χρατεῖν μετ᾽ αὐτὸν 
ἔπεσεν. κεφαλαλγούμενον γὰρ ἡμικρανικῶς αὐτὸν δρῶν, καὶ 
σκοτοματιχῶς πληρούμενον, πείϑει ϑεραπευϑήσεσϑαι μέλλειν, 
εἰ ταῖς δισὶν ἐμφυσηϑὴ πταρμικῷ τινὲ ἐνσκευαζομένῳ τῷιο 
αὐτοῦ ἰατρῷ, ἸΠωσεῖ τινὲ τοὔνομα, διακόνῳ τῆς ᾿Αντιοχέων 
᾿ ὀκχλησίας" ὃν ἤδη δωρεαῖς ἦν πεπειχὼς δριμύτατον κατα- 
Ὡσχευάσαι φάρμακον, μετὰ τοῦ xoé ναρκῶδες εἶναι σφόδρα. 
καὶ δὴ πεισϑεὶς ὃ αὐτὸς Ἰσέβιν IMovos τῷ ᾿Αβδελλᾷ, καίπερ 
ἀσφαλιζόμενος τοῦ συμφαγεῖν αὐτῷ διὰ τὴν ἐπιβουλὴν, ἐδέξατο ιὖ 
διάρεινον. καὶ πληρωϑεὶς περὲ τὴν κεφαλὴν πάσας τὰς ai- 
σϑήσεις μετὰ τῶν ἡγεμονικῶν ἐνεργειῶν στερηϑείς, ἄφωνος 
προὔῦχειτο. προσκαλεσάμενος δὲ τοὺς ἡγεμόνας xai προῦχον. 
τας τοῦ γένους ὃ ἀδελφός, ἔφη" τί ὑμῖν δοκεῖ, περὲ τοῦ 


3. ἐξῆλθον A. 6. τὸν Ἰσέβιν Moos À, τὸν Ἰσσειβεμουσὶ a, 
τὸν Ἰσσέβιν Μοῦσε f, τὸν ἸΙσεϊβιμουσαὲ vulg. 8. αὐτὸν anle 
δρών add. ex A. 10. σχευαζομ. À. 14. σὲ] ià A, εἰσὲ 
vulg., εἶξε coni. Goar. sed recte habet nominis forma omisso 
patris nomine fí» Μουσὲ h. 1. filius Mose. 16. dia ῥδενών Α f, 
διάρενον vulg. τὰ περὶ τὴν À. πάσας τε τὰς À. — 19 
ὁ ᾿Αβδελλᾶς coni. Goar. in mg. 


haec imperator, discendi cupidus, ait, quaestionem proposui, apud te 
secretum hoc nulli revelandum permaneat. 

A. C. 256 Hoc anno Turci in Caspias portas et Iberiam irruptionemrn secun- 
dam fecerunt, pugnaque cum Arabibus conserta, ex utraque parte 
cecidere non pauci. porro Abdellas Iseibi Musae, in quem, ut supe. 
rius enarratum est , imperandi sors tertio ordine devolvebatur, pria- 
cipatu hac arte defraudavit. cum enim eum hemicranico ac verti- 
ginoso capitis dolore laborare videret, ipsum sanatum iri persuasit, 
si in nares eius insufflaretur medicamentum sternutamenta moven:, 
confectum a quodam suo medico, Moyse nomine, Antiochenae eccle- 
siae diacono, quem iam ante ipse Abdellas muneribus corruperat, vt 
nimirum medicamentum violentum simul ac soporiferum praepararet 
is facile persuasus, morem Abdellae gerit, ac licet ab insidiis cavens 
a conviviis quoque cum eo ineundis sibi temperandum putaret, haa- 
sit tamen naribus medicamentum. confestim vero capitis gravedine 
laborans ac sensibus occupatis turbatus, rationis etiam fanctionibus 
et principis partis ductu privatur, et exanimis iacebat. Abdellas sub- 


- 


CHRONOGRAPHIA. |. 63:3 


μελλοβασιλέως ὑμῶν; οἱ dà ὁμοφρόνως ἀρνησάμενοι αὐτόν, 
δεξιὰς ἔδωκαν τῷ υἱῷ τοῦ αὐτοῦ ᾿Αβδελλᾶ, Dora, δὲ τῷ 
ἐπικληϑέντι ἥαδί" τὸν δὲ ᾿Ισὲ ἀναίσθητον μετηνέγχαν οἵ-- p.36; 
xaóe. τοῦτον δὲ μετὰ τρίτην ἡμέραν ἀναλαβόμενον ἀπολο-. 

5 ylaig ἐπιπλείστοις παρεμυϑήσατο, ταλάντοις χρυσίου ρ τὴν 
ὕβριν ἀνταμειψάμενος. 

Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ἐπέστειλεν Παγανὸς ὃ κύριος Boviya- 

Qíàc πρὸς τὸν βασιλέα, αἰτούμενος συνοψισϑῆναι αὐτῷ, καὶ 
λαβὼν λόγον, ἐξῆλθε πρὸς αὐτὸν μετὰ τῶν Βοϊλάδων αὐτοῦ, 

το καὶ καϑεσθέντος τοῦ βασιλέως, καὶ τοῦ Σαβίνου συγκαϑεζο- 
μένου καὶ αὐτοῦ, ἐδέξατο αὐτούς. καὶ ὠνείδισεν τὴν ἀταξίαν 
αὐτῶν καὶ τὸ κατὰ Σαβίνου μῖσος, καὶ ἐποίησαν τὸ δοκεῖν 
εἰρήνην. καὶ ἀποστείλας. ὃ βασιλεὺς λάϑρα εἰς Βουλγαρίανν. 29a 
ἐπίασεν τὸν Σέβερον ἄρχοντα Σκλαβουγῶν τὸν πολλὰ κακὰ Β 

154» τῇ Θρᾷκῃ ποιήσαντα. κατεσχέϑη δὲ καὶ Χριστῖνος, ἀπὸ 
Χριστιανῶν μαγαρίτης, καὶ πρῶτος τῶν Zxauagov, ὃν ἐν τῷ 
μούλῳ τοῦ ἁγίου Θωμᾶ χειροκοπήσαντες καὶ ποδοχοπήσαντες, 
ἤνεγχαν τοὺς ἰατρούς, καὶ τοῦτον ἀνέτεμον ζῶντα ἀπὸ ἥβης 
ἕως τοῦ ϑώραχος πρὸς τὸ καταγοῆσαι τὴν τοῦ ἀγϑρώπου κα- 


2. ουὰμ À. 3. "Toà A, Ἰσαὲ vulg. ἀναίσϑητον À, dyáy- 


mor vulg. P ἀπέστ. À. 1:1. καὶ αὐτοῦ] αὐτῷ ΔΑ. ὠν»γεί- 
δισεν A, ὠγειδίσατο νὰ]ϊβ. “ 14. Σχλαβουγῶν A , “Σχλαβοῦνον 
vulg. 18. fort. πρὸς τοὺς ἱἰατρούς. ἀπὸ ἥβης — — — 


* 
χαταν. τὴν om. À 


inde ducibus et generis proceribus convocatis, ipse ceu frater eorum 
sententiam rogat. quid vobis de futuro rege vestro videtur? eo vero 
communibus suffragiis repudiato, Monam, cognomento Madi, Abdellae 
filio, dextras et fidem dederunt, Isae autem sensibus orbatum domum 
retulerunt, eundemque tertium post diem reparatis sensibus et. mente 
restituta bene valentem multis excusationum modis Abdellas placare 
contendit, et illatam iniuriam talentis auri centum compensare. 
Eodem etiam anno Paganus Bulgarorum dominus, missis ad im- 
peratorem legatis, ad colloquium et mutuum cum eo conspectum ve- 
nire postulavit, et accepta fide, ipse cum suis Boiladis et optimatibus 
ad imperatorem se contulit. imperator autem sede sua recubans, Sa- 
bino ipsi pariter assidente, advenientes excepit. tum rebellione et 
quod in Sabinum conceperant, odio exprobrato, simulatam pacem 
cum eis composuit. missis porro latenter in Bulgariam militibus, Se- 
verum Sclavinum optimatem multorum pridem in Thracia malorum 
auctorem in potestatem recepit. comprehensus est etiam Christinus 
apostata fidei conspurcator, et inter praedones dictos Scamares ante- 
signanus, qui in portus S. Thomae mole praecisis manibus et pedibus 
accitis medicis commissus est, et a pube ad thoracem ab eis dissectus 


Theophanes. A. etui 
2t . ᾿ ἮΝ 


C 


A.M. 625; 


674 THEOPHANIS 


τασκευήν. καὶ obrog αὐτὸν τῷ πυρὲ παρέδωκαν» ἄφνω dà 
ὃ βασιλεὺς ἐξελθὼν τῆς πόλεως, καὶ dpviaxrovg εὑρὼν τὰς 
κλεισούρας, διὰ τὴν ἀπατηλὴν εἰρήνην, εἰσῆλθεν εἰς Boviya- 
ρίαν ἕως Τούνζας. καὶ βαλὼν πῦρ εἰς τὰς αὐλὰς ἃς εὗρεν, 
μετὰ φόβου ὑπέστρεψεν, μηδὲν γενναῖον ποιήσας. 5 
Τούτῳ τῷ ἔτει τῇ X τοῦ Νοεμβρίου μηνὸς ἐνδικειῶγος 
ó ἐμμανὴς γενόμενος ὃ δυσσεβὴς xaé ἀνόσιος βασιλεὺς κατὰ 
παντὸς φοβουμένου τὸν ϑεόν, Στέφανον τὸν νέον πρωτομάρ- 
τυρα συρϑῆναι προσέταξεν ἔγκλειστον ὄντα εἷς τὸν ἅγιον “40- 
ξέντιον εἰς τὸ πλησίον ὅρος τοῦ Ζίαματρύ" ὃν λαβόντες οἱ τὸ 


Ῥτῆς ἀπαιδευσίας αὐτοῦ μετέχοντες ἐχϑροὶ καὶ ὁμόφρονες 


A. C. 555 


αὐτῷ γεγονότες, σχολάριοί τε καὶ τῶν λοιπῶν ταγμάτων, 
καλωδίῳ ϑήσαντες αὐτοῦ τὸν πόδα, εἶλχον αὐτὸν ἀπὸ τοῦ 
πραιτωρίου ξως τῶν Πελαγίου, ὄνϑα καὶ διασπάσαντες, 
ἔρριψαν τὰ τίμια αὐτοῦ λείψανα ἐν τῷ τῶν βιοθανάτων κιῦ 
λάκχῳ, ὡς πολλοὺς νουϑετοῦνετα πρὸς τὸν μονήρη fo», καὶ 
καταφρονεῖν πείϑοντα τῶν βασιλικῶν ἀξιωμάτων xaé χρημά- 
των. αἰδέσιμος γὰρ ὃ ἀνὴρ πᾶσιν ὑπῆρχεν, διὰ τὸ περὲ ξξή- 
κοντα χρόνους αὐτὸν ποιῆσαι ἐν τῇ ἐγκλείσερᾳ, xaé dotzai; 
πολλαῖς διαλαάμπειν. πολλῶν v6 ἀρχόντων καὶ σερατιωτῶν1ο 
διαβληθένετων προσκυνεῖν εἰκόνας διαφόροις τεμωρέαις καὶ 


4. fec τὸ Βύζας A f. 1. ἐχμανὴς À. — 18. πᾶσιν add. ex A. 
περὲ add. ex A. 


conspiciendae humani corporis compositioni novum exhibuit spectacu- 
lum, ac demum in ignem coniectus est. postmodum imperator urbe 
inexpectato egressus, clusuras custodia destitutas ob  fraudulentae 
pacis speciem reperiens, in Bulgariam Tunzas usque penetravit, tum 
igne caulis δὲ tuguriis forte repertis subiecto, nulla re praeclare ge- 
sta, sed subito metu correptus Cpolim remeavit. 

Hoc anno mensis Novembris die vigesimo, indictione quarta, 
impius et irreligiosus imperator adversus omnem, qui dei timorem 
prae se ferret, furiis invectus, Stephanum iuniorem protomartyrem 
inclusum ad sanctum Auxentium (is locus est ad montem Damatry 
vicinum) ad supplicium trahi iussit. eum itaque pedem unum rudente 
alligatum, quod plerosque ad monasticam vitam esset hortatus, et au- 
lae dignitates divitiasque contemnere suasisset, a praetorio usque ad 
Pelagii monumenta, scholarii caeterorumque ordinum milites, imo po- 
tius hostes, qui Constantini erroris, sensus, δὲ imperitiae participes 
fuerant effecti, tractum laceraverunt, et venerandas eius reliquias 
membratim concisas in violenta morte sublatorum foveam proiece- 
runt. vir sane cunctis pretio fuit et. honori, qui annos sexaginta in 
clausura exegit, et virtutibus innumeris claruit. procerum autem et 


CHRONOGRAPHIA. 675 


πικροτάταις Glx(atg τούτους παρέδωχεν. ὅρκον dà καϑολιχὸν P.368 
πάντας τοὺς ὑπὸ τὴν αὐτοῦ βασιλείαν ἀπήτησεν εἰκόνι μὴ 
προσκυνῆσαΐ τινα, μεϑ ὃν xai Κωνστανεῖνον τὸν ψευδώνυ- 
po» πατριάρχην ἐπὲ ἄμβωνος ἀνελϑεῖν, καὶ ὕὑψώσαντα τὰ τίς 
οὅμια xoi. ζωοποιὰ ξύλα ὁμόσαι πεποίηκεν, ὡς οὐκ ἔστι τῶν 
προσχυνούντων τὰς εἰκόνας" καὶ τοῦτον παραυτὰ στεφανίτην 
ἐντὲ μοναχοῦ ἔπεισε γενέσθαι, καὶ κρεῶν μεταλαμβάνειν, xai 
κιϑαρωδιῶν ἀνέχεσθαι ἐν τῇ βασιλικῇ τραπέζη. αλλ᾽ οὐκ 
εἰς μαχρὰν ἡ δίκη τοῦτον ταῖς τοῦ μιαιφόνου παρέδωχε χερ- 
:0gi. τῇ δὲ xa τοῦ [avovagíov μηνὸς τῆς Ó ἰγδικτιῶνος éxi- p 
ψησεν κατὰ Βουλγάρων, καὶ ἀπέστειλεν εἰς ᾿Αγχέαλον δισχίλια 
ἑξαχύσια χελάνδια, ἐξοπλίσας αὐτὰ ἐκ πάντων τῶν ϑεμάτων. 
τούτων δὲ ἐν ταῖς ἀκταῖς προσορμισϑέντων, καὶ τοῦ βορρᾶ 
πνούσαντος, συνετρίβησαν μικροῦ δεῖν ἅπαντα" καὶ ἐπνίγη 
Ιδϑλαὸς πολύς, ὥστε τὸν βασιλέα γρίπους ἐχτείγειν, xai τοὺς 
νεχροὺς ἀναλέγεσϑαι καὶ ϑάπτειν. καὶ τῇ ij τοῦ Ἰουλίου 
μηνὸς εἰσῆλθεν ἀδόξως ἐν τῇ πόλει. καὶ τῇ xa τοῦ “Τὐγού- 
στον μηνὸς τῆς αὐτῆς d ἰνδικτιῶνος ἐστηλίτευσε καὶ ἠτίμασε 
τὸ σχῆμα τῶν μοναχῶν ἐπὲ τοῦ ἱπποδρομίου, παρακελευσά- C 
20 utv0c ἕνα ἕκαστον αὐτῶν κρατεῖν γυναῖκα τῇ χειρί, καὶ 0U- V. 393 


2. ὑπὸ τὴν αὐτοῦΪ τὴν ὕπ' αὖτ. Α, ὑπ᾽ αὐτοῦ vulg. τὸ εἰχόνε 
À, τῷ tix. f. á. ὑψῶσαι À. 8. χιϑαρωδώῶν À f. 20. 
αὐτὼν] ““ββᾶν A. 


militum non paucos imagines adorasse accusatos variis tormentis et 
acerbissimis 'suppliciis imperator subiecit. istud porro iuramentum, 
quod generale fuit, ab omnibus imperio subditis exegit, ne quisquam 
imagini venerationem exhiberet, postmodum vero ipsum Constanti- 
num falsi nominis patriarcham ambonem conscendere et, veneranda 
vivificaque ligna manibus tollentem, e numero eorum qui veneraren- 
tur imagines se nusquam existere, iurare compulit, ac confestim ex 
monacho nuptiales coronas gestare, carnes delibare, et in regia mensa 
cytharoedorum vocibus aures praebere persuasit. sed non multo post 
divina vindicta hunc in manus Constantini sanguinarii homicidae tra- 
didit. caeterum Ianuarii mensis die vigesimo primo, indictione quarta, 
imperator bello in Bulgaros moto, chelandiorum bis millia sexcenta 
Anchialum misit, copiis thematum omnium iis impositis. cum autem 
littora navigando semper legerent, boreali vento flante, cuncta paucis 
exceptis confracta sunt. immensus sane suffocatorum numerus exti- 
tit, cadaveribus autem colligendis uncos ferreos demisit imperator, et 
mortuos undis extractos funereis honoribus prosequutus est. mensis 
subinde lulii die decimo septimo nullo stipatus apparatu in urbem 
rediit. eiusdem porro indictionis quartae mensis Augusti die vige- 


626 THEOPHANIS 


voc παρελθεῖν αὐτοὺς τὸ ἱπποδρόμιον, ἐμπτυομένους xai 
ὑβριζομένους ὑπὸ παντὸς τοῦ λαοῦ. ὁμοίως καὶ τῇ xt τοῦ 
αὐτοῦ μηνὸς ἤχϑησαν ἐπὶ ἱπποδρομίας émíoruot ἄρχοντες 
ἐννεακαίδεκα καὶ ἐπόμπευσαν, ὡς κατὰ τοῦ βασελέως πονηρὰ 
βουλευσάμενοι, συχοφαντηϑέντοες οὐκ ἐν ἀληϑείᾳ, ἀλλὰ φϑο-5 
γῶν αὐτοῖς διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς εὐειδεῖς καὶ ῥωμαλέους καὶ 
παρὼ πάντων ὀπαινουμένους " τινὰς dà αὐτῶν καὶ δε’ εὐλα- 
D βειαν καὶ ὡς εἰς τὸν προρρηϑέντα ἔγκλειστον ἀπερχομένους, 
καὶ τὰ πάϑη αὐτοῦ ϑριαμβεύοντας, [οὗς καὶ] ἀπέκτεινεν, ὧν 
εἰσὶν οἱ πρωτεύοντες" αὐ Κωνστανεῖνὸς πατρίκιος καὶὲ λογο- το 
ϑέτης τοῦ δρόμου γενόμενος, ὃν ἐπωνόμασεν Ποδοπάγουρον, β' 
ὃ τούτου ἀδελφὸς Στρατήγιος πατρίκιος καὶ δορμέστεχος τῶν 
ἐξχουβιτόρων, γ΄. ᾿Αντίοχός τε τοῦ δρύμου γεγονὼς λογοϑέτης 
καὶ στρατηγὸς Σικελίας, δ᾽ “Ιαβὲδ σπαϑάριος κατὰ τὸν Βησὴρ 
καὶ κόμης τοῦ Ὀψικίου, & Θεοφύλακτος ὃ Ἰκονιάτης πρωτο- ιὖ 
σπαϑάριος καὶ στρατηγὸς τῆς Θράκης, c Χριστοφόρος ó 
P.369xarà* τὸν πατρίκιον "Iuéguw» σπαϑάριος, ζὦ Κωνσταντῖνος 
σπαϑάριος καὶ βασιλικὸς πρωτοστράτωρ, ὃ υἱὸς τοῦ πατρι- 
κίου Βαρδάνους, η Θεοφύλακτος xa»óidarog ὃ κατὰ τὸν 


rd 


5. οὐχ add. ex A. 6. δωμαλέους Ῥωμαίους Α f, δωμαλέ. 


στους ἃ, δωμαλαίους vulg. 9. οὖς καὶ — — — πρωτεύοντες 
&' om. Α, oU; καὶ delendum videtur. 12. στρατηγὸς σπαϑά- 
ριος Α. 


simo primo monasticum habitum et institutum publice traduxit in 
circo, et contemnendum oculis omnium exposuit. monachorum ete- 
nim singulos muliere manu apprehensa circi spatium obire, atque ita 
totius spectantis populi sputis et ludibriis permissos obambulare prae- 
cepit. mensis pariter eiusdem die vigesimo quinto ex spectatissimis 
proceribus novemdecim numero in circum ducti ignominiosa pompa 
circumacti sunt, quasi mala consilia in imperatorem iniissent, quae 
quidem mera calumnia erat, cum re vera imperator vultus elegantiam 
et corporis robur, veras affectus et laudis illecebras, ipsis invideret. 
at enim in eorum nonnullos etiam eorum pietate, quod apud praefa- 
tum inclusum frequentius convenissent, ac eius in tormentis toleran- 
tiam ac triumphos encomiis celebrassent, exasperatus saeviit, et mor- 
tis reos egit, inter quos insignes sunt isti : primus Constantinus pa- 
tricius et publici cursus quondam logotheta, quem Podopagururm co- 
gnominavit, secundus eius frater Strategius patricius δὲ excubitorum 
domesticus, tertius Antiochus, qui cursus etiam logothetae et Sici- 
liae ducis munus gessit, quartus David spatharius ad Beser missus 
et Opsicii comes, quintus Theophylactus Iconiensis protospatharius 
et Thraciae dux, sextus Christophorus Himerio patricio spatharius 
assignatus, septimus Constantinus spatharius et imperatorius proto- 


ΟΗΚΟΝΟΘΆΛΡΗΙΑ. 677 


᾿ ἽΜαρινάκην, xai ἕτεροι" τούτους ἐπὶ τῆς ἱπποδρομίας στηλιτεύ- 
σας, καὶ ὑπὸ παντὸς τοῦ λαοῦ ἐμπτυσϑῆναι καὶ ἀνασκαφῆναι 
ποιήσας, ἔδωκεν ἀπόφασιν. καὶ τοὺς μὲν δύο ἀδελφοὺς Κων- 
σταντῖνον, φημί, καὶ Στρατήγιον ἐν τῷ Κυνηγίῳ ἀπεκεφάλι- 
ὅσεν, πολλοῦ ϑρήνου γενομέγου ἐπ᾽ αὐτοῖς àni παντὲ τῷ λαῷ" 
στο μαϑόντα τοῦτο τὸν βασιλέα ἀγανακτῆσαι, καὶ τὸν ὕπαρ- 
xo» Προκύπιον τὐψαε καὶ διαδέξασϑαι, ὡς τοῦτο καταδεξάμενον. B 
τοὺς δὲ λοιποὺς πάντας τυφλώσας ἐξωώρισεν, οὕς xai καϑ' ἕκα.- 
στον ἔτος ἀποστέλλων ὃ ἀπονοίας ἀνώμεστος ἐν οἷς ὑπῆρχον 
τοτόποις ἀνὰ ἑκατὸν βουνεύρων ἐκέλευσε τύπτεσθαι. τῇ δὲ À 
τοῦ αὐτοῦ «Αὐγούστου μηνὸς τῆς αὐτῆς ἰνγδικετιῶνος ἐμάνη ὃ 
δυσώνυμος κατὰ τοῦ συνωνύμου αὐτοῦ καὶ σύμφρονος πα- 
τριάρχου" καὶ εὑρων τινας μοναχούς τὸ χληρικοὺς καὶ λαΐ.- 
κοὺς μύστας αὐτοῦ φίλους παρεσκεύασεν εἰπεῖν αὐτούς, ὅτι 
155xovoauty τοῦ πατριάρχου λαλοῦντος μετὰ τοῦ Ποδοπαγού- 
ρου κατὰ τοῦ βασιλέως, xai ἀπέστειλεν αὐτοὺς πρὸς αὐτὸν 
ἂν τῷ πατριαρχείῳ, ἵνα ἐλέγξωσιν αὐτόν. ἐν" δὲ τῷ ἐκεῖνον C 
ἀρνεῖσϑαι ἐποίησεν αὐτοὺς ὀμόσαι εἰς τὰ τίμια ξύλα, ὅτε ἐκ 
τοῦ πατριάρχον ἠχούσαμεν τὰς λοιδορίας ταύτας. ἐν τούτοις 


5. ἐπὶ om. A. 6. ἔπαρχον A f. 7. τύψαι ἃ, τύψασϑαι 
vulg. 13. δρῶν a. 15. Τοδοπαγούρου Δ, ut supra p. 626, 
11. Ποδομαγούλου vulg. 


strator, Bardanis patricii filius, octavus Theophylactus candidatus 
Marinaci deputatus, et alii. istos omnes per circum ignominiose tra- 
ductos et ab universo populo sputis et maledictis impeti iussos mor- 
tis damnavit sententia. ac fratres quidem duos Constantinum, dico, 
et Strategium, populo letum eorum multo luctu prosequente, in Cy- 
negio capite truncavit. enarratis populi lachrimis imperator indigna- 
tus Procopium praefectum, quod rem tolerasset, verberibus mulctavit, 
εἴ successore suffecto magistratu abrogavit. reliquos omnes effossis 
oculis in exilium eiecit, eosdemque missis per annos singulos mini- 
stris, in locis quibus relegati consistebant, singulos singulis taurea- 
rum centenis plagis verberari vaesania redundans iubebat. mensis 
autem Augusti die tricesimo eademque indictione in cognominem 
ipsi et eiusdem sententiae consortem Constantinum ipse nominis pu- 
tidi homo furiis invectus est, quibusdam monachis clericisque nec 
non laicis, quos magis fidos patriarchae amicos putabat, inventis et . 
ánductis, qui dicerent: audivimus patriarcham adversus imperatorem 
€um Podopaguro loquentem. mox eos criminis illum convicturos in 
patriarchae aedes summisit. ille crimen admissum negans, ut illud in 
veneranda ligna iurati assererent, eos compulit, affirmaruntque : eius- 
modi convicia ex patriarchae ore audivimus. missis igitur qui patri- 


638 - 'THEOPHANIS 


οὖν ὠποστείλας ἐβούλλωσεν τὸ πατριαρχεῖον" xai τοῦτον ἔξώ- 
ρισεν ἐν τῇ “Ιερείᾳ, καὶ πάλιν ἐν τῇ Πριγκίπῳ. 
A.M. 6358 Κωνσταντινουπόλεως ἐπισκόπου Νικήτα ἔτος a. 
Dp Τούτῳ τῷ ἔτει ᾿Αβδελλᾶς ᾿Ιβιναλὲ τέϑνηκεν, πτωϑέντος 
ἐπ’ αὐτὸν τοῦ πύργου, ἐν ᾧ ἐφρουρεῖτο. ὃ δὲ ᾿Αβδελλὰς 5 
V.294 ἀμηρεύων πολλὰ κακὰ τοῖς ὑπὸ τὴν ἀρχὴν αὐτοῦ Χριστια- 
volg ἐνεδείξατο. τοὺς γὰρ σταυροὺς τῶν ἐκκλησιῶν ἀφεῖλεν, 
καὶ παννυχεύειν ἐκώλυσεν καὶ μανθάνειν τὰ ξαυτῶν γράμ. 
ματα. οἱ δὲ λεγόμενοι παρ᾽ αὐτοῖς Moovolrat, ὃ ἑρμηνεύεται 
ζηλωταΐ, κατὰ τὴν Παλμυρηνὴν ἐπανέστησαν ἔρημον. ἀλλ᾽ τὸ 
ἐκείνων μὲν ἡ κακία πρὸς τὰς τοῦ ϑεοῦ ἐχκχλησέας ὡς ἀπί. 
στων προφανής. ὃ δὲ Χριστιανῶν βασιλεύων ἀφάτοις ϑεοῦ 
χρίμασιν ἴσως, ὡς τοῦ Ἰσραὴλ ὃ μανιώδης ᾿χααβ, πολλῷ 
χείρονα τῆς τῶν ᾿Αράβων μανίας τοῖς ὑπὸ τὴν βασιλείαν 
Ρ.3η)ηο αὐτοῦ ὀρϑοδόξοις ἐπισκόποις καὶ μοναχοῖς τε καὲ λαϊκοῖς, κα 
ἀρχουσί t& καὶ ἀρχομένοις ἐπεδείξατο, πανταχοῦ μὲν τὰς 
πρεσβείας τῆς ἁγίας παρϑένου καὶ ϑεοτόχου καὶ πάντων τῶν 
ἁγίων ἐγγράφως ὡς ἀνωφελεῖς καὶ ἀγράφως ἀποκηρύττων, di 
ὧν ἡμῖν πηγάζει πᾶσα βοήϑεια, καὶ τὰ ἅγια λεέψανα αὐτῶν 
κατορύττων, καὲ ἀφανῆ ποιῶν, εἴ ποὺ τενος ἐπισήμου ἠκούετο, 20 


1. ἐβούλλωσεν À, ἐβούλλοσιν f, ἐβούλωσεν vulg. 5. αὐτὸν À, 
αὐτῷ vulg. 9- λεγόμενοι add. ex Α. 11. ἐπέσεων A, dae 
στῶν vulg. 15. «q«à add. ex A. 20. ἐπισήμου Δ, ἁγίου 
vulg. 


archales aedes regio sigillo obsignarent, ipsum patriarcham primum 
Hieriam, tum in Principum insulam exulem deportari sanzit. 
A. C. 2558 Cpoleos episcopi Nicetae annus primus. 

Hoc anno Abdellas Ibinali turre, in qua custodiebatur, corruente 
extinctus est. porro Ábdellas ameratum gerens Christianis imperio 
subiectis multa mala intulit. crucibus enim ecclesiarum fastigio su- 
perpositis deponi iussis, nocturnos conventus celebrare, et litteras do- 
ceri probibuit. Aruritae porro, intellige zelotas, seditionem ad Pal- 
myrenum desertum inter eos excitarunt. et illorum quidem, ceu a 
fide alienorum, in dei ecclesias odium manifestum. imperatoris vero 
secreto dei iudicio Christianis praepositi , furentis quondam apud 
Israelitas Achab omnino similis insaniae, Arabes longe superans γὰ- 
bies crudeliora in orthodoxos episcopos, monachos et populares, nec- 
non in optimates ac inferiores sibi subditos exercuit supplicia. pre- 
ces ad sanctam virginem dei genitricem et omnes sanctos tum scri- 
ptis tum mente conceptas, ex quibus auxilium omne nobis scaturit, 
tauquam inutiles, ex omni loco eliminavit, sanctorum quoque reli- 
quias ad animarum cprporumque curandam salutem repositas, et pro 


CHRONOGRAPHIA. - 679 


πρὸς. ὑγιείαν ψυχῶν καὶ σωμάτων ἀνακείμενον, καί, ὡς ἔϑος, 
ὑπὸ τῶν εὐσεβούντων τιμώμενογ" αὐτέκα γοῦν ὃ θάνατος κατὰ 
τῶν τοιούτων, ὡς ἀσεβούντων, ἠπειλεῖτο, δημεύσεις τε καὶ 
ἔξορέαι καὶ βάσανοι. τὸ δὲ ϑεοχαριτώτατον λείψανον, οἷά τις B 
5 950avgóc τῶν ἐχόντων, ἐπαίρετο ἀφανὲς τοῦ λοιποῦ γενόμε.. 
γον. τοιοῦτον γοῦν τε καὶ εἰς τὸ τιμαλφέστατον λείψανον τῆς 
πανευφήμου μάρτυρος Εὐφημίας ὃ ἀνόσιος βασιλεὺς διεπρά- 
ξατο, βυϑίσας αὐτὸ σὺν τῇ λάρνακι, μὴ φέρων ὁρᾷν μυρα. 
δοτοῦσαν αὐτὴν ὁπὲ παντὸς τοῦ λαοῦ, καὶ ἐλέγχουσαν αὐτοῦ 
τοτὰ κατὰ τῶν πρεσβειῶν ληρήματα. dÀÀ ὁ ϑεὸς ὃ φυλάσσων 
τὼ ὀστᾶ τῶν εὐαρεστούνεων αὐτῷ, κατὰ τὰ λόγια, ἀσινὲς 
τοῦτο διεφύλαξεν, πάλιν ἀναδείξας οαιὐτὸ ἐν τῇ ““ήμνῳ νήσῳ. 
διὰ γὰρ νυχτεριγῆς ὁράσεως κινούμενον ἀρϑῆναι προσέταξεν C 
καὶ φυλάττεσϑαι. ἐπὲ δὲ Κωνοταντίνου καὶ Εἰρήνης τῶν 
τιοεὐσεβῶν βασιλέων, ἰνδικτιῶνε τετάρτῃ, μετὰ τῆς πρεπούσης 
τιμῆς ἐπανῆλθεν ἐν τῷ τεμένει αὐτῆς. ὃ αὐτὸς μὲν ὃ τῶν 
ἐκχλησιῶν ἐχϑρὸς κοινώσας ἀρμαμέντον xai κοπροϑέσιον ἐποίη- 
σεν. αὐτοὶ δὲ ἀνακαϑήραντες τοῦτο, πάλιν καϑιέρωσαν, πρὸς 


1. ἀναχείμεγον — τεμώμενον À, ἀναχειμένων --- τομωμένων vulg. 


3. ἠπειλεῖτο) 5nnt(Agto À, ἠπηλεῖτο vulg. 10. ῥήματα À. ó 
ante «qv. add. ex A. 1i. αὐτὸ Α a, αὐτὰ vulg. ὀ ^12. τῇ 
«4. γήσῳ À, τῇ d. τῇ v. vulg. 13. χιγούμεγον À, κείμενον 


vulg. — 17. qos χόπρον ὧν χοπροϑέσια xai ἐποίξε ἃ in mg. 


Christiano more ab iis, qui pietatem colunt, in pretio habitas, ubi . 
cuiuslibet sancti audirentur, ipse e sacris loculis effodit, et ne uspiam 
amplius extarent, penitus abolevit. in eos itaque qui venerarentur 
velut in impios bonorum proscriptiones, exilia, supplicia commina- 
batur. ubicumque reliquiae dei quam maxime favorem conciliantes, 
tanquam pretiosus possidentium thesaurus, habebantur, eas quam ci- 
tius de reliquo non videndas e medio tollebat. quippiam huiusmodi 
in pretiosissimum celeberriiae martyris Euphemiae corpus irreligiosus 
imperator exercuit, ubi nimirum illud in maris profundum cum ipso 
loculo demersit, martyrem sub Christianae plebis conspectum san- 
ctis unguentis exsudantem videre, ac ita deliria contra sanctorum 
preces deblaterata coarguentem non ferens. deus autem, qui ex 
Scripturae verbis ossa sibi placitorum custodit, illaesum illud serva- 
vit, ipsum ad Lemnum insulam enatare faciens. ad littus quippe 
proiectum per nocturnam visionem tolli commonuit, et occultum te- 
neri. sub pientissimis vero imperatoribus Constantino et Irene, indi- 
ctione quarta, cum debito honore in proprium sibi templum denuo 
relatum fuit. iste quidem communis ecclesiarum hostis aede illa sa- 
cra profanata, armamentum fecerat et stercoribus excipiendis male 
dicaverat, locum autem expurgatum et expiatum denuo ecclesiam 


6930 THEOPHANIS 


ἔλεγχον μὲν τῆς τούτου ἀϑεύτητος, ἔνδειξιν δὲ τῆς τούτων 
ϑεοσεβείας. τοῦτο δὲ τὸ ϑαυμαστὸν καὶ ἀξιόγραφον ϑαῦμα 
μετὰ χρόνους κβ' τῆς τοῦ παρανόμου τελευτῆς σὺν τοῖς εὐὖσε- 
βεστάτοις βασιλεῦσι καὶ Ταρασίῳ τῷ ἀγιωτάτῳ πατριάρχῃ 
Ὁ ἡμεῖς ἐθεασάμεϑα, καὶ σὺν αὐτοῖς κατησπασάμεϑα, ὡς ἀνάξιοι, ὅ 
μεγάλης ἀξιωθέντες χάριτος. τῇ δὲ ἐκκαιδεκάτῃ τοῦ Νοεμ- 
Boíov μηνὸς τῆς αὐτῆς πέμπτης ἰνδικτιῶνος ψήφῳ τοῦ βασι- 
λέως χειροτονεῖται Νικήτας᾽ ὃ ἀπὸ Σχλάβων εὐνοῦχος ἐϑέ- 
σμως πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως καὶ ἐγένετο ἀβροχία, 
ὥστε μηδὲ δρύσον πεσεῖν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ: καὶ ἐξέλεπιδ παγ-ῖο 
τελῶς τὸ ὕδωρ ἐκ τῆς πόλεως. καὶ ἤργησαν τὰ τὸ δοχεῖα 
καὶ τὰ λουτρά, οὐ μὴν δὲ καὶ τὰ πηγαῖα νάματα τὰ dtr 
Ῥι3γ)ι γάως δέοντα πρότερον" τοῦτο ἰδὼν ὃ βασιλεὺς ἤρξατο dra- 
καινίζειν τὸν Οὐαλενεινιανὸν ἀγωγὸν μέχρε Ἡρακλείου χρη- 
γ.305 ματίσαντα, καὶ ὑπὸ τῶν ᾿ράβων καταστραφέντα, ἐπελεξάμε- ι 
γος δὲ ἐκ διαφόρων τόπων τεχνίτας, ἤγαγεν ἀπὸ μὲν ᾿Ασίας 
. καὶ Πόντου oixodouovg χιλίους καὶ χριατὰς διαχοσίους " ἀπὸ 
δὲ τῆς Ἑλλαδος καὶ τῶν νησίων ᾿ὀστρακαρέους πεντακοσίοις" 
ὃξ αὐτῆς δὸ τῆς Θρᾷκης ὁπέρας πεντακισχιλίους καὶ χεραμο.- 


1. τούτων Α, τούτου vulg. 4. Ταρασίῳ τῷ add. ex A. 5. 
ὡς ἄξιον À a. 6. τοῦ add. ex A. 8. ὁ ἀπὸ Σχλ. om. À. 
12. οὐ μὴν δὲ Α, οὐ μήν τὰ vulg. — 14. τοῦ Οὐαλεντινεανοῦ A. 
15. ἐπιλεξ. dà A, διαλεξάμ. vulg. 18. τῶν γνησίων Α f, y- 
Go» vulg. | 


consecraverunt, cum arguendae Constantini unius impietati tum alte- 
rius in deum religionis demonstrandae monimentum. hoc porro mi- 
randum et relatu dignum portentum a morte nefarii istius imperato- 
ris circa annos duos et viginti una cum pientissimis imperatoribus et 
Tarasio, sanctissimo patriarcha, nos ipsi conspeximus, et quamvis in- 
digni, ea tamen gratia a deo cuinulati, illud venerati sumus.  caete- 
zum mensis Novembris die decimo sexto eiusdem quintae indictionis 
Nicetas, a Sclavis originem ducens eunuchus, praeter fas canonum 
Cpoleos patriarcha imperatoris suffragio consecratur. ea vero conti- 
git imbris penuria, ut neque ros levis e caelo decideret, et, aqua 
' Cpoli omnino deficiente, aquaeductus et balnea ex integro exarue- 
runt, cum prius aquarum scaturigines et fontes perpetuo fluxu cur- 
rentes aeris siccitate constitissent. — his visis imperator Valentiniani 
aquaeductum, qui cum usque ad Heraclii tempora perdurasset, tum 
ab Arabibus eversus fuerat, instaurare coepit: quamobrem electos ex 
variis locis artifices in unum collegit, ex Asia quidem et Ponto aedi- 
ficatores mille, et laevigatores ducentos, e Graecia et adiacentibus in- 
sulis ostracarios quingentos, ex ipsa Thracia operarum millia quiu- 
que et figulos ducentos, proceresque, qui opus urgerent, praefecit, 


CHRONOGRAPHIA. . 681 


ποιοὺς διαχοσίους" καὶ ἐπέστησεν αὐτοῖς 'ἄρχοντας ἐργοδιώ- 
xrac, καὶ ἕνα τῶν πατρικίων. καὶ οὕτω τελεσθέντος τοῦ ἔργου 
εἰσῆλθεν τὸ ὕδωρ dv τῇ πόλει. τῇ δὲ αὐτῇ πέμπτῃ ἰνδικτεῶγε 
προβάλλεται στρατηγοὺς ὁμόφρονας αὐτοῦ, καὶ τῆς καχίας Β 
δαύτοῦ ἐπαξίους ἐργάτας, Μιχαὴλ μὲν ᾿τὸν Ἀϊελισσηνὸν à» 
τῷ ϑέματι τῶν ἀνατολικῶν, καὶ BMiyazA τὸν “αχανοδράκοντα 
εἰς Θρᾳκησίους, εἰς δὲ Βουκελλαρίους πάγην τὸν τῆς κακίας 
ἐπώνυμον. καὶ τίς ἱκανὸς διηγεῖσϑαι τὰ τούτων ἐνοσιουργή- 
ματα, ἃ μερικῶς ἐν τοῖς ἰδίοις τόποις συγγράψομεν ; πάντα 
loyag κατὰ μέρος συγγράφειν τὰ τούτων ἔργα πρὸς ϑεραπείαν 
τοῦ κχρατοῦντος γινόμενα, οὐδ᾽ αὐτὸν οἶμαι τὸν κόσμον χω- 
ρήσειν τὰ γραφόμενα βιβλία, εὐαγγελικῶς εἰπεῖν οἰκειότερον. 
Ῥωμης ἐπισκόπου Στεφάνου ὅτος a. A.M. 6259 
Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὲ Ὀχεωβρίῳ c, ἰνδικτιῶνος €, 72x92 C 
15 Kovorarrivog ὃ ψευδώγυμος πατρεάρχης ἀπὸ τῆς Πριγχίπου 
νήσου" καὶ ἔδειρεν αὐτὸν ὃ τύραννος Κωνότανεῖνος, ὡς μὴ 
loyvew αὐτὸν βαδίσαι. ἐκέλευσε δὲ αὐτὸν εἰς φορεῖον βαστα- 
χϑῆναι, καὶ ἀπελϑόντα καϑίσαι ἐν τῇ σολαίᾳ τῆς μεγάλης ἐκ- 
κλησίας. καὶ ἀσηχρῆτις ἦν σὺν αὐτῷ βαστάζων τόμον χαρ-- 
20170v, ἐν ᾧ ἣν γεγραμμένα τὼ τούτου αἴτια. παντὸς δὲ τοῦ D 
λαοῦ τῆς πόλεως ἐκ διαταγῆς βασιλικῆς ἐκεῖσε ἀϑροισϑένεος 


?. τῆς add. ex A. 17. lüyótw Α, δύνγασϑαι vulg. 18. σω- 
λαίᾳ A. 


et patricium unum, culus curae summa omnium demandata. absoluto 
igitur opere aqua in urbem deducta. quinta porro indictione sensus 
eiusdem secum consortes duces, et idoneos eius nequitiae promoven- 
dae opifices ad imperii dignitates evexit. Michaelem quidem Melisse-, 
num orientalium themati, alium Michaelem Lachanodraconem Thra- 
censium, Bucellariis Manetem quendam, ex nomine vaesaniae dantem 
argumenta, praefecit. quis vero horum scelera enarrando satis erit, 
quae partim suis locis a nobis perstringentur? nam si omnia singu- 
latim, quae ipsi morem imperatori gerentes admiserunt, conscriberen- 
tur, libros, qui de ea re compilandi essent, mundum ipsum vix posse . 
capere, ut proprie cum evangelista loquar, non arbitror. 
Romae episcopi Stephani annus' primus. A.C. 259 
, Hoc anno mensis Octobris dié sexto, indictione sexta, Constan- 
tinus falsi nominis patriarcha ex insula Principis in urbem accitus , 
tot verbera a tyranno Constantino tulit, ut pedibus suis progredi 
non valeret. eum itaque lectica efferri, et a se digressum in eccle- 
siae magnae solea considere iussit. aderat porro unus asecretis prae- 
fereus libellum, quo omnia accusationum capita descripta erant. uni- 
verso aulem urbis populo imperatoris iussu congregato et spectante, 


68» THEOPHANIS 


xai δρῶντος, ὑπανεγινώσκοετο ὃ χώρτης εἰς Ünpxoo» παντὸς 
τοῦ λαοῦ. καὶ καϑ' ἕκαστον κεφάλαιον ἐπαιεν αὐεοῦ τὸ πρόσ- 
ero» ὃ ἀσηχρῆτις τοῦ πατριάρχου Νιχήτου ὃν τῷ συνθρόνῳ 
καϑεζομένου καὶ ϑεωροῦντος. μρτὰ δὲ τοῦτο ἀναβιβάσαντες 
αὐτὸν ἐν τῷ ἄμβωνε xoi στήσαντες ὄρϑιον, ἔλαβεν ΝΝικήτας 5 
τὸν χάρτην, καὶ ἀποστείλας ἐπισχύπους, καὶ λαβὼν τὸ ὠὍμο- 
φύριον αὐτοῦ ἀνεϑεμάτισεν αὐτόν, καὶ ἐπονομάσαντες ΣΣκοτιό- 
vt» ἐξέωσαν αὐτὸν ὀπισϑοφανῶς τῆς ἐκκλησίας. τῆς δὰ ξξῆς 
Ρ. 3). ἡμέρᾳ ἱπποδρομέας οὔσης ὀψίλωσαν αὐτοῦ τὴν ὄψεν, καὲ ἐγυ- 
μνωσαν αὐτοῦ τὴν γενειάδα καὶ τὰς τῆς κεφαλῆς τρέχας καὶ τὸ 
τῶν ὀφρύων. καὶ ἐνδύσαντες αὐτὸν σηρικὸν καὶ ἀμανέκωτον 
κοντὸν ἐκάϑισαν αὐτὸν ἐπὶ ὄνου σαγματωμένου ἐξανάστροφα 
κρατοῦντα τὴν οὐρὰν αὐτοῦ. καὶ ἐξήνεγκαν διὰ τοῦ διϊΐππίου 
εἰς τὸ ἱπποδρόμιον, τοῦ λαοῦ παγτὸς xai τοῦ δήμου ἀνασκά- 
πτοντος xai ἐμπτύοντος αὐτόν. ἔσυρδ δὲ τὸν ὄνον Κωνστανγ- ιὖ 
εἴῖνος ὃ ἀνεψιὸς αὐτοῦ ῥινοχοπημένος. ἐλθόντος δὲ αὐτοῦ ἐν 
τοῖς δήμοις, κατῆλθον xai ἐνέπτυσαν, καὶ xovtv ἐπέρρεπτον 
Β ἐπ᾿ αὐτόν. ἐνέγκαντες δὲ αὐτὸν εἰς τὸ ovaua, ἔρρεψαν αὐτὸν 
ἐκ τοῦ ὄνου, xai ἐπάτησαν τὸν τράχηλον αὐτοῦ" καὲ xadi- 
σαντος αὐτὸν ἀπέναντε τῶν δήμων, ἤκουεν παρ᾽ αὐτῶν σκω-"ο 
πτικοὺς λύγους, ἕως τῆς ὠπολύσεως τοῦ ἱππικοῦ. καὶ τῇ 6 


5. καϑ' ἕχαστον À, xa9' ἣν vulg. ἔπαιεν Α, ἔπαεσεν vulg. 
ἡ. ϑεωροῦντος A, ὁρῶντος vulg. 5. αὐτὸν add. ex A. 13. 
κογδὸν À. 13. διὰ toU ἱππίου À. 16. ὁ add. ex A. 


in omnium auditu libellus ille publice recitabatur, et ad singula ca- 
pita faciem eius asecretis percutiebat, patriarcha Niceta in tbroni 
consessu sedente ac omnia prospiciente. eo deinde in amboneu eve- 
cto, et recto in pedes constituto, libellum accipit Nicetas, mox epi- 
scopo ad eum misso, et anathemate in eum pronunciato, pallium su- 
stulerunt, Scotiopsimque saepius vocitatum retrogrado passu ab eccle- 
sia iusserunt excedere. sequenti vero luce ludis in circo celebratis, 
universam eius faciem depilantes, barbam, supercilia atque capilli- 
tium abrasere, et serico brevi et sine manicis veatiimento indutum in 
asinum clitellis instructum, facie retro versa, adeo ut manibus cau- 
dam teneret, imposuere, atque per diippium in circum produxere, 
plebe universa ipsisque factionibus eum conviciis atque sputis prose- 
quentibus. Constantinus vero eius nepos praecisis naribus deformis 
asinum trahebat. cum autem ad factionum locum devenit, tum omnes 
sputis eum denuo respergere et pulverem in eum proiicere. ad locum 
deinde quo consistunt equi adductum, asino praecipitem deturbave- 
runt, eiusque demum collo pedibus conculcato, e factionum regione 
considentem sales, iocos, ludibria in se deblaterata, donec absolve- 





CHRONOGRAPHIA. 683 


τοῦ “Αὐγούστου μηνὸς πέμπει πρὸς αὐτὸν τοὺς πατρικίους, V. 296. 
καὶ λέγει αὐτῷ" τί λέγεις πορὲ τῆς πίστεως ἡμῶν καὶ τῆς 
συνόδου ἧς ἐποιήσαμεν; ὃ δὲ ματαιωϑεὲς τὰς φρένας ἀπεχρίϑη, 
ὅτε καλῶς καὶ πιστεύεις, καὶ τὴν σύνοδον πεποίηκας, οἰόμενος 
5 διὰ τούτου πάλιν ἐδευμενίσασϑαι αὐτόν" οἱ δὲ οὐϑυβύλως ἐπο- 
κριϑέντες εἶπον" ἡμεῖς τοῦτο ἠϑέλομεν ἀχοῦσαι ἐκ τοῦ μια. C 
ροῦ σον στόματος. ἀπὸ δὲ τοῦ νῦν ἄπελϑε εἰς τὸ σχότος, 
καὶ sig τὸ ἀνάϑεμα, καὶ οὕτω λαβὼν τὴν ἀπόφασιν ἀπεκε.. 
φαλίσθϑη εἰς τὸ Κυνήγιον. καὶ τὴν μὲν χεφαλὴν αὐεοῦ ἐκ 
lord» ὦτων δήσαντες, ἐπὲ τρισὶν ἡμέραις ἐν τῷ ἹΠιλίῳ ἐκχρέ- 
paca» εἰς ὄνδειξιν τοῦ λαοῦ. τὸ δὲ σῶμα αὐτοῦ δήσαντες 
καλωδίῳ τὸν πόδα μετὰ τῶν βιοϑανάτων ἔρρεψαν" ὁμοίως 
καὶ τὴν καφαλὴν αὐτοῦ μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἀπαγαγόντες 6Q- 
orar. ὦ τῆς ἀλογίας καὶ αὐμότητος καὶ ἀσπλαγχνίας τοῦ 
15 ἀνημέρου ϑηρός. οὐκ ἠδέσϑη τὴν ἁγίαν κολυμβήϑραν ὁ ἀϑλιος; 
δύο γὰρ τέχνα αὐτοῦ ἐκ τῆς τρίτης γυναικὸς ἐν ταῖς dyxd- 
λαις αὐτοῦ δεξάμενος ἣν. πάντοτε οὖν ϑηριώδης τὸν τρόπον Ὁ 
καὶ ἀνήμερος ἦν. ἀπὸ δὲ τούτου τοῦ χρόνου πλείονι μανίᾳ 
κατὰ τῶν ἁγίων ἐκκλησιῶν ἐχρήσατο. ἀποστείλας γὰρ κατή- 
λογεγχα Πέτρον τὸν ἀοίδιμον στυλίτην ἀπὸ πέτρας, καὶ μὴ 


i. πέμπει] ἀποστέλλει Α. 2. xal δηλοῖ αὐτῷ Δ. 3. ἧς Α, 
ἣν vulg. ι1. εἰς ἔνδ. Α, εἰς τὴν ἔν δ. vulg. ι3. μειὰ 
Α, uer! αὐτὰς τρεῖς vulg. 17. οὖν om. Α. 40. ἐπ 
τρᾶς, καὶ μὴ À, τὸν μὴ vulg. 


rentur ludi, coegerunt audire. ad haec mensis Augusti die decimo 
quinto, missis ad eum patriciis, interrogat: quid de fide nostra, et 
ea quam habuimus synodo sentis? is vero animi plane vani homun- 
cio, optime, respondet, credis, et synodum recte celebrasti, nimirum 
hoc pacto imperatorem rursus placare sperans. illi dato responso 
citius subinferunt: hoc unum erat, quod ex impuro ore tuo audire 
volebamus. nunc itaque in tenebras et in malam horam perge. ita- 
que sententia in eum lata in Cynegio capite truncatus est. eius 
porro caput auribus devinctum in Milio per continuos tres dies po- 
pulo spectandum suspendere, corpus autem rudente ad pedem alligata 
tractum cum morte violenta sublatorum cadaveribus proiecere, ac pa- 
riter caput post idem dierum trium spatium suspendio solutum illuc 
eodem deportavere. o feritatem, o crudelitatem οἱ inhumanae illius 
belluae truculentiam. numquid sacrum lavacrum revereri non debue- 
rat homo perditus? duos quippe eius liberos ex tertia coniuge natos 
inter ulnas patriarcha exceperat, verum ferinis moribus agitatus animae 
prorsus ferinae argumenta dedit. caeterum ab hoc tempore maiori 
vaesania in sanctas dei ecclesias ferebatur. misit enim qui Petrum 


[/ 


684 "THEOPHANIS 


ὑπείξαντα τοῖς δόγμασιν αὐτοῦ ζῶντα δήσας τῶν nodo», ἐν 
τοῖς Πελαγίοις καὶ τοῦτον διὰ τῆς μέσης συρόμενον ἐχέλευσε 
διφῆναι, ἄλλους ἐν σάκχοις δεσμῶν, καὶ λίϑους Προσαρτί- 
Gov, ὃν τῷ πελάγει δίπτεσθαι προσέταττεν, τυφλῶν, δινοχο- 
πῶν, μάστιξι ξαίνων, καὶ πᾶν εἶδος κολάσεως κατὰ τῶν εὐσε- 5 
βούντων ἐπινοῶν" καὶ ἐν μὲν τῇ πόλει δι᾽ ἑαυτοῦ ταῦτα 
ὄδρα καὶ τῶν ὅμοφρόνων αὐτοῦ, ᾿Αντωνίου, φημί, πατρικίου 
Ρ.3η)3 καὶ δομεστίκου τῶν σχολῶν, καὶ Πέτρου μαγίστρου, xaé τοῦ 
ι éxnaidevOéyroc ὑπ᾿ αὐτοῦ λαοῦ τῶν ταγμάτων, ἐν δὲ τοῖς 
ἔξω ϑέμασιν διὰ τῶν προρρηϑέντων στρατηγῶν. αὐτὸς dig 
κιϑαρωδίαις ἔχαιρεν καὶ συμποσιασμοῖς, αἰσχοολογίαις τε καὶ 
ὀρχησμοῖς ἐχπαιδεύων τοὺς περὶ αὐτόν. καὶ εἴπον τις συμ- 
πίπτων ἢ ἀλγῶν τὴν συνήϑη «Χριστιανοῖς ἀφῆκε φωνήν, τὸ 
ϑεοτόκε βοῆϑει, ἢ παννυχεύων ἐφωράϑη, ἢ ἐκχλησίαες προῦ- 
εδρεύων, ἢ εὐλαβείᾳ συζῶν, ἢ μὴ ὅρχοις χρώμενος ἀφει- ιὖ 
δῶς, ὡς ἐχϑρὸς τοῦ βασιλέως ἐκολάζετο, καὶ εμνημόνευτος 
Βωνομαάζετο. μοναστήρια δὲ τὰ εἰς δόξαν ϑεοῦ καὶ τῶν σωζο- 
μένων καταφύγια οἴκους κοινοὺς καϑίστα τῶν ὑμοφρόνων αὐὖ- 
τοῦ στρατιωτῶν. τὴν γοῦν ΖΔαλμάτων πρώτιστον οὖσαν ἐν 


3. M9ovc A, λίϑοις τυ]. 4. τυφλῶν Α, τυφλώνω» vulg. 5. 


ξαίνων) ξέων vulg. 12. ὀρχησμοῖς Α,, ὀρχισμοῖς vulg. 3. 
dixe A, dyjxe vulg. — 15. ἢ εὐλαβείᾳ — — — ἀφειδῶς add. 
ex À. 


venerabilem colummicolam a petra exturbaret, eumque dogmatibus 
suis repugnantem vivum pedibus vinctum ac per medias urbis vias 
pertractum inter Pelagii cadavera prolici iussit, alios vero saccis in- 
€lusos lapidibusque degravatos in pelagi profundum demergi. ocu- 
lorum orbitates, concisiones narium, flagrorum lacerationes, et omne , 
suppliciorum genus adversus religiosos molitus est. et haec quidem 
in urbe ab imperatore agebantur, et a ceteris qui cum eo sentiebant, 
per Antonium dico patricium et scholarum domesticum, Petrum quo- 
que magistrum et ordinum milites, qui ipsius impietatem animo pe- 
nitus imbiberant, in exteris vero provinciis per duces supra nominatos 
eadem nefanda facinora perpetravit. interim ipse cytharoedorum con- 
centibus et conviviis genialiter indulgens, turpiloquiis et saltationi- 
bus familiares exercebat. ἂς sí nonnemo quandoque vel lapsus vel 
laesus usitatam Christiamis vocem, o dei genitrix adiuva, emisisset, 
aut sacras vigilias ducere, aut ecclesias frequentare, aut caste vivere, 
aut iuramentis non immodice uti deprehensus fuisset, confestim maie- 
statis reus tormentis examinabatur, nec post letum nomen eius in 
ecclesiasticis precibus imemorabatur. monasteria quoque, aedes illas 
sacras in dei gloriam et salvandorum refugia constructas, militum 
senLentiae sua pravitate infectorum cominunes et profanas domos 


᾿ CHRONOGRAPHIA. 685 


τοῖς χοινοβίοις τοῦ Bvbavriov τοῖς στρατιώταις εἰς κατοικίαν 
ἔδωκεν, τὰ Καλλιστράτον rà λεγόμενα καὶ τὴν fiov μονὴν 
καὶ τὰ Μαξιμίνου, ἄλλους τὸ μοναστῶν ἱεροὺς οἴκους καὶ 
παρϑένων ἐκ βαάϑρων κατέλυσεν. τοὺς δὲ μοναχικὸν βίον dva- 
δ λαβέσθαι ἐπιτηδεύσαντας ἐκ τῶν ἐπισήμων ἐν στρατείᾳ ἢ ἐν 
τέλει, καὶ μάλιστα τοὺς ἐγγίζοντας αὐτῷ καὶ μύστας γεγονό- 
τας τῶν αὐτοῦ ἀσελγειῶν καὶ ἀρρητοποιῶν ϑανάτῳ καϑυπέ- 
βαλεν, ὑπονοούμενος τὴν ἐκ τῶν ἐξαγορεύσεων προσγινομιέ-Ε 
γὴν αὐτῷ αἰσχύνην" διά τοι τοῦτο καὶ Σερατήγιον τὸν τοῦ 
10 Ποδοπαγούρου ἀστεῖον ὄντα τῷ εἴδει προσλαβόμενος, ἐφίλει 
yàp προσοικειοῦσϑαε τοῖς τοιούτοις διὰ τὰς ἀκολασίας αὐτοῦ, 
αἰσθόμενος τε αὐτὸν ἀηδῶς ἔγοντα πρὸς τὰς ἀϑεμίτους dv- 
δρομανίέας αὐτοῦ, καὲ τῷ lMaxagíQ τῷ ἐγχλείστῳ τοῦ ἁγίου Υ. 10} 
«ὐξεντίου ταύτας ἐξαγορεύοντα, σωτηρίας τε φάρμακα λαμ- 
15 βάνοντα, ὡς ἐπίβουλον αὐτοῦ τοῦτον διαφημέσας, σὺν τῷ éy- 
κλείστῳ, ὡς προλέλεχται, ἀνεῖλεν. ἐποίησε δὲ εὐθυνῆσαι τὰ εἰδὴ 
ἐν τῇ πόλει τῷ χρόνῳ τούτῳ. νέος γὰρ Μίδας γενόμενος τὸν 
χουσὸν ἀπεϑησαύρισεν, καὶ τοὺς γεωργοὺς ἐγύμνωσεν, xai D 
διὰ τὴν τῶν φόρων ἀπαίτησιν ἠναγκάζοντο οἱ ἄγϑρωποι τὰς 


!. τοῖς στρατιωταῖς om. À e f. 4. παρϑένων e f, παρϑενώ- 
»&g vulg. 6. xaà μάλιστα À , μάλιστα xai vulg. 3. fort. 
εἰρρητοποιϊῶν. 8. ἐκ add. ex A. 11. προσοιχειοῦσϑαι A, 
προσειχειοῦσαε vulg. 


fieri declaravit. ac monasterium quidem Dalmatarum, coenobiorum 
omnium Byzantii celeberrimam, militibus diversorium assignavit. alia 
quoque sacra aedificia, qualia Callistrati, Dii et Maximini nominibus 
insignia laudantur, et alias monachorum religiosas aedes et virginum 
sedes a fundamentis evertit. quos autem vel arte militati praestan- 
tes vel dignitate conspicuos, maxime prius sibi necessarios, et libidi- 
num eius secretarumque turpitudinum conscios et mystas, monasticae 
vitae studiosos eam prosequi comperisset, certa morte daimnabat, tan- 
quam ex eorum confessionibus sibi pudorem incussum iri coniectans. 
quare Strategium Podopaguri filium, ob decoram vultus formam sibi 
prius acceptum (in huiusmodi etenim ex libidinis petulantia affectus 
rapiebatur) insanientem illam venerem et nefarios adolescentum con- 
cubitus averso animo ferentem cum persensisset, et Macario sancti 
Auxentii incluso flagitia illa pro Christiana exomologesi exposuisse, et 
quae ad. salutem ducerent accepisse remedia nosset, tanquam in impe- 
rium conspirasset, cum incluso, prout superius enarratum, morti ad- 
dixit. caeterum effecit, at omnis generis annona suis temporibus in 
urbe abundaret. novus enim Midas effectus, auri nimirum sitientis- 
simus, divitias coacervavit immensas, agricolas summis laboribus exer- 
cuit, et ex tributorum conferendorum necessitate fruges a deo libera- 


686 THEOPHANIS 


τοῦ ϑεοῦ χορηγίας εὐώνως πιπράσκειν. τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει Ni. 
κήτας ὃ ψευδώνυμος πατριάρχης τὰς ἐν τῷ πατριαρχείῳ εἰ- 
κόνας τοῦ μικροῦ σεκρέτου διὰ μουσαίον οὔσας ἔξεσεν, καὶ 
τοῦ μεγάλου σεκρέτου τῆς τροπικῆς ἔξ ὑλογραφέας οὔσης 
κατήνεγκεν, καὶ τῶν λοιπῶν εἰκόνων τὰ πρόσωπα ἔχρισεν, 5 
καὶ ἐν τῷ «Αβραμιαίῳ δὲ ὁμοίως πεποίηκεν. 
A.M. 6260 Τούτῳ τῷ ἔτει ἔστεψεν ὃ βασιλεύς τὴν γυναῖκα αὗτον 
P.324 Εὐδοκέαν ὃ τρίγαμος τρίτην οὖσαν αὐγοῦσταν ἐν τῷ τριβου-. 
ναλίῳ τῶν ιϑ' dxovf/ro» τῇ πρώτῃ τοῦ ᾿Απρειλλίου μηνὸς͵ 
ἐνδικτιῶνος U, ἡμέρᾳ σαββάτου, καὶ τοὺς ἐξ αὐτῆς δύο υἱοὺς τὸ 
αὐτοῦ ΧΧριστοφύρον καὶ Νικηφόρον τῇ ἐπαύριον, τες ἣν δευ- 
τέρα τοῦ ᾿Απριλλίου μηνὸς ἡμέρα κυριακὴ τοῦ ἁγίου πάσχα, 
προεβάλετο καίσαρας, ἐν τῷ αὐτῷ τριβουναλέῳ τοῦ πατριάρ- 
yov ποιήσαντος τὴν εὐχήν, xai τοῦ βασιλέως ἐπεϑέντος αὐτοῖς 
τάς τὸ γλαίνας καὶ τὰ καισαρίκια περικεφάλαια" οὖσαύτως i 
B xa τὸν Νικήταν τὸν ἔσχατον ἀδελφὸν αὐτῶν ποιῆσας νωβελίσ. 
σιμον, ἐπέθηκεν αὐτῷ χλαῖναν χρυσὴν καὶ τὸν στέφανον. καὶ 
οὕτως προῆλϑον οἱ βασιλεῖς δέπτονγτες ὑπατείαν τριμεσια xai 
σημίσια, καὶ νομίσματα καινούργια foc τῆς μεγάλης dx 
κλησίας. 


3. διὰ μουσαίου ---- --- σεχρέτου om. Α f. — 12. ἡμέρα κυριαχὴ 
Α, ἡμέρᾳ χυριαχῇ vulg. ι5. τάς τε yl. Α, τὰς x. velg. 
16. ποιησάμενος a- — 19. σημίσια] ἡμίσια ἃ ἃ f, σιμέσια vulg. 


liter concessas et in convictum repositas vili pretio homines cogebat 
distrahere. eodem etiam anno Nicetas falso nomine patriarcha ima- 
gines in patriarchalis aedis minore secreto opere tesselato depictas 
erasit, magni quoque secreti ambitum imaginibus ligneis dimidiaa 
eminentia effictis ornatum deposuit, et reliquarum omnium imagi- 
num facies alio colore perunxit, idemque prorsus in Abramiaeo 
praestitit. 

À. C. 560 Hoc anno imperator trium uxorum vir Eudociam tertiam coniu- 
gem Aprilis mensis die primo, indictione septima, die sabbati in un- 
deviginti accubitorum tribunalio coroma imposita augustam renuncia- 
vit. sequenli vero luce, quae Aprilis secunda fuit, dies nimirum do- 
minica sancti paschatis, liberos duos ex ea susceptos Christophorum 
et Nicephorum in eodem tribunalio, patriarcha sacras preces obeunte, 
caesares declaravit, et subinde chlamides et caesarum stemmata capi- 
tibus imposuit. Nicetae pariter postremo eorum fratri in nobilissi- 
mum promoto chlamidem auro textam et coronam contulit. atque it 
imperatores prodeuntes munera, trimisia nimirum, hemisia et nummos 
recenter cusos per iter ad magnam usque ecclesiam in populum 
sparsere. 





CHRONOGRAPHIA. 687 


Τούτῳ τῷ ἔτει ἐγένετο καταλλαγὴ ἐν Συρίᾳ, ἄνθρωπον A.M. 6261 
πρὸς ἄνϑρωπον καὶ γυναῖκα πρὸς γυναῖκα xai παιδίον ὁμοίως 
πρὸς παιδίον" καὶ ἐπέτρεψεν ὃ ᾿Αβδελλᾶς τοὺς πώγωνας 
αὐτῶν ξυρισϑῆναι, καὶ γενέσθαι καμηλαύκια πήχεως μιᾶς 
5. ἥμισυ. παρεκάϑισε δὲ ᾿Αβδελλᾶς τὸ Κάμαχον μετὰ ὀγδοή- 
κοντὰ χιλιάδων ὅλον τὸ ϑέρος, καὲ μηδὲν ἀνύσας, ὑπέστρεψεν C 
κατησχυμμόνος. τῇ δὲ αἱ τοῦ Σοπεεμβρίου μηνὸς τῆς ἡ i»- 
διχτιῶνος εἰσῆλθεν Εἰρήνη ἐξ ᾿ϑηνῶν ἐλθοῦσα ἀπὸ τῆς 1ε.-. 
θείας ἐν τῇ βασιλίδε πόλεε δρομώνων καὶ χελανδίων πλεί- 
τοστῶν ἐστολισμένων σηρικοῖς παλλίοις, καὶ τῶν τῆς πόλεως 
προυχύντων σὺν ταῖς γυναιξὲ προὐπαντώντων καὶ προαγόντων 
αὐτῇ. καὶ τῇ y αὐτοῦ τοῦ Σεπεεμβρίου μηνὸς τοῦ πατριεάρ.. 
xov ἐλθόντος ἐν τῷ παλατίῳ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ Φάρου ἐγῴ- 
»er0 τὰ πρὸς τὴν αὐτὴν Εἰρήνην τοῦ βασιλέως “Ἔέονεος 
τὐσπόνζα" καὶ τῇ il τοῦ “εκεμβρίου μηνὸς ἐστέφϑη ἐν τῷ 
τριχλίνῳ τοῦ “ὐγουστέως ἡ βασῶισσα Εἰρήνη, καὶ ἐπελθοῦσα D 
ἂν τῷ εὐχτηρίῳ τοῦ ἁγίου Στεφάνου ἐν τῇ 4άφνῃ ἔλαβεν 
τὰ τοῦ γάμου στέφανα σὺν τῷ τοῦ Κωνσταντίνου υἱῷ “Ζέοντε 
τῷ βασιλεῖ. 
20 Ῥώμης ἐπισχόπου ᾿Αδριανοῦ ἔτος a. A.M. 6262 
Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπεστράτευσεν Βανάκας τὴν Ῥωμανίαν, V. 298 


4 


4. πήχεως À, πηχὸς vulg. 7. Νοεμβρίου A. 9. βασιλευ- 
ovgy À. 10. xal τῶν τῆς À, τῶν τῆς vulg. 12. τοῦ αὐὖ- 
τοῦ Νοεμβρίου. τοῦ τοπρωειρχου (sic) ἀνελθόντος Α. τή. 
τοῦ χλωσπωλεως (sic) “Τέοντος. 18. συν τῷ τοῦ Κωγσε. υἱῷ 
À, σὺν τῷ χυρίῳ υἱῷ vulg. , 


Hoc anno commutatio hominum in Syria facta est, homine pro A. C. 261 
homine, foemina pro foemina, et puero pro puero datis. praecepit- 
que Abdellas ut barbas raderent et pileos cubiti unius et semis ge- 
starent. porro ipse Abdellas cum octoginta hominum millibus Cama- 
chum per totam aestatem obsedit, verum irritis conatibus ignominia 
perfusus pedem retulit. mensis vero Septembris die primo indictione 
octava, Irene Athenis primo profecta, et ab Hieria in quam delata 
fuerat digressa, ad imperatricem urbem cum dromonibus et chelandiis 
plurimis serica veste ornatis, primoribus quibusque urbis viris ac 
mulieribus obviam progressis et praeeundo comitantibus appulit. die 
vero Septembris tertio patriarcha im palatinm se conferente, ad Phari 
ecclesiam imperatoris Leonis cum Irene sponsalia celebrata sunt. tum 
autem mensis Decembris die decimo septimo in triclinio Augustei 
imperatrix Irene coronata est, indeque ad oratorium sancti Stephani 
ad Daphnem arrepto itinere, nuptiales corollas cum doinino Leone 
excepit. 

Romae episcopi Adriani annus primus. 


| Α. C. ^62 
Hoe anno Banacas infestis armis Romanam ditionem vexavit, et ' 


688 THEOPHANIS 


Ρ.3η5 καὶ πολλοὺς ἠχμαλώτευσεν. καὶ Ῥωμαῖοι εἰσῆλϑον εἰς τὴν 
τετάρτην ᾿Δρομενίαν καὶ ἐσκύλευσαν αὐτήν. τελευτᾷ δὲ Σαυ- 
λὰχ καὶ μετεποιήϑη Γερμανίκεια εἰς Παλαιστίνην. τῷ δ' 
αὐτῷ ἔτει μιμησάμενος Ó “Ἰαχανοδράχων τὸν διδάσκαλον 
αὐτοῦ πάντα μοναχὸν καὶ μοναστρέαν τοὺς ὑπὸ τὸ ϑέμα τῶν" 
Θρᾳκησίων ὄντας συνῆξεν εἰς Ἔφεσον, καὶ ἐξαγαγὼν αὐτοὺς 
εἰς πεδίον λεγόμενον Τζουκανιστήριον ἔφη πρὸς αὐτούς, ὅτι 
ó μὲν βουλόμενος τῷ βασιλεῖ πειϑαρχεῖν καὶ ἡμῖν ἐνδυσάσϑω 
σιολὴν λευχήν, καὶ λαβέτω γυναῖκα τῇ ὥρᾳ ταύτῃ, οἱ δὲ 
τοῦτο μὴ ποιοῦντες τυφλούμενοι εἰς Κύπρον ἐξορεσϑήσονται. to 
καὶ ἅμα τῷ λόγῳ τὸ ἔργον ἐτελέσϑη, καὶ πολλοὲ μάρτυρες ἐν 

B ἐχείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐνεδείχϑησαν " πολλοὲ δὲ καὶ λειποτακεήσα»- 
τες ἀπώλοντο, οὖς καὶ αὐἰκειοῦτο ὃ Ζράχων. τῇ δὲ αὐτῇ ἐν- 
δικτεῶνι 9, Ἰανουαρίῳ μηνὲ ιδ΄, ἐτέχϑη ““έοντε᾽ τῷ βασιλεῖ 
καὶ Εἰρήνῃ υἱός, καὶ ὠνομάσϑη ωνσεαντεῖνος, ζῶντος ἔτι τὖ 
Κωνσταντίνου τοῦ πάππου αὐτοῦ. 

A.M. 6263 Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπεστράτευσεν Βανάκας τὴν Ῥωμανέαν, 
καὶ κατελθὼν ἀπὸ Toavgíag εἰς τὸ χάστρον Συκῆς παρεχάϑι- 
σεν αὐτῷ. ἀκούσας δὲ ó βασιλεὺς ἔγραψεν πρὸς ιχαὴλ τὸν 

σερατηγὸν τῶν ἀνατολικῶν, καὶ πρὸς Βάνην τὸν τῶν ἢβουχελ- 20 


2. ἐσχύλευσαν Α', ἐχύχλωσαν vulg. Σάλεχ À. 5. ὑπὸ τὸ 
ϑέμα Α, ὑπὸ τῶν ϑεμάτων vulg. 8. ὁ μὲν βουλόμενος A, ὃ 
βουλ. μὲν vulg. 12. πολλοὲ δὲ χαὶ A, πολλοὶ δὲ vulg. . 13. 
οἰχειοῦτο À, oix. vulg. 19. αὐτὸ À. 20. Βάγην À e f, 
Ἥανην vulg. 


captivorum turbam secum avexit. Romani vero quartam "Armeniam 
aggressi provinciam totam ciroumierunt. Saulach porro defuncto, Ger- 
manicia in Palaestinam translata est. hoc eodem anno Lachanodra- 
con magistrum imitatus monachos et Moniales omnes Thracensium 
themati subiectos Ephesum advocavit, iisdemque in planitiem Tzuca- 
nisterium vocatam eductis, ait, qui imperatori mihique morem ge- 
rere studet, candida veste induatur, hacque ipsa hora uxorem acci- 
plat, qui parere detrectaverit, oculis privatus in. Cyprum deportator 
exul dicto citius opus ipsum perfectum est, et martyrii coronam die 
illo plurimi retulerunt, sed et multi ordinis sui desertores perierunt, 
quibus Draco familiariter usus est. eadem indictione nona mensis 
lanuarii die decimo quarto Leoni et Irenae imperatoribus natus est 
filius, qui Constantino eius avo inter vivos adhuc agente etiam Con- 
stantinus appeliatus est. . 

A. C. 563 Hoc anno Banacas expeditione in Romaniam suscepta, ab Isanria 
in Syces castrum digressus, illud obsedit. huius rei nuncio accepto, 
imperator illico litteras ad Michaelem orientalium, ad Banem Bacel- 
lariorum, et ad Bardanem Armeniacorum ducés dedit, qui occurren- 


t 


CHRONOGRAPHIA. 689 


^ 


Awgro» στρατηγὸν καὶ Βαρϑάνην τὺν τῶν ᾿Τρμενιαχῶν. καὲ 
ἐλϑόντες ἐκράτησαν τὴν ἔξοδον αὐτῶν κλεισοῦραν οὖσαν dvo- 
βατον πάνυ. ὃ δὲ στόλος τῶν Κιβυρραιωτῶν καταλαβὼν 
μετὰ Πετρωνᾶ πρωτοσπαϑαρίου καὶ στρατηγοῦ αὐτῶν, ὧρ- 
δ μῃσεν ἐν τῷ λιμένε τοῦ κάστρου. ὁ δὲ Βαγώκας ἰδὼν καὲ 
ἀπογνοὺς δαυτοῦ, παραϑαρρύνει καὶ προϑυμοπριεῖ τοὺς ξαυ.-.. 
τοῦ, καὶ ἀνελϑὼν πρὸς τὰ χαβαλλαρικὰ Ouera, ἠλάλᾳξεν, 
καὶ τρέπει αὐτούς, καὲ ἐποκεείνας πολλοὺς xai αἰχμαλω. 
τεύσας πάντα τὰ περίχωρα ἐκεῖνα, ὑπέσερεψεν μετὰ σκύλων D 
t0 πολλῶν. ΝΕ 
Τῷ δ' αὐτῷ ἔτει ὃ τῶν Θρᾳκησίων στρατηγὸς ἤιχαὴλ 
0 “αχανοδράκων ἀποστείλας “Ἰέοντα τὸν voJo» αὐτοῦ, τὸν 
ἐπιλεγόμενον Κουλούχην, καὶ “έοντα dno ἀββάδων τὸν Κου- 
εζοδάκτυλον, ἔπρασεν ὅλα τὰ μογαστηρια᾽ ἀνδρῶω τε καὶ yv- 
εὖ νωικεῖα, καὶ πάντα τὰ ἱερὰ σχεύη xai βιβλία καὶ χτήνη, καὶ 
ὅσα ἦν εἰς ὑπόστασιν αὐτῶν" καὶ τὰς τούτων τιμὰς εἰσεκό- 
μισὲν τῷ βασιλεῖ. ὅσα δὲ εὗρεν μοναχικὰ καὲ πατερικὰ βι- 
βλία, πυρὲ κατέκαυσεν. xai εἴ που λείψανον ἅγιον ἐφώνη τις 
ἔχων εἰς φυλακεήριον, καὶ τοῦτο τῷ πυρὲ παρέδωκεν, καὶ τὸν 
δοἔχονεα αὐτό, ὡς ἀσεβοῦντα, ἐκόλαζεν. καὶ πολλοὺς μὲν τῶν 


Ld 


1. στρατηγὸν add. ex Α. 64. Πέτρωγος A. 6. ἑαυτοῦ A, 
αὐτοῦ vulg. 12. ἀποστείλας, quod ante v. στρατηγὸς legeba- 
tur, transposui cum À. τὸν γνοτάριον αὐτοῦ A. 14. πάντα 
τὰ μ. À. ἀνδρώά Δ, ἀνδρεῖά vulg. 18. ἁγίου A. 19. 
τὸν δὲ ἔχ. Α. 20. τῶν μογαχών om. A f... — 


tes, hostis exitum, qui clusurae aggressu difficilis erat, occupaverunt. 
Cibyrrhaeotarum: vero classis cum Petro duce et protospatbario super- 
veniens ad castri portum applicuit. Banacas id ubi vidit, etsi de 
successu desperans, tamen confirmatis erectisque suorum animis, eque- 
stria themata aggressus, ululatum et clamorem ad bellum edidit, Bo- 
mamisque fusis et plurima ex parte ferro prostratis, vastitate etiam 
et captivitate per vicina quaeque loca inducta, diversis spoliis onu- 
sius in patriam remeavit. , 

Hoc eodem anno. Michael Lachanodsaco Thracensinm dux Leone 
filio spurio, cui Culuces nomen, et altero Leone exabbate , cognomento 
Cutzodactylo, missis, omnia tam hominum, quam foeminarum mona- 
steria cum sacris vasis, libris, gregibus, atque universis eorum facul- 
tatibus venumdedit, collectamque inde pecuniam imperatori transmi- 
sit. cuncta vero inonachorum et sanctorum patrum opera acripta 
igne consumpsit. ὃς si vel ibi quispiam reliquias in phylacterium 
gerere deprebensus fuit, eas raptas flammis eadem ratione tradidit, 
ei eum qui gestasset. tanquam impietatis reum tormentis examinabat, 
ac monachorum quidem plurimos verberibus, alios gladio confecit, 


Theophanes. T1 


Ρ,3η6 


V.299 


B 
A.M. 6264 


C 


A. C. 264 


690 THEOPHANIS 


μοναχῶν διὰ μαστίγων ἀνήλωσεν" ἔστι δὲ οὕς διὰ Eígow, 
ἀναριϑμήτους δὲ ἐτύφλωσεν. καὶ τῶν μὲν τὰς ὕπηνας κηρε- 
λαίῳ ἀλείφων, ὕὑφῆπτε πῦρ, καὶ οὕτω tà τε πρόσωπα αὐτῶν 
καὶ τὰς κεφαλὰς κατέκαιεν" τοὺς δὲ usra πολλὰς βασάνους 
ταῖς ἐξορίαις ἐξέπεμπεν. xal τέλος οὐκ εἴασεν εἰς ὅλον τὸ ὑπ᾽ 5 
αὐτὸν ϑέμα ἕνα ἄνϑρωπον μοναδικὸν περιβεβλημένον σχῆμα. ὃ 
καὶ μαϑὼν ὃ μισάγαϑος βασιλεὺς ἔγραψεν αὐτῷ εὐχαριστίας 
λέγων, ὅτι εὗρόν σε ἄνδρα κατὰ τὴν καρδίαν μου, ὃς ποιεῖς 
πᾶντα τὼ ϑεληματά μου. τοῦτον οὖν μιμησάμενοε καὶ οἱ 
λοιποὲ τὼ ὅμοια διέπραττον. | 19 

Τούτῳ τῷ ἔτει ἀπέστειλεν ὃ ᾿Αβδελλᾶς sic ᾿Αφρικὴν τὸν 
ἸΜουαλάβιτον μετὰ πολλοῦ στρατοῦ, καὲ εἰσῆλθεν Ó ᾿“λφαδὰλ 
Βαρινὰρ εἰς Ῥωμανίαν, καὶ ἔλαβεν αἰχμαλώτους n&rrexo- 
σίους. oi δὲ ἸΜοψουεστεῖς συναντηϑέντες αὐτῷ xai πολεμή- 
σαντες, ἀπέκτειναν ἐκ τῶν ᾿ἥραβων χιλέους. ὃ dà ᾽«“βδελλᾶς ι΄ 
ἀπελϑὼν εἰς τὰ ᾿Ιεροσόλυμα ἐπενήστευσε, καὶ ἐπέερεψε yoa- 
φῆναι τοὺς Χριστιανοὺς καὶ τοὺς Εβραίους εἰς τὰς χεῖρας. 
καὶ πολλοὲ τῶν Χριστιανῶν διὰ ϑαλάσσης ἔφυγον εἰς Ῥωμα- 
γίαν. ἐκρατήϑη δὲ ὁ Κούρικος Σέργιος ὄξωϑεν ΣΣυκῆς, καὶ 
ὃ “αχέρφαβος Σέργιος εἰς Κύπρον ἐκ προσώπου ὧν τῶν ο 
ἐχεῖσε. 


1. ἔστι δὲ οὗς] οὖς JE A, ἔτε δὲ οὖς νυ. «4. ὕπήνας Α, ὑπή- 
»tig vulg. 3. ὑφήῆπτε À, ὕφείς τε vulg. 5, παρέπεμπενγ A. 
8. ἄνδρα om. A. το. διέπραττον A, διεπράττοντο vulg. ι3. 
Βαϑινὰρ A f. 14. οὗ dà Moy. Α, of Μεμψ. vulg. 15. ix 
τῶν f. Α, ἐξ 4. vulg. 20. “αχέρβαφος À, Σέργεος om. A. 


innumeris oculos effodit. nonnullis barbam unguento ex cera et oleo 
confecto illinebat, immissoque in eam igne, tam faciem quam ipsum 
miserorum caput comburebat, alios pluribus tormentis excruciatos in 
exilium expulit. denique hominem ne quidem unum in tota sua prae- 
feetura monachi habitu indutum reliquit. quod cum rescivisset boni 
et aequi osor imperator, per litteras ei gratias egit, his verbis: iuxta 
placitum meum facientem te comperi, qui in omnibus volunta 
meae satisfacis. quare caeteri eum imitati in eadem scelera pro- 
ruperunt. 

Hoc anno Abdellas Mualabitum cum numeroso exercitu in Africam 
misit, et Alphadal Barinar, in Romanorum fines incursione faeta, ca- 
ptivos quingentos abduxit.. huic Mopsuestenses obviam facti conser- 
tis manibus Arabes mille occiderunt.  Abdellas Hierosolymam profe- 
ctus ieiunium celebravit, Christianosqne et Hebraeos manus inscripta 
gerere compulit. quare inulti ex Christianis án Romanam ditionem mari 
confugere. porro Curicus Sergius extra Sycen et Lacherpbabus Sergivs 
apud Cgprum, qui imperatoris vices illic implebat, capti sunt. 


CHRONOGRAPHI. 691 


Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὲ Παΐῳ ἰνδικετιῶνος iff. ἐκίνησο Kow- A.M.6265 
σεαντῖνος στύλον χελανδίων δισχιλίων κατὰ Βουλγαρίας, xat 
εἰσελϑὼν καὶ αὐτὸς εἷς τὰ "Povoia χελάνδια ἀπεκίγησε πρὸς 
τὸ ἐλθεῖν εἰς τὸν Δανούβιον ποταμόν, καταλιπὼν xai τοὺς 

5 τῶν καβαλλαρικῶν ϑεμάτων στρατηγοὺς ἔξω τῶν κλεισουρῶν, 
εἴ πως δυνηϑώσιν Βουλγάρων εἰς αὐτὸν ἀσχολουμέγων εἰἶσελ- 
ϑεῖν εἰς Hoviyagíay. ἐλθόντος δὲ αὐτοῦ Sog τῆς Βάρνας, 
ἐδειλίασεν, καὶ ἐμελέτα ὑποστρέψαι. ἰδόντες δὲ οὗ Βούλ.. 
γαροι καὶ δειλιώσαντες ἀπέστειλαν Βοϊλᾶν καὶ Τζιγάτον, Ὁ 

10 αἰτούμενοι εἰρήνην γενέσϑαι. οὖς ἰδὼν ὃ βασιλεὺς καὶ περι- 
χαρὴς γενόμενος, ἐποίησεν εἰρήνην᾽ καὶ ὥμοσαν ἀλλήλοις, 
μῆτε Boviyagosg εἰσελϑεῖν κατὰ Ῥωμανίας, μήτε τὸν βασι- 
Ada ἐπιτηδεῦσαι εἰσελϑεῖν εἰς Βουλγαρέαν. "καὶ ἐποίησαν &y- 
γραφα éní τούτῳ πρὸς ἀλλήλους. καὶ ὑποστρέψας ὃ βασι- 
τἤλεὺς εἰσῆλθεν ἐν τῇ πόλει, ταξάτους ἀφεὶς ἐκ πάντων τῶν 
ϑεμάτων καὶ εἰς χάστρα ἅπερ ἔκχτισεν. τῷ δὲ ᾿Οχτωβρίῳ 
μηνὶ τῆς αὐτῆς ιβ΄ ἰνδικτιῶνος ἐδέξατο μανδάτον ὃ βασιλεὺς 
ἀπὸ Boviyagíag ἐχ τῶν κρυπτῶν φίλων αὐτοῦ, ὅτε ἀποστέλ- 
λει ὃ κύρις Βουλγαρίας «ff. χιλιάδας Aa0v καὶ Βοϊλῶν εἰς τὸ 
δῸ αἰχμαλωτεῦσαε τὴν ΜΒερζητίαν καὶ μεταστῆσαι αὐτοὺς εἰς 


͵ 


3. εἰσελθὼν Α, ἀπελϑὼν vulg. 4. ἐλϑεῖν A, εἰσελθεῖν vulg. 
6. εἰς αὐτὸν om. A. 12. Bovlyagos ἐξελθεῖν A. τὸν add. 
ex A. 16. ἅπερ Α, ἃ vulg. 17. τῆς αὐτῆς «ff Α, iai vulg. 
19. Βοϊλᾶν εἰς τὸ À, Boil&deg πρὸς τὸ vulg. 


Hoc anno mense Maio indictione duodecima Constantinus clas- A, C. 765 
sem chelandiorum bis millium in Bulgariam instruxit, ipse adversus 
Russorum chelandia in Danubium aditum sibi paraturus movit. extra 
clusuras autem equestrium ordinum duces reliquit, ut Bulgaris in eo 
repellendo occupatis, ipsi in provinciam, si liceret, penetrarent. at 
ubi Barnam advenit, metu correptus, jam de reditu cogitabat. ex 
adverso Bulgari eius adventu cognito terrore acti Boilam et Tzigatum 
ab imperatore pacis condiliones accepturos misit. iis visis imperator 
oppido gaudens pacem composuit, quam etiam datis ad invicem iu- 
ramentis firmaverunt, Bulgaros nimirut ab infestanda Romana ditione, 
imperatorem vero ab impetenda bello Bulgaria vicissim abstenturos. 
conditiones istas scripto mandatas mutuo sibi tradiderunt. imperator 
pedem refereus, ex omnibus thematibus ad tutanda castra recens a 
se erecta praesidio relictis militibus urbem ingressus est. verum 
mense Octobri indictione undecima nuncium a Bulgaria ab occultis 
amicis acceperat, Bulgariae domnium duodecim millia militum et Boi- 
lam expedire, ad Berzetiae incolas captivos abigendos, eosque in Bul- 
gariam transferendos. is ne agnosceretur bellum in Bulgaros zovere,, 


692 ε΄ THEOPHANIS 


p.355 Βουλγαρίαν. ὃ δὲ πρὸς τὸ μὴ γνωσθῆναι αὐτόν, Gre κατὰ 
Βουλγάρων κινεῖ" ἦσαν γὰρ ἐλθόντες πρὸς αὐτὸν οἱ ἀπο- 
κρισιάριοε τοῦ Κυροῦ Boviyapíac, καὶ ἔτε τούτων Ὄντων ἐν 
τῇ πόλει, ἐσχηματίσατο κατὰ ᾿Ἄραβων κινεῖν" καὶ ἐπέρασε 
τὰ φλάμουρα καὶ 7 ὑπηρεσία. καὶ ἀπολύσας τοὺς dnoxgi-5 
σιαρίους, καὶ μαϑὼν διὰ κατασκόπων τὴν ἔξοδον αὐτῶν, dna- 
ρας τὸν στρατὸν ἐν. σπουδῇ ἀπεχίγησεν. καὶ ἐπισωρεύσας 
τοὺς ταξάτους τῶν ϑεμάτων καὶ τοὺς Θρᾳχησιανούς͵ καὶ &va- 
σας τοῖς τάγμασι τοὺς ὀπτιμάτους, ἐποίησεν αὐτοὺς m χι- 
λιάδας. xai εἰσελϑὼν ἐν τόπῳ λεγομένῳ τὰ “Πιϑοσώρεα, ἐπέ- τὸ 

Βπέσεν αὐτοῖς ἀπερισαλπίγχτως, καὶ τρέψας αὐτούς, ἐποίησε 
νῖκος péya. καὶ μετὰ πολλῶν λαφύρων καὶ αἰχμαλοίτων 
ὑπέστρεψεν, θριαμβεύσας ἐν τῇ πόλει, καὶ ἐμπράκτως cioti- 

V.3oo Joy, τὸν πόλεμον τοῦτον ἐπωνόμασεν εὐγενῆ, ὡς μηδενὸς av- 
τῷ ἀντιστώντος, μηδὲ σφαγῆς ἢ ἐκχύσεως Χριστιανῶν αἱμάτων ιὖ 
γενομένης. 

A.M.6266 ΖΤούτῳ τῷ ἔτει εἰσῆλθον κεφαλαὶ on ἀπὸ ᾿Αἰφρικῆς, καὶ 

ἐπόμπευσαν ἐν Συρίᾳ. ὃ δὲ βασιλεὺς ὡς λύσας τὴν πρὸς τοὺς 

C Βουλγάρους εἰρήνην ἐξώπλισε πᾶλιν Or0Ào» πολὺν. xo εἰσα- 

γαγὼν εἰς αὐτὸν καβαλλαρικὸν χιλιάδας ιβ΄, ἀπέλυσεν τοὺς 10 

στρατηγοὺς τῶν πλωΐμων πώντας σὺν αὐτῷ. αὐτὸς δὲ φο- 
7. ἀπεκχίν. Δ, énex. vulg. 9. π᾿ yi. A a f, oy χιᾶ. vulg. τι. 
ἐπ' αὐτοὺς A. 12. πολλῶν add. ex ἃ a f. 18. τὴν πρ. 


τ. B. εἰρήνην Δ, πρ. τοὺς B. vulg. 20. fort. χαβαλλαριχῶν 5". 
χιλιάϑων. — 21. πλωϊμάτων A e. | 


ad eum quippe accesserant Bulgarorum apocrisiarüi et adhuc moram 
agebant in urbe, se contra Árabes expediri simulavit: quare in Asiam 
vexilla et bellicum omnem apparatum transmisit, porro dimissis apo- 
crisiariis, de eorum reditu per exploratores certior redditus, moto 
exercitu iter cum festinatione arripuit. tum vero thematum militibus, 
qui per praesidia dispersi erant, una cum "Thracesianis accitis, una 
etiam cum ordinibus collectis ex optimatis, exercitum ad hominum 
octoginta millia conflavit, ac per locum, qui Lithosoria dicitur, irrum- 
pens, citra tubae sonitum impetum in hostes fecit, iisque in fugam 
versis, insignem retulit victoriam, partaque spoliorum et captivorom 
vi rediit, et solemni stipatus obsequio urbem ingressus, triumphum 
egit, bellumque istud nobile vocavit, quod nemo scilicet sibi restitis- 
sel, nec ulla caedis aut Christiani sanguinis effusio edita esset. 
A. C. ^66 Hoc anno ducenta et octoginta capita ex Africa in Syriam delata 
ad pompae triumphalis instar publice traducta sunt. imperator autem 
violati ad Bulgaros foederis conscius copiosam classem iterato prae- 
paravit. impositisque in eam equitum millibus duodecim duces na- 
vigiorum universos, quos jn comitatu habuit, ante se praemisit, ipse 


CHRONOGRAPHIA. 693 


βηϑεὶς ἔμεινεν slg τὸ καβαλλαρικόν. εἰσελθόντων δὲ αὐτῶν 

Sec τῆς εσημβρίας, καὶ ἀνέμου σφοδροῦ βορρῶ πγνεύσα»- 

τος, πάντα μιχροῦ δεῖν συνετρίβησαν, καὶ πολλοὶ ἀπώλοντο" 

καὶ ὑπέστρεψεν μηδὲν ποιήσας. ὃ δὲ Ἰζέριγος ὃ κύρις Βουλ» 
δγαρίας γνοὺς ὅτι ἐχ τῶν οἰκείων αὐτοῦ τὰς βουλὰς αὐτοῦ ὁ 

βασιλεὺς μανϑάνει, γράφει αὐτῷ, ὅτε βουλή μοί ἐστιν φυγεῖν 

καὶ ἐλθεῖν πρός σε. ἀλλὰ πέμψον uot λόγον ἀπαϑείας μου, Ὁ 

xab tívac φίλους ἔχεις ἐνταῦϑα, ἵνα ϑαρρήσω αὐτοῖς, καὶ 

συνδράμωσί μοι, ἡ δὲ κουφότητι ἔγραψεν αὐτῷ, xdxsivoc 
κομαϑὼν ῥκούρασεν πάντας. ὅπερ ἀκούσας Κωνσταντῖνος. πολλὰ 

τὰς πολιὰς αὐτοῦ ἔτιλεν. " | | 

Τούτῳ. τῷ ἔτει τῇ ay ἰγδιχτιῶνε ἐξῆλθεν ὃ βασιλεὺς A.M. 626; 

Κωναταντῖνος μηνὲ “Ἀὐγούστῳ κατά Βουλγάρων. καὶ δεινῶς 

κατὰ τῶν σχελῶν ϑεηλάτῳ ὀργῇ ἀνϑρακωϑείς, κἀντεῦϑεν av- , 
τπρετῷ σφοδροτάτῳ καὶ ἰατροῖς ἀγνώστῳ dv ὑπερβάλλουσαν ἔκ- P. 378 

καῦσιν συσχεϑείς, κατὰ τὴν ᾿Αρκαδιούπολιν ὑπέστρεψεν, ἐπ᾽ 

cy ἐν κραββάτῳ φερόμενος κατὰ τῶν ὑπηκόων. καὶ ξλϑὼν 

ἐν, Νηλυμβρίῃ, καὶ ἐχπλοήσας τῇ ιγ' τοῦ Σεπτεμβρίου μηνὰς τῆς ; 

t) ἰνδικτιῶνος φϑάσας ἐν τῷ “Σιρογγύχῳ. καατελλίῳ οἰκτρῶς 
λο ἐν τῷ χελανδίῳ ϑνήσκει, βοῶν xai λέχῳν, ὅτι Ld» ἔτε πυρὶ  » 


ὦ ἦν Τελέριχος 8. Τελίριχος À. 5. αὐτοῦ om. Α. ᾿. 6. βουλή 
μοί ἐστιν À, βουλῆς εἰμὲ vulg. 10, πρλλλὰς ΑΞ. Ο 14. ὀργῇ! 
πληγῇ Α f. ιη- χραββάτῳ À, κραβάτῳ vulg. 18. δεσημ- 
βοίᾳ À. ἐἐχπλοήσας À, ἐκπλαίσας vulg. 40. βοῶν — — — 
 παρεδόϑην om. e f. — ^ ᾿᾿ἷ 0008 
vero metu retentus, cum equestribus copiis remansit. classis illa Me- 
eembriam usque delata, et adversis Boreae flatibus iactata, quin per- 
iret universa parum abfuit, pluribus itaque suorum desideratis, im- 
perator re infecta reversus est. porro Tzerigus Bulgarorum «dominus 
a viris sibi coniunctis et amicitiam simulantibus consilia sua impera-, 
tori nota fieri persentiens, scribit: patria fugere, et ad te me reci- 
pere consilium mihi est; quamobrem incolumem me apud te futurum 
fidei argumentum transmitte, si amicos uspiam hic habueris, quibus 
possim fidere, et. qui futuri sint adiumento scribe. ille animi levi- 
tate ductus cunctorum nomina conscripsit. eos ita coguitos Bulgarua 
medios dissecuit: quo comperto Constantinus canos suos prae dolore 
evulsit. 004 
" Hoc auno, decima tertia indictione, imperator Constantinus bel- Α. C. 265 
lum Bulgaris illaturus urbem reliquit. anthracum autem morbo ia 
crura sibi divinitus immisso correptus, et febri subinde vehementissi- | 
ma, et ardore medicis ob incendii vim penitus ignoto afflictus, sub- 
ditorum humeris grabbato delatus Arcadiopolim remeavit, inde Se- 
lymbriam profectus, die decima quarta mensis Septembris, indictione 


* 
V 


694 |  THEOPHANIS- 


ἀσβέστῳ παρεδύϑην, τὴν τὸ ἁγίαν παρϑένον καὶ ϑεοτόκον Cpred- 
σϑαι ἔξαιτῶν ὃ ἄσπονδος αὐτῆς ἐχϑρός. ἐβασίλευσε δὲ αὐτοκρά- 
ro μετὰ τὴν τοῦ πατρὸς αὐτοῦ τελευτὴν ἔτη Ad, μῆνας f, 
ἡμέρας xg. καὶ οὕτως κατέλυσε τὸν βίον αἵμασι πολλοῖς Xpt- 
Βστιανῶν μεμολυσμένος, καὶ δαιμόνων ἐπιλληδεσι καὶ ϑυσίαις,5 
διωγμοῖς τὸ τῶν ἁγίων ἐχχλησιῶν xai τῆς ὀρϑῆς τὸ καὶ ἀμω- 
μῆτου πίστεως, ἔτε 6 μοναχῶν ἀναιρέσεσε καὶ κοινώσεὲ po- 
γαστηρίων, καὶ παντοίοις ὑπεραχμάσας κακοῖς οὐχ ἧττον .fio- 
κλητιανοῦ xai τῶν πάλαι τυράννων. ἂν δὲ τῷ αὐτῷ μηνὶ 
ϑγήσκει ὃ ᾿Αβδελλᾶς ὃ τῶν ᾿ράβων ἀρχηγὸς. οὗτοε oi δύο τὸ 
δεινότατοι ϑῆρες χρονίως xai κατὰ τὸ αὐτὸ τὸ ἀνθρώπινον 
φῦλον κατανεμόμενοι τεϑνήχασε ϑεοῦ προνοίᾳ. καὶ κρατοῦσι 
“ων xai Mai οἱ viol αὐτῶν. τῷ δ' αὐτῷ ἔτει καὶ ὃ τῶν 
Ο.“ογγιβάῤδων δὴξ Θεόδοτος ἐν τῇ. βασιλευούσῃ ἐληλυϑὼς πόλει, 
τῷ βασιλεῖ προσέφυγεν. | | 
A.M.6268 Ῥωμαίων βασιλέως “Μέωνος, ᾿ραβὼν ἀρχηγοῦ Masi 
ἔτος α. 0 | 
V.3o1 Τούτῳ τῷ ἔτει ἀποστείλας ἸΠαδὲ τὸν ᾿βασβαλὴ κατὰ 
Ῥωμανίας μετὰ δυνάμεως πολλῆς, ἤνοιξεν τὸ σπήλαιον τὸ 
, D ἐπιλεγόμενον Καῦσιν ἀπὸ καπνοῦ, xai λαβὼν τοὺς ἐν αὐτῷ 19 


ι5 


2. ἀσπόνδως À. 13. x«l Madi A, xai ὃ M. vulg. i4. βα- 
σελίδι A. 18. ἐποστέλλει À e. τὸν Βασβαλὲ Α. 


' declma quarta, nave conscensa, ad castellum Strongylum devectus in- 
felicem in navigio mortem obiit vociferans ac dicens: etiam vivus igni 
nusquam extinguendo addictus sum. sanctam postmodum virginem et dei 
genitricem hymnis et laudibus celebrari, qui vixerat hostis eius infen- 
sissimus, postulavit. solus post. patris obitum imperavit annos triginta 
Quatuor; menses duos, dies viginti sex, atque ita vitam finiit homo 

hristianorum caedibus, daemonum invocationibus et sacrificiis, san- 
ctarum ecclesiarum et rectae inculpataeque fidei persecutionibus, ad haec 
quoque monachorum nece, et monasteriorum profanatione in quinatis- 
simus, omnibusque sceleribus vel supra Diocletianum caeterosque ty- 
rannos furore praeter opinionem omnem insaniens. eodem etiam 
mense Ábdellas Arabum dux extinctus est. istae duae ferae crude- 
lissimae cum diu simul genus humanum dilaniassent, quae dei provi- 
dentia fuit, ambae simul sublatae sunt, in quorum locum Leo et Madi 
eorum filii rerum summam administravere. hoc etiam anno Longe- 
bardorum rex Theodotus in urbem imperatricem veniens ad impera- 
torem confügit. | 
A. C. 268 Imperatoris Romani Leonis, Arabum ducis Madis annus primus. 
lioc anno Madi, Abasbale cum numeroso exercitu in Romaniam 
misso, speluncam Causim a fumo nominatam aperuit, et captivis, qui 
in ea detinebantur, secum abductis reversus est. imperator porro Leo 


" » 





CHRONOGRAPBIA. .. 695 


αἰχμαλώτους ὑπέστρεψεν. ὃ δὲ βασιλεὺς “έων ἤρξατο ἁπλοῦ. 
σϑαι εἰς τὰ καταλειφϑέντα αὐτῷ ὑπὸ τοῦ πατρὸς χρήματα, 
xai ξξευμενίσατο τὸν λαῦν, καὶ τοὺς ὃν τῇ πόλει" καὶ ἐδοξεν 
εὐσεβὴς εἶναι πρὸς ὀλίγον χρόνον, καὶ φίλος τῆς ϑεοτόκου 
bxa£ τῶν μοναχῶν... ὅϑεν καὶ μητροπολίτας àx τῶν ἀββάδων 
à» τοῖς πρῳτίστοις ϑρόνοις προεβάλετο, στρατεύματα τὸ ἐποίη- 
σεν κατὰ ϑέμα πολλά, καὶ τάγματα ἐπηύξησεν" κιγηϑέντες δὲ 
οἱ τῶν ϑεμάτων ἄρχοντες εἰσῆλθον πάντες σὺν πολλῷ πλήϑει᾿ 
λαοῦ αἰτούμενοι Κωνσταντῖνον τὸν. υἱὸν αὐτοῦ εἰς βασιλέα. 
x06 δέ, ὡς ἔϑος τοῖς βασιλεῦσιν, ἀντεδήλου αὐτοῖς, ὅτι ὃ υἱός Ρ. 3709 
μου μονογενῆς μοί ἔστιν, καὶ φοβοῦμαι τοῦτο ποιῆσαι, μή- 
πως συμβῇ μοι τὸ ἀνθρώπινον, καὶ αὐτοῦ νηπίου ὄντος ϑα- 
vare05t6 αὐτόν, καὶ ἄλλον προβάλλησϑε. οἱ δὲ ps9" ὅρχων 
ὡμολύγουν πληροφορεῖν αὐτὸν, μὴ βασιλευϑῆναι éxróg τοῦ 
τϑυΐοῦ avrov, εἰ καὶ θανεῖν αὐτὸν ϑελήσῃ ὃ ϑεός. τοῦτο δὲ 
ἀπὸ τῆς κυριακῆς τῶν Βαΐων ἕως τῆς μεγάλης πέμπτης τοῦ 
λαοῦ ἐνοχλοῦγτος, καὶ ἐν τῷ ἱπποδρομίῳ σωρενομένων καὶ 
αἰτουμέγων, τῇ ἁγίᾳ. παρασκευὴ ἐκέλευσεν ὀμύσαι αὐτούς. καὶ 
ὥμοσεν. πᾶς ὃ λαὸς εἰς τὰ τίμια καὶ ζωοποιὰ ξύλα, οἵ τὸ τῶνΒ 


8. τοὺς ἐν τῷ τέλεε 6Ἢ' 6. πρωτείρις Α. προεβάλετο À, 
προεβάλλ. vulg. 7. χινηϑέντες δὲ À, ὅϑεν χινηϑ. vulg. 13. 
προβάλλησϑε Α, προβάλλεσϑε vulg. ιή. ὡμολόγουν add. ex A. 
16. τῆς μαϊφόρου ἃ f. ^ τοῦ À. ἐν. x. om. A f. 17. σω- 
᾿ρευομένων xai αἰϊουμένων À, σωρευόμεγος x. αἰτούμενος vulg. 


divitiis ἃ patre eibi relictis Kberalius utens, plebem) omnem per im- 
perium sparsam ac urbis cives earum profusione sibi deimeruit. is ad 
breve tempus religionem prae. se tulit, et deiparae virgini bene affici 
visus est, quare primariarum civitatum sedibus administrandis ex ab- 
batibes metropolitas elegit, copiasque per singula themata plurimas 
conscripsit, et militares auxit ordines. eo beneficio thematum prae- 
fectà devinctos se professi cum populi conserta. plebe imperatorem 
adeuntes, Constantinum eius filium imperatorem designari summis pre- 
cibus contendebant. ille ex usitato imperatoribus quasi contraria 
mente obnitebatur: filius iste meus, aiebat, unicus mihi est, et quod po- 
stulatis, exequi vereor, ne quod humanum est letum ingruat, et eum . 
adhuc aetate minimum e medio tollatis, et alium vobis principem prae- 
ficiatis. ili iusiurandis fidem faciunt, et imperatori testantur, alium 
ab eius filio. nullum fpsis inperaturum, etsi eum fato praeripi deus 
iusserit. iis in postulatis a Palmarum dominica ad magnam feriam 
quintam populo cum tumultu perseverante, et turmatim in circo coa- 
cto eadem instaniius exigente, sancta passionis domini Parasceue, ut 
fidem iuramento facerent, imperator praecepit. tum populus omnis, 
et ex militari senatorioque ordine qui adfuerunt, gregarii quoque 


696 THEOPHANIS 


ϑεμάτων καὶ τῆς συγκλήτου, xai οὗ τῶν ἔσω ταγμάτων καὶ 
τῶν πολιτῶν πάντων, χαὲὶ οἱ τῶν ἐργαστηριωκῶν, τοῦ μὴ δέ. 
ξασϑαι βασιλέα ἐχτὸς “έοντος καὶ Κωνστανείνου καὶ τοῦ 
σπέρματος αὐτῶν, καὶ ἐποίησαν ἔγγραφα καϑὼς ὥμοσαν ἐδιόχει- 
ρα avrà»: καὶ τῇ ἐπαύριον, ἣ τες ἦν τὸ ἅγιον σάββατον, δξῆλϑεν 5 
ὃ βασιλεὺς εἷς τὸ τριβουνάλιον τῶν. ειϑ' ἀκουβίτων, καὶ προε- 
βάλετο νωβελίσσιμον Εὐδόκιμον τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ. τὸν γὰρ 
Ἰνθιμον ζῶν 0 πατὴρ προεβάλετο. xai προῆλϑεν ὃ βασιλεὺς 
σὺν τοῖς δυσὶ καίσαρσε καὲ νωβελισσέμοις καὶ τῷ νέῳ Κων- 
ασταντίγῳ εἰς τὴν μεγάλην ἐκκλησέαν, καὶ ὑπαλλάξας τὴν ἐν- τὸ 
δυτήν, ὡς ἔϑος ἐστὶ τοῖς βασιλεῦσι, ἐπανῆλϑε» ἐν τῷ ἄμβωνι 
σὺν τῷ υἱῷ αὐτοῦ καὶ τῷ πατριάρχη. καὶ εἰσελϑὼν πᾶς ὁ 
λαὸς ἀπέϑεντο τὰ ἔγγραφα αὐτῶν ἐν τῇ ἁγίᾳ τραπέζη. 9 δὲ 
βασιλεὺς διελάλησεν οὕτως: ἰδού, ὦ ὠδελφοί, τὴν αἴτησιν 
ὑμῶν πληρῶ, xai δωροῦμαι ὑμῖν τὸν υἱὸν μου εἰς βασιλέα. 15 
ἰδοὺ ἐκ τῆς ἐκκλησίας καὶ ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ Χριστοῦ αὐτὸν 
παραλαμβάνετε. οὗ δὲ μεγάλῃ τῇ φωνῇ ἐβόησαν, λόγοντες" 
ἀντιφώνησον ἡμῶς, vià τοῦ ϑεοῦ, ὅτε éx τῆς χειρός σον πα. 
ραλαμβάνομεν τὸν κύριν Κωνσταντῖνον. εἰς βασιλέα τοῦ ᾧν- 
λάττειν αὐτόν, καὶ ὑπεραποθνήσκειν αὐτοῦ. καὶ τῇ émav-20 
Dou», ἥτις ἦν ἡ μεγάλη κυριωκὴ τοῦ πάσχα ιδ' ἐνδικεεώγος, 


4. ἐποίησαν — --- αὐτῶν. xai add. ex Α. Coa ὑμῶν om. A. 
(6, καὶ ἐκ τῆς À, xai τῆς vulg. 12: παραλαμβ. A, προσὶ. 
vulg. 


milites et turbae, necnon 'opifieum et tabernarlorum grex iu vivifica 
et veneranda ligna iuraverunt, praeter Leonem, Constantinum et de- 
ductam ab eis sobolem se nullum unquam imperatorem suscepturos, 
quodque iuraverant, scripto eonfirmarunt. postera luee, quae fuit 
sancti sabbati, imperator in undeviginti aceubitorum tribunalium pro- 
fectus, Eudocimum fratrem suum nobilissimum renunciavit; Anthimum 
quippe pater ipse adbue im vivis pari honore promowveret. cur utro- 
que igitur caesare et nobilissimis duobus et iuniore Comstamtino im- 
Piratore profecto et, ut imperatoribus mos est, mutata veste, .cum 
Mio et patriarcha ipso in ambonem redeunte, populi univers? ordines 
sponsiones suas scriptura consigaatas in sacram mensam imposuerunt. 
imperator autem ad eos haec verba fecit: videtis, fratres, ut petitio- 
mem vestram impleam, et filium meum in imperatorem vobis conce- 
dam. videtis ab ecclesia et a Christi manu vos eum excipere. illi 
vocibus in altum sublatis, esto fideiussor, inquiunt, fili dei, at e 
manu tua domnium Constantinum in imperatorem, eum incolumem 
servaturi, δὲ mortem eius gratia fortiter oppetituri, exeipimus. alie 
rursus luce, qua magna paschatis dominica celebrabatur , decima quarta 
iudictione, aub crepusculi horam imperator patriarcha comite im cip- 


CHRONOGRAPHIA. ᾿ 693 


dog αὐγῆς ἐξελθὼν ὃ βασιλεὺς σὺν τῷ πατριάρχῃ d» τῷ in- V.3ox 
ποδρομίῳ, καὶ ᾿ὀνεχϑέντος. ᾿Αντιμινσίου, παντὸς τοῦ λαοῦ 
δρῶντος, ἐποίησεν τὴν εὐχὴν ὃ πατριάρχης, καὶ ὄστεψεν 6 
βασιλεὺς τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ οὕτω προῆλθον ἂν τῇ μεγάλῃ. 
5 ἐκκλησίᾳ οἱ dvo. βασιλεῖς σὺν τοῖς δυσὶ καίσαρσι καὶ τρισὲ 
νωβελισσίμοις. προῆλϑεν «δὲ καὶ ἡ βασίλισσα Εἰρήνη μετὰ 
τὸ προελϑεῖν τοὺς βασιλεῖς, ὀψικευομένη διὰ τῶν σκήπτρων 
ὑπὸ τῶν σχολῶν, καὶ ἀνῆλθεν διὰ τοῦ draflaotov τῆς Χαλ- 
κῆς εἰς τὰ καεηχούμενα τῆς ἐκκλησίας μὴ ἐξελθοῦσα elc τὴν. 

το μέσην τοῦ ἐμβύλου. τῷ δὲ Dlaío μηνὲ τῆς αὐτῆς ἰνδικτεῶς. P. 380 
voc διεβλήϑη Νικηφόρος ὁ καῖσαρ καὶ ἀδελφὸς τοῦ βασιλέως 
τῷ βασιλεῖ, ὡς ἐπιβουλὴν σχευάζων κατ᾽ αὐτοῦ, μετὰ σπαϑὰ- 
θέων τινῶν καὶ στρατόρων καὶ ἑτέρων βασιλικῶν ἀνθρώπων " 
καὶ ποιήσας ὁ βασιλεὺς σιλέντιον ἐν τῇ αηγναύρᾳ, ἀνέϑετο 
εὐτῷ λωῷ τὼ περὲ αὐτοῦ ῥηϑέντα, οἱ δὲ ὁμοθυμαδὸν ἐνεβόη- 
σαν, τοῦ πωρασιαλῆναι ἀμφοτέρους ἐκ τοῦ μέσου, μὴ μνη-. 
σϑένεες δὲ οἱ ἀεὶ ἐπέορκοι, ἃ ὥμοσαν τῷ πατρὲ αὐτῶν, ur 
καταδέχεσθαι μετὰ ϑώνατον αὐτοῦ ἀδικηϑῆναι τὰ τέκνα αὖ- 
sov. ὁὃ dà βασιλεὺς τοὺς μὲν νεωτερίσαντας 'δείρας τὸ καὶ 

Δοχουρεύσας ἐξώρισεν εἰς. Χερσῶνος τὰ. χλέματα ὑπὸ παρωφυ- B 

λακὴν καὶ ἀσφάλδιαν.. 66δδ... 000-7 tus 
' 9. ᾿Ἀγτιμισσίου A. 3. τὴν add. ex A. 6, δὲ xai j A, δὲ 
ἢ vulg.. — uér& τὸ πρ.. À , μειᾷ toU πρ. vulg. 7. ὑπὰ τῶν 
σχήπτωρ (sic) A. ιτι3. ἑτέρων add. ex Α. 16. τοῦ prius om. f. 
20. εἰς Χερσώνγα τοῖς χλίμασιν A f, elg Χερσῶγα xai τὰ χλίματα a. 


cum perrexik , prolatoque Antimensio, populo wuriverso spectante, et 
patriarcha consuetas preces ad deum fundente, filio suo coronam im- 
perator imposuit, atque ita versus magnam ecclesiam imperator uter- 
que cum duobus caesaribus et nobilissimis tribus processecunt. ipsa 
quoque imperatrix Irene, postquam processerunt imperatores, sceptris 
per scholas solemni obsequio. ante eam delatis procéssum habuit, et per 
Aereae portae ascensum, haud tamen per porticus mediant viam progresea, 
ad catechumena ecclesiae se contulit. mense porro Maio eiusdem 
indictionis Nicephorus caesar οἱ imperatoris frater apud imperatoreni 
delatus est, quod nimirum de insidiis imperatori parandis consilium 
cum spatbariis quibusdam et stratoribus aliisque imperatorii comita- 
tus hominibus iniisset. imperator autem silentio ad Magnauram con- 
vocato, quae ipsis imputabantur populo exposuit, qui uno consensu 
exclamavit, utrumque 6 medio tollendum esse, homines utique periuri, 
non recordati olim ipsorum patri iureiurando adhibito spopondisse, 
se post eius obitum iniuriam filiis inferri non passuros. quamobrem 
imperator istos omnes, qui rebus novis studebant, cae$os ac tonsos 
Chersonam et ad vicinas eius regiones, illic sedulo in eustodiam as- 
servandos, relegavit. | 


698. .' 'EHEOPHANIS 


A.M. 6269 Τούτῳ τῷ res εἰσῆλθεν Οὐεϑμᾶς ὃ τοῦ Κάκα εἷς Po- 


μανέαν, καὶ λαβὼν αἰχμαλωσίὰν ὑπέστρεψεν" καὶ προσέφυ-. 
γεν Ῥέλερος ὃ τῶν Βουλγάρων κύριος εἰς τὸν βασιλέα " καὶ 
ἐποίησεν αὐτὸν πατρίκιον, ζεύξας αὐτῷ καὶ τὴν τῆς γυναικὸς 
αὐτοῦ Εἰρήνης ἐξαδέλφην. δεξάμενος δὲ αὐτὸν βαπτεισϑένταϑ 
ἐκ τῆς ἁγίας κολυμβήϑρας, μεγάλως αὐτὸν ἐτέμῃσεν καὶ 
ἤγαάπησεν. ' | 


A.M. 6270 Τούτῳ τῷ ἔτει dxaJigt» Οὐεϑμᾶς εἰς τὸ zfafiexop καὶ 


L, 


Cágragíace». «ἀέξων δὲ 0 βασιλοὺς ἀπέλυσεν τὰ στρατεύματα 
τῶν Ῥωμαίων, xai εἰαῆλθον ἂν Συρίᾳ χιλιάδες ρ΄, o» ἡγοῦντοιο 
Μιχαὴλ ὃ “αχανοδράχων τῶν Θρᾳκησίων, xai  fotafacéós 
iouéstog τῶν ἀνατολικῶν, καὶ Τατζώτης ὃ τῶν Βουκελλαρίων 
καὶ Καριστερύτζης τῶν “Ἰρμονιαχῶν, καὶ Γρηγόριος. ὃ τοῦ 
ἸΜουζαλακίου τῶν Ὀψικιανῶν. καὶ ἐχύχλωσαν τὴν Γερμα- 
γνίκειαν, καὶ ἦν ἐκεῖ Ἰοβααλὲ ὃ ϑεῖος τοῦ Μαδέ, καὶ ἔλαβον τι 
πάσας τὰς καμήλους αὐτοῦ, καὶ ἤμελλον παραλαριβάνειν καὶ 
τὴν Γερμανίκειαν, εἰ μὴ διὰ δώρων ἔπεισεν τὸν 71a yarodge- 
κονεα 0 Ἰσβααλί, καὲ ἀνεχώρησεν τοῦ κάστρου, καὲ ἐξῇ 
εἰς πραῖδαν τῆς χώρας, καὶ αἰχμαλωτεύσας τοὺς αἱρετικοὺς 

D'Iaxofiírac Σύρους πάλιν ὑπέστρεψεν ἐν τῷ κάσερῳ. καὶ πέμ- 
ψας Οὐτϑμᾶς στρατὸν ἐκ τοῦ “Ζεβέκου καὶ ἀμηράδας, ἐπο- 


!. Báxz A af. 8. Τελέγυρος Α, idem quf supra p. 603, 4. Τὸ- 
Qiyoc nominabatur. ὃ. Θουμέμας A ubique. — 9. ἀπέστειλεν À. 
11. τῶν Θρᾳχησίων --- — — "outrtiaxoy om. ΔΑ. 14. Movaov- 
λαχέον À. 158. xai ἦν ἐκεῖ — — — — χαὶ τὸν Γερμαγίκχειαν: 
haec omnia addita sunt ex A. 


A. C. 269 Hoc anno Utbhmas Cacae filius in Romanam ditionem irruit, et 
captivis secum abductis, ad suos revertit. "Telerus vero Bulgarorum 
dominus ad imperatorem profugit, a quo, locata in matrimonium con- 
iugis suae Irenes consobrina, patricius. creatur. eum sacro lavacro ini- 
tiatum imperator suscepit, et summis bonornbus cumulatum valde 
adamavit. 

Á. C. 770 Hoc auno Uthmas ad Dabecum consedit, et seditionem movit 

. imperatoris autem Leonis copiae ad hominum centum millia iun Syriam 
irruperunt. duces extiterunt Thracensium Michael Lachanodraco, ori- 
entalium Artabasdus Armenius, Bucellariorum Tatzates, Ármeniacorum 
Caristerotzes, Opsicianorum Muzalacii filius Gregorius. obsessam vero 
Germaniciam, ubi Isbaali Madiae avunculus inclusus erat, captis omni- 
bus camelis, obtinuissent, nisi Lachanodraco Isbaali muneribus victes 
ca urbe ad regionem depraedandam, et captivos ex lacobitis Syris 
haereticis. abducendos vires convertisset, lisque peractis ad castrum 


CHRONOGRAPHIA. | 699 


λέμησεν μετὰ τῶν Ῥωμαίων. Καὶ ἔπεσον πέϑτε ἀμηράδες καὶ 
δύο χιλιάδες ἤἥραβες, ὥς qaot, καὶ τῇ παρασκουῇ ὑπέσερε- 
wav». ἦσαν γὰρ εἰσελθόντες τῇ κυριακῇ. δ' δὲ βασιλοὺς ποιή- 
σας αϊουμᾶν ἐν Σοφιαναῖς ἐχαάϑισεν ἐπὶ σένζου μετὰ τοῦ 
Βυϊοῦ αὐτοῦ. καὶ οὕτως ἐϑριάμβευσαν' οὗ στρατηγοὶ τὰ ἐπι- 
γίκια. ἐπέρασεν δὲ καὶ τοὺς αἱρεεικοὺς δύρους ἐν τῇ Θράχῃ, 
καὲ κατῴκισεν αὐτοὺς ἐκεῖ. ΝΠ e tuo tes 
τ Towtm τῷ ἔξει ϑυμωϑεὶς ó τῶν "AMp&ffws ἀρχηγὸς IMadi A.M.6271 
πέμπει τὸν "doay μετὰ δυνάπεως πολλῆς αυροφόρων τὸ amit 3 
ford» τῆς Συρίας kai τῆς ἸΜεσοποτομίας, καὶ xuvy.Or» bog | 
τοῦ Δορυλαίου. ὃ δὲ βασιλεὺς διεταξαϊο τοῖδ στρατηγοῖς. μὴ 
πολεμῆσαι αὐτοὺς δημόσιον πόλεμον, ἀλλ᾽ ἀσφαλίσασϑαι τὰ 
xcórpa, καὲὶ λαὸν εἰσενεγκεῖν πρὸς παραφυλακὴν αὐτῶν, ἀπο» 
λύσας καὶ ἄρχοντας μεγάλους κατὰ κάσερον, αὐτοὺς δὲ ἐπᾶ- 
1500: ἀνὰ τριῶν χιλιάδων ἐπιλέκτους στρατιώτας, καὶ παρακο- 
λουϑεῖν αὐτοῖς πρὸς τὸ μὴ σκορπίσαε τὰ κοῦρσα, καὶ προφκαΐ- 
εἰν πυρὶ ταῖς $6 νομὰς τῶν ἀλόγων, καὲ εἴ που εὐρέσκοιυτθ B 
δαπάνη. ᾿χαϑεσθέντων δὲ αὐτῶν dv τῷ “Φορυλαίῳ ἡμόρας 
ἑπτακαίδεχα, “καὶ λειφϑέντον αὐτῶν. τὰ πρὺς τὴν χρείαν, 
20 ἀπεώχευσαν τὰ ἄλογα αὐτῶν" καὶ πυλλὴ ἅλωσις ἐγένοτα «ὡς 


1. τῶν add. ex Á. ' 6. ἐπέρασεν Α,᾿ ἐπέῤεέσαν vulg. — 7. xa- 
τῴχισεν Δ, χατῴχησεν vulp. 13. εἰς φυλεικὴν a. ^ 20. ἐγέ- 
' . VEO À, γέγονεν σὰ. 50—- B 
denuo obsidendum regressus est. Uthmas autem collectis ad Debe- 
cum copiis ameras praefecit, et in Romanps: eommisit, "ex Arabibus, 
ut ferunt, amerae quinque et militum duo millia perierunt. feria se- 
xta regressi sunt; die quippe dominica urbem ingressi fuerunt. impe- 
rator vero Maiumam celébraturus ín solio cum filio. consedit, atque 
ita partae victoriae solemnia cum celebritate. duces peregerant. Sy- 
fos demum haereticos in Thraciam transtulit, ibique eos habitare 
iussit. | | | 
Hoc anno Madi Arabum dux cladibus praeteritis ad iram provo- A. C. 7^1 
catus, cum expeditis Maurophororum, Syriae et Mesopotamiae copiis, 
Asanem mittit, et Dorylàeum usque arma intulit. porro imperator, 
ne copias omnes in aciem aperlo Marte simul digladieturas educerent, 
verum ut castris probe munitis milites in eorum praesidium distri- 
buerent, ducibus iniunxit. ad haec praefectorum praecipuos ex toto 
exercitu segregatos militum selectorum tria millia tollere, et versus 
obsessam urbem pergere iussit, ut hostes nimirum ad praedandum alio- 
quin dispergendos a tergo insequentes premeremt, agrosque. et equo- 
rum pabula, ac si ullibi commeatus illis idoneus extaret, ipsi prae- 
currentes igne perderent.  hostibas itaque ad Dorylaeum per dies 
septemdecim obsidionem tenentibus, cuncta ad vitam necessaria defi- 


700 ." THEOPHANIS - 


αὐτώ, καὶ ὑποστρέψαντες ἐπαρακάϑισαν τὸ ᾿μιώρεν ἡμέραν 
μέαν, καὶ ἰδόντες αὐτὸ οἰχυρωμόνον καὶ πολλὴν ἐξόπλισιν 


' Céyo», ὑπέστρεψαν. εἰς τὰ ἔδια. 


A.M. 6272 


Κωνσταντινουνπόλεως ἐπισκόπου Παύλου ἔτος α΄. ᾿ 
. Τούτῳ τῷ ἔτει ἔρχεται ΠἸαδὲ ὃ τῶν “ράβων ἀρχηγὸς" 
εἰς τὸ “αβεκον μετὰ πολλῆς δυνάμεως καὲ ἔξοπλεέσεως, καὶ 


ἀποστέλλει τὸν υἱὸν αὐτοῦ ᾿αρὼν ἐπὶ τὴν Ρωμᾳνέαν, καὶ 


᾿αὐτὸς ἐπεστῤόᾳφεε ἐπὶ τὴν. ἁγίαψ. πόλιν. καὶ πέμπει  Ma- 


χεσίαν, Ζηλωτὴν. λεγύμενον,, καὶ δίδεε αὐτῷ ἐξουσίαν ἀπο. 
στατεῖν τοὺς δούλους τῶν Χριστιανῶν, καὶ ἐρημοῦν τὰς τὸ 


Ρ ἁγίας ἐκκλησίας" καὶ ἔρχεταε ἕως Ἔμέαης, καὶ ὀπαγγέλλε- 


αι μὴ ἀναγκάζειν, εἰ μὴ τοὺς ἀπὸ ἀπίστων εἰς τὸ μαγαρί- 
σαι, ἕως dv ἐφανερφώϑησαν οἱ “Ἔβραῖοι καὶ Χριστεανοί, καὶ 
εὐθέως ἤρξατο ἀϑέως βασανίζειν ὡς οὐδὲ “υσέας xai "fygi- 
κόλαύς ποτε, καὶ. πολλοὺς ἀπώλεσεν. γυναῖκες δὲ. ἐνίκησαν ιὐ 
αὐτοῦ τὴν μανίαν χάριτι Χριστοῦ τοῦ ϑεοῦ ἡμῶν, καὶ av- 
ταὶ νουβίτισσαι, sj τοῦ ἀρχιδιακόνον Ἐμέσης, καὶ ἢ τοῦ υἱοῦ 
αὐτοῦ Ἠσαΐου, πολλὰ βασανισϑεῖσαε καὶ μὴ ᾿ὑπείξασαι τῇ 
ἀσεβείᾳ. ἀπὸ γὰρ χιλιάδος βουνεύρων λαβοῦσαι, καὶ ἄλλων» 
πολλῶν κολαστηρίων πριρᾳϑεῖσαι, ἐὸν. στέφαγρν. τῆς νίκης 0 


. 3. ὑποστρέψαντες À f, ὑποστρέφοντες vulg. .. 43. εἰς τὰ ἴδια) 


. pudiv ἀνύσαντες Α. 8. ὑποστρέφεε Δ. Movxytaíay &. 
9. δίδωσιν A. 14. ὥς Α, οὖς vulg. ΕἸ. νουβητεσσαι Δ. 
18. αὐτοῦ] τοῦ Α. ὑπάρξασαει f ^ 20. χολασϑεῖσαι ἃ. 


| €ere, et equi pabulorum penuríam pati: qnare pars eorum maxima 


periit. .pedem igitur referre coacti, Amorium per diem unum obsede- 
runt, sed ut urbem moenibus, armis, annona, militumque inanu mu- 
nitam agnoverunt, in proprias domos reversi sunt. 


À.C.77a  . Cpoleos episcopi Pauli annus primus. 


) 


Hoc anno Madi Arabum cum ingentibus copiis et maximo belli 
apparatu Dabecum profectus, filium Aaronem in Homaniam expedivit, 
ipse vero in sanctám urbem remeavit. misitque Machesiarn, Zelotem 

ictum, cum potestate Christianorum servos ad suum obsequium εἰ 
religionem : traducendi, et sanctas ecclesias devastandi. Emesam ita- 
que se confert, et nemini Christianum cultum, ut deserat, misi forte 
infidelium posteris se vim illaturum pollicitus, in Hebraeos demum et 
Christianos apertam persecutionem movit. . extemplo igitur praetet 
ius omne pietatis et humanitatis coepit eos suppliciis exagitare, quibus 
Lysias vel Agricolaus quondam pepercissent, atque ita plurimis ne- 
cem intulit. foeminae vero gratia Cbristi dei nostri eius insaniam su- 
perarunt. quaedam etenim virgines viris desponsatae, archidiaconi 
videlicet Emeseni et eius filii Esaiae natae, crudeliter excruciatae, non 
tamen impietatis violentiae cesserunt, quiu immo nervorum bubulo- 


 CHRONOGRAPHIA. 701 


παρὰ Χριστοῦ ἐκομίσαντο. ἔφϑασε dà καὶ ξώς Δαμασκοῦ, καὶ P. 382 
πολλὰς ἐχκλησίας ἠρήμωσεν, μὴ προσέχων τῷ δοθέντε λόγῳ 
τοῖς Χριστιανοῖς ὑπὸ τῶν “Τραβων. τῇ δὲ ἔχτῃ τοῦ Φεβρονα- — 
ρέου μηνὸς τῆς γ᾽ ἐνδικτιῶνος ἡμέρᾳ κυριακῇ τῆς Τυροφάγου 
5 τέϑνηκεν Nixgrag ὃ ἀπὸ Σκλάβων εὐνοῦχος πατριάρχης Κων- 
σταντινουπόλεως. καὶ τῇ δευτέρᾳ κυριακῇ τῶν νηστειῶν Παῦλος 
ὃ τίμεος ἀναγνώστης ὕπαρχων, Kongtoc τῷ γένει, λόγῳ καὶ noa- 
Ἔει διαλάμπων, μετὰ πολλὴν παραίτησιν διὰ τὴν κρατοῦσαν αἷρε- 
σιν, βίᾳ πολλῇ, χειροτονεῖται πατριάρχης Κωνστανεινουπόύλεως " 
1075 δὲ μέσῃ ἑβδομάδι τῶν νηστειῶν. ἐκρατήϑη ᾿Ιάκωβος πρω-Ὗ. 3οή 
τοσπαϑάριος καὶ Παπίας καὶ Σερατήγιος καὶ Θεοφάνης ὃ 
κουβικουλάριος καὶ παρακοιμώμενος, ““έων τε καὶ Θωμᾶς, 
κουβιχουλάριοι" καὶ οὗτοι σὺν καὶ ἑτέροις εὐλαβέσιν ἀνδρά. 
σιν, ὡς προσκυνοῦντες τὰς ἁγίας xat σεπτὰς εἰκόνας. τότε 
τ ἀπογυμνώσας τὴν ξαυτοῦ ἐγκεκρυμμένην κακίαν “Ζέων ὃ τοῦ 
διώκτου ᾿υἱὸς τούτους ἀνηλεῶς δείρας τὸ καὶ κουρεύσας διὰ 
τῆς μέσης δεδεμένους πομπεῦσαι. ποιήσας, εἰς τὸ πραιτώριον 
ἀπέκλεισεν, ἐν ᾧ καὶ ἀποθνήσκει ὃ προρρηϑεὶς Θεοφάνης ὅμο- 
λογητὴς γενόμενος, καὶ τὸν στέφανον τοῦ μαρτυρίου χομισί.-α 
20 μενος" οἱ δὲ λοιποὲ πάντες μετὰ τὴν τοῦτον τελευτὴν ÓOxi- 


2. προσχὼν Α. á. τῆς Τυρ. om. a. 11. Παπίας A, Παπ- 
πέας vulg. 14. ἁγίας xci om. Α. 17. μέσῃς dt. À, μέ- 
σης τε d. vulg. 18. ἐν ᾧ xai ἀπ. À, ἐν oig dn. vulg. ——— 


rum plagis mille acceptis, toleratis quoque aliorum tormentorum do- 
loribus, victoriae coronam a Christo retulerunt. porro Machesias ille 
Damascum usque crudelitatem exercens processit, nec perpensa quon- 
dam ab Arabibus data Christianis fide, plurimas ecclesias sübvertit. 
mensis autem Februarii die sexto eoque dominico indictione tertia, 
die dominico quo ante quadragesimam ultima caseum comedendi fit 
potestas, Nicetas genere Sclavus, eunuclius, Cpoleos patriarcha, diem 
extremum obiit. secunda vero ieiuniorum dotninica Paulus venerabi- 
lis lector, Cyprius natione, doctrina et virtute praestans, quamvis ob 
haeresim, quae tunc obtinebat, multum reluctaret, imo vim omnine 
puse Cpoleos patriarcha instituitur. caeterum media ieiuniorum 

ebdomade Iacobus protospatharius et Papias, Strategius et Theo- 
phanes cubicularius et accubitor, necnon Leo et Thomas cubicularif, 
quasi sanctas et venerandas imagines coluissent, cum aliis religiosis 
viris comprebensi sunt. tum itaque Leo persecutoris filius nudata in 
publicum, quam huc usque delitescentem gestaverat impietatem, istos 
verberibus inclementer caesos et tonsos, ac per mediam urbem cum 
ignominia traductos in praetorium custodiendos coniecit, in quo Theo- 
phanes, quem memoravimus, confessor effectus, obtenta martyrii co- 
rona extinctus est. reliqui omnes post imperatoris obitum probatis- 


΄ 


7023 THEOPHANIS . 


ues μογαχοὶ ἀνοεδεέχϑησαν. ὃ δὲ ᾿Ααρὼν εἰσελθὼν eig τὸ τῶν 
"Δρμενιακῶν ϑέμα παρεκάϑισεν εἰς τὸ Σημαλοῦος κάστρον 
ὅλον τὸ ϑέρος, καὶ τῷ Σεπεεμβρέῳ μηνὲ παρέβαλεν αὐτὸ ὑπὸ 
λόγου. ἣν δὰ πέμψας τὸν Οὐτϑμᾶν ἐπὶ ᾿Ασίαν μετὰ ztn- 
κοντα χιλιάδων, καὶ συναντήσας ιχαὴλ ὃ “Ζαχανοδράκωγ5 
κούρσῳ αὐτοῦ μωκρῷ ἐπολέμηφεν αὐτῷ, καὶ ἔχεεινεν τὸν ἀδελ- 
φὸν τοῦ Οὐτϑμᾶν. τῇ δὲ ὀγδόῃ τοῦ Σεπτεμβρέου μηνὸς τῆς 
τετάρτης ἐνδικτεῶνος τέϑνηκε ““έων υἱὸς Κωνσταντίνου ερύπῳ 
τοιῷδε. λιϑομανὴς ὑπάρχων λέων ἡράσϑη τοῦ στέμματος τῆς 
Ὁ μεγάλης ἐκκλησίας, καὶ λαβὼν ἐφόρεσεν αὐτό. καὶ ἐξῆλϑον τ 
ἄνϑρακες dni τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ, καὶ ληφϑεὶς σφοδρῷ πυ- 
ρετῶ τέϑνηκο βασιλεύσας παρὰ ἕξ μῆνας ἐτὴ πόντε. 
A.M.6223 Ῥωμαίων βασιλέως Κρωνσεαντώου ἔτος α΄. 
Τούτῳ τῷ ὄτει Εἰρήνη 5 εὐσεβεστάτη ἅμα τῷ υἱῷ αὐτῆς 
P.383 Ἰωνσταντίνῳ παραδόξως ϑεόϑεν τὴν βασιλείαν ἐγχεερέζεται ὶ 
umi Σεπτεμβρίῳ ἱνδικειῶγος δ᾽, ὡς à» ϑαυμασεωθῇ ὁ ϑεὸς 
καὶ ἐν τούτῳ διὰ γυναικὸς χήρας καὶ παιδὸς ὀρφανοῦ μέλλων 
καϑαίρειν τὴν ὥμετρον κατ᾽ αὐτοῦ καὶ τῶν αὐτοῦ ϑεραπόγτων 
δυσσέβειαν καὶ πασῶν τῶν ἐχκλησιῶν τυραννίδα τοῦ ϑεομά. 
xov Κωνσταντίνου, ὡς πάλαι τοῦ διαβόλου τῇ ἀσϑενείᾳ τῶν 20 
ἁλιέων καὶ ἀγραμμάτων. μετὰ δὲ τεσσαράχοντα ἡ μέρας τοῦ 


3. ὑπὸ λόγον Α. 9? ToU À, αὐτοῦ vulg. 14. x add. ex A. 
16. ϑαυμαστωθδῇ À, ϑαυματ. vulg. 17. χήρας om. A. 


simi monachi evaserunt. demum Aaron in Ármeniacorum thema in- 
gressus. castrum Semalvum per totam aestatem obsedit, et ipsum 
mense Septembri pactis initis in suam potestatem misit. prius autem 
Uthman cum quinquaginta millibus hominum Asiam bello oppressu- 
rum delegarat, cui Michael Lachanodraco levi acie ad praedandum 
idonea stipatus et obviam factus, praelio inito, fratrem ipsius Uthmaa 
interfecit. caeterum mensis Septembris die octavo quarta indictione 
Leo filius Constantini in hunc modum diem suum clausit. cum in- 
sana in gemmarum et pretiosos lapides arderet libidine, coronam in 
smaagna ecclesia appensam deperibat, eam acceptam capiti imposuit, 
ac confestim e capite ébullierant carbunculi, febrique vehementi si- 
τ} correptus imperii demptis mensibus sex anno quinto defun- 
ctus est. 
A. C. 773 Romanorum imperatoris Constantini annus primus. 

Hoe anno piissima Irene una cum filio Constantino praeter ho- 
miuum opinionem, deo ita ordinante, imperium suscipit administran- 
dum mense Septembri indictione quarta, ut mirandum dei opus eo 

clarius effulgeret, quo per mulierem vidnam et puerum orphanum 
immanem adversum se et. famulos suos Constantini rerum divinarum 





. CHRONOGRAPHIA. 703 


κρατῆσαι αὐτήν, τοῦ υἱοῦ αὐτῆς δεκαετοῦς ὑπάρχοντος, συμ-ὄ. 
βούλιον ποιήσαντές τινες τῶν ὃν τέλεε ἠϑέλῃσαν ἐξαγαγεῖν 
Νικηφόρον τὸν ἀπὸ καισάρων, xai στῆσαι tlc βασιλέα. δια- 
γνωσθείσης δὲ τῆς ὑποθέσεως, ἐκρατήϑησαν Γρηγάριος τοῦ 
5 δρόμον ó λογοθέτης καὶ Βάρδας Ó mors σειρατηγὸς τῶν "᾿Δρ-8Β 
μενιακχῶν, Κωνσταντῖγός το. ὃ τοῦ Bixapíov σπαϑάρεος xai 
δομέστιχος τῶν ἐξκουβιτόρων, καὶ Θεοφύλακτος ὃ τοῦ "Pay. 
yafà δρουγγάριος τῆς “ωδεκανήσου, καὶ πολλοὲ ἕτεροι» οὖς 
δείρασα καὶ κουρεύσασα ἐξώρισεν εἰς διαφόρους εὐπους" τοὺς 
το δὲ ἀνδραδέλφους ἀὐτῆς καίσαρας τὸ καὶ νωβελεσσίμους ἀπο- 
κείρασα ἱερατεῦσαε καὶ μεταδοῦναι τῷ λαῷ πεποίηκεν dy τῇ 
ξορτῇ τῆς τοῦ Χριστοῦ γεννήσεως, ἐν yj καὲ προελϑοῦσα Ba- 
σιλικῶς δημοσίᾳ σὺν τῷ παιδὶ προσήνεγκε τῇ ἐκκλησίᾳ τὸ 
ὑπὸ τοῦ ἀνδρὸς" αὐτῆς ερϑὲν στέμμα ἐπικαλλωπισϑὲν δεὰ 
: 5 μαργαριτῶν. προεβάλετο. δὸ καὶ Ἐλπίδιον τὸν πατρίκιον στρα-- 
τηγὸν ἐν Σικελίᾳ, ὡς καὶ προσερατηγήσαντα τῶν ἐκεῖσε, καὶ C 
ἀπέλυσεν τῷ ΟΦεβρουαρίῳ μηνέ, ἐν δὲ τῷ MnoiAMg uoi V. 305 
e£. διεβλήθη ὃ αὐτὸς Ἐλπέδιος, ὡς τὰ τῶν χαισάρων φρο... 
γῶν, καὶ ἀποστείλασα σπαϑάρεον Θεύφιλον παρήγγειλεν, ἵνα 
4ο συντόμως ἁρπάσῃ. καὶ φέρῃ αὐτόν... τοῦ δὲ ἀπελθόντος οὐκ. 


4. ἐχρατηϑὴ a. 15. προεβάλετο Α, προεβάλλ. vulg. καὶὲ 
add. ex A. 16. προστρατηγήσαγντα τῶν ἐχ. Δ, πρῶτον στρατ. 
ἐχεῖσε vulg. ' | 


hostis impietatem exasperatam, et adversum ecclesias tyrannidem eius- 
dem armatam, ceu quondam diaboli malitiam per piscatorum et ho- 
minum imperitorum infirmitatem prostravit, omnino expurgaretL. δ᾽ 
'commisso vero sibi imperio diebus quadraginta, filio annum duodeci- 
mum numerante, nonnulli senatorum ac procerum Nicephorum excae-- 
sarem in medium exponere et imperatorem constituere consilium ini- 
erunt. sed coniuratione comperta, Gregorius publici cursus logotheta, 
Bardas nuper Ármeniacorum dux, Constantinus vicarii spatharius et excu- 
bitorum domesticus, Theophylactus Bangabe filius et Duodecim insularum 
drengarius, et alii plurimi comprehensi, quos verberibus caesos et 
capillis tonsos in diversa loca relegavit Irene, caesares autem et no- 
bilissimos viri sui fratres capitibus rasos sacerdotio inauguratos in 
Christi natalium festo sacramenta populo impertiri praecepit, quo 
ipsa publice regioque apparatu una cum filio procedens, sublatum a 
viro stemma gemmis et lapidibus distinctum ecclesiae restituit simul 
et obtulit. Elpidium autem Siciliae, quam prius adminuistraverat, 
ducem praefecit, et mense Februhrio in provinciam dimisit, mensis- 
que Aprilis subinde die decimo quinto Elpidium eundem tanquam in 


704  "THEOPHANIS 


ἀπόδωχαν αὐτὸν οἱ Σικελοί. ἡ δὲ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ δεέρασα καὶ 


xovosvgüca σὺν τοῖς υἱοῖς τῷ πραιτωρέῳ παρέπεμψεν φυ- 
λάττεσϑαι. τῷ. δὲ Ἰουνίῳ μηνὲ ἀπέστειλεν πάντα τὰ περατικὰ 
ϑέματα εἰς τὰς κλεισούρας φυλάττειν "xad ἐπετηρεῖν τὴν ἔξο-. 


ιδὸν τῶν "ipao, ἐπιστήσασα αὐτοῖς κεφαλὴν [odrrg» τὸν 5 


D 


σακελλάριον. εὐνοῦχον ὄντα καὶ οἰκειακὸν αὐτῆς. ὃ dà Meli 


ἐπέστειλεν Ἀεβὴρ μοεὼ δυνάμεως πολλῆς, καὶ συναγτῶσιν 


*P. 384 


ἀλλήλοις ἐν τόπῳ λεγομένῳ lig. καὶ κροεηϑένεος πολέ- 
pov, ἡττῶνται οἱ “ἄραβες, καὶ χτείνονεαιι ἐξ αὐτῶν πολλοί͵ 
καὶ ὑπέσερεψαν μοτ’ αἰσχύγης. ἤρξαντο δὲ οἱ εὐσεβεῖς nag-1 
ρησιάζεσθϑαι, καὶ Ó λόγος τοῦ ϑεοοῦ πλατύνεσϑαε, καὶ oi ϑέ- 
Aoyrsg σωϑῆναι αποτασσεσϑαι, xoi ἡ δοξολογέα τοῦ ϑεοῦ 
ὑψοῦσϑαι, καὶ τὰ μοναστήρια ἀγναρρύεσθαι, καὶ πᾶν dyadór 
φανεροῦσθϑαι. ἐν γοῦν τούτῳ τῷ χρόνῳ ἐν τοῖς Πακροῖς τεί- 
x50. τῆς Θράκης ἀνϑρωπός τις ὀρύττων εὗρεν λάρνακα, καὶ τ' 
τοῦτον ἀἐποχαϑάρας καὶ dnocxsnácac, εὗρεν ἀνδρα κείμενον, 
καὶ γράμματα κεχολαμμένγα ἐν τῷ λάρνακι περιέχοντα ταῦδε᾿ 
Χριστὸς μέλλει γεννᾶσθαι ἐκ ϊαρίας τῆς παρϑένου, xai πι- 
στεύω εἰς αὐτόν. dmi δὲ Κωνσεανείγου καὶ Εἰρήνης τῶν βα- 


σιλέων, οὗ ἥλιο, πάλεν με. ὄψει. 29 


2. υἱοῖς À, υἱοῖς αὐτοῦ vulg. 5. τὸν add. ex A. 8. Mv- 
Àp À. τι. καὶ οὗ ϑέλογντες — — — φαγεροῦσϑαει om. A ef. 
20. ὄψει À, ὄψεις vulg. 


caesarum mentem inclinantem accusatum, misso Theophilo spathario, 
quantocius rapi et ad se adduci iussit. sed cum Theophilus in pre- 
vinciam appulisset, Siculi ducem οἱ tradere recusarunt.. quare con- 
iugem eius caesam et capite tonsam una cum filiis sub custodia de- 
tinendam in praetorium transmisit. porro Iunio mense clusuris cv- 
stodiendis, et cohibendis Arabum exzcursibus copias omnes transfre- 
tanas expedivit, Ioanne sacellario eunucho proprio domestico eisdem 
in caput οἱ praefectum assignato. ex adverso Madi militiam hostilem 
Ceber duce comparavit οἱ instruxit. occurrunt itaque invicem oppositae 
sibi acies ad locum, cui nomen Melus, et inito certamine vincuntur 
Arabes, et plurimis eorum caesis, cum ignominia reversi sunt. tam 
temporis deo quique devoti liberius eum colere, verbum dei propa- 
gari, qui salutem quaererent, haeresibus nuncium mittere, dei laudes 
efferri, asseri. in. libertatem monasteria, bonum omue denique rept- 
rari. sub hoc quoque tempus quidam ad Longos Thraciae muros fo- 
diens tumulum offendit, quo terra et pulvere mundato atque reclus, 
virum intus iacentem litterasque urnae insculptas in hanc sententiam 
invenit: Christus ex Maria virgine nascetur, et credo in eum. 
Constantino et ]rene, o sol, iterum me videbis. 


CHRONOGRAPHIA. 705 


— Τούτῳ τῷ ἔτει ἀπέστειλεν Εἰρήνη Κωνσταντῖνον σακελλά.- AM. 6274 
vtov χαὲ ώμαλον πριμιχήριον πρὸς Κάρουλον ῥῆγα τῶν 
Φράγγων, ὅπως τὴν ᾿αὐτοῦ ϑυγατέρα, Ἐρυϑρὼ λεγομένην, 
νυμφεύσηται τῷ βασιλεῖ. Κωνσταντίνῳ τῷ υἱῷ αὐτῆς. καὶ γρ.8 

5 νομένης συμφωνίας καὶ ὅρκων ἀναμεταξὺ ἀλλήλων, κατέλειπεν 
Ἔλισσαῖον τὸν εὐνοῦχον καὶ νοτάριον πρὸς τὸ διδάξαι αὐτὴν 
«dis τῶν Γραιχῶν γράμματα καὶ τὴν γλῶσσαν, καὶ παιδεῦ- 
σαι αὐτὴν τὰ 595 τῆς Ῥωμαίων βασιλείας. ἐξοπλίσασα dà 
στόλον πολὺν καὶ λαὸν ἐπέλεχτον ἐκ τῶν ϑεμάτων, καὶ ἄρχον- 

ποτας ἱκανοὺς προεβάλετο Θεόδωρον πατρέκιον καὶ εὐνοῦχον, 
ἄνδρα 'δραστήριον, καὶ ἀπέλυσεν ἐν Σικελίᾳ κατὼ τοῦ Ἔλπι- 
δίου. πολλῶν δὲ πολέμων γεγονύτων ἐνίκησαν. οἱ περὲ Θεό- 
δωρον. ἰδὼν δὲ Ἐλπίδιος καὶ φοβηϑείς, λαβὼν ὅσα εἶχεν C 
χρήματα καὶ Νικηφόρον τὸν “Ιοὔκα ἐπέρασεν εἰς ᾿Αφρικὴν " 

τὸ καὶ λαβὼν λόγον ἀὠπαϑείας προσερρύη τοῖς ᾿ἄραψι, ὃν. δε. “ 
ξάμενοι ὡς βασιλέα Ῥωμαέων κατεῖχον, στέψαντες αὐτὸν εἰς 
μάτην, καὶ περιϑένεες τζαγγίον καὶ στέφανον... τοῦ δὲ λαοῦ 
τῶν. Ῥωμαίων ἀσχολουμένου ἐν τούτοις, ἐξέρχεται Mago 
υἱὸς αδὲ μετὰ δυνώμεως καὶ ἐξοπλώδσεως ὑπερβαλλούσης 

20dnó τὸ Ἰαυροφόρων καὶ πάσης τῆς Συμέας καὶ Πεσοποταν 


ι. Χωνστάην. τὸν Σαχ. Δ. 4. τὸν πριμμ — τὸν ῥῆγα A. 
7. τῶν γυγαιχῶν γρ. Í. — 9. ἐχ τ. ϑέμ. add, ex Α. 10. προε- 
βάλετο À, προεβάλλ. γαῖ. 17. ὡς add. ex A. 


Hec anno Irene Constantinum sacellarium, et Mamalum primice- Α. C. 774 
rium. ad Carolum Francorum regem delegavit, filiae eius Erythrus no- 
mine filio suo Constantino coniugis petendae gratia. paclisque con- 
ventis et iureiurando ab utraque parte firmatis, Elisaeum eunuchum 
et notarium, qui Graecorum litteras et linguam receptosque per im- 
perium Romanum mores. ean edoceret, reliquit. — imperatrix interea 
classe ingenti comparata militumque selectorum et procerum idoneo- 
rem et in bello exercitatorum exercitu imposito, Theodorum patri- 
cium virum, ennuchum quidem, sed in bellis agendis strenuum, in 
Siciliam adversus Elpidium misit. multis autem praeliis ibi fortiter. 
commissis, integra tZndem victoria in Theodori partes cessit. quo 
conspecto consternatus timore Elpidius, sublatis cum Nicephoro Duca, 
quas habebat divitiis, secessit in Africam, et securitatis fide accepta, 
ad Arabes defecit; eum mox susceptum, imperii corona redimitum, et 
calceamentis eiusdem dignitatis symbolo ornatum, et imperatorem re- 
nunciatum, incassum apud se detinuerunt., exercitu Romano in his 
occupato, Aaron filius Madi expeditionem suscepit viribus atque ap- 
parata maximam, copiis. ex Maurophoris, universaque Syria, Mesopo- 
tamia εἰ deserto collectis: relictoque Bunuso, qui Nacoliam obside- 


Theophanes. 45 


706 THEOPHANIS 


plac xai τῆς δρήμου, xai ἔρχεται ἕως XpvgonóAsoc, xaral- 
nov τὸν Βουνουσὸν πολιορκεῖν τὴν Ναχώλειαν xai φυλάττειν 
τὰ νῶτα αὐτοῦ. ἀπέστειλεν δὲ καὶ τὸν Βουρνεχὲ εἰς ᾿Ασίαν 
Ὀμετὰ τριάκοντα χιλιάδων, ὃς καὶ πολεμήσας τὸν «ἴαχανο- 
δράχοντα av» τῷ ϑέματι τῶν Θρᾳκησίων, ἂν τόπῳ λεγομένῳ β 
Δαρηνῷ, καὶ αὐτῶν τριάκοντα χιλιάδων ὄντων δεκαπέντε χι- 
V.3o6Àtadsg ὠπέχεειγεν. ἡ δὸ βασίλισσα πέμψασα ᾿Αἰνγτώνιον do- 
μόστικον σὺν τοῖς τάγμασιν ἐχράτησε τὴν Βανῆν, καὶ ani- 
xÀsto&» αὐτούς. πρρσέφυγεν δὲ αὐτοῖς Τατζάτιος ὃ τῶν Bovxti- 
λαρίων στρατηγὸς μίσεε τῷ πρὸς Σταυράκιον τὸν πατρίέκιον xit 
λογοϑέτην τοῦ δρόμου, τὸν εὐνοῦχον, πρωεεύοντα πάντων τῶν 
τηνικαῦτα ὄντων καὶ τὰ πάντα διοικοῦντα. καὶ δοὺς αὐτοῖς 
βουλήν, ἠἤτήσαντο εἰρήνην. ἐξελθόντων δὰ. ἐπὲ τοῦτο Σεαυραχίου 
καὶ Πέτρου μαγίστρου καὶ ᾿Αἰντωνίου δομεστέχου, oux ἤκχρι- 
Ρ.385 βολόγησαν τὸν λόγον [λαβεῖν καὶ τέχνᾳ τῶν πρωτευόδντων)" Ὁ 
ἀλλ᾽ ἀσχόπως ἐξελθόντες ἐχρατήϑησαν ὑπ' αὐτῶν καὶ éntdy- 
ϑησαν, xai ἐβιάσϑησαν ἀμφότερα τὰ μέρη τοῦ ποιῆσαι εἰρή- 
γὴν" xai ἐδωρήσαντο ἀλλήλοις ἢ τε “Ἰὐγοῦστα xai ὃ 4e 
Qo» ξένια πολλά, στοιχήσαντες καὶ κατὰ καιρὸν τελεῖν αὐτοῖς" 
καὶ γενομένης εἰρήνης ἀνεχώρησαν ἀφέντες καὶ τὸ κάστρον 


3. Βουριχὲ A. 7. ἀπέχτειγεν ἃ, ἀπέχτειναν volg. ο. Τ7Ται- 
ζάτιος, nomen add. ex ΔΊ 13. ἡτήσατο ΔΑ. 14. ἡἠχρεβολόγῃ- 
σαν τὸν λόγον Α, ἠχροβολογήσαντο λόγον vulg. 15. λαβεῖν xal 
τ. T. πρωτευόντων om. À f. 18. ἐδωρήσαγτο À, ἐποεήσαντο 
vulg. 20. ἀφέντες À, ἀφῆσαν δὲ vulg. 


ret, seque ἃ tergo tutaretar, Chrysopolim usque profectus est. prae- 
terea Burniche cum hominum triginta millibus in Asiam misit, qui 
cum Lachanodracone et '"'hracensium themate ad locum, quem Dare- 
num dicunt, manibus consertis, ex acie hominum millibus triginta 
composita, ad millia quindecim amisit. quare imperatrix Antonio do- 
mestico cum copiis misso Banem tenuit, ipsosque interclosit. dux porre 
Bucellariorum "atzetius desertor fidei ad eos transiit, concepto ni- 
mirum odio adversus Stauracium patricium et. publici cursus logotbe- 
tam, eanuchum, qui tum inter omnes primas occupabat et rerem 
summam administrabat. tale vero. suggessit eonsilium, ut pacem pe- 
terent. quamobrem in medium progressi Stanracius, Petras magister 
et Antonius domesticus, non satis caute cum illis egerunt, ut alioram 
fidem sibi obstringerent, et optimatum filios in obsides sibi dari pro- 
viderent. temere itaque convenientes ab adversa parte retenti, vin- 
culis compediti sunt, atque ita utrique pacem vi-adacti composae- 
runt: cumque se mutuis muneribus Augusta et Aaron excepissent, id 
maxime pacti sunt, ut in annos singulos ipsis tributum solveret. pace 


CHNONOGRAPHIA. 707 


Nexeltag.. ἐπῆρεν dà xai ὃ Τατζάτις τὴν γυναῖκα ἑξανερῦ 
xai πᾶσαν τὴν ὑπόστασιν. | ᾿ 
Τούτῳ τῷ ὅτει εἰρηνεύσασα Biggs μετὰ τῶν ““ράβων Α.Μ. 61)5 

καὶ ἄδειαν εὑροῦσα, ἀποστέλλει Σταυράκιον τὸν πατρίκιον καὶ P 

δλογοϑέτην τοῦ okéoc δρόμον. μετὰ δυνάμεως πολλῆς κατὰ τῶν 
Σελαβίγων ὀϑνῶν. καὶ χατολϑὼν ἐπὶ Θεσσαλογίκην καὶ Ἔλε 
Adde, ὑπέταξε πάντας καὶ ὑποφόραυς ἐποίησα τῇ βασιλείᾳ. 
εἰσῆλθεν δὲ καὶ ἐν Πελοποννήσῳ, καὶ πολλὴν αἰχμαλωσίαν 
καὶ λάφυρα ἤγαγεν τῇ τῶν Ῥωμαίων βασιλείᾳ. | 

το Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὲ Ἰανουαρέῳ ἰγδικτιῶνος ζ΄ κατέλαβεν Α.Μ.6.)6 
Σεταυράκεης ὁ προρϑηϑεὶς ἐκ τῶν Σκλαβώνων, καὶ ἐϑριάμβευσεᾷ 
φὰ. ἐπινέκια ἐπὲ ἱπποδρομίας. τῷ δὲ Diae μηνὲ τῆς αὐτῆς 
ζ΄. ἐνδιχρεῶχος ξξῇῆλθϑεν ἡ βασίλισσα Εἰρήνη σὺν τῷ υἱῷ αὐτῆς 
perà δυνάμεως πολλῆς dni τὴν Θράκην, ἐπιφερομένη opyavo 

τῇ καὲ μουσικά, μαὶ ὠπῆλϑεν Boc Βερροίας, καὶ ταύτην oíxo- 
δομηϑῆναι κελεύσασα, ἐπωνόμασεν αὐτὴν Εἰρηνούπολιν. . xa- 
τῆλϑεν δὲ ἕως Θιλεππονπόλεως μετὰ πάσης ἀπαϑείας, καὲ 
ὑπέστρεψεν ἐν εἰρήνη, κείσασα καὶ τὴν ““γχίᾳλαν. τῷ δ᾽ 
αὐτῷ ἔτει χαὶλ ὁ τῶν “ράβων ἀρχηγὸς lMadé, ὃ καὲ IMova- 

20 μόδ, τέϑνηκεν, καὶ ἐχρώτησεν Ἰϊωσῆς ὁ υἱὸς αὐτοῦ. τῇ dà 


!. ἑαυτοῦ À, αὐτοῦ vulg. 3. τὴν add. ex A. 5. ὀξέος Α, 
 óffov vulg. 10. Tay. lyd. ζ΄ À, Tav. ζ΄ vulg. 1j. μετὰ À, 
᾿ ταὶ vulg. 16. ἐπωνόμασεν À, ἐπωνόμασαν vulg. “19. καὶ 


prius add. ex A. 


igitur firmata ab invicem discesserunt. Arabes Nacoliam reliquerunt. - 
T'atzates autem uxorem et facultates inde tulit. 

Hoc anno Irene pace cum Arabibus confecta, a bellorum cura A. C. 725 
vacams, Stauracium patricium et celeris cursus logothetam cum nu- 
meroso exercitu adversus Sclavinorum nationes misit, qui, cum Thes- 
salonicam et Graeciam adiisset, regionem omnem imperio subiecit et 
tributum pendere coegit. quin etiam Peloponnesum penetrans capti- 
vorum ingentem turbam et spolia in Romanam ditionem retulit. 

. Hoc anno mense lanoario indictione septima Stauracius, quem A. C. 756 
memoravi, ex Sclavina expeditione regressus, victoriae solemnia ducto 
per eircum triumpho peregit. mense vero Maio eiusdem indictionis 
septimae imperatriz Irene una cum filio et valido copiarum comitatu 
in Thraciam profecta est, organa reliquaque muvica instrumenta se- 
cum deferens, et Berrhoeam usque contendit, eamque mox reparari 
jussam Irenopolim appellavit. postmodum Philippopolim usque citra 

erículi timorem perrexit, et eu pace Cpolim reversa est, eo in 
itinere Anchialo restaurari iussa. em pariter anno Madi, Arabum 
duz, qui etiam Muamed, obiit, et filius eius Moses principatum obti- 
noit. mensis autem Augusti die tricesimo primo eadem indictione 7 


708. '"THEQPHANIS: Ὁ, 
Dàa τοῦ 4déyovoroy μηνὸς τῆς αὐτῆς ζ΄ ἐνδικεεῶνος IMlavis 
ὃ ὅσιος καὶ ἁγιώτατος πατριάρχης ἀσϑενήσας, κακέλεπεν τὸν 
ϑρόνον, καὶ κατολθὼν ἐν τῇ μονῇ τοῦ Φλώρον, ἔλαβε τὸ 
μοναδικὸν σγῆμα, χωρὶς εἰδήσεως τῆς βασιλίσσης. μαϑοῦσα 
δὸ τοῦτο. $: βασίλισσα. παραγένεταε πρὸς αὐτὸν σὺν τῷ vig 
λυπουμένη zai καταβοῶσα αὐτοῦ". ὅει διὰ τί τοῦτο ὁποίησας; 
ὃ δὲ μεεὰ ϑρήνων πολλῶν ἔφη πρὸς αὐτήν" εἶθε μηδὲ πράξερον 
ἐκάϑισα ἐν τῷ τῆς ἱεροσύνης ϑρόνῳ τῆς ἐκκλησέας τοῦ ϑεοῦ 
τυραννουμένης καὶ ἐσχισμένης οὐσης ἐκ. τῶν λοιπῶν καϑολι» 
κῶν ϑούνων καὶ ἀναϑεματιζομένης. ἡ δὲ προσκαλεσαμένη io 
τούς τὸ πατρικίους καὶ τοὺς τῆς. συγκλήτου λογάδας, ἀπέστει- 
Ρ. 386λεν πρὸς αὐτὸν ἀκοῦσαι τὰ παρ᾽ αὐτοῦ λεγόμενα. ὃ δὲ εἶπεν 
᾿ς πρὸς αὐεούς" ἐὰν μὴ σύνοδος οἰκουμενικὴ γένηται, xai τὸ 
σφάλμα τὸ ὃν dy τῇ μέσῃ ὑμῶν διορϑωϑθῇ, οὐκ. ἔχετε σωτη- 
Qíav. οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ" καὶ ἵνα τί, ὑπέγραψας ἐν τῷ χει- 1 
ν. 3οη φοτονεῖσϑαί as τοῦ μὴ προσκυνεῖν εἰκόνας; ὃ δὲ ἔφη" ὅτι 
διὰ τοῦτο ϑρηνῶ καὶ πρὸς τὴν μεεάγοιαν κατέφυγον, δεόμε- 
yog τοῦ ϑεοῦ, ὕπως μὴ ὡς ἱερέα uà κολάσῃ σιγήσαντα ἕως τοῦ 
νῦν, καὶ μὴ κηρύξαντα τὴν ἀλήϑειαν τῷ φόβῳ τῆς μανίας 
᾿ μῶν. ἐν τούτοις ὀχοιμήϑη ἐν εἰρήνῃ καταλιπὼν θρῆνον πολὺύνιο 


ή. βασιλίσσης A, βασιλείας vulg. ἡ. πρότερον À, ποταπὸν vulg. 
9. χαϑολιχών Bdd. ex À. 11. τὰ add. ex A. τή. εἰς τὴ» 
μέσην Α. 19. τῷ φ. τ. μ. ὅ. om. f. 


Paulus, vir religiosus et patriarcha sanctissimus, in morbum incidens 

- throno nuncium remisit, et ad Flori monasterium se conferens, ibi 
imperatrice propositi eius inscia, monasticum habitum assumpsit. rei 
gestae notitiam ut habuit imperatrix, confestim eum cum filio conve- 
Bit, ac querulis vocibus insectata, quid hoc, inquit, fecisti? ille la- 
, ttrymis perfusus responsum ad eam dedit: utinam ecclesia dei tyran- 
nice administrata et a reliquis thronis ez de causa rescissa dirisque 
et execrationibus devota, in sacerdotii throno Cpoleos nun ego 
sedissem.. illa patricios et senatus spectatiesimos quosque al se pri- 
mum accitos ad eun postmodum destinavit, quae ipse narraret ore 
proprio audituros. qui ad ipsos: nisi synodum, inquit, universalem 
coegeritis, et. obtinentem apud vos correzeritis errorem, nulia vobis 
superest salus. responderunt ipsi: cur ergo patriarcha designatus in- 
ter ordinationis solemnia imagines te. nunquam adoraturum subscri- 
psisti? tum ille: haec, ait, lacrymarum mearum causa est; illud me sd 
poenitentiam amplexandam impulit, deum deprecantem,. ne me veluti 
ponti&cem hucusque mutum redditum, nec veritatem (solo insaniae 
vestrae metu detentum) palam enunciantem corripiat. inter has voces 
Paulus. in pace obdoriivit, magno de se tam imperatrici, quam cae- 


CHRONOGRAPHIA. 799 


vi? ve fucíAcra "καὶ τοῖς - εὐσεβέσιν ἀνθρώποις τὴς πολιτείας. 
σεβάσμιορ (γὰρ. ἦν (δ. ἀνὴρ καὶ ἐλεήμων ὑπὲρ. μέερον καὶ nd. B 
σης αἰδοῦς, ἄξιος, καὶ πίστιν πολλὴν. ἐκέκτητο ἢ 16 πολιτεία 
xa£^$. βασηία: πρὸς. αὐπὸν, δκ τοτοὸ λοιπὸν. ἤρξατο λαλεῖσϑαι 
B xui υδιυφιβαλλοσθαρ 6: ntl: τῶν ἁγίων καὶ ὀξμεὼν εἰχόγων 
λόγος" παρρησίᾳ ὑπὸ κάφτων:. MEM V V I ΝΞ ΕΞ 
7. ὁ ράβων ἀρχηγοῦ. Moon, Κωνστα»τιφουπόλεώς ἐπισκόπου A.M. 6277 
Ἐαρασίου ἔτος d. . ...... ᾿ς ZELUS 
εὐ Ῥούτῳ τῷ res συναγαγαῦσα ἢ βασίλισσα Ἐϊῤήνη πάντα τὸν C 
δολαὸν sl; τὴν αγκωῦρων ὄφη: πρὺς αὐτούς " γινώσκετε, ἀδελη 
qoc, τί πεποίηκεν. ὃ. : Παῦλος. πατριάῤχας." . καὶ εἰ μὲν. 85, 
οὐκ. dv. κατεδεζάμεϑᾳ τοῦτον ἀφεῖναι τὸν. τῆς ἀρχιδρωσῴνης 
Spóror; si παὲ μογωδιρμιὴν. σχῆμα περιεβάλλρεφ.΄.. ἐπεὶ dà, ὡς 
τῷ ϑεῷ ᾿ἀρεστὸν ἣν, τοῦ βίον - μετέσετῳ, φροχτίσρεμεν ἀνθρώ» 
15 10v; ὅδ τιοιιδόγαται σιοιμιᾶνων. δ μᾶς, καὶ τὴν ἐκχλησίρν. τοῦ 
ϑεοῦ, ἐπεφτηρίδας λόγοι, διδαπεαλικοῖζαυ ἀῤντος δὲ, ὁμοιρρώγως 
eine μὴ εἰνάει ἄλλον A e qo KaQadior κὸν, ἀφηχρῆτις,. 9 δὲ 
Sg: πορὸριλαϑτούρ (ὐὐχαῤοῤριρῖς dóv iom ρα φιξζόμεθα, ἀλλ᾽ 
ἰπἑιθεῶ.. xai οἰπηκοονδι rgv.air(ay. e dXEERA CBE wágo πῆς D 
6D Bagi)ifac sai» πρραὺς ταῦ ric. 0108 ἀπαλργηαᾳῖο τῷ, λρᾷ, ^, 


ιν. v 1 


- 


" ᾿- E add. ex A. , 3. χαὶ ἐλ. — — αἰδοῦς om. A. 4. καὲ 


ἢ τὲ vulg. c5: Gugap. D mnepl Av δμιφ. Ἰδηπωὶὶ € f. ivulg. . 
^ SÉd. deri» h dqrioas! valg. ios 14; ἀγϑρώπου-Ἀ  ἄγϑροωπον 
"""vülg. ^ ὁ τΆ. ποιιᾶναιε omc A f^. ^ δὲ ddaaszeMagc C aa 47. 


.. τὸν add. er^ 49. GIudsariÀ, εἴν; vatg. Arion DL. 


téris ἔπ repálilita pletdte-&onspiehia viris -Ingtu. relicto; váneraliilis 
quippe: vir e£titit, et misericordiae, operibus impendendia bene. affe- 
€tuq. omnique .amnirno dignus reverentia; imaximamque ei,fidem cum 
imperatria,: tmm respuhlica. habebat. caeterum 'ab boc tempore: «ollo- 
quia atque dissestationes de sacris: imaginibus libere. ab. omnibus: ha- 
beri coeperunt... . ιν o0 o b uas o TE 
-Arabum ducis Mosis Cpolegs episcopi, Targsii amnus primus. —  A.C. 777 

.: Hoc anno impefatrix .Acene populum uaiversum ad Maggauram 
congregatum in hunc modum alloquuta est quid patriarcha Paulus egerit, 
fratres, novistis, at. ai; diutius vixisset, mon euin.aane inanagtico licel 
babitu indutum .praesuletus. thtonum. depererd.permisissemus. verum 
quoniam. ita:deo placituin fuit,- ut vita. decederet, nunc hominem di- 
ligentius perqoiramus, qui imos pastorali. cura, regere, et ecclesiarh. dei 
verliorum doctrina confirmare valeat, una, voce, omnes, alium 3 Tara- 
sio, qui tunc asecretis erat, se nescire responderunt. imperatrix iterum, 
ad populum: eundem patriarcham, inquit, decernimus, verum onus 
recusat. cáusam 'tamen, propter quam imperii populique non admit- 
tit eleclionem , ipso palam exponat. ile deleusionei suam coram 


710 ἦς 'THEOPHANIS : 
λέγων. οἷ τῆς ἀμωμήτον πίσνεως ἡμῶν τῶν Xourtaré» 
φύλακες καὲ ζηλωταὶ τῶν εἰς δόξαν ϑεὸῦ γενορεένων  πεστοὶ 
βασιλεῖς ἡμῶν, πάντων τῶν εἰς ἀρφέσχειαν αὐεοῦ καὲ συμφέ- 
pov ἡμῶν τὴν φροντίδα ποιούμενοι, μάλιστα dà τῶν ἐκχλησια- 
στικῶν καὶ νῦν ἐπεμελῶς διαμκεριμνήσανξες, «αἱ δεανοηϑένεες 5 
τοῦ ἀρχιερέα προχειρισϑῆναι ἐν ταύτῃ τῇ. βασελέδε αὐτῶν 
Ρ. 538) πόλει ἐπὶ τὸν εὐσεβῆ οὐτῶν νοῦν μὲ ἀνέλαβον, παιὶ φανερῶς 
po. τὸ βεβουλευμένον αὐτοῖς ἐξειπεῖν ἐκέλενααν. ἐμοῦ δὲ 
πρὸς τοῦτο' ἀνώξιον. ἐκαυτὸν" ἀποφιναμένυο, καὲ (μηδεμίαν 
συγχατάϑεσιν ποιησαμένου eig: τὸ ζυγὸν web, φψδαρτέου λεὴ δο- 
γάμενόν᾽ μὸ βαστάσαι ἢ ὑπενεγκεῖν, ἐκέλενσάν. us. προὰγαγεῖν 
κατὰ πρόσωπον ὑμῶν terr καὶ σύμψηφοι ψυγὔνωεε τῇ. βον- 
λῇ τἀύέῃ. καὶ νῦν, ὦ ὄνδρες φοβούμενθε τὸν θεάν, καὶ ἔχον" 
tet ἀυτὸν ^ui ἂν ταῖς παρϑίωις ὑμῶν, οἱ τῷ 'ἈΚριστδῦ κλήσει, 
τοῦ αληϑηνοῦ ϑέοῦ "ἡμῶν ὀνομαζόμενοι, : Jploscarot λέγω, i5 
ἐἐκούσατε βραιχὼν ᾿λόγον. ἀπολογίας παρὰ κῆρ: ᾧμετέρας εὐτε- 
Βλξίας xai οὐϑενότητοβ. v ὀγοὰ ᾿Ἀὲν εἴ τε tél εὐσεβέάεν ἡμῶν 
ϑασιλοῦσιν xal girà Ἀάντὰ δρϑοδόζοις 'ἀπελαμησώροηκ, xad ἐνώ. 
! atóv ὅμῶν τροσαπυλεγοῦκαι φύβῳ συλῆχομαν συγκαταθέσθαι 
V. 308 ἐκ τῇ ᾿φήφῳᾳ ταύτῃ, nhi εὐλωυβοῦμαν En) προσώπου τοῦ desto 
m 4. τὴν φροντίδα σιοιφύμ., om. ἂν, E ὃ. adroiz] ἐξ αὐτῆς À. 9 
ει duauvsor, Α, a/tüp.valg.:, καὶ add. ex. A. -, 11. μὲ prius oin. À. 


(a M. τῇ Χριστοῦ A, τοῦ ϑεοῦ vulg, , 18. xal κατὰ πάντα dof. 
À, κατὰ πάντα οὖσῃν ὀρϑε vulg, ,,;, 19. προσαπρὰ. À, :dzto4. vulg. 


poptto jástituens', in haec erba diiit: "bnculpatze fldei mostráe, id 
est Christia&ae, defensores, eorumque ommium, quae ad dei: gloriam 
peitirent;: viadices acerrimi imperatores nostri, dum-res omnes, quas 
numini gratas ; vel nobis wtiles fore 'sbiunt, iaxinre vevo quae spe- 
ctaht 'Bd ecelesia; procurant; idque nunc: summo Budio agentes, wt 
pontifex in sua urbe imperante creetur, me pio aniio. concepere, 
' meumque süper δὰ re consilium; ut. ipsis palam ifgni&caretur, iussere. 
eum vere hoc mwniere prorsus indignum me -prbfitepev, nec ullum 96- 
per ea Ye consensum praéstarém,: utpote qui tanti .oméris iugum .por- 
tare ac sufferré ΤΗΝ valerem , imssetunt, «€ ih. conspectum. vestrum 
oninium prodirem, qued: wimirüm consiliam istiusmodi suffragio vestre 
universi compróbiveritis. quainobrem, viri qui deuni timeélis atque eum 
semper prae córdibus ' vestris - geritis , qui *dei appellatione, dei, in- 
quam, veri nostri nomine, ' Christianos inteligo; insigniti estis, bre- 
vissimum sermonem, quem pro me, qua animi angnstix et vilitate in- 
structus sum a natura, dicere ihstitut, attente audiatis velim. — quae- 
rumque enim prius religiosis et undequaque orthodoxis imperatori- 
bus pro me dixi, omnia ad vos referam impraesentiarum. me im haac 


CHRONOGRAPHIA. 711 


προσδραμεῖν οὕτως, καὶ ὡς ἔτυχεν ἀπερισκέπτως, ἕνα μὴ 
ὑποπέσῃ φοβερῷ καταχρίματι. εἰ γὰρ ὃ ϑεέίων φωγῶν ἀχροα- 
αάμενος οὐρανόν τὸ ἐσχηκὼς παιδευτήριον, καὶ παραδείσον 
ϑεωρὸς γενόμενος, ἀκούσας κε ἄρρητα φῥήματα, καὶ βαστάσας 
δτὸ ὄνομα τοῦ ϑεοῦ ἐνώπιον ἐθνῶν καὶ βοαιλέων, Παῦλος ὃ 
ϑεῖος ἀπόστολος Κορινϑίοις γράφων ἔλεγον’ μήπως ἄλλοις C 
κηρύξας αὐτὸς ἀδόχιμος γένωμαι, πῶς ἐγὼ Ó τῷ κόσμῳ GUY. 
ανασερεφύμενος, καὶ μετὰ λαϊκῶν ἠριϑμημένος, καὶ ατραξευό- 
ἐμίεμος ἐν βασιλικαῖς ὑπηρεσίαις, οὕτως χωρὲς ἀκακρίσεως καὶ 
10 περισκέψεως δύναμαι εἰσπηδῆσαε εἰς τὸ τῆς ἱερωσνγῆς uéye- 
ϑος; φοβερὸν τὸ ἐγχείρημα πρὸς «qv ἐμὴν apixogosrie * ϑρα- 
có τὸ ἐπιτήδευμα. ἢ δὲ αἰτία «oU φόβον καὶ εἧς ἐμῆς πα- 
φραιτήσεώς ἐστιν αὕτη. ὁρῶ καὶ βλέπω τὴν ἐπὲ τὴν πέτραν 
Χρισεὸν τὸν ϑεὸν ἡμῶν τεϑεμϑλιωμένην ἐκκλησίαν αὐτοῦ, διε. 
ἐεδσχισμένην. νῦν καὶ διῃρημένη», καὶ ὑμᾶς ἄλλοτε ἄλλως. 2α- 
λοῦντας, xaé τοὺς τῆς ἀνατολῆς ὁμοπέστους ἡμῶν Xouerua- D 
vovg ἑξέρως καὶ συμφωνοῦντας αὐτοῖς τοὺς «gc δύσεως". εἰλ- 
λοεριουμένους δὲ ἡμᾶς ἐκείνων ἁπάγκτων, «αἱ καϑ' ὁχάστῃην 
ὑπ᾿ αὐτῶν ἀναϑεμαετιζομόνους" δεινὸν ἐστε τὸ ἀγαϑεμα" 
2ο πόρρω «τοῦ ϑεοῦ βάλλει, καὲ τῆς βασιλείας. κῶν. οὐραγῶν ἐκ- 
διώχει ἀπάγον εἰς τὸ σκύτος τὸ ἐξώταφον. οἱὐΥκ οἶδεν. 0 κῆς 


35. &Alwg] ἄλλο ΔΑ. — 17. ἀλλοτριουμένους ἃ, ἀλλοτρεωμένγους 
vulg. n £x. ὑπ᾽ À, Ex. dà "i vulg. etr 


electionem consentire timor praepedit, deique conapectum vereor, uf 
sic temere atque inconsulte in hanc cencurram, ne horrendas. damna- 
tioni obnoxius fiam. si enim vir ille, qui dei voce pro magistro, et 
caelo pro. schola usus est, spectator ille paradisi, secretorum verbo- 
rum auditor, qui dei nomen ad gentes palam et reges intulit, Paulus, 
divinus apostolus, Corinthiis scribeus, dixit, ne cum aliis praedicavero, 
ipse reprobus efficiar, qui fiet unquam, ut ego mundo innutritus et 

lebi annumeratus, qui etiam in imperii negotiis et imnilitia merui, 
ita possim absque examine et attenta discussione ad pontificatus fa- 
atigium me extollere? is sane conatus, ceu meam superans infirmi- 
tatem, mihi periculosus, audax omnino facinus, cui vires meaa impa- 
res experior. timoris autem et excusationis, quam praetexo, causa 
est istiusmodi. video certe et attendo ecclesiam, quae supra petram 
Christum, deum nostrum, fundata est, nunc misere discissam et per 
memb«ea divisam, nos. vero longe diversa inter nos asserentes, cae- 
teros vero orientis Christianos, qui eandem fidem profitentur, diverea 
item a nobis sentientes et cum occidentalibus convenientes, adeo ut 
nos ita ab iis omnibus alienati, a singulis seorsim per dies singulos 
anathemate perstringamur, dira prorsus res est anathema, quod sci- 


η1 THEOPHANIS ' 


ἐκκλησίας ὅρος xci νόμος ἔριν χωὶ φιλονεικέων, ἀλλ᾽ conso 
οἶδεν ἕν βάπτισμα, μίαν πίστιν, οὕτω καὶ συμφωνέαν μιὰν 
ἐπὶ namóg πράγματος ἐκχλησιαστεκοῦ. οὐδὲν γάρ ἐστιν ἀπὸ. 
dexro» καὶ εὐάρεστον ἐνώπιον τοῦ ϑεοῦ,. cc τὸ ἐνωϑῆναι 
Ρ.388 ἡμᾶς καὶ γενέσθαι μέαν χαϑολικὴν ἐκκλησίαν, καϑὰ καὶ i5 
᾿ τῷ συμβόλῳ τῆς εἰλικρινοῦς ἡμῶν πίστεως δμολογοῖ μεν, καὶ 
αἰεσοῦμεν, ἀδελφοί" οἶμαι δὲ καὶ ὑμεῖς, ἐπεεδὴ γενώσκχω τὸν 
φόβον τοῦ ϑεοῦ ἔχειν ὑμᾶς, naga τῶν εὐσεβεστάετων καὶ ὁρ- 
ϑοδόξων. βασιλέων ἡμῶν σύνοδον οἰκουμενικὴν συναϑροισϑῆ- 
ναι, ἵνα γενώμεθα οἱ τοῦ ἑνὸς ϑεοῦ Ev, xai οἱ τῆς τριεώδος το 
Z»ouévos χαὶ ὁμόψυχοι καὶ ὁμότεμοι, οἱ τῆς κεφαλῆς ἡμῶν 
Χριστοῦ. σῶμα ὃν συναρμολογούμενον xai συμβιβαζόμενον, 
τοῦ ἁγίου πνεύματος, οὐ κατ’ ἀλλήλων, ἀλλὰ σὺν ἀλλήλοις, 
τῆς ἀληϑείας τὸ αὐτὸ φρονοῦντες καὶ λέγοντες, καὶ μὴ ἢ ἔρις 
p xai διχοστασία ὃν ἡμῖν, ὕπως ἡ εἰρήνη τοῦ ϑεοῦ ἡ ᾧπερέχου- 1 
σα πάντα νοῦν φρουρήσῃ πάντας ἡμᾶς" καὶ εἰ μὲν κελενουσιν 
οἱ τῆς ὀρϑοδοξίας. πρόμαχοι βασιλεῖς ἡμῶν ini τῇ ἐμῇ αἰτὴ- 
et) ἐπινεῦσαι, συγκατατίϑημε xayo, καὶ τὴν κέλευσιν αὐτῶν 
ἐχπληρῶ, καὶ ὑμῶν τὴν ψῆφον ἀσπάζομαι" εἰ δὲ μήγε, adv- 
vus ἔχο τοῦτο ποιῆσαι, iva μὴ ὑποβληϑῶ τῷ εναϑέματι͵ Ἢ 
καὶ εὑρεϑῶ καταδεδικασμόνος ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ κυρέδυ ἡμῶν 


8, £. 


τας καὶ φιῖ. À, ἢ quà. vulg. 5. μίαν xal καϑ. Α. 15. dó- 
χοτομέω À. 5j ὑπ. Δ, ὑπ. vulg. 


Jicet hominem a deo longius fugat, et in tenebras exteriores abdu- 
cens, a regno caelorum expellit. ecclesiae lex et institutum mec li- 
tes nec contentionem novit, sed quemadmodum unum baptisma unam- 
que fidem confiteri amat, ita et concordiam atque consensum in cae- 
teris rebus ecclesiasticis exposcit. nihil enim deo tam gratum acce- 
ptumque est, quam si uniti in unam. et catholicam ecclesiam conve- 
niamus, quemadmodum in sincerae fidei nostrae symbolo pro&temur, 
et precamur, fratres. et. ob id a piissimis imperatoribus petimus, 
(quod etiam vos, quorum timor erga deum mihi notus, facere arbitror) 
ut concilium oecumenicum celebretur, ut videlicet nos, qui unius dei 
sumus, unum etiam fiamus , qui trinitati uniti atque unanimes cultusque 
eiusdem, qui unius capitis Christi scilicet nostri unum corpus probe con- 
nexum atque cohaerens, qui spiritui sancto non oppositi, sed consenta- 
nei, qui veritatis eadem prorsus sentientes atque praedicantes : et 9 
contrario nulla prorsus contentio atque dissensio inter nos intercedat, 
ut dei pax, quae omnem intellectum exsuperat, nos omnes custodiaL 
quod si imperatores nostri rectae fidei propugnatores, ut haec petitio 
mea impleatur, iusserint, ego quoque consentio, eorumque mandata 
exsequar, vestrunque electionem lubens amplectar, sin minus, id prae- 


' CHRGNOGRAPHIA. 713 


Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ κριτοῦ τῆς δικαιοσύνης, ἔνϑα οὔτε Ba- 
σιλεύς, οὔτε ἱερεύς, οὔτε ἄρχοντες, οὔτο πλῆϑος ἀνθρώπων 
δύναταί μὲ ἐξελέσθαι. ' καὶ εἴ τί ἐστιν ἀρεστὸν ὑμῖν, ἀδελ. 
qot, δότε τῆς ἐμῆς ἀπολογέας, φράσατο δὲ μᾶλλον͵ αἰτήσεως C 
5. ὠπόκρισιν. καὶ ἀσμένως ἠκροάσαντο πάντες τῶν λαληϑέν- 
τῶν, συμφωνήσαντες τοῦ γενέσθαι σύνοδον. ὁ δὲ Ταράσιος 
πάλιν πρὸς τὸν λαὸν διαλεγόμενος, ἔφη" ὅτε Λέων ὃ βασι- 
λεὺς χκατέστρεψον τὰς εἰκόνας, καὶ ἡ σύνοδος Ors- ἐγένετο 
κατεοτραμμένας αὐτὰς εὗρεν. καὶ διότε διὰ βασιλικῆς xtt- V.3og 
χορὸς κατεστράφησαν, πάλιν ζήτησιν ἔχει τὸ κεφάλαιον, ὅτι 
ἀρχαίαν συνήϑειαν παραδεδομένην ἐν τῇ ἐχκλησία κατετόλμη- 
σαν, ὡς ἔδοξεν αὐτοῖς, ἀφανίσαι" dÀA ἡ ἐλήϑεια τοῦ ϑεοῦ 
eU δέδεται, ἀποστολικῶς εἰπεῖν. τῇ δὲ xs τοῦ Ζεκεμβρίου 
μηνὸς τῆς αὐτῆς 9  ἰνδικτιῶνος ἐχειροτονήϑη ὁ ὅσιος πατὴρ 
15 ἡμῶν Ταράσιος πατριάρχης Ϊωνσταντινουπόλεως, καὶ dzo-D 
στείλος ἐν Ῥωμῃ τὰ συνοδικὰ αὐτοῦ καὶ τὸν λίβελλον τῆς 
πίστεως αὐτοῦ, ἐπεδέχϑη παρὰ τοῦ πάπα ᾿Αδριανοῦ, ἀπο- 
στείλασα δὲ καὶ ἡ βασίλισσα πρὸς τὸν αὐτὸν πάπαν, ἤτή-- 
caro πεμῳϑῆναι γράμμαται.το αὐτοῦ, καὶ ἀνθρώπους πρὸς τὸ 
«οδύρεθϑῆναε ἐν τῇ συνόδῳ. καὶ ὠπέστειλεν Πέτρον, so» oixo- - 


y. ἴησ. Xo. om. À. | 3. μὲ om. A. 4. φράσαι À a e. 
αἰτήσεως Δ, αἰτήσεων vulg. 9. Διότι] dé ὧν Α f, διό ἃ. 
12. ὡς £d. Δ, xai £d. vulg. 18. δὲ xai ἡ A, dà ἡ vulg. 


stare nequaquam mihi possibile est, ne anathemati subiictiar, damna- 
tusque evadam in die domini nostri lésu Christi. iustissimi l1udicis, 
quo judicio neque imperator, neque pontifex, neque principes, neque 
hominum numerus me exsolvere haud poterunt. caeterum, fratres, si 
quid ex iis quae. dixi gratum vobis fuerit, haic meae apologiae, vel, 
. ut melius dicam, petitioni responsum date. orationem huiusmodi lu- 
benter excipientes cuncti concilium cogendum una voce sanxerunt. 
quare Tarasius sermonem iterum ad populum convertens, imperator 
Leo, dixit, imagines evertit, conciliumque subinde celebratum eas in- 
venit eversas. at quia sola imperatoris potestate sublatae sunt, totius 
rei summa et caput iterum circa hanc quaestionem ' versatur, quod 
nimirum antiquam consuetudinem in ecclesia traditam, ipsi, prout. 
libitum sibi fuit, abolere ausi sunt; sed dei veritas, ut hoc secundum 
apostolum eloquar, non est alligata. caeterum mensis Decembris die 
quinto supra vicesimum et eadem indictione octava religiosus pater 
noster Tarasius Cpoleos patriarcha renunciatas est, missisque confe- 
stim synodicis suis litteris, et libello fidei suae teste, ab Adriano 
papa-:in ecclesiae communionem admissus: imperatrix etiam ad eun- 
dem papam misit, qui suo nomine ab eo peterent, ut datis litteris 


* 


γιά THEOPHANIS | 


νόμον τῆς ἐκκλησίας αὐτοῦ, καὶ τὸν ἡγούμενον τοῦ ἀγών 
Σάββα, ἄνδρας τιμίους καὶ πάσῃ ἀρετῇ κεκοσμημένους. ἀπέ- 

λυσε δὲ καὶ ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ καὶ ᾿Αἰντιοχείᾳ ὦ τε βασίλισσα, 
καὶ ó πατριάρχης" ὠκμὴν γὰρ $ πρὸς τοὺς ᾿'φραβας εἰρήνη 

Ρ. 389 οὐκ ἦν διαλυϑεῖσα. καὶ ἤνεγκαν ἐκ μὲν τῆς ᾿Αἰντεοχείας To-5 
. ἄνγνην τὸν μέγαν καὶ περιβόητον ἔργῳ καὶ λόγῳ ἀγεωσύνης 
μοτέχοντα κειὲ συγχεῖλλον τοῦ πατριάρχου ““ντεοχείας γεγο. 
»óra, καὶ Θωμῶν ᾿«ἡλεξανδρείας ἄνδρα ζηλοοτὴν καὲ εὐλα» 
βέστατον, ὅστις καὶ ἀρχιεπίσχοπος τῆς ἐν τῷ λλυρικῷ με- 

B γαλοπόλεωος Θεσσαλαρέκης γενόμενος. διέπρεψεν. T 

A.M.6278 —— "fgafo» ἀρχηγοῦ 4dapor érog a. - 

Τούτῳ τῷ cet Ἰωσῆς ὃ τῶν ᾿ἀράβων ἀρχηγὸς τέϑνη» 
«s», χαὶ ἐχράτησεν “αρὼν ὅ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἀντ᾽ «αἰτοῦ τὴν 
ἀρχήν. ὃς καὶ πολλὰ κακὼ τοῖς Χριστιανοῖς ἐνεδείξατο. τῷ 

δ᾽ αὐτῷ ἔτει ἀποσεφέλανεες οἱ βασιλεῖς προσεκαλέσαντο xar-i5 
τὰς τοὺς ὑπὸ τὴν ἐδουσέαν αὐτῶν ἐπισχύπους, χαταλαβόνεων 
καὶ «d» ἐπὸ τῆς δώμης πεμφθέντων ὑπὸ τοῦ πάπα ᾿«ἴδριω- 
νοῦ γραμμάτων v6 καὶ ἀνθρώπων, ὡς nooéQaus», καὶ τοῦ 
"Ἀντιοχείας xai ᾿“λεξανδρείας:. καὶ τῇ ες τοῦ ““ὐγούστον 

᾿ μηνὸς τῆς 9' ἐνδεκτεῶνος προχαϑισανξες ἐν τῷ ναῷ τῶν ὠγίων τὸ 
Canocr0Ào» ἐν τῇ βασιλίδι πόλει, ἤρξαντο τὰς ἁγέας γραφὰς 


ἃ. ἀπέστειλεν ΔΑ. — 5. λυϑεῖσα Α. — 9. τῆς add. ex A. με 
γάλης πόλεως À. 15. πάντας om. Δ. — 19. εζ ζ΄ A. 


homines, qui concilio adessent, delegaret. pspa vero Petrum, eccle- 
siae suae oeconomum, et. monasterii sancli Sabae praepositum, viros 
homore praecipuos et omni virtutum cultu omatos, destinavit. Ale- 
xandriae quoque et Antiochiae praesules imperatrix et patriarcha nun- 
clis.sujs advocavere: nondum enim pax cum Arabibus icta exspiraverat. 
et Antiochia quidem Ioannem illum zagnuz, virtute et doctrina ce- 
lebrem, non levibus sanctitatis indiciis fulgentem, patriarchae Antio- 
cheni quendam syncellum , et Thomam Alezandrinum, virum religio- 
sum et pietate insignem, qui prius in Illyrico magnae civitatis Thes- 

salonicae archiepiscopus claruerat, ex illis locis adduxerunt. 

À. C. 758 Arabum ducis Aaron annus primus. 

Hoc anno Mose Árabum duce defuncto, Aaron frater in eius locum 
suffectus imperiwm obtinuit, qui multa mala in Christianos exercuit. 
eodem anno imperatores mieerunt, qui universos suae ditionis epi- 
scopos in unum convocarent, ad quos ab Adriano papa missi com 
litteris homines, quos memoravimus, una cum Antiochiae et Alexan- 
driae patriarchis acoesserunt. tum vero mensis Augusti die decimo 
septimo, nona indictione, in imperatricis urbis sauctorum apostolorum 
templo praesidentes sacras scripturas investigare, propositis ad inri- 





CBRONOGRAPRIA. 15 


ὑκαναγινώσμειν, καὶ dvsifléAAsu πρὸς ἀλλήλας, τῶν βασιλέων 
ἂν τοῖς κατηχουμβίόκοςς. δρώνξων.. ὃ δὲ λαὺρ τῶν σχολαρίων 
:6 καὶ νἱδκουβιξέρων.. καὶ. τῶν. λοιπῶν ταγμάτων ὑπαβληϑεὶς 
dev» οἰκείων ἀρχόνέακ, ἔχοντες καὶ τὴν διδασκαλίαν τοῦ 
ὅ παγηροῦ. αὐξῶν ϑιδασχάλφυ, γυμνώσαγνεος sa. ξίφη, ἐπῆλθον 

αὐετῶς, ἐπειλαῦνεας θανατοῦν τῶν. r8 ἀρχιερέα καὶ τοὺς ὁρ- 
ϑόάόξουᾳ ἐπισκόπους r5 «καὶ ἡγουμένους. τῆς δὰ βασιλίσσης 
xtd aou παῤεστῴτῳρμ αὐτῇ . οἰκεάκῶν ἀνθρώπων. ἀναστέλλειν 
οὐτσὶς ποίρωμόκης, οὐκ ἐπείσθηφωαν, ἀλλὰ μῶλλον προσητίμω-᾽ 

τοσακ. ὀγερϑένεσρ δὲ σοῦ πατριάρχου xài ἐν τῷ βήματι εἰσελ- 
ϑύνεος μετὰ sax ὀρϑοδόξῳ ἐπισκόπων καὶ orae; οἱ. τοῦ 
σονηρυῦ. φρονήματος αὐτῶν ove -ὀπέακοποε. ἐξῆλθον πρὸς αὖ. D 
φοὺς βοῶγτες wo, νονικῆκαμρν".. καὶ τοῦ ϑεοῦ χάρετε οὐδένα 
ἡϑέμηααφ οἱ μανοώδεις ἐκεῖνοι καὶ ὀπάνϑρώποι, xoi οὕτω δια- 

$5 λυϑεώσηξ τῆς συγόβου. ἀπῆλθον ἕκασεὸς εἰς τὰ ἔδια. | 
-  REEDTQ νῷ, ipe. ᾿ἀποσξείλασα ἡ βασίλισϑα Σεαυράκιον τὸν A.M. 6279 
zacqiuor. dac. λομοϑέτηνφοῦ dodtov ἐν τῇ Code τῷ Σεατεμον.31ο 
βρέῳ uonó: dog: vac .« ; ἰνδικειῶνος πρὸς. τὰ περατικὰ ϑέματα 
ἐκεῖσε τηνικαῦτα ὄντα, ἔπεισεν αὐτοὺς συγεργῇσαι αὐτῇ, καὶ 


20 ἐδεῶσαϊ. τῇς nédspc co» duces! 5. Mv, ὃν, ὁ ἄλασεωρ Kor-. 


OX NS MUN 10V S deae s onn u | au 
or ἐντιβάλλειν πρὸς ἀλλήλας Af, ἀμφιβ. no. ἀλλήλους vulg. — 3. 
καὶ τῶν λοιπῶν ταγμάτων add. ex A. 7. βασιλίσσης À, βα- 


bs σελεῖας vulgc ^ 8. ἰραστέλλειν A, νατῖλλθεν vul. ^ v3. τῇ 
3 Wtp. M. 14. δὲ μέαν. ἐκ.' x. ἄπ. om. A; ^ 46. τὸν add. ex A. 
15.496 ϑρόμου 6m-A.^ 5 060 NNI s . 


cem  dabiis: diffictitates examindie, imperatoribus e .cntechumenis spe. 
ctantihus,;cosperunt. :pcholartorum porro et exéubiterum copiae pen- 
verstanagistri. sui. dootrmha imbuti , eta. propriis rectonbus incitati, 
nudatis gladiis:ámpetom n eos fecere, mortemque tam ipsi pátmar- 
clrae, quam orthodomis episcopis et monasteriorum .praepositis inferre 
ménati sunt. imperio vero per aulicos alios proceres, qoi aderant, 
tumultum eorum reprimere conaote, milites nequaquam paruere, quin 
potiws convitia in eos coriecere. exsurgente demum patriarche, et in 
saorum abaris tribuna) cum orthodoxis episcopis atque etiam monachis 
ingresso; adversae factionis episeopi, mefariae sententiae doctores, in 
eos elatis vocibus insilierunt sactantes : vicimus. ac dei gratia nemini 
damnum insanientes et inhumanmi illi imtulerunt. ita synodo soluta 
singuli quique domos suas repetierunt. 

Hoc anno memse Septembri, ineunte indictione 10 , imperatrix A. C. 729 
misso Stauracio patricio et publici cursus logotheta in Thraciam ad 
tronsíretana themata illic considentia, ut sibi operam accommodarent, 
impiis copiis, quas perditus Constantinus armis instruxerat et disci- 
plina sua imbuerat, urbe expellendis, persuasit. simulata igitur in 


716 ' THEOPHANIS ' 


P.39o σταντῖνος ἐστράτευσέν τε 'καὶ ᾿ἐπαίϑευσεν. “καὶ πλασαμένη 
εἷς φοσσατεύϑιν μέλλεε ἐπὶ τὰ ἀφατολιχὼ μέρη, ὡς τῶν "ἄρό- 
βων ἐξελθόντων, ἐξῆλθε πῶσά ἡ βασιλικὴ ὕπρυργέα od ἥ xop- 
τις ξως τῶν. ἸΠαλαγίνων. - xui εἰσελθόντες oi wei» ἔξω ϑεμώ- 
τῶν, ἐκράτησαν τὴν κύλιν: "ἀποστείλασα" δὲ πρὸς αὐτοὺς δη. ὅ 
Aot αὐτοῖς, ὅτε πέμψατέ᾽ por τὰ 'ἄρματα ὑμῶν," χρείαν. ὑμῶν 
οὐκ ἔχω. οἱ δὲ ὑπὸ Oto) κἀταιωϑθέντος, ἔδωκχαν. αὐξόώ:": τόϊε 
βαλοῦσα τὰς φαμιλέας αὐτῶν" ἐν πλοίστὰ y ἐξωρισεν i rod, 
τῆς πύλεως, κελεύσασω ἐν τῇ. ἴδίᾳ you ἕκαστον ἀπελϑεῖν, ἐν 
ἧ ἐγενγήϑη. καὶ ποιήσασα στρατὸν ἔδιον καὶ ἄρχονκας “ποι 10 

Βϑηνίους αὐτῇ, τῷ Molw μηνὶ πάλεν ἀποστείλασα Φωχὰ παν- 
τὸς τόπου προσεκαλέσωτο “τοὺς. ἐκεσκόκους παραγενέσθαι ἐν 
τῇ Νικαέων πόλεε τὴ Ἐιϑυνίας, πρὸς τὸ ἐχοῖ γενέσϑαι: τὴν 
σύνοδον. καὶ διὰ τοῦ xaloxurprov -ὅλαν coryyOnoav: πρῖντες 
ἐν Νικαίᾳ: τῆς δὲ 'Ῥώμης καὶ ἀνατολμκυὺς. ἐκ᾿ πρροσαΐπδο οὐ i5 

^4» dnoAvcaca , ἀλλ᾽ εἶχεν αὐτούφιου 95 db S'cefi δπτεμ- 
βρίου μηνὸς τῆς £a. ἐνδικτιῶγος: ἡμέρᾳ svgrasz Skxeyac γέ. 
γονὲν ἡλίον, ὥρᾳ δ. τῆς. ἡμέραρ, «fo: Juac Aitovpydaprémve- 
λουμένης, μεγίατην ' t 7 o ἩΔΎΣ νῷ ΚΜΤΕΥ v CADNYEAT φυνιν. 
A.M.638o Τούτῳ τῷ ree ἐξῆλθεν: Ἑωράϑιος! 0 ἀγεώνατας dpyumd- 50 
Coxomog; Κωνσταγτειφουπόλεως ἐν τῇ Νικαέων noÀte- καὲ ἐχρο- 
. ἢ (0.4 QNSUIM asa MISSA S MN ΟἹ 
ἃ. ὡς φοσσατ. uit A, 'φωσατ. μέλλον vulg... , τῶν add. 
ex A. 3. βασιλική. add. ex. A... .xógm ἃ ἢ. πέμψαιέ 
μοι À, πεμψάμεγοι vulg. 20. doysez, A, ἐπ 45, vulg. - . 


, partes orientales, quasi Arabibus illuc irrompentibus, profectiene, 
omnis imperatorias apparatus et corpitakus dsque.'ad Malagina proces. 
sit. itaque copiae istae foris advenientes: urbem ihgressae, eam in pe- 
testatem suam misere. tum vero imperatrix adversantibus copiis per 
nuncios significat: : armis depositis et ad me. remissis, opera vestra 
me non indigere noveritis. illi; velut a deo sensibus alienati, arma 
deposuere. tum impositis in nàves eorum familiis, urbe. extorres, sin- 
gulos in provinciam, ex qua in lucem.editus prodierat, se recipere 
iussit. "parato demum alio satellitum exercitu et electis ducibus, qui 
sibi morem gererent, ipsa iterum merise Maio per omnes imperii re- 
giones misit, Ti universos episcopos Nicaeam, Bithyniae urbem, wt in 
ez concilium haberetur, convocarent. tota itaque aestiva tempestate 
Nicaeam episcopi omnes convenere, neque vero eos, qui Romanae se- 
dis οἱ orientalium thronorum personum referebant, dimiserat, quin 
immo adhuc tenebat penes se. caeterum mensis Septembris die nono, 
indictione undecima, die dominico, hora diei quinta, celebratis mis- 
sarum solemnibus, ingens solis defectio extitit. 

À. C. 280 Hoc auno sanctissimus Cpoleos episcopus Tarasius Nicaeam urbem 


CHRONOGRAPHIA. 717 


τήϑη ἡ ἀγέα. xoi .οἰχουμενιχὴ GC. auvodod τῶν ἐπισχύπων" xai 
ἀπέλαβεν. ὃ καθολικὴ ἐχχλησία τὸν ἀρχαῖον κόσμον αὐτῆς, 
οὐδὲν. καινὸν. δογματίσασα, ἀλλὰ τὰ τῶν  ἁγέωον καὶ μακαρίων 
πατέρων δόγματα ἀσάλευτα φυλάξασα, καὶ τὴν νέαν αἵρεσιν 
5 ἀπηκηλυξασὰ, τούς τε τρεῖς ψευδωνύμους πατριάρχας ἀναϑε. 
Matienae, Αναατάσιον. φημί, . Κωνατακεῖνον ai: Νικήταν καὶ 
πάντας τοὺς ὁμόφρονας αὐτῶν... ἐγένετο. δὲ καὶ πρώτη συνέ- 
λευσις καὶ καϑόδρα τῶν ἐπισκόπων év τῇ καϑολικῇ ἁγίᾳ Zo- 
φίᾳ τῆς. Νιχαίας. μηνὲ ᾿θΟχεωβρίῳ ια΄. καὶ τῷ' Νοεμβρίῳ μηνὲ 
10 εἰσῆλθον. πάντες ἐν τῇ flaciAsvovug πόλει" xai. προκαϑίσαν» Ὁ 
τος οἱ βασιλεῖς σὺν ταῖς ἐπισκόποις ἐν τῇ Mayravoa ὕπανε.. 
᾿γνώσϑη. ὃ κόμας, καὶ ὑπέγραψέν ὃ te. βασιλεὺς καὶ ἡ μήτηρ. 
αὐκοῦ, κυρώσαντες τὴν εὐσέβειαν καὶ τὰ τῶν ἁγίων πατέρων 
ἀρχαῖα δόγματα, καὶ φιλοτιμησάμενοι τοὺς ἱερεῖς ἀπέλυσαν. 
15 καὶ εἰρήνευσαν 7j τοῦ ϑέοῦ ἐχκλησία, εἰ καὶ 0 ἐχϑρὸς τὰ ξαν- 
τοῦ ζιζάμιᾳ ἐν τοῖς ἰδίοις ἐργάταις σπείρειν oU. παύεται" ἀλλ᾽ 
3 τοῦ ϑεοῦ “ἐχκλησίᾳ πάντοτε. πολεμουμένη νικᾷ. s 
. Τούτῳ τῷ ἔτει ἐξῆλθεν κοῦρσον τῶν ᾿ρώβων κατὰ 'Po- A.M. 6281 
μανίας μηνὲ Σεπτεμβρίῳ, «καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸ τῶν ἄνατολι-. P. 391 
apex» ϑέμα, εἰς τόπον λεγόμενον Komióvadov. xai συγαχϑὲν.- 
τες οἱ τῶν Ῥωμαίων στρατηγοὶ ἐπολέμησαν μετ᾽ αὐτῶν, καὶ 


E 3. «dà add. ex À. m | t. C 


se contulit. tum vero sancta et universalis septima episcoporum syn- 
odus celebrata est, et ecclesia catholica, nulla nova prolata doctrina, 
quin immo sanctorum patrum assertionibus immotis stantibus, proscri- 
piaque haeresi recens intrusa, antiquum suum splendorem recepit. ad 
aec falsi nominis patriarchas tres, Anastasium dico, Constantinum et 
Nicetam, sectatoresque eornm universos anathemate percussit. primus 
autem episcoporum conventus et consessus in communi et primate Sa- 
pientiae ecclesia Nicaeae habitus est mensis Octobris die undecimo, 
mense vero Novembri imperatricem urbem cuncti ingressi sunt. im^ 
peratoribus demum una cum episcopis ad Magnauram praesessum ob- 
tinentibus, decreti tomus lectus est, cui imperator et mater eius san- 
ctorum patrum antiqua sancita confirmaturi subscripserunt, ac tandem 
honoribus.et donis sacerdotes cumulatos dimiserunt. ita ecclesia dei 
pacem recepit, per proprios licet operarios zizania superseminare non 
desistat. inimicus: verum ecclesia dei etiam iugiter oppugnata tri- 
umpnat. 
"Hoc anno mense Septembri acies Arabum ad praedandum com- A. C. 781 
paratae in Romaniam irruptionem fecerunt, et in orientalium théma, 
ad locum, cui nomen Copidnadus, penetrarunt. Romanorum autem 
duces collectis in unum copiis bello cum eis decertaptes fusi sunt, ex. 


718 — THEOPHANIS 


ἡττήθησαν, xai ὠπέθανον πολλοί͵, καὶ ix τῶν ἐξορεσϑέγτων 
οὐκ ὀλίγοι " ἔπεσον dà καὶ ὃ “Διογένης 0 τῶν ἀνατολικῶν τουρ. 
V.311 μάρχης ἱκανὸς καὶ τοῦ ᾿θψικίον ἄρχοντες. . λύσασα. δὲ ἡ βα- 
σίλισσα Εἰρήνη τὴν πρὸς τοὺς Φράγγους συναλλᾳγήν, daéiv- 
σεν Θεοφώνην τὸν πρωτοσπαϑάριον, καὶ ἤγαγεν χόρην ἐκ τῶν ὃ 
"Τρμενιᾳαχῶν ὀνόματι Μῆωρίαν ἀπὴ Δ μγίας, καὶ ἔζευξεν αὐτὴν 
Κωνστανείνῳ τῷ βασιλεῖ καὶ υἱῷ αὐτῆς, πολλὰ λυπουμένου 
Βαύχοῦ, καὶ μὴ ϑέλοντος διὰ τὴν πρὸς τοῦ Καρούλου ϑυγατέρα 
τοῦ ῥηγὸς τῶν Φραγγων exéger, ἣν εἶχε. προμνησεευσαίμενος. 
' xai ἐπετέλεσαν τοὺς γάμους αὐτοῦ μηνὶ Νοεμβροίῳ ἰνδιεκτειρῶρι τὸ 
— aH. Φιλητὸς δὲ ὁ τῆς Θρῴκης σερωτηγὸς ἀπελϑὼν ἂν τῷ 
Στιρύμωγι, καὶ ἀφυλάκτως ἀπλικεύσως, ἐπιπεσόντων αὐτᾷ 
ἄφνω Βουλγάρων, ἀνῃρέϑη ὑπ' οὐτῶν σὺν ἄλλοις πολλοῖς. 
ἀποστείλωσα δὲ Εἰρήνη ᾿Ιωάννην τὸν σακελλάριον xaé λογοϑέ- 
την τοῦ στρατιωεικμοῦ εἰς “4ογγιβαρδίαν μετὰ xad Θεοδότου κι' 
τοῦ ποτὸ ῥηγὸς τῆς μεγώλης «πγγιβαρδίας πρὸς và. εἰ δυνη- 
ϑεῖεν ὠμύνασϑαι τὸν Κάρουλον, καὶ ἀποσπάσαι εἰνὰς ἔξ αὖ, 
Cros. καὶ κατῆλθον οὖν σὺν Θεοδώρῳ marg καὶ σερατηγῷ 
Σικελίας" καὶ πολέμου κροτηϑέντος, ἐκρατήϑη ὑπὸ «μὸν (ὥρώ,)- 
γῶν ὃ αὐτὸς Ἰωάννης, xat δεινῶς. ἀνῃρέϑη. ᾿ 40 


2. ante οὐχ ὅλ. e add. τῶν γε σχολαρίων. 6. ““μνίαν À. 


9. ἐἶχε add. ex Α. 10. ἐνγδιχτ. om. Α. 1. φΦάώικπος A. 
12. Στρύμωνε À, Στρομ. vulg. 13. σὺν ἄλλ. Α, σὺν καὶ ἄλλ. 


vulg. 16. δυγηϑεῖεν ἀμύγ, À, ϑυνηϑείη ἐγαμ. vulg. 


quo perierunt plurimi, nec non ex exulum turmis non pauci, Dioge- 
nesque orientalium turmarcha, vir strenuus, et Opsicii duces ceci- 
dere. ioterea imperatrix Irene foedera cum Francis inita solvit, et 
misso Theophane protospathario, puellam: ex Armeniacis nomine Ma- 
riam Ámnia oriundam aceepit, quam Constantino imperatori filio suo 
coniugem locavit, quamvis id Constantinus aegerrime ferret, nec pro- 
pter conceptum erga Francorum regis Caroli filiam, quam sibi despon- 
saverat, affectum, consensum. praebere vellet. nuptiae tamen mense 
Novembri indictione duodecima celebratae sunt. Philetus autem, Thra- 
ciae dux, Strymonem versus profectus, nullis circa se dispositis excu- 
biarum custodibus, Bulgaris ex improviso ingruentibus , cum pluribos 
aliis interfectus est. misit insuper Irene Joannem sacellarium et mi- 
litiae logothetam in Longebardiam, cui expeditionis socium Theodo- 
tum maioris Longobardiae nuper regis filium adiunxit tentatura , si 
forte Carolum ulcisci et ab eius fidei incolas aliquos posset subdu- 
cere. illi cum Theodoro patricio Siciliae duce viribus coniunctis, 
praelium conseruerunt. cum Francis, a quibus ipse loannes captus 
acerba morte occisus est. 


' — CHRONOGRAPHIA. . 719 


Τούτῳ τῷ ἔτει ἐχινήϑησαν φϑόνῳ τῆς εὐσεβείας τῶν fa. A.M, 6282 
σιλέων ἄνθρωποι πονηροί, καὶ συνέβαλον τὴν μητέρα κατὰ 
τοῦ υἱοῦ, καὶ τὸν υἱὸν κατὰ τῆς μητρός. ἔπεισαν γὰρ αὐτὴν 
εὃς ἐκ προγνωστικῶν πληροφορηϑέντες, ὅτι οὐκ Satu οδρισμέ.. 
Svo» παρὰ τῷ ϑεῷ κρατῆσαι τῷ υἱῷ σον τὴν βασιλείαν, εἰ μὴ Ὁ 
σή ἐστιν͵ ἐκ ϑεοῦ δεδομένη σοι. αὐτὴ δὲ ες γυνὴ ἐξαπατὴη:- 
ϑεῖσα, ἔχουσα dà καὶ τὸ φίλαρχον, ἐπληροφορήϑη οὕτως εἶναι. 
καὶ οὐκ ἐλογίσατο, ὅτε αὐτοὶ διοικεῖν ϑέλοντες τὰ πράγματα 
τοῦτο προεφασίσαντα, τοῦ OU» βασιλέως γεγονότος tixogase 
τοτοῦς, δωμαλέου τὸ ὄντος καὶ ἱκανοῦ πάνυ, δώρα ἑδαυτὸκ μη- 
δὲν ἐξουσιάξζονεα" καὶ ἐλυπεῖτο βλέπων Σταυράκιον τὸν na. 
τρίκιον καὶ λογοθέτην τὰ πάνεα κατέχοντα, καὶ πάντας πρὸς 
αὐτὸν προσερχομένους, καὶ μηδενὸς τολμῶντος τῷ βασιλεῖ 
συχνάσαι. καὶ βουλευσάμενος τοῖς οἰχείοις αὐτοῦ ἀνθρώποις 
τ ὀλιγοστοῖς οὖσι, καὶ Πέτρῳ μαγέστρῳ καὶ Θεοδάρῳ πατρι- P. 39. 
xit τῷ Καμουλιανῷ- καὲ “ἀμιανῷ τῷ πατρικίῳ, ἐκύρωσεν τοῦ 
πιάσαι αὐτὴν, καὶ ἐξορίσαε ἂν Σικελίᾳ, καὶ κρατῆσαι αὐξὸν 
τὸ βασίλειον. τῇ δὲ 9 τοῦ Φεβροναρίου μηνὸς τῆς ty ἐν- 
δικτειῶνος σεισμὸς γέγονεν φοβερώτατος, ὥστε μὴ τολμώντάς 


1. ἐχιγήϑησαν — ἄγϑρωποι πονηροὶ A, ἐκίνησεν ὃ διάβολος — . 
ἀνθρώπους πονηροὺς e, ἐχίνησεν --- ἀνθρώπους πονηροὺς vulg. 


5. τὸν υἱόν σου Α. τὴν add. ex Α. 6. cof ἐστιν Α. 
ἐξαπατ. A, dz. vulg. 17. αὐτή»] αὐτὸν A. 18. τὸ βα- 
σίλειον μετὰ τῆς ἰδίας μητρος À. τὴς y ἰγδ. ΔΑ. | 19. τοὰ- 
uer e. 


Hoe anno diabolus concepto in imperatorum religionem odio C. A. 782 
scelestos homines concitavit, qui matrem in filium, ac filium adversus 
matrem committerent. illi etenim quasi ex praesagiis aut. vaticiniis cer- 
liores facti: non est, inquiunt, a deo constitutum, ut filius tuus im- 
perium teneat; illud quodcumque est, tuum est, et a deo tibi com- 
missum. illa, ceu mulier ex proclivi decipienda, imperandi ambitione 
laborans, id ita decretum in animum sibi de facili induxit, nec eos, 
Ti imperium persuaderent, ipsos rempublicam administrandi libi- 

ine graviter moveri non animadvertit. imperator igitur annum vi- 
cesimum jam superans, cum rebus gerendis idoneum, nec tamen in 
rempublicam potestatem nullam exercentem se contemplaretur, quin 
immo Stauracii patricii et logothetae curae cuncta commissa, ad eum 
solum omnes confluere, ad se, qui accedat, neminem audere animad. 
vertens, vehementer indoluit. consilio itaque cum familiaribus sibi 
viris, numero certe paucis, communicato, fuerunt illi Petrus magister, 
Theodorus patricius Camulianus et Damianus ftem patricius, matrem 
detinere, ac subinde in Siciliam relegare, ipse vero rerum omnium 
summam propria auctoritate administrare statuit, mensis porro Fe- 


730 THEOPHANIS ^. * 


τινας 8» οἴκῳ καϑευδῆσαι, ἀλλὰ πάγτας εἰς τοὺς κήπους xai 
τὰ ἐξάερα σκηνὰς ποιήσαντας διάγειν. ἡ δὰ βασέλισσα ἅμα 
τῷ υἱῷ αὐτῆς ἐξῆλθεν ἐν τῷ ἁγίῳ Mopnarn. μηνυϑείσης δὲ 
τῷ Σταυρακίῳ τῆς προφάσεως ταύτης, συγκενεῖ τὴν “4ὐγοῦ- 
Bgra» κατὰ τοῦ viov, καὲ πιάσασα τοὺς ἀγθρώπους τοῦ fjact-5 
λέως, πάντας δείρασα xai κουρεύσασα σὺν Ἰωάννῃ τῷ πρω- 
᾿τοσπαϑαρέῳ καὶ Βαγύλῳ αὐτοῦ͵ λεγομένῳ Πικριδέῳ, ἐξώρισεν 
ἐπὶ τὰ κατωτικὰ μέρη ἕως Σικελίας. τὸν δὲ μάγισερον Πέ- 
tgo» ἀτιμίαις περιβαλοῦσα, ἐκάϑισεν ἐν εῷ οἴκῳ αὐτῷ - ὅμοί- 
ὡς καὶ Θεύδωρον τὸν πατρίκιον τὸν καμουλιανόν- τὸν δὲ na-w 
torto» Δαμιανὸν δεέρασα καὶ κουρεύσασα, εἰς ᾿ΑἽΙπολλωνιάδα 
Ὑ.3ι:λτὸ κάστρον ὀξώρισεν. τυψασα δὲ καὶ τὸν υἱὸν καὶ πολλὰ 
λοιδορήσασα, ἐπρόϊτον ἐποίησεν ἐπὲ ἡμέρας ἱχανάς. ἤρξατο 
Cdà ὀρκίζειν τὸν στρατόν, ὅτι Ecc οὗ ζῇς, οὐ καταδεξόμεϑα τὸν 
vió» σου κρατῆσαι. xai ὥμνυον πᾶντες οὕτως, μηδενὸς τολ» i) 
μῶντος ἀντειπεῖν περὲ τούτου τὸ σύνολον. στύλος δὲ ᾽“ρὰ- 
Bo» ἐξῆλθεν ἐπὶ Κύπρον, καὶ τοῦτο προγνοῦσα 7 βασέλεσσα͵ 
ἐσώρευσε καὶ αὐτὴ πάντα τὰ Ῥωμαϊκὰ πλωΐμα, xai ἀπέλυσε 
κατ᾽ αὐτῶν. ἐλθόντες δὲ ἕως τὰ ρα ἀμφότεροε οἱ στρα- 
τηγοὲ ἔκαμψαν τὸ ἀκρωτήριον τῶν Χελιδονίων, xa εἰσῆλϑον Ἢ 


6. ϑήσασα À. — 7. αὐιοῦ add. ex A. 17. καὶ τοῦτο À, τοῦτο 
δὲ vulg. 18. πλοΐματα Α. 


bruarii die nono indictione decima tertia motus terrae violens adeo 
contigit, ut in domibus dormituri se continere caverent homines, sed 
omnes in hortis ac sub dio tentoriis erectis diversarentur. imperatrix 
autem ad sanctum Mamantem cum filio perrexit. conspirationis au- 
tem adversum se instructae Stauracius certior factus, Augustam in 
filium concitat. mox ipsa imperatoris domesticis manibus iniectis, 
cunctos diris verberibus caesos et tonsos cum loanne protospathario 
et Baiulo, cui Picridius cognomentum , ad inferius remotos imperii 
fines in Siciliam usque relegavit exules. magistrum etiam Petrum 
dedecore contumeliisque affectum domi se continere, quemadmodum 
etiam "Theodorum patricium Camulianum, iussit. ad hos patriciom 
Damianum verberatum tonsumque in castrum Apolloniadem deporta- 
vit. filium denique pari verberum mulctae et contumeliarum igno- 
miniae subiectum domi detinuit, ita ut per plures dies in publicum 
non prodierit, eoque tandem exercitum suis importunitatibus adegit, 
. ut milites in consilium hoc adduceret: filium tuum imperare, donec 
vixeris, non patiemur, iuraruntque ita omues, cum nullus circa istud 
ei omnino repugnare auderet. interea Arabum classis in Cyprum ex- 
peditionem suscepit: quod cum imperatrix praesensisset, collectas pi- 
riter Homanas omues naves in eos instruxit. cum autem ambo duce 
Myraim pervenisseut, superato Cbhelidoniorum promontorio in Ataliae 


- 


22 CHRONOGRAPHIA. 721 


ἐπὲ τὸν κόλπον τῆς ᾿Ατταλείας. οἱ δὲ ᾿Αραβες κινήσαντες ἀπὸ 
τῆς Κύπρου, καὶ εὐδίας αὐτοὺς καταλαβούσης, περεεφέροντο 
ἐν τῷ πελάγει. ἀναφανέντων δὲ αὐτῶν τὴν γῆν, εἶδον αὐτοὺς 
οὗ στρατηγοί, καὶ παραταξάμενοι ἡτοιμάσθησαν τοῦ πολεμεῖν. 
5 Θεόφιλος δὲ ὃ τῶν Κιβυρραιωτῶν στρατηγός, ῥωμάλεος ἀνὴρ D 
καὶ ἱκανώτατος ὦν, ϑαρσήσας καὶ πάντων προεξελϑωών, τού-- 
τοις τὸ συμβαλων', ἐκρατήϑη ὑπ’ αὐτῶν, ὃν ἀπήγαγον πρὸς 
"Δαρών, ϑεαϑείς r6 nag! αὐτοῦ, πρυεεραπὴ προδότης γενέ-, 
. 69e, καὶ προσκαίρων δωρεῶν τυχεῖν. τοῦ δὲ μὴ καταδεξα- 
τομένου, ἐπὶ πλέον δὲ ὠναγκασθέντος, καὶ μὴ ὑπείξαντος, τὴν 
διὰ ξίφους τιμωρίαν ὑπομείνας, μάρτυς ἀριστος ἀνεδείχϑη. 
Ῥωμαίων βασιλέως Κωνσταντίνου ἔτος a. Α.Μ.6.83 
Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὲ Σεπτεμβρίῳ, ἰνδικτεῶνε εδ΄͵ xazéAa- p. 303 
βον οἱ δρκέζοντες εἰς τὸ ϑέμα τῶν “Ἀρμενιακῶν: oí δὲ οὐ 
τῇ κατεδέξαντο ὀμύσαι, ὅτε οὐ βασιλευόμεϑα ὑπὸ τοῦ υἱοῦ σου 
ἐν τῇ ζωῇ cov, οὐδὲ προτώσσομεν τὸ ὄνομα Εἰρηνης πρὸΒ 
Κωνσταντίνου, ἀλλὰ Κωνσταντίγου καὶ Εἰρήνης, ὡς ἐξ ἀρχῆς 
παρελάβομεν. - ἀπέστειλεν δὲ πάλιν πρὸς τὸ πιάσαι αὐτοὺς 
᾿Αλέξιον τὸν σπαϑάριον καὶ δρουγγάριον τῆς βίγλης, τὸ ἐπί. 


2. εὐδείας A. 7. συμβαλὼν A, συμβάλλων vulg. 16. τὸ 
add. ex A. 17. Κωγσταγτίγου xal Εἰρήνης A, Κωνσταγτῖνον 
καὶ Εἰρήνην vulg. 18. παρελάβομεν Δ, προελάβ. vulg. — 19. 
βίγλης, τὸ A, βίγλας, τὸν vulg. 


sinum classem immiserunt. Arabes porro Cypro solventes tranquilli- 
tate exorta in mari oberrabant. cumque terram prospicere coepissent, 
extemplo eos adnavigautes classis praefecti conspexerunt; quare classe 
ad praelium instructa, bellum commiserunt. 'Ibeophilus autem, Ci- 
byrrhaeotarum dux, vir rubustus et militiae idoneus, animo nimium 
confidens, caeteris omnibus retro relictis hostes aggressus, ab ipsis 
captus ad Áaronem adductus est. in eius conspectu positum, religio- 
nis desertorem et proditorem fieri, terrenisque rebus voluptuose de- 
lectari pluribus Aaron hortatus est. is cum oblata quaeque respue- 
ret, et magis ac magis pollicitationibus et minis sollicitatus non ac- 
quiesceret, tandem gladii poenam perpessus insignis martyr evasit. 
Romanorum imperatoris Constantini annus primus. A. C. 583 
Hoc anno mense Septembri indictione decima quarta, qui Irenes 
nomine iusiurandum a militibus exigebant, illud ab Armeniacorum 
themate praestandum expetierunt. illi sacramento se obstringere his 
vetbis recusantes : filio tuo per vitam omnem subiiciemur, inquiunt, 
nec unquam lrenes nomen Constantini nomini praeponi patiemur, sed 
Constantinum et Irenem, quod ab initio praestitimus, semper appel- 
labimus. imperatrix iis rursum demulcendis Alexium cognomine Mu- 
selem spatharium et vigiliarum drungarium destinavit. quare Arme- 


Theophanes. 46 


722 .— THEOPHANIS 


κλην Moveotiéu. οἱ dà κρατήσαντες αὐτὸν τοῦ ἄρχειν ἕαν- 
τῶν προεβάλοντος Νικηφόρον δὲ τὸν πατρίκεον καὲ στρατη- 
γὸν αὐτῶν φρουρήσαντες, Κωνσταντῖνον μόνον βασελέα ἀνευ- 
φήμησαν. τοῦτο μαϑόντες οἱ τῶν λοιπῶν ϑεμάτων λαοί, τοὺς 
στρατηγοὺς αὐτῶν διώξαντες, Κωνσταντῖνον μόνον βασιλέα κ 
Cxai αὐτοὲ ἀνεκήρυττον. ὦ τῆς τοῦ πονηροῦ δεαβόλου πανουρ- 
γίας; πῶς διὰ πολλῶν μεϑοδειῶν σπεύδει ἀπολέσαε τὸ τῶν 
ἀνθρώπων γένος; οὗ γὰρ πρὸ δεκαπέντε χρόγων ὀμόσαντες 
τὸν φοβερὸν ἐκεῖνον ὅρχον, καὶ ἔγγραφα ποιήσαντες, καὶ ἐν 
τῷ ἁγίῳ βήματι ἀποθέμενοι, πάλιν ὥμνυον τῇ Εἰρήνη μὴ το 
βασιλευϑῆναι ὑπὸ τοῦ υἱοῦ αὐτῆς ἐν τῇ ζωῇ αὐτῆς. καὶ ᾿αὖ. 
ϑις τούτου ἐπιλαϑόμενοι Κωνσταντῖνον αὐτοκράτορα εἰνευφή- 
μουν, μὴ ἐννοήσαντες οἱ τάλανες, ὅτι οὐκ ἔδεε ἀντωμοσίαν 
ποιῆσαι. ἀγάγχη γὰρ πᾶσα τῇ ἀντωμοσίᾳ τὴν ἐπιορκίαν πα- 
: V.313 ρακολουϑῆσαι, ἐπιορκία δὲ ϑεοῦ ἄρνησις. συναχϑέντες δὲ τῷ i5 
Ὁ Ὀχτωβρίῳ μηνὲ τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης ἰνδικτεῶνος οἱ τῶν 
ϑεμάτων ἐν τῇ rog ἐπεζήτησαν πάντες κοινῇ γνώνῃ Κα»- 
σταντῖνον βασιλέα εἰκοστὸν ἄγοντα ἔτος" φοβηϑεῖσα δὲ Εἰρήνη 
τὸ ὅρμημα τοῦ λαοῦ ἀπέλυσεν αὐτόν. αὐτοὶ δὲ τοῦτον αὐτο- 
κράτορα ἐκύρωσαν μέν, ἀπεκήρυξαν δὲ τὴν τούτου μητέρα. "0 


1. ἑαυτῶν À, αὐτῶν vulg. — 5. μόνον om. A. 9). μεϑοδειών 
A, μεϑοδιῶν vulg. 12. τούτου Δ, τοῦτο vulg. 19. éatU- 
τησαν À, ἐπιζητήσαγτες vulg. | 


niaci eum secum retentum sibi praefecerunt: proprium autem ducem 
. Nicephorum patricium in custodiam coniicientes, Constantinum solum 
imperatorem elatis vocibus celebraverunt. nuncio huiusmodi accepto 
reliquorum thematum turmae, propriis ducibus fugatis, Constantinum 
imperatorem solum pari suffragio praedicaverunt. o diaboli vere ma- 

ligni versutiam! quam variis artibus hominum genus perdere moli- 

tur? iidem sane qui ante annos quindecim tremendo illo iureiurando, 
scriptis etiam consignato, et ad sacrum tribunal deposito, se fidem 

- servaturos Constantino obstrinxerant, nunc lrene, quamdiu fuerit in 
vivis, eius filio nunquam subiiciendos , nec filii imperium passuros 

pari sacramento protestantur. mox ultimi iurisiurandi facti immemores 
iterum Constantinum ceu imperatorem faustis prosequuntur acclama- 
tionibus, nec se iureiurando aliud sacramentum opponere advertunt. 
contraria quippe iureiurando affirmantibus periurium admittere omnino 
necesse est. periurium autem si admiseris, ipsum deum negas. Octo- 

bri porro mense indictione quarta decima legiones thematum cunctae 

apud Átroam collectae Constantinum, vicesimum tunc annum agentem, 

solum imperatorem agnosci postulaverunt. quare exercitus impetum 

Irene formidans filium tandem dimisit, Constantino in imperii sede 





᾿" 


CHRONOGRAPHIA. 733 


ἀπέστειλεν dà ὁ βασιλεὺς εὐϑέως ἸΠιχαὴλ τὸν “αχανοδρώ- 
κοντα καὶ Ἰωάννην τὸν βάγυλον αὐτοῦ καὶ πρωτοσπαϑάριον, 
καὶ ὥρκισαν τοὺς ᾿Δρμενιακοὺς τοῦ μὴ δέξασθαι Εἰρήνην τὴν 
μητέρα αὐτοῦ εἰς βασίλισσαν. τὸν δὲ ᾿“λέξιον ἐπεκύρωσεν | 

5orgargyóv αὐτῶν. καὶ ἐπανελϑὼν ὃ βασιλεὺς dv τῇ πόλει p. 394 
τῷ 4εκεμβρίῳ μηνί, δεέρας καὶ κουρεύσας ἐξώρισεν Σταυρά- 
xio» δἰς τὸ ϑέμα τῶν “Ἀρμενιακῶν πρὸς πληροφορίαν αὐτῶν. 
δξώρισεν δὲ καὶ ᾿Αέτιον τὸν εὐγοῦχον καὶ πρωτοσπαϑάριον 
καὶ ἐπιστήϑιον αὐτῆς, καὶ πάντας τὸὺς οἰχειακοὺς αὐτῆς cv- 

τογούχους" ταύτην δὸ μετὰ τῆς ἀπαϑείας αὐτῆς ἐχάϑισεν ἐν 
τῷ παλατίῳ τοῦ Ἐλευϑερίου, ὃ αὐτὴ ῳφἰχοδόμησεν, ἐν ᾧ καὶ τὰ 
πλεῖστα χρήματα ἦν κατακρύψασα. ἐγένετο δὲ τῷ αὐτῷ μηνὶ 
ἐμπυρισμός, καὶ ἐκάη ὃ τρέκλινος τοῦ πατριαρχεέου, ὃ λεγύ- 
μενος Θωμαΐτης, καὶ τὸ κοιαιστώριον καὶ ἄλλαι οἰκίαι πολ.- 

τὐλαὶ Bog τοῦ ἸΠιλέου. τῷ δὲ ᾿Απριλλίῳ μηνὲ ἐπιστρατεύσας 
Κωνσταντῖνος κατὰ Βουλγάρων, ἦλϑεν εἰς τὸ ἐπιλεγόμενον Β 
Προβάτου κάστρον, εἰς τὸ τοῦ ἁγίου Γεωργίου δυάκιν" xai 
συναντήσας Καρδάμῳ τῷ κυρῷ Boviyagíag, μικροῦ πολέμου 
περὲ τὴν ἑσπέραν γεγονότος, δειλανδρίσαντες οἱ Ῥωμαῖοι διὰ 

20126 νυχτὸς ἔφυγον, καὶ ὑπέστρεψαν ἀδόξως" καὶ οἱ Βούλγα- 
Qo, φοβηϑέντες ὑπέστρεψαν. 


5. ἐν add. ex A, 11. xai add. ex Α. 16. ἐπελεγ. A, λεγ. 


vulg. 19. περὶ Α. κατὰ vulg. δειλαγδρίσ. Α, δειλαγ- 
δρήσ. vulg. 


confirmato, matrem omni potestate milites abdicarunt. imperator 
subinde Michaelem Lachanodraconem et loannem baiulum suum et 
protospatharium misit, qui Armeniacorum fidem accepto ab eis sacra- 
mento devinceret, ne matrem amplius imperatricem agnoscerent, Ale- 
xiumque eorum ducem confirmavit. mense vero Decembri in urbem 
reversus imperator Stauracinm caesum et capillis tonsum in Arme- 
niacorum provinciam, quo magis ipsis gratum faceret, Aetium quoque 
eunuchum Irenes, protospatharium et intimum, reliquosque omnes 
eunuchos eius domesticos relegavit, ipsam vero matrem in palatio, 
quod. ad Eleuthefium struxerat, in quo magnam opum vim reposue- 
rat, securam et commodam vitam agere praecepit. caeterum eodem 
mense contigit incendium , quo patriarchii triclinium, Thomaites di- 
ctum , quaestorium , et ad Milium usque plures aedes conflagrarunt. 
mense autem Aprili imperator expeditione in Bulgaros suscepta, ad 
castrum, quod Probati dicitur, iuxta sancti Georgii rivum venit, ubi 
cum in Cardamum Bulgariae domnum incidisset, levi pugna vespere 
commissa, Romani timore perculsi, per noctem In fugam se dederunt, 
atque ita cum dedecore reversi sunt. Bulgari etiam eaterriti in pro- 
vinciam se receperunt. 


724 THEOPHANIS 


A.M. 6284 Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὲ Σεπτεμβρίῳ ἐπεστράτευσεν δ βασι- 
λεὺς κατὰ ᾿Αράβων, καὶ ἀπάρας ἐκ τοῦ ᾿μωρέου ἐπήει ἐπὶ 
C Ταρσὸν τῆς Κιλικίας. ἐλθὼν dà εἰς ᾿Ανύδρους πύργους na- 
λιν ἀνθυπέστρεψε κενὸς μηνὶ ὈὈχτωβρίῳ, ἐνδικεεῶνε εε΄. τῇ δὲ 
i£ τοῦ Ἰανουαρίου μηνὸς παρακληϑεὶς ὃ βασιλεὺς ὑπὸ τῆς" 
ἐδίας μητρὸς καὶ πολλῶν τῶν ἐν τέλει, ἀναγορεύεε αὐτὴν na- 
λιν, καὶ συνευφημίζεται σὺν αὐτῷ, ὡς ἐξ ἀρχῆς ἸΚωνσταντί. 
yov καὶ Εἰρήνης. καὶ πάντες μὲν πειϑαρχοῦσεν. τὸ δὲ τῶν 
"Τρμενιακῶν -Jéua ἐχστάντες πρὺς τοῦτο σετασεάζουσιν, καὶ 
ἐπιζητοῦσιν ᾿Αλέξιον τὸν πρὸ μικροῦ στρατηγήσαντα αὐτῶν, τὸ 
τὸ τηνικαῦτα τοῦ βασιλέως μετὰ λόγου προσκαλεσαμένου αὖ- 
τόν, καὶ τῇ τοῦ πατρικίου ἀξίᾳ τιμήσαντος, καὶ πρὸς ξαυτὸν 
κατασχόντος. τοῦτον δὺν διὰ τὴν τοιαύτην ἐπεζήτησιν, καὶ 
τινας λύγους περὲ αὐτοῦ ῥεσκομένους, ὡς μέλλειν αὐτὸν βα- 
σιλεύειν δείρας καὶ κουρευσας ἐν τῷ πραιτωρέῳ ἀπέϑετο. τῷ 15 
δὲ Ἰουλίῳ μηνὲ ἐπεστράτευσεν κατὰ Βουλγάρων, καὶ ἔκτισεν 
τὸ κάστρον αρκέλλων" καὶ τῇ εἰχοστῇ τοῦ Ἰουλέου μηνὸς 
ἐξῆλθεν Καρδαμος 0 κύρις τῆς Βυλγαρίας μετὰ πάσης τῆς 
δυγάμεως αὐτοῦ, καὶ ἔστη ἐν. τοῖς ὀχυρώμασι. ϑερμοπνοή.- 
σας δὲ ὃ βασιλεύς, καὶ ὑπὸ ψευδοπροφητῶν πεισϑείς, dos 
αὐτοῦ ἔσται 7 νίκη, ἀσκόπως καὶ ἀτάχτως συνέβαλεν mole 


4. ἀνθυπέστρ. À, ἀνϑύστρ. vulg. 9. ἐνστάντες A. τά. δε- 
σχουμέγους À, ῥευχόμενος f (?) 17. 10 add. ex A. 
A. C. 584 Hoc anno mense Septembri imperator armata manu in Arabes 


profectus est; ab Amorio autem movens, Tarsum Ciliciae urbem per- 
rexit. ad turres autem Anydras ita dictas veniens, re prorsus infecta 
remeavit, mense Octobri, indictione decima quinta. mensis autem 
Januarii die decimo quinto ab ipsa matre multisque optimatibus ex- 
oratus, imperatricem iterum eam renunciat, et cum eo faustis popali 
exclamationibus, velut olim, excipitur, in haec verba, Constantino et 
lrene multos annos. imperatoris placito cuncti paruerunt. solum Ar- 
meniacorum thema rei novitate perculsum tumultuatur, et Alexium 
pridem suum ducem, quem imperator quodam obténtu revocatum et 
patricii dignitate promotum penes se retinuerat, accersitum sibi reddi 
et in officium restitui sollicitant. eum itaque, quod tanto ardore re- 
petiissent Armeniaci, quodque sermones de eo, quasi de imperatore 
futuro, in vulgus spargerentur, Constantinus verberibus caesum et ca- 
pillis detonsum in praetorium detrusit. porro lulio mense exercitum 
in Bulgaros expedivit, et castrum Marcellorum condidit. eiusdem vero 
mensis Iulii die vicesimo, Cardamus Bulgariae domnus, copiis ditionis 
suae omnibus eductis, postinodum in locis munitis substiüt. impera- 
tor iuvenili ardore succensus et a falsis vatibus victoriam ei pne 


CHRONOGRAPBIA. 725 


μον, xai ἡττῶται σφοδρῶς. ἐπανέρχεται δὲ φυγὰς ὃν τῇ nó- 
Aet πολλοὺς ἀποβαλῶν, οὐ μόνον τοῦ κοινοῦ λαοῦ, ἀλλὰ xai P.395 
τῶν ἐν τέλει, ἂν οἷς καὶ Πιχαὴλ μάγιστρον zfayavodoaxovra, V. 531 
καὶ Βάρδαν πατρίκιον, καὶ Στέφανον πρωτοσπαϑάριον, τὸν 
5 Xauéa, Νιχήταν τὸ καὶ Θεόγνωστον στρατηγοὺς γεγονότας 
καὶ ἀνθρώπους βασιλικοὺς οὐκ ὀλίγους, καὶ Παγκράτιον τὸν 
ψευδοπροφήτην καὶ dorgovOuo», ὅστις καὶ νικᾷν αὐτὸν προε- 
φήτευσεν. ἐπείρασε δὲ καὶ τὸ τοῦλδον, χρήματά τε καὶ ἵπ- 
πους καὶ τὴν κόρτην μετὰ πάσης τῆς βασιλικῆς ὑπουργίας. 
IOorà» δὲ ταγμάτων ἐπισυναχϑέντων ἔν τῇ πύλει, ἐβουλεύσαντο 
ἐξαγαγεῖν Νικηφόρον τὸν ἀπὸ καισάρων, xoi στῆσαι εἰς βα- 
σιλέα. τοῦτο γνοὺς Kovoravrivoc, ἀποστείλας ἐξήγαγεν ἄμ-Β 
φοτέρους τοὺς υἱοὺς Κωνσταντίνου τοῦ πάππου αὐτοῦ ἐν τῷ 
ἁγίῳ. ἸΠάμαντι" καὶ τὸν μὲν Νικηφόρον ἐτύφλωσεν, Χριστο- 
τῇ φύρον δὲ καὶ Νικήταν, ᾿Ανϑιμόν τὸ καὶ Εὐδόκιμον ἐγλωσσο.. 
κύόπησεν" σὺν αὐτοῖς δὲ καὶ ᾿Αλέξιον τὸν προλεχϑέντα πατρί- 
xtoy ἐτύφλωσεν, πεισϑεὶς ταῖς μητρικαῖς εἰσηγήσεσι, καὶ Σταυ- 
ρακίου τοῦ προρρηϑέντος πατρικίου, ὡς εἰ μὴ τοῦτον ἐκχτυ- 
φλώσειεν, εἰς βασιλέα αὐτὸν ψηφίζονται. ἐγένετο δὲ ἡ τού- 
2010» ποινὴ μηνὲ .dyovero, ἡμέρᾳ σαββάτῳ, ἐνδικτιῶνε ιε΄, 


5. Χαμέαν A. 8. ἐπείρασι)] ἀπήρασιν À, utrumque manifesto 
corruptum : scribendum ut infra p. 734, 11. ἀπῇραν. t1. εἰς 
add. ex A. 17. πεισϑεὶς ταῖς À, 7t. δὲ ταῖς vulg. 


nunciantibus seductus, inconsulte, et agminibus incompositis pugnam 
conserens, gravi clade afficitur. urbem itaque fugitivus repetit, mul- 
tis, non ex gregariis modo militibus, sed et viris in dignitate consti- 
. tutis amissis, inter quos fuerunt Michael magister Lachanodraco, Bar- 
des patricius, Stephanus protospatharius, Chamaeas ac Nicetas et 
Theognostus, qui duces extiterant, hominesque ex imperatorio comi- 
tatu non paüci: Pancratius etiam, falsus ille vates et astronomus, qui 
imperatoris victoriam futuram praedixerat. δὰ haec Bulgari impedi- 
mentis, facultatibus, equis et tentoriorum omnium apparatu cum 
univeraa imperatoria supellectile potiti fuerunt. caeterum militares 
ordines in urbem invecti Nicephorum excaesarem educere et impe- 
ratorem renunciare consiliati sunt. Constantinus coniuratione pate- 
facta, qui Constontini avi sui filium utrumque ad saneti Mamantis 
locum educerent, misit, ac Nicephorum quidem oculorum orbitate 
damnavit, Christophoro vero, Nicetae, Anthimo et Eudecimo linguas 
praescindi iussit: cum eis quoque Alexium, quem diximus, patricium 
oculorum usu privavit, maternis maxime et Stauracii patricii, de quo 
hucusque frequens sermo, consiliis inductus, qui istum nisi oculis 
orbaretur, in imperatorem eloctum iri asserebant. supplicium itaque 
mense Augusto, sabbati die, indictione decima quinta, hora nona, eis 


726 THEOPHANIS 


doa 9'. ἀλλ᾽ οὐκ εἰς μακρὰν 7j ϑεία δίκη ἀνεχδίκητον εἴασεν 

στὴν ἄδικον ταύτην πρᾶξιν. μετὰ γὰρ πενταετὴ χρόνον τῷ 
αὐτῷ μηνί, καὶ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ τοῦ σαββάτου τυφλοῦται ὑπὸ 
τῆς ἰδίας μητρὸς ὃ αὐτὸς Κωνσταντῖνος. . 

A.M.6385 Τούτῳ τῷ ἔτει ἀκούσαντες οἱ ᾿Αρμενιακοὶ περὲ τοῦ πα." 
τρικίου ᾿Αλεξίον, ὅτι ἐτυφλώϑη, ἐφυλάκισαν τὸν σερατηγὺν 
αὐτῶν Θεόδωρον καὶ πατρίκιον τὸν Καμουλιανόν. καὲ μα- 
ϑὼν ὃ βασιλεὺς ἀπέλυσεν τὸν πρωτοσπαϑάριον Κωνσταντῖνον 

Ὁτὸν ᾿Αρτασήρ, καὶ τὸν Χρυσοχέρην στρατηγὸν τῶν Βουκελλα- 
οίων μετὰ τοῦ λαοῦ τῶν λοιπῶν ϑεμάτων, τοῦ πεῖσαε αὐτούς. τὸ 
οὗ δὲ κροτήσαντες πόλεμον πρὸς αὐτούς, ἐπίασαν ἀμφοτέρους 
καὲ ὄτύφλωσαν, xai ἔσφαγησαν πολλοὶ ἐξ ἀμφοτέρων μερῶν 
μηνὶ Νοεμβρίῳ τῆς α΄ ἰνδικτιῶνος" τῷ δὲ “εκεμβρίῳ μηνὲ κέ, 
ec δευτέρᾳ τῆς νυκτός, βροντῆς καὶ ἀστραπῆς γενομένης, 
ἀνήφϑη μέρος τοῦ βασιλικοῦ ἐργοδοσίον τῶν χρυσοκλαβα- κιὖ 
Qí/c» κατὰ τὸν χρυσίωνα. μετὰ δὲ τὸ ἅγιον πάσχα ἐπεστρά- 
τευσεν ὃ βασιλεὺς κατὰ τῶν ᾿Αρμενιαχῶν μετὰ xai πάντων 
τῶν λοιπῶν ϑεμάτωγν. καὶ τῇ xb τοῦ lMorov μιηνὸς τῆς 
πρώτης ἰνδικτιῶνος, ἡμέρα χυριαχῇ τῆς πεντηκοστῆς πολε- 

P.396450u6 αὐτούς, δόλῳ τῶν σὺν αὐτοῖς “Αρμενέων προδεδω- 0 
κότων», νικήσας συλλαμβάνει αὐτούς, καὶ ἀναιρεῖ ᾿Ανδρόνιχον 


1. ἢ τοῦ ϑεοῦ δ. Α. ἀνεχϑίκ. Α, ἀνεξεχδίχ. vulg. 12. ἐξ 
dug. À, τῶν due. vulg. 19. τῷ δὲ Zextufoto μηνὲ Α, τῇ 
δὲ “Δεκεμβρίου vulg. 16. χρυσίωνα Α a f, χρουσ. vulg. 17. 
πάντα τὰ λοιπὰ ϑέματα À a f. — di. γιχήσας À, Nixátag vulg. 


irrogatum. in spatium tamen haud diutinum iniustum huiusmodi 
facinus inultum divina iustitia distulit, solius etenim quinquennii 
exacto intervallo eiusdem mensis et sabbati die a propria matre Con- 
stantinus ipse oculis orbatus est. 

À, C. 2585 Hoc anno Ármeniaci caecitatis Alexio patricio illatae accepto nun- 
cio Theodorum patricium Camulianum ducem suum in custodiam 
coniecerunt. ea re audita Constantinum Artaser protospatharium et 
Chrysocherem Bucellariorum ducem cum reliquorum thematum copiis 
ad Armeniacos in officio continendos misit. illi bello in utrumque 
instructo, utrumque etiam in potestatem acceptum oculorum usu mul 
tant, plurima exercituum parte utrinque caesa, indictionis primae 
mense Novembri. Decembris porro die vicesimo quinto hora noetis 
secunda, aere crebris fulminibus et fulguribus turbato, imperatoria 
rum oflicinarum ea pars, quae ad aurificinam phrygionibus assignati 
est, couflagravit. celebratis autem paschatis solemnibus, thematibus 
universis una secum eductis, iinperator in Ármeniacos vires imperii 
convertit. mensis vero Maii die vicesimo septimo, indictione prima, 
ipsa pentecostes festiva dominica, praelio cum eis inito, sociorum 


CHRONOGRAPHIA. 721 


σπαϑάριον xai τουρμάρχην αὐτῶν καὶ Θεόφιλον. τουρμάρ- 
gg» καὲ Γρηγόριον ἐπίσκοπον Σινώπης" τοὺς δὲ λοιποὺς ζη- 
μέαις καὶ δημεύσεσι καϑυπέβαλεν. χιλίους dà ἔκ τοῦ κάστρου 
αὐτῶν δεσμήσας ἐν τῇ πόλει ἐξήγαγεν διὰ τῆς πόρτης Βλα- 
5 χερνῶν, μηνὶ Ἰουλίῳ xó', ἡμέρᾳ δευτέρᾳ, ὧν ἐπιγράψας τὰ 
πρόσωπα μέλανι κεντητῷ, ᾿Αρμενιακὸς ἐπίβουλος, διέσπειρεν 
αὐτοὺς ἔν τὸ Σικελίᾳ καὶ ταῖς λοιπαῖς νήσοις. οἱ δὲ προ- 
ϑόται αὐτῶν ᾿Αρμένιοι μηδὲν φιλοτιμηθϑέντες παρὰ τοῦ βασι- 
λέως, τὸ κάστρον Κάμαχον παρέδωχαν τοῖς “ἄραψ. 6 7) B 
10 Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὲ Ὀχτωβρίῳ, ἐγδικτιῶνε δευτέρᾳ, na- A.M.6236 
ρέλαβον οἱ “Δραβες τὸ κάστρον Θήβασαν ὑπὸ, λόγον" διὸ xai V. 315 
τοὺς ἄρχοντας αὐτοῦ ἀπέλυσαν πορευϑῆναε εἰς τὰ ἴδια. 
Τούτῳ τῷ ἔτει μισήσας 0 βασιλεὺς τὴν ξαυτοῦ γυναῖκα A.M. 6187 
Μαρίαν ὑποβολῇ τῆς ἑαυτοῦ μητρὸς ἐφιεμένης τῆς ἀρχῆςα 
1 πρὸς τὸ χαταγνωσθῆναι αὐτὸν ὑπὸ πάντων, ἐξεβιάσατο αὖ- 
τὴν γενέσθαι μοναστρίαν, καὶ πείσας αὐτήν, ἀπέκειρεν μηνὲ 
Ἰϊανουαρίῳ, ἰγδικτιῶνε y. καὶ τῷ ᾿“πριλλίῳ μηνὲ ἐπεστράτευ- 
σεν κατὰ ᾿Αραβων" καὶ τῇ ὀγδόῃ τοῦ JMaiov μηνὸς πολεμή- 
σας μεϑ᾽ ἑνὸς κούρσου αὐτῶν ἐν τόπῷ ἐπιλεγομένῳ “Ἄνουσαν, 


5. μηνὶ Ἰουλίῳ A, μηνὶ δὲ Ἰουνίῳ vulg. 16. τοῦ γεν. αὖ- 
τὴν Α. 19. ἐγὸς χούρσ. A, évog τοῦ x. vulg. ἐπιλεγ. À, 
λεγ. vulg. 


Armeniorum dolis eos tradentium universos victos comprehendit, ex 
quibus Andronicum spatharium et eorum turmarcham, Theophilum 
item turmarcham et Gregorium Sinopes episcopum neci addicit, et 
in reliquos mulctis et proscriptionibus animadvertit. mille porro ex 
ipsis vinculis constrictos ex ipsorum castro eductos in urbem per Bla- 
chernarum portam introduxit; ac denique mensis Iunii die vigesimo 
quarto, feria secunda, notata puncturis singulorum facie, et in ipsam 
atramento superinfuso, inscripsit: Armeniacus insidiator: per Siciliam 
et reliquas insulas eos relegatos dispersit. proditores autem Armenii, 
speratis ab impertore muneribus fraudati, Camachum castrum Arabi- 
bus tradiderunt. 

' Hoc anno, mense Octobri, indictione secunda, Arabes, pactis A. C. ^86 
conditionibus, 'Thebasam urbem in potestatem iiserunt; eapropter 
loci proceres in proprias domos se recipere permiserunt. À.C. 584 

Hoc anno imperator uxoris Mariae consortii pertaesus, matris con- 
silio, quae, ut imperandi potestatem ad se traduceret, cunctorum odiis 
filium exponere satagebat, monialem eam fieri compulit, ac proposi- 
tum huiusmodi persuasam in monasterio capillis abdicavit mense Ia- 
nuario, indictione terlia. insequente autem Aprili in Arabes expedi-. 
tionem movit, subindeque mensis Maii die octavo, cum uno adversi 
exercitus excursoruim duce manibus consertis victoriam tulit, et in 
fugam versum ad locum Anusam dictum usque ad fluvium abegit. 


738. THEOPHANIS 


νικήσας καὶ τρέψας, ἤλασεν ἕως τοῦ ποταμοῦ, xaé& κατελϑὼν 
εἷς Ἔφεσον, καὶ εὐξάμενος εἰς τὸν θεολόγον, τὸ κομμέρκιον 
τοῦ πανηγυρίου ἑκατὸν λιτρῶν χρυσίου ὃν, ἐχούφεσεν πρὸς 
θεραπείαν τοῦ ἁγίου ἀποστόλου καὶ εὐαγγελισεοῦ Ἰωανγνου. 

Dij δὲ «Αὐγούστῳ μηνὲ ἔστεψεν ὃ βασιλεὺς τὴν Θεοδότην" 
τὴν κουβιχουλαρίαν afüyovorav καὶ ἐμνηστεύϑη αὐτῇ παρα- 
ψόμως. 

A.M. 6288 Τούτῳ τῷ ἔτει, μηνὲ Σεπεεμβρίῳ ἰνδικτιῶνος δ΄, ἐποίησε 
τὸν γάμον utra Θεοδότης ὃ βασιλεὺς ἐν τῷ παλατίῳ τοῦ 
ἁγίου ἥἼ ὁ μαντος, ἡμέρᾳ τετάρτη. τῷ δὲ ᾿Απριλλέῳ μηνὶ τῆς τὸ 
αὐτῆς 0 ἰνδικτιῶνος, ἡμέρᾳ ἑβδόμῃ, ὥρᾳ νυκτερενῇ, γέγονε 

Ρ.3ρησεισμὸς ἐν τῇ νήσῳ Κρήτῃ φοβερώτατος. ἐγένετο δὲ καὶ ἐν 
ωνσταντινουπόλει μηνὲ Ἰαΐϊῳ τετάρτη na»v φοβερός. Καρ- 
δαμος δὲ ὃ κύρις Βουλγαρέας ἐδήλωσεν τῷ βασιλεῖ - ὅτι ἡ 
τέλεσόν μοι πάκτα, 7 ἔρχομαε ἕως τῆς Xovogc πόρτης xaii5 
ἐρημῶ τὴν Θράκην. ὃ δὲ βασιλεὺς βαλὼν καβαλλίνας ἀλόγου 
εἰς μανδύλιν, ἔπεμψεν αὐτῷ εἰπών: ὅτι οἷα μέν σοε πρέπει 
πάκτα, ἀπέστειλα σοι. γέρων δὲ εἶ" καὶ οὐ ϑέλω ive κοπιά- 
onc ἕως τῶν ὧδε" ἀλλ᾽ ἐγὼ ἔρχομαι ἕως αρκέλλων, καὶ 
ἔξελϑε. καὶ εἴ τε κρινεῖ ὃ ϑεός. καὶ ἀποστείλας 6 βασιλεὺς "ο 
εἰς τὰ περατικὰ ϑέματα ἐσώρευσεν τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὲ ἡλ- 


10. ἡμερῶν μ᾽ Α. 12. xai add. ex A. 14. ὅτε add. ex Α. 
16. ἐρημόγω À. βαλὼν A, βάλλων vulg. Gióyov A, dló- 
yo» vulg. 19. τῶν ὦδε À, τοῦ ὧδε vulg. 21. εἰς add. ex Α. 


post haec Ephesum divertit, et votorum precibus ad theologum per- 
solutis, nundinarum vectigal centum auri librarum pondo imminuit, 
et in sancti apostoli et evangelistae Ioannis cultum impendendum re- 
laxavit. mense vero Augusto Theodoten cubiculariam imperator co- 
ronavit Augustam, et illegitimo eam sibi copulavit coniugio. 

A. C. 88 Hoc anno, mense Septembri, indictione quarta, feria hebdomadis 
quarta, imperator, coniuncta sibi Theodote, in sancti Mamantis pala- 
tio nuptias celebravit. mense vero Aprili indictionis eiusdem quar- 
tae, feria septima, hora nocturna, horrendus plane terrae motus in 

| Creta insula contigit: alius similis omnino tremendus Cpoli mensis 
Maii die quarto factus. porro Cardamus Bulgariae domnus imperato- 
rem verbis interturbavit: aut tributa mihi persolve, aut ad Chrysen 
usque portam arma et per Thraciam universam vastitatem inferam. 
at imperator involuta sudario equina stercora ad eum remisit cum 
eiusmodi responsis: tributa quae te deceant misi. senior antem cum 
sis, huc usque venientem te fatigari nolo, ego ad Marcellorum castrum 
obvius prodibo, tu fac illuc etiam te conferas. de successu deus 
iudicabit. advocatis autem tráns fretum positis copiis exercitum uui- 
versum imperator collegit et Bersiniciam usque profectus est. Car- 


CHRONOGRAPHIA. 729 


ϑεν ἕως Βερσινιχείας, xai ὃ Κάρδαμος ἦλθεν ἕως τοῦ δάσεως B 
᾿Αβρολέβα, καὶ δειλιάσας ἔμεινεν ἐν τῷ ἄλσει. ὃ δὲ βασιλεὺς 
παραϑαρρύνας τὸν λαὸν αὐτοῦ, ἀπῆλθεν ἕως τοῦ γυμνοῦ 
“Αβρολέβα προσκαλούμενος αὐτὸν ἐπὶ ἡμέρας ij. ὃ dà οὐκ 
5 ὀτόλμησεν, εἰλλ᾽ ἐπανῆλθεν φυγὰς εἰς τὰ ἴδια. τῷ δ᾽ αὐτῷ 
χρόνῳ καὶ oi ᾿Αραβες ἦλθον ἕως τοῦ ᾿“μωρίον, καὶ οὐδὲν 
dvvcavreg ὑπέστρεψαν αἰχμαλωσίαν εἰς τὰ περίχωρα ποιή- 
σαντες. | 
Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει Πλάτων ὃ τοῦ σακκουδίωνος ἡγούμενος 
το ἀπέστησεν τῆς κοινωνίας Ταρασίου τοῦ πατριάρχου, ὡς δε- 
ξαμένου τὸν βασιλέα εἰς κοινωνίαν, καὶ ἐπιτρέψαντος τῷ xa- 
τηχητῇ τοῦ κουρεῦσαι τὴν γυναῖκα αὐτοῦ Ἰαρίαν, καὶ τῷ C 
ἀββᾷ Ἰωσὴφ τῷ ἡγουμένῳ τῶν καϑαρῶν τοῦ στεφανῶσαι 
αὐτὸν μετὰ τῆς Θεοδότης. καὶ τοῦτο γνοὺς ὃ βασιλεὺς dné- V.316 
τὔστειλεν Βαρδάνιον τὸν πατρίχιον καὶ δομέστικον τῶν σχολῶν 
καὶ Ἰωάννην τὸν κόμητα τοῦ Ὀψικίου, xai εἰσήγαγεν 10» Πλὰ- 
τῶνὰ εἰς τὴν πόλιν, καὶ ἀπέκλεισεν εἰς ἐγχλείσεραν ἐν τῷ ναῷ 
τοῦ ἀρχιστρατήγου ἐν τῷ παλατίῳ, τοὺς δὲ λοιποὺς uova- 
χοὺς σὺν τοῖς ἀνεψιοῖς αὐτοῦ τύψας ἐξώρισεν ἐν Θεσσαλο- 
δλονίχῃ, ὧν ὑπερασπίζετο 7 μήτηρ τοῦ βασιλέως, ὡς τῷ υἱῷ 


3 - 2 4 » » ? 
αὑτῆς ἀντιταττομένους καὶ καταισχυνοντας αὐτὸν. D 
2. 4xpol(tBa Α. 7. ὑπέστρ. — — ποιήσαντες om. a. 10. 
dzÉGyigdtp A. 11. τότε χατηχήϑηλ. τη. ἐν τῇ πόλει Α. 19. 
τύψας ἐξώρισεν À, τύψαγτες ἐξώρεσαν vulg. — a0. ὧν A, οἷς ἔ, 


οὗς vulg. 


damus ex adverso ad Abrolebam silvam venit, et metu retentus luco 
se abdidit. imperator animis exercitui additis ad lucum Abrolebam 
processit diebus continuis septemdecim, hostem ad pugnam lacessens, 
quanr ille viribus diffidens inire recusavit, et in provinciam se rece- 
pit- eodem anno Arabes Amorium usque irruperunt, nonnullisque 
captivis e vicino agre abductis, re infecta domum regressi sunt. 

Eodem etiam anno Plato, saccundionis praepositus, a Tarasii pa- 
triarchae communione se segregavit, quod ille communionis suae par- 
ticipem redderet imperatorem et catechistae imperatricis tondendae 
potestatem fecisset, et abbati Ioseph, catharorum praeposito, ut eum 
cum Theodote ad nuptiales corollas admitteret, parem dedisset ve- 
niam. imperator accepto nuncio Bardanium patricium et scholarum 
domesticum et Ioannem Opsicii comitem misit, qui Platonem in ur- 
bem inductum in ergastulo ad Michaelis caelestis militiae principis 
in palatio erectam aedem inclusit. reliquos autem monachos una 
cum Platonis nepotibus caesos Thessalonicam relegavit, quos Irene 
ideo defendendos suscepit, quod filio adversarentur et eum probris 
incesserent. 


730 . THEOPHANIS 


A.M. 6289 “Ῥώμης ἐπισκόπου “έοντος ἔτος α΄. 

Τούτῳ τῷ re, μηνὲ Σεπτεμβρίῳ, ἐξῆλθεν ὃ βασελεὺὶς σὺν 
τῇ μητρὲ αὐτοῦ ἐν τῇ Προύσῃ ϑερμῆσαει" καὶ τῇ ζ τοῦ 
Ὀχτωβρίου μηνὸς τῆς 6 ἰνδικτιῶνος ἐτέχϑη τῷ βασελεῖ υἱός͵ 
ὃν ἐπωνόμασεν “έοντα" καὶ μαϑὼν ὃ βασιλεὺς καταλιπὼν" 
τὴν μητέρα αὐτοῦ ἐν τοῖς ϑερμοῖς σὺν πάσῃ τῇ βασιλιεῇ 

Ῥ.3οϑ τάξει καὶ τοῖς ἄρχουσιν, δρομαῖος εἰς τὴν πόλιν ὑπέσερεψεν. 
δὑροῦσα δὲ διορίαν ἦ τούτου μήτηρ προσελάλησεν καὶ ὑπέ- 
συρεγ δωρεαῖς καὶ ὑποσχέσεσι τοὺς τῶν ταγμάτων ἄρχοντας 
πρὸς τὸ καϑελεῖν τὸν υἱὸν αὐτῆς, καὶ μονοχρατορῆσαε αὐτήν, τὸ 
τοὺς μὲν δι᾽ ξαυτῆς ϑωπεύσασα, τοὺς δὲ διὰ τῶν ἀνθρώπων 
αὐτῆς, καὶ εἵλκυσεν πώντας πρὸς ξαυτήν, καὶ ἐξεδέχετο ἡμέ- 
ραν δὑρεῖν ἐπιτήδειον. ὃν δὲ τῇ "Pour τελευτήσαντος πάπα 
᾿Αδριανοῦ, χειροτονεῖται “έων, ἀνὴρ τιμιώτατος καὶ κατὰ 
᾿πᾶντα αἰδέσιμος. τῷ δὸ αρτίῳ μηνὲ ἐξῆλθεν ὃ βασιλεὺς i5 
κατὰ ᾿ράβων, ἔχων μεϑ'’ ξαυτοῦ ZravQaxio» τὸν πατρέκιον 
Bxoaé λοϊποὺς φίλους τῆς μητρὸς αὐτοῦ καὶ ἐκλογὴν μονοζώ- 
γῶν στρατιωτῶν ἐξ ἀμφοτέρων ϑεμάτων χιλιάδας εἴκοσι. ἐδὸν» 
τες δὲ οὗ περὲ Σταυράκιον τὴν προϑυμέαν τοῦ λαοῦ καὶ τοῦ 
βασιλέως, ἐφοβήϑησαν, μήπως πολεμήσας »ixgay καὲ ἀστοχῆ- Ἢ 
σωσι τῆς κατ᾽’ αὐτοῦ βουλῆς. καὶ δωροδοχήσαντες τοὺς τῆς 


8. ϑερμέσαι Α. 9. ἐπὶ τ. π. Α. 


A. C. η80 Romae episcopi Leonis annus primus. 

Hoc anno mense Septembri imperator una cum matre thermarom 
aquis recreandus Prusam se contulit. mense subinde Octobri quintae 
indictionis, filium, quem Leonem nominavit, ex coniuge suscepit, quo 
nuncio ad eum delato, matrem suam in thermis una cum omni im- 
peratorio comitatu et aulicis relinquens, festinus in urbem retro ces- 
sit. ibi tempus accommodum Irene nacta cum ordinum militarium 
ducibus colloquium habuit, et qua muneribus in eos sparsis, qua pro- 
missis maioribus, abrogato filio summam imperii ut sibi committe- 
rent, induxit, atque ita. cunctos partim euis ipsius illecebris, partim 
familiarium suorum suasibus motos et illectos in suas partes transtulit, 
subindeque diem opportunum censuit expectandum, Boro Adriano 
[^pa defuncto, Leo, vir omni honore ac veneratione dignus, in eiu: 

ocum Romae suffectus est. mense autem Martio imperator Staura- 
cium patricium et reliquos matris amicos in comitatu habens, com 
selectorum ex utrisque thematibus levis armaturae militum vigisü 
millibus adversus Arabes movit. coniurationis porro cum Stauracio 
initae conscii tam militum quam imperatoris ad pugnam alacritate 
comperta, veriti ne, si imperator vicisset, ipsi proposito sibi consilio 
exciderent, positos in excubiis milites donis corruperunt, ut falso as 


CHRONOGRAPHIA. 731 


βιγλας ἔπεισαν αὐτοὺς ψεύσασϑαι, ὅτε ἔφυγον οἱ Σαρακηνοί, 
ὁ γοῦν βασιλεὺς πολλὰ λυπηϑείς, ἄπρακτος εἰς τὴν πόλιν δἰσ- 
᾿ῆλθεν. καὶ τῇ πρώτῃ τοῦ lMaiov μηνὸς τέϑνηκεν ὃ υἱὸς 
αὐτοῦ “έων, καὶ ἐθρήνησεν αὐτὸν σφόδρα. τῇ dà ij τοῦ α 
5 Ἰουνίου μηνὸς, ἰγδικετιῶνε εἰ, ἔξ ἱππικοῦ ἀγῶνος περάσαντος 
τοῦ βασιλέως ἐν τῷ ἁγίῳ Ἰἥάμαντε ἐπέρασαν κατ᾽ avrov oi 
τῶν ταγμάτων ngoÀaÀguévon ὦστε πιάσαι αὐτόν. ὁ δὲ τοῦτο 
μαϑών, εἰσῆλθεν al; τὸ χελάνδιον αὐτοῦ, ᾿καὶ ἐπέρασεν εἰς 
IlvAac, βουλόμενος εἰς τὸ ϑέμα τῶν ἀγατολιχῶν προσφυγεῖν. 
τοσυγῆσαν δὲ αὐτῷ καὶ οἱ τῆς μητρὸς αὐτοῦ φίλοι ἀγνοούμενοι 
παρ᾽ αὐτοῦ. ἐξῆλθεν δὲ xai ἡ γυνὴ αὐτοῦ fog τοῦ Τρίτω- 
voc. συμβουλευσάμδονοιε dà οἱ συνόνεες αὐτῷ φίλοι τῆς μη- 
τρὸς αὐτοῦ, εἶπον πρὸς ξαυτούς" ἐὰν ἐπισωρευϑῇ αὐτῷ λαός, 
οὐκ ὅτι κυρεεύδται, καὶ οὐ λανθάνομεν αὐτὸν καὶ ἀπολεῖ ἡμᾶς. 
15xaé 5 μήτηρ δὲ αὐτοῦ ἐπισωρεύσασα ἐν τοῖς Ἐλευϑερίοις τοῖς Ὁ 
τῶν ταγμάτων προλαληϑέντας αὐτῇ, εἰσῆλθεν ἐν τῷ παλατίῳ, 
καὶ μαϑοῦσα τὴν τοῦ λαοῦ πρὸς τὸν βασιλέα συνδρομήν, 
ἐφοβήϑη λίαν, καὶ ἐσκέπτετο ἀπολῦσαι ἐπισχκύπους πρὸς αὖ- 
τόν, καὶ λαβεῖν λόγον, καὶ καϑίσαι εἰς γωνέαν. ἔγραψεν dà V.319 
λολάϑρα πρὸς τοὺς συνόγτας αὐτῷ φίλους αὐτῆς" ὅτι εἰ μὴ 
ποιήσετέ τιγα τρύπον, καὶ παραδώσετε αὐτόν, τοὺς λόγους, 


2. ὅ γοῦν fac. A, ὃ di f. vulg. 5. Ἰουλίου A. 9. fort. 
προλελαλημ. 13. ἐὰν σωρευϑῇ αὐτοῦ λαὸς Α. 14. αὐτὸν 
A a, αὐτοῦ f, αὐτῷ vulg. 21. ποιήσετε À, ποιήσητε vulg. 
παραϑώσετε A, παράδόσητε vulg. 


sererent, Saracenos aufugisse. quare graviter iratus imperator re in- 
fecta in urbem se recepit. mensis vero Maii die primo Leo filius 
eius moritur, cuius funus multo lacrimarum imbre prosequutus est. 
caeterum Iunii mensis die decimo septimo, indictione quinta, impe- 
ratore post equestre circi spectaculum ad sanctum Mamantem trans- 
eunte, ordinum pariter, quos diximus, duces obviam facti eum com- 
prehendere moliti sunt. conspecto periculo chelandio vectus, Pylas 
traiecit , in orientalium thema confugere meditatus. porro homines 
matris amicissimi, quos ille ignorabat, ipsum comitabantur, sed et 
uxor ad Tritonem usque subsequuta est. tunc comites eius matris 
amici consilio inter se inito, dixerunt: si reliqui milites ad imperato- 
rem unquam confluxerint, in libertatem asseret se, atque ubi consilium 
nostrum deprehenderit, confestim nos perdet. mater autem eius col- 
lectis ad Eleutheria, quos memoravimus, ex ordinibus universis, pala- 
tium ingressa est, et cum rescisset populi ad imperatorem concurren- 
tis numerum, graviter extimuit, iamque de mittendis ad eum episco- 
pis, per quos securitate ab eo impetrata in domus angulum privata 


732 THEOPHANIS. 


οὕς ἔχετε. μετ᾽ ἐμοῦ, μηνῦσαι ἔχω τῷ βασιλεῖ. οἱ δὲ φοβη- 
ϑέντες, ἐχράτησαν αὐτὸν εἰς nagaxigow, xai εἰσενέγκαντες 
εἰς χελάνδιον κατέλαβον ἔν τῇ πόλει τῷ σαββάτῳ πρωὶ τῇ τέ 
τοῦ αὐτοῦ μηνός. καὶ ἀπέκλεισαν αὐτὸν ἐν τῇ πορφύρᾳ, ἔνϑα 

Ρ. 399 ὀγεννήϑη. καὶ περὲ ὥραν ἐννάτην ἐκτυφλοῦσιν αὐτὸν δεινῶς" 
καὶ ἀνιάτως πρὸς τὸ ἀποθανεῖν αὐτόν, γνώμῃ τῆς μιητρὺς 
αὐτοῦ καὶ τῶν συμβούλων αὐτῆς. ἐσκοτίσϑη δὲ ὃ ἥλιος ἐπὶ 
ἡμέρας ιζ΄ καὶ οὐκ ἔδωκε τὰς ἀκεῖνας αὐτοῦ, ὥστε πλανᾶσϑαι 
τὰ πλοῖα καὶ φέρεσϑαι, καὶ πάντας λέγειν καὶ ὁμολογεῖν, ὅτι 
διὰ τὴν τοῦ βασιλέως τύφλωσιν ὃ ἥλιος τὰς ἀκεῖνας ἀπέ- το 
ϑετο" καὶ οὕτως κρατεῖ Εἰρήνη ἡ μήτηρ αὐτοῦ. 

Τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει καὶ οἱ ἐν τῇ Ῥώμῃ συγγενεῖς τοῦ μα- 
καρίου πάπα ᾿«Αδριανοῦ συγκχινήσαντες τὸν λαόν, ἐστασίασαν 
κατὰ “έοντος τοῦ πάπα, καὶ κρατήσαντες ἐτύφλωσαν αὐτὸν 

Bo) μέντοι ἠἡδυνήϑησαν τελέως οβέσαι τὸ φῶς αὐτοῦ, rOvi5 
τυφλωσώντων αὐτὸν φιλανθρώπων ὄντων, καὶ φεισαμένων 
αὐτοῦ. ὁ δὲ προσφυγὼν τῷ ῥηγὲ τῶν Φράγγων Kagovis, 
ἠμύνατο τοὺς ἐχϑροὺς αὐτοῦ πικρῶς, καὶ πάλιν οἀποκατέστη- 
σεν αὐτὸν εἰς τὸν ἴδιον ϑρόνον, γενομένης τῆς Ῥώμης an 
ἐχείγου τοῦ καιροῦ ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν τῶν Φράγγων. ὃ δὲ το 


3. πρωΐ add. ex A. 4. ἔνϑα Α, ἐν f vulg. 5. αὐτὸν add. 


ex À, item xai dyidtog. 10. τοῦ add. ex Α. 12. ἐν τῇ 
Ῥωμῃ Α,, τῆς Ῥώμης vulg. 1η. αὐτοῦ À, αὐτῷ vulg. is. 
αὐτοῦ add. ex A. ἀποχατέσε. À, χατέστ. vulg. 20. τοῦ 
add. ex A. 


secederet, meditabatur.. prius tamen ad amicos, qui cnm filio erant, 
scripsit. nisi rationem qua filium mihi tradatis, inieritis, colloquia 
inter nos habita ipsi aperiam. illi timore correpti, Constantinum pre- 
cibus vacantem comprehendunt], et chelandio ab ipsis impositus, sab- 
bato mensis eiusdem die decimo quinto in urbem summo mane dedu- 
ctum, in porphyra, qua primum in lucem prodiit, includunt, et circa 
horam nonam tanta immanitate illi oculos confodere ex matris et 
consiliariorum eius sententia, ut pene mortem inferrent. sol tunc per 
dies septemdecim nulla radiorum emissa luce ita obscuratus est, ut 
errantia per mare navigia temere circumferrentur , omnesque palam 
assererent, ob imperatoris excaecationem solem se suis radiis abdi- 
casse. ita mater eius Irene imperium obtinuit. , 

Eodem etiam anno beati Adriani papae Romani affines tumultu 
in Leonem papam excitato, oculis eum mulctaverunt. verum cum 
homines ad eum excaecandum deputati, misericordia ducti, ei peper- 
cissent aliquatenus haud ei penitus oculorum lumen extinctum est. 
Leo subinde ad Carolum Francorum regem confugit: rex eius adver- 
sarios graviter ultus in propriam sedem eum iterum restituit, et sub 


CHRONOGRAPHIA. 733 


τὸν Kagovio» ἀμειβόμενος, ὄστεψεν αὐτὸν εἰς βασιλέα '"Po- 
μαίων ἐν τῷ ναῷ τοῦ ἁγίου ἀποστόλου Πέτρου, χρίσας ἐλαίῳ 
ἀπὸ κεφαλῆς ἕως ποδῶν,, καὶ περιβαλὼν βασιλικὴν ἐσθῆτα 
xai στέφος, μηνὲ Ζεκεμβρίῳ κε΄, ἐνδικτιῶνε ἐννάτῃ. : 
Ῥωμαίων βασιλίσσης Εἰρήνης nau» ἔτος a. ᾿Α.Μ.θλρο 
Τούτῳ τῷ ἔτει κρατήσασα Εἰρήνη τὴν βασιλείαν, nagav- C 
rixa ἀποστέλλει Ζωρόϑεον τὸν ἡγούμενον Χρυσοπόλεως καὲ 
Κωνσταντῖνον χαρτοφύλακα τῆς μεγάλης éxxÀgoíag πρὸς 
᾿Αβιμέλεχ ληϊζόμενον τὰ μέρη Καππαδοκίας καὶ Γαλατίας, 
κοπρεσβευομένη περὲ εἰρήνης" οὐ γέγονεν δέ, καὶ τῷ Νοεμβρίῳ 
μηνέ τινες νεωτερισταὲ φρουρουμένγοις τοῖς υἱοῖς τοῦ ϑεομά- D 
xou Κωνσταντίνου ἐν τῷ παλατίῳ τῶν Θεραπείας, πείϑουσιν 
αὐτοὺς προσφυγεῖν τῇ μεγάλῃ ἐκκλησίᾳ, xai δῆϑον αἰτήσασϑαε 
ἀσφάλειαν τῆς μετὰ ταῦτα ἀβλαβείας αὐτῶν, ὡς διὰ τοιαύ.. 
χῆτης προφάσεως ἀναγορεῦσαι ἐξ αὐτῶν βασιλέα. καὶ πολλοῦ 
λαοῦ ἐν τῇ ἐχκλησίᾳ προσδραμόντος, εἰσελϑὼν ᾿Δέτιος ὃ εὐ- 
γοῦχος πατρίκιος ἐξήγαγεν αὐτούς, λόγῳ μηδενὸς αὐτοῖς προ- 
σχόντος, καὶ ἐξώρισεν αὐτοὺς εἰς ᾿,Αϑήνας. oi δὲ δύο πατρί» 
χίοι, 0 τὸ Σταυράκιος καὶ ᾿Δέτιος, ἐπιστήϑιοι ὄντες τῆς (fa- 
χοσιλίσσης, γεγόνασι κατ᾿ ἀλλήλων, ὥστε φανερῶς τὴν ἔχϑραν 


3. ἀπὸ χεφ. À , ἀπὸ τῆς x. vulg. 4. μηνὲ zx. À, τῷ tx. 
vulg. 10. xa) add. ex À. τῷ Ὀχτωβρίῳ ΔΑ. 13. αὐτοὺς 
.À, αὐτοῖς vulg. μεγάλῃ add. ex A. 15. ἐξ αὐτῶν add. 
ex À. | 


id tempus primum ac deinceps in Francorum potestatem Roma cessit. 
Leo Carolo regi vicem relaturus, eum capite ad imos usque pedes 
oleo perunctum in sancti apostoli aede imperatorem salutatum corona 
redimivit, imperatoria veste circumdedit, et capitis ornamenta contu- 
lit, mensis Decembris die vicesimo quinto, indictione nona. 
Romanorum imperatricis Irenae secundo annus primus. A. C. 790 
Hoc anno imperatrix Irene imperio potita, Dorotheum, Chrysopo- 
leos praepositum, et Constantinum magnae ecclesiae chartophylacem, 
ab Abimelech Cappadociae et Galatiae provincias hostiliter depopus 
lantem, de pace cum eo componenda legatos misit: sed incassum ab- 
iere de pace tractatus. Novembri mense nonnulli rerum novandarum . 
cupidi, filii dei hostis Constantini ad Therapiae palatium sub custo- 
dia detenti, ad magnam ecclesiam ut confugiant, ibique propriae se- 
curitatis in futurum cautionem petant, ut videlicet huius rei obtentu 
aliquem ex eis imperatorem populus salutaret, auctores fiunt. populo 
igitur turmatim ad ecclesiam confluente, Aetius eunuchus ingressus, 
fide ipsis data, nullo incolumitati eorum providente, ipsos eduxit, et 
Athenas exules deportari commisit. caeterum duo patricii Stauracius 
et Aelius, unperatricis intimi, eo discordiarum processerunt, ut inimi- 


4 


734 THEOPHANIS 


P. (oo ἐπιδεικνύσϑαι, ἀμφότεροε σχοπὸν ἔχοντες μετὰ ϑάνατον αὐτῆς 
τοῖς ἰδίοις συγγενέσε τὴν βασιλείαν περιποιήσασϑαε. 
A.M.629gi Τούτῳ τῷ ἔτει ἐξῆλϑεν ὃ ᾿Αβιμέλεχ κατὰ Ῥωμανέας, xoi 
γ.31:8 ἀποστείλας κοῦρσον μονοζώνων, κατῆλθεν ἕως τῶν IMayyá- 
γῶν. καὶ ἐπιφϑάσαντες ἐν τοῖς οταύλοις Σταυρακίου τοὺς. 
ἵππους, καὶ τὴν βασιλικὴν προμοσέλλαν λαβών, ὑπέσερεψεν 
ἀβλαβῶς" καὶ οἱ λοιποὲ κατῆλθον ἕως “υδίας καὲ πολλὴν 
αἰχμαλωσίων ὅλαβον. κχοῦρσον δὲ αὐτῶν ἕτερον ἐκδροαμεὸν καὶ 
Β ἐπιπεσὸν Παύλῳ πατρικίῳ καὶ κόμητε τοῦ Ὀψιεκίου σὺν ὅλῳ 
τῷ ϑέματι αὐτοῦ καὶ τοῖς ὑπτιμάτοις, πολλὴν κοπὴν εἰς αὖ- τὸ 
. τοὺς ἐποίησεν. ἀπῇραν dà καὶ τὸ τοῦλδον. αὐτῶν, ὕπέσερε- 
ψεν καὶ αὐτό. τῷ δὲ Ἰαρτίῳ μηνὶ τῆς ζ΄ ἰγδικεεῶνος, nfov- 
λήϑη ᾿Ακάμηρος ὃ τῶν Σκλαβίνων τῆς Βελζητίας ἄρχων νυ- 
χϑεὶς ὑπὸ τῶν Ἑλλαδικῶν ἐξαγαγεῖν τοὺς υἱοὺς ἸΚωνσταντί- 
vov, καὶ προχειρίσασϑαι δξ αὐτῶν βασιλέα. γνοῦσα δὲ τοῦτο κιὖ 
3 βασᾶισσα Εἰρήνη, ἀποστέλλει πρὸς τὸν πατρίκεον Ζζωνσταν»- 
τεῖνον τὸν Σεραντάπηχον Θευφύλακτον τὸν υἱὸν αὐτοῦ σπαϑάριον 
αὔντα xai ἀγεψιὸν αὐτῆς, καὶ πάντας ἐτύφλωσεν, καὶ διεσκέδασεν 
τὴν κατ᾽ αὐτῆς βουλὴν αὐτῶν. τοῦ δὲ ἁγίου πάσχα τῇ δευτέρα 


1. ἔχοντες add. ex A. 3. ὃ add. ex A. 4. Μαλαγίνων À. 
8. ἐκδραμὸν xal ἐπιπεσὸν À, éxdguuoy καὶ ἐπεπεσὼν vulg. 
9. Παύλῳ À, Πέτρῳ τῷ vulg. 11. ἀπῆραν À, ἐπῆραν vulg. 
12. χαὶ αὐτὸ À, xai αὐτὸν vulg. ἠχολούϑει Δ. 15. Za- 
gari. À. 


cos invicem palam se professi fuerint: etenim uterque de imperio fa- 
miliae suae ac sanguine sibi post Irenes mortem conciliando sentena- 
tiam animo proposuerat. 

A. C. 791 Hoc anno Abimelech in Romaniam suscepta profectione cum 
praedatoriis militum expeditorum turmis adusque Mangana penetn- 
vit. inde vero ex improviso in Stauracii stabula irruens, eius equis, 
nec non ipso, quo imperatrix vehebatur, equitatu raptis, citra damnum 
pedem retulit. caeteri vero in Lydiam usque penetrantes, maximam 
praedam inde reportaverunt. alterum autem eorum agmen excursioni- 

us exercitatum, in Paulum patricium Opsicii comitem incidens, multa 
caede in universum exercitum et eius optimates debacchatum est, et 
accepto belli toto apparatu, ipsum postmodum restituit et ad suos 
remisit. mense autem Martio indictionis septimae Ácamerus Sclavi- 
norum Belzetiae princeps a Graecis quibusdam excitus filios Constan- 
tini in libertatem asserere molitus, ex eis nonneminerm imperatorem 
creare statuit ; quod ubi imperatrix Irene accepit, ad Constantinum, 
cognoinento Serantapechum, patricium eius filium, qui tum spatharius 
erat et imperatricis ipsius nepos, Theophylactum misit, qui omnes 

. Oculis orbavit; atque ita paratam in se coniurationem dissiparit. san- 


CHRONOGRAPHIA. 235 .' 


ἡμέρᾳ προῆλϑεν ἡ βασῇισσα ἀπὸ τῶν ἁγίων ἀποστόλων ini 
ὀχήματος χρυσοῦ ἐποχουμένη τέσσαρσιν ἵπποις λευκοῖς συρομέ- 
yov, καὶ ὑπὸ τεσσάρων πατρικίων κρατουμένου, φημὶ δὴ Βαρ- 
δάνου στρατηγοῦ Θρᾳχησίων καὶ Σισιννίου στρατηγοῦ τῆς 
δΘρῴκης καὶ Νικήτα δομεστέκου τῶν σχολῶν καὶ Κωνσταντί. 
γου τοῦ Βόηλα, δίψασα ὑπατείαν ἀφϑόνως. τῷ δὲ Mai 
papi ἐνόσησεν ἡ βασίλισσα παραπλησίον ϑανάτου" καὶ ἐπέ- 
vele» ἢ ἔρις τῶν εὐνούχων, ᾿Αἕτιος dà προσελάβετο Νική- 
ταν τὸν πατρίκιον καὶ δομέστικον τῶν σχολῶν, καὶ ἀντέπιπτεν Ὁ ^ 
1ο δεινῶς τῷ Σταυρακίῳ, πείϑοντες καὶ τὴν βασίλισσαν, ὅτε τοῦ 
κράτους ἐφίεται" καὶ ϑυμωϑεῖσα δεινῶς αὐτῷ ἐπηνέχϑη ἐν 
τῷ παλατίῳ τοῦ Ἱερείου εἰποῦσα" μούλτων καὶ στάσεων φρον- 
τιστὴν αὐτὸν εἶναι, καὶ ξαυτῷ προξενοῦντα ταχίστην ἀπώ- 
λείαν. ὃ δὲ προσαπολογησάμενος αὐτῇ, ἠσφαλίζετο ξαυτόν" 
15 ἐμαίνετο δὲ κατὰ ᾿Αετίου xai Νικῆτα, τῶν προρρηϑέντων πα- 
τριχίων. | : 
Τούτῳ τῷ ἔτει, μηνὲ Φεβρουαρίῳ, ἰνϑδικτιῶνε η΄, 6A.M.6Gaga 
Σταυράκιος προρρηϑεὲὶς τυραννίδα καὶ στάσιν κατὰ τὴν βα- P: Áo! 
σιλεύουσαν πόλιν συνεσχκεύαζεν, τοὺς ἐν αὐτῇ σχολαρίους καὶ 


4. Θρᾳχησίω»] τῆς Θράκης Α. 5. Νικήτα À, Νικήτου vulg. 
7. ἐπέτειγεν Α. 9. ἀγτέπιπτόν τινὲς Α. ΕἸ. ἐπηνέχϑη À, 
ἐπέρχεται vulg. 14. ἦσφ. À, εἰσφ. vulg. 15. Νικήτα, τῶν 
7190. À, Νικήτου προρρ. vulg. 19. συγεσχεύαζεν À a, συγέζευ- 


ξεν vulg. 


cti vero pascbatis feria secunda imperatrix a sanctorum apostolorum 
aede processum solemnem fecit, curru aureo, quem quatuor equi can- 
didi trahebant, vecta : currum regebant patricii quatuor, Bardanes, in- 
quam, Thracensium dux, Sisinnius ipsius "'hraciae pariter dux, Nice- 
tas scholarum domesticus et Constantinus Boelas ; ipsa imperatrix con- 
sulari more munera in populum spargebat. mense Maio imperatrix 
adeo graviter infirmata est, ut morti quam proximam dixerint, ex 
quo inter eunuchos invidia et dissensio succrevit. Aetius autem 
ascito sibi Niceta patricio et scholarum domestico Stauracio se forti- 
ter opponebat et adversabatur, adeo ut eum imperii ambitione te- 
neri in imperatricis animum inducere potuerint. illa impotens irae 
ad Hierii palatium se contulit, dicens, ipsum tumultuum et seditio- 
num inventorem et auctorem, propriam sibi perniciem conciliaturum. 
at ipse defensione sui suscepta, causam propriam apud imperatricem 
et pro iure suo tutabatur. in Aetium itaque et Nicetam praefatos 
patricios rabiem suam convertit. . ' 
Hoc: anno, mense Februario, indictione octava memoratus Stau- A. C. 792 

racius scholariorum et excubitorum unaque ductorum animig donis ac 
muneribus sibi conciliatis, seditionem atque rebellionem in ipsam 


- 


* 736 THEOPHANIS 


ἐξκουβίτωρας ἅμα ταῖς ἄρχουσιν αὐτῶν δεξεούμενος χρήμασι 
' xai δωρεαῖς. Εἰρήνη δὲ ἢ εὐσεβὴς σιλέντιον ποεήσασα ἐν τῷ 
Ἰουστινιανοῦ τρικλίγῳ, πάντα στρατευύμενον ἔκοδλυσεν προσ- 
πελάζειν τῷ Σταυρακίῳ. καὶ οὕτως ἔτυχεν μεκρᾶς εὐταξίας 
τὼ πράγματα. ᾿Δέτιος δὲ ὃ προρρηϑεὶς καὶ Νικήτας σὺν ἀλ-5 
λοις τισὲ κατηγωνίζοντο Σταυραχίουκ ὃ δὲ καρδιόπληκτος 
ysvóusvoc.alua διὰ τοῦ στύματος ἀνῆξεν ἀφρῶδες ἐκ τῶν 

Βχατὰ ϑώραχα χαὲ πνεύμονα μορίων. τοῦτο οἱ ἑατροὲ ϑεασά- 

, μενοι ϑανάσιμον ἀπεφήναντο" οἱ δὲ λοιποὶ κόλακες xaé ἀνόη- 
τοι, oJ μόνον ἰατροί, ἀλλὰ καί τινες͵ ἀμόναχοε μοναχοὲ xai to 
γόητες, ὄπειϑον ὅρχοις ἕως τῆς αὐτῆς ἡμέρας τῆς τελευτῆς 
αὐτοῦ, 7 γέγονεν κατὰ τὸν Ἰούνιον μῆνα τῆς αὐτῆς ὀγδόης 

Ψν. 31το ἐγδικειῶνος ἡμέρᾳ τρίτῃ, ὅτι ζήσεται καὶ βασιλεύσει. οἷς 
ὑπερερειδόμενος στάσιν ἐν ταῖς Καππαδοχίαις συνεσχεύασεν 
κακὰ ᾿Δετίον γενέσθαι, ἣν οὐκ ἠξιώϑη ζῶν ακοῦσαε»" utra 
γὰρ δύο ἡμέρας τοῦ ϑανεῖν αὐτόν, κατέλαβεν ἢ περὲ τούτου 
φάσις" καὶ οὗ στασιασταὶ συλληφθέντες ἐξορέαις καὲ τιμω- 

C ρίαις ὑπεβληϑησᾳν. ος 

ἈΜ.6293 Τούτῳ τῷ ἔτει, μηνί 4Ζεχεμβρίῳ xe , ἰνδικτεῶνε 8ϑ΄, Χά. 
' goviog ó τῶν Φράγγων δῆξ ἐστέφϑη ὑπὸ “έοντος τοῦ πάπα Ὁ 


, 4. 5j εὐσεβὴς om. f. 6. Zravgaxíov ἃ, Σταυραχίῳ vulg. 9 


xóÀ. xai ἀνόητοι, xóÀ. ἀνόητοι vulg. — 10. post. μογαχοὲ A af 
add. xai Gtovdites. 14. ὑπερερειϑόμενος À, ὑπερερη δ. vulg. 


16. περὲ add. ex A. 


imperentem urbem commovit. piissima vero Irene senatu ad Iusti 
niani triclinium indicto, singulos quosque in militia mereri solitos ad 
Stauracium accedere prohibuit, ex quo rerum tranquillitas ad Breve 
tempus emersit. Aetius autem, quem diximus, ac Nicetas cum aliis 
quibusdam Stauracium insectabantur. interim ille corde sideratus, 
sanguinem spumosum thoracis et pulmonis partibus emissum ore evo- 
mens medicis ad spectaculum confluentibus mortis argumentum dedit 
inevitabile, quamvis in adversum reliqui adulatores insani, haud me- 
dici tantum, sed et irreligiosi monachi et praestigiatores ad ultimum 
obitus ipsius diem, qui inensis Iunii indictionis eiusdem octavae ter- 
fius fuit, illum diutius victurum et imperio potiturum temere affr- 
marent. bis ille vaticiniorum ludicris delectatus, seditionem in Cs 
padociis Aetio perdendo commoveri disposuit, cuius exitum ut audi- 
ret, minime sors contulit. post duos quippe ab eius obitu dies, de 
illa primus advenit nuncius, et in seditionis auctores. comprehensos 
exiliis et suppliciis animadversum est. 

A. C. 793 Hoc anno, quo indictio nona numerata est, mensis Decembris 
die vicesimo quinto, Francorum rex Carolus a Leone papa coronatus 
est, Siciliamque classe adoriri. meditatus, consilium mutavit, cum 


CHRONOGRAPHIA, 733 


xai βουληϑεὶς κατὰ Σικελίαν στόλῳ παρατάξασϑαι μετεβληϑη, 
ζευχϑῆναι μᾶλλον Εἰρήνῃ βουληϑείς, πρέσβεις εἰς τοῦτο πέμ- 
yag τῷ ἐπιόντι χρόνῳ ἰνδικτεῶνε |. τῷ δὲ αρτίῳ μηνὲ τῆς 
9' ἐγδικτιῶνος Εἰρήνη ἡ εὐσεβὴς Βυζαντίοις τοὺς πολιτικοὺς 
5 ἐχαρίσατο φόρους, καὶ τῆς ᾿Αβύδου καὶ τοῦ Ἱεροῦ τὰ λεγο- 
μδνα κομμέρκια ἐκούφισεν, μεγάλως ἐπὲ τούτοις σὺν ἄλλοες 
πολλοῖς εὐχαριστηϑεῖσα εὐεργετήμασι. D 
Τούτῳ τῷ ἔτεε Vdériog ὃ πατρίκιος ἀπαλλαγεὶς ZravQa- A.M. Ga9f 
κίου καὶ ἀπομεριμνήσας, τὸ κράτος εἰς τὸν ἰδιον ἀδελφὸν με- 
τοτενέγκαι ἔσπευδεν, ὃν καὶ προεβάλετο μογοστράτηγον εἰς τὴν - 
Θράκην καὶ IMaxedoviay, αὐτὸς τὰ περατικὰ ϑέματα΄ κατέχων 
ἀνατολικοὺς καὶ τὴν Ὀψίκην' ἐπάρσεως οὖν μεστὸς ὑπάρχων, 
τοὺς à» τέλει ἄρχοντας κατευτελέζων, ἀντ᾽ οὐδενὸς ἐλογέ- 
ζετο". οὗ καὶ λυπηϑέντες κατ᾽ αὐτοῦ σφόδρα στάσιν κατὰ τῆς Ῥ. ἢολ 
τῇ βασιλίσσης μελετήσαντες, εἰς ἔργον ἔξηήνεγκαν. ἔφϑασαν δὲ 
xai οἱ ἀποσταλέντες παρὰ Καροῦλον ἀποχρισιάῤιοι xai τοῦ 
πάπα “Ἄέοντος πρὸς τὴν Εἰρήνην, αἰτούμενοι ζευχϑῆναι. αὐτὴν 
τῷ Ἱαρούλῳ πρὸς γάμον, καὶ evoca, τὰ ἑῷα καὶ τὺ ἑσπέρια, 
ἥτις ὑπήκουσεν ἂν, εἰ μὴ ᾿Αέτιος οὗτος Ó πολλάκις ῥηϑεὶς 
“οἐκώλυσεν, παραδυναστεύων καὶ τὸ κράτος εἰς τὸν ἴδιον ἐδελ- 
qo» σφετεριζόμενος. ᾿ 
τς 10. By xal προεβ. Α, ὃ xai προσεβ. vulg. εἷς τὴν À, εἷς vulg. 


12. τὸ Ὀψίκιον Α, τὴν Ὀψίχην νυῖϊξ. 16. xai prius add, ex A. 
19. μὴ ᾿Δέτιος Α, μὴ ὃ M. vulg. ῥηϑεὶς add. ex A. 


Irene coniugium et pacem contrahere animo gerens, cuius gratia in- 
sequente auno indictione nimirum decima legatos destinavit. mense 
porro Martio indictionis nonae piissima Irene Byzantiis civilia remisit 
vectigalia, et ea quae apud Abydum et Hierum dicuntur commercia 
ex parte relaxavit, pro quibus aliisque plurimis beneficiis populus 
maximas ei grates retulit. 

Hoc anno Aetius patricius Stauracii metu liber, et ab ea cura Α. C, 794 
exoneratus, summam imperii potestatem in fratrem suum transferre 
operam omnem adhibebat, qua de causa supremum exercitus ducem 
per Thraciam et Macedoniam eum institui curaverat, ipse qui orien- 
talium et Opsicianorum themata trans fretum posita regebat. tali ar» 
rogantia plenus et exaestuans, proceres ad dignitates evectos despi- 
ciens, reliquos nihili acstimandos opinabatur. quare graviter irati, 
seditionem in imperatricem parantes, eam ad finem perducere mo- 
liti sunt. porro apocrísiarii a Carolo et a Leone papa missi Irenem 
Carolo matrimonio eoniungendam, atque ita orientis et occidentis im- 
peria in unum componenda postulantes advenerunt, quibus ipsa as- 
sensura erat, si non Aetius iste post imperatricem , ut saepe memo- 
ravimus, cuncta administrans, ac imperium in fratrein transferre me- 
ditatus, eius se consiliis opposuisset. | 


Theophanes. | A1 


738 THEOPHANIS 


A.M. 6295 “Ῥωμαίων βασιλέως Νικηφόρου ἔτος α΄. 

Τούτῳ τῷ ἔτει, μηνὲ Ὀκτωβρίῳ λα΄, ἐνδικεεῶνε ια΄, ὥρᾳ 
ψυχτερινῇ δ΄, ἐπιφωσκούσης ἡμέρας δευτέρας, Νικηφόρος πα- 
τρίκιος καὶ γενικὸς λογοθέτης ἐτυράννησεν κατὰ τῆς εὐσεβε- 
στάτης “«ἀὐγούστης Εἰρήνης, ϑεοῦ μὲν συγχωρήσαντος ἄφατοις5 
κρίμασιν διὰ πλῆϑος ἁμαρτιῶν ἡμῶν, συνεργούντων δὲ av- 

so» Νικήτα πατρικίου καὶ δομεστίκου τῶν σχολῶν, xai X 
σιννίου πατρικίου καὶ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, τῶν δολερῶν xai ἐπι- 
ὄρχων Τριφυλλίων. συνῆσαν δὲ αὐτοῖς καὶ “Δέων πατρίχιος 

Cxai κοιαίστωρ ὃ Σεραντάπηχος καὶ Γρηγόριος ὅ πατρίχιος ὅιο 

᾿ ἸΜουσουλακίου καὶ Θεύχτιστος ὃ πατρίκιος καὶ κοιαίστωρ, καὶ 
Πέτρος πατρέκιος, ἀπατήσαντες καί τινας τῶν ἀρχόντων τοῦ 
λαοῦ τῶν ταγμάτων. καταλαβόντες δὲ τὴν λεγομένην Xai- 

᾿ κἣν, xai τοὺς φύλαχας ἀϑρόως ψευδῶς ἀπατήσαντες, ἔπεισαν, 

V.32o ὅτε παρ᾽ αὐτῆς ἀπεστάλησαν ἀναγορεῖσαε βασιλέα τὸν αὐτὸν κιὖ 
Νικηφόρον, διὰ τὸ τὸν πατοίκιον ᾿Δέτιον βιάζεσθαι αὐτὴν 
τὸν ἑαυτοῦ ἀδελφὸν “έοντα ἀναγορεῦσαι βασιλέα. οἱ δὲ πι- 
στεύσαντες τῷ τηλικούτῳ ψεύδει, συνανηγύρευσαν βασιλέα τὸν 
τύραννον. οὕτως οὖν ἐπὶ τὸ μέγα παλάτιον ἐλϑόντες oi av- 
τοὶ πατρίκιοι, εἰσῆλθον ἐν αὐτῷ. καἀχεῖϑεν ἀποστείλαντες xad'20 


5. αδγούστης add. ex A. 9. Nixgta Α, Νικήτου vulg. ιο. 
καὶ χοιαίστωρ add. ex A. ὁ Movo. — --- Πέερ. πατρ. om. ἃ. 
12. αὐτοὺς xal τινας e. )4ά. ἀπατήσαγτες À , ἀπαντήσ. vulg. 
16. τὸν πατρ. Α, τὸν αὐτὸν πατρ. vulg. 18. τῷ τηλεχούτῳ ψεῦ- 
des À, τὸ τηλιχοῦτο ψεῦϑος vulg. 


A. C. 295 Romanorum imperatoris Nicephori annus primus. 

Hoc anno mensis Octobris die tricesimo primo, indictione unde- 
cima, hora noctis quarta illucescentis feriae secundae, Nicephorus pa- 
tricius δὲ generalis logotheta, in piissimam lrenem, deo delictorum 

" nostrorum multitudine irritato, et ineffabilibus suis iudiciis ita per- 
mittente, tyrannidem excitavit, adiutoribus ad id usus Niceta patri- 
cio et scholarum domestico et Sisinnio similiter patricio eius fratre 
dolosis et periuris Triphylliis. adiunxere se illia Leo patricius et 
quaestor Serantapechus et Gregorius patricius, Musulacii filius, et 
Theoctistus patricius et quaestor et Petrus patricius , qui quosdam ες 
ducibus militarium ordinum in partes suas fraudulenter pertraxerunt. 
postremum autem occupata, quae Chalce dicitur, custodes aliud cosi- 
tantes mendaciis deceptos in id inducunt, ut credant, imperatricis 
mandato Nicephorum imperatorem renunciaturos se missos, quae ni 
mirum a patricio Aetio, ut fratrem eius Leonem invita ad imperium 
promoveat et principem declaret, cogi se experiatur. illi mendacio 
facilem adhibentes fidem, tyrannum salutaverunt imperatorem, atque ila 
palatium maius iidem patricii progressi, in illud .se immiseruut. inde 





CHRONOGRAPHIA. 739 


ὅλης τῆς πόλεως ἀσήμους τινὰς καὶ δούλους, τὴν dyayóoQsvaw D 
ἐποιήσαντο πρὸ τοῦ μεσονυκτίου, καὶ φύλακας περιέστησαν 
τῷ παλατίῳ τῶν Ἐλευϑερίου, ἐν ᾧ συνέβη αὐτὴν εἶναι, ὄρ- 
ϑρου δὲ μεταστειλάμενοι αὐτήν, κατέκλεισαν ἐν τῷ μεγάλῳ 
5 παλατίῳ" καὶ οὕτω προῆλθον ἐν τῇ μεγάλῃ ἐκκλησίᾳ, ἐπὲ τὸ 
στέψαι τὸν ἀλιτήριον. συνῆλθεν δὲ πᾶν τὸ πλῆϑος τῆς πό- 
λεως, καὶ πάντες ἐπὲ τοῖς πραττομένοις ἐδυσχέραινον, ἐπαρά-.- 
μενοι τὸν στέφοντα καὶ τὸν στεφόμενον, καὶ τοὺς τούτοις συγ- 
χαίροντας. xai οἱ μὲν εὐλαβείᾳ καὶ λόγῳ συζῶντες τὴν ϑείαν 
το κρίσιν ἐθαύμαζον, ὅπως συνεχώρησεν ὑπὲρ τῆς ὀρϑῆς πίστεως P. 403 ᾿" 
ἀϑλήσασαν καὶ μαρτυρήσασαν, ὑπὸ ov[korov ἐχβληϑῆναι τῶν 
εὐνουστάτων αὐτῆς προσϑεμένων αὐτῷ διὰ φιλαργυρίαν, “1ἐ- 
οντος, φημί, πατρικίου καὶ σακελλαρέου τοῦ Σινωπέως, καὶ τῶν 
ϑεοστυγῶν Τροιφυλλίων, καὶ τῶν ἀνωτέρω εἰρημένων πατρι- 
τὐχίων, οὗ τινες δωρεαῖς πλείσταις ὑπ’ αὐτῆς κατεπλουείσϑη-- 
σαν, καὲ πολλάχις συνεσϑίοντες αὐτῇ, καὶ κολαχεέαις μεϑ' 0p- 
xo» πείϑοντες φριχτῶν πάντων τῶν ἐν κύσμῳ πραγμάτων 
ἀναγκαιοτέραν ἡγεῖσθαι τὴν πρὸς αὐτὴν εὔνοιαν. ἄλλοι δὲ 
ὡς ἐν ἐκστάσει τῶν γινομένων, οὐκ αἰσθόμενοι τὴν βεβαίωσιν,. 
0 ὀνειροπολεῖσϑαε ἐνόμιζον. ἕτεροι δὲ τῶν εὖ εἰδότων στοχά- 


1, ἀσήμους} ἄσης (sic) A. 6. ἀλετήρ. À, ἀλητῆρ. vulg. VP 
paotvoixog ἀϑλήσασαν À. συβώτου Α f, συμβώτου a, ovu- 
Bovov vulg. . τῶν À, τοῦ vulg. 13. εὐνούχου post quà 
add. Α a. 14. χαὶ τῶν dy. εἶρ. πατρ. add. ex À. 


viris ex populi faece et servis per totam urbem missis, imperatoris 
designationem ante noctis medium perfecere, et ad Eleutherii pala- 
tium, quo contigit Irenem tunc morari, custodes constituerunt, eam- 
que deinde sub diluculum ex eo loco translatam in magno palatio 
incluserunt: tum vero hominem nefarium coronaturi in magnam eccle- 
siam profecti sunt. ad eum cum universus populus convenisset, ma- 
ledictis in. eum, qui coronam imponeret, ac qui susciperet, vel qui 
collaetaretur, coniectis, res indigne gestas aegre ferebant. ac pietati 
quidem et rationi consona viventes divinam sententiam mirabantur, 
quae permitteret feminam pro rectae fidei defensione nuper decer- 
tantem, et plurimos labores passam, a porculatore imperio deturbari, 
devinctioribus illius amicis ad eum ob avaritiam deficientibus, Leone, 
inquam, Sinopensi patricio et sacellario, ac deo invisis Triphylliis et 
patriciis supra memoratis, qui muneribus ab ea acceptis ditati, et fre- 
quentius ad eius mensam blande et cum illecebris invitati, rebus 
universis, quas mundus exhibet , amicitiam eius praeponendam fore, 
horrendis etiam iuramentis interpositis, affirmaverant: alii rerum ge- 
starum stupore perculsi, quasi de veritate dubii, somniis se deludi 


740 THEOPHANIS 


B Geo9at, τὴν παρελθοῦσαν εὐημερίαν ἐμακάριζον, xai τὴν μέλ- 
λουσαν ἔσεσϑαι δυστυχίαν διὰ τῆς τυραννίδος ἐϑρήνουν, μα- 
Aura dà ὅσοι τῆς πονηρᾶς γνώμης τοῦ τυράννου πεῖραν τινα 
πρθϑειλήφασι. κοινὴ δὲ πάντας κατεῖχεν ζόφωσες καὲ ἀπαρά- 
κλητος ἀϑυμία, ἵνα μὴ κατὰ μέρος τῆς ἐλεεινῆς τὰ ἀκαλλῆϑ 
ῥήματα γράφων μηκύνω τὸν λόγον. ἦν γὰρ παρὰ φύσιν καὶ 
τοῦ ἀέρος κατ᾽ αὐτὴν ἀϑρόον τὸ κατάστημα συμβὰν σκυϑρω- 
πὸν καὶ ἀφώτιστον, καὶ κρύος ἀκατάλλαχτον φϑινοπωρινὴ 
Goa γενόμενον δηλοῦντα σαφῶς τὴν ἐσομένην αὐτοῦ δυστρο- 

" πίαν καὶ ἀνύποιστον κάκωσιν, καὶ μάλιστα τοῖς Ψηφισαμέ. τὸ 

C»oig. τῇ γὰρ ἐπιούσῃ παραλαβών τινας τῶν πατρικέων drj 
Sev πρὸς τὴν βασιλίδα φρουρουμένην, ὑποχρινόμενος μὲν τὴν 
αὐτῷ συνήϑη ψευδοχρηστότητα, δι᾽ ἧς καὶ ἠπάτησεν τοὺς πι- 
στούς" ἀπολογούμενος δὲ αὐτῇ, ὡς ἀκουσίως ἐπὲ τὴν ἀρχὴν 
ἀναβιβασϑεῖς, καὶ ὡς ἣν ταύτης ἀγνύρεκτος, καταρώμενος δὲ 1 
τοὺς προβιβάσαντας μὲν αὐτόν, ἐπιβουλεύσανετας δὲ αὐτῇ, ὡς 
ὃ προδότης Ἰούδας τὸν κύριον μετὰ τὸ συνδειπνῆσαι, μιμη- 
τὰς δὲ ἐκείγου κατὰ πάντα μαρτυρῶν αὐτοὺς εἶναι" ὕποδει- 
κνὺς δὲ καὶ μέλανα ὑποδήματα περικεῖσϑαε φιλεῖν σταρὰ τοὺς 
βασιλικοὺς ϑεσμοὺς διαβεβαιούμενος. ϑαρσεῖν dà παρῆνει" 


ἤ. χοινὴ À, χοινῇ vulg. 8. κρύους ἀχεταλλάκτου vulg. 


νοπωρινῇ ὥρᾳ À, φϑινοπωρινὴ ὥρα vulg. 9. αὐτοῦ add. 
ex A. 12. τὴν αὐτῷ συνήϑη ψευδ. Δ, ὡς ἦν αὐτῷ σύνηϑες, 
ψευδ. vulg. 13. πιστοὺς Α, πλείστους vulg. 15. xai ὡς yy 


Α, ὡς ἦν vulg. 16. τοὺς προβ. — --- ἐπιβ. dà add. ex Δ. 


arbitrabantur; alii res futuras solertius coniicere docti, praeterita 
prosperitate laudata, imminentem sub inducenda tyrannide calamita- 
tem, qui maxime pravam tyranni sententiam fuerant experti, deBie- 
bant. generatim dicam omnes mentis caligo solatiique expers despe- 
ratio invaserat, ne, si incompositos singulorum sermones referam, 
longiorem efliciam orationem. quin etiam ipsa praeter naturam aeris 
constitutio, quae illa die visa horrenda et plane obscura fuit, frigue 
que intolerabile, quod tum, quamvis autumnus esset, ingruebat, fo- 
turam huius vecordiam malitiamque minime tolerandam ipsius ma- 
xime fautoribus manifesto portendebat. postridie quippe nonnulli 
atriciis. comitatus ad imperatricem sub custodia detentam se conta- 
it, familiarisque sibi benevolentiae fallacem speciem, qua multos de- 
cepit, prae se ferens, invitum omnino ad imperium, (ab eius, siquidem 
aiebat, cupidine alienus erat;) evectum se excusabat, proditoris Iudae 
instar dominum coena se excipientem tradentis, iis maledicens, qui 
reginae iusidiati ipsi persuasissent, cuius rei testes ipse proprios mo- 
rum imilatores proferebat. simul autem nigra calceamenta ostentans, 


CHRONOGRAPHIA. - 741 


δολερῶς, xai μεϑ' ὅρκων περὲ πάσης σωματικῆς ἀναπαύσεως D 
ἁρμοζούσης δεσποίνῃ παρὰ δούλου, καὶ μηδεμίαν 7ysto9as 
συμφορὰν τῆς. ἐκπτώσεως. παρήνει δὲ μηδὲν ἀποκρύψαι ἀπ᾽ 
αὐτοῦ τῶν βασιλικῶν ϑησαυρῶν, καὶ κατέχρινε τῆς φιλαργυ- 
Βρίας τὸ πάϑος, κατέχειν μὴ φέρων. ἐνόσει γὰρ αὐτὸ δεινῶς 
zacag àv τῷ χρυσῷ τιϑεὶς τὰς ἐλπίδας δ παμφάγος. ἡ dà 

σοφὴ καὶ ϑεοφιλὴς Εἰρήνη, καίπερ ὀφείλουσα τῷ τῆς ἀϑρόαςν. 
μεταβολῆς πάϑει συνέχεσθαι, ὡς ἅτε γύναιον οὖσα, ἔφη γεν- 
γναΐῳ καὶ συνετῷ φρονήματι πρὸς τὸν χϑὲς μὲν δοῦλον xai 
10 ἐπίορκον, σήμερον δὲ μοχϑηρὸν ἐνασειστὴν καὲὶ ἀναιδῆ τύραν- 

γον" ἐγὼ μέν, οὐ ἄνϑρωπε, ϑεὸν ἡγοῦμαι τὸν πρὲν ὀρφανευ--Ῥ,, 
ϑεῖσαν ὑψωσαντά με, καὶ ἐπὲ τὸν ϑρόνον τῆς βασιλείας ava- 
ξίαν οὖσαν ἀναβιβασαντὰ με, καὶ τὴν αἰτίαν τὴς καϑαιρέ- 
σεως ἐμαυτῇ προσάπτω καὶ τοῖς͵ ἐμοῖς ἁμαρτήμασιν. ἐν πᾶσι 
τ δὲ καὶ κατὰ πάντα τρόπον εἰῃ τὸ ὄνομα τοῦ κυρίου εὐλογη- 
μένον" κράζουσα τοῦ μόνου βασιλέως τῶν βασιλέων xai xv- 
ρίου τῶν κυρίων, τὸν δὲ τρόπον τῆς σῆς προαγωγῆς τῷ xv- 
Qi ἀποδίδωμι, οὗ χωρὲς οὐδὲν γενέσϑαε πεπίστευκα... τὰς δὲ 
xara σού μοε πολλάκις ἀνενεγχϑείσας περὲ τῆς νῦν σοι περι-- 
5. αὐτὸ À, αὐτὸς vulg. . ἀϑρόας A, ἀϑρόως vulg. 8. 
γύναιον οὖσα A, γυγαῖχα οὖσαν vulg. 12. τῆς add. ex A. 


j3. μὲ add. ex A. 16. μόνου add. ex A. 17. τὸν δὲ tQ. 
À, καὶ τὸν 1Q. vulg. 


illis praeter imperatoribus mores lubenter indui affirmabat. quare 
eam sibi confidere cum iuramentis monitam corporis solatium omne, 
quale decet imperatricem a servo, a se expectare, nullamque perni- 
ciem ex calamitoso huiusmodi casu in eam derivandam timere horta- 
batur. damnato praeterea, qui nonnunquam in avaritiam est affectu, 
collectorum ab imperatoribus thesaurorum, quos ipsa sibi retinere non 
osset, nil sibi occultare precabatur. morbo quippe illo gravius la- 
orabat homo auri voracissimus, spem suam omnem in congestas di- 
vitias reponens. sapiens autem et religiosa Irene, ceu mulier quam- 
vis subita rerum mutatione turbari debuisset, generoso tamen atque 
prudenti animo eum, qui heri periurus servus, hodie se gravem ex- 
actorem et impudentem tyrannum gerebat, alloquuta, ego quidem, 
inquit, o homo, orbatam quondam parentihus deum me exlulisse, et 
ad imperii thronum licet indignam evexisse certa sum, quapropter 
exauctorationis huiusmodi causam mihi delictisque meis ascribo. in 
.omnibus itaque et per omnem modum sit nomen domini benedictum. 
solum regem regum omnium et dominorum dominum obtestata, de- 
signationis tuae modum ad ipsum relatuín volo, sine cuius nntu nil 
nobis posse contingere credidi. rumores autem de cà, quam nunc 


|J 


42 . — 'THEOPHANIS 


κειμένης αδίας dàg9etg, ὡς τὸ τέλος ἀπέδειξε, τῶν πραγμά- 
Bro» dxoag, ἃς οὐκ ἀγνοεῖς, αἷς εἰ καὶ συναπήχϑην, ἀχωλυ- 
τως εἶχον τοῦ ἀνελεῖν σε. ἀλλὰ τὸ μὲν τοῖς σοῖς ὅρκοις πει- 
ϑομένη, τὸ δὲ φειδομένη σου πολλοὺς ἐννοήτορας, παρελογη- 
σάμην τῷ ϑεῷ, καὶ τηνικαῦτα τὰ κατ᾿ ἐμαυτὴν ἀποδοῦσα, δι᾽ 5 
οὗ βασιλεῖς βασιλεύουσι καὶ δυνάσται χρατοῦσι γῆς. xai τὰ 
γῦν ὡς εὐσεβεῖ σοι καὶ ἐξ αὐτοῦ προβληϑέντε, προσκυνῶ σε 
ὡς βασιλέα. καὶ αἰτοῦμαι φείσασϑαὶ μου τῆς ἀσϑενεέας καὶ 
συγχωρῆσαί' μοι τὸν ὑπ' ἐμοῦ κτισϑέντα τῶν Ἐλευϑερίου οἷ- 
κον εἰς ψυχαγωγίαν τῆς ἀσυγκρίτου μου συμφορᾶς. ὃ δὲ το 
ἔφη" καὶ εἰ τοῦτο ϑέλεις σοι γενέσϑαι, ὅμοσόν μοε εἷς nà- 
σαν ϑείαν δύναμιν μὴ ἀποχρύψαι τι τῶν τῆς βασιλείας 8ϑη- 
Οσαυρῶν, καὶ πληρῶ cov τὴν αἴτησιν, καὶ πᾶσών σου ϑερα- 
πείαν καὶ ἀνάπαυσιν ποιῶ. 7j δὲ ὥμοσεν αὐτῷ εἰς τὰ τίμια 
καὶ ζωοποιὰ ξύλα, ὅτι οὐκ ὠποχρύψω ἀπὸ gov, ἕως ὀβολοῦ" 15 
ὃ xai πεποίηκεν. ὃ δὲ τοῦ ποθουμένου ἐπιτυχών, παρευϑὺ 


ἐξώρισεν αὐτὴν ἂν τῇ νήσῳ τῆς Πριγκίπου, à» τῇ μονῇ, ἣν 
αὐτὴ φκοδόμησεν, ὄντων ἀκμὴν τῶν ἀποχρισιαρίων Καρούλον 
ἐν τῇ πύλει καὶ δρώντων τὰ πραττόμενα. 0 γοῦν παμφαγος 
οὗτος τοῦ κράτους ἐπιλαβόμενος, οὐδὲ κἀν πρὸς βραχὺ iayv-20 


|. ἀληϑὴς vulg. 6. xal dvy. À, xal of d. vulg. 11. εἰς 
add. ex A. 12. ty add.ez A. 17. ἣν αὐτὴ Δ, ἥ αὐτὴν vulg. 
18. τῶν add. ex Α. 20. πρὸς add. ex A. 


adeptus es, dignitate adversus te sparsos et ad me quoque latos 
fuisse veros, exitus comprobavit, sed nec eos ignoras: iis si permisissem 
me abduci, nullo sane resistente periisses. verum qua iuribusiurandis 
tuis confirmata, qua consciis tuis parcitura, tuis, inquam, qui haec 
in me refuudis, te tuosque commendatos volui deo, per quem reges 
regnant et principes orbi dominantur. impraesentiarum — igitur te 
tanquam religiosum et ab eo promotum imperatorem veneror. qua- 
propter infirmitati meae parcas precor, et in incomparandae praesen- 
tis meae calamitatis solatium, Eleutherii aedem a me constructam 
habere me permittas, rogo. ad haec ille: haec si tibi praestari cupis, 
per virtutem. quamcumque divinam prius iura imperii thesaurorum 
nibil te occulturam, et confestim petitis acquiescam tuis, et de cultu 
tibi exhibendo deque quiete relinquenda providebo. illa im vene- 
randa et vivifica crucis ligna iurata, non abscondam, inquit, vel obo- 
lum unicum, quod et praestitit. is desideriorum compos in Principi 
insulam, in monasterium ab ipsa aedificatum, Caroli legatis adhuc in 
urbe agentibus et quae gerebantur spectantibus, eam relegavit. sane 
thesaurorum iste helluo potestatem adeptus, ne brevi quidem tempo- 
ris spatio innatam sibi ad malum pronitatem et avaritiam celare 


- 


CHRONOGRAPHIA. 743 


σεν ἐπικαλύψαιε δε’ ὑποκρίσεως τὴν ἔμφυτον αὐτοῦ κακίαν 
xai φιλαργυρίαν" ἀλλ' ὡς δῆϑεν μέλλων τὴν ἀδικίαν ἐκκό.- 
πτεῖν, τὸ πονηρὸν ἐν τῇ lMayvavQga καὶ ἄδικον συνεστήσατο 
δικαστήριον. σχοπὸς δὲ τῷ τυράννῳ οὐ τοῖς πτωχοῖς τὰ δέ. Ὁ 
5xata ἀποδιδόναι, ὡς ἔδειξε τὰ πράγματα, ἀλλὰ διὰ τούτον 
πάντας τοὺς ἂν τέλει ἀτιμάσαι τὸ καὶ αἰχμαλωτίσαι, καὲ εἰς 
ξαυτὸν τὰ πάντα μετενεγκεῖν" ὃ καὶ πεποίηκεν. ἰδὼν δὲ πὰν- 
τας λυπουμένους κατ᾽ αὐτοῦ, xaé δεδιώς, μήπως μεμγημὲ- 
γοι τῆς εὐσεβοῦς Εἰρήνης εὐεργεσίας προσκαλέσωνται παλιν 
10700 χρατῆσαι αὐτήν, τῷ Νοεμβρίῳ μηνὲ χειμῶνος ἐπικειμέ- 
yov βαρυτάτου, οὐκ ᾧκτειρεν αὐτὴν ὃ ἄσπλαγχνος, ἀλλ᾽ ἐξω-- 
Quos» αὐτὴν ἂν “έσβῳ τῇ νήσῳ ἀσφαλῶς φρουρεῖσϑαι αὐτὴν 
προστάξας, καὶ παρ᾽ οὐδενὸς ὁρᾶσθαι τὸ σύνολον" τῇ δὲ X Ῥ. 4o 
τοῦ ᾿Απριλλίου μηνὸς ἐπετελεύτησεν Νικῆτας ὃ Τριφύλλιος, 
1506 φασιν, ὑπὸ Niuxggogov φαρμάχῳ ἀναιρεϑείς. καὶ τῇ δ' 
τοῦ JMaiov μηνὸς ἡμέρᾳ € ἐξῆλϑεν Νικηφόρος xara τὴν Χαλ-- 
κηδόνα ἐν προαστείῳ, καὶ ἐπιβὰς ἵππῳ πάνυ ἡμερωτάτῳ καὲ 
nga ἐκ ϑείας προνοίας τοῦτον καταβαλὼν τὸν δεξιὸν αὐτοῦ 
πόδα συνέτριψεν. τῇ δὲ ιϑ' τοῦ Ἰουλίου μηνός, ἡμέρᾳ δ΄, Doa N. 3: 
2060 Μαρδάνης ὃ πατρίκιος καὶ στρατηγὸς τῶν ἀνατολικῶν, 
τὸ ἐπίχλην Τοῦρχος, ἀνηγορεύϑη εἰς βασιλέα ὑπὸ τῶν περα- 


5. ἔδειξαν ΔΑ. 6. τε add. ex A. . τὰ add. ex A. 10. τοῦ 
Α, τῶν vulg. 13. παρά τινος μὴ À. 18. προμηϑείας Α. 
καταβαλὼν À, χαταβάλλων vulg. 21. τὸ ἐπ. Α, ὁ ἐπ. vulg. 


valuit, etiam simulationi addictus ; quasi grassantem vero iniustitiam 
recisurus atque funditus evulsurus esset, scelestum ac plane iniquum 
tribunal ad Magnauram constituit. is autem tyranno quaerebatur 
finis, non ut pauperibus, quod aequum tribueret, prout exitus mani- 
festavit, sed ut nobiles ac positos in dignitate viros dedecore affice- 
ret, ageret captivos, et eorum bona cuncta ad se derivaret, quod eius 
proposito felicissime successit. universos vero sibi succensentes con- 
spicatus, ac ne forte piae Irenes beneficiorum memores eam denuo 
ad rempublicam admiuistrandam revocarent, veritus, mense Novembri, 
frigore asperrimo iam terris incumbente, incleinens ac nulla in eani 
pietate motus, in insulam Lesbum deportari, et sub strictissima te- 
neri custodia, et ἃ nemine penitus conspici mandavit. mense: porro 
Aprilis die tricesimo, Triphyllius Nicetas veneno, ut aiunt, a Niceplioro 
propinato extinctus est. mensis deinde Maii die quarto feria hebdomadis 
quinta, Nicephorus in Chalcedonis suburbana egressus, cum equo man- 
suetissimo atque mitissimo insideret, quae dei providentia fuit, in ter- 
ram excussus, dexterum pedem contrivit. mensis autem Iulii die 
decimo nono, feria hebdomadis quarta, hora priua Dardanes patricius 


744 | THEOPHANIS 


τιχῶν ϑεμάτων, ὅστις πολλὰ παραιτησάμενος, δεαδρᾶσαε av. 
Βτοὺς οὐκ ἴσχυσεν" καὶ κατελθὼν ἕως ΧΧουσοπόλεως, καὶ πε- 
οιπολεύσας ἡμέρας ἡ, καὶ μὴ δεχϑεὶς ὑπὸ τῆς πόλεως, ὑπέ- 
στρεψεν ἕως τῶν μιλαγίνων. φοβηϑεὶς dà τὸν ϑεόν, xai λο- 
γισάμενος, μῆποτε δι᾿ αὐτὸν σφαγὴ γένηται Χριστεανῶν, ἀπο-5 
στείλας δὲ πρὸς Νικηφόρον, καὶ λαβὼν λόγον ἐνυπόγραφον ἐξ 
ἰδιοχείρου αὐτοῦ, ἐν ᾧ καὶ Ταράσιος ὃ ἁγιώτατος πατριάρ- 
χης καὶ, πάντες οἱ πατρίκιοι καϑυπέγραψαν, ὥστε ἀβλαβὴ 
αὐτὸν διατηρηϑῆναι καὶ ἀζήμιον, καὶ πάντας τοὺς σὺν αὐτῶ, 
τῇ ἢ τοῦ Σεπτεμβρίου μηνὸς ὥρᾳ μεσονυκτέου λάϑρα δια- τὸ 
δορὰς κατῆλθεν ἂν τῇ Κίῳ τῆς Βιϑυνίας, εἰς τὴν μονὴν τοῦ 
Ἡρακλείου, καὶ εὑρὼν τὸ ὠπολυϑὲν χελάνδιον τοῦ βασιλέως, 
Cóné τούτῳ ἀπεκάρϑη, καὶ ἐνεδύσατο στολὴν μοναδεκήν, καὶ 
εἰσελϑὼν ἐν αὐτῷ, ἀπῆλθεν ἐπὲ νήσῳ, τῇ λεγομένη Πρωτῃ, 
ἐν fj οἰκοδομήσας 7» μοναστήριον, οἰόμενος ὅτε αἰδεσϑήσεται i5 
τὸν φοβερὸν λύγον, ὃν ἔδωκεν αὐτῷ ὃ παραλογιστὴς Νικχηφό- 
poc, καὶ οὐ μὴ βλάψῃ αὐτὸν ἐν ovde». ὃ δὲ πρῶτον μὲν 
γυμνοῖ αὐτὸν τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ, καὶ ἀφορμῆς δραξάμε.- 
γος πώντας τῶν ϑεμάτων τοὺς ἀρχοντας καὲ κεήεορας, τινὰς 
δὲ ἐκ τῆς βασιλίδος πόλεως ἠχμαλώτευσεν, τὸν δὲ στρατὸν 0 


5. δι' αὐτὸν À, δὲ αὐτοῦ vulg. 6. ἐνυπόγρ. ΔΑ, ὕπόγρ. vulg. 
10. τῇ η Α, τῇ δὲ 5 vulg. 14. αὐτῷ Α, αὐτῇὸ vulg. 17. 
αὐτὸν om. À. 


et orlentalium dux, qui cognomento Turcus, a thematibus trans fre- 
tum positis imperator salutatus est, qui, cum potestatem multum de- 
trectasset, a inilitibus aufugere non valuit. is Chrysopolim profectus, 
circumducto per dies octo exercitu, et ab urbis civibus haud admis- 
sus, ad Malagina usque reversus est. tum vero dei timore ductus, 
et, ne forte eius causa multae patrarentur caedes, attentius cogitans, 
missis ad Nicephorum legatis, fidem accepit propria eius manu scri- 
ptam, cui etiam sanctissinus patriarcha 'arasius et patricii omnes 
subscripsere, qua se suosque omnes incolumes atque impunitos ser- 
vatum iri sibi cavebat. die postmodum Septembris octavo sub me- 
diam noctem fugam latenter arripiens, Cium Bithyniae urbem profe- 
ctus est in Heraclii monasterium ; ubi cum navigium ab imperatore 
4d hoc istuc missum invenisset, in eo caput abrasit, ac deinde mo- 
nastico habitu indutus est. mox conscenso navigio, in insulam, Pro- 
tem vulgo dictam, in qua monasterium olim condiderat, traiecit, ve- 
sanum Nicephorum tremendi iusiurandi fidem reveriturum arbitratus, 
et ab eo nullam se passurum iniuriam. ille vero primum quidem eum 
facultatibus nudat et, occasione arrepta, cunctos thematum proceres 
et locupletes viros, inter quos ex imperante urbe nonnulli, in capti- 


LI 


CHRONOGRAPHIA. — 245 


ἅπαντα ἀρόγευτον εἴασεν. καὶ τίς λόγος ϑυνήσεται πρὸς 
ἀξίαν διηγήσασθαι τὰ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐχείναις πραχϑέντα 
ὑπ᾽ αὐτοῦ ὄργα κατὰ ϑεοῦ παραχώρησιν διὰ τὰς ἁμαρτίας Ὁ 
ἡμῶν; τῇ δὲ 9' τοῦ “«υγούστον μηνὸς τῆς ια΄ ἰνδικτιῶνος 
5 ἐτελεύτησεν 7 βασίλισσα Εἰρηνὴ ὃν τῇ δξορίᾳ τῆς “έσβου 
γήσου, καὶ μετηνέχϑη τὸ σῶμα αὐτῆς ἂν τῇ νήσῳ τῆς Πρι7-- 
κίπου, ἐν τῇ μονῇ, ἣν αὐτὴ φκοδόμησεν. 
Τούτῳ τῷ ἔτει, μηνὲ Ζεκεμβρίῳ, ἰνδικτιῶνε ιβ΄, ἔστεψεν A.M.6296 
Νικηφόρος τὸν υἱὸν αὐτοῦ Σταυράκιον διὰ Ταρασίου τοῦ 
10 ἁγιωτάτου πατριάρχου ἐν τῷ ἄμβωνε τῆς μεγάλης ἐκκλησίας 
εἰς βασιλέα, ἀποίητον ovra xara πάντα τῇ τε ἰδέᾳ καὶ δώμη 
καὶ γνωμῇ πρὸς τὴν τοιαύτην ἀξίαν. ὃ δὲ μήποτε à» μηδενὲῬ.ήοδ 
φυλαξας ἀλήϑειαν Νικηφόρος “υχαονάς τινας, ἢ λυκανϑρώ- 
πους, ὁμογνώμονας καὶ ὄμύφρονας ἀποστείλας εἰς τὴν Πρώ- 
15 τὴν ἐκέλευσεν νυχτὸς ἐπιβῆναι τῇ νήσῳ, καὶ τὸν προρρηϑέντα 
ἐκευφλώσαι Βαρδάνιον, ὡς δῆϑεν ἀγνοοῦντος αὐτοῦ, xoi μετὰ 
τὸ δρᾶμα προσφυγεῖν τῇ ἐκκλησίᾳ. τούτου δὲ γεγονότος 0 τὸ 
πατριάρχης καὶ ἡ σύγκλητος δεινῶς ἤλγησαν, xai πάντες οἱ 
φοβούμενοι τὸν ϑεόν. ὃ δὲ παρανομώτατος βασιλεὺς Νικη- 
20g0goc ὅρκοις τοὺς ἐν τέλει κΜυκάονας, τὸ δοχεῖν, ἐπεζήτει 
ἀνελεῖν, ἀμύνασθαι σχηματιζόμενος, ὃ πάντα κατ᾽ ἐπίδειξιν B 


1. δυγήσηται vulg. 6. μετηνέχϑη À f, μετήχϑη vulg. VE 
ἣν À, ἢ vulg. 17. ὅ τε À, xai ὃ vulg. 


9 


vitatem misit, universum autem exercitum debitis stipendiis defrauda- 
vit. admissa porro diebus illis ab eo scelera, deo propter alia cri- " 
mina nostra illa tolerante, quae oralio valeat enarrare? caeterum 
mensis Augusti die nono, indictione undecima imperatrix Irene in 
Lesbum insulam rejegata diem obiit: in insulam autem Principi in 
monasterium, quod ipsa condidit, corpus eius translatum fuit. 

Hoc anno mense Decembri indictione duodecima Nicephorus A. C. 798 
filium suum Stauracium Tarasii sanctissimi patriarchae manibus in 
ambone magnae ecclesiae imperatorem coronavit, hominem, sive vul- 
tus speciem, sive corporis robur, seu denique mentis captum spectes, 
ad eam dignitatem plane ineptum. is autem qui nusquam veritatis 
observatorem se praestitit, Nicephorus, Lycaonas nonnullos, ceu potius 
Lycanthropos belluas, iisdem cum eo mente ac moribus instructos ho- 
mines in Proten insulam missos, noctu ad terram appellentes, Barda- 
nium, quem memoravimus, oculis privare, tanquam se nullatenus con- 
scio, et patrato facinore ad ecclesiam confugere iussit. admissum 
scelus patriarcha et senatus universus omnesque, qui dei timorem prae 
se ferebant, indigne tulerunt. nefarius porro imperator Nicephorus, 
homo ad ostentationem omnia, nihil vero secundum deum agens, iu 


746  THEOPHANIS 


ds, καὶ μηδὲν κατὰ ϑεὸν πράττων. ἦν γὰρ αὐτῷ μετὰ τῶν 
λοιπῶν παραωγνομιὼῶν καὶ τὸ τοιοῦτον τῆς γνώμεης ἐξαίρετον 
ἐδίωμα, δι’ οὗ καὶ πρὸ τῆς βασιλείας πολλοὺς ἡπάτησεν. πλὴν 
γελοιότατος ἣν τοῖς εἰδύσιν͵ ἀχριβὼς τὸ ἐπιτήδευμα, ὥστε 
κἀχεῖνον ἀναιδείᾳ πολλῇ ζεζοφωμένον τὸ μιαρώεατον aUroV5 
πρόσωπον d&/, τότε ἀπροόΐτον γενέσϑαε ἐπὲ ἡμέρας ζ΄ τοῦ βα- 
Υ.3.3 σιλικοῦ χοιτῶνος δολίως κλαυϑμυριζόμενος, ἐπεὲ καὲ φυσιχῶς 
Ο αὐτῷ γυναικώδη προσῆσαν δάκρυα, & τοῖς πολλοῖς τῶν φαύ- 
λων ψευδοχρίστοις προσεῖναι πέφυκεν. ὠλλ᾽ οὐκ ἔλαϑεν τοὺς 
πολλούς. τῷ δὲ Αὐγούστῳ μηνὲ ἐξελϑὼν κατὰ ““ράβων συν- 10 
ἤντησεν αὐτοῖς εἰς Κρασὸν τῆς Φρυγίας, καὶ πολεμήσας ἠτ- 
zürai* καὶ πολλοὺς ἀποβαλὼν μιχροῦ δεῖν καὶ αἰτὸς κρατεῖ- 
σϑαε ἤμελλεν, εἰ μὴ τῶν ἀρχόντων τινὲς ἀνδρεεότατοι τοῦτον 
μόλις τῆς ἀνάγκης περισώσασϑαι ἴσχυσαν. 
A.M. 6207 Τούτῳ τῷ ἔτει στάσεως γενομένης κατὰ τὴν Περσικήν, ιὖ 
Ὁ κατῆλθεν ὃ τῶν ᾿Ἴραβων ἀρχηγὸς εἰρηνοποιήσων αὐτούς. Νι- 
κηφύρος δὲ ἄδειαν εὑρών, ἔκτισεν τὴν “Ἄγκυραν τῆς Γαλατίας 
καὶ τὴν Θήβασαν xai τὴν ᾿Αγδρασόν. ἀπέστειλεν δὲ xai ἐν 
Συρίᾳ κοῦρσον, καὶ μηδὲν ἀνύσαν ὑπέστρεψεν, τοὐναντίον δὲ 


μᾶλλον καὶ πολλοὺς ἀποβαλόνγ. | 40 
ι. αὐτῷ Α, αὐτὸ vulg. 4. ἀχριβῶς add. ex A. 8. γυγαι- 
xovitídoc À, γυναιχώδεε vulg. 10. ἐξελϑὼν Α, PASwy vulg. 
12. ἀποβαλὼν Α, ἀποβάλλων vulg. — 1:9. ἀνύσαν ὑπέσερεψεν — 


dnofalóy A, ἀνύσαντες ὑπέστρεψαν — ἀποβάλλοντες vulg. 


omnes Lycaonum optimates, quasi Bardanem vindicare voluisset, per 
iuramenta coepit inquirere. inerat enim homini praeter alia naturae 
vitia facilis ad simulandum propensio; hoc eius genii praecipuum 
munus, quo etiam ante susceptum imperium plurimos decepit: simu- 

. latum tamen eius studium et affectationem expertis deridiculo extitit, 
adeo ut vultum suum exectandum, continua licet impudentia obscura- 
tum, per dies septem imperatorio cubiculo tectus et eiulans reddide- 
rit eo tempore inaccessum. aderant enim homini faciles et muliebres 
a natura concessae lacrimae, quod multis pravis hominibus Christos 
et prophetas se falso iactitantibus innatum videatur: id tamen haud 
plures latuit. caeterum mense Augusto adversus Arabes profectione 
suscepta, ad Crasum Phrygiae obviam illis factus, certamine inito su- 
peratus est, pluribusque suorum prostratis parum abfuit, quin hostium 
in manus incideret, nisi procerum nonnulli animo et robore prae- 
stantes eum non sine difficultate periculo eripuissent. 

Α. C. 797 Hoc anno tomultu in Persia excitato Arabum dux partes dissi- 
dentes coinpositurus, illuc se contulit. interea Nicephorus capta oc- 
casione  Áncyram Galatiae, 'Thebasam et Andrasum reparavit. levi 
insuper et praedis cogendis apto exercitn in Syriam misso, milites re 
infecta, quin immo pluribus eorum desideratis, reversi sunt. 


CHRONOGRAPHIA. 747 ' 


Κωνσταντινουπόλεως ἐπισχόπου Νικηφόρου ὅτος a. ΑΔ 
Τούτῳ τῷ ἔτει, μηνὲ Φεβρουαρίῳ x& , ἰνδικτιῶνε (5, P. 

Ταράσιος ó ἁγιώτατος ἀρχιεπίσχοπος Κωνσταντινουπόλεως 
ἐνδόξως dnefío, καὶ ἐξεκομίσϑη τὸ λείψανον αὐτοῦ ἐν τῷ 
στενῷ τοῦ Πόντου, καὶ ἐτάφη ἐν τῷ μοναστηρέῳ ὑπ᾽ av- 
τοῦ κχιισθέντε τετάρτῃ τῆς πρώτης ἑβδομάδος τῶν νηστειῶν. 
καὶ τῇ if/ τοῦ ᾿Απριλλίου μηνὸς τῇ μεγάλῃ κυριακῇ τοῦ 
πάσχα ὀχειροτονηϑη Νικηφόρος ὃ ἁγιώτατος πατριάρχης 
ὠπὸ ἀσηκρητῶν ψήφῳ παντὸς τοῦ λαοῦ καὶ τῶν ἱερέων, 
10zQgóc δὲ καὶ τῶν βασιλέων. Πλάτων δὲ καὶ Θεόδωρος 
ἡγούμενοι τῆς μονῆς τῶν Στουδίου οὐ συνευδόχησαν τῇ 

χειροτονίᾳ Νικηφόρου, ἀλλὰ καὶ λίαν ἀντετάχϑησαν σχίσμα Β 
μελετήσαντες, αἰτίαν δῆϑεν εὔλογον ἔχοντες τὸ μὴ δεῖν ἐπὸ 
λαϊκῶν ἀϑρόως εἰς ἐπισκοπὴν ὠνατρέχειν' otc ὃ βασιλεὺς Νι- 
15x5pogoc τῆς πόλεως ἀπελάσαι βουληϑεὶς ἀνετράπη, συμβου- 
᾿ Asvórro» τινῶν οὐκ ἐπαινετὴν ἔσεσϑαι τὴν τοῦ πατριάρχου 
χειροτονίαν ἐπὶ καταλύσει τηλικαύτης μονῆς ἑπτακοσίων nov 
μοναστῶν ὑπὸ Θεοδώρου τεταγμένων. καὶ οὐκ ἦν τὸ πρᾶγμα 
ξένον τῆς ἐκκλησίας καὶ προσφάτως ἐπινοηϑέν' ἀλλὰ xai noÀe 
20Àoi ἄλλοι ἀπὸ λαϊκῶν ἐπεσκόπησαν ἀξίως τῆς εἴξίας τῷ ϑεῷ 
ἱερατεύσαντες" τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ἐπεστράτευσεν ᾿Μαρὼν ὃ τῶν. 


11. Στουδίου Α, Στουδίων vulg. 12. xal add. ex A. — «15. 

τὸ μὴ À, τοῦ μὴ vulg. 16. τὴν add. ex A. 21. 4aQuy Ó 

Α, ὁ ᾿Ἱαρὼν vulg. ᾿ 

. 4 

Cpoleos episcopi Nicephori annus primus. | A. 

Hoc anno mensis Februarii die vicesimo quinto indictione deci- 
ma quarta 'larasius sanctissimus Cpoleos archiepiscopus, gloriosam 
mortem obiit. 'corpus eius ad Ponti fauces delatum, in monasterio 
ab eo condito feria primae ieiuniorum hebdomadis quarta sepultum 
fuit. mensis vero Aprilis die duodecima magna paschatis dominica 
Nicephorus .sanctissimus patriarcha, prius asecretis, populi totius, sa- 
cerdotuin. atque etiam imperatorum suffragio electus est. Plato au- 
tem et Theodorus, Studii monasterii superiores, Nicephori ordinationi 
non assenserunt, quin immo dissidium a caeteris meditati firmiter 
obstiterunt, probabili videlicet argumento ducti, non oportere aliquem 
ab imo laicorum statu ad supremum episcopatus fastigium proxime 
evolare: quos imperator Nicephorus urbe eiicere consfliatus, adversa 
nonnullorum sententia cohibitus est, qui odiosam fore patriarchae 
ordinatiohem exposuerunt, si monachi ad septingentos usque sub 
Theodoro militantes eiusque monasterium adeo celebre, illa asserta, 
dissiparentur et a fundamentis ruerent. porro id neque novum in 
ecclesia neque recens excogitatum fuit factum, cum multi etiam alii, 


748 THEOPHANIS 


C'Mgafioy ἀρχηγὸς τὴν Ῥωμανίαν σὺν δυνάμει βαρείᾳ ἀπό τε 
^. ἹΜαυροφόρων xai Συρίας καὶ Παλαιστζης xai ““Ἰιβύης χι- 
λιάδων τρεακοσίων. καὶ ἐλϑὼν εἰς Τύανα φκοδόμιησεν οἶχον 
τῆς βλασφημίας αὐτοῦ, καὶ πολιορκῆσας παρέλαβεν τὸ 'Hoa- 
κλέως κάστρον ὀχυρώτατον πάνυ ὕπαρχον καὲ τὴν Θηβασανῦ 
καὶ τὴν Ἰαλακοπαίαν χαὲ τὴν Σιδηρύπαλον καὲ τὴν ᾿Ανδρα- 
σον. ἀπέστειλεν δὲ κοῦρσον χιλιάδας ἑξήκοντα, καὲ κατῆλϑεν 
V. 3aá ξως ᾿Αγκύρας, καὶ ἱστορήσας ταύτην ὑπέστρεψεν. ὃ δὲ βασι- 
λεὺς Νικηφόρος φόβῳ καὶ ἀμηχανίᾳ συσχεϑείς, ἐξῆλϑεν xai 
αὐτὸς ἐν ἀπογνώσει, τά τὸ γενναῖα τῆς ταλαιπωρέας ἐπιδει-- το 
Ὀκνύμενος, χαὶ πολλὰ τρόπαια ποιήσας ἀπέστειλεν πρὸς Za. 
Qo» τὸν μητροπολίτην Συνάδων καὶ Πέτρον τὸν ἡγούμενον 
τοὺ Γουλαίου καὲ Γρηγόριον τὸν οἰκονόμον ᾿μάστρης, αἰτῶν 
εἰρήνην γενέσϑαι" καὶ πολλὰ διαλεχϑέντων αὐτῶν ἐστοίχησαν 
τὴν εἰρήνην, ἵνα τὸ κατ᾽ ὅτος τελῆται αὐτοῖς ἀνὰ rQraxorsi) 
χιλιάδες νομίσματα καὶ τρέα νομίσματα κεφαλιτεῶν αὐτοῦ 
τοῦ βασιλέως, καὶ τρία τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, G δεξάμενος ᾿Μαρὼν 
3095 καὶ ἠγαλλιάσατο ὑπὲρ μυρίων ταλάντων ταῦτα δεξώμε- 
ψος, ὡς ὑποτάξας τὴν τῶν Ῥωμαίων βασιλείαν. ἐστοίχησαν 
dà xai τὰ παραληφϑέντα κάστρα μὴ κτισϑῆναε. ὥὕποστερε- Ἢ 


1. ἐν ϑυν. vulg. 6. δωιλαχοπέαν À. ἡ. ἀπέστη f. 13. 
αἰτῶν À, αὐτῶν vulg. 15. τὴν &lg. À, &lg. vulg. 16. zei 
τρία you. add. ex A e. 17. τοῦ βασιλέως À e, τῆς βασιλείας 
vulg. 20. παραληφϑ. À, παραλειφϑ. vulg. 


de laicis episcopi creati, deo convenienter in sacerdotali dignitate se 
gesserint. eodem anno Aaron Arabum dux, collectis maximis copiis 
ex Maurophoris , Syria, Palaestina et Libya, quae ad trecenta millia 
accedebant, impressionem in Homanam ditionem fecit, et 'T'yana pro- 
lectus blasphemiae suae consecravit aedem, munitissimumque Herco- 
lis castrum, Thebasam, Malacopaeam, Sideropalum et Ándrasum armis 
et obsidione cepit, agrhnenque sexaginta millium militum populatum 
misit, et Áncyram usque devenit, qua diligentius explorata et descri- 
pta, reversus est. quare imperator Nicephorus in metum atque animi 
angustias adductus, ipse etiam contra processit, in hac rerum despe- 
ratione fortem adversus calamitates animum erigens, multaque sibi 
ipsi decernens trophaea, Synadensem metropolitam et Petrum Gulaei 
praepositog, et Gregorium Amastrensem oeconomum pacem compo- 
nendam postulaturos ad Aaronem legatos destinavit, qui multis hinc 
inde discussis, pacem ea conditione firmaverunt, ut in singulos aunos 
iriginta nummorum millia, et tria capitatorum ipsius nimirum impe 
ratoris effigie exsculpta, aliaque pariter tria filii charactere notataSa- 
racenis penderentur. Aaron eo censu accepto, quasi Romanorum im- 
perio sibi subiecto gavisus est, nec oblatis talentorum decem milli- 


CHRONOGRAPHIA. 749 


ψάντων δὲ τῶν ᾿ράβων ἔχτισεν εὐθέως τὰ αὐτὰ κάστρα xat P. 4o 
κατωχύρωσεν. καὶ τοῦτο μαϑὼν ᾿Δαρών, ἀποστείλας πάλιν 
ἔλαβεν τὴν Θήβασαν, καὲ πέμψας στόλον εἰς Κύπρον, τὰς τε. 
ἐχκλησίας κατέστρεψεν, καὶ τοὺς Κυπρίους μετέστησεν, xai 

5 πολλὴν ἅλωσιν ποιήσας τὴν εἰρήνην διέστρεψεν. 

Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπεστράτευσεν Νικηφόρος κατὰ Βουλγά- A.M. 
ρων, xai καταλαβωῶν' τὴν ᾿Αδριανούπολιν, στάσεως μελετωμέ- 
νης κατ᾽ αὐτοῦ ὑπὸ τῶν βασιλικῶν ἀνθρώπων xoi τῶν τα- 
γμάτων, αἰσϑόμενος ὑπέστρεψεν ἄπρακτος μηδὲν ἀνύσας, ἢ 

τομόνον τοὺς ὁμοφύλους ἀμυνόμενος δαρμοῖς v8 καὶ ἐξορίαις,Β 
καὶ δημεύσεσὶ πολλοὺς ὑποβάλλων. ἀποστείλας δὲ Βαρδώνιον 
τὸν σπαϑάριον, τὸ ἐπίκλην ᾿Ανεμᾶν, πάντα προσήλυτον xoi 
πάροικον ἐπαιχμαλωτεύσας, ἐπέρασεν ἐν τῇ Θράκῃ, οἰόμενος 
οὐκ ὀλίγην ÓÀxg» χρυσοῦ πορέσασϑαι ἐξ αὐτῶν ἐξ ἐτησίων 

15reAecuaro» ὃ πάντα διὰ τὸν φιλούμενον αὐτῷ χρυσόν, xoc 
oU διὰ τὸν Χριστὸν πράττων. ; 

Τούτῳ τῷ ὄτει, μηνὲ Σεπτεμβρίῳ, ἰνδικτιῶνι α΄, ᾿Δαρὼν A.M. 
ὃ τῶν ἥραβων ἀρχηγὸς μετὰ στύλου xara τῆς Ῥόδου Χου- 
μεὶδ ἐξέπεμψεν. οὗτος ἀϑρόως καταπλεύσας, καὶ τὴν 'Pódoy C 

“οκαταλαβὼν πολλὴν ἅλωσιν ἐποιήσατο ἐν αὐτῇ. τὸ μέντοι 
iv αὐτῇ φρούριον διεφυλάχϑη ἀπόρϑητον. ἐν δὲ τῷ ἐπανέρ- 


4- καὶ τοὺς À, τούς τε vulg. n. dzof. À. - 15. dia τὸν A, 
διὰ τὸ vulg. 


8 


bus maiore laetitia triumphasset. inter eos insuper convenit, ne ca- 
stra expugnata repararentur. sed vix Arabes discesserant, cum eadem 
castra Nicephorus reaedificavit et munivit. ea re comperta, misso ex- 
ercitu Thebasam iterato cepit Aaron, et classe in Cyprum destinata, 
£cclesias evertit, Cyprios in alias provincias transportavit, et multis 
captivis abductis, pacis initae foedera violavit. 

Hoc anno Nicephorus bellum in Bulgaros convertit, et Adriano- A. C. 
polim profectus, cum ab imperatoriis aulicis et militum ordinibus con- 
spirationem in se motam intellexisset, re prorsus infecta, et a propo- 
sito sibi fine longe sepositus, nisi forte a severitate in contribules 
exercita, quos verberibus, exiliis et bonorum proseriptionibus ultus 
est, Cpolim remeavit. Bardanio autem spathario, cui cognomentum 
Anemas, misso, advenis et inquilinis omnibus in servitutem actis in 
Thraciam transiit, haud leve auri pondus annuis vectigalibus ab eis 
exactis collecturum se arbitratus, qui dilecti sibi auri cupiditate, non 
Christi dilectione cuncta gerere vel administrare visus est. 

Hoc anno mense Septembri: indictione prima, Aaron Arabum dux A.C.. 
Chumid cum valida classe adversus Rhodum instruxit. is ex impro- 
viso navigatione suscepta, Rhodum appellens ingentem praedae co- 


750 THEOPHANIS 


χεσϑαι αὐτόν, φανερῶς κατεπολεμήϑη ὑπὸ τοῦ ἁγέου xai Jav- 
ματουργοῦ Νιχολάρυ. ἐλθὼν γὰρ sic τὰ ἶῆδρα καὲ τὴν is- 
gà» αὐτοῦ συντρίψαι πειραϑεὶς λάρνακα, ἄλλην ἀντ᾽ ἐκείνης 
πλησίον αὐτῆς κατέκλασεν" αὐτίκα T6 πολλὴ ἀνέμων xoi ϑα- 
λαιτίων κυμάτων, βροντῶν τὸ καὶ ἀστραπῶν ἀνωμαλία τὸν" 
στόλον κατέλαβεν, ὡς ἱκανὰ συγεριβῆναε σκάφη, αὐτὸν τε τὸν 
ϑεομάχον Χουμεὶδ ἐπιγνῶναι τὴν τοῦ ἁγίου δύναμεν, xai παρ᾽ 
Ὁ ἐλπίδα τὸν κίνδυνον ἐχφυγεῖν. τῇ dà x τοῦ “,εκερεβρίου μη. 
δὸς Νικηφόρος μετὰ πολλὴν ἐκλογὴν παρϑέγων ἐκ πάσης τῆς 
᾿ς 9x' αὐτοῦ δεῥουσίας εἰς τὸ ζεῦξαι Σταυράκιον τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸ 
ποιησάμενος, Θεοφανὼ τὴν .“4ϑηναίαν προσγενῆ τῆς μακαρίας 
Εἰρήνης μεμνηστευμέγην ἀνδρί, καὶ πολλάκις αὐτῷ συγκοιτα. 
σϑεῖσαν, χωρίσας αὐτὴν ἀπ’ αὐτοῦ, τῷ ἀϑλίῳ ΣΞεαυρακίῳ 
συνέζευξεν, ec εἰς πάντα καὶ εἰς τοῦτο παρανομήσας ἀναιδῶς 
γ.3.5 ἄλλας δύο ταύτης ὡρομοτέρας ἐχλεξάμενος" σὺν αὐτῇ προφα. κι 
νως αὐτὰς ἔφϑειρεν κατ᾽ αὐτὰς τὰς ἡμέρας τοῦ γάμου παρὰ 
P.4oogmarro» ὃ μιαρὸς γελώμενος. τῷ δὲ Φεβρουαρίῳ μεηνὲ στά- 
σιν ἐννοήσαντες xav! αὐτοῦ πολλοὶ τῶν ἐν κέλεε, "Αρσαβὴρ 
᾿ τὸν κοιαίστωρα xai πατρίχιον ἄνδρα εὐσεβῆ. καὲ λογιώτατον 
ἐψηφίζοντο. γνοὺς δὲ τοῦτο ὃ πολυμήχανος Νικηφόρος, av-20 


4. πλησίον αὐτῆς παραχειμένην A. 6. τὸν add. ex. Α. & 
τὸν κίνδυνον Α, τὴν δύναμιν vulg. 9. éx πάσης add. ex Α. 
14. ἐν τούτῳ Α. 19. λογιχώτατον Α. 20. δὲ τοῦτο À, δὲ 
καὶ τοῦτο vulg. 


piam ex ea abegit, arce sola vastitatis immuni servata. at certe re- 
deuntem sanctus et mirandorum opifex Nicolaus manifesta ultione 
exapitavit. — Myra etenim occupata, cum sacram eius urnam conírin- 
gere tentaret, et in vicinam ex errore vim et ictus inferret, extemplo 
immanis vehtorum procella, marinorum fluctuum impetui tonitruam 
fulgurumque promiscua tempestas adeo classem iactavit, ut pleraeque 
naves conquassatae submergerentur, ipseque dei hostis Chumid sancti 
virtutem expertus, vix ac praeter spem eam potuerit effugere. men- 
sis autem Decembris die vicesimo Nicephorus Stauracio filio uxorem 
copulaturus, virginum Romanae ditionis accurata disquisitione prae- 
missa, Theophanonem Atheniensem beatae lrenes affinem, viro, com 
quo frequentius decubuerat, desponsatam et ab eo seiunctam, infelici 
Stauracio locavit, ut qui leges omnes violare solitus erat, etiam in 
hoc transgrederetur impudenter. «luas autem alias puellas istam for- 
ma longe superantes, quas una cum ea delegerat, in ipsis nuptiarum 
solemnibus diebus palam non sine hominum risu vir execrandus con- 
 slupravit. caeterum mense Februario proceres "haud pauci conspira- 
tionem in eum machinati Arsaberem quaestorem et patricium, virum 
religiosum et eruditum, designaverunt imperatorem. ubi Nicephorus, 





- ’ 


CHRONOGRAPHIA. SUELTR 


τὸν μὲν τύψας καὶ ἀποχείρας, μοναχὸν πεποίηκεν, ἐν Βεϑυνιᾳ, . 
τοῦτον ἐξορίσας, τοὺς δὲ λοιποὺς δαρμοῖς xai ἐξορίαις, πρὸς 
δὲ καὶ δημεύσεσι καϑυπέβαλεν, oV. μόνον τοὺς ἐν τῷ κοσμικῷ 
βίῳ ἄρχοντας, ἀλλὰ καὶ ἐπισκόπους ἁγίους καὶ μοναχούς, xac 
δτοὺς τῆς μεγάλης ἐχκλησίας, τὸν τὸ συγχελλον xai τὸν σακελ.. 
λάριον καὶ τὸν χαρτοφύλακα, ἄνδρας ἐλλογέμους ὑπάρχοντας 


καὶ αἰδοῦς ἀξίους. Β 
᾿ράβων ἀρχηγοῦ ἸΠοναμὲδ ἔτος a. | ν᾿ ΑΜ. 


Τούτῳ τῷ ἔτει ᾿Μαρὼν ὃ τῶν ᾿Αράβων. ἀρχηγὸς τέϑνη. 
1o xev εἰς τὴν ἐνδοτέραν Περσίδα, τὴν καλουμένην Χωρασάν, 
μηνὲ Magi, ἰνδικτιῶνε β΄, καὶ διεδέξατο τὴν ἀρχὴν Mova- 
μὲδ ὃ υἱὸς αὐτοῦ ἀφυὴς κατὰ πάντα, πρὸς ὃν. ᾿Αβδελᾶς ὃ 
ἀδελφὸς αὐτοῦ στασιάσας ἐκ τῆς αὐτοῦ χώρας τοῦ Χωρασάνα. 
ἅμα ταῖς πατρικαῖς δυνάμεσιν ἐμφυλίου πολέμου τῷ κατ᾽ αὖ- 
ιϑτοὺς ἔϑγει γέγονεν αἰτιος. κἀντεῦϑεν οὗ κατὰ τὴν Συρίαν xoi 
«Ἄϊγυπτον καὶ “ιβύην εἰς διαφόρους κατατμηϑέντες ἀρχάς, 
τά τὸ δημόσια πράγματα καὶ ἀλλήλους κατέστρεψαν, σφαγαῖς 
καὶ ἁρπαγαῖς καὶ πανεοίωωες ἀτοπίαις πρός τε ξδαυτοὺς xai 
τοὺς ὑπ᾽ αὐτοὺς Χριστιανοὺς συγκεχεμένοι. | ἔνϑα δὴ καὲ αἱ 
20xar& τὴν ἁγίαν Χριστοῦ τοῦ ϑεοῦ ἡμῶν πόλιν. ἐκκλησίαι 
. ἠἡρήμωνται, tà r6 μοναστήρια τῶν δύο μεγάλων λαυρῶν, τοῦ 


4. βίῳ add. ex Δ. — 9. τῶν add. ex A. 10. Χουρασὰν À a. 
16. ἀρχάς add. ex A. 18. ἀτοπίαες add. ex A. 19. a£ add. 
ex A. 


dolis adversus alios parandis exercitatissimus, insidias habuit detectas, 
Arsaberem verberibus caesum et capillitio damnatum inter monachos 
reliquum vitae acturum in Bithyniam relegavit,' caéteros plagis impo- 
sitis, exiliis et facultatum proscriptionibus, non saecularis modo con- 
victus proceres, sed et sanctos episcopos monachosque, nec non ipsos 
magnae ecclesiae syncellum, sacellarium et chartophylacem viros 
spectabiles omnique veneratione dignos supposuit. 

Arabum ducis Muamed annus primus. A.C.t 

Hoc anno, mense Martio, indictione secunda, Áralbum dux Aaron 
in interiore Persia, Chorasan agnominata, mortuus est; Muamed autem 
eius filius ad omnia prorsus ineptus imperium suscepit, adversus quem 
Abdellas eius frater seditione mota, ex provincia Chorasan cum pa- 
ternis viribus erumpens, civilis belfi per nationem illam auctor fuit. 
subinde qui Syriam, Aegyptum et Libyam incolunt in varias factiones 
divisi, rem publicam et privatos quosque pessumdederunt, caedibus, 
rapinis aliisque flagitiis quum in se invicem, tum in subditos Chri- 
stianos confuse desaevientes, isthinc sane per sanctam Christi et dei 
nostri civitatem ecclesias desolatio et vastitas occupavit: isthinc in 


75a THEOPHANIS 


d» ἁγίοις Χαρίτωνος καὶ Κυριακοῦ, xoi τοῦ ἁγίου Σάββα, 


καὶ τὰ λοιπὰ κχοινύβια τῶν ἁγίων Εὐθυμίου καὶ Θεοδοσίου" 


Ὠέπεκράτησεν δὲ τῆς τοιαύτης ἀναρχίας 5j κατ᾽ ἀλλήλων καὶ 


ἡμῶν μιαιφονία ἔτη". Θεύδωρος δὲ ὃ ἡγούμενος τῶν Στου- 
δέου, καὶ Ἰωσὴφ ὁ ὠδελφὸς αὐτοῦ ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, 5 
ἅμα Πλάτωνι ἐγκλείστῳ, xai τοῖς λοιποῖς αὐτῶν μοναχοῖς τῆς 
κοινωνίας Νικηφόρου τοῦ ἁγιωτάτου πατριάρχου ἀπέστησαν 
διὰ Ἰωσὴφ τὸν oixovouoy, ὡς παρανόμως στεφανώσαντα Kor- 
σταντῖνον καὶ Θεοδότην. Νικηφόρος δὲ ὃ βασιλεὺς ἀφορμῆς 
δραξάμενος ἐπισκόπους πολλοὺς καὶ ἡγουμένους ἀθροίσας συν- re 
οὖον κατ’ αὐτῶν κροτηϑῆναι ἐκέλευσεν, δι’ ἧς ἐξεβλήϑησαν 
τῆς μονῆς καὶ τῆς πόλεως ἐξορίᾳ παραπεμφϑέντες μηνὲ Ἶα- 


P. j10yovagitp, ἰνδικεεῶνι β΄. τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει ῥόγας δεδομένης τῷ 


λαῷ ἐν τῷ Στρομῶνι ἐπιπεσόντες οἱ Βούλγαροε ταύτην ἀφεί- 
λαντο χρυσίον λίτρας χιλίας καὶ ξχατόν, καὶ πολὺν λαὸν xa-i5 
τέσφαξαν σὺν τῷ στρατηγῷ καὶ τοῖς ἄρχουσιν. ἦσαν γὰρ 
καὶ τῶν λοιπῶν Osudre» ταξάτοι ἄρχοντες οὐχ ὀλίγοι, xoi 
πᾶγτες ἐνεῖ ἀπώλοντο. ἔλαβον δὲ καὶ τὸ τοὔῦλδον ὅλον, καὶ 
ὑπέστρεψαν. τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει πρὸ τῆς ἑορτῆς τοῦ πάσχα 


V.3a6 Κροῦμμος “ὃ τῶν Βουλγάρων ἀρχηγὸς παραταξάμενος κατὰ 


* 


3. ἡ κατ' À, τῆς xav vulg. 4. Erg] ἔτι f: sed signum numeri 
deesse videtur. . «Στουδίου À , Στουδίων vulg. i4. Ztov- 
μῶνε À. — 20. Kootuuor ὁ τῶν B. ἃ, ὁ Κροῦμμ. τῶν B. vulg. 


duarum magnarum laurarum monasteria, sancti dico Charitonis et Cy- 
riaci, atque sancti Sabae, et in reliqua sanctorum Euthymii et Theo- 
dosii coenobia maxima clades erupit. invaluit Arabici imperii coníu- 
sio huiusmodi, caedesque mutuae inter se et nobis illatae annos. * 
Theodorus autem, Studii praepositus, et eius frater loseph Thessaloni- 
censis archiepiscopus, una cum Platone incluso et reliquis monachis, 
a Nicephori sanctissimi patriarchae communione, ob Ioseph oecono- 
mum corollas nuptiales Constantino et Theodote illegitime pridem 
imponentem, seipsum segregavit. imperator autem Nicephorus com- 
modam occasionem nactus, variis episcopis et monasteriorum praepo- 
sitis in unum collectis, synodum agi mandavit, cuius decreto mona- 
sterio et urbe eiecti, mense Ianuerio indictionis secundae in exilium 
pulsi sunt. hoc eodem anno erogato in milites stipendio ad Stromo- 
nem, Bulgari irruentes illud interceperunt, auri libras centum supra 
mille, varia exercitus plebe trucidata cum ipso duce et pluribe 
optimatibus: aderant quippe ex aliis quoque thematibus taxati proce- 
res haud pauci, quorum communis fuit iactura: occupatisque universi 
exercitus sarcinis, Bulgari rediere. hoc etiam anno ante pascbatis 
solemnia Crummus Bulgarorum princeps, expeditione suscepta, et in- 


. CHRONOGRAPHIA. 253 


Σαρδικῆς, ταύτην παρέλαβεν δόλῳ xai λόγῳ, στρατεύματα Ῥω- 
μαϊκὰ κατασφάξας χιλιάδας ἕξ, χωρὶς ἰδιωτικοῦ πλήϑους. Β 
Νικηφόρος δὲ δῆϑεν κατ᾽ αὐτοῦ ἐξελϑὼν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ τῆς 
ἑβδομάδος τοῦ σωτηρίου πάϑους, ἀξιόλογον μὲν οὐδὲν πέπρα- 
ἤ χεν, τοῖς δὲ περισωθεῖσιν ἐκ τῆς φυγῆς ἄρχουσιν αἰτοῦσι 
λόγον σωτηρίας ἀπαξιώσας δοῦναι, τοῖς ἐχϑροῖς προσφυγεῖν 
ἐβιάσατο, ἐν οἷς ἦν καὶ Εὐθύμιος ὃ σπαϑάριος μηχανικῆς 
ἔμπειρος. ὁ δὲ Νικηφόρος πρὸς τῇ πολλῇ ἀδοξίᾳ σάχραες 
δνόρκοις τὴν βασιλίδα πόλιν πείϑειν ἐσπούδαζεν, ὅτε τὴν τοῦ 
τἸοπάσχα ἡμέραν ἐν τῇ αὐλῇ τοῦ Κρούμμου ξορτάσας, τὴν πα- 
θαλειφϑεῖσαν Σαρδικὴν οἰχοδομεῖν βουλόμενος, ἀνϑιστάμενα C 
τὰ πλήϑη φοβηϑεὲὶς ὑποβάλλει διὰ τῶν στρατηγῶν καὶ ἀρχόν- 
τῶν πεῖσαι τοὺς ὄχλους αἰτήσασϑαι τῷ βασιλεῖ περὲ τῆς οἱ. 
κοδομῆς. οἱ dà t0-doGua κατανοήσαντες, ὡς ἐκ τῆς ἐχείγου 
: ὅ χακοπραγίας ὑποβεβλημένον στασεάζουσε κατ᾽ αὐτοῦ καὶ τῶν 
ἰδίων ἀρχόντων ὥρᾳ ἕκτῃ, xai ἐπελθόντες διαρρήσσουσι τὰς 
σκηνὰς αὐτῶν. ἐλθόντες δὲ ἕως τῆς βασιλικῆς, ὕβρεσι πολ.- 
λαῖς καὶ ὠραῖς αὐτὸν ἔβαλλον, μηκέτι φέρειν τὴν ἄμετρον 
αὐτοῦ φιλαργυρίαν καὶ κακομήχανον αὐτοῦ γνώμην ἐξομνύ- 


3. τῆς ἑβδομάδος add. ex A. 5. τοῖς δὲ περισ. À, τοῖς 7. 
vulg. 6. προσφυγεῖν À, πρὸς φυγὴν vulg. 7. xai add. 
ex Α. 9. τὴν — ἡμέραν A, τῆς — ἑορτῆς vulg. ι1. πα- 
ραληφϑ. A. 12. τὰ add. ex Δ. ὑποβάλλει ἃ, ὑποβάλλῃ 
vulg. 16. διαρρήσσ. A, διαρήσσ. vulg. 19. αὐτοῦ add. 
ex A. 


M 


structo in Sardicam exercitu, qua dolis, qua pactis, urbem cepit, et 
ex Romanis agminibus, promiscua privatorum hominum plebe haud 
numerata, militum millia sex interfecit. Nicephorus autem feria ter- 
tia salutaris dominicae passionis hebdomadis adversus eum egressus, 
nihil laude dignum edidit, quin immo ducibus fuga sibi salutem con- 
sulentibus, veniamque pro animi parvitate admissa petentibus eam 
denegavit, et in hostium partes transire compulit, inter quos Euthy- 
mius spatharius instruendarum belli machinarum peritissimus exti- 
tit. Nicephorus autem proprio dedecori daturus accessionem, periu- 
ris sacris ad imperatricem urbem datis , sanctum paschatis festum in 
Crummi aula se peregisse mentitus, etiam Sardicam ab hostibus reli- 
ctam restaurare volentem obsistentis exercitus vim merito timuisse, 
quod nimirum ab urbe reparanda ductorum suorum et procerum opera, 
copiae omnes imperatorem violenter deterruerint, ipse per litteras per- 
suadere conatus est. at isti totum drama maligna eius vafritie composi- 
tum et instructum attendentes, in eum et proprios ductores circa horam 
sextam tumultuantur ac impetu facto, eversis et laceratis eorum ten- 
toriis, ad imperatorium usque progressi principem ipsum contumeliis 


Theophanes. ' 48 


754 THEOPHANIS. 


μενοι" ὃ dà τῷ ἀθρόῳ τῆς στάσεως σφόδρα καταπτοηϑείς͵ 
Ὠκαὲ ἀναστὰς τῆς τραπέζης, πρῶτον μὲν διὰ Νικηφόρου xoi 
Πέτρου τῶν πατρικίων ὅρκοις καὶ πιϑανολογέαις κατευναζειν 
ἐπειρᾶτο τὸ στράτευμα. οἱ δὲ μιχρὸν navcautrot, βουνὸν 
τινα κατέλαβον οἱ τρισάϑλιοι τῆς ἐν χερσὲν ἐπελαϑόμενοι πρά-5 
ξεως, τὸ, κύρις ἐλέησον, ἀναβοῶντες, ὡς ἐπί τενε σεισμῷ ἢ 
ἀνομβοίᾳς ὃ δὲ πρὸς πᾶσαν καχουργίαν ἕτοιμος, λαϑραίαις 
δωρεαῖς διὰ τῆς νυκτὸς τοὺς πολλοὺς τῶν ἀρχόντων ἔξαπα- 
τήσας, τῇ ἐπαύριον αὐτὸς δι’ ξαυτοῦ μέσος ἐλϑὼν τοῖς ὄχλοις 
411 διελέχϑη. περὲ πάσης εὐημερίας ὅρκοις φρικτοῖς αὐτοὺς dua" 
βεβαιωσάμενος καὶ τὰ τῆς ἰσης πρὸς τὰ τέχνα στοργῆς. καὶ 
παραυτίκα τὴν βασιλίδα καταλαμβάνει, Θεοδόσιον πατρέχιον 
καὶ προμοσκρίγνιον, τὸ ἐπίκλην Σαλιβαρᾶν, ἐάσας εἰς τὸ χατα- 
μαϑεῖν δι’ ἀλλήλων τοὺς στασιάσαντας. ἐν δὲ τῷ ἐπανέρχε- 
σθαι τὰ πληϑη ῥογεύειν αὐτοὺς προσποιησώμενος, κατὰ τὸν! "ἢ 
ἅγιον Ἰἤαμαντα δαρμοῖς τὲ καὶ κουραῖς xai ἐξορέαες τοὺς 
πλείστους τιμωρησάμενος, εἰς Χρυσόπολιν τοὺς πολλοὺς διε- 
βίβαζεν, καταπατήσας τοὺς τηλικούτους φοβεροὺς ὅρκους. οἱ 
δὲ διὰ τὴν συμφορὰν πύρινον ποταμὸν τὸ πέραμα προσηγό- 
B ot£vgay. 


3. ὄρχοις xal A a f, ὄρχοες αὐτοὺς καὶ vulg. 4. ἐπειρᾶτο τὸ 
σιράτ. À a f, αὐτοὺς ἐπειρᾶτο vulg. 18. καὶ qo. A. 


et maledictis appetebant, inexplebilem eius circa divitias libidinem e 
scelestum eius animuim se non ultra toleraturos iurati. ille subito 
violentoque motu exterritus, exsurgit e mensa, et per Nicephorumfte- 
trumque patricios iusiurandis et aptis ad suadendum verbis eos de- 
mulcere parat. tum illi a tumultu leviter abstinentes, collem quea- 
dam occupant, miselli propositi facile conficiendi immemores, illud, 
domine miserere, quasi terrae motus eam conquássaret, vel diutina 
imbris penuria aerem detineret, inclamant. Nicephorus utpote ad 
omnem malitiam exercitatus, muneribus per noctem clam distributis, 
varios exercitus duces sibi devinctos seducens, ipse eorum medius in- 
sequenti die ad exercitum procedens, de suo erga eos affectu deque 
sua erga ipsos aeque ac filios propensione iusiurandis etiam tremen- 
dis certiores facturus disserit. ac confestim in urbem imperatricem 
convolat, Theodosio patricio et primiscrinio, cui cognomen Salibaras 
dignoscendis per mutuas ipsorum accusationes tumultus auctoribus, 
relicto. militaribus autem copiis in urbem reversis, simulata stipen- 
dii erogatione, iu varios ex militibus verberum tunsione , capillorem 
rasura, et exiliis ad sanctum Mamantem animadvertit, ac demum 
tantis ac tam horrendis sacramentis summo contemptu quasi ad pede: 
conculcatis, plurimos Chrysopolim in exilium deportavit. illi tanta 
calamitate perculsi, portus traiectui ignei amnis nomen indidere. 


CHRONOGARAPHIA. 255 


Τούτῳ τῷ ἔτει Νικηφόρος μετὰ τὰς ἀϑέους ἐπεξελεύσεις, A.M 
τὰ στρατεύματα πάντῃ ταπεινῶσαι σκεψάμενος, ριοτειαγοὺς 
ἀποικίας ἐκ παντὸς ϑέματος ἐπὲ τὴν Σκχλαβινίαν γενέσϑαε npoo- 
ἑταξεν, τὰς δὲ τούτων ὑποστάσεις πιπράσκεσθαι, καὶ ἣν 

δ αἰχμαλωσίας οὐκ ἔλαττον τὸ πρᾶγμα, πολλῶν ἐξ ἀνοίας βλα- 
σφημούντων καὶ ἐχϑρῶν ἐφόδους αἰτούντων, ἑτέρων δὲ περὲ 
τοὺς γονικοὺς τάφους ϑρηνούντων καὶ τοὺς ἀποθανόντας ua- v.3 
καριζόντων. εἰσὲ δὲ οἱ καὶ ἀγχόναις ἐχρήσαντο πρὸς ἀπαλ.Ὁ 
λαγὴν τῶν δεινῶν. τὰ τὸ γὰρ προσόντα δυσκίγνητα συνεπιφέ- 

τορέσϑαι ἠδυνάτουν, καὶ τὴν ἐκ γονικῶν πόνων κτισϑεῖσαν $nap- 
ξιν ὀλλυμένην ξώρων, καὶ πᾶσα τοὺς πάντας εἶχεν ἀμηχανία, 
τῶν μὲν πενήτων ἂν τούτοις καὶ τοῖς ξξῆς ῥηϑησομένοις, τῶν 
δὲ ὑπερεχόντων συμπασχόντων αὐτοῖς xoi μὴ δυναμένων 
βοηϑῆσαι, ἐπεκδεχομένων δὲ βαρυτέρας συμφοράς. ταῦτα 
1570x95 μὲν ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου μηνός, πρὸς δὲ τὸ ἅγιον 

πάσχα πεπέρασται. δευτέραν σὺν ταὐτῃ κάκωσιν προσέταξεν, D 

στρατεύεσθαι πτωχοὺς xai ἐξοπλίζεσϑαι παρὰ τῶν ὅὁμοχώρων, 
παρέχοντας καὶ ἀνὰ ὀχτωκαίδεκα νομισμάτων τῷ δημοσίῳ, 
καὶ ἀλληλεγγύως τὰ δημόσια. τρίτην κακόγοιαν, ἐποπτεύεσϑαι 


Ι. ἐπεξελ. A, ὕπεξ. vulg. 2. πάντῃ Α, πάντα vulg. 3. 
ἀποιχίας Α ἃ f, ἀποιχίσας vulg. τὰς Σχλαυϊνίας Δ. γεγέ- 
σϑαιε om. Α. 6. περὲ add. ex Α. 8. o? x«i Α, x«l οὗ vulg. 
15. μηνὸς add. ex A. 16. προσέταξεν À, συνέτ. vulg. — 18. 
ὀχτω À. νομισμάτων À, νομίσματα vulg... 19. καὶ om. 
A. 970711. 


Hoc anno Nicephorus, datis in publicum veteratoriae et a deo A.C. 
penitus alienae suae mentis per calliditates et astutias tot indiciis, 
militares copias affligere ac deprimere meditatus, milites Christianos 
ex unoquoque themate patriam deserere, et facultatibus divenditis in 
Sclaviniam migrare edicto promulgato sanxit. extitit istud captivi- 
tate inducta non minus horrendum spectaculum. multi siquidem ad 
execrationes et diras evomendas ex mentis alienatione converti, isti 
inimicas excursiones peroptare, alii a paternis sepulchris extorres se 
ipsos lugere, et vita functos prae se beatos praedicare; fuerunt etiam 
qui laqueis a praesentibus calamitatibus libertatem quaesierint, bona 
siquidem immobilia secnm una circumferre non valentes, paternis la- 
boribus acquisitas facultates misere sibi deperire contemplati, magna 
animorum angustia et acerbo doloris sensu torquebantur; pauperibus 
quidem haec aliaque inferius epnarranda patientibus, ditioribus vero 
eorum misericordia commotis, opis ferendae impotihus, impendentes- 
que sibi graviores aerumnas in diem praestolantibus. et haec quidem 
a Septembri sumpserunt initium, et ad sanctum pascha ad finem per- 
ducta sunt. his secundam adiunxit offensionem , pauperibus militiae 


756 THEOPHANIS 


πάντας, καὶ ἀναβιβάζεσϑθαε τὰ τούτων τέλη, παρέχοντας xai 
χαρτιατικῶν ἕνεκα ἀνὰ κερατίων dvo* καὲ πρὸς τετάρτην, 
τοὺς κουφισμοὺς πάντας ἀναβιβαάζεσθϑαε προπέταττεν. πὲμ- 
πτην, τοῖς τῶν εὐαγῶν οἴκων παροίκοις, τοῦ τε ὀρφανοτροφείου 
καὶ τῶν ξενώνων καὶ γηροχομείων t6 καὶ ἐχκλησεῶν καὶ uo-5 
Ρ. φτλναστηρέων βασιλικῶν τὰ καπνικὰ ἀπαιτεῖσϑαε ἀπὸ τοῦ πρώτου 
ἔτους τῆς αὐτοῦ τυραννίδος, τὰ δὲ χρείττονα τῶν κεημάτων 
εἰς τὴν βασιλικὴν κουρατωρίαν αἴρεσθαι, τὰ μέντοε τέλγ av- 
τῶν ἐπιτίϑεσθαι τοῖς ἐναπομείνασιν εἰς τοὺς αὐτοὺς εὐαγεῖς 
οἴκους κτήμασι καὶ παροίκχοις, ὡς διπλοῦσϑαε πολλῶν τὰ τέλη, 10 
τῶν οἰκήσεων στενουμένων αὐτοῖς καὶ τῶν χωρίων. ἕχτην, 
σκοπεῖσϑαι παρὰ τῶν στρατηγούντων τοὺς ἀϑρόως ἐκ πτωχείας 
ἀνακτησαμένους, καὶ ἀπαιτεῖσϑαε χρήματα ὡς sogsrag Jz- 
σαυρῶν. ἑβδόμην, τοὺς πρὸ εἴκοσι χρόνων εὕρηκότας xai 
"Buéyot τῆς δεῦρο πίϑον ἢ σκεῦος ὅτιοῦν καὶ αὐτοὺς ἐξαργυ-ιῦ 
ρίζεσθαι. ὀγδόην, τοὺς ἐκ πάππων 7 πατέρων κληρονομῆσαν- 
τας διαιρεϑέντας ἐχ τῶν αὐτῶν χρόνων εἴχοσε, ἐξαναδιδύναι 
τῷ δημοσίῳ τοὺς πένητας, καὶ τοὺς ανησαμένους ἔξω τῆς 
᾿Αβύδου σώματα οἰκετικώ, ἀνὰ δύο νομισμάτων τελέσαι προσ- 


2. χαρτιαχοῦ c, yapriaxoyp e, χαρτιαχὸν f. xai πρὸς add. 
ex À. 4. toig — παροίχοις À, τοὺς — napoíxovg vulg. ^ 
κτισμάτων a f. 11. τῶν add. ex A. 19. γνομεσμάτων À, 
νομίσματα vulg. τελεῖσθαι A. 


ascribi, et a concivibus armis instrui iussis, qui nimirum per singo- 
los homines nummos octodecim, et publica tributa unus in alterius 
vicem publico aerario penderent. tertium hoc malitiae fuit commen- 
tum, ut nimirum inspectis omnium facultatibus tributa praestanda au- 
gerentur, et, descriptionis confectae gratia, ceratia «duo a singulis 
exigerentur. quartum istud inventum: vectigalium rerpissiones in pri- 
stinum statum reduci et augeri. quintum: adeo devotarum aedium 
orphanorum, dico, peregrinorum, senum receptaculis, ecclesiis, et mo- 
nasteriis imperatorum liberalitate positis fumaria tributa a primo ty- 
rannidis suae anno colligi, possessionum uberiores in imperatoris cu- 
ratoriam transferri, annua vero earum nomine pensa a residuis pos- 
sessionibus et remanentibus sacrarum illarum aedium accolis persolvi, 
adeo ut habitationibus et agris in angustiis adductis aucta duplo tri- 
buta exigerentur. sextum: a provinciarum rectoribus, qui ex egeni: 
proxime divites evasissent, inquiri, et ut a thesaurorum inventoribus 
divitias repeti. septimum : ab iis, qui a viginti annis et citra illod 
spatium dolium aut. vas quodcumque invenissent , pecunias emungi. 
octavum: eos qui aute praedictos viginti annos ab avis et patribus 
: haereditatis iare aliquid obtinuissent, etiamsi pauperes evasissent, ad 
publico redhibendum cogendos. qui autem extra Abydum mancipia 


CHRONOGRAPHIA, 253 


ἐταξεν, καὶ μάλιστα τοὺς κατὰ τὴν Ζωδεκάνησον. δννάτην, 
τοὺς παραϑαλασσίους οἰχοῦντας, μάλιστα τῆς μικρᾶς ᾿ΑΙσέας 
ναυχλήρους, μηδέποτε γηπονικῶς ζήσαντας, ἄκοντας ενεῖσϑαι 
ἐκ τῶν χαϑαρπαγέντων αὐτῷ κτημάτων, εἷς ἂν ἐχτιμωϑῶσιν 
5 παρ’ αὐτῷ. δεκάτην, τοὺς ἐν Κωνσταντινουπόλει ἐπισήμους 
ναυκλήρους συναγαγὼν δέδωκεν ἐπὲ τόχῳ τετρακεράτῳ τὸ vo- C 
μισμα ἀνὰ χρυσίου λιερῶν δώδεκα, τελοῦντας καὶ τὰ συνήϑη 
κομμέρκια. ταῦτα ἐκ τῶν πολλῶν ὡς ἐν κεφαλαίῳ μεκρά μοι 
ἐστηλογράφηται δηλοῦντε τὸ πρὸς πᾶν εἶδος πλεονεξίας αὖ- 
10100 πολυμήχανον. τὰ γὰρ κατὰ τὴν βασιλίδα τοῖς ἐν τέλει 
xe μέσοις καὶ εὐτελέσιν ἐνδειχϑέντα δεινὰ πέρα συγγραφῆς, 
τοὺς μὲν ἀνιχνεύοντος ὅπως οἶκοι ζῶσιν, καὶ καϑυποβάλλον- 
τὸς τοῖς πονηροῖς τῶν οἰκετῶν διαβάλλειν τοὺς δεσπότας, xai 
. ὃν ἀρχαῖς δῆϑεν διστάζοντος ἐπὶ τοῖς λεγομένοις, ἔπειτα βε.- 
' χγδβαιοῦντος τὰς συκοφαντίας, τὸ αὐτὸ δὲ καὶ ἐπὲ ἀσήμων κατ' 
ἐπισήμων ἔδρα τιμῶν ἀξιῶν τοὺς εὖ διαβάλλοντας, τῶν δὲν. 
οἴκων πολλοὺς τῶν οἰκητόρων ἀπὸ πρώτης εἰς τρίτην γενεὰν ἢ 
ἐξανέστρεψεν, ἐλπίδε τοῦ τάχιστα τούτους ἐκπεσεῖν xai ὑπ’ 


' 


). xci μάλ. A, μάλ. vulg. 2. τοὺς παραϑ. Δ, τοὺς τὰς 7. 
vulg. 3. γαυχλήρους add. ex A. 4. ἐχτεμωϑ. À, ἐχτεμηϑ. 
vulg. 12. ἀνιχνεύογτος, ὅπως À, ἀνιχνεύογτας, ὅπως a, dys- 
χνεύοντας ὅσοι vulg. καϑυποβάλλοντος À, χαϑυποβάλλων vulg. 
14. διστάζοντας --- βεβαιοῦντας vulg. 15. τὰς add. ex A. 
1G, εὖ διαβάλλοντας) ἐγδιαβ. A, εὐδιαβ. vulg. 


emissent, de singulis duo numismata solverent, maxime Cycladas duo. 
decim insulas incolentes. nonum: qui ad maris, minoris maxime Asiae, 
littora habitarent, neque ex agrorum suorum fructibus victum perci- 
perent, invitos praedia, quae aliis eripuerat, quanti ab eo aestimata 
essent, emere praecepit. decimumr: collectis in unum  insignioribus 
Cpoleos naucleris, unicuique duodecim auri libras dedit, ea lege, ut. 
in singula numismata quatuor ceratia in foenus penderent, ac nibilo- 
secius consueta navigiorum vectigalia reddere cogerentur. ista ex 
multis pauca compendio in medium protuli, ex quibus varias eius ad 
omne rapinae atque iniuslitiae genus artes commonstrarem. quas enim 
in imperatrice urbe summi, medii atque infimi loci hominibus iniu- 
rias intulit, plures sunt, quam ut perscribi possint, duin ipse videli- 
cet perquireret, quomodo unusquisque domi viveret, servosque ad 
calumnias in dominos struendas impelleret, qui quidem initio crimina- 
tiones in dubium allatas in dubium revocare simulans, eas postea 
comprobabat atque confirmabat, idque praecipue in ignobilibus ad- 
versus illustres viros admittebat, homines ad deferendum idoneos 
praemiis atque honoribus alliciens. praeterea patresfamilias quam- 
plurünos a prima ad tertiam generationem "domibus exturbavit, spe 


2598  THEOPHANIS 


αὐτοῦ κληρονομηϑῆναι. ἄξιον δέ τε καὶ ἡδύσματος 7) napa- 
δείγματος ἕνεκω μνησϑῆναι καὶ τούτου. κηρουλλάρεός τις ἦν 
ὃν τῷ φόρῳ ἐκ τῶν ἰδίων πόνων ἀνενδεῆς. τοῦτον μεταστει- 
λάμενος ὃ παμφάγος φησί" ϑὲς τὴν χεῖρά σου ἐπὲ τῆς κε- 
φαλῆς μου, xai ὅμοσόν μοι τύ, πόσος σοι χρυσύς ἔστε; ὃ 065. 
μικρὸν ὡς ἀνάξιος δῆϑεν παραιτούμενος, ἐβιάσϑη τοῦτο παρ᾽ 
αὐτοῦ ποιῆσαι, καὲ λίτρας ἑκατὸν ἐξειπεῖν ἔχειν.  xaé τοῦτο 
P.4i3xoara τὴν ὥραν προσέταξεν ἐνεχϑῆναι, φήσας" συ τί χρείαν 
ἔχεις περισπασμοῦ; συναριίστησόν μοι, καὶ ἄρον νομίσματα 
ἑκατόν, καὶ πορεύου ἀρκούμενος. 10 
A.M.6303 Τούτῳ τῷ ἔτει Νικηφόρος τὰς κατὰ Χριστιανῶν ἐπέτει- 
vt» ἐποψέας ἀϑέους ἐξαγορασμοῖς παντοίων ἀλόγων, βοσχη» 
μάτων τὸ καὶ καρπῶν, ἀδίκους δημεύσεις τε καὲ ζημέας τῶν 
ἂν τέλει λογισμοῖς ὃν πλοίοις, ὃ πᾶσι νομοϑεταν πὸ ur τοχί- 
ζειν, καὶ ἄλλας μυρίας κακῶν ἐπινοίας, ὧν ἡ κατὰ μέρος τό 
Β ἱστορία φορτικὴ τοῖς ἐπιτετμημένα ζητοῦσι népuxs μανϑάνειν 
τὰ πράγματα. τῇ δὲ πρώτῃ τοῦ Ὀκτωβρίου μηνὸς ἡμέρα 
τρίτῃ, σπασάμενός τις ἀφανης ὃν σχήματε μοναχοῦ ξίφος τι- 
»0c τῶν στρατευομένων, εἰσέδραμεν ὃν τῷ παλατίῳ Νικηφύ- 
ρον ὠνελεῖν ζητῶν. τῶν δὲ περιεστώτων δύο διατρεχόντων1ο 


t. xc) add. ex A. 4. ἐπὶ ἃ, xaxa vulg. 11. τὰς À, τῆς 
vulg. ἐπινοίας À add. post Χριστ. 12. ἐπαγορ. A. 18. 
τινὸς ἃ, τεγῶν vulg. 20. dà add. ex Α. 


fretus, quo cilius ruerent, eo citius illorum haereditates ad se de- 
'venturas. id vero etiam dignum est quod memoriae tradam, tam 
voluptati, quam utili exemplo futurum. agebat in foro cereorum qui- 
dam venditor ex propriis laboribus nonnullas facultates adeptus. eom 
ad se accersitum helluo ille pecuniarum sic alloquitur: apposita ca- 
piti meo manu, iura quanta tibi sit auri copia. is tanquam indigous 
manum extendere recusans .et exequi compulsus, centum auri libras 
possidere fassus est, quas imperator quantocius proferri cum iussisset, 
quid, inquit, tibi ea sollicitudine opus est? prande mecum, et ac- 
ceptis tibà nummis centum, in domum tuam contentus discede. 

À.C. 803 Hoc anno Nicephorus, qui lege sancita foenora exercenda prohi- 
buit, solitas sibi at deo invisas Christianorum inspectiones, bonorum 
omnium et animalium, pabulorum, et fructuum iniquas proscriptiones, 
usuras de navigiis captatas, aliaque mala infinita prorogavit in peius, 
quorum narratio ex parte instituta molesta iis sit futura, qui res ge- 
stas compendio coguoscere student. mensis autem Octobris die pri- 
mo, hebdomadis feria tertia, quidam incognitus monastico habita te- 
ctus, educto e cuiuspiam militis latere gladio in palatium irruit, Ni- 
cephoro mortem iulerre meditatus. astantium autem duos eum inse- 


CHRONOGRAPHIA. 259 


καὶ ἐπιδραμόντων αὐτῷ, δεινῶς ἐπλήγησαν ὑπ᾽’ αὐτοῦ. συλ- 
ληφϑεὶς δὲ καὶ πολλὰ τιμωρηϑείς, δαιμονᾷν προεφασίσατο, 
μηδένα συκοφαντῆσας. ὃ δὲ τοῦτον ἐν τῷ ξύλῳ χατησφαλί- 
σατο σὺν τοῖς πάσχουσι, καὶ πολλοὲ ἐντεῦϑεν οἰωνίσαντο με- 
δγάλου καχοῦ σημεῖον εἶναι τοῦτο τοῖς τὸ κρατοῦσι καὶ τοῖς α 
ὑπὸ χεῖρα, καϑάπερ xat ἐπὶ rov δυσσεβοῦς Ntoropíov γέγο.- 
ve». τῶν δὲ ωνιχαίων, τῶν νῦν Παυλικιανῶν καλουμένων, 
xat ᾿Αϑιγγάνων τῶν κατὰ Φρυγίαν xai “υκαονίαν, ἀγχιγει- 
τόνων αὐτοῦ, φίλος ἦν διάπυρος, χρησμοῖς καὶ τελεταῖς αὖ- 
Jo rà» ἐπιχαίρων, ἐν οἷς ὅταν Βαρδάνης ὃ πατρίκιος ἐπανέστη 
αὐτῷ, τούτους προσκαλεσάμενὸός, ταῖς αὐτῶν μαγγανείαις τοῦ-- ᾿ 
τὸν ὑπέταξεν. ταῦρον γὰρ ὃν τινι λάκχῳ ἐν σιδηρῷ πάλῳ ἐκ 
τῶν κεράτων προσδήσας εἰς γῆν νενευκότα, οὕτω μυκώμενον 
καὶ εἰλυσπώμενον ἀποχτανϑῆναι πεποίηχεν, τὴν δὲ τούτου Ὁ 
15 ἐσθῆτα ἐκ μύυλωνι ἀλήσας ἀντιστρόφως, καὶ ἐπαοιδίαις γρη- 
σάμεγος νίκην ἤρατο, παραχωρήσαντος τοῦ ϑεοῦ διὰ πλῆϑος 
ἁμαρτιῶν ἡμῶν» οὗτοι χώραν ἔλαβον ἐπὲ τῆς βασιλείας αὐὖ- 
τοῦ ἀφύβως πολιτεύεσθαι, καὶ πολλοὲ τῶν κουφοτέρων ταῖς 
ἀθεμίτοις αὐτῶν διεῳφϑάρησαν δόξαις, ἐν dà τῷ Ἑξακιογίῳ 


3. μηϑένα À. μηϑέ τινα vulg. 4. ἐντεῦϑεν} λοιπὸν A. 6. 


xci ἐπὲ τοῦ À, ἐπὶ τοῦ vulg. 7. καλουμένων À, λεγομ. vulg. 
13. ἐν σιδηροπάλῳ A . 14. ὑλησπούμεγνον Α, ᾿λυοσπώμενον 
vulg. 


quentes ac retinere contendentes graviter vulneravit. | comprehensus 
itaque, et tormentis examinatus , nullo criminis auctore vel conscio 
accusato, a daemonio torqueri se finxit. imperator virum pedicis li- 
gneis, una cum iis qui a daemone exagitantur, arctari iussit, quod 
gravis mali tam imperantibus quam subdito cuique impendentis por- 
tentum dari, quale impii Nestorii temporibus visum, augurati sunt. 
porro Manichaeorum, quos nunc Paulicianos dicimus, et Athinganorum 
ex Phrygia et Lycaonia iuxta patriam suam erumpentium amicus totus 
eorum cupidine flagrans extitit, et eorum vaticiniis et superstitionibus 
omnino deditus; iis enim accitis, cum Bardanius patricius seditionem 
movit, eorum praestigiis usus hominem in se rebellantem prostravit. 
taurum siquidem in foveam demissum, et in terram capite procli- 
vem, comibus ad palum ferreum alligatis, eo pacto mugientem et Hd 
luto volutautem se occidi paravit, eiusdemque Bardanii veste su 

mola in retroactum gyrum contorta conteri praecipiens, ac simul in- 
cantamenta effotiens, deo ita permittente, ob innumerum peccatorum 
nostrorum numerum, victoriam retulit. quamobrem sub eius impe- 
rium Manichaeis istis libere cum aliis vivendi et civitatis iure citr 

metum utendi facultas data, ex quo multos levioris ingenii homines 
nefariis eorum opinionibus depravari contigit. fuit tum in Hexacio- 


760 THEOPHANIS 


ψευδερημίτης τις Νικόλαος rovroua καὶ oí σὺν αὐτῷ γεγο. 
γότες ἤσαν, καὶ κατὰ τοῦ ὀρθοῦ λόγου x«i τῶν σεπτεῶν tixo- 
νων ἐβλασφήμουν, ὧν ἀντεποιεῖτο Νικηφόρος, καὶ ἐλύπει τὸν 
Ρ. 4ιτή ἀρχιερέα καὶ πάντας τοὺς κατὰ ϑεὸν ζῶντας. πολλάκχις γὰρ 
V.329 gar! αὐτῶν ἐγκαλῶν ἠγανακτήϑη, τοῖς πρὸς ὠλλήλους ἐχϑραί.5 
νουσι σφύδρα συγχαίρων, ἐπιτωϑάζων παντὲ Χρεστεανῷ φι- 
λοῦντι τὸν πλησίον, ὡς ἀνατροπεὺς τῶν ϑείων ἐντολῶν, καὶ 
διὰ σπουδῆς ἦν αὐτῷ δίκας ἀλόγους καὶ εὐλόγους παντὲ Χρι- 
στιαγῷ κινεῖν ἐν τῷ κολαστηρίῳ τῆς αγναύρας, πρὸς τὸ 
μηδένα σχολάζειν κατὰ τῶν ἀσεβειῶν αὐτοῦ. τοὺς στρατιῶ- τὸ 
τικοὺς ἄρχοντας δουλικῶς χρᾶσϑαι τοῖς ἐπισκόποες καὶ κλη- 
gixoig ἐκέλευσεν καταγομέγους αὐϑεντιχῶς ἐν τοῖς ἐπισκχοπεί- 
oig καὶ μοναστηρίοις, καὶ καταχρᾶσϑαι τὰ αὐτῶν. τοὺς dx 
Βαϊῶνος ἀναϑεμένους τῷ ϑεῷ χρυσᾶ ἢ ἀργυρᾶ σκεύη ἔψεγεν, 
καὶ τὰ τῶν ἐκκλησιῶν isQd κοινοῦσϑαι ἄξιον ἐδογμάτιζεν, ὡς τ5 
Ἰούδας τὸ δεσποτικὸν μῦρον. τοὺς πρὸ αὐτοῦ βασελεῖς ἅπαν- 
τας ὡς ἀκυβερνήτους ἐμέμφετο, καϑύλου τὴν πρόνοιαν dai 
ρῶν, καὶ μηδένα λέγων γίνεσϑαε τοῦ κρατοῦντος δυνατώτε- 
ρον, εἰ βούλοιτο ὃ κρατῶν ἐντρεχῶς ἄρχειν. ἀλλ᾽ ἐματαιώϑη 
ἐν τοῖς διαλογισμοῖς αὐτοῦ 0 ϑεόχταντος. τῷ δὲ (Φεβρουαρίῳ 
μηνὶ τῆς αὐτῆς δ᾽ ἰνδιχτιῶνος τῷ πρώτῳ σαββάτῳ τῶν ἁγίων 


13. αὐτῶν Α f, αὐτὰ vulg. 14. σχεύη add. ex A. — ai. ἁγίων 
add. ex A. 


nío Nicolaus quidam, eremitae nomen falso sibi arrogans, et quidam 
eiusdem vitae participes, adversus rectam fidem et venerandas imaji- 
nes blasphemias evomere assueti. istos sibi devincire, pontificem vero 
Nicephorum reliquosque vitam suam ad dei placitum conformantes 
aflüigere studebat. saepius enim his illos incusantibus  succensvit, 
cum ex adverso mutuas ad invicem foventes inimicitias amplecteretur, 
et diligentes invicem conviciis morderet: usque erat divinorum man- 
datorum acerrimus oppugnator, in id toto studio raptus, ut, litibus 
per fas aut nefas cuilibet Christiano in Magnaurae carnificina inten- 
tatis, neminem: impietatibus suis dignoscendis attendere permitteret. 
militares proceres episcopis et clericis herili iure episcopatibus et 
monasteriis abductis, in servorum modum uti eorumque bonis abuti 
jussit. eos insuper, qui ab antiquo aurea vel argentea quaeque vasa 
deo devota consecrassent, ipse vituperiis incessebat, et quae nunc 
possideret ecclesia cemmunibus usibus deputanda, prout Iudas domj- 
nicum unguentum, deblaterabat. ad haec qui praecesserunt impera- 

res, ceu rerum gerendarum imperitos, moderantia in universum sub- 
lata, accusabat, aílirmans neminem principe potentiorem esse, modo 
caute atque strenue is imperium gerat, sed homo divinae iustitiae ri- 


CHRONOGRAPHIA. '" . 961 


νηστειῶν ὑπαντηϑέντες οἱ Σαρακηνοὶ εἰς Εὐχάϊτα “έοντε 
στρατηγῷ τῶν ᾿Αρμενιαχῶν σὺν τῇ δύγᾳ τοῦ ϑέματος, ταύτην C 
ἀφείλαντο σὺν πολλῷ πλήϑει λαοῦ. τάλαντα δὲ ἣν ty γινό- 
μενα λέάραι χίλιαι τριακόσιαι" καὶ οὐδ᾽ οὕτως [μὴ παιδεῦ- 
5 ϑεὶς ἠλέγχετο Νικηφόρος τῆς πλεονεξίας παύσασϑαι. ἐπὶ το- 
σούτοις οὖν σημείοις ὁ νέος ᾿χαὰβ μὴ παιδευϑείς, ὁ Φαλά- 
pidoc καὶ. Miíóov ἀπληστότερος, κατὰ Πουλγάρων παρατάττε- 
ταὶ ἅμα Σταυρακίῳ τῷ υἱῷ αὐτοῦ, καὶ τῇ τοῦ lMaiov μη- 
νὸς * τῆς βασιλίδος ἐξιών, ἐκέλευσεν Νικήτᾳ πατρικίῳ καὶ 
τογενικῷ λογοθέτῃ τὰ δημόσια τέλη τῶν ἐχχλησιὼῶν καὲ μονα.- 
στηρίων ἀναβιβάσαι καὶ ὀχτὼ ἐτῶν ὀπισϑοτελείας τοὺς τῶν 
ἀρχόντων ἀπαιτηϑῆναι οἴκους. καὶ ἦν ϑρῆνος μέγας. ἐγκα-- Ὁ 
λούμενος δὲ ὑπό τινος γνησίου αὐτοῦ ϑεράποντος, Θεοδοσίου 
φημί, τοῦ Σαλιβαρᾶ πατρικίου ὄντος, ὅτι πάντες καταβοῶσιν 
τ ἡμῶν, δέσποτα, καὶ ἐν καιρῷ πειρασμοῦ πάντες ἐπιχαρῆσον- 
ται τῇ πτώσει ἡμῶν" ἔφη πρὸς αὐτόν" εἰ ὃ ϑεὸς σκληρύνων 
ἐσκλήρωσεν τὴν καρδίαν μου, ὡς τοῦ Φαραώ, τί ἀγαϑὸν ἔσταε 
τοῖς ὑπὸ τὴν χεῖρά μου; παρὰ Νικηφόρου, Θεοδόσιε, μὴ éx- 


1. Εὐχαΐτα Δ, Εὐχαΐταν vulg. ἃ. ταύτην À, αὐτὴν vulg. 
3. γινόμενα Α, γινόμεναι vulg. 4. μὴ παιϑευϑεὶς om. &. 
8. Μίδου Δ, ήϑων vulg. 9. numerus diei in nullo cod. ]6- 
gitur. 13. αὐτοῦ om. Α. 14. Σαλιβ. A, Xa. vulg. 
15. ἐπιχαρ. À, χαρ. vulg. 16. εἰ add. ex A. 17. ὡς τοῦ 


«Ῥαραὼ add. ex A. 


ctima in hisce suis vanis commentis deceptus est. mense porro Fe- 
bruario indictionis eiusdem quartae, primo quadragesimae sabbato, 
Saraceni Leoni Armeniacorum duci militum suorum stipendia secum 
vehenti ad Euchaitam obviam facti, cuncta cum exercitus parte in 
potestatem suam mittunt. erant autem talenta tredecim libras mille 
et trecentas conficientia. ^at ne quidem sic castigatus ab avaritiae 
libidine ut resipisceret Nicephorus commoveri potuit. tantis etiam 
signis haud eruditus novus ille Achab, Pbalarim et Midam divitiarum 
cupidine superans, adversus Bulgaros una cum Stauracio filio exerci- 
tum parat, et mensis Maii die * imperante urbe profectus, Nicetae 
patricio et generali logothetae mandavit, publicos ecclesiarum et 
monasteriorum census augeret, et in octo sequentes annos pensionem 
a procerum domibus exigeret, quod gravi communique luctui causam 
dedit. a quodam autem fideli suo famulo, "Theodosio, inquam, Sal- 
libarae filio, viro patricio, repreheusus est ac monitus verbis istiusmodi: 
omnes adversuin nos vociferantur, inquit, domine, et si quid adversi 
nobis acciderit, omnes casu nostro laetabuntur. Nicephorus respon- 
dit: deus qui corda hominum indurat, meum pariter induravit, ut 
Pharaonis: quid boni im subditos meos a Nicephoro profluere potest, 


763 THEOPHANIS 


δέχου πλὴν τῶν δρωμένων σοι. ταῦτα χύριος οἶδεν. αὐτὸς ἐγὼ 
ζώσῃ φωνῇ ἀκήκοα παρὰ Θεοδοσίου. ἐπισυνάξας δὲ rà στρα- 
Ρ. ἠιδτεύματω, οὐ μόνον ἐκ Θράκης, ἀλλὰ καὶ τῶν περατεχῶν 9ε- 
μάτων, πένητάς τε πολλοὺς ἰδίοις οψωνίοις, σφενδόναις xai 
ῥάβδοις ὡπλισμένους, βλασφημοῦντας ἅμα τοῖς στρατεύμασιν,5 
ἤλασεν xarà Βουλγάρων. Κροΐμμος δὲ τὰ πλήϑη φοβηϑείς, 
ὄντων αὐτῶν ἐν Μῆαρκέλλαις, ἠτεῖτο εἰρήνην. ὃ δὲ ταῖς οἱ- 
κείαις κακοβουλίαις καὶ ταῖς τῶν ὁμοφρόνων αὐτοῦ συμβού- 
λῶν εἰσηγήσεσε διεκωλύϑη, καὶ μετὰ πολλὰς περεαγωγὰς δι' 
ἀβώτων τύπων ῥιψοχινδύνως 0 ϑρασύδειλος εἰσέρχεταε εἰς τὸ 
Βουλγαρίαν τῇ εἰκοστῇ τοῦ Ἰουλίου μηνὸς. (κυνὸς ἣν ἐπιτολὴ 
πανολέϑριος), συχνῶς ἐπιφϑεγγόμενος, v0, τίς πορεύσεται καὶ 
V.33odnurgctt τὸν ᾿Δχαάβ; λέγων, ὅτι xa» ὃ ϑεὸς κἂν ὃ ἀντικεί- 
Β μενος ἕλκῃ ἅπαντα. πρὸ δὲ τοῦ εἰσελϑεῖν αὐτόν, Βυζάντιος 
ὁ τούτον ἐπιστήϑιος οἰκέτης πρὸς Κροῦμμον ἀπὸ Ιϑαρκέλλων i5 
προσέφυγεν, συναρπάσας ἐσθῆτα βασιλικὴν καὶ χρυσέου λέτρας 
ἑκατόν, πολλοὶ δὲ τὴν τούτου φυγὴν ἐπὲ κακῷ (Νικηφόρου 
οἰωνίσαντο. ἐπὶ δὲ τρισὲν ἡμέραις μετὰ τὰς πρώτας συμβὸο- 
λὰς δόξας κατευοδοῦσϑαι, οὐ τῷ κατευοδοῦντε ϑεῷ τὰ τῆς 


1. πλὴν Δ, παρὰ vulg. αὐτὸς ἐγὼ Α, ταῦτα vulg. 2. ante 
ἀχήχοα e add; ó συγγραφόμενος. 13. ἀπατήσεε Α, ἀπαντήσει 
vulg. 14. ἕλχῃ À , ἕλχει vulg. ἅπαντα] ἄχοντα vulg. 


17. Nixgg ópq vulg. 


Theodosi? ne praeter ea, quae experiris, aliud quipr'am ez:pectes. 
ista dominus novit. ista viva voce referentem Theodosium audivi. 
igitur copiis non solum ex Thracia, sed ex ulterioribus etiam pro- 
vinciis in unum collectis, multisque pauperibus eo adactis, ut propriis 
stipendiis militarent fundis et baculis armati, ex quo diris omnibus 
eum, et una exercitum eius universum devovebant, adversus Bulgaros 
contendit. αἵ cum populares illae turbae Marcellas advenissent, ex- 
timuit Crummus, et de pace tractare molitus est, sed Nicephorus tam 
proprii consilii pravitate, quam eiusdem secum sensus consiliariorum 
suggestionibus impeditus, tractatum recusavit, tandemque post varios 
per invia loca circuitus, post expositum periculo exercitum thraso- 
timidus mensis Iulii die vicesimo, Bulgariam ingreditur, sub cauis 
peruiciosissimum exortum; istud autem frequenter insonabat: quis 
ibit et decipiet Achab? sive deus etenim, sive oppositus hostis, 
cuncta trahit et regit. prius autem quam in Bulgariam penetraret, 
Byzantius famulus eius intimus imperatoria veste et auri libris cen- 
tum secum sublatis, a. Marcellis ad Crummum profugit, quam dome- 
stici fugam plurimi in sinistrum omen interpretati sunt. post dies 
vero tres et conllictus primos leviores, cuin fortunam in vota conspi- 
pTantem secum trahere videretur, haud prosperitatis. auctori deo victo- 





CHRONOGRAPHIA. 263 


νίκης ἐπέγραφεν, ἀλλὰ Σταυρακίου μόνου τὴν εὐτυχίαν καὶ 
εὐβουλίαν ἐκήρυττεν, καὶ τοῖς κωλύουσι τὴν εἴσοδον ἄρχουσιν 
ἠπείλει. ἄλογα δὲ ζῶα καὶ βρέφη καὶ πᾶσων ἡλικίαν ἀνη- 
λεῶς φονεύεσϑαι προσέταξεν, καὶ τὰ τῶν ὁμοφύλων νεχρὰ C 
σώματα ἄταφα εἴασεν μόνης ἐπιμελούμενος τῆς τῶν σκύλων 
συλλογῆς, κλεῖϑρα δὲ καὶ σφραγῖδας τοῖς τοῦ Κρούμμου τα- 
μείοις ἐπιϑείς, ὡς ἴδιᾳ λοιπὸν ἠσφαλίσατο. ὦτα γοῦν xai 
ἕτερα μέλη Χριστιανῶν ἀψαμένων τῶν σκύλων ἀπέτεμεν, καὶ 
τὴν λεγομένην αὐλὴν τοῦ Κρούμῥιου ἐνέπρησεν, ἐκείνου σφό- 
το δρα ταπεινουμένου καὶ δηλοῦντος, ὅτε ἰδού, νενίκηκας. λάβε. 
οὖν, &itL cot. ἀρεστόν ἐστι, xai ἔξελϑε ἐν εἰρήνῃ. ὃ δὲ τῆς 
εἰρήνης ἐχϑρὸς ταύτην οὐ προσήκατο, ἐφ’ οἷς καὶ χαλεπήνας 
ἐκεῖνος, τὰς τῆς χώρας εἰσόδους καὶ ἐξόδους περιπεφραγμένος 
ξυλίνοις ὀχυρώμασι, πέμψας κατησφαλίσατο. Νικηφόρος δὲ Ὁ 
τϑ τοῦτο γνούς, εὐθέως, ὡς ἐμβρόντητος, δὃιτι πράξοι, ἠγνόει πε- 
ριάγων. καὶ τοῖς συνοῦσι τὰ τῆς ἀπωλείας ἔλεγεν, ὅτι xav 
πτερωτοὶ γενώμεϑα, μηδεὶς ἐλπίσῃ διαφυγεῖν τὸν ὕλεϑρον. 
ταῦτα δὲ ἦν ἐφ’ ἡμέρας δύο, πέμπτην καὶ παρασκευήν, τὰ 
μηχανήματα. καὶ τῇ νυκχτὲ τοῦ σαββάτου τάραχοι καὶ ὄχλοε 
20 ἐνόπλων περὲ Νικηφόρον καὶ τοὺς σὺν αὐτῶν ἀχονόμεναι πα- 
ρατάξεις πάντας δξενεύρωσαν, πρὸ δὲ τῆς ἡμέρως ἐπελϑόν»- 


5. εἴασεν ἃ, εἰάσας vulg. 7. xai Er. À, xai τὰ Fr. vulg. το. 
ἰδοὺ add. ex A. 19. ὄχλοι ἃ, ὄχλων vulg. 21. ἐλϑ. A. 


riae successum ascripsit, sed Staifracii solius felicitatem ac providen- 
tiam laudavit, et iis, qui ingressum in Bulgariam dissuadebant, poe- 
nas comminatus est. porro animalia ratione carentia, et ipsos infan- 
tes neci crudeliter tradi mandavit, et relictis civium suorum cadave- 
ribus insepultis, solam congerendorum spoliorum curam suscepit. 
claustris et sigillis Crummi conclavia velut propria communiit, eorum 
quie praedam attigissent aures et membra praescidit, Crummi aulam ita 
dictam incendit. is animo fractus, demissis verbis Nicephoro signifi- 
cat: quoniam vicisti, tolle quod tibi placitum est, et discede cum 
pace. is pacis inimicus, pacem non admisit, quo Crummus exaspera- 
tus, regionis aditus et exitus ligneis septis in. muri modum commu- 
nivit quod cum rescisset Nicephorus, subito terrore quasi fulmine 
ictus, provinciam circumibat, et quod moliretur opus haerebat. cla- 
dem itaque praesagieus suis dixit: nullus periculum evadere, nisi 
volucres fiamus, sperare valet. biui dies feria nimirum quinta et se- 
xta in haec machinamenta insumpti. nocte vero, quae sabbatum prae- 
ceásit, graves tumultus et armatorum hominum motus circa Nicepho- 
rum et eius milites auditi cunctorum animos in terrorem et anxieta- 
Lem couiececuut, mox sub crepusculum impetu facto in Nicephori et 


264 . — THEOPHANIS 


sec oi βάρβαροι κατὰ τῆς Νικηφόρου σκηνῆς, xaé vo» ov» 
αὐτῷ μεγιστάνων ἀναιροῦσιν αὐτὸν οἰκτρῶς, ἐν οἷς ἣν καὶ 
P. (i6 Δέτιος πατρίχιος, καὶ Πέτρος πατρίχιος, xad. Σισέννεος πα- 
τρίχιος ὃ Τριφύλλης, καὶ Θεοδύσιος πατρίκιος, ὃ ΣΣαλιβαρᾶς͵ 
ó πολλὰ λυπήσας xci xaxa ἐνδειξάμενος τῇ μακαρέᾳς Εἰρήνη," 
καὶ ó ἔπαρχος πατρίχιος, καὶ Ρωμανὸς πατρέκιος, xaé στρα- 
τηγὸς τῶν ἀνατολικῶν, καὶ ἕτεροι πολλοὲ πρωτοσπαϑάριοι, καὶ 
σπαϑάριοι, καὶ τῶν ταγμάτων ἄρχοντες, ὃ τε τοῦ ξξχουβίτου 
ϑομέστικος, καὶ ὃ δρουγγάριος τῆς βασιλικῆς βίγλης, καὲ ὃ τῆς 
Θράκης στρατηγός, καὶ πολλοὲ ἄρχοντες τῶν ϑεμάτων ovvio 
Β ἀπείροις λαοῖς, πᾶσά τε 7j τῶν Χριστιανῶν καλλονὴ διεφϑάρη; 
rd τὸ ὅπλα πάντα ἀπώλοντο, καὶ τὰ τῆς βασιλείας σκεύη. τὰ 
δὲ τῆς τοιαύτης ἡμέρας ἀκαλλὴ ῥήματα μὴ γένοετο Χριστια- 
ψοῖς ἰδεῖν ἔτι, ὡς πάντα ϑρήνου ἐπέκεινα. ταῦτα δὲ γέγονε 
, τῇ εἰκοστῇ πέμπτῃ τοῦ Ἰουλίου μηνὸς ἰνδικτιῶνε τετάρτῃ. τὴν τϑ 
δὲ Νικηφόρου κεφαλὴν ἐκκόψας ὃ Κροῦμμος, ἐκρέμασεν ἐπὶ 
ξύλου ἡμέρας ἱκανάς, εἰς ἐπίδειξιν τῶν ἐρχομένων εἰς αὐτὸν 
ἐθνῶν καὶ αἰσχύνην. μετὰ δὲ ταῦτα λαβὼν αὐτήν, xai yv- 
μνώσας τὸ ὀστοῦν, ἄργυρόν τε ἐνδύσας ἔξωϑεν, πένειν εἰς 
ᾳαὐτὸ τοὺς τῶν Σκλαβίνων ἄρχοντας ἐποίησεν ἐγκαυχαΐμενος. 20 


1. τῆς Δ, τοῦ vulg. ἃ. ἣν add. ex Α. .8. ὅ τε τοῦ ἐξχου- 
βίτου Α, x«i τῶν ἐξχουβίτων vulg. 9. βίγλης A, βέγλας vulg. 
11. ἡ τῶν XQ. Δ, τῶν Xp. 5 vulg. 14. fort. παντὸς. 16. 
ἐπιχόψ. ΔΑ. — 19. τὸ add. ex A. 20. αὐτὸ À, αὐτὴν vulg. 


optimatum eius tentoria, ipsos miserabiliter obtruncarunt, inter quos 
Aetius patricius, Petrus patricius, Sisinnius "lriphyllius patricius, 
Theodosius patricius, Salibaras dictus, qui multis aerumnis et malis 
illatis beatam Irenem afllixit, praefectus quoque etiam ipse patricius, 
Romanus patricius et orientalium dux, et alii plurimi protospatharii, 
spatharii, agminum ductores, excubitorum domesticus, exploratorum 
sive imperatoriae vigilise drungarius, Thraciae dux, multi praeterea 
thematui proceres et ofliciales, cam innumera militum plebe, adeo ut 
Christianorum decor omnis et splendor eo die prostratus fuerit et 
omnino extinctus, armaque pariter universa et imperatoris supellex 
omnis perierit. incompositum sane istius diei relatum, ceu.qui la- 
ctum et querelas omnes exsuperet, absit ut Christiani iterum alibi 
oculis prospiciant. contigerunt ista mensis Iulii die vicesimo quinto 
iudictione quarta. Crummus autem amputatum Nicepbori caput, ad- 
ventantibus ad se variis nationibus, ostentandum per dies multos in 
Romanorum dedecus et vituperium in ligno suspendit. postmodum 
vero illud suspendio revulsum, carnibus nudatum, et argento tectum, 
compotaturis Sclavinorum principibus in poculum gloriabundus effor- 





CHRONOGRAPHIA. 265 


πολλῶν dà χηρῶν καὶ ὀρφανῶν ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ γενομένων, xat V.331 
ϑρήνου ἀκατασχέτου ὄντος, 7j τούτου σφαγὴ πολλῶν παραμυ- 
ϑία γέγονεν. τὸν δὲ τρόπον τῆς τούτου σφαγῆς οὐδεὶς τῶν 
περισωϑέντων ἀχριβῶς ἐξηγήσατο. quoi γάρ τινες, ὅτι καὲ 
5 Χριστιανοὲ πεσύντα τοῦτον ἐπέτρωσαν. οἱ δὲ γυναικωώδεις 
τῶν ἀνδρῶν οἰκέται αὐτοῦ, οἷς καὶ συνευνάζετο, οἱ μὲν τῷ 
τῆς σούδας πυρί, οἱ δὲ τοῖς ξίφεσιν ὥλοντο σὺν αὐτῷ. τού-- 
του τῆς ἀρχῆς Χριστιανοὶ βαρυτέραν οὐδενὲ χρόνῳ ἠτύχησαν. 
πάντας γὰρ ἐν πλεονεξίαις καὶ ἀχολασίαις καὶ βαρβαρικαῖς 
Ιοὠμότησιν ὑπερηκόντισεν τοὺς πρὸ αὐτοῦ βασιλεύσαντας, περὶ Ὁ 
ὧν κατὰ μέρος διεξιέναε καὶ τοῖς μετέπειτα δύσπιστον xai 
ἡμῖν ἐργῶδες, πλὴν ἐκ τοῦ κρασπέδου τὸ ὕφασμα πρόδηλον, 
κατὰ τὴν παροιμίαν. τιτρώσκεται δὲ καὶ Σταυράκιος παῖς 
αὐτοῦ καιρίως κατὰ τοῦ σπονδύλον τὸ δεξιὸν μέρος, καὶ μό- 
15À« τῆς μάχης ἐξῆλθεν ζῶν, καὶ κατέλαβεν τὴν ᾿Αδριανούπο- 
λιν δεινῶς ὑπὸ τῆς πληγῆς κολαφιζόμενος. Στέφανος δὲ πα- 
τρίκεος καὶ δομέστιχος τῶν σχολῶν συμπαρόντος καὶ Θεοχεί- 
010v μαγίστρου νηγόρευσαν Σταυράκιον αὐτοχῥάτορα, xai 
διελέχϑη τῷ περισωθέντι λαῷ κατὰ τοῦ ἰδίου πατρύς, καὶ 
λοσφύδρα ἡδύνϑησωαν, Πιχαὴλ δὲ κουροπαλάτης ἀβλαβὴς m&-P.417 


á. περισωϑ. À, παρασ. vulg. 6. x«à add. ex A. 7. τοῖς 
add. ex A. 14- χαιρίως ἃ, κυρίως vulg. 18. ἀνηγόρευσαν 


Α, ἀνηγόρευσεν vulg. 


mavit. innumeris viduis et orphanis uno die factis, luctuique intole- 
rabili totum imperium obtinenti, sola eius mors medelae pariter et 
solatio fuit. caedis eius modum nullus qui e praelio evasit incolu- 
mis enarrare potuit. quidam etenim cadeutem a Christianis petrarum 
cumulo obrutum referunt.  elfoeminati autem eius ministri evirati, 
cum quibus ipse concumbebat, partim valli incendio consumpti, par- 
tim euse iuguleti, una cum eo interierunt." nullum certe tempus 
Christianis calamitosius hoc Nicephori imperio extitit, adeo ut cru- 
delissimos quosque antecessores suos avaritia, libidine et bar- 
barica prorsus saevitia superarit, quorum singula enarraturus δὶ 
percurrerim , posteris incredibilis, nobis autem onerosa suscipere- 
tur historia; verum ex fimbria et limbo panni contextus totus di- 
guoscitur, quod vulgare fert proverbium. ad spondylorum autem 
dextram partem letale vulnus accepit filius Nicephori Stauracius, vix- 
que vivus conflictu ereptus plagae doloribus vehementer exagitatus 
Adrianopolim pervenit. porro Stephanus patricius et scholarum do- 
mesticus, Theoctisto magistro praesente, Stauracium imperatorem de- 
claravit,. et de patris eius imperandi ratione ad exercitus reliquias, 
quae se fuga leto subripuerant, orationem habuit, quem illi laetis 
animis exceperunt. Michael porro curopalates salvus e praelio re- 
i 


766 'THEOPHANIS 


P.417 ρεσωϑείς, πολλὰ παρεκλήϑη ὑπὸ τῶν φίλων ἀναγορευϑῆναι 
,βασιλεύς, καὶ oU κατεδέξατο διὰ τοὺς πρὸς Νικηφόρον ὅρκους 
καὶ Σταυράχιον. τούτῳ Στέφανος δομέστικος ἀντεῖπεν ἐλπίδι 
τῆς ζωῆς Σταυρακίου. Θϑεόκτιστος δὲ Ó μάγεστρος συνέτρε- 
χεν περὲ τῆς βασιλείας MuyagA. Σταυράχεος dà δι’ ovper5 
αἱμορραγῆσας ἀμέτρως κατεξηράνϑη μηροὺς καὲ σκέλη, go 
ρείοις ἐλϑὼν ἐν Βυζαντίῳ. τούτῳ Νικηφόρος ὃ πατριάρχης 
πάνυ προκείμενος συνεβούλευεν ἐξιλεώσασϑαε τὸν ϑεόν, καὶ 
τοὺς πλεονεχτηϑέντας ὑπὸ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ παραρμευϑήσασϑαι, 
πρὸς ὃν ὃ τῆς πατρικῆς γνώμης γνήσιος κληρονόμεος ἔλεγεν, τὸ 

Βμὴ δύνασθαι πλείω τριῶν τάἀλάντων ἀποδοῦναι. ταῦτα δὲ 
ἣν μικρὸν μόριον τῶν ἐκείνου ἀδικιῶν. πλὴν καὶ περὲ ταῦτα 
ὥκνει, ζῆσαι καραδοκῶν. ἀσπονδον δὲ ἔχων πατρικὴν γνώ- 
guy» συχνότερον ἀτιμίαις ἔβαλλεν Θεύχτιστον μάγεστρον καὶ 
Στέφανον δομέστιχον καὶ Πιχαὴλ κουροπαλάτην, ἀποσερεφο.- κι 
μενος πάντη καὶ Προκοπίαν τὴν ἐδίαν ἀδελφήν, εἧς ἐπιβου- 
λεύσασαν αὐτῷ ταῖς Θεοφανὼ τῆς αὐγούστης. ἐπιβουλαῖς. 
αὐτίκα γὰρ ἡ τάλαινα κατὰ μίμησιν τῆς ἁγίας EXogrgg κρα- 
τήσειν ἤλπιζε τῆς βασιλείας ἄπαις οὖσα. Ó δὲ Σταυράχιος 

Οἀνιώτως δαυτὸν ὁρῶν διακείμενον τῇ γαμετῇ τὴν βασιλείαν "ο 


. ὁ πατρίχιος σφόδρα πρ. ΔΑ. οο. ὑπὸ Α, παρὰ vulg. 12. 
ἣν μιχρόν Δ, ἣν τὸ p. vulg. 17. τῆς add. ex A. ἐπιβο- 
λαῖς, suprascr. ὑποβολαῖς Δ. 18. τῆς μαχαρέας Elo. Α. 


dux, imperatorem 'salutari se permitteret, plurimum ab amicis roga- 
tus, ob sacramenta Nicephoro et Stauracio a se data, potestatem ob- 
latam recusavit. huic etiam melioris valetudinis a Stauracio recipi- 
endae spe fretns Stephanus domesticus fortiter obsistebat, eidem vero 
Michaeli imperium conferendum sollicite curabat Theoctistus magister. 
Stauracio autem sanguinem cum urina emittenti, femora atqua crura 
iia extabuerunt, ut Íectica in urbem sit invectus. — huic patriarcha 
Nicephorus bene affectus deum placaret, et patris eius rapinis oppres- 
sos consolaretur ac levaret, consulebat, ad quem paternae sententiae 
legitimus successor, se non amplius quam tria talenta restituere posse 
retulit, quae iniustorum eius raptorum "minima pars erant, qnam ta- 
men filius quasi de vita securus reddere cunctabatur. | paternorum 
insnper morum imitator redditus, cum animo inimicitiis reconciliando 
prorsus aversum se exhiberet, Theoctistum magistrum, Stephanum 
domesticum et Michaelem curopalatem saepius contumeliis affecit, 
Procopiam quoque sororem vehementer aversabatur, quasi "Theopha- 
none augusta ita suadente sibi parasset insidias. infelix enim haec 
foemina beatae Irenes exemplo, continuo in spem potiundi imperii 
venit, cum sine liberis esset. — Stauracius vero aegritudine remediis 


CHRONOGRAPHIA. 767 


ἐσπούδαζε περιποιήσασϑαι, ἢ δημοκρατίαν ἐγεῖραι Χριστια- 
volg ἐπὲ τοῖς προλαβοῦσι κακοῖς. ἔφ᾽ ᾧ πτοηϑέντες Νικηφό- 
ρος ὃ πατριάρχης καὶ ὃ Θεόκτιστος μάγιστρος καὶ Στέφανος 
. δομέστικος ἐκ πολλῆς ἔχϑρας εἰς φιλίαν ἀλλήλοις καὶ Μιχαὴλ 
Βχουροπαλάτης ἦλθον κατὰ τὰ τέλη τοῦ Σεπτεμβρίου μηνὸς 
τῆς πέμπτης ἰνδικτιῶνος. τῇ δὲ ἑσπέρᾳ τῆς πρώτης τοῦ Ὄχτω- 
βρίου μηνὸς προσκαλεσάμενος Σταυράκιος Στέφανον δομέ- 
στικον ἐπηρώτα, πῶς ἂν δυνηϑείη ἀγαγεῖν Μιχαὴλ τὸν γαμ- 
βοὸν αὐτοῦ ἐκ τοῦ oixov αὐτοῦ πρὸς τὸ ἐχευφλῶσαι αὐτὸν; 
τοτοῦ δὲ φήσαντος ἀδύνατον εἶναι τοῦτο ταύτῃ τῇ ὥρᾳ διὰ τὴν D 
περὶ αὐτὸν δύναμιν, καὶ τὸ τοῦ τόπου ἀσφαλὲς τῆς οἰκίας 
αὐτοῦ, παρεκάλει μὴ γνωσθῆναί τινε τὰ λεχϑέντα. ὃ δὲ Ào-V.33a 
γοις πειϑανοῖς πείσας αὐτὸν ἀμεριμνεῖν, δι᾽ ὕλης νυκτὸς τὰ 
περιλειφϑέντα τῶν ταγμάτων στρατεύματα συνήγαγεν ἐν τῷ 
τὸ σχεπαστῷ ἱπποδρόμῳ μετὰ τῶν᾽ οἰκείων ἀρχόντων πρὸς τὸ 
ἀναγορεῦσαι τὸν αὐτὸν ιχαὴλ εἰς βασιλέα. καὶ ἐλϑούσης 
πάσης τῆς συγχλήτου τοῦ ὄρϑρου ἐν τῷ παλατίῳ, τοῦτον ἀνη- 
γόρευσαν βασιλέα, dg ξξῆς δηλωθήσεται. Νικηφόρος δὲ ó 
πατριάρχης ἔγγραφον ἐξ ἰδιοχείρου παρὰ Μιχαὴλ ἀπήτησεν P. 418 


7. Σταυράχιος add. ex A. 8. δυνεϑείη Δ, δυνηϑῇ vulg. 0 


ἐχτυφλ. À, tugà. vulg. 10. τοῦ δὲ A, αὐτοῦ δὲ vulg. τοῦτο 
add. ex A. 11. xal τὸ τοῦ Α, καὶ τοῦ vulg. 13. ἀμερι- 
μνεῖν A, ἀμεριμνᾷν vulg. Ιή. περιλειφϑ. Α, naga. vulg. 


17. πάσης om. Δ. 


omnibus superiore cum se iactatum cerneret, imperium coniugi com- 
parare, vel in populi potestatem reipublicae totius summam revocare, 
quae certe praeteritarum, calamitatum fuisset. summa, studiis omni- 
bus contendebat: qua re Nicephorus patriarcha et Theoctistus magi- 
ster, quemadmodum et Michael curopalates in metum adducti, ex 
inimicitia prius ad invicem exercita in concordiam redierunt circa 
mensis Septembris exitum indictione quinta. — porro mensis Octobris 
die primo sub vesperam Stauracius Stephanum doinesticum ad se ac- 
cersitum interrogavit, quanam via Michaelem ex sorore sibi levirum 
oculis quantocius orbandum domo posset extrahere? quod ille quum 
ob circumstipantium vires, tum ob incommodam horae tempestatem, 
tum dcnique ob munitissimum domus eius situm, haud fieri posse 
responderet, Stauracius eum deprecatus est, ne ista ulli revelaret. 
ille verbis ad suadendum compositis a cura huiusmodi alienum esse 
rogat, mox per totam noctem in tectis Hippodromi locis collectis re- 
siduorum agminum reliquiis, eorum duces Michaelem renunciaturos 
imperatorem illo convocavit. senatus insuper palatium diluculo con- 
veuiens, imperii potestatem ei committendam decrevit, prout sequen- 
tibus declarabitur. Nicephorus autem patriarcha cautionem propria 


A.M. 6304 
B 


C 


À. C. 804 





768 THEOPHANIS 


περὲ τῆς ὀρθῆς πίστεως, καὶ τοῦ ἀγναιμάκτους φυλάξαι τὰς 
χεῖρας nó Χριστιανῶν, καὶ περὲ ἱερατικὼν ἀνθρώπων ἢ μο- 
ναχῶν, καὶ ὅλως τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ χαταλύγου, τοῦ μὴ τύ- 
πτεσϑαι παρ᾽ αὐτοῦ. 

“Ῥωμαίων βασιλέως Miyank vog a. —— - 5 

Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὲ Ὀχτωβρίῳ B', ἐνδικειῶνι €, ἡμέρᾳ €, 
ὥρᾳ a, Μιχαὴλ ὃ εὐσεβέστατος κουροπαλάτης ἀνηγορεύϑη 
βασιλεὺς Ῥωμαίων ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ ὑπὸ πάσης τῆς συγχλη- 
του καὶ τῶν ταγμάτων. Σεαυράχιος δὲ τὴν τούτου ἀναγό- 
ρευσεν. ἀκούσας, αὐτίκα τὴν κόμην αἀποκειράμενος, μοναχιχὰ 10 
περιεβάλετο ἱμάτια διὰ Συμεὼν μοναχοῦ συγγενοῦς αὐτοῦ, 
πολλὰ τὸν πατριάρχην ἐπιβοώμενος, ὃς ἐλθὼν ἐν τῷ παλατίῳ 
πολλὰ Στιαυράκιον σὺν τῷ βασιλεῖ Πιχαὴλ καὶ τῇ ἀδελφῇ 
παρεχάλουν μὴ λυπεῖσϑαι ἐν τῷ γεγονότι" ov γὰρ κατ᾽ ἐπι- 
βουλὴν, ἀλλὰ κατ᾽ ἀπόγνωσιν τῆς αὐτοῦ ζωῆς. ὃ δὲ τῇ πα- ιΆ 
τρικῇ πονηρίᾳ λυττῶν, οὐ προσήχατο εἰπὼν πρὸς αὐτὸν, gi- 
λον αὐτοῦ κρείττονα οὐχ εὑρήσεις. ὥρᾳ δὲ τετάρτῃ τῆς ἡμέ- 
ρας ἐστέφϑη ἤιχαὴλ ὑπὸ Νικηφόρου πατριάρχου ἐν τῷ 
ἄμβωνι τῆς μεγάλης ἐκκλησίας, ἐφ᾽ ᾧ κοινὴ ἀγαλλίασις γέγο- 
γεν, καὶ ἐδωρήσατο τῷ πατριάρχῃ χρυσίου λίτρας πεντήκοντα, 20 
καὶ τῷ κλήρῳ εἴκοσι πέντε. μεγαλόψυχος γὰρ xo4 ἀφιλαρ- 


Ιι. ἀναιμάχτως À. ᾿ 11. περιεβάλετο À, περεεβάλλ. vulg. — 16. 
προχήκατο vulg. 18. ὑπὸ A, παρὰ vulg. 


manu scriptam a Michaele exegit, quod ipse rectam fidem defensurus, 

manusque ἃ Christianorum effundendo sanguine alienas servaturus es- 

set, hominesque ex sacro clericorum ordine, vel i»onachos, caeteros- 

que omnes iu ecclesiasticum catalogum relatos verberibus et iniuriis 

minime laesurus. | 
lhomanorum imperatoris Michael annus primus. 

Hoc anno mensis Octobris die secundo indictione quinta, feria 
hebdomadis quinta, hora prima, Michael piissimus curopalates a se- 
natu et militaribus ordinibus in Hippodromo imperator salutatus. 
Stauracius autem, imperatoris alterius audita designatione, detonsis 
illico capillis, monasticum habitum, Symeone monacho eius consan- 
guineo illum conferente, induit, et patriarchae opem, ne sibi defice- 
ret, pluribus interpellavit. patriarcha in palatium profectus, Staura- 
cium ipsum, una cum imperatore et sorore rogantibus, mutuis urge- 
bat precibus, ne insidiis in eius salutem struendis, sed desperato vi- 
tae eius statui, quod gestum erat, adscriberet. is paternae nequitiae 
sectaturus exeinplum in rabiem actus, respondit: amicum  meliocem 
me non invenies. quarta vero diei hora in amboue magnae ecclesiae 
a Nicephoro patriarcha Michael coronatus est, cum maximo civitas 





CHRONOGRAPRIA. . * 289 


yvgoc ὧν πάντα παρεμυϑήσατο τοὺς ἐκ τοῦ- Νικηφόνου nàedk 

, γεξίας ἠδικημένους, δωρεαῖς τε τὴν σύγκλητον καὶ τὰ στρατού-- - 

' ματα ἀνεκτήσατο, τῇ δὲ iff τοῦ αὐτοῦ μηνὸς ἐστέφϑη Προχοπία 
αὐγούστα ἐν trj τρεκλώϑφῳ τοῦ “ἀὐγουστέως, καὶ πολλαῖς δωρεαῖς 

5 τὴν σύγκλητον ἐφιλοειμήσατο. τῶν δὲ ἀναιρεϑέντων ἐν Βυλγαρίᾳ ἢ 
ϑεματικῶν στρατιωτῶν ταῖς γυναιξὲ πέντα τάλαντα χρυσίου 
ἐδωρήσατο, τὴν δὲ γαμεξεὴν τοῦ Σταυρακίου Θεοφανῶ κατε.- 
πλούτισεν μονάσασαν, καὶ τοὺς συγγενεῖς αὐτῆς οἰκερῶς ζή- 
σαντας ἐπὶ Νικηφόρου, ἐν οἷς καὶ ἐπίσημον οἶκον εἰς uova- 

10 015010», τὰ ᾿Εβραϊκὰ λεγόμενον, παρέσχεν, ἔνϑα Σταυράκιος 
ἐτάφη. πώντας δὲ τοὺς πατρικίους καὶ συγκλητοχούς, ἰρχιε- 
ρεῖς xai ἱερεῖς καὶ μοναχούς, στρατευομένους τε καὶ πτω-- 
χούς, τοὺς 16 xara τὴν βασιλίδα πόλεν καὶ ἐν τοῖς ϑέμασιν 
κατεπλούτισεν, ὥστε τὴν ἄμετρον φιλαργυρίαν Νικηφόρου, δι᾽. ἡ το 

ι5ἢν καὶ καχῶς ὦλετο, ἐν ὀλίγαις ἡμέραις ἀφανισθῆναι. πρὸς δὲ 
τοῖς πολλοῖς καὶ καλλίστοις αὐτοῦ τρόποις εὐσεβὴς xai ἀρϑοδοξό-Υ. 333 
τατος ὧν, ἐλυπεῖτο ἐπὶ τοῖς ἀποσχίζουσι τῆς ἁγίας ἐκκλησίας dy 
οἵᾳ δήποτέ προφάσει οὐλύγῳ ἢ ἀλόγῳ. πολλά τε τὸν ἁγιώτατον 
πατριαρχὴν καὲ τοὺς δυναμένους συντρέχειν. τῇ κοινῇ εἰρήνη 

40 παρακαλῶν οὐκ ἐπάνετο. y oic καὶ τὸν Θεόδωρον τὸν ἡγούμενον 


2. δωρεαῖς — — ἀνέχτ. oin. Α.. 16. χαλλίστοις Α, καλοῖς vulg. 
20. oig xal τὸν À, οἷς τὸν vulg. 


totius tripudio, ipse vero patriarchae auri libras quinquaginta, clero 
viginti quinque donavit. magnificus enim et ab avaritiae labe alienus 
cum esset, omnibus, quos Nicephori cupiditas iniuste laeserat, opem 
tulit, et senatum militaresque ordines muneribus suis recreavit. men- 
sis subinde eiusdem die duodecimo Procopia augustae nomen cum 
corona accepit in Augustei triclinio, donaque quam plurima in sena- 
tum contulit. occisorum insuper bello Bulgarico e thematibus mili- 
tum uxoribus talenta auri quinque largita est. Stauracii etiam. con- 
iugem 'l'heophanonem in monasterium retrusam facultatibus auxit, 
eius quoque consanguineos sub Nicephoro misere viventes ditavit, 
eisque inter alia insignem domum, quae Jlebraica nuncupabatur, con- 
cessit in monasteriüm, in quo sepultus est Stauracius. universos de- 
nique patricios, et ordinis senatorii, pontifices , sacerdotes, et mona- 
chos, milites, et pauperes, imperatricis urbis cives, et provinciarum 
incolas beneficiis affecit, adeo ut inexplebilis et immensae Nicephori 
avaritiae, propter quam miseranda sorte interiit, nullum remaneret 
vestigium. ad innumeras autem eius virtutes et probos mores acces- 
sit, quod cum pietate et recta in deum fide excelleret, eorum, qui 
se quocumque praetextu, sive legitimo, sive perverso, ecclesiae coetu 
seiunxerant, aerumna graviter offenderetur. quapropter sanctissimum 
patriarcham, caeterosque omnes, qui pacis commune bonum promo- 


Theophanes. 49 





779 - . THEOPHANIS 


soU Στουδέου, xai Πλάτωνα xai Ἰωσὴφ doytenioxono» Geo- 
σαλονίκης ἀδελφὸν Θεοδώρου ἐν φυλακαῖς πικραῖς συνεχομέ.. 
B»osc μετὰ καὶ τῶν προυχόντων τῆς κατ᾽ αὐτῶν μονῆς ἔσπευ- 
δὲν ἐνωϑῆναι, ὃ καὶ πεποίηκεν. — dnéortiley δὲ καὶ πρὸς τὸν 
Κάρουλον βασιλέα τῶν Φραγγων nsi εἰρήνης καὶ σοναλλα- 5 
γῆς εἰς Θεοφύλακτον τὸν υἱὸν αὐτοῦ, καὶ Νικηφόρος ὃ ἁγιώ- 
τατος πατριάρχης ἀπέστειλεν συνοδικὰ γράμματα πρὸς “4ἐ- Ὁ 
ovra τὸν ἁγιώτατον πάπαν Ῥώμης" πρὸ τούτου γὰρ ἐκωλύετο 
ὑπὸ Νικηφόρου τοῦτο ποιῆσαι. τῇ δὲ εἰχοστῇ πέμπτῃ τοῦ 
Δεκεμβρίου μηνὸς τῆς πέμπτης ἐνδικειῶνος Πιχαὴλ ὃ γαλη- 10 
νότατος βασιλεὺς ἔστεψεν Θεοφύλαχτον τὸν υἱὸν αὐτοῦ εἰς 
αβασειλέα ὑπὸ Νικηφόρου πατριάρχου ἐν τῷ ἄμβωνιε τεῆς μεγά- 
λης ἐκκλησίας ἡμέρᾳ πέμπτῃ τῆς ἐβδομαδος, καὶ προσήγαγεν 
πολυτελῆ κόσμον τῷ ἁγίῳ ϑυσιαστηρίῳ, ἐν σκεύεσε χρυσοῦ 
διαλίϑοις καὶ τετραβήλοις ἀρχαιοτεύχτοις ἐκ χρυσοῦ xa£ πορ- 15 
φύρας λαμπρῶς καϑυφασμένοις xai ϑαυμασταῖς ἁγέαες εἰχόσι 
πεποικιλμένοις, ἐδωρήσατο δὲ καὶ τῷ πατριάρχῃ χρυσίου 
λίτρας x&, καὶ τῷ εὐαγεῖ κλήρῳ λίσρὰς δκατόν, φαιδρύνας τὴν 
ἁγίαν ἑορτὴν καὶ τὴν τοῦ παιδὸς ἀναγόρευσιν. ζήλῳ δὲ ϑεοῦ 
πολλῷ κινηϑεὶς ὃ εὐσεβόστατος βασιλεὺς κατὰ 3ἴανι χαίων, 20 


8. πιχρῶς À. 3. χατ' αὐτὸν À. 7. ἀπέστ. À, ἐπέστε. vulg. 
11. Θεοφύλ. add. ex A. t5. ἀρχαιοτεύχτοις À , ἀρχαεοτάτοις 
vulg. 17. χρυσίου λίτρας x& add. ex A. 


vere poterant, assiduis precibus et hortatibus interpellare non desl- 
stebat, prae caeteris vero Theodorum Studii praepositum, et Platonem 
et Iosephum Thessalonicae archiepiscopum "Theodori fratrem arctiori 
custodia mancipatos, una cum Studitarum monasterii primoribus, ad 
concordiam et unitatem revocare studebat, quae res ei feliciter suc- 
cessit. legatos etiam ad Carolum Francorum regem destinavit, qui de 
pace atque matrimonio cum '"Theopbylacto eius filio ineundo tracta- 
rent, sed et Nicephorus sancUssimus patriarcha ad Leouem sanctissi- 
mum Romae papam synodiícas litteras transmisit, ad hoc enim usque 
tempus a Nicephoro imperatore prohibitus fuerat, quo minus id prae- 
staret. mensis porro Decembris die vicesimo quinto, feria hebdoma- 
dis quinta, Michael serenissimus imperator lium suum Nicephori 
patriarchae opera in magnae ecclesiae ambone imperatorem coronavit, 
tum vero sanctum altare opulentissime exornavit vasis aureis gemma- 
tisque, εἰ velis quadrangulis ad antiquam formam, ex auro et pur- 
pura splendide contextis, sanctisque imaginibus manus optimae distin- 
ctis. ad haec patriarchae viginti quinque auri libras et venerabili 
clero, sanctum dei festum et (ilii designationem exhilaraturus, centum 
libras contulit. zelo quoque divino pientissimus imperator motus, in 


͵ CHRONOGRAPHIA. —— 771 


τῶν νῦν Παυλικιαγῶν, καὶ ᾿Αϑιγγώνων τῶν ἐν Φρυγίᾳ xai 
“υκαονίᾳ, κεφμλικὴν τιμωρίαν ὠποφηνάμενος ταῖς Νικηφό-- 
ρου τοῦ ἁγιωτάτου πατριάρχου καὶ ἄλλων εὐσεβῶν εἰσηγήσε- D 
σιν, ἀνετράπη Ov δτέρων κακοτρόπων συμβούλων προφάσει 
ὅ μετανοίας, ὅπερ ἦν ἀδύνατον τοὺς τῇ πλάνῃ ἐκείνῃ ξαλωκό- 
τας μετανοῆσαι. ἐδογμώτιζον δὲ ἀμαϑῶς μὴ ἐξεῖναι ἱερεῦσιν 
ἀποφαίνεσθαι κατὰ ἀσεβῶν ϑάνατον, κατὰ πάντα ταῖς ϑείαις 
γραφαῖς ἐναντιούμενοι περὲ τούτου. εἰ γὰρ Πέτρος ó κορυ- 
φαῖος ᾿Ανανίαν xai Σάπφειραν ἐπὲ ψεύσματι μόνῳ τεϑανάτω- 
10 x6», Παῦλος δὲ ὃ μέγας βοᾷ λέγων, ὅτε οἱ τοιαῦτα πράώσσον-- 
τες ἄξιοι ϑανάτου εἰσίν, καὶ ταῦτα περὲ σωματικῆς μόνης 
ἁμαρτίας" πῶς οὐχ ἐναντίοι αὐτῶν εἰδν οἱ τοὺς πάσης ψυ- 
χικῆς καὶ σωματικῆς ἀκαϑαρσίας ἐμπλέους καὶ δαιμόνων λα.. 
τρείας ὑπάρχοντας λυτρούμενοι τοῦ ξίφους; ἀλλ᾽ ὃ εὐσεβὴς 
τ5 βασιλεὺς ιχαὴλ οὐκ ὀλίγους αὐτῶν ἀπέτεμεν. Σταυρώκιος 
δὲ ἑλχωθϑεὶς ἐκ τῆς καιρίας πληγῆς τὰ περὲ τὴν ῥάχιν, ὡς 
μὴ δύνασθυΐ τινα προσεγγίζειν αὐτῷ διὰ τὴν πολλὴν δυσω- 
día», τέϑνηκεν τῇ ια' τοῦ ᾿Ιανουαρίου μηνὸς τῆς πέμπτης i»- 
δικτιῶνος, βασιλεύσας τῷ δοχεῖν μῆνας δύο ἡμέρας ἕξ. τῇ 


P. 420 


1. dy «bg. A, ἐν τῇ «bo. vulg. — 4. ἐτράπη δὲ καὶ dy A..— xa- 


κοτρόπων À, χαχοβούλων vulg. 6. μη ἐν ftp. A... 7. ἀσε- 
Bà» A, εὐσεβῶν vulg. 8. τούτον À, τούτων vulg. Πέτρος 
ὁ x. À, Πέιρ. μὲν ὃ xog. vulg. 9. ἐθανάτωσεν Α. Jo. 
λέγων add. ex E item of. 13. λάτρας A. 


Manichaeos, qui nunc Pauliciani, et Athinganos e Phrygia et Lycaonia 
capitis poena Nicephori sanctissimi patriarchae et aliorum devotorum 
hortatibus pronunciata, aliorum male feriatorum consiliis, poeniten- 
tiaeque ab istis ineundae obtentu, ne sententiam exequeretur impe- 
ditus est: cum tamen fieri nequeat omnino, ut ii, qui in hoc errore 
versati sunt, usquam sincera poenitentia ducantur. porro isti dogma- 
tum novatores palam asserebant sacerdotibus baud licere capitalem 
sententiam adversus impios ferre, sed in eo divinis scripturis adver- 
sos simul se proferebant. etenim si Petrus apostolorum coryphaeus 
Ananiam et Sappbiram unius mendacii reos morti addixit, nec non 
Paulus liquido testatur, qui talia perpetrant morte dignos esse, idque 
tantummodo pro corporeo delicto, nonne apostolorum adversarii at- 
que dissimiles erunt, qui homines, tam animae quam corporis impu- 
ritate scatentes, et daemonum obsequio mancipatos, gladio divinam 
ultionem peragenti eripient? eorum tamen haud paucos pius impe- 
rator, Michael capitis abscissione damnavit. interea Stauracius ulcere 
ex letali plaga, quam in dorsi spinam acceperat, irritato, adeo ut 
nullus ob foetorem ad eum propius accedere posset, vita tandem ex- 
cessit. mensis Ianuarii die undecimo quinta indictione, cum iuxta quo- 


772 THEOPHANIS 


d τοῦ Μαΐου μηνὸς ἡμέρᾳ ἕκτῃ, ἐκχλειψις ἡλιακὴ γέγονεν 
μεγάλη ἐπὶ ὥρας τρεῖς ἥμισυ, ἐπὸ ὀγδόης ὥρας ἕως ὥρας 
ἐνδεχώτης. καὶ τῇ (dj τοῦ Ἰουνίου μηνὸς ἐξῆλθεν ]εχαὴλ 
Bxara Βουλγάρων, συνεξελθούσης αὐτῷ καὶ Προκοπέας ἕως 
Τχουλοῦ. τοῦ δὲ Βουλγάρων ἀρχηγοῦ Κρούμμου ἑλόντος τὴν 
V.334 Δεβελτὸν πολιορκεῖν, καὶ τοὺς ἐν αὐτῇ σὺν τῷ ἐπισκόπῳ με- 
τοικήσαντας, προσρυέντα αὐτῷ διὰ πολλὴν κακοβουλέαν τῶν 
παρασυμβούλων τοῦ βασιλέως εἰς ἐπιβουλὴν ἐτράπησαν καὶ 
ὕβρεις τὰ πλήϑη μάλιστα τοῦ Ὀψικίου xai τῶν Θρᾳκησίων, 
οὖς κατευνάσας ΠΠιχαὴλ δωρεάῖς καὶ παραινέσεσι κατεσίγησεν. 10 
οἱ δὲ Βούλγαροι τὰ τῆς στάσεως μαϑόντες τῶν στρατευμάτων, 
καὶ ὅτι πτοούμενοι τὸν πόλεμον καὶ τὸν ταξατιῶνα ἀεακτοῦσι, 
C πλέον κατίσχυσαν Θρᾷκης καὲ ]ακεδονίας. τότε xai fy (aor, 
καὶ Βεροίην ἀφέντες Χριστιανοί, ἔφυγον, μηδενὸς δεώκοντος, 
Νιίχαιᾶν r6 καὶ τὸ τοῦ Προβάτου κάστρον, καὶ ἀλλα τινὰ κιῦ 
ὀχυρώματα, ὡσαύτως καὶ τὴν Φιλιππούπολιν καὶ (ὥελέππους 
καὶ τὸν Σερυμῶνα οἰκοῦντες μέτοιχοι προφάσεως δραξάμενοσι, 
ἐν τοῖς ἐδίοις φεύγοντες ἐπανῆλθον. τοῦτο δὲ ἦν ϑεομηνία 
τὴν τοῦ Νικηφόρου μανίαν éÀéyyovca , δι’ ἣν τὰ δοχοῦντα 
κατορθώματα αὐτοῦ, ἐφ᾽ οἷς ηὔχει, τάχιστα διαπέπτωκεν. καὶ 1ο 


1. τοῦ add. ex A. 3. ὥρας ἕξ xai Zu. Δ, ὧρας ἑπτάα. 3. 
τῇ ζ Α. 5. Ἰζουρούλου Α. 6. μετοεχήσαντας À, μετοιχή- 
σαντος vulg. — 9. ποοσρυέντες mg. edit. ιῦ. xai τὸ add. ex À. 
7. οἰκοῦντας vulg. 19. ἐλέγχουσα À, ἐλέγξασα vulg. 20. 
of τὰς A. 


randam sensum menses duos dies sex imperium tenuisset. caeterum 
mensis Maii die decimo quarto ingens solis deliquium horis tribus et 
media continuis, ab octava nimirum hora ad undecimam duravit. 
mensis autem lunii die decimo septimo Michael in Bulgaros profe- 
ctione suscepta, itineris sociam Tzulum usque Procopiam uxorem ha- 
huit. porro cum Crummus Bulgarorum dux Debeltum obsidione ce- 
pisset, oppidanos una cum episcopo eius se potestati submittentes in 
regionem aliam transportavit. militares autem Michaelis copiae mazime 
Opsicii et Thracensium, pessimis nefariorum imperatoris consiliariorum 
hortamentis ad insidias et contumelias se converterunt; quos Michael 
donis et oratione ad eos habita delinitos in ordinem composuit. ubi 
Romani exercitus seditionem δὲ ob belli sive in castris et aperto 
Marte, sive jin praesidiis sustinendi metum eos tumultuari Bulgari 
perceperunt, in Thraciam atque Macedoniam latius grassati sunt. sub 
id tempus, Anchialo et Berrhoea desertis, nemine insequente, fugam 
Cbristiani arripuere: Nicaeamque et Probati castrum, et alia quaedam 
munitiora loca, quemadinodum Philippopolim, Philippos et Strymonem 
incolentes occasionem nacti, in patrias suas fuga se receperunt. exti- 


A 


CHRONOGRAPHIA. 773 


 TüQ τῶν πολλὼν καχοδοξίας, καὶ τὰς ϑεομάχους αἱρέσεις nàto- 
ψαζούσας Παυλιχιανῶν καὶ ᾿Αϑιγγάνων εἰκονοχλαστῶν καὶ 
Τετραδιτῶν ἀφέντες αἰτιᾶσϑαι (ἀφῶ γὰρ λέγειν μοιχείας καὶ Ὁ 
πορνείας, ἀσελγείας τε καὶ ἐπιορκίας, μισαδελφίας τε xai: 
5 πλεονεξίας, καὶ τῶν λοιπῶν παραφομιῶν) κατὰ τῶν ϑείων xai 
σεπτῶν εἰκόνων καὶ τοῦ μοναδιχοῦ σχήματος ἐχίνουν τὰς 
γλώσσας, μακαρίζοντες Κωνσταντῖνον τὸν ϑεοβδέλυχτον καὲ 
τρισάϑλιον, ὡς κατὰ Βουλγάρων ἀριστεύσαντα, δι᾽ ἥν, ἐκεῖνοι 
ἀσεβῶς ἔλεγον οἱ τάλανες, εἶχεν εὐσέβειαν. οἱ δὲ κατὰ τὴν 
10 βασιλίδα πόλιν ὡπλίζοντο τὴν ὀρϑόδοξον πίστιν μετὰ σύνοδον 
οἰκουμενικὴν ἀνατρέπειν, τυφλοὺς βουλόμενοι βασιλεύειν xo P. 421 
Qic ϑεοῦ, οἱ πεπηρωμένοι τὰς ψυχάς, τοὺς υἱοὺς Κωνσταντί- 
yov τοῦ Θεομάχου φρουρουμένους ἐν τῇ Πανόρμῳ νήσῳ κλέ- 
yat διὰ νυκτὸς ἡβουλήϑησαν, καὶ ἀγαγεῖν εἰς τὸ στράτευμα" 
15 ολλ᾽ ὁ κύριος τούτους κατήσχυνεν, διεγείρας ἹΠιχαὴλ τὸν &v- 
σεβέστατον εἰς ἐκόίχησιν τῆς ἀληϑείας. διαλεχϑεὶς yag, τὰ 
εἰκότα περὲ πίστεως τοῖς λαοῖς ἀνυποχρίτως, ἀνέζευξεν ἐπὶ 
τὴν βασιλεύουσαν πόλιν. καὶ σοφὸν διανοηϑείς,. τοὺς πολ- 
λοὺς τῶν γεωτεριστῶν δι’ ὀλίγων πληγῶν κατεπτόησεν, ἐξορί- 


6. μοναχιχοῦ e. 14. ἀγαγεῖν À, εἰσάγειν vulg. 15. ἀλλ’ 6 
X. ἡ, ἄλλα x. vulg. 17. περὶ À, τῆς vulg. 


tit haec divina ultio Nicephori insaniam condemnans, qua, quae prae- 
clarissima eius apud homines aestimata facinora, quibus ipse pluri- 
mum gloriabatur, penitus dilapsà evanuerunt. etenim ut pleraique 
istorum in opinionibus pravitates, et Paulicianorum et Athinganorum 
iconoclastarum, Tetraditarumque haereses deo exosas, et pridem ser- 
pentes incnusare desinam (adulteria quippe, stupra, libidines, periuria, 
fratrum discordias, rapinas, caeteraque eorum scelera in lucem pro- 
ferre praetereo) isti certe Constantino homine deo exoso et ter in- 
felice inter beatos collocato, quasi qui adversus Bulgaros, ob eam, 
qua praestabat, ut pn miseri praedicabant, pietatem, praeclare se 
gessisset; subinde adversus sacras οἱ venerandas imagines, et mona- 
sticum habitum linguas exacuebant, eorumdem autem nonnulli, im- 
peratricis urbis incolae redditi, a synodi oecumenicae tempore in or- 
thodoxam fidem arma et bella instruebant, ipsique animabus excae- 
cati, Constantini dei hostis filios, bomines dei ijnaros, et caecitate 
corporea damnatos, et in Panormo insula custodiae traditos, noctu 
secum rapere, et ad militares ordines productos ad imperii solium 
provehere consiliati sunt, verum dominus ipsos cum dedecore compe- 
scuit, qui piissimum Michaelem ad veritatem vindicandam excitavit, qui 
cum audenter et simulatione reiecta, congruentem de fide sermonem 
ad milites habuisset, ad imperantem urbem iter convertit, ubi solerti 


72À | ^ THEOPHANIS 


Βσας xai rov; Kovararvrirov τυφλοὺς παῖδας eic “φουσίαν, 
ἕνα δὲ τῶν ἐμπεριακτὼν ψευδερημίτην Νικολάου τοῦ “Ἑξαχιο- 
γίτου συνγύητα εἰκόνα τῆς παναγίας ϑεοτόχου Ἑέσαντα καὶ 
εἐτιμάσαντα ἐγλωσσοτόμησεν, ὅστις συντέϑνηκεν σὺν τῇ ψυχῇ 
καὶ τῷ σώματι" τὸν δὲ τούτοις σύμφρονα Νικόλαον énayyst- 5 
λάμενον μετανοεῖν, ἐπὶ πάντων ἐθριάμβευσεν, ἐξομολογούμε.-. 
γον τὰ ξανιτοῦ κακὰ" καὶ παρέδωκεν αὐτὸν ἐν μοναστηρίῳ 
πρὸς τὸ μὴ αὐτεξουσίως διάγειν. τοῖς δὲ λαοῖς σιλεντιακῶς 

Cni τῆς Mayvavgac διαλεχϑείς, τὰ τῆς κατὰ ϑεὸν αὐτοῦ sv- 
σεβοῦς γνώμης ἐφανέρωσεν δόγματα. τοὺς δὲ Ld9iyyavovc to 
δημεύσας, ἐξορίᾳ παραδέδωκεν διὰ “έοντος τοῦ στρατηγοῦ 
τῶν ἀνατολικῶν. τῷ δὲ Αὐγούστῳ μηνὶ τῆς πέμπτης ἔνδι- 
ἀσιώνος Θεβὶϑ κατὰ Χοιστιανῶν ἐπεστράτευσεν. τούτῳ συμ- 

V.335 βαλὼν “έων ὃ τῶν ἀνατολικῶν στρατηγὸς εὐδοχίμησε δισχι- 
λίους καταπράξας, xat ἵππους καὶ ἅρματα συλλαβόμενος. i5 
ἹΜουαμὲδ δὲ ὃ πρῶτος υἱὸς ᾿ΜΠαρὼν κρατῶν τὴν ἀρχὴν τοῦ 
ἔϑνους, συμβαλὼν τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ᾿Αβδελλᾷ κατὰ τὴν ἐν- 
δοτέραν Περσικὴν ἡττήϑη" καὶ καταφυγὼν εἰς τὸ Βαγδὰ 

᾿τοῦτο ἐκράτησεν. τήν τὸ Δαμασκὸν ἄλλος κατέσχεν τύραν- 


1. ᾿Ἱφασίαν f. 2. ἐχπερισάχτων À. 4. ἀτιμάσαντα À, dr- 
μήσαντα vulg. 5. τούτοις Α, τούτου vulg. 8. σελεντιαχῶς 
add. ex A. 11. παρέδωχεν À. τοῦ add. ex A. 


consilio inito, novatorum quam plurimos plagis haud multis inflietis 
deterruit, et Constantini filios oculis pridem orbatos Aphusiam in 
exilium deportari iussit. uni porro ex istis planis falsario eremitae 
Nicolai Hexacionitae in edendis praestigiis simmistae , sanctissimae 
dei genitricis imaginem abradere et contumeliis afficere auso linguam 
praescidit, qui animae simul et corporis interitu raptus est, senten- 
tiae vero morumque sodalem Nicolaum poenitentiam agere pollicitum 
per civium urbis omnium oculos crimina sua publice fateri coactum 
traduxit, ac ne libere quae placita forent exequeretur, in monaste- 
rium retrusit. universo autem exercitui ad allocutionem ad Magnau- 
ram convocato, religiosae suae in deum mentis dogmata cuncta expo- 
suit, adhibita quoque Leonis orientalium ducis opera, Athinganos pu- 
blice proscriptos in exilium amandavit. indictionis autem quintae 
Augusto mense Thebith in Christianos arma movit. pugna subinde 
cum eo inita, Leo orientalium agminum dux bis mille ex eius mili- 
tibus prostratis, equis etiam eorum et armis captis, ingens ex illa 
victoria nomen sibi peperit. caeterum Muamed filiorum Aaron se- 
nior, ac gentis imperio potitus, commisso cum fratre Abdel] certa- 
. mine, in Persia interiore succubait, arreptaque fuga Bagdam se reci- 
piens, locum occupavit. "Damascum vero alius obtinuit tyrannus, et 


CHRONOGRAPHIA. 975 


γος, xai τὴν 4iyvnro» xai ᾿ἀφρικὴν δύο κατεμερέσαντο, καὶ D 
τὴν Παλαιστίνην ἄλλος λῃστρικῶς κατενέμετο. 
Τούτῳ τῷ ἔτει Κροῦμμος ᾧ τῶν Βουλγάρων ἀρχηγὸς διὰ A.) 
ΖΔαργαμηροῦ τὰ περὲ τῆς εἰρήνης αὖϑις πρὸς ἈΠιχαὴλ τὸν 
5 βασιλέα ἐπρεσβεύσατο, ζητῶν τὰς ἐπὲ Θεοδοσίον τοῦ "4δρα.-. 
μυντενοῦ στοιχηϑείσας xai Γερμανοῦ τοῦ πατριάρχου σπονδὰς 
πρὸς Κομέρσιον τὸν κατ᾽ ἐχεῖνο καιροῦ κύριον Βουλγαρίας " 
af τοὺς ὕρους περιεῖχον ἀπὸ Μηλεώνων τῆς Opdxnc. ἐσθῆτα 
τὸ καὶ κόχκινα δέρματα ἕως tuuc τοιάκοντα λιτρῶν χρυσέου" p, 4 
το καὶ ἐπὲ τούτοις τοὺς πρύσφυγας ἑκατέρων τῶν μερῶν ἀπο- 
στρέφεσϑαι πρὸς ἑκάτερον, xov τύχωσιν ἐπιβουλεύοντες ταῖς 
ἀρχαῖς. τοὺς δὲ ἐμπορενομένους εἰς ἑκατέρας τὼς γώρας διὰ 
σιγιλλίων xai σφραγίδων συνίστασϑαι τὰ προσόντα αὐτοῖς, καὶ 
εἰσκομίζεσθαε τοῖς δημοσίοις 1όγοις, ἔγραψεν δὲ καὶ κατα- 
ι5 χρίσεις πρὸς τὸν βασιλέα, ὅτε εἰ μὴ σπεύσεε πρὸς εἰρήνην τῷ 
πρίματί σοῦ παρατάσσομαι κατὰ ἸΠεσημβοίας: ταῦτα δεξάμδος- 
voc ὅ βασιλεὺς ταῖς τῶν κακοσυμβούλων δἰσηγήσεσιν' οὐ προσή- 
κατὸ τὴν εἰρήνην. εὐσεβείας γὰρ δῆϑεν ψεύδους, μιᾶλλον δὲ dpa- B 
ϑίας, καὶ περὲ τὸ κοινὸν ἀπωλείας οἱ παρασυριβουλευταὶ ἔφψασχον 
40ὅτι oV δεῖ τοὺς προσφεύγοντας ἀποδίδοσϑαι. ἐπιφϑεγγόμενοει 


2. ἄλλος) ἕτερος A. 3. ἀρχηγὸς Α,, στρατηγὸς vulg. ἢ. τὸν 


' add. ex Α. 7. éxelyo À, éxs(you vulg. ὀ Δδ. τοὺς add. ex A. 
9. ξως add. ex Α. ^ 10. τῶν μερῶν» om. Α. 14. xai póst dà 
' add. ex ἃ. 15. σπεύσει A, σπεύσῃ vulg. ^ 17. χαχοαυμβού- 


λων Δ e f, χαχοβούλων vulg. 


alii duo Aegyptum οἱ Afrieam inter se partiti sunt , et Palaestinam 
demum alter praedonis ín morem depopulatus est. 

Hoc anno Grummus Bulgarorum princeps Dargamerum legatum A. € 
cum imperatore Michaele tractatarum misit, conditionesque Comersio 
tune temporis Bulgariae donihro concessas, ac sab 'Fhbeodosio Adra- 


. . H . 


cam melius ignorantiae, quae rem coinmuuem perderet, ductu, con- 
sultores isti sinistri suggerebant, fugitivos minime restituendos, ac in 


770 ' THEOPHANIS 
εἰς μαρνυρέαν xai τὸ εὐαγγελικὸν τοῦ χυρίου ιλόχεον, ὅτε τὸν 
' ἐρχόμενον πρός us ov μὴ ἐχβάλω ἔξω. μεσοῦνεος δὲ τοῦ 
Ὀκτωβρίου μηνὸς zagsvaSazo ὃ Κροῦμμος κατὰ Μϊεσημβοίαν 
ἐν. μηχανήμασι «μαγγανικῶν xqi ἑλεπόλεων. ἃ τῇ προφάσει 
Νικηφόρον τοῦ xaralvto? τῶν Χριστιανῶν μεμώϑηχεν. “ραβα 5 
y4g viva. προσελϑόντα, τῷ. βαπείσματι nayu ἔμπειρον μηχανι- 
κῆς ὑπάρχοντα. στρατεύσας, ἐν ᾿Αδριανουπόλεε κατέστησεν, 
μηδεμίαν κατ᾽ ἀξίων ἀντίληψιν εἰς αὐτὸν ἡ εὐεργεσίαν ποιῆ- 
. σας, ἀλλ᾽ ἢ μᾶλλον xai τὴν Qoyav αὐτοῦ κολοβώσας, τὸν δὲ 
γογγύσαντα ἔτυψεν σφοδρῶς" ὠπονοηϑεὶς δὲ ἐπὶ τούτη, προσ- 10 
έφυγεκ τοῖς Βουλγάροις͵ x«i ἐδίδαξεν αὐτοὺς πᾶσαν μαγγα- 
νικὴν τέχχην.. ἐν τούτοις πᾳαραταξώμενος, μηδενὺς ἀντεταξαμέ- 
sov διὰ πολλὴν σκαιότητα, δι᾿ ὅλου τοῦ μηνὸς παρέλαβεν ai- 
rjv. τῇ δὲ πρώτῃ τοῦ Νοεμβρίου μηνὸς προσκᾳλεσάμειος ὃ 
βασιλαὺς τὸν πωτριάρχην, περιᾳτατηϑεὶς ἐβουλεύετο περὲ &- 15 
ρήνης" παρῇῷσαν. dà xad. μητροπολῆται, ὃ 16 Nixa(uc xai ὃ 
Κυρέκου, συμπαρόντων καὶ τῶν παρᾳσυμβούλων. χαὲ ὁ μὲν 
D παιριῴάρχης καὶ οἱ μεερηπρλῖταε σὺν τῷ βασιλεῖ τὴν εἰρήνην 
ἠσπάζοντο" oi δὲ χακαὶ σύμβουλφι σὺν Θεοδώφῳ τῷ ἡγουμέ- 


" 


1. λόγεον Α, λόγων vulg. 2. ἐχβάλω A, ἐχβάλλω vulg. 3. 
, $ add.ex A. | Miasufo(ay A, Miogupoí(ag vulg. - 5. Me 
45» Α, τοῦ Nix. vulg. —— 10. ἀπονοηϑεὶς Δ, ἀπορρηϑεὶς vulg. 
12. παραστησάμενος À,— 13. διὰ πολλὴν Α, dia τὴν 202A. vulg. 


15. περισταϑεὶς f..—— 16. xci μ. À, of au. vulg. 19. τῷ "Hy. 
τῶν À, τε Hy. τοῦ vulg. | v | 


datae sententiae argumentum evangelica domini auctoritate prolata, ad 
me accedentem, aiebant, non eiiciam foras. medio veco mensis Octobris 
decursu agiem instruxit Crummus adversus Mesembriam, machinis ad 
urbis expugnationem adductis, quarum usum a Nicephoro Christianorum 
profligatore ex occasione huiusmodi acceperat. Arabem enim quendam 
arte mechanica praestantem, et in ea versatissimum ad ecclesiae baptis- 
mum accedentem militiae ascripserat, et Adrianopoli sedem assignave- 
rat. atcum pro imnerito nec expectatam. mercedem, nec beneficium viro 
impertiretur, quin immo stipendiorum parte truncata spe defraudaret, 
et ad querelas compulsum etiam duris verberibus castigasset, ille de- 
speratioue actus, ad Bulgaros profugit, et condendarum machinarum 
artem omnem eos edocuit. machinis igitur istiusmodi Crummus in- 
sLructus, nemine ex inertia vaecordiaque vires adversas opponente, in- 
ira mensis finem urbe potitus est.: imperator in mentis angustiam 
coniectus , mensis Novembris Kalendis, patriarcha ad colloquium ad- 
vocato, de componenda cum hostibus pace consilium quaerebat. ade- 
rant conventui Nicaenus et Cyzicenus metropolitae, et ex pravis con- 
.siliariis manus laud contemnenda. ac patriarcha quidem et metropo- 


CHRONOGRAPHIA.: . 277 


γῳ τῶν Στουδίου' ταύτην dvérgezon, φάσκοντες". ἐπ΄. ἀνατροπῇ 
τῆς ϑείας ἐντολῆς οὐ dei ἀσπάζεσϑαι τὴν εἰρήνην. τὸν γὰρ — 
ἐρχόμενον πρὸς μὲ ov μὴ ἐχβάλω ἔξω, ἃ κύριος ἀπεαφήναταη, 
μὴ εἰδότες, μήτε ἃ λέγουσιν, μῆτθ περὲ vivo, διαβεβαιρῦγεΥ. 3: 

δται" πρῶτον μὲν ὅτι μηδενὸς πρὸς ἡμᾶς ἐξ αὐτῶν. προσφεύ» 
γοντος, ἡμεῖς τοὺς ἔσω τῆς αὐλῆς προδεδώκαμεν, δυνάμξεχρι 
τούτους εἰρηνεύοντες περισώσασϑαι" δεύτερον δὲ ὅτι, εἰ καὶ P. ἡ: 
πρρσέφυγόν τινες σπάνιοι, τὴν τῶν πλειόνων μᾶλλον καὶ Óup- , 
qvio» σωτηρίαν ἐχρῆν πραγματεύσασϑαι, ἡ ἐπ᾽’ ἀδήλοις καὶ 

το ἀφανέσε πλουτεῖν. φίλον γὰρ ϑεῷ πλείστους ἢ ὀλίγους σω- 
ζεσϑαι. τὸ δὲ ζημιοῦῖσϑαι πλεῖστα διὰ μιχρὸν κέρδος πρώ-- 
της ἀνοίας. αλλὰ καὶ ὃ περὲ τοὺς οἰκείσυς ὠπρονοήτως δια- 
κείμενος, τὴν πίστιν. χατὰ Παῦλον ἤργηται, καὶ χείρων dni- 
στου χρίνεται. ποῦ δὲ καὶ μετὰ τῶν μισούντων τὴν εἰρήγηγ 

15 ἤμην εἰρηνικός, εἰ ur nov καὶ Παύλου καὶ Zfafió οὗτοι σο- 
φωτεροι; τίς δὲ Γερμανοῦ τοῦ τρισμάκαρος σοᾳφύτερος νῦν, 
εἰ μὴ κατὰ τὴν ψυχόλεϑρον οἴησιν .οἱ κακρὶ παρασύμβοφψλρι,Β 
οἱ τὴν. εἰρήνην κωλύσαντες; ταῦτα κατὰ τὴν πρώτην ψέγογε 
τοῦ Νοεμβρίου μηνός, ὡς εἰρηται. τῇ δὲ τετάρτῃ τοῦ αὐτοῦ 


3. οὐ μὴ ἐχβάλω Δ, οὐχ ἐχβάλλω vulg. 7» περισώσᾳσϑαι À, 


περεσώσαε vulg. 9. καὶ ἀφανίσαι vulg. 12. xai ὃ add. 
ex À. . 14. τὴν tig. À, elg. vulg. 17. τὴν add. ex À. — 19. 
μηνὸς add. ex A. τοῦ αὐτοῦ À, τοῦ «Αὐγούστου vulg.. 


litae imperatoris sensum sequuti. pacem amplectabantur, sed improbi 
consiliarii una cum Theodoro Studii praeposito, eversis contrariae sen- 
tentiae, dictis, eam reiiciebant, confirmantes pacem. quae dei mandata 
rescindat non esse admittendam. istud enim, venientem ad χὰ non 
einittam foras, dominus decrevit, aiebant, quae proferrent, et in cuius 
argumentum baec, producenda vere nescii, primo quidem quopiam 
nemine ex eis ad nos transfugiente, eos qui intra aulam erant, cuin 
ipsos pace composita servare possemus, prodidimus. secundo quia 
licet quidam ex eis pauci transfugerint, plurium certe potius, eius- 
«emque nobiscum nationis et sanguinis consortium satagere, quam in- 
certis quibusdam nobis propositis ficto quaestu ditescere decebat. 
plures enim quam paucos servare deo magis gratum est. ingens au- 
' tem damnum levissimae accessionis spe sibi comparare supremam de- 
imentiam recte dixeris: et qui nullam de domesticis sive familiaribus 
curam gerit, is Paulo quidem iudice fidem abnegat, et infideli dete- 
riorem se praestat: quo vero loco reponendum illud, cum iis qui pa- 
cem oderant, pacem ego agebam; nisi forte Paulo et Davide sapien- 
Liores esse se praedicent? vel quis ter beato Germano prudentior, 
nisi forte isti ex fastu animae pernicioso pessimi copsiliarii, qui paci 
copficiendae impedimentum opponere non sunt veriti? isja, nt prae- 


728 - ' 'THEOPHANIS 


μηνὸς ὥφϑη κομήτης ἐν σχήματε λαμπρῶν dvo σεληνέων &vo- 
ϑέντων καὶ πάλιν διαιρεϑέντων εἰς διάφορα σχήματα, οἧς καὶ 
ἀκεφάλου ἀνδρὸς διάπλασιν τυπωϑῆναι. καὶ τῇ ἐπαύριον 5 
περὲ τῆς ἁλώσεω: Μεσημβρίας ἦλθεν ἡμῖν ἐλεεινὴ φασις 
πάντας  πτοοῦσα διὰ μειζόνων κακῶν ἀπεχδοχήν. εὑρόντες ὅ 
γὰρ αὐτὴν οἱ ἐχϑροὲ πεπλησμένην πάντων τῶν ὀφειλόντων 

᾿ πρὸς κατοίκησιν ἀνθρώπων παρεῖναι πραγμάτων, ταύτην ἐκρά- 

ατησαν σὺν τῇ Δεβελτῷ, ἐν οἷς καὶ σίφωνας χαλκοῦς εὗρον Ac, 
καὶ τοῦ δι’ αὐτῶν ἐκπεμπομένου ὑγροῦ πυρὸς οὐκ ὀλίγον, 
χρυσοῦ τε καὶ ἀργύρου πλῆϑος. τῷ δ᾽ αὐτῷ ἔτει καὲ πολλοὶ τὸ 
τῶν κατὰ Παλαιστίνην Χριστιανῶν μογαχῶν καὲ λαϊκῶν καὶ 
ἐκ πάσης Συρέας τὴν Κύπρον κατέλαβον, φεύγοντες τὴν ἀμε- 
τρὸον κάχωσιν τῶν ᾿ράβων. ἀναρχίας γὰρ καϑολικῆς κατα- 
σχούσης Συρίαν" καὶ “ἴγυπτον καὶ ᾿Αφριχὴν καὶ πᾶσαν τὴν 
ὑπ᾽ αὐτοὺς ἀρχήν, φόνοι τ xai ἁρπαγαὲ καὶ μοιχεῖαε, ἀσέλ- 15 
γειαί 18 καὶ πᾶσαι πράξεις ϑεοστυγεῖς ἐν κώμαις τε xai nó- 

Ὥλεσε ὑπὸ τοῦ ϑεολέτου αὐτῶν ἔϑνους ἐπράττοντο. οἷ τὸ xara 
τὴν ἁγίαν Χοιστοῦ τοῦ ϑεοῦ ἡμῶν πόλιν σεβάσμεοι τόποι 
τῆς ἁγίας ὡγαστάσεως, τοῦ κρανίου καὶ τῶν λοιπῶν ἐβεβηλω- 


οὐ, σεληνίων Α, σεληνῶν vulg. 3. ὡς xa) ἀχει(άλου ἀνδρὸς A, 
καὶ εἰς ἀχέφαλον ἄνδρα vulg. — 4. φάσις ἃ, φαύσις vulg. 9 
ἐχπεμπομένου Α, ἐκπιεπομπέρου vulg.. 15. αὐτους À , αὐτῶν 
vulg. t2. ϑεολέτου À, ϑεολέστου vulg. ᾿ ἐπράττογτο À, 
ἐπράττετο vulg. . 


misimus, Novembris die primo gesta sunt. mensis autem eiusdem 
die quarto cometes visus est lunarum duarum ad invicem iunctarum 
formam referéns, quae rursus ab invicem seiunctae, et ἴῃ varias for- 
mas figuratae, in hominis capite trencati speciem desierunt.  inse- 
quenti die infeliz nuncius de Mesembriae clade ad nos delatus est, 
qui omnes: ob graviorum malorum expectationem  perterruit. eam 
enim bonorum: omnium ad commodam habitationem necessariorum 
copia refertàm comperientes, una cum Debelto cepere, quibus in lo- 
cis siphoónes aerei triginta sex, atque ignis liquidi per eos emittendi, 
nec non aüri árgentique vis-immensa reperta est, eodem etiam auno 
Christiani: plurimi, quum monastici, tum laici ordinis ex Palaestina et 
universa Syría, intolerandum Arabum iugum illatamque sibi vexationem 
fugientes, Cyprum se receperunt. cum enim imperandi ius univer- 
sum, et potestatis legitime gubernantis ordo per Syriam, Aegyptum, 
Africam, et wniversam Arabum ditionem divulsus ac penitus prostratus 
laceret, caedes, rapinae, adulteria, libidines, omnia denique scelera deo 
odiosa, tam in plagis, quam in ipsis civitatibus ab ista gente caelitus 
profliganda admittebantur. tum vero in sancta Christi dei nostri civi- 
tate, sanctae resarrectionis et Calvarige veneranda loca, nec non alia 


CHRONOGRAPHIA. 779 


ϑησαν. ὁμοίως δὲ καὶ al κατὰ τὴν ἔρημον διαβόητοι λαῦραι 
τοῦ ἁγίου Χαρίτωνος xa£& τοῦ ἁγίου Σάββα. xai τὰ λοιπὰ 
μοναστήρια καὶ αἱ ἐκκλησίαι ἠρημώϑησαν. καὶ οἱ μὲν ἀνῃ- 
ρέϑησαν μαρτυριχῶς, οἱ δὲ τὴν Κύπρον κατέλαβον, καὶ ἐκ 

ταύτης τὸ Βυζαντιον͵ οὕς Μιχαὴλ ὃ εὐσεβὴς βασιλεὺς xod 
Νικηφύρος - ὃ ἁγιώτατος πατριάρχης φιλοφρόνως ἐξένισαν. 
τοῖς μὲν γὰρ ἐλθοῦσιν ἐν τῇ πόλει μοναστήριον ἐπίσημον ἐδα- p. 4a 
θἤσαντο' τοῖς δὲ κατὰ τὴν Kungo» ἐναπομείνασι μοναχοῖς τε 
καὶ λαϊκοῖς τάλαντον χρυσίου ἀπέστειλαν, καὶ παντοίως TOU. 

ro zov; ἐϑεράπευσαν. ἣν μὲν οὖν Μιχαὴλ εἰς πάντας χρηστὸς 
καὶ ἐπιειχής, περὶ δὲ τῆς τῶν πραγμάτων διοικήσεως axvfléo- 
νητος, δεδουλωμένος Θεοκτίστῳ μαγίστρῳ, xaé τοῖς λοιποῖς 
ἄρ χουσιν. τῷ δὲ Φεβρουαρίῳ μηνὲ δύο Χριστιανῶν ἐκ Βουλον, 53 
γαρίας φυγόντων, ἐμήνυσαν τῷ βασιλεῖ Κροῦμμον λοχῆσαι 

τὸ σπεύδοντα τοὺς ἐν τῇ Θρᾷχη ἀϑρόως. καὶ τῇ ιδ΄ τοῦ μηνὸς 
ἐξῆλϑεν ὃ βασιλεὺς τῆς πόλεως, καὶ ϑεοῦ προνοίᾳ ἄπραχτος dvé- B 
στῤεψεν ροῦμμος οὐκ ὀλίγους ἀποβαλών. ὃ dà: βασιλεὺς τὴν 
᾿Αδριανούπολιν καταλαβών, καὶ διευϑετήσας τὰ κατ᾽ αὐτήν, 
ἀνέστρεψεν μετὰ χαρᾶς. καὶ ἀνέλϑὼν εἰς τὴν μονὴν τοῦ ἁγίου 

20 Tapaoíov τοῦ πατριάρχου, καὶ ἐπιτελέσας αὐτοῦ τὰ. μνημό- 


6. φιλοφρόνως Α, φιλοπόνως vulg. 9. ἐδωρήσαντο --- ἀπέ- 
στειλὰν --- ἐϑεράπευσαν À, ἐδωρήσατο --- ἀπέστειλεν — ἐϑερά- 
πευσεν vulg. 11. τῶν add. ex A. 


quaeque sacra vestigía profanata sunt, celebresque illae per desertum 
positae Laurae, SS. Charitonis et Sabbae, reliquaque monasteria et eccle- 
siae cunctae desolatae, et Christianorum quidem nonnülli vitam martyrio 
commutarunt, alii Cyprum fuga lapsi, ex ea Byzantium petierunt, quos 
pientissimus imperator Michael et sanctissimus patriarcha Nicephorus 
gollicitis charitatis operibus relevandos curarunt. in urbem enim con- 
fluentibus monasterium insigne dedit incolendum , ad eos autem qui 
.Ín Cypro se continnerunt, monachis ex aequo et laicis auri talento 
destinato , cunctos sedulo cnltu prosequutus est. ingenii siquidem 
humani, et in lenitatem propensi Michael extitit, rerum licet admi. 
nistrandarum inexpertum prorsus praéstiterit: quippe qui Theoctisto 
magistro caeterisque proceribus servili more se submitteret. porro 
mense Februario Christiani duo ex Bulgaria fuga lapsi, Crummum ex 
improviso 'Thraciam devastare consiliatum imperatori nunciaverunt. 
mensis autem eiusdem die decimo quinto imperatore profectionem 
suscipiente, Crummus, deo ita provide disponente, multis exercitus sui 
desideratis, infecta re^pedem in propriam ditionem retulit. imperator 
vero Adrianopolim se conferens, rebus in ea secundum ordinem com- 
positis, cum gaudio Cpolím reversus est. in sancti subinde patriar- | 


780 THEOPHANIS 


συνα ἅμα Προχρπίᾳ τῇ αὐγούστῃ, ἀργυροπετάλῳ λιτρῶν ἐἔνε- 
v5xoyra πέντε τὸν ἱερὸν αὐτοῦ τάφον ἠμφίασεν. μετὰ δὲ 
τὴν ἅλωσιν ἸΠεσημβρίας ἀπειπὼν ὃ. βασιλεὺς τὰ πρὸς εἰρή- 
γὴν Κρούμμου, ἐκ. πάντων τῶν ϑεμάτων στρατολογήαας, πρὸ 
τοῦ ἔαρος εἰς τὴν Θῃᾷάκην παραιοῦσϑαι ἐκέλευσεν" ὥστε παν- 
Crac δυσχεραίνειν, μάλιστα τοὺς Καππαδόκας καὲ ᾿Αρμενιακχοῦυς. 
τοῦ δὲ βασιλέως ἐξελθόντος μετὰ τῶν ταγμάτων μηνὲ  αΐῳ συν- 
εξῆλϑεν πάλιν καὶ IIgoxonía ἡ αὐγούστα ἕως τῶν ᾿“κιδούχτου 
πλησίον Ἡρακλείας. τὰ δὲ πλήϑη ἐπὶ τούτῳ δυσχεραέγνοντα 
εἰς δυσφημίαν καὶ λοιδορίαν ἐτράπησαν κατὰ lyon. τῇ τὸ 
δὲ δ᾽ τοῦ αΐου μηνὸς ἔκλειψις ἡλέον γέγονεν περὲ τὴν do- 
δεκάτην μοῖραν τοῦ Ταύρου κατὰ τὸν ὡροσκύπον εἰνατέλλον.-.. 
τὸς τοῦ ἡλίου" καὶ πολὺς φόβος ἔπεσε τοῖς ὄχλοες. ὃ δὲ fla. 
σιλεὺς περιεπόλευσε τὴν Θράκην σὺν τοῖς στρατηγοῖς καὶ τοῖς 
στρατεύμασι, μήτε κατὰ εσημβρέαν ἀπερχύμενος, μεήτ᾽ aÀXo15 
Dri τῶν ὀφειλόντων εἰς καϑαίρεσιν ἐχϑρῶν διαπραστόμενος, 
ἀλλ᾽ ἢ μόνον πειϑόμενος λόγοις ματαίοις τῶν ἀπειροπολέμων 
αὐτοῦ συμβούλων φασκόντων μιὴ τολμᾷν τὸν ἐχθοὸν κατ᾽ αὐτοῦ 
ἐλθεῖν ἐν τῇ ἰδίᾳ χώρᾳ καϑεζομένου. xat ἦν βαρβαρικῆς ἐφόδου 
βαρυτέρα ἡ τῶν ὁμοφύλων πληϑύς, ἀπορουμένων εἰς τὰς ἀναγ- 0 


i. ἀργυροπειάλῳ Α, ἀργυροπετάλων vulg. 3. ἅλωσεν À, ἀγά- 
Àwci» vulg. 8. xei IIo. ἥ iy. Δ, 5 Πρ. foy. vulg. 9 
τούτῳ] τοῦτο Α,, τούτου vulg. 15. εσημβρέαν A, Mtongp- 
βροίας vulg. 


chae Tarasii monasterium una cum Procopia augusta profectus, de- 
functi memoriae iustis parentatis, sacrum eius sepulchrum laminis ar- 
genteis pondo nonaginta quinque librarum circumtexit. caeterum 
Mesembria Romanis erepta, imperator pacis conditiones a Crummo 
oblatas repudians, exercitum ex thematibus cunctis collectum in Thra- 
ciam iussit traiicere, quod cuncti moleste ferre maxime Cappadoces 
atque Ármeniaci. imperatorem itaque militares copias urbe educen- 
tem, Procopia augusta usque ad aquaeductus iuxta Heracliam pro- 
sequuta est, quod milites aegerrime passi, imperatorem conviciis et 
contumeliis palam incessebant. Maii porro mensis die quarto solis defe- 
ctio contigit, ipso secundum horoscopum ad gradum Tauri duodecd- 
mum exoriente, ex quo terror ingens militum animis incubuit. im- 
perator autem ducibus et militaribus ordinibus eductis, Thraciam ob- 
ambulare, sed neque Mesembriam aggredi, neque profligandis hosti- 
bus necessarium quippiam moliri ausus est; insanis nimirum consi- 
liariorum suorum sermonibus fidem adhibens, qui cum artis bellicae 
rudes plane essent, hostem ín eum minime .processumum affirmabant, 
, 364 potius in propria regione semper consessurum. — porro provincia- 


ἢ 
L] 


CHRONOGRAPHIA. 781 


xmíag γρείας, καὶ ἁρπαγαῖς καὶ ἐπιβάσεσι λυμαινομένων τοὺς 
ἐγχωρίους. περὲ 0à τὰς ἀρχὰς τοῦ Ἰοουνέου μηνὸς ἐξῆλϑεν Kootu- 
μος ὃ τῶν Βουλγάρων ἀρχηγὸς σὺν τοῖς ἐδίοις στρατεύμασιν, 
ὑφορώμενος τὰ τῶν Χριστιανῶν πολλὰ εἶναι σφόδρα. σερα- 

διιοπεδεύσας δὲ eic Βερσινικίαν ὡς ἀπὸ σημείων τριάκοντα τοῦ 
βασιλικοῦ φοσσάτου, “έων ὃ τῶν ἀνατολικῶν πατρίκιος καὶ P. 25 - 
στρατηγύς, καὶ ᾿Ιωαγνῆης πατρίχιος καὶ στρατηγὸς  ιακεδονίας; 
ὃ ᾿Δηαλάκης, πολλὰ προϑυμούμενοι τούτους πολεμῆσαι, ἐκωλύ- 
ϑησαν ὑπὸ τοῦ βασιλέως διὰ τῶν κακοσυμβούλων. τῆς δὲ 

10 πόλεως λιτανευούσης μετὰ τοῦ ἀρχιερέως ἐν τῷ ναῷ τῶν ἁγίων 
ἀποστόλων, τινὲς τῶν δυσσεβῶν τῆς μιαρᾶς αἱρέσεως τοῦ ϑεο- 
σιτυγοῦς Κωνσταντίνου μοχλεύσαντες τὴν πύλην τῶν βασιλι- 
κῶν τάφων, μηδενὸς πρύσέχοντος διὰ τὴν συνοχὴν τοῦ ὄχλου, 
ἀϑρόως ἀνοιχϑῆναι μετὰ τινος κτύπου παρεσκεύασαν, ὡς ἐκ 

1 5 ϑείας τινὸς τερατουργίας " καὶ ἔνδον εἰσπηδήσαντες, προσέπι.. B 
πτον τῷ τοῦ πλάνου μνήματι τοῦτον ἐπικαλούμενοι, καὶ οὐ 
ϑεόν, ἀνάστηϑι, λέγοντες, καὶ βοήϑησον τῇ πολιτείᾳ ἀπολ- 
λυμένῃ" διαφημίσαντες, ὅτε ἀνέστη ἔφιππος, καὶ πορδύεταὶι 
πολεμῆσαι Βουλγάρους ὃ τάῤταρον οἰχῶν μετὰ δαιμόνων. ᾿ 

λοτούτους συλλαβόμενος. ὃ τῆς πόλεως ὕπαρχος τὸ μὲν πρῶτον 


2. Kg. Α, ó Ko. vulg. οΟ. χκακοσυμβούλων À, χκαχών συμβού- 
λων vulg. 20. ἔπαρχος Α. : 


lium rebus necessariis destitutorum, rapinisque et'invasionibus oppi- 
danos vexantium barbarica excursione gravior multo damnosiorque 
extitit adventus. sub mensis autem Iunii principium Crummus Bul- 
garorum princeps, aciebus ad pugnam paratis, Christianorum exerci- 
tum numerosissimum esse suspicatus, in Romanos movit, et ad Bersi- 
niciam tricesimo circiter lapide ab imperatoris castris sua posuit. tum 
vero Leo orientalium dux et patricius, et Ioannes cognomento Apla- 
ces Macedoniae dux ac pariter patricius, ad pugnam committendam 
expediti, et animis incitati, a pervefsis imperatoris consiliariis prae- 
pediti sunt. urbe autem universa una cum suo pontifice preces ac 
processiones ad sanctorum apostolorum peragente, quidam ex impiis 
sectatoribus haereseos, quam deo exosus Constantinus tenuit, impera- 
torialium sepulchrorum, nemine propter turbae frequentiam advertente, 
portam, vecte in eam impulso de repente cum fragore, tanquam di- 
vino quopiam edito miraculo, fecerunt apertam: mox intro se feren- 
tes, ad seductoris tumulum prostrati, ipsum, non deum, invocavere, 
dicentes, exurge, et reipublicae iamiam pereunti succurre , confestim- 
que eum, qui tartarum cum daemonibus incolit, equo insidentem ad 
praelium in barbaros processisse denunciaverunt. ísti ab urbis prae- 
fecto comprehensi, primo quidem sepulchrorum portas, se ipsis ac 


ϑ — THEOPHANIS . 


éyevdorro ϑεύόϑεν αὕτοματως τὰς τῶν τάφων πύλας ἀνεῷχϑαι' 
παραστάντες δὲ τῷ ἐπαρχικῷ βήματι, καὶ περὲ τὴν μαρτυρίαν 
ν.338 ὀὑχλάσαντες, τὸ τῆς μοχλεύσεως δρᾶμα πρὸ πάσης ἐξεῖπον τι- 
μωρίας" oUg ἀξίως μοχλεύσας πομπῇ δημοσίᾳ παρέπεμψεν 
Cu»afoorrag τῆς τιμωρίας τὴν πρόφασιν" οὕτω γὰρ ὃ τῆς5 
κακίας εὑρετὴς διάβολος τοὺς στρατευνομέγους ἐξεπαίδευσεν, ὡς 
μὴ αἰτιῶσϑαι τὰς ἑαυτῶν ἁμαρτίας, ἀλλὰ τὴν ὀρθόδοξον καὶ 
πατροπαράδοτον πίστιν, καὶ τὸ τῶν μοναστῶν ἱερὸν σχῆμα, 
τὸ τῆς xara ϑεὸν φιλοσοφίας γυμνάσιον. οὗ δὲ πολλοὲ τῶν 
καῦτα βλασφημούντων σχήματε μόνον ἦσαν Χριστεανοί, εῇ δὲ το 
ἀληϑείᾳ Παυλικεανοί, οἵ τενες μὴ δυνάμενοι τὰ μυσαρὰ ξαυτῶν 
δόγματα παρεμφαίνειν, τῇ τοιαύτῃ προφάσει τοὺς ἀμαϑεῖς πα» 
ρενόϑευον, Κωνσταντῖνον τὸν Ἰουδαιόφρονα μακαρίζοντες, ὡς 
Ὦ προφήτην καὲ νικητὴν, καὶ τὴν κακοδοξίαν αὐτοῦ ἐπ’ ἄγατρο- 
“πῇ τῆς ἐνσάρκου οἰκονομίας τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ t5 
ἀασπαζῥμενοι. τῇ δὲ κβ΄ τοῦ Ἰουνίον μηνὸς παραταξάμενοι 
Χριστιανοί τε καὶ Βούλγαροι οὐ μακρὰν τῆς ᾿“δρεανουπό- 
λεως, πταίουσι μὲν οἱ Χριστιανοὶ σφοδρα δεινῶς περὲ τὸν 
πόλεμον" κρατοῦσι δὲ τῆς μάχης οἱ ἐχϑροὲ τοσοῦτον, ὥστε 
τοὺς πλείστους Χριστιανοὺς μήτε τὴν πρώτην συμβολὴν ϑεα- το 
σαμένους ἄχρᾳ φυγῇ χρήσασϑαι" ὥστε τὸν Κροῦμμον κατα- 


«-. 


3. ἐξείπω f. 11. of τενγὲς μὴ-: in bis verbis desinit codex A. 


divina manu reseratas mendaciter asserentes; ubi ad praefecti tribo- 
nal asjiterunt, testimoniis labantes, totam vectium impulsorum fabu- 
lam sondum cruciatibus ac quaestionibus applicati enarravere. eos 
urbis praefectus vectihus ex liac causa alligatos ad jgnominiae pom. 
pam, poenae causam ac delictum ore aperto conclamantes publice 
traducendos edixit. isto namque pacto sub signis suis militantes 
omnis malitiae diabolus auctor instruxit, ut non propria incusarent 
flagitia, sed orthodoxam et a patribus acceptam fidem sacrumque mo- 
nasticam vitam agentium ordinem, qui philosophiae ad dei placitum 
institutae exercitamentum est, criminentur. plures quippe blasphe- 
mias eiuscemodi deblaterantium solo habitu Christiani, re vera Pauli- 
ciani in animo erant, qui abominanda sua sensa proferre non ausi, 
eiusmodi praetextu imperitorum simplicitati credebant illusuros se, 
ubi Constantino Iudaicae mentis homine tanquam propheta et victore 
pronunciato, ipsi pravam illius haesesim in dispensationis per carnem 
domini nostri lesu Christi perniciem amplecterentur. mensis porro 
Julii die vicesimo secundo Christianis simul et Bulgaris ad pugnam 
in invicem committendam ad Adrianopolim ex aequo instructis, Chri- 
stiani in praelio pessime se gesserunt, id autem victoriae cesserunt 
hostibus, ut plures ex ipsis nondum primi conflictus initi spectatores 


CHRONOGRAPHIA. "892 


πλαγέντα νομίσαι λοχισμοῦ τινὸς τρόπον εἶναι τὸ γινόμενον, 
καὶ μικροῦ ἐπισχεῖν. τοὺς ξαυτοῦ πρὸς τὴν δίωξιν. nsi δὲ 
εἶδεν αὐτοὺς ἀκρατῶς φείγοντας, καταδιώξας, ἀνεῖλεν πλήϑη P. 
πολλώ, καταλαβόντες xai τὸ τοῦλδον καὶ τοῦτο λᾳφυραγω- 
595gsavrec. ὃ δὲ βασιλεὺς εἰς τὴν πόλιν φεύγων ἐπανήρχετο, 
τώ τε πληϑὴ καὶ τοὺς τούτων ἄρχοντας ἐπαρώμενος, ἔτε dà 
καὶ τῆς βασιλείας τὴν ἀπόϑεσιν ἐξομνύμενος " ἐν οἷς καὶ 71é- 
ovt. πατρικίῳ καὶ σερατηγῷ τῶν ἀνατολικῶν, ὡς εὐσεβεῖ τε 
καὶ ὠνδρειοτάτῳ καὶ κατὰ πάντα πεποιημένῳ περὲ τοῦ xga- 
10 τῆσαι τὴν βασιλείαν. ἐχοινωνήσατο. τοῦ δὲ μηδ᾽ ὅλως εἴξαντος, 
 δάσας αὐτὸν προΐσεασϑαι τῶν ϑεέμαάτων, αὐτὸς τὴν βασιλίδα 
κατέλαβεν τῇ xÓ τοῦ Ἰουνίον μηνός, ϑέλων uiv ὠποϑέσϑαιε B 
τὸ κράτος καὶ ἄλλον προχειρίσασϑαι, μὴ συγχωρούμενος δὲ 
παρά τε τῆς γαμετῆς καὶ τῶν παραδυναστευόγτων. Νικηφόρος 
150à ὁ ἁγεώτατος πατριάρχης ἐν τούτῳ συνῇνει, ὡς καὶ αὐτοῦ 
καὶ τῶν τέκνων. αὐτοῦ περισωϑησομένων, εἰ οὕτω προχειερε- 
σϑείη τις. οἱ δὲ στρατηγοὶ καὶ τὰ πλήϑη μαϑύντες τὸν βα- 
σιλέα πεφευγέναι, ἀπογνόνεες τὸ βασιλεύεαϑαι παρ᾽ αὐτοῦ, 
λοιπὸν καὶ βουλευσάμενοι xaJ" ξαντούς, ἐδυσώπουν “έοντα 
Δοτὸν στρατηγὸν τῶν ἀνατολικῶν βοηθῆσαι τῷ κοινῷ, καὶ τῆς 
“Χριστιανῶν πολιτείας ἀνϑέξασθϑαι. ὃ δὲ μέχρι μέν vivoc σφο- 
δρῶς ἀνεβάλλετο τοῦ καιροῦ, στοχαζόμενος τὸ δυσάντητον, C 


effecti, velocissima tamen fuga pngnae se subduxerint: adeo ut Crum- 
inus ipse spectaculi novitate deterritus, insidiarum in suos structa. 
rum, quod oculis probabat, apparatum existimaret, ac ne fugientes 
insequerentur, suoe aliquando detinuerit: ubi vero praecipitis eius- 
modi fugae veritatem, animadvertit, hostes a tergo insectatus, castris 
eorum et opimis spoliis direptis, stragem maximam edidit. imperator 
pariter fuga elapsus versus urbem pedem referebat, et militares ordi- 
nes et eorum ductores maledictis incessens, imperii potestate sese ab- 
dicaturum dato iusiurando pollicitus est, ac Leoni patricio et orien- 
talium duci, cen viro pietate conspicuo et militari virtute praestanti 
ac jam reipublicae administrandae idoneo, confestim aperuit consi- 
lium, sed eo dignitatem ultro delatam admittere recusante, thematum 
regendorum potestate ipsi relicta, Iunii die vicesimo quarto imperan- 
tem urbem repetiit: ac imperium quidem deponere, aliumque princi- 
cipem in thronum subrogare meditatus, ab uxore et proceribus sum- 
mam post eum in administranda re publica potestatem adeptis, con- 
silium exequi non est permissus. sane Nicephorus sanctissimus pa- 
triarcha propositis assentiebatur, cum mimirum, si eo pacto novus. 
imperator designaretur, ipse Michael et liberi eius incolumes facile 
forent salvandi. interea dnces militaresque copiae omnes de impe- 


784 THEOPHANIS 


καὶ τῆς τῶν βαρβαρὼν ἐπιδρομῆς τὸ ἀνύποιστον, xni τὸ πρὸς 
τοὺς βασιλεύοντας φυλάττων ὀρϑὸν καὶ ἀνεπιβούλευτον. ἐπεὶ δὲ 
κατὰ τῆς πύλεως τὸν ἐχϑρὸν ἐπειγόμενον éQeugaro, γράφει μὲν 
Νικηφόρῳ τῷ πατριαρχῆ τὰ περὲ τῆς ἑαυτοῦ ὀρϑοδοξέας ὑια- 
βεβαιούμενος, αἰτῶν μετὰ τῆς εὐχῆς καὶ ἐπενεύσεως αὐτοῦ 
339 toU Χράτους ἐπιλαβέσϑαι. καὶ καταλαβὼν τὸ πρὸ τῆς πόλεως 
τριβουνάλιον ἅμα τοῖς στρατηγοῖς καὶ τοῖς στρατεύμασιν ἐν- 
γομώτατος βασιλεὺς Ῥωμαίων ἀναδείκνυται. χαὲ μεσούσης 
ἡμέρας ἐν Κωνσταντινουπόλει διὰ τῆς Χρυσῆς πόρτης εἰσέρ- 
D χεται, καταλαβὼν τὼ βασίλεια. Πιχαὴλ δὲ ἀχούσας τὴν τοῦς τὸ 
του ἀναγόρευσιν ἐν τῷ εὐχτηρίῳ τοῦ φόρου προσδραμὼν σὺν 
ΠΠροκοπίᾳ καὶ τοῖς αὐτῶν τέκνοις, ἀποκειράμενοι τὰς τρίχας 
μοναχικὰ περιεβάλοντο. τῇ δὲ ta τοῦ Ἰουλέον μηνὸς ἕκτη 
ἰνδικτιῶνε, ἡμέρᾳ δευτέρᾳ, τῇ ἐπαύριον στεφϑεὶς ὑπὸ Νικη- 
φόρου πατριάρχου ἐν τῷ ἄμβωνι τῆς μεγάλης ἐκκλησίας, τὰ i5 
κατὰ τὴν πόλιν προστάττει φρουρηϑῆναι τὰ τείχη νυκτὸς καὶ 
ἡμέρας, αὐτὸς di ξαυτοῦ περιπολεύων, καὶ πάντας διεγείρων, 
εὐελλίδας τε παραϊνῶν εἶναι, ὡς τοῦ ϑεοῦ παραδοξοποιήσαν- 
(2; t0c, τάχιστα, διὰ πρεσβειῶν τῆς παναχράντου ϑεοτόχου xai 


2. ἀνεπίβολον f. 


ratoris fuga certiores factae, ab eiuscemodi homine imperari non am- 
— plius ferendum ratae, consilio inter se inito, Leonem orientalium du- 
cem bono publico consuleret, et Christianam rem publicam erigeret 
rogaverunt. ille ruinam imperio imminentem et barbarorum, qui vix 
reprimi possent, violentas excursiones mente perpendens, fideique 
erga imperatores servandae suique ipsius a fraudis labe immunem 
custodiendi studiosus aliquo tempore substitit, et pro viribus digni- 
tati admittendae moras opposuit. at cum hostem magnis itineribos 
ad urbem contendere animadvertit, a patriarcha Nicephoro, quem de 
recta sua in deum fide certiorem fecit, ut ex ipsius nutu, et eius 
. prece comite proiectum colligat imperium, per litteras expetiit. tum 
vero ducibus et universis agminibus stipatus, in tribunalium ante ur- 
bem positum conscendens, legitimus Romanorum imperator salutatur, 
medioque iam die Cpoleos porta, quae Chryse dicitur, ingressus, ia 
regiam se confert. Michael Leonis designatione audita, eum Proco- 
cia et liberis in oratorium, quod ad forum est, confugiens, capillis 
detonsis, una cum suis monasticum habitum induit. postera luce, 
quae Iulii mensis fuit undecima, indictione sexta, feria hebdomadis 
secunda, in magnae ecclesiae ambone a Nicephoro patriarcha coro- 
natus, urbis muros de die et nocte diligentius custodiri praecepit: 
ipse vero cunctos excitans, et ad meliorem spem concipiendam ani- 
mans, deum immaculatae dei genitricis sanctorumque omnium inter- 
ventu brevi posthac novum et inopinatum aliquod opus editurum, ne 


CHRONOGRAPHIA. ^ 985 


πᾶντων τῶν ἁγίων, καὶ μὴ πάντῃ καταιαχυνϑῆναι παραχω- 
οοὔντος διὰ πλῆϑος πταισμάτων ἡμῶν. ὃ δὲ νέος Σενναχε- 
ρἐὲμ Κροῦὔμμος ἀρϑεὶς τῇ νίκῃ, καταλιπὼν τὸν ἰδιον ἀδελφὸν 
μετὰ τῆς οἰκείας δυνάμεως πολιορκεῖν τὴν ᾿Αδριανουπολιν 
δι μεεὰ ἕξ ἡμέρας τῆς αὐτοκρατορίας “έοντος, ἐπελθὼν ἐν δυ- 
νάμεσε καὶ ἵπποις τῇ βασιλίδι πόλει, περιῆεε πρὸ τῶν τειχῶν 
ἀπὸ Βλαχερνῶν ἕως τῆς Χρυσῆς πόρτης, ἐπιδεικνύμεγος τὴν 
περὶ αὐτὴν δύναμιν, ἐπιτελέσας μεαρὰς καὶ δαιμονιώδεις ϑὺυ- 
σίας ἐν τῷ πρὸς ϑάλασσαν λιβαδίῳ τῆς Χρυσῆς πύρτης, ἤτή-- B 
100a:0 τῷ βασιλεῖ πῆξαι τὸ δόρυ αὐτοῦ κατ᾽ αὐτῆς τῆς Χρυ- 
σῆς πόρτης. τοῦ δὲ τοῦτο μὴ καταδεξαμένου, ὑπέστρεψεν εἰς 
τὴν ἰδίαν σκηνήν. ϑαυμάσας δὲ τὰ τῆς πόλεως τείχη xai 
τὴν εὔὕταχτον τοῦ βασιλέως παράταξιν, καὶ τῆς ἐλπιζομένης 
αὐτοῦ πολιορκίας ἀπογνούς, ἐπὶ συμβάσεις τρέπεται" καὶ πρὶν 
15 εἰρήνης πειραστικοὺς λόγους ἐποιεῖτο. ὃ δὲ βασιλεὺς ἀφορμῆς 
δραξώμενος ἐπειράϑη τοῦτον λογχέσαι" ἀλλ᾽ ὑπὸ τοῦ πλήϑους 
τῶν ἡμετέρων ἁμαρτιῶν τοῦτο εἰς πέρας ἀγαγεῖν ἐκωλύϑη τῇ τῶν α 
καϑυπουργησάντων τοιούτῳ ἀφυΐᾳ, πληγωσάνεων μὲν τοῦτον, 
καιρίαν δὲ μὴ ἐπαγόντων σιληγήν. πὲ τοῦτο μανεὶς Ó GÀ. 
200100 ἀποστείλας κοῦρσον ἐν τῷ ἁγίρ Ἰἤάμαννε, τὸ ἐκεῖσε 


9: ἡτήσατο --- πόρτης om. f. 2 16. λοχῆσαι e. 


propter peccatorum nostrorum multitudinem immensam usquequaque - 
nos pudore suffundendos confisus, muros per se ipsum continuus ex- ὁ 
plorator obibat. porro Crummus iunior Senmacherim victoriis in su- 
perbiam elatus, proprio fratre ad obsidendam Adrianopolim cum suis 
copiis relicto, post dies sex a dentandato Leoni imperio, cum maximo 
peditum equitumque numero ad urbem propius accedens, ostentata 
exercitus sequentis se virtute, ad muros a Blachernis ad Chrysen us- 
que portam protensos obambulabat, profanisque et vere daemonia- 
cis sacrificiis ad pratum Chryse portae adéacens peractis, in ipsam 
Chrysen portam hastam infigere ab imperatore expetiit: quo petita 
respuente, in proprium tentorium recessit. cum autem civitatis mu- 
ros eL instructissimum imperatoris exercitum haud sine admiratione 
vidisset, obsidionem ponere posse desperans, ad pacis ineunda foedera 
convertitur. mum igitur pacem Romani expeterent, inito cum eis col- 
loquio experiri tentavit. imperator occasione captata lancea perfo- 
dere molitus est: verum delictorum nostrorum mujtitudine prohibi- 
tus, et ad huiusmodi tropaeum excitandum sociorum ineptitudine 
delusus, coeptum opus in felicem exitum deducere non valuit. Crum- 
mo enim facinoris administri plura vulnera inflixerunt, nullum tamen 
intulerunt letale, ex quo iu rabiem versus homo perditissimus, expe- 
ditis militibus ad sanctum Mamantem missis, palatium ibidem ere- 


786 ΤΗΈΟΡΗΛΝΙΒ CHRONOGRAPHIA. 


παλάτιον ὀνέπρησε, καὶ τὸν χαλκοῦν λέοντα τοῦ ἐππιχοῦ cv» 
τῷ δράκοντε τοῦ Ὑδρίου, καὶ μαρμάριος ἐπιλέκτοις ἐν ἁμά- 
ξαις φορτώσας ὑπέσερεψεν, παραχαϑίσας ᾿Αδριανουπόλει, καὶ 
ταύτην ἑλών. 


ctüm igne supposito consumpsit. tum vero aeree circi leone et Hy- 
drii dracone cam selectioribus marmoribus in currus coniectis, retro 
pedem talit, et obsidione ad Adrianopolim 'posita, eam- demum ar- 
morum vi subiugavit. 


«- -- 
- ε«(Ὧ'Ὃὖν μι πι, 





U.C. BERKELEY LIBRARIES 


C038*/b5215?